natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά την τρίτη αιτιολογική σκέψη αυτού του κανονισμού, «δυνάμει του άρθρου 7 του εν λόγω κανονισμού, δεν διαβιβάστηκε στην Επιτροπή ένσταση μετά τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων των ονομασιών που αναγράφονται στο παράρτημα του [παρόντος] κανονισμού (...)».
In the words of the third recital of the regulation, 'no statement of objection has been received by the Commission pursuant to Article 7 of Regulation No 2081/92 for any of the names given in the Annex hereto following their publication in the Official Journal of the European Communities''.
Η Επιτροπή έκρινε, κατά συνέπεια, ότι οι ονομασίες «Pays d'Auge/Pays dAuge­Cam­ bremer» έπρεπε να εγγραφούν στο «Μητρώο των προστατευομένων ονομασιών προελεύσεως και των προστατευομένων γεωγραφικών ενδείξεων» και, επομένως, να προστατεύονται σε κοινοτικό επίπεδο ως ΠΟΠ.
The Commission considered, therefore, that the names 'Pays d'Auge/Pays d'Auge-Cambremer' should be entered in the 'Register of protected designations of origin and protected geographical indications' and, accordingly, be protected as PDOs at Community level.
Διαδικασία και αιτήματα των διαδίκων
Procedure and arguments of the parties
17 Η υπό κρίση προσφυγή ασκήθηκε με δικόγραφο, που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμ­ματεία του Πρωτοδικείου στις 11 Μαΐου 1999.
17 This action was commenced by application lodged at the Court Registry on 11 May 1999.
18 Με χωριστό δικόγραφο, που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 5 Ιουλίου 1999, η Επιτροπή προέβαλε ένσταση απαραδέκτου, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 114 του Κανονισμού Διαδικασίας.
18 By a separate document filed at the Court Registry on 5 July 1999, the Commission raised an objection of inadmissibility under Article 114 of the Rules of Procedure.
19 Στις 31 Αυγούστου 1999, η προσφεύγουσα κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτο­δικείου τις γραπτές της παρατηρήσεις ως απάντηση στην εν λόγω ένσταση.
19 On 31 August 1999, the applicant submitted to the Court Registry its written observations in response to the objection of inadmissibility.
20 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
20 The applicant claims that the Court should:
— να απορρίψει την ένσταση απαραδέκτου ή, επικουρικώς, να συνεξετάσει το παρεμπίπτον ζήτημα με την ουσία·
— reject the objection of inadmissibility or, alternatively, reserve a decision on the Preliminary objection for the final judgment;
— να ακυρώσει τον προσβαλλόμενο κανονισμό καθ' όσον καταχωρεί τις ονομασίες «Pays d'Auge/Pays d'Auge­Cambremer»·
— annul the contested regulation in so far as it registers the names 'Pays d'Auge/ Pays d'Auge-Cambremer';
21 Η καθής ζητεί από το Πρωτοδικείο:
21 The defendant contends that the Court should:
— να απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη·
— dismiss the action as inadmissible;
CSR PAMPRYL κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
CSR PAMPRYL V COMMISSION
Με δικόγραφο το οποίο κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 4 Νοεμβρίου 1999, η Γαλλική Δημοκρατία ζήτησε να παρέμβει υπέρ της καθής.
By an application lodged at the Court Registry on 4 November 1999, the French Republic applied to intervene in support of the defendant.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη, λόγω του ότι ο προ­σβαλλόμενος κανονισμός αποτελεί πράξη γενικής ισχύος, ότι η προσφεύγουσα δεν βρίσκεται σε ιδιαίτερη θέση που να τη διακρίνει από κάθε άλλο πρόσωπο και ότι η προσφεύγουσα δεν μετέχει στη διαδικασία πρωτοκολλήσεως σε κοινοτικό επίπεδο.
