natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Από τη δικογραφία προκύπτει ότι η νομιμότητα των επιβληθέντων αναπροσδιορισμών είναι συνυφασμένη με το ζήτημα αν τα ποσά που μια επιχείρηση παραγωγής σακχάρεως οφείλει να καταβάλλει ως συνεισφορά αποθεματοποιήσεως στον τομέα της ζάχαρης εκπίπτουν, ως απαιτήσεις τρίτων, από τη βάση του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων ως προς τη χρήση κατά τη διάρκεια της οποίας παρήχθη η ζάχαρη ή μόνον ως προς τη χρήση κατά τη διάρκεια της οποίας διατέθηκε στο εμπόριο η παραχθείσα ζάχαρη.
The file shows that the legality of the revised assessments is linked to the question whether the amounts which a sugar-manufacturing undertaking has to pay as storage levy in the sugar sector are, as debts owed to a third person, deductible from the basis of assessment for corporation tax purposes in the tax year during which the sugar was produced or only in the tax year during which the sugar produced was disposed of.
Επομένως, κατά τον χρόνο της διαθέσεως της ζάχαρης στο εμπόριο πληρούνται όλες οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη γένεση της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς.
'Article 8(1), third subparagraph (a), of Council Regulation (EEC) No 3330/74 of 19 December 1974 on the common organization of the markets in the sugar sector, as amended by Council Regulation (EEC) No 1396/78 of 20 June 1978, Article 8(2), third subparagraph (a), of Council Regulation (EEC) No 1785/81 of 30 June 1981 on the common organization of the markets in the sugar sector and Article 6(4) of Council Regulation (EEC) No 1358/77 of 20 June 1977 laying down general rules for offsetting storage costs for sugar and repealing Regulation (EEC) No 750/68 must be interpreted as meaning that the prescribed conditions for materialization of the obligation to pay the storage levy are satisfied when the sugar is disposed of.'
«7ο άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3330/74 του Συμβουλίου, της19ηςΔεκεμβρίου 1974, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1396/78 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1978, το άρθρο 8, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, στοιχείο α, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1758/81 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1981, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα της ζάχαρης και το άρθρο 6, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1358/77 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1977, περί καθορισμού γενικών κανόνων αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως στον τομέα της ζάχαρης και περί καταργήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) 750/68, έχουν την έννοια ότι οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη γένεση της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς πληρούνται κατά το χρονικό σημείο της διαθέσεως της ζάχαρης στο εμπόρια»
'Article 6(4) of Council (EEC) No 1358/77 of 20 June 1977 should be understood as meaning that it is disposal which is the chargeable event giving rise to the obligation to pay the levy by unit of weight of sugar produced under the third subparagraph of Article 8(1) of Council Regulation (EEC) No 3330/74 of 19 December 1974, as amended by Council Regulation (EEC) No 1396/78 of 20 June 1978, and the third subparagraph of Article 8(2) of Council Regulation (EEC) No 1785/81 of 30 June 1981.'
Elmer ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τετάρτου τμήματος τηζ 21nc Φεβρουαρίου 1995.
Case C-79/94 Commission of the European Communities ν Hellenic Republic Company law
Πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:
(Failure of a Member State to fulfil obligations — Directive 77/62/EEC — Framework agreement for the exclusive supply of dressing material for use in Greek hospitals and by the Greek army) (Fifth Chamber) has failed to fulfil its obligations under Council Directive 77/62/EEC, as last amended by Directive 88/295/EEC.
«Η διάταξη του άρθρου 6, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1358/77 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1977, έχει την έννοια ότι η διάθεση αποτελεί τον γενεσιουργό λόγο της υποχρεώσεως προς καταβολή της συνεισφοράς ανά μονάδα βάρους της παραγόμενης ζάχαρης, περί της οποίας γίνεται λόγος στο άρθρο 8, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3330/74 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1974, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1396/78 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1978, και στο άρθρο 8, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1785/81 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1981.»
