natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή άσκησε, δυνάμει του άρ­θρου 169 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο­υ 226 ΕΚ), ενώπιον του Δικαστηρίου προ­σφυγή βάλλουσα κατά του τρόπου με τον οποίο η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας εκπλήρωσε την υποχρέωση της να θέσει σε εφαρμογή την οδηγία 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαΐου 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδά­τινο περιβάλλον της Κοινότητας 1 (στο εξής: οδηγία).
The Commission has brought proceed ings before the Court, pursuant to Article 169 of the EC Treaty (now Article 226 EC), regarding the methods used by the Federal Republic of Germany to fulfil its obligation to implement Council Directive 76/464/EEC of 4 May 1976 on pollution caused by certain dangerous substances discharged into the aquatic environment of the Community 1 (hereinafter 'the Directive'). tive').
« είναι επιτακτικώς αναγκαία μία γενική και ταυτόχρονη δράση των κρατών μελών για την προστασία του υδάτινου περιβάλλοντος της Κοινότητος κατά της ρυπάνσεως, ιδίως αυτής που προκαλείται από ορισμένες ανθεκτικές τοξικές και βιοσυσσωρεύσιμες ουσίες».
'there is an urgent need for general and simultaneous action by the Member States to protect the aquatic environment of the Community from pollution, particularly that caused by certain persistent, toxic and bioaccumulable substances.'
Το άρθρο 2 της οδηγίας ορίζει ότι:
Article 2 of the Directive provides:
Συγκεκριμένα, η Επιτροπή προσάπτει στη Γερμανική Κυβέρνηση ότι παρέλειψε να καταρτίσει, σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας, προγράμματα περιέχοντα ποιοτι­κούς στόχους για τη μείωση της ρυπάνσεως από τις ουσίες του καταλόγου II του παραρτήματος της οδηγίας.
The Commission's complaint relates in particular to the German Government's failure to establish programmes, in accordance with Article 7 of the Directive, with quality objectives designed to reduce pollution by the substances in List II of the Annex to the Directive.
Για τον λόγο αυτό, η προσφυγή αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο πολυάριθμων προσφυγών λόγω παραβάσεως που άσκησε η Επιτροπή κατά πολλών άλλων κρατών μελών, από τις οποίες έχουν ήδη προκύψει πέντε αποφάσεις του Δικαστηρίου 2.
This action is one of a series of actions for failure to fulfil obligations, brought by the Commission against several other Member States, which have up to the present time resulted in five judgments by the Court.2
* Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.
* Original language: French. 1 _ oj 1976 L 129, p. 23.
2 — Βλ. αποφάσεις της 11ης Ιουνίου 1998, C­206/96, Επιτροπή κατά Λουξεμβούργου (Συλλογή 1998, α I­3401), C­232/95 και C­233/95, Επιτροπή κατά Ελλάδας (Συλλογή 1998, α I­3343)· της 1ης Οκτωβ­ρίου 1998, C­285/96, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1998, σ.
2 — See judgments in Case C-206/96 Commission v Luxembourg [1998] ECR I-3401; Joined Cases C-232/95 and C-233/95 Commission v Greece [1998] ECR I-3343; Case C-285/96 Commission v Italy [1998] ECR I-5935; Case C-214/96 Commission v Spain [1998] ECR I-7661, and Case C-207/97 Commission v Belgium [1999] ECR I-275.
«Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την εξάλειψη της ρυπάνσεως των υδάτων που προβλέπονται στο άρθρο Ι, που προέρχεται από τις επικίνδυνες ουσίες που περιλαμβάνονται στις οικογένειες και τις ομάδες των ουσιών του καταλόγου Ι του παραρτήματος, καθώς και για τη μείωση της ρυπάνσεως των εν λόγω υδάτων που προέρχεται από τις επικίνδυνες ουσίες οι οποίες περιλαμβάνονται στις οικογένειες και τις ομάδες των ουσιών του καταλόγου II του
'Member States shall take the appropriate steps to eliminate pollution of the waters referred to in Article 1 by the dangerous substances in the families and groups of substances in List 1 of the Annex and to reduce pollution of the said waters by the dangerous substances in the families and
Ι ­ 7840
I - 7840
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ παραρτήματος, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία οι διατάξεις της οποίας αποτελούν το πρώτο μόνο βήμα για την επίτευξη του ως άνω στόχου.» πάντως να περιορισθεί σε ορισμένη ζώνη και που εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά του αποδέκτη και της τοποθεσίας στην οποία ευρίσκονται».
