natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με το πρώτο ερώτημα του το αιτούν δικαστήριο ερωτά στην ουσία αν το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80 έχει την έννοια ότι ένας Τούρκος υπήκοος ανήκει στη νόμιμη αγορά εργασίας κράτους μέλους και απασχολείται νομίμως, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, οπότε μπορεί να ζητήσει την ανανέωση της ισχύος της αδείας παραμονής του εντός του κράτους μέλους υποδοχής, ενώ είχε λάβει άδεια να εργαστεί σ' αυτό ως μισθωτός μόνο προσωρινά σε συγκεκριμένο εργοδότη, με σκοπό να εξοικειωθεί με την εργασία του και να προετοιμαστεί για την απασχόληση του σε μία από τις θυγατρικές του εργοδότη του στην Τουρκία, οι δε άδειες εργασίας και παραμονής που έλαβε του είχαν χορηγηθεί μόνο προς τον σκοπό αυτό.
It should be noted first that Mr Günaydin, a Turkish migrant worker, was permitted to enter the territory of the Member State concerned and was there lawfully employed under the requisite national permits and without interruption for over three years, in this case as a graduate engineer, by the same employer.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του Günaydin, της συζύγου του και των δύο ανηλίκων τέκνων τους, όλων Τούρκων υπηκόων, και του Freistaat Bayern (ομόσπονδου κράτους της Βαυαρίας) σχετικά με την άρνηση παρατάσεως της ισχύος της αδείας παραμονής του Günaydin στη Γερμανία.
The questions were raised in the course of a dispute between Mr Günaydin, together with his wife and their two minor children, all Turkish nationals, and Freistaat Bayern concerning the refusal to extend Mr Günaydin's permit to reside in Germany.
Επί του πρώτου ερωτήματος
In order to ascertain whether such a worker is duly registered as belonging to the labour force of a Member State for the purposes of Article 6(1) of Decision No 1/80 it must be determined first of all, in accordance with settled case-law,
Προκειμένου να κριθεί αν ένας τέτοιος εργαζόμενος μπορεί να θεωρηθεί (»ς ανήκων στη νόμιμη αγορά εργασίας κράτους μέλους, κατά την έννοια τ < ον διατάξεοιν του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80, κατά πάγια νομολογία, πρέπει να εξεταστεί καταρχάς αν η έννομη εργασιακή σχέση του ενδιαφερομένου αναπτύσσει τα αποτελέσματα της στο έδαφος κράτους μέλους ή αν συνδέεται αρκετά στενά με το εν λόγ(ι) έδαφος, λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τον τόπο προσλήψεως του Τούρκου υπηκόου, το έδαφος επί του οποίου ή από το οποίο ασκείται η μισθωτή δραστηριότητα και την εθνική νομοθεσία που εφαρμόζεται στους τομείς του εργατικού δικαίου και του δικαίου της κοινωνικής ασφαλίσεως.
whether the legal relationship of employment of the person concerned can be located within the territory of a Member State or retains a sufficiently close link with that territory, taking account in particular of the place where the Turkish national was hired, the territory on or from which the paid employment is pursued and the applicable national legislation in the field of employment and social security law.
Όμως, σε μια τέτοια κατάσταση όπως αυτή του προσφε\ > γοντος της κύριας δίκης, η προϋπόθεση αυτή πληρούται αδιαμφισβήτητα.
In a situation such as that of the plaintiff in the main proceedings, that condition is undeniably satisfied.
Ωστόσο, το άρθρο 6, παράγραφος 1, δεν μπορεί να ερμηνευθεί έτσι ώστε να παρέχεται η δυνατότητα σε κράτος μέλος να τροποποιεί μονομερώς το περιεχόμενο του συστήματος της βαθμιαίας ενσωματώσεως των Τούρκων υπηκόων στην αγορά εργασίας του κράτους μέλους υποδοχής, στερώντας τον εργαζόμενο, στον οποίο έχει επιτραπεί η είσοδος στο έδαφος του και ο οποίος άσκησε εκεί πραγματική και ουσιαστική οικονομική δραστηριότητα για διάστημα άνω των τριάμισι ετών, από δικαιώματα που του παρέχουν σταδιακά οι τρεις περιπτώσεις της διατάξεως αυτής, σε συνάρτηση με τη διάρκεια της μισθωτής δραστηριότητας.
