natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δημοσιεύεται από την Υπηρεσία Πληροφοριών του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L-2925 Λουξεμβούργο.
Appeal against the judgment of the Court of First Instance (Second Chamber), delivered on 22 April 1993, in Case T-9/92 - Annulment of the decision of the Commission relating to a proceeding pursuant to Article 85 of the EEC Treaty (IV/33.157 - Ecosystem/Peugeot)
Γλωσσά πρωτοτύπου: η γαλλική.
Case C-326/93 Detlef Nolle ν Council and Commission
Η σύνταξη του παρόντος δελτίου περατώθηκε στις 20.7.1993.
Action for damages - Non-contractual liability of the Community under Council Regulation (EEC) No 725/89 imposing a definitive anti-dumping duty on imports of paint, distemper, varnish and similar brushes originating in the People's Republic of China and definitively collecting the provisional anti-dumping duty on such imports
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ,ΠΡΩΤΟΔΙ KE Ι ΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝi
THE PROCEEDINGS OF THE COURT OF JUSTICE AND THE Û0URT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES1
Εβδομάδα από 2 έως 6 Αυγούστου 1993
2 to 6 August 1993
Αριθ. 24-93
No 24/93
Υποθ.
Case C­355/90 Commission ν Kingdom of Spain Environment and consumers
C-158/91 Ministère Public κ.λπ. κατά Jean-Claude Levy Κοινώνική πολιτική Συνεκδ. υποθ. C-259/91, C-331/91 και C-332/91 P. Alluè κ.λπ. κατά Università degli Studi di Venezia κ.λπ.
Case C­158/91 Ministère Public and Another ν Jean-Claude Levy Social policy Joined Cases C­259/91, C­331/91 and C­332/91 P. All uè and
C-9/92 14 Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας Φορολογία Υποθ. C-23/92 16 Μ.
This bulletin is issued by the Court's Information Service to provide rapid information on the work of the Court.
C-266/91 Celulose Beira Industrial κατά Fazenda Pública Φορολογία Υπόθ. C-31/92 M. Larsy κατά Institut national d'assurances sociales pour travailleurs indépendants (INASTI) Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Case C-266/91 Celulose
Lange κατά Finanzamt Fürstenfeldbruck Φορολογία
Case C-111/92 M. Lange v Finanzamt Fürstenfeldbruck
2.8.1993 "Οδηγία 75/439/ΕΟΚ περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων - Παράβαση - Μη εκτέλεση αποφάσεως του Δικαστηρίου" (Ολομέλεια)
Case C-366/89 Commission ν Italian Republic 2 August 1993 (Directive 75/439/EEC on the disposal of waste oils - Failure to fulfil obligations - Non-compliance with a judgment of the Court) (Full Court)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 4 Δεκεμβρίου 1989, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με την οποία ζήτησε από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει, πρώτον, ότι η Ιταλική Δημοκρατία, εξακολουθώντας να μη θεσπίζει, παρά την απόφαση του Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 1981 (Επιτροπή κατά Ιταλίας), όλα τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και ειδικότερα προς τα όρθρα 4, 6, 12 και 15 της οδηγίας αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το όρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ, και, δεύτερον, ότι η Ιταλική Δημοκρατία, απαγορεύοντας, στο πλαίσιο του ιταλικού συστήματος συλλογής των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, την εξαγωγή των ορυκτελαίων αυτών προς τα άλλα κράτη μέλη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το όρθρο 34 της Συνθήκης ΕΟΚ.
By application lodged at the Court on 4 December 1989 the Commission of the European Communities brought an action for a declaration by the Court that, by failing to adopt, notwithstanding the Court's judgments of 17 December 1981, Commission ν Italy, all the measures needed to comply with Council Directive 75/439/EEC, in particular Articles 4, 6, 12 and 15, the Italian Republic had failed to fulfil its obligations under Article 171 of the EEC Treaty and, by prohibiting the export of used oils to the other Member States under the system for the collection of the said oils, it had failed to fulfil its obligations under Article 34 of the EEC Treaty.
