natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην υπόθεση αυτή ο εναγόμενος επικαλέστηκε, μεταξύ άλλων, την ακυρότητα της συμφωνίας άδειας εκμετάλλευσης βάσει της οποίας ο ενάγων προσέφυγε στο δικαστήριο λόγω του ασυμβίβαστου, ως προς το άρθρο 85, ορισμένων διατάξεων της εν λόγω συμφωνίας.
In that case, the defendant alleged inter aha, the nulhty ofthe licence agreement on the basis of which the plaintiff had brought his action, due to the incompatibihty of certain provisions contained in the agreement with Article 85.
(β) Pretore di Milano, απόφαση της 21ης Ιουλίου 1981, Nuova Innocenti S.p.Α κατά S.A. British Leyland International Services26, όπου ζητήθηκε από το δικαστή να εκδώσει απόφαση βάσει της οποίας ο εναγόμενος υποχρεούται να συμμορφωθεί με τις διατάξεις της συμφωνίας μεταξύ των μερών που αφορά πωλήσεις και εξαγωγές αυτοκινήτων στην
b) Pretore di Milano, decision of July 21, 1981, Nuova Innocenti S.ρ.A. v. S. Α. British Leyland International Services26, where the judge was requested to grant an injunction obliging the defendant to comply with the provisions of an agreement between the parties concerning sales and exports of cars to Italy.
(γ) Pretore di Roma, απόφαση της 15ης Μαΐου 1990, Finmeccanica e Ansaldo S.p.A. κατά Asea Brown Boveri Ltd e Asea Brown Bovery S.p.A.27: ο δικαστής διέταξε να πραγματοποιηθεί η μεταφορά του 51% των ποσοστώσεων της εταιρείας "Fabbrica Turbine e caldaie FTC Legnano s.r.l.", που τα μέρη είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους, αλλά δεν είχε υλοποιήσει η ABB λόγω του ότι η συμφωνία είχε υποβληθεί για εξέταση στην Επιτροπή, σύμφωνα με αίτημα της τελευταίας.
Following the ECJ decision in the Port of Genova case28, several applications for interim measures have been introduced (a) by the port-workers' association, claiming the apphcation of the Italian legislation granting them the exclusive right to perform port operations, and (b) by the port companies and shipowners claiming then right to use other workers in the port other than those belonging to the port-workers' association on the basis ofthe ECJ decision.
Όσον αφορά το θέμα αιπό βλέπε επίσης σηιιεία 2.1.3. και IV, 1.1.1. παρακάτω, σχετικά με την αρχή της αυστηρότητας που ε < Γχίρμοσε στην υπόθεση αυτή ο Pretore.
ECJ in the Port of Genova case did not result in the abrogation ofthe legislation granting monopoly
1983,11.58· ο οικαστής αρνήθηκε να εκδώσει την αιτούμενη διαταγή. Dir. del comm. int. 1991, 4.2., 668
1983, Π, 58; the judge denied the injuction requested. Dir. del comm. int.
Ο Pretore έκρινε ότι, στην υπόθεση Port of Genova, το ΔΕΚ είχε απλώς ασκήσει κριτική στον τρόπο με τον οποίο είχαν χρησιμοποιηθεί τα μονοπωλιακά δικαιώματα.
The Pretore held that, in the Port of Genova case, the ECJ had only criticized the way in which the monopoly rights were used.
Την άδεια αυτή αντλούσαν από το Νόμο και μπορούσαν να αποφεύγουν την κατάχρηση των αποκλειστικών δικαιωμάτων που είχαν χορηγηθεί στους λιμενεργάτες βάσει του μονοπωλίου που τους είχε παραχωρηθεί με βάση την ιταλική νομοθεσία.
This was penrutted under the Law and could avoid the abusive use ofthe exclusive right granted to port-workers under the monopoly provided for under Italian law.
