natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εφόσον δεν γεννάται δικαίωμα επί αυτοτελούς παροχής, λαμβάνονται υπόψη, προς τον σκοπό κτήσεως του δικαιώματος — καθώς επίσης και για τον συγκριτικό υπολογισμό κατά το άρθρο 46 (παράγραφος 1, εδάφιο 2, του προϊσχύσαντος κειμένου του κανονισμού και παράγραφος 3 του ισχύοντος κειμένου) - οι διανυθείσες εντός άλλου κράτους μέλους περίοδοι.
Slates could exclude from the scope of the directive only the grant of increases in benefit for 'a dependent wife' so that the schemes which, like that in force in the United Kingdom since 1984, provided for increases for both husbands and wives, but on different conditions, involved discrimination which was not covered by the derogation provided for in Article 7 of the directive.
Για τον υπολογισμό όμως του ύψους της αναλογικής παροχής δεν λαμβάνονται υπόψη οι περίοδοι αυτοί.
Those questions had been referred in proceedings between Mrs Elizabeth Bramhill and the Chief Adjudication Officer concerning a decision not to pay an increase in retirement pension in respect of a dependent spouse.
Στη συνέχεια λαμβάνεται υπόψη μόνο το ευνοϊκότερο για τον αιτούντα αποτέλεσμα από τους δύο αυτούς υπολογισμούς.»
Mrs Bramhill further submitted that this interpretation was confirmed by the fact that, in contrast to the latter provision, the third indent of Article 4(1) of the directive laid down the general principle that all discrimination on grounds of sex was prohibited as regards the calculation of benefits, including increases due in respect of a 'spouse' and for dependants.
Υποθ. C420/92 Elizabeth Bramhill κατά Chief Adjudication Officer Κοινωνική πολιτική
Mrs Bramhill, a United Kingdom national, ceased working on 1 June 1990, having reached the age of 60.
Προδικαστική
That argument could not be accepted by the Court.
«Οδηγία 79/7/ΕΟΚ— Προσαυξήσεις παροχών γήρατος λόγω συντηρουμένου συζύγου» (Πέμπτο τμήμα)
As its title indicated and Article 1 explained, the purpose of the directive was the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security.
Με Διάταξη της 27ης Νοεμβρίου 1992, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 8 Δεκεμβρίου 1992, ο Social Security Commissioner υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
Mrs Bramhill's claim for an increase was disallowed on the ground that she did noi satisfy the conditions of entitlement to such increase laid down by Section 45A of the Social Security Act 1975, which was introduced by the Health and Social Security Act 1984, which provides that such increase is to be granted only on condition, in particular, that the claimant's retirement pension began immediately upon the termination of a period for which she was entitled to an increase in unemployment benefit, sickness benefit or invalidity pension in respect of adult dependants.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Elizabeth Bramhill και του Chief Adjudication Officer σχετικά με την άρνηση χορηγήσεως προσαυξήσεως της συντάξεως γήρατος λόγω συντηρουμένου συζύγου.
To interpret the directive in the way contended for by Mrs Bramhill, which would mean that in the case of benefits which a Member State has excluded from the scope of the directive pursuant to Article 7(l)(d) it could no longer rely on the derogation provided for by that provision if it adopted a measure which, like that in question in the main proceedings, had the effect of reducing the extent of unequal treatment based on sex, would therefore be incompatible with the purpose of the directive and would be likely to jeopardize the implementation of the aforesaid principle of equal treatment.
Η Bramhill, Βρετανίδα υπήκοος, έπαυσε να εργάζεται από 1ης Ιουνίου 1990, αφού συμπλήρωσε το 60ό έτος της ηλικίας της.
According to the claimant in the main proceedings, it followed from the wording of Article 7(l)(d) of the directive that Member
Η εν λόγω οδηγία σκοπεί, όπως δηλώνεται στον τίτλο της και διευκρινίζεται στο άρθρο της 1, στην προοδευτική εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως.
