natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι προϋποθέσεις εκτιμήσεως του ζημιογόνου χαρακτήρα των επιδίκων πραγματικών περιστατικών και οι προϋποθέσεις αποδείξεως της υπάρξεως και της εκτάσεως της βλάβης που επικαλείται ο δυσφημηθείς δεν ρυθμίζονται από την προαναφερθείσα Σύμβαση, αλλά διέπονται από το ουσιαστικό δίκαιο που ορίζουν οι κανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου τον εθνικού δικαίου του δικάζοντος δικαστηρίου, υπό την επιφύλαξη ότι η εφαρμογή αυτή δεν θίγει την πρακτική αποτελεσματικότητα της Συμβάσεως»
'In the case of defamation by a newspaper article circulated in more than one Contracting State, Article 5(3) of the Brussels Convention of 27 September 1968 on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters must be interpreted as meaning that the plaintiff may sue either in the courts of the place of publication, which have jurisdiction to order compensation for the whole of the damage arising from the unlawful act, or in the courts of the places where the newspaper is distributed, which have jurisdiction solely in respect of the damage arising, according to the law applicable to the tort or delict, within their judicial district.
Léger ανέπτυξαν τις προτάσεις τους, αντίστοιγα, κατά τις συνεδριάσεις του έκτου τμήματος της 14ης Ιουλίου 1994 και της ολομέλειας του Δικαστηρίου της 10ης Ιανουαρίου 1995.
The fact that the defendant contests the existence of the factors constituting the tort or delict alleged by the plaintiff cannot in itself deprive the national court of its jurisdiction under Article 5(3).'
Ο κίνδυνος εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων που μπορεί να προκύψει από την πληθώρα των εχόντων διεθνή δικαιοδοσία δικαστηρίων δεν μπορεί να επηρεάσει τη διεθνή δικαιοδοσία οποιουδήποτε από τα δικαστήρια που επιλαμβάνονται αγωγής περί χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης.
By a judgment of 20 May 1993, which was received at the Court on 6 July 1993, the Supremo Tribunal Administrativo (Supreme Administrative Court) referred to the Court of Justice for a preliminary ruling two questions concerning the interpretation of Articles 9, 12 and 95 of the EEC Treaty.
Η από τον εναγόμενο αμφισβήτηση της υπάρξεως συστατικών στοιχείων της αδικοπραξίας, την οποία επικαλείται ο ενάγων, δεν αρκεί για την αφαίρεση από το εθνικό δικαστήριο της διεθνούς δικαιοδοσίας που αντλεί από το άρθρο 5, σημείο 3».
However, in applying Article 95, and in particular when comparing the taxes applicable to imported second-hand cars with those applicable to second-hand cars purchased at home, which are similar or competing products, it is necessary to have regard not only to the rate of direct or indirect internal taxation on domestic or imported products but also to the basis of assessment and the detailed rules for levying the tax.
Εσωτερικός φόρος — Δυσμενής διάκριση»
As a result, a motor vehicle tax on imported second-hand vehicles which is not less than 90% of the tax charged on new cars is manifestly excessive for those vehicles compared with the residue of the tax in second-hand vehicles already registered, and purchased on the Portuguese market.
Προδικαστική •Φόρος αυτοκινήτων (Πέμπτο τμήμα)
The disputed tax applies equally and on the basis of objective criteria to both vehicles assembled or manufactured in Portugal and those which are imported new or second-hand.
Με απόφαση της 20ής Μαίου 1993, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 6 Ιουλίου 1993, το Supremo Tribunal Administrativo υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία το > ν άρθρων 9, 12 και 95 της Συνθήκης ΕΟΚ.
Consequently, a rule which restricts the reduction in the amount of the tax charged on new cars to 10% without having regard to the vehicle's actual depreciation discriminates against imported second-hand cars.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του Nunes Tadeu και των πορτογαλικών φορολογικών αρχών (της Fazenda Pública), εκ των οποίων ο πρώτος ζητεί την επιστροφή του φόρου αυτοκινήτων τον οποίον εξόφλησε κατά την εισαγωγή στην Πορτογαλία ενός μεταχειρισμένου αυτοκινήτου από άλλο κράτος μέλος.
