natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ένα άλλο σημαντικό ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του μεσογειακού αστικού τοπίου είναι ότι κυριαρχείται από μια παράδοση και ιστορική μνήμη σε βαθμό πολύ μεγαλύτερο απ'ότι το αγγλοαμερικανικό τοπίο.
Another important difference demonstrated by the Mediterranean urban landscape is that it is dominated by tradition and historical memory to a much higher degree than the Anglo-American one.
Τα αρχαία και μεσαιωνικά μνημεία, από την εποχή που η Μεσόγειος ήταν επίκεντρο του πολιτισμού και της ανάπτυξης, αποτελούν σημαντικό χαρακτηριστικό των πόλεων της Νότιας Ευρώπης.
Ancient and Medieval monuments, from a period when civilisation and development centred around the Mediterranean, constitute an important attribute of South European cities.
Η παρουσία μνημείων έχει επίσης καθοριστική'] σημασία για τη διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας και της συλλογικής μνήμης.
Monuments are also crucial in national identity building and collective memory.
Με τον κεντρικό ρόλο που διαδραματίζει η επανεπινόηση της παράδοσης στην μεταμοντέρνα αστυφυλία, αυτό το είδος τοπίου αποκτά πλέον ιδιαίτερη αξία.
With the central role of the re-invention of tradition in postmodern urbanism, this type of landscape now becomes especially valuable.
Οι μεσογειακές πόλεις δεν χρειάζεται να «επανεπινοήσουν» τίποτα: η παράδοση τους αναγνωριζόταν ανέκαθεν σε όλο τον κόσμο και στηριζόταν στα μνημεία αυτά ως εθνικά αλλά και παγκόσμια σύμβολα του Δυτικού πολιτισμού (Harvey 1996: 309-10, Loukaki 1997).
Mediterranean cities do not have to "re-invent" anything: their tradition has been always acknowledged around the world and was based on these monuments as national but also global symbols of Western civilisation (Harvey 1996: 309-10, Loukaki 1997).
Η επανεπινόηση της παράδοσης είναι μια στρατηγική που αναπτύχθηκε από τις μεταμοντέρνες ευρωπαϊκές πόλεις για να αυξηθεί η προβολή τους ως τόπων εγκατάστασης (Kcariis και Philo [εκδ.], 1993).
The re-invention of tradition is one of the strategies developed by postmodern European cities in order to enhance their visibility in the context of place marketing (Kearns and Philo eds 1993).
Στη μεταμοντέρνα Ευρώπη, ο χώρος της παραγωγής αντικαθίσταται από την κατανάλωση και τις επικοινωνίες.
In postmodern Europe, the field of production gives way to that of consumption and communications, and in order to face globalization and
Προκειμένου να αντιμετωπίσουν την παγκοσμιοποίηση και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οι πόλεις αναπτύσσουν νέες μορφές διοίκησης.
neoliberal politics, cities develop new strategies of urban governance.
Οι πόλεις ανταγωνίζονται προβάλλοντας περισσότερο την ύπαρξη τους για να προσελκύσουν πύρους και επενδυτικό ενδιαφέρον.
Cities compete for the attraction of funding and entrepreneurial interest by enhancing visibility.
1 Ιροσπαθούν να προσελκύσουν τον διεθνή τουρισμό, συναγωνίζονται μεταξύ τους φιλοξενώντας διεθνείς εκδηλώσεις και διασκέψεις και διαφημίζουν τις ιδιαιτερότητες των τοπίων τους και της επανεπινοημένης παράδοσης τους.
They try to attract international tourism, they compete for hosting international events and conferences, and they advertise the particularities of their landscapes and their reinvented traditions.
Το τοπίο και η συμβολή της φαντασίας και της αισθητικής στην πολεοδομία ευρίσκονται πλέον στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος στις μεταμοντέρνες ευρωπαϊκές πόλεις και επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αξιολογείται η ποιότητα ζωής σ' αυτές.
