natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για να πιστοποιηθεί αν ένας νόμος που θεσπίζει τέλος επί της αποθεματοποιήσεως της ζάχαρης, όπως ο lageravgiftslag, αντιβαίνει ή όχι προς τις κοινοτικές διατάξεις περί της κοινής οργανώσεως αγορών στον τομέα της ζάχαρης, πρέπει να εξετασθεί αν ο νόμος αυτός αφορά αντικείμενο που ρυθμίζεται εξαντλητικά από την κοινοτική ρύθμιση ή αν εμποδίζει την ομαλή λειτουργία των μηχανισμών της κοινής οργανώσεως αγορών, ιδίως μέσω του τρόπου με τον οποίο επηρεάζει τη διαμόρφωση των τιμών ή τη διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων.
As regards the sugar forming part of the normal carryover stocks, Regulation No 3300/94 provides that the provisions of Regulation No 1785/81 concerning the self-financing of the sector or the system of export refunds are not to apply to quantities of sugar produced before 1 July 1995 in the new Member States, since the entire sugar output of those States was produced under national arrangements and much of the sugar produced had already been disposed of before 1 January 1995.
Ως προς τη ζάχαρη που βρίσκεται εντός των ορίων των κανονικών αποθεμάτων μεταφοράς, ο κανονισμός 3300/94 προβλέπει ότι οι διατάξεις του κανονισμού 1785/81 περί του καθεστώτος οατ:οχρηματοδοτήσεως του τομέα ή περί του καθεστώτος των επιστροφών λόγω εξαγωγής δεν εφαρμόζονται για τις ποσότητες ζάχαρης που παρήχθησαν στα νέα κράτη μέλη πριν από την 1η Ιουλίου 1995, άπαξ η παραγωγή ζάχαρης στα
'Articles 137(2) and 145(2) of the Act concerning the conditions of accession of the Kingdom of Norway, the Republic of Austria, the Republic of Finland and the Kingdom of Sweden and the adjustments to the Treaties on which the European Union is founded, Articles 39 and 40 of the EC Treaty, Council Regulation (EEC) No 1785/81 of 30 June 1981 on the common organization of the markets in the sugar sector and Commission Regulation (EC) No 3300/94 of 21 December 1994 laying down transitional measures in the sugar sector following the accession of Austria, Finland and Sweden do not preclude a State acceding to the European Union from adopting on the eve of its accession, legislation introducing a levy on sugar being then held in stock within that State.'
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Advocate General A La Pergola delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 17 June 1997.
Ο γενικός εισαγγελέας Α. La Pergola ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 17ης Ιουνίου 1997.
The Act of Accession of Austria, Finland and Sweden, in particular Articles 137(2), 145(2) and 149(1), must be interpreted as meaning that the fact that a new Member State of the Union imposes a domestic levy on normal transitional storage of sugar under the terms of the Swedish law on the storage levy, as amended, and in the conditions in which that law was adopted, does not constitute a prohibited transitional measure.
«Η Πράξη Προσχωρήσεως της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας, ιδίως δε τα άρθρα 137, παράγραφος 2, 145, παράγραφος 2, και 149, παράγραφος 1, έχουν την έννοια ότι δεν αυνιιπά απαγορευόμενο μεταβατικό μέτρο το γεγονός ότι ένα νέο κράτος μέλος της Ενώσεως επιβάλλει τέλος επί της μεταβατικής συνήθους αποθεματοποιήσεως της ζάχαρης, όπως ο σουηδικός νόμος περί του τέλους αποθεματοποιήσεως, όπως ισχύει τροποποιημένος, και υπό τις περιστάσεις υπό τις οποίες θεσπίστηκε.
measure under consideration, of very short duration, is intended to be imposed just once on the surpluses made by the agricultural producers concerned purely as a result of accession and since the amount of the tax is fixed so as to correspond with the rise in market prices expected as a result of accession itself.