'Article 7(l)(d) of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security does not preclude a Member Slate which provided for increases in long-term oldage benefits in respect of a dependent spouse to be granted only to men from abolishing that discrimination solely with regard to women who fulfil certain conditions.'
Η Bramhill προσθέτει ότι η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι, σε αντίθεση προς την προαναφερόμενη διάταξη το άρθρο 4, παράγραφος 1, τρίτη περίπτωση, της οδηγίας θέτει τη γενική αρχή ότι απαγορεύεται οποιαδήποτε διάκριση με βάση το φύλο όσον αφορά τον υπολογισμό των παροχών, συμπεριλαμβανομένων των προσαυξήσεων λόγω «συζύγου» και προστατευόμενου προσώπου.
'Article 7(l)(d) of Directive 79/7 is to be interpreted as covering provisions such as those in sections 45 and 45A of the Social Security Act in so far as they extend the category of entitled persons to include a group of women, even if the criteria for determining that group turn out to be an additional condition of entitlement for women.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
7 July 1994 duties — Pocket lighters)
«7b άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο δ, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ νου Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως δεν εμποδίζει ένα κράτος μέλος το οποίο επιφύλασσε στο παρελθόν τη χορήγηση προσαυξήσεων επί μακροχρονίων παροχών γήρατος λόγω συντηρούμενης συζύγου στους άνδρες να καταργήσει τη διάκριση αυτή αποκλειστικά ένανα των γυναικών που πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις»
In November 1989 a complaint was lodged by the European Federation of Lighter Manufacturers asking for an anti-dumping proceeding to be initiated with respect to imports into the Community of gasfuelled, non-refillable pocket flint lighters originating in the People's Republic of China, the Republic of Korea and Thailand. The complaint identified as one of the producers Gao Yao, an undertaking established in the People's Republic of China (hereinafter 'Gao Yao China').
Ο γενικός εισαγγελέας CO.
By application lodged on 11 March 1992, Gao Yao (Hong Kong) Hua Fa Industrial Co.
Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τιιήΊιατος της 14ης Απριλίου 1994.
Ltd, which is established in Hong Kong (hereinafter 'Gao Yao Hong Kong'), brought an action seeking the annulment of Articles 1, 2 and 3 of Council Regulation (EEC) No 3433/91 imposing a definitive anti-dumping duty on imports of gasfuelled, non-refillable pocket flint lighters originating in Japan, the People's Republic of China, the Republic of Korea and Thailand and definitively collecting the provisional anti­dumping duty, in so far as they related to that company.
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση:
On 7 April 1990 the Commission announced the initiation of a proceeding, as provided for in Council Regulation (EEC) No 2423/88 on protection against dumped or subsidized imports from countries not members of the European
Υπό τις περιγραφόμενες συνθήκες δεν εφαρμόζεται η αρχή της αναλογικότητας.»
Gao Yao Hong Kong was a company which was established on 22 April 1987 and which was governed by Hong Kong law.
Ltd κατά Συμβουλίου της Ευρωπα & ής Ενώσεως Εμπορική πολιτική
One of the questionnaires was sent to Gao Yao Hua Fa Industrial, Guangdong, People's Republic of China.
Προδικαστική «Προσφυγή ακυρώσεως — Προϋποθέσεις παραδεκτού — Δασμοί αντιντάμπινγκ — Αναπτήρες τσέπης» (Έκτο τμήμα) για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων κρατών μη μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας.
The Commission received a reply to the questionnaire in which the aforesaid undertaking gave information on its structure and activities. It also stated its address in the People's Republic of China and specified that it had a 'sales office' in Hong Kong.
