natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι κανόνες που διέπουν τις αξιώσεις που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο δεν πρέπει να είναι λιγότερο ευνοϊκοί από εκείνους που διέπουν τις αξιώσεις που στηρίζονται στο εθνικό δίκαιο ούτε πρέπει να καθιστούν την άσκηση δικαιωμάτων που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο υπερβολικά δυσχερή.
In Hoffmann-La Roche ([1978] ECR 1139), the Court held, applying those principles, that Article 36 of the Treaty must be interpreted as meaning that a trade mark owner may rely on his rights as owner in order to prevent an importer from marketing a product put on the market in another Member State by the owner or with his consent, where that importer has repackaged the product in new packaging to which the trade mark has been reaffixed, unless:
Αν από τα πλακίδια με κυψελίδες έχουν αποκοπεί τμήματα, ο δικαιούχος του σήματος δικαιούται να αντιταχθεί στην περαιτέρω διάθεση των προϊόντων στην αγορά, εφόσον το εθνικό δικαστήριο κρίνει ότι η πρακτική αυτή μπορεί να θίξει την αρχική κατάσταση των προϊόντων, λόγω της υπάρξεως κινδύνου μολύνσεως.
In these questions, which it is convenient to examine together, the national court is essentially asking in what circumstances a trade mark owner may, in accordance with Article 36 of the Treaty, rely on his rights as owner in order to prevent an importer from marketing a pharmaceutical product which was put on the market in another Member State by the owner or with his consent, where that importer has repackaged the product and reaffixed the trade mark. In particular, the Court is asked to explain the significance and content of the concept of «artificial partitioning of the markets» and to rule whether certain further conditions must be fulfilled by the importer.
Ο δικαιούχος του σήματος δικαιούται να αντιταχθεί στην περαιτέρω διάθεση των επανασυσκευασμένων προϊόντων στην αγορά υπό το σήμα, όχι μόνο όταν η επανασυσκευασία θίγει την τεχνική ποιότητα των προϊόντων, αλλά επίσης όταν τους προσδίδει μια εμφάνιση προχειρότητας, η οποία μπορεί να βλάψει τη φήμη του σήματος.
The Court's case­law shows that Article 36 allows derogations from the fundamental principle of the free movement of goods within the common market only in so far as such derogations are justified in order to safeguard the rights which constitute the specific subject­matter of the industrial and commercial property in question.
(Ισχύει μόνο για την υπόθεση C-71/94) Όταν επί της οπίσθιας πλευράς των πλακιδίων με κυψελίδες αναγράφονται στοιχεία σύμφωνα με τα οποία τα δισκία αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες ημέρες της εβδομάδας για ορισμένο χρονικό διάστημα και το χρονικό αυτό διάστημα παύει να είναι πλήρες λόγω της αποκοπής τμημάτων των πλακιδίων, ο δικαιούχος του σήματος δικαιούται να αντιταχθεί στην περαιτέρω διάθεση στο εμπόριο των προϊόντων, εφόσον το εθνικό δικαστήριο κρίνει ότι η διακοπή της σειράς των ημερών της εβδομάδας προκαλεί απαράδεκτη σύγχυση στον καταναλωτή ή θέτει σε κίνδυνο την υγεία του ή βλάπτει τη φήμη του σήματος.
That case­law must, however, be clarified further in the light of the arguments raised in these cases, and in Bristol-Myers Squibb, cited above, and Joined Cases C­71/94, C­72/94 and C­73/94 Eurim-Pharm ν Beiersdorf and Others, in which the Court has also given judgment today.
αν αποδεικνύεται ότι η άσκηση του δικαιώματος επί του σήματος από τον δικαιούχο, λαμβανομένου υπόψη του συστήματος εμπορίας που εφαρμόζει ο εν λόγω δικαιούχος, θα συνέτεινε στην τεχνητή στεγανοποίηση των αγορών μεταξύ των κρατών μελών
«1) Articles 30 and 36 of the Treaty and Article 7(1) and (2) of Council Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks are to be interpreted as meaning that, where goods bearing a trade mark are placed on the market in a Member State with the consent of the proprietor of the trade mark and another person buys those goods, places them in new external packaging, to which he affixes the trade mark, and markets the repackaged goods in another Member State, the proprietor of the trade mark cannot invoke it in order to prevent such marketing unless the repackaging is done in such a way that it is capable of affecting the original condition of the goods or otherwise impairing the reputation of the trade mark.
