natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στις Κάτω Χώρες ο γενικός νόμος περί ανικανότητας προς εργασία (AAW) όριζε ότι οι άνδρες και οι άγαμες γυναίκες είχαν δικαίωμα, μετά την παρέλευση του πρώτου έτους ανικανότητας προς εργασία, να λαμβάνουν παροχές μέχρι να συμπληρώσουν το 65ο έτος της ηλικίας τους.
The essence of the first question is whether Community law precludes the application of a national rule of law according to which benefits for incapacity for work are payable not earlier than one year before the date of claim, where an individual seeks to rely on rights conferred directly by Article 4(1) of Directive 79/7 with effect from 23 December 1984 and where, on the date of claim, the Member State concerned had not yet properly transposed that provision into national law.
Ο ολλανδικός νόμος της 20ής Δεκεμβρίου 1979, ο οποίος καθιέρωσε την ισότητα ανδρών και γυναικών ως προς το δικαίωμα επί των παροχών, επεξέτεινε το δικαίωμα αυτό και στις έγγαμες γυναίκες, ενώ απέκλεισε τις έγγαμες γυναίκες των οποίων η ανικανότητα προς εργασία είχε επέλθει πριν από την 1η Οκτωβρίου 1975.
The right to claim benefits for incapacity for work under the same conditions as men conferred on married women by the direct effect of Article 4(1) of Directive 79/7 must be exercised under the conditions determined by national law, provided that, as the Court has consistently held, those conditions are no less favourable than those relating to similar domestic actions and that they are not framed so as to render virtually impossible the exercise of rights conferred by Community law.
Το άρθρο 25, παράγραφος 2, του AAW ορίζει ότι η καταβολή της παροχής λόγω ανικανότητας προς εργασία ανατρέχει το πολύ ένα έτος πριν από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως ή της αυτεπάγγελτης χορήγησης της παροχής.
The Court held in Case C-208/90 Fmmott [1991] ECR 1-4269 that so long as a directive has not been properly transposed into national law individuals are unable to ascertain the full extent of their rights, and that therefore until such time as a directive has been properly transposed a defaulting Member
Η προσφεύγουσα της κύριας δίκης άρχισε να λαμβάνει το 1963 σύνταξη αναπηρίας βάσει του ισχύοντος τότε νόμου περί αναπηρίας.
State may not rely on an individual's delay in initiating proceedings against it in order to protect rights conferred upon him by the provisions of the directive, and that a period laid down by national law within which proceedings must be brought cannot begin to run before that time.
Κατόπιν των ανωτέρω αποφάσεων του Centrale Raad van Beroep, υπέβαλε στις 17 Μαΐου 1988 αίτηση χορηγήσεως παροχής βάσει του AAW.
The Court noted first that, unlike the rule of domestic law fixing time-limits for bringing actions, the rule described in the question referred for a preliminary ruling in this case did not affect the right of individuals to rely on Directive 79/7 in proceedings before the national courts against a defaulting Member State.
Με απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 1989 η καθής της κύριας δίκης χορήγησε την αιτηθείσα παροχή από τις 17 Μαΐου 1987, δηλαδή, σύμφωνα με το άρθρο 25, παράγραφος 2, του AAW, ένα έτος πριν από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως.
The time-bar resulting from the expiry of the time-limit for bringing proceedings served to ensure that the legality of administrative decisions couldnot be challenged indefinitely. The judgment in Fmmott indicates that that requirement cannot prevail over the need to protect the rights conferred on individuals by the direct effect of provisions in a directive so long as the defaulting Member State responsible for those decisions has not properly transposed the provisions into national law.
Με την ίδια απόφαση η καθής, κατ' εφαρμογή του άρθρου 32, παράγραφος 1, στοιχείο b, του AAW, διέκοψε την καταβολή της παροχής αυτής από την 1η Ιουλίου 1989, με το αιτιολογικό ότι η Η.
The aim of the rule restricting the retroactive effect of claims for benefits for incapacity for work is quite different from that of a rule imposing mandatory time-limits for bringing proceedings. Such a rule serves to ensure sound administration, most importantly so that it may be ascertained whether the claimant satisfied the conditions for eligibility and so that the degree of incapacity, which may well vary over time, may be fixed.
