natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ερμηνεία των άρθρων 85, παράγραφος 3, και 86 της Συνθήκης ΕΟΚ ενόψει της συμπεριφοράς της Ιταλικής Κυβερνήσεως στον τομέα της χορηγήσεως διαύλων UHF προοριζομένων για τηλεοπτικές εκπομπές.
Interpretation of Articles 85(3) and 86 of the EEC Treaty with regard to the conduct of the Italian Government in relation to the allocation of UHF channels for television broadcasts.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να αρνηθεί να απαντήσει επί των ερωτημάτων που του υποβλήθηκαν.
Mr Advocate General Gulmann delivered his Opinion at the sitting of the full Court on 6 October 1992.
Στην περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να δοθεί απάντηση στα ερωτήματα, πρότεινε την εξής απάντηση:
If the Court took the view that it was appropriate to answer the questions referred to it, he proposed that the Court should reply as follows:
"Οι κανόνες ανταγωνισμού της Συνθήκης ΕΟΚ, και ειδικότερα, το άρθρο 90, σε συνδυασμό προς το άρθρο 86, δεν μπορούν να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η απαγόρευση, εφόσον χρόνο δεν έχει πραγματοποιηθεί ο προηγούμενος τεχνικός συντονισμός, της χρήσεως συγκεκριμένων τηλεοπτικών διαύλων από ιδιωτικές επιχειρήσεις για τον λόγο ότι προορίζονται για την αποκλειστική χρήση των δημοσίων αρχών, δεν αποτελεί παράβαση των διατάξεων αυτών."
"The competition rules in the EEC Treaty, and particularly Article 90 in conjunction with Article 86, cannot be interpreted as meaning that the fact that certain specified television channels may not be used by private undertakings, on the ground that they are reserved for the use of public authorities so long as planned technical coordination has not been completed, constitutes an infringement of those rules."
Ερμηνεία των άρθρων 7 και 52 της Συνθήκης ΕΟΚ - Απαγόρευση των εμμέσων διακρίσεων και περιορισμών της ελευθερίας εγκαταστάσεως - Εθνική νομοθεσία σχετικά με τον φόρο εισοδήματος και περιουσίας - Κατοικία του φορολογουμένου.
Interpretation of Articles 7 and 52 of the EEC Treaty - Prohibition of indirect discrimination and of restrictions on freedom of establishment -National legislation relating to tax on income and on net worth - Taxpayer's residence.
0 γενικός εισαγγελέας Marco Darmon ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομελείας της 6ης Οκτωβρίου 1992.
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting of the full Court on 6 October 1992.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:
He proposed that the Court should reply as follows:
"Ούτε το άρθρο 52 ούτε το άρθρο 7 της Συνθήκης εφαρμόζονται σε καθαρώς εσωτερική περίπτωση ενός κράτους μέλους, όπως αυτή υπηκόου του κράτους αυτού ο οποίος, αφού απέκτησε εκεί τα απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα δεν έκανε ποτέ χρήση της ελεύθερης κυκλοφορίας προκειμένου να εγκατασταθεί σε άλλο κράτος μέλος."
"Neither Article 52 nor Article 7 of the EEC Treaty applies to a purely internal situation in a Member State, such as that of a national of that State who, residing in that State after acquiring the requisite professional qualifications there, has never exercised freedom of movement with a view to establishing himself in another Member State."
Ερμηνεία του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1153/75 της Επιτροπής περί των συνοδευτικών εγγράφων και των υποχρεώσεων των παραγωγών ή των εμπόρων και των λιανοπωλητών στον αμπελοοινικό τομέα - 'Εννοια της εκφράσεως "οι ενδείξεις αυτές δεν είναι υποχρεωτικές".
Interpretation of Article 9 of Commission Regulation (EEC) No 1153/75 prescribing the form of the accompanying documents for wine products and specifying the obligations of wine producers and traders other than retailers - Meaning of the words "entry of these particulars shall not be compulsory".
Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πρώτου τυήματος της 8ης Οκτωβρίου 1992.
Mr Advocate General Van Gerven delivered his Opinion at the sitting of the First Chamber of the Court on 8 October 1992.
"Το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1153/75 αφορά αποκλειστικά τις διατάξεις της παραγράφου 3 του ίδιου άρθρου."
