natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για τον λόγο αυτόν, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι τα αιτήματα της προσφυγής που στηρίζονταν στο άρθρο 175 είχαν καταστεί άνευ αντικειμένουαπέρριψε, εξάλλου, και τα αιτήματα της αγωγής.
The Commission, following thebringing of the action, adopted a decision rejecting the complaintlodged' On thatground, the Court held that the heads of claim based on Article 175 had becomedevoid of purpose and also dismissed the claims for damages.
Στην λεγόμενη υπόθεση «Cimenteries» (Τ-10/92, Τ-11/92, Τ-12/92 και Τ-15/92, Cimenteries CBR κ.λπ.), το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτες τις προσφυγές με το αιτιολογικό ότι οι πράξεις με τις οποίες η Επιτροπή αρνείται την πρόσβαση στον φάκελο παράγουν, κατ' αρχήν, μόνο τα περιορισμένα αποτελέσματα μιας
Cimenteries CBR and Others v Commission), the Court of First Instance dismissed the application as inadmissible on the ground that Commission measures refusing access to the file produced in principle only limited effects,characteristic characteristic of a preparatory measure forming part of a preliminary administrative procedure.
Όσον αφορά τις υπαλληλικές υποθέσεις, σημειώνεται η υπόθεση Speybrouck (Τ-45/90), στην οποία μια έκτακτη υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία ήταν έγκυος, δεν αναγνώριζε στον εργοδότη της το δικαίωμα να την απολύσει για οποιονδήποτε λόγο, έστω και άσχετο προς την εγκυμοσύνη της, εφόσον ήταν εν γνώσει της καταστάσεως της.
Significant staff cases include Speybrouck (T-45190),in which a member of thetemporary staff of the European Parliament, who was pregnant, challenged theinstitution's right to dismissher on any ground, whether or not related to herpregnancy, when it was aware of her condition.
Στην υπόθεση αυτή, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι μπορούν να επικαλούνται την προστασία που εκπηγάζει από τη θεμελιώδη αρχή της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών στην εργασία μόνον οι γυναίκες υπάλληλοι που απολύονται λόγω εγκυμοσύνης.
In that case, the Court of FirstInstance held that only an employeewho has been dismissed on the ground ofpregnancy may invoke the protectionderiving from the fundamental principle ofequal treatment for men and women in matters of employment.
Στην υπόθεση Brazzelli Lualdi (Τ-17/89, Τ-21/89 και Τ-25/89), το Πρωτοδικείο υποχρέωσε την Επιτροπή να καταβάλει σε μεγάλο αριθμό υπαλλήλων αποζημιωτικούς τόκους προς αποκατάσταση της ζημίας που είχαν υποστεί λόγω της καθυστερημένης εκκαθαρίσεως των αναδρομικών αποδοχών και της συνακόλουθης απώλειας της αγοραστικής δυνάμεως κατόπιν της γενομένης το 1981 πενταετούς αναπροσαρμογής των διορθωτικών συντελεστών που εφαρμόζονται στις αποδοχές τους.
In Brazzelli Lualdi (T-17 189 , T-21189and T-25 189), the Court orderedthe Commission to pay to a large number of its staff compensatory interest for the harm which they hadsuffered as a result of the delay in the payment of arrearsof their remunerationand the loss of purchasing power resultingtherefrom following the 1981 fiveyearly verification of the weighting applicable to their remuneration.
Το Δικαστήριο, με απόφαση της 1ης Ιουνίου 1994 (υπόθεση C-136/92 Ρ), απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως που άσκησε η Επιτροπή κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου.
In itsjudgmentof1 June 1994 (Case C - I 36 1 92 P), the Court of Justice dismissedtheappeal brought by the Commission against the judgment of the Court of FirstInstance .
