natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δεδομένου ότι η προσφυγή στην υπόθεση Τ­125/96 απορρίφθηκε, όπως και ο ισχυρισμός περί ελλείψεως νομιμότητας που προβλήθηκε στην υπόθεση Τ­152/96, το Πρωτοδικείο αποφασίζει, κατ' ορθή εφαρμογή των διατάξεων αυτών σε σχέση με τους κύριους διαδίκους, ότι οι προσ­φεύγουσες θα φέρουν, στην υπόθεση Τ­125/96, τα έξοδα του Συμβουλίου και τα δικά τους έξοδα, ενώ στην υπόθεση Τ­152/96 θα επιβαρυνθούν με το ήμισυ των δικών τους εξόδων.
Since the action in Case T-125/96 has been dismissed, as has the objection of illegality raised in Case T-152/96, it is proper for those provisions to be applied to the main parties and for the applicants to be ordered to bear, in Case T-125/96, the costs of the Council in addition to their own, and, in Case T-152/96, onehalf of their own costs.
Στην τελευταία αυτή υπόθεση η Επιτροπή θα φέρει όχι μόνο τα έξοδα της, αλλά και το ήμισυ των εξόδων των προσφευγουσών.
In the latter case, the Commission is ordered to pay onehalf of the applicants' costs in addition to its own.
201 Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Επιτροπή και το Συμβούλιο θα φέρουν τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν λόγω της παρεμβάσεως τους, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 87, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας.
201 The United Kingdom, the Commission and the Council are ordered to bear the costs incurred by them as interveners, pursuant to the first subparagraph of Article 87(4) of the Rules of Procedure.
202 Η παρεμβαίνουσα FEDESA θα φέρει τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε λόγω της παρεμβάσεως της στην υπόθεση Τ-125/96 και το ήμισυ των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε στην υπόθεση Τ-152/96, ενώ το άλλο ήμισυ θα επιβαρύνει την Επιτροπή.
202 Fedesa is ordered to pay the costs of its intervention in Case T-125/96 and onehalf of the costs incurred by it in Case T-152/96, the other half to be borne by the Commission.
203 Όσον αφορά το παρεμβαίνον SKV, το Πρωτοδικείο φρονεί ότι, κατ' ορθή εφαρμογή του άρθρου 87, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, θα πρέπει να φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
203 As to SKV, the Court considers that it is proper to apply the second subparagraph of Article 87(4) of the Rules of Procedure and order SKV to bear its own costs.
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (δεύτερο τμήμα) αποφασίζει:
THE COURT OF FIRST INSTANCE (Second Chamber) hereby rules:
BOEHRINGER κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ και ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ φιμα ζωικήςπροέλευσης, καθόσον προβλέπει ότι τα ανώτατα όρια καταλοίπων που καθορίζει για την κλενβουτερόλη ισχύουν μόνο για ορισμένες θεραπε­υτικές χρήσεις στα βοοειδή και στα ιπποειδή.
BOEHRINGER V COUNCIL AND COMMISSION far as it restricts the validity of the MRLs which it establishes for clenbuterol to certain specified therapeutic indications for bovines and equines.
Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Επιτροπή και το Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalverensector (SKV) θα φέρουν τα έξοδα τους.
The United Kingdom, the Commission and Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalverensector (SKV) are ordered to bear their own costs.
Το Συμβούλιο και το SKV θα φέρουν τα έξοδα τους.
The Council and SKV are ordered to bear their own costs.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο την 1η Δεκεμβρίου 1999.
Delivered in open court in Luxembourg on 1 December 1999.
Υπόθεση Τ­81/98
Case T-81/98
Patricia Boyes κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Patricia Boyes ν Commission of the European Communities
« Θάνατος της προσφεύγουσας — Οι έλκοντες δικαιώματα δεν συνεχίζουν τη δίκη — Κατάργηση δίκης»
(Death of the applicant — Proceedings not continued by her successors — No need to adjudicate)
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 1999 ....
