natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην προκειμένη περίπτωση, όταν ασκήθηκαν οι προσφυγές επί των υποθέσεων Τ­189/95 και Τ­39/96, η Επιτροπή δεν είχε εκδώσει καμία μερική απόφαση δυνάμενη να ερμηνευθεί ως συνεπαγόμενη απόρριψη του αιτήματος περί λήψεως προσωρινών μέτρων.
In this case, however, when the applications in Cases T-189/95 and T-39/96 were made, the Commission had not adopted any partial decision capable of being interpreted as an implied refusal of the application for interim measures.
Επομένως, είναι απα­ράδεκτα τα αιτήματα περί ακυρώσεως φερομένης σιωπηρής αποφάσεως απορρί­ψεως του αιτήματος περί λήψεως προσωρινών μέτρων.
Accordingly, the claim for annulment of an alleged implied refusal of the application for interim measures is inadmissible.
Επί του αιτήματος ακυρώσεως της αποφάσεως της 5ης Ιουνίου 1996 περί απορ­ρίψεως της καταγγελίας (υπόθεση Τ­123/96)
Application for annulment of the decision of 5 June 1996 dismissing the complaint (Case.T-123/96)
Ο πρώτος λόγος θεμελιώνεται στην παράβαση ουσιωδών τύπων και ειδικότερα στις δικονομικές εγγυήσεις, ο δεύτερος στην παραβίαση της Συνθήκης, ο τρίτος στην πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση εκ μέρους της Επιτροπής κατά την
In its submissions, the applicant essentially put forward four pleas in law: first, breach of essential procedural requirements and, more particularly, of procedural guarantees; secondly, infringement of the Treaty; thirdly, manifest error of
31 Κατά τη συζήτηση ακροατηρίου, η προσφεύγουσα προέβαλε δύο νέους λόγους ακυρώσεως, αρυομένους, αντιστοίχως, από το ότι η παρέλευση μη εύλογης προ­θεσμίας μεταξύ της καταγγελίας της και της προσβαλλομένης αποφάσεως αρκούσε για να δικαιολογήσει την ακύρωση της και από το ότι η απόφαση δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη.
31 At the hearing the applicant raised two new pleas in law, namely that the unreasonable length of time which elapsed between its complaint and the contested decision is sufficient to justify annulling that decision and that the decision did not contain an adequate statement of reasons.
Κατ' αρχάς, πρέπει να εξεταστούν από κοινού ο πρώτος και ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως, καθώς και οι δύο λόγοι που προεβλήθησαν κατά τη συζήτηση ακροατηρίου και αποσκοπούν κατ' ουσίαν στην επιβεβαίωση ότι η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις της όσον αφορά την αντιμετώπιση της καταγγελίας.
It is appropriate to begin by considering together the first and second pleas and the two pleas raised at the hearing which are basically that the Commission failed to fulfil its obligations as regards treatment of the complaint.
Επί των αρνομένων από την παραβίαση εκ μέρους της Επιτροπής των υποχρεώσεων της ως προς την αντιμετώπιση της καταγγελίας λόγων ακυρώσεως
The Commission's failure to fulfil its obligations as regards treatment of the complaint
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, ο οποίος θεμελιώνεται στην παράβαση ουσιωδών τύπων και, ιδίως, των δικονομικών εγγυήσεων, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν προέβη σε εμπεριστατωμένη και αμερόληπτη εξέταση της καταγγελίας της όπως όφειλε να πράξει.
By its first plea, namely breach of essential procedural requirements, and in particular of procedural guarantees, the applicant is criticising the Commission for having failed to carry out a careful and impartial examination of its complaint which it was under a duty to do.
Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως έχει τρία σκέλη.
The second plea falls into three parts.
Με το πρώτο, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη συνισταμένη στην αλλοίωση αποδεικτικών στοιχείων που της προσκομίστηκαν.
The first part is the applicant's argument that the Commission committed a manifest error by distorting the sense of the evidence submitted to it.
Η Επιτροπή παρέλειψε να τα εξετάσει σοβαρά, επιπλέον δε τα υποτίμησε.
The Commission did not examine that evidence seriously nor, furthermore, did it give it adequate weight.
Με τον τρόπο αυτό, η Επιτροπή υπέ­πεσε σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση όσον αφορά την αποδεικτική ισχύ των εν λόγω αποδεικτικών στοιχείων.
The Commission therefore committed a manifest error of assessment of the probative value of that evidence.
