natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τέλος, η Γερμανική Κυβέρνηση επι­σημαίνει ότι το γερμανικό νομικό καθεστώς περί υδάτων πληροί, εν πάση περιπτώσει, τις απαιτήσεις του άρθρου 7 της οδηγίας.
Lastly, the German Government claims that the German legislation on water does satisfy the requirements of Article 7 of the Directive.
Όσον αφορά τη νομική φύση των προ­γραμμάτων του άρθρου 7 της οδηγίας, πρέ­πει να αναγνωριστεί η αρμοδιότητα των κρατών μελών ως προς τον τύπο και τα μέσα.
With regard to the legal nature of the programmes referred to in Article 7 of the Directive it is for the Member States to choose the form and methods to be used.
Όσον αφορά το περιεχόμενο των προ­γραμμάτων, το άρθρο 7 επιβάλλει, αναμφί­
As far as the content of the pro grammes is concerned, Article 7 unambigu
Όσον αφορά τη νομική ισχύ των προ­γραμμάτων, η Γερμανική Κυβέρνηση υπο­γραμμίζει ότι τα πρότυπα αποβολής που καθορίζονται στις άδειες απορρίψεως του άρθρου 7, παράγραφος 1, έχουν έννοια μόνον αν είναι υποχρεωτικά.Αντιθέτως, οι ποιοτικοί στόχοι του άρθρου 7, παρά­γραφος 3, δεν μπορεί να έχουν, καθαυτοί, δεσμευτική ισχύ, εφόσον απλώς ερμηνεύουν το ευκταίο στον τομέα του περιβάλλοντος και δεν μπορούν, καθαυτοί, να επηρεάζουν τη συμπεριφορά των ιδιωτών.
With regard to the binding nature of the programmes, the German Government points out that the emission standards laid down for discharge authorisations referred to in Article 7(1) are only meaningful if they are compulsory. The quality objectives referred to in Article 7(3) cannot, however, as such be binding since they simply represent the objective sought with regard to the environment and cannot themselves influence the behaviour of individuals.
Σύμφωνα με τη Γερμανική Κυβέρνηση, «οι ποιοτικοί στόχοι έχουν δεσμευτικά αποτελέσματα μόνον όταν εκτιμάται σε σχέση μ' αυτούς η τήρηση των
According to the German Government, 'quality objectives only take on a binding nature if the rules addressed to individuals
Ι ­ 7851
I - 7851
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MISCHO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­184/97 δεσμευτικών προτύπων που απευθύνονται στους ιδιώτες».
OPINION OF MR MISCHO — CASE C-184/97 are to be assessed according to the extent to which the objectives are observed.' level.
Προ­σθέτει ότι ο νόμος περί του καθεστώτος που διέπει τα ύδατα, δηλαδή ο WHG, συνιστά πρόγραμμα υπό την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1.
It adds that the Law on water use, the WHG, constitutes a programme within the meaning of Article 7(1).
Πράγματι, σύμφωνα με το άρθρο 2 του WHG, κάθε χρήση του ύδατος, περιλαμβα­ σίας του περιβάλλοντος.
In accordance with Article 2 of the WHG, any use of water, including discharge, is subject to administrative authorisation which should set out emission standards; the criteria for granting it refer both to emissions and to pollution of the environment into which the water is discharged. charged.
Εφόσον οι ενιαίες οριακές τιμές αποβολής, ακόμα και αν είναι εθνικής προελεύσεως, εξασφαλίζουν ήδη ένα καλό επίπεδο περι­βάλλοντος, δεν γίνεται αισθητή η ανάγκη δεσμευτικών ποιοτικών στόχων.
As uniform emission limit values, even when deter mined nationally, already ensure a high quality environment, there is no need for compulsory quality objectives.
Εν πάση περιπτώσει, όσον αφορά τις ουσίες για τις οποίες δεν έχει μετρηθεί ρύπανση, δεν επι­βάλλεται ο καθορισμός ποιοτικών στόχων.
In any case, for the substances in respect of which no pollution has been recorded, quality objec tives are not required.
Δυνάμει του άρθρου 6 του WHG, οι στόχοι έχουν καθοριστεί για το σύνολο του γερμανικού εδάφους και οι στόχοι αυτοί συνεπάγονται υψηλότερο επίπεδο προστα­σίας από το επίπεδο των ποιοτικών στόχων της Κοινότητας, χωρίς παρ' όλ' αυτά να είναι επιτακτικοί.