"The last sentence of Article 9 of Regulation (EEC) No 1153/75 refers exclusively to the provisions of paragraph (3) thereof."
C-284/91: Βελγικό Δημόσιο κατά Suiker Export
Case C-284/91: Belgian State ν Suiker Export
Ερμηνεία του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3330/74 του Συμβουλίου περί κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα της ζαχάρεως - Εισφορά κατά την εισαγωγή - Ζάχαρη κοινοτικής καταγωγής - Κλοπή ζαχάρεως υπό το καθεστώς εξαγωγής Τ 1 - Επιστροφή των ποσών που εισπράχθηκαν ως επιστροφές κατά την εξαγωγή.
Interpretation of Article 15 of Council Regulation (EEC) No 3330/74 on the common organization of the markets in sugar - Import levy - Sugar of Community origin - Theft of sugar placed for export under the Τ 1 regime - Reimbursement of the amounts levied by way of export refunds.
0 γενικός εισαγγελέας Claus Gulmann ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πρώτου τυήματος της 8ης Οκτωβρίου 1992.
Mr Advocate General Gulmann delivered his Opinion at the sitting of the First Chamber of the Court on 8 October 1992.
"Το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου 3330/74 της 19ης Δεκεμβρίου 1974 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν οφείλεται εισφορά κατά την εισαγωγή εμπορευμάτων εγχώριας καταγωγής που εκλάπησαν ενώ βρίσκονταν υπό το καθεστώς εμπορευμάτων Τ 1 πριν εξαχθούν προς τρίτες χώρες, ενόψει εισπράξεως επιστροφών κατά την εξαγωγή, εφόσον επεστράφησαν ήδη οι επιστροφές που είχαν εισπραχθεί προηγουμένως λόγω της εξαγωγής αυτής.
"Article 15 of Council Regulation (EEC) No 3330/74 of 19 December 1974 must be interpreted as meaning that an import levy is not payable in respect of goods of domestic origin which were stolen when they were placed under the Tl regime before being exported to non-member countries, with a view to obtaining export refunds, where the refunds previously obtained in respect of such exportation have already been reimbursed."
Ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων επιχειρήσεων.
Interpretation of Article 3(2) of Council Directive 77/187/EEC on the approximation of the laws of the Member States relating to the safeguarding of employees' rights in the event of transfers of undertakings, businesses or parts of businesses - Application to a situation where an undertaking entrusts the operation of its canteen to another undertaking - Maintenance of working conditions stipulated by a collective agreement - Time when wages are paid -Alteration in the composition of wages where the total amount thereof remains unchanged.
Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τρίτου τμήματος της 8ης Οκτωβρίου 1992.
Mr Advocate General Van Gerven delivered his Opinion at the sitting of the Third Chamber of the Court on 8 October 1992.
Η οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, εφαρμόζεται σε περίπτωση που η επιχείρηση συνάπτει συμφωνία με άλλη επιχείρηση για την εκμετάλλευση των εστιατορίων του προσωπικού, με ανάληψη του προσωπικού που απασχολείται μόνιμα στο τμήμα αυτό της επιχειρήσεως, κατά το μέτρο που το μεταβιβαζόμενο τμήμα της επιχειρήσεως διατηρεί την ταυτότητα του.
Council Directive 77/187/EEC of 14 February 1977 applies in a case where one undertaking enters into an agreement with another undertaking to operate its staff canteens, taking over staff permanently employed in that part of the undertaking, provided the part of the undertaking transferred retains its identity.
Στο εθνικό δικαστήριο απόκειται να διαπιστώσει τη διατήρηση αυτής της ταυτότητας, ενόψει του συνόλου των πραγματικών περιστατικών που χαρακτηρίζουν την οικεία συναλλαγή.
It is for the national court to establish whether that identity is maintained, taking account of all the factual circumstances surrounding the transaction concerned.
Για να έχει εφαρμογή η οδηγία 77/187/ΕΟΚ, δεν απαιτείται το μεταβιβαζόμενο τμήμα της επιχειρήσεως να περιλαμβάνεται στην παραγωγική δραστηριότητα της επιχειρήσεως.
For Directive 77/187/EEC to apply, it is not necessary for the part of the undertaking transferred to be concerned with the
Η σύνταξη του παρόντος περατώθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1992.