Order of the Court of First Instance (Third Chamber), 6 December 1999 . . II-3502
Διαδικασία — Προσφυγή που κατέστη άνευ αντικειμένου — Θάνατος της προσφεύγουσας και μη συνέχιση της δίκης από τους έλκοντες δικαιώματα — Κατάργηση δίκης
Procedure — Action rendered devoid of purpose — Death of the applicant and proceedings not continued by the successors — No need to adjudicate
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 1999 *
ORDER OF THE COURT OF FIRST INSTANCE (Third Chamber) 6 December 1999 *
Στην υπόθεση Τ-81/98,
In Case T-81/98,
Patricia Boyes, κάτοικος Porlock (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενη από τον Becket Bedford, barrister Αγγλίας και Ουαλίας, τον John Kelly, τη Sarah Ferdinand και τον Jatinder Sandhu, solicitors, 21, Bennetts Hill, Birmingham (Ηνωμένο Βασίλειο) προσφεύγουσα, κατά
Patricia Boyes, residing in Porlock, United Kingdom, represented by Becket Bedford, Barrister, of the Bar of England and Wales, and John Kelly, Sarah Ferdinand and Jatinder Sandhu, of Ferdinand Kelly, Solicitors, 21 Bennetts Hill, Birmingham, applicant, ν
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τους Klaus Wiedner και Xavier Lewis, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λου-
Commission of the European Communities, represented by Klaus Wiedner and Xavier Lewis, of its Legal Service, acting as Agents, with an address for service in
BOYES κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ξεμβούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, καθής, υποστηριζόμενης από την
Luxembourg at the office of Carlos Gómez de la Cruz, of its Legal Service, Wagner Centre, Kirchberg, defendant, supported by
The Grand Pub Company Ltd, εταιρία αγγλικού δικαίου που εδρεύει στο Λονδίνο, εκπροσωπούμενη από τους John Boyce και Bertrand Louveuax, solicitors, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Philippe Hoss, 2, place Winston Churchill, παρεμβαίνουσα, που έχει ως αντικείμενο, αφενός, την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 5ης Μαρτίου 1998 (υπόθεση IV/94.907/F3 — NAIL) με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση που είχε υποβάλει η προσφεύγουσα βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτου κανονισμού
The Grand Pub Company Ltd, a company incorporated under English law, with its registered office in London, represented by John Boyce and Bertrand Louveaux, Solicitors, with an address for service in Luxembourg at the Chambers of Philippe Hoss, 2 Place Winston Churchill, intervener,
25), σχετικά με τη στερεότυπη σύμβαση μισθώσεως που χρησιμοποιεί η Inntrepreneur Estates Limited για την εκμίσθωση καταστημάτων πωλήσεως ποτών που διαθέτει στο Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία επιβάλλει στους πωλητές υποχρέωση αποκλειστικής αγοράς ορισμένων τύπων μπύρας από τον προμηθευτή που ορίζει ο ιδιοκτήτης, και, αφετέρου, αίτημα αποζημιώσεως για τη ζημία που ισχυρίζεται ότι υπέστη η προ­σφεύγουσα λόγω της αποφάσεως αυτής,
87) concerning the standard lease used by Inntrepreneur Estates Ltd for letting its licensed premises in the United Kingdom, requiring tenants to purchase certain specified types of beer exclusively from the supplier designated by the lessor, and for compensation for the damage allegedly suffered by reason of that decision,
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 27 Μαΐου 1998, η προσφεύγουσα άσκησε ιδίω ονόματι προσφυγή περί ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της 5ης Μαρτίου 1998 (υπόθεση IV/94.907/F3 — NAIL).
By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 27 May 1998, the applicant brought an action in her own name for annulment of the Commission's decision of 5 March 1998 (Case IV/94.907/F3 — NAIL).
BOYES κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
BOYES V COMMISSION
Με διάταξη της 15ης Μαρτίου 1999, επετράπη στην εταιρία The Grand Pub Company Ltd να παρέμβη προς στήριξη των αιτημάτων της Επιτροπής.
By order of 15 March 1999 The Grand Pub Company Ltd was granted leave to intervene in support of the form of order sought by the Commission.
Με επιστολή της 17ης Μαρτίου 1999, οι σύμβουλοι της προσφεύγουσας πληροφόρησαν το Πρωτοδικείο ότι η προσφεύγουσα απεβίωσε στις 24 Φεβρουα­ρίου 1999.
By letter of 17 March 1999 the representatives of the applicant informed the Court that she had died on 24 February 1999.
Δήλωσαν δε ότι αγνοούν αν και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να συνεχιστεί η δίκη.
They stated that they did not know whether and under what conditions the proceedings could be continued.
Με έγγραφο της Γραμματείας της 9ης Απριλίου 1999, τάχθηκε στους συμβούλους προθεσμία, που έληξε στις 9 Ιουνίου 1999, προκειμένου να διαβιβάσουν στο Πρωτοδικείο τα ονόματα των κληρονόμων της προσφεύγουσας που θα επιθυμο­ύσαν ενδεχομένως να συνεχίσουν τη δίκη.
