natgillin/translations-raw huggingface dataset:
10 αναπόσπαστα συνδεδεμένες με το γενικό συμφέρον και μόνο εφόσον οι απαιτήσεις αυτές δεν μπορούν να ικανοποιηθούν με λιγότερο περιοριστικούς όρους.
Restrictions on freedom to provide services, imposed by national legislation having universal application, are not compatible with Article 59 unless they are justified by Imperative requirements dictated by public interest, and unless those requirements cannot be met by less restrictive conditions.
Η επιδίωξη στόχου πολιτιστικής πολιτικής, όπως η διατήρηση ενός πλουραλιστικού συστήματος εκπομπών, μπορεί, καταρχήν, να αποτελέσει επιτακτική απαίτηση η οποία να δικαιολογεί περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
The pursuit of a cultural policy aim such as the maintenance of a pluralistic broadcasting system may, in principle, constitute an imperative requirement justifying a restriction on the freedom to provide services.
Το άρθρο 59 της Συνθήκης πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι παρακωλύει την εφαρμογή εθνικής κανονιστικής ρύθμισης, έστω και αν αυτή εφαρμόζεται χωρίς διακρίσεις, όπως το άρθρο 66 του Mediawet, η οποία εξαρτά την καλωδιακή διανομή προγραμμάτων προερχομένων από άλλα κράτη μέλη, τα οποία περιέχουν διαφημίσεις απευθυνόμενες ειδικά στους ημεδαπούς, από την προϋπόθεση ότι ο εκπέμπων σταθμός δεν επιδιώκει κερδοσκοπικό σκοπό, δεν παρέχει οφέλη σε τρίτους και ότι τα διαφημιστικά μηνύματα διαχειρίζεται νομικό πρόσωπο ανεξάρτητο του εκπέμποντος σταθμού· αντιθέτως, ελλείψει εναρμονίσεως, ο όρος της μη μεταδόσεως διαφημιστικών μηνυμάτων παρά μόνον εφόσον μπορεί να αναγνωριστεί ο διαφημιστικός χαρακτήρας τους η δε μετάδοση τους δεν υπερβαίνει το 5 % του χρόνου της εκπομπής και εφόσον δεν μεταδίδονται την Κυριακή, δικαιολογούνται από συνδεόμενες με τα γενικά συμφέροντα επιτακτικές απαιτήσεις."
Article 59 of the Treaty must be interpreted as precluding the application of national legislation such as Article 66 of the Mediawet, even if universally applicable, which allows the cable transmission of programmes emanating from other Member States and containing advertisements specially Intended for the national audience subject only to the provisos that the transmitter shall have no profit-making motive and shall confer no benefits on third parties, and that the advertisements shall be administered by a legal person Independent of the transmitter; on the other hand, in the absence of harmonization, the condition that advertisements may be transmitted only if they are recognizable as such, if their transmission accounts for no more than 5% of transmission time, and if, further, they are not transmitted on Sundays, is justified by imperative requirements relating to the public interest."
Υποθ. C-353/89 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
Case C-353/89: Commission of the European Communities ν Kingdom of the Netherlands - 25 July 1991 (Infringement of Treaty obligations - Freedom to provide services -Obligation to commission radio and television programmes from a domestic undertaking - Conditions imposed on the retransmission of advertisements contained in radio or television programmes from other Member States) (Fall Court)
25.07.1991 "Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Παραβάσεις - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Υποχρέωση προσφυγής στις υπηρεσίες εγχώριας επιχείρησης για την παραγωγή ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων - Επιβολή όρων όσον αφορά την αναμετάδοση διαφημιστικών μηνυμάτων περιεχομένων σε ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα που εκπέμπονται από άλλα κράτη μέλη" (Ολομέλεια)
By application lodged on 17 November 1989 the Commission brought an action for a declaration that, by obliging its national broadcasting organizations to commission all or part of their material from a Netherlands undertaking and by restricting the retransmission In the Netherlands of programmes from other Member States which contain
Η Ολλανδική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι οι περιορισμοί αυτοί επιβάλλονται για λόγους ασκήσεως πολιτιστικής πολιτικής, ειδικότερα δε για τη διασφάλιση της ελευθερίας εκφράσεως των διαφόρων κοινωνικών ομάδων, πολιτιστικών, θρησκευτικών ή φιλοσοφικών, που υφίστανται στις Κάτω Χώρες, όπως θα έπρεπε να εκδηλώνεται η ελευθερία αυτή μέσω του τύπου, του ραδιοφώνου ή της τηλεοράσεως.
