natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Προδικαστική - Verwaltungsgericht Frankfurt am Main - Ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου όσον αφορά την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθεισών επιχορηγήσεων στο πλαίσιο κοινής οργανώσεως αγοράς -Ενίσχυση στη μεταποίηση γογγυλίων - Εξαίρεση στηριζομένη στην απώλεια του πλουτισμού - Περιορισμοί τους οποίους επιβάλλει το κοινοτικό δίκαιο στην εφαρμογή του εθνικού δικαίου
Preliminary ruling — Bristol Social Security Appeal Tribunal — Interpretation of Art. 4(2a) and 10a of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community, as amended by Council Regulation (EEC) No 1247/92 of 30 April 1992 - Classification of the 'attendance allowance' as an invalidity benefit (Art. 4(l)(b) of Regulation No 1408/71) or as a special non-contributory cash benefit (Article 10a of Regulation 1408/71) - Right to export the attendance allowance after the amendments made by Regulation No 1247/92
Υποθ. C-296/96 Giancarlo Pezzola
Case C-298/96 Oelmiihle Hamburg AG and Firma Jb.
Σύνθεση των τμημάτων του Δικαστηρίου για το δικαστικό έτος 1996-1997
Composition of the Chambers of the Court of Justice for the leeal year 1996/1997
Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όρισε τους προέδρους των έξι τμημάτων του και αποφάσισε την τοποθέτηση των δικαστών στα εν λόγω τμήματα για την περίοδο από 7 Οκτωβρίου 1996 έως 6 Οκτωβρίου 1997.
The Court of Justice of the European Communities has designated the Presidents of its six Chambers and allocated Judges to those Chambers for the period from 7 October 1996 to 6 October 1997.
Δεύτερο τμήμα
Third Chamber
HIRSCH και R.
Fourth Chamber
SCHINTGEN, δικαστές Τοίτο τμήμα
Mr MURRAY, President of the Chamber, Messrs KAKOURIS, KAPTEYN and RAGNEMALM, Judges.
Τέταρτρ τμήμα
Sixth Chamber
Ν. ΚΑΚΟΥΡΗΣ, P. J. G.
SUBSCRIPTION FORM FOR THE 'PROCEEDINGS'
ΕΠΩΝΥΜΟ:
My activity2: Association
Δραστηριότητα:2
Lawyer Library Company Institution: * Community * Governmental * Other Court Press University Other (please state):
Να συμπληρωθεί με κεφαλαία γράμματα ή στη γραφομηχανή
For statistical purposes; please tick where appropriate
Γλώσσα πρωτοτύπου: η γαλλική.
Original version: French Completed on 10.10.1996 Catalogue No: DX-AC-9fr*25-EN-C
Εβδομάδα από 7 έως 11 Οκτωβρίου 1996 αριθ.26/96
7 to 11 October 1996 n° 26/96
Ενώπιον του Δικαστηρίου
Case C-78/95 Bernardus Hendrikman and Maria Feyen v Magenta Druck & Verlag GmbH Convention on jurisdiction Court of Justice
Συνεκδ. υποθ. C-178/94, C-179/94, C-188/94, C-189/94 και C-190/94 Erich Dillenkofer κ.λπ. κατά Bundesrepublik Deutschland θεσμικό δίκαιο
Joined Cases C-178/94, C-179/94, C-188/94, C189/94 and C-190/94 Erich Dillenkofer and Others v Federal Republic of Germany Law governing the institutions
C-109/95 ΑΣΤΗΡ ΑΕ. κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
Ingrid Hoever and Iris Zachow v Land Nordrhein-Westfalen Freedom of movement for persons
Υποθ. C-7S/95 η
Case C-109/95 ASTIR and Others ν Hellenic Republic
Συνεκδ. υποθ. C-178/94, C-179/94, C-188/94, C-189/94 και C-190/94 Erich Dillenkofer κ.λπ. κατά Bundesrepublik Deutschland θεσμικό δίκαιο
Joined Cases C-178/94, C-179/94, C-188/94, C189/94 and C-190/94 Erich Dillenkofer and Others ν Federal Republic of Germany Law governing the institutions
8 Οκτωβρίου 1996
8 October 1996 tours — Non-reparation)
Προδικαστική «Οδηγία 90/314/ΕΟΚ για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις — Παράλειψη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο — Ευθύνη και υποχρέωση του κράτους μέλους προς αποζημίωση» (Ολομέλεια) ταχθείσας προθεσμίας αρκεί αφ' εαυτής για τη γένεση δικαιώματος αποζημιώσεως των ζημιωθέντων ιδιωτών ή πρέπει να ληφθούν υπόψη και άλλες προϋποθέσεις.