Ο Pretore θεώρησε ότι το δικαίωμα αυτό της "autoproduzione" (που θεσπίστηκε δια νόμου ο οποίος εκδόθηκε μετά την προδικαστική απόφαση του ΔΕΚ στην υπόθεση Port of Genova) τροποποιούσε το σύστημα των νομοθετικών κανόνων που όφειλαν να είχαν ληφθεί υπόψη από το ΔΕΚ και αποσκοπούσε απευθείας στην αποφυγή όλων εκείνων των καταχρήσεων τις οποίες το ΔΕΚ θεωρούσε ότι αντέβαιναν στην κοινοτική νομοθεσία.
The Pretore held that this right to "autoproduzione" (introduced by a law enacted after that ECJ gave its preliminary ruling in the Port of Genova case) modified the system of laws which had been taken into consideration by the ECJ and was aimed directly at avoiding all those abuses which the ECJ considered to be in contrast with the Community law.
Όσον αφορά τη δεύτερη ομάδα προσφυγών, εκδόθηκαν οι ακόλουθες επιπλέον διατάξεις:
As regards the second group of applications, the following further orders were made:
Διάταξη του Pretore di Genova, της 19ης Ιουνίου 1992, Soc Genoa Terminal. Soc. Tarros. Soc. Tarros linee nationali ν.
Pretore di Genova, order June 19, 1992, Soc. Genoa Terminal. Soc Tarros. Soc Tarros linee nazionali ν.
Compania unica lavoratori merci varie del porto di Genova32, ακόμη και αν, σύμφωνα με την προδικαστική απόφαση του ΔΕΚ επί του σημείου αυτού, το δικαίωμα μιας λιμενικής εταιρείας να παρέχει λιμενικές υπηρεσίες με το δικό της προσωπικό και εξοπλισμό (και συνεπώς χωρίς να απασχολεί προσωπικό του σωματείου των λιμενεργατών) έχει καταρχήν αναγνωριστεί, ο Pretore δεν εξέδωσε στη συγκεκριμένη υπόθεση την αιτηθείσα διάταξη, παραχωρώντας προσωρινά μέτρα στην λιμενική εταιρεία, στο μέτρο που ο επείγων χαρακτήρας της υπόθεσης δεν είχε αποδειχθεί εξαιτίας του γεγονότος ότι είχε ήδη εκδοθεί διάταξη από την αρμόδια υπηρεσία Capitaneria di porto, με την οποία επιτρεπόταν στην λιμενική εταιρεία να διεξάγει τέτοιες
Compagnia unica lavoratori merci varie del porto di Genova,32even if, pursuant to the ECJ preliminary ruling on this point, the right of a port company to carry out port services with its own personnel and equipment (and therefore without employing the personnel of the port-workers association) was recognised in principle, the Pretore did not grant in the specific case the order requested as an urgent rehef by the port company, since the urgency ofthe case was not shown due to the fact that an order had already been issued by the competent Capitaneria di porto, which permitted the port company to carry out these activities and ordered to the port-workers association to not interfere with these activities and not to hinder the same;
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΠΟΑΙΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 85 ΚΑΙ 86
CIVIL LAW PROCEEDINGS WITH REFERENCE TO ARTICLES 85 AND 86
Δικαιοδοσία των ιταλικών δικαστηρίων,
Jurisdiction of the Italian courts
Η δικαιοδοσία των ιταλικών πολιτικών δικαστηρίων στις διαδικασίες που συνεπάγονται την εφαρμογή των άρθρων 85 και 86 ορίζεται από τους γενικούς διαδικαστικούς κανόνες που περιέχονται στον c.p.c
The jurisdiction ofthe Italian civil courts in proceedings involving the apphcation of Articles 85 and 86 is regulated by the general procedural rules contained in the c.p.c
Πρέπει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 33.3 του ιταλικού νόμου περί ανταγωνισμού "αγωγές για την κήρυξη ακυρότητας και την επιδίκαση αποζημιώσεων", καθώς και αιτήσεις για ασφαλιστικά μέτρα λόγω παραβίασης των διατάξεων του Νόμου εμπίπτουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία του "Corte d'Appello".