Σημειώνονται επίσης οι υποθέσεις Χ (Τ-121/89 και Τ-13/90), στις οποίες το Πρωτοδικείο απέρριψε τις προσφυγές που είχε ασκήσει κατά της Επιτροπής υποψήφιος για θέση εκτάκτου υπαλλήλου ο οποίος, κατόπιν της ματαιώσεως της προσλήψεως του για λόγους υγείας, ισχυριζόταν ότι η υγειονομική υπηρεσία τον είχε υποβάλει εν αγνοία του σε συγκεκαλυμμένο τεστ ανιχνεύσεως του AIDS.
In X v Commission (CasesT-I2I189 and T- 13190), the Court of FirstInstance dismissed the actions brought against the Commission by a candidate fora post on the temporary staff who, following a refusal to recruit him on groundsof physical unfitness, alleged that the medical servicehad, without his beingaware, carried out an Aids screeningtest.
Το Πρωτοδικείο, καίτοι απέρριψε τις προσφυγές, τόνισε ότι η λήψη αίματος για το τεστ αυτό συνιστά προσβολή της σωματικής ακεραιότητας του ενδιαφερομένου και δεν μπορεί να διενεργηθεί σε υποψήφιο υπάλληλο παρά μόνον με τη συναίνεση του και αφού έχει προηγουμένως ενημερωθεί σχετικά.
Although the Court dismissed the application,it emphasized that the taking of blood for the purposes of such a testconstitutes an affront to the physical integrity of a candidate and can be carriedout only with his informedconsent.
Κρίνοντας επί αιτήσεως αναιρέσεως, το Δικαστήριο, με απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 1994 (υπόθεση C-404/92 Ρ), αναίρεσε την απόφαση του Πρωτοδικείου και, δικάζοντας την υπόθεση επί της ουσίας, ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής.
On appeal, the Court of Justice, by judgmentof 5 October 1994 (Case C-404192P), set asidethe judgment of the Court of First Instance and, giving final judgment on the main action, annulled the decisionof the Commission.
Σημειώνεται τέλος η υπόθεση Diaz Garcia (Τ-43/90), στην οποία ο προσφεύγων, υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, προσέβαλε την άρνηση του εν λόγω οργάνου να εξομοιώσει προς συντηρούμενα τέκνα τα τέκνα της συντρόφου του.
Finally, in Diaz Garcia (T-43190),the applicant,an officialof the European Parliament, contested the refusal of his institution to treat thechildren of his cohabitee as his dependent children.
Το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή κρίνοντας ότι, παρά την αλλαγή των ηθών που σημειώθηκε ενδεχομένως από το 1962, εποχή της συντάξεως του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων, δεν έχει την αρμοδιότητα να προβεί σε διασταλτική νομική ερμηνεία των επιδίκων διατάξεων.
The Court of First Instancedismissed the application noting that, notwithstanding the changes in morals thatmight have taken place since the Staff Regulations were drawn up in 1962,it hadno jurisdiction to extendthe legal interpretation of the provisions in question.
Το Πρωτοδικείο, αφού υπενθύμισε τη γενική αρχή της απαγορεύσεως των συμπράξεων που θίγουν τον ανταγωνισμό, την οποία καθιερώνει το άρθρο 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΟΚ, καθώς και την ανάγκη να ερμηνεύονται αυστηρώς οι διατάξεις που προβλέπουν παρέκκλιση από την απαγόρευση αυτή, έκρινε νόμιμη την απόφαση της Επιτροπής και, κατά συνέπεια, την εκ μέρους του οργάνου αυτού ερμηνεία του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) 123/85 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΟΚ σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής και εξυπηρέτησης των πελατών πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ 1985, L 15, σ. 16).
principle prohibiting anti-competitive agreements, laid down in Article 84(1) ofthe EEC Treaty, and the need to interpret strictly any provisions which derogatefrom that prohibition, the Court confirmed the legality of the Commission'sdecision and, consequently, of the interpretation it had given to Article 3 of Commission Regulation (EEC) No 123185 of 12 December 1984 on theapplication of Article 85(3) of the Treaty to certain categories of motor vehicledistribution and servicing agreements (OJ 1985 L 15, p. 16).