Steenhorst-Neerings λάμβανε από την ημερομηνία αυτή σύνταξη χηρείας βάσει του γενικού νόμου περί χηρών και ορφανών (AWW).
It also reflects the need to preserve financial balance in a scheme in which claims submitted by insured persons in the course of a year must in principle be covered by the contributions collected during that same year.
Το δικαίωμα που αντλούν οι έγγαμες γυναίκες από την απευθείας εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7, δηλαδή να αξιώνουν τη χορήγηση παροχής λόγω ανικανότητας προς εργασία υπό τις ίδιες συνθήκες με τους άνδρες, ασκείται υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπει το εθνικό δίκαιο, εφόσον πάντως οι προϋποθέσεις αυτές, όπως προκύπτει από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, δεν είναι λιγότερο ευνοϊκές απ' ό,τι οι προϋποθέσεις που αφορούν παρόμοιες απαιτήσεις οι οποίες στηρίζονται στο εσωτερικό δίκαιο και εφόσον δεν προβλέπονται κατά τρόπο ώστε να καθιστούν πρακτικώς αδύνατη την άσκηση των δικαιωμάτων που απονέμονται από την κοινοτική έννομη τάξη.
Community law does not preclude the application of a national rule of law according to which benefits for incapacity for work are payable not earlier than one year before the date of claim, in the case where an individual seeks to rely on rights conferred directly by Article 4(1) of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security with effect from 23 December 1984 and where on the date the claim for benefit was made the Member State concerned had not yet properly transposed that provision into national law.
Εντούτοις, η υπόθεση την οποία αφορούσε η απόφαση Emmott παρουσιάζει σαφείς διαφορές από την προκειμένη υπόθεση.
Article 4(1) of Directive 79/7 does not preclude the application by the national courts of a legislative provision according to which only women forfeit their benefits for incapacity for work on being awarded a widow's pension, if that provision is
17 μεταφορά της. Η εν λόγω διάταξη περιορίζει απλώς την ισχύ των αναδρομικών αποτελεσμάτων των αιτήσεων χορηγήσεως της επίμαχης παροχής.
17 consistently applied by the courts to both widows and widowers who are unfit for work."
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7 δεν απαγορεύει την εκ μέρους του εθνικού δικαστή εφαρμογή νομοθετικής διατάξεως κατά την οποία μόνο ως προς τις γυναίκες διακόπτεται η καταβολή παροχής λόγω ανικανότητας προς εργασία μετά τη χορήγηση συντάξεως χηρείας, όταν η διάταξη αυτή εφαρμόζεται, δυνάμει πάγιας εθνικής νομολογίας, τόσο ως προς τις χήρες όσο και ως προς τους χήρους που βρίσκονται σε κατάσταση ανικανότητας προς εργασία.
A national provision which is incompatible with Community law does not cease to be so by the mere fact of its non-application by the authorities of the Member State concerned, consequently Community law may not be considered as having been totally and definitively incorporated."
0 γενικός εισαννελέας Μ. Darmon ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολουέλειας του Δικαστηρίου Tnc 31ης Μαρτίου 1993.
Case C-72/92 H. Scharbatke GmbH ν Federal Republic of Germany 27 October 1993 (Preliminary ruling) (Parafiscal charge - Mandatory contribution to a marketing fund for agricultural, forestry and food products) (Full Court)
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής :
By an order of 11 December 1991, received at the Court on 9 March 1992, the Verwaltungsgericht, Frankfurt am Main (Federal Republic of Germany),referred to the Court several question for a preliminary ruling on the interpretation of Articles 9, 12, 92 and 95 of the EEC Treaty.
Αν τα οφέλη αυτά αντισταθμίζουν εν μέρει μόνο την επιβάρυνση που επιβάλλεται στα εγχώρια προϊόντα, ο φόρος αυτός αποτελεί εσωτερικό φόρο που οδηγεί σε διακρίσεις και απαγορεύεται από το άρθρο 95 της Συνθήκης.
