natgillin/translations-raw huggingface dataset:
"Όταν υπήκοος κράτους μέλους εγκαθίσταται, σύμφωνα προς το άρθρο 52 της Συνθήκης, σε άλλο κράτος μέλος, όπου γίνεται χρήση διαφορετικού αλφαβήτου από εκείνο του κράτους προελεύσεως του υπηκόου, οι κανόνες ή οι πρακτικές του κράτους υποδοχής, βάσει των οποίων επιβάλλεται η φωνητική μεταγραφή του ονόματος του στα βιβλία του Ληξιαρχείου, παρά τη θέληση του ενδιαφερομένου, σύμφωνα με μέθοδο μεταγραφής που αλλοιώνει σοβαρά την ορθή προφορά του ονόματος, όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, παραβιάζουν τα άρθρα 7 και 52 της Συνθήκης."
"Where a national of a Member State establishes himself, pursuant to Article 52 of the EEC Treaty, in another Member State which uses an alphabet different from the one used in his own State, Articles 7 and 52 of the Treaty are infringed by rules or practices of the host State which require his name to be entered in a register of civil status, against his wishes, in a transliteration which, as in circumstances such as those of the present case, seriously misrepresents the correct pronunciation of the name."
Ερμηνεία του άρθρου 76 της Συνθήκης ΕΟΚ - Απαγόρευση προϋποθέσεως η οποία εξαρτά το δικαίωμα ναυσιπλοΐας στις εθνικές ποτάμιες οδούς από τη λήψη αδείας ποτάμιας ναυσιπλοΐας χορηγούμενης βάσει του εθνικού δικαίου
Interpretation of Article 76 of the EEC Treaty - Prohibition against making navigation on national waterways conditional upon the possession of a Master's Certificate for inland navigation issued in accordance with national law.
O Y8ViKóc εισανγελέας Claus Gulmann ανέπτυΕε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 9ης Δεκεμβρίου 1992
Mr Advocate General Gulmann delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 9 December 1992.
Πρότεινε να δοθεί η ακόλουθη απάντηση :
He proposed that the Court rule as follows:
"Το άρθρο 76 της Συνθήκης απαγορεύει στα κράτη μέλη να τροποποιούν τη νομοθεσία τους κατά τρόπο που να θέτει τους λεμβούχους άλλων κρατών μελών σε λιγότερη ευνοϊκή κατάσταση απ' ό,τι τους ημεδαπούς, πράγμα το
"Article 76 of the Treaty prohibits a Member State from amending its legislation in such a way as to place boatmen from other Member States in a less favourable situation compared with national boatmen than was the case under the rules applying when the Treaty entered into force.
οποίο δεν συνέβαινε υπό το κράτος των κανόνων που ίσχυαν κατά τον χρόνο ενάρξεως ισχύος της Συνθήκης.
The obligation to ensure freedom to provide services as it applies in the field of transport implies that a Member State may not require a person who is providing services to obtain a national Master's Certificate where he holds a Master's Certificate issued by another Member State on similar conditions to those required in the Member State on whose territory the services are provided and his
Συναφώς, δεν μπορεί να απαιτείται από τον παρέχοντα υπηρεσίες να τυγχάνει προηγουμένως στο κράτος μέλος της αναγνωρίσεως της ισοτιμίας του πιστοποιητικού του.
- 8 - qualifications must accordingly be considered to be equivalent to those required in connection with the issue of national Master's Certificates. In that regard, the person providing the services cannot be required to have previously obtained recognition by the Member State of the equivalence of his Master's Certificate."
Υποθ. C-292/91 : Gebr. Weis GmbH κατά Hauptzollamt Würzburg
Case C-292/91: Gebr. Weis GmbH ν Hauptzoll amt Würzburg
Ερμηνεία των άρθρων 366 και 368 της Πράξεως Προσχωρήσεως της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 449/86 του Συμβουλίου και του άρθρου 1 του τρίτου πρωτοκόλλου της συμφωνίας συνεργασίας ΕΟΚ-Γιουγκοσλαβίας - Καθεστώς που διέπει εμπόρευμα προελεύσεως Πορτογαλίας στο πλαίσιο του καθεστώτος τελειοποιήσεως προς επανεισαγωγή μεταξύ Γερμανίας και Γιουγκοσλαβίας
Interpretation of Articles 366 and 368 of the Act of accession of Spain and Portugal, Article 1 of Council Regulation (EEC) No 449/86, and Article 1 of Protocol 3 to the Cooperation Agreement between the EEC and Yugoslavia -Rules on outward processing from Germany to Yugoslavia of goods originating in Portugal.
