natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στις 25 και 26 Σεπτεμβρίου 1990, η Επιτροπή διενήρηγσε έρευνα στην έδρα της προσφεύγουσας στο Δουβλίνο.
On 25 and 26 September 1990 the Commission inspected the applicant's head office in Dublin.
Στις 7 και 8 Φεβρουαρίου 1991, διενήργησε έρευνα στα γραφεία της εταιρίας Sugar Distributors Ltd στο Δουβλίνο (στο εξής: SDL), επιφορτισμένης να εξασφαλίσει τη διανομή της ζαχάρεως που χορηγούσε η προ­σφεύγουσα.
On 7 and 8 February 1991 it inspected the Dublin offices of Sugar Distributors Ltd ('SDL'), the distributor of sugar supplied by the applicant.
Στις 13 Φεβρουαρίου 1991, διενήργησε έρευνα στα γραφεία της εταιρίας William McKinney Ltd στο Μπέλφαστ (στο εξής: McKinney), θυγατρικής εταιρίας της προσφεύγουσας επιφορτισμένης να εξασφαλίζει τη διανομή στη Βόρεια Ιρλαν­δία της ζαχάρεως που χορηγούσε η προσφεύγουσα.
On 13 February 1991 it inspected the Belfast offices of William McKinney Ltd ('McKinney'), a subsidiary of the applicant responsible for distributing sugar supplied by the applicant in Northern Ireland.
Στα πλαίσια μιας πρώτης διοικητικής διαδικασίας σχετικά με την ύπαρξη συμφω­νιών κατανομής της αγοράς μεταξύ της προσφεύγουσας και δύο ανταγωνιστριών επιχειρήσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο (υπόθεση ΙV/33.705), η Επιτροπή κοινοποίησε στην προσφεύγουσα, στις 4 Μαΐου 1992, αιτιάσεις κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 99/63/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 1963, περί των ακροάσεων που προβλέπονται στο άρθρο 19, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 17 του Συμβουλίου (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ.
In a first administrative proceeding concerning the existence of market-sharing agreements between the applicant and its two competitors in the United Kingdom (Case IV/33.705), the Commission sent the applicant on 4 May 1992 a statement of objections within the meaning of Article 2(1) of Regulation No 99/63/EEC of the Commission of 25 July 1963 on the hearings provided for in Article 19(1) and (2) of Council Regulation No 17 (OJ, English Special Edition 1963-64, p.
37, στο εξής: κανονι­σμός 99/63).
47; 'Regulation No 99/63').
Η προσφεύγουσα απάντησε στις 11 Σεπτεμβρίου 1992.
The applicant replied on 11 September 1992.
ΑΠΟΦΑΣΗ της 7.10.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­228/97 πρώτης αυτής διαδικασίας διενεργήθηκε επίσης, στις 6 Οκτωβρίου 1992, ακρόαση κατά την έννοια του άρθρου 19 του κανονισμού 17 του Συμβουλίου, της 6ης Φε­βρουαρίου 1962, πρώτου κανονισμού εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ ειδ. έκδ.
Article 19 of Council Regulation No 17 of 6 February 1962: First Regulation implementing Articles 85 and 86 of the Treaty (OJ, English Special Edition 19591962, p. 87).
Στις 2 Αυγούστου 1995, η προσφεύγουσα ειδοποιήθηκε ότι έκλεισε η διαδικασία αυτή.
On 2 August 1995 the applicant was advised that the proceeding had been terminated.
Στις 22 Απριλίου 1993, η Επιτροπή κίνησε δεύτερη διοικητική διαδικασία (ΙV/ 34.621) σχετικά με παραβάσεις τόσο του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρ­θρου 81 ΕΚ) όσο και του άρθρου 86 της Συνθήκης, απευθύνοντας νέα ανακοίνωση παραπόνων στην προσφεύγουσα και σε ορισμένους άλλους ενδιαφερομένους.
