natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το Δικαστήριο αποφάσισε:
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 28 February 1991.
Εξακολουθώντας να μην εκδίδει στατιστικές καταστάσεις για τις οδικές μεταφορές εμπορευμάτων, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που προβλέπει η οδηγία /8/546/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1978, περί των στατιστικών καταστάσεων για τις οδικές μεταφορές εμπορευμάτων στο πλαίσιο περιφερειακής στατιστικής, η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας καθώς και από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ.
"By continuing not to apply Council Directive 78/546/EEC of 12 June 1978 on statistical returns in respect of carriage of goods by road, as part of regional statistics, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 171 of the EEC Treaty.
Καταδικάζει την Ιταλική
The defendant State should be ordered to pay the costs."
Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα."
Case C-201/90: G. Buton SpA and Others ν Amministrazione delle Finanze dello Stato and Others - 15 May 1991 (Preliminary ruling) (Agriculture - Ethyl alcohol of agricultural origin - Countervailing charge) (First Chamber)
Ο γενικός εισαγγελέας Marco Darmon ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της 28ης Φεβρουάριου 199ι.
Those questions had arisen in proceedings between the abovementioned parties concerning the payment of countervailing charges on ethyl alcohol of agricultural origin produced in France and imported into Italy by the applicants in the main proceedings which, after having been blended there with other products and processed into various liqueurs, was subsequently exported to other Member States.
"η Ιταλική Δημοκρατία, εξακολουθώντας να μην εφαρμόζει την οδηγία 78/546/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1978, περί των στατιστικών καταστάσεων για τις οδικές μεταφορές εμπορευμάτων στο πλαίσιο περιφερειακής στατιστικής, παρά την απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Ιουλίου 1985, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ και να καταδικαστεί το καθού κράτος στα δικαστικά έξοδα."
Consideration of the first question has disclosed no factor of such a kind as to affect the validity of Commission Regulation (EEC) No. 2541/84 of 4 September 1984 fixing a countervailing charge on imports into other Member States of ethyl alcohol of agricultural origin produced in France and Commission Regulation (EEC) No. 644/85 of 12 March 1985 amending Regulation (EEC) No. 2541/84;
)γία - Αιθυλική αλκοόλη γεωργικής προελεύσεως - Εξισωτική εισφορά"
The countervailing charge provided for in Regulation (EEC) No. 2541/84 must be levied on ethyl alcohol which is processed within a free zone and becomes part of a finished product which is to be sent to another Member State, and which has not been placed under any special customs procedure other than customs supervision."
(προδικαστική)
Mr Advocate General Mischo delivered his Opinion at the sitting of the First Chamber on 7 March 1991.
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε:
He concluded as follows:
Από την εξέταση του πρώτου ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του κανονισμού (ΕΟΚ) 2541/84 της Επιτροπής, της 4ης Σεπτεμβρίου 1984, περί καθορισμού εξισωτικής εισφοράς στις εισαγωγές, στα άλλα κράτη μέλη,_ αιθυλικής αλκοόλης γεωργικής προελεύσεως που έχει παραχθεί στη Γαλλία, καθώς και 7θώα του κανονισμού (ΕΟΚ) 644/85 της Επιτροπής, πης. της 12ης Μαρτίου 1985, περί τροποποιήσεως 'του 'κανονισμού (ΕΟΚ) 2541/84.
Consideration of the first question has failed to disclose any factor of such a kind as to affect the validity of Commission Regulation (EEC) No. 2541/84 of 4 September 1984 fixing a countervailing charge on imports into other Member States of ethyl alcohol of agricultural origin produced in France, as amended by Commission Regulation (EEC) No. 644/85 of 12 March 1985.
Η προβλεπόμενη στον κανονισμό (ΕΟΚ) 2541/84 εξισωτική εισφορά πρέπει να εισπράττεται για την αιθυλική αλκοόλη που μετουσιώνεται εντός ελεύθερης ζώνης και ενσωματώνεται σε τελικό προϊόν προοριζόμενο να εισαχθεί σε άλλο κράτος μέλος, χωρίς να έχει υπαχθεί σε ειδικά τελωνειακό καθεστώτα πλην εκείνου της τελωνειακής επιβλέψεως."
Regulation (EEC) No. 2541/84 must be interpreted as meaning that it is necessary to levy the countervailing charge on alcohol which has been processed into a finished product within a free zone, without having been placed under any special customs procedure, and which is intended for circulation within the Community."