COMMISSION V GERMANY groups of substances in List II of the Annex, in accordance with this Directive, the provisions of which represent only a first step towards this goal.' be confined to a given area and which depend on the characteristics and location of the water into which they are discharged.' charged.'
Το άρθρο 7 της οδηγίας ορίζει ότι:
Article 7 of the Directive states:
Ο κατάλογος Ι περιλαμβάνει ορισμένες μεμονωμένες ουσίες που αποτελούν μέρος των οικογενειών και των ομάδων ουσιών που απαριθμούνται στον κατάλογο αυτό, οι οποίες πρέπει να επιλέγονται κυρίως βάσει της τοξικότητάς τους, της ανθεκτικότητάς τους στο περιβάλλον και της βιοσυσσωρεύ­σεώς τους.
List I includes certain individual substances which belong to families and groups of substances as listed, selected mainly on the basis of their toxicity, persistence and bioaccumulation.
Σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδη­γίας, το Συμβούλιο πρέπει να θεσπίσει, για τις ουσίες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο Ι, τις οριακές τιμές που δεν πρέπει να υπερ­βαίνουν οι προδιαγραφές αποβολής, καθώς και ποιοτικούς στόχους.
Under Article 6 of the Directive, the Council must lay down the limit values which the emission standards must not exceed and the quality objectives for the substances within List I.
Για όλες τις απορρίψεις που πραγματο­ποιούνται στα ύδατα του προβλέπονται στο άρθρο 1, οι οποίες δύνανται να περιέχουν ουσίες του καταλόγου Π, απαιτείται προη­γουμένη άδεια της αρμοδίας αρχής του ενδιαφερομένου κράτους μέλους, που καθορίζει τα πρότυπα αποβολής.
All discharges into the waters referred to in Article 1 which are liable to contain any of the substances within List II shall require prior authorisation by the competent authority in the Member State concerned, in which emission standards shall be laid down.
«—ουσίες που αποτελούν μέρος των οικο­γενειών και ομάδων ουσιών που απα­ριθμούνται στον κατάλογο Ι και για τις οποίες οι οριακές τιμές που προβλέ­πονται στο άρθρο 6 της οδηγίας δεν έχουν καθορισθεί,
— substances belonging to the families and groups of substances in List I for which the limit values referred to in Article 6 of the Directive have not been determined,
Τα προγράμματα που προβλέπονται στην παράγραφο 1, περιλαμβάνουν ποιοτικούς στόχους για τα ύδατα, οι οποίοι θεσπίζονται σύμφωνα με τις τυχόν οδηγίες του Συμβου­λίου.
The programmes referred to in para graph 1 shall include quality objectives for water; these shall be laid down in accordance with Council Directives, where they exist.
Τα προγράμματα δύνανται επίσης να περιλαμβάνουν ειδικές διατάξεις για τη σύνθεση και τη χρήση ουσιών η ομάδων
The programmes may also include spe cific provisions governing the composition
Ι ­ 7841
I - 7841
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MISCHO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­184/97 μέτρα αυστηρότερα από αυτά που προβλέ­πονται στην παρούσα οδηγία».
OPINION OF MR MISCHO — CASE C-184/97 than those provided for under this Directive.' tive.' and use of substances or groups of substances and products and shall take into account the latest economically feasible technical developments.
Σύμφωνα με το άρθρο 12 της οδηγίας:
Article 12 provides as follows:
Τα προγράμματα θέτουν τα χρονικά όρια πραγματοποιήσεως τους.