On 22 April 1993 the Commission opened a second administrative proceeding (IV/34.621) concerning infringements of both Article 85 of the EC Treaty (now Article 81 EC) and Article 86 of the Treaty by sending a fresh statement of objections to the applicant and a number of other parties.
Η προσφεύγουσα απάντησε την 1η Σεπτεμβρίου 1993.
The applicant replied on 1 September 1993 and took part in a hearing on 21 and 22 September 1993.
Στις 28 Ιουνίου 1995, η Επιτροπή ενημέρωσε την προσφεύγουσα ότι εγκαταλήφθηκαν οι αιτιάσεις σχετικά με το άρθρο 85 της Συνθήκης.
On 28 June 1995 the Commission informed the applicant that the objections relating to Article 85 of the Treaty had been dropped.
Στις 19 Ιουλίου 1995, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση, βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού 17, επιτάσσοντας στην προσφεύγουσα να της παράσχει ορισμένες πληροφορίες.
On 19 July 1995 the Commission adopted a decision under Article 11 of Regulation No 17 requiring the applicant to provide certain information.
Στις 16 Ιανουαρίου 1995, η Επιτροπή διενήργησε έρευνα στα γραφεία της εταιρίας Greencore plc στο Δουβλίνο (στο εξής: Greencore), εταιρίας χαρτοφυλακίου κατέ­χουσας το κεφάλαιο της προσφεύγουσας από τον Απρίλιο του 1991.
On 16 January 1995 the Commission inspected the Dublin offices of Greencore plc ('Greencore'), a holding company which has held the applicant's capital since April 1991.
Την ίδια ημέρα, διενήργησε επίσης έρευνα στα γραφεία της προσφεύγουσας στο Carlow (Ιρλανδία).
On the same date it also inspected the applicant's offices in Carlow, Ireland.
Στις 25 Μαρτίου 1996, η Επιτροπή απηύθυνε αναθεωρημένη ανακοίνωση αιτιάσεων στην προσφεύγουσα, αντικαθιστώντας πλήρως την προηγούμενη ανακοίνωση και κινώντας κατά τον τρόπο αυτό τρίτη διοικητική διαδικασία (ΙV/34.621, 35.059).
On 25 March 1996 the Commission sent the applicant a revised statement of objections replacing the previous one in its entirety and thereby commencing a third administrative proceeding (IV/34.621, 35.059).
Η προσφεύγουσα απάντησε στις 12 Ιουλίου 1996.
The applicant sent its reply on 12 July 1996.
Στις 14 Μαΐου 1997, η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία διαπιστώνει την ύπαρξη παραβάσεων του άρθρου 86 της Συνθήκης κατά τη διάρκεια περιόδου εκτεινομένης από το 1985 μέχρι το 1995, παραβάσεων ΟΙ οποίες συνίστανται ειδικότερα σε επτά περιπτώσεις καταχρηστικής συμπεριφοράς της προσφεύγουσας (και/ή της SDL για την περίοδο προ του Φεβρουαρίου 1990) στην αγορά κρυσταλλικής ζαχάρεως προοριζόμενης προς λιανική πώληση και προς τη βιομηχανία στην Ιρλανδία.
On 14 May 1997 the Commission adopted the contested decision, in which it established the existence of infringements of Article 86 of the Treaty from 1985 to 1995, consisting more precisely in seven individual abuses by the applicant (and/or SDL for the period up to February 1990) on the market in granulated sugar intended for retail and for industry in Ireland.
Με την προσβαλλόμενη απόφαση επιβάλλεται για τον λόγο αυτό πρόστιμο 8 800 000 ECU στην προσφεύγουσα.
The contested decision imposed a fine of ECU 8 800 000 on the applicant for those abuses.
Η προσβαλλόμενη 23 Μαΐου 1997.
The contested decision was notified to the applicant on 23 May 1997.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 4 Αυγούστου 1997, η προσφεύγουσα άσκησε την παρούσα προσφυγή.
By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 4 August 1997 the applicant brought the present action.