Ο γενικός εισαγγελέας W. van Gerven ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της ΙΟης Δεκεμβρίου 1992.
Mr Advocate General Van Gerven delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 10 December 1992.
Στα άρθρα 366 έως 368 της Πράξεως περί των όρων προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και περί των προσαρμογών της Συνθήκης, καθώς και στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 449/86, της 24ης Φεβρουαρίου 1986, αρμόζει η ερμηνεία ότι προϊόντα καταγωγής Πορτογαλίας, τα οποία εξήχθησαν το 1986 στη Γιουγκοσλαβία με σκοπό την τελειοποίηση τους, μέσω της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, έπρεπε να θεωρηθούν, στα πλαίσια των ανταλλαγών μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γιουγκοσλαβίας, ως προϊόντα καταγωγής της Κοινότητας, κατά την έννοια του άρθρου 1 του τρίτου πρωτοκόλλου της συμφωνίας που υπέγραψε στις 2 Απριλίου 1980 η Κοινότητα και η Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας.
Articles 366 to 368 of the Act concerning the conditions of accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic and the adjustments to the Treaties and Article 1 of Regulation (EEC) No 449/86 of 24 February 1986 should be interpreted as meaning that products originating in Portugal which in 1986 were exported via the Federal Republic of Germany to Yugoslavia for the purpose of finishing should be considered, in trade between the Federal Republic of Germany and Yugoslavia, as products originating in the Community within the meaning of Article 1 of Protocol 3 of the agreement signed on 2 April 1980 between the Community and the Socialist Federal Republic of Yugoslavia.
Το ζήτημα αν τα εν λόγω προϊόντα τέθηκαν ή όχι στο ελεύθερο εμπόριο εντός της Κοινότητας, κατά την αποστολή τους από την Πορτογαλία
The question whether or not, when they were sent from Portugal to the Federal Republic of Germany, the products were in free circulation in the Community is not relevant in the present case.
10 προς την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, δεν έχει στην προκειμένη περίπτωση σημασία.
In circumstances such as those in the present case, if it appeared that such products were classified by mistake as products originating within the Community, it must be presumed that a trader could not have detected such an error, with the result that he acted in good faith within the meaning of Article 5(2) of Council Regulation (EEC) No 1697/79 of 24 July 1979."
Η σύνταξη του παρόντος δελτίου περατώθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1992.
Completed on 11 December 1992
Εβδομάδα από 14 έως 18 Δεκεμβρίου 1992 αριθ. 34-92
THE PROCEEDINGS OF THE COURT OF JUSTICE AND THE COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES * Week of 14 to 18 December 1992 No 34-92 SUMMARY
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ
Before the Court of First Instance
Με Διατάξεις της 28ης Ιουνίου 1988, 9ης Αυγούστου 1990 και 20ής Μαίου 1991, το High Court of Justice, το Reading and Sonning Magistrates' Court και το House of Lords υπέβαλαν σειρά προδικαστικών ερωτημάτων ως προς την ερμηνεία του άρθρου 30 της Συνθήκης.
By orders of 28 June 1988, 9 August 1990 and 20 May 1991, the High Court of Justice, the Reading and Sonning Magistrates' Court and the House of Lords referred various questions to the Court for a preliminary ruling on the interpretation of Article 30 of the Treaty.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο τριών διαφορών μεταξύ ορισμένων τοπικών αρχών και επιχειρήσεων ή εμπόρων οι οποίοι κατηγορήθηκαν άτι παρέβησαν τα άρθρα 47 και 59 του Shops Act ανοίγοντας την Κυριακή τα καταστήματα τους λιανικής πωλήσεως, προκειμένου να πραγματοποιήσουν εμπορικές πράξεις μη περιλαμβανόμενες σε εκείνες που επιτρέπει ο εν λόγω νόμος, δηλαδή την πώληση
Those questions were raised in three proceedings between various local authorities and undertakings or traders accused of having infringed Articles 47 and 59 of the Shops Act by opening their retail shops on Sundays for commercial transactions other than those authorized by the Shops Act, namely the sale of intoxicating liquors, certain foodstuffs, tobacco, newspapers and other products of every day consumption.
Ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων οι κατηγορούμενοι προέβαλαν τον ισχυρισμό, μεταξύ άλλων, ότι οι διατάξεις του Shops Act συνιστούν μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος προς ποσοτικό περιορισμό των εισαγωγών αντίθετο προς το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ.
Before the national courts the accused pleaded inter al ia that the provisions of the Shops Act constituted a measure having an effect equivalent to a quantitative restriction on imports contrary to Article 30 of the EEC Treaty.
Πράγματι, μολονότι μια τέτοια ρύθμιση επιδρά αρνητικώς επί του όγκου των πωλήσεων ορισμένων καταστημάτων, επηρεάζει τόσο την πώληση εγχωρίων προϊόντων όσο και την πώληση εισαγομένων προϊόντων, με συνέπεια η εμπορία προϊόντων προερχομένων από άλλα κράτη μέλη να μην καθίσταται δυσχερέστερη από την εμπορία των εγχωρίων προϊόντων.
Such legislation may have adverse repercussions on the volume of sales of certain shops but it affects the sale of both domestic and imported products and the marketing of products from other Member States is not therefore made more difficult than the marketing of national products.
Εξάλλου, οι νομοθετικές αυτές ρυθμίσεις επιδιώκουν σκοπό δικαιολογημένο από απόψεως κοινοτικού δικαίου, καθόσον αποτελούν έκφραση ορισμένων επιλογών, που σχετίζονται με εθνικές ή περιφερειακές κοινωνικοπολιτιστικές ιδιαιτερότητες.
Furthermore the legislation in question pursued an aim which was justified under Community law in so far it reflected certain choices relating to particular national or regional socio-cultural characteristics.
Στα κράτη μέλη εναπόκειται να προβούν στις εν λόγω επιλογές υπό την επιφύλαξη της τηρήσεως των απαιτήσεων του κοινοτικού δικαίου, ιδίως δε της αρχής της αναλογικότητας.
It is for the Member States to make those choices in compliance with the requirements of Community law, in particular the principle of proportionality.
Στην υπόθεση C-306/88: "Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των ερωτημάτων που υποβλήθηκαν."
In Case C-306/88:
Στις υποθέσεις C-304/90 και C-169/91:
In Cases C-304/90 and C-169/91:
Van Gerven ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 8ης Ιουλίου 1992.
Mr Advocate General W. Van Gerven delivered his Opinion at the sitting of the Court on 8 July 1992.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση:
He proposed that the Court should reply as follows:
Στην υπόθεση C-306/88:
In Case C-306/88:
"Η απαγορευτική διάταξη του άρθρου 30 της Συνθήκης ΕΟΚ δεν εφαρμόζεται επί μιας καθαρώς εσωτερικής καταστάσεως κράτους μέλους.
"The prohibition contained in Article 30 of the EEC Treaty is not applicable to a purely domestic situation in a Member State.
0 καθορισμός των επιπτώσεων ασυμβιβάστου, όπως αυτό που διαπιστώθηκε, κανονιστικής ρυθμίσεως με το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ, όσον αφορά την εφαρμογή του επί των εγχωρίων προϊόντων, αποτελεί ζήτημα που εμπίπτει στη σφαίρα της εθνικής νομοθεσίας."
It is for national law to determine the effect of a finding that a measure is incompatible with Article 30 of the EEC Treaty on the application of that measure to domestic products."
Στην υπόθεση C-304/90:
In Case C-304/90:
"Νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους που απαγορεύει τη λειτουργία των καταστημάτων την Κυριακή υπηρετεί σκοπό ο οποίος από απόψεως κοινοτικού δικαίου είναι δικαιολογημένος."
"Legislation of a Member State which prohibits shops from opening on Sundays pursues an objective which is justified under Community law.
