natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δεδομένου ότι είχαμε αδρανοποιηθεί επί δύο μήνες, πράγμα το οποίο αποφασίσαμε για να μην οξύνουμε την ήδη τεταμένη κατάσταση, ελπίζουμε ότι θα μας εμπιστευ­θείτε την ανάθεση των ποσοτήτων που χρει­άζεστε, για να στηριχθεί η αγορά των δομι­κών πλεγμάτων.»
After being out of action for two months, a step we took to avoid aggravating an already tense situation, we sincerely hope you will be able to entrust to us those tonnages you need in order to sustain the welded mesh market.'
[Ο κ. Cattapan (FN) σημείωσε στο αντίγραφο του τέλεξ την ένδειξη «OK»].
(Mr Cattapan (Ferriere Nord) wrote 'OK' on his copy of the telex.)
Όσον αφορά την FBC/TFE, από το σημείωμα της TU με ημερομηνία 23 Οκτωβρίου 1981 που αναφέρθηκε στο σημείο 46, προκύπτει ότι η ποσόστωση της FBC/TFE ήταν 4 000 τόνοι ετησίως:
As regards FBC / TFE, it is known from the TU note of 23 October 1981, referred to at point 46 above, that the FBC/TFE quota was 4 000 tonnes a year.
Από τα ανωτέρω στοιχεία προκύπτει ότι η Ferriere Nord και η Martinelli έκαναν ό,τι μπορούσαν για να τηρήσουν τη συμφωνία του 1981/82 και να στηρίξουν την παράταση της.
The evidence suggests that Ferriere Nord and Martinelli did their best to keep to the 1981/82 agreement and supported its extension.
Γίνεται επίσης φανερό ότι η Iiro δεν τήρησε πάντα τη συμφωνία του 1982/83 και η Επι­τροπή δεν έχει στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η Iiro είχε υποστηρίξει την παράταση της συμφωνίας.
It also appears, however, that ILRD did not always abide by the 1982/83 agreement, and the Commission has no documentary evidence in its possession that would prove that that company agreed to the extension.
«Όσον αφορά τις νεότερες συμφωνίες, η ΤΑ θεώ­ρησε δεδομένο ότι στην εταιρεία Frère-Bourgeois αντιστοιχούσε ποσότητα 2 000 τόνων ανά μήνα, ενώ στην πραγματικότητα η ποσότητα αυτή είναι 4 000 τόνοι ανά έτος, όπως αποδείχτηκε από γραπτά στοιχεία που απηύθυνε προς την ΤΑ ο κ. Marie.
'As for the recent agreement, TA claimed for Frère-Bourgeois a tonnage of 2 000 tonnes per month, whereas in fact it was 4 000 tonnes per year, as shown by written proof furnished to TA by Mr Marie.
Στην πραγματικότητα όμως η Frère-Bourgeois έχει παραδώσει μόνο 58 τόνους από τον Απρίλιο.»
In reality, Frère-Bourgeois had only delivered 58 tonnes since April'.
Όσον αφορά την Usines Gustave Boël και τις εγκατα­στάσεις παραγωγής τους Trébos (Boël/Trébos), σε ένα σημείωμα σχετικά με τη συνεδρίαση της 1ης Απριλίου 1981 στο Παρίσι, αναφέρονται τα εξής:
As regards Usines Gustave Boël and its Trébos works (Boël / Trébos), a manuscript note of a meeting held in Paris on 1 April 1981 states:
«Την Παρασκευή, στις 3 Απριλίου (οι Γάλλοι) θα έχουν συνεδρίαση με τους Jacques Boël + Charleroi (δηλαδή Boël + Frère Bourgeois).» γ) Η γερμανική συμμετοχή στη συμφωνία του 1981/82 σχετικά με τη γαλλική αγο­ρά
'On Friday 3 April (the French) will have a meeting with Jacques Boël + Charleroi'(i.e. Boël + Frère Bourgeois).
