natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με Διάταξη της 8ης Σεπτεμβρίου 1989, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 31 Οκτωβρίου 1989, το Østre Landsret υπέβαλε διάφορα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 36 και 37 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3183/80 της Επιτροπής.
By an order of 8 September 1989, which was received at the Court on 31 October 1989, the Østre Landsret [Eastern Division of the High Court] referred a number of questions on the interpretation of Articles 36 and 37 of Commission Regulation (EEC) No. 3183/80 for a preliminary ruling.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του ODS, ενεργούντος ως εντολοδόχου της εταιρίας Jaka, και του δανικού Υπουργείου Γεωργίας, σχετικά με την άρνηση του τελευταίου να παρατείνει την ισχύ πιστοποιητικού εξαγωγής με προκαθορισμό του ποσού της επιστροφής που είχε χορηγηθεί στην εταιρία αυτή.
Those questions had arisen in proceedings between Organisationen Danske Slagterier, acting as Agent for the JAKA undertaking, and the Danish Ministry of Agriculture concerning the refusal by the latter to extend the period of validity of an export certificate fixing in advance the refund to be granted to that undertaking.
(5-8-9) Η εταιρία Jaka παράγει και εξάγει ψημένο χοιρομέρι σε κονσέρβες.
JAKA produced and exported canned cooked ham.
Εξ αιτίας απεργίας, η οποία έπληξε τις μεταφορές προς και από τα σφαγεία και είχε ως αποτέλεσμα το κλείσιμο τους και την αναστολή των παραδόσεων, η Jaka αναγκάστηκε να διακόψει τη λειτουργία της επί δεκαπενθήμερο και δεν μπόρεσε να παραγάγει εγκαίρως την απαραίτητη ποσότητα κονσερβών για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις εξαγωγής που απέρρεαν από το πιστοποιητικό, η ισχύς του οποίου έληγε στις 31 Μαΐου 1985.
Because of a strike which affected transport to and from abattoirs, leading to their closure and suspension of supplies, JAKA was obliged to suspend operations for fifteen days and was unable to produce within the stipulated period the quantity of canned products necessary for it to comply with its export obligations under the terms of the certificate which expired on 31 May 1985.
Η ανωτέρω εταιρία ζήτησε να παραταθεί η ισχύς του πιστοποιητικού έως τις 12 Ιουλίου, το αίτημα όμως αυτό απορρίφθηκε από το υπουργείο, με την αιτιολογία ότι η απεργία δεν ήταν δυνατόν να έχει τόσο μακροχρόνιες επιπτώσεις.
Following the dismissal of a complaint made to the Ministry, Organisationen Danske Slagterier brought the matter before the Østre Landsret, seeking a declaration that the exports in question had been prevented by reason of force majeure, that the Ministry was obliged to extend the period of
"Τα άρθρα 36 και 37 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3183/80 της Επιτροπής, της 3ης Δεκεμβρίου 1980, περί κοινών τρόπων εφαρμογής του καθεστώτος πιστοποιητικών εισαγωγής, εξαγωγής και προκαθορισμού για τα γεωργικά προϊόντα, έχουν την έννοια ότι δεν συντρέχει περίπτωση ανωτέρας βίας όταν ο εφοδιασμός σε πρώτες ύλες μιας επιχειρήσεως που έχει λάβει πιστοποιητικό προκαθορισμού διακόπτεται λόγω νόμιμης απεργίας σε άλλες επιχειρήσεις, εφόσον η προειδοποίηση απεργίας που είχε ήδη δοθεί κατά τον χρόνο της υποβολής της αιτήσεως πιστοποιητικού από την επιχείρηση ανέφερε ότι η απεργεία θα άρχιζε κατά τη διάρκεια της ισχύος του πιστοποιητικού, υπήρχε όμως το ενδεχόμενο να μην πραγματοποιηθεί η απεργία ή να μην επηρεάσει την εν λόγω επιχείρηση."
"Articles 36 and 37 of Commission Regulation (EEC) No. 3183/80 of 3 December 1980 laying down common detailed rules for the application of the system of import and export licences and advance fixing certificates for agricultural products must be interpreted as meaning that there is no force majeure where supplies of raw materials to an undertaking which has obtained a certificate of advance fixing are halted owing to a lawful strike in other undertakings if, when the undertaking applied for the certificate, a notice had already been issued that a strike would begin during the period of validity of the certificate, but it was possible that the strike would not take place or would not affect the undertaking in question."
