natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρώτον, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι δεν διεκδικεί κανένα δικαίωμα διαδικα­στικής φύσεως το οποίο θα της αναγνώριζε η κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών (βλ. τη διάταξη του Πρωτοδικείου της 8ης Δεκεμβρίου 1998, Τ­38/98, ΑΝΒ κ.λπ. κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1998, σ. Π­4191, σκέψη 27) και το οποίο θα εθίγετο, επιπλέον, από τις διατάξεις του προσβαλλόμενου κανονισμού.
First, it should be pointed out that the applicant has no rights of a procedural nature under the common organisation of the markets in the oils and fats sector (see the order of the Court of First Instance in Case T­38/98 ANB and Others ν Council [1998] ECR II­4191, paragraph 27), which would moreover be affected by the provisions of the contested regulation.
Το παραδέχεται άλλωστε στις παρατηρήσεις της επί της ενστάσεως απαραδέκτου.
It acknowledges as much in its observations on the objection of inadmissibility.
Επιπλέον, το Πρωτοδικείο έχει ήδη διευκρινίσει ότι μια ένωση δεν μπορεί να επι­καλεστεί την αποστολή και τις ειδικές λειτουργίες που της αναγνωρίζει η εσωτερική έννομη τάξη για να δικαιολογήσει τροποποίηση του συστήματος των ενδίκων βοηθημάτων που καθιερώνει το άρθρο 173 της Συνθήκης με σκοπό να ανατεθεί στον κοινοτικό δικαστή ο έλεγχος της νομιμότητας των πράξεων των οργάνων, με κίνδυνο να εξαρτάται το παραδεκτό προσφυγής ακυρώσεως από μια αυτόνομη απόφαση των εθνικών αρχών στηριζόμενη περισσότερο στο συμφέρον του οικείου κράτους μέλους παρά στο δημόσιο κοινοτικό συμφέρον (βλ. προπαρατεθείσα διάταξη Federolio κατά Επιτροπής, σκέψεις 63 έως 65).
Furthermore, the Court of First Instance has already held that an association cannot rely on the specific tasks and duties which national law recognises them as having in order to justify varying the system of legal remedies set up by Article 173 of the Treaty and intended to give the Community judicature jurisdiction to review the legality of the acts of the institutions, in order that the admissibility of an action for annulment should not depend on a unilateral decision taken by national authorities in the interests of the Member State concerned rather than in the Community public interest (see the order in Federolio ν Commission, cited above, paragraphs 63 to 65).
50 Δεύτερον, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι τα μέλη της θίγονται από τον προ­σβαλλόμενο κανονισμό λόγω ορισμένων ιδιαιτέρων ιδιοτήτων ή μιας πραγματικής καταστάσεως που τα χαρακτηρίζει σε σχέση με κάθε άλλο πρόσωπο.
50 Second, the applicant has not established that its members are affected by the contested regulation by reason of certain attributes which are peculiar to them or by reason of factual circumstances in which they are differentiated from all other persons.
Αρκεί συναφώς να υπομνησθεί ότι το γεγονός ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός έθιξε, κατά τον χρόνο εκδόσεως του, τα μέλη της προσφεύγουσας που ασκούσαν τότε δραστη­ριότητες στις αγορές ελαιολάδου, προκαλώντας ενδεχομένως την παύση ασκήσεως της δραστηριότητας ορισμένων από αυτά, δεν μπορεί να τα χαρακτηρίσει σε σχέση με κάθε άλλο κοινοτικό επιχειρηματία, εφόσον αυτά βρίσκονται σε κατάσταση αντικειμενικώς καθοριζόμενη, παρόμοια με εκείνη οποιουδήποτε άλλου επιχει­ρηματία που θα μπορούσε σήμερα ή στο μέλλον να εισέλθει στις αγορές αυτές (προπαρατεθείσα διάταξη Federolio κατά Επιτροπής, σκέψη 66).
In that regard it need merely be pointed out that the fact that the regulation may, at the time it was adopted, have affected those of the applicant's members then operating in the olive oil markets and, in some circumstances, caused them to cease trading, cannot differentiate them from all the other operators in the Community, since they are in an objectively determined situation comparable to that of any other trader who may enter those markets now or in the future (order in Federolio ν Commission, cited above, paragraph 67).