Σε χειρόγραφο σημείωμα αναφέρεται επίσης ότι ο προτεινόμενος όγκος για τους Βέλγους («ήδη διαπραγ­ματευθείς») ήταν 8 000 τόνοι.
The note also states that the volumes proposed for the Belgians 'already negotiated' were 8 000 tonnes.
Δεδομένου ότι η ποσό­στωση της FBC/TFE ανερχόταν σε 4 000 τόνους, θα πρέπει και η ποσόστωση της Boël/Trébos να ανέρχεται σε 4 000 τόνους.
Since the FBC/TFE quota is known to have been 1 Ί'Μ tonnes, the Boël/Trébos quota must also have been 4 000 tonnes.
Μέσω της συμφωνίας, δόθηκε στην ΤΑ ποσόστωση.
The German involvement in the French market agreement of 1981/82 was essentially that of TA, which accounted for 85 % of German exports to France.
Σχετικά στοιχεία υπάρχουν σε ένα σημείωμα της TU με ημερομηνία 23 Οκτωβρίου 1981 σχετικά με συνεδρίαση που έγινε μεταξύ της TU και ΤΑ στις 20 Οκτωβρίου 1981.
TA had a quota under the agreement, about which information is available from a TU note dated 23 October 1981 concerning a meeting between TU and TA on 20 October 1981.
Στη συνεδρίαση αυτή:
At that meeting
Όπως αναφέρθηκε ήδη στο σημείο 40, ο κ. Daniele Castelnuovo της Boël διαμαρτύρεται σε τέλεξ της 15ης Μαρτίου 1982 στον κ. Pittini της Ferriere Nord ότι η Iiro προβαίνει στην πώληση δομικών πλεγμάτων προς τη Γαλλία με τιμές πολύ χαμηλότερες από αυτές που είχαν συμφωνηθεί στα πλαίσια της γαλλοβελγοϊταλικής συμφωνίας στις αρχές του 1981.
As already mentioned in 40, in a telex dated 11982 Mr Daniele Castelnuovo of Boël comi Mr Pittini of Ferriere Nord that ILRO u.i
Στο τέλεξ αναφέ­ρεται ότι ο κ. Jacques Boël ευχαριστεί εκ των προτέρων τον κ. Pittini για την παρέμβαση του, ενώ ο συντάκτης
'TU stated that TA had to deliver monthly about 500 tonnes to Woippy and Strasbourg (two warehouses belonging to Davum), which would leave it some 800 tonnes for other customers'.
«Η TU δηλώνει ότι η ΤΑ θα πρέπει να παραδίδει περίπου 500 τόνους το μήνα στο Woippy και το Στρασβούργο (δύο αποθήκες της Davum), πράγμα που θα της επέτρεπε να διαθέσει περίπου 800 τόνους για άλλους πελάτες.»
mesh in France at prices well below those agreed in the Franco-Belgian-Italian agreement of early 1981. The telex states that Mr Jacques Boël thanks Mr Pittini in advance for taking action, while the writer joins Mr Boël in expressing his gratitude to Mr Pittini for
Αριθ. L 260/13 κτικά που βρέθηκαν στην TU σχετικά με τη «συνε­δρίαση για τα δομικά πλέγματα», που πραγματοποιή­θηκε στις 4 Ιανουαρίου 1983 στο ξενοδοχείο Michelan­gelo του Μιλάνου).
No L 260/13 if Mr Montanelli was unable to intervene' (source: note of 'welded mesh meeting' held at Hotel Michelangelo, Milan, on 4 January 1983).
(Βλέπε σημείωμα του κ. Cattapan σχετικά με τη συνεδρίαση των Βρυξελλών στις 6 Απριλίου 1982 και τέλεξ του κ. Cattapan με ημερομηνία 20 Απριλίου 1982 προς τον κ. François της Italmet, στο σημείο 42.
