natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο γενικός εισαγγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 27ης Νοεμβρίου 1990.
Mr Advocate General Giuseppe Tesauro delivered his Opinion at the sitting on 27 November 1990.
0 γενικός εισαγγελέας κατέληξε στα εξής:
He proposed that the Court rule as follows:
Η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία περί ΦΠΑ απαγορεύει σε ένα κράτος μέλος Β να απαιτήσει την εγγραφή οχήματος στα μητρώα του και την καταβολή των σχετικών φόρων στην περίπτωση που το αυτοκίνητο όχημα έχει εισαχθεί στο εν λόγω κράτος Β από υπήκοο του ο οποίος έχει εγκαταστήσει την κατοικία του σε κράτος μέλος Α, όπου έχει εργασία και στέγη, ακόμα και όταν, από έτους και πλέον, ο εν λόγω υπήκοος του κράτους Β περνά όλες σχεδόν τις νύκτες και πολλά Σαββατοκύριακα στο σπίτι φίλης του στο κράτος Β.
The applicable Community legislation on VAT precludes a Member State Β from requiring registration and the payment taxes in respect thereof where a car is imported into the said Member State Β by one of its nationals who has established his residence in Member State A where he works or has accommodation, even if, for more than a year, the said national of Member State Β has spent nearly every night and a large number of weekends at the residence of a woman friend in State B.
Η υποχρέωση που προβλέπεται στο άρθρο 10, παράγραφος 2, της οδηγίας 83/182 δεν συνεπάγεται υποχρέωση συνεργασίας σε κάθε ατομική περίπτωση κατά την οποία ανακύπτουν δυσκολίες εφαρμογής της οδηγίας.
The obligation referred to in Article 10 (2) of Directive 83/182 does not imply that consultation is compulsory in every specific case of difficulty in applying that directive.
Η εν λόγω διάταξη δεν παράγει άμεσα αποτελέσματα."
The provision in question has no direct effect."
Υποθ. C-41/90: Κ.
Case C-41/90 K. Höfner and Others ν Macrotron GmbH
(προδικαστική) "Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Άσκηση δημόσιας εξουσίας - Ανταγωνισμός - Γραφείο ευρέσεως ανωτέρων και διευθυντικών στελεχών επιχειρήσεων" (Έκτο τμήμα)
(Free movement of persons - Freedom to provide services - Exercise of official authority - Competition - Personnel consultants for business executives) (Sixth Chamber)
Με Διάταξη της 31ης Ιανουαρίου 1990, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 14 Φεβρουαρίου 1990, το Oberlandesgericht του Μονάχου υπέβαλε διάφορα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 7, 55, 56, 59, 60, 66, 86 και 90 της Συνθήκης ΕΟΚ.
By Order of 31 January 1990, which was received at the Court on 14 February 1990, the Oberlandesgericht München [Higher Regional Court, Munich] requested a preliminary ruling on the interpretation of Articles 7, 55, 56, 59, 60, 66, 86 and 90 of the EEC Treaty
Στη Γερμανία, ο φορέας που φέρει σε επαφή τους αναζητούντες θέση εργασίας και τους εργοδότες είναι η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Απασχολήσεως (ΒΑ), η οποία ασκεί τη δραστηριότητα αυτή κατ'αποκλειστικότητα την οποία της παρέχει ο νόμος περί προωθήσεως της απασχολήσεως (AFG).
In Germany, persons seeking work are put in contact with employers by the Bundesanstalt für Arbeit (Federal Employment Office - "the BA"), which has been given the exclusive right to undertake that activity by the Arbeitsförderungsgesetz (Law on the Promotion of Employment - "the AFG").
Τη δραστηριότητα ασκούν σύμβουλοι προσλήψεων, οι οποίοι ενεργούν με την ανοχή της ΒΑ.
It is carried on by recruitment consultants which are to some extent tolerated by the BA.
Ωστόσο, κάθε δικαιοπραξία αντιβαίνουσα σε απαγορευτική διάταξη του νόμου είναι άκυρη δυνάμει του άρθρου 134 του γερμανικού Αστικού Κώδικα, η απαγόρευση δε αυτή, κατά τη νομολογία των γερμανικών δικαστηρίων, ισχύει και για τις δραστηριότητες τοποθετήσεως εργαζομένων που ασκούνται κατά παράβαση των κανόνων του AGF.
