natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο τρίτος κώδικας ενισχύσεων για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα [απόφαση 3484/85/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1985, περί θεσπίσεως κοινο­τικών κανόνων (ΕΕ L 340, σ.
The Third Steel Aid Code (Commission Decision No 3484/85/ECSC of 27 November 1985 establishing Community rules for aid to the steel industry (OJ 1985 L 340, p.
1, στο εξής: τρίτος κώδικας)] ίσχυσε μεταξύ 1ης Ια­νουαρίου 1986 και 31ης Δεκεμβρίου 1988.
1, hereinafter the 'Third Code')) was applicable between 1 January 1986 and 31 December 1988.
Ο τέταρτος κώδικας ενισχύσεων για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα [απόφαση 322/89/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 1ης Φεβρουαρίου 1989, περί θεσπίσεως κοινοτικών κανόνων για τις ενισχύσεις στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα (ΕΕ L 38, σ.
The Fourth Steel Aid Code (Commission Decision No 322/89/ECSC of 1 February 1989 establishing Community rules for aid to the steel industry (OJ 1989 L 38, p.
8)] ίσχυσε μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1989 και 31ης Δεκεμβρίου 1991.
8) was in force between 1 January 1989 and 31st December 1991.
Ο πέμπτος κώδικας ενισχύσεων για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα, που θε­σπίστηκε με την απόφαση 3855/91/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 27ης Νοεμβρίου 1991, περί θεσπίσεως κοινοτικών κανόνων για τις ενισχύσεις στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα (ΕΕ L 362, σ.
The Fifth Steel Aid Code, established by Commission Decision No 3855/91/ ECSC of 27 November 1991 establishing Community rules for aid to the steel industry (OJ 1991 L 362, p.
57, στο εξής: πέμπτος κώδικας) ίσχυσε από την 1η Ιανουαρίου 1992 μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1996.
57, hereinafter the 'Fifth Code'), was in force from 1 January 1992 to 31 December 1996.
Ο κώδικας αυτός αντικαταστάθηκε, την 1η Ιανουαρίου 1997, από την απόφαση 2496/96/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 18ης Δε­κεμβρίου 1996, περί θεσπίσεως κοινοτικών κανόνων για τις ενισχύσεις στη βιομη­χανία σιδήρου και χάλυβα (ΕΕ L 338, σ.
It was replaced on 1 January 1997 by Commission Decision No 2496/96/ECSC of 18 December 1996 establishing Community rules for State aid to the steel industry (OJ 1996 L 338, p.
42), η οποία και αποτελεί τον έκτο κώδικα ενισχύσεων στη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα.
42), which constitutes the Sixth Steel Aid Code.
Η προσφεύγουσα, Acciaierie di Bolzano (στο εξής: ACB), είναι επιχείρηση που κατασκευάζει προϊόντα από ειδικό χάλυβα εμπίπτοντα στον κωδικό 4400 του παραρτήματος Ι της Συνθήκης ΕΚΑΧ και, επομένως, στις διατάξεις της Συνθήκης ΕΚΑΧ.
The applicant, Acciaierie di Bolzano ('ACB'), is an undertaking manufacturing special-steel products, which are listed in Annex I to the ECSC Treaty under code No 4400 and are therefore covered by the rules laid down in that Treaty.
Μέχρι τις 31 Ιουλίου 1995, η ACB ελεγχόταν από τον χαλυβουργικό όμιλο
Until 31 July 1995 ACB was controlled by the steel group Falck SpA, a company
ACCIAIERIE DI BOLZANO κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ έγγραφο ΤπΑ, εταιρία ιταλικού δικαίου (στο εξής: Falck).
ACCIAIERIE DI BOLZANO V COMMISSION incorporated under Italian law ('Falck').
Όμως, κατά την ημε­ρομηνία εκείνη, η προσφεύγουσα εταιρία πωλήθηκε στην εταιρία Valbruna Srl.
At that date, however, the applicant company was sold to the company Valbruna Srl.
