natgillin/translations-raw huggingface dataset:
18 Με δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 14 Δεκεμβρίου 1998, η Επιτροπή προέβαλε ένσταση απαραδέκτου βάσει του άρ­θρου 114, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
18 By document lodged at the Registry of the Court of First Instance on 14 December 1998, the Commission submitted a request for a decision on admissibility pursuant to Article 114(1) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance.
Η Επι­τροπή ζητεί από το Πρωτοδικείο:
In the light of the observations set out in that document, the Commission requests the Court of First Instance to:
— να κρίνει την προσφυγή απαράδεκτη·
— declare the application inadmissible;
19 Με τις παρατηρήσεις της επί της ενστάσεως απαραδέκτου, που κατέθεσε στις 18 Φεβρουαρίου 1999, η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
19 In its observations on the plea of inadmissibility, lodged on 18 February 1999, the applicant requests the Court of First Instance to:
— να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή·
— declare the application admissible;
— επικουρικώς, να επιφυλάξει την κρίση του μέχρι την έκδοση της αποφάσεως επί της ουσίας·
— at least, reserve its decision for final judgment;
20 Με χωριστό δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 9 Μαρτίου 1999, η Επιτροπή υπέβαλε επίσης, βάσει του άρθρου 14 του Κανο­νισμού Διαδικασίας, παρεμπίπτουσα αίτηση με την οποία ζητεί από το Πρωτοδικείο :
20 By a separate document lodged at the Registry of the Court of First Instance on 9 March 1999, the Commission also made an ancillary application, pursuant to Article 114 of the Rules of Procedure, asking the Court to:
— να διατάξει αποδείξεις κατά το άρθρο 65, στοιχείο β', του Κανονισμού Διαδι­κασίας, καλώντας την προσφεύγουσα και τον δικηγόρο της να προσκομίσουν στο Πρωτοδικείο:
— prescribe a measure of inquiry within the meaning of Article 65(b) of the Rules of Procedure, ordering the applicant and its counsel to produce to the Court of First Instance:
— το πρωτότυπο και όλα τα αντίγραφα του συνημμένου 1 των παρατηρήσεων της προσφεύγουσας επί της ενστάσεως απαραδέκτου, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 24 Φεβρουαρίου 1999, που έχουν στην κατοχή τους ή που κάποιος τρίτος έχει στην κατοχή του για λογαριασμό τους. Τα έγγραφα αυτά θα πρέπει να τεθούν στη φύλαξη του Πρωτοδικείου (και όχι στη δικογραφία)·
— the original and all copies of the document submitted as Annex 1 to the applicant's observations on the plea of inadmissibility, lodged at the Registry of the Court of First Instance on 18 February 1999, in their possession or held on their behalf by any other person, such documents to be retained by the Court (but not on the file);
— πλήρη στοιχεία ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες το έγγραφο αυτό περιήλθε στην κατοχή τους, μεταξύ άλλων δε και το όνομα του προσώπου που το παρέδωσε, το όνομα του προσώπου που το παρέλαβε καθώς και την ημερομηνία, τον τόπο και τον τρόπο κατά τον οποίο τους διαβιβάστηκε αυτό·
— full particulars of the circumstances in which the document came into their possession, including the name of the person who supplied it, the name of the person who received it, and when, where and how it was transmitted; and
— πλήρη στοιχεία σχετικά με τους τρίτους στους οποίους επέδειξαν ή εγχείρισαν αντίγραφα ή αποσπάσματα του εγγράφου αυτού ή ορισμένων τμημάτων του·
— full particulars of any third parties to whom they have shown or given copies of or quotations from, all or any part of the document;
— να διατάξει να αποσυρθεί το έγγραφο από τη δικογραφία·
— order that the document be withdrawn from the file;
ΔΙΑΤΑΞΗ της 30.
ORDER OF 30. 9.
9.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­182/98
1999 — CASE T-182/98
— να διατάξει τη νέα διεξαγωγή της διαδικασίας, ώστε η Επιτροπή να έχει τη δυνατότητα να καταθέσει γραπτά σχόλια επί των παρατηρήσεων της προ­σφεύγουσας·
— order that the written procedure be reopened, and that the Commission be given the opportunity to file written comments on the applicant's observations; and
— εν πάση περιπτώσει να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα έξοδα που θα προκαλέσει η παρούσα αίτηση.