The fact nevertheless remains that any legal measure which contravenes a legal prohibition is void by virtue of Article 134 of the German Civil Code and that, according to decisions of the German courts, that prohibition applies to recruitment activities carried on in breach of the AFG.
Περατώνοντας την αποστολή τους, οι Höfner και Eiser παρουσίασαν στην εν λόγω εταιρία έναν κατά τη γνώμη τους κατάλληλο υποψήφιο.
On completion of their task, Messrs Höfner and El ser presented to Macrotron a candidate who in their opinion was suitable.
Οι τελευταίοι ενήγαγαν την Marcotron ενώπιον του Landgericht München Ι με αίτημα την καταβολή της συμφωνηθείσας αμοιβής.
The latter then commenced proceedings against Macrotron before the Landgericht München (Local Court, Munich) I to recover the agreed fees.
Κατόπιν της απορρίψεως του αιτήματος τους από το Landgericht, οι ενδιαφερόμενοι άσκησαν έφεση ενώπιον του Oberlandesgericht του Μονάχου.
The Landgericht rejected their application and the plaintiffs appealed to the Oberlandesgericht München.
Το εν λόγω δικαστήριο έκρινε ότι η επίδικη σύμβαση ήταν άκυρη κατά το άρθρο 134 του γερμανικού Αστικού Κώδικα ως αντιβαίνουσα στο άρθρο 13 του AFG.
The latter court took the view that the contract at issue was void, by virtue of Article 134 of the German Civil Code, in so far as it infringed Article 13 of the AFG.
Κατά τη γνώμη του, συνεπώς, το αίτημα ήταν απορριπτέο καθόσον στηριζόταν στο εθνικό δίκαιο.
In its view, the application ought to be dismissed in so far as it was based on national law.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Oberlandesgericht ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο το ερώτημα αν αντίκειται στις διατάξεις της Συνθήκης περί της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών διάταξη νομού η οποία απαγορεύει σε ιδιωτικά γραφεία παροχής συμβουλών για την πρόσληψη εργαζομένων να τοποθετούν σε θέσεις απασχολήσεως ανώτερα ή διευθυντικά στελέχη επιχειρήσεων και αν η ύπαρξη, υπέρ δημοσίου φορέα για την απασχόληση, μονοπωλίου τοποθετήσεως ανωτέρων ή διευθυντικών στελεχών συνιστά κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης.
Accordingly, the Oberlandesgericht stayed the proceedings and asked the Court whether the provisions of the Treaty on the freedom to provide services precluded a legal provision prohibiting private recruitment consultants from finding placements for business executives and whether the monopoly on the placement of executives vested in a public employment office constituted an abuse of a dominant position.
(21-22) Καταρχάς, πρέπει συναφώς να διευκρινιστεί, στο πλαίσιο του δικαίου του ανταγωνισμού, αφενός ότι η έννοια της επιχειρήσεως καλύπτει κάθε φορέα ο οποίος ασκεί οικονομική δραστηριότητα, ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς που διέπει τον φορέα ή τον τρόπο χρηματοδοτήσεως του και, αφετέρου, ότι οι δραστηριότητες τοποθετήσεως εργαζομένων αποτελούν οικονομικές δραστηριότητες, η φύση των οποίων δεν επηρεάζεται από το ότι η άσκηση τους συνήθως ανατίθεται σε δημόσιες υπηρεσίες.
The Court first stated that, in the context of competition law, the concept of undertaking included any entity which exercised an economic activity regardless of its legal status and basis of financing and also that placement of staff was an economic activity, the nature of which was not affected by the fact that it was entrusted normally to public offices.
(23-24) Από αυτό έπεται ότι ένας φορέας, όπως μια δημόσια υπηρεσία για την απασχόληση, ο οποίος ασκεί δραστηριότητες τοποθετήσεως εργαζομένων μπορεί να χαρακτηριστεί επιχείρηση από πλευράς εφαρμογής των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού και ότι ο φορέας αυτός εξακολουθεί να υπόκειται στους κανόνες αυτούς εφόσον δεν αποδεικνύεται ότι η εφαρμογή τους δεν συμβιβάζεται με την εκπλήρωση της αποστολής του.
