natgillin/translations-raw huggingface dataset:
31 Δεύτερον, οι προσφεύγουσες υπογραμμίζουν ότι η υπό κρίση προσφυγή, αντίθετα προς ό,τι συνέβαινε με τις προσφυγές που ασκήθηκαν στις άλλες «υποθέσεις μπα­νανών» και κηρύχθηκαν απαράδεκτες, δεν αφορά τον κανονισμό 404/93 αλλά έναν κανονισμό ο οποίος καθορίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής του και έχει θεσπιστεί από την Επιτροπή.
31 Second, the applicants state that the present application, unlike those made in the other 'banana cases' which were held to be inadmissible, do not relate to Regulation No 404/93 but rather to a regulation which lays down detailed rules for the application of that regulation and which was adopted by the Commission.
Συναφώς, οι προσφεύγουσες προσθέτουν ότι, μολονότι με την προπαρατεθείσα απόφαση του Terres rouges κ.λπ. κατά Επιτροπής το Πρωτοδικείο κήρυξε την προσφυγή απαράδεκτη, τούτο συνέβη αφού είχε προηγουμένως ελέγξει ότι η οικο­νομική κατάσταση των προσφευγουσών δεν θιγόταν από την προσβαλλομένη πράξη, πράγμα που επιβεβαιώνει το παραδεκτό της υπό κρίση προσφυγής.
They add that although in the judgment in Terres Rouges and Others v Commission, cited above, the Court of First Instance held the action to be inadmissible, it had first established that the applicants' economic situation was not affected by the contested measure. That confirms that the present action is admissible.
Εν προκειμένω, αντίθετα προς τις επιχειρήσεις που ήσαν διάδικοι στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση Terres rouge κ.λπ. κατά Επι­τροπής, οι προσφεύγουσες, όπως έχει ήδη εκτεθεί ανωτέρω, πλήττονται από τις ζημιογόνες συνέπειες του προσβαλλομένου κανονισμού.
In the present case, unlike the undertakings concerned in the case which gave rise to the judgment in Terres Rouges and Others v Commission, cited above, the applicants, as explained above, suffer the injurious consequences of the contested regulation.
Υφίστανται τις επιπτώσεις
They suffer the disadvantages of the unfavourable competitive
VAN PARYS κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ των δυσμενών όρων ανταγωνισμού πράγμα που συνιστά παράβαση των άρθρων II και XVII της Γενικής Συμφωνίας για τις Συναλλαγές στον Τομέα των Υπηρεσιών (GATS), η δε κατάσταση τους επιδεινώνεται λόγω του συστήματος των «ποσοστώ­σεων ανά χώρα» που έχει επιβληθεί στον Ισημερινό με τον κανονισμό 2362/98.
VAN PARYS AND OTHERS V COMMISSION conditions which amount to an infringement of Articles II and XVII of the General Agreement on Trade in Services (GATS) and their situation is exacerbated by the existence of the 'quota by country' system imposed on Ecuador by Regulation No 2362/98.
Τρίτον, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι δεν διαθέτουν έτερο αποτελεσματικό ένδικο βοήθημα κατά το εθνικό τους δίκαιο.
The applicants claim, third, that they do not have any other legal remedy before the national courts.
Βεβαίως, έχουν ασκήσει προσφυγή ακυρώσεως ενώπιον του βελγικού Συμβουλίου της Επικρατείας κατά της αποφά­σεως περί χορηγήσεως πιστοποιητικών εισαγωγής της αρμόδιας βελγικής αρχής όσον αφορά το πρώτο τρίμηνο του 1999.
They have, admittedly, brought an action for annulment before the Belgian Conseil d'État (Council of State) contesting the decision on the award of import licences taken by the competent Belgian authority with regard to the first quarter of 1999.
Όμως, δεδομένου ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός προβλέπει ότι τα πιστοποιητικά εισαγωγής ζητούνται και χορηγούνται για κάθε τρίμηνο, οι προσφεύγουσες είναι αναγκασμένες να κινούν παρόμοιες ένδικες διαδικασίες κατά κάθε αποφάσεως περί χορηγήσεως.
However, they would need to commence such proceedings against each award decision, as the contested regulation provides that import licences are to be applied for and allocated for each quarter.