10 Κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) αποφάσισε την έναρξη της προφορικής διαδικασίας και έλαβε μέτρα οργανώσεως της διαδι­κασίας, καλώντας τους διαδίκους να απαντήσουν σε ορισμένες γραπτές ερωτήσεις.
10 Upon hearing the report of the Judge-Rapporteur, the Court (Third Chamber) decided to open the oral procedure and adopted measures of organisation of procedure in which it requested the parties to reply to certain written questions.
Οι διάδικοι ανταποκρίθηκαν στα αιτήματα αυτά.
The parties complied with those requests.
11 Οι διάδικοι αγόρευσαν και απάντησαν στις ερωτήσεις του Πρωτοδικείου κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση της 14ης Ιανουαρίου 1999.
11 The parties presented oral argument and answered questions put to them by the Court at the hearing on 14 January 1999.
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-228/97
1999 — CASE T-228/97
12 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
12 The applicant claims that the Court should:
— επικουρικώς, να μειώσει το επιβαλλόμενο στο άρθρο 2 πρόστιμο και να ακυρώσει την τρίτη και την τέταρτη παράγραφο του άρθρου 3, στο μέτρο που εξέρχονται του πλαισίου των καταχρήσεων οι οποίες διαπιστώνονται στο άρθρο 1, σημεία 5 και 6·
— in the alternative, reduce the fine imposed in Article 2 and annul the third and fourth paragraphs of Article 3 in so far as they exceed the scope of the abuses established in points 5 and 6 of Article 1 ;
13 Η Επιτροπή ζητεί από το Πρωτοδικείο:
13 The Commission contends that the Court should:
— να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
— order the applicant to pay the costs of the proceedings.
Επί των κυρίων αιτημάτων
Principal forms of order sought
14 Προς στήριξη των κυρίων αιτημάτων της που κατατείνουν στην ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
14 In support of its principal claim for the annulment of the contested decision, the applicant relies on four pleas in law.
Στα πλαίσια του πρώτου λόγου, που αντλείται από την παράβαση των άρθρων 86 και 190 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 253 ΕΚ), από την παραβίαση της αρχής της ασφά­λειας δικαίου και από την παράβαση του άρθρου 4 του κανονισμού 99/63, η προ­σφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν κατείχε, από κοινού με την SDL, συλλογική δεσπόζουσα θέση.
In the first, alleging infringement of Articles 86 (now Article 82 EC) and 190 of the EC Treaty (now Article 253 EC), of the principle of legal certainty and of Article 4 of Regulation No 99/63, the applicant argues that it did not occupy a joint dominant position together with SDL.
Στα πλαίσια του δεύτερου λόγου, που αντλείται από την παρά­βαση του άρθρου 86 της Συνθήκης, υποστηρίζει ότι δεν κατείχε δεσπόζουσα θέση στην αγορά της βιομηχανικής ζαχάρεως.
In the second, alleging infringement of Article 86 of the Treaty, it maintains that it did not occupy a dominant position on the industrial sugar market.
Στα πλαίσια του τρίτου και του τέταρτου λόγου, που αντλούνται από την παράβαση του άρθρου 86 της Συνθήκης και θα εξεταστούν μαζί, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν καταχράστηκε την υποτι­θέμενη δεσπόζουσα θέση της ούτε στην αγορά της βιομηχανικής ζαχάρεως ούτε στην αγορά της προοριζόμενης για λιανική πώληση ζαχάρεως.
In the third and fourth pleas, which allege infringements of Article 86 of the Treaty and which will be examined together, it argues that it did not abuse its alleged dominant position on either the industrial or the retail sugar market.
Όσον αφορά την ύπαρξη συλλογικής δεσπόζουσας θέσεως της προσφεύγουσας και της SDL
The existence of a joint dominant position of the applicant and SDL
15 Στα πλαίσια του πρώτου αυτού λόγου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, πρώτον, ότι το διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως είναι ελλιπές και αντιφατικό, δεύτερον, ότι η διαπίστωση της υπάρξεως δύο χωριστών αγορών στην προσβαλλόμενη απόφαση μεταβάλλει τη φύση των παραβάσεων που της προσάπτονται και, τρίτον, αμφισβητεί τον χαρακτηρισμό της συλλογικής δεσπόζουσας θέσεως που γίνεται δεκτός στην προσβαλλόμενη απόφαση.