It followed that a body such as a public employment office engaging in placement activities, could be classified as an undertaking for the purpose of applying Community competition rules and that it remained subject to those rules until such time as it was shown that their application was incompatible with the discharge of its duties.
Κατά συνέπεια, είναι ασυμβίβαστο προς τους κανόνες της Συνθήκης κάθε μέτρο κράτους μέλους, το οποίο διατηρεί σε ισχύ διάταξη νόμου που δημιουργεί κατάσταση η οποία οδηγεί κατ'ανάγκη μια δημόσια υπηρεσία για την απασχόληση στην παράβαση των όρων του όρθρου 86.
Consequently, any measure adopted by a Member State that maintained in force a legal provision which created a situation in which a public employment office was compelled to infringe the terms of Article 86 was incompatible with the provisions of the Treaty.
(31-33) Τα κράτη μέλη δημιουργούν τέτοια κατάσταση όταν η επιχείρηση, στην οποία έχει παραχωρηθεί αποκλειστικό δικαίωμα που καλύπτει τις δραστηριότητες τοποθετήσεως ανωτέρων ή διευθυντικών στελεχών επιχειρήσεων, δεν είναι προφανώς σε θέση να ανταποκριθεί στη ζήτηση που εμφανίζει η αγορά γι'αυτό το είδος δραστηριοτήτων, όταν η πραγματική άσκηση των δραστηριοτήτων αυτών από ιδιωτικά γραφεία έχει καταστεί αδύνατη λόγω της διατηρήσεως της ισχύος νομοθετικής διατάξεως η οποία απαγορεύει τις δραστηριότητες αυτές επί ποινή ακυρότητας των σχετικών συμβάσεων και όταν οι δραστηριότητες αυτές είναι δυνατό να επεκταθούν στους υπηκόους ή σε εδάφη άλλων κρατών μελών.
A Member State created such a situation where the undertaking to which it entrusted an exclusive right extending to the activity of placing business executives was manifestly not in a position to satisfy the demand existing on the market for activities of that kind, where the effective exercise of those activities by private companies was rendered impossible by the keeping in force of a legal provision which prohibited such activities on pain of the contracts in respect thereof being rendered void and where those activities might extend to the nationals or territories of other Member States.
Μια δημόσια υπηρεσία για την απασχόληση, η οποία ασκεί δραστηριότητες τοποθετήσεωςεργαζομένων, υπόκειται στην απαγόρευση του άρθρου 86 της Συνθήκης, καθόσον η εφαρμογή της εν λόγω διατάξεως δεν οδηγεί στην αποτυχία της ειδικής αποστολής που της έχει ανατεθεί.
A public employment office engaged in the activity of finding work for persons seeking employment is subject to the prohibition in Article 86 of the Treaty, provided the application of that provision does not defeat the specific task entrusted toit.
Το κράτος μέλος, το οποίο της έχει αναθέσει το αποκλειστικό δικαίωμα τοποθετήσεωςεργαζομένων , παραβαίνει το άρθρο 90, παράγραφος 1, της Συνθήκης οσάκις δημιουργεί κατάσταση στο πλαίσιο της οποίας η δημόσια υπηρεσία για την απασχόληση θα οδηγηθεί κατ'ανάγκη στην παραβίαση του άρθρου 86 της Συνθήκης. Αυτό συμβαίνει, ιδίως, οσάκις πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:
A Member State which has conferred an exclusive right to carry on that activity upon the public employment office is in breach of Article 90 (1) of the Treaty where it creates a situation in which that office is obliged to infringe the terms of Article 86 of the Treaty.
- το αποκλειστικό δικαίωμα επεκτείνεται στις δραστηριότητες τοποθετήσεως ανωτέρων ή διευθυντ ικών στελεχών επι χει ρήσεων-- η δημόσια υπηρεσία προδήλως δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στη ζήτηση της αγοράς γ Γ αυτό το είδος των δραστηριοτήτων η πραγματική άσκηση των δραστηριοτήτων τοποθετήσεως από τα ιδιωτικά γραφεία ευρέσεως προσωπικού κατέστη αδύνατη με τη διατήρηση της ισχύος μιας νομοθετικής διατάξεως που απαγορεύει τις εν λόγω δραστηριότητες επί ποινή ακυρότητας των σχετικών συμβάσεων οι εν λόγω δραστηριότητες τοποθετήσεως είναι δυνατό να επεκταθούν σε υπηκόους ή εδάφη άλλων κρατών μελών.
