natgillin/translations-raw huggingface dataset:
1993, σημείο 50· Dijkstra και άλλοι κατά Friesland, υπόθ.Ο-319/93, C40/94 και C-224/94, ως άνω.
I 993 para 50; Dijkstra and others ν Friesland, cases C­319/93, C^O/94 and C­224/94, ibid.
Εισαγωγή ανταγωνισμού906.
123 general nature and those contained in the reports on competition policy906.
Δεν έχει σημασία ο τρόπος με τον οποίο τα εθνικά δικαστήρια λαμβάνουν υπόψη το κοινοτικό δίκαιο κατά τη διαμόρφωση της κρίσης τους.
It does not matter how a national court obtains the knowledge of Community law it needs to arrive at a judgement.
Εκτός από τα συμπεράσματα που εξάγουν από τη μελέτη της υπόθεσης, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την επιχειρηματολογία των αντιδίκων καθώς και τις αιτήσεις που έχουν απευθυνθεί στην Επιτροπή907.
The court's own stadies, evaluation of the submissions of the parties and the submission of enquiries to the Commission are all possible ways of obtaining such information907.
Ο κίνδυνος να εκδώσουν τα εθνικά δικαστήρια και η Επιτροπή αντικρουόμενες αποφάσεις για την ίδια υπόθεση υφίσταται ιδίως στην περίπτωση που η νομολογία και η διοικητική πρακτική δεν παρέχουν σαφείς κατευθύνσεις για την επίλυση της διαφοράς.
The danger that conflicting decisions will be taken by national courts and the Commission in a particular case is particularly real where case law and adrninistrative practice do not provide any clear indications of how a legal dispute should be settled.
Οι αμφιβολίες οι οποίες υπάρχουν στο πνεύμα των αποφάσεων των εθνικών δικαστηρίων μπορεί να αφορούν τις πραγματικές ή νομικές περιστάσεις, με αποτέλεσμα είτε να μένει καταρχήν ανοικτό το κατά πόσον εφαρμόζεται το άρθρο 85 παράγραφος 1 ή το άρθρο 86, είτε να μην μπορεί εξαρχής να αποφασισθεί η ακυρότητα μιας συμφωνίας που περιορίζει τον ανταγωνισμό δυνάμει του άρθρου 85 παράγραφος 2, επειδή παραμένει πιθανή η εξαίρεση από την απαγόρευση των συμπράξεων.
The remaining doubts of a national court may relate to the facts or points of law and may either mean that the question of apphcability of Article 85 (1) or Article 86 remains open for the time being or that an arrangement restricting competition is not declared to be void under Article 85 (2) for the time being, because exemption from the prohibition on cartels appears possible.
Στην πρώτη περίπτωση η καλύτερη λύση είναι η αναβολή της διαδικασίας· στη δεύτερη περίπτωση είναι η μοναδική λύση908.
Suspension of proceedings is the best solution in the first case, and the only' solution in the second908.
Τα προβλήματα που προκύπτουν από μια αναβολή της απόφασης μπορούν γενικά να αντιμετωπιστούν με τη λήψη προσωρινών μέτρων909.
Problems resulting from deferment of a judgement are as a rule solved by means of interim measures909.
Θα έπρεπε να συνιστάται συχνά στα εθνικά δικαστήρια να πληροφορούνται ποιες είναι οι ενέργειες στις οποίες ενδεχομένως έχει προβεί η Επιτροπή στην ίδια υπόθεση, ποια μέσα χρησιμοποιήθηκαν και ποιο ήταν το αντικείμενο της παρέμβασης.
It is often useful for national courts to ascertain whether the Commission has already become active in the same case, by what means and for what purpose.
Στο πλαίσιο αυτό, είναι ιδιαίτερα χρήσιμες οι πληροφορίες σχετικά με την έναρξη μιας επίσημης διαδικασίας, τη γνωστοποίηση των αιτιάσεων, τη δημοσίευση του ουσιώδους περιεχομένου μιας κοινοποίησης που έχει ως στόχο την θετική αξιολόγηση της εξεταζόμενης συμφωνίας, καθώς και τον τρόπο αντιμετώπισης των καταγγελιών και των προσφυγών.