— αν αποδεικνύεται ότι η νέα συσκευασία δεν επηρεάζει την αρχική κατάσταση του προϊόντος·
The person who repackages the goods must in principle inform the trade mark proprietor and provide him with a specimen of the repackaged product.
Ωστόσο, η νομολογία αυτή πρέπει να διασαφηνιστεί, λαμβανομένων υπόψη των επιχειρημάτων που προβάλλονται στην παρούσα υπόθεση, καθώς και στις υποθέσεις Bristol-Myers Squibb κ,λπ. και Eurim-Pharm Arzneimittel, επί των οποίων το Δικαστήριο εκδίδει σήμερα τις αποφάσεις του.
He must also indicate on the repackaged product that he is responsible for the repackaging but need not mention the manufacturer of the goods or state that the proprietor of the trade mark has not authorized the repackaging.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
The indication as to who is responsible for the repackaging must be written in such a way that a person with normal eyesight, exercising a normal degree of altcntiveness, would be able to understand it.
Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται πάντως να ελέγξει αν η αρχική κατάσταση τον προϊόντος που περιέχεται στη συσκευασία έχει επηρεαστεί εμμέσως από το γεγονός πχ., ότι η εσωτερική ή η εξωτερική συσκευασία του επανασυσκευασμένου προϊόντος ή το νέο φυλλάδιο οδηγιών χρήσεως ή ενημερωτικό φυλλάδιο δεν περιέχει ορισμένες σημαντικές πληροφορίες ή περιέχει ανακριβείς πληροφορίες
Where the product in question is a pharmaceutical product which was originally packaged in blister packs and the person responsible for the repackaging simply removes the blister packs from their original external packaging and places them in new external packaging without cutting them, and where that person uses suitable premises, employs competent staff and takes all reasonable safeguards, there is not in principle any ground for finding that the original condition of the goods may be affected, and the national court is precluded from making such a finding in the absence of specific evidence.»
Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 14ης Δεκεμβρίου 1995.
By judgment of 5 January 1994, received at the Court on 31 January 1995, the Tribunal de Commerce (Commercial Court), Paris, referred to the Court for a preliminary ruling a number of questions on the interpretation of Articles 92 and 93 of the Treaty.
Πρότεινε να δοθούν οι ακόλουθες απαντήσεις:
By Questions 5 to 8 the national court asks essentially what position it should adopt when seised of a request that it should draw the appropriate conclusions from an infringement of Article 93(3) of the Treaty, when the Commission is concurrently seised of the matter and has not yet given a decision on the question whether or not the State measures in question constitute State aid.
Το ζήτημα αν η επανασυσκευασία μπορεί να θίξει την αρχική κατάσταση των προϊόντων ή να βλάψει με οποιονδήποτε άλλο τρόπο τη φήμη του σήματος αποτελεί κοπ* ουσίαν ένα πραγματικό ζήτημα, για το οποίο θα πρέπει να αποφανθεί το εθνικό δικαστήριο, σύμφωνα με τους κανόνες του εσωτερικού του δικαίου σχετικά με δικονομικά ζητήματα, όπως είναι το βάρος της αποδείξεως, η επάρκεια των αποδείξεων και το παραδεκτό των αποδεικτικών μέσων.
Those questions were raised in proceedings between Syndicat Français de l'Express International and five of its member undertakings, DHL International, Service Cric­LFAL, May Courier International, Federal Express and Express Transports Communications, on the one hand, and Société Française de Messagerie Internationale (hereinafter «SFMI»), Chronopost, the French Post Office, Holding des Filiales de la Poste, Sofipost, Société de Transport Aérien Transrégional and TAT Express, on the other hand. That dispute concerned logistical and commercial assistance afforded by the Post Office to SFMI and Chronopost in their express delivery activities.
