natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η αρχή της ελευθερίας εγκαταστάσεως έχει συνεπώς διττό περιεχόμενο: αποσκοπεί στη διασφά­λιση της εφαρμογής των ισχυόντων εντός του κράτους εγκαταστάσεως κανόνων, αλλά απαγορεύει επιπλέον στο κράτος καταγωγής να εμποδίζει την εγκατάσταση εντός άλλου κράτους μέλους ενός από τους υπηκόους του ή μιας εταιρίας συσταθείσας σύμφωνα με τη νομοθεσία του.
11 Thus the principle of freedom of establishment has a dual purpose: to ensure that foreign nation als and companies are treated in the host Member State in the same way as nationals of that State and to prevent the Member State of origin from hindering the establish ment in another Member State of one of its nationals or of a company incorporated under its legislation.
Συναφώς, το Δικαστήριο είχε επα­νειλημμένως την ευκαιρία να επαναλάβει ότι, ναι μεν είναι αληθές ότι ελλείψει κοινοτικών διατάξεων περί εναρμονίσεως των εθνικών νομοθεσιών τα ζητήματα της άμεσης φορο­λογίας εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, πλην όμως τα κράτη μέλη υποχρεούνται, εν πάση περιπτώσει, κατά την άσκηση της αρμοδιότητας τους, να τηρούν το κοινοτικό δίκαιο.
In that connection, the Court has pointed out on a number of occasions that, although it is true that, in the absence of Community provisions for the harmonisation of national legislation, questions relating to direct taxation are a matter for the Member States, they must nevertheless exercise their powers consistently with Community law.
Απ' αυτό προκύπτει ότι τα μέτρα που αποσκοπούν στον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των φυσικών ή νομικών προσώπων ή τα οποία προβλέπουν φορολογική μεταχείριση ενέχουσα δυσμενείς διακρίσεις εμπίπτουν κατ' αρχήν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 52 της Συνθήκης.
It follows that measures designed to limit or restrict the free move ment of natural or legal persons or prescribing discriminatory treatment in tax matters fall in principle within the ambit of Article 52 of the Treaty.
Η ελευθερία εγκαταστάσεως την οποία η Συνθήκη αναγνωρίζει στους πολίτες άλλου κράτους μέλους και η οποία συνεπάγεται γι' αυτούς την ανάληψη και την άσκηση μη μισθωτών δραστηριοτήτων υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με εκείνες που καθορίζει η νομοθεσία του κράτους μέλους εγκαταστά­σεως για τους δικούς του υπηκόους περι­λαμβάνει, σύμφωνα με το άρθρο 58 της Συνθήκης, για τις εταιρίες που έχουν συστα­θεί κατά τη νομοθεσία ενός κράτους μέλους και οι οποίες έχουν την καταστατική τους έδρα, την κεντρική τους διοίκηση ή την κύρια εγκατάσταση τους εντός της Κοινότητας, το δικαίωμα να ασκούν τη δραστηριότητα τους στο οικείο κράτος μέλος μέσω υποκατα­στήματος ή πρακτορείου10.
The freedom of establishment which the Treaty grants to nationals of another Member State and which entails the right for them to take up and pursue activities of selfemployed per sons under the conditions laid down for its own nationals by the law of the Member State where such establishment is effected, includes, pursuant to Article 58 of the Treaty, the right of companies or firms formed in accordance with the law of a Member State and having their registered office, central administration or principal place of business within the Community, to pursue their activities in the Member State concerned through a branch or agency. 10
Το Δικαστήριο προσέθεσε ότι, ναι μεν οι διατάξεις αυτές έχουν ως κύριο σκοπό, βάσει
The Court added that even though, according to their wording, the provisions
Πρέπει εν συνεχεία να παρατηρηθεί ότι το Δικαστήριο έχει επανειλημμένως τονίσει ότι η ελευθερία εγκαταστάσεως αποτελεί μία από τις θεμελιώδεις αρχές της Κοινότητας και ότι οι κανόνες που την καθιερώνουν παρέχουν στους αποδέκτες τους απόλυτα δικαιώματα τα οποία δεν μπορούν να περιοριστούν παρά μόνο λόγω συμφερόντων που κρίνονται ως υπέρτερα, όπως είναι οι λόγοι δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή δημόσιας υγείας (άρθρο 56 της Συνθήκης ΕΚ, νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 46 ΕΚ).