Προδικαστική
(EEC) No 1612/68 condition)
«Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 — Παροχή ανεργίας — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1612/68 Κοινωνικό πλεονέκτημα — Διάκριση λόγω ιθαγενείας — Προϋπόθεση κατοικίας* (Πέμπτο τμήμα) παροχή προβλεπόμενη για τους εργαζομένους στον τομέα της γεωργίας που καθίστανται άνεργοι συνεπεία μέτρων παύσεως της καλλιέργειας αρόσιμων γαιών του πρώην εργοδότη τους.
Preliminary ruling (Regulation (EEC) No 1408/71 - Unemployment benefit - Regulation - Social advantage — Discrimination based on nationality — Residence (Fifth Chamber)
Ο Meints, γερμανικής ιθαγένειας, εργάστηκε σε μια ολλανδική γεωργική εκμετάλλευση, ενώ είχε την κατοικία του στη Γερμανία.
That application was rejected by decision of 28 August 1991 on the ground that, not being resident in the Netherlands, Mr Meints was not entitled to any benefit.
Με παρεμπίπτουσα απόφαση της 22ας Φεβρουαρίου 1996, το Nederlandse Raad van State υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, καθώς και του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968.
By interlocutory decision of 22 February 1996, the Nederlandse Raad van State (Netherlands Council of State) referred for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Article 4 of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971, as amended and updated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983 (OJ 1983 L 230, p. 6), and of Article 7 of Regulation (EEC) No 1612/68 of the Council of 15 October 1968.
Κατόπιν μέτρων που έλαβε ο πρώην εργοδότης του για την παύση της καλλιέργειας αρόσιμων γαιών, ο Meints έχασε την εργασία του και, επομένως, έλαβε παροχή ανεργίας στη Γερμανία.
Those questions were raised in the context of a dispute between Mr Meints and the Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (Minister for Agriculture, Nature Conservancy and Fisheries) concerning the Minister's refusal to grant Mr Meints a benefit payable to agricultural workers made redundant following the setting aside of land belonging to their former employer.
Επιπλέον, ζήτησε από τις ολλανδικές αρχές να του χορηγήσουν παροχή βάσει του συστήματος αποζημιώσεως.
In his appeal, he submits, essentially, that the refusal to grant him the benefit in issue on the ground that he is resident in Germany is incompatible with either Regulation No 1408/71 or Regulation No 1612/68. Question 1
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του Meints και του Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (Υπουργού Γεωργίας, Διαχειρίσεως των Φυσικών Πόρων και Αλιείας), σχετικής με την άρνηση του Υπουργού να χορηγήσει στον Meints
By this question, the national court seeks to know, in substance, whether Regulation No 1408/71 applies to a compensation scheme, such as that in issue in the main proceedings, under which agricultural workers, whose contract of employment has been terminated as a result of the setting aside of land belonging to their
αντικατάσταση του απολεσθέντος λόγω της ανεργίας μισθού προς κάλυψη των αναγκών συντηρήσεως του ανέργου.
reorganization made necessary by the Community legislation, in this case the setting aside oí arable land. It is thus intended as a redundancy payment made from public funds in the context of support measures relating to cessation of economic activities.
Το αίτημα αυτό απορρίφθηκε με απόφαση της 28ης Αυγούστου 1991 για τον λόγο ότι, δεδομένου ότι δεν είχε την κατοικία του οτις Κάτω Χώρες, ο Meints δεν δικαιούνταν παροχής.
former employer, receive a benefit in the form of a single payment, the amount of which is determined solely by the age of the recipient and which must be repaid if the recipient is reemployed by his former employer within 12 months following the termination of his contract of employment.
Αυτό δεν συμβαίνει με παροχή όπως η υπό κρίση στη διαφορά της κύριας δίκης που χαρακτηρίζεται από το σύνολο των ακολούθων στοιχείων.
Question 2
Πρώτον, ο δικαιούχος της εν λόγω παροχής υποχρεούται να την επιστρέψει εάν εισέλθει εκ νέου στην υπηρεσία του πρώην εργοδότη του εντός δώδεκα μηνών από τη λήξη της συμβάσεως εργασίας.