Οι κανόνες που διέπουν τις αξιώσεις που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο δεν πρέπει να είναι λιγότερο ευνοϊκοί από εκείνους που διέπουν τις αξιώσεις που στηρίζονται στο εθνικό δίκαιο ούτε πρέπει να καθιστούν την άσκηση δικαιωμάτων που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο υπερβολικά δυσχερή.
In drawing the appropriate conclusions from an infringement of the last sentence of Article 93(3), national courts cannot rule on the compatibility of the aid with the common market, that determination being a matter for the Commission, subject to review by the Court of Justice.
Εφόσον, πρώτον, το επίμαχο προϊόν είναι ένα φαρμακευτικό προϊόν, το οποίο είχε αρχικά συσκευασθεί σε πλακίδια με κυψελίδες, εφόσον, δεύτερον, το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για την
Unlike the national courts, the Commission cannot order State aid to be repaid solely on the ground that it has not been notified in accordance with Article 93(3) of the Treaty. First it must, alter giving the Member State in question an opportunity to submit its comments on the matter, issue an interim decision requiring
επανασυσκευασία αφαιρεί απλώς τα πλακίδια με κυψελίδες από την αρχική εξωτερική τους συσκευασία και τα τοποθετεί, ακέραια, σε νέα εξωτερική συσκευασία και εφόσον, τρίτον, το πρόσωπο αυτό χρησιμοποιεί κατάλληλους χώρους, απασχολεί ικανό προσωπικό και λαμβάνει όλες τις εύλογες προφυλάξεις, δεν υπάρχει, κατ' αρχήν, κανένας λόγος να θεωρηθεί ότι η αρχική κατάσταση των προϊόντων μπορεί να θιγεί, το δε εθνικό δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα αυτό ελλείψει συγκεκριμένων αποδεικτικών στοιχείων.»
Question 1 it to suspend immediately the payment of aid pending the outcome of the examination of the aid and to provide the Commission, within such period as it may specify, with all such documentation, information and data as are necessary in order that it may examine the compatibility of the aid with the common market. It is only if the Member State, notwithstanding the Commission's order, fails to provide the information requested that the Commission is empowered to terminate the procedure and make its decision, on the basis of the information available to it, on the question whether or not the aid is compatible with the common market and, if appropriate, call for the recovery of the amount of aid which has already been paid.
Προδικαστική «Κρατικές ενισχύσεις — Αρμοδιότητα των εθνικών δικαστηρίων σε περίπτωση παράλληλης υποβολής της υποθέσεως στην κρίση της Επιτροπής — Εννοια της κρατικής ενισχύσεως — Συνέπειες της παραβάσεως του άρθρου 93, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος της Συνθήκης ΕΚ» (Ολομέλεια)
The view that the provision of logistical and commercial assistance by a public undertaking to its subsidiaries, which are governed by private law and carry on an activity open to free competition, without normal consideration in return is capable of constituting State aid within the meaning of Article 92 of the Treaty must be upheld.
Με απόφαση της 5ης Ιανουαρίου 1994, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 31 Ιανουαρίου 1994, το tribunal de commerce de Paris υπέβαλε ορισμένα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 92 και 93 της ίδιας συνθήκης.
In order to determine whether a State measure constitutes aid, it is necessary to establish whether the recipient undertaking receives an economic advantage which it would not have obtained under normal market conditions.
Επί των ερωτημάτων 5 έως 8
In examining that question, it is for the national court to determine what is normal remuneration for the services in question.
Τα ερωτήματα αυτά υποβλήθηκαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της SFEI και πέντε επιχειρήσεων οι οποίες μετέχουν σ* αυτήν, καθώς και των DHL International, Service Crie-LFAL, May Courier International, Federal Express και Express Transports Communications, αφενός, και των Société française de messagerie internationale, Chronopost, La Poste, Holding des filiales de la Poste, Sofipost, Société de transport aérien transrégional και TAT Express, αφετέρου.