Interest in landscape and the contribution of imagination and aesthetics in city building are thus now in the centre of attention in postmodern European cities, and have an impact on the way urban quality of life is assessed.
Η αστική διοίκηση έχει περάσει από τον πολεοδομικό σχεδιασμό σε μια νεοφιλελεύθερη έμφαση στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό: προτεραιότητα έχουν η μορφολογία των πόλεων και η προστασία των παραδοσιακών κτιρίων και χώρων, αντί της παροχής κοινωνικών υποδομών.
Urban governance has passed to a neoliberal emphasis on design rather than planning: urban morphology and protection of traditional buildings and spaces, rather than the provision of social infrastructure.
Ωστόσο, ο ανταγωνισμός των πόλεων συμβαδίζει με προσπάθειες συνεργασίας.
Urban competition coincides with cooperation, however.
Όλες αυτές οι στρατηγικές έχουν αναπτυχθεί άνισα στον ευρωπαϊκό χώρο, ενώ επισημάνθηκε ήδη μια νέα πόλωση σε σχέση με τη μεσογειακή Ευρώπη (Λεοντίδου 1995).
As all these strategies are developed unevenly in European space, a re-polarization in the context of Mediterranean Europe has been already observed (Leontidou 1995).
Η διαρκώς επιταχυνόμενη κοινωνική εξέλιξη και οι παραδειγματικές μεταστροφές που συνοψίστηκαν προηγουμένως τροποποίησαν, επίσης, ριζικά τον ορισμό της ποιότητας ζωής.
The increasingly rapid evolution of society and the paradigmatic shifts summarised above has also determined a quite radical change in the definition of quality of life.
Ιδιαιτέρους, η σημασία νέων θεωρητικών διαστάσεων αυξάνει ολοένα και περισσότερο.
In particular new theoretical dimensions become more and more important.
Από τη μία πλευρά, σήμερα, η έννοια ποιότητα ζωής δεν ισοδυναμεί απλώς με την διαθεσιμότητα πόρων (υλικών και άυλων) αλλά και με την εύκολη πρόσβαση και τη χρήση αυτών.
On one side, quality of life today does not mean simply availability of resources (material and non· material) but also easy accessibility and use of them.
Πολλά από τα θέματα αυτά έχουν αναλυθεί από διάφορους κοινωνιολόγους, φιλοσόφους και οικονομολόγους (π.χ.
Time issues, information elements, level of competence in using technological every-day-devices, level of freedom in making choice between different solutions constitute important elements to be considered in order to measure people well-being.
Nussbaum και Sen, 1993; Gershuny, 1993), ωστόσο, η μετατροπή τους σε αξιοποιήσιμα στοιχεία για την κατάρτιση έγκυρων και αξιόπιστων κοινωνικών δεικτών εξακολουθεί να είναι πολύ δύσκολη.
Many of these themes has been conceptualised by different sociologist, philosophers and economists (for example Nussbaum and Sen, 1993; Gershuny, 1993), nevertheless their operationalisation in terms of construction of social indicators, which are valid and reliable, is still very difficult.
Από την άλλη πλευρά, εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές ανισότητες μεταξύ κοινωνικών ομάδων με βάση κλασικές κοινωνικοοικονομικές μεταβλητές, οι οποίες καθιστούν απαραίτητο να εξεταστούν ακόμη πιο εμπεριστατωμένα τα αίτια και οι μεταλλαγές τους, με τη συνεκτίμηση νέων θεμάτων που σχετίζονται με τον εξελισσόμενο εκσυγχρονισμό.
On the other side, large inequalities between groups of population based on the classical socioeconomic variables are still evident and determine the necessity to explore more deeply the origin and the transformation of such disparities, considering new issues linked to the ongoing process of modernisation.