Mr Boël himself took part in discussions with French and Italian producers' representatives in Brussels in April 1982 in an attempt to bring ILRO back into the fold (source: Mr Cattapan's note of Brussels meeting held on 6 April 1982 and Mr Cattapan's telex of 20 April 1982 to Mr François of Italmet, referred to in 42.
Η ομάδα Boël ενδιαφερόταν για την υπόθεση αυτή, τόσο ως παραγω­γός του Βελγίου όσο και ως παραγωγός στη Γαλλία μέσω της θυγατρικής της Fabrique de Fer de Mau­beuge).
The Boël group was interested in this matter both as a Belgian producer and as a producer in France through its subsidiary Fabrique de Fer de Maubeuge).
H ομάδα των συμφωνιών του 1983/84 μεταξύ των Γάλλων παραγωγών και των παραγωγών από την Ιταλία, την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμα­νίας και το Βέλγιο
The set of agreements in 1983/84 between French producers and producers from Italy, the Federal Republic of Germany and Belgium
«19% σε Γάλλους (μη ανήκοντες σε ομίλους) παραγωγούς,
'19% (non-integrated) French producers;
10 % στην Ιταλία, δηλαδή περίπου 23 000 τόνοι ανά έτος.
10% Italy, corresponding to some 23 000 tonnes per year.
Ο αριθμός αυτός θα πρέπει να κατανεμηθεί μεταξύ της Uro, Martinelli και Ferriere Nord και να προσδιοριστεί με ακρίβεια ...»
This figure will need to be divided among ILRO, Martinelli and Ferriere Nord and will have to be agreed precisely . . .'
Η δεύτερη ομάδα συμπράξεων συνίστατο κυρίως στον καθορισμό ποσοστώσεων μεταξύ των ανηκόντων σε ομίλους Γάλλων παραγωγών [δηλαδή οι επιχειρήσεις TU και SMN (Όμιλος Sacilor)], καθώς και των επιχει­ρήσεων CCG και STPS (όμιλος Usinor), των μη ανηκόντων σε ομίλους Γάλλων κατασκευαστών, συμπεριλαμβανομένης της Sotralentz και των λοιπών ξένων επιχειρήσεων που δρουν στη γαλλική αγορά από το Βέλγιο (TFE/FBC, Boël/Trébos ΤΑ) και την Ιταλία (Ferriere Nord — Pittini, ILRO και Martinelli) όπως επίσης της Trefilarbeb (Γερμανία/Μπενελούξ).
The second set of agreements mainly concerned quotas; these agreements were concluded by the integrated French manufacturers (TU and SMN (Sacilor Group) and CCG and STPS (Usinor Group), the non-integrated French manufacturers including Sotralentz, and the other foreign undertakings operating on the French market, from Belgium (TFE/FBC, Boël/Trébos and TA), Italy (Ferriere Nord, ILRO and Martinelli), and Germany and Benelux (TA).
Τα αποτελέσματα των σχετικών διαπραγματεύσεων κα­ταγράφηκαν συνολικά στο «protocole d'accord» που συνάφθηκε στις αρχές του Οκτωβρίου 1983.
The results of the negotiations which took place were set out comprehensively in a 'protocole d'accord' at the beginning of October 1983.
«Συγχρόνως, από τον Απρίλιο του 1983 προβλέπε­ται αύξηση των τιμών κατά 200-300 FF/ανά τόνο.
'At the same time a recovery of FF 200 to 300 per tonne is envisaged from April 1983.
Η ποσόστωση μας (δηλαδή της Ferriere Nord) δεν θα ξεπεράσει τους 2 500 τόνους για το 1983, εφόσον η αγορά διατηρηθεί στις προαναφερθείσες τάξεις μεγέθους ...
Our quota (i.e. that of Ferriere Nord) will not exceed 2 500 tonnes for 1983 if the market remains at the size mentioned ...
Η αύξηση 300 FF προβλέπεται κατά τον Ιούλιο.»
A further FF 300 rise is expected arround July'.
