natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή εκθέτει ότι, μετά τη διάθεση στην ιρλανδική αγορά λια­νικής πωλήσεως, το 1998, από την ASI ζαχάρεως σε συσκευασία ενός κιλού με το εμπορικό σήμα Eurolux, η SDL αντέδρασε προτείνοντας στην ADM, υπό την απειλή καταργήσεως των προτιμησιακών εκπτώσεων που της χορηγούσε μέχρι τότε η προσφεύγουσα, να αγοράσει τις μη ακόμη πωληθείσες ποσότητες ζαχάρεως με το σήμα Eurolux λίγες μόλις ημέρες μετά τη διάθεση τους στα καταστήματα του δικτύου της ADM τον Απρίλιο του 1988 (παράγραφοι 46 έως 49 των αιτιολογικών σκέψεων).
The Commission states that, following the launching by ASI in 1988 of 1 kilogramme 'Eurolux' sugar packets on the Irish retail market, SDL reacted by proposing to ADM, under threat of a withdrawal of the preferential discounts hitherto granted to it by the applicant, that SDL should buy the quantities of Eurolux sugar as yet unsold only a few days after becoming available on ADM's network in April 1988 (points 46 to 49).
Υποστηρίζει ότι παρόμοια μέτρα ελήφθησαν έναντι του καταστήματος λιανικής
Identical actions took place with regard to the retailer Kelly's Spar Supermarket, over a still shorter period, in May 1988 (points 46, 47, 48, 50 and 51). The Commission states that
Η Επιτροπή διευκρινίζει ότι, «μολονότι οι ενέργειες για την ανταλλαγή του προϊόντος ήταν πρωτοβουλία της SDL, [η προσφεύγουσα] ενημερώθηκε δεόντως από την ASI όσον αφορά τις δυσκολίες που αυτή αντιμετώπιζε» (παράγραφος 52 των αιτιολο­γικών σκέψεων), παραπέμποντας στο περιεχόμενο εγγράφου που απηύθυνε στις 18 Ιουλίου 1988 ο διευθυντής της ASI στον διευθυντή της προσφεύγουσας.
'although the actions relating to the product swap were taken by SDL, [the applicant] was duly informed by ASI of the difficulties it encountered' (point 52), referring in that respect to the contents of a letter which the chief executive of ASI sent to the applicant's chief executive on 18 July 1988.
Επι­σημαίνει επιπλέον ότι η πρακτική αυτή καταγγέλθηκε ενώπιον του ανωτάτου ιρλανδικού δικαστηρίου από τον διευθυντή καταναλωτικών υποθέσεων και δίκαιων όρων εμπορίου (παράγραφοι 48 και 53 των αιτιολογικών σκέψεων).
The Commission also states that those practices were brought before the Irish High Court by the Director of Consumer Affairs and Fair Trade (points 48 and 53).
«Η ανταλλαγή προϊόντος από μία επιχείρηση με δεσπόζουσα θέση συνιστά καταχρηστική εκμετάλλευση σύμφωνα με το άρθρο 86 της Συνθήκης, εφόσον αυτή έχει ως αντικείμενο ή αποτέλεσμα τον περιορισμό ή την εξάλειψη του ανταγωνισμού εκ μέρους μιας νέας επιχείρησης στην αγορά.
'Product- swapping by a dominant undertaking constitutes an abuse pursuant to Article 86 whenever it has as its object or effect the restriction or elimination of competition from a new entrant in the market. This is the case here.
Αυτό συμβαίνει και στην προκειμένη περίπτωση.
In fact, the product swap resulted in a consolidation of [the applicant's] and SDL's joint position as an almost monopoly supplier of sugar in the market' (point 126).
227 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η αποτυχία της διαθέσεως στην αγορά της Ιρλανδίας της ζαχάρεως με το εμπορικό σήμα Eurolux οφείλεται στην απόρριψη της από τους καταναλωτές.
227 The applicant claims that the lack of success in marketing Eurolux sugar in Ireland arises from its rejection by consumers.