Οι προσφεύγουσες προσθέτουν ότι η κατάσταση τους δεν είναι παρόμοια προς αυτήν που υφίστατο στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα απόφαση Kahn Scheepvaart κατά Επιτροπής, και τούτο, εφόσον, αντίθετα προς ό,τι συνέβαινε στην προσφεύγουσα στην υπόθεση εκείνη, ο προσβαλλόμενος κανονισμός θίγει άμεσα τα συμφέροντα τους.
They add that their situation is not comparable to that in point in the case which gave rise to the judgment in Kahn Scheepvaart ν Commission, cited above, because, unlike the applicant in that case, their interests are directly affected by the contested regulation.
Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός τις αφορά άμεσα, εφόσον δεν αφήνει κανένα περιθώριο εκτιμήσεως στα κράτη μέλη όταν αποφασίζουν σχετικά με τα πιστοποιητικά εισαγωγής που πρόκειται να χορηγηθούν στους οικονομικούς φορείς στο πλαίσιο της κοινής οργανώσεως της αγοράς μπανανών.
Last, the applicants submit that they are directly concerned by the contested regulation, since that regulation does not leave any discretion to the Member States when they determine the import licences to be awarded to operators in the context of the common organisation of the banana market.
Το άρθρο 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης παρέχει στους ιδιώτες το δικαίωμα να ασκούν προσφυγή κατά αποφάσεως η οποία, καίτοι εκδίδεται ως κανονισμός, τους αφορά άμεσα και ατομικά.
The fourth paragraph of Article 173 of the Treaty gives individuals the right to challenge any decision which, although in the form of a regulation, is of direct and individual concern to them.
Σκοπός της διατάξεως αυτής είναι, ιδίως, να εμποδίζει τα
The particular purpose of that provision is, in
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­11/99 κοινοτικά όργανα να αποκλείουν, με την απλή επιλογή της μορφής του κανονισμού, τη δυνατότητα των ιδιωτών να ασκούν προσφυγή κατά αποφάσεως που τους αφορά άμεσα και ατομικά και να διασαφηνίσει, έτσι, ότι η επιλογή της μορφής δεν μπορεί να μεταβάλλει τη φύση μιας πράξεως (βλ. την προπαρατεθείσα απόφαση Terres rouges κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 39).
1999 — CASE T-l 1/99 particular, to prevent the Community institutions from being able, simply by choosing the form of a regulation, to preclude an individual from bringing an action against a decision which concerns him directly and individually and thus to make it clear that the nature of a measure cannot be changed by the form chosen (see judgment in Terres Rouges and Others v Commission, cited above, paragraph 39).
Ι­4009, σκέψη 11, και τη διάταξη του Πρωτοδικείου της 19ης Ιουνίου 1995, Τ­107/94, Kik κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ. ΙΙ­1717, σκέψη 35).
It has also been held that the criterion for distinguishing between a regulation and a decision must be sought in the general application or otherwise of the measure in question (see, for example, order in Case C-168/93 Government of Gibraltar and Gibraltar Development Corporation v Council [1993] ECR 1-4009, paragraph 11, and order in Case T-107/94 Kik v Council and Commission [1995] ECR 11-1717, paragraph 35).
3463, σκέψη 9, και της 2ας Απριλίου 1998, C­321/95 Ρ, Greenpeace Council κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. ω­1651, σκέψεις 27 και 28, και την προπαρατεθείσα διάταξη Kik κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, σκέψη 35).
An act has general application if it applies to objectively determined situations and entails legal effects for categories of persons regarded generally and in the abstract (Case 307/81 Alusuisse Italia v Council and Commission [1982] ECR 3463, paragraph 9, Case C-321/95 P Greenpeace Council and Others v Commission [1998] ECR 1-1651, paragraphs 27 and 28; order in Kik v Council and Commission, cited above, paragraph 35).
Ο κανονισμός 2362/98, ως γενικού και αφηρημένου περιεχομένου πράξη, έχει ως αντικείμενο τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού 404/93, όπως τροποποιήθηκε με τον προπαρατεθέντα κανονισμό 1637/98, της 20ής Ιουλίου 1998, όσον αφορά το καθεστώς εισαγωγής μπανανών στην Κοινότητα.
The purpose of Regulation No 2362/98, which is drafted in general and abstract terms, is to lay down detailed rules for the implementation of Regulation No 404/93, as amended by Regulation No 1637/98 of 20 July 1998, cited above, in regard to the arrangements for importing bananas into the Community.