Στην υπόθεση Asia Motor France κατά Επιτροπής (υπόθεση Τ-7/92, τη λεγομένη απόφαση «Asia Motor II»), το Πρωτοδικείο κλήθηκε να εξετάσει το κύρος αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία απορρίφθηκε καταγγελία Ιαπώνων «παραλλήλων» εισαγωγέων αυτοκινήτων οχημάτων για παράβαση του άρθρου 85 της Συνθήκης.
In Case T7l g Z Asia Motor France v Commission ('Asia Motor II'), the Court of First Instance was called upon to examine the validity of a decision of the Commission dismissing a complaint lodged by parallel importers of Japanesemotor vehicles that there had been an infringement of Article 85 of the Treaty.The decision was annulled on the ground that it was vitiated, first, by a manifesterror in the assessment of the facts, since the Commission had not taken intoaccount all the evidence submitted by the complainantsand, secondly, by errorsof law, since the Commissionwrongly considered that there was no link betweenthe interest of the complainantsand the application of Article 85 to the situationin the present case.
Εξάλλου, το Πρωτοδικείο υπενθύμισε ότι το γεγονός ότι η θίγουσα τον ανταγωνισμό συμπεριφορά ευνοήθηκε, ενδεχομένως, από τις αρχές κράτους μέλους δεν έχει σημασία από πλευράς δυνατότητας εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης.
The Court pointed out, moreover, that the fact thatanticom-petitive conduct may have been encouragedby the authorities of a Member State has no bearing on the applicability of Article 85 of the Treaty.
Στην υπόθεση Τ-65/89 (ΒΡΒ Industries), οι προσφεύγοντες ζήτησαν από το Πρωτοδικείο να ακυρώσει απόφαση της Επιτροπής με την οποία τους είχαν επιβληθεί πρόστιμα για παράβαση του άρθρου 86 της Συνθήκης ΕΟΚ Το Πρωτοδικείο, ακυρώνοντας μερικώς την απόφαση, διευκρίνισε τις υποχρεώσεις που υπέχουν οι επιχειρήσεις από το γεγονός ότι κατέχουν δεσπόζουσα θέση, ιδίως όσον αφορά τα κριτήρια προτεραιότητας που πρέπει να τηρούν κατά την ικανοποίηση των παραγγελιών καθώς και όσον αφορά την καταχρηστική φύση των πρακτικών που ακολουθούνται για την εξασφάλιση της πιστότητας της πελατείας.
In Case T-65189 BPB Industries & British Gypsumv Commission, the applicantsrequested the Court of First Instance to annul a decision of the Commission toimpose a fine on them for infringing Article 86 of the EEC Treaty. In annullingthe decision in part, the Court specifiedthe constraintsarising for an undertakingfrom the fact that it finds itself in a dominant position, in particular so far asconcernsthe criteria for according priority in meeting orders and the abusivenature of practices implemented in order to retain the customers'loyalty. The Court again confirmed the objective nature of the concept of abuse of a dominantposition and laid down the conditions in which the conduct of a subsidiary maybe imputed to its parent company. Case T-83192(Zunis Holding and Others v Commission t19931) raised, for thefirst time, a problem over the interpretation of Council Regulation (EEC) No4064189 of 21 December 1989 on the control of concentrations betweenunderrakings (OJ 1990 L 257, p. 14).
Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι οι προσφεύγοντες δεν θίγονταν άμεσα και ατομικά από τα αποτελέσματα αυτής της αποφάσεως.
discovery of an allegedly new fact had not been submitted within a reasonableperiod, emphasized the importance which, in the field of application of theregulation on the control of concentrations, was to be attached to short timelimits and to the interests of the parties to the operation.