It must be noted that, according to Article 33.3 ofthe Law "claims of nulhty and for damages", as well as requests for interim measures relating to the infringement of the provisions of the Law, fall within the exclusive jurisdiction ofthe "Corte d'Appello".
Η διάταξη αυτή του Νόμου, η οποία, σε αντίθεση με την αρχή των "δύο βαθμιον δικαιοδοσίας", παρέχει αποκλειστική δικαιοδοσία στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο (εφετείο) προκάλεσε σοβαρές αμφιβολίες ως προς την συνταγματικότητα της.
Some doubts as to the vahdity of this provision ofthe Law which, contrary to the normal situation where there are "two levels ofjurisdiction", has conferred exclusive jurisdiction upon the judge of second instance (the Courts of Appeal), have been raised.
Το ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάνθηκε πάντως ότι δεν υφίσταται βάσει της ιταλικής νομοθεσίας, καμία γενική αρχή που να επιβάλλει την ύπαρξη "δύο βαθμών δικαιοδοσίας", εξαιρουμένων των διοικητικών υποθέσεων.
The Italian Corte Costituzionale, however, has held that no general principle exists under Italian law by which it is obligatory to have two levels of jurisdiction, except in adrninistrative cases.
Το Εφετείο του Μιλάνου35αναφέρθηκε επίσης στη νομολογία του Corte Costituzionale επί του σημείου αυτού και σημείωσε ότι δικαιολογείτο απόφαση του Κοινοβουλίου για κατάργηση ενός βαθμού δικαιοδοσίας στη συγκεκριμένη υπόθεση εξαιτίας της ανάγκης να αποφευχθεί κατάσταση που θα οδηγούσε σε υπερβολικά μακρόχρονες διαδικασίες.
The Court of Appeal of Milano35 has also referred to the jurisprudence of the Corte Costituzionale on this point and noted that Parliament's decision to eliminate one level of jurisdiction in this particular case was justified by the need to avoid a situation which could have resulted in excessively long proceedings.
Αυτή η μορφή αποκλειστικής δικαιοδοσίας, η οποία αποκλείει ένα βαθμό δικαιοδοσίας, είναι αρκετά ασυνήθης και δεν μπορεί να εφαρμοστεί κατ'αναλογία παρά μόνο για περιπτώσεις όπου αυτό προβλέπεται ρητά.Για το λόγο αυτό, προξενεί ορισμένα διαδικαστικά προβλήματα.
This type of exclusive jurisdiction, excluding one level of jurisdiction, is quite exceptional and cannot be apphed by way of analogy to other cases: it only apphes where expressly provided for. For this reason, it also causes some procedural problems.
Στην πραγματικότητα, το ζήτημα της δικαιοδοσίας όσον αφορά αξιώσεις βασιζόμενες στην κοινοτική νομοθεσία περί ανταγωνισμού, εξακολουθεί να ρυθμίζεται από τον κώδικα πολιτικής δικονομίας (c.p.c).
In fact, the issue of jurisdiction on claims on the basis of Community competition law, remains covered by the c.p.c..
'Ετσι, εάν σε περίπτωση αγωγής που προβλέπεται από το άρθρο 33 παράγραφος 3 του Νόμου, που έχει ασκηθεί ενώπιον του αρμόδιου "Tribunale" ή "Pretore" (δεδομένου ότι πρόκειται για δικαστές πρώτου βαθμού, των οποίων η δικαιοδοσία προσδιορίζεται σύμφωνα με την αξία του αντικειμένου της δικής) λόγω παραβίασης των άρθρων 85 και 86, θέτει θέμα όσον αφορά την εφαρμοστέα νομοθεσία, τότε ο δικαστής οφείλει να παραμερίσει τη δικαιοδοσία του όσον αφορά τις καθαρά εσωτερικές πτυχές αντιτράστ της υπόθεσης (ή και το αντίθετο, σε υπόθεση ενώπιον του Εφετείου που να αφορά την εφαρμογή του Νόμου, εφόσον ανακύπτει το ζήτημα εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού της ΕΕ).