It should also be noted that the Court has pointed out on a number of occasions that freedom of establishment constitutes one of the fundamental principles of the Community and the provisions in which it is enshrined confer unconditional rights which can be restricted only on grounds of overriding general interest such as public policy, public security or public health (Article 56 of the EC Treaty, now, after amendment, Article 46 EC).
Μόνον τέτοιες επιτακτικές και εξαιρετικές περιπτώσεις μπορούν να δικαιολογήσουν εθνικές νομοθεσίες συνεπα­γόμενες διακρίσεις.
Only in such compelling and exceptional circumstances can discriminatory national legislation be justified.
Σκοποί αμιγώς οικονο­μικοί, όπως είναι η απώλεια φορολογικών εσόδων ή η καταπολέμηση της φορολογικής απάτης, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν
Considerations of a purely eco nomic nature, such as loss of tax revenue or the risk of tax evasion, cannot justify
11 — Αποφάσεις της 27ης Σεπτεμβρίου 1988,81/87, Daily Mail and General Trust (Συλλογή 1988, α 5483, σκέψη 16), και ICI, οπ.π., σκέψη 21.
10—Judgments in Case 270/83 Commission v France [1986] ECR 273, paragraph 18, and Case C-264/96 ICI [1998] ECR I-4695, paragraph 20.
273, σκέψη 18), και της 16ης Ιουλίου 1998, C­264/96, ICI (Συλλογή 1998, α I­4695, οκέψη 20).
11 —Judgments in Case 81/87 Daily Mail and General Trust [1988] ECR 5483, paragraph 16, and Case C-264/96 ICI, cited above, paragraph 21.
Ι ­ 8271
I - 8271
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SAGGIO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­200/98 περιορισμούς ενός θεμελιώδους δικαιώματος το οποίο εγγυάται η Συνθήκη12.
OPINION OF MR SAGGIO — CASE C-200/98 restrictions on a fundamental right guaranteed by the Treaty.
Ειδικότερα, το άρθρο αυτό δεν επιτρέπει τα εν λόγω δικαιώματα να υπόκεινται στον όρο της αμοιβαιότητας με σκοπό τη λήψη αντί­στοιχων πλεονεκτημάτων σε άλλα κράτη μέλη»13.
12 does not permit those rights to be made subject to a condition of reciprocity imposed for the purpose of obtaining corresponding advantages in other Member States'. 13
Ενόψει των προεκτεθέντων, απομένει πλέον να τεθεί το ερώτημα αν οι σουηδικοί κανόνες συνεπάγονται περιορισμούς της ελευθερίας εγκαταστάσεως και, σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως, αν οι περιορισμοί αυτοί μπορούν να δικαιολογη­θούν βάσει του άρθρου 46 της Συνθήκης ΕΚ.
Bearing the foregoing considerations in mind, all that now remains to be deter mined is whether the Swedish rules entail restrictions on freedom of establishment and, if so, whether the restrictions can be justified in the light of Article 56 of the Treaty.
Οι σουηδικοί κανόνες συνεπάγονται περιορισμό του δικαιώματος εγκαταστάσεως «προς το εξωτερικό» των σουηδικών εται­ριών, καθόσον τις αποτρέπουν να έχουν θυγατρικές εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη.
The Swedish rules constitute a restriction on Swedish companies' right of esta blishment abroad in that they discourage those companies from having subsidiaries established in other Member States.
Βεβαίως, τίποτε δεν απαγορεύει σε μια σουηδική εταιρία να ασκήσει τη δραστη­ριότητά της με τη βοήθεια θυγατρικών εγκατεστημένων εντός άλλων κρατών μελών, αλλά οι κανόνες που αφορούν τις εντός ομί­λου μεταβιβάσεις συνιστούν σαφές εμπόδιο στην ελευθερία εγκαταστάσεως, καθόσον μια σουηδική εταιρία που θέλει να προβεί σε μεταβιβάσεις υπέρ θυγατρικής ομοίως εγκα­τεστημένης στη Σουηδία δεν μπορεί να τύχει των φορολογικών ελαφρύνσεων αν η θυγατρική αυτή ελέγχεται από κοινού από αυτή και από άλλες εταιρίες εγκατεστημένες εντός διαφόρων άλλων κρατών μελών.