Under Article 6 of the WHG, objec tives are defined for the whole of Germany; these objectives include a protection level higher than that required by the Community's quality objectives without, however, being mandatory.
Εφαρμόζονται σε 64 ουσίες που κρίνονται πρωτεύουσες, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται 19 από τις 99 επίδικες ουσίες.
They apply to 64 substances deemed to be priority substances, which include 19 of the 99 substances in question.
Όσον αφορά την προθεσμία του άρ­θρου 7, παράγραφος 5, για τη θέση σε εφαρμογή των προγραμμάτων, η Γερμανική Κυβέρνηση παρατηρεί ότι επιβάλλεται μόνο για τους ποιοτικούς στόχους του άρθρου 7, παράγραφος 3.
As regards the deadline for implement ing the programmes mentioned in Article 7(5), the German Government observes that this does not apply to the quality objectives mentioned in Article 7(3).
Η Γερμανική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι απαιτήσεις που μόλις αναφέρθηκαν πλη­ρούνται με τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις καθώς και με τα μέτρα σχεδιασμού
The German Government maintains that the requirements mentioned have been satisfied by laws and regulations as well as by planning measures adopted at national
Πλην των στόχων που έχουν καθοριστεί για το σύνολο του γερμανικού εδάφους, κάθε άδεια πρέπει επίσης να τηρεί ορισμένους τοπικούς ή περιφερειακούς στόχους.
In addition to the objectives set out for the whole of Germany, all authorisations must also comply with particular local or regional objectives.
Ι ­ 7852
I - 7852
Εκτίμηση ουσίες για τις οποίες έχει διαπιστωθεί ρύπανση.
Analysis tives for all substances but only for those which have been found to be polluting.
Το νομοθετικό, κανονιστικό και συμβα­τικό πλαίσιο, το οποίο έχει τεθεί σε εφαρμογή από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, είναι ασφαλώς εντυπωσιακό.
The legislative arsenal, in terms of acts and agreements, established by Germany is certainly impressive.
Πάντως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως συγκεκριμένη θέση σε εφαρμογή της οδηγίας, η οποία απαιτεί την κατάρτιση συγκεκρι­μένων προγραμμάτων τα οποία περιλαμβά­νουν ποιοτικούς στόχους καθοριζόμενους για κάθε ποταμό.
However, it cannot be considered to properly implement the Directive, which requires specific pro grammes to be adopted, including quality objectives set for each watercourse.
Η Γερμανική Κυβέρνηση υποστηρίζει ακόμα ότι έχει καταρτίσει, σε συνεργασία με τα παρόχθια κράτη, διάφορα διασυνοριακά προγράμματα δράσεως περιλαμβάνοντα συγκεκριμένους στόχους μειώσεως της ρυπάνσεως των υδάτων.
The German Government states that, in collaboration with adjacent States, it has adopted various crossborder programmes which include specific objectives for reducing water pollution.
Ως παράδειγμα, η Γερμανική Κυβέρνηση αναφέρει συναφώς τα προγράμματα δράσεως για τον Ρήνο, τον Έλβα, τον Βέσερ, τον Δούναβη, καθώς και μέτρα που έχουν ληφθεί στο πλαίσιο συστά­σεων που έχουν εκδοθεί κατά τις διάφορες διεθνείς διασκέψεις για την προστασία της Βόρειας Θάλασσας.
By way of example, it mentions, in this respect, action pro grammes for the Rhine, the Elbe, the Weser and the Danube, as well as measures taken within the framework of recommendations adopted at various international confer ences on protection of the North Sea.
Έτσι, η διεθνής επι­τροπή για την προστασία του Ρήνου έχει θεσπίσει συγκεκριμένους στόχους ποιότητας του περιβάλλοντος ως στόχους σχετικά με τη συγκέντρωση των ουσιών.
In this context the International Commission for the Protection of the Rhine has adopted specific environmental quality objectives in the form of objectives regarding the con centration of substances.
«(...) τα προγράμματα που πρέπει να καταρτίζονται κατ' εφαρμογήν του άρ­θρου 7 πρέπει να είναι ειδικά.