Information on the institution of a formal procedure, the notification of objections, the publication of a summary of a notification intended to result in a positive assessment ofthe arrangement in question and the way in which complaints are handled are of particular interest in this respect.
Σε πολλές περιπτώσεις οι αντίδικοι εκθέτουν τα αντικρουόμενα συμφέροντα τους με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που θα το έπρατταν ενώπιον της Επιτροπής.
In many cases, the parties to a legal dispute are simultaneously representing their opposing interests as parties in an antitrust procedure brought before the Commission.
Οι πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής μπορούν να είναι με πολλούς τρόπους χρήσιμες.
Information about a Commision procedure may be useful to a national court for a number of different reasons.
Επιτρέπουν στα εθνικά δικαστήρια να διαπιστώνουν πώς η Επιτροπή αξιολογεί την ίδια υπόθεση με βάση τα νομικά και πραγματικά στοιχεία και έτσι να απαντήσουν στο ερώτημα αν θα πρέπει να ακολουθήσουν την άποψη των αρμόδιων για τον ανταγωνισμό αρχών, ή αν θα πρέπει προδικαστικά να παραπέμψουν ορισμένα θέματα προς ερμηνεία στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, μια δυνατότητα την οποία ούτως ή άλλως διαθέτουν910.
It enables the latter to ascertain how the Commission views the same case with regard to de facto and legal criteria and therefore makes it easier for the national court to decide whether it should adopt the viewpoint ofthe competition authority or to submit certain problems of interpretation for a preliminary ruling from the European Court of Justice, which it is entitled to do in any case910.
Επίσης μ'αυτόν τον τρόπο ενημερώνονται για το στάδιο της διαδικασίας στο οποίο βρίσκεται η υπόθεση ενώπιον της Επιτροπής, και για τη χρησιμότητα αναβολής της διαδικασίας στην υπόθεση που εξετάζουν.
It also indicates the stage reached in the Commission procedure and therefore also whether it is expedient to suspend a legal dispute that has been brought before the national court.
Τέλος επισημαίνουν συχνά τις νομικές και οικονομικές περιστάσεις οι οποίες οδήγησαν στη δημιουργία της αμφισβητούμενης συμφωνίας ή πρακτικής και στην εφαρμογή της.
Finally, it also casts light on the economic and legal circumstances under which the arrangement or practice in question arose and established itself Such circumstances may have a crucial effect on the way in which a legal dispute is decided911.
Απόφ.
Dijkstra judgement, ibid, p.
Dijkstra, ως άνω, 4510 και επόμ., σημείο 34.
4510 f. para 34. See in particular CFI ­ Automec ν Commission, case T­21/90­ECR 1992, Π 2223.
Η Επιτροπή έχει διατυπώσει τις αρχές που διέπουν τη συνεργασία της με τα δικαστήρια των κρατών μελών σε μια ανακοίνωση η οποία δημοσιεύτηκε στις αρχές του 1993913.
The Commission has laid down the principles by which it is guided when cooperating with the courts of Member States in a notice that was published at the start of 1993913.
Δεδομένου ότι αυτή είναι σαφής, δεν υπάρχει λόγος να επαναληφθεί ολόκληρη.
As this is easily understandable on its own its contents do not need to be reproduced in full.
Αν τα δικαστήρια των κρατών μελών ζητήσουν τη βοήθεια της Επιτροπής, αυτή τα συνδράμει με τα μέσα που έχει στη διάθεση της914.
The Commission will use the resources at its disposal to assist the courts ofthe Member States at the request ofthe latter914.
Γενικά αυτό γίνεται με τη διαβίβαση γραπτών πληροφοριών.
Such support generally takes the form ofthe written disclosure of information.
Δεν αποκλείονται πάντως και οι προφορικές δηλώσεις των υπαλλήλων της Επιτροπής ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
This does not exclude the possibility of Commission officials making oral statements to national courts.