The Commission maintains that the action is inadmissible on the grounds that the contested regulation is a measure of general application, that the applicant is not in a situation which differentiates it from any other person and that the applicant is not involved in the registration procedure at Community level.
Πρώτον, ο προσβαλλόμενος κανονισμός συνιστά, όπως και ο βασικός κανονισμός 2081/92, πράξη γενικής ισχύος κατά την έννοια του άρθρου 249 ΕΚ.
Firstly, the contested regulation, like the parent Regulation No 2081/92, is a measure of general application within the meaning of Article 249 EC.
3463· διατάξεις του Δικαστηρίου της 23ης Νοεμβρίου 1995, C­10/95 Ρ, Asocarne κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1995, σ.
It is addressed not to specific traders but to all producers likely to benefit from the name in question and also to all those who, although they have used the name, no longer satisfy the conditions laid down by the Community legislation.
II­3533, σκέψη 51, και της 26ης Μαρτίου 1999, Τ­114/96, Biscuiterie­confiserie LOR και Confiserie du Tech κατά Επιτροπής, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 28).
1999 — CASE T-114/99 shain and Bene Nahrungsmittel ν Commission [1998] ECR 11-3533, paragraph 51, and of 26 March 1999 in Case T-114/96 Biscuiterie-Confiserie LOR and Confiserie du Tech ν Commission [1999] ECR II-913, paragraph 28).
Συναφώς, η λύση την οποία δέχθηκε το Δικαστήριο με την απόφαση της 18ης Μαΐου 1994, C­309/89, Codorniu κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1994, σ.
25 Secondly, the mere fact that the applicant has used the name in question does not mean that it is adversely affected by the contested regulation by reason of certain attributes peculiar to it or by reason of circumstances in which it is differentiated from all other persons.
I­1853), δεν μπορεί να εφαρμοσθεί στην προ­κειμένη περίπτωση.
In this respect, the approach taken by the Court in its judgment of 18 May 1994 in Case C-309/89 Codorniu ν Council [1994] ECR 1-1853 could not be applied in this instance.
Τρίτον, η παρούσα υπόθεση δεν είναι ανάλογη εκείνης επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 4ης Οκτωβρίου 1983,191/82, Fediol κατά Επιτροπής (Συλλογή 1983, σ. 2913).
26 Thirdly, the present case cannot be compared with Case 191/82 Fediol ν Commission [1983] ECR 2913.
Στην παρούσα περίπτωση, αντιθέτως, η προβλεπόμενη στο άρθρο 7 του κανονισμού 2081/92 διαδικασία ενστάσεως εξελίσ­σεται ενώπιον της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους στο οποίο κατοικεί ή είναι εγκατεστημένος ο ενιστάμενος, κατά την προπαρασκευαστική φάση εξετάσεως της αιτήσεως καταχωρήσεως.
On the other hand, in the present case the objection procedure laid down by Article 7 of Regulation No 2081/92 is conducted before the competent authority of the Member State in which the objector resides or is established, during the preparatory examination stage of the registration application.
Ο ενιστάμενος δικαιούται απλώς να υποβάλει τις παρατηρήσεις του στην εν λόγω αρχή, η οποία υποχρεούται απλώς να μεριμνήσει ώστε να «ληφθούν υπόψη οι εν λόγω παρατηρήσεις ή η προβληθείσα ένσταση εντός των τασσομένων προθεσμιών».
The objector may submit his observations only to that authority, which is required only 'to consider the comments or objection within the deadlines laid down'.
Σε περίπτωση, άλλωστε, που η ένσταση είναι «παραδεκτή», όρος που, στην πραγματικότητα, παραπέμπει στο βάσιμο της, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη καλούνται να επιδιώξουν συμφωνία μεταξύ τους, χωρίς παρέμβαση των ιδιωτών (βλ. προαναφερθείσα διάταξη Molkerei Grossbraunshain και Bene Nahrungsmittel κατά Επιτροπής, σκέψη 60).