Στις υποθέσεις C- 304/90 και C-169/91:
In Cases C-304/90 and C-169/91:
Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται, καταρχήν, να κρίνει, βάσει των κριτηρίων που συνάγονται από τη νομολογία του Δικαστηρίου και/ή την απάντηση του Δικαστηρίου σε ερώτημα που του υποβλήθηκε προδικαστικώς, αν εθνική κανονιστική ρύθμιση μπορεί να θεωρηθεί ότι πληροί το κριτήριο της αναλογικότητας κατά το κοινοτικό δίκαιο.
As a matter of principle it is for the national court, on the basis of the criteria laid down in the case law of the Court of Justice and the reply given to it by the Court following a reference for a preliminary ruling, to determine the proportionality of a national measure under Community law.
Το εθνικό δικαστήριο οφείλει σχετικώς να εξετάσει ειδικότερα εάν, βάσει των συμφυών χαρακτηριστικών της και της εφαρμογής της στην πράξη, η κανονιστική ρύθμιση είναι αντικειμενικώς αναγκαία για την επίτευξη αυτού του σκοπού, ευνοεί δηλαδή την επίτευξη του επιδιωκομένου σκοπού, καθώς και αν ο νομοθέτης δεν έχει στη διάθεση του άλλο μέσο εξίσου αποτελεσματικό που να έχει λιγότερο περιοριστικές συνέπειες επί του ενδοκοινοτικού εμπορίου.
In that connection it must in particular investigate whether the measure, regard being had to its intrinsic characteristics and actual application, is objectively necessary in order to facilitate the realization of its objective - that is to say, it contributes to the attainment of the objective and the legislature has no equally effective alternative at its disposal which would have less restrictive effects on intra-Community trade.
Εξάλλου, το εθνικό δικαστήριο οφείλει να καθορίσει, στηριζόμενο επί μη αμφισβητουμένων και όσο το δυνατόν πληρέστερων εμπειρικών δεδομένων, αν οι περιορισμοί του ενδοκοινοτικού εμπορίου, οι οποίοι προκύπτουν από τη συγκεκριμένη κανονιστική ρύθμιση είναι ανάλογοι προς τον επιδιωκόμενο σκοπό και δικαιολογημένοι από απόψεως κοινοτικού δικαίου.
In addition, the national court must, on the basis of as complete as possible a set of undisputed empirical data, investigate whether the restrictions on intra-Community trade as a whole occasioned by the measure are in proportion to the objective pursued, which is justified under Community law.
Καθόσον τα πραγματικά στοιχεία και τα νομοθετικά κείμενα που κοινοποίησε στο Δικαστήριο το εθνικό δικαστήριο στο πλαίσιο της διαδικασίας υποβολής του προδικαστικού ερωτήματος είναι επαρκή - δηλαδή δεν στερούνται σχετικών αποδείξεων - το Δικαστήριο μπορεί να προβεί το ίδιο στην εκτίμηση της αναλογικότητας, οπόταν εναπόκειται στο
In so far as the information on the relevant legislation and the facts provided to the Court of Justice by the national court in the preliminary reference procedure is suffi: c.·- - and thus not in the absence of evidence - the Court may itself apply the proportionality test, in which case it is for the national court, where the measure is held to be disproportionate, to declare it to be incompatible with Community 1 aw and determine the consequences under national law of that declaration."
Συνκδ. υποθ. C-132/91, C-138/91 και C-139/91: Γρηγόριος Κατσίκας κ.λ. κατά 'Αγγέλου Κώνσταντ ι ν¡δη κ.λ.