Ένα από αυτά τα ερωτηματολόγια απευθυνόταν στην επιχείρηση Gao Yao Hua Fa Industrial, Guangdong, Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
The reply to the questionnaire asked for correspondence to be directed for ease of communication to the representative office in Hong Kong.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 11 Μαρτίου 1992, η Gao Yao (Hong Kong) Hua Fa Industrial Company Ltd, με έδρα το Χονγκ Κονγκ (στο εξής: Gao Yao Hong Kong), ζήτησε την ακύρωση των άρθρων 1, 2 και 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3433/91 του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 1991, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές αναπτήρων τσέπης, με πυρόλιθο αερίου, που δεν ξαναγεμίζουν, καταγωγής Ιαπωνίας, Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Δημοκρατίας της Κορέας και Ταϊλάνδης, και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ, καθόσον αυτά αφορούν την εν λόγω εταιρία
The Court had held that generally this was the case with producers and exporters who established that they were identified in the measures adopted by the Commission or the Council or were concerned by the preliminary measures, and with importers whose resale prices for the goods in question were used for determining the export price.
Η Gao Yao Χονγκ Κονγκ είναι μια εταιρία που συνεστήθη στις 22 Απριλίου 1987 και διέπεται από το δίκαιο του Χονγκ Κονγκ.
The applicant was not concerned by the preliminary measures, since it was a company established in Hong Kong on which anti-dumping duties were not imposed by the Community and which was not the target of the investigation.
Η Επιτροπή έλαβε απάντηση στο ερωτηματολόγιο αυτό, με την οποία η προαναφερθείσα επιχείρηση έδινε στοιχεία σχετικά με τη δομή της και τις δραστηριότητες της.
On 19 June 1991, at a hearing before the Commission, the applicant argued that Gao Yao China could not be regarded as an exporter since all the lighters manufactured in China and sold by Gao Yao Hong Kong are exported from Hong Kong, which is a country with a market economy.
Ανέφερε επίσης τη διεύθυνση της στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, διευκρινίζοντας ότι διέθετε ένα «Sales Office» (γραφείο πωλήσεων) στο Χονγκ Κονγκ.
According to the applicant, the normal value should therefore be the comparable price actually paid for a like product on the domestic market of the country of export, namely Hong Kong.
Με την απάντηση στο ερωτηματολόγιο ζήτησε, για λόγους ευκολίας, να αποστέλλεται η αλληλογραφία στο Representative Office στο Χονγκ Κονγκ.
Moreover, according to its own statements, the applicant intervened merely as a channel of transmission in Hong Kong set up to facilitate correspondence between the Commission and Gao Yao China. Thus the applicant replied to the Commission's questionnaire as a representative of that undertaking.
Κατ' αυτήν, η κανονική αξία πρέπει επομένως να είναι η συγκρίσιμη τιμή που πράγματι καταβάλλεται για ομοειδές προϊόν στην εσωτερική αγορά της χώρας εξαγωγής, δηλαδή του Χονγκ Κονγκ.
Since the Council, the· Commission and the European Federation of Lighter Manufacturers challenged the admissibility of the application, that question was examined by the Court.
Τον Νοέμβριο του 1989 υποβλήθηκε καταγγελία από τη Fédération européenne des fabricants de briquets (ευρωπαϊκή ομοσπονδία κατασκευαστών αναπτήρων), η οποία ζήτησε να κινηθεί η διαδικασία αντιντάμπινγκ σχετικά με τις εισαγωγές στην Κοινότητα αναπτήρων τσέπης, με πυρόλιθο αερίου, που δεν ξαναγεμίζουν, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Δημοκρατίας της Κορέας και Ταϊλάνδης.
Sending correspondence intended for Gao Yao China to an address in Hong Kong therefore did not mean that Gao Yao Hong Kong, as an office for transmitting documents, was accepted by the Commission as an interlocutor with respect to the subject-matter of the investigation.
Στις 7 Απριλίου 1990 η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι κίνησε τη διαδικασία που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2423/88 του Συμβουλίου,
It followed that the applicant was not, through its involvement as an office for the transmission of documents, concerned by the preliminary measures.
χρησιμεύουν για τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής.
Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 16 March 1994.
Επομένως, η προσφεύγουσα απάντησε στο ερωτηματολόγιο της Επιτροπής ως εκπρόσωπος της επιχειρήσεως αυτής.
