natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι, ενόψει των κατηγοριών του Γ.
It is evident that, contrary to the arguments put forward by Mr Tzoanos, the Court of First Instance merely ascertained the particular charges against him and did not substitute its own reasoning for the Commission's, since all the
Τέλος, πρέπει να εξεταστούν τα επιχειρήματα του Γ.
Mr Tzoanos's arguments in that regard are therefore unfounded.
Τζοάνου είναι αβάσιμοι.
Orders Mr Tzoanos to pay the costs of this appeal1
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
Advocate General Alber delivered his Opinion at the sitting of the First Chamber on 9 March 1999.
«1) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως
He proposed that the Court rule as follows:
Καταδικάζει τον Γ.
The appeal is dismissed.
Ο γενικός εισαγγελέας S.
The appellant is ordered to pay the costs of the appeal proceedings.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας.»
Those questions were raised in proceedings between, on the one hand, Unitron Scandinavia A/S ('Unitron') and 3-S A/S, Danske Svineproducenters Serviceselskab ('3-S') and, on the other, the Ministeriet for Fødevarer, Landbrug og Fiskeri (Ministry of Agriculture, Food and Fisheries; the Ministry") concerning
Προδικαστική «Συμβάσεις δημοσίωνπρομηθειών— Οδηγία93/36/ΈΟΚ— Σύναψη συμβάσεωνδημοσίων προμηθειών από φορέα που δεν είναι αναθέτουσα αρχή» (Πρώτο τμήμα)
It follows that the provisions of Directive 92/50 cannot influence the scope of the provisions of Directive 93/36, including those which already appeared in Directive 77/62.
Η Unitron και η 3-S είναι κατασκευαστές αναγνωριστικών ενωτίων για χοιροειδή.
In accordance with Council Directive 92/102/EEC of 27 November 1992 on the identification and registration of animals, eartags must be applied to pigs in order to enable their provenance to be determined.
Με προσφυγή τους ενώπιον του Klagenævnet for Udbud, ισχυρίζονται ότι τα DS υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και ότι στην πραγματικότητα ενεργούν για λογαριασμό του υπουργείου, οπότε πρέπει να εξομοιωθούν με αναθέτουσα αρχή.
The Danish legislation transposing that directive provides that, after their approval by the Veterinary Department of the Ministry, the tags are to be supplied by Danske Slagterier (Danish Abattoirs; 'DS'), which is a private undertaking.
Αφού θεώρησε ότι τα DS δεν είναι αναθέτουσα αρχή υπό την έννοια της οδηγίας 93/36, το Klagenævnet for Udbud απέρριψε το επιχείρημα των προσφευγουσών της κύριας δίκης ότι η οδηγία αυτή έπρεπε να εφαρμοστεί επί των DS κατ' αναλογίαν.
As regards, more particularly, Article 2(2) of Directive 93/36, that interpretation is confirmed by the fact that that provision does not govern only those situations in which Directive 92/50 is applicable. It cannot therefore be maintained that Directive 92/50 has deprived that provision of its purpose.
Επί του πρώτου ερωτήματος
Unitron and 3-S are producers of eartags for pigs.
Πρώτον, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η οδηγία 93/36 εκδόθηκε μετά την οδηγία 92/50.
It follows that the obligation under Article 6(1) of Directive 93/36 to apply the tendering procedures defined in Article 1(d), (e) and (f) of that directive does not apply to a body such as DS.
Δυνάμει της οδηγίας 92/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1992, για την αναγνώριση και την καταγραφή των ζώων, επί των χοιροειδών πρέπει να τίθεται αναγνωριστικό ενώτιο για να καθίσταται δυνατός ο προσδιορισμός της προελεύσεως τους.
Having held that DS were not a contracting authority within the meaning of Directive 93/36, the Procurement Review Board dismissed the applicants' argument that that directive had to be applied to DS by analogy.