Επομένως, πρόκειται για κανονιστική πράξη, στο μέτρο που εφαρμόζεται επί μιας αντικειμε­νικώς προσδιοριζομένης καταστάσεως και συνεπάγεται έννομα αποτελέσματα έναντι κατηγοριών προσώπων θεωρουμένων κατά τρόπο γενικό και αφηρημένο, δηλαδή το σύνολο των παραδοσιακών εμπορικών φορέων καθώς και των νέων εμπορικών φορέων που επιδιώκουν να αναπτύξουν εμπορικές δραστηριότητες στον τομέα των μπανανών.
It is therefore a legislative measure in that it applies to an objectively determined situation and has legal effects on categories of persons regarded generally and in the abstract, that is to say, all the traditional operators and new operators who wish to carry on business activities in the bananas sector.
Ωστόσο, δεν αποκλείεται, σε ορισμένες περιστάσεις, οι διατάξεις μιας κανονιστικής πράξεως που εφαρμόζεται επί ενός συνόλου ενδιαφερομένων οικονομικών φορέων να είναι δυνατό να αφορούν ατομικά ορισμένους εξ αυτών (βλ. τις προπαρατεθείσες αποφάσεις Extramet Industrie κατά Συμβουλίου, σκέψη 13, και Codorniu κατά
None the less, in certain circumstances a provision in a legislative measure may be of individual concern to certain of the economic operators concerned (Case C-358/89 Extramet Industrie v Council, cited above, paragraph 13, and Codorniu v Council, cited above, paragraph 19). In such a case a Community
VAN PARYS κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
VAN PARYS AND OTHERS V COMMISSION measure may be of a legislative nature and, at the same time, vis-à-vis some of the economic operators concerned, in the nature of a decision (Joined Cases T-481/93 and T-484/93 Vereniging van Exporteurs in Levende Varkens and Others ν Commission [1995] ECR 11-2941, paragraph 50).
41 'Ετσι, υπό το φως της νομολογίας αυτής, πρέπει να εξεταστεί αν, εν προκειμένω, ο κανονισμός 2362/98 αφορά ατομικώς τις προσφεύγουσες.
41 In the light of that line of decisions, it is necessary to determine whether in the present case the applicants are individually concerned by Regulation No 2362/98.
Συναφώς, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται, πρώτον, ότι βρίσκονται σε ιδιάζουσα κατάσταση λόγω του γεγονότος ότι ανήκουν σ' έναν κλειστό όμιλο επιχειρηματιών του οποίου η Επιτροπή γνώριζε, όταν θέσπιζε τον προσβαλλόμενο κανονισμό, και τη σύνθεση και την κατάσταση.
The applicants submit, first, that they are in a special situation by reason of the fact that they are part of a closed group of economic operators; the Commission was aware of its composition when it adopted the contested regulation and of the situation which it had to take into account.
Όμως, το επιχείρημα αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
That argument cannot be upheld.
Πράγματι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου, το γενικό περιεχόμενο, και, ως εκ τούτου, ο κανονιστικός χαρακτήρας μιας πράξεως δεν μπορούν να τίθενται υπό αμφισβήτηση από το γεγονός ότι είναι δυνατό να προσ­διοριστεί, με μεγαλύτερη ή μικρότερη ακρίβεια, ο αριθμός ή ακόμη και η ταυτότητα
As the Court of Justice and the Court of First Instance have consistently held, the general scope and hence the legislative nature of a measure are not called in question by the fact that it is possible to determine the number or even the identity of the persons to whom it applies at a given moment with a greater or
Εν προκειμένω, όλοι οι παραδοσιακοί οικονομικοί φορείς καθώς και οι νέοι οικο­νομικοί φορείς που πληρούν τις απαιτούμενες προϋποθέσεις έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν πιστοποιητικά για την εισαγωγή μπανανών καταγωγής χωρών στις οποίες έχει χορηγηθεί μέρος της δασμολογικής ποσοστώσεως.
In the present case, all traditional operators and new operators who satisfy the necessary conditions were entitled to apply for import licences for bananas originating in the countries to which part of the tariff quota was allocated.
Εξ αυτού έπεται ότι οι προ­σφεύγουσες, παραδοσιακοί εμπορικοί φορείς, θίγονται, ακριβώς, από τις εν λόγω διατάξεις δυνάμει μιας καταστάσεως που προσδιορίζεται αντικειμενικώς από τον προσβαλλόμενο κανονισμό σε σχέση με τον σκοπό του τελευταίου.