By application lodged on 1 March 1994, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by concluding a framework agreement for the exclusive supply by six Greek textile undertakings of dressing material for use in Greek hospitals and by the Greek army and by failing to publish the relevant notice in the Official Journal of the European Communities, the Hellenic Republic
Υποθ. C-79/94 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας Δίκαιο επιχειρήσεων
well as the Greek army, were required to purchase certain types of dressing material from the above undertakings under the conditions set out in the framework agreement and for a period of three years which could be extended for two further years.
«Παράβαση κράτους — Οδηγία 77/62/ΕΟΚ — Συμφωνία-πλαίσιο για την αποκλειστική προμήθεια υλικού επιδέσμου προς χρήση των ελληνικών νοσοκομείων και του ελληνικού στρατού» (Πέμπτο τμήμα)
Declared that, by concluding a framework agreement for the exclusive supply by six Greek textile undertakings of dressing material for use in Greek hospitals and by the Greek army and by failing to publish the relevant notice in the Official Journal of the European Communities, the Hellenic Republic has failed to fulfil its obligations under Council Directive 77/62/EEC of 21 December 1976 coordinatingprocedures for the award of public supply contracts, as last amended by Directive 88/295/EEC of 22 March 1988;
Με απόφαση της 19ης Ιουλίου 1991, το Υπουργείο Βιομηχανίας, Ενέργειας και
That the Court uphold the Commission's application and order the Hellenic Republic to pay the costs of the action.'
Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα διχαστικά έξοδα»
By order of 20 October 1993, received at the Court on 11 January 1994, the Bundesverwaltungsgericht (Federal
Ο γενικός εισαγγελέας CO.
Mr Gaal is a Belgian national born in 1967 who has been living in Germany since 1969.
Lenz ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου ταήματος της 16ης Φεβρουαρίου 1995.
His only income is an orphan's allowance to which he is entitled owing to the death of his father, and he is not dependent on his mother.
"να γίνει δεκτή η προσφυγή της Επιτροπής και να καταδικαστεί η Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα."
After successfully completing his secondary education in Germany in 1986, Mr Gaal enrolled at university to study biology.
Υποθ. C-7/94 Landesamt fur Ausbildungsförderung Nordrhein-Westfalen κατά Lubor Gaal Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
In order to be able to continue his university studies in the United Kingdom during the year 1989/1990, he applied for an education allowance.
Έννοια του τέκνου»
As is clear from the text, the second sentence of the second paragraph of Article 165 allows Chambers to be formed so that certain cases may be adjudicated by three or five judges.
Προδικαστική «Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 - Άρθρο 12 (Έκτο τμήμα)
By decision of 30 June 1989, that application was rejected by the Landesamt on the ground that the candidate had already reached 21 years of age and was not dependent on his parents.
Η απορριπτική απόφαση του Landesamt ακυρώθηκε από το Verwaltungsgericht με απόφαση της 18ης Φεβρουαρίου 1991, η οποία επικυρώθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1991 από το Verwaltungsgerichtshof.
The Landesamt's decision rejecting the application was annulled by the Verwaltungsgericht by judgment of 18 February 1991, which was upheld on 8 November 1991 by the Verwaltungsgerichtshof.
Με διάταξη της 20ής Οκτωβρίου 1993, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 11 Ιανουαρίου 1994, το Bundesverwaltungsgericht υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας.
The German Government also maintains that the fact that the Sixth Chamber is to adjudicate on the present case in the form of a bench of five judges in no way alters the irregular nature of its composition, and further points out that it has no knowledge of the criteria on the basis of which judges were assigned to that bench.
Κατά την αναιρετική διαδικασία ενώπιον του Bundesverwaltungsgericht, η διαφωνία μεταξύ των διαδίκων περιορίζεται στο ερώτημα εάν, ενόψει της οικονομίας και του στόχου του άρθρου 12 του κανονισμού, πρέπει να περιοριστεί το προσωπικό πεδίο εφαρμογής του με προϋποθέσεις περί ορίου ηλικίας ή υποχρεώσεως συντηρήσεως.