Ωστόσο, στο έγγραφο εκείνο, η Επιτροπή υπογράμμισε ότι έπρεπε επίσης να αποφανθεί σχετικά με την κατά τομείς εφαρμογή του εθνικού νόμου αριθ.
By letter of 5 July 1982 the Commission notified the Italian Government that it had decided to authorise the system of regional aid created by Law No 25/81 of the Autonomous Province of Bolzano of 8 September 1981 on financial assistance for industry ('Provincial Law No 25/81').
675 της 12ης Αυγούστου 1977, περί μέτρων για τον συντονισμό της βιομηχανικής πολιτικής, της αναδιαρθρώσεως, της μετατροπής και της αναπτύξεως του τομέα (l/a) (στο εξής: νόμος 675) που ίσχυε εν προκειμένω, και ότι επιφυλασσόταν, όπως ήταν επόμενο, του δικαιώματος να διασαφηνίσει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες το σύστημα αυτό θα εφαρμοζόταν στην επαρχία του Bolzano, ανάλογα με την απόφαση που θα ελάμβανε σε εθνικό πλαίσιο.
In that letter the Commission pointed out, however, that it also had to rule on the sectoral application of National Law No 675 of 12 August 1977 adopting measures for the coordination of industrial policy and the restructuring, reconversion and development of the sector (1/a) (hereinafter 'Law No 675/77'), which was applicable in this regard, and that it therefore reserved the right to determine the conditions on which that regime would apply to the Province of Bolzano in the light of the decision it adopted at the national level.
Εξάλλου, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι οι αρχές του Bolzano όφειλαν να τηρήσουν αυστηρώς τους σχετικούς κανόνες δεοντολογίας καθώς και τους κοινοτικούς κώδικες σχετικά με τη χορήγηση ενισχύσεων υπέρ της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα.
It also stated that the authorities in Bolzano had to comply fully with the rules and Community codes on the granting of aid to the steel industry.
Το άρθρο 1 της αποφάσεως 91/176/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 1990, σχετικά με ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στην επαρχία του Bolzano υπέρ της χαλυ­βουργίας του Bolzano (EE 1991, L 86, σ.
Article 1 of Commission Decision No 91/176/ECSC of 25 July 1990 on aid granted by the Province of Bolzano to the Bolzano steelworks (OJ 1991 L 86, p.
25 της 8ης Σεπτεμβρίου 1981, αποτελεί παράνομη κρατική ενίσχυση επειδή χορηγήθηκε χωρίς προηγούμενη έγκριση της Επιτροπής και, επιπλέον, είναι ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά, δυνάμει της απόφασης 3484/85/ΕΚΑΧ [τρίτος κώδικας].»
28, hereinafter 'Decision No 91/176') states that 'The interest subsidy on a loan [of ITL 6 billion] granted in December 1987 by the Province of Bolzano in Italy to the Bolzano steelworks under Provincial Law No 25 of 8 September 1981 is illegal State aid because it was made available without prior authorisation from the Commission and, furthermore, is incompatible with the common market pursuant to Commission Decision No 3484/85/ECSC [the Third Code]'.
Ωστόσο, η Επιτροπή δεν απαίτησε, με την απόφαση εκείνη, την επιστροφή των ήδη καταβλη­θέντων ποσών αλλά αρκέστηκε να απαιτήσει από τις αρχές της επαρχίας του Bolzano να παύσουν να επιδοτούν τις ετήσιες δόσεις του επίμαχου δανείου μέχρι τη λήξη του.
However, in this decision the Commission did not require repayment of the amounts already paid but confined itself to ordering the authorities of the Province of Bolzano to refrain from granting an interest subsidy on the annual instalments of the loan in question until the loan matured.
10 Στο σημείο Π, δεύτερο εδάφιο, των αιτιολογικών σκέψεων της αποφάσεως αυτής, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, στις 25 Μαΐου 1983, η Επιτροπή ενέκρινε, βάσει του δεύτερου κώδικα, ενισχύσεις για την αναδιάρθρωση ορισμένων επιχειρήσεων του
10 In the second paragraph of Part II of the grounds of this decision, the Commission states that on 25 May 1983 it had approved aid, under the Second Code, totalling ITL 40 billion for the restructuring of certain Italian firms in the
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­158/96 ιταλικού ιδιωτικού τομέα της τάξεως των 40 δισεκατομμυρίων ιταλικών λιρών (LIT), εκ των οποίων μία ενίσχυση ύψους δύο δισεκατομμυρίων LIT υπέρ της χαλυβουρ­γίας του Bolzano δυνάμει του νόμου 675/77.