'... the programmes to be established under Article 7 of the Directive must be specific.
Έτσι, ο επι­διωκόμενος με ειδικά προγράμματα εξυ­γιάνσεως στόχος της μειώσεως της ρυ­πάνσεως δεν ανταποκρίνεται οπωσδήποτε στον ειδικότερο στόχο της οδηγίας (...).
Thus, the objective of reducing pollution pursued by general purification pro grammes does not necessarily correspond to the more specific objective of the Directive ...
Ο ειδικός χαρακτήρας των εν λόγω προ­γραμμάτων συνίσταται στο ότι τα προγράμ­ματα αυτά πρέπει να έχουν πληρότητα και συνοχή και να αποτελούν συγκεκριμένο και διαρθρωμένο σχεδιασμό, καλύπτοντα το σύνολο της εθνικής επικρατείας και
What is specific to the programmes in question is the fact that they must embody a comprehensive and coherent approach, covering the entire national territory of each Member State and providing practical and coordinated arrangements for the
Για να μειωθεί ακόμα περαιτέρω η ρύπανση των υδάτων, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας έχει εκδώσει και πολυάριθμες διατάξεις σχετικά με τη σύνθεση και τη χρήση των ουσιών ή ομάδων ουσιών καθώς και προϊόντων, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 4, της οδηγίας.
In order to achieve a further reduction in water pollution, the Federal Republic of Germany claims to have also adopted a number of provisions on the composition and use of substances or groups of substances as well as on products, in accordance with Article 7(4) of the Directive.
Έτσι, νόμοι περί των χημικών και φυτοϋγειονο­μικών προϊόντων, καθώς και κανονισμοί περί της προστασίας των φυτών, περιλαμβάνουν προγράμματα που περιέχουν συγκεκριμένες διατάξεις όσον αφορά ορισμένες ουσίες, μεταξύ των οποίων 10 από τις 99 επίδικες ουσίες.
Thus laws on chemical and plant health products, as well as regulations on the protection of plants, include programmes with specific provisions for certain substances, including 10 of the 99 substances in question.
Βάσει των συγκεκριμένων αυτών διατάξεων μπορεί επίσης να αποφεύγονται ή να μειώνονται οι αποβολές που προέρχονται από διάσπαρτες πηγές.
These specific provisions also mean that emissions from diffuse sources can be reduced or avoided altogether.
Ι ­ 7853
I - 7853
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MISCHO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­184/97 αφορώντα τη μείωοη της ρυπάνσεως που προκαλούν όλες οι ουσίες του καταλόγου II, οι οποίες συντελούν στη ρύπανση ενόψει της καταστάσεως που επικρατεί εντός εκάστου κράτους μέλους, σε σχέση με τους καθορι­ζόμενους στα ίδια αυτά προγράμματα ποιο­τικούς στόχους των υδάτων όπου αποβάλ­λονται οι εν λόγω ουσίες.
OPINION OF MR MISCHO — CASE C-184/97 reduction of pollution caused by any of the substances in List II which is relevant in the particular context of the Member State concerned, in accordance with the quality objectives fixed by those programmes for the waters affected.
Επομένως, τα ως άνω προγράμματα διαφέρουν τόσο από τα γενικά προγράμματα εξυγιάνσεως όσο και από τα εξειδικευμένα μέτρα που σκοπούν στη μείωση της ρυπάνσεων των υδάτων.
They differ, therefore, both from general purification programmes and from bundles of ad hoc measures designed to reduce water pollution.
Δικαστήριο διαπίστωσε παράβαση του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου της υποχρεώσεως του να καταρτίσει, σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας, προγράμματα μειώσεως της ρυπάνσεως.
failure on the part of the Grand Duchy of Luxembourg to fulfil its requirement to adopt programmes for reducing pollution in accordance with Article 7 of the Directive.
Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό στηριζόμενο στο γεγονός και μόνον ότι στο Λουξεμβούργο υπήρχαν απορρίψεις στο υδάτινο περιβάλ­λον ουσιών στις οποίες αναφέρεται η οδηγία.
The Court arrived at this conclusion on the basis of the simple fact that in Luxembourg there were indeed discharges into the aquatic environment of substances referred to in the Directive.
