natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στις 13 Σεπτεμβρίου 1994 οι Dusseldorp, Factron και Dusseldorp Lichtenvoorde υπέβαλαν διοικητική ένσταση κατά των δύο αυτών αποφάσεων.
On 13 September 1994 Dusseldorp, Factron and Dusseldorp Lichtenvoorde lodged a complaint against those two decisions.
Με διάταξη της 23ης Απριλίου 1996 το Nederlandse Raad van State υπέβαλε τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 34, 86, 90 και 130 Τ της Συνθήκης ΕΚ, της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 (στο εξής: οδηγία), καθώς και του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993 (στο εξής: κανονισμός).
By order of 23 April 1996 the Nederlandse Raad van State (Netherlands Council of State) referred to the Court four questions on the interpretation of Articles 34, 86, 90 and 130t of the EC Treaty, of Council Directive 75/442/EEC of 15 July 1975 as amended by Council Directive 91/156/EEC of 18 March 1991 (hereinafter 'the Directive'), and of Council Regulation (EEC) No 259/93 of 1 February 1993 (hereinafter 'the Regulation').
Κατόπιν επισκέψεως δύο υπαλλήλων του Ολλανδικού Υπουργείου Περιβάλλοντος στις εγκαταστάσεις της Factron, ο Υπουργός, με νέα απόφαση της 8ης Δεκεμβρίου 1994, χαρακτήρισε αβάσιμες τις αιτιάσεις των ενδιαφερομένων, με το αιτιολογικό ότι η επεξεργασία στην οποία προέβαινε η Factron δεν ήταν αποτελεσματικότερη από εκείνη στην οποία προέβαινε η ολλανδική επιχείρηση μεταποιήσεως και διαχειρίσεως αποβλήτων AVR Chemie.
By a new decision of 8 December 1994, following a visit to Factron's premises by two officials of the Netherlands Ministry of the Environment, the Minister declared the complaints unfounded on the ground that the processing performed by Factron was not of a higher quality than that performed by the Netherlands waste processing and management undertaking, AVR Chemie.
Με δικόγραφο που κατέθεσαν στις 18 Ιανουαρίου 1995, οι Dusseldorp, Factron και Dusseldorp Lichtenvoorde άσκησαν προσφυγή ενώπιον του Nederlandse Raad van State ζητώντας την ακύρωση της αποφάσεως του Υπουργού της 8ης Δεκεμβρίου 1994, την οποία θεωρούν ασυμβίβαστη προς την κοινοτική κανονιστική ρύθμιση.
By application of 18 January 1995 Dusseldorp, Factron and Dusseldorp Lichtenvoorde brought an action before the Raad van State seeking the annulment of the Minister's decision of 8 December 1994 which, they maintain, is incompatible with the Community legislation.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ των Chemische Afvalstoffen Dusseldorp BV κ.λπ. (στο εξής: Dusseldorp), Factron Technik GmbH (στο εξής: Factron) και Dusseldorp Lichtenvoorde BV (στο εξής: Dusseldorp Lichtenvoorde) και του Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (Ολλανδού Υπουργού Κατοικίας, Χωροταξίας και Περιβάλλοντος, στο εξής: Υπουργός), σχετικά με την εξαγωγή στη Γερμανία αποβλήτων προοριζομένων για αξιοποίηση.
Those questions were raised in proceedings between Chemische Afvalstoffen Dusseldorp BV ('Dusseldorp'), Factron Technik GmbH ('Factron') and Dusseldorp Lichtcnvoorde BV ('Dusseldorp Lichtcnvoorde') and the Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (the Netherlands Minister for Housing, Regional Development and the Environment; 'the Minister') concerning exports to Germany of waste for recovery there.
Το 1994 η Dusseldorp ζήτησε άδεια για εξαγωγή στη Γερμανία δύο παρτίδων φίλτρων λαδιού και άλλων παρόμοιων αποβλήτων που περιείχαν αντιστοίχως 2 000 και 60 τόνους προς επεξεργασία από την Factron.
In 1994 Dusseldorp applied for authorisation to export to Germany two loads of oil filters and related waste, weighing 2 000 and 60 tonnes respectively, for processing there by Factron.
Με δύο αποφάσεις της 22ας Αυγούστου 1994 ο Υπουργός προέβαλε αντιρρήσεις κατά της εν λόγω εξαγωγής.