Moreover, if the objection is 'admissible', a term which refers to its substance, the Member States concerned are asked to seek agreement between themselves, without the intervention of the individuals involved (see the order in Molkerei Grossbraunshain and Bene Nahrungsmittel ν Commission, paragraph 60).
Η Επιτροπή τονίζει ακόμη ότι, ενώ το άρθρο 7 του κανονισμού 2081/92 παρέχει, με την παράγραφο 3, τη δυνατότητα υποβολής ενστάσεως κατά της καταχωρήσεως σε «κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, εφόσον έχει έννομο συμφέρον», η δέκατη τρίτη
27 The Commission also points out that, although Article 7(3) of Regulation No 2081/92 grants to 'any legitimately concerned natural or legal person' the opportunity of objecting to registration, the 13th recital expressly refers to 'any
CSR PAMPRYL κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ αιτιολογική σκέψη αυτού του κανονισμού αναφέρεται ρητά «σε κάθε πρόσωπο που είναι ατομικά και άμεσα ενδιαφερόμενο».
CSR PAMPRYL V COMMISSION person individually and directly concerned'.
Η διατύπωση αυτή, που εμπνέεται από την του άρθρου 230 ΕΚ, πρέπει να οδηγήσει σε στενότερη ερμηνεία των προϋποθέσεων παραδεκτού αυτής της ενστάσεως.
This expression, which is based on the wording of Article 230 EC, must mean that the conditions for admissibility of the objection are to be interpreted more restrictively.
Εξ άλλου, ένας κανονισμός του Συμβουλίου δεν μπορεί να διευρύνει τις προβλεπόμενες από τη Συνθήκη προϋποθέσεις παραδεκτού.
Moreover, a Council regulation cannot broaden the conditions for admissibility laid down by the Treaty.
Η Επιτροπή ισχυρίζεται επίσης ότι την ευθύνη της αποφάσεως να μη διαβιβάσει την ένσταση την οποία είχε υποβάλει η προσφεύγουσα ενώπιον της αρμόδιας γαλλικής αρχής τη φέρει αποκλειστικώς η τελευταία.
The Commission also submits that the responsibility for deciding not to forward the objection raised by the applicant before the competent French authority lies exclusively with that authority.
Εφόσον πρόκειται για αμιγώς εσωτερική διαδικασία υπό την ευθύνη του οικείου κράτου μέλους και μόνον, θα έπρεπε η προσφεύγουσα να προβάλει τα δικαιώματά της ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
As this is a purely national procedure under the exclusive supervision of the Member State concerned, it is a matter for the applicant to assert its rights before the French courts.
Τέλος, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, δυνάμει του άρθρου 7 του κανονισμού 2081/92, δεν μπορεί να λαμβάνει υπόψη ένσταση κοινοποιούμενη από πρόσωπο άλλο πλην κράτους μέλους, έστω και αν θεωρεί ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να της διαβι­βάζουν κάθε ένσταση που πληροί τις δύο προϋποθέσεις της παραγράφου 3 της διατάξεως αυτής.
Finally, the Commission contends that, under Article 7 of Regulation No 2081/92, it may not consider an objection communicated by a person other than a Member State, although it definitely takes the view that the Member States are required to forward to it any objection which satisfies the two conditions laid down in Article 7(3).
31 Διατείνεται, κατ' αρχάς, ότι ο λόγος απαραδέκτου περί γενικής ισχύος του κανο­νισμού αυτού είναι από μόνος του αλυσιτελής, άπαξ αποδεικνύει ότι θίγεται απ' αυτόν λόγω ορισμένων ιδιοτήτων της που τη διακρίνουν ή λόγω κάποιας πραγμα­τικής καταστάσεως που τη χαρακτηρίζει έναντι παντός άλλου προσώπου (προα­ναφερθείσα απόφαση Codorniu κατά Συμβουλίου).