Similarly, it cannot be accepted that the Commission's delay in completing its preliminary examination may result in the transformation of new aid granted in breach of the last sentence of Article 93(3) of the Treaty into existing aid which can be abolished only with respect to the future.
H διαφορά αυτή αφορά τη λογιστική και εμπορική υποστήριξη που παρέχεται από τα Ταχυδρομεία προς την SFMI και την Chronopost σε σχέση με τη δραστηριότητα τους ταχείας επιδόσεως αλληλογραφίας.
By its second question, the Tribunal de Commerce, Paris, asks in essence whether a national court requested to order the repayment of aid must grant that application if it finds that the aid was not notified to the Commission.
Με τα ερωτήματα 5 έως 8, το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν ποια στάση πρέπει να υιοθετεί οσάκις του υποβάλλεται το αίτημα να συναγάγει τις συνέπειες μιας παραβάσεως του άρθρου 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης, ενώ το ζήτημα αυτό έχει υποβληθεί παραλλήλως στην κρίση της Επιτροπής, η οποία δεν έχει ακόμη αποφανθεί αν τα επίμαχα κρατικά μέτρα συνιστούν κρατικές ενισχύσεις.
Finally, a national court may have cause to interpret the concept of aid contained in Article 92 of the Treaty in order to determine whether a State measure introduced without observance of the preliminary examination procedure provided for in Article 93(3) ought to have been subject to that procedure.
Στο πλαίσιο του ελέγχου της εκ μέρους των κρατών μελών τηρήσεως των υποχρεώσεων που υπέχουν από τα άρθρα 92 και 93 της Συνθήκης, η αποστολή των εθνικών δικαστηρίων και η αποστολή της Επιτροπής είναι αυτοτελείς αλλά και αλληλοσυμπληρούμενες.
court asks in essence whether the recipient of aid who does not verify that the aid has been notified to the Commission in accordance with Article 93(3) of the Treaty may incur liability on the basis of Community law.
Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία θα είχε ως αποτέλεσμα να ευνοείται η εκ μέρους των κρατών μελών μη τήρηση της απαγορεύσεως εφαρμογής των σχεδίων ενισχύσεως.
93(3) goes beyond that of a judge ruling on an application for interim relief. The national court is under a duty to provide protection in the final judgment it gives in such a case against the consequences of unlawful implementation of aid.
Τα εθνικά δικαστήρια, όταν συνάγουν τις συνέπειες της παραβάσεως του άρθρου 93, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, της Συνθήκης δεν μπορούν να αποφαίνονται αν τα μέτρα ενισχύσεως συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, διότι η κρίση αυτή εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Επιτροπής, η οποία ασκείται υπό τον έλεγχο του Δικαστηρίου.
A finding that aid has been granted in breach of the last sentence of Article 93(3) must in principle lead to its repayment in accordance with the procedural rules of domestic law.
Επί του πρώτου ερωτήματος
By its third and fourth questions, the national
Υπό τις συνθήκες αυτές, η εκ μέρους της Επιτροπής κίνηση της διαδικασίας προκαταρκτικής εξετάσεως βάσει του άρθρου 93, παράγραφος 3, ή της διαδικασίας κατ* αντιπαράθεση εξετάσεως βάσει του άρθρου 93, παράγραφος 2, δεν απαλλάσσει τα εθνικά δικαστήρια από την υποχρέωση τους να διασφαλίζουν τα δικαιώματα των διοικούμενων σε περίπτωση παραβάσεως της υποχρεώσεως προηγούμενης κοινοποιήσεως.
The provision of logistical and commercial assistance by a public undertaking to its subsidiaries, which are governed by private law and carry on an activity open to free competition, is capable of constituting Slate aid within the meaning of Article 92 of the
Συνεπώς, για την εκτίμηση του αν ορισμένο κρατικό μέτρο συνιστά ενίσχυση, πρέπει να προσδιορισθεί εάν η ωφελούμενη επιχείρηση αντλεί οικονομικό όφελος το οποίο δεν θα είχε αποκομίσει υπό τις συνήθεις συνθήκες της αγοράς.