Order the Council to pay the costs, with the exception of those of the interveners, which should bear their own costs.'
Το Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει ότι αυτό συμβαίνει, γενικώς, με τις επιχειρήσεις παραγωγής και εξαγωγών που αποδεικνύουν ότι αναφέρονται ατομικώς στις πράξεις της Επιτροπής ή του Συμβουλίου ή τις οποίες αφορούν οι προπαρασκευαστικές πράξεις, καθώς και με τους εισαγωγείς των οποίων οι τιμές μεταπωλήσεως των οικείων προϊόντων
Preliminary ruling (Parafiscal charges - Compulsory contributions for the benefit of a national board for the sale of agricultural and horticultural products) (Sixth Chamber) on natural and legal persons who produce, process, transport, sell or market agricultural, horticultural or fishery products'. Those compulsory contributions were laid down by Royal Decree of 15 May 1986, as amended by Royal Decree of 14 July 1987.
Κατά συνέπεια, οι προπαρασκευαστικές πράξεις δεν αφορούσαν την προσφεύγουσα ως εκ της παρεμβολής της ως γραφείου επιφορτισμένου με τη διαβίβαση εγγράφων.
By judgment of 25 March 1993, received at the Court on 30 March 1993, the Hof van Beroep (Court of Appeal), Brussels, referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Articles 9 and 12 of the EEC Treaty.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
It was apparent from the documents before the Court that Lamaire had a significant export trade.
Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.
In the course of its business, Lamaire paid for 1986 and 1987 the contributions relating to potato exports but it refused to pay the contribution for 1988.
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα διχαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας κατασκευαστών αναπτήρων. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων φέρει τα δικά της έξοδα.»
That question was raised in proceedings between the NDALTP (National Board for the Sale of Agricultural and Horticultural Products) ('the National Board') and the company Lamaire NV ('Lamaire'), which traded in potatoes in Belgium, concerning the lawfulness of a compulsory contribution to the National Board levied on potato exports.
Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τιιτίιιατος τικ 16ης Μαρτίου 1994.
The National Board was established to promote the sale at home and abroad of agricultural, horticultural and fishery products.
«— να ακυρώσει, καθόσον αφορά την προσφεύγουσα, τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3433/91 του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 1991, και
The Belgian Law setting up the Board provided that it may 'levy a compulsory contribution in respect of each product or group of products ...
— να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα, εξαιρουμένων των εξόδων των παρεμβαινουσών, οι οποίες και πρέπει να τα φέρουν οι ίδιες.»
In proceedings before the Rechtbank van Eerste Aanleg (Court of First Instance), Brussels, Lamaire claimed that it was entitled to reimbursement of the contributions paid to the National Board for 1986 and 1987 and that it was not obliged to pay the contribution required by the National Board for 1988, since the legal basis for the payments made or to be made was Article 4(4) of the Royal Decree of 1986, which was
«Φόροι υπέρ τρίτων— Υποχρεωτικές εισφορές υπέρ του εθνικού οργανισμού διαθέσεως γεωργικών και οπωροκηπευτικών προϊόντων» (Έκτο τμήμα)
The Court stated that Article 9 of the Treaty prohibited between Member States customs duties proper on imports and exports and all charges having equivalent effect.
Με απόφαση της 25ης Μαρτίου 1993, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 30 Μαρτίου 1993, το Hof van beroep te Brussel υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 9 και 12 της Συνθήκης ΕΟΚ
The Court noted in that connection that the fact that a compulsory contribution charged on the importation or exportation of goods was levied not on behalf of the State but on behalf of a public body was immaterial to whether such a contribution was to be classified as a charge having equivalent effect within the meaning of Articles 9 and 12 of the Treaty.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του NDALTP (Εθνικός Οργανισμός Διαθέσεως Γεωργικών και Οπωροκηπευτικών Προϊόντων, στο εξής: Οργανισμός) και της εταιρίας Lamaire (στο εξής: Lamaire), η οποία εκμεταλλεύεται επιχείρηση εμπορίας γεωμήλων στο Βέλγιο, ως προς τη νομιμότητα μιας υποχρεωτικής εισφοράς υπέρ του οργανισμού που επιβάλλεται επί των εξαγωγών γεωμήλων.