A benefit such as that in issue in the main proceedings cannot be regarded as relating to one of the risks expressly listed in Article 4(1) of Regulation No 1408A71.
Με δικόγραφο της 6ης Μαρτίου 1995, ο Meints άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Nederlandse Raad van State.
Of the branches of social security listed in that article, only that relating to unemployment benefits could be relevant here.
Ενώπιον του δικαστηρίου αυτού υποστηρίζει, κατ' ουσίαν, ότι η άρνηση να του χορηγηθεί η επίδικη παροχή λόγω του ότι έχει την κατοικία του στη Γερμανία είναι ασυμβίβαστη είτε προς τον κανονισμό 1408/71 είτε προς τον κανονισμό 1612/68.
By the first part of its second question, the national court seeks to know, in substance, whether a benefit which, like that in issue in the main proceedings, takes the form of a single payment to agricultural workers whose contract of employment has been terminated as a result of the setting aside of land belonging to their former employer may be classified as a social advantage within the meaning of Article 7(2) of Regulation No 1612/68.
Δεύτερον, ούτε το δικαίωμα λήψεως της παροχής ούτε το ποσό της εξαρτώνται από τη διάρκεια της ανεργίας, επειδή, για να υφίσταται σχετικό δικαίωμα, αρκεί να έχει λήξει η παλαιά σύμβαση εργασίας και ο δικαιούχος να βρίσκεται σε ανεργία όταν λάβει την παροχή.
In order to be classified as an 'unemployment benefit' within the meaning of Article 4(l)(g) of Regulation No 1408/71, a benefit must be intended to replace the remuneration lost by reason of unemployment and thereby provide for the maintenance of the unemployed person.
Επί του πρώτου ερωτήματος
That is not the case with regard to a benefit such as that in issue in the main proceedings, which is defined by the following characteristics.
Τρίτον, η επίδικη παροχή δεν καταβάλλεται περιοδικώς, αλλά καταβάλλεται εφάπαξ και συνίσταται σε ένα σταθερό ποσό που ποικίλλει αποκλειστικά ανάλογα με την ηλικία του αιτούντος.
Firstly, the recipient of the benefit in issue must repay it if he is reemployed by his former employer within 12 months following the termination of his contract of employment.
Με το ερώτημα αυτό, το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν ο κανονισμός 1408/71 έχει εφαρμογή επί συστήματος αποζημιώσεως, όπως αιττό για το οποίο πρόκειται στη διαφορά της κύριας δίκης, δυνάμει του οποίου εργαζόμενοι (παν γεο > ργικό τομέα, των οποίων η σύμβαση ι ργασίας έληξε λόγω παύσεως της καλλιέργειας
It has consistently been held that 'social advantages'should be interpreted as meaning all advantages which, whether or not linked to a contract of employment, are generally granted to national workers because of their objective status as workers or by virtue of the mere fact of their residence on the national territory, and whose extension to workers who are nationals of other Member States therefore seems likely to facilitate the mobility of such workers within the Community.
Επιπλέον, ο σκοπός της αντιστοιχεί προς τον σκοπό της αποζημιώσεως λόγω απολύσεως που καλύπτεται από δημόσιους πόρους στο πλαίσιο μέτρων συνοδευτικών της παύσεως οικονομικών δραστηριοτήτων.
Furthermore, as the Court held in Lair ν Universität Hannover migrant workers are guaranteed certain rights linked to the status of worker even when they are no longer in an employment relationship.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
Thirdly, the benefit in issue is not a recurrent payment but is paid as a single fixed sum varying only in relation to the age of the applicant.
Μία παροχή, όπως αυτή για την οποία πρόκειται στη διαφορά της κύριας δίκης, δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι αναφέρεται σε έναν από τους κινδύνους που απαριθμούνται ρητώς στο άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71.
A benefit such as that in issue, the payment of which is dependent on the prior existence of an employment relationship which has recently come to an end, meets those conditions, since entitlement to the benefit is intrinsically linked to the recipients' objective status as workers.