Υποθ. C-328/89: Berner Allgemeine Versicherungsgesellschaft κατά Amministrazione delle Finanze dello Stato 15.05.1991 (Τέταρτο τμήμα) Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Κοινοτική διαμετακόμιση - Ελευθέρωση της εγγυήσεως" (προδικαστική)
Case C-328/89: Berner Allgemeine Versicherungsgesellschaft ν Amministrazione delle Finanze dello Stato - 15 May 1991 (Preliminary ruling) (Free movement of goods - Community transit - Release of security) (Fourth Chamber)
Με Διάταξη της 19ης Δεκεμβρίου 1988, το Corte Suprema di Cassazione υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 35 του κανονισμού (ΕΟΚ) 222/77 του Συμβουλίου, περί της κοινοτικής διαμετακομίσεως.
By an order of 19 December 1988, the Corte Suprema di Cassazione [Supreme Court of Cassation] referred a question on the interpretation of Article 35 of Council Regulation (EEC) No. 222/77 on Community transit for a preliminary ruling.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ των ανωτέρω αναφερομένων διαδίκων σχετικά με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από εγγύηση την οποία είχε συστήσει n Berner κατ'εφαρμογήν του άρθρου 27 του προαναφερθέντος κανονισμού 222/77.
That question had arisen in proceedings between the abovementioned parties concerning the obligations resulting from a guarantee furnished by Berner pursuant to Article 27 of Regulation No. 222/77.
Τον Οκτώβριο του 1978, το ελβετικό τελωνείο του Locarno-Cadenazzo (τελωνείο αναχωρήσεως) εξέδωσε δύο πιστοποιητικά ΤΙ, για εμπορεύματα που προορίζονταν να τεθούν στην κατανάλωση στο Βέλγιο.
In October 1978, the Swiss customs office at Lucarno-Cadenazzo (the office of departure) had issued two Tl certificates in respect of goods intended for consumption in Belgium.
Ωστόσο, τα εν λόγω εμπορεύματα τέθηκαν παρανόμως στην κατανάλωση στην Ιταλία.
The goods in question, however, were unlawfully placed on the market in Italy.
Τον Ιανουάριο του 1982, το τελωνείο του Como διέταξε την εταιρία Berner, η οποία ήταν εγγυήτρια της συναλλαγής αυτής σύμφωνα με τον προαναφερθέντα κανονισμό, να καταβαλει ποσό ο 250 000 LIT, λόγω μη εξοφλήσεως των προαναφερθέντων παραστατικών Tl.
In January 1982 the customs office at Como ordered Berner, which had lodged a guarantee in respect of the transaction in accordance with the abovementioned provisions, to pay the sum of Lit 6 250 000 by reason of the fact that the Tl certificates mentioned above had not been discharged.
Η Berner άσκησε ανακοπή κατά της διαταγής αυτής, ισχυριζόμενη ότι δεν είχε ειδοποιηθεί από το τελωνείο αναχωρήσεως, αντίθετα απ' ό,τι προέβλεπε το άρθρο 35 του κανονισμού 222/77, με την τότε ισχύουσα μορφή του.
Berner challenged that order, claiming that it had not been notified of the nondischarge by the office of departure, contrary to the requirements of Article 35 of Regulation No. 222/77, in the version in force at the material time.
Ο γενικός εισαγγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τετάρτου τμήματος της 7ης Φεβρουαρίου 1991.
"Article 35 of Council Regulation (EEC) No. 222/77 of 13 December 1976 on Community transit, in the version in force before its amendment by Council Regulation (EEC) No. 3813/81 of 15 December 1981, is to be interpreted as meaning that the power to notify the guarantor of the nondischarge of the Tl document was vested exclusively in the office of departure."
0 γενικός εισαγγελέας κατέληξε στα εξής:
Mr Advocate General F.G. Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the Fourth Chamber on 7 February 1991.
Υποθ. C-263/85:
He concluded as follows::
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά ιρωπαικων Κοινοτήτων κατά Ιταλικής
"Article 35 of Regulation No. 222/77 of 13 December 1976, in the version in force prior to its amendment by Regulation No. 3813/81 of 15 December 1981, must be interpreted as meaning that the release of the guarantee may be refused only where the guarantor has been notified of the nondischarge of the Tl document by the customs office where the Community transit operation began.
