natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πράγματι, η Επιτροπή, καταρχάς δεν συνέχισε τη διαδικασία της προσφυγής κατά παραβάσεως που είχε κινήσει κατά της Γαλλίας αναφορικά με τα διαπύλια τέλη, κατόπιν δε υπέβαλε oro Συμβούλιο την πρόταση αποφάσεως 89/688, η οποία, μεταξύ των άλλων στόχων της αποβλέπει και στη διατήρηση των διαπυλίων τελών, προσωρινώς, στο πλαίσιο του προγράμματος Poséidom.
The Commission first of all failed to pursue the proceedings to establish a failure to fulfil obligations that it commenced against France with regard to the octroi de mer and secondly it proposed to the Council Decision 89/688 which was intended, inter alia, to authorize the maintenance of the octroi de mer on a temporary basis in the context of the Poséidom programme.
Τα στοιχεία αυτά οδήγησαν τη Γαλλική Δημοκρατία και τους φορείς τοπικής αυτοδιοικήσεως των γαλλικών υπερπόντιων διαμερισμάτων στο συμπέρασμα ότι η σχετική εθνική νομοθεσία είναι σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο.
Those factors could have led the French Republic and the local authorities in the French overseas departments to consider reasonably that the applicable national legislation was consistent with Community law. The Court stated that, accordingly, overriding considerations of legal certainty precluded legal relations whose effects had been exhausted in the past from
Η αναλογική προς τη δασμολογητέα αξία των αγαθών επιβάρυνση που εισπράττεται από ένα κράτος μέλος επί εμπορευμάτων εισαγομένων από άλλο κράτος μέλος λόγω της εισόδου τους σε περιφέρεια του εδάφους του πρώτου κράτους μέλους συνιστά φορολογική επιβάρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος προς εισαγωγικούς δασμούς, παρά το γεγονός ότι η επιβάρυνση αυτή επιβάλλεται επίσης στα εμπορεύματα που εισέρχονται στην περιφέρεια αυτή προερχόμενα από άλλο τμήμα του ίδιου αυτού κράτους.
A charge proportional to the customs value of goods levied by a Member State on goods imported from another Member State by reason of their entry into a region of the territory of the former Member State constitutes a charge having equivalent effect to a customs duty on imports, notwithstanding the fact that the charge is also imposed on goods entering that region from another part of the same State.
Το άρθρο 6 της συμφωνίας μεταξύ της Κοινότητας και της Σουηδίας, που επαναλαμβάνεται στο παράρτημα του κανονισμού ΕΟΚ 2838/72 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1972, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει την είσπραξη εκ μέρους κράτους μέλους επιβαρύνσεως αναλογικής προς τη δασμολογητέα αξία των αγαθών επί εμπορευμάτων εισαγομένων από τη Σουηδία λόγω της εισόδου τους σε περιφέρεια αυτού του κράτους μέλους, παρά το γεγονός ότι η επιβάρυνση αυτή επιβάλλεται επίσης στα εμπορεύματα που εισέρχονται στην περιφέρεια αυτή προερχόμενα από άλλο τμήμα του εδάφους του οικείου κράτους μέλους.
Article 6 of the Agreement concluded between the Community and Sweden, appearing in the annex to Council Regulation (EEC) No 2838/72 of 19 December 1972, must be interpreted as prohibiting the levying by a Member State of a charge proportional to the customs value of goods on goods imported from Sweden by reason of their entry into a region of that Member State, notwithstanding the fact that the charge is also imposed on goods entering that region from another part of the territory of the Member State concerned.
Δεν μπορεί να γίνει επίκληση ούτε των διατάξεων της Συνθήκης ΕΟΚ σχετικά με τις φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος προς εισαγωγικούς δασμούς ούτε του άρθρου 6 της Συμφωνίας μεταξύ της Κοινότητας και της Σουηδίας προς στήριξη αιτημάτων επιστροφής επιβαρύνσεως όπως τα διαπύλια τέλη, που καταβλήθηκε προ της ημερομηνίας της παρούσας αποφάσεως, εκτός αν οι αιτούντες άσκησαν, πριν από την ημερομηνία αυτή, ένδικο ή άλλο ισοδύναμο βοήθημα.