Επίσης στον τομέα της εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου, με διάταξη της 19ης Φεβρουαρίου 1993, έκρινε επί αιτήσεων αναστολής εκτελέσεως που υπέβαλαν οι εταιρίες Langnese-Iglo και Schöller Lebensmittel κατά αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία είχε κριθεί, μεταξύ άλλων, ότι οι συμφωνίες αποκλειστικής αγοράς που είχαν συνάψει οι δύο εταιρίες με τους διανομείς παγωτών τους στη Γερμανία συνιστούσαν παράβαση του άρθρου 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΟΚ (υποθέσεις Τ-7/93 R και Τ-9/93 R).
Again in the field of application of the rules on competition, the President ofthe Court of First Instance made an order on 19 February 1993 on the applications submitted by Langnese-Iglo and Schöller Lebensmittel for suspensionof the operation of a decision of the Commissionfinding, inter alia, that theexclusive purchasing agreementsconcluded by the two companies with thedistributors of their ice-creamin Germany constituted infringements of Article85(1) of the EEC Treaty (Cases T-7193 R and T-9l93 R).
Η αίτηση αναστολής εκτελέσεως έγινε εν μέρει δεκτή, στο μέτρο που επετράπη στις αιτούσες να προβάλουν, η μία έναντι της άλλης, τις συμφωνίες αποκλειστικότητας που αποτελούσαν το αντικείμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως.
Those applicationswere upheld in part, in so far as the applicants were authorized to enforce asagainst each other the exclusive agreements which were the subject-matter of the contested decision.
Την εφαρμογή του ως άνω κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων αφορούσαν και οι αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο προσφυγών ασκηθεισών από τους εκπροσώπους των εργαζομένων στην υπόθεση Τ-12/93, CCE Vittel κ.λπ. κατά Επιτροπής.
The application of the abovementioned regulation on the control of concentrationsalso gave rise to applications for interim measures in the context of actionsbrought by employees' representative, in Case T-12193 CCE Vittet and Others v Commission.
Προς αποφυγή της δημιουργίας καταστάσεως μη δυνάμενης να ανατραπεί, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου ανέστειλε την εκτέλεση της προσβαλλομένης αποφάσεως μέχρις ότου η Επιτροπή διαβιβάσει στο Πρωτοδικείο στοιχεία ως προς το σύνολο των όρων αυτής της μεταβιβάσεως του ενεργητικού και, ειδικότερα, μέχρις ότου αρθούν τα εμπόδια σχετικά με την μεταβίβαση των δικαιωμάτων εκμεταλλεύσεως ορισμένων πηγών.
Commission authorizing the concentration consisting of the acquisition of Perrierby Nestl6,on condition that the former transfer part of its assets to a third party.In order to avoid creating an irreversible situation,the President ordered that the Commission should inform the Court, as soon as it was in possession of therelevant information, that all the conditions relating to the transfer of assetsprovided for in the Decision had beenmet and in particular that any obstacles tothe transfer of operating rights in certain mineral springs had been removed.Following the communication of that information, the applications were dismissedby further order of 6 July L993 on the ground that the harm alleged by theapplicants, even if it was certain, could not arise directly from the contesteddecision.
Κατόπιν της διαβιβάσεως αυτών των στοιχείων, η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων απορρίφθηκε με διάταξη της 6ης Ιουλίου 1993, με την αιτιολογία ότι η βλάβη την οποία επικαλούνταν οι αιτούντες, έστω και αν μπορούσε να θεωρηθεί βέβαιη, δεν προέκυπτε άμεσα από την προσβαλλόμενη απόφαση.
In that respect, the decision of the President confirmed the ruling in an earlier case concerning the same concentration (order in Case T-96192R CCEGrandes Sources v Commission ll992l ECR lI-2579).