1999 — CASE T-158/96 private sector, including an amount of ITL 2 billion for the Bolzano steelworks to be granted under National Law No 675/77.
Συγκεκριμένα, επρόκειτο να ενισχυθεί, στο πλαίσιο αυτό, μεταξύ άλλων, ένα σχέδιο ποιοτικής βελτιώσεως ελάστρων χονδροσύρματος του Bolzano με επιδοτούμενο δάνειο ύψους 6 δισεκατομμυρίων LIT.
In particular, a project for improving the quality of the wire rod mill products at Bolzano was thereby to benefit from a subsidised loan of ITL 6 billion, inter alia.
Ωστόσο, στο σημείο II, τρίτο εδάφιο, της εν λόγω αποφάσεως, η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η Ιταλική Κυβέρνηση έθεσε υπόψη της ότι λόγω της διοικητικής διαρθρώσεως της Ιταλίας που προβλέπει ευρεία αυτονομία για τις επαρχίες του Trentino και του Bolzano, ο εθνικός νόμος αριθ. 675/77 δεν εφαρμοζόταν στις περιοχές αυτές και ότι στην επαρχία του Bolzano έπρεπε να εφαρμοστεί ο επαρ­χιακός νόμος 25/81.
In the third paragraph of Part II of that said decision it states nevertheless that the Italian Government informed it that, because of the administrative structure in Italy, which confers considerable autonomy on the Provinces of Trentino and Bolzano in particular, National Law No 675/77 was not applicable in those territories and that it was Provincial Law No 25/81 which applied in the Province of Bolzano.
Το γεγονός αυτό καθυστέρησε την πραγματική χορήγηση της ενισχύσεως.
This fact had delayed the actual granting of the aid.
Εξ αυτού, η Επιτροπή συμπέρανε, στο σημείο IIΙ, δεύτερο εδάφιο, της αποφάσεως, ότι, δεδομένου ότι η εγκριθείσα ενίσχυση δεν είχε καταβληθεί κατά την ημερομηνία που επιτακτικώς προβλεπόταν για τον σκοπό αυτό από το άρθρο 2, παράγραφος 1, τελευταία έγγραφοη, του δεύτερου κώδικα, δηλαδή κατά την 31η Δεκεμβρίου 1985 και δεδομένου ότι αυτή ούτε είχε εκ νέου κοινοποιηθεί ούτε εγ­κριθεί υπ' αυτής σύμφωνα με τον τρίτο κώδικα, η εν λόγω ενίσχυση είχε καταστεί παράνομη.
In the second paragraph of Part III of the decision, the Commission concludes from this that as the approved aid was not granted before the absolute deadline laid down for that purpose in the final subparagraph of the first paragraph of Article 2 of the Second Code, namely 31 December 1985, and as it was not renotified and approved by the Commission in accordance with the Third Code, it became an illegal aid.
11 Στις 21 Δεκεμβρίου 1994 κατόπιν ρητής καταγγελίας, η Επιτροπή ζήτησε από τις ιταλικές αρχές στοιχεία σχετικά με τις παρεμβάσεις του Δημοσίου από τις οποίες είχε ευνοηθεί η προσφεύγουσα.
11 On 21 December 1994, having received a formal complaint, the Commission asked the Italian authorities for information on the public measures from which the applicant had benefited.
Συναφώς, η Ιταλική Κυβέρνηση απάντησε με έγγραφα της 6ης Απριλίου και της 2ας Μαΐου 1995.
The Italian Government answered by letters of 6 April and 2 May 1995.