Preliminary ruling (Directive 90/314/EEC on package travel, package holidays and package transposition — Liability of the Member State and its obligation to make (Full Court) reparation of damage caused by a breach of Community law for which a Member State can be held responsible.
Με διατάξεις της 6ης Ιουνίου 1994, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 29 Ιουνίου 1994, στις υποθέσεις C-178/94 και C-179/94, και την 1η Ιουλίου 1994, στις υποθέσεις C-188/94, C-189/94 και C-190/94, το Landgericht Bonn υπέβαλε στο Δικαστήριο δώδεκα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1990 (στο εξής: οδηγία).
By orders of 6 June 1994, received at the Court on 28 June 1994 in Cases C­178/94 and C­179/94 and on 1 July 1994 in Cases C­188/94, C­189/94 and C­190/94, the Landgericht Bonn referred to the Court for a preliminary ruling 12 questions on the interpretation of Council Directive 90/314/EEC of 13 June 1990 (hereinafter 'the Directive').
Για να δοθεί απάντηση στα ερωτήματα αυτά, πρέπει να υπομνηοθεί εκ προοιμίου η νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με το δικαίωμα αποζημιώσεως για ζημίες που προκλήθηκαν στους ιδιώτες από καταλογιστέες στα κράτη μέλη παραβιάσεις του κοινοτικού δικαίου.
The Court has held that the principle of State liability for loss and damage caused to individuals as a result of breaches of Community law for which the State can be held responsible is inherent in the system of the Treaty (Francovich, Brasserie du Pêcheur and Factortame, British Telecommunications, Hedley Lomas. Furthermore, the Court has held that the conditions under which State liability gives rise to a right to reparation depend on the nature of the breach of Community law giving rise to the loss and damage.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο αγωγών αποζημιώσεως που άσκησαν οι Erich Dillenkofer, Christian Erdmann, Hans-Jürgen Schulte, Anke Heuer, καθώς και οι Werner και Torsten Knor και Ursula Knor, αντιστοίχως, κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας για ζημίες που υπέστησαν λόγω της παραλείψεως μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
The questions have been raised in the course of actions for compensation which Erich Dillenkofer, Christian Erdmann, Hans­Jürgen Schulte, Anke Heuer, and Werner, Torsten and Ursula Knor (hereinafter 'the plaintiffs') have brought against the Federal Republic of Germany for damage they suffered because the Directive was not transposed within the prescribed period.
Επί των προϋποθέσεων στοιχειοθετήσεως της ευθύνης του κράτους (όγδοο, ένατο, δέκατο, ενδέκατο και δωδέκατο ερώτημα)
Conditions under which a Member State incurs liability (Questions 8, 9, 10, 11 and 12)
Με τα ερωτήματα αυτά το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ* ουσίαν αν η παράλειψη μεταφοράς οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο εντός της
When the Court held that the conditions under which State liability gives rise to a right to reparation depended on the nature of the breach of Community law causing the damage, that meant that those conditions are to be applied according to each type of situation.
Επί tviÇ χορηγήσεως υπέρ των ιδιωτών δικαιωμάτων των οποίων το περιεχόμενο μπορεί να προσδιοριστεί επαρκώς (πρώτο και δεύτερο ερώτημα)
The crux of these questions is whether a failure to transpose a directive within the prescribed period is sufficient per se to afford individuals who have suffered injury a right to reparation or whether other conditions must also be taken into consideration.
Κρίνοντας ότι οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες η ευθύνη γεννά δικαίωμα αποζημιώσεως εξαρτώνται από τη φύση της παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου στην οποία οφείλεται η προκληθείσα ζημία, το Δικαστήριο θεώρησε πράγματι ότι η εκτίμηση των προϋποθέσεων αυτών εξηρτάτο από το είδος της κάθε περιπτώσεως.
infringement, the Member State in question was not called upon to make any legislative choices and had only considerably reduced, or even no, discretion, the mere infringement of Community law may be sufficient to establish the existence of a sufficiently serious breach.