The sole fact that the charge is levied on imported products without deduction of a domestic charge, similar in nature but regulated independently by national legislation, which was imposed on the same products in the exporting Member State, does not make the charge incompatible with Article 95 of the Treaty.
19 εφαρμόσει τη διαδικασία του άρθρου 93 της Συνθήκης, η οποία υπόκειται στον έλεγχο του Δικαστηρίου."
The levy of such a parafiscal charge may, depending on the purpose to which the revenue it produces is put, constitute State aid incompatible with the Common Market if the conditions for the application of Article 92 of the Treaty are satisfied, that being a matter which the Commission alone is competent to determine in accordance with the procedure laid down for that purpose in Article 93 of the Treaty and subject to review by the Court."
0 νενικός εισαννελέας G.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting on 18 May 1993.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε την εξής απάντηση στα προδικαστικά ερωτήματα:
He proposed that the Court should reply as follows:
Το συμβατό φόρου υπέρ τρίτων, όπως ο φόρος που αποτελεί το αντικείμενο της κύριας δίκης, προς τις φορολογικές διατάξεις της Συνθήκης πρέπει να εκτιμάται από το εθνικό δικαστήριο σε συνάρτηση με τον προορισμό του προϊόντος του φόρου.
The compatibility of a parafiscal charge, such as that in question in the main proceedings, with the tax provisions of the Treaty is to be assessed by the a national court by taking into account the destination of the proceeds of the charge itself.
Αν το προϊόν αυτό προορίζεται για τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων από τις οποίες ωφελείται ειδικώς το φορολογούμενο εγχώριο προϊόν σε σημείο ώστε να αντισταθμίζεται πλήρως η επιβάρυνση που το πλήττει μέσω της εισπράξεως του φόρου, ο φόρος αυτός πρέπει να χαρακτηριστεί ως 'φόρος ισοδυνάμου προς δασμό αποτελέσματος' κατά την έννοια των άρθρων 9 επ. της Συνθήκης.
If those proceeds are intended to finance activities that particularly benefit the national product subject to the charge to the point where they compensate in full for the charge levied on that product, that charge must be classified as a "charge having an equivalent effect to a customs duty" within the meaning of Article 9 et seq. of the Treaty.
Εφόσον το προϊόν του φόρου προορίζεται για τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων από τις οποίες ωφελείται ειδικώς το φορολογούμενο εγχώριο προϊόν, αλλ' αντισταθμίζεται μερικώς μόνο η επιβάρυνση που πλήττει τα εγχώρια προϊόντα μέσω της εισπράξεως του φόρου, ο φόρος αυτός πρέπει να χαρακτηριστεί ως εσωτερικός φόρος που δημιουργεί διακρίσεις, κατά την έννοια του άρθρου 95 της Συνθήκης.
If those proceeds are intended to finance activities that particularly benefit the national product subject to the charge but only partly compensate for the charge levied on the national products, that charge must be classified as discriminatory internal taxation within the meaning of Article 95 of the Treaty.
Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να διαπιστώσει αν τα παρεχόμενα στην υποκείμενη στον φόρο εγχώρια παραγωγή οικονομικά πλεονεκτήματα αντισταθμίζουν εξ ολοκλήρου ή μόνο εν μέρει τη φορολογική επιβάρυνση στην οποία υπόκειται.
It is for the national court to establish whether the economic advantages granted to the national produce subject to the charge compensate in whole or only in part for the tax burden which it bears.
Το γεγονός και μόνο ότι ένα εισαγόμενο προϊόν υπόκειται στη χώρα εισαγωγής σε φορολογική επιβάρυνση, ανάλογη προς άλλη που έχει ήδη εισπραχθεί επί του ιδίου προϊόντος στη χώρα εξαγωγής, δεν σημαίνει αφεαυτού ότι η εισπραττόμενη στη χώρα εισαγωγής φορολογική επιβάρυνση είναι ασυμβίβαστη προς το άρθρο 95 της Συνθήκης.