15 In this first plea, the applicant argues, first, that the operative part of the contested decision is incomplete and contradictory; second, that the finding of the existence of two different markets in the contested decision alters the intrinsic nature of the infringements attributed to the applicant; and, third, that the contested decision has not established the existence of a joint dominant position.
Όσον αφορά τον ελλιπή και αντιφατικό χαρακτήρα του διατακτικού της προ­σβαλλομένης αποφάσεως
The argument that the operative part of the contested decision is incomplete and contradictory
16 Η προσφεύγουσα προβάλλει, πρώτον, ότι το διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν περιλαμβάνει ρητή διαπίστωση της υπάρξεως δεσπόζουσας θέσεως και συλλογικής δεσπόζουσας θέσεως.
16 The applicant argues first that the operative part of the contested decision contains no formal finding of the existence of a dominant position and a joint dominant position.
Η προσφεύγουσα αναγνωρίζει μεν ότι το
Whilst recognising that that question is examined in other
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­228/97 ζήτημα αυτό εξετάζεται σε άλλα μέρη της προσβαλλομένης αποφάσεως, υπογραμ­μίζει όμως ότι, για να είναι κανονικό, ένα συμπέρασμα δεν μπορεί απλώς να συνά­γεται από το μέρος της αποφάσεως που αφορά τη νομική εκτίμηση.
1999 — CASE T­228/97 parts of the contested decision, the applicant nevertheless maintains that, to be lawful, a finding cannot simply be inferred from the legal assessment in the contested decision.
Υπενθυμίζει ότι η νομική εκτίμηση δεν έχει αποφασιστικό χαρακτήρα έναντι του αποδέκτη τέτοιας αποφάσεως, δεδομένου ότι ο σκοπός της είναι να εκθέσει την αιτιολογία της προ­σβαλλομένης αποφάσεως και συνεπώς να εξηγήσει τις διαπιστώσεις οι οποίες διατυπώνονται στο διατακτικό της.
The legal assessment is not definitive with regard to the addressee of such a decision, since its function is to state the reasons on which the decision is based and thus to explain the findings set out in the operative part.
Δεν είναι δυνατό να υπάρξει κύρωση παραβά­σεως παρά μόνο στο μέτρο που η ύπαρξη της παραβάσεως διαπιστώθηκε προση­κόντως, διότι διαφορετικά θα συνέτρεχε παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, θεμελιώδους αρχής της κοινοτικής εννόμου τάξεως.
An infringement can be penalised only to the extent to which it has been duly found to exist, as otherwise there would be an infringement of the principle of legal certainty, which is a fundamental principle of the Community legal order.
ΙΙ­987, σκέψη 146, και της 22ας Οκτωβρίου 1997, Τ­213/95 και Τ­18/96, SCK και FNK κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. ΙΙ­1739, σκέψη 104).
17 It should be remembered that the operative part of a measure must be read in the light of its reasoning, the measure forming a whole (see in particular Case T­145/89 Baustahlgewebe ν Commission [1995] ECR II­987, paragraph 146, and Joined Cases T­213/95 and T­18/96 SCK and FNK ν Commission [1997] ECR II­1739, paragraph 104).
Εν προκειμένω όμως, η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί ότι η αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως περιλαμβάνει τη διαπίστωση δεσπόζουσας θέσεως της προσφεύγουσας και συλλογικής δεσπόζουσας θέσεως με την SDL.
In this case, the applicant does not deny that the grounds for the contested decision include a finding of a dominant position on its part and a joint dominant position with SDL.