None the less, Article 6(1) cannot be construed as permitting a Member State to modify unilaterally the scope of the system of gradual integration of Turkish workers in the host State's labour force, by denying a worker who has been permitted to enter its territory and who has lawfully pursued a genuine and effective economic activity for more than three-and-a-half years the rights which the three indents of that provision confer on him progressively according to the duration of his employment.
Στη ιτυνέχεια πρέπει να καθοριστεί αν ο εργαζόμενος έχει συνάψει δεσμούς σχέσεως εργασίας που συνεπάγεται την άσκηση πραγματικής και ουσιαστικής οικονομικής δραστηριότητας, προς όφελος άλλου ατόμου και υπό την καθοδήγηση του, έναντι της οποίας λαμβάνει αμοιβή.
Next, it should next be ascertained whether the worker is bound by an employment relationship covering a genuine and effective economic activity pursued for the benefit and under the direction of another person for remuneration.
Μια τέτοια ερμηνεία θα είχε ως αποτέλεσμα να στερηθεί της ουσίας της η απόφαση 1/80 και να αναιρεθεί πλήρως η πρακτική αποτελεσματικότητα της.
There is nothing to prevent a Member State from permitting Turkish nationals to enter and reside there only in order to enable them to follow within its territory specific vocational training, in particular in the context of a contract of apprenticeship.
Πράγματι, τίποτα δεν εμποδίζει ένα κράτος μέλος να επιτρέπει την είσοδο και την παραμονή στο έδαφος ενός Τούρκου υπηκόου για να του παράσχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει εκεί πρόγραμμα ειδικής επαγγελματικής επιμορφώσεως, ιδίως στο πλαίσιο συμβάσεως μαθητείας.
As regards the question whether a worker such as the appellant in the main proceedings has been legally employed in the host Member State within the meaning of Article 6(1) of Decision 1/80, it is settled case-law that legal employment presupposes a stable and secure situation as a member of the labour force of a Member State and, by virtue of this, implies the existence of an undisputed right of residence.
Έτσι, τα κράτη μέλη δεν έχουν την ευχέρεια να εξαρτούν από όρους ή να περιορίζουν την άσκηση συγκεκριμένων και ανεπιφύλακτων δικαιωμάτων που οι Τούρκοι υπήκοοι, οι οποίοι πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις, αντλούν από την απόφαση 1/80.
Nevertheless, in a case such as that at issue in the main proceedings, a Turkish worker who, at the end of his vocational training, is in paid employment with the sole purpose of becoming acquainted with and preparing for work in a managerial capacity in one of the subsidiaries of the undertaking which employs him must be considered to be bound by a normal employment relationship where, in genuinely and effectively pursuing an economic activity for the benefit and under the direction of his employer, he is entitled to the same conditions of work and pay as those which may be claimed by workers who pursue within the undertaking in question identical or similar activities, so that his situation is not objectively different from that of those other workers.
'Οσον αφορά το αν ένας εργαζόμενος όπως ο προσφεύγων της κύριας δίκης εργάστηκε νομίμως εντός του κράτους μέλους υποδοχής, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80, πρέπει να υπενθυμιστεί η πάγια νομολογία, κατά την οποία ο νόμιμος χαρακτήρας της απασχολήσεως προϋποθέτει μια σταθερή και όχι πρόσκαιρη κατάσταση στην αγορά εργασίας ενός κράτους μέλους και, ως εκ τούτου, συνεπάγεται ότι υπάρχει μη αμφισβητούμενο δικαίωμα παραμονής.
As regards the case at issue in the main proceedings, the Turkish worker's right to reside in the host Member State was not disputed and his situation was not insecure and thus likely to be called in question at any time, since he had been authorized in November 1986 to pursue genuine and effective paid employment in that State until 30 June 1990 without interruption and therefore his legal situation was secure throughout that period.