Although there is nothing to prevent a Swedish company from pursuing its activities with the assistance of subsidiaries established in various Member States, the rules on intragroup transfers constitute an obvious obstacle to freedom of establish ment in that a Swedish company wishing to make transfers to a subsidiary also esta blished in Sweden cannot benefit from fiscal effects if the transferee is owned by that company together with other companies established in two or more other Member States.
Η μεταχείριση αυτή ενέχει διακρίσεις, στον βαθμό που είναι απαραίτητο, για τη χορήγηση των φορολογικών ελαφρύνσεων, οι ενδιαφερόμενες εταιρίες να είναι σουηδι­κές ή οι εταιρίες που μετέχουν στο κεφάλαιο τους να έχουν την έδρα τους εντός ενός και μόνον άλλου κράτους μέλους το οποίο έχει συνάψει με το Βασίλειο της Σουηδίας σύμβαση περί αποφυγής της διπλής φορο­λογίας.
That treatment is clearly discrimi natory inasmuch as it is an essential condition for the granting of fiscal effect that the companies concerned be Swedish or that the companies owning shares in them be established in only one other State with which Sweden has concluded a double-taxation agreement.
Συναφώς, παρατηρείται κατ' αρχάς ότι καθίσταται αμέσως προφανές ότι συνεπάγε­ται δυσμενείς διακρίσεις η προϋπόθεση που επιβάλλουν οι σουηδικοί κανόνες, σύμφωνα με την οποία, για να μπορούν οι μεταβιβάσεις να τύχουν των προβλεπομένων στον SIL φορολογικών ελαφρύνσεων, τις μετοχές της υπέρ ης η μεταβίβαση εταιρίας πρέπει να τις κατέχουν εξ ολοκλήρου σουηδικές εταιρίες.
In that connection, it should first be observed that the requirement imposed by the Swedish rules, to the effect that the shares in the transferee must be wholly owned by Swedish companies if a transfer is to be treated as having fiscal effect under the terms of the SIL, appears on the face of it to be discriminatory.
Η προϋπόθεση αυτή αποκλείει πράγματι τη χορήγηση των ελαφρύνσεων οσάκις οι μετα­βιβάσεις πραγματοποιούνται μεταξύ μιας σουηδικής εταιρίας και των θυγατρικών που ελέγχονται, εν μέρει έστω, από άλλες εταιρίες εγκατεστημένες εντός άλλου κράτους μέλους.
That requirement precludes fiscal effect in cases where transfers are made between a Swedish company and companies even partly owned by other companies established in another Member State.
Δεν έχει συναφώς σημασία το ότι οι ελαφρύνσεις εφαρμόζονται ωστόσο εφόσον υπάρχουν συμβάσεις περί αποφυγής της διπλής φορολογίας, δεδομένου ότι η εφαρ­μογή του άρθρου 52 της Συνθήκης δεν μπο­ρεί να εξαρτάται από την ύπαρξη τέτοιων συμβάσεων το Δικαστήριο έχει μάλιστα διευκρινίσει, αναφερόμενο ακριβώς σε συμβάσεις περί αποφυγής της διπλής φορο­λογίας, ότι «τα δικαιώματα που απορρέουν για τους δικαιούχους από το άρθρο 52 της Συνθήκης είναι ανεπιφύλακτα και [ότι] ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να εξαρτά τον σεβασμό τους από το περιεχόμενο συμβά­σεως που συνήψε με άλλο κράτος μέλος.