There is at present no rule of Community law which prevents Member States from introducing a general system of internal taxes charged in accordance with objective criteria on a particular category of goods, such as the category concerned here.
Στο παρόν στάδιο, το κοινοτικό δίκαιο δεν περιέχει κανένα κανόνα κωλύοντα ένα κράτος μέλος να θεσπίζει γενικό καθεστώς εσωτερικής φορολογίας βαρύνουσας, σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια, μία συγκεκριμένη κατηγορία εμπορευμάτων, όπως η επίδικη.
A motor vehicle tax applied without distinction to vehicles assembled or manufactured in the Member State where it is levied and to both new and used imported vehicles ¿y not a customs duty or a charge having an effect equivalent thereto within the meaning of Articles 9 and 12 of the EEC Treaty.
Για την εφαρμογή όμως του άρθρου 95 και, ειδικότερα, χάριν συγκρίσεως μεταξύ του
It is incompatible with Article 95 of the EC Treaty for a Member State to levy on second-hand cars from other Member States a tax which, calculated without taking
η εναπομένουσα αξία του φόρου φθίνει αναλογικώς προς τη μείωση της αξίας του οχήματος.
the vehicle's actual depreciation into account, exceeds the residual tax incorporated in the value of similar second-hand motor vehicles already registered in the national territory.'
Κατά συνέπεια, πρέπει να διαπιστωθεί ότι ένας κανόνας ο οποίος περιορίζει σε 10 % τη μείωση επί του ποσού του φόρου που εισπράττεται επί των καινούργιων αυτοκινήτων, χωρίς να λαμβάνει υπόψη την πραγματική απόσβεση της αξίας του οχήματος, συνεπάγεται δυσμενή διάκριση κατά τη φορολόγηση των αυτοκινήτων που εισάγονται μεταχειρισμένα.
A motor vehicle tax which is charged on all cars registered in a Member State, whether manufactured in that State or imported new or second-hand, and the amount of which varies according to cylinder capacity, forms part of a general system of internal taxation and as such cannot be classified as a customs duty or charge having equivalent effect under Articles 9 and 12 of the Treaty.
Ένας φόρος αυτοκινήτων που εφαρμόζεται αδιακρίτως τόσο στα οχήματα που συναρμολογούνται ή κατασκευάζονται στο κράτος μέλος όπου εισπράττεται όσο και στα οχήματα που εισάγονται καινούργια ή μεταχειρισμένα δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως δασμός ή επιβάρυνση ισοδυνάμου αποτελέσματος κατά την έννοια, των άρθρων 9 και 12 της Συνθήκης ΕΟΚ
The charging of such a tax on imported used cars infringes Article 95 of the Treaty in so far as the amount charged exceeds the amount of residual tax incorporated in the value of a used car of the same characteristics which is already on the market in the Member State in question.'
Ο γενικός εισαγγελέας F. G.
European Communities Social policy
Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τετάρτου τμήματος του Δικαστηρίου της 13ης Δεκεμβρίου 1994.
(European Social Fund —Decision reducing the amount of financial assistance —Application for annulment — Non-existence — Admissibility — Breach of an essential procedural requirement) (First Chamber)
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση:
Pursuant to Regulation No 2950/83, the applicants received an advance of 50% of the Fund assistance approved.
«1) Ο φόρος αυτοκινήτων που βαρύνει όλα τα αυτοκίνητα που εγγράφονται στα μητρώα συγκεκριμένου κράτους μέλους, τόσο τα κατασκευαζόμενα στο κράτος αυτό όσο και τα εισαγόμενα καινούργια ή μεταχειρισμένα, και το ύψος του οποίου μεταβάλλεται ανάλογα με τον κυλινδρισμό, αποτελεί μέρος ενός
During 1986, the Departamento para os Assuntos do Fundo Social Europeu (Department for European Social Fund Affairs, hereinafter 'DAFSE'), which comes under the authority of the Portuguese Ministry of Employment and Social Security, submitted an application for Fund assistance for a series of vocational training projects put forward by a number of undertakings, including the applicants.