Η δανική ρύθμιση για τη μεταφορά της οδηγίας αυτής ορίζει ότι, μετά την έγκριση τους από την υπαγόμενη στο υπουργείο κτηνιατρική υπηρεσία, τα αναγνωριστικά ενώτια παρέχονται από τα Danske Slagterier (δανικά σφαγεία, στο εξής: DS), τα οποία είναι ιδιωτική επιχείρηση.
Since public contracts for services formed the subject-matter of Directive 92/50, the Procurement Review Board is uncertain as to the present scope of Article 2(2) of Directive 93/36, since it essentially reproduces a text prior to Directive 92/50.
Για να περιοριστεί ο αριθμός των εγκεκριμένων αναγνωριστικών ενωτίων για χοιροειδή, η κτηνιατρική υπηρεσία και τα DS έθεσαν σε εφαρμογή μια διαδικασία διαγωνισμού.
Under Article 2(2) of Directive 93/36, where a contracting authority grants to a body which is not a contracting authority special or exclusive rights to engage in a public service activity, the only requirement is that the measure whereby that right is granted must stipulate that, in relation to the public supply contracts which it awards to third parties in the context of that activity, the body in question must comply with the principle of non-discrimination on grounds of nationality.
Δεύτερον, από τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 93/36 προκύπτει ότι η οδηγία αυτή έχει ως σκοπό, μεταξύ άλλων, να ευθυγραμμιστούν οι διατάξεις περί συνάψεως συμβάσεων δημοσίων προμηθειών με τις διατάξεις της οδηγίας 92/50.
Secondly, the second recital in the preamble to Directive 93/36 shows that that directive is intended, in particular, to align the provisions on
Συνεπώς, οι τελευταίες διατάξεις ελήφθησαν ρητώς υπόψη κατά την έκδοση της οδηγίας 93/36.
A systematic interpretation of that provision therefore shows that the contracting authority is not required to demand that the body in question comply with the tendering procedures laid down by Directive 93/36.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
Article 2(2) of Directive 93/36 must be interpreted as follows:
Από τις διαπιστώσεις του αιτούντος δικαστηρίου προκύπτει ότι τα DS δεν είναι αναθέτουσα αρχή υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο β', της οδηγίας 93/36.
It requires a contracting authority which grunts to a body other than such a contracting authority special or exclusive rights to engage in a public service activity to require of that body, in relation to the public supply contracts which it awards to third parties in the context of that activity, that it comply with the principle of non-discrimination on grounds of nationality.
Συνεπώς, από συστηματική ερμηνεία της διατάξεως αυτής προκύπτει ότι η αναθέτουσα αρχή δεν υποχρεούται να απαιτεί από τον σχετικό φορέα να τηρεί τις διαδικασίες διαγωνισμού που προβλέπει η οδηγία 93/36.
It does not, however, require in those circumstances that the contracting authority demand that, in awarding such public supply contracts, the body in question comply with the tendering procedures laid down by Directive 93/36.'
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Advocate General Alber delivered his Opinion at the sitting of the First Chamber on 8 July 1999.
Το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/36 πρέπει να ερμηνευθεί ως εξής
Case C-442/97 Jozef van Coile ν Rijksdienst voor Pensioenen Freedom of movement for persons
Επιβάλλει στην αναθέτουσα αρχή που χορηγεί ειδικά ή αποκλειστικά ασκήσεως δραστηριότητας δημοσίας υπηρεσίας σε φορέα που δεν είναι αρχή να απαιτεί από τον φορέα αυτόν να τηρεί, για τις συμβάσεις προμηθειών που συνάπτει με τρίτους στο πλαίσιο της δραστηριότητας αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας
Preliminary ruling (Social security — Regulation (EEC) No 1408/71 (as amended by Regulation (EEC) No 1248/92) — Benefits of the same kind payable under the legislation of two or more Member States — Provision on reduction, suspension or withdrawal laid down by the legislation of a Member State — National legislation acknowledging periods in accordance with a legal presumption (waryears presumption) where no pension right payable under another scheme (including a foreign scheme) is established for them) (Fifth Chamber) question on the interpretation of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971,
Ο γενικός εισαγγελέας S.
as amended by Council Regulation (EEC) No 1248/92 of 30 April 1992.