12 Με έγγραφο της 1ης Αυγούέγγραφο5, η Επιτροπή γνωστοποίησε στην Ιταλική Κυβέρνηση την απόφαση της να κινήσει την προβλεπόμενη στο άρθρο 6, παρά­γραφος 4, του πέμπτου κώδικα διαδικασία και της ζήτησε να υποβάλεέγγραφο­ρατηρήσεις της.
12 By letter of 1 August 1995 the Commission notified the Italian Government of its decision to initiate the procedure provided for in Article 6(4) of the Fifth Code and requested it to submit its comments.
Η απόφαση περί κινήσεως της σχετικής διαδικασίας δημο­σιεύέγγραφος 22 Δεκεμβρίου 1995 στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ C 344, σ.
The decision opening the procedure was published on 22 December 1995 in the Official Journal of the European Communities (OJ 1995 C 344, p.
8, στο εξής: απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας), εκλήθησαν δε να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους τα λοιπά κράτη μέλη καθώς και οι λοιποί ενδιαφερόμενοι.
8, hereinafter referred to as the 'decision to open the procedure') and the other Member States and other interested parties were invited to submit their comments.
13 Με έγγραφο της 18ης Ιανουαρίου 1996, η προσφεύγουσα ζήτησε, ως ενδιαφερόμενη, από την Επιτροπή να ζητηθεί η γνώμη της και να ακουστεί αυτή στο πλαίσιο της
13 By letter of 18 January 1996 the applicant, as an interested party, asked to be consulted by the Commission and to have its views heard in the procedure that
ACCIAIERIE DI BOLZANO κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ κινηθείσας διαδικασίας.
ACCIAIERIE DI BOLZANO V COMMISSION had been initiated.
Καθώς το έγγραφο αυτό έμεινε αναπάντητο, η προσφεύ­γουσα απέστειλε στην Επιτροπή δεύτερο έγγραφο, με ημερομηνία 28 έγγραφο 1996, με το οποίο της ζήτησε να την πληροφορήσει σχετικά με την πρόέγγραφο­διαδικασίας και, ειδικότερα, εάν φρονούσε ότι έπρεπε να την ακούσει ή να λάβει πληροφορίες από αυτήν.
As this letter remained unanswered, the applicant sent the Commission a second letter dated 28 March 1996 in which it asked the Commission to indicate the stage which had been reached in the procedure and, in particular, whether the Commission considered it necessary to hear the applicant's views or to obtain information from the applicant.
14 Η ένωση Γερμανών παραγωγών χάλυβα, η Wirtschaftsvereinigung Stahl, και η ένωση Βρετανών παραγωγών χάλυβα, η British Iron and Steel Producers Association, κοι­νοποίησαν, αντιστοίχως, τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή με έγγραφα της 19ης και της 22ας Ιανουαρίου 1996.
14 The Association of German Steel Producers (the Wirtschaftsvereinigung Stahl) and the British Iron and Steel Producers Association submitted their comments to the Commission by letters dated respectively 19 and 22 January 1996.
Η Επιτροπή διαβίβασε τις παρατηρήσεις αυτές στις ιταλικές αρχές με έγγραφο της 20ής Φεβρουαρίου 1996.
The Commission forwarded the letters in question to the Italian authorities by letter of 20 February 1996.
15 Με έγγραφο της 27ης Μαρτίου 1996, οι ιταλικές αρχές γνωστοποίησαν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή.
15 By letter of 27 March 1996 the Italian authorities submitted their comments to the Commission.
16 Στις 17 Ιουλίου 1996, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση 96/617/ΕΚΑΧ, σχετικά με ορισμένες ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από την αυτόνομη περιφέρεια του Bolzano υπέρ της επιχείρησης Acciaierie di Bolzano (EE L 274, σ.
16 On 17 July 1996 the Commission adopted Decision No 96/617/ECSC concern ing aid granted by the Autonomous Province of Bolzano to Acciaierie di Bolzano (OJ 1996 L 274, p.
30, στο εξής: προσβαλλό­μενη απόφαση).
30; hereinafter the 'contested decision').