Παράλληλα με τον καθορισμό ποσοστώσεων έλαβαν χώρα επίσης διάφορες συμπράξεις σχετικά με τις τιμές μεταξύ των προαναφερόμενων κατασκευα­στών.
Alongside these quota arrangements there were also various price agreements between the same manufacturers.
Ένα σημείωμα του κ. Haller (CCG) επιβεβαιώνει τις ανωτέρω ποσοστώσεις:
A note by Mr Haller (CCG) confirms the above quotas:
Στη συνέχεια περιγράφονται λεπτομερώς οι συμπρά­ξεις.
The following paragraphs describe the agreements in detail.
α) Προετοιμασία
(a) Preparing the ground
«Επιτεύχθηκε συμφωνία για το ποσοστό διείσδυ­σης των Ιταλών ύψους 10%, αλλά οι Ιταλοί απαιτούν ταχεία αύξηση των τιμών.
'Agreement was reached on a penetration rate of 10% for the Italians, but the Italians requested a rapid rise in prices.
Ο κ. Marie μας πληροφορεί ότι πρέπει να λάβουμε τη συμφωνία της Arbed για 7%, των Βέλγων για 3% και των άλλων Γάλλων για 19% . . .
Mr Marie said that we had to secure the agreement of Arbed to 7%, of the Belgians to 3 % and of the other French to 19% . . .
Απαιτείται απόλυτη εχεμύθεια σχετικά με τις συνομιλίες τόσο έναντι των αντιπροσώπων των ιταλικών επιχειρήσεων στη Γαλλία όσο και έναντι και άλλων επιχειρήσεων που επιθυμούν να δυΐίσδύσουν ή Γάλλων προμηθευ­τών.»
Absolute discretion about these conversations was requested both vis-à-vis the representatives in France of the Italian companies and vis-à-vis other importing companies or French suppliers.'
Ο κ. Stabiumi, αντιπρόσωπος της Industrie Siderurgi­che Associate (ISA) έλαβε επίσης μέρος στη συνεδρία­ση ως «εγγυητής στις συμφωνίες», εκπροσωπώντας το σύνολο του ιταλικού τομέα δομικών πλεγμάτων.
Mr Stabiumi, representing the Industrie Siderurgiche Associate (ISA) was also at the meeting as 'guarantor of the agreement' on behalf of the whole Italian welded mesh sector.
Κατά τη διάρκεια του δεύτερου εξαμήνου του 1982, οι συμφωνίες που απέβλεπαν στην προστασία της γαλλι­κής αγοράς δεν φαίνονταν να προχωρούν ικανοποιη­τικά ως προς την πλειοψηφία των συμμετεχόντων, κυρίως επειδή ορισμένες επιχειρήσεις, και κυρίως η Iiro και προφανώς η Sotralentz, είχαν σταματήσει να συνεργάζονται.
In the second half of 1982 the agreements to protect the French market did not appear to be working well for most participants, the main reason being that certain companies, in particular ILRO, and probably Sotralentz, were no longer cooperating.
Εντούτοις, στις αρχές του 1983 έγιναν προσπάθειες για τη νέα επιβολή των συμφωνηθέντων περιορισμών στη γαλλική αγορά.
In early 1983, however, efforts were made to re-establish the agreed restrictions on the French market.
'Ετσι, στις 4 Ια­νουαρίου 1983 ο κ. Charbaut της STA συναντήθηκε με τον κ. Montanelli της Iiro και τον αντιπρόσωπο τους, κ. Barouch της Sovep.
Thus, on 4 January 1983, Mr Charbaut of STA met Mr Montanelli of ILRO and the latter's agent, Mr Barouch of SOVEP.
Όταν ο κ. Montanelli ρωτήθηκε αν ήταν διατεθειμένος να συνάψει συμφωνία για τον περιορισμό της διείσδυσης στη γαλλική αγορά, απά­ντησε ότι «ελπίζει να συνάψει νέα συμφωνία και δηλώνει ότι μπορεί να δεσμευθεί εν ονόματι της Iiro και της Pittini· θα έπρεπε βέβαια να λυθεί το πρόβλημα της Martinelli, πράγμα που θα μπορούσε να αποτελέ­σει αντικείμενο ξεχωριστής συμφωνίας, εάν ο κ. Montanelli δεν μπορούσε να παρέμβει.»