Η επιχείρηση λιανικής πωλήσεως Kelly διευκρίνισε έτσι ότι, παρά την πλέον συμφέρουσα τιμή της, η ζάχαρη Eurolux αγοραζόταν δύσκολα.
The retailer Kelly reported that in spite of its price advantage Eurolux sugar sold badly.
Ομοίως, η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι περισσότερο από ένα έτος χρειάστηκε η ASI για να διαθέσει το απόθεμα 500 τόνων συσκευασμένης ζαχάρεως προοριζόμενης για λιανική πώληση.
Similarly, the applicant argues that it took ASI more than a year to sell its stock of 500 tonnes of retail packet sugar.
Αμφισβητεί επίσης ότι απείλησε τους πελάτες της με οικονο­μικές κυρώσεις σε περίπτωση που θα πωλούσαν ζάχαρη Eurolux.
It denies threatening its customers with financial sanctions in the event of sale of Eurolux sugar, and further observes that the volume of sugar concerned by those swaps implies that they had no impact on trade between States.
228 Η προβαλλόμενη από την προσφεύγουσα εξήγηση της αποτυχίας διαθέσεως στην ιρλανδική αγορά της ζαχάρεως με το εμπορικό σήμα Eurolux δεν μπορεί να γίνει δεκτή, όπως επισημαίνει η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση (παρά­γραφος 125 των αιτιολογικών σκέψεων).
228 The applicant's explanation of the failure of Eurolux sugar on the Irish market cannot be accepted, as the Commission has pointed out in the contested decision (point 125).
Ιδιαίτερη σημασία έχει συναφώς το περιε­χόμενο της συνομιλίας του εμπορικού διευθυντή της SDL και του γενικού διευθυντή της ADM, στην οποία αναφέρεται η κατάθεση του υπαλλήλου της ιρλανδικής υπηρεσίας καταναλωτικών υποθέσεων και δίκαιων όρων εμπορίου ενώπιον του ιρλανδικού ανωτάτου δικαστηρίου, μνεία της οποίας γίνεται στην παράγραφο 49
Particularly relevant in that respect is the conversation between SDL's sales director and ADM's managing director, reported in the affidavit of the official of the Irish administration for consumer affairs and trade before the Irish High Court, referred to in point 49 of the contested decision. SDL indicated to ADM that it would withdraw its preferential discounts if the quantities purchased diminished and proposed to buy the quantities of Eurolux sugar still in ADM's
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­228/97 των αιτιολογικών σκέψεων της προσβαλλομένης αποφάσεως.
1999 — CASE T-228/97 possession, having been informed that a large quantity remained unsold in its warehouses.
Πρέπει επίσης να τονιστούν τα εξαιρετικά σύντομα χρονικά διαστήματα εντός των οποίων η ζάχαρη με το σήμα Eurolux αποτέλεσε αντικείμενο ανταλλαγής στις δύο συγκεκρι­μένες περιπτώσεις οι οποίες μνημονεύονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, είτε η πρωτοβουλία της ανταλλαγής προερχόταν από την SDL (στην περίπτωση της ADM) είτε από την ίδια την επιχείρηση λιανικής πωλήσεως, όπως υποστηρίζει η προ­σφεύγουσα (στην περίπτωση της Kelly), δηλαδή λιγότερο από επτά ημέρες στην πρώτη περίπτωση (μεταξύ 15ης και 22ας Απριλίου 1988) και λιγότερο από δύο ώρες στη δεύτερη.
Also noteworthy are the extremely short times it took for the Eurolux sugar to be swapped in the two specific instances referred to in the contested decision, whether the initiative for the swap came from SDL (in the case of ADM) or from the retailer itself, according to the applicant (in the case of Kelly), namely less than seven days in the first case (between 15 and 22 April 1988) and less than two hours in the second.
Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία να καθοριστεί συναφώς αν η προσφεύγουσα ή η SDL έλαβαν πράγματι την πρωτοβουλία της ανταλλαγής προϊόντων με την επιχείρηση λιανικής πωλήσεως Kelly, δεδομένου ότι η Επιτροπή προσάπτει μόνο στην προσφεύγουσα ότι «συμφώνησε με έναν έμπορο χονδρικής και έναν λιανικής πώλησης να ανταλλάξει τη ζάχαρη της με τη ζάχαρη Eurolux» (παράγραφος 124 των αιτιολογικών σκέψεων της προσβαλλομένης αποφάσεως) και όχι ότι έλαβε την πρωτοβουλία των δύο αυτών ανταλλαγών.
It is of little importance in that respect to determine whether the applicant or SDL actually took the initiative in the product swap with the retailer Kelly, the Commission merely accusing the applicant of having 'agreed with one wholesaler and one retailer to exchange its own sugar for Eurolux sugar' (point 124) and not of having taken the initiative in those two exchanges.
229 Για λόγους ταυτόσημους με εκείνους που εκτέθηκαν ανωτέρω στις σκέψεις 200 και 201, η προσφεύγουσα δεν μπορεί επίσης να αντλήσει επιχείρημα από τον όγκο της ζαχάρεως που αφορούν οι δύο περιπτώσεις ανταλλαγής οι οποίες μνημονεύονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, για να υποστηρίξει ότι τέτοιες ανταλλαγές δεν μπορούσαν να αποτελέσουν εμπόδιο στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.
229 Nor, for reasons identical to those set out in paragraphs 200 and 201 above, can the applicant rely on the volume of sugar involved in the two exchanges mentioned in the contested decision in order to maintain that such exchanges could not have constituted an obstacle to trade between Member States.
230 Επιπλέον, η Επιτροπή έλαβε υπόψη, κατά τον προσδιορισμό του ποσού του προ­στίμου, την περιορισμένη ποσότητα ζαχάρεως που αφορούσαν οι ανταλλαγές (παράγραφος 167, δεύτερο εδάφιο, πρώτη περίπτωση, των αιτιολογικών σκέψεων της προσβαλλομένης αποφάσεως).
230 Moreover, the Commission took the small volume of the sugar involved in the exchanges into account when fixing the amount of the fine (point 167, second paragraph, first indent).
231 Η προσφεύγουσα ουδόλως αμφισβήτησε εξάλλου την αναφορά στην απόφαση 92/163/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 1991, σχετικά με διαδικασία εφαρ­μογής του άρθρου 86 της Συνθήκης ΕΟΚ(ΙV/31.043 —Tetra Pak ΙΙ) (EE 1992, L 72, σ.
231 In addition, the applicant has not in any way challenged the reference to Commission Decision 92/163/EEC of 24 July 1991 relating to a proceeding pursuant to Article 86 of the EEC Treaty (IV/31.043 — Tetra Pak II) (OJ 1992 L 72, p.
1, παράγραφος 165 των αιτιολογικών σκέψεων), που περιλαμβάνεται στην υποσημείωση 88 της παραγράφου 126 των αιτιολογικών σκέψεων της προσβαλλο­μένης αποφάσεως, κατά την οποία η ανταλλαγή προϊόντων από κατέχουσα δε­σπόζουσα θέση επιχείρηση συνιστά κατάχρηση κατά την έννοια του άρθρου 86 της Συνθήκης εφόσον αποσκοπεί ή είναι ικανή να περιορίσει ή να εξαλείψει τον ανταγωνισμό νέας επιχειρήσεως στην αγορά.
1, point 165) in footnote 88 at point 126 of the contested decision, to the effect that product-swapping by a dominant undertaking constitutes an abuse under Article 86 whenever it has as its object or effect the restriction or elimination of competition from a new entrant in the market.
232 Το Δικαστήριο διευκρίνισε επίσης ότι, απαγορεύοντας την καταχρηστική εκμετάλ­λευση δεσπόζουσας θέσεως στην αγορά, στο μέτρο που μπορεί να υποστεί βλάβη το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, το άρθρο 86 της Συνθήκης αφορά επομένως όχι μόνον τις πρακτικές που μπορούν να προκαλέσουν άμεση ζημία στους καταναλωτές, αλλά και αυτές που τους προκαλούν έμμεση ζημία, προσβάλλοντας αποτελεσματι­κές δομές ανταγωνισμού (προμνημονευθείσα απόφαση Hoffmann­La Roche κατά Επιτροπής, σκέψη 125).