— in any event, order that the applicant bear any costs associated with this application.
21 Η προσφεύγουσα κατέθεσε τις γραπτές παρατηρήσεις της επί της παρεμπίπτουσας αιτήσεως στις 30 Μαρτίου 1999.
21 The applicant submitted its written observations on the ancillary application on 30 March 1999.
Κατά το άρθρο 114, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, αν ένας διάδικος ζητήσει από το Πρωτοδικείο να κρίνει επί του απαραδέκτου χωρίς να εισέλθει στην ουσία, η διαδικασία επί της ενστάσεως απαραδέκτου συνεχίζεται προφορικά, εκτός αν το Πρωτοδικείο αποφασίσει άλλως.
Pursuant to Article 114(3) of the Rules of Procedure, where a party applies to the Court of First Instance for a decision on admissibility not going to the substance of the case, the remainder of the proceedings on the plea of inadmissibility is to be oral unless the Court of First Instance decides otherwise.
Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι διαθέτει επαρκή στοιχεία από τη δικογραφία και ότι, κατά συνέπεια, πρέπει να αποφανθεί επί της αιτήσεως χωρίς προφορική διαδικασία.
In the present case the Court of First Instance considers that it has sufficient information from an examination of the documents before it. Accordingly there is no need to open the oral procedure before deciding the question of admissibility.
Με την ένσταση απαραδέκτου η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το έγγραφο της 2ας Οκτωβρίου 1998 δεν αποτελεί πράξη δεκτική προσφυγής καθόσον δεν εμφανίζει τον χαρακτήρα αποφάσεως.
In support of its plea of inadmissibility, the Commission maintains that its letter of 2 October 1998 is not an act open to challenge, inasmuch as it is not in the nature of a decision.
Υπέρ του επιχειρήματος αυτού επικαλείται διάφορα στοι­χεία.
It makes several points in support of that argument.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, ακόμα και αν ήταν βάσιμη η αιτίαση ότι δεν ενήργησε «εντός ευλόγου χρόνου», και πάλι η προσφεύγουσα δεν θα ενομιμοποιείτο να προσβάλει το έγγραφο της 2ας Οκτωβρίου 1998.
The Commission claims that even if the complaint that it had not acted 'within a reasonable period of time' was justified, that would still not entitle the applicant to challenge the letter of 2 October 1998.
Ι­1719, σκέψη 45) είτε, αν δεν υπάρχει τέτοια απόφαση, την παράλειψη της Επιτροπής βάσει του άρθρου 175 της Συνθήκης.
The applicant must either challenge the Commission's decision addressed to the Member State (Case C-367/95 P Commission v Sytraval and Brink's France [1998] ECR I-1719, paragraph 45) or, in the absence of such decision, the Commission's failure to act, under Article 175 of the Treaty.
Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν μπορεί να προσβάλει ένα έγγραφο της Επιτροπής που την ενημερώνει για την απόφαση της, δεν μπορεί, κατά μείζονα λόγο, να προσβάλει το έγγραφο που την πληροφορεί ότι δεν ελήφθη καμία απόφαση.
Since the applicant cannot challenge a letter from the Commission informing it of a Commission decision, still less can it challenge a letter informing it that, for the time being, no decision has been taken.
Η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι, στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων, δεν είναι νοητό κάποια απόφαση να έχει ως αποδέκτη τον καταγγέλλοντα.
The Commission states that where State aid is concerned it is inconceivable that a complainant should be the addressee of a decision.
Σ' αυτόν τον τομέα η Επιτροπή δεν μπορεί να λάβει έναντι του κράτους μέλους παρά μόνο μία από τις ακόλουθες τρεις αποφάσεις: ότι το επίμαχο κρατικό μέτρο δεν αποτελεί «ενίσχυση» κατά την έννοια του άρθρου 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης· ότι το μέτρο αυτό, μολονότι αποτελεί ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 92, παράγραφος 1, συμβι­βάζεται με την κοινή αγορά βάσει του άρθρου 92, παράγραφοι 2 ή 3· ότι πρέπει να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης.