A national court requested to order the repayment of aid must grant that application if it finds that the aid was not notified to the Commission, unless by reason of exceptional circumstances repayment is inappropriate.
Επί του τρίτου και του τετάρτου ερωτήματος
A recipient of aid who does not verify that the aid has been notified to the Commission in accordance with Article 93(3) of the Treaty cannot^mcur liability solely on the basis of Community law.»
Με το δεύτερο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν το εθνικό δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται το αίτημα να διατάξει την επιστροφή ενισχύσεων πρέπει να δεχθεί το αίτημα αυτό, εάν διαπιστώσει ότι οι ενισχύσεις δεν έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή.
The provision by a Member State, through a public body, of logistical and commercial assistance to an international express courier undertaking in which the public body has a direct or indirect holding on financial terms that are more favourable than those which the undertaking could obtain from a comparable commercial investor constitutes, in circumstances such as those in the main proceedings, aid which distorts or threatens to distort competition and affects trade between Member States for the purposes of Article 92(1) of the Treaty.
Διαπιστώνεται ότι ο μηχανισμός ελέγχου και εξετάσεως των κρατικών ενισχύσεων ο οποίος καθιερώνεται με το άρθρο 93 της Συνθήκης δεν επιβάλλει καμία ειδική υποχρέωση στον λήπτη της ενισχύσεως.
A national court has jurisdiction to entertain proceedings brought on the basis of the last sentence of Article 93(3) notwithstanding the fact that the matter has been referred to the Commission.
Πρώτον, η προβλεπόμενη από το άρθρο 93, παράγραφος 3, υποχρέωση κοινοποιήσεως και η επίσης προβλεπόμενη απαγόρευση προηγούμενης εφαρμογής των σχεδίων ενισχύσεων αφορούν το κράτος μέλος.
In such circumstances it may ask the Commission to inform it of the state of the Commission procedure and seek such other legal and factual information as the Commission is able to supply.
Δεύτερον, το κράτος μέλος είναι επίσης ο αποδέκτης της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή διαπιστώνει το ασυμβίβαστο της ενισχύσεως και το καλεί να την καταργήσει εντός της προθεσμίας που του τάσσει.
It should also consider whether it would be appropriate to order interim measures in accordance with the applicable national procedural rules in order to safeguard the rights of the parties pending final judgment.
Το εθνικό δικαστήριο έχει την υποχρέωση να διασφαλίσει, με την οριστική απόφαση που θα εκδώσει επί της υποθέσεως, την προστασία από τα αποτελέσματα της παράνομης εφαρμογής των μέτρων ενισχύσεως.
Where the competent national court finds that aid has been granted by a Member State in breach of the prohibition in the last sentence of Article 93(3), it should order recovery of the aid in accordance with the applicable procedures of national law.
Επιπλέον, η απόφαση του δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από την Επιτροπή.
The court should however consider whether there are exceptional circumstances giving rise to a legitimate expectation on the part of the recipient precluding recovery of the aid.
Πάντως, τούτο δεν θίγει την ενδεχόμενη εφαρμογή του εθνικού δικαίου περί εξωσυμβατικής ευθύνης.
While Community law may make a Member Stale or public body which unlawfully grants aid liable in damages, it does not oblige the recipient of such aid to make good loss or damage sustained by a competitor as a result of the unlawful grant of aid, unless the receipt of an unlawful payment in corresponding circumstances gives rise under national law to liability in damages to third parties.»
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Case C-228/94 Stanley Charles Atkins ν Wrekin District Council, Department of Transport Social policy
Η παροχή υλικοτεχνικής και εμπορικής υποστηρίξεως από δημόσια επιχείρηση στις ιδιωτικού δικαίου θυγατρικές της οι οποίες ασκούν δραστηριότητα για την οποία επιτρέπεται ο ανταγωνισμός μπορεί να συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 92 της Συνθήκης ΕΚ, αν η λαμβανόμενη ως αντιπαροχή αμοιβή είναι κατώτερη από αυτήν που ζητείται υπό τις συνήθεις συνθήκες της αγοράς
By order of 23 May 1994, received at the Court on 8 August 1994, the High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division, referred to the Court for a preliminary ruling three questions concerning the interpretation of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security (OJ 1979 L 6, p. 24).