Mr Montanelli was asked whether he would be writing to conclude an agreement limiting penetration into the French market. He replied that he 'wished to conclude a new agreement and stated he would enter into commitments on behalf of ILRO and Pittini . . .
Μετά τη συνεδρίαση αυτή, ακολούθησαν διαπραγμα­τεύσεις μεταξύ των διαφόρων ενδιαφερομένων μερών και στις 24 Μαΐου 1983 η υπόθεση είχε φθάσει στην ηγεσία της Sacilor, τη μητρική εταιρεία της TU. Την ίδια ημέρα, ο κ. Choppin de Janvry, Directeur Straté­gique et Affaires Internationales της Sacilor, απηύθυνε
After the above meeting, negotiations proceeded between the various interested parties and by 24 May 1983 the handling of the affair had risen to a senior level in Sacilor, TU's parent company. On that day Mr Choppin de Janvry, Directeur Stratégique et Affaires
CCG προς τον κ. Marie, το οποίο επαναλαμβάνει το κείμενο ενός τέλεξ του κ. Buck προς τον κ. Michel: ένα τέλεξ προς τον κ. F.
1983 quoting the text of a telex from Mr Buck to Mr Michel:
Buck της Tradearbed (θυγα­τρικής της Arbed όπως και η ΤΑ).
Internationales of Sacilor, sent a telex to Mr F. Buck of Tradearbed (like TA, an Arbed subsidiary).
Στο τέλεξ αυτό μεταξύ άλλων αναφέρονται τα εξής:
This telex stated inter alia:
Συνε­πώς, δεχόμαστε την πρόταση συμβιβασμού που μας κάνατε, ελπίζοντας να είστε ικανοποιημένος με την εξέλιξη αυτή.
'Following receipt of your telex of 13 June, I have attended to the matter personally and am pleased to inform you that we agree for a period of a year and a half to a right to supply 7,55 % from Arbed works, tailor-made mesh being included in the percentage.
Ελπίζω η συνεργασία μας να οδηγήσει τώρα σε ταχεία βελτίωση των τιμών».
This means, therefore, that we have accepted your compromise proposal and I hope thus to have given satisfaction; I hope our collaboration will now lead to a rapid improvement in prices.'
Στη συνέχεια, πραγματοποιείται αύξηση των τιμών βάσης κατά 125 FF ανά τόνο, φθάνοντας σε 3 200 FF ανά τόνο, ενώ η έκπτωση παραμένει σταθερή σε 275 FF ανά τόνο.
This wish in fact came true: the temporary rebate on the TU basic price of FF 3 075 per tonne was FF 700 per tonne in June 1983, in July it was FF 650 per tonne; in August FF 600 per tonne; in September FF 400 per tonne and in October FF 275 per tonne, followed by a rise in the basic price of FF 125 per tonne to FF 3 200 per tonne on 1 November 1983, with the rebate remaining at FF 275 per tonne.
Την 1η Ιανουαρίου 1983, η βασική τιμή αυξήθηκε περαιτέρω κατά 80 FF αγά τόνο, ενώ η προσωρινή έκπτωση παρέμεινε αμετάβλητη στο επίπεδο των 275 FF ανά τόνο, τουλάχιστον έως τον Οκτώβριο του 1984.
On 1 January 1984 the basic price'was raised by a further FF 80 per tonne while the temporary rebate remained unchanged at FF 275 per tonne at least until October 1984.
Η συνολική αύξηση των τιμών ανήλθε στην περίοδο από τον Ιούνιο του 1983 έως τον Ιανουάριο του 1984 σε 630 FF ανά τόνο, δηλαδή 26%.