Η Επιτροπή για να παρέμβει θα πρέπει να έχει στη διάθεση της μια γραπτή αίτηση που να προέρχεται από το εθνικό δικαστήριο.
A written request initiated by a national court is always necessary if the Commission is to take action.
Από αυτή την άποψη δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ μιας άμεσης παρέμβασης του αρμοδίου δικαστηρίου προς την Επιτροπή και της εντολής του δικαστηρίου προς τους αντίδικους για την παροχή των ζητούμενων πληροφοριών.
It does not matter whether the court in question communicates with the Commission directly or whether it requires the parties to obtain the information it desires.
Και στις δύο περιπτώσεις η Επιτροπή, όταν δίνει συνέχεια στην αίτηση αυτή, ενεργεί με την ιδιότητα του amicus curiae.
In both cases, the Commission acts as amicus curiae when it complies with the request.
Οι αιτήσεις των αντιδίκων οι οποίες δεν νομχμοποιούνται από αντίστοιχη εντολή του δικαστηρίου, δεν περιλαμβάνονται στο αντικείμενο της συνεργασίας Επιτροπής και δικαστηρίων των κρατών μελών.
Requests from parties that are not validated by a corresponding court instruction go beyond the bounds of cooperation between the Commission and the courts of Member States.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν δίνει συνέχεια σ1 αυτές ακόμη και όταν είναι δυνατό να βοηθήσουν στη συνέχιση της διαδικασίας ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου915.
They are therefore not acceded to in principle even if they are likely to speed the progress of proceedings before a national court915.
Οι πληροφορίες τις οποίες χορηγεί η Επιτροπή εντάσσονται σε τέσσερις κατηγορίες.
The information to be provided by the Commission can be divided up into four categories.
Καταρχήν είναι οι πληροφορίες διαδικαστικής φύσεως οι οποίες αφορούν κυρίως την κατάσταση της διαδικασίας που διεξάγεται ενώπιον της Επιτροπής και την πιθανή ημερομηνία ολοκλήρωσης της.
The most prominent type is information of a procedural nature, especially regarding the status of a particular Commission procedure and how much time is likely to be required before completion.
Αυτές έχουν μεγάλη πρακτική σημασία, δεδομένου ότι τα εθνικά δικαστήρια με βάση αυτές λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με την αναβολή της υπόθεσης ή τη λήψη προσωρινών μέτρων916.
It is of great practical importance, because it is usually used by national courts as a basis for decisions concerning suspension of action brought before them and the adoption of interim measures916.
Η Επιτροπή παρέχει επίσης πληροφορίες νομικής φύσεως, σχετικά με τη νομολογία π.χ. του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ή σχετικά με τη διοικητική πρακτική που η ίδια ακολουθεί.
The Commission also supplies information of a legal nature, for example conœming the case law of the European Court of Justice or its own customary practice, including formal decisions, comfort letters, other procedural measures and the group exemption regulations adopted by it917.
Στα στοιχεία αυτά εκτός από τις επίσημες αποφάσεις περιλαμβάνονται ακόμη τα διοικητικά έγγραφα και άλλα διαδικαστικά μέτρα, καθώς και οι κανονισμοί εξαίρεσης κατά κατηγορίες τους οποίους εκδίδει917.
The national courts may also ask the Commission for an interim opinion on the possibility of exemption of an arrangement that is the subject matter of an action brought before them. Such statements are intended to make it easier for a national court to decide on whether to suspend or continue cases brought before it and therefore to help to avoid unnecessary delays in the administration of justice918.
Τέτοιες γνώμες βοηθούν τα εθνικά δικαστήρια να αποφασίζουν την αναβολή ή τη συνέχιση της διαδικασίας και συμβάλλουν στην αποφυγή άσκοπων καθυστερήσεων κατά την απονομή της δικαιοσύνης918.
The granting of a hearing in accordance with the law and the right to mount a defence, even as regards information on points of law or interim opinions provided by the Commission and the decision that is taken with regard to an action are the exclusive responsibility of national courts.