Original version: French Completed on 9 October 1992 Catalogue No: DX-AC-92-025-EN-C
Εβδομάδα από 12 έως 16 Οκτωβρίου 1992 αριθ. 26-92
Week of 12 to 16 October 1992
Συνεκδ. υποθ. C-63/90 και C-67/90
Joined Cases C-63/90 and C-67/90
ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΛΤΙΟ ΣΥΝΤΑΣΣΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΧΕΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΟΥ.
Portuguese Republic and Kingdom of Spain ν Council Agriculture Case C-70/90 Kingdom of Spain ν Council Agriculture Case C-71/90 Kingdom of Spain ν Council Agriculture Case C-73/90 Kingdom of Spain ν Council Agriculture Case C-49/91 Weber Haus ν Finanzamt Freiburg-Land Taxation Case C-50/91 Commerz-Credit-Bank ν Finanzamt Saarbrücken
ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΠΑΝΤΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΤΑΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΣΤΗ "ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ".
THE WORK OF THE INSTITUTION. HOWEVER, ONLY THE COMPLETE TEXT OF THE JUDGMENTS AND OPINIONS PUBLISHED LATER IN THE REPORTS OF CASES BEFORE THE COURT OF JUSTICE AND COURT OF FIRST INSTANCE IS AUTHENTIC.
Υποθ. C-162/91 Tenuta di Bosco κατά Ministero delle Finanze Γεωργία
Taxation Case C-65/91 Commission ν Hellenic Republic Commercial policy Case C-262/91 Commission ν Italian Republic Taxation Case C-162/91 Tenuta di Bosco ν Ministero delle Finanze Agriculture
Υποθ. C-295/92-R Landbouwschap κατά Επιτροπής Κρατικές ενισχύσεις
Case C-295/92-R Landbouwschap ν Commission State aid
Ενώπ ι ον του Πρωτοδ ι κε ί ου
Before the Court of Justice Before the Court of First Instance
Συνεκδ. υποθ. C-63/90 και C-67/90: Πορτογαλική Δημοκρατία και Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου
Joined Cases C-63/90 and C-67/90: Portuguese Republic and Kingdom of Spain ν Council - 13 October 1992
13.10.1992 "Αλιεία - Κανονισμός για την κατανομή των ποσοστώσεων μεταξύ κρατών μελών - Πράξη Προσχωρήσεως της Ισπανίας και της Πορτογαλίας" (Ολομέλεια)
(Fishing - Regulation allocating catch quotas as between Member States - Act of Accession of Spain and Portugal) (Full Court)
Με δικόγραφα που κατέθεσαν στις 14 και στις 16 Μαρτίου 1990, η Πορτογαλική Δημοκρατία και το Βασίλειο της Ισπανίας ζήτησαν την ακύρωση του κανονισμού 4054/89 του Συμβουλίου, για την κατανομή, για το 1990, των ποσοστώσεων αλιείας της Κοινότητας στα ύδατα της Γροιλανδίας.
By applications lodged on 14 and 16 March 1990, the Portuguese Republic and the Kingdom of Spain sought the annulment of Council Regulation (EEC) No 4054/89 allocating for the year 1990 Community catch quotas in the waters of Greenland.
Τα ποσοστά κατανομής που καθορίζονται αναλόγως των αλιευτικών δραστηριοτήτων κατά την περίοδο αναφοράς (1973-1978) βάσει των οποίων αναγνωρίζονται οι συγκεκριμένες ποσότητες, δεν άλλαξαν από το 1983 και χρησιμοποιήθηκαν για όλες τις κατανομές που έγιναν έκτοτε.
In support of their applications, the applicants relied on several grounds based, inter alia, on an infringement of the principle of the relative stability of fishing activities and an infringement of general principles of Community law.
10 Προς στήριξη των προσφυγών τους, τα προσφεύγοντα κράτη επικαλούνται διάφορους λόγους ακυρώσεως που αφορούν μεταξύ άλλων την παραβίαση της αρχής της σχετικής σταθερότητας των αλιευτικών δραστηριοτήτων και την παραβίαση γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου.