Ως προς το θέμα αυτό, η απόφαση του του Προέδρου
Again in matters of competition law, mention should be made of CaseT-543l93 R(Gestevisiön Telecinco, order of the President of 14 December 1993).
Πάντοτε στον τομέα του δικαίου του ανταγωνισμού, πρέπει να μνημονευθεί η υπόθεση Τ-543/93 R (Gestevisión Telecinco, διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της 14ης Δεκεμβρίου 1993).
Finally, in the field of competition law, in Case T-29192SPO and Others v Commission the Court of First Instance, by order of L2 January 1993, upheld theapplication for leave to intervene made by an undertaking which, although it hadnot participatedin the procedure before the Commission, had been a party to adispute bröught before a national court.
Η αίτηση κρίθηκε απαράδεκτη, στο μέτρο που εζητείτο να ληφθεί προσωρινή απόφαση η οποία δεν εντασσόταν στο πλαίσιο της τελικής αποφάσεως στην οποία θα μπορούσε να καταλήξει η κύρια δίκη.
Even though that latter casehad, in themeantime, been removed from the register upon application of the other party,the fact that the decision of the Court of First Instance in the case before itaffected the settlement of the dispute before the national court justified grantingleave for that company to intervene in support of the defendant.
Αξίζει επίσης να μνημονευθούν ορισμένες αποφάσεις που εκδόθηκαν στον τομέα του κοινοτικού υπαλληλικού δικαίου.
In the field of Community staff law, a number of judgments are also worthyof note.
Στην υπόθεση Τ-45/91 (Mc Avoy κατά Κοινοβουλίου, απόφαση της 18ης Φεβρουαρίου 1993), μια υπάλληλος του Κοινοβουλίου προσέβαλε την απόφαση περί διορισμού άλλου υπαλλήλου σε θέση της οποίας δεν πληρούσε τα κριτήρια που αναφέρονταν στην ανακοίνωση κενής θέσεως.
In Case T45 t Y McAvoy v Parliament, judgment of 18 February 1993,an official of the Parliament contested the decision appointing an official to thepost who did not fulfil the criteria set out in the vacancynotice.
Το Πρωτοδικείο υπενθύμισε επίσης ότι τα όργανα δεσμεύονται από τις ανακοινώσεις κενής θέσεως που δημοσιεύουν στο πλαίσιο των διαδικασιών πληρώσεως των κενών θέσεων.
The Court of First Instance upheld the application on the ground that, in view of the fact thatneither the appointed official nor the applicant satisfied the criteria of thecompetition notice, the applicant should have the possibility of having her abilityfor the post in question evaluated in the context of a procedure intended to fillthat vacincy in aicordancewith otherprocedures.
Με την απόφαση της 3ης Μαρτίου 1993 (Booss και Fischer κατά Επιτροπής, υπόθεση Τ-58/91), το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση με την οποία δεν έγινε δεκτή η συμμετοχή των προσφευγόντων σε διαδικασία προαγωγής σε θέση διευθυντή, κατά παράβαση των προϋποθέσεων της ανακοινώσεως κενής θέσεως.
By its judgmenr of 3 March 1993 in Case T-58/91 Booss and Fischer v Commission, the Court of First Instance annulled a decision to exclude theapplicants from the promotions procedure for a post of director, contrary to the .-onOitions set forth in the vacancynotice.
Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι οι εν λόγω ανακοινώσεις δεσμεύουν τα όργανα, ακόμα και στο πλαίσιο των διαδικασιών προαγωγής σε υψηλότερες θέσεις, διαδικασιών οι οποίες διέπονται και αυτές από τον κανόνα του άρθρου 27, τρίτο εδάφιο, του Κανονισμού
The Court held that those notices bindthe institutions, even in the context of promotions procedures for the highestposts, which are therefore subject to the rule laid down in the third paragraph of Article 27 of the Staff Regulations.
Κατά τον κανόνα αυτόν, καμία θέση δεν προορίζεται αποκλειστικά για τους υπηκόους ορισμένου κράτους μέλους.