By letter of the Registry of 9 April 1999 they were given until 9 June 1999 to inform the Court of the names of any successors of the applicant who wished to continue the proceedings.
Με επιστολή της 28ης Μαΐου 1999, οι σύμβουλοι της προσφεύγουσας πληροφό­ρησαν το Πρωτοδικείο ότι η προσφεύγουσα απεβίωσε χωρίς να αφήσει περιουσία, ότι δεν συνέταξε διαθήκη και ότι οι κληρονόμοι της είναι τα πέντε τέκνα της.
By letter of 28 May 1999 the applicant's representatives informed the Court that she had died intestate without leaving any assets and that her successors were her five children.
Επι­σήμαναν επίσης ότι θα μπορούσαν ενδεχομένως να αποσπάσουν τη συμφωνία ενός από τα πέντε τέκνα της προσφεύγουσας για τη συνέχιση της δίκης.
They also stated that they would be able, if necessary, to obtain the consent of one of her five children to continuing the proceedings.
Προς τον σκοπό αυτό ζήτησαν παράταση της ταχθείσας προθεσμίας.
They asked for an extension of time for that purpose.
Με έγγραφο της 22ας Ιουνίου 1999, η Γραμματεία πληροφόρησε τους συμβούλους ότι η προθεσμία παρατείνεται μέχρι τις 23 Αυγούστου 1999 προκειμένου να τους δοθεί η δυνατότητα να διαβιβάσουν στο Πρωτοδικείο τη συναίνεση του εν λόγω κληρονόμου καθώς επίσης και περαιτέρω διευκρινίσεις σχετικά με την κληρονομική διαδοχή.
By letter of the Registry of 22 June 1999 they were informed that they had been granted until 23 August 1999 to provide the Court with the consent of that successor and with additional information concerning the succession.
Ελλείψει απαντήσεως, η Γραμματεία κάλεσε, με έγγραφο της 15ης Σεπτεμβρίου 1999 τους συμβούλους της προσφεύγουσας και την Επιτροπή να καταθέσουν τις παρατηρήσεις τους ως προς το ενδεχόμενο καταργήσεως της δίκης.
When no reply was received, the Registry by letter of 15 September 1999 invited the representatives of the applicant and the Commission to submit observations on whether the case should proceed to judgment.
Με παρατηρήσεις που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 30 Σε­πτεμβρίου 1999, η Επιτροπή ζήτησε από το Πρωτοδικείο να καταργήσει τη δίκη βάσει της αρχής actio personalis moritur cum persona.
By observations lodged at the Court Registry on 30 September 1999, the Commission asked the Court to rule that there was no need to adjudicate, on the basis of the maxim actio personalis moritur cum persona.
Οι σύμβουλοι της προσφεύ­γουσας δεν κατέθεσαν παρατηρήσεις.
The representatives of the applicant did not submit any observations.
Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι, λόγω του θανάτου της προσφεύγουσας και δεδο­μένου ότι οι κληρονόμοι της δεν συνεχίζουν τη δίκη, η προσφυγή κατέστη άνευ αντικειμένου.
The Court finds that, in view of the death of the applicant and the fact that her successors have not continued the action, the application has become devoid of purpose.
Επομένως η δίκη πρέπει να καταργηθεί.
There is therefore no need to adjudicate on it.
10 Σε περίπτωση καταργήσεως της δίκης, το άρθρο 87, παράγραφος 6, του Κανονισμού Διαδικασίας προβλέπει ότι το Πρωτοδικείο κανονίζει τα έξοδα κατά την κρίση του.
10 Where a case does not proceed to judgment, Article 87(6) of the Rules of Procedure provides that the costs are to be in the discretion of the Court.