As the Court had recognized on many occasions, the concept of charges having equivalent effect to customs duties on imports and exports encompassed any pecuniary charge, however small and whatever its designation and mode of application, which was imposed unilaterally on domestic or foreign goods by reason of the fact that they crossed a frontier.
Στο πλαίσιο διαδικασίας που κινήθηκε ενώπιον του Πρωτοδικείου των Βρυξελλών, η Lamaire υποστήριξε ότι βασίμως απαιτούσε την επιστροφή των εισφορών που κατέβαλε στον Οργανισμό για τα έτη 1986 και 1987 και ότι δεν υπείχε υποχρέωση καταβολής της εισφοράς που απαιτούσε ο Οργανισμός για το έτος 1988, δεδομένου ότι οι εν λόγω καταβληθείσες ή προς καταβολή εισφορές βασίζονταν στο άρθρο 4, σημείο 4, του βασιλικού διατάγματος του 1986, το οποίο είναι ασυμβίβαστο προς τα άρθρα 9 και 12 της Συνθήκης ΕΟΚ
In the first place, the contribution at issue was not levied on account of inspections carried out in order to fulfil obligations under provisions of Community law. Secondly, it applied only to exports of the product in question and thus did not relate to a general system of internal dues applied systematically and in accordance with the same criteria, irrespective of the origin, exporting country or destination of the goods subject to it.
Ο Οργανισμός έχει ως σκοπό να προωθεί την ανάπτυξη των εσωτερικών και εξωτερικών αγορών των γεωργικών και οπωροκηπευτικών προϊόντων, καθώς και των προϊόντων αλιείας.
Lastly, it was apparent from the documents before the Court that the purpose of the contribution at issue was to finance generally the National Board's promotion of sales. Consequently, it did not represent consideration for a specific or individual benefit provided to the trader, in an amount proportionate to that service.
Με το υποβληθέν ερώτημα το εθνικό δικαστήριο ζητεί ουσιαστικά να πληροφορηθεί αν τα άρθρα 9 και 12 της Συνθήκης εμποδίζουν μια εθνική νομοθεσία να επιβάλει υποχρεωτική εισφορά στις εξαγωγές γεωργικών προϊόντων προς άλλα κράτη μέλη.
The Court acknowledged, however, that a charge which was imposed on goods by reason of the fact that they crossed a frontier could escape classification as a charge having equivalent effect as prohibited by the Treaty, if it related to a general system of internal dues applied systematically and in accordance with the same criteria to domestic products, and imported or exported products alike, if it represented payment for a specific service actually and individually rendered to the trader of a sum in proportion to that service or, in certain circumstances, if it was levied on account of inspections carried out for the purpose of fulfilling obligations imposed by Community law.
Το άρθρο 9 της Συνθήκης προβλέπει την απαγόρευση των καθαυτό εισαγωγικών και εξαγωγικών δασμών και των φορολογικών επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτελέσματος μεταξύ των κρατών μελών.
In the present case, it was for the national court to ascertain to what extent Lamaire's exports were destined for other Member States or for nonmember countries. It followed from the foregoing that only exports in the latter category could be subject to the contribution in question.
Οι υποχρεωτικές αυτές εισφορές καθορίστηκαν με βασιλικό διάταγμα της 15ης Μαΐου 1986, όπως τροποποιήθηκε με το βασιλικό διάταγμα της 14ης Ιουλίου 1987.