Η Ιταλική Δημοκρατία, εξακολουθώντας να μη θεσπίζει, παρά την απόψαση του Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 1981 (30/81 έως 34/81, Επιτροπή κατό Ιταλίας), όλα τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων, και ειδικότερα προς τα άρθρα 4, 6, 12 και 15 της οδηγίας αυτής, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το όρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ.
By failing to adopt, notwithstanding the judgment of the Court of 17 December 1981 in Joined Cases 30 to 34/81 Commission ν Italy, all the measures necessary to comply with Council Directive 75/439/EEC of 16 June 1979 on the disposal of waste oils, in particular Articles 6, 12 and 15, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 171 of the EEC Treaty;
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπό.
The remainder of the application is dismissed;
Darmon ανέπτυΕε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 3nc Φεβρουαρίου 1993.
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting of the Court on 3 February 1993.
να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το όρθρο 171 της Συνθήκης, επειδή, παρά την απόφαση του Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 1981, Επιτροπή κατό Ιταλίας (30 έως 34/81, Συλλογή 1981, α.
Declare that by failing to adopt, notwithstanding the judgment of the Court of 17 December 1981 in Joined Cases 30 to 34/81 Commission ν Italy [1981] ECR 3379, all the measures necessary to implement Articles 6, 12 and 15 of Council Directive 75/439/EEC of 16 June 1975, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 171 of the Treaty;
Υπόθ.
2 August 1993
C-355/90 : Επιτροπή κατό Βασιλείου της Ισπανίας
Case C-355/90 Commission ν Kingdom of Spain (Preservation of wild birds ­ Special protection areas)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 30 Νοέμβριο 1990, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με την οποία ζήτησε να αναγνωρισθεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 79/409/Ε0Κ του Συμβουλίου, επειδή παρέλειψε να λάβει τα μέτρα συντηρήσεως και χωροταξικής διευθετήσεως που είναι από οικολογική άποψη αναγκαία για τους οικοτόπους καθώς και τα μέτρα αποκαταστάσεως των κατεστραμμένων βιοτόπων στη ζώνη Marismas de Santoña (στους υγροτόπους της Santoña), η οποία βρίσκεται στην Αυτόνομη Κοινότητα της Κανταβρίας, και επειδή παρέλειψε να κατατάξει τους υγροτάπους αυτούς στις ζώνες ειδικής προστασίας και να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την αποφυγή της ρυπάνσεως ή της φθοράς των οικοτοπων της ζώνης αυτής.
By application lodged on 30 November 1990 the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to take preservation and maintenance measures, in accordance with the ecological requirements of habitats, on measures to re­establish biotopes which had been destroyed in Marismas de Santoña in the independent community of Cantabria, by failing to classify them as a special protection area and by not taking the appropriate steps to avoid pollution or deterioration of the habitats in that area, the Kingdom of Spain had failed to fulfil its obligations under Articles 3 and 4 of Council Directive 79/409/EEC.
Η Ισπανική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η εκπλήρωση των υποχρεώσεων που επιβάλλονται με τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας δεν μπορεί, λόγω της φύσεως των υποχρεώσεων αυτών, παρά να είναι βαθμιαία και όχι άμεση.
The Spanish Government contended that by reason of their nature the obligations in Articles 3 and 4 of the directive could be implemented only gradually and not immediately.
Το επιχείρημα αυτό πρέπει να απορριφθεί.
The Court considered that that argument had to be dismissed.
Καταρχάς πρέπει να τονισθεί ότι η Πράξη περί των Όρων Προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες δεν περιλαμβάνει καμία ειδική διάταξη σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας στο κράτος μέλος αυτό, το οποίο υπέχει από το όρθρο 395 της εν λόγω Πράξεως την υποχρέωση να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για τη συμμόρφωση του με την οδηγία από την ημέρα ήδη της προσχωρήσεως.