Το Δικαστήριο δεν εξάρτησε την ύπαρξη παραβάσεως από τη διαπίστωση πραγμα­τικής ρυπάνσεως των υδάτων από τις ουσίες αυτές.
The Court did not make the existence of the offence dependent on finding actual pollution of water by those substances.
Προστίθεται ότι τα πρότυπα αποβολής που καθορίζονται στις εκ των προτέρων χορη­γούμενες άδειες πρέπει να υπολογίζονται σύμφωνα με τους ποιοτικούς στόχους που τίθενται στα εν λόγω προγράμματα, βάσει της εξετάσεως των υδάτων όπου αποβάλ­λονται οι ουσίες.
It should be added that the quality objec tives fixed by those programmes on the basis of analyses of the waters affected serve as the point of reference for calculating the emission standards specified in the prior authorisations.
Εξάλλου, τα εν λόγω προγράμματα πρέπει να γνωστοποιούνται στην Επιτροπή υπό μορφή επιτρέπουσα την ευχερή εξέταση τους με σκοπό τον συγκρι­τικό έλεγχο και την εναρμονισμένη εφαρμογή τους εντός όλων των κρατών μελών.»
Moreover, those pro grammes must be communicated to the Commission in a form which facilitates comparative appraisal and their harmonised implementation in all the Member States.'
Το γερμανικό νομοθετικό, κανονιστικό και συμβατικό πλαίσιο όμως δεν ανταπο­κρίνεται στα κριτήρια αυτά.
The German laws, regulations and agreements, as a whole, do not fulfil these criteria.
Ασφαλώς, τα προγράμματα έχουν αντι­κείμενο τη μείωση της ρυπάνσεως, η οδηγία όμως, στο άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο ε', καθορίζει τον όρο «ρύπανση» ως «άμεση ή έμμεση απόρριψη από τον άνθρωπο ουσιών ή ενεργείας μέσα στο υδάτινο περιβάλλον, με συνέπειες που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία, να καταστρέψουν τους βιολογικούς πόρους για το υδάτινο οικο­σύστημα, να παραβλάψουν την αναψυχή ή να παρεμποδίσουν άλλες νόμιμες χρήσεις των υδάτων».
There is no doubt that the programmes aim to reduce pollution, but Article l(2)(e) of the Directive defines 'pollution' as 'the discharge by man, directly or indirectly, of substances or energy into the aquatic environment, the results of which are such as to cause hazards to human health, harm to living resources and to aquatic ecosystems, damage to amenities or interference with other legitimate uses of water.'
Κάθε απόρριψη όμως μιας από τις 99 ουσίες οδηγεί, πράγματι, οπωσδήποτε στο ότι, αργά ή γρήγορα, το υδάτινο περι­βάλλον που επηρεάζεται από τις ουσίες αυτές θα ρυπανθεί υπό την έννοια του ορι­σμού αυτού.
Any discharge of one of the 99 substances means that, sooner or later, the aquatic environment affected becomes polluted according to this definition.
Γι' αυτό ακριβώς η ύπαρξη απορρίψεως περιέχουσας μιας από τις 99 ουσίες απαιτεί να περιληφθεί η ουσία αυτή σε πρόγραμμα και όχι, όπως αφήνει να εννοηθεί η Γερμανική Κυβέρνηση, ήυπαρξη της απορ­ρέουσας από την ουσία αυτή «ρυπάνσεως».
For this reason it is the mere existence of a discharge containing one of the 99 substances, rather than the existence of 'pollution' by the substance, as the German Government suggests, which makes it necessary for the substance to be included in a programme.
Ως προς το ζήτημα ποιες είναι «οι ουσίες του καταλόγου II που είναι κρίσιμες στο εθνικό πλαίσιο κάθε κράτους μέλους», πρέ­πει να γίνει μνεία της αποφάσεως Επιτροπή κατά Λουξεμβούργου12, με την οποία το
On the issue of determining 'the substances contained in List II which are relevant to the national context of each Member State', reference should be made to the judgment in Commission v Luxembourg 12, in which the Court referred to the
Η άποψη αυτή επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια από το Δικαστήριο με την προα­ναφερθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Ισπα­
That view was later confirmed by the Court in the judgment in Commission v Spain, cited above, in which the Court
12 — Προαναφερθείσα, σκέψεις 20 επ.
12 — Cited above, point 20 et seq.