The total rise in the price was FF 630 per tonne between June 1983 and January 1984, or 26%.
Η πραγματική εφαρμογή της συμφωνίας από τη Mar­tinelli τους μήνες Ιούλιο — Αύγουστο — Σεπτέμβριο του 1983 αποδεικνύεται από το ακόλουθο τέλεξ, το οποίο έστελε η Martinelli στην Italmet στις 14 Ιουλίου 1983:
The acutal operation of the agreement by Martinelli during July/August/September 1983 is shown by the following telex sent by Martinelli to Italmet on 14 July 1983:
Το τέλεξ στη συνέχεια αναφέρεται στις δυσκολίες που προέκυψαν μεταξύ των Γάλλων παραγωγών και της ΤΑ όσον αφορά το προσήκον ύψος της ποσόστωσης για την ΤΑ.
The telex goes on to refer to difficulties which have arisen between the French producers and TA regarding the appropriate level of the quota for TA.
Στις 25 Μαΐου 1983 ο κ. Buck απαντά με τέλεξ του στον κ. Choppin de Janvry, όπου διευκρινί­ζεται η θέση της Arbed/TA και κάνει μια «τελευταία χειρονομία συμφιλίωσης» όσον αφορά την ποσόστω­ση της ΤΑ.
Mr Buck replied on 25 May 1983 with a telex to Mr Choppin de Janvry, explaining the Arbed / TA point of view and making a 'final conciliatory gesture' in relation to TA's quota.
Ακολούθησε μια «πρόταση συμβιβασμού» των Γάλλων παραγωγών, η οποία περιέχεται σε ένα τέλεξ με ημερομηνία 14 Ιρυνίου 1983, που βρέθηκε στην TU και με το οποίο διαβιβάζεται στον κ. Marie το κείμενο ενός τέλεξ με ημερομηνία 13 Ιουνίου 1983 προς τον κ. Buck από τον κ. Jacques Michel, αναπληρωτή γενικό διευθυντή της Usinor, της μητρικής εταιρείας της CCG.
This was followed by a 'compromise proposal' from the French producers, the terms of which are set out in a telex dated 14 June 1983, found at TU, conveying to Mr Marie the text of a telex dated 13 June 1983 to Mr Buck from Mr Jacques Michel, Deputy Managing Director of Usinor, CCG's parent company.
Ακολουθούν οι όροι της πρότασης αυτής· αφορούν «το μερίδιο παραδόσεων δομικών πλεγμά­των της Arbed στη γαλλική αγορά έτσι ώστε να διευκολυνθεί η ταχεία σύναψη μιας συμφωνίας σχετι­κά με τα δομικά πλέγματα στην αγορά αυτή, συμφω­νία για την οποία έχουν ήδη δώσει τη συγκατάθεση τους τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη»:
The terms of the proposal, which related to 'Arbed's share of deliveries of welded mesh on the French market' and was aimed at 'facilitating the speedy conclusion of a welded mesh agreement on this market, an agreement which has already received the assent of the other parties concerned', are as follows:
«— δικαίωμα πωλήσεων στην αγορά ύψους 6,3 % προερχόμενες από τα εργοστάσια της Arbed στο Λουξεμβούργο (λάθος:, για τα γερμανικά εργοστάσια, δεδομένου ότι η Arbed δεν έχει στο Λουξεμβούργο εργοστάσια που κατα­σκευάζουν δομικά πλέγματα),
'We can authorize you to sell 3 to 4 trailer loads of standard mesh for delivery by our lorry to locations near the frontier on the terms of FF 400 rebate on the Tréfilunion list prices, for delivery in the second half of September, unless, that is, you have sold the remainder of the production quota.' right to supply 6,3% of the market from Arbed's Luxembourg works (this is a mistake for 'German' works, Arbed having no works making welded mesh in Luxembourg),
Στις 3 Νοεμβρίου 1983, ο κ. Duroux (TU) έστειλε προς τον κ. François της Italmet (αντιπρόσωπο της Ferriere Nord και της Martinelli) ένα «πράσινο φύλλο» («feuille verte»), στο οποίο αναφέρονταν οι τιμές βάσης 3 200 FF και 3 290 FF και η προσωρινή μέγιστη έκ­πτωση 275 FF ανά τόνο που εφαρμόζονταν σε παραγ­γελίες με παράδοση το Δεκέμβριο του 1983.