The Act concerning the conditions of accession of the Kingdom of Spain to the European Communities contained no special provision on the applicability of the directive in Spain which, pursuant to Article 395 of the Act, had to bring into force the measures necessary to comply with it on accession.
Επιπλέον, από την ¡δια την οδηγία δεν συνάγεται κανένα στοιχείο για τη χορήγηση ειδικής προθεσμίας στις εθνικές αρχές για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που επιβάλλονται με τα άρθρα 3 και 4, τα οποία έπρεπε να ενσωματωθούν στα εθνικά δίκαια, όπως άλλωστε και το σύνολο των διατάξεων της οδηγίας, εντός της διετούς προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 18 της οδηγίας.
Furthermore, the directive itself contained no indication of a specific period to be granted to the national authorities to comply with the obligations provided for in Articles 3 and 4, which had to be, like all the provisions of the directive, the subject of measures necessary for the transposition within the period of two years provided for by Article 18 of the directive.
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τα όρθρα 3 και 4 της οδηγίας συνεπάγονται τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για τη διατήρηση των οικοτοπων των αγρίων πτηνών.
The Commission complained that the obligations under Articles 3 and 4 of the directive meant that precise measures had to be adopted in order to preserve the habitats of wild birds.
0 ισχυρισμός αυτός της Επιτροπής είναι βάσιμος.
The Court held that the Commission was right on that issue.
Τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας επιβάλλουν στα κράτη μέλη την υποχρέωση προστασίας, διατηρήσεως και αποκαταστάσεως των οικοτοπων, λόγω της οικολογικής αξίας τους.
Articles 3 and 4 of the directive required Member States to conserve, maintain and re­establish the habitats as such by reason of their ecologica1value.
Τα κρότη μέλη, κατά την εφαρμογή της οδηγίας, δεν μπορούν να επικαλούνται κατά βούληση λόγους παρεκκλίσεων τους οποίους να στηρίζουν στην ανάγκη να ληφθούν υπόψη άλλα συμφέροντα.
In the Spanish Government's opinion the ecological requirements imposed by that provision had to be subject to other interests, such as those of a social and economic nature, or at least balanced with such interests.
Το Δικαστήριο αποφασίζει :
The Court held that that argument could not be accepted.
Το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ, επειδή παρέλειψε, χατό παράβαση του άρθρου 4 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, να κατατάξει τη ζώνη Marismas de Santoña στις ζώνες ειδικής προστασίας και να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για την αποφυγή της ρυπάνσεως ή της φθοράς των οικοτοπων της ζώνης αυτής.
By failing to classify the Marismas de Santoña as a special protection area and to take appropriate measures to avoid pollution or deterioration of the habitats in that area, contrary to the provisions of Article 4 of Council Directive 79/409/EEC of 2 April 1979 on the conservation of wild birds, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty;
0 γενικός εισαγγελέας W.
The Kingdom of Spain is ordered to pay the costs."
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφασίσει ως εξής:
Mr Advocate General Van Gerven delivered his Opinion at the sitting of the Court on 9 June 1993.
"Το Βασίλειο της Ισπανίας,
He proposed that the Court should hold as follows:
- παραλείποντας να κατατάξει τους υγρότοπους της Santoña στις ζώνες ειδικής προστασίας, κατά παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, και
"By failing to classify the Marismas de Santoña as a special protection area in breach of Article 4(1) of Council Directive 79/409/EEC of 2 April 1979 on the conservation of wild birds, and
- παραλείποντας, κατό παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 4, της ίδιας οδηγίας, να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την αποφυγή της ρυπάνσεως και της φθοράς των οικοτοπων και των διαταράξεων των πτηνών που οφείλονται κυρίως στην επισκευή των υδατοφρακτών γύρω από τις βιομηχανικές ζώνες που σχεδιάζεται να δημιουργηθούν στο Laredo και στο Col i ridres (συναφώς πρέπει να σημειωθεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας ανέλαβε την υποχρέωση να καταστρέψει τους εν λόγω υδατοφρόκτες), στην κατασκευή νέας οδού μεταξύ Argoños και Santoña, στην προώθηση ορισμένων σχεδίων υδατοκαλλιέργειας εντός των ελωδών ζωνών ή/και στη μη κατεδάφιση των υδατοφρακτών και των περιφράξεων γύρω από τις περιοχές τις οποίες αφορούν τα σχέδια αυτό, καθώς και στην έκχυση στα έλη μη καθαρισμένων υγρών αποβλήτων από τις γειτονικές κοινότητες, παρέβη τις υποχρεώσεις του· κατά τα λοιπά να απορρίψει την προσφυγή της Επιτροπής· να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δύο τρίτα των δικαστικών εξόδων, τη δε Επιτροπή στο ένα τρίτο."