According to that rule, no posts are to bereserved for nationals of any specific Member State.
Στην υπόθεση Τ-21/93 R (διάταξη του Προέδρου της 5ης Απριλίου 1993, Peixoto κατά Επιτροπής), διατάχθηκε η αναστολή της εκτελέσεως πειθαρχικής κυρώσεως. Το γεγονός ότι η πράξη που καταλογίσθηκε στον υπάλληλο διεπράχθη περισσότερο από πέντε έτη πριν από την κίνηση της πειθαρχικής διαδικασίας και ήταν γνωστή στην ΑΔΑ περισσότερο από τέσσερα έτη πριν από την ημερομηνία αυτή υπήρξε καθοριστικό κατά τη στάθμιση των συμφερόντων του υπαλλήλου και του οργάνου.
In Case T-2llg3 R (Peixoto v Commission, order of the President of 5 April1993), an order was made suspendingthe operation of a disciplinary measure.The fact that the fault imputed to the official had been committed more than fiveyears before the opening of the disciplinary procedure and was known to theäppointing authority more than four years before that date was decisive whenbalancing the interests of the official against that of the institution.
Επισημαίνεται επίσης η υπόθεση Τ-20/89 RV, Moritz κατά Επιτροπής, στην οποία το Πρωτοδικείο, κατόπιν της αναιρέσεως της πρωτόδικης αποφάσεως από το Δικαστήριο, κατεδίκασε την Επιτροπή στην καταβολή αποζημιώσεως για τη ζημία που είχε προξενηθεί από την καθυστερημένη κατάρτιση της εκθέσεως βαθμολογίας.
Finally, in Case T-20189RY Möritz v Commission, the Court of First Instance,following the annulment by the Court of Justice of a judgment previouslydelivered at first instance,ordered the Commission to pay compensation for the
Όπως ήδη αναφέρθηκε, το Πρωτοδικείο μπόρεσε να εκδικάσει ορισμένες από τις υποθέσεις οι οποίες, κατόπιν της απονομής των νέων αρμοδιοτήτων στο Πρωτοδικείο, παραπέμφθηκαν σ' αυτό από το Δικαστήριο.
As pointed out above, the Court of First Instance was able to decide somecases which, in pursuanceof the new jurisdiction conferred upon it, were referredto it by the Court of Justice.
Σε όλες αυτές τις υποθέσεις, οι προσφυγές απορρίφθηκαν ως απαράδεκτες.
In all those cases, the relevant actions weredismissed as inadmissible.
Αυτό συνέβη στις υποθέσεις Τ-492/93 και Τ-492/93 R, Nutral κατά Επιτροπής, που περατώθηκαν με διάταξη της 21ης Οκτωβρίου 1993, με την οποία το Πρωτοδικείο έκρινε απαράδεκτη την προσφυγή που είχε ασκηθεί κατά ανακοινώσεως προς τις αρχές κράτους μέλους, με την αιτιολογία ότι η ανακοίνωση αυτή δεν αποτελούσε πράξη δυνάμενη να αποτελέσει το αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως υπό την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης.
Such was the case in Joined CasesT-492193 and T49 21 93 R Nutral v Commission, decided by order of 2l October 1993, in whichthe Court of First Instance ruled inadmissible an action directed against aconlmunication addressed to the authorities of a Member State,on the ground thatit was not a measure against which an action for annulment could be broughtwithin the meaning of Article 173 of the Treaty.
Με τη διάταξη της 28ης Οκτωβρίου 1993 (υπόθεση Τ-476/93, FRSEA κ.λπ. κατά Συμβουλίου), επίσης κρίθηκε απαράδεκτο αίτημα ακυρώσεως κανονισμού του Συμβουλίου, για τον λόγο ότι η πράξη δεν αφορούσε τους προσφεύγοντες ατομικά.