On 3 November 1983 Mr Duroux (TU) sent to Mr François of Italment (representing Ferriere Nord and Martinelli) a 'green sheet' (feuille verte) showing the basic prices of FF 3 200 and FF 3 290 and the temporary maximum rebate of FF 275 per tonne applicable to orders for delivery in December 1983.
— πλήρης ενσωμάτωση των δομικών πλεγμάτων βάσει σχεδίων ("sur devis") στη συμφωνία για να διασφαλιστεί η απόλυτη σαφήνεια των δηλώσεων,
full integration of tailor-made mesh to ensure complete clarity in the returns,
Στις 4 Νοεμβρίου 1983, ο κ. Knap, της ΤΑ Γαλλίας, παραπονείται προς τον κ. Schurr (ΤΑ), σε ένα σημεί­ωμα που βρέθηκε στην TU, ότι οι προβλέψεις των πωλήσεων στη Γαλλία το 1984 θα ανέρχονταν σε 27 000 τόνους δομικών πλεγμάτων, δηλαδή 11,75% μιας αγοράς που υπολογίζεται σε 230 000 τόνους, ενώ η ποσόστωση του 7,55% περιόριζε τις πωλήσεις της ΤΑ σε 17 350 τόνους.
On 4 November 1983 Mr Knap of TA France complained to Mr Schurr (TA) in a note found at TU that the TA forecasts for sales in France in 1984 could have been 27 000 tonnes of welded mesh, or 11,75% of a market estimated at 230 000 tonnes, whereas the quota of 7,55% would restrict TA sales to 17 350 tonnes.
Και προσθέτει: «Δεν ξέρουμε πώς θα μπορέσουμε να κατανείμουμε τους 17 350 τόνους δομικών πλεγμάτων για να συμπληρώσουμε
He adds 'it is not very clear to us how we are going to be able to apportion the 17 350 tonnes of
Η προσφορά αυτή έγινε δεκτή, όπως προκύπτει από το τέλεξ με ημερομηνία 22 Ιουνίου 1983 του κ. Albert της
This offer was accepted, as is evidenced by a telex from Mr Albert of CCG to Mr Marie dated 22 June
— κατασκευαστές που ανήκουν σε ομίλους τους πίνακες που εσωκλείονται στο προαναφερθέν σημείωμα σας».
60,50 welded mesh to complete the tables attached to your note'.
Αυτό δείχνει ότι η ΤΑ δεν μπορεί, βάσει της συμφωνίας, να παραδώσει στη Γαλλία την ποσότητα που θα παρέδιδε υπό διαφορετικές συνθή­κες.
This shows that TA was being prevented by the agreement from delivering to France the full quantity which it could otherwise have delivered.
από τους οποίους όμιλος Sacilor (TU και SMN)
of which Sacilor group (TU and SMN)
40,50 όμιλος Usinor (CCG και STPS)
Usinor group (CCG and STPS)
Οκτώβριος β) Το «protocole του 1983
(b) The 1983
Στις 4 Οκτωβρίου 1983, συνάφθηκε το επονομαζόμενο «protocole d'accord».
On 4 October 1983 the so-called 'protocole d'accord' came into being.
Στο πρωτόκολλο αυτό συνοψί­ζονται τα αποτελέσματα διαφόρων διαπραγματεύσε­ων.
