natgillin/translations-raw huggingface dataset:
am εμπόριο εντός άλλου κράτους μέλους για λόγους που ανάγονται στην προστασία των καταναλωτών, εφόσον η προστασία αυτή διασφαλίζεται με επισήμανση σύμφωνη προς τις διατάξεις της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων που προορίζονται για. τον τελικό καταναλωτή καθώς επίσης και τη διαφήμιση τους ιδίως τις αφορώσες την ονομασία των προϊόντων και τον κατάλογο των συστατικών.
Thus, Community law does not preclude the legislation of a Member State from laying down, alongside a limitation period applicable under the ordinary law to actions between private individuals for the recovery of sums paid but not due, special detailed rules, which arc less favourable, governing claims and legal proceedings to challenge the imposition of charges and other levies. The position would be different only if those detailed rules applied solely to actions based on Community law for the repayment of such charges or levies.
Η χρησιμοποίηση ονομασίας πωλήσεως η οποία δεν παρέχει στον αγοραστή εντός τον κράτους διαθέσεως στο εμπόριο, τη δυνατότητα να καθορίσει την πραγματική φύση τον τροφίμου αντιβαίνει προς τα άρθρα 2 και 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/112.
It should be borne in mind that, according to settled case-law of the Court, the right to a refund of charges levied in a Member State in breach of rules of Community law is the complement of the rights conferred on individuals by the Community provisions prohibiting charges having an effect equivalent to customs duties or, as the case may be, the discriminatory application of domestic charges. The Member State is therefore required in principle to repay charges levied in breach of Community law.
Εφόσον η ποσότητα τον προστιθεμένου νερού υπερβαίνει, κατά βάρος το 5 % του τελικού προϊόντος συντρέχει παράβαση του άρθρον 3, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 6, παράγραφος 5, στοιχείο α, της οδηγίας 79/112, εάν η ένδειξη "ύδωρ' δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των συστατικών.»
However, it falls ultimately to the national court to satisfy itself, first, that more favourable detailed rules would not have been applicable if the contested tax had been found to be incompatible not, as in this case, with a rule of Community law but with a rule of domestic law and, second, that the detailed rules which apply do not in practice make it impossible or excessively difficult to exercise the rights conferred by Community law.
Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πρώτου τμήματος της 22ας Οκτο)βρίου 1998.
It is for the domestic legal system of each Member State to designate the courts and tribunals having jurisdiction and to lay down the detailed procedural rules governing actions for safeguarding rights which individuals derive from Community law, provided, first, that such rules are not less favourable than those governing similar domestic actions (principle of equivalence) and, second, that they do not render virtually impossible or excessively difficult the exercise of rights conferred by Community law (principle of effectiveness).
Η χρησιμοποίηση ονομασίας πωλήσεως η οποία δεν παρέχει στον αγοραστή, εντός της χώρας διαθέσεως στο εμπόριο, τη δυνατότητα να καθορίσει την πραγματική φύση του τροφίμου αντιβαίνει προς τα άρθρα 2 και 5 της οδηγίας 79/112.
Similarly, the Court held that a national legislature may not, subsequent to a judgment of the Court from which it follows that certain legislation is incompatible with the Treaty, adopt a procedural rule which specifically reduces the possibilities of bringing proceedings for repayment of charges levied though not due under that legislation.
Αν στο είδος διατροφής έχει προστεθεί νερό και η προστεθείσα ποσότητα αντιπροσωπεύει, από απόψεως βάρους, πλέον του 5 % του τελικού προϊόντος, στοιχειοθετείται παράβαση του άρθρου 3 σε συνδυασμό με το άρθρο 6 της οδηγίας 79/112, αν η ένδειξη "ύδωρ" δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των συστατικών.»
Observance of the principle of equivalence implies, for its part, that the procedural rule at issue applies without distinction to actions alleging infringements of Community law and to those alleging infringements of national law, with respect to the same kind of charges or dues. That principle cannot, however, be interpreted as obliging a Member State to extend its most favourable rules governing reimbursement to all actions for repayment of charges or dues levied in breach of Community law.