232 The Court has also held that, by prohibiting the abuse of a dominant position within the market in so far as it may affect trade between Member States, Article 86 covers not only practices that are capable of harming consumers directly but also those which harm them indirectly by undermining effective competition (Hoffmann-La Roche, paragraph 125).
233 Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα προσέβαλε τη δομή ανταγωνισμού που θα μπο­ρούσε να αποκτήσει η ιρλανδική αγορά της προοριζόμενης για λιανική πώληση ζαχάρεως με την είσοδο ενός νέου προϊόντος, της ζαχάρεως με το εμπορικό σήμα Eurolux, προβαίνοντας, υπό τις ανωτέρω εκτεθείσες συνθήκες, στην ανταλλαγή των ανταγωνιστικών προϊόντων σε μία αγορά στην οποία κατείχε περισσότερο από 80 % του όγκου των πωλήσεων.
233 In this case, the applicant undermined the competition structure which the Irish retail sugar market might have acquired through the entry of a new product, sugar of the Eurolux brand, by carrying out an exchange of products, in the circumstances referred to above, on a market in which it held more than 80% of the sales volume.
234 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας σχετικά με τις ανταλλαγές της ζαχάρεως με το σήμα Eurolux στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 1, σημείο 2, του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως είναι απορριπτέα.
234 It follows that the applicant's arguments concerning the exchanges of sugar of the Eurolux brand referred to in Article 1(2) of the contested decision must be rejected.
235 Κατά συνέπεια, ο τρίτος και ο τέταρτος λόγος των κυρίων αιτημάτων πρέπει να απορριφθούν, καθώς και τα κύρια αιτήματα, πλην του αιτήματος που κατατείνει στην ακύρωση του άρθρου 1, σημείο 1, του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως στο μέτρο που διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα παρέβη το άρθρο 86 της Συνθήκης χορηγώντας, κατά την περίοδο 1986­1988, επιλεκτικά χαμηλές τιμές στους πελάτες της ASI (βλ. ανωτέρω σκέψη 124).
235 The Court must therefore dismiss the third and fourth pleas of the main claim, together with the latter as a whole, save in so far as they seek the annulment of Article 1(1) of the contested decision inasmuch as it finds that the applicant infringed Article 86 of the Treaty by granting selectively low prices to ASI customers between 1986 and 1988 (see paragraph 124 above).
Επί των επικουρικών αιτημάτων
The forms of order sought in the alternative
236 Προς στήριξη των επικουρικών αιτημάτων της τα οποία κατατείνουν, αφενός, στη μείωση του προστίμου που της επιβλήθηκε με το άρθρο 2 του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως και, αφετέρου, στην ακύρωση του άρθρου 3, τρίτη και
236 In support of its alternative pleas seeking, first, a reduction of the fine imposed upon it by Article 2 of the contested decision and, secondly, the annulment of the third and fourth paragraphs of Article 3 of the decision, the applicant makes two
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­228/97 τέταρτη παράγραφος, του διατακτικού, η προσφεύγουσα προβάλλει δύο λόγους, από τους οποίους ο πρώτος αντλείται από την παράβαση του άρθρου 15, παρά­γραφος 2, του κανονισμού 17 και ο δεύτερος από την παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 17.
1999 — CASE T-228/97 pleas in law, the first alleging infringement of Article 15(2) of Regulation No 17 and the second alleging infringement of Article 3(1) of Regulation No 17.