The programmes shall set deadlines for their implementation.
Το Συμβούλιο, αποφαίνεται με ομοφω­νία εντός εννέα μηνών, επί κάθε προτάσεως της Επιτροπής που υπεβλήθη κατ' εφαρμογή του άρθρου 6 (...).
The Council, acting unanimously, shall take a decision within nine months on any Commission proposal made pursuant to Article 6 ...
Τα προγράμματα και τα αποτελέσματα της εφαρμογής τους ανακοινώνονται περι­ληπτικώς στην Επιτροπή.
Summaries of the programmes and the results of their implementation shall be communicated to the Commission.
Η Επιτροπή διαβιβάζει, αν είναι δυνατόν, εντός προθεσμίας 27 μηνών από της κοινο­ποιήσεως της παρούσης οδηγίας τις πρώτες προτάσεις που υπεβλήθησαν σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 7.
The Commission shall, where possible within 27 months following notification of this Directive, forward the first proposals made pursuant to Article 7(7).
Το Συμβούλιο αποφαίνεται με ομοφωνία εντός προθεσμίας εννέα μηνών.»
The Coun cil, acting unanimously, shall take a decision within nine months.'
Η Επιτροπή, μαζί με τα κράτη μέλη, οργανώνει συστηματικούς συγκριτικούς ελέγχους των προγραμμάτων για την εξα­σφάλιση επαρκούς συντονισμού κατά την πραγματοποίηση τους.
The Commission, together with the Member States, shall arrange for regular comparisons of the programmes in order to ensure sufficient coordination in their implementation.
Αν η Επιτροπή το κρίνει αναγκαίο, υποβάλλει για τον σκοπό αυτό στο Συμβούλιο προτάσεις επί του θέματος.»
If it sees fit, it shall submit relevant proposals to the Council to this end.'
Τέλος, το άρθρο 13 ορίζει ότι, για τους σκοπούς της εφαρμογής της οδηγίας, τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή, κατό­πιν αιτήσεως της, μεταξύ άλλων, συμπληρωματικές πληροφορίες περί των προγραμμάτων που προβλέπονται στο άρθρο 7.
Lastly, Article 13 provides that, for the purposes of the Directive, Member States are to supply the Commission, at its request, with additional information inter alia on the programmes referred to in Article 7.
Σύμφωνα με το άρθρο 10, «ένα ή περισ­σότερα κράτη μέλη δύνανται να λάβουν, κατά περίπτωση, από κοινού ή μεμονωμένα,
Article 10 provides: 'Where appropriate, one or more Member States may individually or jointly take more stringent measures
Η οδηγία, που άρχισε να ισχύει από την κοινοποίηση της, ήτοι από τις 5 Μαΐου 1976, δεν προβλέπει καμία προθεσμία για τη
The Directive, which entered into force on the date of notification, 5 May 1976, does not lay down a specific timelimit for
Ι ­ 7842
I - 7842
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ συγκεκριμένη εκτέλεση των υποχρεώσεων που θεσπίζει.
COMMISSION V GERMANY practical implementation of the obligations it sets out.
ο οποίος περιλαμβάνει στο εξής 132 ουσίες.
which then contained 132 substances.
Μεταξύ των ουσιών αυτών, 18 αποτελούν αντικείμενο οδηγιών του Συμβουλίου, οι οποίες περιλαμβάνουν οριακές τιμές απο­βολής και ποιοτικούς στόχους, και άλλες 15 οδήγησαν στην πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί τροποποιήσεως της οδη­γίας 76/464, που υπέβαλε η Επιτροπή στις 14 Φεβρουαρίου 1990 5.
Of these substances, 18 are covered by Council directives which contain the emission stan dards and quality objectives, and 15 others were the subject of the proposal for a Council directive amending Directive 76/464, introduced by the Commission on 14 February 1990. 5
Δεδομένου ότι ο κατάλογος Ι περιλαμ­βάνει, πλην του υδραργύρου και του καδμί­ου, κυρίως οικογένειες και ομάδες ουσιών, η Επιτροπή έκρινε πάντοτε ότι είναι αναγκαίο, πριν από τον καθορισμό των οριακών τιμών αποβολής ή ποιοτικών στόχων, να καθο­ριστούν μέσα σ' αυτές τις ομάδες και οικο­γένειες οι μεμονωμένες ουσίες.