Υποθ. C-343/96 Dilexport Sri κατά Amministrazione dell«- Finanze dello Stato Αρχές του κοινοτικού δικαίου
ol evidence intended to place upon the taxpayer the burden of establishing that the charges unduly paid have not been passed on to other persons.
Προδικαστική «Εσωτερικοί φόροι αντίθετοι προς το άρθρο 95 της Συνθήκης αχρεωστήτως καταβληθέντος — Εθνικοί οικονομικοί κανόνες» (Πέμπτο τμήμα)
repayment of a tax held to be contrary to Community law by a judgment of the Court, or whose incompatibility with Community law is apparent from such a judgment, subject to conditions relating specifically to that tax which are less favourable than those which would otherwise be applied to repayment of the tax in question.
1990)» [διατάξεις για την εκπλήρο > ση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη συμμετοχή της Ιταλίας στις Ευρο)παϊκές Κοινότητες (κοινοτικός νόμος για το έτος 1990), ιττο εξής: νόμος του 1990].
In this case, Article 29(2) of the 1990 Law provides that the duties and taxes mentioned therein are to be reimbursed where they are incompatible with Community legislation, unless the burden thereof has been passed on to other persons.
Το άρθρο 29 του νόμου αυτού θεσπίζει νέους κανόνες σχετικά με την «επιστροφή φόρων που έχουν αναγνωριστεί ως ασυμβίβαστοι με τους κοινοτικούς κανόνες».
In the present case, it is sufficient to point out that the contested provision, although reducing the time-limit within which repayment may be claimed of sums paid but not due in respect of the consumption tax on bananas, applies to all sums paid in relation to customs operations which it makes subject to rules on time-limits and limitation periods that are the same for a whole range of internal charges and taxes.
Από την κύρια και τη συμπληρωματική διάταξη παραπομπής προκύπτει ότι η Dilexport κατέβαλε στο δημόσιο ταμείο το ποσό των 6 945 756 ιταλικών λιρών (LIT) ως φόρο καταναλώσεως επί των μπανανών, για την εισαγωγή, κατά το έτος 1988, παρτίδας μπανανών που είχαν τεθεί σε καθεστώς ελεύθερης κυκλοφορίας σε άλλο κράτος μέλος.
By its sixth question, the national court seeks to ascertain whether Community law precludes the imposition, in the case of claims for the repayment of customs duties or taxes contrary to Community law, of the requirement which, if not fulfilled, renders the claim inadmissible, that notice thereof is to be given to the tax authority which received the tax return of the person concerned for the year in question.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Dilexport Sri (στο εξής: Dilexport) και της Amministrazione delle Finanze dello Stato (ιταλικής διοικητικής υπηρεσίας οικονομικών, στο εξής: διοίκηση), (χναφορικά με την επιστροφή του φόρου καταναλώσεως επί των νωπών ή αποξηραμένων μπανανών και των αλεύρων μπανανών (στο εξής: φόρος καταναλώσεως επί το)ν μπανανο > ν).
In those circumstances, the legislation at issue cannot be regarded as a measure intended specifically to limit the consequences of the findings made by the Court in its judgments concerning the consumption tax on bananas.
Θεωρώντας ότι το ποσό αυτό καταβλήθηκε αχρεωστήτως, καθόσον ο εν λόγο) φόρος ήταν αντίθετος προς το άρθρο 95, παράγραφος 2, της Συνθήκης, η εν λόγω εταιρία ζήτησε, ατελεσφόρως, την επιστροφή του φόρου από τη διοίκηση.
It appears, in that connection, that Article 29(4) of the 1990 Law applies to all the duties and charges mentioned in paragraphs (2) and (3) of that article, whether the claim for repayment is based on national law or on Community law.
Στη συνέχεια, προσέφυγε ενώπιον του Pretura corcondariale di Bolzano, sezione distaccata di Vipiteno, ζητώντας να υποχρεώσει τη διοίκηση να της επιστρέψει το εν λόγω ποσό, καθώς και τους νόμιμους τόκους από της ημερομηνίας καταβολής.