Thus, if, in an action ofthe type provided for by Article 33.3 ofthe Law, brought before the competent "Tribunale" or "Pretore" (as judges of first instance, the decision as to which ofthe two will be competent depends upon the importance of the case) on the basis of an infringement of Articles 85 or 86, a question arises œnœrning the Law, the judge should waive his jurisdiction in respect ofthe purely domestic antitrust aspects ofthe case (or viceversa, in a case before the Corte d'Appello concerning the apphcation ofthe Law when a question arises concerning the apphcation of EU competition rules).
Συνεπώς, οι διαδικασίες που αφορούν την εφαρμογή των εν λόγω δύο διαφορετικών συστημάτων κανόνων ανταγωνισμού, δηλαδή του εγχώριου και αυτού της ΕΕ, διαχωρίζονται, εκτός εάν το ζήτημα που αφορά τους εθνικούς κανόνες θεωρηθεί ως πρόκριμα της αποφάσεως επί του ζητήματος που αφορά την κοινοτική νομοθεσία: στην περίπτωση αυτή, σύμφωνα με το άρθρο 295 c.p.c, ο δικαστής οφείλει να αναστείλει τη διαδικασία μέχρις ότου αποφανθεί σχετικά το Εφετείο (Corte d' Appello).
Consequently, proceedings concerning the apphcation of these two different systems of competition rules, domestic and EU, are separated unless the question œncerning national rules is considered as preliminary to the decision on the EU issue: in such a case, pursuant to Article 295 c.p.c, the judge must stay the proceedings until the decision ofthe Corte d'Appello.
Ο ανωτέρω περιγραφόμενος μηχανισμός έχει δύο ενδεχόμενες αρνητικές συνέπειες: η διαδικασία θα είναι μακροσκελής, αντίθετα προς την ανάγκη ταχείας αντιμετώπισης τέτοιων
The mechanism described above leads to two possible negative consequences: proceedings will be lengthy, contrary to the need for rapidity in such matters; and there is the possibility that it may result in two conflicting decisions, made by different judges, called upon to apply national and EU competition law respectively.
Διαδικασίες ενώπιον των ιταλικών δικαστηρίων
Proceedings before the Italian courts
Οι διαδικασίες ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων που αφορούν την εφαρμογή των κανόνων ανταγο)νισμού της ΕΕ διεξάγονται, κατ' αρχήν, σύμφωνα με τις γενικές αρχές και τους κανόνες της πολιτικής δικονομίας (c.p.c).
Civil law proceedings concerning the enforcement of EU competition rules are in principle subject to the general rules ofthe c.p.c.
Ωστόσο, είναι προφανές ότι οι εν λόγω κανόνες θα πρέπει να συμπληρώνονται με τους κανόνες και τις αρχές που αναφέρονται στη συνθήκη, όπως και από τις γενικές αρχές τον δικαίου, όπως εφαρμόζονται στη νομολογία του ΔΕΚ.
However, those mies are obviously to be apphed in the light ofthe rules and the principles contained in the Treaty as well as the general principles of law apphed in ECJ case-law.
Τούτο συμβαίνει ιδιαίτερα στις περιπτώσεις παραπομπής στο ΔΕΚ, βάσει του άρθρου 177 της Συνθήκης ("παραπομπή") για την έκδοση προδικαστικής απόφασης.
This is particularly the case where referrals to the ECJ for a preliminary ruling under Article 177 ofthe Treaty (a "reference") are concerned.
Αναστολή της διαδικασίας
Proceedings involving the apphcation of Articles 85 and 86 may be stayed in the following cases:
i) Διαδικασία παραπομπής
- where there is a duty to stay proceedings pursuant to Article 295 c.p.c, until the competent judge having exclusive jurisdiction on a preliminary question comes to a decision;
Σύμφωνα με το άρθρο 177 της Συνθήκης, τα εθνικά δικαστήρια έχουν πάντοτε τη δυνατότητα να παραπέμπουν ζητήματα στο ΔΕΚ για την έκδοση προδικαστικής απόφασης.
i) Proceedings for a reference The national courts always have the possibility to refer preliminary questions to the ECJ, under Article 177.