Οι παρά­γραφοι 99 έως 113 των αιτιολογικών σκέψεων της προσβαλλομένης αποφάσεως καταλήγουν συναφώς στο συμπέρασμα, στην παράγραφο 113, με διατύπωση που δεν επιδέχεται καμία αμφιβολία:
Points 99 to 113 of the contested decision conclude, in point 113, with wording that is quite unequivocal in that respect:
«Συνάγεται ως εκ τούτου ότι καθόλο το κρίσιμο χρονικό διάστημα [η προσφεύγο­υσα] κατείχε ατομική ή — τουλάχιστον πριν τον Φεβρουάριο του 1990 — κοινή δεσπόζουσα θέση στην αγορά κρυσταλλικής ζάχαρης λιανικής και βιομηχανικής πώλησης στην Ιρλανδία.»
'It is therefore concluded that, throughout the relevant period, [the applicant] held an individual, or at least, prior to February 1990, a joint, dominant position on the granulated sugar market for both retail and industrial sale in Ireland.'
18 Στο άρθρο 1 του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή δια­πιστώνει ότι η προσφεύγουσα παρέβη το άρθρο 86 της Συνθήκης «στο πλαίσιο μιας σταθερής και ολοκληρωμένης πολιτικής για την προστασία της θέσης της στην αγορά ζάχαρης στην Ιρλανδία».
18 In Article 1 of the operative part of the contested decision, the Commission found that the applicant had infringed Article 86 of the Treaty 'as part of a sustained and comprehensive policy of protecting its position on the sugar market in Ireland'.
Όπως όμως ορθά παρατηρεί η Επιτροπή, για να υπάρξει παράβαση των διατάξεων του άρθρου 86 της Συνθήκης, μία επιχείρηση πρέπει να κατέχει δεσπόζουσα θέση.
As the Commission rightly observes, to infringe Article 86 an under­taking must be in a dominant position.
Η ρητή διαπίστωση που απαιτεί η προσφεύγουσα είναι συνεπώς, κατά τρόπο έμμεσο αλλά βέβαιο, παρούσα στο διατακτικό της προσβαλ­λομένης αποφάσεως, λόγω της διαπιστώσεως παραβάσεως του άρθρου 86 της Συνθήκης.
The formal finding which the applicant requires is therefore implied but clear in the operative part of the contested decision, inasmuch as it is found that Article 86 was infringed.
19 Κατά συνέπεια, το επιχείρημα που αντλεί, η προσφεύγουσα από την έλλειψη ρητής διαπιστώσεως της υπάρξεως δεσπόζουσας θέσεως και συλλογικής δεσπόζουσας θέσεως δεν ευσταθεί και πρέπει να απορριφθεί (απόφαση του Πρωτοδικείου της 1ης Απριλίου 1993, Τ­65/89, ΒΡΒ Industries και British Gypsum κατά Επιτροπής, Συλλογή 1993, σ. II­389, σκέψη 98).
19 The applicant's argument based on the lack of a formal finding of the existence of a dominant position and a joint dominant position therefore fails on the facts and must be rejected (Case T-65/89 BPB Industries and British Gypsum ν Commission [1993] ECR II-389, paragraph 98).
20 Δεύτερον, η προσφεύγουσα επικαλείται αντίφαση μεταξύ του διατακτικού και των αιτιολογικών σκέψεων της προσβαλλομένης αποφάσεως, όσον αφορά τον ορισμό της οικείας αγοράς.
20 Secondly, the applicant alleges that the operative part is inconsistent with the grounds of the contested decision as regards the definition of the relevant market.
Διευκρινίζει έτσι ότι η Επιτροπή αναφέρεται, στο διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, στην «αγορά ζάχαρης στην Ιρλανδία», ενώ, στις αιτιολογικές σκέψεις της προσβαλλομένης αποφάσεως αναγνωρίζει ότι η αγορά ζαχάρεως που προορίζεται για λιανική πώληση και η αγορά ζαχάρεως που προο­ρίζεται για τη βιομηχανία είναι χωριστές (παράγραφοι 90, 99 και 118 των αιτιολο­γικών σκέψεων).