By its fourth and fifth questions, the national court seeks to ascertain whether Community law precludes a Member State from making repayment of customs duties and taxes contrary to Community law subject to a condition, such as the requirement that such duties or taxes have not been passed on to third parties, which the plaintiff must show he has satisfied.
Επί του πρώτου και του δευτέρου ερωτήματος
The contested measure, which, the parties agree, no longer appears capable of being applied retroactively, consequently does not have the effect of depriving the persons concerned of the benefit of the practical application of Community law or of making their position less favourable than if they were seeking repayment of duties or taxes contrary to domestic law.
Με το πρώτο και δεύτερο ερώτημα του το εθνικό δικαστήριο ερωτά, κατ' ουσίαν, αν το κοινοτικό δίκαιο απαγορεύει να εξαρτούν οι διατάξεις
There is nothing in Community law, therefore, to prevent courts from taking account, under their national law, of the fact that the charges levied but not due have been incorporated in the price of the goods and thus passed on to the purchasers.
Ο φόρος καταναλώσεως επί των μπανανών καταργήθηκε με το άρθρο 32 του νόμου 428, της 29ης Δεκεμβρίου 1990, τιτλοφορούμενου «Disposizioni per l'adempimento di obblighi derivanti dall'appartenenza dell'Italia alle Communità europee (legge comunitaria peri il
On the other hand, any rules of evidence which have the effect of making it virtually impossible or excessively difficult to secure repayment of charges levied in breach of Community law are incompatible with Community law. That is so particularly in the case of presumptions or rules
Υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, το δικαίωμα προς επιστροφή ποσών που έχουν εισπραχθεί από κράτος μέλος κατά παράβαση των κανόνων του κοινοτικού δικαίου αποτελεί το συμπλήρωμα των δικαιο)μάτ(»ν που έχουν απονεμηθεί στους ιδιο'πες με τις κοινοτικές διατάξεις περί απαγορεύσεο > ς το > ν επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτελέσματος προς δασμούς ή, αναλόγως της περιπτώσεως, της εισάγουσας διακρίσεις εφαρμογής εσωτερικών φόρων. Επομένως, το κράτος μέλος υποχρεούται, κατ' αρχήν, να επιστρέψει τους φόρους που εισπράχθησαν κατά παράβαση του κοινοτικού δικαίου.
Community law does not preclude the adoption by a MemberSutte, following judgments of the Court declaring duties or charges to be contrary to Community law, of provisions which render the conditions for repayment applicable to those duties and charges less favourable than those which would otherwise have been applied, provided that the duties and charges in question are not specifically targeted by that amendment and the new provisions do not make it impossible or excessively difficult to exercise the right to repayment.
Τούτο θα συνέβαινε μόνον αν οι κανόνες αυτοί ίσχυαν αποκλειστικά για τις αξιώσεις εκείνες επιστροφής των εν λόγο) επιβαρύνσεων ή φόρων που βασίζονται στο κοινοτικό δίκαιο.
Community law precludes a Member State from making repayment of customs duties and taxes contrary to Community law subject to a condition, such as the requirement that such duties or taxes have not been passed on to third parties, which the plaintiff must show he has satisfied
Βεβαίως, στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται σε τελευταία ανάλυση να βεβαιωθεί, αφενός, ότι δεν θα εφαρμοστούν ευνοϊκότερες προϋποθέσεις αν ο επίμαχος φόρος ήταν ασυμβίβαστος, όχι όπως εν προκειμένω με κανόνα του κοινοτικού δικαίου, αλλά με κανόνα του εσωτερικού δικαίου, και, αφετέρου, ότι οι εφαρμοστέες προϋποθέσεις δεν καθιστούν αδύνατη ή εξαιρετικά δυσχερή στην πράξη την άσκηση το > ν δικαιωμάτων που παρέχει η κοινοτική έννομη τάξη.