Ωστόσο, στην περίπτωση που ο Τούρκος εργαζόμενος, μετά το πέρας της επαγγελματικής του εκπαιδεύσεως, εργάζεται ως μισθωτός με μοναδικό σκοπό την εξοικείωση του και την προετοιμασία του για την ανάληψη διευθυντικών καθηκόντων σε θυγατρική της εταιρίας που τον απασχολεί, πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει συνάψει συνήθεις δεσμούς εργασιακής σχέσεως, καθόσον αυτός, ασκώντας πραγματικά και ουσιαστικά τις οικονομικές δραστηριότητες προς όφελος και υπό την καθοδήγηση του εργοδότη του, διέπεται από τους ίδιους όρους εργασίας και αμοιβής όπ < ος και οι εργαζόμενοι που ασκούν εντός της εν λόγιο επιχειρήσεως τις ίδιες ή παρόμοιες οικονομικές δραστηριότητες και, επομένως, η κατάοταιτή του δεν διακρίνεται αντικειμενικά από εκείνη των τελευταίων αυτών εργαζομένων.
Admittedly, as the law stands at present, Decision No 1/80 does not encroach upon the competence of the Member States to refuse Turkish nationals the right of entry into their territories and to take up first employment, nor does it preclude those Member States, in principle, from regulating the conditions under which they work for up to one year as provided
Σε μια περίπτωση όπως αυτή της υποθέσεως της κύριας δίκης, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το δικαίωμα παραμονής του Τούρκου εργαζομένου
A worker employed in such circumstances in a Member State must accordingly be considered to have been legally employed there within the meaning of Article 6(1) of Decision No 1/80 and, provided he satisfies its conditions, may therefore rely directly on the rights conferred by the various indents of that provision.
Με το ε ρ (Γ) τ η μ α αυτό, το Bundesverwaltungsgericht ερωτά στην ουσία αν το γεγονός ότι ένας Τούρκος εργαζόμενος επιθυμεί να παρατείνει την παραμονή του στο κράτος μέλος υποδοχής, ενώ είχε ρητά δεχθεί τον περιορισμό της και είχε εκφράσει την πρόθεση του να επιστρέψει στην Τουρκία μετά την άσκηση μισθωτής δραστηριότητας εντός του οικείου κράτους μέλους με σκοπό να τελειοποιήσει τις επαγγελματικές του ικανότητες, είναι ικανό να στερήσει τον ενδιαφερόμενο από δικαιώματα που απορρέουν από το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80.
restriction and declared his intention of returning to Turkey after having been employed in the Member State concerned for the purpose of perfecting his vocational skills, is such as to deprive the person concerned of the rights deriving from Article 6(1) of Decision No 1/80.
Συναφώς, δεν μπορεί να αντιταχθεί ότι ο οικείος εργαζόμενος είχε λάβει εντός του κράτους μέλους υποδοχής μόνο προσωρινές και υπό όρους άδειες παραμονής ή/και εργασίας.
In order to give a reply to that question, it must be stated, first of all, that a Turkish worker such as Mr Günaydin cannot be deprived of the rights acquired under Decision No 1/80 on the sole ground that he is placing reliance in the host Member State on the provisions of Article 6(1) of that decision, whereas he had initially agreed to the restriction of his permit to reside in that Member State.
Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό πρέπει να σημειωθεί, πρώτον, ότι ένας Τούρκος εργαζόμενος όπως ο Günaydin δεν μπορεί να στερηθεί τα δικαιώματα που του παρέχονται βάσει της αποφάσεως 1/80 με μόνη αιτιολογία ότι επικαλείται εντός του κράτους μέλους υποδοχής τις διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως αυτής, ενώ είχε δεχθεί αρχικά τον περιορισμό της αδείας παραμονής του εντός του κράτους μέλους αυτού.
The fact that such permits were granted to the person concerned for a specific purpose which the genuine and effective paid employment in question sought to achieve is not, therefore, capable of depriving a worker who satisfies the conditions laid down in Article 6(1) of the progressive rights which that provision confers upon him.