The mere fact that an imported product is subject in the country of importation to a charge which is similar to another charge already levied on the same product in the country of exportation is not of itself such as to lead to the conclusion that the charge levied in the country of importation is incompatible with Article 95 of the Treaty
ΥπόΘ. C-127/92: P.M. Enderby κατά Frenchay Health Authority (FHA) κ.λπ.
27 October 1993
Προδικαστική "Ισότητα αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών εργαζομένων" (Ολομέλεια)
In its first question, the Court of Appeal wished to know whether the principle of equal pay for men and women requires the employer to prove, by providing objective justification, that a difference in pay between two jobs assumed to be of equal value, of which one is carried out almost exclusively by women and the other predominantly by men, does not constitute sex discrimination.
Με Διάταξη της 30ής Οκτωβρίου 1991, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 17 Απριλίου 1992, Court of Appeal of England and Wales υπέβαλε ορισμένα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 119 της Συνθήκης.
The Court observed in this case that the Court of Appeal, like the tribunals which heard the case below, decided in accordance with the British legislation and with the agreement of the parties to examine the question of the objective justification of the difference in pay before that of the equivalence of the jobs in issue, which may require more complex investigation.
Με το πρώτο ερώτημα το Court of Appeal ερωτά αν η αρχή της ισότητας αμοιβών ανδρών και γυναικών εργαζομένων επιβάλλει στον εργοδότη να αποδείξει, με αντικειμενικά στοιχεία, ότι η διαφορά των αποδοχών που καταβάλλονται για δύο θέσεις εργασίας ίσης θεωρητικά αξίας, η μία από τις οποίες καταλαμβάνεται αποκλειστικά σχεδόν από γυναίκες και η άλλη κυρίως από άνδρες, δεν συνιστά διάκριση λόγω φύλου.
It is for the national court to assess whether it may take into account those statistics, that is to say, whether they cover enough individuals, whether they illustrate purely fortuitous or short-term phenomena, and whether, in general, they appear to be significant.
Για τον λόγο αυτό τα προδικαστικά ερωτήματα υποβλήθηκαν υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω θέσεις εργασίας είναι ίσης αξίας.
In its second question, the Court of Appeal wished to know whether the employer could rely as sufficient justification for the difference in pay upon the fact that the rates of pay of the jobs in question were decided by collective bargaining processes which, although carried out by the same parties, are distinct and which, considered separately, have no discriminatory effect.
Κατά κανόνα, όποιος επικαλείται ορισμένα στοιχεία προς στήριξη ισχυρισμού του πρέπει να αποδεικνύει το βάσιμο των στοιχείων αυτών.
The fact that the rates of pay at issue are decided by collective bargaining processes conducted separately for each of the two professional groups concerned, without any discriminatory effect within each group, does not preclude a finding of prima facie discrimination where the results of those processes show that two groups with the same employer and the same trade union are treated differently.
Κατά συνέπεια, το βάρος αποδείξεως της υπάρξεως διακρίσεως λόγω φύλου ως προς τις καταβαλλόμενες αμοιβές φέρει ο εργαζόμενος ο οποίος, επειδή θεωρεί ότι υφίσταται τέτοια διάκριση, ενάγει τον εργοδότη του με αίτημα την εξάλειψη της διακρίσεως αυτής.
If the employer could rely on the absence of discrimination within each of the collective bargaining processes taken separately as sufficient justification for the difference in pay, he could easily circumvent the principle of equal pay by using separate bargaining processes.
Αν οι καταβαλλόμενες για τις θέσεις των ειδικών ορθοφωνίας αποδοχές είναι αισθητά χαμηλότερες από τις καταβαλλόμενες για τις θέσεις φαρμακοποιών και αν οι πρώτες θέσεις καταλαμβάνονται σχεδόν αποκλειστικά από γυναίκες, ενώ οι δεύτερες καταλαμβάνονται κυρίως από άνδρες, μπορεί να συναχθεί εκ πρώτης όψεως το συμπέρασμα ότι υφίσταται διάκριση λόγω φύλου, εφόσον τουλάχιστον οι δύο αυτές θέσεις εργασίας έχουν ίση αξία και εφόσον τα σχετικά στατιστικά στοιχεία είναι έγκυρα.