Ι ­ 7854
I - 7854
Πάντως, θεωρώ αναμφισβήτητο ότι το νομικό καθεστώς των υδάτων στη Γερμανία, παρ' όλα τα θετικά αποτελέσματα που έχει επιφέρει, δεν μπορεί «να συνιστά οργανω­μένο και διαρθρωμένο σύστημα ποιοτικών στόχων σχετικά με τον τάδε ή τον δείνα ποταμό».
I think it is beyond question that, in spite of the positive results it has achieved, the legislation on water in Germany cannot be said to 'amount to an organised and coordinated system of quality objectives relating to specific watercourses or bodies of standing water.' found that the Kingdom of Spain had failed to fulfil its obligation to draw up pro grammes for the substances contained in List II.
της υποχρεώσεως του να καταρτίσει προ­γράμματα για τις ουσίες που εμπίπτουν στον κατάλογο II. Πράγματι, το Δικαστήριο έκρινε ότι η ισπανική κανονιστική ρύθμιση αποτελεί «απλώς μια σειρά συγκεκριμένων κανονιστικών παρεμβάσεων, οι οποίες δεν μπορούν να συνιστούν οργανωμένο και διαρθρωμένο σύστημα ποιοτικών στόχων σχετικά με τον τάδε ή τον δείνα ποταμό και, επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως πρό­γραμμα υπό την έννοια του άρθρου 7 της οδηγίας», ενώ η Ισπανική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι από μελέτες έχει προκύψει
In the opinion of the Court, Spain's legislation was 'only a series of ad hoc legislative measures which cannot amount to an organised and coordinated system of quality objectives relating to specific water courses or bodies of water and cannot, therefore, be considered to be a programme within the meaning of Article 7 of the Directive', while the Spanish Government maintained that monitoring had revealed the existence of only 30 of the 99 substances in Spanish continental waters.
Επομένως, και ο τελευταίος αμυντικός ισχυρισμός της καθής κυβερνήσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
The last plea of the German Govern ment must therefore also be dismissed as unfounded.
Πρόταση
Conclusion
Με βάση την ανάλυση αυτή, σας προτείνω:
Following this analysis, I propose that the Court should:
— Να διαπιστώσετε ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη καταρτί­ζοντας, σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαΐου 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας, προγράμματα μειώσεως της ρυπάνσεως περιέχοντα ποιοτικούς στόχους για τα ύδατα, όσον αφορά τις 99 ουσίες που εμπίπτουν στην πρώτη περίπτωση του καταλόγου II του παραρτήματος της οδηγίας αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.
— declare that, by failing to establish, in accordance with Article 7 of Council Directive 76/464/EEC of 4 May 1976 on pollution caused by certain dangerous substances discharged into the aquatic environment of the Community, programmes for reducing pollution including quality objectives for the 99 substances contained in the first indent of List II in the Annex to the Directive, the Federal Republic of Germany has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty;
— Να καταδικάσετε την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
— order the Federal Republic of Germany to pay the costs.
Ι ­ 7855
I - 7855
Στην υπόθεση C­184/97,
In Case C-184/97,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον G. zur Hausen, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, προσφεύγουσα, κατά
Commission of the European Communities, represented by G. zur Hausen, Legal Adviser, acting as Agent, with an address for service in Luxembourg at the office of C. Gómez de la Cruz, of its Legal Service, Wagner Centre, Kirchberg, applicant, v
Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, εκπροσωπούμένης από τους Ε.
Federal Republic of Germany, represented by E. Röder, Ministerialrat in the Federal Ministry of Economic Affairs, and C-D.
Röder, Ministerialrat στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομίας, και C.­D.
Quassowski, Regierungsdirektor in that Ministry, acting as Agents, Postfach 13 08, D-53003 Bonn, defendant,
* Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.
* Language of the case: German.
Ι ­ 7856
I - 7856
76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαΐου 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοι­νότητας (ΕΕ ειδ. έκδ.
COMMISSION V GERMANY substances discharged into the aquatic environment of the Community (OJ 1976 L 129, p.