Consequently, the applicants, traditional operators, are affected by the provisions in question precisely by virtue of a situation objectively determined by the contested regulation in relation to the objective of that regulation.
Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν, δεύτερον, ότι βρίσκονται σε μια λίαν ιδιάζουσα κατάσταση, και τούτο λόγω της οικονομικής καταστάσεως του ομίλου Noboa και των δεσμών του με τον Ισημερινό.
The applicants submit, second, that they are in a very special situation on account of the economic situation of the Noboa Group and its links with Ecuador.
Λόγω αυτής της καταστάσεως, οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις του ομίλου Noboa θίγονται πολύ περισσότερο από τον προσβαλλόμενο κανονισμό σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους, ιδίως λόγω του ότι πραγματοποιούν το 40 % των εισαγωγών μπανανών καταγωγής Ισημερινού στην Κοινότητα.
Because of that situation, the European undertakings in the Noboa Group are much more affected by the contested regulation than their competitors, in particular because they account for 40% of imports of bananas from Ecuador into the Community.
Συναφώς, πρέπει να υπογραμμιστεί, πρώτα απ' όλα, ότι αυτό το επιχείρημα των προσφευγουσών εντάσσεται στο γενικότερο επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο η θεσπισθείσα το 1993, με τον κανονισμό 404/93, κοινή οργάνωση των αγορών μπα­νάνας δημιούργησε συνθήκες ανταγωνισμού δυσμενείς για τις επιχειρήσεις του ομίλου Noboa και ότι αυτές οι συνθήκες εξακολουθούν να υφίστανται ακόμα και μετά τις επενεχθείσες το 1998 τροποποιήσεις.
The Court points out, first, that this argument by the applicants is part of their more general argument that the common organisation of the banana markets established in 1993 by Regulation No 404/93 created unfavourable competitive conditions for undertakings in the Noboa Group and that those conditions continue even after the amendments made in 1998.
Όμως, το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει, με την απόφαση του της 5ης Οκτωβρίου 1994, C­280/93, Γερμανία κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1994, σ. Ι­4973, σκέψεις 73 και 74),
The Court of Justice has already held, in its judgment in Case C-280/93 Germany ν Council [1994] ECR I-4973, paragraphs 73 and 74, that the differences in
VAN PARYS κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ότι η διαφορετική μεταχείριση μεταξύ κατηγοριών επιχειρηματιών που προκύπτει από την κοινή οργάνωση των αγορών της μπανάνας φαίνεται να είναι συμφυής με τον ίδιο τον σκοπό του κανονισμού 404/93.
VAN PARYS AND OTHERS V COMMISSION treatment between the categories of operators resulting from the common organisation of the banana markets appeared to be inherent in the very objective of Regulation No 404/93.
Επομένως, οι προσφεύγουσες δεν μπορούν βασίμως να ισχυρίζονται ότι μια τέτοια διαφοροποιημένη μεταχείριση τις επηρεάζει κατά τρόπον ώστε να τις εξατομικεύει κατά την έννοια της προπαρατεθείσας στην ανωτέρω σκέψη 40 νομολογίας.
There is therefore no basis for the applicants' submission that such different treatment affects them in such a way as to differentiate them within the meaning of the case­law cited in paragraph 40 above.
Εξάλλου, μολονότι είναι αληθές ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, οι οικονομικές συνέπειες λαμβάνονται υπόψη κατά την εξέταση του παραδεκτού των ασκουμένων από ιδιώτες προσφυγών, δεν αρκεί το ότι ορισμένοι επιχειρηματίες θίγονται οικο­νομικώς από μια πράξη περισσότερο απ' ό,τι οι ανταγωνιστές τους για να θεωρηθεί ότι η εν λόγω πράξη τους αφορά ατομικώς.
Moreover, while it is true that economic consequences have been taken into account in the case­law when the admissibility of actions brought by individuals was examined, the fact that certain operators are economically more affected by a measure than their competitors does not suffice for them to be regarded as individually concerned by that measure.
Είναι ανάγκη, η εν λόγω πράξη να τους θίγει λόγω ορισμένων ξεχωριστών ιδιοτήτων ή μιας πραγματικής καταστάσεως που τους χαρακτηρίζει σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο.
It is necessary that the measure in question affect them on account of certain characteristics which are specific to them or on account of a factual situation which differentiates them from all other persons.