Με το δεύτερο σκέλος του λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση του κοινοτικού συμφέ­ροντος.
The second part of the plea is the applicant's claim that the Commission committed a manifest error of assessment of the Community interest.
Με το τρίτο σκέλος του λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα επικαλείται πρόδηλη πλάνη ως προς τον εντοπισμό του κέντρου βάρους της παραβάσεως και ως προς την αρμοδιότητα των γαλλικών δικαστικών και διοικητικών αρχών.
The third part of the plea alleges manifest error as regards the location of the centre of gravity of the infringement and as to the jurisdiction of the French courts and administrative authorities.
Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι εμπίπτει στην εξουσία της, και μάλιστα στα πλαίσια του καθήκοντός της, να κάνει κατά προτεραιότητα χρήση των μέσων που διαθέτει αποκλειστικά και μόνο για τις υποθέσεις που εμφανίζουν επαρκώς κοινοτικό ενδιαφέρον.
The Commission points out that it is entitled, even under a duty, to prioritise its resources and to allocate them only to cases where there is a sufficient Community interest.
Εξάλλου, αμφισβητεί το παραδεκτό του αρυομένου από παράβαση των δικονο­μικών εγγυήσεων και ουσιωδών τύπων λόγου, με το αιτιολογικό ότι είναι αστήρικτες οι αιτιάσεις της προσφεύγουσας.
It further challenges the admissibility of the plea of breach of essential procedural requirements and of procedural guarantees on the ground that the applicant's complaints are not substantiated.
Οι υποχρεώσεις της Επιτροπής, οσάκις αυτή επιλαμβάνεται καταγγελίας, έχουν προσδιοριστεί με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου, επιβε­βαιωθείσα εσχάτως με την απόφαση του Δικαστηρίου της 4ης Μαρτίου 1999 στην υπόθεση C­119/97 Ρ, Ufex κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. I­1341, σκέψεις 86 επ.).
The Commission's obligations when a complaint is referred to it have been laid down in settled case-law of the Courts of Justice and First Instance, most recently confirmed by the Court of Justice in Case 119/97 Ρ Ό f ex and Others v Commission [1999] ECR I-1341, paragraph 86 et seq.
40 Όπως προκύπτει, ιδίως, από την ως άνω νομολογία, η Επιτροπή μπορεί, οσάκις αποφασίζει να προσδώσει διαφορετικό βαθμό προτεραιότητας στις διάφορες καταγγελίες των οποίων επιλαμβάνεται, όχι μόνο να ορίζει τη σειρά με την οποία πρόκειται να εξεταστούν οι καταγγελίες αλλ' επίσης και να απορρίπτει καταγγελία λόγω ελλείψεως επαρκούς κοινοτικού συμφέροντος προς συνέχιση της εξετάσεως της υποθέσεως (βλ. επίσης απόφαση του Πρωτοδικείου της 24ης Ιανουαρίου 1995 στην υπόθεση Τ­5/93, Tremblay κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ.
40 It is clear from that case-law, inter alia, that, where the Commission assigns different priorities to the complaints submitted to it, it is entitled not only to decide the order in which the complaints are examined but also to reject a complaint for lack of a sufficient Community interest in further investigation of the case.
II­185, σκέψη 60).
(See also judgment in Case T-5/93 Tremblay and Others ν Commission [1995] ECR II-185, paragraph 60.)
41 Πάντως, η διακριτική εξουσία που διαθέτει συναφώς η Επιτροπή δεν είναι απε­ριόριστη.
41 The discretion enjoyed by the Commission for that purpose is not unlimited, however.
'Ετσι, η Επιτροπή υπόκειται σε υποχρέωση αιτιολογίας όταν αρνείται να δώσει συνέχεια στην εξέταση καταγγελίας, η δε ως άνω αιτιολογία πρέπει να είναι αρκούντως ακριβής και λεπτομερής ώστε να επιτρέψει στο Πρωτοδικείο να ασκήσει αποτελεσματικό έλεγχο επί της ασκήσεως εκ μέρους της Επιτροπής της εξουσίας να καθορίζει προτεραιότητες (βλ. προαναφερθείσα απόφαση Ufex κ.λπ. κατά Επι­τροπής, σκέψεις 89 έως 95).
Therefore, the Commission is under an obligation to state reasons if it declines to continue with the examination of a complaint, and the reasons stated must be sufficiently precise and detailed to enable the Court of First Instance effectively to review the Commission's use of its discretion to define priorities (Ufex and Others ν Commission, cited above, paragraphs 89 to 95).