Πράγματι, μεταξύ των κλάδων κοινωνικής ασφαλίσεως που αναφέρονται σ* αυτό το άρθρο μόνον αυτός που αφορά τις παροχές ανεργίας θα μπορούσε να έχει σημασία εν προκειμένω.
Fourthly, that benefit is paid in addition to the unemployment benefits provided for under the national social security scheme, the right to which is merely one of the conditions for payment.
Όμως, για να χαρακτηριστεί ως «παροχή ανεργίας»· κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, στοιχείο ζ', του κανονισμού 1408/71, μία παροχή πρέπει να σκοπεί στην
By the second part of its second question, the national court seeks to know, in substance, whether a Member State may make payment of a social advantage within the meaning of Article 7(2) of Regulation No 1612/68 dependent on the
2, ιδιότητα των δικαιούχων ως του αντικειμενική εργαζομένων.
condition that recipients be resident within its territory.
του άρθρου 7, κανονισμού 1612/68.
is a consequent risk that it will place the former at a particular disadvantage (O'Flynn, cited above, paragraph 20).
Επί της προϋποθέσεως της κατοικίας
This is true of a residence condition such as that in issue in the main proceedings, which can be more easily met by national workers than by those from other Member States.
Με το δεύτερο σκέλος του δεύτερου ( ρωτήματος, το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν κράτος μέλος μπορεί να εξαρτά τη χορήγηση κοινωνικού πλεονεκτήματος κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 1612/68 από την προϋπόθεση ότι οι δικαιούχοι του έχουν την κατοικία τους στο εθνικό έδαφος αυτού του κράτους.
Unless it is objectively justified and proportionate to its aim, a provision of national law must be regarded as indirectly discriminatory if it is intrinsically liable to affect migrant workers more than national workers and if there
Μία παροχή, όπως η υπό κρίση, η χορήγηση της οποίας εξαρτάται από την προηγούμενη ύπαρξη σχέσεως εργασίας που έληξε πρόσφατα πληροί τις προϋποθέσεις αυτές.
A benefit which takes the form of a single payment to agricultural workers whose contract of employment has been terminated as a result of the setting aside of land belonging to their f ormer employer is to be classified as a social advantage within the meaning of Article 7(2) of Regulation (EEC) No 1612/68 of the Council of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community.
Αυτό συμβαίνει με την περίπτωση της προϋποθέσεως της κατοικίας, όπως η υπό κρίση στη διαφορά της κύριας δίκης, η οποία πληρούται ευκολότερα από τους ημεδαπούς εργαζομένους παρά από τους εργαζομένους των άλλων κρατών μελών.
A Member State may not make payment of a social advantage within the meaning of Article 7(2) of Regulation No 1612/68 dependent on the condition that recipients be resident within its territory.'
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 16 September 1997.
Μία παροχή η οποία, όπως η νπό κρίση στη διαφορά της κύριας δίκης καταβάλλεται εφάπαξ στους εργαζομένους στον γεωργικό τομέα των οποίων η σύμβαση εργασίας έχει λήξει λόγω παύσεως της καλλιέργειας αρόσιμων γαιών του
(2) A benefit under the compensation scheme must be considered to be a social advantage within the meaning of Article 7(2) of Regulation No 1612/68. In that regard, the condition requiring the worker concerned to be resident in the Netherlands is to be considered to be a distinction on grounds of nationality, prohibited by Article 7 of that regulation.'
Ενα κράτος μέλος δεν μπορεί να εξαρτά τη χορήγηση κοινωνικού πλεονεκτήματος κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 1612/68 από την προϋπόθεση ότι οι δικαιούχοι του έχουν την κατοικία τους στο εθνικό έδαφος αυτού του κράτους·
(Failure of a Member State to fulfil its obligations requirement for the owner) (Fifth Chamber) activity, each Member State must, in exercising its powers for the purpose of defining the conditions for the grant of its 'nationality' to a vessel, comply with the prohibition of discrimination against nationals of Member States on grounds of nationality, and that a condition which stipulates that where a vessel is owned or chartered by natural persons they must be of a particular nationality and, in the case of a company, the shareholders and directors must be of that nationality is contrary to Article 52 of the Treaty.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:
Access to leisure activities available in that State is a corollary to freedom of movement.