11 Υπό τις παρούσες περιστάσεις, το Πρωτοδικείο φρονεί ότι κάθε διάδικος πρέπει να φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
11 In the circumstances of the case, the Court considers that the parties should be ordered to bear their own costs.
Υπόθεση Τ­178/99
Case T-178/99
Sonia Marion Elder και Robert Dale Elder κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Sonia Marion Elder and Robert Dale Elder ν Commission of the European Communities
« Διαφάνεια — Απόφαση 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ, σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής — Συμβουλευτική επιτροπή για τον φόρο προστιθέμενης αξίας — Απόφαση που απαγορεύει την πρόσβαση σε έγγραφα — Ανάκληση της προσβαλλομένης πράξεως — Κατάργηση της δίκης»
(Transparency — Decision 94/90/ECSC, EC, Euratom, on public access to Commission documents — Advisory Committee on Value Added Tax — Decision refusing access to documents — Withdrawal of contested measure — No need to adjudicate)
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 1999 . . . II­3510
Order of the Court of First Instance (First Chamber), 6 December 1999. . . II-3510
Προσφυγή ακυρώσεως — Προσφυγή κατ' αποφάσεως — Σιωπηρή ανάκληση της προ­σβαλλομένης αποφάσεως διαρκούσας της εκκρεμοδικίας — Ανάκληση παράγουσα ισο­δύναμα αποτελέσματα με δικαστική ακυρωτική απόφαση — Προσφυγή που κατέστη άνευ αντικειμένου — Κατάργηση της δίκης (Άρθρο 230 ΕΚ)
Actions for annulment — Action contesting a decision — Implied withdrawal of the contested decision while proceedings are before the Court — Withdrawal producing effects equivalent to those of a judgment annulling a measure — Action rendered devoid of purpose — No need to adjudicate (Art. 230 EC)
ΔΙΑΤΑΞΗ της 6.
ORDER OF 8. 12.
12.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­178/99
1999 — CASE T­178/99
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 6ης Δεκεμβρίου 1999 *
ORDER OF THE COURT OF FIRST INSTANCE (First Chamber) 6 December 1999 *
Στην υπόθεση Τ­178/99,
In Case T­178/99,
Sonia Marion Elder και Robert Dale Elder, κάτοικοι Dundee, Σκωτία (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενοι από τον Scott Crosby, solicitor, 9 rond­point Schuman, Βρυξέλλες, προσφεύγοντες, κατά
Sonia Marion Elder and Robert Dale Elder, residing in Dundee, Scotland, United Kingdom, represented by Scott Crosby, Solicitor, 9 Rond­Point Schuman, Brussels, applicants, ν
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τους Ulrich Wölker και Xavier Lewis, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμ­βούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Wagner Centre, Kirchberg, καθής,
Commission of the European Communities, represented by Ulrich Wölker and Xavier Lewis, of its Legal Service, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg at the office of Carlos Gómez de la Cruz, also of that service, Wagner Centre, Kirchberg, defendant,
ELDER κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ που έχει ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της 8ης Ιουνίου 1999, που δεν επιτρέπει στους προσφεύγοντες την πρόσβαση στα πρακτικά της συμβουλευτικής επιτροπής για τον φόρο προστιθεμένης αξίας,
APPLICATION for annulment of the decision of the Commission of 8 June 1999 refusing the applicants access to the minutes of the Advisory Committee on Value Added Tax,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β.
THE COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES (First Chamber), composed of: B. Vesterdorf, President, C.W. Bellamy and M. Vilaras, Judges,
Στις 6 Δεκεμβρίου 1993 η Επιτροπή και το Συμβούλιο ενέκριναν έναν κοινό κώδικα συμπεριφοράς όσον αφορά την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής και του Συμβουλίου (ΕΕ L 340, σ.
On 6 December 1993, the Commission and the Council approved a joint code of conduct concerning public access to Council and Commission documents (OJ 1993 L 340, p.
41, στο εξής: κώδικας συμπεριφοράς).
41, hereinafter 'the Code of Conduct').
Η Επιτροπή θέσπισε αυτόν τον κώδικα συμπεριφοράς με την απόφαση 94/90/ ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ, της 8ης Φεβρουαρίου 1994, σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής (ΕΕ L 46, σ 58, στο εξής: απόφαση 94/90).
The Commission adopted that Code of Conduct by Decision 94/90/ECSC, EC, Euratom, of 8 February 1994 on public access to Commission documents (OJ 1994 L 46, p. 58, hereinafter 'Decision 94/90').
Το άρθρο 2 της αποφάσεως 94/90 ορίζει:
Article 2 of Decision 94/90 provides:
2) Ο αιτών ενημερώνεται γραπτώς, εντός ενός μηνός, από τον γενικό διευθυντή, τον διευθυντή της υπηρεσίας, τον διευθυντή που έχει ορισθεί αρμόδιος για τα θέματα αυτά στη Γενική Γραμματεία, ή εξ ονόματος τους, από τον υπάλληλο που τους εκπροσωπεί, σχετικά με τη θετική συνέχεια που πρόκειται να δοθεί στην αίτηση του ή με την πρόθεση παροχής αρνητικής απάντησης.