The applicants' argument according to which the significant increase in fishing opportunities afforded by Greenland, including in particular 7 500 additional tonnes for cod, ought to have prompted the Council to include the applicants in the allocation, whilst safeguarding the interests of the Member States already in receipt thereof, could not be upheld.
23 Το επιχείρημα των προσφευγόντων ότι η αισθητή αύξηση των δυνατοτήτων αλιείας που προσφέρει η Γροιλανδία, μεταξύ άλλων, κατά 7 500 πρόσθετους τόνους για τον βακαλάο, έπρεπε να ωθήσει το Συμβούλιο να περιλάβει τα κράτη αυτά στην κατανομή, διαφυλάσσοντας συγχρόνως τα συμφέροντα των κρατών μελών που λαμβάνουν ήδη ποσοστώσεις, δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
As the Court had already stated, the principle of the relative stability of fishing activities had to be understood as meaning the maintenance of a fixed percentage for each Member State and not, therefore, the guarantee of a fixed quantity of fish. Under those conditions the principle could not be construed as entailing an obligation on the Council to carry out a fresh allocation, whenever an increase in a given stock was established and that stock had already been subject to allocation.
29 Συγκεκριμένα, όπως έχει κρίνει το Δικαστήριο η αρχή της σχετικής σταθερότητας των δραστηριοτήτων αλιείας έχει την έννοια της διατηρήσεως ενός σταθερού ποσοστού για κάθε κράτος μέλος και όχι δηλαδή την κατοχύρωση μιας καθορισμένης ποσότητας ιχθύων.
The applicants' second argument that their accession to the Community constituted a factor substantially affecting the situation governing the initial allocation of quotas could not be upheld either.
Υπό τις συνθήκες αυτές η αρχή δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως συνεπαγόμενη την υποχρέωση του Συμβουλίου να προβαίνει σε νέα κατανομή οσάκις διαπιστώνεται αύξηση ενός συγκεκριμένου αποθέματος τη στιγμή που το απόθεμα αυτό κατανεμήθηκε με την αρχική κατανομή.
The objective fact of the accession of a State could not in itself produce legal effects, given that the accession conditions were governed by the relevant act, and in the case of Spain and Portugal, the Act of Accession did not affect, as it could
Το δεύτερο επιχείρημα των προσφευγόντων ότι δηλαδή η προσχώρηση τους στην Κοινότητα αποτελεί στοιχείο που επηρεάζει ουσιωδώς την κατάσταση βάσει της οποίας πραγματοποιήθηκε η αρχική κατανομή των ποσοστώσεων είναι και αυτό απορριπτέο.
With regard to the infringement of the principle of non-discrimination, the Court pointed out that inasmuch as the Act of Accession did not alter the existing situation in regard to the allocation of external resources, the acquis communautaire continued to apply. Consequently, new Member States could not invoke circumstances prior to accession including their fishing activities during the reference period or prior thereto in order to avoid the application of the provisions in issue.
Συγκεκριμένα, πρέπει να θεωρηθεί ότι το αντικειμενικό γεγονός της προσχωρήσεως ενός κράτους δεν μπορεί να παραγάγει άνευ ετέρου έννομα αποτελέσματα δεδομένου ότι οι όροι της προσχωρήσεως ρυθμίζονται στην αντίστοιχη πράξη, στην περίπτωση δε της Ισπανίας και της nc—ογαλίας η πράξη προσχωρήσεως οεν έθιξε, όπως ήταν δυνατό να γίνει, την υπάρχουσα κατάσταση όσον αφορά την κατανομή των εξωτερικών αλιευτικών πόρων.
As from their accession they were in the same situation as Member States excluded from allocations by virtue of the principle of the relative stability of fishing activities, reflected as regards agreements entered into prior to accession in the allocation carried out in 1983. That assessment could not be invalidated by the fact that by virtue of accession the new Member States were no longer competent to enter into autonomous agreements, which placed them in a situation identical to that of all the other Member States, or by the fact that they had not received any counterpart for the external resources contributed by them to the Community.