Τέλος, η Επιτροπή παρέχει στα εθνικά δικαστήρια μετά από αίτηση τους πληροφορίες επί της ουσίας, κυρίως οικονομικού περιεχομένου, και προσδιορίζει τις αντίστοιχες πηγές τους919.
The task ofthe Commission is confined to assisting in the progress of proceedings before national courts to the best of its ability. It therefore gives priority to individual cases that are the subject of national proceedings even over its own procedures921.
Σημείο 42 δεύτερη έως πέμπτη φράση της ανακοίνωσης.
Para 42 pp. 25 of the Notice. Para 37 ofthe Notice.
Σημείο 38 πρώτη έως τρίτη φράση της ανακοίνωσης.
Para 38 pp. 1 to 3 ofthe Notice.
Σημείο 38 πέμπτη και έκτη φράση της ανακοίνωσης.
Para 38 pp. 5 and 6 ofthe Notice. Para 40 ofthe Notice.
Σημείο 38 τέταρτη φράση· σημείο 42 τέταρτη και πέμπτη φράση της ανακοίνωσης.
4; para 42 pp. 4 and 5 ofthe Notice.
Σημείο 37 τέταρτη φράση· σημείο 41 πρώτη φράση της ανακοίνωσης.
Para 37 p.4; para 41 p. 1 of the Notice.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ :
Part Two:
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 85 ΚΑΙ 86 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΟΚ ΑΠΟ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
THE APPLICATION OF ARTICLES 85 & 86 OF THE EC TREATY BY NATIONAL COURTS IN THE MEMBER STATES Page 144
ΒΕΛΓΙΟ των
BELGIUM written by
Η εφαρμογή των κανόνων που περιέχονται στις διατάξεις των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης της Ρώμης εκ μέρους των βελγικών δικαστηρίων γίνεται κυρίως παρεμπιπτόντως, αφενός μέσω των διατάξεων του βελγικού δικαίου σχετικά με τις συμπράξεις και τις καταχρήσεις δεσποζουσών θέσεων και αφετέρου μέσω του δικαίου του αθέμιτου ανταγωνισμού που περιέχεται στον "νόμο για τις εμπορικές πρακτικές".
Belgian courts have usually had to consider the application of Articles 85 and 86 of the Treaty of Rome in the course of proceedings on the basis of Belgian law on restrictive agreements and the abuse of dominant positions, and the rules on unfair competition laid down in the Trade Practices Act.
α) Το Βελγικό δίκαιο των συμποάξεων μέχρι της 31ης Μαρτίου 1993 διέπετο από το νόμο της 27ης Μαΐου 1960 για την προστασία έναντι καταχρήσεων οικονομικής ισχύος.
Until 31 March 1993, the Belgian law concerning restrictive agreements was set out in the Act of 27 May 1960 on protection against the abuse of economic power.
Πάντως, ο νόμος αυτός γνώριζε εξαιρετικά περιορισμένη εφαρμογή και στην πράξη παρέμεινε νεκρό γράμμα κατά τρόπο ώστε τα βελγικά δικαστήρια αναγκάστηκαν συχνά να προσφύγουν στις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου.
However, as that Act was virtually a dead letter, with only very limited application, the Belgian courts often referred directly to the Community provisions.
Από της 1ης Απριλίου 1993, το βελγικό δίκαιο των συμπράξεων διέπεται από το νόμο της 5ης Αυγούστου 1991 για την προστασία του οικονομικού ανταγωνισμού, που προβλέπει στα άρθρα 2 και 3 διατάξεις που παρουσιάζουν μεγάλη συνάφεια προς τις αντίστοιχες των άρθρων 85 και 86, οι οποίες πάντως δεν εφαρμόζονται παρά σε περιοριστικές πρακτικές που μπορούν να επηρεάσουν τη βελγική αγορά ή σημαντικό τμήμα της.