The relevant Director-General or Head of Department, the Director designated for the purpose in the Secretariat-General or an official acting on their behalf shall inform the applicant in writing, within one month, whether the application is granted or whether he intends to refuse access.
Στη δεύτερη αυτή περίπτωση πρέπει να γνωστοποιείται στον αιτούντα ότι διαθέτει προθε­σμία ενός μηνός για να υποβάλει στο Γενικό Γραμματέα της Επιτροπής επα­ναληπτική αίτηση προκειμένου να επιτύχει την αναθεώρηση της πρόθεσης άρνησηςτης πρόσβασης, ειδάλλως θεωρείται ότι έχει παραιτηθεί από την αρχική του αίτηση.
In the latter case the applicant shall also be notified that he has one month in which to apply to the Secretary-General of the Commission for review of the intention to refuse access, failing which he shall be deemed to have withdrawn his initial application.
ELDER κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
ELDER V COMMISSION
Η παράλειψη απάντησης εντός ενός μηνός από την υποβολή επαναληπτικής αίτησης ισοδυναμεί με απορριπτική απόφαση.»
Failure to reply within one month of an application for review being made constitutes a refusal.'
Ο κώδικας συμπεριφοράς, όπως θεσπίστηκε από την Επιτροπή, ορίζει, στο κεφάλαιο που επιγράφεται «Εξέταση των αρχικών αιτήσεων», τρίτη παράγραφος:
The Code of Conduct, as adopted by the Commission, provides, in the third paragraph under the heading 'Processing of initial applications' :
«'Οταν το έγγραφο που βρίσκεται στην κατοχή του θεσμικού οργάνου προέρχεται από φυσικό ή νομικό πρόσωπο, κράτος μέλος, άλλο θεσμικό όργανο ή κοινοτική υπηρεσία ή οποιοδήποτε άλλο εθνικό ή διεθνή οργανισμό, η αίτηση πρέπει να απευθύνεται απευθείας στον συντάκτη του εγγράφου.»
'Where the document held by an institution was written by a natural or legal person, a Member State, another Community institution or body or any other national or international body, the application must be sent direct to the author.'
Με έγγραφο της 30ής Νοεμβρίου 1998, οι προσφεύγοντες ζήτησαν από την Επι­τροπή, βάσει της αποφάσεως 94/90, να τους επιτραπεί η πρόσβαση στα πρακτικά της συμβουλευτικής επιτροπής του φόρου προστιθεμένης αξίας (στο εξής:επιτροπή ΦΠΑ) που αφορούσαν τις ενδεχομένως πραγματοποιηθείσες διαβουλεύσεις της επιτροπής αυτής με το Ηνωμένο Βασίλειο, κατ' εφαρμογήν των άρθρων 4 και 29 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονί­σεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ.
By letter of 30 November 1998, the applicants requested access from the Commission, pursuant to Decision 94/90, to the minutes of the Advisory Committee on Value Added Tax (hereinafter 'the Committee' or 'the VAT Committee') concerning consultations of the Committee by the United Kingdom under Articles 4 and 29 of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonisation of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment (OJ 1977 L 145, p.
49, στο εξής: έκτη οδηγία).
1, hereinafter 'the Sixth Directive').
Προς στήριξη της αιτήσεως τους, οι προσφεύγοντες εξέθεσαν ότι ορισμένες διατάξεις της βρετανικής νομοθεσίας
In support of their request, the applicants explained that certain provisions of the British legislation
ΔΙΑΤΑΞΗ της 6. 12.
ORDER OF 8. 12.
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­178/99 σχετικά με τον φόρο προστιθεμένης αξίας επηρέαζαν άμεσα τη νομική τους θέση και ότι επιθυμούσαν να εξακριβώσουν αν, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4, της έκτης οδηγίας, βάσει της οποίας είχαν θεσπιστεί οι διατάξεις αυτές, το Ηνωμένο Βασίλειο είχε προηγουμένως συμβουλευθεί την επιτροπή ΦΠΑ.
1999 — CASE T-178/99 on value added tax directly affected their legal position and that they wished to ascertain whether the United Kingdom had consulted the VAT Committee in accordance with Article 4(4) of the Sixth Directive on the basis of which those provisions were adopted.