That is the case, in particular, where the following conditions are met : employment the exclusive for business right extends to finding executives; for the public employment office is manifesti y incapable of satisfying demand on the market such activity; the actual pursuit of that activity by private personnel consultants is rendered impossible by the mai ntenance in force of a statutory provi si on prohibiting it, with the annulment of the corresponding contracts as a penalty for contravention; or the activity in question may extend to nationals to the territory of other Member States.
Ένα γραφείο ευρέσεως προσωπικού ενός κράτους μέλους δεν μπορεί να επικαλεστεί τα άρθρα 7 και 59 της Συνθήκης για την τοποθέτηση υπηκόων του εν λόγω κράτους μέλους στις επι χε ι ρήσε ι ς του ιδίου κράτους."
A personnel consultant in a Member State cannot rely on Articles 7 and 59 of the Treaty with regard to the activity finding employment for nationals of that Member State with undertakings from the same State.
Ο γενικός εισαγγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τυήματος της 15ης Ιανουαρίου 1991.
Mr Advocate General Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 15 January 1991.
Οι δραστηριότητες επιχειρήσεως που φέρει σε επαφή τους αναζητούντες θέση εργασίας με τους ενδεχόμενους εργοδότες συνιστούν υπηρεσίες υπό την έννοια του άρθρου 60, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ.
The activities of an undertaking which introduces persons seeking employment to prospective employers constitute services within the meaning of the first paragraph of Article 60 of the EEC Treaty.
διατάξεων του άρθρου 90, παράγραφος 2, της Συνθήκης, να συνιστά καταχρηστική εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσης υπό την έννοια του άρθρου 86 της Συνθήκης, στο μέτρο που είναι ικανή να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών.
Where the law of a Member State establishes a State monopoly in the field of employment procurement and prohibits private undertakings from pursuing such activities, an undertaking established in that Member State cannot invoke Articles 7 and 59 of the Treaty in order to claim freedom to place in employment, with an undertaking established in that Member State, persons who have the nationality of that Member State and are resident therein.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το άρθρο 90, παράγραφος 1, της Συνθήκης δεν επιτρέπει την εψαρμογή διατάξεων του εθνικού δικαίου οι οποίες θα μπορούσαν να έχουν ως αποτέλεσμα την απαγόρευση σε άλλα πρόσωπα της παροχής τέτοιων υπηρεσιών ή την παρεμπόδιση της εκτελέσεως των συμβάσεων που έχουν συνάψει τα πρόσωπα αυτά."
In such circumstances, Article 90(1) of the Treaty precludes the application of provisions of national law which would have the effect of prohibiting other persons from providing such services and of rendering their contracts unenforceable.
30.04.1991 (προδικαστική) "Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Μέτρα ισοδυνάμου αποτελέσματος -Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Αυτοκίνητα πολυτελείας και μεταχειρισμένα -Πώληση με δημοπρασία" (Πέμπτο τμήμα)
30 April 1991 (Reference for a preliminary ruling) (Free movement of goods - Measures having equivalent effect - Freedom to provide services - Luxury and second-hand motor-cars - Sale by public auction) (Fifth Chamber)
Με απόφαση της 3ης Ιουλίου 1990, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 31 Ιουλίου 1990, το Cour de cassation της Γαλλίας υπέβαλε διάφορα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 59, 30 και 36 της Συνθήκης ΕΟΚ.
By judgment of 3 July 1990, which was received at the Court on 31 July 1990, the French Cour de Cassation (Court of Cassation) submitted several questions for a preliminary ruling on the interpretation of Articles 59, 30 and 36 of the EEC Treaty.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της SCP Boscher, Studer et Fromentin, εταιρίας εκτιμητών-δημοπρατών εγκατεστημένων στο Παρίσι, και της SA British Motors Wright και άλλων, που εμπορεύονται μεταχειρισμένα αυτοκίνητα πολυτελείας, σχετικά με την απαγόρευση δημοπρασίας.
The questions were raised in proceedings between SCP Boscher, Studer and Fromentin, an association of auctioneers operating in Paris, and SA British Motors Wright and Others, which market second-hand luxury cars, concerning the prohibition of sales by public auction.