Το εθνικό δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται το αίτημα να διατάξει την επιστροφή ενισχύσεων πρέπει να δεχθεί το αίτημα αυτό, εάν διαπιστώσει ότι οι ενισχύσεις δεν έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή εκτός αν, λόγω εξαιρετικών περιστάσεων, η επιστροφή δεν είναι σκόπιμη
According to Article 3(l)(a), the Directive is to apply to statutory schemes which provide protection against the risks of sickness, invalidity, old age, accidents at work and occupational diseases, and unemployment. According to Article 3(l)(b), it is also to apply to social assistance, in so far as such assistance is intended to supplement or replace the schemes referred to in Article 3(l)(a).
Ο λήπτης ενισχύσεως ο οποίος δεν ελέγχει αν η ενίσχυση αυτή έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης δεν υπέχει ενθύνη, αν ως βάση της ευθύνης ληφθεί μόνο το κοινοτικό δίκαια»
The questions have been raised in proceedings brought before the High Court by Mr Stanley Atkins, who considers that he has been discriminated against on the ground of his sex because, at the age of 63, he was refused public transport travel concessions under the scheme operated by Wrekin District Council, whereas a woman of the same age would have been entitled to such concessions.
Ο γενικός εισαγγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 14ης Δεκειιβρίου 1995.
The Court has also stated that, although the way in which a benefit is granted is not decisive for the purposes of Directive 79/7, the benefit must, in order to fall within its scope, be directly and effectively linked to the protection provided against one of the risks specified in Article 3(1) of the Directive.
Πρότεινε να δοθούν οι ακόλουθες απαντήσεις:
A benefit such as that provided for in Section 93(7) of the 1985 Act and granted under the scheme implemented and operated by Wrekin District Council does not meet those conditions.
Η μέσω δημοσίου οργανισμού παροχή εκ μέρους ενός κράτους μέλους υλικοτεχνικής και εμπορικής υποστηρίξεως σε επιχείρηση ταχείας επιδόσεως διεθνούς αλληλογραφίας, την οποία ο δημόσιος οργανισμός ελέγχει αμέσως ή εμμέσως, υπό χρηματοοικονομικούς όρους ευνοϊκότερους αυτών που θα μπορούσε να επιτύχει η επιχείρηση συμβαλλόμενη με ανάλογο εμπορικό επενδυτή συνιστά, υπό περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης, ενίσχυση που νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον
By its first question the High Court asks essentially whether, on a proper interpretation of Article 3(1) of Directive 79/7, a scheme such as that provided for in Section 93(7) of the 1985 Act and implemented and operated by Wrekin District Council, under which concessionary fares on public passenger transport services arc granted to certain classes of persons, in particular to certain elderly persons, falls within the scope of the Directive.
ανταγωνισμό και επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, κατά την έννοια του άρθρου 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης.
concessionary fares on public passenger transport services which may be granted to various classes of persons, including persons who have reached statutory retirement age, certain young or disabled persons and any other class of persons to be determined by ministerial order, does not afford direct and effective protection against one of the risks listed in Article 3(1) of Directive 79/7.
Το δικαστήριο αυτό πρέπει πάντως να εξετάσει αν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις που δημιουργούν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στον λήπτη της ενισχύσεως και δεν επιτρέπουν την αναζήτηση της ενισχύσεως αυτής.
Since a concessionary fares scheme such as that provided for in Section 93(7) of the 1985 Act and implemented and operated by Wrekin District Council does not fall within the scope of the Directive by virtue of Article 3(l)(a) of the Directive, it likewise cannot fall within its scope by virtue of Article 3(l)(b), in terms of which the Directive is to apply to social assistance only in so far as such assistance is intended to supplement or replace the schemes referred to in Article 3(l)(a).