31 It points out, first of all, that the argument that the action is inadmissible because the regulation is of general application is irrelevant, since the applicant can show that it is affected by the regulation by reason of certain attributes peculiar to it or by reason of circumstances in which it is differentiated from all other persons (judgment in Codorniu ν Council).
Ακολούθως, εκθέτει ότι από μακρού χρόνου εμπορεύεται μηλίτη οίνο υπό την ονομασία «Pays d'Auge».
The applicant goes on to explain that it has sold cider under the name 'Pays d'Auge' for a long time.
Παράγει πάνω από ένα εκατομμύριο φιάλες κατ' έτος, πράγμα που την ανάγει σε προέχουσα θέση έναντι των άλλων παραγωγών της περιοχής, των οποίων η συνολική ετήσια παραγωγή δεν υπερβαίνει τις 400 000 φιάλες, ασχέτως σήματος.
It produces more than a million bottles a year, which puts it in a dominant position in relation to the other producers in the region, whose total annual production, taking all the marks together, is only 400 000 bottles.
Η προσφεύγουσα θεωρεί έτσι ότι κατέχει ιδιαίτερη θέση έναντι του προσβαλλομένου κανονισμού, ο οποίος επιφυλάσσει το μονοπώλιο χρήσεως της επίδικης ονομασίας σε μία ομάδα παραγωγών από την οποία αυτή αποκλείεται.
It considers, therefore, that it is in a special position under the contested regulation, which reserves the monopoly on use of the name at issue to a group of producers from which the applicant is excluded.
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι τα πρόσωπα που ρητώς κατονομάζονται στην κανονιστική πράξη στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε ο προσβαλλόμενος κανονισμός ή από τον ίδιο τον προσβαλλόμενο κανονισμό κατ' αρχήν δύνανται να ασκούν παραδεκτώς προσφυγή περί ακυρώσεως του, καθ' όσον βρίσκονται σε πραγματική κατάσταση που τα χαρακτηρίζει έναντι παντός άλλου προσώπου, κατά την έννοια της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου 1963, 25/62, Plaumann κατά Επιτροπής (Συλλογή τόμος 1954­1964, σ. 937).
The applicant also claims that the persons specifically addressed by the legislative act in connection with which the contested regulation was adopted or by the regulation itself are, as a matter of principle, entitled to bring an action for annulment of the regulation inasmuch as they are in circumstances which differentiate them from any other person, as referred to in the judgment of the Court of Justice in Case 25/62 Plaumann ν Commission [1963] ECR 95, 107).
Όμως, στη δέκατη τρίτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2081/92 εκτίθεται «ότι η διαδικασία καταχώρησης πρέπει να επιτρέπει σε κάθε πρόσωπο που είναι ατομικά και άμεσα ενδιαφερόμενο να μπορεί να ασκεί τα δικαιώματα του, κοινοποιώντας την ένσταση του διά του κράτους μέλους στην Επιτροπή», το δε άρθρο 7 του κανονισμού αυτού ορίζει τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα είτε ως «κάθε πρόσωπο που μπορεί να αποδείξει έννομο οικονομικό συμφέρον» (παράγραφος 2), είτε ως «κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, εφόσον έχει έννομο συμφέρον» (παράγραφος 3).
The 13th recital of Regulation No 2081/92 states that 'the registration procedure should enable any person individually and directly concerned in a Member State to exercise his rights by notifying the Commission of his opposition', and Article 7 of the Regulation defines the persons concerned as either 'all persons who can demonstrate a legitimate economic interest' (paragraph 2) or 'any legitimately concerned natural or legal person' (paragraph 3).
Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα έχει έννομο συμφέρον σε σχέση με την καταχώρηση των ονομασιών «Pays d'Auge/Pays d'Auge­Cambremer», εφόσον αυτή έχει ως αποτέλεσμα να της απαγορεύει να εξακολουθεί να εμπορεύεται τον μηλίτη οίνο της υπό την ονομασία «Pays d'Auge», παρ' όλον ότι κατέχει προέχουσα θέση στην παραγωγή και εμπορία του μηλίτη οίνου που προέρχεται απ' αυτή την περιοχή.