Since List I essentially contains, with the exception of mercury and cadmium, families and groups of substances, the Commission has always considered it necessary to define the relevant individual substances within these groups and families of substances before setting out emission standards and quality objectives.
Οι 99 λοιπές ουσίες μπορούν να απα­ριθμούνται στον κατάλογο Ι του παραρτή­ματος της οδηγίας αλλά, καθόσον το Συμβούλιο δεν έχει καθορίσει οριακές τιμές για τις αποβολές των ουσιών αυτών, οι ουσίες αυτές πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ουσίες του καταλόγου II 6.
It is intended to include the 99 remain ing substances in List I of the Annex to the Directive, but until the Council establishes maximum limits for emissions of these substances, they are to be considered as substances contained in List II6
Οι εργασίες που διεξήγαγε προς τον σκοπό αυτό η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, κατέληξαν στην κατάρτιση ενός καταλόγου 129 ουσιών που επισυνάπτεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, της 22ας Ιουνίου 1982, περί των επικινδύνων ουσιών που μπορούν να περι­ληφθούν στον κατάλογο Ι της οδηγίας 76/464 3.
Work undertaken for this purpose by the Commission in cooperation with the Member States resulted in a list of 129 substances being drawn up and annexed to the Communication from the Commission to the Council of 22 June 1982 on danger ous substances which might be included in List I of Council Directive 76/464/EEC. 3
Περαιτέρω, από τον φάκελο της υποθέ­σεως προκύπτει ότι η αιτίαση της Επιτροπής περιορίζεται στην έλλειψη προγραμμάτων με σκοπό τη μείωση της ρυπάνσεως που προ­καλείται από τις 99 αυτές ουσίες και επο­μένως δεν αφορά τις άλλες ουσίες που εμπίπτουν στον κατάλογο II.
The Commission's claim is confined, moreover, to the absence of programmes to reduce pollution caused by these 99 substances and therefore does not concern the other substances which appear in List II.
Το παραδεκτό της προσφυγής
Admissibility of the action
Με το ψήφισμα της 7ης Φεβρουαρίου 1983, περί της καταπολεμήσεως της ρυπάνσε­ως των υδάτων 4, το Συμβούλιο διευκρίνισε ότι ο κατάλογος των 129 ουσιών που περι­λαμβάνεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής θα χρησιμοποιηθεί ως βάση στην Κοινότητα για τη διεξαγωγή των εργασιών της σχετικά με τη θέση της οδηγίας σε εφαρμογή.
In its Resolution of 7 February 1983 concerning the combating of water pollution, 4the Council states that the list of 129 substances contained in the Commission communication will serve the Community as a basis for further work on the imple mentation of the Directive.
Μετά το ψήφισμα αυτό, άλλες τρεις ουσίες προστέθηκαν στον εν λόγω κατάλογο,
After that Resolution three other substances were added to the list in question,
Με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας προέβαλε ένσταση απαραδέκτου κατά της προσφυγής, όπως εξάλλου έχει πράξει σε
In its defence, the Federal Republic of Germany raised a plea of inadmissibility, as it had already done in a number of other actions for failure to fulfil its obligations,
3 — EE C 176, σ. 3.
3 — OJ 1982 C 176, p. 3.
4 — ΕΕ C 46, σ. 17.
4 — OJ 1983 C 46, p. 17.
5 — ΕΕ C 55, σ. 7.
5 — OJ 1990 C 55, p. 7.
6 — Βλ. το προαναφερθέν παράρτημα της οδηγίας.
6 — See Annex to the Directive.
Ι ­ 7843
I - 7843
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MISCHO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­184/97 ζονται σε σχέση με τους ποιοτικούς στόχους που έχουν καθοριστεί με τα προγράμματα.