The obligation laid on all national broadcasting organizations established in a Member State to obtain from a national undertaking all or part of their technical support prevented those organizations from consulting undertakings established in other Member States, or at least limited their opportunities for doing so. The obligation thereby had the effect of protecting a service undertaking established in national territory, and prejudiced to the same extent the interests of similar undertakings established in other Member States; and that principle was not affected by the fact that this preferential scheme also produced restrictive effects as far as service undertakings established in the Netherlands were concerned.
Νοούμενη υπ' αυτή την έννοια μια πολιτιστική πολιτική μπορεί, βεβαίως, να συνιστά επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος που να δικαιολογεί περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
The Court conceded that, in that sense, cultural policy might afford an imperative reason of public interest justifying a restriction on the freedom to provide services.
Πράγματι, η διατήρηση του πλουραλισμού, τον οποίο αποσκοπεί να διασφαλίσει η συγκεκριμένη αυτή ολλανδική πολιτική, συνδέεται με την ελευθερία εκφράσεως, την οποία διασφαλίζει το άρθρο 10 της συμβάσεως για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, το οποίο περιλαμβάνεται μεταξύ των θεμελιωδών δικαιωμάτων την προάσπιση των οποίων διασφαλίζει η κοινοτική έννομη τάξη.
Indeed, the preservation of pluralism which the Netherlands policy sought to achieve was related to freedom of speech, as upheld by Article 10 of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms, which was included amongst the fundamental rights guaranteed by the legal system of the Community.
Ωστόσο, επιβάλλοντας στους εθνικούς ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς, οι οποίοι εκπροσωπούν τις κοινωνικές, πολιτιστικές, θρησκευτικές ή φιλοσοφικές ομάδες, που συναποτελούν την ολλανδική κοινωνία, την υποχρέωση να παράγουν, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, τις εκπομπές τους μέσω εθνικής επιχειρήσεως, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών βαίνει πέραν του σκοπού που επιδιώκει, την προστασία δηλαδή της ελευθερίας εκφράσεως.
Nevertheless, the Court held that by compelling the national broadcasting organizations which represented the social, cultural, religious and philosophical components of Dutch society to use the services of a national undertaking for the production of all, or part, of their broadcasts, the Kingdom of the Netherlands was exceeding its aim of protecting freedom of speech.
Πράγματι, ο πλουραλισμός στον τομέα των οπτικοακουστικών μέσων κράτους μέλους ουδόλως επηρεάζεται από τη δυνατότητα των εθνικών ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών να προσφεύγουν σε επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη.
Pluralism in the audio-visual sector of a Member State could not in any way be affected by enabling the various national broadcasting organizations to call upon the services provided by persons established in other Member States.
Για τη διασφάλιση του πλουραλισμού που επιθυμεί να διατηρήσει, η Ολλανδική Κυβέρνηση μπορεί κάλλιστα να περιοριστεί στην κατάλληλη προσαρμογή του καταστατικού των δικών της οργανισμών.