Neither the provisions of the EEC Treaty relating to charges having equivalent effect to customs duties on imports nor Article 6 of the Agreement between the Community and Sweden may be relied upon in support of claims for a refund of a charge such as the "octroi de mer" paid before the date of this judgment, except for claimants who before that date instituted legal proceedings or made an equivalent complaint".
Στις 20 Μαΐου 1992 η πρόταση του ήταν η εξής:
On 20 May 1992 he concluded:
"Εξακολουθώ κατά συνέπεια να πιστεύω ότι επιβαρύνσεις όπως τα διαπύλια τέλη πρέπει να θεωρούνται ως φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος με δασμούς και ότι η απόφαση 89/688 είναι άκυρη καθόσον επιτρέπει τη διατήρηση του σημερινού συστήματος διαπυλίων τελών.
"I therefore remain of the view that levies such as dock dues must be considered charges having an effect equivalent to customs duties and that Decision 89/688 is invalid in so far as it purports to authorize the maintenance of the current dock dues arrangements.
Φρονώ ότι το Δικαστήριο είναι αρμόδιο, στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, να εξετάσει το ζήτημα του κύρους της εν λόγω αποφάσεως και ότι είναι ευκταίο να το πράξει προς το συμφέρον της ασφαλείας δικαίου.
I consider that the Court has jurisdiction in these proceedings to deal with the question of the validity of that decision and that it is desirable in the interests of legal certainty that it should do so.
Κατά συνέπεια, πιστεύω ότι στα ερωτήματα που υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο πρέπει να δοθεί η απάντηση που πρότεινα στις 21 Νοεμβρίου 1991".
Accordingly, I am of the opinion that the questions referred to the Court should be answered in the terms set out in my Opinion of 21 November 1991".
Στις 21 Νοεμβρίου 1991, είχε προτείνει:
On 21 November 1991 he concluded:
Οι διατάξεις της Συνθήκης ΕΟΚ οι σχετικές με τις φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος προς εισαγωγικούς δασμούς πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν την επιβολή εκ μέρους περιφέρειας που αποτελεί τμήμα κράτους μέλους φορολογικής επιβαρύνσεως επί εμπορευμάτων εισαγομένων
The provisions of the EEC Treaty relating to charges having an effect equivalent to customs duties on imports must be interpreted as prohibiting a levy imposed by a region forming part of a Member State on goods imported from another Member State by virtue of the fact that they have crossed the frontier
8 από άλλο κράτος μέλος, λόγω της διελεύσεως των συνόρων της συγκεκριμένης περιφερείας, παρά το γεγονός ότι η φορολογική επιβάρυνση επιβάλλεται επίσης επί των εμπορευμάτων που εισάγονται στην εν λόγω περιοχή και προέρχονται από άλλο τμήμα του εδάφους του πρώτου κράτους.
- 8 of the region concerned, notwithstanding the fact that goods entering that region from elsewhere in the first State are also subject to the levy.
Το άρθρο 6 της Συμφωνίας μεταξύ Κοινότητας και Σουηδίας, που υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις 22 Ιουλίου 1972, έχει την έννοια ότι απαγορεύει την εκ μέρους περιφέρειας που αποτελεί τμήμα κρότους μέλους επιβολή φορολογικής επιβαρύνσεως επί εμπορευμάτων εισαγομένων από τη Σουηδία, λόγω της διελεύσεως των συνόρων της συγκεκριμένης περιφέρειας, παρά το γεγονός ότι η φορολογική επιβάρυνση επιβάλλεται επίσης και επί των εμπορευμάτων που εισάγονται στην εν λόγω περιφέρεια από άλλο τμήμα του εδάφους του συγκεκριμένου κράτους μέλους".
Article 6 of the Agreement between the Community and Sweden signed in Brussels on 22 July 1972 must be interpreted as prohibiting a levy imposed by a region forming part of a Member State on goods imported from Sweden by virtue of the fact that they have crossed the frontier of the region concerned, notwithstanding the fact that goods entering that region from elsewhere in the Member State concerned are also subject to the levy.