OPINION OF MR MISCHO — CASE C-l 84/97 on the basis of quality objectives laid down in the programmes.
πολλές άλλες προσφυγές λόγω παραβάσεως που στρέφονταν εναντίον της, για τον λόγο ότι η Επιτροπή εξέδωσε την αιτιολογημένη γνώμη καθώς και την απόφαση περί ασκή­σεως προσφυγής ενώπιον του Δικαστηρίου κατά παραβίαση της αρχής της συλλογι­κότητας.
on the basis that both the reasoned opinion and the decision to bring proceedings before the Court were adopted by the Commission in breach of the principle of collegiate responsibility.
Με την απόφαση όμως της 29ης Σε­πτεμβρίου 1998 7, το Δικαστήριο απέρριψε την ίδια ένσταση απαραδέκτου ως αβάσιμη.
However, in its judgment of 29 September 1998, 7 the Court dismissed the same plea of inadmissibility as unfounded.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η Ομοσπονδια­κή Δημοκρατία της Γερμανίας απέσυρε αυτή την ένσταση απαραδέκτου κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση.
The Federal Republic of Germany therefore withdrew the plea of inadmissibility at the hearing.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι μέτρα όπως οι σωρευτικώς συντρέχουσες παράμετροι ή οι κανονιστικές ρυθμίσεις που αφορούν τις μεμονωμένες ουσίες, τα οποία γνωστοποίησε η Γερμανική Κυβέρνηση κατά την προ της ασκήσεως προσφυγής φάση, δεν συνιστούν προγράμματα υπό την έννοια του άρθρου 7 της οδηγίας.
The Commission maintains that measures such as cumulative standards or regulations concerning individual substances, which the German Government described in the prelitigation procedure, do not constitute programmes within the meaning of Article 7 of the Directive.
Περαιτέρω, ούτε η ύπαρξη γενικών προγραμμάτων εξυγιάνσεως των υδάτων όπως αυτά που επικαλέστηκε η Γερμανική Κυβέρνηση μπορούν να θεωρη­θούν ως επαρκής μεταφορά της εν λόγω διατάξεως στο εσωτερικό δίκαιο.
Furthermore, the existence of general pro grammes for cleaning up waters such as those relied on by the German Government cannot be considered sufficient to transpose the provision at issue.
Πράγματι, ο στόχος μειώσεως της γενικής ρυπάνσεως των υδάτων που επιδιώκεται με τα προγ­ράμματα αυτά δεν αντιστοιχεί οπωσδήποτε στον συγκεκριμένο στόχο της οδηγίας, ο οποίος έγκειται στη μείωση της ρυπάνσεως των υδάτων η οποία προκαλείται από 99 συγκεκριμένες ουσίες, οι οποίες έχουν κατα­ταγεί ως ιδιαιτέρως επικίνδυνες.
The objective of these programmes to reduce general pollution of waters does not necessarily fulfil the specific objective of the Directive, which is to reduce water pollution caused by 99 listed substances, categorised as being par ticularly dangerous.
Επί της ουσίας
Substance of the case
Η Επιτροπή προσθέτει ότι, ακόμη και αν θεωρηθεί ως αποδεδειγμένο το γεγονός που προβάλλει η Γερμανική Κυβέρνηση ότι, στο γερμανικό έδαφος πριν από την επανένωση, δεν υφίστατο ρύπανση των υδάτων ακόμη και αν ληφθούν υπόψη αυστηρότερα κριτή­ρια, δεν μπορεί να απαλλάξει την κυβέρνηση αυτή από την υποχρέωση της να καταρτίσει συγκεκριμένα προγράμματα σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας.
The Commission adds that even if the fact put forward by the German Govern ment is taken as proven, namely that before reunification there was no water pollution in Germany, even applying the strictest criteria, this fact would not release the German Government from the obligation to establish specific programmes in accordance with Article 7 of the Directive.