Joined Cases C-132/91, C-138/91 and C-139/91: Grigorios Katsikas and Others ν Angelos Konstantinidis and Others - 16 December 1992
16.12.1992 "Διατήρηση δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων της επιχειρήσεως" (Ολομέλεια)
(Safeguarding of employees' rights in the event of transfers of undertakings) (Full Court)
Με Διατάξεις της 4ης Απριλίου και 7ης Μαΐου 1991, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 27 και 22 Μαίου 1991, αντιστοίχως, το Arbeitsgericht Hamburg και το Arbeitsgericht Bamberg υπέβαλαν σειρά προδικαστικών ερωτημάτων ως προς την ερμηνεία των άρθρων 3, παράγραφος 1, και 7 της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
By orders of 4 April and 7 May 1991, received at the Court on 27 and 22 May 1991 the Arbeitsgericht Hamburg and the Arbeitsgericht Bamberg referred several questions to the Court for a preliminary ruling on the interpretation of Articles 3(1) and 7 of Council Directive 77/187/EEC.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο τριών διαφορών που προκλήθηκαν από μεταβιβάσεις επιχειρήσεων και αφορούν το ζήτημα αν οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να αντιταχθούν στη μεταβίβαση της εργασιακής τους σχέσεως.
Although the directive, which aims at only partial harmonization of the matter in question, allows an employee to remain in the employment of the new employer on the same terms as those agreed with the transferor, it cannot be interpreted as requiring the employee to continue the employment relationship with the transferee. Such a requirement would infringe the fundamental rights of the employee who must remain free to choose his employer.
Πράγματι, μια τέτοια υποχρέωση θα έθιγε τα θεμελιώδη δικαιώματα του εργαζομένου ο οποίος πρέπει να είναι ελεύθερος να επιλέγει τον εργοδότη του.
In that case it is for the Member State to determine what should happen to the contract or employment relationship.
Συνεπώς, στην περίπτωση κατά την οποία ο εργαζόμενος αποφασίσει ελεύθερα να μη συνεζίσει τη σύμβαση ή τη σχέση εργασίας με τον εκδοχέα, η οδηγία δεν επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να προβλέψουν νομοθετικώς ότι διατηρείται η σύμβαση ή η σχέση εργασίας με τον εκχωρητή.
The provisions of Article 3(1) of Council Directive 77/187/EEC of 14 February 1977 on the approximation of the laws of the Member States rel at ing to the safeguard! ng of employees' rights in the event of transfers of undertakings, businesses or parts of businesses are to be interpreted as not precluding an employee of the transferor on the date of the transfer of the undertaking, within the meaning of Article 1(1) of the directive, from refusing the transfer to the transferee of his contract of employment or of his employment relationship.
Σε μια τέτοια περίπτωση, στα κράτη μέλη εναπόκειται να καθορίσουν την τύχη της συμβάσεως ή της σχέσεως εργασίας.
The directive does not, however, require Member States to provide that the contract of employment or the employment relationship should be maintained with the transferor, in the event that the employee freely decides not to continue the contract of employment or the employment relationship with the transferee. Neither does the directive preclude it.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
In such a case, it is for the Member States to determine the fate of the contract of employment or the employment relationship with the transferor.
Ως "νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις", κατά την έννοια του άρθρου 7 της οδηγίας, πρέπει να νοηθούν οι νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις κράτους μέλους, υπό την έννοια που τις ερμηνεύουν τα δικαστικά όργανα του εν λόγω κράτους."
- 7 meaning the laws, regulations Member State as interpreted or administrative measures of a by the courts of that State."
Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 10ης Νοεμβρίου 1992.
Mr Advocate General W. Van Gerven delivered his Opinion at the sitting of the Court on 10 November 1992.
"Η οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων, δεν αποκλείει τη δυνατότητα κράτους μέλους να αναγνωρίσει στον εργαζόμενο το δικαίωμα να δηλώσει ότι οι έννομες συνέπειες μιας μεταβιβάσεως επιχειρήσεως δεν έχουν εφαρμογή έναντι αυτού, επομένως δε η σύμβαση εργασίας που τον συνδέει με τον εκχωρητή διατηρείται, υπό την προϋπόθεση ότι διασφαλίζεται - με συμφωνία μεταξύ του εργαζομένου και του εργοδότη, ή δυνάμει νομοθετικής, κανονιστικής ή διοικητικής διατάξεως, κατά την έννοια του άρθρου 7 της οδηγίας - ότι το δικαίωμα του εργαζομένου να αντιταχθεί στις συνέπειες της μεταβιβάσεως είναι ευνοϊκότερο για αυτόν, όχι μόνο σε επίπεδο αρχών αλλά και στην πράξη.