By its first question, the national court is essentially asking whether the Directive and the Regulation are to be interpreted as meaning that the principles of self-sufficiency and proximity are applicable to shipments of waste for recovery.
των αρχών επ' αυτού του είδους των αποβλήτων.
The interpretation of the Directive and the Regulation
Επί της ερμηνείας Συνθήκης ερμηνείας της οδηγίας και τον
It follows from the provisions of the Directive and the Regulation, and from the general scheme of the latter, that neither text provides for the application of the principles of self-sufficiency and proximity to waste for recovery.
Επί της κανονισμού
That conclusion is borne out by the Council resolution of 7 May 1990 on waste policy which is referred to in the second recital in the preamble to the Directive.
Διαπιστώνεται ότι η οδηγία και ο κανονισμός έχουν εκδοθεί βάσει του άρθρου 130 Σ της Συνθήκης, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 130 Τ της Συνθήκης.
It is therefore necessary to consider whether, in accordance with that provision, measures such as those adopted in the Longterm Plan for the application of the principles of self-sufficiency and proximity to waste for recovery are compatible with Article 34 of the Treaty.
Το άρθρο 130 Τ της Συνθήκης ορίζει ότι:
Article 34 prohibits quantitative restrictions on exports, as well as all measures having an equivalent effect.
«Τα μέτρα προστασίας που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 130 Σ δεν εμποδίζουν τα κράτη μέλη να διατηρούν και να θεσπίζουν μέτρα ενισχυμένης προστασίας.
Furthermore, the explanatory memorandum in the initial proposal for the Regulation stales that the criterion of proximity might justify intervention from the authorities in regard to waste for disposal.
Τα μέτρα αυτά πρέπει να συμβιβάζονται με την παρούσα συνθήκη και κοινοποιούνται στην Επιτροπή.»
That criterion is not mentioned in regard to waste for recovery; in regard to the latter, only the criterion of environmentally sound management might be applied.
Επιβάλλεται, συνεπώς, να εξεταστεί αν, σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, μέτρα όπως αυτά που ελήφθησαν με το πολυετές σχέδιο για την εφαρμογή των αρχών της αυτάρκειας και της εγγύτητας επί αποβλήτων προς αξιοποίηση συμβιβάζονται με το άρθρο 34 της Συνθήκης.
Restrictions on the export of waste for recovery such as those introduced by the rules in the Netherlands were not necessary for the protection of the health and life of humans in accordance with Article 36 of the Treaty.
Εξάλλου, στην αιτιολογική έκθεση που συνόδευε την αρχική πρόταση κανονισμού τονίζεται ότι το κριτήριο της εγγύτητας μπορεί να δικαιολογήσει παρέμβαση των αρχών στον τομέα των αποβλήτων προς διάθεση.
Finally, it should be noted that the difference in treatment between waste for disposal and waste for recovery reflects the different roles played by each type of waste in the development of the Community's environmental policy.
Δεν γίνεται μνεία του κριτηρίου αυτού αναφορικά με τα απόβλητα προς αξιοποίηση· όσον αφορά αυτά τα απόβλητα εφαρμόζεται μόνο το κριτήριο της οικολογικώς ορθολογικής διαχειρίσεως.
By definition, only waste for recovery can contribute towards implementation of the principle of priority for recovery laid down in Article 4(3) of the Regulation.
Το επί μέρους σχέδιο 19 του δευτέρου μέρους του πολυετούς σχεδίου προβλέπει ότι οι εξαγωγές δεν επιτρέπονται παρά μόνο στην περίπτωση που η επεξεργασία των φίλτρων λαδιού στην αλλοδαπή είναι καλύτερης ποιότητας από εκείνη που μπορεί να γίνει στις Κάτω Χώρες.
It was in order to encourage such recovery in the Community as a whole, in particular by eliciting the best techologics, that the Community legislature stipulated that waste of that type should be able to move freely between Member States for processing, provided that transport poses no threat to the environment.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι μια τέτοια διάταξη έχει ως αντικείμενο ή αποτέλεσμα να περιορίσει τις εξαγωγές και να διασφαλίσει ιδιαίτερο πλεονέκτημα στην εθνική παραγωγή.