In that context, it could adopt, with regard to the Member State, only one of the three following decisions: that the State measure in question does not constitute 'aid' within the meaning of Article 92(1) of the Treaty; that the measure, although constituting aid within the meaning of Article 92(1), is compatible with the common market under Article 92(2) or (3); that the procedure under Article 93(2) must be initiated.
Εν προκειμένω, δεδομένου ότι δεν έλαβε καμία από τις τρεις αυτές αποφάσεις, η προκαταρκτική φάση παραμένει ανοικτή και το μόνο μέσο που έχει στη διάθεση της η προσφεύγουσα είναι συνεπώς η προσφυγή του άρθρου 175 της Συνθήκης (απόφαση του Πρωτο­δικείου της 15ης Σεπτεμβρίου 1998, Τ­95/96, Gestevisión Telecinco κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. ΙΙ­3407, σκέψη 55).
In this case, since it has taken none of those decisions, the preliminary stage remains open and the only course of action open to the applicant is that provided for in Article 175 of the Treaty (Case T-95/96 Gestevisión Telecinco v Commission [1998] ECR II-3407, paragraph 55).
Κατά την Επιτροπή, ο καθαρά πληροφοριακός χαρακτήρας του προσβαλλόμενου εγγράφου προκύπτει από την πρώτη φράση και ειδικότερα από την έκφραση «τουλάχιστον προς το παρόν» καθώς και από την επισήμανση ότι δεν αποκλείει «το ενδεχόμενο να συνδέονται με την υπόθεση ζητήματα κρατικών ενισχύσεων».
According to the Commission, the purely informative nature of the contested letter is clear from the first sentence and, more specifically, from the phrase 'at least for the time being' and from the statement that it did not 'preclud[e] the possibility that State aid aspects might be involved in the case'.
Με το επίδικο έγγραφο απλώς διαβίβασε στην προσφεύγουσα πληροφορίες ως προς την πρόοδο της διαδικασίας.
In the contested letter it was simply communicating to the complainant information relating to the procedural situation as it stood.
Κατά συνέπεια, το έγγραφο αυτό στερείται εννόμων συνεπειών.
Consequently the letter had no legal effects.
Η Επιτροπή προσθέτει ότι δεν προσδιορίζει τη θέση της με το προ­σβαλλόμενο έγγραφο.
The Commission adds that the contested letter did not define its position.
«Δέχεται ότι η πρώτη φράση της δεύτερης παραγράφου του εγγράφου της 2ας Οκτωβρίου 1998 θα μπορούσε ενδεχομένως να ερμηνευθεί ως ένδειξη ότι υπάρχει απόφαση της Επιτροπής κατά την έννοια του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ».
It 'accepts that the first sentence of the second paragraph of the letter of 2 October 1998 might conceivably be construed... as suggesting the existence of a Commission Decision under Article 93'.
Ωστόσο, υποστηρίζει ότι η προσφεύγουσα, σύμφωνα με τη συνήθη διαδικασία, όφειλε να της ζητήσει αντίγραφο της αποφάσεως.
However, it contends that the applicant should have followed the usual course of action of requesting a copy of such a decision.
Η Επιτροπή υποστηρίζει επίσης ότι το προσβαλλόμενο έγγραφο δεν μπορεί να συνιστά απόφαση, διότι το υπογράφει ένας υπάλληλος για λογαριασμό άλλου, ενώ ουδείς εξ αυτών έχει εξουσιοδότηση, σύμφωνα με τον εσωτερικό κανονισμό, που θα του επέτρεπε να εκδίδει αποφάσεις στο όνομα του σώματος των μελών της προ­κειμένου να τερματίσει την προκαταρκτική φάση.
The Commission also contends that the contested letter cannot constitute a decision because it was signed by a Commission official in the name of another, neither of them having a delegation of power pursuant to the Commission's Rules of Procedure authorising them to adopt decisions in the name of the college of its Members, closing the preliminary stage.
Το προσβαλλόμενο έγγραφο μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως ανυπόστατη πράξη δεδομένου ότι «το ακριβές και βέβαιο περιεχόμενο» του φερομένου μέτρου δεν μπορεί να εκτιμηθεί.
The contested letter could also be considered non-existent, since 'the precise and certain content' of the alleged measure cannot be ascertained.
Τέλος, κατά την άποψη της Επιτροπής, η προσφεύγουσα δεν έχει έννομο συμφέρον από την ακύρωση του εγγράφου της 2ας Οκτωβρίου 1998, διότι πρόκειται για έγ­γραφο καθαρά πληροφοριακό.