(Προδικαστική) "Κοινωνική πολιτική - Ισότητα ανδρών και γυναικών - Κοινωνική ασφάλιση Απασχόληση για επαγγελματική εκπαίδευση - Επίδομα απορίας" (Ολομέλεια)
Joined Cases C-63/91 and C-64/91: S. Jackson and P. Cresswell ν Chief Adjudication Officer - 16.7.1992 (Prel iminary rul ing) (Social policy - Equal treatment of men and women - Social security -Employment and vocational training - Low-income benefit)
Με Διατάξεις της 21ης Δεκεμβρίου 1990, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 14 Φεβρουαρίου 1991, το Court of Appeal of England and Wales υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των οδηγιών 79/7/ΕΟΚ και 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
By orders of 21 December 1990, which were received at the Court on 14 February 1991, the Court of Appeal of England and Wales referred for a preliminary ruling three questions on the interpretation of Council Directives 79/7/EEC and 76/207/EEC.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφορών μεταξύ των προαναφερθέντων διαδίκων σχετικών με το δικαίωμα των Jackson και Cresswell να εκπέσουν από τα εισοδήματα τους τα έξοδα φυλάξεως των τέκνων τους, στο πλαίσιο του καθορισμού του ύψους των παροχών που τους χορηγούνται στο Ηνωμένο Βασίλειο προς συμπλήρωση των ανεπαρκών εισοδημάτων τους.
Those questions arose in the course of a dispute between the abovementioned parties relating to Ms Jackson's and Ms Cresswell's right to deduct child-minding expenses from their incomes for the purposes of the determination of the amount of benefit granted to them in the United Kingdom in order to make up the insufficiency in their incomes.
(18- Η διαπίστωση αυτή δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι ο δικαιούχος της παροχής 19) εμπίπτει σε μία από τις πραγματικές περιπτώσεις στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας.
The Court stated that, although the mode of payment was not decisive as regards the identification of a benefit as one which fell within the scope of Directive 79/7, nevertheless in order to fall within the scope of the directive the benefit must be directly and effectively linked to the protection provided against one of the risks specified in Article 3(1).
(27) Όσον αφορά την οδηγία 76/207, επιβάλλεται κατ' αρχάς να διαπιστωθεί ότι, συγκεκριμένο σύστημα παροχών δεν μπορεί να εξαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής της με μόνο αιτιολογικό ότι, από τυπικής απόψεως, περιλαμβάνεται σε εθνικό σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως, διότι άλλως θα συνέτρεχε κίνδυνος μη υλοποιήσεως των στόχων της οδηγίας.
That finding was not affected by the circumstance that the recipient of the benefit was in fact in one of the situations covered by Article 3(1) of the directive. Indeed, the fact that some of the risks listed in Article 3(1) of Directive 79/7 were taken into account in order to grant a higher benefit was not sufficient to bring that benefit as such within the scope of the directive.
(29- Καθόσον εθνικά συστήματα παροχών, όπως αυτά στα οποία αναφέρεται η διαφορά της 30) κύριας δίκης, αποσκοπούν στη διασφάλιση συμπληρωματικού εισοδήματος σε πρόσωπα οι πόροι των οποίων δεν επαρκούν για κάλυψη των αναγκών τους, ο ισχυρισμός κατά τον οποίο ο τρόπος υπολογισμού του πραγματικού εισοδήματος των δικαιούχων των εν λόγω παροχών, που εκλαμβάνεται ως βάση για τον προσδιορισμό του ύψους των παροχών, μπορεί να επηρεάσει τις δυνατότητες προσβάσεως στην επαγγελματική εκπαίδευση και την απασχόληση με μειωμένο ωράριο γονέων μονογονικής οικογένειας, δεν αποτελεί στοιχείο επαρκές προκειμένου τα συστήματα αυτά να περιληφθούν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 76/207.
However, in so far as national benefit schemes such as those at issue in the main proceedings were intended to provide income support for persons with insufficient means to meet their needs, the assertion that the method of calculating claimants' actual earnings, which were used as the basis for determining the amount of the benefits, might affect single mothers' ability to take up access to vocational training or part-time employment, was not sufficient to bring such schemes within the scope of Directive 76/207.
Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ¡σης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, έχει την έννοια ότι δεν αφορά παροχή, όπως το συμπληρωματικό επίδομα ή το συμπλήρωμα των μέσων διαβιώσεως, που μπορεί να χορηγηθεί, σε σειρά ατομικών περιπτώσεων, σε πρόσωπα τα οποία διαθέτουν ανεπαρκείς πόρους προς κάλυψη των αναγκών τους, κατά την έννοια του ορισμού που δίδει ο νόμος· η απάντηση αυτή δεν εξαρτάται από το γεγονός ότι ο δικαιούχος της παροχής εμπίπτει σε έναν από τους κινδύνους που απαριθμούνται στο άρθρο 3 της οδηγίας.
Article 3(1) of Directive 79/7/EEC is to be interpreted as not applying to a benefit, such as supplementary allowance or income support, which may be granted in a variety of personal situations to persons whose means are insufficient to meet their needs as defined by statute; that answer does not depend on whether the cl aimant is suffering from one of the risks listed in Article 3 of the directive.
Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 15ης Μαΐου 1992.
Mr Advocate General W. Van Gerven delivered his Opinion at the sitting of 15 Mav 1992.
Πρότεινε τα εξής:
He concluded:
Σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 3, παράγραφος 1 της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ, καθόσον το εθνικό δικαστήριο εκτιμά ότι εντάσσεται, υπό την ευρεία έννοια του όρου, σε προβλεπόμενο εκ του νόμου αυτοτελές σύστημα ή σε είδος κοινωνικής ενισχύσεως που παρέχει απευθείας και πραγματικώς προστασία έναντι ενός των κινδύνων που απαριθμούνται στο στοιχείο α της εν λόγω διατάξεως.
A social security scheme falls within the scope of Article 3(1) of Directive 79/7/EEC in so far as, in the national court's assessment, it is established that in a broad sense it forms part of an autonomous statutory scheme or form of social assistance
Εάν το εθνικό δικαστήριο καταλήξει στο συμπέρασμα ότι σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ και ότι θίγει μεγαλύτερο ποσοστό γυναικών παρά ανδρών, αυτό σημαίνει ότι το σύστημα εισάγει έμμεση διάκριση, κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας και ότι, κατά συνέπεια, εναπόκειται στις αρμόδιες αρχές να αποδείξουν ότι ο εισάγων διακρίσεις κανόνας δικαιολογείται για λόγους αντικειμενικούς που δεν έχουν καμία σχέση με διάκριση λόγω φύλου.
If the national court comes to the conclusion that a social security scheme falls within the scope of Directive 79/7/EEC and that, on the basis of proof that the relevant scheme affects a greater percentage of women than of men, there is indirect discrimination within the meaning of Article 4(1) of that directive, it will be for the competent authority to prove that the rule giving rise to the discrimination is based on objectively justified factors unrelated to any discrimination on grounds of sex.
Οι προϋποθέσεις εφαρμογής συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ, καθόσον το σύστημα αυτό εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής κοινοτικής πράξεως που έχει εκδοθεί για την εφαρμογή της αρχής της ¡σης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως και καθόσον το εθνικό δικαστήριο διαπιστώνει ότι οι όροι αυτοί εφαρμογής επηρέαζαν ή επηρεάζουν έναν από τους τομείς που καλύπτει η εν λόγω οδηγία και, ιδίως, την πρόσβαση στην επαγγελματική εκπαίδευση και την απασχόληση.
The conditions of operation of a social security scheme fall within the scope of Directive 76/207/EEC in so far as the scheme comes within the field of application of a Community measure for the implementation of the principle of equal treatment of men and women in matters of social security and the national court establishes that the said conditions of operation had or have an impact on one of the fields covered by that directive, including access to vocational training and to employment.
Εάν το εθνικό δικαστήριο καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι προϋποθέσεις εφαρμογής συγκεκριμένου συστήματος εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ και ότι αυτές οι προϋποθέσεις εφαρμογής θίγουν μεγαλύτερο ποσοστό γυναικών παρά ανδρών, αυτό σημαίνει ότι το σύστημα εισάγει έμμεση διάκριση, κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας και ότι εναπόκειται στις αρμόδιες αρχές να αποδείξουν ότι ο εισάγων τη διάκριση κανόνας δικαιολογείται για λόγους αντικειμενικούς που δεν έχουν καμία σχέση με διάκριση λόγω φύλου.