Στην ιστορική εξέλιξη των πόλεων, η εκβιομηχάνιση, ο εκσυγχρονισμός, η τεχνολογική πρόοδος και η καινοτομία συνοδεύονταν πάντοτε από κοινωνικούς διαχωρισμούς.
In the historical process of urban development, industrialisation, modernisation, technological advancement and innovation have been always accompanied by social divisions.
Στην ουσία, η αντίφαση είναι ότι η τεχνολογική πρόοδος, η οποία θεωρείται ότι βελτιώνει την ποιότητα ζωής, συνοδεύτηκε από την επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου μεγάλων τμημάτων του αστικού πληθυσμού και δημιούργησε εσωτερικές αντιφάσεις στα αστικά κέντρα.
In fact, it is a contradiction that technological innovation, which has been thought to advance the quality of life, has also been accompanied by the deterioration of the life standards of large segments of the urban population and has created internal disparities in urban centres.
Το ερώτημα "τίνος ποιότητα ζωής;" είναι εύλογο στην περίπτωση αυτή.
The question of "quality of life, for whom?" is pertinent here.
Το κλασικό μοντέλο αστικών δεικτών τόνιζε την διαρκώς αυξανόμενη κατανάλωση και την τάξη στις πόλεις ως δείκτες υψηλής ποιότητας ζωής.
The traditional urban indicator model has stressed ever growing consumption and order in the city as an indication of high quality of life.
Όπως προαναφέρθηκε, αυτή η αντίληψη της ποιότητας ζωής σχετιζόταν με τον αξιολογικό καταναλωτικό προσανατολισμό στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες.
As pointed out earlier, this conceptualisation of the quality of life was related with values of consumer-orientation prevalent during the first postwar decades.
Τα μοντέλα αυτά αγνοούσαν τις εσωτερικές αντιφάσεις και επικεντρώνοντας στην αστική μεσαία τάξη.
Internal disparities were ignored by these models, which focused instead on the urban middle-class population.
Όπως αναφέρεται στη συνέχεια, οι προσεγγίσεις άλλαξαν τη δεκαετία του 70 και μάλιστα σε διάφορα πεδία.
cultivated by dominant social groups and the middle classes. Approaches changed during the 1970s, as outlined below, and across different spaces.
Το κλασικό πρότυπο αστικών δεικτών επικρίθηκε ως ένα εθνοκεντρικό πρότυπο το οποίο προβάλει τις -κατά βάση αγγλοαμερικανικές- αξίες ως παγκόσμιες, όπως αναφέρθηκε στο προηγούμενο μέρος.
The traditional urban indicators model has been criticized as ethnocentric, presenting what are basically Anglo-American cultures, as universal, as outlined in the previous section.
Μετά τη δεκαετία του 70, κυριάρχησαν οι κριτικές προσεγγίσεις των αντικαταναλωτικών και οικολογικών κινημάτων.
After the 1970s, critical approaches by anti-consumerist and ecological movements occupied centre-stage.
Τα αστικά κοινωνικά κινήματα άρχισαν να τονίζουν τη σημασία της ποιότητας ζωής και της ευτυχίας και επικεντρώθηκαν ιδιαιτέρως στην αστική διαφοροποίηση (Pickvaiice κ.α., 1991).
Urban social movements would stress quality of life and happiness, and would focus on urban disparities quite distinctively (Pickvance et al., 1991).
Αυτό είναι το παράδειγμα της ανακαίνισης-εκτόπιαης, το οποίο επικρίθηκε από άλλους αναλυτές τη δεκαετία του 70 (Lefebvre 1991, Laborde 1994).
The most widely used example by urban analysts was the process of urban renewal, where innovation in terms of urban space tended to dislocate former residents and could render them homeless: this is the renovation-deportation example, criticized by French urban analysts throughout the 1970s (Lefebvre 1991, Laborde 1994).
Τη δεκαετία του 70 άρχισαν να εμφανίζονται σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις διάφορα αστικά κοινωνικά κινήματα, τα οποία δεν αντιστάθηκαν μόνο στους εκτοπισμούς.