Ο έλεγχος αυτός δεν οδηγεί κατ' ανάγκη σε υποκα­τάσταση του Πρωτοδικείου στην εκ μέρους της Επιτροπής εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος, αλλά στοχεύει στο να ελεγχθεί αν η επίδικη απόφαση στηρίζεται σε ανακριβή πραγματικά περιστατικά και αν εκδόθηκε κατά πλάνη περί το δίκαιο, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ή κατά κατάχρηση εξουσίας (βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 18ης Σεπτεμβρίου 1992 στην υπόθεση Τ­24/90, Automec κατά Επιτροπής, Συλλογή 1992, σ. II­2223, σκέψη 80).
That review may not lead the Court to substitute its assessment of the Community interest for that of the Commission but focuses on whether or not the contested decision is based on materially incorrect facts, or is vitiated by an error of law, a manifest error of appraisal or misuse of powers (Case T-24/90 Automec ν Commission [1992] ECR II-2223, paragraph 80).
Ενόψει των ανωτέρω αρχών, πρέπει να εξεταστούν ο πρώτος και δεύτερος λόγος ακυρώσεως της προσφεύγουσας, καθώς και οι λόγοι που προβλήθηκαν κατά τη συζήτηση ακροατηρίου.
It is appropriate to examine the applicant's first and second pleas, and the pleas raised at the hearing, in the light of those principles.
Όσον αφορά το παραδεκτό του πρώτου λόγου ακυρώσεως, πρέπει να υπομνηστεί ότι το Πρωτοδικείο μπορεί να εξετάζει αυτεπαγγέλτως την παράβαση ουσιωδών τύπων και, ιδίως, των δικονομικών εγγυήσεων που παρέχει η κοινοτική έννομη τάξη (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Μαΐου 1991, C­291/89, Interhotel κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991, σ.
As regards the admissibility of the first plea, it must be pointed out that the Court may of its own motion consider the question of infringement of essential procedural requirements and, in particular, of the procedural guarantees conferred by Community law (see Case C-291/89 Interhotel ν Commission [1991] ECR I-2257, paragraph 14).
I­2257, σκέψη 14), σκέψη που ισχύει και όσον αφορά τον αρυόμενο από την ανεπαρκή αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως λόγο ο οποίος προβλήθηκε κατά τη συζήτηση ακροατηρίου.
This also applies to the plea raised at the hearing as to the inadequacy of the statement of reasons in the contested decision.
Στην προκειμένη περίπτωση, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η απόφαση της 5ης Ιουνίου 1996 παραθέτει με σαφήνεια τους νομικούς και πραγματικούς λόγους που οδήγησαν την Επιτροπή στο συμπέρασμα ότι δεν συντρέχει επαρκές κοινοτικό συμφέρον.
In this case, the Court finds that the decision of 5 June 1996 clearly sets out the considerations of law and fact which led the Commission to the conclusion that there was not a sufficient Community interest.
Επομένως, είναι αβάσιμη η αρυόμενη από την παραβίαση του καθήκοντος αιτιο­λογήσεως αιτίαση.
Consequently, the complaint of breach of the duty to provide reasons is unfounded.
Η αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως καταδεικνύει περαιτέρω ότι η Επι­τροπή εξέτασε με προσοχή τα στοιχεία που επικαλέστηκε η προσφεύγουσα, καθώς και, σύμφωνα με όσα επέβαλε εν προκειμένω μια αμερόληπτη ανάλυση, τις παρατηρήσεις της PSA επί του αιτήματος της αναφορικά με τις αιτιάσεις που περιελάμβανε η καταγγελία της.
The statement of reasons in the contested decision also shows that the Commission carefully considered both the applicant's evidence and, as was necessary in this case for an impartial analysis, the observations it asked PSA to submit on the criticisms in the complaint.
Κατόπιν αυτού, είναι αβάσιμη η αρυόμενη από το γεγονός ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση της να εξετάσει με την ενδεδειγμένη προσοχή την καταγγελία αιτίαση.
The complaint that the Commission failed in its duty to consider the complaint with due care is therefore unfounded.