Ενώπιον του Πρωτοδικείου a κ.λπ. κατά Επιτροπής των
The applicants maintain that the contested decision, as contained in the letter of 10 July 1991, should be annulled on the ground of a breach of an essential procedural requirement, consisting of a failure to observe the procedure laid down in Article 6(1) of Regulation No 2950/83, under which the Commission, before deciding to suspend, reduce or withdraw Fund aid, must give the relevant Member State the opportunity to comment.
Υποθ. Τ-432/93 έως Τ-434/93 Socurte — Sociedade de Curtumes a Sul do Tejo, Ld.Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κοινωνική πολιτική
By letter of 15 April 1991, the applicants' lawyer asked DAFSE to inform him of the reasons for the request for the repayment of the said sums and to provide him with a copy of the Commission decision referred to in DAFSE's letter of 18 March 1991.
«Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο — Απόφαση μειώνουσα το ύψος μιας χρηματοδοτικής συνδρομής- Προσφυγή ακυρώσεως—Ανυπόστατη απόφαση — Παραδεκτό— Παράβαση ουσιώδους τύπου» (Πρώτο τμήμα)
On 24 April 1991, DAFSE sent the applicants a letter informing them that the sums to be paid back were in fact lower than those given in the letter of 18 March 1991. DAFSE explained that the reduction in the amounts to be paid back was due to the fact that it had initially interpreted the Commission's decision as meaning that the Fund had paid out ESC 379 373 605 instead of the ESC 437 452 918 actually granted.
Κατά τη διάρκεια του έτους 1986, το Departamento para os Assuntos do Fundo Social Europeu (τμήμα υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, στο εξής: DAFSE), υπαγόμενο στο πορτογαλικό Υπουργείο Απασχολήσεως και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, υπέβαλε αίτηση συνδρομής στο Ταμείο, για ένα σύνολο προγραμμάτων επαγγελματικής καταρτίσεως που είχαν υποβάλει διάφορες επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων οι προσφεύγουσες.
It follows from the findings of fact that the essential procedural requirement could not have been observed during any of the inspection visits carried out by Commission staff in Lisbon between 27 October and 3 November 1986, 28 September and 2 October 1987 or 26 and 29 July 1988.
Οι δύο πρώτες προσφεύγουσες έλαβαν προκαταβολή ίση προς το 50 % της εγκριθείσας συνδρομής του Ταμείου, σύμφο)να με τον κανονισμό 2950/83.
By letter of 30 July 1991, DAFSE sent the applicants 'a certified copy of the notification ... of the Commission's decision of approval' for Project 860012/Pl.
Στις 18 Μαρτίου 1991, το DAFSE απέστειλε στις προσφεύγουσες έγγραφο με το οποίο τις πληροφορούσε ότι «η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είχε εγκρίνει την αίτηση περί καταβολής του υπολοίπου σχετικά με τον προαναφερθέντα φάκελο» (860012/Ρ1) και ότι, «σύμφωνα με την προαναφερθείσα απόφαση της Επιτροπής», η συμμετοχή του Ταμείου στη δραστηριότητα της Socurte ανερχόταν σε 17 977 037 ESC, στη δραστηριότητα της Quavi σε 30 977 827 ESC και στη δραστηριότητα της Stee σε 49 500 000 ESC.
As regards the two meetings in June 1988 to which the Commission refers, even on the assumption that they could have related to a reduction of the Fund's financial contribution, the reduction proposed by the Commission concerned only comparable projects and not the applicants' own file; consequently, it cannot be considered on that ground either that the relevant Member State was able to comment on the principle and the amount of a reduction of the Fund's financing of the projects in File 860012/Pl.
Κατά το DAFSE, αυτό είχε ως αποτέλεσμα ότι η συνεισφορά των πορτογαλικών δημοσίων πόρων έπρεπε, κατά συνέπεια, να καθοριστεί σε 14 708 485 ESC για τη Socurte, σε 24 345 495 ESC για την Quavi και σε 40 500 000 ESC για τη Stee.
That document took the form of a letter from the Commission, signed by a Head of Unit, dated 10 July 1991 and addressed to DAFSE, informing it that, with regard to the final payment claims relating to Project 860012/Pl, the Fund's staff had concluded, from a series of relevant facts, that certain expenditure, amounting to ESC 423 853 516, was not eligible.