0 γενικός εισαγγελέας Jean Mjscho ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 22ας Ιανουαρίου 1991.
Mr Advocate General Mischo delivered his Opinion at the sitting on 22 January 1991.
0 γενικός εισαγγελέας κατέληξε στο εξής συμπέρασμα:
He concluded as follows:
Τα άρθρα 36 και 37 του κανονισμού 3183/80 έχουν την έννοια ότι δεν συντρέχει περίπτωση ανωτέρας βίας όταν ο εφοδιασμός σε πρώτες ύλες
Articles 36 and 37 of Regulation No. 3183/80 must be interpreted as meaning that there can be no finding of force majeure in a case where the supply of raw materials to an undertaking which has received a certificate of advance fixing ceases by reason of a lawful strike in other undertakings if, in circumstances such as those in the main proceedings, the strike notice already issued when the certificate was applied for made it clear that the strike would begin during the period of validity of the certificate, even though there was a possibility that the strike would not take place in the present case or would not affect the undertaking in question.
Τα άρθρα 36 και 37 του κανονισμού 3183/80 έχουν την έννοια ότι οι επιπτώσεις απεργίας δυναμένης να εξομοιωθεί προς περίπτωση ανωτέρας βίας μπορούν να ληφθούν υπόψη μόνο για περίοδο αντίστοιχη προς τη διάρκεια της απεργίας, προσαυξανόμενη εν ανάγκη προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι καθυστερήσεις που τυχόν προκάλεσε η απεργία όσον άφορα την επανέναρξη της διαδικασίας παραγωγής, υπό την προϋπόθεση ότι έγινε πλήρης εκμετάλλευση της παραγωγικής ικανότητας της επιχειρήσεως τόσο κατά την έναρξη της απεργίας όσο και στη συνέχεια της.
Articles 36 and 37 of Regulation No. 3183/80 must be interpreted as meaning that the effects of a strike treated as tantamount to force majeure may only be taken into consideration for a period of time corresponding to that of the strike, extended if necessary to take account of delays which may result from the strike with regard to resumption of production, provided that the capacity of the undertaking was being fully used both when the strike began and subsequently.
Τα άρθρα 36 και 37 του κανονισμού 3183/80 έχουν την έννοια ότι ο αρμόδιος οργανισμός του κράτους μέλους που εκδίδει το πιστοποιητικό, όταν αποφασίζει επι αιτήσεως του κατόχου πιστοποιητικού εξαγωγής με προκαθορισμό του ποσού των επιστροφών με την οποία ζητείται είτε η ακύρωση του πιστοποιητικού είτε η παράταση της ισχύος του, οφείλει, κατά το μέτρο του δυνατού, να μεριμνά ώστε η προβλεφθεί σα εξαγωγή να μπορέσει να πραγματοποιηθεί με το αρχικώς προκαθορισθέν ποσό επιστροφής, εκτός αν επιβάλλεται άλλως προς αποφυγή στρεβλώσεων του ανταγωνισμού ή αν λόγοι απτόμενοι των αναγκών της προβλεπτής διαχειρίσεως της αγοράς καθιστούν σκοπιμότερη τη λήψη αντίθετης αποφάσεως."
Articles 36 and 37 of Regulation No. 3183/80 must be interpreted as meaning that the competent authority in the Member State in which the licence or certificate was issued must, when making a decision on the request by the holder of an export certificate fixing refunds in advance for the cancellation of the certificate or for an extension to its period of validity, make sure that it acts as far as possible in such a way that the exportation provided for can take place at the
Με Διάταξη της 18ης Σεπτεμβρίου 1989, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 3 Νοεμβρίου 1989, το Bundesgerichtshof υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 52 της Συνθήκης ΕΟΚ.
- 8 rate of refund originally fixed in advance, unless the need to avoid distorting competition militates against this or reasons based on the need to have a predictable market management make a decision to the contrary appear more expedient."
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Ειρ.