Since 1 April 1993, restrictive agreements have been governed by the Act of 5 August 1991 on the' protection of economic competition, Articles 2 and 3 of which are very similar to Articles 85 and 86 of the Treaty, but apply only to restrictive practices that can affect the Belgian market or a substantial part of it.
Ο νόμος αυτός προσδίνει στο βελγικό δίκαιο μία νέα διάσταση που προφανώς θα ενισχύσει την εφαρμογή των ευρωπαϊκών αρχών στο πλαίσιο του βελγικού δικαίου, αλλά που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ορισμένες αντιφάσεις.
This Act adds a new dimension to Belgian law which will probably stimulate the application of European principles in Belgium, although it might also give rise to conflict.
Δεδομένης της σημασίας του νέου αυτού νόμου, η παρούσα έκθεση θα αναφερθεί στις ενδεχόμενες επιπτώσεις του, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό δεν θα μπορούν παρά να νοηθούν θεωρητικά διότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν παρά λίγες περιπτώσεις εφαρμογής του εν λόγω νόμου.
In view ofthe importance ofthe new Act, this paper considers its possible repercussions, although the argument is largely hypothetical since at present there are very few decided cases.
Τα βασικά βασιλικά διατάγματα για την εφαρμογή του εν λόγω νόμου εκδόθηκαν μόλις την παραμονή της έναρξης της ισχύος του, τον Μάρτιο του 1993.
The main Royal Orders implementing the Act were adopted only in March 1993, i.e. shortly before it came into force.
β) Τα άρθρα 85 και 86 εφαρμόζονται στο πλαίσιο του βελγικού δικαίου κυρίως μέσω του δικαίου του αθέμιτου ανταγωνισμού που περιέχεται στο νόμο της 14ης Ιουλίου 1991 για τις εμπορικές πρακτικές και για την πληροφόρηση και προστασία του καταναλωτή (πρώην "νόμος της 14ης Ιουλίου 1971 για τις εμπορικές πρακτικές").
Articles 85 and 86 have been applied for the most part via the provisions on unfair competition in the Act of 14 July 1991 on trade practices and consumer information and protection, and its predecessor the Act of 14 July 1971 on trade practices.
Ο νόμος αυτός περιέχει διατάξεις που μεταξύ άλλων αποσκοπούν στην προστασία του "εμπόρου", που μετονομάστηκε σε "πωλητή" και κατά συνέπεια των οικονομικών φορέων έναντι των πράξεων αθέμιτου ανταγωνισμού.
The Acts include a number of measures intended to protect economic operators - the 1971 Act spoke ofthe "trader" and the 1991 Act speaks ofthe "vendor" -against unfair competitive practices.
Πρόκειται κυρίως για το άρθρο 93 του εν λόγω νόμου (πρώην άρθρο 54 του νόμου της 14ης Ιουλίου 1971) το οποίο ως ρήτρα "catch-all" συνέβαλε στην εφαρμογή των άρθρων 85 και 86.
Article 93 of the new Act, which replaces Article 54 of the old one, is a catch-all clause, and it is mainly this provision which has led to the application of Articles 85 and 86.
Οι βασικές αρχές του βελγικού δικαίου του ανταγωνισμού
The basic principles of Belgian competition law
Ο νόμος της 27ης Μαΐου 1960 για την προστασία οικονομικής ισχύος (σε ισχύ μέχρι της 31ης Μαρτίου 1993)
The Act of 27 May 1960 on protection against the abuse of economic power (in force until 31 March 1993)
Ο εν λόγω νόμος απαγόρευε αποκλειστικά την κατάχρηση της "οικονομικής ισχύος" και όχι την κατοχή ή απόκτηση μιας τέτοιας θέσης.
This Act prohibited only the abuse of economic power, and not the fact of obtaining or maintaining of a dominant position.
Δεν πρόβλεπε κανένα μέτρο για την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή ακόμη τον έλεγχο των συγκεντρώσεων των επιχειρήσεων.
It did not include any provision to prevent, limit or even monitor mergers.