Urban social movements also sprang up since the 1970s in other European cities.
Υπήρξαν κινήματα κατά της μετεγκατάστασης βιομηχανιών, κατά της προσφοράς τεχνικών υποδομών, ακόμη και κατά των πολεοδομικών κανόνων.
Movements were not only defensive against deportation; there were movements against industrial relocation, movements opposing technical infrastructure provision and even building regulations.
Ο αντικαταναλωτισμός τους προανάγγειλε το πλήθος των σημερινών κειμένων για την βιωσιμότητα των πόλεων.
Their anti-consumerism was prophetic for the host of writings on urban sustainability at present.
Η μεταμοντέρνα σκέψη αντανακλούσε και μεταϋλιστικές αξίες αλλά, όπως προαναφέρθηκε, το βασικό αίτιο της πολιτιστικής μεταστροφής είναι υλιστικό: ο ανταγωνισμός των πόλεων και η προβολή τους ως τόπων εγκατάστασης.
Postmaterialist values are also reflected in postmodern thinking, but, as argued above, the main drive behind the cultural turn is materialist: urban competition and place marketing.
Το επίπεδο της ποιότητας ζωής και οι σχετικοί δείκτες είναι δύσκολο να συλληφθούν Οειορητικά σε κλίμακα πολεοδομικών συγκροτημάτων, διαπολιτισμικά και υπερεθνικά.
Levels of life quality, and the consequent indicators, are difficult to conceptualise at the agglomeration level, cross-culturally and across nations.
Προκειμένου να επανεισαχθεί μια συγκριτική προοπτική που δεν θα αγνοεί αστικούς πολιτισμούς που διαφέρουν από το βασικό πρότυπο που απαντάται στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, οι γεωγράφοι και οι προγραμματιστές χρειάζονται πολυδιάστατα συστήματα αξιολόγησης της ποιότητας ζωής και της πολιτικής.
In order to re-insert a comparative perspective which will not ignore urban cultures different from those in the core of Europe and the USA, multi-dimensional systems of assessment of quality of life and policy therein are necessary for geographers and planners.
Η έννοια της ισονομίας και ο αντίκτυπος αυτής επί των δεικτών για την ποιότητα ζωής εξετάζεται στο σημείο 2.2.3.
The concept of equity, and its implications for quality of life indicators is discussed in Section 2.2.3.
Ποιότητα ζωής και τεχνολογίες πληροφόρησης και επικοινωνίας
Quality of life and information and communication technologies
Παράλληλα με τα ενδιαφέροντα και τις πολιτιστικές μεταστροφές που συζητήθηκαν στο προηγούμενο μέρος, με τη διάδοση των τεχνολογιών πληροφόρησης και επικοινωνίας (ΤΠΕ) εμφανίζονται σοβαρές κοινωνικές αλλαγές.
In parallel to the concerns and cultural shifts discussed in the previous Section, major societal changes are appearing on the wake of the diffusion of Information and Communication Technologies (ICT).
Οι τεχνολογίες αυτές είναι πλέον τόσο διαδεδομένες, ώστε να επηρεάζουν κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής μας.
These are now so widespread that they affect every aspect of our everyday life.
Η εργασία, τα ψώνια, τα ταξίδια, οι τραπεζικές συναλλαγές, η εξυπηρέτηση από το τοπικό δημοτικό συμβούλιο, η επίσκεψη σε νοσοκομείο ή σε κινηματογράφο είναι δραστηριότητες που σχετίζονται λίγο-πολύ με ΤΠΕ.
Working, shopping, travelling, banking, receiving services from our local council, going to the hospital or to the cinema are all activities that come in contact with ICT to a greater or lesser extent.