Ο προσβαλλόμε­νος κανονισμός αφορά τα μέλη της προσφεύγουσας μόνο λόγω της αντικειμενικής τους ιδιότητας ως επιχειρηματιών που δρουν στις αγορές αυτές, ακριβώς όπως όλους τους άλλους επιχειρηματίες που δρουν στις αγορές αυτές.
The contested regulation concerns the applicant's members only on the basis of their objective capacity as operators trading in those markets, in the same way as all the other operators who trade in them.
51 Συναφώς, το γεγονός ότι το προσβαλλόμενο μέτρο μπορεί να έχει στην πράξη διαφορετικά αποτελέσματα έναντι των διαφόρων υποκειμένων δικαίου στα οποία εφαρμόζεται δεν αρκεί για να αναιρέσει τον κανονιστικό του χαρακτήρα, εφόσον η
51 The fact that the measure at issue may have different material consequences for the various persons to whom it applies is not in itself inconsistent with its legislative nature if that situation is objectively determined, as in the present case
ΔΙΑΤΑΞΗ της 23.11.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­173/98 κατάσταση αυτή προσδιορίζεται αντικειμενικά, όπως εν προκειμένω (βλ. διάταξη του Πρωτοδικείου της 15ης Σεπτεμβρίου 1998, Τ­100/94, Μιχαηλίδης κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. 11­3117, σκέψη 61).
(see the order of the Court of First Instance in Case T­100/94 Michailidis and Others ν Commission [1998] ECR 11­3117, paragraph 61).
Προκειμένου περί της ειδικής προστασίας της οποίας απολαύουν τα μέλη της προ­σφεύγουσας δυνάμει των άρθρων 39 επ. της Συνθήκης, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι οι διατάξεις αυτές δεν προβλέπουν καμία προστασία υπό την έννοια αυτή.
As regards the special protection which, according to the applicant, is afforded to its members under Article 39 et seq. of the Treaty, it must be pointed out that those provisions do not provide any such protection.
Άλλωστε, η προσφεύγουσα δεν διευκρίνισε ως προς τι τα άρθρα αυτά της παρέχουν την προστασία αυτή, περιοριζόμενη να αναφερθεί στην προσφυγή της, στο άρ­θρο 39, παράγραφος 2, της Συνθήκης.
Furthermore, the applicant has failed to specify in what respect those articles provide protection and has merely referred to Article 39(2) of the Treaty in its application.
Τρίτον, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να ισχυριστεί ούτε ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός επηρεάζει ορισμένα από τα ειδικά συμφέροντα της για να δικαιολογήσει το παραδεκτό της προσφυγής της.
Nor, thirdly, can the applicant validly claim, in support of the admissibility of its action, that the contested regulation affects some of its specific interests.
Πάντως, η προσφυγή ενώσεως της οποίας τα μέλη δεν αφορά άμεσα και ατομικά η επίδικη πράξη μπορεί να κηρυχθεί παραδεκτή εφόσον προασπίζει τα ίδια συμφέ­ροντα της, τα οποία διαφέρουν από τα συμφέροντα των μελών της, για παράδειγμα όταν η πράξη αυτή θίγει τη θέση της ως διαπραγματευτή (αποφάσεις του
Never­theless, an action brought by an association whose members are not directly and individually concerned by the measure at issue may be declared admissible if it is defending its own interests, as distinct from those of its members, for example, if its negotiating position has been affected by the measure (judgments of the Court
Εν προκειμένω, πρέπει να τονιστεί ότι οι αποστολές που περιγράφει η προσφεύγου­σα της έχουν ανατεθεί από τα μέλη της, τα οποία διαθέτουν αναμφιβόλως την εξο­υσία να καθορίσουν τη διαχείριση της και τις λειτουργίες της και κατά συνέπεια και τα συμφέροντα που πρέπει να προασπίσει.
In this case, it should be pointed out that the tasks described by the applicant are entrusted to it by its members, who unquestionably have the power to determine its management and duties and also, therefore, to specify the interests it must defend.
Η προσφεύγουσα εκθέτει άλλωστε ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός θίγει τη θέση της ως διαπραγματεύτριας, καθόσον, κατόπιν της εκδόσεως του, δεν θα εκπροσωπεί πλέον όσους ελαιοκαλλιεργητές εκπροσωπούσε στο παρελθόν.