Τέλος, σχετικά με το επιχείρημα της φερομένης ελλιπούς εκμεταλλεύσεως των ποσοστώσεων πρέπει να σημειωθεί ότι στην πραγματικότητα οι δυνατότητες αλιείας που
Finally, as regards the infringement by the Council of the principle of "Community solidarity" which may be inferred from the second paragraph of Article 5 of the Treaty, the Court recalled that the adoption of a legislative enactment by the Council could not constitute an infringement of the obligation imposed on Member States to guarantee the scope and effectiveness of Community law, since the defence by each Member State of its interests within the Council manifestly did not fall within that obligation; nor could it constitute an infringement of the obligation of faithful co-operation incumbent on the Council flua institution.
Καταδικάζει την Πορτογαλική Δημοκρατία και το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
The Portuguese Republic and the Kingdom of Spain are ordered to pay the costs.
Η Επιτροπή, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Ηνωμένο Βασίλειο φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα."
The Commission, the Federal Republic of Germany and the United Kingdom shall bear their own costs.
Υποθ. C-70/90, C-71/90 και C-73/90:
Cases C-70/90, C-71/90 and C-73/90: Kingdom of Spain ν Council - 13.10.1992
Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου 13.10.1992 "Αλιεία - Κανονισμός για την κατανομή των ποσοστώσεων αλιείας μεταξύ κρατών μελών - Πράξη Προσχωρήσεως της Ισπανίας" (Ολομέλεια)
By applications lodged on 19, 20 and 21 March 1990 the Kingdom of Spain sought the annulment of Council Regulations (EEC) Nos 4053/89, 4049/89 and 4051/89 allocating for the year 1990 certain catch quotas amongst the Member States in respect of vessels fishing in the waters of the Faroe Isles, in the exclusive economic zone of Norway and in the zone situated around Jan Mayen and in the waters of Sweden.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
The applications are dismissed.
Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
The Kingdom of Spain is ordered to pay the costs.
Η Επιτροπή, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Ηνωμένο Βασίλειο φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα."
The Commission, the Federal Republic of Germany and the United Kingdom shall bear their own costs. "
0 νενικός εισαγγελέας Carl Otto Lenz ανέπτυΕε τις προτάσεις του στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-63/90 και C-67/90 καθώς και στις υποθέσεις C-70/9ÕT C-71/90 και C-73/90 κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου ^ç 6ης Μαΐου 1992.
Mr Advocate General Lenz delivered his Opinion in Joined Cases C-63/90 and C-67/90 and in Cases C-70/90, C-71/90 and C-73/90 at the sitting of the Court on 6 May 1992.
Πρότεινε δε στο Δικαστήριο:
He proposed that the Court should: dismiss the applications as ill-founded; in each case order the applicants to pay the costs in accordance with Article 69(2) of the Rules of Procedure save for the costs borne, in accordance with Article 69(4), by the Commission and the intervening Member States themselves."
Υποθ. C-49/91: Weber Haus κατά Finanzamt Freiburg-Land
Page 6
13.10.1992 "Συγκεντρώσεις κεφαλαίων - Φόρος εισφοράς - Μεταφορά αποτελεσμάτων χρήσεως" (Πρώτο τμήμα)
By an order of 31 October 1990, which was received at the Court on 4 February 1991, the Bundesfinanzhof (Federal Finance Court) referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Article 4(2)(b) of Directive 69/335/EEC of the Council.
Με Διάταξη της 31η.
Pursuant to that agreement, the limited company transferred its profits to Weber Haus.
Οκτωβρίου 1990 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 4 Φεβρουαρίου 1991, το Bundesfinanzhof υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 2, σημείο β, της οδηγίας 69/335/Ε0Κ του Συμβουλίου.
The Bundesfinanzhof, before which the case came, questioned the compatibility of that provision with Article 4(2)(b) of Directive 69/335.
Πάντως τα μερίδια του ζεύγους W. στην εταιρία SARL κατέχει η εταιρία Weber Haus· η εταιρία αυτή ασκεί επί των μεριδίων αυτών τα σχετικά δικαιώματα και νομιμοποιείται να λαμβάνει τα έσοδα που διανέμονται.
"By virtue of Article 4(2)(b) of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital, a transfer of profits as between two companies having a common shareholder may be subject to capital duty where it is clear from the circumstances of the case that it is a payment made by the shareholder to one of his companies through the intermediary of the other.