The Commission referred in the operative part of the contested decision to the 'sugar market in Ireland', whereas in the grounds it accepted that the retail and industrial sugar markets were different markets (points 90, 99 and 118).
Ο ορισμός που περιλαμβάνεται στο διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως αντιστοιχεί στην πραγματικότητα σε εκείνον που περιλαμβάνεται στις δύο τελευταίες ανακοινώσεις αιτιάσεων που απευθύνθηκαν στην προσφεύγουσα (διαδικασίες IV/34.621 και IV/34.621, 35.059).
The definition of the relevant market in the operative part of the contested decision in fact corresponds to the definition which the Commission adopted in the last two statements of objections sent to the applicant (proceedings IV/34.621 and IV/ 34.621, 35.059).
Θεωρεί επο­μένως ότι η ενδεχόμενη διαπίστωση της υπάρξεως δεσπόζουσας θέσεως και συλλογικής δεσπόζουσας θέσεως, που περιλαμβάνεται στο διατακτικό της προ­σβαλλομένης αποφάσεως, αφορά μία αγορά, την αγορά ζαχάρεως στην Ιρλανδία, που δεν προσδιορίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις της προσβαλλομένης αποφάσεως.
Consequently, any finding in the operative part of the contested decision of the existence of a dominant position and a joint dominant position related to a market, the sugar market in Ireland, which was not defined in the grounds of the contested decision.
21 Η προβαλλόμενη αντίφαση δεν είναι αποδεδειγμένη.
21 The alleged contradiction has not been demonstrated.
Πράγματι, εφόσον το δια­τακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως ερμηνεύεται υπό το φως των αιτιολογικών της σκέψεων, σύμφωνα με την μνημονευόμενη ανωτέρω στη σκέψη 17 νομολογία, η χρήση της διατυπώσεως «η αγορά ζάχαρης στην Ιρλανδία» στο άρθρο 1 του δια­τακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν είναι ικανή να οδηγήσει σε πλάνη την προσφεύγουσα ή το Πρωτοδικείο όσον αφορά τη φύση των αιτιάσεων που της προσάπτονται.
Since the operative part of the contested decision is to be read in the light of its grounds, in accordance with the requirements of the caselaw cited in paragraph 17 above, use of the expression 'the sugar market in Ireland' in Article 1 of the operative part is not capable of misleading the applicant or the Court as to the nature of the objections raised against the applicant.
22 Η διατύπωση των παραγράφων 90 και 98 των αιτιολογικών σκέψεων της προ­σβαλλομένης αποφάσεως αποδεικνύει πράγματι ότι, κατόπιν των διευκρινίσεων της προσφεύγουσας σε απάντηση στην ανακοίνωση των αιτιάσεων, η Επιτροπή θεώρ­ησε ότι υπήρχαν εν προκειμένω δύο χωριστές αγορές.
22 The wording used in points 90 and 98 of the contested decision shows that, following the explanations given by the applicant in response to the statement of objections, the Commission decided that in this case there were two distinct markets.
Στην παράγραφο 90, αναφέρει έτσι: «Ωστόσο, η Επιτροπή δέχεται, όπως υποστηρίζει [η προσφεύγουσα] [υπο­σημείωση 71 που έχει την ακόλουθη διατύπωση: στην απάντηση της στην ανακοίνωση των αιτιάσεων της 12ης Ιουλίου 1996 στα σημεία 3.2.1 έως 3.2.7], ότι η αγορά λευκής
In point 90 it states: 'The Commission accepts, however, as was argued by [the applicant] [footnote 71, which reads: In its response to the Statement of Objections of 12 July 1996 at 3.2.1 to 3.2.7], that the market for white granulated sugar is further subdivided into two markets, that of industrial sugar
ΑΠΟΦΑΣΗ της 7.
JUDGMENT OF 7. 10.
Οι δύο αγορές έχουν κοινά χαρακτηριστικά: (...)