By failing, in breach of Article 4(4) of the same directive, to adopt appropriate measures to avoid pollution and deterioration of the habitats as well disturbance of birds, in particular by the construction of dykes erected around industrial sites contemplated at Laredo and Col indres (in that respect note must be taken of the Kingdom of Spain's undertaking to demolish such dykes), by the construction of a new road between Argoños and Santoña, the installation in the marshes of water-based facilities and/or the failure to demolish dykes and barriers constructed around areas reserved for such projects, as well as
89, περί απαγορεύσεως της νυκτερινής εργασίας των γυναικών" (Ολομέλεια)
Case C-158/91 Ministère public and Another ν Jean-Claude Levy 2 August 1993 (Preliminary rul ing) (Equality of treatment for men and women - Legislative prohibition of night work for women - Convention No 89 of the International Labour Organization prohibiting night work for women) (Full Court)
Με απόφαση της 22ας Μαΐου 1991, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 18 Ιουνίου 1991, το tribunal de police de Metz υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των όρθρων 1 έως 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
By judgment of 22 May 1991, which was received at the Court on 18 June 1991, the Tribunal de Police de Metz referred a question to the Court for a preliminary ruling on the interpretation of Articles 1 to 5 of Council Directive 76/207/EEC.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο της ποινικής διώξεως που άσκησε η Εισαγγελική Αρχή, κατόπιν μηνύσεως της Direction du travail et de l'emploi, κατά του Jean-Claude Levy, ο οποίος κατηγορείται ότι απασχόλησε, κατό παράβαση του άρθρου L 213-1 του γαλλικού Κώδικα Εργατικού Δικαίου, 23 γυναίκες σε νυκτερινή εργασία.
That question was raised in criminal proceedings brought by the Ministère Public and the Direction du Travail et de l'Emploi against Jean-Claude Levy, who was summoned for having employed 23 women on night work contrary to Article L 213-1 of the French Code du Travail.
89, της 9ης Ιουλίου 1948, σχετικό με τη νυκτερινή εργασία των γυναικών που εργάζονται στη βιομηχανία.
That provision was adopted to implement Convention No 89 of the International Labour Organization of 9 July 1948 on night work for women in industry.
Με την απόφαση της 25ης Ιουλίου 1991 στην υπόθεση C-345/89, Stoeckel, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το άρθρο 5 της οδηγίας είναι αρκούντως σαφές, ώστε να επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να μην καθιερώνουν νομοθετικώς την απαγόρευση της νυκτερινής εργασίας των γυναικών, έστω και αν από την υποχρέωση αυτή προβλέπονται εξαιρέσεις, όταν δεν υφίσταται καμία απαγόρευση για τη νυκτερινή εργασία των ανδρών.
In its judgment of 25 July 1991 in the Stoeckel case the Court held that Article 5 of the directive was sufficiently precise to impose on the Member States the obligation not to lay down by legislation the principle that night work by women was prohibited, even if that is subject to exceptions, where night work by men is not prohibited.