Εξάλλου, οι δύο εταιρίες έχουν συνάψει σύμβαση, δυνάμει τηο οποίας τα κέρδη που πραγματοποιεί η SARL πρέπει να μεταβιβάζονται στη Weber Haus.
However, such a transaction may not be subject to capital duty where the company receiving the profits holds shares in the company making the payment."
' εφαρμογή της συμβάσεως αυτής η SARL μετέφερε τα αποτελέσματα χρήσεως της στη
Mr Advocate General F.G. Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the First Chamber on 14 May 1992.
Η διαφορά ήχθη ενώπιον του Bundesfinanzhof που έχει να εξετάσει το ζήτημα αν συμβιβάζεται η διάταξη αυτή με το άρθρο 4, παράγραφος 2, σημείο β, της οδηγίας 69/335.
By order of 31 October 1990, which was received at the Court on 4 February 1991, the Bundesfinanzhof referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Article 7(1)(b) of Council Directive 69/335/EEC.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Commerzbank, one of the shareholders of Europartner, contributed to that company five branches belonging to it.
Πάντως, η πράξη αυτή δεν υπόκειται στον φόρο εισφοράς, όταν η εταιρία στην οποία μεταφέρονται τα κέρδη κατέχει μετοχές της εταιρίας που προβαίνει στη μεταφορά αυτή."
Europartner requested that contribution to be taxed at the reduced rate provided at the time by the German law on the taxation of capital movements.
"Το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β, της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ δεν επιτρέπει τα κράτη μέλη να επιβάλουν φόρο εισφοράς στη μεταφορά αποτελεσμάτων χρήσεως απο μία εταιρία προς μια ένωση προσώπων βάσει συμβάσεως περί μεταφοράς αποτελεσμάτων χρήσεως, οσάκις η εταιρία και ο εταίρος έχουν ένα κοινό μέλος το οποίο εισέφερε προηγουμένως στην εταιρική περιουσία της ενώσεως προσώπων τα δικαιώματα που αντιπροσωπεύουν οι μετοχές του στην εταιρία."
In the event, the Finanzamt took the view that the branches contributed by Commerzbank were not a part of that bank's business to which the lower rate of tax might be applied, since the branches were not entirely autonomous and did not carry on business which was distinct from that of the rest of the undertaking.
Υποθ. C-50/91: Commerz-Credit-Bank κατά Finanzamt Saarbrücken 13.10.1992 "Συγκεντρώσεις κεφαλαίων - Φόρος εισφοράς - 'Εννοια του κλάδου δραστηριότητας -Εισφορά υποκαταστήματος" (Πρώτο τμήμα)
The Bundesfinanzhof, before which the case came, questioned whether the viewpoint of the Finanzamt was in conformity with the abovementioned provision of Directive 69/335.
Με Διάταξη της 31ης Οκτωβρίου 1990 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 4 Φεβρουαρίου 1991, το Bundesfinanzhof υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β, της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
In that connection the Court pointed out that at the material time the contribution of parts of a business was taxed at the reduced rate provided for in Article 7 mentioned above, as stated in Council Directive 73/80/EEC. Such a transaction was subsequently exempted from capital duty by Council Directive 85/303/EEC.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο δίκης μεταξύ των προαναφερθέντων διαδίκων σχετικά με τον συντελεστή με τον οποίο πρέπει να φορολογηθεί μια πράξη που πραγματοποιήθηκε κατά την ίδρυση της εταιρίας Europartner.
It was clear from the preamble to those directives that those arrangements for exemption from taxation were intended to prevent transfers of assets between companies from being impeded by obstacles of a fiscal nature, so as to favour within an undertaking the reorganization of different entities carrying on identical or complementary activities.
Η Commerz-Bank, ένας από τους μετόχους της Europartner, εισέφερε προς την εταιρία αυτή πέντε υποκαταστήματα που της άνηκαν. Η Europartner ζήτησε να φορολογηθεί η εισφορά αυτή με τον μειωμένο συντελεστή που πρόβλεπε τότε ο γερμανικός νόμος περί φορολογίας της κινήσεως κεφαλαίων.
In that connection it had to be stated that the grant of such favourable tax arrangements was not tied to the number of activities carried on at the time of the contribution by the company to which the entity subject to transfer belonged, but to the ability of that entity to contribute by its business to the development of the undertaking to which it was transferred.