Ένα μεγάλο μέρος των ηρώων των παιδιών μας, είτε πρόκειται για παιχνίδια, έντομα ή ιδεατούς αδελφούς, ελέγχονται πλήρως από υπολογιστές και δεν μοιάζουν καθόλου με ανθρώπινα πλάσματα.
A significant proportion of our children's heroes, whether toys, bugs, or fictional brothers, are entirely computer generated and bear little or no resemblance to human beings.
Ορισμένοι σχολιαστές παρουσιάζουν την εξέλιξη αυτή ως την απαρχή ενός νέου, λαμπρού μέλλοντος, ως μια πραγματική επανάσταση συγκρίσιμη με τη γεωργική και τη βιομηχανική επανάσταση (βλέπε π.χ. Toffler 1980).
Some commentators herald this as the dawn of a new bright future, a true revolution comparable to the agrarian and industrial revolutions of the past (see for example Toffler 1980).
'Αλλοι είναι περισσότερο επιφυλακτικοί και υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει τίποτα το αναπόφευκτο και απαραιτήτως λαμπρό όσον αφορά ένα μέλλον που θα στηρίζεται στην τεχνολογία.
Others are more sceptical and argue that there is nothing inevitable or necessarily radiant about a technology-driven future.
Η εξέλιξη και η μορφή του μέλλοντος βρίσκεται στα χέρια μας και κατά πάσα πιθανότητα θα περιλαμβάνουν θετικά αλλά και αρνητικά χαρακτηριστικά.
The direction and shape of our future is very much in our hands and likely to include both positive and far less positive features.
Η πληροφόρηση και η επίγνωση και των δύο όψεων του νομίσματος είναι η καλύτερη άμυνα που διαθέτουμε έναντι των ανεπιθύμητων σεναρίων ενός μέλλοντος που θα ελέγχεται από το Μεγάλο Αδελφό (βλέπε π.χ.
Education and awareness of both sides of the coin are our best defence against undesirable scenarios of our future being dominated by corporate Big Brother (see for example Masser and Wegener, 1996 in the context of Geographic Information Systems).
Masser and Wegener, 1996 σχετικά με τα γεωγραφικά συστήματα πληροφοριών) 'Αλλοι επιλέγουν μια περισσότερο οικονομική προοπτική και επισημαίνουν το παράδοξο των συνεχιζόμενων μαζικών επενδύσεων σε ΤΠΕ που παρατηρείται την τελευταία εικοσαετία, χωρίς να υπάρχει παράλληλα εμφανής αύξηση της παραγωγικότητας (Landauer, 1995).
Others still take amore economic driven perspective and point to the paradox of continued massive investment in ICT over the last 20 years without any discernible growth in productivity (Landauer, 1995).
Οι συζητήσεις που αφορούσαν τι) χάραξη πολιτικών στην Ευρώπη είχαν κυρίως ως αφετηρία οικονομικές ανησυχίες σχετικά με την επιμονή των υψηλών ποσοστών ανεργίας, ιδιαιτέρως μεταξύ των νέων, καθώς και θέματα που αφορούν την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα στον επόμενο αιώνα (EEK, 1993).
The policy debate in Europe has been very much driven by economic concerns over the persisting high rates of unemployment, particularly among the young, and issues of growth and competitiveness over the next century (CEC, 1993).
Ο όρος «κοινωνία των πληροφοριών» έφθασε να καλύπτει ένα ευρύ φάσμα πολιτικών των εθνικών κυβερνήσεων και της ΕΕ, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι εξελίξεις στο χώρο των ΤΠΕ θα αποφέρουν θέσεις απασχόλησης και συνθήκες σταθερής ευημερίας.
The term "Information Society" has come to embrace the wide ranging set of policies pursued by national government and the EC to ensure that the technological developments in the ICT field are harnessed to deliver jobs and continued prosperity.