Το άρθρο αυτό, παρέχει σε οποιοδήποτε δικαστήριο κράτους μέλους τη δυνατότητα να ζητήσει, αεταζύ άλλων,την έκδοση προδικατικής απόφασης για ζήτημα που αφορά την ερμηνεία της Συνθήκης.
This article allows any court or tribunal of a Member State to request, inter aha, a preliminary ruling on the interpretation ofthe Treaty.
Το άρθρο 177 ορίζει επίσης, μεταξύ άλλων ότι τα δικαστήρια "των οποίων οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα του εσωτερικού δικαίου" - πρόκειται για τα ανώτατα εθνικά δικαστήρια - υποχρεούνται να ζητήσουν από το ΔΕΚ την έκδοση προδικαστικής απόφασης.
Article 177 also states that where, inter aha, such a question arises in a case before a court "against whose decision there is no judicial remedy under national law" -i.e. the highest national court- this court is obhged to make a preliminary reference under Article 177 to the ECJ.
Στην Ιταλία, τα ανώτατα δικαστήρια είναι το "Corte di Cassazione" και το "Consiglio di Stato".
In Italy, the highest courts are the "Corte di Cassazione" and the "Consiglio di Stato".
ΙΙρέπει να σημειωθεί ότι στην Ιταλία υπάρχει, επιπλέον, το "Corte Costituzionale", το οποίο δύναται να ακυρώσει τις αποφάσεις όλων των άλλων δικαστηρίων, και από την άποψη αυτή υπερτερεί των συνήθων ανωτάτων δικαστηρίων.
It must be noted that in Italy, in addition, there exists the "Corte Costituzionale", which may overrule all other courts, and thus is, in this sense, superior to the highest ordinary courts.
Όμως, λόγω της ειδικής αρμοδιότητας του, το δικαστήριο αυτό δεν αποτελεί ανώτατο δικαστήριο υπό την τρέχουσα έννοια του όρου αυτού.
However, due to the specific scope of its jurisdiction, this court does not constitute a higher instance in the normal sense.
Παρά τα προαναφερθέντα, το Corte Costituzionale, με την απόφαση του της 18ης Απριλίου 199136 αντιμετώπισε για πρώτη φορά το ενδεχόμενο παραπομπής μιας υπόθεσης στο ΔΕΚ, για έκδοση προδικαστικής απόφασης βάσει του άρθρου 177 της Συνθήκης.
Notwithstanding the above, the Corte Costituzionale, in its decision of April 18, 199136, envisaged for the first time, obiter dictum, the possibility of making a preliminary reference to the ECJ pursuant to Article 177 of the Treaty.
Ωστόσο, το δικαστήριο αυτό δεν προσδιόρισε τις υποθέσεις για τις οποίες μπορεί να γίνει χρήση της δυνατότητας αυτής.
The Corte did not, however, specify the cases in which such a possibility could be used.
Παρά την εν λόγω "obiter dictum" γενική αναφορά, το Corte Costituzionale στην πραγματικότητα ποτέ δεν παρέπεμψε υπόθεση στο ΔΕΚ.
Despite this obiter dictum statement, the Corte Costituzionale has never actually made a preliminary reference to the ECJ.
Το "Corte di Cassazione" και το "Consiglio di Stato" πρέπει συνεπώς να θεωρούνται για τους σκοπούς του άρθρου 177, ως τα ανώτατα ιταλικά δικαστήρια.
The "Corte di Cassazione" and the "Consiglio di Stato" aie therefore to be regarded as the Italian courts of last instance for purposes of Article 177.