51 'Ετσι, οι προσφεύγουσες δεν μπορούν βασίμως να επικαλούνται, προς στήριξη της θέσεως τους, τις προπαρατεθείσες αποφάσεις του Δικαστηρίου της 21ης Φεβρο­υαρίου 1984, Allied Corporation κ.λπ. κατά Επιτροπής, της 23ης Μαΐου 1985, Allied Corporation κ.λπ. κατά Συμβουλίου, και Extramet Industrie κατά Συμβουλίου.
51 The judgments of the Court of Justice in Allied Corporation and Others ν Commission‚ Allied Corporation and Others ν Council and Extramet Industrie ν Council‚ all cited above, on which the applicants rely, do not, therefore, support their case.
Πράγματι, η συλλογιστική του Δικαστηρίου στις αποφάσεις αυτές εντάσσεται στο πλαίσιο μιας διαδικασίας αντιντάμπινγκ, χαρακτηριζομένης από τη στενή συνερ­γασία μεταξύ της Επιτροπής και ορισμένων οικονομικών φορέων, πράγμα που δικαιολογεί το γεγονός ότι είναι δυνατό οι λαμβανόμενες στο πλαίσιο αυτό αποφάσεις να αφορούν, υπό ορισμένες περιστάσεις, ατομικώς τους τελευταίους.
The reasoning of the Court of Justice in those judgments is in the context of an anti­dumping procedure, characterised by close cooperation between the Commission and certain economic operators which justified the view that they could be individually concerned in certain circumstances by decisions taken in that context.
Βεβαίως, στην απόφαση Extramet κατά Συμβουλίου, το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι η εταιρία Extramet θιγόταν ιδιαιτέρως από τον επίδικο κανονισμό λόγω του ότι, αφενός, ήταν ο σημαντικότερος εισαγωγέας και τελικός χρήστης του προϊόντος που αποτελούσε το αντικείμενο του μέτρου αντιντάμπινγκ και, αφετέρου, εξηρτάτο οικονομικώς, σε σημαντικότατο βαθμό, από τις εισαγωγές του εν λόγω προϊόντος.
In its judgment in Extramet ν Council‚ the Court of Justice did, admittedly, state that Extramet was particularly affected by the regulation at issue because of the fact that it was the largest importer and the end­user of the product which was the subject of the anti­dumping measure and also economic­ally dependent, to a large extent, on imports of that product.
Όμως, το πλαίσιο όσον αφορά την υπό κρίση υπόθεση είναι διαφορετικό, οι δε προσφεύγουσες δεν μπορούν να δικαιολογήσουν ότι θίγονται από τον προσβαλλό­μενο κανονισμό υπό συνθήκες ανάλογες προς αυτές που μνημονεύει το Δικαστήριο στην υπόθεση εκείνη.
However, the context of the present case is different and the applicants cannot claim to be affected by the contested regulation in circumstances that are similar to those referred to by the Court of Justice in that judgment.
Ως εκ τούτου, οι προσφεύγουσες δεν αποδεικνύουν την ύπαρξη μιας πραγματικής καταστάσεως που τις χαρακτηρίζει, κατά την έννοια της νομολογίας αυτής, σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο.
Accordingly, they have not shown the existence of a factual situation which differentiates them by reference to any other person within the meaning of the above case­law.
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­11/99
1999 — CASE T­11l/99
Από τα ανωτέρω προκύπτει επίσης ότι οι προσφεύγουσες δεν μπορούν να ισχυρί­ζονται ότι το γεγονός ότι η ειδική ομάδα και το δευτεροβάθμιο όργανο επιλύσεως διαφορών του ΠΟΕ στηρίχθηκαν, ιδίως, στην κατάσταση τους ισοδυναμεί με την περίπτωση κατά την οποία είναι δυνατόν ένας εξαγωγέας να προσδιορίζεται ατο­μικώς στις πράξεις της Επιτροπής ή του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση δασμών αντιντάμπινγκ.
It also follows that the applicants cannot claim that the fact that the Panel and appeal body of the WTO referred, inter alia, to their situation is comparable to a case where an exporter can be identified in measures of the Commission or Council imposing anti­dumping duties.
Ομοίως, οι προσφεύγουσες δεν μπορούν να στηρίζονται στην προπαρατεθείσα απόφαση Terres Rouge κ.λπ. κατά Επιτροπής.
Likewise, the judgment in Terres Rouges and Others ν Commission, cited above, provides no support for the applicants' case.
Συναφώς, πρέπει να σημειωθεί ότι στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση αυτή, η προσφυγή κηρύχθηκε απαράδεκτη.