Με τα δύο πρώτα ερωτήματα του το εθνικό δικαστήριο ερωτά αν το επιδιωκόμενο από το άρθρο 7 της οδηγίας αποτέλεσμα περιλαμβάνει τη χορήγηση στον αγοραστή οργανωμένου ταξιδιού δικαιωμάτων που εξασφαλίζουν την επιστροφή των καταβληθέντων ποσών και τον επαναπατρισμό του σε περίπτωση αφερεγγυότητας ή πτωχεύσεως του διοργανωτή και/ή πωλητή του οργανωμένου ταξιδιού, ήτοι του ετέρου συμβαλλομένου μέρους (στο εξής: διοργανωτής), και αν το περιεχόμενο των δικαιωμάτων αυτών μπορεί να προσδιοριστεί επαρκώς.
Since the purpose of such security is to protect consumers against the financial risks arising from the insolvency of package travel organizers, the Community legislature has placed operators under an obligation to offer sufficient evidence of such security in order to protect consumers against those risks.
Πράγματι, αφενός μεν, μια παραβίαση είναι κατάφωρη όταν ένα κοινοτικό όργανο ή ένα κράτος μέλος, κατά την άσκηση της κανονιστικής του εξουσίας, υπερέβη, κατά τρόπο κατάδηλο και σοβαρό, τα όρια που επιβάλλονται στην άσκηση των εξουσιών του, αφετέρου δε, στην περίπτωση κατά την οποία το οικείο κράτος μέλος, κατά τον χρόνο που διέπραξε την παράβαση, δεν αντιμετώπιζε κανονιστικής φύσεως επιλογές και διέθετε αισθητά μειωμένο, αν όχι ανύπαρκτο, περιθώριο εκτιμήσεως, μόνη η παραβίαση του κοινοτικού δικαίου μπορεί να αρκεί προς διαπίστωση της υπάρξεως κατάφωρης παραβιάσεως.
So where, as in Francovich, a Member State fails, in breach of the third paragraph of Article 189 of the Treaty, to take any of the measures necessary to achieve the result prescribed by a directive within the period it lays down, that Member State manifestly and gravely disregards the limits on its discretion.
Πρέπει να ερευνηθεί καταρχάς αν το επιδιωκόμενο από το άρθρο 7 της οδηγίας αποτέλεσμα περιλαμβάνει τη χορήγηση δικαιωμάτων στους ιδιώτες.
In that connection, the German and United Kingdom Governments' argument that the Directive, which is based on Article 100a of the Treaty, is aimed essentially at ensuring freedom to provide services and, more generally, freedom of competition cannot be valid.
Επομένως, όταν, όπως στην υπόθεση Francovich κ,λπ., ένα κράτος μέλος δεν λαμβάνει, κατά παράβαση του άρθρου 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης, κανένα από τα αναγκαία μέτρα για την επίτευξη του επιδιωκομένου από μια οδηγία αποτελέσματος, εντός της προθεσμίας που έταξε η οδηγία, το εν λόγω κράτος μέλος υπερβαίνει, κατά κατάδηλο και σοβαρό τρόπο, τα όρια που επιβάλλονται στην άσκηση των εξουσιών του.
Consequently, such a breach gives rise to a right to reparation on the part of individuals if the result prescribed by the directive entails the grant of rights to them, the content of those rights is identifiable on the basis of the provisions of the directive and a causal link exists between the breach of the State's obligation and the loss and damage suffered by the injured parties: no other conditions need be taken into consideration.
Δεδομένου ότι ο σκοπός των εγγυήσεων αυτών έγκειται στην προστασία των καταναλωτών από τους οικονομικούς κινδύνους που απορρέουν από την αφερεγγυότητα ή την πτώχευση των διοργανωτών οργανωμένων ταξιδιών, ο κοινοτικός νομοθέτης επέβαλε στις επιχειρήσεις την υποχρέωση να αποδεικνύουν ότι διαθέτουν τέτοιες εγγυήσεις για να προστατεύσουν τους καταναλωτές από τους εν λόγω κινδύνους.
In particular, reparation of that loss and damage cannot depend on a prior finding by the Court of an infringement of Community law attributable to the State, nor on the existence of intentional fault or negligence on the part of the organ of the State to which the infringement is attributable.
Κατά συνέπεια, η παράβαση αυτή γεννά υπέρ των ιδιωτών δικαίωμα αποζημιώσεως αν το επιδιωκόμενο από την οδηγία αποτέλεσμα περιλαμβάνει τη χορήγηση δικαιωμάτων σ' αυτούς, το περιεχόμενο των οποίων μπορεί να προσδιοριστεί βάσει των διατάξεων της οδηγίας, ^και αν υφίσταται αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παραβάσεως της υποχρεώσεως του κράτους και της ζημίας που υπέστησαν οι ζημιωθέντες, χωρίς να χρειάζεται να ληφθούν υπόψη άλλες προϋποθέσεις.