Σύμφωνα με την υπόθεση Morson37 τα εθνικά δικαστήρια δεν οφείλουν να ζητήσουν την έκδοση προδικαστικής απόφασης όταν η απόφαση τους εξακολουθεί να υπόκειται σε περαιτέρω διαδικασίες, όπου τα μέρη δύνανται ακόμα να θέσουν θέμα εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας (όπως στην ειδική περίπτωση κατά την οποία το Corte di Cassazione αναπαραπέμπει κάποιαν υπόθεση στο εφετείο), ή όταν τα δικαστήρια θεωρούν ότι δεν είναι αρμόδια για το ζήτημα που παραπέμπεται ενώπιον τους, δηλαδή αν η απάντηση στο ζήτημα αυτό, ανεξάρτητα από το συγκεκριμένο περιεχόμενο του, δεν δύναται κατά κανέναν τρόπο να επηρεάζει την έκβαση της υπόθεσης.
According to the Morson case,37 the national courts do not have to request a preliminary ruling when their decision is still subject to further proceedings where the parties may still raise issues of Community law (as in the specific case in which the Corte di Cassazione refers back the case to a Corte d'Appello), or when the courts deem that the question raised before them is not relevant, i.e. if the answer to that question, regardless of what it is, can in no way affect the outcome ofthe case.
Το ΔΕΚ δεν ελέγχει την διακριτική ευχέρεια που ασκούν δυνάμει του άρθρου 177 τα εθνικά δικαστήρια εκείνα τα οποία δεν αποτελούν "τελικά" δικαστήρια σε συγκεκριμένη υπόθεση.
This principle was affirmed by the ECJ in the CILFIT case.38 Under Article 177, courts which are not the "final" court may request a preliminary ruling on a question of Community law "if they consider that a
Βλέπε πιο πάνω σημείωση 6.
See note 6 above.
ΔΕΚ, υπόθεση 35, 36/82 της 27 Οκτωβρίου 1982.
ECJ Case 35,36/82 of October 27,1982.
363 ίδιο δικαστήριο δέχθηκε ρητά ότι, κατά την έκδοση των αποφάσεων του, δεσμεύεται από τις προδικαστικές αποφάσεις του ΔΕΚ.
Community law (Articles 85, 86-90, 7, 52, 50 ofthe EC Treaty) of a national law and a bilateral convention which, by granting a monopolistic privilege to UCI, permitted UCI to refuse to make use of loss-adjusters' companies' services in the administration and the instructions for the calculation and payment of insurance claims with respect to accidents ciccurring in Italy and concerning a vehicle of another EU country. The same tribunal expressly accepted the binding force of an ECJ preliminary ruling in making its decision.
(γ) Το Πρωτοδικείο του Μιλάνου (με διάταξη της 10ης Νοεμβρίου 1986, Consorzio italiano della Componentistica di ricambio κατά Regie Nationale des Usines Renault40) ζήτησε από το ΔΕΚ την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ώστε να κρίνει αν το άρθρο 86 δύναται να εφαρμοστεί ώστε να απαγορευτεί η κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης που κάθε κατασκευαστής αυτοκινήτων κατέχει στην αγορά ανταλλακτικών, χρησιμοποιώντας βιομηχανικά δικαιώματα, ώστε να καταργήσει και να παρεμποδίσει τον ανταγωνισμό από ανεξάρτητους κατασκευαστές ανταλλακτικών.
c) The Tribunale di Milano (by an order of November 10, 1986, Consorzio italiano della Componentistica di ricambio v. Regie Nationale des Usines Renault40) requested a preliminary ruling from the ECJ in order to assess whether, by the use of industrial rights to eliminate and prevent competition from independent manufacturers of spare parts, car manufacturers, which hold a dominant position on the spare parts market, abuse that dominant position in a manner prohibited by Article 86.
Ειδικότερα, τα ερωτήματα που υποβλήθηκαν στο ΔΕΚ αφορούσαν:
More particularly, the questions submitted to the ECJ concerned:
(1) το ορισμό της "σχετικής αγοράς", ήτοι κατά πόσον θα πρέπει να περιλαμβάνονται τόσο οι ιδιωτικές όσο και οι δημόσιες επιχειρήσεις-
(a) the definition ofthe "relevant market", i.e. whether it should include both private as well as public undertakings;
(2) κατά πόσον μπορεί να θεωρηθεί ως κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης η συμπεριφορά που συνίσταται σε διάφορες επιχειρηματικές πρακτικές, οι οποίες αποσκοπούν να παρακωλύουν την είσοδο νέων επιχειρήσεων στην αγορά των τηλεοπτικών μεταδόσεων και στη συναφή αγορά τηλεοπτικών διαφημίσεων.