Turning to the conditions governing the structure of broadcasting organizations established in other Member States, the Court found that there was no necessary connexion between such conditions and the cultural policy in question. In order to guarantee pluralism in the audio-visual
(47) Ως προς τους σχετικούς με τα διαφημιστικά μηνύματα όρους, επιβάλλεται να διαπιστωθεί ότι η σχετική εθνική νομοθεσία δεν διασφαλίζει πλέον υπέρ του ιδρύματος που κατέχει το μονοπώλιο μεταδόσεως αυτών των μηνυμάτων το σύνολο των εσόδων που προέρχονται από τα ειδικώς απευθυνόμενα στο ολλανδικό κοινό διαφημιστικά μηνύματα.
12 - sector, it was far from essential for national legislation to require broadcasting organizations established in other Member States to conform to the Dutch model if they wished to broadcast programmes containing advertisements designed for the Netherlands audience. For the purpose of guaranteeing the pluralism which it seeks to preserve, the Netherlands Government could properly confine itself to formulating the internal rules of its own organizations In an appropriate manner.
Ωστόσο, ρυθμίζοντας τη μετάδοση των μηνυμάτων αυτών, η εν λόγω νομοθεσία περιορίζει τον ανταγωνισμό που θα αντιμετώπιζε το εν λόγω ίδρυμα στην αγορά εκ μέρους αλλοδαπών ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα την προστασία των εσόδων του ιδρύματος.
As far as the conditions governing advertisements were concerned, the Court found that the national legislation no longer reserved all the revenue derived from advertisements designed specially for the Netherlands audience for the foundation holding the monopoly on the broadcasting of such material. However, by controlling the transmission of the advertisements, the legislation curtailed the competition from foreign broadcasting organizations to which that foundation could be exposed on that market, which had the effect of safeguarding its revenue.
0 στόχος, όμως, αυτός δεν δικαιολογεί περιορισμούς της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
That objective could not, however, justify restrictions on the freedom to provide services.
Το Δικαστήριο αποφάσισε :
Accordingly, the Court held as follows:
Υποχρεώνοντας τους οργανισμούς στους οποίους έχει παρασχεθεί χρόνος εκπομπής από το εθνικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο να δαπανούν σε ολλανδική επιχείρηση όλο το ποσό που τους έχει διατεθεί για την παραγωγή ραδιοφωνικών προγραμμάτων και ένα ποσοστό, καθοριζόμενο με υπουργική απόφαση, του ποσού για την παραγωγή τηλεοπτικών προγραμμάτων, και απαγορεύοντας στις επιχειρήσεις διανομής τηλεοπτικών προγραμμάτων που είναι εγκατεστημένες στο έδαφος του νο αναμεταδίδουν ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό προγράμματα περιλαμβάνοντα διαφημιστικά μηνύματα απευθυνόμενα ιδίως προς το ολλανδικό κοινό, τα οποία εκπέμπονται από ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος, όταν δεν πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις όσον αφορά τη δομή αυτών των οργανισμών ή όσον αφορά τα διαφημιστικά μηνύματα που περιέχονται στα προγράμματα τους και απευθύνονται προς το ολλανδικό κοινό, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το όρθρο 59 της Συνθήκης ΕΟΚ.
By obliging the national organizations which have obtained broadcasting time on the national radio network to use for purchases from the [Nederlandse Omroepproduktie] Bedrijf all the amounts made available to them for the making of radio programmes and a percentage fixed by decree in the case of television programmes and by prohibiting television distribution network managers established in its territory from broadcast i ng radio or television programmes from a broadcast!'ng organization established in the territory of another Member State and containing advertisements intended specially for the Netherlands public, where certain conditions are not fulfilled concerning the structure of those organizations or relating to the advertisements contained in their programmes and intended for the Netherlands public, the Kingdom of the Netherlands has failed to fulfil its obligations under Article 59 of the EEC Treaty.
Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικό έξοδα."
The Kingdom of the Netherlands is ordered to pay the costs."
Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση Tnc Ολουέλε^ Tnc 18nc Αποιλίου 1991.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the full Court on 18 April 1991.