In its third question, the Court of Appeal wished to know to what extent -wholly, in part or not at all - the fact that part of the difference in pay is attributable to a shortage of candidates for one job and to the need to attract them by higher salaries can objectively justify that pay differential.
Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει αν μπορεί να λάβει υπόψη τα στατιστικά αυτά στοιχεία, δηλαδή αν καλύπτουν αρκετά μεγάλο αριθμό ατόμων, αν δεν εκφράζουν καθαρά τυχαία ή συγκυριακά φαινόμενα και αν γενικότερα είναι έγκυρα.
The Court has consistently held that it is for the national court, which has sole jurisdiction to make findings of fact, to determine whether and to what extent the grounds put forward by an employer to explain the adoption of a pay practice which applies independently of a worker's sex but in fact affects more women than men may be regarded as objectively justified economic grounds. Those grounds may include, if they can be attributed to the needs and
Όταν υφίσταται εκ πρώτης όψεως διάκριση, ο εργοδότης οφείλει να αποδείξει ότι συντρέχουν αντικειμενικοί λόγοι για τη διαφορά των αμοιβών.
21 - objectives of the undertaking, different criteria such as the worker's flexibility or adaptability to hours and places of work, his training or his length of service.
Ο επακριβής προσδιορισμός του περιεχομένου του παράγοντα αυτού υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις κάθε υποθέσεως προϋποθέτει εκτίμηση των
The state of the employment market, which may lead an employer to increase the pay of a particular job in order to attract candidates, may constitute an objectively justified economic ground within the meaning of the case-law cited above.
22 πραγματικών περιστατικών και συνεπώς εμπίπτει στην αρμοδιότητα του εθνικού δικαστηρίου.
How it is to be applied in the circumstances of each case depends on the facts and so falls within the jurisdiction of the national court.
Όταν από έγκυρες στατιστικές προκύπτει ότι υφίσταται αισθητή διαψορά στις αμοιβές που καταβάλλονται για δύο θέσεις εργασίας ίσης αξίας, η μία από τις οποίες καταλαμβάνεται σχεδόν αποκλειστικά από γυναίκες και η άλλη κυρίως από άνδρες, το άρθρο 119 της Συνθήκης επιβάλλει στον εργοδότη να δικαιολογεί τη διαφορά αυτή βάσει αντικειμενικών παραγόντων που να μην έχουν καμία σχέση με διακρίσεις λόγω φύλου.
Where significant statistics disclose an appreciable difference in pay between two jobs of equal value, one of which is carried out almost exclusively by women and the other predominantly by men, Article 119 of the Treaty requires the employer to show that that difference is based on objectively justified factors unrelated to any discrimination on grounds of sex.
Για την αντικειμενική δικαιολόγηση της διαφοράς των αμοιβών που καταβάλλονται για δύο θέσεις εργασίας ίσης αξίας, η μία από τις οποίες καταλαμβάνεται σχεδόν αποκλειστικά από γυναίκες και η άλλη κυρίως από άνδρες, δεν αρκεί η επίκληση του γεγονότος ότι οι αμοιβές που καταβάλλονται για τις δύο αυτές θέσεις εργασίας καθορίζονται κατόπιν διαδικασιών συλλογικών διαπραγματεύσεων, οι οποίες αφενός είναι χωριστές, μολονότι οι μετέχοντες στις διαπραγματεύσεις είναι οι ίδιοι, και αφετέρου δεν οδηγούν σε δυσμενείς διακρίσεις, αν καθεμία από τις διαδικασίες αυτές εξεταστεί χωριστά.
The fact that the respective rates of pay of two jobs of equal value, one carried out almost exclusively by women and the other predominantly by men, were arrived at by collective bargaining processes which, although carried out by the same parties, are distinct, and, taken separately, have in themselves no discriminatory effect, is not sufficient objective justification for the difference in pay between those two jobs.
Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να προσδιορίσει, κατ' εφαρμογή, εφόσον παρίσταται ανάγκη, της αρχής της αναλογικότητας, αν και κατά πόσον ο μικρός αριθμός υποψηφίων για μια θέση εργασίας και η ανάγκη προσελκύσεώς τους με την προσφορά υψηλότερων μισθών αποτελούν οικονομικής φύσεως λόγο που δικαιολογεί αντικειμενικά τη διαφορά αμοιβών για τις εν λόγω θέσεις."
It is for the national court to determine, if necessary by applying the principle of proportionality, whether and to what extent the shortage of candidates for a job and the need to attract them by higher pay constitutes an objectively justified economic ground for the difference in pay between the jobs in question."
0 νενικός εισοννελέας CO.
Mr Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting on 14 July 1993.
Η αρχή της ισότητας των αμοιβών, που διατυπώνεται στο άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΟΚ, επιβάλλει στον εργοδότη να δικαιολογεί αντικειμενικώς τη διαφορά αμοιβής μεταξύ της εργασίας Α και της εργασίας Β.
The principle of equal pay enshrined in Article 119 of the Treaty of Rome requires the employer to justify objectively the difference in pay between job A and job B.
Προκειμένου να δικαιολογήσει τη διαφορά αμοιβής ανάλογα με το φύλο, δεν αρκεί στον κοινό εργοδότη να επικαλείται την ύπαρξη διαφορετικών συλλογικών συμβάσεων, ακόμη και αν καθεμία από αυτές, εξεταζόμενη ξεχωριστά, δεν συνεπάγεται δυσμενή διάκριση στηριζομένη στο φύλο.
It is not sufficient justification for the difference in pay for the common employer to refer to the existence of different collective agreements even if, considered separately, neither discriminates on grounds of sex.
Αν ο εργοδότης είναι σε θέση να αποδείξει ότι ενίοτε υπάρχει μεγάλη έλλειψη αξιόλογων υποψηφίων για την εργασία Β και ότι καταβάλλει μεγαλύτερη αμοιβή στους κατόχους των θέσεων Β προκειμένου να τους προσελκύσει προς την εργασία Β, αλλά αν μπορεί, επίσης, να αποδειχθεί ότι μόνο ένα μέρος της διαφοράς της αμοιβής μεταξύ της εργασίας Β και της εργασίας Α εξηγείται λόγω της ανάγκης προσελκύσεως των αξιόλογων υποψηφίων προς την εργασία Β, μόνο το μέρος της διαφοράς που εξηγείται από την ανάγκη
The plaintiff in the main proceedings is a construction company which concludes "purchase and construction agreements" under which it undertakes essentially either to supply a parcel of land and to construct a dwelling or in certain cases to complete on that land a dwelling, or the erection of a building subdivided into apartment areas and transfer to the client a portion of the building and the land belonging to it, together with the exclusive use of a certain part of the building to be used as a dwelling.
Β προσελκύσεως αξιόλογων υποψηφίων δικαιολογείται αντικειμενικά."
The Court pointed out that deferred payment on the purchase of goods in return for the payment of interest may in principle be considered credit exempted under that provision.
ΥπόΘ. C-281/91: Muys' en De Winter's Bouw- en Aannemingsbedrijf BV κατά Staatsecretaris van Financiën 27.10.1993 Προδικαστική "Διορθωτική πράξη περί επιβολής φόρου κύκλου εργασιών - Έκτη οδηγία ΦΠΑ" (Πέμπτο τμήμα)
Although the exemptions provided for in Article 13 are to be interpreted strictly, the fact remains that where neither the lender nor the borrower has not been precisely identified the expression "the granting and the negotiation of credit" is in principle sufficiently wide to include credit granted by a supplier of goods by way of deferred payment.
Με Απόφαση της 30ής Οκτωβρίου 1991, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 6 Νοεμβρίου 1991, το Hoge Raad der Nederlanden υπέβαλε ένα προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 13, μέρος Β, στοιχείο δ, σημείο 1, της έκτης οδηγίας (77/388/ΕΟΚ) του Συμβουλίου.
The question referred for a preliminary ruling refers to the specific situation in which the supplier of goods, a parcel land in the present case, allows his client the possibility, in return for the payment of interest, to defer payment of the price only to the time of supply. The Court therefore had to consider whether that situation also was "granting of credit".