The point at issue between the parties in the appeal on a point of law to the Bundesverwaltungsgericht is whether, in the light of the context and purpose of Article 12 of the Regulation, its application ratione personae is to be limited by requirements concerning age or dependency.
Επί της δικονομικής ενστάσεως
It is enough to note that the German Government did not question the actual composition of the Chamber in the present case.
Λαμβάνει μόνον σύνταξη ορφανού λόγω του θανάτου του πατέρα του και δεν συντηρείται από τη μητέρα του.
Before addressing that question, it is necessary to dispose of a procedural point raised by the German Government at the hearing.
Προτού εξεταστεί το προδικαστικό αυτό ερώτημα, πρέπει να δοθεί απάντηση στη δικονομικής φύσεως ένσταση την οποία προέβαλε η Γερμανική Κυβέρνηση κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση.
The question referred by the national court seeks to ascertain whether the definition of 'child' for the purposes of Article 12 of the Regulation is limited, as in Article 10(1) and Article 11 of that Regulation, to children who are under 21 years of age or dependent.
Ο εκπρόσωπος της Γερμανικής Κυβερνήσεως εξέφρασε αμφιβολίες για το νομότυπο της συνθέσεως του έκτου τμήματος, με το αιτιολογικό ότι το άρθρο 165, δεύτερο εδάφιο,
The German Government's Agent questioned the regularity of the composition of the Sixth Chamber on the ground that the second sentence of the second paragraph of Article 165 of the EC Treaty provides for Chambers consisting of five judges whereas, pursuant to Decision 94/C 304/03, adopted by the Court on 10 October 1994 (OJ 1994 C 304, p.
Το Landesamt απέρριψε την αίτηση αυτή με απόφαση της 30ής Ιουνίου 1989, με το αιτιολογικό ότι ο αιτών είχε ήδη συμπληρώσει το 21ο έτος της ηλικίας του και δεν συντηρούνταν από τους γονείς του.
According to the first paragraph of Article 12 of the Regulation, 'the children of a national of a Member State who is or has been employed in the territory of another Member State shall be admitted to that State's general educational, apprenticeship and vocational training courses under the same conditions as the nationals of
Η αμφισβήτηση αυτή δεν είναι βάσιμη.
that State, if such children are residing in its territory'.
Κατά το άρθρο 12, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού, «τα τέκνα του υπηκόου κράτους μέλους που απασχολείται ή έχει απασχοληθεί κατά το παρελθόν στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους γίνονται δεκτά στα μαθήματα γενικής εκπαιδεύσεως, μαθητείας και επαγγελματικής εκπαιδεύσεως υπό τους ίδιους όρους με τους υπηκόους αυτού του κράτους, εφόσον τα τέκνα αυτά διαμένουν στην επικράτεια του.»
It should be noted at the outset that, according to the case-law of the Court, Article 12 refers not only to the rules relating to admission itself, but also to general measures intended to facilitate educational attendance.
Υπενθυμίζεται εκ προοιμίου ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, το προαναφερθέν άρθρο 12 αφορά όχι μόνον τους σχετικούς με την εγγραφή τους αυτή καθαυτή κανόνες, αλλά και τα μέτρα γενικής φύσεως που αποσκοπούν στη διευκόλυνση της παρακολούθησης των σπουδών.
Secondly, as the Court has consistently held, the principle of equal treatment set out in Article 12 of the Regulation extends to all forms of education, whether vocational or general, including university courses. The same principle requires that the child of a migrant worker be able to continue his studies in order to complete his education successfully.
Η Γερμανική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η στενή σχέση μεταξύ των άρθρων 10 και 11, αφενός, και το άρθρο 12 του κανονισμού, αφετέρου, συνεπάγεται το ότι η τελευταία αυτή διάταξη χορηγεί αυτό το δικαίωμα μόνον στα τέκνα που πληρούν τις προϋποθέσεις των άρθρων 10 και 11.