The applicant further claims that the contested regulation affects its position as a negotiator in that, following the adoption of the measure, it will not represent as many olive growers as in the past.
Υπό τις συνθήκες αυτές, τα συμφέροντα που η προσφεύγουσα θεωρεί ως ίδια συμφέροντα της δεν διακρίνονται από τα συμφέροντα των μελών της.
In these circumstances, the interests which the applicant considers peculiar to itself are indistinguishable from those of its members.
Επιβάλλεται επίσης η διαπίστωση ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν θίγει τα ίδια συμφέροντα της προσφεύγουσας, θεωρούμένης ως οργανισμού επιφορτισμένου με την προάσπιση των συμφερόντων των εκμεταλλευομένων παραδοσιακούς ελαιώνες.
It must also be observed that the contested regulation does not affect the specific interests of the applicant as a body responsible for protecting the interests of traditional olive growers.
Πράγματι, δεν μπορεί να επιβληθεί στην προσφεύγουσα, η οποία δεν είναι επιχείρηση που ασκεί δραστηριότητες στις αγορές ελαιολάδου, η υποχρέωση τρο­ποποιήσεως των δραστηριοτήτων της κατ' εφαρμογήν του εν λόγω κανονισμού.
The activities of the applicant, which is not an undertaking operating in the olive oil market, cannot be subject to amendment under the regulation.
Επιπλέον, η προσφεύγουσα δεν απέδειξε με ποιο τρόπο η ιδιότητα της ως οργα­νισμού επιφορτισμένου με την προάσπιση των συμφερόντων των εκμεταλλευομένων παραδοσιακούς ελαιώνες διακρίνεται από την ιδιότητα άλλων οργανισμών επιφορτισμένων με την ίδια αποστολή στην Ισπανία ή σε άλλα κράτη μέλη και την εξατομικεύει υπό την έννοια του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης.
Nor has the applicant shown how its position as a body responsible for protecting the interests of traditional olive growers differs from that of other bodies having the same responsibilities in Spain or in other Member States and differentiates it for the purposes of the fourth paragraph of Article 173 of the Treaty.
Η προσφεύγουσα δεν μπορεί να στηριχθεί εν προκειμένω ούτε στην προπαρατεθείσα απόφαση AIUFASS και AKT κατά Επιτροπής, για να αποδείξει το παραδεκτό της προσφυγής της.
Nor, in the present case, does the judgment in AIUFFASS and AKT ν Commission, cited above, assist the applicant in establishing the admissibility of its action.
Πράγματι, στην υπόθεση εκείνη που αφορούσε τις κρατικές ενι­σχύσεις, το Πρωτοδικείο επικαλέστηκε, αφενός, την ιδιότητα ενδιαφερομένου προσώπου υπό την έννοια του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 88, παράγραφος 2, ΕΚ) των δύο προσφευγουσών και, αφετέρου, τη συμμε­
In that case, which related to State aid, the Court of First Instance referred to the capacity of the two applicants as interested persons for the purposes of Article 93(2) of the EC Treaty (now Article 88(2) EC) and their
Τα δύο αυτά στοιχεία λείπουν εν προκειμένω.
Those two factors are lacking in the present case.
Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα δεν εξατομικεύεται με βάση κάποιο από τα κριτήρια που έχει δεχθεί η νομολογία για το παραδεκτό προσφυγής ακυρώσεως που ασκείται από ένωση.
The applicant is therefore not differentiated by reason of any of the tests established by case-law for the admissibility of an action for annulment brought by an association.
Η προσφεύγουσα προβάλλει δύο ακόμη επιχειρήματα για να αποδείξει ότι, παρά ταύτα, οι διατάξεις του προσβαλλομένου κανονισμού την αφορούν ατομικά, δηλαδή, αφενός, τον χαρακτήρα δημοσίας κοινοτικής τάξεως που περιβάλλεται η εξέταση της νομιμότητας του προσβαλλόμενου κανονισμού, όπως ισχυρίζεται στην προσφυγή της, και, αφετέρου, τον κίνδυνο να μη τύχει αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας.
The applicant puts forward two further arguments to prove that it is, none the less, individually concerned by the provisions of the contested regulation, namely that the review of the legality of the contested regulation which it seeks in its action is a matter of Community public interest, and that there is a risk that it will not receive effective judicial protection.