12.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­158/96
1999 — CASE T-158/96
17 Στο σημείο Ι, τρίτο εδάφιο, των αιτιολογικών σκέψεων της προσβαλλομένης αποφάσεως περιλαμβάνεται κατάλογος των κρατικών ενισχύσεων που χορηγήθη­καν στην προσφεύγουσα από την αυτόνομη επαρχία του Bolzano δυνάμει του επαρχιακού νόμου αριθ. 25/81 κατά την περίοδο 1982/1990, ο οποίος έχει ως εξής:
17 The third paragraph of Part I of the grounds of the contested decision lists the state aid granted to the applicant by the Autonomous Province of Bolzano under Provincial Law No 25/81 in the period 1982-1990, as follows:
784 της 14ης Φεβρουαρίου 1983:
— by Decision No 784 of 14 February 1983:
— δάνειο ύψους 5,6 δισεκατομμυρίων LIT,
— loan of ITL 5 600 million;
— μη επιστρεπτέες εισφορές ύψους 8 δισεκατομμυρίων LIT,
— non-repayable grant of ITL 8 000 million;
3082 της 1ης Ιουλίου 1985:
— by Decision No 3082 of 1 July 1985:
— δάνειο ύψους 12,941 δισεκατομμυρίων LIT,
— loan of ITL 12 941 million;
6346 της 3ης Δεκεμβρίου 1985:
— by Decision No 6346 of 3 December 1985:
— μη επιστρεπτέα εισφορά ύψους 10,234 δισεκατομμυρίων LIT,
— non-repayable grant of ITL 10 234 million;
7673 της 14ης Δεκεμβρίου 1987:
— by Decision No 7673 of 14 December 1987:
— δάνειο ύψους 6,321 δισεκατομμυρίων LIT,
— loan of ITL 6 321 million;
2429 της 2ας Μαΐου 1988:
— by Decision No 2429 of 2 May 1988:
— μη επιστρεπτέα εισφορά ύψους 3,75 δισεκατομμυρίων LIT,
— non-repayable grant of ITL 3 750 million;
4158 της 4ης Ιουλίου 1988:
— by Decision No 4158 of 4 July 1988:
— δάνειο ύψους 987 εκατομμυρίων LIT,
— loan of ITL 987 million;
— μη επιστρεπτέα εισφορά ύψους 650 εκατομμυρίων LIT.
— non-repayable grant of ITL 650 million.
18 Στο ίδιο σημείο των αιτιολογικών σκέψεων της προσβαλλομένης αποφάσεως δια­σαφηνίζεται ότι οι ενισχύσεις αυτές χορηγήθηκαν, αφενός, υπό μορφή δεκαετών δανείων με επιτόκιο 3 %, δηλαδή επιτόκιο χαμηλότερο κατά 9 περίπου μονάδες του ισχύοντος κατά την εποχή εκείνη στην αγορά της Ιταλίας (περίπου 12 %), για συνολικό ποσό 25,849 δισεκατομμυρίων LIT (12,025 εκατομμύρια ECU), και, αφε­
18 The same paragraph of the decision states that these aids were granted partly in the form of 10-year loans totalling ITL 25 849 million (ECU 12.025 million) at 3%, i.e. about nine percentage points below the normal market rate in Italy at the
19 Η Επιτροπή εκτίμησε ότι, ακόμα και στην περίπτωση κατά την οποία οι χορηγη­θείσες πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1985 ενισχύσεις θα εξετάζονταν υπό το φως των διατάξεων του δεύτερου κώδικα, οι ενισχύσεις αυτές δεν μπορούσαν να θεωρηθούν συμβατές με την κοινή αγορά.
19 The Commission considered that even if the aid granted before 31 December 1985 was to be examined in the light of the provisions of the Second Code, it would not be considered compatible with the common market.
Συναφώς, υπέμνησε ότι το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κώδικα προέβλεπε ότι ενισχύσεις για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα θα μπορούσαν να θεωρηθούν συμβατές με την κοινή αγορά εφόσον, μεταξύ άλλων, η τυγχάνουσα της ενισχύσεως επιχείρηση έχει δεσμευθεί να εκτελέσει πρόγραμμα αναδιαρθρώσεως κατάλληλο για την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της και να καταστεί οικονομικώς βιώσιμη χωρίς ενισχύσεις υπό ομαλές συνθήκες αγοράς και ότι το πρόγραμμα αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της συνολικής παραγωγικής ικανότητας της επιχειρήσεως.