By an order of 18 September 1989, which was received at the Court on 3 November 1989, the Bundesgerichtshof [Federal Court of Justice] referred a question on the interpretation of Article 52 of the EEC Treaty for a preliminary rul ing.
Στην ουσία, τα προσόντα αυτά λογίζονται ως κτηθέντα μετά από παρακολούθηση νομικών σπουδών σε γερμανικό πανεπιστήμιο, επιτυχία στην πρώτη κρατική εξέταση και πρακτική εξάσκηση, κατά το πέρας της οποίας ο υποψήφιος υποβάλλεται σε δεύτερη κρατική εξέταση.
The Italian and German Governments took the view that Article 52 of the Treaty made it clear that, in the absence of Community rules designed to co-ordinate the conditions for admission to practise in a self-employed capacity as a lawyer and the exercise of such profession, and of directives facilitating the mutual recognition of diplomas admitting a person to practise as a lawyer, a Member State was entitled to make admission to the Bar dependent on compliance with non-discriminatory conditions laid down by national law.
Το υπουργείο διευκρίνισε εξάλλου ότι το άρθρο 52 της Συνθήκης ΕΟΚ δεν παρείχε στην ενδιαφερόμενη το δικαίωμα να ασκήσει το επάγγελμα της στη Γερμανία
The Court noted in this regard that national conditions governing qualifications, even if applied without discrimination based on nationality, could have the effect of impeding the exercise by nationals of other Member States of the right of establishment guaranteed to them by Article 52 of the Treaty. This could be the case if the national rules in
10 βάσει των επαγγελματικών προσόντων που είχε αποκτήσει στην Ελλάδα.
question disregarded knowledge and qualifications which had already been acquired by the person concerned in another Member State.
Παρατηρείται συναφώς ότι εθνικές προϋποθέσεις ως προς τα απαιτούμενα προσόντα, ακόμα και αν εφαρμόζονται αδιακρίτως, είναι δυνατόν να έχουν ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση της ασκήσεως, από υπηκόους των άλλων κρατών μελών, του δικαιώματος της εγκαταστάσεως, το οποίο τους παρέχει το άρθρο 52 της Συνθήκης.
"Article 52 of the EEC Treaty must be interpreted as meaning that the national authorities of a Member State, to which a request for authorization to practise as a lawyer is made by a Community national who is already permitted to practise as a lawyer in his country of origin, and practises as a legal adviser in that country, are required to examine to what extent the knowledge and qualifications attested by the qualification acquired by the person concerned in his country of origin correspond to those required by the rules of the host State; where there is only partial equivalence of qualifications, the national authorities in question are entitled to require the person concerned to establish that he has acquired the knowledge and qualifications lacking."
Αυτό μπορεί να συμβαίνει στην περίπτωση που οι σχετικοί εθνικοί κανόνες δεν λαμβάνουν υπόψη τις γνώσεις και τα προσόντα που ο ενδιαφερόμενος έχει ήδη αποκτήσει σε άλλο κράτος μέλος.
"The obligation contained in Article 52 of the EEC Treaty not to treat Community nationals less favourably when they wish to carry on activities in the territory of more than one Member State, must be interpreted as meaning that the competent authorities of a Member State, in assessing an
Αν από τη συγκριτική εξέταση προκύπτει μερική μόνον ισοτιμία μεταξύ αυτών των γνώσεων και προσόντων, το κρότος μέλος υποδοχής δικαιούται να απαιτήσει από τον ενδιαφερόμενο να αποδείξει ότι έχει αποκτήσει τις γνώσεις και τα προσόντα που του έλειπαν.
10 application for admission to the profession of lawyer (Rechtsanwalt) by a national of another Member State who is admitted and practises as a lawyer in his own Member State and is already recognized and works as a legal adviser (Rechtsbeistand) in the Member State in which admission is applied for, are obliged to examine to what extent the academic and professional qualifications acquired by the applicant in the Member State of origin and in the host Member State correspond with those required by national law for access to the profession, and that they must take account of such concordance."
Υπογραμμίζεται, τέλος, ότι κάθε απόφαση των αρχών του κράτους μέλους υποδοχής πρέπει να μπορεί να προσβληθεί ενώπιον των δικαστηρίων, ούτως ώστε να είναι δυνατός ο έλεγχος της νομιμότητας της από πλευράς κοινοτικού δικαίου και ότι ο ενδιαφερόμενος πρέπει να μπορεί να λάβει γνώση της αιτιολογίας της αποφάσεως που τον αφορά.