Εν προκειμένω η επιβολή της προϋποθέσεως ότι ο ενδιαφερόμενος εργαζόμενος έχει την κατοικία του στις Κάτω Χώρες πρέπει να θεωρηθεί ως απαγορευόμενη από το άρθρο 7 του κανονισμού αυτού διάκριση λόγω ιθαγενείας.»
The Court concluded that registration by such a national of a pleasure craft in the host Member State falls within the scope of the Community provisions relating to freedom of movement for persons.
Υποθ. C-62/96 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Although the Hellenic Republic replied to that reasoned opinion, the Commission was not satisfied with the reply concerning the conditions for granting Greek nationality to vessels of all types and lodged this application.
«Παράβαση κράτους μέλους — Εγγραφή πλοίων στα νηολόγια — Προϋπόθεση της ιθαγενείας του πλοιοκτήτη» (Πέμπτο τμήμα)
Secondly, the argument of the Hellenic Government that its legislation is not an obstacle to the activities of nationals of other Member States is not relevant under the second paragraph
των υπηκόων των κρατών μελών λόγω της ιθαγενείας τους και ότι αντίκειται προς το άρθρο 52 της Συνθήκης η προϋπόθεση σχετικά με την ύπαρξη συγκεκριμένης ιθαγενείας όσον αφορά τα φυσικά πρόσωπα που είναι πλοιοκτήτες, κύριοι ή ναυλωτές πλοίου ή, στην περίπτωση εταιρίας, μέτοχοι και διευθύνοντες σύμβουλοι της.
of Article 52 of the Treaty. As the Court found in its judgment in Factortame and Others, cited above, freedom of establishment includes, in the case of nationals of a Member State, 'the right to take up and pursue activities as self-employed persons ... under the conditions laid down for its own nationals by the law of the country where such establishment is effected ...'.
Η Ελληνική Δημοκρατία απάντησε στην αιτιολογημένη αυτή γνώμη.
Advocate General G. Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 25 September 1997.
Όπως έχει δεχθεί ήδη το Δικαστήριο στην απόφαση της 25ης Ιουλίου 1991, Factortame κ.λπ., η ελευθερία εγκαταστάσεως περιλαμβάνει, για τους υπηκόους των κρατών μελών, «την ανάληψη και την άσκηση μη μισθωτών δραστηριοτήτων (...) σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ορίζονται από τη νομοθεσία της χώρας εγκαταστάσεως για τους δικούς της υπηκόους (...)».
1 declare that, by maintaining in force legislative provisions which restrict the right to registration in the Greek shipping registers and the right to the Greek flag to vessels more than half the shares in which are owned by Greek nationals or owned by Greek legal persons more than half of whose capital is held by Greek nationals, the Hellenic Republic has failed to fulfil its obligations under Articles 6, 48, 52, 58 and 221 of the EC Treaty, Article 7 of Regulation (EEC) No 1251/70 of the Commission of 29 June 1970 on the right of workers to remain in the territory of a Member State after having been employed in that State and Article 7 of Council Directive 75/34/EEC of 17 December 1974, order the Hellenic Republic to pay the costs.'
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
Case C-137/96 Commission of the European Communities ν Federal Republic of Germany Approximation of laws
συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό με εκείνες της οδηγίας, ότι η τελική επεξεργασία του σχεδίου τροποποιήσεως κατέστη περίπλοκη εξαιτίας ορισμένων δυσχερειών ερμηνείας κα., τέλος, ότι η εναρμόνιση στο εμπόριο φυτοπροοτατευτικών προϊόντων, όπως αυτή προβλέπεται οτο άρθρο 10 της οδηγίας, δεν μπορεί να αναπτύξει κανένα αποτέλεσμα εφόσον καμιά δραστική ουσία δεν έχει ακόμη καταχωρηθεί στο παράρτημα Ι της οδηγίας αυτής.