It therefore introduced for intraCommunity shipment of that waste a more flexible procedure, which does not reflect the principles of self-sufficiency and proximity.
Οι περιορισμοί εξαγωγής αποβλήτων προς αξιοποίηση, όπως αυτή τους οποίους επέβαλε η ολλανδική κανονιστική ρύθμιση, δεν είναι αναγκαίοι για την προστασία της υγείας και της ζωής των προσώπων σύμφωνα με το άρθρο 36 της Συνθήκης.
Essentially, therefore, the national court is asking whether Article 90 of the Treaty, in conjunction with Article 86, precludes rules such as the Longterm Plan whereby a Member State requires undertakings to deliver their waste for recovery, such as oil filters, to a national undertaking on which it has conferred the exclusive right to incinerate dangerous waste, unless the processing of their waste in another Member State is superior to that performed by that undertaking.
Επί του τετάρτου ερωτήματος
The interpretation of Article 130t of the Treaty
Προέβλεψε, συνεπώς, μια πιο ελαστική διαδικασία διασυνοριακής μεταφοράς αυτού του είδους των αποβλήτων, στην οποία αντιτάσσονται οι αρχές της αυτάρκειας και της εγγύτητας.
It should be noted that the Directive and the Regulation were adopted on the basis of Article 130s of the Treaty, which is referred to by Article 130t of the Treaty.
Το εθνικό δικαστήριο ερωτά, επομένως, αν το άρθρο 90 της Συνθήκης, σε συνδυασμό με το άρθρο 86, απαγορεύει κανονιστική ρύθμιση όπως το πολυετές σχέδιο, δυνάμει της οποίας
It is apparent from the documents before the Court that AVR Chemie was designated as the sole end-processor for the incineration of dangerous waste. That undertaking can therefore be regarded as having an exclusive right within the meaning of Article 90(1) of the Treaty.
Μια τέτοια υποχρέωση έχει ως αποτέλεσμα να ευνοεί την εθνική επιχείρηση παρέχοντας της τη δυνατότητα επεξεργασίας αποβλήτων που προορίζονταν για επεξεργασία από τρίτη επιχείρηση.
The grant of exclusive rights for the incineration of dangerous waste on the territory of a Member State as a whole must be regarded as conferring on the undertaking concerned a dominant position in a substantial part of the common market.
Συνεπάγεται, επομένως, περιορισμό των πωλήσεων κατά τρόπο αντικείμενο στο άρθρο 90, παράγραφος 1, της Συνθήκης, σε συνδυασμό με το άρθρο 86.
However, it is necessary to consider whether that obligation could be justified by a task of general economic interest within the meaning of Article 90(2) of the Treaty.
Από τη δικογραφία προκύπτει ότι η επιχείρηση AVR Chemie ορίστηκε ως η μόνη τελική επιχείρηση αποτεφρώσεως επικινδύνων αποβλήτων. Μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ότι η επιχείρηση αυτή διαθέτει αποκλειστικό δικαίωμα κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 1, της Συνθήκης.
Although merely creating a dominant position is not, in itself, incompatible with Article 86 of the Treaty, a Member State breaches the prohibitions laid down by Article 90 in conjunction with Article 86 if it adopts any law, regulation or administrative provision which enables an undertaking on which it has conferred exclusive rights to abuse its dominant position.
Πάντως, πρέπει να εξεταστεί αν η υποχρέωση αυτή μπορεί να δικαιολογήσει αποστολή γενικού οικονομικού συμφέροντος κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 2, της Συνθήκης.
It follows from the case-law of the Court tha' thai provision may be relied upon to justify a measure contrary to Article 86 of the Treaty adopted in favour of an undertaking to which the State has granted exclusive rights if that measure is necessary to enable the undertaking to perform the particular task assigned to it and if it docs not affect the development of trade in a manner contrary to the interest of the Community.
Η διάταξη αυτή προβλέπει ότι τα κράτη μέλη δεν θεσπίζουν ούτε διατηρούν μέτρα αντίθετα προς τους κανόνες της Συνθήκης, ιδίως προς εκείνους που αφορούν τον ανταγωνισμό.
It is apparent from the documents before the Court that, on lhe basis of the Longterm Plan, the Netherlands Government prohibited the applicant in the main proceedings from exporting and, by doing so, in practice imposed an obligation on it to deliver ils oil fillers — waste for recovery — to the national undertaking which held the exclusive right to incinerate dangerous waste, even though the quality of processing available in another Member State was comparable to that performed by the national undertaking.