Community law does not preclude the imposition, in the case of claims for repayment of customs duties or taxes contrary to Community law, of the non-retroactive requirement which, if not fulfilled, renders the claim inadmissible, that notice thereof is to be given to the tax authority which received the tax return of the person concerned for the year in question.'
Υπενθυμίζεται ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει σ' ένα εθνικό νομικό σύστημα να αρνηθεί την επιστροφή φόρου αχρεωστήτως εισπραχθέντος αν αυτό συνεπάγεται αδικαιολόγητο πλουτισμό τωχ δικαιούχο > ν.
Since AFS Finland did not comply with the request to register, the Consumer Protection Office, by decision of 14 October 1996, ordered it to suspend its business.
Αυτό ισχύει ιδίως προκειμένου για τεκμήρια ή κανόνες αποδείξεως που σκοπούν να μεταθέσουν στον φορολογούμενο το βάρος αποδείξεως ότι οι αχρεωστήτως καταβληθείσες επιβαρύνσεις δεν μετακυλίστηκαν σε άλλα πρόσωπα.
By order of 23 June 1997, received at the Court on 27 June 1997, the Korkein hallintooikeus (Supreme Administrative Court of Finland) referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Council Directive 90/314/EEC of 13 June 1990 on package travel, package holidays and package tours (hereinafter 'the Directive').
Επί του έκτου ερωτήματος
By the first part of its first question, the national court is asking essentially whether the Directive applies to journeys:
Εν προκειμένω, αρκεί να τονιστεί ότι η επίμαχη διάταξη, καίτοι περιορίζει την προθεσμία εντός της οποίας μπορεί να ζητηθεί η επιστροφή των ποσών που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως ως φόρος καταναλώσεως επί των μπανανών, εφαρμόζεται επί του συνόλου των ποσών που καταβλήθηκαν σε σχέση με τελωνειακές πράξεις τις οποίες εντάσσει σε σύστημα παραγραφής και αποσβεστικών προθεσμιών ταυτόσημο με εκείνο που ισχύει για μια ολόκληρη σειρά επιβαρύνσεων και εσοπερικών φόρων.
Those questions arose in the context of administrative proceedings brought by AFS Intercultural Programs Finland ry ('AFS Finland'), a non-profit-making association operating in Finland which coordinates student exchanges at international level, with regard to whether the Directive thereof, applies to activities such as those engaged in by AFS Finland.
Επομένως, η επίμαχη νομοθεσία δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μέτρο που σκοπεί να περιορίσει ειδικώς τις συνέπειες των διαπιστώσεων στις οποίες προέβη το Δικαστήριο με τις αποφάσεις του τις σχετικές με τον φόρο επί της καταναλώσεως μπανανών.
consisting of student exchanges of six months' or one year's duration; the purpose of which is attendance by students at an educational establishment in a host country in order to familiarise themselves with the people and culture of that country; and
Επί του τετάρτου και του πέμπτου ερωτήματος
AFS Finland sends students abroad twice a year, usually for a period of 6 to 11 months.
Με το τέταρτο και πέμπτο ερώτημα του το εθνικό δικαστήριο ερωτά αν το κοινοτικό δίκαιο απαγορεύει σε κράτος μέλος να εξαρτά την επιστροφή δασμών και φόρων αντιθέτων προς το
First of all, it should be borne in mind that, according to Article 2(1) of the Directive, a package is comprised of the pre-arranged combination of not fewer than two of the following three elements: 'transport', 'accommodation' and 'other tourist services not ancillary to transport or accommodation and accounting for a significant proportion of the package' when the service covers a period of more than 24 hours or includes overnight accommodation.
Προκύπτει σχετικώς ότι το άρθρο 29, παράγραφος 4, του νόμου του 1990 εφαρμόζεται επί όλων των δασμών και φόρων που μνημονεύονται στις παραγράφους 2 και 3 του εν
On 25 August 1995 the Consumer Protection Office informed AFS Finland that it considered the student exchange activities of that association to be comparable with the exercise of package travel business. The Consumer Protection Office set a time-limit of one month for AFS Finland to register in the register of package travel businesses warning it that, should it fail to do so, it could prohibit it from pursuing its activities.