Ιταλικής Δημοκρατίας
Release of the guarantee may not be refused where the guarantor was
Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Παράβαση κράτους - Μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος - Ενισχύσεις για την αγορά αυτοκινήτων οχημάτων εγχώριας παραγωγής"
Case C-263/85: Commission of the European Communities ν Italian Republic - 16 May 1991 (Free movement of goods - Failure of a Member State to fulfil its obligations - Measure having equivalent effect - Aid for the purchase of vehicles of domestic manufacture) (Full Court)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 27 Αυγούστου 1985, η Επιτροπή άσκησε προσφυγή με αίτημα να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, απαιτώντας από τους δημόσιους οργανισμούς να αγοράζουν αυτοκίνητα οχήματα εγχώριας παραγωγής προκειμένου να λάβουν τις προβλεπόμενες από τον νόμο 151 της 10ης Απριλίου 1981 ενισχύσεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 30 της Συνθήκης.
By application of 27 August 1985, the Commission brought an action seeking a declaration that by requiring public bodies to purchase motor vehicles of domestic manufacture in order to qualify for grants under Law No. 151 of 10 April 1981, the Italian Republic had failed to fulfil its obligations under Article 30 of the Treaty.
Η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ επειδή απαίτησε από τους δημόσιους οργανισμούς να αγοράζουν αυτοκίνητα οχήματα εγχώριας παραγωγής προκειμένου να λάβουν τις προβλεπόμενες από τον νόμο 151 της 10ης Απριλίου 1981 ενισχύσεις.
By requiring public bodies to purchase motor vehicles of domestic manufacture in order to qualify for grants under Law No. 151 of 10 April 1981, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 30 of the EEC Treaty;
Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα."
Republic is ordered to pay the costs."
0 γενικός εισαγγελέας Carl Otto Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της 26ης Φεβρουαρίου 1991.
Mr Advocate General CO. Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 26 February 1991.
"Το μόνο δυνατό συμπέρασμα (το βάσιμο του οποίου αναγνώρισε και η καθής κατά την προφορική διαδικασία) είναι η υιοθέτηση της απόψεως της Επιτροπής.
"The only possible conclusion (the soundness of which even the defendant admitted during the oral procedure) is that the view taken by the Commission must be accepted.
Συνεπώς, σύμφωνα με το υποβληθέν αίτημα, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, απαιτώντας από τους δημόσιους οργανισμούς να αγοράζουν αυτοκίνητα οχήματα εγχώριας παραγωγής προκειμένου να λάβουν τις προβλεπόμενες από τον νόμο 151 της 10ης Απριλίου 1981 ενισχύσεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει απο το άρθρο 30 της Συνθήκης.
In accordance with the request as formulated, the Court should accordingly rule that by requiring public bodies to purchase motor vehicles of domestic manufacture in order to qualify for grants under Law No. 151 of 10 April 1981, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 30 of the EEC Treaty.
Εξάλλου, δεδομένης αυτής της εκβάσεως της δίκης, πρέπει να καταδικαστεί η καθής στα δικαστικά έξοδα.
In view of this outcome to the proceedings, the Court should also order the defendant to pay the costs."
(Ολομέλεια)
Case C-96/89: Commission of the European Communities ν Kingdom of the Netherlands -16 May 1991 (Commercial policy - Failure of a Member State to fulfil its obligations -Admission to free circulation at a reduced rate of levy of a consignment of manioc exported from Thailand without an export certificate - Failure to establish own resources and make them available to the Commission) (Full Court)
Εμπορική πολιτική - Παράβαση κράτους - θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία και με ειωμένο συντελεστή εισφοράς μιας παρτίδας μανιόκας που είχε εξαχθεί από την
By application lodged on 21 March 1989, the Commission brought an action seeking a declaration that by admitting to free circulation in 1983, at a reduced rate of levy of 6% ad valorem, some 60 000 tonnes of manioc exported from Thailand without an export certificate, the Kingdom of the Netherlands had failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
Το Δικαστήριο αποφάσισε:
The Court ruled as follows: to fulfil its obligations under
4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2744/75 του
"The Kingdom of the Netherlands has failed the EEC Treaty
Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1975, περί του καθεστώτος εισαγωγής και εξαγωγής μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα σιτηρά και την όρυζα
(a) by admitting to free circulation in or around April 1983 approximately 60 OOO tonnes of manioc which had been exported from Thailand without an export certificate
- και χωρίς να εξετάσει, σύμφωνα με τα άρθρα 7 των κανονισμών (ΕΟΚ)
- without applying the full rate of agricultural levy as provided for in Articles 2 and 4 of Regulation (EEC) No. 2744/75 of the Council of 29 October 1975 on the import and export system for products processed from cereals and from rice,
2029/82 της Επιτροπής, της 22ας Ιουλίου 1982, και (ΕΟΚ) 3383/82 της
- and without checking, in accordance with Article 7 of Commission Regulations (EEC) No. 2029/82 of 22 July 1982 and No. 3383/82 of 16 December 1982 laying down detailed rules for implementing the import arrangements applicable to products falling within subheading 07.06 A of the Common Customs Tariff, originating in Thailand and exported from that country in 1982 and 1983 respectively, whether there was a right in respect of the manioc to application of the lower levy provided for in the Co-operation Agreement between the EEC and Thailand; and
Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 1982, περί του τρόπου εφαρμογής του καθεστώτος εισαγωγής που εφαρμόζεται στα προϊόντα της διακρίσεως 07.06
(b) by refusing to establish that the amount which was wrongly not levied on the manioc, namely Hfl 19 765 281.39, is the Community's own resources and to make that sum, together with interest as from 29 June 1984, avail able to the Commission in accordance with Article 11 of Council Regulation (EEC, Euratom, ECSC) No. 2891/77 of 19 December 1977 implementing the Decision of 21 April 1970 on the replacement of financial contributions from Member States by the Communi ty's own resources;
Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα."