It pointed out in this regard that Article 2(1) of that Code provided that aid to steel could be considered compatible with the common market provided that, among other things, the recipient had initiated a restructuring programme capable of restoring its competitiveness and of making it financially viable without aid under normal market conditions and that the said programme resulted in an overall reduction in the undertaking's production capacity.
Όμως, καμία από αυτές τις δύο προϋποθέσεις δεν πληρούνταν στη συγκεκριμένη περίπτωση.
However, neither of these two conditions was met in the case in question.
20 Στη συνέχεια, η Επιτροπή υπέμνησε ότι ο κώδικας ενισχύσεων για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα που ίσχυε κατά την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως ρητώς απαριθμούσε τις υφιστάμενες παρεκκλίσεις από το άρθρο 4, στοιχείο γ', της Συνθήκης ΕΚΑΧ, δηλαδή τις ενισχύσεις που προορίζονται για την κάλυψη του κόστους προγραμμάτων έρευνας και αναπτύξεως, τις ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος καθώς και τις ενισχύσεις για την παύση δραστηριοτήτων.
20 The Commission then recalled that the Steel Aid Code in force when the decision was adopted explicitly listed the existing derogations from Article 4(c) of the ECSC Treaty, namely aid granted to defray expenditure on research and development projects, aid for environmental protection and aid for closures.
Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εν λόγω παρεκκλίσεις δεν ετύγχαναν εν προκει­μένω εφαρμογής.
It concluded that these derogations were not applicable in the case in point.
21 Ωστόσο, η Επιτροπή έλαβε υπόψη, όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις που είχαν χορηγηθεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 1986, ορισμένες ιδιαίτερες περιστάσεις που ήταν δυνατό να έχουν οδηγήσει τις ιταλικές αρχές σε πλάνη σχετικά με τους κανόνες που έπρεπε τότε να τηρούνται σχετικά με τη γνωστοποίηση των εν λόγω ενισχύσεων.
21 In the case of State aid granted before 1 January 1986, the Commission nevertheless took account of certain special circumstances which might have misled the Italian authorities as to the rules to be observed at that time for the notification of the aid in question.
'Ετσι, η Επιτροπή δεν απαίτησε την επιστροφή των χορηγηθεισών πριν από την 1η Ιανουαρίου 1986 ενισχύσεων.
Consequently the Commission did not require recovery of the aid granted before 1 January 1986.
22 Η προσβαλλομένη απόφαση ορίζει:
22 The contested decision provides as follows:
Οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στην επιχείρηση Acciaieria di Bolzano δυνάμει του περιφερειακού νόμου αριθ.
The aid granted to Acciaierie di Bolzano under Provincial Law No 25/81 is illegal as it was not notified before being granted.
25/81 είναι παράνομες ως μη κοινοποιηθείσες πριν από την χορήγηση τους και ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά δυνάμει του άρθρου 4, στοιχείο γ', της Συνθήκης ΕΚΑΧ.
Such aid measures are incompatible with the common market pursuant to Article 4(c) of the ECSC Treaty.
4158 της 4ης Ιουλίου 1988. Για την εξάλειψη των επιπτώσεων που προέκυψαν από τις ενισχύσεις αυτές, προσαυξάνονται με τόκους που υπολογίζονται από την ημέρα καταβολής των ενι­σχύσεων μέχρι την ημερομηνία επιστροφής τους.
In order to abolish the effects of the aid, interest shall be charged on the amount of aid from the date of payment to the date of repayment.
Το επιτόκιο που εφαρμόζεται είναι το επιτόκιο που χρησιμοποιούσε η Επιτροπή για τον υπολογισμό του καθαρού ισοδύναμου επιδότησης των περιφερειακών ενισχύσεων κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς.