By an application lodged on 21 September 1989, the Interhotel Company sought the annulment of a Commission decision of 19 July 1989 reducing the assistance which the European Social Fund had originally approved in respect of a training project presented on behalf of the applicant.
"Το άρθρο 52 της Συνθήκης ΕΟΚ έχει την έννοια ότι οι εθνικές αρχές κράτους μέλους στ ι ς οποί ες έχει υποβάλει αίτηση αδείας ασκήσεως του επαγγέλματος του δικηγόρου υπήκοος χώρας της Κοινότητας στον οποίο έχει ήδη δοθεί άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος αυτού στη χώρα καταγωγής του και ο οποίος ασκεί τα καθήκοντα νομικού συμβούλου σε αυτό το κράτος μέλος υποχρεούνται να εξετάζουν κατά πόσον οι γνώσεις και τα προσόντα που πιστοποιούνται με το δίπλωμα που έχει λάβει ο ενδιαφερόμενος στη χώρα καταγωγής του είναι ισότιμα των απαιτουμένων κατά τη νομοθεσία του κράτους υποδοχής.
To that extent, the Court held that the contested decision, although addressed to the Portuguese Republic, was of direct and individual concern to the applicant within the meaning of the second paragraph of Article 173 of the Treaty, in so far as that decision deprived the applicant of a portion of the aid which had originally been accorded to it, without the Member State having in this regard any independent power of appraisal.
Σε περίπτωση μερικής μόνον ισοτιμίας των διπλωμάτων, οι εν λόγω εθνικές αρχές μπορούν να απαιτήσουν από τον ενδιαφερόμενο να αποδείξει ότι έχει αποκτήσει τις γνώσει ς και τα προσόντα που του έλειπαν."
It was also not disputed that the Fund applied only to the Member State and that it assumed responsibility in so far as it guaranteed the accuracy of facts and figures given in the request for payment of the balance and in so far as it might be required to guarantee that the training courses were properly conducted.
Ο γενικός εισαγγελέας Walter Van Gerven ανέπτυΕε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 28ης Νοευβρίου 1990.
Bearing in mind the Member State's central rôle and the extent of the responsibilities which it had assumed regarding the presentation and supervision of the costs of the training courses, the Court held that the opportunity for it to submit its observations prior to the adoption of a decision definitively reducing the aid payable amounted to a substantial formal requirement, non­compliance with which resulted in the contested decision being declared void.
0 γενικός εισαγγελέας κατέληξε στα εξής:
The Court ruled as follows:
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 21 Σεπτεμβρίου 1989, η εταιρία Interhotel ζήτησε την ακύρωση αποφάσεως της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 1989, με την οποία μειώθηκε η συνδρομή την οποία είχε αρχικώς εγκρίνει το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο για ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που είχε υποβληθεί για λογαριασμό της προσφεύγουσας.
Annul in part the Commission decision of 19 July 1989 relating to Project No. 870840/P1 of the European Social Fund in so far as it refuses to pay Interhotel aid relating to qualified professionals in the amount of Esc 3 321 000;
Κατά τούτο, η επίδικη απόφαση, καίτοι απευθύνεται στην Πορτογαλική Δημοκρατία, αφορά την προσφεύγουσα άμεσα και ατομικά κατά την έννοια του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης, διότι την στερεί μέρους της συνδρομής που της είχε εγκριθεί αρχικά, χωρίς να αφήνει στο κράτος μέλος ιοία εξουσία εκτιμήσεως.
By an application lodged on 5 October 1989, the undertaking Estabelecimentos Isidoro M. Oliveira SA sought the annulment of two Commission decisions of 27 June 1989 reducing the assistance which the European Social Fund had originally approved in respect of two training projects submitted on behalf of the applicant.
Ακυρώνει την απόφαση της 19ης Ιουλίου 1989, με την οποία κρίθηκε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις χρηματοδοτήσεως δαπανών ύψους 62.479.600 εσκούδων, που αφορούν την υπ'αριθ. 870840/Ρ1 υποβληθεί σα στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο αίτηση συνδρομής.