Το κείμενο δεν διατίθεται στα ελληνικά.
loss of documents and of a person who, as a result of the events of the War, could not continue his employment record in Belgium.
Υποθ. C-442/97 Jozef van Coile κατά Rijksdienst voor Pensioenen Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
That question was raised in proceedings between Mr Van Coile and the Rijksdienst voor Pensioenen (the National Pensions Office, hereinafter the RVP') concerning the award of an old-age pension.
Με διάταξη της 22ας Δεκεμβρίου 1997, το Arbeidsrechtbank Brugge υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1248/92 του Συμβουλίου, της 30ής Απριλίου 1992.
By its question the national court asks in substance whether a national provision such as that at issue in the main proceedings under which an employed person who, between 1 January 1938 and 1 January 1945, was in employment in respect of which minimum contributions were paid under a social security scheme of the State concerned is to be deemed to have paid sufficient contributions to establish that he was normally and principally employed throughout the period between the date on which the period of employment established came to an end and 1 January 1946, but under which that presumption is not applicable to periods of employment for which the person concerned receives a pension under a scheme of another State, constitutes a provision on reduction, suspension or withdrawal within the meaning of Regulation No 1408/71.
ασφαλίσεως του σχετικού κράτους κατώτατο όριο εισφορών, τεκμαίρεται ότι κατέβαλε επαρκείς εισφορές για να αποδειχθεί συνήθης και κύρια απασχόληση σε ολόκληρη την περίοδο μεταξύ της ημερομηνίας που έπαυσε η αποδεδειγμένη απασχόληση και της 1ης Ιανουαρίου 1946, αλλά κατά την οποία διάταξη το τεκμήριο αυτό δεν ισχύει για τις περιόδους απασχολήσεως για τις οποίες ο ενδιαφερόμενος λαμβάνει σύνταξη βάσει συστήματος άλλου κράτους, αποτελεί ρήτρα μειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως υπό την έννοια του κανονισμού 1408/71.
In those circumstances, a national provision which in such a situation provides that the war years presumption is not applicable to periods of employment in respect of which the person concerned receives a pension under another social security scheme cannot be categorised as a provision on deduction' within the meaning of Regulation No 1408/71. Such a provision merely gives due effect to the fact that, for all or part of the periods of employment in respect of which the person concerned is not in a position to prove payment of sufficient social security contributions under the Belgian scheme in question, he is already receiving a pension under another scheme.
Ο RVP και η Επιτροπή θεωρούν ότι στο ερώτημα αυτό πρέπει να δοθεί αρνητική απάντηση.
In the present case, the war years presumption is part of legislation whose purpose is to reduce the damaging effects of the Second World War on the pension rights of workers subject to Belgian legislation.
Στην υπόθεση της κύριας δίκης, το τεκμήριο των ετών του πολέμου περιέχεται σε νομοθεσία που έχει ως αντικείμενο να μειώσει τις επιβλαβείς
To that end, an employed person who held employment in Belgium during the period between 1 January 1938 and 1 January 1945 in respect of which minimum contributions were paid under a national social security scheme is deemed to have paid sufficient contributions to establish that he was normally and principally employed throughout the period between the date on which the employment established came to an end and 1 January 1946.
Με το ερώτημα του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά στην ουσία αν μια εθνική διάταξη όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, κατά την οποία ο μισθωτός ο οποίος άσκησε μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1938 και 1ης Ιανουαρίου 1945 υπό την ιδιότητα αυτή εργασία, για την οποία καταβλήθηκε βάσει συστήματος κοινωνικής
That presumption operates, in particular, in favour of a worker who, having worked in Belgium, is not in a position to provide evidence of having paid sufficient contributions during all the years at issue because of the destruction or
συνέπειες που ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος έχει για τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζομένοον που υπόκεινται στη βελγική νομοθεσία.