The two markets have overlapping characteristics...
Ωστόσο, ενώ υπάρχει σε κάποιο βαθμό δυνατότητα υποκατάστασης στον τομέα της προμήθειας, όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των προϊόντων, τον όγκο των πωλήσεων και τα είδη των πελατών, οι εν λόγω αγορές διαφοροποιούνται.»
However, while there is a degree of substitution on the supply side, in terms of the use to which the products are put, the volumes sold and the type of customers, the markets are different.'
Στην παράγραφο 98, η Επιτροπή εκθέτει: «Βάσει των προα­ναφερθέντων χαρακτηριστικών, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι σχετικές αγορές είναι αυτές της κρυσταλλικής ζάχαρης λιανικής πώλησης και βιομηχανικής χρήσης στην Ιρλανδία.
In point 98, the Commission states: 'On the basis of the above characteristics, the Commission concludes that the relevant markets are those of retail and industrial granulated sugar in Ireland.
Επίσης, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πρό­κειται για σημαντικό τμήμα της κοινής αγοράς κατά την έννοια του άρθρου 86 της Συνθήκης, βάσει του μεγέθους της παραγωγής και της κατανάλωσης ζάχαρης.»
It is further concluded that this is a substantial part of the common market within the meaning of Article 86 on the basis of the volumes of production and consumption of sugar.'
Εξάλλου, από την ανάγνωση του άρθρου 1 του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως στο σύνολο του συνάγεται σαφώς ότι η διάταξη αυτή, όπως και οι αιτιολογικές σκέψεις της εν λόγω αποφάσεως, προβαίνει σε διάκριση μεταξύ της αγοράς κρυσταλλικής ζαχάρεως που προορίζεται για λιανική πώληση και της αγο­ράς κρυσταλλικής ζαχάρεως που προορίζεται για βιομηχανική χρήση στην Ιρλανδία.
Moreover, a reading of Article 1 of the operative part of the contested decision as a whole clearly shows that that provision, like the grounds for the decision, draws a distinction between the retail granulated sugar market and the industrial granulated sugar market in Ireland.
Κατά συνέπεια, το επιχείρημα της προσφεύγουσας που αντλείται από την αντίφαση μεταξύ των αιτιολογικών σκέψεων και του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν ευσταθεί από πραγματική άποψη και πρέπει επίσης να απορριφθεί.
The applicant's argument alleging a contradiction between the grounds and the operative part of the contested decision therefore fails on the facts and must also be rejected.
Τρίτον, η προσφεύγουσα στρέφεται κατά της ερμηνείας του άρθρου 1 του διατα­κτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως στην οποία προβαίνει η Επιτροπή για πρώτη φορά στο υπόμνημα αντικρούσεως, κατά την οποία διαπιστώθηκε ρητώς η ύπαρξη δεσπόζουσας θέσεως αποκλειστικά της προσφεύγουσας καθόλη τη διάρκεια της επίμαχης περιόδου και, επικουρικά, η ύπαρξη συλλογικής δεσπόζουσας θέσεως της προσφεύγουσας και της SDL κατά την περίοδο προ του Φεβρουαρίου 1990.
Thirdly, the applicant challenges the interpretation of Article 1 of the contested decision advanced by the Commission for the first time in its defence, to the effect that it formally found that the applicant occupied a sole dominant position throughout the period in question and, in the alternative, that the applicant and SDL occupied a joint dominant position prior to February 1990.
Η προσφεύγουσα παρατηρεί ότι ούτε οι αιτιολογικές σκέψεις (παράγραφοι 111,112, 113,117,135 και 167 των αιτιολογικών σκέψεων) ούτε το διατακτικό της προσβαλ­λομένης αποφάσεως επιβεβαιώνουν τους όψιμους ισχυρισμούς της Επιτροπής.
The applicant argues that neither the statement of reasons (points 111, 112, 113, 117, 135 and 167) nor the operative part of the contested decision confirms the Commission's belated allegations.