Πρότεινε στο Δικαστήριο :
He proposed that the Court should: declare that, by restricting to a national undertaking - in whole or in part - the production of programmes on behalf of national broadcasting organizations, and by requiring that foreign broadcasters retransmitting programmes containing advertisements specially designed for the Netherlands audience shall neither have
(προδικαστική) "Κοινωνική πολιτική - Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών - Δια νόμου απαγόρευση της νυκτερινής εργασίας των γυναικών" (Ολομέλεια)
Case C-345/89: Ministère Public ν A. Stoeckel - 25 July 1991 (Reference for a preliminary ruling) (Social policy - Equal treatment for men and women - Legislative prohibition of nightwork for women) (Full Court)
Με απόφαση της 4ης Οκτωβρίου 1989, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 9 Νοεμβρίου 1989, το tribunal de police του Illkirch (Γαλλία) υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
By judgment of 4 October 1989, received at the Court on 9 November 1989, the Tribunal de Police [local criminal court], 111kirch (France), referred a question on the interpretation of Article 5 of Council Directive 76/207/EEC to the Court for a preliminary ruling.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο ποινικής διώξεως κατά του Stoeckel, διευθυντή της εταιρίας SA Suma, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι απασχολούσε 77 γυναίκες σε νυκτερινή εργασία, κατά παράβαση του άρθρου L 213 του γαλλικού κώδικα εργασίας.
The question arose in the course of criminal proceedings brought against Mr Stoeckel, the manager of Suma SA, who was charged with having employed 77 women on night-work, contrary to Article L-213 of the French Code du Travail [Labour Code]
Ενώπιον του tribunal de police, o Stoeckel υποστήριξε ότι το άρθρο L 213 του γαλλικού κώδικα εργασίας είναι αντίθετο προς το άρθρο 5 της οδηγίας 76/207 και προς την απόφαση της 25ης Οκτωβρίου 1988, Επιτροπή κατά Γαλλίας (312/86), με την οποία το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις της μη λαμβάνοντας τα προαναφερθέντα αναγκαία μέτρα για την άρση των ανισοτήτων που απαγορεύονται βάσει της εν λόγω οδηγίας.
In the proceedings before the Tribunal de Police Mr Stoeckel had maintained that Article L-213 of the Code du Travail contravened Article 5 of Directive 76/207 and the judgment of 25 October 1988 in Case 312/86 (Commission ν France), whereby the Court had held that the French Republic had failed to fulfil its obligations by failing to adopt all the measures, mentioned therein, which were needed for removing the inequalities prohibited under that directive.
Η Γαλλική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η απαγόρευση της νυκτερινής εργασίας των γυναικών, η οποία εξάλλου συνοδεύεται από πλήθος εξαιρέσεων, ανταποκρίνεται στους γενικούς σκοπούς της προστασίας του γυναικείου εργατικού δυναμικού και σε ειδικές επιταγές κοινωνικής φύσεως που αφορούν π.χ. τους κινδύνους επιθέσεως και οι αυξημένες υποχρεώσεις οικογενειακής εργασίας που βαρύνουν τις γυναίκες.
Turning to the aims of protecting female employees, the Court held that it was not evident that, except In cases of pregnancy and maternity, the risks incurred by women in such work were broadly different in kind from the risks incurred by men.
Ως προς τις πολυάριθμες εξαιρέσεις από την απαγόρευση της νυκτερινής εργασίας των γυναικών, στις οποίες αναφέρεται η Γαλλική Κυβέρνηση, οι εξαιρέσεις αυτές δεν αρκούν για τη διασφάλιση των σκοπών της εν λόγω οδηγίας, δεδομένου ότι η οδηγία απαγορεύει τη διατύπωση ως γενικής αρχής του αποκλεισμού των γυναικών από τη νυκτερινή εργασία και δεδομένου ότι μπορεί να αποτελέσουν πηγή δυσμενών διακρίσεων.