Similarly, the German and United Kingdom Governments' argument that the actual wording of Article 7 shows that this provision simply requires package travel organizers to provide sufficient evidence of security and that its lack of reference to any right of consumers to such security indicates that such a right is only an indirect and derived right must be rejected.
Η Γερμανική Κυβέρνηση και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δεν μπορούν να αντιτάξουν ότι η οδηγία, η οποία έχει ως νομική βάση το άρθρο 100 Α της Συνθήκης, σκοπεί κατ* ουσίαν στην εξασφάλιση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και, γενικότερα, του ελεύθερου ανταγωνισμού.
In that regard, it suffices to point out that the obligation to offer sufficient evidence of security necessarily implies that those having that obligation must actually take out such security. Indeed, the obligation laid down in Article 7 would be pointless in the absence of security actually enabling money paid over to be refunded or the consumer to be repatriated, should occasion arise.
Ειδικότερα, η αποζημίωση δεν μπορεί να εξαρτηθεί από την προϋπόθεση προηγουμένης διαπιστώσεως εκ μέρους του Δικαστηρίου παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου καταλογιζόμενης σε κράτος μέλος, ούτε από την ύπαρξη πταίσματος, εκ προθέσεως ή εξ αμελείας, του πολιτειακού οργάνου στο οποίο καταλογίζεται η παραβίαση.
By its first two questions, the national court asks whether the result prescribed by Article 7 of the Directive entails the grant to package travellers of rights guaranteeing the refund of money paid over and repatriation in the event of the insolvency of the travel organizer and/or the retailer party to the contract (hereinafter 'the organizer'), and whether the content of those rights can be sufficiently identified. The question whether the result prescribed by Article 7 of the Directive entails the grant of rights to individuals must be examined first.
Πρέπει, πράγματι, να παρατηρηθεί, αφενός, ότι οι αιτιολογικές σκέψεις της οδηγίας
According to the actual wording of Article 7, this provision prescribes, as the result of its implementation, an obligation for the organizer to have sufficient security for the refund of
Επί των αναγκαίων προς διασφάλιση της ορθής μεταφοράς της οδηγίας μέτρων (τρίτο, τέταρτο, πέμπτο, έκτο και έβδομο ερώτημα)
purchasers of package travel will be refunded and a guarantee that they will be repatriated in the event of the insolvency of the organizer.
Το τρίτο και τέταρτο ερώτημα
In those circumstances, the purpose of Article 7 of the Directive must be to grant to individuals rights whose content is determinable with sufficient precision.
Με το τρίτο και το τέταρτο ερώτημα το εθνικό δικαστήριο ζητεί κατ* ουσίαν από το Δικαστήριο να διευκρινίσει «τα αναγκαία μέτρα» που τα κράτη μέλη έπρεπε να θεσπίσουν για την τήρηση του άρθρου 9 της οδηγίας.
By its fifth question, the national court asks whether the objective of consumer protection pursued by Article 7 of the Directive is satisfied if the Member State allows the travel organizer to require a deposit of up to 10% towards the travel price, with a maximum of DM 500, before handing over to his customer documents which the national court describes as 'documents of value', namely documents evidencing the consumer's right to the provision of the various services included in the travel package (by airlines or hotel companies).
Αρκεί να υπομνησθεί συναφώς ότι η υποχρέωση αποδείξεως παροχής εγγυήσεων σημαίνει κατ* ανάγκη την υποχρέωση των φορέων της να συνάπτουν πράγματι τις ασφαλίσεις αυτές.
That conclusion is not affected by the fact that the Directive leaves the Member States considerable latitude as regards the choice of means for achieving the result it seeks.
Εξάλλου, η υποχρέωση που επιβάλλει το άρθρο 7 έχει νόημα μόνο στο μέτρο που όντως υφίστανται εγγυήσεις που παρέχουν τη δυνατότητα, ενδεχομένως, επιστροφής των καταβληθέντων ποσών ή επαναπατρισμού του καταναλωτή.
The fact that States may choose between a wide variety of means for achieving the result prescribed by a directive is of no importance if the purpose of the directive is to grant to individuals rights whose content is determinable with sufficient precision.