Προκειμένου να κριθεί αν η εφαρμογή κοινοτικής διατάξεως μπορεί να ματαιωθεί λόγω της υπάρξεως προγενέστερης διεθνούς συμβάσεως, πρέπει να εξετάζεται αν η σύμβαση αυτή επιβάλλει στο ενδιαφερόμενο κρότος μέλος υποχρεώσεις, των οποίων την εκπλήρωση εξακολουθούν να μπορούν να απαιτούν τα τρίτα κράτη που έχουν υπογράψει τη Σύμβαση.
In the present case the question for a preliminary ruling was basically whether the national court had the same obligation where the national provision which was incompatible with the Community rule was intended to implement a convention such as the ILO Convention which was concluded by the
Εντούτοις, στο πλαίσιο της προδικαστικής διαδικασίας, δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο, αλλά οτο εθνικό δικαστήριο, να εξακριβώσει ποιες είναι οι υποχρεώσεις που επιβάλλει η προγενέστερη διεθνής σύμβαση στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος και να οροθετήσει τις υποχρεώσεις αυτές, προκειμένου να προσδιοριστεί κατά πόσον οι υποχρεώσεις αυτές εμποδίζουν την εφαρμογή του άρθρου 5 της οδηγίας.
In determining whether a Community rule could be frustrated by a prior international convention it was necessary to consider whether the convention imposed on the Member State concerned obligations compliance with which might still be insisted on by non-Member States who were parties to the convention.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
In that respect the Court held that although it was true that equality of treatment for men and women constituted a fundamental right recognised by the Community legal system, its implementation even at Community level had been progressive requiring the intervention of the Council by means of directives and those directives recognised temporarily certain derogations from the principle of equality of treatment.
0 γενικός εισαγγελέας G. Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 27ης Οκτωβρίου 1992.
In the present case if it appeared from the development of international law that the prohibition of night work for women provided for by the ILO Convention was repealed by subsequent conventions binding the same parties, the provisions of the first paragraph of Article 234 of the Treaty would not be applicable.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφασίσει ως εξής:
There would then be nothing to prevent the national court from applying Article 5 of the directive and disregarding contrary national provisions.
Ωστόσο, βάσει του άρθρου 234, παράγραφος 1, της Συνθήκης, το εθνικό δικαστήριο μπορεί να μην εφαρμόσει το όρθρο 5 της οδηγίας, καθόσον η εφαρμογή του θίγει τα δικαιώματα τρίτων κρατών που απορρέουν από τη Σύμβαση της ΔΟΕ υπ' αριθ.
However it was not for the Court in proceedings for a preliminary ruling but for the national court to determine the obligations under a prior international convention on the Member State concerned and to define the limits in order to determine to what extent those obligations precluded the application of Article 5 of the directive.
Συνεκδ. υποθ.
The Court ruled as follows:
Προδικαστική "Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων - Λέκτορες ξένων γλωσσών" (Ολομέλεια)
- 8 prior to the entry into force of the EEC Treaty with non-Member States.^
0 περιορισμός που προβλέπει το άρθρο 28, τρίτο εδάφιο, του προεδρικού διατάγματος 382/1982 γα τη διάκρεια της ασκήσεως των καθηκόντων του λέκτορα ξένων γλωσσών σε πανεπιστήμιο, μολονότι εφαρμόζεται ανεξάρτητα από την ιθαγένεια του ενδιαφερομένου εργαζομένου, αφορά κυρίως τους εργαζομένους που έχουν την ιθαγένεια άλλου κράτους μέλους.
"Article 5 of Directive 76/207/EEC is sufficiently precise to impose on the Member States the obligation not to lay down by legislation the principle that night work by women is prohibited, even if that is subject to exceptions, where night work by men is not prohibited; however, under the first paragraph of Article 234 of the Treaty the national court may refrain from applying Article 5 of the directive in so far as its application infringes the rights of non-Member States under ILO Convention No 89 which was ratified prior to the entry into force of the EEC Treaty.^
Οι διατάξεις της Συνθήκης δεν απαγορεύουν στα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα γενικής εφαρμογής για την εξασφάλιση της καλής λειτουργίας των πανεπιστημίων τους, τα οποία ενδέχεται να θίγουν ειδικότερα τους υπηκόους των άλλων κρατών μελών.