The decisions of 27 June 1989 declaring ineligible expenditure totalling Esc 63 450 244 and Esc 23 713 486 in relation to the Applications for Assistance Nos. 870708/PI and 870708/P3 respectively, submitted to the European Social Fund, are deci ared void;
0 γενικός εισαγγελέας Marco Darmon ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του δευτέρου τμήματος της 5ης Μαρτίου 1991.
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting of the Second Chamber on 5 March 1991.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε:
He proposed that the Court should:
"- τη μερική ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 19ης Ιουλίου 1989, της αφορωσας το υπ'αριθ.
Annul the Commission decisions of 27 June 1989 relating to Projects Nos. 870708/P1 and 870708/P3 of the European Social Fund;
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 5 Οκτωβρίου 1989, η εταιρία Estabelecimentos Isidoro Μ.
Annul in part the Commission decision of 27 June 1989 relating to Project No. 870708/P1 of the Fund in so far as it refuses to pay aid in connexion with the preparation and translation of manuals and with budgetary administration and supervision in the amounts of Esc 2 247 308 and Esc 1 900 080 respectively;
Για τα βασικά στοιχεία της συλλογιστικής του Δικαστηρίου, βλ. απόφαση C-291/89 ανωτέρω.
Annul in part the Commission decision of 27 June 1989 relating to Project No. 870708/P3 of the Fund in so far as it refuses to pay aid relating to teaching materials and to the functioning and administration of courses in the amounts of Esc 1 637 612 and Esc 5 461 160 respectively;
Ακυρώνει τις αποφάσεις της 27ης Ιουνίου 1989, με τις οποίες κρίθηκε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις χρηματοδοτήσεως δαπανών συνολικού ύψους 63.450.244 εσκούδων και 23.713.486 εσκούδων, που αφορούν τις υπ'αριθ.
Case C­120/90: L. Post GmbH ν Oberfinanzdirektion München ­ 7 May 1991 (Preliminary ruling) (Free movement of goods ­ Common Customs Tariff ­ Tariff headings 0404 10 11 and 0404 90 33 ­ 75% whey protein concentrate) (Second Chamber)
Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα."
By an order of 13 March 1990, which was received at the Court on 26 April 1990, the Bundesfinanzhof [Federal Finance Court] referred a question concerning the interpretation of subheadings 0404 10 11 and 0404 90 33 of the Common Customs Tariff for a preliminary ruling.
Ο νενικός εισαγγελέας Marco Darmon ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του δευτέρου τμήματος της 5ης Μαρτίου 1991.
That question had arisen in proceedings between Post GmbH and the Oberfinanzdirektion [Principal Revenue Office], Munich, relating to the latter's decision to classify under subheading 0404 90 33 a product defined as "75% whey protein concentrate", on the ground that the proportion of lactose in that product represented only approximately one­fourteenth of the amount normally contained in powdered whey.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο:
Post GmbH, on the other hand, took the view that the product came under subheading 0404 10 11.
870708/Ρ1 και αριθ. 870708/Ρ3 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου- να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
In the Court's view, it was clear from the explanatory notes on heading 0404 of the Common Customs Tariff that the partial removal of lactose from the product in question did not affect its quality as "whey" within the meaning of that subheading.
Υποθ. C-120/90:
The Court ruled as follows:
Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Κοινό Δασμολόγιο - Δασμολογικές κλάσεις 0404 10 11 και 0404 90 33 - Συμπύκνωμα κατά 75% πρωτεϊνών του ορρού γάλακτος"
"The Common Customs Tariff must be interpreted as meaning that a product specified as "75% whey protein concentrate", containing 76.6% protei η, 5% lactose and 2.1% milk fat, without detectible sugar, obtained by the ultra­filtration of whey, must be classified under subheading 0404 90 33, "products consisting of natural milk constituents ...", of the Common Customs Tariff, in that subheading's version in the annex to Commission Regulation No. 3174/88 of 21 September 1988 amending annex I to Council Regulation (EECJ No. 2658/87 on the tariff and statistical nomenclature and on the Common Customs Tariff."
(προδικαστική)
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Second Chamber on 7 March 1991.