In the case which gave rise to that judgment, the application was declared inadmissible.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το γεγονός ότι το Πρωτοδικείο εξέτασε, στην υπόθεση εκείνη, τις οικονομικές συνέπειες της προσβαλλομένης πράξεως όσον αφορά τις τότε προσφεύγουσες ουδόλως επιτρέπει να συναχθεί ότι ο επικαλούμενος από τις προσφεύγουσες στην υπό κρίση υπόθεση οικονομικός αντίκτυπος τις εξα­τομικεύει κατά την έννοια της προπαρατεθείσας στην ανωτέρω σκέψη 40 νομολο­γίας.
In those circumstances, the fact that the Court examined, in that case, the economic consequences of the contested measure for the applicants provides no grounds for concluding that the economic impact to which the applicants refer in the present case differentiates them within the meaning of the case­law cited in paragraph 40 above.
Ι­4149, σκέψη 26, και της 24ης Απριλίου 1996, C­87/95 Ρ, CNPAAP κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1996, σ. Ι­2003, σκέψη 38, καθώς και τις αποφάσεις του Πρωτοδικείου Kahn Scheepvaart κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα, σκέψη 50, και της 11ης Φεβρουαρίου 1999, Τ­86/96, Arbeitsgemeinschaft Deutscher Luftfahrt­Unternehmen και Hapag­Lloyd κατά Επιτροπής, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 52).
Lastly, as regards the absence of any effective legal remedy in the national courts, it is sufficient to observe that this cannot lead the Court to exceed the limits of its jurisdiction laid down in the fourth paragraph of Article 173 of the Treaty (see orders of the Court of Justice in Case C­10/95 Ρ Asocarne ν Council [1995] ECR I­4149, paragraph 26 and Case C­87/95 Ρ CNPAAP ν Council [1996] ECR I­2003, paragraph 38; also judgments of the Court of First Instance in Kahn Scheepvaart ν Commission, cited above, paragraph 50, and Case T­86/96 Arbeitsgemeinschaft Deutscher Luftfahrt­Unternehmen et Hapag­Lloyd ν Com­mission [1999] ECR II­179, paragraph 52).
Από το σύνολο των ανωτέρω σκέψεων, και χωρίς να παρίσταται ανάγκη να εξε­ταστεί το ζήτημα αν ο προσβαλλόμενος κανονισμός αφορά άμεσα τις προσφεύγο­υσες, προκύπτει ότι ο εν λόγω κανονισμός δεν τις αφορά ατομικώς και ότι, επομένως, δεν μπορούν παραδεκτώς να ζητούν την ακύρωση του βάσει του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης.
55 It follows from all those considerations that the contested regulation is not of individual concern to the applicants and that their application for annulment under the fourth paragraph of Article 173 of the Treaty is inadmissible, and there is no need to deal with the question whether the contested regulation is of direct concern to them.
Εξ όλων των ανωτέρω, προκύπτει ότι η υπό κρίση προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, χωρίς να παρίσταται ανάγκη να εκδοθεί απόφαση επί των αιτήσεων παρεμβάσεως που έχουν υποβληθεί από το Βασίλειο της Ισπανίας και τη Γαλλική Δημοκρατία.
Accordingly, the present application must be dismissed as inadmissible and there is no need to rule on the applications by the Kingdom of Spain and the French Republic for leave to intervene.
Σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Under Article 87(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs if they have been applied for in the successful party's pleadings.
Δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες ηττήθηκαν, πρέπει αυτές, σύμφωνα με τα αιτήματα της καθής, να καταδικασθούν, αλληλεγγύως, στα δικα­στικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που αφορούν τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.
Since the applicants have been unsuccessful they must be ordered to pay the costs jointly and severally, including the costs of the proceedings for interim relief, as applied for by the defendant.
Σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 4, του ίδιου κανονισμού, τα κράτη μέλη και τα όργανα που παρεμβαίνουν στη δίκη φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
Under Article 87(4) of the Rules of Procedure, Member States and institutions which have intervened in a dispute are to bear their own costs.
Κατά συνέπεια, το Βασίλειο της Ισπανίας και η Γαλλική Δημοκρατία, που άσκησαν παρέμβαση υπέρ της Επιτροπής στη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων, φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα.
Consequently, the Kingdom of Spain and the French Republic, which intervened in support of the form of order sought by the Commission in the proceedings for interim relief, shall bear their own costs.