15/001, σ. 138), προγράμματα περιέχοντα ποιοτικούς στόχους για τη μείωση της ρυπάνσεως από τις ουσίες του καταλόγου II του παραρτήματος της εν λόγω οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ,
23), programmes including quality objectives to reduce pollution by the substances in List II of the annex to that directive, the Federal Republic of Germany has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty,
Schintgen, πρόεδρο του δευτέρου τμήματος, προεδρεύοντα του έκτου τμήματος (εισηγητή), G.
THE COURT (Sixth Chamber), composed of: R. Schintgen, President of the Second Chamber, acting for the President of the Sixth Chamber (Rapporteur), G. Hirsch and H. Ragnemalm, Judges,
Mischo γραμματέας: D.
Advocate General: J. Mischo,
Louterman­Hubeau, κύρια υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου, αφού άκουσε τις αγορεύσεις των διαδίκων κατά τη συνεδρίαση της 6ης Μαΐου 1999, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 10ης Ιουνίου 1999,
Registrar: D. Louterman-Hubeau, Principal Administrator, having regard to the Report for the Hearing, after hearing oral argument from the parties at the hearing on 6 May 1999,
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 9 Μαΐου 1997, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 226 ΕΚ), προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να καταρτίσει, σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαΐου 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ.
By an application lodged at the Court Registry on 9 May 1997, the Commission of the European Communities brought an application under Article 169 of the EC Treaty (now Article 226 EC) for a declaration that by not adopting, under Article 7 of Council Directive 76/464/EEC of 4 May 1976 on pollution caused by certain dangerous substances discharged into the aquatic environment of the Community (OJ 1976 L 129, p.
138, στο εξής: οδηγία), προγράμματα περιέχοντα ποιοτικούς στόχους για τη μείωση της ρυπάνσεως από τις ουσίες του καταλόγου II του παραρτήματος της εν λόγω οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.
23, 'the directive'), programmes including quality objectives to reduce pollution by the substances on List II of the annex to the directive, the Federal Republic of Germany has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty.
Η οδηγία
The directive
Σύμφωνα με την πρώτη αιτιολογική σκέψη της, η οδηγία έχει ως αντικείμενο την προστασία του υδάτινου περιβάλλοντος της Κοινότητας από τη ρύπανση, ιδίως αυτή που προκαλείται από ορισμένες ανθεκτικές τοξικές και βιοσυσσωρεύσιμες ουσίες, οι οικογένειες και οι ομάδες των οποίων απαριθμούνται στο παράρτημα της.
According to the first recital in the preamble, the directive seeks to protect the aquatic environment of the Community from pollution, particularly that caused by certain persistent, toxic and bioaccumulable substances, the families and groups of which are listed in the annex thereto.
Προς τούτο, η οδηγία διακρίνει μεταξύ δύο κατηγοριών επικινδύνων ουσιών, οι οποίες περιλαμβάνονται αντιστοίχως στον κατάλογο Ι και στον κατάλογο II του εν λόγω παραρτήματος.
The directive distinguishes between two categories of dangerous substances, which are described in Lists I and II respectively of the abovementioned annex.
Ι - 7858
I - 7858
Ο κατάλογος Ι περιλαμβάνει ορισμένες μεμονωμένες ουσίες, επιλεγείσες κυρίως βάσει της τοξικότητάς τους, της ανθεκτικότητας τους στο περιβάλλον και της βιοσυσσωρεύσεώς τους, που αποτελούν μέρος των οικογενειών και ομάδων ουσιών που απαριθμούνται στον εν λόγω κατάλογο.
List I comprises certain individual substances selected mainly on the basis of their toxicity, persistence and bioaccumulation and forming part of the families and groups of substances set out in that list.
Από τα άρθρα 2 και 3 της οδηγίας προκύπτει ότι το σύστημα των ουσιών που εμπίπτουν στον κατάλογο Ι σκοπεί την εξάλειψη της ρυπάνσεως των υδάτων από τις ουσίες αυτές, των οποίων κάθε απόρριψη πρέπει να υπόκειται σε προηγούμενη άδεια καθορίζουσα, ενδεχομένως, τις προδιαγραφές αποβολής των ουσιών αυτών και χορηγούμενη από την αρμόδια αρχή του ενδιαφερομένου κράτους μέλους.
Under Articles 2 and 3 of the directive, the rules governing the substances in List I seek to eliminate water pollution by those substances, all discharges of which require prior authorisation by the competent authority of the Member State concerned, laying down emission standards if necessary.