Ενώ δίνεται έμφαση στα οικονομικά θέματα, αναγνωρίζεται επίσης ότι οι εξέλιξη των ΤΠΕ δημιουργεί προκλήσεις και ευκαιρίες σε ένα πολύ ευρύτερο χώρο, καλύπτοντας θέματα που αφορούν τη δημοκρατία και τη συμμετοχή, την κοινωνική') ένταξη, την ισότητα ευκαιριών και την ίση πρόσβαση ατόμων με ειδικές ανάγκες (βλέπε EEK, 1996).
Whilst the emphasis is on economic issues, there is also a recognition that ICT developments pose challenges and opportunities in a much wider sphere, including issues of democracy and participation, social inclusion, equal opportunities, and equal access to people with disabilities (see CEC, 1996)
Ενόψει όλων αυτών, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ΤΠΕ επηρεάζει την ποιότητα ζωής.
With these considerations in mind, there is little doubt that ICTs do affect the quality of life. But how can we operationalise and measure the impacts?
Παρότι έχουν γίνει αρκετές έρευνες για τους δείκτες και υπάρχουν αρκετά επιστημονικά περιοδικά αφιερωμένα στο θέμα, όπως το Social Indicators Research, η συμβολή των ΤΠΕ στην ποιότητα ζωής και οι προκλήσεις που δημιουργούν δεν έχουν διερευνηθεί ακόμη όσο θα έπρεπε.
Although there is a considerable body of research on indicators and dedicated journals such as Social Indicators Research, the contribution and challenges that ICT pose to the quality of life are as yet little explored. Important projects and studies such as that made by Coombes et al.
Σημαντικά προγράμματα και μελέτες, όπως του Coombes κ.α. ( 1992), για την αξιολόγηση του δυναμικού αποκατάστασης αστικών περιοχών, που εκτελέστηκαν για την Υπηρεσία Περιβάλλοντος του HB και, περισσότερο πρόσφατα, η έρευνα Αστικός Έλεγχος για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τείνουν να επικεντρώνονται στις περισσότερο παραδοσιακές μεταβλητές που θεωρείται ότι επηρεάζουν την ποιότητα ζωής. Η μελέτη του Coombes κ.α. για
(1992) to evaluate the rehabilitation potential of urban areas for the UK Department of the Environment, and the more recent Urban Audit for the European Commission, tend to focus on the more traditional variables thought to affect the quality of life.
-22- παράδειγμα, περιλαμβάνει 47 μεταβλητές καταταγμένες σε 6 κατηγορίες: τοπικοί πόροι (με έμφαση στην πρόσβαση) οικονομικοί πόροι, υποδομές (βιομηχανική υποδομή, δράσεις Ε & Α, χωροταξικοί και επικοινωνιακοί φραγμοί), υπηρεσίες (υγεία, εκπαίδευση, κοινωνικές υπηρεσίες, περιβάλλον), άυλοι πόροι (συνοχή της κοινότητας, κόστος διαβίωσης, αίσθηση ταυτότητας) και ανθρώπινοι πόροι (δημογραφική κατάσταση, απασχόληση, επιχειρηματικές δραστηριότητες).
The study by Coombes et al. for example, identified 47 variables grouped into 6 categories: locational resources (with particular emphasis on accessibility), financial resources, infrastructures (industrial infrastructure, R & D activities, spatial and communication barriers), services (health, education, social services, environment), · nonmaterial resources (cohesion of the community, cost of living, sense of identity), and human resources (demography, employment, entrepreneurship).
Κατά παρόμοιο τρόπο, η μελέτη Αστικός Έλεγχος συγκεντρώνει σήμερα στοιχεία για 33 δείκτες που κατανέμονται σε 5 κατηγορίες: κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά, δημόσια συμμετοχή, εκπαίδευση και κατάρτιση, περιβάλλον, πολιτισμός και ψυχαγωγία.
Similarly, the Urban Audit study is currently collecting 33 indicators falling into five categories: socioeconomic characteristics, public participation, education and training, environment, culture and entertainment.