Καίτοι το έργο που έχει ανατεθεί στην επιχείρηση αυτή μπορεί να συνιστά αποστολή γενικού οικονομικού συμφέροντος, απόκειται στην Ολλανδική Κυβέρνηση να αποδείξει κατά τρόπο ικανοποιητικό για το εθνικό δικαστήριο ότι ο σκοπός αυτός δεν μπορεί να επιτευχθεί με άλλα μέσα.
Council Directive 75/442/EEC of 15 July 1975 on waste, as amended by Council Directive 91/156/EEC of 18 March 1991 and Council Regulation (EEC) No 259/93 of 1 February 1993 on the supervision and control of shipments of waste within, into and out of the European Community cannot be interpreted as meaning that the principles of self-sufficiency and proximity are applicable to shipments of waste for recovery.
Το άρθρο 90, παράγραφος 2, της Συνθήκης δεν μπορεί να εφαρμοστεί παρά μόνον αν αποδειχθεί ότι, ελλείψει του επιμάχου μέτρου, η συγκεκριμένη επιχείρηση θα αδυνατούσε να εκπληρώσει την αποστολή που της έχει ανατεθεί.
Article 130t of the EC Treaty does not permit Member States to extend the application of those principles to such waste when it is clear that they create a barrier to exports which is not justified either by an imperative measure relating to protection of the environment or by one of derogations provided for by Article 36 of that Treaty.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Article 90 of the EC Treaty, in conjunction with Article 86, precludes rules such as the Longterm Plan whereby a Member Stale requires undertakings to deliver their waste for
Το άρθρο 130 Τ της Συνθήκης ΕΚ δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να εκτείνουν την εφαρμογή αυτών των αρχών επ1αυτού του τύπου αποβλήτων όταν προκύπτει ότι συνιστούν εμπόδιο στις εξαγωγές μη δικαιολογούμενο ούτε από επιτακτικό μέτρο για την προστασία του περιβάλλοντος ούτε από τις παρεκκλίσεις που προβλέπει το άρθρο 36 της εν λόγω Συνθήκης
recovery, such as oil fillers, to a national undertaking on which it has conferred the exclusive right to incinerate dangerous waste unless the processing of their waste in another Member State is of a higher quality than that perfromed by that undertaking if, without any objective justification and without being necessary for the performance of a task in the general interest, those rules have the effect of favouring the national undertaking and increasing its dominant position.'
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και έξοδο τους, και η οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί στερεών αποβλήτων (όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ), έχουν την έννοια ότι οι αρχές της αυτάρκειας και της εγγύτητας δεν εφαρμόζονται, δυνάμει του κανονισμού και της οδηγίας, επί αποβλήτων προοριζομένων για αξιοποίηση.
Council Regulation (EEC) No 259/93 of 1 February 1993 on the supervision and control of shipments of waste within, into, and out of the Community and Council Directive 75/442/EEC of 15 July 1975 on waste (as amended by Council Directive 91/156/EEC) must be interpreted as meaning that the principles of self-sufficiency and proximity do not apply under the Regulation and the Directive to waste for recovery.
Μέτρο κράτους μέλους, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη διάταξη, που απαγορεύει την εξαγωγή φίλτρων λαδιού όταν η επεξεργασία στην αλλοδαπή δεν είναι καλύτερης ποιότητας από την επεξεργασία εντός του εν λόγω κράτους μέλους, συνιστά μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος προς ποσοτικό περιορισμό των εξαγωγών κατά την έννοια του άρθρου 34 της Συνθήκης ΕΚ, καθόσον απαγορεύει την εξαγωγή φίλτρων λαδιού προς άλλο κράτος μέλος.
A measure of a Member State such as the rule in issue in the main proceedings, which prohibits the export of oil filters if the intended processing abroad is not superior to the processing available within that Member State, is a measure having equivalent effect to a quantitative restriction on exports within the meaning of Article 34 of the EC Treaty insofar as it prevents the export of the oil filters to another Member State.