Ο λόγος ακυρώσεως που αντλείται από ενδεχόμενη κατάχρηση εξουσίας αφορά, πράγματι, την ουσία της διαφοράς.
The plea alleging possible misuse of powers relates in reality to the substance of the case.
Η εξέταση ενός τέτοιου λόγου ακυρώσεως στο στάδιο ελέγχου του παραδεκτού της προσφυγής θα είχε ως συνέπεια να εξαρτάται το παραδεκτό προσφυγής ακυρώσεως ασκούμενης κατά μέτρου γενικής ισχύος μόνον από τη φύση των αιτιάσεων που προβάλλονται επί της ουσίας για την αμφισβήτηση της νομιμότητας του μέτρου αυτού, πράγμα που θα κατέληγε στην παράβαση των προϋποθέσεων του παραδεκτού που θέτει το άρθρο 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης, όπως έχουν διατυπωθεί από τη νομολογία.
To consider that plea at the same time as the admissibility of the action would render the admissibility of an action for annulment brought against a measure of general application dependent solely on the nature of the grounds invoked in relation to the substance of the case in order to challenge the legality of the measure; this would amount to derogating from the conditions for admissibility laid down in the fourth paragraph of Article 173 of the Treaty, as interpreted by the case-law.
61 Όσον αφορά το επιχείρημα που αντλείται από την έλλειψη αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, τούτο συνίσταται στην καταγγελία της ελλείψεως εσωτε­ρικών ενδίκων βοηθημάτων που παρέχουν, ενδεχομένως, τη δυνατότητα ελέγχου του κύρους του προσβαλλομενου κανονισμού με την προδικαστική παραπομπή που στηρίζεται στο άρθρο 177 της Συνθήκης.
61 The argument that no effective legal protection is afforded consists of the complaint that there are no legal remedies under national law which make it possible, if necessary, to review the legality of the contested regulation by means of a reference for a preliminary ruling under Article 177 of the Treaty.
62 Συναφώς, πρέπει να τονιστεί ότι η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως όλων των υποκει­μένων δικαίου όσον αφορά τις προϋποθέσεις προσβάσεως στον κοινοτικό δικαστή
62 It must be pointed out, in this connection, that the principle of equality for all persons subject to Community law in respect of the conditions for access to the
UNIÓN DE PEQUEÑOS AGRICULTORES κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ μέσω προσφυγής ακυρώσεως απαιτεί να μην εξαρτώνται οι προϋποθέσεις αυτές από τις περιστάσεις που αντιστοιχούν στο σύστημα δικαιοδοτικού ελέγχου εκάστου κράτους μέλους.
Community judicature by means of the action for annulment requires that those conditions do not depend on the particular circumstances of the judicial system of each Member State.
Επιβάλλεται, άλλωστε να υπογραμμιστεί, ως προς το ζήτημα αυτό, ότι, κατ' εφαρμογήν της αρχής της ειλικρινούς συνεργασίας που καθιερώνει το άρ­θρο 5 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 10 ΕΚ), τα κράτη μέλη οφείλουν να συμβάλ­λουν στην πληρότητα του συστήματος ενδίκων μέσων και διαδικασιών το οποίο έχει καθιερώσει η Συνθήκη ΕΚ με σκοπό να ανατεθεί στον κοινοτικό δικαστή ο έλεγχος της νομιμότητας των πράξεων των κοινοτικών θεσμικών οργάνων (βλ., συναφώς, την προπαρατεθείσα απόφαση Les Verts κατά Κοινοβουλίου, σκέψη 23).
In this regard it should also be observed that, in accordance with the principle of sincere cooperation laid down in Article 5 of the EC Treaty (now Article 10 EC), the Member States are required to implement the complete system of legal remedies and procedures established by the EC Treaty to permit the Court of Justice to review the legality of measures adopted by the Community institutions (see, on this point, the judgment in Les Verts v Parliament, cited above, paragraph 23).
Πάντως, τα στοιχεία αυτά δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την εκ μέρους του Πρωτοδικείου απομάκρυνση από το σύστημα των ενδίκων βοηθημάτων που καθιερώνει το άρθρο 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης, όπως έχει διαμορφωθεί από τη νομολογία, και την υπέρβαση των ορίων της αρμοδιότητας του τα οποία θέτει η διάταξη αυτή.