Turning to the numerous derogations from the prohibition on nightwork for women, to which the French Government had referred, the Court held that they were inadequate to give effect to Directive 76/207, since that directive did not allow any general principle excluding women from nightwork; the derogations could, indeed, be a source of discrimination.
"Το άρθρο 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ¡σης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, είναι αρκετά σαφές ώστε να επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να μην απαγορεύουν, καταρχήν, με τη νομοθεσία τους τη νυκτερινή εργασία των γυναικών, έστω και με εξαιρέσεις, ενώ η νομοθεσία τους δεν περιλαμβάνει καμία απαγόρευση της νυκτερινής εργασίας για τους άνδρες."
"Article 5 of Directive 76/207/EEC on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions is sufficiently precise to impose on the Member States the obligation not to lay down by legislation the principle that night work by women is prohibited, even if that obligation is subject to exceptions, where night work for men is not prohibited."
Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του néunTOU τμήματος της 24ης Ιανουαρίου 1991.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 24 January 1991.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση :
He proposed that the Court should rule as follows:
"Το άρθρο 5 της οδηγίας 76/207 δεν επιτρέπει εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία ανάγει σε αρχή της νομοθεσίας την απαγόρευση της νυκτερινής εργασίας αποκλειστικώς για τις γυναίκες."
"Article 5 of Directive 76/207 precludes a national provision which sets up the legislative principle of prohibiting nightwork only for women."
Υποθ. C-362/89 : G. d'Urso κ.λπ. κατά EMG, Muova EMG κ.λπ.
Case C-362/89: G. d'Urso and Others ν Ercole Harel li Elettromeccanica (ENG), Nuova EMG and Others - 25 July 1991 (Reference for a preliminary ruling) (Social policy - Safeguarding of employees' rights in the event of transfers of undertakings) (Full Court)
25.07.1991 (προδικαστική) "Κοινωνική πολιτική - Διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεως της επιχειρήσεως" (Ολομέλεια)
By order of 23 October 1989, received at the Court on 17 November 1989, the Pretura di Milano [Milan Magistrates' Court] referred to the
15 τελευταίων ανεστάλη, την καταβολή δε των αμοιβών τους ανέλαβε κοινωνικό ταμείο.
Court for a preliminary ruling two questions concerning the interpretation of Council Directive 77/187/EEC.
Οι προσφεύγοντες της κύριας δίκης, οι οποίοι περιλαμβάνονται στους 518 εργαζόμενους, ζήτησαν από τον pretore di Milano να αναγνωρίσει ότι η σχέση εργασίας τους εξακολουθεί να υφίσταται με την εταιρία που απέκτησε την επιχείρηση, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 2112, πρώτο εδάφιο, του αστικού κώδικα.
The plaintiffs before the Pretura di Milano, who were amongst those 518 workers, applied to the court for a declaration that their employment had continued with the transferee, pursuant to the first paragraph of Article 2112 of the Civil Code.
Οι καθών της κύριας δίκης εταιρίες αντιτάχθηκαν στο αίτημα αυτό επικαλούμενες διάταξη της εθνικής νομοθεσίας κατά την οποία, για τις εταιρίες που τίθενται υπό καθεστώς προσωρινής διαχειρίσεως, οι διατάξεις του αστικού κώδικα δεν εφαρμόζονται επί του προσωπικού που δεν μεταβιβάστηκε ταυτόχρονα με την επιχείρηση.
The defendants before the national court opposed that application, citing a provision of national law whereby, as far as undertakings in special receivership were concerned, the provisions of the Civil Code did not apply to staff not transferred at the time of the transfer.
Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 77(187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων, έχει την έννοια ότι όλες οι συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας που υφίστανται κατά την ημερομηνία μεταβιβάσεως της επιχειρήσεως, μεταξύ του εκχωρητού και των εργαζομένων στη μεταβιβαζόμενη επιχείρηση, μεταβιβάζονται αυτομάτως στον αποκτώντα την επιχείρηση.