Το DAFSE κάλεσε τις προσφεύγουσες, λαμβάνοντας υπόψη τα ποσά που τους είχαν καταβληθεί ήδη, να του επιστρέψουν, αντιστοίχως, τα ποσά των 17 105 465 ESC
Those were the circumstances in which the applicants brought the present actions, by applications lodged at the Registry of the Court of Justice on 10 October 1991, where they were
Μετά το πέρας των δραστηριοτήτων επαγγελματικής καταρτίσεως, οι προσφεύγουσες υπέβαλαν αίτηση περί καταβολής του υπολοίπου της χρηματοδοτικής συνδρομής του Ταμείου.
The Court further considers that any political compromise which may have been reached in the discussions between the Portuguese Minister and the Vice-President of the Commission cannot in any event be a substitute for the specific formality in issue, provided for in Regulation No
Επί της παραβάσεως των διαδικαστικών κανόνων του άρθρον 6, παράγραφος 1, τον κανονισμού 2950/83
observed its obligation under Article 6(1) of Regulation No 2950/83 to give the relevant Member State an opportunity to comment before taking the contested decision to reduce the Fund aid and that the decision in question must therefore be annulled.
Με επιστολή της 15ης Απριλίου 1991, ο δικηγόρος των προσφευγουσών ζήτησε από το DAFSE να του γνωστοποιήσει τους λόγους της αιτήσεως επιστροφής των προαναφερομένων ποσών και να του αποστείλει αντίγραφο της αποφάσεως της Επιτροπής στην οποία παρέπεμπε το έγγραφο του DAFSE της 18ης Μαρτίου 1991.
It follows from all the foregoing, without there being any need to examine the other allegations of procedural defects or the other pleas in annulment put forward by the applicants, that the Commission cannot be considered to have
Ως ουσιώδης τύπος, η υποβολή από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος των παρατηρήσεων του πριν από την απόφαση περί μειώσεως της συνδρομής του Ταμείου πρέπει, αφενός, να προηγείται της αποφάσεως αυτής και, αφετέρου, να αποδεικνύεται με βεβαιότητα και επαρκή σαφήνεια, πράγμα που αποκλείει ότι αυτή μπορεί να τεκμαίρεται.
Declares void the Commission's decision reducing the amount of the European Social Fund's contribution to Project No 860012/Pl, relating to vocational training in Portugal in 1986;
Υπό τις συνθήκες αυτές, οι προσφεύγουσες άιτκησαν τις \ιπό κρίση προσφυγές, οι οποίες κατατέθηκαν στις 10 Οκτωβρίου 1991.
Case T-34/93 Société Générale ν Commission of the European Communities Competition
Εξ άλλου, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι ο πολιτικός συμβιβασμός στον οποίο κατέληξαν οι
(Competition — Decision requiring information pursuant to Article 11(5) of Regulation No 17 — Statement of reasons — Rights of the defence) (Fourth Chamber)
συνομιλίες μεταξύ του Πορτογάλου υπουργού και του αντιπροέδρου της Επιτροπής δεν μπορεί, εν πάση περιπτώσει, να αντικαταστήσει τον επίμαχο ακριβή τύπο που προβλέπει ο κανονισμός 2950/83, όπως ερμηνεύθηκε από την προαναφερθείσα νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου.
By letter of 12 September 1992, the Commission, referring to 'Cases IV/30.717-A — Eurocheque: Helsinki Agreement and IV/30.717-B -Eurocheque: Package Deal Agreement' sent Société Générale a request for information pursuant to Article 11 of Regulation No 17 of the Council of 6 February 1962, first regulation implementing Articles 85 and 86 of the Treaty.