The German Government submitted that the close relationship between Article 10 and 11 of the Regulation, on the one hand, and Article 12, on the other, implies that Article 12 only grants that right to children who meet the conditions set out in Articles 10 and 11.
Η διάταξη που επικαλείται η Γερμανική Κυβέρνηση υπήρχε στη Συνθήκη όταν το Δικαστήριο αποτελούνταν από δεκατρείς δικαστές και έχει στόχο την εξασφάλιση της δυνατότητας του Δικαστηρίου «να εκδικάζει ορισμένες κατηγορίες υποθέσεων» όχι εν ολομέλεια, η οποία απαιτεί απαρτία επτά δικαστών (άρθρο 15 του Οργανισμού ΕΟΚ του Δικαστηρίου), αλλά σε συνθέσεις τριών ή πέντε δικαστών.
Consequently, Article 12 of the Regulation also encompasses financial assistance for those students who are already at an advanced stage in their education, even if they are already 21 years of age or older and are no longer dependants of their parents. Accordingly, to make the application of Article 12 subject to an age-limit or to the status of dependent child would conflict not only with the letter of that provision, but also with its spirit.
Κατ' αρχάς, το άρθρο 12 δεν αναφέρεται καθόλου στα άρθρα 10 και 11 του κανονισμού.
In the first place, Article 12 contains no reference to Article 10 or Article 11 of the Regulation.
Η ίδια αυτή αρχή επιβάλλει ώστε το τέκνο διακινουμένου εργαζομένου να μπορεί να συνεχίζει τις σπουδές του μέχρι την επιτυχή ολοκλήρωση τους.
'The definition of 'child' for the purposes of Article 12 of Council Regulation (EEC) No 1612/68 of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community is not subject to the same conditions of age or dependency as are the rights governed by Article 10(1) and Article 11 ofthat Regulation.'
Επί του προδικαστικού ερωτήματος
He proposed that the Court should reply as follows:
Κατά συνέπεια, το να εξαρτηθεί η εφαρμογή του άρθρου 12 από ένα όριο ηλικίας ή από την ιδιότητα του συντηρουμένου τέκνου θα ήταν αντίθετο όχι μόνον προς το γράμμα αλλά και προς το πνεύμα της διατάξεως αυτής.
'Article 12 of Council Regulation (EEC) No 1612/68 of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community must be interpreted as precluding the application of a provision of national law which makes the concept of child contained therein subject to age-limits or to possessing the status of a dependant.'
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Case C-218/94 Commission of the European Communities ν Kingdom of Belgium Approximation of laws
Ο γενικός εισαγγελέας G. Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 9ης Φεβρουαρίου 1995.
(Failure of a Member State to fulfil obligations — Directive 91/263/EEC — Failure to transpose) (Sixth Chamber) inform the Commission without delay of the measures adopted to that end, the Kingdom of Belgium has in any event failed to fulfil its obligations under those provisions.
«Το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας, έχει την έννοια ότι κωλύει την εφαρμογή της εθνικής ρυθμίσεως που επιβάλλει στην έννοια του τέκνου, όπως χρησιμοποιείται στο άρθρο αυτό, περιορισμούς αναγόμενους στην ηλικία ή στην ιδιότητα του συντηρουμένου προσώπου».
By application lodged on 28 July 1994, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt the laws, regulations and administrative measures necessary to comply with Council Directive 91/263/EEC, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under the third paragraph of Article 189 of the EC Treaty and under Article 17 of the directive, and, in the alternative, a declaration that, by failing to
«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 9112631ΕΟΚ— Μη μεταφορά οδηγίας στο εθνικό δίκαιο» (Έκτο τμήμα) πάση περιπτώσει, μη ενημερώνοντας αμέσως την Επιτροπή γι' αυτά τα μέτρα, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις ίδιες διατάξεις.