(b) whether behaviour consisting in different business practices aimed at preventing new entries onto the market of television transmission, and the connected market of television advertising, constituted an abuse of a dciminant position.
Το ερώτημα αυτό αποσύρθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1991.
This request was withdrawn on December 11, 1991.
(στ) Το Πρωτοδικείο της Γένοβας (με διάταξη της 28ης Μαΐου 1990, (Soc Merci convenzionali porto di Genova κατά Soc.
e) The Tribunale di Torino (by an order of May 22, 1990, Alfa Farmaceutici S.p.A. v. Svntex Pharmaceutical International Ltd42) requested a preliminary ruling from the ECJ on the applicability of
Ο Pretore di Genova (με διάταξη της 26ης Αυγούστου 1993, (Soc Voltri Terminal Europa κατά Donati e altro45ζήτησε εκ νέου από το ΔΕΚ την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως όσον αφορά την ερμηνεία των άρθρων 30, 37, 59, 85,86 και 90 της Συνθήκης ΕΟΚ, ώστε να κρίνει (1) κατά πόσον οι συνδυαστικές διατάξεις των άρθρων 90 παράγραφος 1, 30 και 86 της Συνθήκης ΕΚ, υπερέχουν των εθνικών κανόνων που ρυθμίζουν τη διεξαγωγή των λιμενικών εργασιών στο μέτρο κατά το οποίο υποχεώνουν τις λιμενικές εταιρείες να χρησιμοποιούν κατ' αποκλειστικότητα λιμενεργάτες των συγκεκριμένων σωματείων λιμενεργατών, για τις δικές τους λιμενικές δραστηριότητες· (2) κατά πόσον το ΔΕΚ στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 177, μπορεί να εκτιμήσει κατά πόσον στην πράξη, υπάρχει κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης σύμφωνα με τα άρθρα 86 και 90 παράγραφος 1 στην εξεταζόμενη από το εθνικό δικαστήριο υπόθεση, ή κατά πόσον εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να προβεί στην εν λόγω εκτίμηση· και (3) κατά πόσον οι στόχοι της κοινωνικής πολιτικής, όπως η ασφάλεια της απασχόλησης και οι καλές εργασιακές σχέσεις μεταξύ των διαφόρων ομάδων που δραστηριοποιούνται σε συγκεκριμένο οικονομικό τομέα, μπορούν να θεωρηθούν ότι σχετίζονται με τις διατάξεις του άρθρου 90 παράγραφος 2.
EC Treaty, in order to assess (1) whether the combined provisions of Articles 90(1), 30 and 86 ofthe EC Treaty, overrides domestic mies relating to port work as far as they oblige port companies to use exclusively port-workers from the special port-workers associations, for their port operations; (2) whether the ECJ, in the context of an Article 177 apphcation, can assess whether, in practice, there is an abuse of a dominant position pursuant to Articles 86 and 90(1) in the case under the examination ofthe national judge, or whether it is up to the national judge to make this assessment; and (3) whether social policy objectives, such as the guarantee of employment and good social relations between different groups active in a certain economic sector, may be considered to be relevant under Article 90(2).
Αυτό το τελευταίο ερώτημα απεσύρθη από τον Pretore στις 30 Ιανουαρίου 1995.
This latter request was withdrawn by the Pretore on January 30, 1995.
(ζ) Το Πρωτοδικείο του Μιλάνου (με διάταξη της 31ης Μαρτίου - 7ης Απριλίου, 1994, Soc.
g) The Tribunale di Milano (by an order of March 31 - April 7, 1994, Soc.