The rate shall be that used by the Commission to calculate the net grant equivalent of regional aid in the period in question.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 12 Οκτωβρίου 1996, η προσφεύγουσα άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
The applicant brought this action by application lodged at the Registry of the Court on 12 October 1996.
Με δικόγραφα που κατέθεσαν, αντιστοίχως, στη Γραμματεία στις 17 και στις 28 Μαΐου 1997, η εταιρία Falck και η Ιταλική Δημοκρατία ζήτησαν να παρέμβουν υπέρ της προσφεύγουσας.
By applications lodged at the Registry of the Court on 17 and 28 May 1997 respectively, Falck and the Italian Republic applied for leave to intervene in support of the form of order sought by the applicant.
Τα αιτήματα αυτά έγιναν αποδεκτά με διάταξη του προέδρου του τετάρτου πε­νταμελούς τμήματος της 11ης Ιουλίου 1997.
Leave was granted by order of the President of the Fourth Chamber, Extended Composition, on 11 July 1997.
Με υπομνήματα που κατέθεσαν, αντιστοίχως, στις 25 Σεπτεμβρίου και 27 Οκτω­βρίου 1997, η Falck και η Ιταλική Δημοκρατία υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους.
In statements lodged on 25 September and 27 October 1997 respectively, Falck and the Italian Republic submitted their observations.
Η προσφεύγουσα και η Επιτροπή υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους επί των υπο­μνημάτων αυτών παρεμβάσεως στις 16 Μαρτίου 1998.
The applicant and the Commission submitted their observations on those statements in intervention on 16 March 1998.
Κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή, το Πρωτοδικείο (πέμπτο πενταμελές τμήμα) αποφάσισε, αφενός, να λάβει μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας καλώντας ορισμένους διαδίκους να απαντήσουν εγγράφως σε ερωτήματα και να καταθέσουν έγγραφα στοιχεία και, αφετέρου, να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία.
Upon hearing the report of the Judge-Rapporteur, the Court of First Instance (Fifth Chamber, Extended Composition) decided first to adopt measures of organisation of procedure by requesting certain parties to answer a number of questions in writing and to produce documents and secondly to open the oral procedure.
Οι διάδικοι ανέπτυξαν προφορικώς τις θέσεις τους και απάντησαν στα ερωτήματα του Πρωτοδικείου κατά τη συνεδρίαση της 25ης Μαρτίου 1999.
The parties presented oral argument and replied to the questions put to them by the Court at the hearing on 25 March 1999.
Η ACB, προσφεύγουσα, ζητεί, από το Πρωτοδικείο:
ACB, the applicant, claims that the Court should:
— επικουρικώς, να αναγνωρίσει ως μη υφιστάμενη τη σχετική με την ανάκτηση υποχρέωση και, κατά συνέπεια, ότι δεν πρέπει να επιστραφούν οι χορηγηθείσες πριν από την 1η Ιανουαρίου 1986 ενισχύσεις, όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 της προσβαλλομένης αποφάσεως, και, ομοίως, ότι δεν οφείλονται οι μνημονευόμε­νοι στο ίδιο άρθρο 2 τόκοι·
— in the alternative, declare non-existent the obligation to repay the aid granted after 1 January 1986, as provided for in Article 2 of the contested decision, and that therefore no debt has been incurred and, likewise, that no debt has been incurred in respect of the interest provided for in that article;
Η Falck και η Ιταλική Δημοκρατία, παρεμβαίνουσες, υποβάλλουν όμοια με την προσφεύγουσα αιτήματα και ζητούν από το Πρωτοδικείο να καταδικάσει την καθής στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένων και των σχετικών με τη διαδικασία παρεμβάσεως.
Falck and the Italian Republic, as interveners, support the form of order sought by the applicant and ask the Court to order the defendant to pay all the costs, including those incurred by the interveners.
31 Η Επιτροπή, καθής, ζητεί από το Πρωτοδικείο:
31 The Commission, the defendant, contends that the Court should:
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­158/96
1999 — CASE T-158/96
Επί του παραδεκτού της παρεμβάσεως
The admissibility of the intervention