Όσον αφορά τον πρώτο λόγο, που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17
The first plea, alleging infringement of Article 15(2) of Regulation No 17
237 Στα πλαίσια του πρώτου λόγου της, που αντλείται από την παράβαση του άρ­θρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17, η προσφεύγουσα προβάλλει, πρώτον, ότι το πρόστιμο που της επιβλήθηκε με το άρθρο 2 του διατακτικού της προσβαλλο­μένης αποφάσεως είναι υπερβολικό, δεύτερον, ότι αποτελεί κύρωση παραβάσεων οι οποίες δεν αποδείχθηκαν προσηκόντως, τρίτον, ότι δεν άσκησε σταθερή και συνο­λική πολιτική καταχρηστικών πρακτικών από το 1985, τέταρτον, ότι η Επιτροπή παρέβη το καθήκον επιμελείας της μη χειρισθείσα την παρούσα υπόθεση εντός εύλογης προθεσμίας, και, τέλος, πέμπτον, ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη ότι, κατά την επίμαχη χρονική περίοδο, η έννοια της καταχρήσεως συλλογικής δεσπόζουσας θέσεως ήταν άγνωστη.
237 In its first plea, alleging infringement of Article 15(2) of Regulation No 17, the applicant argues, first, that the fine imposed by Article 2 of the operative part of the decision is excessive; second, that it penalises offences which are not properly established; third, that the applicant did not pursue a sustained and comprehensive policy of abuse from 1985; fourth, that the Commission failed to employ reasonable diligence in dealing with the present case; and, finally, fifth, that the Commission failed to take account of the novelty of the concept of abuse of a joint dominant position at the material time.
238 Με το άρθρο 2 του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως επιβάλλεται στην προσφεύγουσα πρόστιμο 8 800 000 ECU για τις παραβάσεις που διαπιστώνονται με το άρθρο 1.
238 Article 2 of the contested decision imposes a fine of ECU 8 800 000 for the infringements referred to in Article 1.
Στις παραγράφους 163 έως 167 των αιτιολογικών σκέψεων, η Επιτροπή εκθέτει τα κριτήρια βάσει των οποίων καθορίζεται το ποσό του προστίμου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17.
In points 163 to 167 of the decision, the Commission sets out the criteria used to determine the amount of the fine, in accordance with the rules in Article 15(2) of Regulation No 17.
239 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ποσό του προστίμου, που αντιστοιχεί στο 6,8 % του σχετικού με τις πωλήσεις της στην Ιρλανδία κύκλου εργασιών της, δεν είναι σύμφωνο ούτε με την πρακτική στον γεωργικό τομέα ούτε με την πρακτική στον βιομηχανικό τομέα.
239 The applicant considers that the fine imposed on it, amounting to 6.8% of its turnover on sales in Ireland, is not consistent with practice in either the agricultural sphere or the industrial sector.
240 Αφενός, ισχυρίζεται ότι οι αποφάσεις της Επιτροπής με τις οποίες επιβάλλονται πρόστιμα στον γεωργικό τομέα χαρακτηρίζονται γενικώς από μια κάποια επιείκεια [βλ. την απόφαση 86/596/ΕΟΚ, της 26ης Νοεμβρίου 1986, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΟΚ (IV/31.204 — Meldoc) (EE L 348, σ.
240 It first claims that Commission decisions imposing fines in the agricultural sphere generally reveal a certain restraint (see Decision 86/596/EEC of 26 November 1986, relating to a proceeding under Article 85 of the EEC Treaty (IV/31.204 — MELDOC) (OJ 1986 L 348, p.
50), την προμνημονευθείσα απόφαση Napier Brown — British Sugar, και την απόφαση 88/587/ΕΟΚ, της 28ης Οκτωβρίου 1988, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΟΚ (IV/B­2/31.424, Hudson's Bay — Dansk Pelsdy­ravlerforening) (ΕΕ L 316, σ. 43)].
50), the Napier Brown-British Sugar decision, cited above, and Decision 88/587/EEC of 28 October 1988 relating to a proceeding pursuant to Article 85 of the EEC Treaty (IV/B-2/31.424, Hudson's Bay-Dansk Pelsdyravierforening) (OJ 1988 L 316, p. 43)).