Ελλείψει απαντήσεως στην αίτηση τους, οι προσφεύγοντες απηύθυναν στον Γενικό Γραμματέα της Επιτροπής, με έγγραφο της 6ης Ιανουαρίου 1999, επαναληπτική αίτηση υπό την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, της αποφάσεως 94/90.
In the absence of any reply to their request, the applicants, by letter of 6 January 1999, sent to the Secretary-General of the Commission a confirmatory application under Article 2(2) of Decision 94/90.
Εκ παραλλήλου, ο γενικός διευθυντής της Γενικής Διευθύνσεως Φορολογίας και Τελωνειακής Ένωσης της Επιτροπής (ΓΔ XXI) ενημέρωσε τους αιτούντες, με έγ­γραφο που κοινοποιήθηκε στον δικηγόρο τους στις 11 Ιανουαρίου 1999, ότι, κατά τον εσωτερικό κανονισμό της επιτροπής ΦΠΑ, οι συσκέψεις της είναι εμπιστευτικές, εκτός αν τα συμμετέχοντα κράτη μέλη αποφασίσουν με ομοφωνία άλλως.
At the same time, by letter notified to the applicants' solicitor on 11 January 1999, the Director-General for Taxation and the Customs Union at the Commission (DG XXI) informed the applicants that, under the rules of procedure of the VAT Committee, its deliberations are confidential unless the participating Member States unanimously decide to the contrary.
Κατά συνέπεια, προκειμένου να διαφυλαχθεί το απόρρητο των συσκέψεων της επιτροπής ΦΠΑ και να μη θιγούν τα οικονομικά συμφέροντα των Κοινοτήτων, φρονούσε ότι δεν μπορούσε να τους επιτρέψει την πρόσβαση στα πρακτικά της επιτροπής αυτής.
Consequently, he took the view that, in order to safeguard the confidentiality of the VAT Committee's deliberations and not to prejudice the financial interests of the Communities, he was not in a position to allow them access to the minutes of the Committee.
Με έγγραφο της 9ης Φεβρουαρίου 1999, η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής απάντησε στους προσφεύγοντες ότι η αίτηση τους θα εξεταζόταν το ταχύτερο δυνατόν, αλλά ότι πιθανώς δεν θα ελάμβαναν απάντηση πριν από την παρέλευση ενός και πλέον μηνός.
By letter of 9 February 1999, the Secretariat-General of the Commission informed the applicants that their request would be considered as quickly as possible but that it would probably be more than a month before they received a reply.
Στις 3 Μαρτίου 1999 οι προσφεύγοντες έλαβαν ένα έγγραφο της Γενικής Γραμμα­τείας της Επιτροπής, στο οποίο αυτή εξέθετε ότι τα πρακτικά της επιτροπής ΦΠΑ, έστω και αν συντάσσονται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής που είναι επιφορτι­σμένες με τις εργασίες γραμματείας, τυπικώς εγκρίνονται από την επιτροπή ΦΠΑ.
On 3 March 1999 the applicants received a letter from the Secretary-General of the Commission which stated that, although the minutes of the VAT Committee were drawn up by the Commission which provides secretarial services for the Committee, they were formally adopted by the Committee itself.
Δεδομένου ότι η τελευταία αυτή πρέπει να θεωρείται συντάκτης των εγγράφων, κατά την έννοια του κώδικα συμπεριφοράς, συνάγεται ότι μια αίτηση όπως αυτή που
As the Committee had to be considered to be the author of the documents under the terms of the Code of Conduct, a request such as that submitted by the applicants
ELDER κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ υπέβαλαν οι προσφεύγοντες έπρεπε να υποβληθεί απευθείας στην επιτροπή ΦΠΑ.
ELDER V COMMISSION had to be sent directly to the Committee.
Πάντως, ο Γενικός Γραμματέας διευκρίνιζε αφενός ότι, προκειμένου να τους βοηθήσει, είχε διαβιβάσει την αίτηση τους στην επιτροπή ΦΠΑ, ώστε να αποφασίσει αυτή για τη συνέχεια που θα της έδινε, και αφετέρου ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είχει διαβουλευθεί με την επιτροπή αυτή επανειλημμένως, μεταξύ 1979 και 1996, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 4, της έκτης οδηγίας.
However, the Secretary-General added, first, that, in order to be helpful, he had sent the applicants' request to the Committee for it to decide on the action to be taken and, second, that the United Kingdom had consulted the Committee on several occasions between 1979 and 1996 regarding the application of Article 4(4) of the Sixth Directive.