'A national provision such as that at issue in the main proceedings under which an employed person who, between 1 January 1938 and 1 January 1945, was in employment in respect of which minimum contributions were paid under a social security scheme of the State concerned is to be deemed to have paid sufficient contributions to establish that he was normally and principally employed throughout the period between the date on which the period of employment established came to an end and 1 January 1946, but under which that presumption is not applicable to periods of employment for which the person concerned receives a pension under a scheme of another State, does not constitute a provision on reduction, suspension or withdrawal within the meaning of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of theirf amities moving within the Community, as amended by Council Regulation (EEC) No 1248/92 of 30 April 1992:
Υπό τις συνθήκες αυτές, εθνική διάταξη η οποία προβλέπει σε μια τέτοια κατάσταση ότι το τεκμήριο των ετών του πολέμου δεν ισχύει για τις περιόδους απασχολήσεως για τις οποίες ο ενδιαφερόμενος λαμβάνει σύνταξη βάσει άλλου συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ρήτρα «μειώσεως» υπό την έννοια του κανονισμού 1408/71.
That question has arisen in proceedings between Teckal Sri (Teckal'), on the one hand, and the Municipality of Viano and Azienda Gas-Acqua Consorziale di Reggio Emilia ('AGAC'), on the other, concerning the award by that municipality of the contract for the management of the heating services for certain municipal buildings.
Το επίμαχο τεκμήριο είναι τεκμήριο καταβολής εισφορών στο σχετικό βελγικό σύστημα και όχι
By order of 10 March 1998, the Tribunale Amministrativo Regionale (Regional Administrative Court), Emilia Romagna, referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 6 of Council Directive 92/50/EEC of 18 June 1992 relating to the coordination of procedures for the award of public service contracts.
Ο γενικός εισαγγελέας S.
awarded, under certain conditions, to contracting authorities.
Alber ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 18ης Μαίου 1999.
The national court, which is uncertain as to whether Directive 92/50 or Directive 93/36 is applicable, takes the view that, in any event, the application threshold of ECU 200 000 laid down in both directives was exceeded.
Το κείμενο δεν διατίθεται στα ελληνικά.
It should also be noted that this finding does not affect the obligation on those contracting authorities to apply in turn the tendering procedures laid down in Directive 93/36.
Υποθ. C-107/98 Teckal Sri κατά Comune di Viano, Azienda Gas-Acqua Consorziale (AGAC) di Reggio Emilia Δίκαιο των εταιριών
Substance
Προδικαστική «Συμβάσεις δημοσίων υπηρεσιών και προμηθειών — Οδηγίες 92/501ΕΟΚ και 93/36/ΕΟΚ — Σύναψη μεταξύ οργανισμού τοπικής αυτοδιοικήσεως και κοινοπραξίας, στην οποία αυτός μετέχει, συμβάσεως προμήθειας αγαθών και παροχής συγκεκριμένων υπηρεσιών» (Πέμπτο τμήμα)
It follows a contrario from Article 2 of Directive 92/50 that, if a public contract relates both to products within the meaning of Directive 93/36 and to services within the meaning of Directive 92/50, it will fall within the scope of Directive 93/36 if the value of the products covered by the contract exceeds that of the services.
Από τη διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι η κοινότητα Viano ανέθεσε στην AGAC, με μία μόνον πράξη, τόσο την παροχή ορισμένων υπηρεσιών, όσο και την προμήθεια ορισμένων προϊόντων.
Pursuant to Article 1(a) of Directive 93/36, that will be the case if the contract in question is a contract for pecuniary interest, concluded in writing, involving, inter alia, the purchase of products.