Από το σύνολο των προεκτεθέντων — και χωρίς να χρειάζεται να εξετασθούν οι άλλες διαδικα­ στικές πλημμέλειες που επικαλούνται οι προσφεύγουσες ή οι άλλοι λόγοι ακυρώσεως που προβάλλουν — προκύπτει ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η Επιτροπή τήρησε την υποχρέωση της να παράσχει στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 2950/83, την ευκαιρία να υποβάλει τις παρατηρήσεις του πριν από τη λήψη της προσβαλλομένης αποφάσεως περί μειώσεως της συνδρομής του Ταμείου και, κατά συνέπεια, η απόφαση αυτή πρέπει να ακυρωθεί.
respect of which it had adopted on 25 March 1992 a decision imposing a prohibition and fines, drew a distinction, in principle, between three kinds of foreign Eurocheques made out in France — those made out for cash at a French bank counter, those made out to French traders affiliated to the CB group and those made out in France to traders not affiliated to the CB group or to private individuals — whereas the Package Deal Agreement, concluded in 1980 and exempted by the Commission Decision of 10 December 1984, makes no such differentiation. The Commission noted that the French banks,
Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
In its request for information the Commission pointed out that the Helsinki Agreement, in
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά
tenor of the questions in fact suggested that their real aim was to buttress the Commission's defence in the proceedings already brought against its decision of 25 March 1992 by the CB group and Eurocheque International.
Καταδικάζει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.»
But the French payee of a foreign Eurocheque, drawn on a German bank, had complained to the Commission on being charged a commission of FF 92.50 by Société Générale when, under the Package Deal Agreement, there should have been no charge to her.
Υποθ. Τ-34/93 Société Générale κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγωνισμός
The Commission asked Société Générale for an explanation, specifying that the purpose of that request for information was 'to enable the Commission to supplement the information provided by the complainant, in order to be in a position to assess, in the full light of the facts and their true economic context, whether the agreements or conduct in question were compatible with EEC competition rules.' The information requested was indicated in a list of questions appended to the letter.
•Ανταγωνισμός — Αίτηση παροχής πληροφοριών με απόφαση δυνάμει τον άρθρου 11, παράγραφος 5, του κανονισμού 17 — Αιτιολογία — Δικαιώματα άμυνας» (Τέταρτο τμήμα) κανονισμού εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης.
In its reply dated 1 December 1992, the Commission stated that it was not for Société Générale to judge whether it was preferable to await the outcome of the proceedings brought before the Community courts before continuing with the procedure opened with regard to the Package Deal Agreement. The vague and very succinct particulars given by Société Générale could not, in the Commission's view, be regarded as the answers which it was entitled to expect to
Με έγγραφο της 12ης Σεπτεμβρίου 1992, η Επιτροπή, αναφερόμενη στις «Υποθέσεις IV/30.717-A — Ευρωεπιταγή: συμφωνία του Ελσίνκι και IV/30.717-B Ευρωεπιταγή: συμφωνία Package Deal», απηύθηνε στη Société Générale αίτηση παροχής πληροφοριών δυνάμει του άρθρου 11 του κανονισμού 17 του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτου
In its reply dated 12 October 1992, Société Générale stated that the reasons given in the request were insufficient to enable it to assess the scope of its duty to cooperate. Since the inquiry was said to be for the purpose of supplementing the information in the Commission's possession concerning the circumstances in which Société Générale had charged a commission of FF 92.50 to a customer with a private account who had deposited for encashment a Eurocheque for FF 4 710 drawn on a German bank, Société Générale considered that it was 'difficult to see what the legal basis for [that] inquiry might be, inasmuch as it appears to bear no relation to the two matters referred to in the heading to the request'.
Παρατήρησε, αφετέρου, ότι η συμφωνία Package Deal αφορά αποκλειστικά τις ευρωεπιταγές που χρησιμοποιούνται στον τραπεζικό και στον εμπορικό τομέα.
Société Générale must, within two weeks from the date of notification of this decision, supply the information detailed in the annex hereto.
Η Société Générale κατέληξε στο συμπέρασμα ότι από το περιεχόμενο των ερωτήσεων μπορούσε να συναχθεί ότι ο πραγματικός σκοπός τους ήταν να στηρίξει την άμυνα της Επιτροπής στη διαδικασία που είχε ήδη κινηθεί ενώπιον του Πρωτοδικείου από τον Groupement CB και την Eurocheque International κατά της αποφάσεως της Επιτροπής της 25ης Μαρτίου 1992.
In the event of a failure to supply the information requested in accordance with Article 1 above, a periodic penalty payment of ECU 1 000 is imposed upon Société Générale for each day of delay over and above the time-limit of two weeks from the notification of this decision.'