By failing to adopt within the period specified the laws, regulations and administrative measures necessary to comply with Council Directive 91/263/EEC of 29 April 1991 on the approximation of the laws of the Member States concerning telecommunications terminal equipment, including the mutual recognition of their conformity, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under Article 189 of the EC Treaty and Article 17 of Directive 91/263;
Καταδικάζει το Βέλγιο στα δικαστικά έξοδα»
(Anti-dumping duty on ball-bearings — Review - Regulation modifying a definitive anti­dumping duty — Determination of the injury) (Third Chamber, extended composition)
Ο γενικός εισαγγελέας CO.
Journal of the European Communities before the end of the relevant fiveyear period'.
Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση το έκτου τμήματος του Δικαστηρίου της 23ης Φεβρουαρίου 1995.
These applications seek the annulment of Council Regulation No 2849/92 of 28 September 1992 modifying the definitive antidumping duty on imports of ball-bearings with a greatest external diameter exceeding 30 mm originating in Japan imposed by Regulation No 1739/85.
"να γίνει δεκτό το κύριο αίτημα της Επιτροπής και να καταδικαστεί το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα."
Regulation No 1739/85 introduced definitive anti­dumping duties varying from 1.2% to 21.7% on imports of ball-bearings with a greatest external diameter of more than 30 mm originating in Japan, as a result of which the products manufactured by NTN and by Koyo Seiko were subjected to a definitive antidumping duty of 3.2% and 5.5% respectively.
Τ-163/94 και Τ-165/94 ΝΤΝ Corporation κ,λπ. κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Εμπορική πολιτική
The information requested concerned the period from 1 April 1988 to 31 March 1989.
•Επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ στους ένσφαιρους τριβείς — Επανεξέταση — Κανονισμός περί τροποποιήσεως οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ — Καθορισμός της ζημίας» (Τρίτο πενταμελές τμήμα) καταγωγής Ιαπωνίας, που έχει επιβληθεί με τον κανονισμό 1739/85.
Koyo Seiko claims that on 15 February 1991 the Commission informed the Antidumping Advisory Committee of its intention to terminate the review and to allow the antidumping duties to lapse, and that the committee rejected the Commission's proposal in May 1991.
Στα προϊόντα που κατασκεύαζαν οι ΝΤΝ και η Koyo Seiko είχε επιβληθεί συνεπώς οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ ύψους 3,2 και 5,5 % αντίστοιχα.
(2) the antidumping duty, expressed as a percentage of the net, free at Community frontier price of the product before duty shall be 13.7% (Taric additional Code 8677) except when manufactured by the following companies for which the rate of anti­dumping duty is set out below:
Κατόπιν της ενάρξεως της διαδικασίας επανεξετάσεως, οι προσφεύγουσες απάντησαν στα ερωτηματολόγια που τους απέστειλαν τα κοινοτικά όργανα.
(...)' of any finding whatsoever of injury or threat of injury. The second plea alleges infringement of Article 2(1) and (4) of Regulation No 2423/88 inasmuch as the Council imposed definitive anti­dumping duties in the absence of any likelihood of recurrence of material injury.
Τα στοιχεία που τους ζητήθηκαν αφορούσαν την περίοδο από την 1η Απριλίου 1988 μέχρι την 31η Μαρτίου 1989.
The third plea alleges misuse of powers on the ground that the Council imposed antidumping duties when it was aware that there was neither injury nor a threat of injury to the Community industry.
Η συμβουλευτική αυτή επιτροπή απέρριψε την πρόταση της Επιτροπής τον Μάιο του 1991.
The fifth plea relates to the level of antidumping duty and alleges infringement of Article 13(3) of Regulation No 2423/88.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1992 το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό 2849/92.
The sixth plea alleges infringement of an essential procedural requirement, the Community institutions having failed to disclose to the applicant the considerations on which Article 1(4) of Regulation 2849/92 was based.