Lastly, in the Commission's view, the applicant has no legal interest in the annulment of the letter of 2 October 1998, because it is purely informative.
Η προσφεύγουσα παρατηρεί ότι το έγγραφο είναι σαφώς διατυπωμένο.
The applicant observes that the wording of the contested letter is clear.
Αναφέρει ότι η προκαταρκτική φάση της έρευνας διακόπηκε και η Επιτροπή αποφάσισε να μην κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης, παρά τις σοβαρές δυσχέρειες που αντιμετωπίζει προκειμένου να εκτιμήσει αν η επίδικη ενίσχυση συμβιβάζεται με την κοινή αγορά.
According to its terms, the preliminary phase of the investigation has come to a halt and the Commission has decided not to initiate a procedure under Article 93(2) of the Treaty, despite the serious difficulties which it is experiencing in assessing whether the aid in question is compatible with the common market.
Ένα τέτοιο έγγραφο έχει συνεπώς χαρακτήρα πληροφοριακό και αποφασιστικό συγχρόνως, καθότι ενημερώνει τον αποδέκτη για την πρόοδο της προκαταρκτικής εξετάσεως και τον πληροφορεί για τη λήξη ή, τουλάχιστον, για την αναστολή της έρευνας.
Such a letter therefore has an informative aspect and is in the nature of a decision, inasmuch as it informs the addressee of the current state of the preliminary examination and notifies it that the investigation has been terminated, or at least suspended.
Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι, για τον λόγο αυτό, είναι αναμφίβολο ότι η Επιτροπή προσδιόρισε σαφώς και απερίφραστος τη θέση της όσον αφορά την καταγγελία σχετικά με το άρθρο 92 της Συνθήκης.
The applicant adds that for that reason it is quite obvious that the Commission clearly and unequivocally defined its position in respect of its complaint relating to Article 92 of the Treaty.
Το γεγονός ότι η Επιτροπή μπορεί να επα­ναλάβει τις έρευνες της στο μέλλον, «αν αυτό παρίσταται σκόπιμο», δεν σημαίνει ότι άφησε τη θέση της αόριστη.
The fact that the Commission may resume its investigation in the future 'if such a move seemed appropriate' does not imply that it has left its position undefined.
Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή αποφάσισε ότι δεν υπήρχε λόγος να συνεχίσει τις έρευνες της.
According to the applicant, the Commission decided that it was not appropriate at that time to proceed with its investigations.
31 Η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι η Επιτροπή μπορεί να προσδιορίσει τη θέση της σύμφωνα με το άρθρο 175 της Συνθήκης, χωρίς να εκδώσει την πράξη που θα
31 It states that the Commission may define its position in accordance with Article 175 of the Treaty without adopting the measure desired or considered
893, σκέψη 2) ή ακόμη και με πράξη που δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.
UPS EUROPE V COMMISSION necessary by the person concerned (Case 8/71 Komponistenverband v Commission [1971] ECR 705, paragraph 2) or even by adopting an act which has no legal effects.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν παρέλειψε να ενεργήσει, προσφυγή δε βάσει του άρθρου 175 της Συνθήκης θα κρινόταν απαράδεκτη.
Consequently the Commission has not failed to act and any action under Article 175 of the Treaty would have been declared inadmissible.
Η προσφεύγουσα υπενθυμίζει ότι, κατά πάγια νομολογία, η Επιτροπή έχει την υποχρέωση να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης οσάκις αντιμετωπίζει σοβαρές δυσχέρειες προκειμένου να κρίνει αν μια ενίσχυση συμβιβάζεται με την κοινή αγορά (απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Μαΐου 1993, C­198/91, Cook κατά Επιτροπής, Συλλογή 1993, σ. Ι­2487, σκέψη 29).
The applicant points out that it is settled caselaw that the Commission is obliged to initiate a procedure under Article 93(2) of the Treaty wherever it encounters serious difficulties in determining whether aid is compatible with the common market (Case C-198/91 Cook v Commission [1993] ECR I-2487, paragraph 29).
Εν προκει­μένω, είναι σαφές ότι η Επιτροπή υποχρεούται να κινήσει αυτή τη διαδικασία.