Όσον αφορά τον προβληθέντα κατά τη συζήτηση ακροατηρίου λόγο ακυρώσεως, ο οποίος θεμελιώνεται στην ενώπιον της Επιτροπής διάρκεια της διαδικασίας, πρέπει να υπομνηστεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, απαγορεύεται η προβολή νέων λόγων κατά τη διάρκεια της δίκης, εκτός αν αυτοί στηρίζονται σε νομικά και πραγματικά στοιχεία που ανέκυψαν κατά τη διαδικασία.
As regards the plea raised at the hearing relating to the duration of the procedure before the Commission, it must be borne in mind that, under Article 48(2) of the Rules of Procedure, new pleas in law may not be introduced in the course of the proceedings unless they are based on matters of law or of fact which come to light in the course of the procedure.
Δεδομένου ότι ο παρών λόγος ακυρώσεως δεν αποτελεί ανάπτυξη λόγου που προβλήθηκε προηγουμένως, ευθέως ή σιωπηρώς, με το εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο και δεν συνδέεται στενά με τον λόγο αυτόν, πρέπει να κριθεί, συνακόλουθα, ως απαράδεκτος.
This plea, which cannot be regarded as elaborating directly or by implication on a plea already put forward in the original application and closely connected therewith, must be declared inadmissible.
Εξάλλου, ενόψει των περιστάσεων της παρούσας υποθέσεως, δεν απαιτείται η αυτεπάγγελτη εξέταση του οικείου λόγου ακυρώσεως.
Nor is there any need in the circumstances of this case for the Court to examine this plea of its own motion.
Ακολούθως, όσον αφορά το πρώτο σκέλος του δευτέρου λόγου, το οποίο θεμελιώ­νεται στο ότι δεν ελήφθη υπόψη η αποδεικτική ισχύς των στοιχείων που προσκόμισε η προσφεύγουσα, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η τελευταία προσκόμισε, ως παράρτημα της καταγγελίας της και στο πλαίσιο της μεταγενέστερης αλληλο­γραφίας της με την Επιτροπή, αφενός, διάφορα έγγραφα με τα οποία γίνεται λόγος για τις δυσχέρειες που αντιμετώπισε για την παράδοση οχημάτων εκ μέρους των αποκλειστικών αντιπροσώπων της PSA που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη, ιδίως στην Ιταλία και τις Κάτω Χώρες, αφετέρου, έγγραφα σκοπούντα στο να καταδειχθεί ότι η PSA κατέβαλε προσπάθεια στεγανοποιήσεως των αγορών
As regards, next, the first part of the second plea, namely failure to take account of the probative value of the evidence submitted by the applicant, the applicant produced, annexed to its complaint and during its subsequent correspondence with the Commission, various documents demonstrating the difficulties it encountered in obtaining delivery of vehicles from PSA dealers established in other Member States, particularly Italy and the Netherlands, on the one hand,
Στον βαθμό που τα εν λόγω δικόγραφα επισυνάφθηκαν ως παραρτήματα της καταγγελίας, η PSA τα σχολίασε κατά τρόπο εμπεριστατωμένο προκειμένου να καταρρίψει τις αιτιάσεις της προσφεύγουσας.
To the extent that those documents were annexed to the complaint, PSA commented on them in detail in order to refute the applicant's claims.
Η PSA αμφισβήτησε ιδίως ότι παρεμποδίζει τη δραστηριότητα των ενδιαμέσων που ενεργούν σύμφωνα με το άρθρο 3, σημείο 11, του κανονισμού 123/85.
In particular, PSA denied impeding the activities of intermediaries acting in conformity with Article 3(11) of Regulation No 123/85.
Κατά την εκτίμηση της περί της αποδεικτικής ισχύος των προσκομισθέντων από την προσφεύγουσα στοιχείων, η Επιτροπή δεν έλαβε θέση επί της διαφοράς μεταξύ της τελευταίας και της PSA όσον αφορά την ερμηνεία των εν λόγω εγγράφων.
In its assessment of the probative value of the evidence submitted by the applicant, the Commission did not express a view as to the difference of opinion between the applicant and PSA in relation to the interpretation of those documents.
Έκρινε ότι αμφότερες οι απόψεις ήσαν αποδεκτές, ήτοι ότι οι αρνήσεις πωλήσεως που προέβαλε το δίκτυο της PSA στόχευαν ενδεχομένως τους εντεταλμένους ενδιαμέσους ή αποκλειστικά τους ανεξάρτητους μεταπωλητές.
It considered that both cases were arguable, namely that the refusals to sell on the part of PSA's network could have applied to authorised agents or only to independent resellers.