However, these factors do not provide the Court of First Instance with a reason for departing from the system of remedies established by the fourth paragraph of Article 173 of the Treaty, as interpreted by case-law, and exceeding the limits imposed on its powers by that provision.
Επιπλέον, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να αντλήσει κανένα επιχείρημα από τη μακρά ενδεχομένως διάρκεια της διαδικασίας του άρθρου 177 της Συνθήκης.
Moreover, the applicant cannot validly base any argument on the possible length of proceedings under Article 177 of the Treaty.
Το γεγονός αυτό δεν μπορεί, πράγματι, να δικαιολογήσει τροποποίηση του συστήματος των ενδίκων μέσων και των διαδικασιών που έχει καθιερωθεί από τα άρθρα 173,177 και 178 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 235 ΕΚ) με σκοπό να ανατεθεί στο Δικαστήριο ο έλεγχος της νομιμότητας των πράξεων των θεσμικών οργάνων.
That circumstance cannot justify a change in the system of remedies and procedures established by Articles 173, 177 and 178 of the EC Treaty (now Article 235 EC) which is designed to give the Court of Justice the power to review the legality of acts of the institutions.
Σε καμία περίπτωση το επιχείρημα αυτό δεν παρέχει τη δυνατότητα να κηρυχθεί παραδεκτή προσφυγή ακυρώσεως ασκηθείσα από φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης (διάταξη του Δικαστηρίου της 24ης Απριλίου 1996, C­87/95 Ρ, CNPAAP κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1996, σ. I­2003, σκέψη 38).
In no case can such an argument enable an action for annulment brought by a natural or legal person which does not satisfy the conditions laid down by the fourth paragraph of Article 173 of the Treaty to be declared admissible (order of the Court of Justice in Case C-87/95 P CNPAAP v Council [1996] ECR I-2003, paragraph 38).
Από το σύνολο των σκέψεων αυτών προκύπτει ότι δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός θίγει ατομικά την προσφεύγουσα.
It follows from all these considerations that the applicant cannot be regarded as individually concerned by the contested regulation.
Επειδή η προ­σφεύγουσα δεν πληροί τη μία από τις προϋποθέσεις του παραδεκτού που θέτει το
Since the applicant does not satisfy one of the conditions for admissibility laid down by the fourth paragraph
ΔΙΑΤΑΞΗ της 23. 11.
ORDER OF 23. 11.
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­173/98 άρθρο 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης, παρέλκει η εξέταση του αν ο προσβαλ­λόμενος κανονισμός την αφορά άμεσα.
1999 — CASE T-173/98 of Article 173 of the Treaty, it is not necessary to consider whether it is directly concerned by the contested regulation.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η παρούσα προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως προδήλως απαράδεκτη.
It follows from the above that this action must be dismissed as manifestly inadmissible.
Επί των αιτήσεων παρεμβάσεως
Applications to intervene
Επειδή η παρούσα προσφυγή πρέπει να κηρυχθεί προδήλως απαράδεκτη, παρέλκει η εξέταση των αιτήσεων παρεμβάσεως υπέρ της προσφεύγουσας που υπέβαλαν η Diputación Provincial de Jaén, η Junta de Comunidades de Castilla­La Mancha και το Consejo de Gobierno de la Comunidad Autónoma de Andalucía, καθώς και η αίτηση παρεμβάσεως υπέρ του Συμβουλίου που υπέβαλε η Επιτροπή.
Since this action must be declared manifestly inadmissible, there is no need to adjudicate on either the applications to intervene in support of the form of order sought by the applicant submitted by the Diputación Provincial de Jaén, the Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha and the Consejo de Gobierno de la Comunidad Autónoma de Andalucía, or on the application by the Commission to intervene in support of the form of order sought by the Council.
Δυνάμει του άρθρου 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Under Article 87(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs if they have been asked for in the successful party's pleadings.
Επειδή η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το αίτημα του Συμβουλίου.
Since the applicant has been unsuccessful, it must be ordered to pay the costs, as applied for by the Council.