Ένα τέτοιο μέτρο δεν μπορεί να δικαιολογηθεί στην παρούσα υπόθεση βάσει του άρθρου 36 της Συνθήκης ή με την επίκληση επιτακτικής ανάγκης, ώστε να καταστεί δυνατή η εξαίρεση του μέτρου αυτού από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 34.
Such a measure is not in the circumstances of the present case justified under Article 36 of the Treaty or by the imperative requirements which may take such measures outside the scope of Article 34.
'Οταν διαπιστώνεται ότι μια επιχείρηση παρέβη το άρθρο 86 της Συνθήκης καταχρώμενη τη δεσπόζουσα θέση της στην κοινή αγορά ή σε ουσιώδες τμήμα αυτής, το κράτος μέλος το οποίο παραχώρησε ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα στην εν λόγω επιχείρηση παραβαίνει το άρθρο 90,
(4) Where, in the absence of Article 90(2), the conduct of an undertaking would be unlawful under Article 86 of the Treaty, that undertaking may rely on Article 90(2) of the Treaty only if it can be shown that it has been specifically entrusted with the operation of services of general economic interest and only if the application of Article 86 would make it impossible for it to perform the particular tasks assigned to it.
»Κρατική ενίσχυση — Εναέριες μεταφορές — Αεροπορική εταιρία σε κατάσταση οικονομικής κρίσεως — Έγκριση αυξήσεως κεφαλαίου» (Δεύτερο πενταμελές τμήμα) ανακοινώσεως δημοσιευθείσας στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ανακοίνωση της 3ης Ιουνίου 1994).
(State aid — Air transport -Airline company in a criticalfinancial situation —Authorisation for an increase in capital) (Second Chamber, Extended Composition)
Με έγγραφο της 18ης Μαρτίου 1994, οι γαλλικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚ, για την πρόθεση τους να εισφέρουν 20 δισεκατομμύρια γαλλικά φράγκα (FF) στο κεφάλαιο της Compagnie nationale Air France (στο εξής: Air France).
By letter of 18 March 1994, the French authorities informed the Commission, pursuant to Article 93(3) of the EC Treaty, of their plan to inject FF 20 billion into the capital of Compagnie Nationale Air France ('Air France').
Στο κοινοποιηθέν έγγραφο είχε επισυναφθεί σχέδιο αναδιαρθρώσεως με τίτλο «Projet pour l'entreprise» (Πρόγραμμα για την επιχείρηση, στο εξής: Πρόγραμμα).
Enclosed with that notification was a restructuring plan entitled 'Projet pour l'Entreprise' ('the Plan').
Στην ανακοίνωση αυτή, η Επιτροπή έκρινε ότι η σχεδιαζόμενη αύξηση κεφαλαίου αποτελούσε κρατική ενίσχυση, επισημαίνοντας συγχρόνως ότι έπρεπε να εξετάσει αν το σχέδιο ενισχύσεως θα έθιγε τις εμπορικές συναλλαγές σε βαθμό αντιβαίνοντα προς το κοινό συμφέρον.
Article 1 of the contested decision stated that the aid to be granted in the period 1994 to 1996 in favour of Air France, in the form of a FF 20 billion capital increase to be paid in three tranches, and aimed at its restructuring in accordance with the Plan was compatible with the common market and the EEA Agreement by virtue of Article 92(3)(c) of the Treaty and Article 61(3)(c) of the Agreement on the European Economic Area (hereinafter 'EEA Agreement'), provided that, the French Government complied with 16 commitments set out as part of that article.
Συναφώς, η Επιτροπή έκρινε, μεταξύ άλλων, τα εξής: ότι η οικονομική πραγματικότητα επιβάλλει να ληφθούν υπόψη η οικονομική κατάσταση και οι οικονομικές προοπτικές ολοκλήρου του ομίλου Air France-
Following a meeting and an exchange of correspondence with representatives of Air France and the French Government, the Commission opened the procedure under Article 93(2) of the Treaty. It informed the French authorities to that effect by letter of 30 May 1994, which was the subject of a communication published in the Official Journal of the European Communities ('the communication of 3 June 1994').
— ότι πρέπει να εξετάσει τα αποτελέσματα της ενισχύσεως επί της ανταγωνιστικής
In that communication, the Commission took the view that the planned capital injection constituted State aid, while pointing out that it had to examine whether the aid plan would affect trade to an extent contrary to the common interest.