If the national court reaches the conclusion that the conditions of operation of a scheme fall within the scope of Directive 76/207/EEC and that, on the basis of proof that the relevant scheme affects a greater percentage of women than of men, there is indirect discrimination within the meaning of Article 2(1) of that directive, it will be for the competent authority to prove that the rule giving rise to the discrimination is based on objectively justified factors unrelated to any discrimination on grounds of sex.
Εάν εκτιμηθεί ότι κράτος μέλος παραβιάζει με νομοθετική του ρύθμιση την απαγόρευση των εμμέσων διακρίσεων που επιβάλλουν οι οδηγίες 79/7/ΕΟΚ και 76/207/ΕΟΚ και ότι η εφαρμογή επί της υφιστάμενης τις διακρίσεις ομάδας των κανόνων που έχουν εφαρμογή επί των υπολοίπων δικαιούχων δεν παρέχει λύση, εναπόκειται, στο παρόν στάδιο εξελίξεως του κοινοτικού δικαίου, στο εθνικό δικ_BAR_0τήριο να υποχρεώσει ενδεχομένως, κατόπιν αιτήσεως των διαδίκων και κατά τις προϋποθέσεις που έχει καθορίσει η νομολογία του Δικαστηρίου, το συγκεκριμένο κράτος μέλος να αποκαταστήσει τη ζημία που προκύπτει από την εν λόγω παραβίαση".
If it appears that the legislation of a Member State infringes the prohibition of discrimination contained in Directives 79/7/EEC and 76/207/EEC and it is not a solution to apply to the members of the group placed under a disadvantage the rules applying to other persons entitled to benefit, it is, as Community law stands at present, for the national court where appropriate - acting at the request of the parties and applying the rules specified in the Court's caselaw - to declare the Member State liable for the damage caused by that infringement".
17 - Χρησιμοποίηση από τις εθνικές αρχές πληροφοριών που είχε συλλέξει η Επιτροπή" (Ολομέλεια)
(Preliminary rul ing) (Competition - Competition law - Regulation No 17 - Use by national authorities of information obtained by the Commission) (Full Court)
(2-3) Τα ερωτήματα αυτά υποβλήθηκαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ των προαναφερθέντων διαδίκων σχετικής με αγωγή που άσκησε η DGDC, βάσει πληροφοριών που είχε συλλέξει η Επιτροπή κατ' εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού 17, κατά της ΑΕΒ και των προαναφερθεισών τραπεζών με το αιτιολογικό ότι παραβίασαν, ως προς ορισμένες τραπεζικές υπηρεσίες και προμήθειες τις διατάξεις του ισπανικού νόμου 110/1963, περί καταστολής ορισμένων περιοριστικών πρακτικών του ανταγωνισμού.
By an order of 28 January 1991, which was received at the Court on 15 February 1991, the Tribunal de Defensa de la Competencia referred for a preliminary ruling a number of questions on the interpretation of Article 214 of the EEC Treaty and of Council Regulation No 17.
0 ΑΕΒ και οι τράπεζες υποστηρίζουν ότι οι πληροφορίες αυτές δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τις εθνικές αρχές προς στήριξη του βάσιμου μιας διαδικασίας που αποβλέπει στην καταστολή παραβιάσεων των κανόνων της εθνικής νομοθεσίας περί ανταγωνισμού.
The AEB and the banks maintained that that information could not be used by the national authorities in order to establish that a procedure designed to punish infringements of the national rules on competition was well founded.
(33) Όσον αφορά την εκ μέρους των εθνικών υπηρεσιών χρησιμοποίηση πληροφοριών περιεχομένων σε απαντήσεις προς αιτήσεις παροχής πληροφοριακών στοιχείων που εστάλησαν σε επιχειρήσεις κατ' εφαρμογή του άρθρου 11 του κανονισμού 17, επιβάλλεται να διαπιστωθεί ότι σκοπός των αιτήσεων αυτών είναι να παρασχεθούν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικές με τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που της είναι αναγκαία για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της.