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, δεν εξαρτά την αναγνώριση των δικαιωμάτων που χορηγεί στους Τούρκους εργαζομένους από καμία προϋπόθεση αναγόμενη στους λόγους για τους οποίους είχε αρχικώς χορηγηθεί άδεια εισόδου, εργασίας και παραμονής.
Second, an application based on Article 6(1) cannot, in principle, be considered improper because the worker previously expressed his intention to leave the territory of the host Member State upon completion of his preparation for the post which he intended to take up in his country of origin.
Δεύτερον, αίτημα στηριζόμενο στο εν λόγω άρθρο 6, παράγραφος 1, δεν μπορεί, καταρχήν, να θεωρηθεί καταχρηστικό για τον λόγο ότι ο εργαζόμενος είχε εκδηλώσει στο παρελθόν την πρόθεση του να εγκαταλείψει το έδαφος του κράτους μέλους υποδοχής μετά το πέρας της προετοιμασίας του για την εκτέλεση της εργασίας την οποία δήλωσε ότι θα αναλάβει στη χώρα καταγωγής του.
In the circumstances, the worker cannot be prevented from relying on rights acquired under Decision No 1/80 on the ground that he allegedly stated that he wished to pursue his professional career in his country of origin after being employed for several years in the host Member State with a view to perfecting his vocational skills and that he initially accepted the restriction placed upon his permit to reside in that State.
Επομένως, το γεγονός ότι οι άδειες αυτές χορηγήθηκαν στον ενδιαφερόμενο για συγκεκριμένο μόνο σκοπό, στον οποίο απέβλεπε η άσκηση της εν λόγω πραγματικής και ουσιαστικής μισθοπής δραστηριότητας, δεν μπορεί να στερήσει τον εργαζόμενο που πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, από τα δικαιώματα τα οποία του χορηγούνται σταδιακά δυνάμει της διατάξεως αυτής.
In such circumstances, it is only if the national court establishes that the Turkish worker made the statement that he wished to leave the host Member State after a specified period with the sole intention of inducing the competent authorities to issue the requisite permits on false premisses that he can be deprived of the rights flowing from Article 6(1) of Decision No 1/80.
Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορούν να αμφισβητηθούν τα δικαιώματα τα οποία ο εργαζόμενος αντλεί από την απόφαση 1/80, επειδή αυτός δήλωσε ότι ήθελε να συνεχίσει την επαγγελματική του σταδιοδρομία στη χώρα καταγωγής του μετά από εργασία μερικών ετών στο κράτος μέλος υποδοχής, με σκοπό να τελειοποιήσει τις επαγγελματικές του ικανότητες, καθώς και επειδή δέχθηκε σε ένα πρώτο στάδιο τον περιορισμό της εντός του κράτους αυτού αδείας του παραμονής.
Article 6(1) of Decision No 1/80 of 19 September 1980 on the development of the Association, adopted by the Association Council established by the Association Agreement between the European Economic Community and Turkey, is to be interpreted as meaning that a Turkish national who has been lawfully employed in a Member State for an uninterrupted period of more than three years in a genuine and effective economic activity for the same employer and whose employment status is not objectively different to that of other employees employed by the same employer or in the sector concerned and exercising identical or comparable duties, is duly registered as belonging to the labour force ofthat State and L· legally employed within the meaning of that provision. A Turkish national in that situation may therefore seek the renewal of his permit to reside in the host Member State notwithstanding the fact that he was permitted to take up paid employment there only temporarily with a specific employer for the purpose of
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
acquainting himself with and preparing for employment in one of its subsidiaries in Turkey, and obtained work and residence permits for that purpose only.
Το γεγονός ότι ένας Τούρκος εργαζόμενος επιθυμεί να παρατείνει την παραμονή τον στο κράτος μέλος νποδοχής ενώ είχε δεχθεί ρητά τον περιορισμό της δεν αποτελεί κατάχρηση.
The fact that a Turkish worker wishes to extend his stay in the host Member State, although he expressly accepted its restriction, does not constitute an abuse of rights.