In this case, the applicant is legitimately concerned by the registration of the names 'Pays d'Auge/Pays d'Auge-Cambremer' which has the effect of prohibiting the applicant from selling its cider under the name 'Pays d'Auge', even though it is the leading producer and seller of cider from the region.
36 Η προσφεύγουσα φρονεί, επομένως, ότι το δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής ακυρώσεως ενώπιον του κοινοτικού δικαστή αποτελεί αναγκαία συνέπεια του δικαιώματος που του αναγνωρίζεται να παρεμβαίνει στη διοικητική διαδικασία.
The applicant considers, therefore, that the right to bring an action for annulment before the Community Court is a necessary consequence of its acknowledged right to intervene in the administrative procedure.
Επικαλείται συναφώς την απόφαση της 17ης Ιουνίου 1998, Τ­135/96, UEAPME κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1998, σ. Π­2335), με την οποία το Πρωτοδικείο έκρινε ότι το δικαίωμα συμμετοχής σε διαδικασία επεξεργασίας και εκδόσεως κανονιστικής πράξεως εξατομικεύει τον δικαιούχο του ιδιώτη κατά τρόπον ανάλογο προς απο­δέκτη και του παρέχει έτσι δικαίωμα να προσβάλει την πράξη αυτήν.
It invokes, in this connection, the judgment of 17 June 1998 in Case T-135/96 UEAPME ν Council [1998] ECR II-2335, in which the Court held that the right to participate in the drafting and adoption of a legislative measure distinguishes the signatory thereof as a person to whom the measure is addressed, thus giving him the right to bring an action against the measure.
Αυτό ισχύει πολλώ μάλλον όταν η προσφεύγουσα δεν μπόρεσε να προβάλει τα δικαιώματα της ενώπιον της Επιτροπής, διότι η ένσταση την οποία είχε ασκήσει νομοτύπως ενώπιον των γαλλικών αρχών δεν διαβιβάστηκε στην Επιτροπή, κατά παράβαση των διαδικαστικών εγγυήσεων που ρητά της αναγνωρίζει το άρθρο 7 του κανονισμού 2081/92 (βλ. προαναφερθείσα απόφαση Fediol κατά Επιτροπής, σ. 2935).
This is the case a fortiori since the applicant was unable to assert its rights before the Commission, as the objection which it had properly submitted to the French authorities was not forwarded to the Commission, in breach of the procedural safeguards specifically granted to it by Article 7 of Regulation No 2081/92 (see the judgment in Fediol ν Commission, cited above, at p. 2935).
Στο επιχείρημα ότι η προσφεύγουσα δεν μετέχει στη διαδικασία καταχωρήσεως σε κοινοτικό επίπεδο, απαντά ότι — όπως υποστηρίζει η ίδια η καθής — το κράτος μέλος υποχρεούται να διαβιβάζει στην Επιτροπή την ασκηθείσα από τον ιδιώτη ένσταση, χωρίς να μπορεί να εκφέρει καμμία εκτίμηση επί του παραδεκτού της.
In response to the argument that it is not involved in the registration procedure at Community level, the applicant states that the defendant itself accepts that the Member State is required to forward to the Commission the objection made by an individual, and has no authority to assess its admissibility.
Ο ιδιώτης, επομένως, μετέχει στην κοινοτική διαδικασία και δύναται παραδεκτώς να ζητήσει από τον δικαστή να επιβάλει την τήρηση των διαδικαστικών εγγυήσεων τις οποίες του αναγνωρίζει η οικεία κανονιστική ρύθμιση.
The individual is, therefore, involved in the Community procedure and is entitled to bring proceedings to enforce the procedural safeguards granted to him by the Regulation in issue.
Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το παραδεκτό της υπό κρίση προσφυγής συνδέεται με το βάσιμο μιας από τις αιτιάσεις τις οποίες προβάλλει προς στήριξη της περί ακυρώσεως προσφυγής της, γι' αυτό και η ένσταση απαραδέκτου πρέπει, ούτως ή άλλως, να συνεξετασθεί με την ουσία (απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 1996, C­142/95 Ρ, Associazione agricoltori della provincia di Rovigo κ.λπ. κατά Commission κ.λπ., Συλλογή 1996, σ. 1­6669).
Finally, the applicant submits that the admissibility of this action is linked to the relevance of one of the grounds for complaint put forward in support of its action for annulment, so that a decision on the objection to inadmissibility must, in any event, be reserved for final judgment (judgment of the Court of Justice of 12 December 1996 in Case C-142/95 Ρ Associazione Agricoltori della Provincia di Rovigo and Others ν Commission and Others [1996] ECR I-6669).
40 Κατά το άρθρο 114 του Κανονισμού Διαδικασίας, αν ένας διάδικος το ζητήσει, το Πρωτοδικείο μπορεί να αποφανθεί επί του απαραδέκτου, χωρίς να εισέλθει στην ουσία.
40 Article 114 of the Rules of Procedure provides that the Court may, if a party so requests, give a ruling on inadmissibility without going into the substance of the case.
Κατά την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου, η διαδικασία συνεχίζεται προφορικά, εκτός αν το Πρωτοδικείο αποφασίσει άλλως.
Under Article 114(3), this will be an oral procedure, unless a decision is taken to the contrary.
Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι διαφωτίστηκε αρκετά από την εξέταση των εγγράφων για να κρίνει την αίτηση χωρίς να κινήσει την προφορική διαδικασία.
In this instance, the Court considers that an examination of the documents in the case has clarified the situation sufficiently for it to be able to rule on the claim without commencing oral proceedings.
41 Δυνάμει του άρθρου 230, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, για να είναι παραδεκτή μια προ­σφυγή ακυρώσεως που ασκείται κατά κανονισμού από φυσικό ή νομικό πρόσωπο, πρέπει ο προσβαλλόμενος κανονισμός να αποτελεί, στην πραγματικότητα, απόφαση που το αφορά άμεσα και ατομικά.
41 Under the fourth paragraph of Article 230 EC, the admissibility of an action for annulment brought against a regulation by a natural or legal person is subject to the condition that the contested regulation is, in actual fact, a decision which concerns that person directly and individually.
Κατά πάγια νομολογία, το κριτήριο διακρίσεως μεταξύ κανονισμού και αποφάσεως πρέπει να αναζητηθεί στη γενική ή μη γενική ισχύ της οικείας πράξεως (προαναφερθείσες διατάξεις Asocarne κατά Συμβουλίου, σκέψη 28, και CNPAAP κατά Συμβουλίου, σκέψη 33).
The Court has consistently held that the criterion for distinguishing between a regulation and a decision has to be sought in the general application or otherwise of the measure in question (orders in Asocarne ν Council, paragraph 28, and CNPΑΑΡ ν Council, paragraph 33).
Μια πράξη έχει γενική ισχύ αν εφαρμόζεται σε αντικειμενικώς προσδιοριζόμενες καταστάσεις και αν παράγει τα έννομα αποτελέσματα της έναντι κατηγοριών προσώπων λαμβανομένων in abstracto (προαναφερθείσα απόφαση Weber κατά Επιτροπής, σκέψη 55).
A measure is of general application if it applies to objectively determined situations and produces its legal effects with respect to categories of persons envisaged generally and in the abstract (see the judgment in Weber ν Commission, paragraph 55).