λόγο) άρθρου, είτε η αίτηση επιστροφής ιπηρίζεται ιπο εθνικό δίκαιο είτε στο κοινοτικό δίκαιο.
in question contains the transport element required by Article 2(1) of the Directive.
Επομένως, το επίμαχο μέτρο, ο > ς προς το οποίο οι μετέχοντες στη δίκη συμφοινούν ότι δεν επιδέχεται πλέον αναδρομική εφαρμογή, δεν έχει ως αποτέλεσμα να στερεί τους ενδιαφερομένους από το πλεονέκτημα της αποτελεσματικής εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου ούτε να τους περιάγει σε θέση λιγότερο ευνοϊκή από εκείνη (ττην οποία θα είχαν περιέλθει αν ζητούσαν την επιστροφή δασμών ή φόρων αντιθέτων προς το εσωτερικό δίκαιο.
So far as concerns the interpretation of 'accommodation', it should be observed that, even if, traditionally, it is hotels, hostels or similar establishments which provide such a service for consideration, the fact that the stay is at such an establishment providing such service for consideration does not constitute an essential element of the definition of accommodation for the purposes of the Directive.
Το κοινοτικό δίκαιο δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος να εξαρτά την επιστροφή δασμών ή φόρων αντιθέτων προς το κοινοτικό δίκαιο από προϋπόθεση, όπως η έλλειψη μετακυλίσεως των εν λόγω δασμών ή φόρων επί τρίτων, τη συνδρομή της οποίας πρέπει να αποδεικνύει ο αιτών.
Even though the type of accommodation, the fact that it is free of charge and the duration thereof are not, as such and taken in isolation, defining elements of the concept of accommodation for the purposes of the Directive, their combined effect is such that 'hosting' which possesses all those characteristics cannot be described as accommodation within the meaning of the Directive.
Το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει την εξάρτηση της αιτήσεως επιστροφής δασμών ή φόρων αντιθέτων προς το κοινοτικό δίκαιο, επί ποινή απαραδέκτου, από μη έχουσα αναδρομική ισχύ προϋπόθεση κοινοποιήσεως στη φορολογική υπηρεσία στην οποία υποβλήθηκε η δήλωση εισοδημάτων τον ενδιαφερομένου κατά την αντίστοιχη φορολογική περίοδο»
It is therefore necessary to come to a conclusion on the question whether such exchanges comprise 'other tourist services not ancillary to transport or accommodation and accounting for a significant proportion of the package'.
Ruiz-Jarabo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 28ης Απριλίρυ 1998.
The specific purpose of such a service, offered to the students taking part in international student exchanges, is the education of the participants.
Πρότεινε ιπο Δικαστήριο να δώσει στα εροπήματα τις εξής απαντήσεις:
Next, the service constituted by the selection of a family to host a student during his stay is in any event an ancillary service within the meaning of Article 2(l)(c) of the Directive and is therefore not covered by the concept of other tourist services.
Το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει να εξαρτούν οι εθνικές έννομες τάξεις την άσκηση αγωγών κατά το > ν φορολογικών αρχών με τις οποίες επιδιώκεται η επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντος
In those circumstances, it must be held that student exchanges such as those in issue in the present case do not contain the necessary elements to be regarded as package travel within the meaning of the Directive.
Πάντως, το εθνικό δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί, στον τομέα το > ν εμμέσων φόρο > ν, σε γενικό τεκμήριο μετακυλίσεως της φορολογικής επιβαρύνσεως, το οποίο θα όφειλε να ανατρέψει ο φορολογούμενος προσκομίζοντας την περί του αντιθέτου απόδειξη.
'Council Directive 90/314/EEC of 13 June 1990 on package travel, package holidays and package lours does not apply to travel: comprising student exchanges of about six months' or a year's duration; the purpose of which is attendance by the student at an educational establishment in the host country in order to familiarise himself with its people and culture; and during which the student stays with a host family as if he were a member thereof free of charge.'