Η Επιτροπή επισημαίνει στο δικόγραφο της προσφυγής της ότι, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας, σε συνδυασμό με το άρθρο 1 της οδηγίας, τα κράτη μέλη έχουν υποχρέωση να καταρτί­ζουν προγράμματα περιέχοντα ποιοτικούς στόχους και έχοντα σκοπό τη μείωση της ρυπάνσεως των υδάτων εντός μιας συγκε­κριμένης χρονικής περιόδου.
In its application, the Commission observes that, in accordance with Article 7(1) and in conjunction with Article 1 of the Directive, Member States are required to establish programmes including quality objectives to reduce water pollution within a set period of time.
Κάθε απόρριψη που πραγματοποιείται στα εν λόγω ύδατα εξαρτάται από προηγούμενη άδεια εκδιδό­μενη από την αρμόδια αρχή, η οποία καθο­ρίζει τα πρότυπα αποβολής που υπολογί­
All discharges into the waters in question require prior authorisation by the competent authority, which is required to set emission standards v Germany
7 —Υπόθεση C­191/95, Επιτροπή κατά Γερμανίας (Συλλογή 1998, σ.
7 — Case C-191/95 Commission ECR I-5449, paragraph 51.
Η Γερμανική Κυβέρνηση υπενθυμίζει, εκ προοιμίου, ότι, σύμφωνα με το άρθρο 189 της
The German Government notes firstly that, under the third paragraph of Arti-
Ι ­ 7844
I - 7844
Με άλλα λόγια, η οδηγία θεωρεί ότι ο καθορισμός οριακών τιμών αποβολής συνιστά αυστηρότερο μέτρο απ' ό,τι τα προγράμματα.
COMMISSION V GERMANY other words, the Directive assumes that laying down limit values for emissions constitutes a more stringent measure than the programmes.
Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 249 ΕΚ), τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης, η οδηγία δεσμεύει κά­θε κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται όσον αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, αλλ' αφήνει την επιλογή του τύπου και των μέσων στην αρμοδιότητα των εθνικών αρχών.
cle 189 of the EC Treaty (now Article 249 EC), a directive is binding, as to the result to be achieved, upon each Member State to which it is addressed, but leaves to the national authorities the choice of form and methods.
Πάντως, από τη συνδυασμένη δράση των διαφόρων εθνικών μέτρων («νόμοι υπό τυπι­κή έννοια, παράγωγη νομοθεσία και νομο­θετικά μέσα σχεδιασμού»), τα οποία έχει εκδώσει η Γερμανική Κυβέρνηση, διασφαλί­ζεται η επίτευξη του σκοπού της οδηγίας, ήτοι μια αποτελεσματική προστασία του υδάτινου περιβάλλοντος της Κοινότητας από τις επικίνδυνες ουσίες.
It claims that the combined effect of various national measures ('laws in the strict sense, secondary legislation and plan ning instruments') which it has adopted guarantee fulfilment of the Directive's objective: that is, effective protection of the aquatic environment of the Community against dangerous substances.
Στη συνέχεια, η Γερμανική Κυβέρνηση εκθέτει τρεις λόγους με τους οποίους αμφισβητεί το βάσιμο της προσφυγής της Επιτροπής.
It then puts forward three pleas to challenge the validity of the Commission's case.
Συνεπώς, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας καθόρισε η ίδια, βάσει του άρθρου 7α του Wasserhaushaltsgesetz (νόμου περί του καθεστώτος που διέπει τα ύδατα, στο εξής: WHG), γενικές οριακές τιμές απο­βολής, ανεξαρτήτως του αν οι ουσίες εμπί­πτουν στον κατάλογο Ι ή στον κατάλογο II.
Consequently, the Federal Republic of Germany itself established on the basis of Article 7a of the Wasserhaushaltsgesetz (Law on water use, hereinafter the 'WHG') general emission limit values, without distinguishing between substances in List I and those in List II.
Οι απορρίψεις λυμάτων στο υδάτινο περι­βάλλον υπόκεινται σε διοικητική άδεια.
Discharge of waste water into the aquatic environment is subject to authorisation from the administrative authorities.