Το ότι ο εν λόγω εργαζόμενος εξέφρασε την πρόθεση του να επιστρέψει στην Τουρκία μετά την άσκηση μισθωτής δραστηριότητας εντός του οικείου κράτους με σκοπό την τελειοποίηση των επαγγελματικών του ικανοτήτων δεν είναι ικανό να στερήσει τον ενδιαφερόμενο από δικαιώματα απορρέοντα από το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80, παρά μόνον αν το αιτούν δικαστήριο διαπιστώσει ότι αυτός προέβη στη δήλωση αυτή με μοναδικό σκοπό να λάβει, παρά τις ισχύουσες διατάξεις άδειες εργασίας και παραμονής εντός του κράτους μέλους υποδοχής»
The fact that he declared his intention of returning to Turkey after having been employed in the Member State for the purpose of perfecting his vocational skiUs is not such as to deprive him of the rights deriving from Article 6(1) of Decision No 1/80 unless it is established by the national court that that declaration was made with the sole intention of improperly obtaining work and residence permits for the host Member State. '
Ο γενικός εισαγγελέας Μ.Β. Elmer ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 29ης Απριλίου 1997.
Advocate General M.B. Elmer delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 29 April 1997.
Πρότεινε ιπο Δικαστήριο να αποφανθεί (ος εξής:
He proposed that the Court should reply as follows:
«Το άρθρο 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, του Συμβουλίου Συνδέσεο > ς που συστάθηκε στο πλαίσιο της Συμφωνίας Συνδέσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, η οποία υπογράφηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1963 στην Άγκυρα και εγκρίθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας με την απόφαση 64/732/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 1963, έχει την έννοια ότι
'Article 6(1) of Decision No 1/80 of the Council of Association established by the Agreement creating an Association between the European Economic Community and Turkey, signed on 12 September 1963 in Ankara and concluded, approved and confirmed on behalf of the Community by Decision 64/732/EEC of the Council of 23 December 1963, must be interpreted as meaning that a Turkish worker who is in paid employment under the general conditions of the right to work and for a salary consistent with the general conditions of remuneration with an employer in a Member State and who is not subject to any particular rule of employment as an apprentice or under a similar scheme, must be regarded as having a post as a duly registered member of the labour force in the Member State concerned, even though the initial reason for engaging him was to train him so that after working for the employer for a number of years he would be able to take up a post with a subsidiary of the employer established in Turkey, that Member States cannot, by imposing temporal or other restrictions on a Turkish national's residence and work permits, prevent him from acquiring the rights which he derives from that provision, and that periods of activity completed by a Turkish worker on the basis of a residence permit obtained by fraud cannot be regarded as "legal" employment.'
συνίστατο αρχικώς στην προετοιμασία του ενδιαφερομένου προκειμένου να αναλάβει, μετά από μερικά έτη απασχολήσεως στον εργοδότη, θέση εργασίας σε ανήκουσα στον εργοδότη θυγατρική εταιρία στην Τουρκία, ort τα κράτη μέλη δεν μπορούν, χορηγώντας άδεια διαμονής και εργασίας στους Τούρκους υπηκόους με χρονικούς ή άλλους περιορισμούς, να εμποδίζουν τον ενδιαφερόμενο να αποκτά τα δικαιώματα που παρέχει η διάταξη αυτή, και
(EEC-Turkey Association Agreement —Decision of the Council of Association —Freedom of movement for workers — Meaning of 'duly registered as belonging to the labour force of a Member State' and 'legal employment' — Residence permit restricted to temporary employment as a specialist chef for a specific employer — Periods not covered by a residence and/or work permit — Calculation of periods of employment) (Sixth Chamber)
OTC οι περίοδοι απασχολήσεως τις οποίες συμπλήρωσε Τούρκος εργαζόμενος εντός κράτους βάσει άδειας διαμονής, την οποία έλαβε κατόπιν εξαπατήσεως, δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι συνιστούν "νόμιμη" απασχόληση.»