The Kingdom of the Netherlands is ordered to pay the costs."
Το καθού κράτος πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα."
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 6 November 1990.
Υποθ. C-358/89:
He concluded as follows:
Extramet Industrie SA κατά Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
(a) by admitting to free circulation in April 1983, at a reduced rate of levy of 6% ad valorem, a cargo of approximately 60 000 tonnes of manioc exported from Thailand without an export certificate, and
(Ολομέλεια)
The defendant Member State should be ordered to pay the costs."
Εμπορική πολιτική - Ντάμπινγκ - Εισαγωγείς - Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό"
Case C-358/89: Extramet Industrie SA ν Council of the European Communities - 16 May 1991 (Commercial policy - Dumping - Importers - Action for annulment -Admissibility) (Full Court)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 27 Νοεμβρίου 1989, η εταιρία γαλλικού δικαίου Extramet ζήτησε την ακύρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 2808/89 του Συμβουλίου, για την επιβολή οριστικού δασμού αντι ντάμπινγκ στις εισαγωγές μεταλλικού ασβεστίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Σοβιετικής Ένωσης και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού αντι ντάμπινγκ που επιβάλλεται στις εισαγωγές αυτές.
By an application lodged on 27 November 1989, Extramet, a company governed by French law, sought the annulment of Council Regulation (EEC) No. 2808/89 imposing a definitive anti-dumping duty on imports of calcium metal originating in the People's Republic of China and the Soviet Union and definitively collecting the provisional anti-dumping duty imposed on such imports.
(9-11) Με παρεμπίπτουσα αίτηση, την οποία κατέθεσε στις 15 Φεβρουαρίου 1990, το Συμβούλιο ήγειρε ένσταση απαραδέκτου κατά της προσφυγής της Extramet, ισχυριζόμενο ότι αυτή είναι ανεξάρτητος εισαγωγέας, του οποίου οι τιμές πωλήσεως δεν είχαν ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής και ότι, ως εκ τούτου, ο επίδικος κανονισμός δεν την άφορα ατομικά.
By a separate document lodged on 15 February 1990, the Council raised an objection of inadmissibility against the application by Extramet, on the ground that it was an independent importer whose selling prices had not been taken into consideration for the purpose of establishing an export price and that consequently it was not individually affected by the disputed regulation.
Απορρίπτει την ένσταση απαραδέκτου.
The objection of inadmissibility is dismissed;
0 γενικός εισαγγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της 21ης Φεβρουαρίου 1991.
Mr Advocate General F.G. Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 21 March 1991.