Joined Cases C-259/91, C-331/91 and C-332/91 P. Al lue and Others ν Università degli Studi di Venezia and Others 2 August 1993 (Preliminary rul ing) (Freedom of movement for workers - Foreign language assistants) (Full Court)
Τα μέτρα αυτά όμως πρέπει να ανταποκρίνονται προς την αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή να συνιστούν τα κατάλληλα και αναγκαία μέτρα για την επίτευξη του επιδιωκομένου σκοπού.
By order of 4 October 1991, which was received at the Court on 11 October 1991, and two orders of 14 November 1991, which were received at the Court on 19 December 1991, the Pretore di Venezia and the Pretore di Parma referred a question to the Court for a preliminary ruling on the interpretation of Article 48(2) of the Treaty.
Επ' αυτού πρέπει ευθύς εξαρχής να τονιστεί ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να συνάπτουν με τους λέκτορες ξένων γλωσσών συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, όταν κατό τον χρόνο της προσλήψεως είναι προφανές ότι οι εκπαιδευτικές ανάγκες δεν υπερβαίνουν τη διάρκεια αυτή.
The national court were asking in substance whether Article 48(2) of the Treaty precluded the legislation of a Member State from limiting to one year, with possibility of renewal, the duration of contracts of employment for foreign language assistants at a university where no such limitation existed on principle in relation to other teachers.
Αντίστροφα, οι συμβάσεις που κανονικά εξυπηρετούν μόνιμες εκπαιδευτικές ανάγκες, όπως συμβαίνει με τις γλώσσες των οποίων η εκμάθηση είναι υποχρεωτική η με τις γλώσσες για τις οποίες είναι γνωστό ότι υπάρχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον, πρέπει να συνάπτονται για αόριστο χρόνο, όπως οι συμβάσεις εργασίας των άλλων διδασκόντων που εξυπηρετούν τέτοιες ανάγκες.
The Court stated that although it applied regardless of the nationality of the worker concerned, the time-limit established by the third paragraph of Article 28 of Decree No 382 of the President of the Republic on working as a foreign language assistant in a university essentially concerned workers who were nationals of other Member States.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
- 9 - management of their universities and which might affect in particular the nationals of other Member States.
0 νενικός εισανγελέας C 0. Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 20pc Ιανουαρίου 1993.
In that respect the Court considered that it was necessary to point out at the outset that Community law did not preclude a Member State from concluding with foreign language assistants contracts of employment for a specific period where on recruitment it appeared that the educational requirements did not extend beyond such a period.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
On the other hand, contracts which were intended to meet permanent educational needs, as with languages whose study was mandatory or which were known to be more demanded, had to be concluded for an unlimited period in the same way as the employment relationships of other teachers meeting such needs.
"Αντίκειται προς το όρθρο 48, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ η εφαρμογή κανόνα σαν τον κανόνα που περιέχει το όρθρο 28, τρίτο εδάφιο, του ιταλικού προεδρικού διατάγματος 382/1980, καθόσον επίσης προβλέπει ότι η διάρκεια ισχύος των συμβάσεων προσλήψεως λεκτόρων ξένων γλωσσών περιορίζεται σε ένα έτος."
The Court considered that the restriction to one year of the duration of contracts with the possibility of renewal constituted for assistants an insecurity factor with regard to the maintenance of the employment relationship and was likely to allow abuse by the national administration.
Προδικαστική "Οδηγία 76/207/ΕΟΚ - Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών - Δικαίωμα αποζημιώσεως σε περίπτωση διακρίσεως" (Ολομέλεια)
"Article 48(2) of the EEC Treaty precludes the law of a Member State from limiting in any event to one year with possibility of renewal the duration of contracts of employment of foreign language assistants where there is no such limit in principle in relation to other teachers."