Δεν αμφισβητείται επίσης ότι η αξία των προϊόντων αυτών υπερβαίνει την των υπηρεσιών.
It is common ground in the present case that AGAC supplies products, namely fuel, to the Municipality of Viano in return for payment of a price.
Με διάταξη της 10ης Μαρτίου 1998, το Tribunale amministrativo regionale per l'Emilia-Romagna υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 6 της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών.
In order to provide a satisfactory answer to the national court which has referred a question to it, the Court of Justice may deem it necessary to consider provisions of Community law to which the national court has not referred in its question.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ, αφενός, της Teckal Sri (στο εξής: Teckal) και, αφετέρου, της κοινότητας Viano και της Azienda Gas-Acqua Consorziale (AGAC) di Reggio Emilia (στο εξής: AGAC) σχετικά με την ανάθεση, από την κοινότητα αυτή, της διαχειρίσεως της υπηρεσίας θερμάνσεως ορισμένων κοινοτικών κτιρίων.
As to whether there is a contract, the national court must determine whether there has been an agreement between two separate persons.
Όμως, από το άρθρο 2 της οδηγίας 92/50 προκύπτει, a contrario, ότι, αν μια δημόσια σύμβαση έχει ως αντικείμενο συγχρόνως προϊόντα κατά την έννοια της οδηγίας 93/36 και υπηρεσίες, κατά την έννοια της οδηγίας 92/50, η σύμβαση αυτή εμπίπτει στην οδηγία 93/36, όταν η αξία των διαλαμβανομένων στη δημόσια σύμβαση προϊόντων υπερβαίνει την των υπηρεσιών.
It follows that, in order to provide an interpretation of Community law which will be of assistance to the national court in this case, it is necessary to interpret the provisions of Directive 93/36, not Article 6 of Directive 92/50.
Το αιτούν δικαστήριο, το οποίο διερωτάται ποια από τις οδηγίες 92/50 και 93/36 έχει εφαρμογή, θεωρεί ότι, εν πάση περιπτώσει, υπάρχει υπέρβαση του κατωτάτου ορίου των 200 000 ECU, που καθορίζουν οι δύο οδηγίες ώστε να έχουν εφαρμογή.
In order to determine whether the fact that a local authority entrusts the supply of products to a consortium in which it has a holding must give rise to a tendering procedure as provided for under Directive 93/36, it is necessary to consider whether the assignment of that task constitutes a public supply contract.
Προκειμένου να παράσχει στο εθνικό δικαστήριο που του υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα λυσιτελή απάντηση, το Δικαστήριο μπορεί να χρειαστεί να λάβει υπόψη του κανόνες κοινοτικού δικαίου τους οποίους το εθνικό δικαστήριο δεν αναφέρει στο ερώτημα του.
In accordance with Article 1(a) of Directive 93/36, it is, in principle, sufficient if the contract was concluded between, on the one hand, a local authority and, on the other, a person legally distinct from that local authority. The position can be otherwise only in the case where the local authority exercises over the person concerned a control which is similar to that which it exercises over its own departments and, at the same time, that person carries out the essential part of its activities with the controlling local authority or authorities.
Τέτοια περίπτωση συντρέχει, σύμφωνα με το άρθρο 1, στοιχείο α', της οδηγίας 93/36, αν πρόκειται για σύμβαση εξ επαχθούς αιτίας συναφθείσα εγγράφως, που έχει ως αντικείμενο, μεταξύ άλλων, την αγορά προϊόντων.
'Council Directive 93/36/EEC of 14 June 1993 coordinating procedures for the award of public supply contracts is applicable in the case where a contracting authority, such as a local authority, plans to conclude in writing with an entity which is formally distinct from it and independent of it in regard to decision-making a contract for pecuniary interest for the supply of products, whether or not that entity is itself a contracting authority:
Δεν ασκεί συναφώς επιρροή το αν ο προμηθευτής είναι ή όχι η αναθέτουσα αρχή.