Η εκτίμηση αυτή δεν είναι προδήλως εσφαλμένη.
That assessment is not manifestly erroneous.
Τα στοιχεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα αποτέλεσαν επίσης αντικείμενο ευλογοφανούς εξηγήσεως εκ μέρους της PSA, υπό την έννοια ότι η τελευταία αντιτασσόταν αποκλειστικά στη δραστηριότητα των ανεξαρτήτων μεταπωλητών, γεγονός που δεν αντίκειται στο δίκαιο του ανταγωνισμού.
In addition, PSA provided a plausible explanation of the matters put forward by the applicant, namely that PSA was merely opposing the activities of independent resellers, which is not contrary to competition law.
Επομένως, η Επιτροπή δεν μπορούσε να θεωρεί εν προκειμένω ότι είχε αποδειχθεί παράβαση (βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 21ης Ιανουαρίου 1999 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ­185/96, Τ­189/96 και Τ­190/96, Riviera auto service κ.λπ. κατά Επι­τροπής, Συλλογή 1999, σ. II­93, σκέψη 47).
The Commission was therefore not entitled to consider that a breach was established in this case (see Joined Cases T-185/96, T-189/96 and T-190/96 Riviera Auto Service and Others ν Commission [1999] ECR 11-93, paragraph 47).
Επιβάλλεται επίσης η διευκρίνιση ότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν πάσχει πρόδηλη πλάνη περί τη δραστηριότητα της προσφεύγουσας.
Nor is the contested decision vitiated by manifest error as to the applicant's activities.
Πράγματι, η Επιτροπή δεν θεμελιώνει την απόρριψη της καταγγελίας στη διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα δεν ασκούσε αποκλειστικώς τη δραστηριότητα του ενδιαμέσου αλλά και εκείνη του ανεξάρτητου μεταπωλητή.
The reason for the Commission's dismissal of the complaint was not that it found the applicant to be acting not only as an authorised intermediary but also as an independent reseller.
Οι διευκρινίσεις της προσφεύγουσας κατά τη συζήτηση ακροατηρίου σχετικά με τους δεσμούς της με την εταιρία Sodima δεν αποτελούν επαρκή στοιχεία ώστε να καταδείξουν ότι ασκεί αποκλειστικά δραστηριότητα παραγγελιοδόχου, εφόσον τα ως άνω στοιχεία προσκομίστηκαν μόλις κατά τη συζήτηση ακροατηρίου, μέσω απλών δηλώσεων του δικηγόρου της, και δεν προκύπτουν από δικόγραφα προσκομισθέντα στο Πρωτοδικείο.
The applicant's explanations at the hearing of its relationship with Sodima are not sufficient to show that it acts as an authorised agent only, since those factors were only presented at the hearing and merely through statements by its lawyer; they do not emerge from the documents submitted to the Court.
51 Επομένως, είναι αβάσιμη η αρυόμενη από πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση ως προς την αποδεικτική ισχύ των αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισε η προσφεύγουσα αιτίαση.
51 Accordingly, the complaint that there was a manifest error of appraisal in regard to the probative value of the evidence submitted by the applicant is unfounded.
Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος του ως άνω λόγου ακυρώσεως, το οποίο θεμελιώ­νεται σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος προς εξέ­ταση της καταγγελίας, εναπόκειται, ιδίως, στο Πρωτοδικείο να ελέγξει αν προκύπτει από την απόφαση ότι η Επιτροπή στάθμισε τη σημασία της προσβολής που ενδέχεται να επιφέρει στη λειτουργία της κοινής αγοράς η φερομένη παράβαση, την πιθα­νότητα να αποδειχθεί η ύπαρξη της και την έκταση των μέτρων έρευνας που απαιτούνται για να εκπληρώσει η Επιτροπή, υπό τις βέλτιστες προϋποθέσεις, την αποστολή της να μεριμνά για την τήρηση των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ) (βλ. προαναφερθείσα απόφαση Automec κατά Επιτροπής, σκέψη 86, προαναφερθείσα απόφαση Tremblay κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 62, και προαναφερθείσα απόφαση Riviera auto service κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 46).