Με Διάταξη της 13ης Μαρτίου 1990, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 26 Απριλίου 1990, το Bundesfinanzhof υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των διακρίσεων 0404 10 11 και 0404 90 33 του Κοινού Δασμολογίου (ΚΔ).
"The combined nomenclature, as amended by Regulation (EEC) No. 3174/88, must be interpreted as meaning that whey powder obtained by ultra­filtration, containing 76.6% protein, 2.1% milk fat and 5% lactose, without detectable sugar, must be classified under subheading 0404 90 33."
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της εταιρίας Post και της OFDM σχετικά με απόφαση της τελευταίας να κατατάξει ένα ορισμένο προϊόν ως "συμπύκνωμα κατά 75% πρωτεϊνών του ορρού γάλακτος" στη διάκριση 0404 90 33, με την αιτιολογία ότι η αναλογία της λακτόζης στο προϊόν αυτό αντιπροσωπεύει μόνο το 1/14 περίπου της συνήθους περιεκτικότητας της σκόνης ορρού γάλακτος.
By an order of 12 October 1988, which was received at the Court on 17 November 1989, the High Court of Justice, Queen's Bench Division, referred a number of questions for a preliminary ruling on the interpretation of Articles 30 and 36 of the EEC Treaty, in order to determine whether British legislation governing the retail sale of sex articles was compatible with those provisions of the Treaty.
Η εταιρία Post, αντιθέτως, υποστήριξε ότι το προϊόν αυτό εμπίπτει στη διάκριση 0404 10 11.
Those questions had arisen in proceedings between Sheptonhurst and Newham Borough Council concerning the refusal by the latter to grant the company the necessary authorization to run a shop selling sex articles.
0 γενικός εισαγγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του δευτέρου τμήματος της 7ης Μαρτίου 1991.
"Article 30 of the EEC Treaty should be construed as meaning that national provisions prohibiting the sale of lawful sex articles from unlicensed sex establishments do not constitute a measure having an effect equivalent to a quantitative restriction on imports."
(Τέταρτο τμήμα)
He concluded as follows:
(προδικαστική)
"The questions referred must receive the same reply as in Case C-23/89.
Με Διάταξη της 12ης Οκτωβρίου 1988, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 17 Νοεμβρίου 1989, το High Court of Justice, Queen's Bench Division, υπεΒαλε διάφορα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 3Ó και 36 της Συνθήκης ΕΟΚ, προκειμένου να κρίνει κατά πόσον συμβιβάζεται με τις διατάξεις αυτές εθνική νομοθεσία περί της λιανικής πωλήσεως των πορνογραφικών ειδών.
The Court should therefore declare that Article 30 of the EEC Treaty must be interpreted as meaning that national provisions prohibiting the sale of lawful sex articles from unlicensed establishments cannot be regarded as measures having an effect equivalent to quantitative restrictions on imports."
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε:
Case C-266/89:
0 γενικός εισαγγελέας Carl Otto Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τετάρτου τυηυατος της 17nc Απριλίου 1991.
By an application lodged on 23 August 1989, the Commission brought an action seeking a declaration that by not taking the measures necessary to comply with the judgment of the Court of 11 July 1985 in Case 101/84, Commission ν Italy, the Italian Republic had failed to fulfil its obligations under Article 171 of the EEC Treaty.
"Στα υποβληθέντα ερωτήματα προσήκει η απάντηση που δόθηκε στην υπόθεση C23/89. Το Δικαστήριο πρέπει συνεπώς να αποφανθεί ότι το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ έχει την έννοια ότι οι εθνικές διατάξεις οι οποίες απαγορεύουν την πώληση επιτρεπομένων πορνογραφικών ειδών από μη εξουσιοδοτημένα καταστήματα οεν μπορούν να θεωρηθούν ως μέτρα αποτελέσματος ισοδυνάμου προς ποσοτικούς περιορισμούς κατά την εισαγωγή."
By continuing not to compile statistical returns in respect of carriage of goods by road in accordance with the rules 1 aid down in Council Directive 78/546/EEC of 12 June 1978 on statistical returns in respect of carriage of goods by road, as part of regional statistics, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under that directive and under Article 171 of the EEC Treaty.