In it are set out comprehensively the results of various negotiations, in particular those between:
Περιλαμβάνονται συγκεκριμένα οι ακόλουθες διαπραγματεύσεις:
(iv) penalties are payable for deliveries in excess of quota;
(Πηγή: χειρόγραφο σημείωμα σχετι­κά με τη συνεδρίαση της 28ης Σεπτεμβρίου 1983 κατά τη διάρκεια της οποίας έγινε η κατανομή των ποσοστώσεων μεταξύ των Γάλλων κατασκευα­στών και της Arbed και στην οποία έλαβαν μέρος οι αντιπρόσωποι της TU, Adets και STA)· ν) η διάρκεια ισχύος του «protocole d'accord» είναι από την 1η Ιουλίου 1983 έως τις 31 Δεκεμβρίου 1984 «με πιθανή παράταση για το 1985 σε συνάρτηση με τις διαβουλεύσεις που θα αρχίσουν το Σεπτέμβριο του 1984.»
(v) the duration of the protocole d'accord is from 1 July 1983 to 31 December 1984, 'with renewal possible for 1985 in the light of consultations beginning September 1984'.
(62) β) μεταξύ των Γάλλων κατασκευαστών και της Arbed (βλέπε ανωτέρω σημείο 55) και γ) μεταξύ των Γάλλων, των Ιταλών (βλέπε ανωτέρω σημεία 52 έως 54) και των Βέλγων κατασκευαστών (εκτός της Arbed Γάνδης).
(a) the French producers themselves, including their associations Adets and STA(') (source: manuscript note on the meeting of 28 September 1983 at which the allocation of quotas between French producers and Arbed was discussed and which was attended by representatives of TU, Adets and STA),
Η βελγική συμμετοχή προκύπτει από το ίδιο το «protocole d'accord».
(c) the French, Italian (see 52 to 54) and Belgian producers (except Arbed-Ghent). The Belgian involvement is apparent from the 'protocole d'accord' itself.
Το «protocole d'accord» περιλαμβάνει τις ακόλουθες κύριες ρυθμίσεις:
The 'protocole d'accord' contains the following main provisions:
Οπως προαναφέρθηκε, το μερίδιο της αγοράς που δόθηκε στα γερμανικά εργοστάσια της ΤΑ στο St Ingbert είναι 6,8 %.
The allocation to TA's German works at St. Ingbert was 6,8 % of the market, as already indicated.
Δεν προβλέφθηκε άλλη ποσόστω­ση για τα γερμανικά εργοστάσια.
There was no other quota for German works.
Από το ποσοστό 13,95 % που δόθηκε στην Ιταλία και το Βέλγιο, το 10 % ήταν για την Ιταλία και το 3,95% για το Βέλγιο (εξαιρουμένου του εργοστασίου της ΤΑ στη Γάνδη).
Of the 13,95 % allocated to Italy and Belgium, 10 % was the Italian share and 3,95% was the Belgian share (excluding TA's Ghent works).
Το 10% της Ιταλίας δεν κατανεμήθηκε από τους Γάλλους παραγωγούς μεταξύ της Ferriere Nord, της Iiro και της Martinelli, οι οποίες θα έπρεπε να συμφω­νήσουν μεταξύ τους για την κατανομή.
The 10% for Italy was not subdivided by the French producers as between Ferriere Nord, ILRO and Martinelli, who were left to arrange their own subdivision.
Πάντως, η Iiro λαμβάνει ένα «θεωρητικό δικαίωμα» ύψους 9 % στους υπολογισμούς της 10ης Αυγούστου 1984, οι οποίοι χρησίμευσαν για την προετοιμασία του προϋπολογι­σμού της TU του 1985 και 1986.
ILRO was, however, given a 'theoretical right' to 9 % in calculations dated 10 August 1984 used in preparing the TU budget for 1985 and 1986.
Το μερίδιο ύψους 3,95% του Βελγίου δόθηκε κατά 2,86% στην Boël/ Trébos και κατά 1,09% στην FBC/TFE.
Belgium's 3,95 % was divided among Boël/Trébos an.d FBC/TFE, which had 2,86% and 1,09% respectively.