Η εταιρία Nado, εταιρία γερμανικού δικαίου με έδρα τη Αμβούργο, είχε αναθέσει στην SCP Boscher να προβεί στην πώληση ορισμένων μεταχειρισμένων αυτοκινήτων με δημοπρασία.
SCP Boscher had been instructed by Nado, a company governed by German law, to sell second-hand vehicles by public auction.
Η Διάταξη αυτή επικυρώθηκε με απόφαση του Cour d'appel του Παρισιού, η δε SCP Boscher άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως αυτής.
In proceedings brought before him by British Motors Wright, the judge of the Tribunal de Grande Instance (Regional Court), Paris, hearing applications for interim relief made an order in which he directed that the auctioneers should not proceed
Μια τέτοια ρύθμιση, η οποία ισχύει αδιακρίτως για τις πωλήσεις τόσο των εγχωρίων όσο και των εισαγομένων προϊόντων, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ούτε από επιτακτικούς λόγους απτόμενους της προστασίας των καταναλωτών ούτε από λόγους δημοσίας τάξεως.
The Court stated that national legislation requiring a seller to be registered in the Register of Trade of the place of the auction was liable to impede the free movement of goods since it amounted to requiring the owner of the goods either to use a trader carrying on business at the place of the sale or to abandon the idea of selling by public auction.
Αφετέρου, ο σκοπός της αποφυγής της πωλήσεως κλαπέντων αυτοκινήτων μπορεί να επιτευχθεί με κατάλληλα μέτρα ελέγχου, όπως ο έλεγχος του αριθμού πλαισίου.
First, the procedure of selling by public auction, as described in the documents before the Court, was in most cases used for purchasers who had been given specific notice of the sale and adequate consumer safeguards applied to such sales. Secondly, the aim of preventing the sale of stolen cars could be attained by appropriate surveillance measures, such as checking of the chassis number.
Νομοθεσία κράτους μέλους που ορίζει τις προϋποθέσεις πωλήσεως από έμπορο εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος εμπορευμάτων που του ανήκουν δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 59 της Συνθήκης ΕΟΚ.
Legislation of a Member State laying down conditions governing the sale by a trader established in another Member State of goods belonging to him does not fall within the scope of Article 59 of the EEC Treaty.
Εθνική νομοθεσία που εξαρτά την πώληση με δημοπρασία μεταχειρισμένων προϊόντων προελεύσεως άλλου κράτους μέλους από την προηγούμενη εγγραφή της επιχειρήσεως στην οποία ανήκουν τα πωλούμενα εμπορεύματα στο εμπορικό μητρώο του τόπου διενέργειας της πωλήσεως είναι ασυμβίβαστη προς τα άρθρα 30 και 36 της Συνθήκης ΕΟΚ."
National legislation which makes the sale by public auction of second-hand goods coming from another Member State conditional on the prior registration of the undertaking to which the goods offered for sale belong in the regi ster of trade for the pi ace of the sale is incompatible with Articles 30 and 36 of the EEC Treaty".
0 γενικός εισαγγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 5ης Μαρτίου 1991.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber of 5 March 1991
Το άρθρο 59 της Συνθήκης ΕΟΚ έχει την έννοια ότι δεν εφαρμόζεται επί εθνικής ρυθμίσεως η οποία διέπει τους όρους πωλήσεως με δημοπρασία προϊόντων τα οποία ανήκουν σε έμπορο εγκατεστημένο σε άλλη χώρα μέλος.
Article 59 of the EEC Treaty must be interpreted as not applying to national rules governing the sale by public auction of products belonging to a trader established in another Member State;
Το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ έχει την έννοια ότι απαγορεύει την εφαρμογή εθνικής νομοθετικής διατάξεως η οποία εξαρτά την πώληση με δημοπρασία μεταχειρισμένων προϊόντων προελεύσεως άλλης χώρας μέλους από την εγγραφή της επιχειρήσεως στην οποία ανήκουν τα προς πώληση εμπορεύματα στο εμπορικό μητρώο του τόπου όπου διενεργείται η πώληση.
Artide 30 of the EEC Treaty must be interpreted as precluding the application of a national law which makes the sale by public auction of second-hand products from another Member State conditional upon prior registration of the undertaking which owns the goods in the register of trade for the place where the sale takes place;
Το επίδικο εθνικό μέτρο δεν δικαιολογείται από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 36 της Συνθήκης λόγους δημοσίας τάξεως."