The fact that the fiscal effect never theless applies in cases where a doubletaxation agreement has been concluded is irrelevant, since the scope of Article 52 of the Treaty cannot depend on the existence of such agreements; indeed, precisely on the subject of doubletaxation agreements, the Court has held that 'the rights conferred by Article 52 of the Treaty are unconditional and a Member State cannot make respect for them subject to the contents of an agreement concluded with another Member State. In particular, that article
Επιπλέον, ο εν λόγω περιορισμός δεν μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει των παρεκ­κλίσεων από την ελευθερία εγκαταστάσεως
Moreover, the restriction in question cannot be justified in the light of any of the derogations from freedom of establishment
12 — Αποφάσεις της 25ης Ιουλίου 1991, C­288/89, Gouda (Συλλογή 1991, σ.
12—Judgments in Case C-288/89 Gouda [1991] 1-4007 and Case C-484/93 Svensson [1995] ECR I-3955.
13 — Απόφαση Επιτροπή κατά Γαλλίας, παρατεθείσα στην υπο­σημείωση 10, σκέψη 26.
13 — Case 270/83 Commission v France, cited above, paragraph 26.
Ι ­ 8272
I - 8272
Βασίλειο της Σουηδίας έχει συνάψει σύμβαση περί αποφυγής της διπλής φορολογίας.
Member State with which Sweden has concluded a doubletaxation agreement.
Η ελευθερία κινήσεως των κεφαλαίων
Free movement of capital permitted under the Treaty.
Η λύση στην οποία κατέληξα ανωτέρω όσον αφορά την ερμηνεία των κοινοτικών κανόνων περί ελευθερίας εγκαταστάσεως παρέχει ήδη τη δυνατότητα να δοθεί χρήσιμη απάντηση στο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου.
That conclusion concerning the inter pretation of the Community rules on free dom of establishment is sufficient in itself to provide a useful answer to the question referred by the national court.
Για να είμαι όμως εξαντλητικός θα προχωρήσω, παρ' όλ' αυτά, στην εξέταση του δευτέρου τμήματος του ερωτήματος που υπέβαλε το Regeringsrätten, σχετικά με την ερμηνεία των διατάξεων της Συνθήκης περί ελεύθερης κινήσεως των κεφαλαίων.
However, for the sake of completeness I shall now consider the second part of the question referred by the Regeringsrätten, concerning the interpretation of the Treaty provisions on free movement of capital.
Υπό το φως των προεκτεθέντων, προ­τείνω στο Δικαστήριο να δώσει στο ερώτημα που του υπέβαλε το Regeringsrätten την απάντηση ότι τα άρθρα 52 και 58 της Συνθήκης πρέπει να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική νομοθεσία, όπως η σουηδική ρύθμιση, η οποία εξαρτά τη χορήγηση φορολογικών ελαφρύνσεων στην περίπτωση των εντός ομίλου μεταβιβάσεων από την προϋπόθεση ότι η μεταβιβάζουσα εταιρία έχει την έδρα της στο εθνικό έδαφος και ότι η λήπτρια εταιρία ανήκει εξ ολοκλή­ρου στην πρώτη ή από κοινού στην πρώτη και σε μια εταιρία κράτους μέλους με το οποίο το
In the light of the foregoing considerations, I propose that the Court should answer the question referred by the Regeringsrätten to the effect that Articles 52 and 58 of the Treaty are to be interpreted as precluding national legislation, such as the Swedish legislation, under which tax relief in the event of intragroup transfers depends on the transferor having its seat in its territory and the transferee being wholly owned by the transferor or by the transferor together with a company of a
Επιβάλλεται, συναφώς, η διαπίστωση ότι η Συνθήκη ΕΚ, που αφιερώνει στα κεφάλαια και στις πληρωμές τα άρθρα 73 Β έως 73 Ζ, δεν περιέχει κανέναν ορισμό της «κινήσεως κεφαλαίων».
It should be noted in this connection that the EC Treaty, in which Articles 73 b to 73g are concerned with capital and pay ments, contains no definition of the term 'capital movements'.