Πρέπει εκ προοιμίου να υπογραμμισθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, οι διατάξεις των οδηγιών πρέπει να τίθενται σε εφαρμογή κατά τρόπο που να παράγει αναμφισβητήτως δεσμευτικά αποτελέσματα, με την εξειδίκευση, την ακρίβεια και τη σαφήνεια που απαιτούνται προκειμένου να τηρείται η απαίτηση της ασφαλείας δικαίου.
By this question the national court is seeking to ascertain in substance whether it is in conformity with Article 7 for the national legislature to make the consumer bear the risk relating to such a deposit so that the deposit is left uncovered by the security mentioned in that provision.
Στη συνέχεια πρέπει να εξετασθεί αν το περιεχόμενο των επίμαχων δικαιωμάτων μπορεί να προσδιοριστεί βάσει αποκλειστικά και μόνο των διατάξεων της οδηγίας.
The measures necessary for proper transposition of the Directive (Questions 3, 4, 5, 6 and 7)
Επομένως, η θέση σε ισχύ του άρθρου 7 δεν θα ήταν πλήρης αν, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, ο εθνικός νομοθέτης περιοριζόταν στη θέσπιση του αναγκαίου νομικού πλαισίου για την επιβολή στον διοργανωτή της εκ του νόμου υποχρεώσεως να αποδεικνύει ότι διαθέτει εγγυήσεις.
It would be contrary to that purpose to limit that protection by leaving any deposit payment uncovered by the security for a refund or repatriation. The Directive contains no basis for any such limitation of the rights guaranteed by Article 7.
Επιβάλλεται συναφώς η διαπίστωση ότι οι φορείς των δικαιωμάτων που περιλαμβάνει το άρθρο 7 προσδιορίζονται επαρκώς ως οι καταναλωτές, όπως αυτοί ορίζονται στο άρθρο 2 της οδηγίας.
By Questions 3 and 4, the national court is essentially asking the Court to specify what 'necessary measures' the Member States should have adopted in order to comply with Article 9 of the Directive.
Το ίδιο ισχύει για το περιεχόμενο των δικαιωμάτων αυτών.
Question 7
Αυτά συνίστανται σε εγγυήσεις που εξασφαλίζουν την επιστροφή των ποσών που κατέβαλαν οι αγοραστές οργανωμένων ταξιδιών και τον επαναπατρισμό τους σε περίπτωση αφερεγγυότητας ή πτωχεύσεως του διοργανωτή.
First of all, according to settled case-law, the provisions of a directive must be implemented with unquestionable binding force and with the specificity, precision and clarity required in order to satisfy the requirement of legal certainty.
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να θεωρηθεί ότι το άρθρο 7 της οδηγίας αποσκοπεί στη χορήγηση δικαιωμάτων στους ιδιώτες, το περιεχόμενο των οποίων μπορεί να προσδιοριστεί με επαρκή ακρίβεια.
By Question 7(b) the national court asks whether the security of which organizers must 'provide sufficient evidence', in accordance with Article 7 of the Directive, is lacking even if, on payment of the travel price, travellers have documents of value.
Η ορθότητα του συμπεράσματος αυτού δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από το γεγονός ότι η
It follows that Article 7 would not have been fully implemented if, within the prescribed period, the national legislature had done no more than adopt the necessary legal framework for requiring organizers by law to provide sufficient evidence of security.
Με το πέμπτο ερώτημα του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν ο σκοπός της προστασίας
That argument cannot be accepted. The protection which Article 7 guarantees to consumers could be impaired if they were made to enforce credit vouchers against third parties who are not, in any event, required to honour them and who are likewise themselves exposed to the risks consequent on insolvency.
Η επιχειρηματολογία αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
In Question 7(a) the national court asks whether the Federal Republic of Germany could have omitted altogether to transpose Article 7 of the Directive in view of the Bundesgerichtshofs 'advance payment' judgment.
Πράγματι, η οδηγία δεν παρέχει κανένα έρεισμα για τέτοιο περιορισμό των δικαιωμάτων τα οποία εξασφαλίζει το άρθρο 7.
First, neither the objective of the Directive nor its specific provisions require the Member States to adopt specific provisions in relation to Article 7 to protect package travellers from their own negligence.
Με το έκτο ερώτημα του το εθνικό δικαστήριο ερωτά αν η οδηγία επιβάλλει στα κράτη μέλη να θεσπίσουν ειδικά μέτρα προς προστασία των αγοραστών οργανωμένων ταξιδιών από δική τους αμέλεια.