Υπόθ. C-167/90:
Case C-167/90:
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
Commission of the European Communities ν Kingdom of Belgium - 16 May 1991 (Free movement of persons - Failure to implement a directive - Mutual recognition of diplomas and co-ordination in the field of pharmacy)
Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Παράλειψη εφαρμογής οδηγίας - Αμοιβαία αναγνώριση διπλωμάτων και συντονισμός στον φαρμακευτικό τομέα"
By an application lodged on 30 May 1990, the Commission brought an action seeking a declaration that by reserving the exercise of the activities of qualified pharmacists and of pharmacists attached to hospital pharmacies or medical depositories to persons holding a diploma in hospital pharmacy, contrary to Article 1 of Council Directive 85/432/EEC, and by failing to adopt within the prescribed period the measures necessary to comply with Council Directives 85/433/EEC and 85/584/EEC, the Kingdom of Belgium had failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
Παραλείποντας να θεσπίσει εμπροθέσμως τις αναγκαίες διατάξεις για την εφαρμογή των οδηγιών του Συμβουλίου 85/433/ΕΟΚ, της 16ης Σεπτεμβρίου 1985, και 85/584/ΕΟΚ, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων φαρμακευτικής και περί της λήψεως μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως για ορισμένες δραστηριότητες του φαρμακευτικού τομέα, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
By reserving the exercise of the activities of qualified pharmacists and of pharmacists attached to hospital pharmacies or medical depositories to persons holding a diploma in hospital pharmacy awarded by a university recognized by the State, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under Article 1 of Council Directive 85/432/EEC of 16 September 1985 concerning the co-ordination of provisions laid down by law, regulation or administrative action in respect of certain activities in the field of pharmacy and under the EEC Treaty, and,
"να κάνει δεκτή την προσφυγή και να καταδικάσει το καθού κράτος στα δικαστικά έξοδα."
(b) by failing to adopt within the prescribed period the provisions necessary to implement Council Directive 85/433/EEC of 16 September 1985 and Council Directive 85/584/EEC of 20 December
Υπόθ. C-168/90: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου 16.05.1991 "Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Παράλειψη εφαρμογής οδηγίας - Αμοιβαία αναγνώριση διπλωμάτων και συντονισμός στον φαρμακευτικό τομέα"
1985 concerning the mutual recognition of diplomas, certificates and other evidence of formal qualifications in pharmacy, including measures to facilitate the effective exercise of the right of establishment relating to certain activities in the field of pharmacy, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty;
Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα."
The Kingdom of Belgium is ordered to pay the costs."
0 γενικός εισαγγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολουέλειας της 23ης Απριλίου 1991.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 23 April 1991.
"να κάνει δεκτή την προσφυγή και να καταδικάσει το καθού κράτος στα δικαστικά έξοδα."
Case C-168/90: Commission of the European Communities ν Grand Duchy of Luxembourg - 16 May 1991 (Free movement of persons - Failure to implement a directive - Mutual recognition of diplomas and co-ordination in the field of pharmacy) (Full Court)
Υπόθ. C-272/90: Jan van Noorden κατά Association pour l'emploi dans l'industrie et le commerce (ASSEDIC) de l'Ardèche et de la Drôme 16.05.1991 (Ολομέλεια) Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Κοινωνική ασφάλιση - Παροχές λόγω ανεργίας" (προδικαστική)
By an application lodged on 30 May 1990, the Commission brought an action seeking a declaration that by failing to adopt within the prescribed period the measures necessary to comply with Council Directives 85/433/EEC and 85/584/EEC, the Grand Duchy of Luxembourg had failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
Με απόοαση της 4ης Σεπτεμβρίου 1990, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 10 Σεπτεμβρίου 1990, το Tribunal de grande instance της Valence υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 7 και 58 έως 66 της Συνθήκης ΕΟΚ, καθώς και του άρθρου 67 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου.
By failing to adopt within the prescribed period the provisions necessary to implement Council Directive 85/433/EEC of 16 September 1985 and Council Directive 85/584/EEC of 20 December 1985 concerning the mutual recognition of diplomas, certificates and other evidence of formal qualifications in pharmacy, including measures to facilitate the effective exercise of the right of establishment relating to certain activities in the field of pharmacy, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty;
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε:
He proposed that the Court should:
"Το εφαρμοστέο σχετικώς κοινοτικό δίκαιο, ειδικότερα τα άρθρα 67, παράγραφος 3, 69 και 70 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, δεν αποκλείει τη δυνατότητα των κρατών μελών να αρνηθούν να χορηγήσουν σε εργαζόμενο επιδόματα ανεργίας πέραν του ανωτάτου ορίου των τριών μηνών που προβλέπεται στο όρθρο 69 του εν λόγω κανονισμού, στην περίπτωση κατά την οποία ο εργαζόμενος δεν έ)(ει συμπληρώσει τις τελευταίες περιόδους ασφαλίσεως ή απασχολήσεως στο εν λόγω κράτος μέλος."
"The relevant Community legislation, in particular Articles 67 (3), 69 and 70 of Council Regulation (EEC) No. 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self­employed persons and to members of their families moving within the Community, does not preclude a Member State from refusing to grant a worker unemployment benefit for more than the maximum period of three months laid down in Article 69 of that regulation when the worker has not completed lastly periods of insurance or employment in that Member State."
Ο γενικός εισαγγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της 18ης Απριλίου 1991.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 18 April 1991.