Την επιείκεια αυτή την ενέπνευσε και την επιβε­βαίωσε η νομολογία, κατά την οποία η Επιτροπή οφείλει, καθορίζοντας το ποσό των προστίμων, να λαμβάνει ιδιαίτερα υπόψη το κανονιστικό και οικονομικό πλαίσιο της επίδικης συμπεριφοράς και να μην εκτιμά με τη συνήθη αυστηρότητα, λαμβανομένης υπόψη της κοινής οργανώσεως της αγοράς ζαχάρεως, τη συμπεριφορά των επι­χειρήσεων (προμνημονευθείσα απόφαση Suiker Unie κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψεις 612,613,619 και 620).
This restraint was based on, and confirmed by, the caselaw, which states that the Commission is required, in fixing the amount of the fines, to have particular regard to the legislative background and economic context of the conduct to which exception is taken and not to evaluate as rigorously as usual the conduct of undertakings owing to the common organisation of the market in sugar {Suiker Unie, paragraphs 612, 613, 619 and 620).
Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα διαπιστώνει ότι η Επιτροπή δεν περιέλαβε την κοινή οργάνωση της αγοράς ζαχάρεως μεταξύ των συντελεστών που έλαβε υπόψη για τον καθορισμό του ποσού του προστίμου (παράγραφος 167 των αιτιολογικών σκέψεων της προσβαλλομένης αποφάσεως).
In the present case the applicant notes that the Commission failed to include the common organisation of the market in sugar among the matters which it took into account when determining the amount of the fine (point 167 of the contested decision).
Στο υπόμνημα απαντήσεως, προσθέτει ότι, αν η Επιτροπή επιθυμούσε να μην ακολουθήσει τη νομολογία αυτή, όφειλε να το αιτιολογήσει ειδικώς.
In its reply the applicant further states that if the Commission wished to depart from that caselaw it should have given its precise reasons for doing so.
Υποστηρίζει επίσης ότι η λύση που ακολουθήθηκε με την προμνημονευθείσα απόφαση Suiker Unie κ.λπ. κατά Επιτροπής, εξακολουθεί να ισχύει, δεδομένου ότι επιβεβαιώθηκε με την προμν­ημονευθείσα απόφαση Επιτροπή και Γαλλία κατά Ladbroke Racing (σκέψεις 32 επ).
It also states that the Suiker Unie interpretation is still applicable, since it was followed in Commission and France v Ladbroke Racing (paragraph 32 et seq.).
Κοσμά με τις προτάσεις του της 15ης Ιουλίου 1997 στην υπόθεση C­235/92 Ρ, Montecatini και Montedipe κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. Ι­4539, Ι­4544.
Nor was it called in question by Advocate General Cosmas in his Opinion of 15 July 1997 of 8 July 1999 in Case C-235/92 P Montecatini v Commission [1999] ECR I-4539, I-4544).
241 Αφετέρου, υπογραμμίζει ότι, στον βιομηχανικό τομέα, η ύπαρξη διαρθρωτικής υπερπαραγωγικής ικανότητας συνιστά γενικώς ελαφρυντικό στοιχείο για την Επιτροπή, που την οδηγεί στον καθορισμό του επιπέδου του προστίμου σε ποσοστό 2,5 % του σχετικού κύκλου εργασιών [αποφάσεις της Επιτροπής 89/191/ΕΟΚ, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΟΚ (IV/31.866 — PEBD) (ΕΕ L 74, σ.
241 Secondly, the applicant states that in the industrial sector the Commission generally sees structural oversupply as a mitigating factor which leads it to fix the level of the fine at approximately 2.5% of relevant turnover (Commission Decision 89/191/EEC of 21 December 1988 relating to a proceeding pursuant to Article 85 of the EEC Treaty (IV/31.866, LdPE) (OJ 1989 L 74, p.
21), 89/515/ΕΟΚ, της 2ας Αυγούστου 1989, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΟΚ (IV/31.553 — Δομικά πλέγματα) (ΕΕ L 260, σ.
21); Commission Decision 89/515/EEC of 2 August 1989 relating to a proceeding pursuant to Article 85 of the EEC Treaty (IV/31.553, Welded Steel Mesh) (OJ 1989 L 260, p.