'Articles 9 and 12 of the EEC Treaty preclude national legislation from levying a compulsory contribution on exports of agricultural products to other Member States if the contribution in question is not levied on account of inspections carried out in order to fulfil obligations under provisions of Community law, if it is applied only to exports of the products in question and does not relate to a general system of internal dues applied systematically and in
δημοσίου αλλά ενός δημοσίου οργανισμού, δεν θίγει τον χαρακτηρισμό της εν λόγω εισφοράς ως επιβαρύνσεως ισοδυνάμου αποτελέσματος κατά την έννοια των άρθρων 9 και 12 της Συνθήκης
accordance with the same criteria, irrespective of the origin, exporting country or destination of the goods subject to it and, lastly, if it does not represent consideration for a specific or individual benefit provided to the trader in an amount proportionate to that service.'
Δεύτερον, η επίδικη εισφορά δεν εμπίπτει σε καμμία από τις προαναφερόμενες εξαιρέσεις.
Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 26 April 1994.
Όπως επανειλημμένως έκρινε το Δικαστήριο, συνιστά επιβάρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος προς εισαγωγικό και εξαγωγικό δασμό κάθε χρηματική επιβάρυνση, έστω και μηδαμινή, που επιβάλλεται μονομερώς, ανεξαρτήτως της ονομασίας της και της τεχνικής της, και που πλήττει τα εγχώρια ή αλλοδαπά προϊόντα επειδή διέρχονται τα σύνορα.
'Articles 9 and 12 of the Treaty preclude the levying of a compulsory contribution in respect of the exportation of an agricultural product, such as the charge of BFR 2 per 100 kg of potatoes exported, provided for in Article 4(4) of the Royal Decree of 15 May 1986, as amended by the Royal Decree of 14 July 1987, in so far as that contribution is levied on exports to other Member States.'
Στην προκειμένη περίπτωση, πρώτον, δεν αμφισβητείται ότι η επίδικη εισφορά συνιστά χρηματική επιβάρυνση επιβαλλόμενη μονομερώς από κράτος μέλος και πλήττουσα συγκεκριμένο προϊόν επειδή αυτό διέρχεται τα σύνορα
(Competition —Article 85 of the EEC Treaty — Exclusive distribution territorial protection - Prohibition on parallel imports — Concerted (Second Chamber)
Στην προκειμένη περίπτωση, εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει σε ποιο μέτρο οι εξαγωγικές δραστηριότητες που πραγματοποίησε η εταιρία Lamaire είχαν ως προορισμό άλλα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες.
Ncwitt & Co. Ltd (hereinafter 'Ncwitt'), a company incorporated under English law, a wholesaler and retailer of sports equipment, submitted a complaint against DSI to the Commission alleging infringement of Articles 85(1) and 86 of the EEC Treaty. On 3 and 4 November 1988 the Commission carried out an investigation at the premises of DSI's exclusive distributor in Benelux for the Dunlop brand, All Weather Sports BV (hereinafter 'AWS'), and at the premises of Pinguin Sports BV (hereinafter 'Pinguin'), DSI's exclusive distributor in the Netherlands for the Slazenger brand.
Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ότι μόνο στην τελευταία αυτή περίπτωση ήταν δυνατό οι εξαγωγές να υπόκεινται στην καταβολή της εν λόγω εισφοράς.
On 7 May 1990 the Commission decided to initiate infringement proceedings and on 29 May 1990 it sent a statement of objections to DSI, AWS and Pinguin.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
On 23 June 1987 the Commission sent that complaint to DSI which, by letter of 12 August 1987, requested its exclusive distributors not to reply to any questions from the Commission without first consulting DSI.
ειδικού ή εξατομικευμένου, που παρέχεται στον επιχειρηματία, ποσού αναλόγου προς την εν λόγω υπηρεσία.»
distribution agreements contained an unwritten term by which DSI undertook to provide its exclusive distributors with absolute territorial protection, and that for that purpose DSI's sales agreements with its resellers and distributors contained a condition of sale, also unwritten, prohibiting them generally from exporting its products to the territories of each of its exclusive distributors in the Community.
Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τρίματος της 26ης Απριλίου 1994.
Furthermore, those agreements had not been notified to the Commission and hence could not benefit from an individual exemption which in any event would have had to be refused.