Secondly, according to the Court's case-law, in determining the loss or damage for which reparation may be granted, the national court may always inquire whether the injured person showed reasonable care so as to avoid the loss or damage or to mitigate it.
Κατόπιν, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, προς καθορισμό του ύψους της αποζημιώσεως, ο εθνικός δικαστής μπορεί να ερευνήσει αν ο ζημιωθείς κατέβαλε την εύλογη επιμέλεια, ώστε να αποφύγει τη ζημία ή να περιορίσει την έκταση της.
Since the aim of Article 7 is to protect the consumer against the risks, set out in that provision, arising from the organizer's insolvency, a judgment such as the Bundesgerichtshofs 'advance payment' judgment cannot satisfy the requirements of the Directive if it requires the consumer to bear the risk of the organizer's insolvency as regards the deposit required and also the risk that, when the consumer has received documents of value, the actual provider of the services might not honour them or might become insolvent.
Το επιδιωκόμενο από το άρθρο 7 της οδηγίας 90/314/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1990, για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις αποτέλεσμα περιλαμβάνει τη χορήγηση στον αγοραστή οργανωμένου ταξιδιού δικαιωμάτων, το περιεχόμενο των οποίων μπορεί να προσδιοριστεί με επαρκή ακρίβεια και τα οποία εξασφαλίζουν την επιστροφή των καταβληθέντων ποσών και τον επαναπατρισμό του σε περίπτωση αφερεγγυότητας ή πτωχεύσεως του διοργανωτή του οργανωμένου ταξιδιού και/ή του πωλητή-συμβαλλομένου μέρους
The result prescribed by Article 7 of Council Directive 90/314/EEC of 13 June 1990 on package travel, package holidays and package tours entails the grant to package travellers of rights guaranteeing a refund of money paid over and their repatriation in the event of the organizer's insolvency; the content of those rights is sufficiently identifiable.
Για την τήρηση του άρθρου 9 της οδηγίας 90/314 το κράτος μέλος όφειλε να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει στους ιδιώτες από την 1η Ιανουαρίου 1993, αποτελεσματική προστασία από τους κινδύνους αφερεγγυότητας και πτωχεύσεως των διοργανωτών οργανωμένων ταξιδιών και/ή των πωλητών- συμβαλλομένων μερών.
In order to comply with Article 9 of Directive 90/314, the Member State should have adopted, within the period prescribed, aü the measures necessary to ensure that, as from 1 January 1993, individuals would have effective protection against the risk of the insolvency of the organizer and/or retailer party to the contract.
'Οταν ένα κράτος μέλος επιτρέπει στον διοργανωτή οργανωμένου ταξιδιού και/ή στον πωλητή-συμβαλλόμενο μέρος να απαιτεί προκαταβολή μέχρι 10 % του τιμήματος του ταξιδιού, η οποία δεν μπορεί να υπερβεί τα 500 DM, ο προστατευτικός σκοπός του άρθρου 7 της οδηγίας 90/314 εκπληρώνεται μόνον εφόσον, σε περίπτωση αφερεγγυότητας ή πτωχεύσεως του διοργανωτή του οργανωμένου ταξιδιού και/ή τον πωλητή-συμβαλλομένου μέρους εξασφαλίζεται και η επιστροφή της εν λόγω προκαταβολής
If a Member State auows the package travel organizer and/or retailer party to a contract to require payment of a deposit of up to 10% towards the travel price, with a maximum of DM 500, the protective purpose pursued by Article 7 of Directive 90/314 is not satisfied unless a refund ofthat deposit is aho guaranteed in the event of the insolvency of the package travel organizer and/or retailer party to the contract.
Το άρθρο 7 της οδηγίας 90/314 έχει την έννοια, αφενός ότι οι εγγυήσεις που οι διοργανωτές οργανωμένων ταξιδιών ή οι πωλητές-συμβαλλόμενα μέρη πρέπει 'να αποδεικνύουν ότι διαθέτουν9δεν υφίστανται ακόμη και όταν οι αγοραστές του οργανωμένου ταξιδιού, κατά την πληρωμή του τιμήματος του ταξιδιού, έχουν στην
(7) The liability of the Member State in breach and its obligation to pay compensation are not dependent on fault, in the sense of a subjective factor in the unlawful conduct attributable to it; consequently, the national case-law on "advance payments" cannot justify the delay in transposing Directive 90/314/EEC as far as the obligation to pay compensation is concerned.'