1), και 94/599/ΕΚ, της 27ης Ιουλίου 1994, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΚ (IV/31.865 — PVC) (ΕΕ L 239, σ.
1); Commission Decision 94/599/EC of 27 July 1994 relating to a proceeding pursuant to Article 85 of the EC Treaty (IV/31.865, PVC) (OJ 1994 L 239, p.
14)· απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Απριλίου 1995, Τ­141/89, Tréfileurope κατά Επιτροπής (Συλλογή 1995, σ.
14); Case T-141/89 Tréfileurope v Commission [1995] ECR II-791, paragraphs 180 and 185).
242 Στο υπόμνημα απαντήσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, πλην περιπτώσεως αυθαίρετης συμπεριφοράς, δεν υπάρχει καλύτερο κριτήριο για την εκτίμηση της νομιμότητας του περιθωρίου το οποίο αφήνει στην Επιτροπή το κανονιστικό πλαίσιο για τον καθορισμό των προστίμων από την προηγούμενη πρακτική ή από ένα γενικώς καθοριζόμενο ύψος προστίμου.
242 In its reply, the applicant argues that to avoid arbitrariness the best yardstick for assessing the legality of the latitude to determine fines which the Commission enjoys under the relevant rules is previous practice or a general tariff.
Επισημαίνει συναφώς ότι η Επιτροπή εφάρμοσε σε λίγες μόνον περιπτώσεις τις κατευθυντήριες γραμμές για τον υπολο­γισμό των προστίμων που επιβάλλονται κατ' εφαρμογή του άρθρου 15, παρά­γραφος 2, του κανονισμού 17 και του άρθρου 65, παράγραφος 5, της Συνθήκης ΕΚΑΧ (ΕΕ 1998, C 9, σ.
It argues that the Commission is ignoring the guidelines for calculating fines under Article 15(2) of Regulation No 17 and Article 65{5) of the ECSC Treaty (OJ 1998 C 9, p.
3), τις οποίες παρουσίασε πρόσφατα στο κοινό.
3), which it recently presented to the public.
243 Υπενθυμίζεται καταρχάς ότι, κατά το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17, η Επιτροπή μπορεί να επιβάλλει πρόστιμα 1 000 ECU τουλάχιστον και μέχρι ποσού 1 000 000 ECU, το δε τελευταίο αυτό ποσό μπορεί να αυξηθεί μέχρι ποσοστού 10 % του κύκλου εργασιών που πραγματοποίησε κατά την προηγούμενη διαχειριστική περίοδο κάθε μια από τις επιχειρήσεις που συμμετείχε στην παράβαση.
243 Pursuant to Article 15(2) of Regulation No 17, the Commission may impose fines of between ECU 1 000 and ECU 1 000 000, and the latter figure may be increased to a maximum of 10% of the turnover achieved during the previous year by each of the undertakings that participated in the infringement.
Για τον καθορισμό του ύψους του προστίμου εντός των ορίων αυτών, η εν λόγω διάταξη ορίζει ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η σοβαρότητα και η διάρκεια της παρα­βάσεως (προμνημονευθείσα απόφαση Tréfileurope κατά Επιτροπής, σκέψη 183).
To determine the amount of the fine within those limits, that provision requires account to be taken of the gravity and duration of the infringement {Tréfileurope, paragraph 183).
Για να εκτιμηθεί η σοβαρότητα μιας παραβάσεως, πρέπει να ληφθούν ιδίως υπόψη το κανονιστικό και οικονομικό πλαίσιο της επίδικης συμπεριφοράς, η φύση των περιορισμών που επιβάλλονται στον ανταγωνισμό καθώς και το μέγεθος της οικείας επιχειρήσεως (βλ. προμνημονευθείσα απόφαση Suiker Unie κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 612).
In assessing the gravity of an infringement, particular account must be taken of the legislative background and economic context of the conduct at issue, the nature of the restrictions of competition and the size of the undertaking concerned {Suiker Unie, paragraph 612).