In this case the Commission is manifestly obliged to initiate such a procedure.
Πράγματι, με έγγραφο της 19ης Δεκεμβρίου 1997, η Επιτροπή αναγνώρισε ότι τα μέτρα που λαμβάνονται υπέρ του Deutsche Post δεν συμβιβάζονται με την κοινή αγορά ή ότι αντιμετωπίζει σοβαρές δυσχέρειες προκειμένου να κρίνει αν συμβιβά­ζονται.
In its letter of 19 December 1997 the Commission recognised that the measures benefiting Deutsche Post were incompatible with the common market or that it was encountering serious difficulties in determining whether the measures were so compatible.
Λαμβανομένης υπόψη της υποχρεώσεως της Επιτροπής να κινήσει αυτή τη διαδι­κασία, η απόφαση της να αναβάλει, «τουλάχιστον προς το παρόν», την προκα­ταρκτική εξέταση των ενισχύσεων συνιστά προδήλως απόφαση κατά την έννοια του τετάρτου εδαφίου του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 230 ΕΚ).
Given the Commission's obligation to initiate such a procedure, its decision to defer 'at least for the time being' its preliminary examination of the aid measures clearly constitutes a decision within the meaning of Article 173 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 230 EC).
Μια τέτοια απόφαση παράγει έννομες συνέπειες.
Such a decision has legal effects.
Πρώτον, η προσφεύγουσα, ως ενδιαφερομένη, θα είχε τη δυνατότητα να ασκήσει τα διαδικαστικά της δικαιώματα αν η Επιτροπή είχε αποφασίσει να κινήσει τη διαδι­κασία του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης.
First, as a 'party concerned', the applicant could have exercised its procedural rights if the Commission had decided to initiate the procedure under Article 93(2) of the Treaty.
Δεύτερον, κατά την προ­σφεύγουσα, εφ' όσον χρόνο η Επιτροπή δεν αποφασίζει νομοτύπως να κινήσει τη διαδικασία αυτή, το οικείο κράτος μέλος θα έχει τη δυνατότητα να εφαρμόσει τα επίδικα μέτρα ενισχύσεως.
Secondly, according to the applicant, as long as the Commission has not formally decided to initiate that procedure the Member State concerned may still put the aid in question into effect.
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­182/98 τέτοια απόφαση δεν πρέπει να θεωρείται μόνον ως προκαταρκτική απόφαση.
ECR 11-2417, paragraphs 51 and 52). Consequently, such a decision should not be regarded as merely a preliminary decision.
Πράγματι, μια μεταγενέστερη απόφαση της Επιτροπής να κινήσει την διαδικασία του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης δεν θα εξουδετέρωνε τις αρνητικές συνέπειες που έχει η προσβαλλόμενη απόφαση επί της θέσεως της καταγγέλλουσας, διότι η παράνομη καθυστέρηση με την οποία θα κινηθεί τελικά η διαδικασία και η συνακόλουθη ζημία για την προσφεύγουσα δεν παύουν να υπάρχουν.
The negative effects of the contested decision on the complainant's position will not be eradicated by a subsequent Commission decision to initiate a procedure under Article 93(2) of the Treaty, because the illegality of the delay in initiating such a procedure and all the effects the delay has provoked will persist.
Όσον αφορά το επιχείρημα του ασαφούς και αβέβαιου περιεχομένου του προ­σβαλλομένου εγγράφου, η προσφεύγουσα παρατηρεί ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να επικαλεστεί τη δική της παράλειψη τηρήσεως του κοινοτικού δικαίου.
With regard to the argument that the content of the contested letter is imprecise and uncertain, the applicant points out that the Commission may not rely on its own failure to comply with Community law.
Τέλος, η προσφεύγουσα αμφισβητεί την ερμηνεία της Επιτροπής ότι στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων δεν είναι νοητό να έχει μια απόφαση ως αποδέκτη τον καταγγέλλοντα.
Lastly, the applicant challenges the Commission's interpretation to the effect that it is inconceivable, where State aid is concerned, that the complainant should be the addressee of a decision.
