10 — Στην υπόθεση De Peijper, το ολλανδικό δικαστήριο είχε ρωτήσει το Δικαστήριο: 1) αν το άρθρο 30 της Συνθήκης ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι είναι ασυμβίβαστο με αυτό ένα εθνικό μέτρο το οποίο εξαρτά τη χορήγηση AKA φαρμάκου από την εκ μέρους του παράλληλου εισαγωγέα προσκόμιση στην αρμόδια αρχή εγγράφων ομοίων με εκείνα που είχε ήδη υποβάλει ο κατασκευαστής ή ο αναγνωρισμένος εισαγωγέας του, όταν: i) το εν λόγω φαρμακευτικό προϊόν, παρασκευαζόμενο κατά τρόπο ενιαίο και έχον καθοριομένη επίσης ποιοτική και ποσοτική σύνθεση, κυκλοφορεί νομίμως σε περισσότερα κράτη μέλη βάσει αντιστοίχου αριθμού κανονικών αδειών, ii) σε καθένα από τα εν λόγω κράτη μέλη, η αρμόδια αρχή κατέστησε πασίγνωστη με επίσημες δημοσιεύσεις τη χορήγηση AKA, iii) επιχειρηματίας εγκατεστημένος σε ένα από αυτά τα κράτη μέλη ο οποίος προτίθεται να εισαγάγει παράλληλα το εν λόγω φαρμακευ­τικό προϊόν, μπορεί να λάβει τα στοιχεία σχετικά με την παρασκευή και την ποιοτική και ποσοτική σύνθεση του μόνον αν ο παραγωγός η οι αναγνωρισμένοι αντιπρόσωποι του στο κράτος εισαγωγής είναι διατεθειμένοι να του τα παράσχουν, και iv) οι υγειονομικές αρχές αυτού του κράτους διαθέτουν ήδη τα σχετικά έγγραφα, τα οποία κατατέθηκαν προηγουμένως προς στήριξη της αιτήσεως AKA, και 2) αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα εξακολουθεί να ισχύει ακόμη και όταν μεταξύ του προϊόντος του οποίου έχει επιτραπεί η κυκλοφορία στο κράτος μέλος εισαγωγής και του ομωνύμου προϊόντος που αποτελεί αντικείμενο παράλληλης εισαγωγής από άλλο κράτος μέλος υφίστανται διαφορές (ως προς τη διαδικασία παρασκευής ή την ποιοτική και ποσοτική σύνθεση), οι οποίες εντο­ύτοις είναι τόσο δεντερεύονσας σημασίας «που μπορεί να υποτεθεί ότι ο κατασκευαστής δημιουργεί ή εφαρμόζει (...) τις διαφορές αυτές με τον πρόδηλο και αποκλειστικό σκοπό να τις χρησιμοποιήσει (...) για να εμποδίσει και για να παρεμβάλει εμπόδια στη δυνατότητα παράλληλης εισαγωγής του φαρμακευτικού ιδιοσκευάσματος (βλ. προμνημονευθείσα απόφαση De Peijper, υποσημείωση 7, σκέψεις 10, 11 και 33).
10 — In De Peijper, the Netherlands judge asked the Court (I) whether Article 30 of the EC Treaty was to be interpreted as meaning that a national measure which makes the grant of the MA for a medicinal product subject to the condition that the parallel importer must provide the competent authority with documents identical to those already lodged by the manufacturer or his exclusive concessionaire is compatible with that article, where: (i) the medicinal product in question, prepared in accordance with uniform methods and having a homogeneous qualitative and quantitative composition, is marketed in one or more Member States on the basis of proper authorisations, (ii) in each of those Member States the competent authority has informed third parties of the grant of the MA by means of appropriate official publication, (iii) an operator established in one of those Member States who intends making parallel imports of the medicinal product in question can obtain the data concerning the preparation and qualitative and quantitative composition of it only if the producer or official distributors in the importing State are prepared to provide him with them, and (iv) the health authorities of that State already hold the relevant documents, produced at an earlier stage in support of the application for the MA; and (II) whether the answer given to the first question was also valid where there were differences between the product authorised in the Member State of importation and the product of the same name imported in parallel from another Member State (differences concerning the manufacturing processes or the qualitative and quantita tive composition), which were irrelevant such that 'it is likely that the manufacturer... [had the]... exclusive intention of using the differences... in order to prevent or impede the possibility of the parallel importation' (see De Pei/per, cited in footnote 7, paragraphs 10, 11 and 33).