With regard to the use by the national authorities of the information contained in the requests for information sent to the undertakings pursuant to Article 11 of Regulation No 17, the Court stated that the purpose of such a request was to provide the Commission with the elements of fact or of law necessary for it to exercise its own powers.
Κατά συνέπεια, η αποδεικτική αξία των πληροφοριακών αυτών στοιχείων και οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν έναντι επιχειρήσεων, καθορίζονται από το κοινοτικό δίκαιο και περιορίζονται στις διαδικασίες που προβλέπει ο κανονισμός 17.
The probative value of the information so communicated and the conditions under which that information could be relied on against the undertakings were, consequently, defined by Community law and limited solely to the procedure governed by Regulation No 17.
(38) Πράγματι, δεν θα μπορούσε να διασφαλιστεί ο σεβασμός των δικαιωμάτων υπερασπίσεως και του επαγγελματικού απορρήτου εάν οποιαδήποτε άλλη αρχή πλην της Επιτροπής μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες αυτές ως αποδεικτικά στοιχεία στο πλαίσιο διαδικασιών που δεν διέπονται από τον εν λόγω κανονισμό.
The rights of the defence and the obligation of professional secrecy would not be observed if an authority other than the Commission could use that information as evidence in the context of procedures which were not governed by that regulation.
(43) Αντιθέτως προς τα επιχειρήματα της Ισπανικής Κυβερνήσεως, κατά τα οποία συνέπεια της ερμηνείας αυτής θα ήταν ότι και η απλή μνεία ενός πραγματικού περιστατικού σε έγγραφο απευθυνόμενο στην Επιτροπή θα αρκούσε να αποκλείσει την επίκληση του στοιχείου αυτού στο πλαίσιο οποιασδήποτε εθνικής διαδικασίας, επιβάλλεται να τονιστεί ότι τέτοια πραγματικά περιστατικά μπορούν εγκύρως να αποτελούν αντικείμενο εθνικής διαδικασίας, υπό την προϋπόθεση πάντως ότι η απόδειξη της αληθείας τους θα γίνεται όχι μέσω των εγγράφων και πληροφοριών που συνέλεξε η Επιτροπή, αλλά μέσω των αποδεικτικών διαδικασιών που προβλέπει η εθνική νομοθεσία και τηρουμένων των εγγυήσεων της εν λόγω νομοθεσίας.
The Court pointed out that, contrary to the argument of the Spanish Government, according to which the consequence of such an interpretation would be that the mere mention of a fact in a document sent to the Commission would be sufficient to put it beyond the reach of any national proceeding, such facts could validly be the subject matter of a national proceeding, provided, however, that the proof of their existence had been established not by the documents and information gathered by the Commission but by evidence which was appropriate to national law and which observed the guarantees laid down by that law.
(47) Όσον αφορά την εκ μέρους των αρχών των κρατών μελών χρησιμοποίηση πληροφοριών περιεχομένων στις αιτήσεις και τις κοινοποιήσεις που προβλέπονται στα άρθρα 2, 4 και 5 του κανονισμού 17, επιβάλλεται κατ' αρχάς να τονισθεί ότι, ως προς τις πληροφορίες αυτές, δεν υφίσταται διάταξη ανάλογη εκείνης του άρθρου 20, παράγραφος 1 του κανονισμού, που περιορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι πληροφορίες αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν.
With regard to the use by the authorities of the Member States of the information contained in the requests and notifications provided for under Articles 2, 4 and 5 of Regulation No 17, the Court stated firstly that that information was not subject to any provision analogous to those of Article 20(1) of the regulation, limiting the conditions under which that information could be used.
Ωστόσο, έστω και ελλείψει ρητού κανόνα, η χρησιμοποίηση πληροφοριών που παρέχουν οι επιχειρήσεις στην Επιτροπή δεν πρέπει να παραβιάζει το νομικό πλαίσιο της διαδικασίας στο πλαίσιο της οποίας συγκεντρώθηκαν οι πληροφορίες αυτές.
However, even in the absence of such an express rule, the use of the information communicated by the undertakings to the Commission must take due