Κατόπιν συσκέψεως με τους εκπροσώπους της Air France και της Γαλλικής Κυβερνήσεως, καθώς και αλληλογραφίας με τους τελευταίους, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης.
Article 2 of the contested decision made payment of the second and third tranches of the aid subject to fulfilment of those commitments and to the actual implementation of the Plan and achievement of the planned results, in order to ensure that the amount of aid remained compatible with the common market. Before release of the second and third tranches of aid in 1995 and 1996, the French Government was required to submit to the Commission a report on the progress of the restructuring programme and on the economic and financial situation of Air France.
Η Επιτροπή ενημέρωσε τις γαλλικές αρχές συναφώς με έγγραφο της 30ής Μαΐου 1994, το οποίο αποτέλεσε στις 3 Ιουνίου 1994 αντικείμενο
In that examination, it found that a genuine restructuring of Air France would be in the common interest, that the amount of aid did not appear to be excessive and that the aid would not affect conditions of trade to an extent contrary to the common interest.
Κατά παγία νομολογία, η Επιτροπή διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια κατά την εφαρμογή του άρθρου 92, παράγραφος 3, της Συνθήκης.
It has consistently been held that the Commission enjoys a broad discretion in the application of Article 92(3) of the Treaty.
Δεδομένου ότι αυτή η διακριτική ευχέρεια συνεπάγεται πολύπλοκες εκτιμήσεις οικονομικής και κοινωνικής φύσεως, ο δικαστικός έλεγχος μιας αποφάσεως της Επιτροπής, ληφθείσας στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να περιορίζεται στον έλεγχο του αν τηρήθηκαν οι κανόνες διαδικασίας και αιτιολογήσεως, αν υφίσταντο τα πραγματικά περιστατικά που ελήφθησαν υπόψη για την αμφισβητούμενη επιλογή, αν υφίσταται πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των περιστατικών αυτών ή κατάχρηση εξουσίας.
Since that discretion involves complex economic and social appraisals, the Court must, in reviewing a decision adopted in this context, confine itself to verifying whether the Commission complied with the rules governing procedure and the statement of reasons, whether the facts on which the contested finding was based have been accurately stated and whether there has been any manifest error of assessment or misuse of powers.
Ειδικότερα, δεν εναπόκειται στο Πρωτοδικείο να υποκαταστήσει τον εκδόντα την απόφαση στην οικονομική του εκτίμηση.
In particular, it is not for the Court to substitute its own economic assessment for that of the author of the decision.
Το Πρωτοδικείο φρονεί ότι η νομολογία αυτή είναι εξίσου λυσιτελής για την εξέταση δυνάμει του άρθρου 61, παράγραφος 3, στοιχείο γ', της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
The Court takes the view that this case-law is equally relevant to the examination under Article 61(3)(c) of the EEA Agreement.
Α — Επί της αιτιάσεως ότι η Επιτροπή κακώς επέτρεψε την αγορά 17 νέων αεροσκαφών από την Air France
A - The contention that the Commission was wrong to authorise the purchase by Air France of 17 new aircraft
Οι προσφεύγουσες φρονούν ότι ήταν δυσανάλογη η έγκριση ενισχύσεως η οποία είχε ως σκοπό να παράσχει στην Air France τη δυνατότητα να αγοράσει 17 νέα αεροπλάνα.
The applicants consider that it was disproportionate to approve aid the purpose of which was to permit Air France to purchase 17 new aircraft.
Είναι πρόδηλον ότι η Επιτροπή κακώς κατέληξε ότι το ποσό της ενισχύσεως δεν μπορούσε να μειωθεί με την ακύρωση ή την αναβολή της παραγγελίας της Air France ποσού 11,5 δισεκατομμυρίων FF.
The Commission, they claim, was clearly wrong in concluding that the amount of aid could not be reduced by cancelling or postponing the orders placed by Air France for a value of FF 11.5 billion.
Πράγματι, το κόστος της αναγκαίας περιοδικής ανανεώσεως του στόλου αποτελεί επένδυση σε κεφαλαιουχικά αγαθά και υπάγεται, καταρχήν, στα συνήθη έξοδα εκμεταλλεύσεως μιας αεροπορικής εταιρίας.
The costs of the periodically necessary renovation of the fleet, being an investment in capital assets, in principle form part of an airline's operating costs.