(Failure of a Member 91/414IEEC) (Fifth Chamber) already contains provisions which broadly overlap with those of the Directive; that completion of the draft amendment has been complicated by certain difficulties of interpretation; and, lastly, that the harmonization of trade in plant protection products, as provided for in Article 10 of the Directive, cannot produce any effects so long as no active substances have been listed in Annex I to the Directive.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 24 Απριλίου 1996, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991 (στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ
By application lodged at the Court Registry on 24 April 1996, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by not adopting within the period prescribed all the laws, regulations and administrative provisions necessary for the transposition into domestic law of Council Directive 91/414/EEC of 15 July 1991 (hereinafter 'the Directive'), the Federal Republic of Germany has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty.
Βάσει του άρθρου 23, παράγραφος 1, της οδηγίας, τα κράτη μέλη οφείλουν να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις για να συμμορφωθούν με την οδηγία εντός προθεσμίας δύο ετών από την ημερομηνία κοινοποιήσεως της.
Pursuant to Article 23(1) of the Directive, the Member States must bring into force the provisions necessary to comply with the Directive within two years following notification thereof.
Επί του πρώτου σημείου, αρκεί η παρατήρηση ότι η ισχύουσα γερμανική νομοθεσία ουδαμώς μπορεί να θεωρηθεί ως διασφαλίζουσα τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, αφού το άρθρο 23, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, επιβάλλει ρητά στα κράτη μέλη να θεσπίσουν διατάξεις οι οποίες περιλαμβάνουν μνεία της οδηγίας αυτής ή οι οποίες συνοδεύονται από μια τέτοια μνεία.
On the first point, suffice it to note that the German legislation in force cannot in any way be regarded as ensuring transposition of the Directive, which, in Article 23(1), second subparagraph, expressly requires the Member States to adopt provisions containing a reference to that Directive or accompanied by such reference.
Η Επιτροπή εξέδωσε στις 3 Οκτωβρίου 1994 αιτιολογημένη γνώμη με την οποία κατέληξε στο ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις της και την κάλεσε να λάβει τα αναγκαία μέτρα εντός προθεσμίας δύο μηνών.
The Commission then issued a reasoned opinion on 3 October 1994 to the effect that the Federal Republic of Germany had failed to fulfil its obligations and calling on it to take the necessary measures within two months.
Επειδή η Επιτροπή δεν έκρινε ικανοποιητική την απάντηση της Γερμανικής Κυβερνήσεως άσκησε την παρούσα προσφυγή.
Finding the German Government's reply of 10 November 1994 unsatisfactory, the Commission brought the present proceedings.
Δεύτερον, η Επιτροπή προέβαλε, χωρίς να αντικρουστεί από τη Γερμανική Κυβέρνηση, ότι μία μόνο δυσχέρεια εφαρμογής τής έχει επισημανθεί, σχετικά με έναν κανόνα του άρθρου 13 της οδηγίας, η οποία μπορούσε ενδεχομένως να διευθετηθεί σε εθνικό επίπεδο και η οποία, εν πάση περιπτώσει, ουδόλως εμπόδισε ή καθυστέρησε τη μεταφορά της διατάξεως αυτής στο εσωτερικό δίκαιο των άλλων κρατών μελών.
Secondly, the Commission explained — and the German Government did not demur — that it had been advised of only one difficulty in the way of implementation, concerning a rule laid down in Article 13 of the Directive, which could be settled at national level and which in any case did not in any way prevent or delay transposition of that provision in the other Member States.
Η Γερμανική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί ότι η οδηγία δεν έχει ακόμη μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο και εκθέτει ότι προσπαθεί να επιταχύνει την υιοθέτηση, προς τούτο, του σχεδίου πρώτης τροποποιήσεως του Pflanzenschutzgesetz (νόμου περί φυτοϋγειονομικής προστασίας).
The German Government does not deny that the Directive has not yet been transposed into domestic law and states that it is making every effort to expedite the adoption of the draft first amendment to the Pflanzenschutzgesetz (Law on Plant Health Protection).