Η άδεια αυτή χορηγείται μόνον όταν η περιεκ­τικότητα σε ρύπους των ουσιών που εμπίπ­τουν στους καταλόγους Ι, II και άλλους διατηρείται σε τόσο χαμηλό επίπεδο όσο επιτρέπει η τήρηση της εφαρμοστέας σε κάθε περίπτωση διαδικασίας, σε σχέση με την παρούσα κατάσταση των εθνικών εξελίξεων.
Such authorisation is only granted if the content in polluting agents of substances in Lists I and II and other agents is maintained low enough to comply with the relevant procedure in each case, within the limits of current technology.
Οι συναφείς απαιτήσεις καθορίζονται με κανονισμό.
These standards are set by regulation.
Τα παραρτήματα του κανονισ­μού καθορίζουν τις οριακές τιμές που εφαρ­μόζονται ομοιόμορφα κατά την απόρριψη στο υδάτινο περιβάλλον των επιδίκων στην υπόθεση αυτή ρύπων.
The annexes to the regulation determine the limit values uniformly applicable to discharge into the aquatic environment of the polluting agents under discussion.
Σύμφωνα με την αρχή της προφυλάξεως, κάθε απόρριψη πρέπει, όσο το δυνατόν περισσότερο, να αποφεύγε­ται επομένως.
In accordance with the precautionary principle, any discharge should, broadly speak ing, thus be avoided.
Η Γερμανική Κυβέρνηση προβάλλει τη δυνατότητα που αναγνωρίζει το προα­ναφερθέν άρθρο 10 της οδηγίας στα κράτη μέλη να λάβουν μέτρα αυστηρότερα από τα προβλεπόμενα στην οδηγία.
The German Government relies on the option provided by Article 10 of the Directive for Member States to take more stringent measures than those provided for in the Directive.
Συναφώς, η Γερμανική Κυβέρνηση επικαλείται ότι η ίδια η οδηγία προβλέπει την εξάλειψη της ρυπάνσεως του υδάτινου περιβάλλοντος από τις ουσίες του καταλόγου Ι, οι οποίες έχουν κριθεί ιδιαίτερα επικίνδυνες, με τον καθο­ρισμό, από το Συμβούλιο, οριακών τιμών αποβολής, ενώ, για τις λιγότερο επικίνδυνες ουσίες που εμπίπτουν στον κατάλογο II, η οδηγία προβλέπει μείωση προκαλούμενης ρυπάνσεως με τα προγράμματα του άρ­
It points out in that connection that the aim of the Directive itself is the elimination of pollution of the aquatic environment by substances in List I, considered particularly dangerous, by means of limit values for emissions laid down by the Council, while for less dangerous substances contained in List II its aim is the reduction of pollution which these substances cause by means of the programmes referred to in Article 7. In
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MISCHO —ΥΠΟΘΕΣΗ C­l 84/97 ακόμη ότι δεν είναι δυνατό να εξακριβωθούν αναλυτικά οι ποιοτικοί στόχοι συνδυασμέ­νων τεχνικών εξελίξεων.
OPINION OF MR MISCHO — CASE C-184/97 there, or because it is not yet possible to carry out analytical controls on quality objectives for technical mixtures.
λοντος. Εν πάση περιπτώσει, ο WHG λαμ­βάνει υπόψη τη ρύπανση του περιβάλλοντος αποδέκτη (Immission), καθόσον το άρθρο 6 προβλέπει ότι η άδεια απορρίψεως δεν πρέ­πει να «χορηγείται στο μέτρο που η προβλε­πόμενη χρήση μπορεί να θίξει το γενικό συμφέρον [Wohl der Allgemeinheit] και συγκεκριμένα να θέσει σε κίνδυνο τον δημό­σιο ανεφοδιασμό ύδατος (...)»·
the environment into which the waters are discharged (Immission) insofar as Article 6 of the WHG states that authorisation for the discharge is to be 'refused where the intended action may harm the general good (Wohl der Allgemeinheit) and, in particular, where it may put the public water supply at risk ...'.