In its order of 28 October 1993(Case T-476193 FRSEA and Others v Council), the Court also held to beinadmissible an application for the annulment of a Council regulation, since theapplicants were not individually concerned by that act.
Στην υπόθεση Τ-463/93, GUNA κατά Συμβουλίου, το Πρωτοδικείο έκρινε απαράδεκτη, για τους ίδιους λόγους, προσφυγή βάλλουσα κατά οδηγίας.
In Case T-463193 GUNA v Council, the Court dismissed as inadmissible,on the samegrounds, an actionagainst a directive.
Τέλος, στην υπόθεση Τ-460/93, Tête κ.λπ. κατά ΕΤΕπ, το Πρωτοδικείο, με απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 1993, έκρινε απαράδεκτη προσφυγή την οποία είχαν ασκήσει φυσικά και νομικά πρόσωπα κατά πράξεως του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, με την αιτιολογία ότι το άρθρο 180 της Συνθήκης παρέχει δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής κατά των πράξεων αυτών μόνο στα κράτη μέλη και στην Επιτροπή.
Finally, in Case T-460193 Töte and Others v EIB, the Court of First Instance, byan order of 26 November 1993, held inadmissible an action brought by naturaland legal persons against a deliberationof the Board of Directors of the European In v es t men t Bank, on the ground that Article 180 of the Treaty enables actionsagainst such decisions to be brought only by the Member States and the
Η συμφωνία αυτή επέβαλλε στους συμβαλλομένους να εισπράττουν από τους εμπόρους για τις πληρωμές με αλλοδαπές ευρωεπιταγές προμήθεια διαφορετική από εκείνη που επιβαλλόταν από την τράπεζα που είχε χορηγήσει την επιταγή.
drawee bank, that it constituted an agreement on the principle of the charging ofa commission and, consequently, that it was restrictive of competition.
Το Πρωτοδικείο έκρινε επίσης ότι η υποχρέωση αυτή αποτελούσε μη απαραίτητο περιορισμό του ανταγωνισμού και ότι, συνεπώς, δεν μπορούσε να χορηγηθεί εξαίρεση δυνάμει του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης.
The Courtalso found that that obligation constituted a restriction on competition that is notindispensable and that therefore it could not benefit from an exemption under Article S5(3)of the Treaty.
Με την απόφαση αυτή, το Πρωτοδικείο έκρινε επίσης ότι το γεγονός ότι η Επιτροπή έλαβε υπόψη τον κύκλο εργασιών των μελών μιας ενώσεως επιχειρήσεων προκειμένου να καθορίσει το ανώτατο ύψος του προστίμου που μπορεί να επιβληθεί για μια διαπραχθείσα εκ μέρους της ενώσεως παράβαση δεν παραβιάζει την αρχή της εξατομικεύσεως των ποινών, καθόσον η λήψη υπόψη του κύκλου εργασιών των μελών της ενώσεως ουδόλως σημαίνει ότι τους επιβάλλεται πρόστιμο ούτε, καθαυτό, ότι η εν λόγω ένωση υποχρεούται να μετακυλίσει το πρόστιμο στα μέλη της.
In its judgment, the Court also stated that the factthat the Commission takes into account the turnover of the members of anassociation of undertakings in order to determine the upper limit of the fine imposed for an infringement which it has comrnitted does not infringe theprinciple of the individual nature of penalties,since the taking into account of the turnover of the members does not mean that a fine has been imposed on them orthat the association in question is under an obligation to passthe fine on to itsmembers.
Στην υπόθεση Τ-3/93, Air France κατά Επιτροπής, το Πρωτοδικείο κλήθηκε να εξετάσει το κύρος αποφάσεως της Επιτροπής στον τομέα του ελέγχου των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων.
In Case T-31g3Ai.r France v Commission, the Court of First Instance was calledupon to examine the validity of a Commission decision in the field of the controlof concentrations.