Προδικαστική
(Sixth Chamber)
«Οδηγία 90/314/ΕΟΚ για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις — Πεδίο εφαρμογής — Διοργάνωση ανταλλαγών σπουδαστών» (Πέμπτο τμήμα) της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις,
Commission Decision 93/127/EEC of 25 February 1993 introducing safeguard measures in respect of rice originating in the Netherlands Antilles (hereinafter 'the contested decision') and dismissed the remainder of their applications.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο δίκης περί διοικητικής διαφοράς που κίνησε η AFS
According to the contested judgment, on 25 February 1993, following complaints by the French and Italian Governments, the Commission, by the contested decision, imposed a minimum price for imports into the
Με διάταξη της 23ης Ιουλίου 1997, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 27 Ιουνίου 1997, το Korkein hallinto-oikeus (Ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της Φινλανδίας ) υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, δύο προδικαστικά εραπήματα ο)ς προς την ερμηνεία
By application lodged at the Court Registry on 13 December 1995, Antillean Rice Mills NV, European Rice Brokers AW and Guyana Investments AW (hereinafter 'the appellants') brought an appeal against the judgment of 14 September 1995 in Joined Cases T-480/93 and T-483/93 Antillean Rice Mills and Others ν Commission [1995] ECR 11-2305 (hereinafter 'the contested judgment'), in which the Court of First Instance annulled Article 1(1) of
Intercultural Programs Finland ry (στο εξής: AFS Finland), ένωση μη κερδοσκοπικού σκοπού, η οποία δρ(χ (πη Φινλανδία κ(χι συντονίζει τις ανταλλαγές σπουδαιπών σε διεθνή κλίμακα, όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας σε δραστηριότητες όπως αυτές που ασκεί η AFS Finland.
Community of rice originating in the Netherlands Antilles. On 14 January 1993 the Minister for Finance of the Netherlands Antilles fixed a minimum export price which corresponded to the relative minimum price imposed by the Commission in the contested decision.
Σύμφωνα με το καταστατικό της, αντικείμενο της AFS Finland είναι η προώθηση της διεθνούς πολιτιστικής συνεργασίας και των ανταλλαγών.
Since the appellants considered that they had suffered serious damage as a result of the safeguard measures adopted by the Commission, they brought proceedings for the annulment of those measures and compensation for the damage they claimed to have suffered.
Προς τον σκοπό αυτό, η AFS Finland διοργανώνει, όπο)ς και οι αντίστοιχοι οργανισμοί που δρουν σε άλλα κράτη, προγράμματα ανταλλαγών σπουδαιπών ηλικίας μεταξύ 16 και 18 ετών.
In their second plea the appellants submit that the Court of First Instance erred in law in holding that the Commission was entitled to conclude that there were difficulties liable to cause a deterioration in Indica rice production in the Community.
Η δραστηριότητα της AFS Finland βασίζεται στην υποστήριξη διαφόρων δωρητών και ιδρυμάτων καθώς και στην εθελοντική εργασία. Η AFS Finland λαμβάνει ενίσχυση από το φινλανδικό κράτος για να χρηματοδοτεί τη δράση της.
By its judgment, the Court of First Instance annulled Article 1(1) of the contested decision on the ground that it went beyond what was strictly necessary to remedy the difficulties for Community rice production caused by imports of rice from the Antilles and therefore infringed Article 109(2) of the OCT Decision, and dismissed the remainder of the applications.
Στις 25 Αυγούστου 1995, η υπηρεσία καταναλωτού πληροφόρησε την AFS Finland ότι θεωρεί ότι οι δραστηριότητες ανταλλαγών σπουδαστών της ενώσεως αυτής εξομοιούνται με το εμπόριο οργανωμένων ταξιδιών.
On this point, it must be pointed out to begin with that, contrary to the appellants' submission, Article 109(1) of the OCT Decision does not necessarily require a causal link to be established in the second hypothesis referred to in that article, namely if difficulties arise which may result in a deterioration in a sector of the Community's activity or in a region of the Community.