Το άρθρο 1 του κανονισμού αυτού έχει ως εξής:
Finally, the last plea alleges infringement of Article 190 of the EEC Treaty.
Το άρθρο 15, παράγραφος 1, του κανονισμού 2423/88 ορίζει ότι «οι δασμοί αντιντάμπινγκ (...) παύουν να ισχύουν πέντε χρόνια μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος τους».
Following the adoption on 13 September 1993 of Regulation No 2554/93 repealing Article 1(4) of the contested regulation, NTN and Koyo Seiko formally abandoned at the hearing their fourth and their sixth pleas respectively.
Σχετική ανακοίνωση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πριν από τη λήξη της σχετικής πενταετούς περιόδου».
However, they maintain that the Council should nevertheless be ordered to pay the costs relating to those pleas.
Στις 27 Δεκεμβρίου 1988 η Federation of European Bearing Manufacturers' Associations (στο εξής: FEBMA) υπέβαλε αίτηση επανεξετάσεως των δασμών αντιντάμπινγκ που είχαν επιβληθεί με τον κανονισμό 1739/85.
The first alleges that the contested regulation was adopted in breach of Article 7(9)(a) of the basic regulation inasmuch as it fails to give adequate reasons for setting aside the usual time-limit of one year provided for therein.
Η Επιτροπή έκρινε ότι η αίτηση αυτή περιείχε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ώστε να δικαιολογείται η έναρξη της διαδικασίας επανεξετάσεως, και κίνησε τη διαδικασία της έρευνας.
In its second plea the applicant maintains that the contested regulation is illegal because the Council failed to establish injury to Community industry and did not correctly determine the possible effects of the expiry of the existing measures.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η ΝΤΝ και η Koyo Seiko άσκησαν τις παρούσες προσφυγές.
The third plea alleges an abuse of powers: the applicant maintains that if the procedure had been brought to a close within the period provided for in Article 7(9)(a) of the basic regulation the Community institutions would not have found any injury.
Η FEBMA ζήτησε να παρέμβει υπέρ του καθού στην υπόθεση ΝΤΝ κατά Συμβουλίου.
The fourth plea alleges infringement of Article 12(1) of the basic regulation, in so far as Article 1(4) of the contested regulation introduced a flexible anti­dumping duty.
Η Επιτροπή και η FEBMA υπέβαλαν αίτηση παρεμβάσεως υπέρ του καθού στην υπόθεση Koyo Seiko κατά Συμβουλίου.
It must be borne in mind that according to the second and third recitals in the preamble to the basic regulation the latter was adopted in accordance with existing international obligations, in particular those arising from Article 6 of the General Agreement on Tariffs and Trade and the Agreement on Implementation of Article VI of the GATT ('the 1979 Anti-Dumping Code').
Οι αιτήσεις παρεμβάσεως της Επιτροπής και της FEBMA έγιναν δεκτές.
Consequently, the provisions in the basic regulation must be interpreted in the light of Article VI of the GATT and the 1979 Anti-Dumping Code.
Επί της ουσίας
Koyo Seiko relies on seven pleas in support of its application.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επανεξετάσεως έληξε η πενταετία που προβλέπεται ως διάρκεια ισχύος των δασμών αντιντάμπινγκ.
The first plea alleges infringement of Articles 2(1) and 4(1) and (3) of Regulation No 2423/88 inasmuch as the Council imposed definitive antidumping measures in the absence
Η ΝΤΝ προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως.
In this respect Article 3(6) of the 1979 Anti-Dumping Code provides that 'a determination of a threat of material injury shall be based on facts and not merely on allegation, conjecture or remote possibility.
Με τον πρώτο λόγο ισχυρίζεται ότι ο επίδικος
The change in circumstances
Ο δε τελευταίος λόγος ακυρώσεως αφορά την παράβαση του άρθρου 190 της Συνθήκης ΕΟΚ
which would create a situation in which the dumping would cause injury must be clearly foreseen and imminent.'