The national measure in question is not justified by the grounds of public policy mentioned in Article 36 of the Treaty".
Είναι συνεπώς λογικό, δεδομένης της αυξήσεως των ουσιαστικών αρμοδιοτήτων του και της ανάγκης ενημερώσεως του κοινού επί των δραστηριοτήτων του και διατηρήσεως επαφών με τους ψηφοφόρους, να χρησιμοποιεί το Κοινοβούλιο ορισμένες επικοινωνιακές δομές προκειμένου να εξασφαλίζει τη μεγαλύτερη δυνατή διαφάνεια της νομοθετικής διαδικασίας και την ενημέρωση των πολιτών.
Interpretation of the judgment of the Court of 24 March 1987 in Case 286/85, McDermott and Cotter ν Minister for Social Welfare and Attorney General, concerning Article 4 (1) of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 Effect of national procedural rules, in particular rules relating to time-limits, on claims in defence against proceedings brought before a national court Advocate General: Mr Mischo
Το ότι ανατίθενται στο γραφείο αυτό ορισμένα καθήκοντα, υπό τύπον προσθέτων αρμοδιοτήτων, τα οποία θα μπορούσαν να εκπληρωθούν και σε άλλους τόπους, δεν μπορεί να οδηγήσει στο να θεωρηθεί παράνομη η λειτουργία ενός κεντρικού γραφείου τύπου στις Βρυξέλλες.
24 April 1991 Failure of a State to fulfil its obligations - Articles 48 to 51 of the EEC Treaty and Article 10 of Regulation No. 1408/71 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community -Entitlement to supplementary benefit from the Fonds National de Solidarité - Conditions relating to reciprocity and residence Advocate General : Mr Van Gerven
Η πρόθεση αυτή δεν μπορεί να
Joined Cases C-213/88 and C-39/89 Luxembourg ν Parliament
Εφόσον η Γενική Γραμματεία παραμένει, εν πάση περιπτώσει, στο Λουξεμβούργο, τίθεται το ερώτημα κατά πόσον το μέτρο της παραχωρήσεως σημαντικού αριθμού συμπληρωματικών γραφείων στη γραμματεία αυτή αποτελεί ένδειξη περί σχεδιαζόμενης μεταφοράς μελών του προσωπικού της. Όμως, ο αριθμός των συμπληρωματικών χώρων που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν από τη Γενική Γραμματεία είναι αδύνατο να προσδιοριστεί.
Bureau of the European Parliament (EP) of 1, 2 and 15 June 1988 in which the latter: expresses its agreement for the establishment of the Central Press Office in Brussels as an independent department; approves the transfer to Brussels of certain language sections of the Publications Division; and opts for specific real-estate projects in Brussels; and also to a resolution of the EP of 18 January 1989, known as the "Prag Resolution", setting out the conclusions drawn by the EP concerning a work situation which it regards as unsatisfactory and which imply, inter alia, the adoption of measures transferring staff responsible for certain activities to Brussels.
Στην περίπτωση αυτή τα μέτρα θα υπερέβαιναν το όριο που καθόρισε το Δικαστήριο με την απόφαση 108/83.
The Luxembourg Government considers that the decisions and the resolution open the way for the gradual transfer to Brussels of entire departments of the Parliament thus creating, by subterfuge, conditions incompatible with the legal rules laid down by the Member States and interpreted by the Court of Justice.
Ενόψει της ανωτέρω αναλύσεως, προτείνω στο Δικαστήριο: 1. να απορρίψει τις προσφυγές ως αβάσιμες, 2. να καταδικάσει το προσφεύγον κράτος στα δικαστικά έξοδα.
As is apparent from its previous decisions, the Court recognizes that the Parliament has a wide discretion in determining the measures that it considers necessary and essential in order to provide for its functioning, but it is not entitled to abandon one of the places of work fixed by the governments.
Προδικαστική - Finanzgericht του Μονάχου - Ερμηνεία του άρθρου 20, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας ΦΠΑ 77/388/Ε0Κ -
In view of the growth in its powers and the need to give an account of its activities and to maintain contacts with the electors, it is merely logical that the Parliament should use communication facilities in order to ensure a high degree of openness in the legislative process and make certain that citizens are kept informed.