Article 3 (JJ of Council Directive 77/187/EEC of 14 February 1977 on the approximation of the laws of the Member States relating to the safeguarding of employees' rights in the event of transfers of undertakings, businesses or parts of businesses must be interpreted as meaning that all contracts of employment or employment relationships existing on the date of the transfer of an undertaking between the transferor and the workers employed in the undertaking transferred are transferred to the transferee automatically simply as a result of the transfer.
Το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, δεν καλύπτει τις μεταβιβάσεις επιχειρήσεων που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο διαδικασιών συλλογικής ικανοποιήσεως των πιστωτών όπως είναι η προβλεπόμενη από την ιταλική νομοθεσία διαδικασία αναγκαστικής διοικητικής εκκαθαρίσεως στην οποία αναφέρεται ο νόμος της 3ης Απριλίου 1979 περί προσωρινής διαχειρίσεως των μεγάλων προβληματικών επιχειρήσεων.
Article 1 (1) of Council Directive 77/187/EEC of 14 February 1977 does not apply to transfers of undertakings made as part of a creditors' settlement of the kind provided for in the Italian legislation on compulsory administrative liquidation as referred to in the Law of 3 April 1979 on special administration for large undertakings in difficulties.
0 νενικός εισαννελέαο W. Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της 30ñc Μαΐου 1991.
However, that paragraph does apply when, in accordance with a body of legislation such as that governing special administration for large undertakings in difficulties, it has been decided that the undertaking is to continue trading and for as long as that decision remains in effect."
(προδικαστικές) "Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Εθνική Κανονιστική ρύθμιση περί διαφημίσεως των οινοπνευματωδών ποτών" (Ολομέλεια)
Article 1 (1) of Council Directive 77/187/EEC of 14 February 1977 1s not applicable to the transfer of an undertaking, a business or part of a business in circumstances where the court has recorded the transferor's non-payment of debts, its insolvency or loss of credit facilities, or where the transferor is the subject of proceedings having, by analogy with bankruptcy proceedings, the following features: their purpose is to realize the assets held in receivership, even if it is advisable, when doing so, to continue running all or part of the business of the undertaking by opting for the realization of a set of assets forming the components of a going concern.
Με Διατάξεις της 7ης και της 29ης Νοεμβρίου 1989, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο στις ï Ιανουαρίου και στις 7 Ιουνίου 1990; το Tribunal Superior de Justicia de Cataluña υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία ίων άρθρων 30 και 36 τής Συνθήκης ΕΟΚ.
they are conducted from beginning to end as a compulsory procedure in the sense that (i) they may be Imposed against the will of the directors of the undertaking, (ii) their effect is that the powers to administer the undertaking or handle its assets are withdrawn from the directors and entrusted to official receivers specially appointed by a public authority, and (iii) those receivers may approve the transfer without consulting the directors."
Προς στήριξη των προσφυγών Που άσκησαν κατά της εν λόγω αποφάσεως, οι προσφεύγουσες προέβαλαν ιδίως τον ισχυρισμό ότι ο νόμος 20/85 είναι αντίθετος προς tb άρθρο 30 της Συνθήκης, καθόσον οΙ περιορισμοί που επιβάλλει στη διαφήμιση περιορίζουν τις
By orders of 7 and 29 November 1989, received at the Court on 2 January and 7 June 1990, the Tribunal Superior de Justicia de Cataluña [High Court of Catalonia] referred to the Court for a preliminary ruling
17 δυνατότητες εμπορίας ποτών προερχομένων κυρίως από άλλα κράτη μέλη.
Page 17
(10,11) Επιβάλλεται, σχετικώς, να τονιστεί, όπως έχει ήδη αποφανθεί το
17 - three questions on the interpretation of Articles 30 and 36 of the EEC Treaty.