Second, it should be borne in mind that the Court has consistently held that the rights which the three indents of Article 6(1) confer on Turkish workers in regard to employment necessarily imply the existence of a right of residence for the person concerned, since otherwise the right of access to the labour market and the right to work as an employed person would be deprived of all effect.
Υποθ. C-98/96 Kasim Ertanir κατά Land Hessen Εξωτερικές σχέσεις
The questions were raised in the course of a dispute between Mr Ertanir, a Turkish national, and Land Hessen, concerning the refusal to extend his permit to reside in Germany.
30 Σεπτεμβρίου 1997
The second and third questions raised by the Verwaltungsgericht Darmstadt must be considered in the light of those principles.
Με διάταξη της 29ης Φεβρουαρίου 19%, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 26 Μαρτίου 1996, το Verwaltungsgericht Darmstadt υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 6 της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεο)ς της 19ης Σεπτεμβρίου 1980 (στο εξής: απόφαση 1/80).
The first of those questions concerns the scope of Article 6(3) of Decision No 1/80, according to which the procedures for applying Article 6(1) are to be those established under national rules. It is settled case-law that that provision merely clarifies the obligation incumbent on the Member States to take such administrative measures as may be necessary for the implementation of Article 6, without empowering them to make conditional or restrict the application of the precise and unconditional right which the provision grants to Turkish workers.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του Ertanir, Τούρκου υπηκόου, και του Land Hessen (ομόσπονδου κράτους της 'Εσσης) σχετικά με την άρνηση παρατάσεως της ισχύος της αδείας παραμονής του στη Γερμανία.
It then asks whether a Turkish national is duly registered as belonging to the labour force of a Member State and is legally employed, within the meaning of Article 6(1) of Decision No 1/80, so that he may seek the renewal of his permit to reside in the host Member State, even though he was advised when the work and residence permits were granted that they were granted for a maximum of three years and only for specific work, in this case as a specialist chef, for a specific employer.
Με το δεύτερο και το τρίτο ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ερωτά καταρχάς αν το άρθρο 6, παράγραφος 3, της αποφάσεως 1/80 έχει την έννοια ότι επιτρέπει σε ένα κράτος μέλος να θεσπίσει εθνική ρύθμιση η οποία στερεί από ολόκληρες κατηγορίες Τούρκων διακινούμενων εργαζομένων, όπως οι ειδικευμένοι μάγειροι, τη δυνατότητα επικλήσεως των δικαιωμάτων που παρέχονται από τις τρεις περιπτώσεις της παραγράφου 1 του άρθρου αυτού.
Even though, as the law now stands, Decision No 1/80 does not in any way affect the competence of the Member States to refuse the entry into their territories of Turkish nationals and to take up their first employment, and does not, in principle, preclude those Member States from determining the conditions under which they work for up to one year as provided for in the first indent of Article 6(1) of that decision, Article 6(3) merely provides that the competent authorities of the Member States may adopt such national legislation as may be required for the application of the rights conferred on Turkish workers by paragraphs (1) and (2) of that provision.
Στη συνέχεια, ερωτά αν ένας Τούρκος υπήκοος ανήκει στη νόμιμη αγορά εργασίας κράτους μέλους και αν εργάζεται εκεί νομίμως, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80, οπότε μπορεί να ζητήσει την ανανέωση της αδείας παραμονής του στο κράτος μέλος
However, that provision cannot be construed as reserving to the Member States the power to adapt as they please the rules governing Turkish
υποδοχής, όταν είχε ειδοποιηθεί τη στιγμή της χορηγήσεως των αδειών εργασίας και παραμονής ότι αυτές του χορηγηγούνται για μέγκττο διάστημα τριών ετών και αποκλειστικά για την άσκηση συγκεκριμένης δραστηριότητας, εν προκειμένω εκείνης του ειδικευμένου μαγείρου, σε κατονομαζόμενο εργοδότη.
workers already integrated in their labour force, permitting them to adopt unilaterally measures preventing certain categories of workers who already satisfy the conditions of Article 6(1) from benefiting from the progressively more extensive rights enshrined in the three indents of that paragraph.