Case C-151/98 Ρ Pharos SA ν Commission of the European Communities Agriculture
Επιβάλλεται, άλλωστε, να παρατηρηθεί ότι η διαπίστωση αυτή δεν επηρεάζει την υποχρέωση αυτών των αναθετουσών αρχών να εφαρμόσουν με τη σειρά τους τις διαδικασίες υποβολής προσφορών που προβλέπει η οδηγία 93/36.
(Appeal — Veterinary medicinal products — Somatosalm — Procedure for setting maximum residue limits —Adaptation Committee — Failure to deliver opinion — Deadline for proposing measures to the Council) (Fifth Chamber) applicant considered itself to have suffered through such inaction.
Η κοινότητα Viano, ως οργανισμός τοπικής αυτοδιοικήσεως, είναι αναθέτουσα αρχή κατά
Nothing in the wording of Article 8(3)(b) of Regulation No 2377/90 suggests any conclusion regarding the length of time indicated by the expression "without delay", other than that, while a certain degree of rapidity is required, the Commission is not required to act within a precise period of time nor at once, contrary to the appellant's submission.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
It is clear from Article 8(3) of Regulation No 2377/90 that, once the Commission has proposed
«Η οδηγία 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών, έχει εφαρμογή όταν η αναθέτουσα αρχή, όπως ένας οργανισμός τοπικής αυτοδιοικήσεως σχεδιάζει να συνάψει εγγράφως με τυπικώς διακεκριμένο από αυτήν οργανισμό και αυτόνομο σε σχέση με αυτήν όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων, σύμβαση εξ επαχθούς αιτίας που έχει ως αντικείμενο την προμήθεια προϊόντων, ανεξαρτήτως του αν ο οργανισμός αυτός είναι ή όχι αναθέτουσα αρχή»
By application lodged at the Court Registry on 17 April 1998, Pharos SA brought an appeal against the judgment of the Court of First Instance of 17 Febraa^ 1998 in Case T-105/96 Pharos ν Commission (the contested judgment'), in which the Court of First Instance declared that there was no need to adjudicate on the application for a declaration that the Commission unlawfully failed to pursue the procedure for including somatosalm produced by the appellant in the list of substances not subject to maximum residue levels (hereinafter 'MRL') in Annex II to Council Regulation (EEC) No 2377/90 of 26 June 1990, and dismissed as unfounded the application for an order that the Commission make good the damage which the
Ο γενικός εισαγγελέας Γ.
to it the measures to be taken, the Council has its full legislative powers, including the right, to amend the Commission's proposal by unanimous decision.
Κοσμάς ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 1ης Ιουλίου 1999.
However, under Article 8(3)(c) of Regulation No 2377/90, if, after a period of three months, the Council has not acted on the proposal, the Commission once again has the power to adopt the proposed measures, unless the Council has decided against them by a simple majority.
«Η οδηγία 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειοόν, επιβάλλει την τήρηση της διαδικασίας που καθιερώνει σε περίπτωση που συνάπτεται έγγραφη σύμβαση εξ επαχθούς αιτίας για την προμήθεια προϊόντων, ανεξαρτήτως αν η σύμβαση συνάπτεται μεταξύ φορέων που αποτελούν αναθέτουσες αρχές.»
Accordingly, in finding that, since certain Member States had objected to the inclusion of somatosalm in Annex II because of the fears outlined above, the Commission could not be criticised for having reconsidered the matter for a certain time and then asking for a further opinion from the Committee for Veterinary Medicinal Products, the Court of First Instance gave sufficient grounds for its appraisal of the question whether the Commission respected the obligation to act swiftly.
Υποθ. C-151/98 Ρ Pharos SA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Γεωργία
It follows that, where the measures proposed by the Commission are not in conformity with the opinion of the Adaptation Committee, or where no opinion is delivered, the Commission is not obliged to submit the same measures, without amendment, to the Council.