Ενώ δεν υπάρχουν αμφιβολίες ότι όλες οι κατηγορίες που προαναφέρθηκαν είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την ποιότητα ζωής, οι πρόσφατες κοινωνικές και τεχνολογικές εξελίξεις δημιουργούν ερωτηματικά όσον αφορά την εγκυρότητα τους, ή τουλάχιστον το βαθμό στον οποίο είναι κατάλληλες για την κοινωνία του 21ου αιώνα, όπως ήταν για την κοινωνία του 20ού αιώνα.
Whilst there is little doubt that all of the categories above are highly influential in shaping the quality of life, recent social and technological developments are starting to question their continued validity, or at least the extent to which they are as appropriate for the society of the 21st century as they were for that of the 20tn.
Θεωρούμενες από μια τεχνολογική προοπτική, οι προσεγγίσεις αυτές δεν λαμβάνουν υπόψη τις εξελίξεις της ΤΠΕ, που τροποποιεί ριζικά την έννοια της προσπελασιμότητας, και τα πρότυπα στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης.
From a technological perspective these approaches do not take into account the developments of ICTs that are drastically changes our concept of accessibility, and models for education and training.
Μόνο και μόνο από την άποψη αυτή, μοιάζει με ειρωνεία να προσπαθεί η Ευρώπη να ετοιμαστεί για την κοινωνία των πληροφοριών, τη στιγμή που η πολιτική που εφαρμόζει εξακολουθεί σε πολλές περιπτώσεις να στηρίζεται σε μια άποψη της βιομηχανικής κοινωνίας που δεν διαφέρει πολύ από αυτήν που επικρατούσε στις αρχές του αιώνα.
From this point of view alone, it seems ironic that whilst Europe is trying to come to terms and gear itself up to becoming an information-based society, policy making is in many respects still anchored to a view of the industrial society which is not much different from that the turn of the last century.
Έτσι, η Ευρωπαϊκή Χωροταξική Προοπτική αποσκοπεί στη δημιουργία μιας πολυκεντρικής αστικής ιεραρχίας που εξακολουθεί να επηρεάζεται από τις θεωρίες του Christaller (EEK, 1997β), τη στιγμή που ένα από τα πιο φιλόδοξα ευρωπαϊκά προγράμματα, τα Διευρωπαϊκά δίκτυα για τα οποία διατίθενται 220 δις ευρώ, στηρίζονται στην πίστη ότι η κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη είναι μια εξαρτημένη μεταβλητή της προσπελασιμότητας και, κατά συνέπεια, η βελτίωση της τελευταίας θα οδηγήσει κατ' ανάγκη και στη βελτίωση της πρώτης
Hence, the European Spatial Development Perspective aims at developing a Polycentric urban hierarchy which is still influenced by the theories of Christaller (CEC, 1997b), whilst one of the most ambitious European projects, the 220 billion Euros Trans-European Transport Networks, is firmly grounded on the belief that socioeconomic development is a dependent variable of accessibility, and that therefore, improvements in the latter will necessarily result in improvements in the former.
Όπως υποστηρίζει ο Graham (1997), οι προσεγγίσεις αυτές στηρίζονται σε ένα θετικιστικό πρότυπο αντιμετώπισης των χωροταξικών προβλημάτων, όπου ο χώρος και ο χρόνος είναι «δοχεία» ανθρώπινης δραστηριότητας και η απόσταση εμποδίζει τις αλληλεπιδράσεις.
As argued by Graham (1997), these approaches are grounded on a positivistic model of regional science in which space and time are "containers" of human activity, and distance is a barrier to interactions.
Η άποψη αυτί'], ενώ ταιριάζει στη βιομηχανική κοινωνία, δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε νέα πρότυπα επικοινωνίας και εμπορίου που στηρίζονται σε ηλεκτρονικά μέσα.
Whilst appropriate to an industrial society, this view is not applicable to new models of communication and commerce based on