Δεδομένου ότι παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί των αιτήσεων παρεμβάσεως, η Diputación Provincial de Jaén, η Junta de Comunidades de Castilla­La Mancha, το Consejo de Gobierno de la Comunidad Autónoma de Andalucía και η Επιτροπή φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
69 In view of the fact that it is not necessary to adjudicate on the applications to intervene, the Diputación Provincial de Jaén, the Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha, the Consejo de Gobierno de la Comunidad Autónoma de Andalucía and the Commission will bear their own costs.
Υπόθεση Τ­109/98
Case T-109/98
«Υπάλληλοι — Προθεσμία προς άσκηση προσφυγής — Επίπτωση επί αιτήσεως παροχής ευεργετήματος της πενίας — Απαράδεκτο»
(Officials — Timelimits for bringing proceedings — Effect of an application for legal aid — Inadmissibility)
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 24ης Νοεμβρίου 1999. . . II­3385
Order of the Court of First Instance (Fifth Chamber), 24 November 1999. . II - 3385
Υπάλληλοι — Προσφυγή — Προθεσμίες — Έχουν χαρακτήρα δημοσίας τάξεως — Αυτεπάγγελτη εξέταση από τον δικαστή
Officials — Actions — Timelimits — Mandatory — Conditions relating to timelimits may be examined by the Court of its own motion
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­109/98 λόγω κανόνων παρά μόνον εφόσον συντρέχουν όλως εξαιρετικές περιστά­σεις, τυχαίο συμβάν ή ανωτέρα βία, σύμφωνα με το άρθρο 42, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστη­ρίου.
SUMMARY — CASE T-109/98 can be no derogation from the application of those rules unless there is a quite exceptional case of unforeseeable circumstances or force majeure as required by the second paragraph of Article 42 of the EC Statute of the Court of Justice.
Οι προϋποθέσεις του παραδεκτού προ­σφυγής κατά τα άρθρα 90 και 91 του ΚΥΚ, ιδίως οι σχετικές με τις προθεσμίες ασκήσεως της προσφυγής, είναι δημο­σίας τάξεως και, επομένως, ο κοινοτικός δικαστής μπορεί να τις εξετάζει αυτε­παγγέλτως.
The conditions governing the admissibility of an action, as laid down in Articles 90 and 91 of the Staff Regulations, in particular those relating to the time-limit for bringing an action, are a matter of public policy and the Com munity judicature may, therefore, examine them of its own motion.
Δεδομένου ότι η αυστηρή εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων περί δικονομικών προθεσμιών ανταποκρίνεται στην αρχή της ασφαλείας δικαίου και στην ανάγκη αποφυγής κάθε δυσμενούς διακρίσεως ή αυθαίρετης μεταχειρίσεως κατά την απονομή της δικαιοσύνης, δεν χωρεί παρέκκλιση από την εφαρμογή των εν
Since the strict application of Community rules on procedural timelimits serves the requirement of legal certainty and the need to avoid any discrimination or arbitrary treatment in the administration of justice, there
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (πέμπτο τμήμα) της 24ης Νοεμβρίου 1999 *
ORDER OF THE COURT OF FIRST INSTANCE (Fifth Chamber) 24 November 1999 *
Στην υπόθεση Τ-109/98,
In Case T-109/98,
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον Julian Currall, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, καθής,
Commission of the European Communities, represented by Julian Carrell, Legal Adviser, acting as Agent, with an address for service in Luxembourg at the office of Carlos Gómez de la Cruz, of its Legal Service, Wagner Centre, Kirchberg, defendant,
Lindh και J. D.
ORDER OF 24. 11.
Jung εκδίδει την ακόλουθη
THE COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES (Fifth Chamber), composed of: R. García-Valdecasas, President, P. Lindh and J.D. Cooke, Judges, Registrar: H. Jung, makes the following
Ιστορικό της διαφοράς
Facts giving rise to the proceedings
Την 1η Ιουνίου 1971 ο προσφεύγων προσελήφθη από την Επιτροπή ως υπάλληλος κατηγορίας D.
The applicant was engaged by the Commission on 1 June 1971 as a Category D official.
Στις 27 και 28 Μαΐου 1994 ο προσφεύγων έκλεψε δύο ηλεκτρονικούς υπολογιστές που ανήκαν στην Επιτροπή, όπως αποδείχθηκε κατόπιν σχετικής έρευνας.
As established by an investigation, two computers belonging to the Commission were stolen by the applicant on 27 and 28 May 1994.