42 Στην προκειμένη περίπτωση, ο προσβαλλόμενος κανονισμός εξασφαλίζει, μεταξύ άλλων, στις ονομασίες «Pays d'Auge » και «Pays ďAuge­Cambremer » την προστασία των ονομασιών προελεύσεως του κανονισμού 2081/92, ο οποίος ως ονομασία προελεύσεως ορίζει, στο άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', την ονομασία μιας περιοχής, ενός συγκεκριμένου τόπου ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μιας χώρας, η οποία χρησιμοποιείται στην περιγραφή ενός γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίμου καταγόμενου από αυτή την περιοχή, τον συγκεκριμένο τόπο ή τη χώρα αυτή, του οποίου η ποιότητα ή τα χαρακτηριστικά οφείλονται κυρίως ή αποκλειστικά στο γεωγραφικό περιβάλλον που περιλαμβάνει τους φυσικούς και ανθρώπινους παρά­γοντες και του οποίου η παραγωγή, η μεταποίηση και η επεξεργασία συντελούνται στην οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή.
42 In the present case, the contested regulation affords the names 'Pays d'Auge' and 'Pays d'Auge-Cambremer', amongst others, protection as designations of origin as provided for by Regulation No 2081/92, Article 2(2)(a) of which defines the designation of origin as the name of a region, a specific place or, in exceptional circumstances, a country, used to describe an agricultural product or foodstuff originating in that region, specific place or country, the quality or characteristics of which are essentially or exclusively due to the particular geographical environment with its inherent natural and human factors, and the production, processing and preparation of which take place in the defined geographical area.
Όπως ορθώς τόνισε η Επιτροπή, ο προσ­βαλλόμενος κανονισμός ουδόλως απευθύνεται σε ορισμένους επιχειρηματίες, όπως η προσφεύγουσα, αλλ' αναγνωρίζει σε όλες τις επιχειρήσεις, τα προϊόντα των οποίων ανταποκρίνονται στις επιβαλλόμενες γεωγραφικές και ποιοτικές απαιτήσεις, το δικαίωμα να τα εμπορεύονται υπό τη μια ή την άλλη από τις προαναφερόμενες
As the Commission has correctly pointed out, the contested regulation, far from addressing specific traders, such as the applicant, gives all undertakings whose products meet the prescribed geographical and quality requirements the right to
CSR PAMPRYL κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ονομασίες και αρνείται το δικαίωμα αυτό σε όλες τις επιχειρήσεις τα προϊόντα των οποίων δεν πληρούν αυτές τις προϋποθέσεις, που είναι οι ίδιες για όλους τους παραγωγούς.
CSR PAMPRYL V COMMISSION market them under one of the abovementioned names and refuses that right to undertakings whose products do not satisfy those conditions, which are identical for all producers.
Η ρύθμιση αυτή, επομένως, έχει τη μορφή μέτρου γενικής ισχύος, κατά την έννοια του άρθρου 249, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ, πράγμα άλλωστε που η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί.
This legislation therefore appears to be a measure of general application within the meaning of the second paragraph of Article 249 EC; moreover, the applicant does not dispute this.
Εφαρμόζεται σε αντικειμενικώς οριζόμενες καταστάσεις και παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι προσώπων λαμβανομένων γενικώς και αφηρημένως, και συγκεκριμένα έναντι όλων των επιχειρήσεων που παρασκευάζουν ορισμένο προϊόν που εμφανίζει αντικειμενικώς οριζόμενα χαρακτηριστικά (βλ. προανα­φερθείσες διατάξεις Molkerei Grossbraunshain και Bene Nahrungsmittel κατά Επι­τροπής και Biscuiterie­confiserie LOR και Confiserie du Tech κατά Επιτροπής).
It applies to objectively determined situations and produces legal effects with respect to persons envisaged generally and in the abstract, that is to say, all undertakings which manufacture a product having objectively defined characteristics (see the orders in Molkerei Grossbraunshain and Bene Nahrungs­mittel ν Commission and Biscuiterie­Confiserie LOR and Confiserie du Tech ν Commission, cited above).