As regards the second part of the plea, alleging an error on the part of the Commission in its evaluation of the Community interest in investigating the complaint, the Court must, inter alia, examine whether it is clear from the decision that the Commission balanced the significance of the alleged infringe­ment as regards the functioning of the common market, the probability of its being able to establish the existence of the infringement and the extent of the investigative measures required for it to perform, under the best possible conditions, its task of making sure that Articles 85 and 86 of the EC Treaty (now Articles 81 EC and 82 EC) are complied with (see Automec ν Commission, paragraph 86, of the EC Treaty Tremblay and Others ν Commission, paragraph 62 and Riviera Auto Service and Others ν Commission, paragraph 46)
Συναφώς, η Επιτροπή δεν μπορεί, οσάκις καθορίζει τη σειρά προτεραιότητας κατά την αντιμετώπιση των καταγγελιών που επιλαμβάνεται, να θεωρεί ότι αποκλείονται εκ των προτέρων από το πεδίο δράσεως της ορισμένες καταστάσεις που εμπίπτουν στην αποστολή που της έχει ανατεθεί με τη Συνθήκη.
In that respect, it is not open to the Commission, when deciding the order of priority for dealing with the complaints brought before it, to regard as excluded from its field of action, without any analysis, certain situations which fall within the sphere of the task entrusted to it by the Treaty.
Η Επιτροπή οφείλει, ιδίως, να εκτιμά σε κάθε περίπτωση τη σοβαρότητα των φερομένων παραβιάσεων του ανταγωνισμού (βλ. προαναφερθείσα απόφαση Ufex κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψεις 92 και 93).
The Commission is in particular required to assess in each case how serious the alleged interferences with competition are (see Ufex and Others ν Commission, paragraphs 92 and 93).
Η προσβαλλομένη απόφαση δεν περιέχει κανένα ενδεικτικό στοιχείο ικανό να επιτρέψει την υπόθεση ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της ότι η προσαπτομένη στην PSA συγκεκριμένη συμπεριφορά, σκοπούσα στην παρεμπόδιση των παραλλήλων εισαγωγών οχημάτων εκ μέρους των εντεταλμένων ενδιαμέσων, αν υποτεθεί ότι είναι αποδεδειγμένη, θα μπορούσε να συνιστά ιδιαίτερα σοβαρή προσβολή του ανταγωνισμού.
However, the contested decision contains nothing to suggest that the Commission failed to appreciate that the conduct alleged against PSA in this case, namely conduct seeking to impede parallel imports of vehicles by authorised agents, would, if proven, amount to a particularly serious interference with competition.
Προκειμένου να καταστεί εφικτό να προσδιοριστεί στη συγκεκριμένη περίπτωση αν υφίστατο ή όχι προσβολή των κανόνων του ανταγωνισμού, η Επιτροπή όφειλε περαιτέρω να συλλέξει συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία, γεγονός που θα
In order to be able to determine whether or not there was any breach of the competition rules in this case, the Commission would also have had to procure further evidence, which would probably have necessitated measures of investiga­ li ­ 3607
Επομένως, η εκτίμηση ης Επιτροπής ότι οι έρευνες που απαιτούνταν προ­κειμένου να μπορέσει η ίδια να αποφανθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση αν οι προβαλλόμενες από την προσφεύγουσα παραβάσεις συνηρτώντο με τη διάθεση σημαντικών μέσων δεν παρίσταται ως προδήλως εσφαλμένη.
The Commission's finding that it would have to deploy substantial resources to carry out the investigations necessary to enable it to rule on the existence of the infringements alleged by the applicant in this case does therefore not appear to be manifestly erroneous.
Επιπλέον, είναι θεμιτό η Επιτροπή να λαμβάνει υπόψη, κατά την εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος προς έρευνα μιας καταγγελίας, όχι μόνον τη σοβαρότητα της φερομένης παραβάσεως και την έκταση των απαιτουμένων μέτρων έρευνας προκειμένου να καταστεί εφικτό να αποδειχθεί η ύπαρξη της, αλλ' επίσης και την ανάγκη αποσαφηνίσεως της νομικής καταστάσεως που αφορά η βαλλόμενη με την καταγγελία συμπεριφορά, καθώς και τον ορισμό των δικαιωμάτων και υποχρεώ­σεων, ενόψει του κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισμού, των διαφόρων επιχει­ρηματιών που αφορά η εν λόγω συμπεριφορά.
Furthermore, it is legitimate for the Commission, when assessing the Community interest in investigating a complaint, to take account not only of the seriousness of the alleged infringement and of the extent of the measures of investigation required in order to prove it, but also of the need to clarify the legal position relating to conduct alleged in the complaint and to define the rights and obligations under Community law of the various economic operators affected by that conduct.