"Council Directive 77/187/EEC of 14 February 1977 on the approximation of the laws of the Member States relating to the safeguarding of employees' rights in the event of transfers of undertakings, businesses or parts of businesses does not prevent a Member State from recognizing an employee's right to declare that the legal effects of a transfer of an undertaking do not apply to him with the result that the contract of employment with the transferor remains valid in so far as it is ensured, by agreement between the employee and the employer or by virtue of laws, regulations and administrative provisions within the meaning of Article 7 of the directive, that the right to object is not only in principle but also in practice more favourable to the employee.
Πάγια νομολογία του ανωτάτου εθνικού δικαστηρίου που είναι αρμόδιο για τις εργατικές διαφορές, κατά την οποία αναγνωρίζεται δικαίωμα του εργαζομένου να αντιταχθεί στις συνέπειες της μεταβιβάσεως, υπό το περιεχόμενο που καθορίστηκε ανωτέρω, μπορεί να θεωρηθεί ως διάταξη κατά την έννοια του άρθρου 7 της οδηγίας, στην περίπτωση που αφορά την ερμηνεία εθνικής νομοθετικής διατάξεως και είχε ήδη παγιωθεί κατά τον χρόνο μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική νομοθεσία, όπως συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση."
Established case-law of the competent supreme national court for employment disputes which recognizes a right to object such as defined above may be regarded as a provision within the meaning of Article 7 of the directive where it concerns the interpretation of a national legislative provision and was already recognized when the directive was transposed into national law, as in the present case."
Υποθ. C-210/91: Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
Case C-210/91: Commission ν Hellenic Republic - 16 December 1992
Η Επιτροπή θεωρεί ότι η επιβληθείσα κύρωση είναι δυσανάλογη σε σχέση προς τη διαπραχθείσα παράβαση και ως εκ τούτου μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο για την εφαρμογή του κοινοτικού καθεστώτος της προσωρινής ατελούς εισαγωγής προσωπικών ειδών ταξιδιωτών.
The Commission considered that the penalty imposed was disproportionate in relation to the offence committed and that it risked compromising the application of the Community system of the duty free temporary admission of the personal effects of travellers.
Πρέπει καταρχάς να υπομνηστεί ότι, ελλείψει εναρμονίσεως της κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα των τελωνειακών παραβάσεων, τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να επιλέγουν τις κυρώσεις που θεωρούν κατάλληλες.
In the absence of harmonization of the Community laws on customs offences Member States are competent to adopt the penalties which they consider appropriate.
Οφείλουν πάντως να ασκούν την αρμοδιότητα αυτή, τηρώντας το κοινοτικό δίκαιο και τις γενικές αρχές του και, κατά συνέπεια, τηρώντας την αρχή τΠζ αναλογικότητας.
Nevertheless in exercising their power they must observe Community law and its general principles including the principle of proportionality.
Όμως, καίτοι η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι ο εν λόγω τουρίστας διέπραξε απλώς μια τυπική παράβαση τελωνειακής υποχρεώσεως, ότι οι ελληνικές τελωνειακές αρχές δεν αξιολόγησαν ορθώς τις προθέσεις του και ότι, κατά συνέπεια, του επέβαλαν δυσανάλογο πρόστιμο, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Επιτροπή ούτε καν αρχή αποδείξεως προσκομίζει προς στήριξη του ισχυρισμού αυτού.
Although the Commission states that the tourist in question committed only a formal infringement of a customs obligation, that the Hellenic customs authority did not correctly judge his intentions and that in consequence they imposed a disproportionate penalty, it must be observed that it does not adduce the slightest evidence of that statement.
Κατά συνέπεια, τα επιχειρήματα της Επιτροπής στηρίζονται αποκλειστικά σε υποθέσεις που δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη για την εξέταση της παρούσας προσφυγής.
In consequence the Commission's arguments are based solely on suppositions which cannot be taken into account in considering the present action.
Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα."
Case C-211/91: Commission ν Kingdom of Belgium - 16 December 1992 its obligations - Access to cable
Πρότεινε στο Δικαστήριο:
Kingdom of Belgium had failed to fulfil its obligations under Articles 52, 59, 60 and 221 of the EEC Treaty.