Για να κριθεί το βάσιμο της ενστάσεως απαραδέκτου που προβάλλει η Επιτροπή υπενθυμίζεται ότι οι αποφάσεις που εκδίδει η Επιτροπή στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων έχουν ως αποδέκτες τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
For the purposes of deciding whether the plea of inadmissibility raised by the Commission is well founded, it must be borne in mind that decisions adopted by the Commission in the field of State aid must be addressed to the Member States concerned.
Τούτο ισχύει ωσαύτως οσάκις οι αποφάσεις αυτές αφορούν κρατικά μέτρα που αποτελούν αντικείμενο καταγγελιών ως κρατικές ενισχύσεις που αντιβαίνουν στη Συνθήκη, και από τις αποφάσεις αυτές συνάγεται ότι η Επιτροπή αρνείται να κινήσει τη διαδι­κασία του άρθρου 93, παράγραφος 2, διότι φρονεί είτε ότι τα καταγγελλόμενα μέτρα δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις υπό την έννοια του άρθρου 92 της Συνθήκης, είτε ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά.
That is also so where such decisions concern State measures to which objection is taken in complaints, on the ground that they constitute State aid contrary to the Treaty, and the Commission refuses to initiate the procedure under Article 93(2) because it considers either that the measures complained of do not constitute State aid within the meaning of Article 92 of the Treaty or that they are compatible with the common market.
Αν η Επιτροπή εκδώσει τέτοιες αποφάσεις και ενημερώσει, σύμφωνα με το καθήκον χρηστής διοικήσεως που υπέχει, τους καταγγέλλοντες για την απόφαση της, αντικείμενο της ενδεχόμενης προσφυγής ακυρώσεως εκ μέρους του καταγγέλλοντος πρέπει να είναι η απόφαση που απευθύνεται στο κράτος μέλος και όχι το απευθυνόμενο στον καταγγέλλοντα έγγ­ραφο που τον πληροφορεί για την απόφαση (προαναφερθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Sytraval και Brink's France, σκέψη 45).
Where the Commission adopts such a decision and proceeds, in accordance with its duty of sound administration, to inform the complainants of its decision, it is the decision addressed to the Member State which must form the subjectmatter of any action for annulment which the complainant may bring, and not the letter to that complainant informing him of the decision (Commission v Sytraval and Brink's France, cited above, paragraph 45).
Συναφώς, πρέπει να σημειωθεί ότι, ακόμα και αν μια απόφαση που τερματίζει τον έλεγχο του συμβατού ενός μέτρου ενισχύσεως προς τη Συνθήκη έχει πάντοτε ως αποδέκτη το οικείο κράτος μέλος, μια απευθυνόμενη στον καταγγέλλοντα ανα­κοίνωση μπορεί να αντικατροπτρίζειτο περιεχόμενο μιας τέτοιας αποφάσεως, έστω και αν αυτή δεν διαβιβάστηκε στο οικείο κράτος μέλος (απόφαση του Πρωτοδικείου της 18ης Δεκεμβρίου 1997, Τ­178/94, ATM κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. ΙΙ­2529, σκέψεις 20,52 και 54).
In that connection, even though a decision terminating the investigation as to the compatibility with the Treaty of an aid measure is always addressed to the Member State concerned, a communication addressed to a complainant may outline the terms of such a decision, even if that decision has not been sent to the Member State concerned (Case T-178/94 ATM v Commission [1997] ECR II-2529, paragraphs 20, 52 and 54).
Εξάλλου, κατά πάγια νομολογία, πράξη ή απόφαση δεκτική προσφυγής ακυρώ­σεως, κατά την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης, συνιστούν μόνον τα μέτρα που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να επηρεάσουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, μεταβάλλοντας κατά τρόπο σαφή τη νομική κατάσταση του (βλ. π.χ., διάταξη του Δικαστηρίου της 8ης Μαρτίου 1991, C­66/91 και C­66/91 R, Emerald Meats κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991, σ.
Moreover, according to settled caselaw, only a measure which produces binding legal effects such as to affect the interests of an applicant by bringing about a distinct change in his legal position is an act or decision which may be the subject of an action for annulment under Article 173 of the Treaty (see, for instance, the order of the Court of Justice in Cases C-66/91 and C-66/91 R Emerald Meats v Commission [1991] ECR I-1143, paragraph 26, and the order of the Court of First Instance in Case T-274/97 Ca'Pasta v Commission [1998] ECR II-2925, paragraph 24).