Ο νομοθέτης δεν είχε απαριθμήσει τα διάφορα ήδη καταχρήσεων· είχε περιοριστεί στο να δώσει σε δύο άρθρα τους όρους εφαρμογής του νόμου.
It did not list the different forms of abuse, but merely provided general definitions, set out in two Articles.
Βέλγιο αγοράς αγαθών ή κεφαλαίων, στις τιμές ή την ποιότητα ενός συγκεκριμένου αγαθού ή μιας υπηρεσίας (άρθρο 1).
Economic power it defined as the power of a natural or legal person acting in isolation or of a group of such persons acting together to exercise through industrial, commercial, agricultural or financial activities a preponderant influence within Belgium over the supply to the market of goods or capital, or over the price or quality of a specific good or service (Article 1).
Σύμφωνα με το νόμο, κατάχρηση υπήρχε όταν ένα ή περισσότερα πρόσωπα, που κατείχαν οικονομική ισχύ, επηρέαζαν το γενικό συμφέρον μέσω πρακτικών που στρέβλωναν ή περιόριζαν τους συνήθεις κανόνες του ανταγωνισμού ή παρεμπόδιζαν είτε την οικονομική ελευθερία των παραγωγών, των διανομέων ή των καταναλωτών είτε την ανάπτυξη της παραγωγής ή των συναλλαγών (άρθρο 2).
There was abuse within the meaning of the Act when one or more persons holding economic power damaged the general interest through practices that distorted or restricted the normal operation of competition, or hampered either the economic freedom of producers, distributors or consumers, or the development of output or trade (Article 2).
Στο νόμο αυτό δεν υπήρχε αντιστοιχία προς τις διατάξεις του άρθρου 85: οι περιοριστικές πρακτικές καθ'αυτές δεν απαγορεύονταν.
The Act did not include a provision equivalent to Article 85: restrictive practices were not prohibited as such.
Η αναλογία μεταξύ του άρθρου 86 και των άρθρων 1 και 2 του βελγικού νόμου ήταν προφανής.
The analogy between Articles 1 and 2 of the Act and Article 86 of the Treaty was clear.
Πάντως το άρθρο 2 εισήγαγε την έννοια της προσβολής του γενικού συμφέροντος ως βασικού όρου της ύπαρξης μιας κατάχρησης.
However, Article 2 introduced the concept of damage to the general interest as a basic test for the existence of abuse.
Αν και υπήρξε κάποια μεταστροφή κατά την περίοδο 1980-1985, ο νόμος εφαρμοζόταν σπάνια και κατά συνέπεια είχε μικρή επίδραση στον ανταγωνισμό, στο πλαίσιο του εσωτερικού δικαίου, λόγω της σύνθετης διαδικασίας της διαπίστωσης των καταχρήσεων.
Although attitudes changed somewhat in the first half of the 1980s, cases of application of this Act were infrequent, and its effects on competition in domestic law were small because of the complex procedure for proving abuse.
Η εφαρμογή του εν λόγω νόμου στηριζόταν πράγματι στα χέρια ενός "επιτρόπου-εισηγητή" (commissairerapporteur), στο πλαίσιο του συμβουλίου "Conseil du Contentieux Economique" το οποίο δεν διέθετε παρά απλή γνωμοδοτική αρμοδιότητα, ενώ ο Υπουργός Οικονομικών ήταν ο μόνος αρμόδιος να λάβει την τελική απόφαση.
The application ofthe Act was in the hands of a reporting officer within the Council for Economic Disputes with merely advisory powers, the final decision being taken by the Minister for Economic Affairs.
Ο νόμος δεν προέβλεπε παρέμβαση της τακτικής δικαιοσύνης που κατά συνέπεια δεν είχε αρμοδιότητα για την εφαρμογή του με τη στενή έννοια του όρου.
The Act did not confer any powers on the courts, which, strictly speaking, had no jurisdiction to apply it.