Γαλλία, ήτοι τις ευρωεπιταγές που εκδίδονται έναντι μετρητών στα ταμεία των γαλλικών τραπεζίόν, τις ευρωεπιταγές που εκδίδονται από τους Γάλλους εμπόρους που έχουν συμβληθεί με τον Groupement CB και οι αλλοδαπές ευρωεπιταγές που εκδίδονται στη Γαλλία από τους εμπόρους που δεν έχουν συμβληθεί με τον Groupement CB ή παραδίδονται σε ιδιώτες, ενώ η συμφωνία Package Deal, που συνήφθη το 1980 και για την οποία χορηγήθηκε εξαίρεση με απόφαση της Επιτροπής της 10ης Δεκεμβρίου 1984, δεν προβλέπει διαφορετική μεταχείριση.
In its letter of 12 September 1992, the Commission criticized what it regarded as unjustified differences in the way in which a foreign Eurocheque drawn in France is dealt with as regards the commission charged to the payee, depending on whether it is cashed at a bank, made out to a trader or made out to a private individual and then asserted that the effect of the French banks' revocation of the Helsinki Agreement in 1991 was that all foreign Eurocheques drawn in France were again governed by the Package Deal Agreement rules alone.
Όμως, η Γαλλίδα δικαιούχος αλλοδαπής ευρωεπιταγής, εκδοθείσας έναντι λογαριασμού σε γερμανική τράπεζα, εξεπλάγη καθόσον η Société Générale τη χρέωσε με προμήθεια 92,50 γαλλικών φράγκων (FF), ενώ, κατά τη συμφωνία Package Deal, δεν έπρεπε να εισπραχθεί προμήθεια.
Citing the case of a French national who had complained to the Commission because Société Générale had charged her a commission not provided for under the Package Deal Agreement when she presented for payment a Eurocheque drawn on a German bank, the Commission asked the applicant to provide explanatory details to 'supplement the information provided by the complainant, in order to be in a position to assess, in the full light of the facts and their true economic context, whether the agreements or conduct in question were compatible with EEC competition rules.'
Οι αιτηθείσες πληροφορίες αποτέλεσαν το αντικείμενο ερωτηματολογίου επισυναφθέντος στην αίτηση παροχής πληροφοριών.
Following the notification of that decision and under the threat of the periodic penalty payment, Société Générale replied to the questions by letter of 19 April 1993.
Με έγγραφο της 23ης Οκτωβρίου 1992, η Επιτροπή επισήμανε ότι είχε σημασία, στο πλαίσιο της διαδικασίας που κίνησε η Επιτροπή, στις 19 Ιουλίου 1990, κατόπιν της αιτήσεως ανανεώσεως της εξαιρέσεως υπέρ της συμφωνίας Package Deal που υπέβαλε η Eurocheque International, να απαντήσει η Société Générale στις ερωτήσεις που της είχαν τεθεί, για να έχει η Επιτροπή σαφή άποψη της υφιστάμενης καταστάσεως, κατόπιν της εγκαταλείψεως της συμφωνίας του Ελσίνκι η οποία έπρεπε να τερματίσει τη διάκριση που εξακολουθούσε να επικαλείται η Société Générale μεταξύ τριών κατηγοριών ευρωεπιταγών.
In its letter of 23 October 1992 following the applicant's refusal to comply with the request for information, the Commission specified that its request was made 'in the context of the procedure opened by the Commission on 19 July 1990 following the request submitted by Eurocheque for a renewal of the exemption granted for the Package Deal Agreement' and that the purpose of the desired information was to provide the Commission with 'a clear view of the current situation following the abandonment of the Helsinki Agreement, which should have put an end to the distinction between three categories of Eurocheques, on which you continue to rely.'
Τέλος, η Επιτροπή κάλεσε τη Société Générale να απαντήσει στις ερωτήσεις που της είχαν υποβληθεί το αργότερο τρεις εβδομάδες μετά την παραλαβή του εγγράφου.
The applicant complains that the Commission infringed Article 11 of Regulation No 17 by failing to give a clear and precise indication of the legal basis and purpose of its request for information and by failing to establish the link between the questions asked and the supposed infringement.