Συνήθως μεσολαβούσε πολυετές χρονικό διάστημα μεταξύ της κατάθεσης μιας καταγγελίας ή του υπουργικού αιτήματος για την παροχή πληροφοριών ενώπιον του "commissaire-rapporteur" και της γνωμοδότησης του "Conseil du Contentieux Economique" (άρθρο 4-14).
Usually several years elapsed between the recording of a complaint, or the Ministry taking steps to obtain information through a recording officer, and the issuing of an opinion by the Council for Economic Disputes (Article 4-14).
H νομολογία διχαζόταν σχετικά με το θέμα αν τα δικαστήρια μπορούσαν, χωρίς να παρεμβαίνουν στην αρμοδιότητα που χορηγείται από το νόμο στις διοικητικές αρχές, να διαπιστώνουν την ύπαρξη μιας "οικονομικής ισχύος" και της καταχρήσεως της σύμφωνα με τα κριτήρια του ουσιαστικού δικαίου που περιέχονται στον εν λόγω νόμο, όπως διευκρινίζονται από τη νομολογία του "Conseil du Contentieux Economique" ώστε να προσδιοριστεί μία πράξη αθέμιτου ανταγωνισμού στο πλαίσιο μίας διαφοράς (υπέρ: Prés. Comm. Bruxelles, 23.10.85, RDC, 1987, 294· κατά: Bruxelles, 19.02.69, J.T., 1969, 241).
Case law was divided on whether the courts had the legal authority to find that economic power existed and had been abused, according to the terms of the Act and subsequent precedents of the Council for Economic Disputes, and therefore that there had been unfair competition (pro: Prés. Comm.
H αποτυχία της εφαρμογής του εν λόγω νόμου εξηγεί τη γέννηση του νόμου της 5ης Αυγούστου 1991 για τον οικονομικό ανταγωνισμό που άμεση πηγή εμπνεύσεως του υπήρξαν οι διατάξεις των άρθρων 85 και 86.
It was the lack of success in applying this Act which led to the new Economic Competition Act of 5 August 1991, which is directly inspired by Articles 85 and 86.
Ο νόμος της 5ης Αυγούστου 1991 για την προστασία του οικονομικού ανταγωνισμού (εν ισχύει από της 1ης Απριλίου 1993) α)
The Act of 5 August 1991 on the protection of economic competition (in force from 1 April 1993) a)
Στόχοι του νόμου
The objectives ofthe Act
Όπως και τα άρθρα 85 έως 90 της Συνθήκης ΕΟΚ, ο νόμος για την προστασία του οικονομικού ανταγωνισμού αποσκοπεί κυρίως στο να διαφυλάξει και να προωθήσει τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό.
On the model of Articles 85 to 90 ofthe EC Treaty, the Economic Competition Act essentially sets out to safeguard and promote effective competition.
Ακολουθώντας το κοινοτικό σύστημα του ανταγωνισμού, ο νόμος βασίζεται στην αρχή της απαγόρευσης οποιασδήποτε περιοριστικής του ανταγωνισμού
Like the Community system of competition, the Act is based on the principle that all restrictive practices are prohibited. This covers all agreements that could restrict or distort competition in the Belgian market or a substantial part of it, and any abuse of a ' dominant position.
β) Η εφαρμογή του νόμου στις επιχειρήσεις
The Applicability of the Act to undertakings
Ο νόμος εφαρμόζεται στις "επιχειρήσεις", ήτοι "σε οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που επιδιώκει κατά διαρκή τρόπο οικονομικό σκοπό" (άρθρο 1, πρώτο εδάφιο).
The Act applies to "undertakings", i.e. all natural or legal persons permanently pursuing an economic aim (Article 1(a)).
Ο εν λόγω ορισμός που εμπνέεται από το κοινοτικό δίκαιο πρέπει να ερμηνευθεί με την ευρεία έννοια: δεν έχει σημασία η μορφή της επιχείρησης, το αν ανήκει στο δημόσιο ή το ιδιωτικό δίκαιο ή η εθνικότητα της.
This definition, based on Community law, should be understood in a broad sense; it matters little what form the undertaking takes, whether it is public or private, or what its nationality is.