Όπως όμως προσφάτως τόνισε το Δικαστήριο16, «στο μέτρο που το άρ­θρο 73 Β της Συνθήκης ΕΚ επαναλαμβάνει, κατ' ουσίαν, το περιεχόμενο του άρθρου 1 της οδηγίας 88/361 και παρά το γεγονός ότι η οδηγία αυτή εκδόθηκε βάσει των άρθρων 69 και 70, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΟΚ, που αντικαταστάθηκαν στο μεταξύ από τα άρθρα 73 Β επ. της Συνθήκης ΕΚ, η ονομα­τολογία των κινήσεων κεφαλαίων που έχει προσαρτηθεί στην οδηγία αυτή διατηρεί την ενδεικτική αξία που είχε πριν από τη θέση
However, as the Court has recently stated:16'Inasmuch as Article 73 b of the EC Treaty substantially reproduces the contents of Article 1 of Directive 88/361/EEC and even though that directive was adopted on the basis of Articles 69 and 70(1) of the EEC Treaty, which have since been replaced by Article 73b et seq. of the EC Treaty, the nomenclature in respect of movements of capital annexed to Directive 88/361 still has the same indicative value, for the purposes of defining the notion of capital
16 — Απόφαση της 16ης Μαρτίου 1999, C­222/97, Trümmer και Mayer (Συλλογή 1999, σ. 1­1661, σκέψη 21).
14 — Judgment in Case 270/83 Commission v France, cited above, paragraph 25.
15 — Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Tesauro στην προπαρατεθείσα υπόθεση ICI, σημείο 23.
15 — Advocate General Tesauro's Opinion in Case C-264/96 ICI, cited above, point 23.
Ι ­ 8273
I - 8273
Από το παράρτημα Ι, σημείο Ι, «Άμεσες επενδύσεις», σημεία 1 και 2, της οδηγίας 88/361/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιου­νίου 1988, για τη θέση σε εφαρμογή του άρ­θρου 67 της Συνθήκης (ΕΕ L 178, σ.
It is apparent from points (1) and (2) of section I, 'Direct investments', in Annex I to that directive, that capital movements include: '1.
Στην περίπτωση που μας απασχολεί, πρό­κειται για την αγορά και την πώληση συμμε­τοχών στο μετοχικό κεφάλαιο αλλοδαπών εταιριών.
Moreover, the Court has classified various operations as 'capital move ments', including the export of bank notes, the deposit of securities abroad, investing in foreign companies, and mortgage and financial guarantees denominated in the currencies of other Member States.17
Σε αυτό προστίθεται ότι το Δικαστήριο έχει χαρακτηρίσει ως «κίνηση κεφαλαίων» πράξεις όπως η εξαγωγή τρα­πεζογραμματίων, η κατάθεση τίτλων στην αλλοδαπή, οι συμμετοχές στο κεφάλαιο αλλοδαπών εταιριών, οι ενυπόθηκες και χρηματοοικονομικές εγγυήσεις που εκφρά­ζονται στο νόμισμα άλλων κρατών μελών17.
Legislation, such as the Swedish legislation, which imposes restrictions on freedom of establishment that are not justified under the terms of the Treaty, also constitutes a restriction on the free movement of capital in so far as it is such as to dissuade Swedish companies from investing in companies of other Member States, the result being to deprive them of the tax relief to which they would be entitled if all the companies involved in the group were Swedish or were established in a State with which Sweden had con cluded a doubletaxation agreement.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, θεωρώ ότι η απόκτηση εκ μέρους σουηδικής εταιρίας μετοχών ή μεριδίων του κεφαλαίου άλλων εταιριών εγκατεστημένων εντός άλλου κρά­
In the light of those considerations, I take the view that the acquisition by a Swedish company of shares or investments in other companies established in another
Θεωρώ, συνεπώς, ότι το άρθρο 73 Β απαγορεύει εθνική νομοθεσία που εξαρτά τη χορήγηση φορολογικών ελαφρύνσεων σε περίπτωση μεταβιβάσεων εντός ομίλου από την προϋπόθεση ότι η μεταβιβάζουσα εται­ρία έχει την έδρα της στο εθνικό έδαφος και ότι η λήπτρια εταιρία ελέγχεται πλήρως από σουηδική εταιρία ή από κοινού από την τελευταία αυτή και από εταιρίες που ανή­κουν σε χώρα με την οποία το Βασίλειο της Σουηδίας έχει συνάψει σύμβαση περί
I therefore consider that Article 73b precludes national legislation, under which the grant of tax relief in the event of intragroup transfers depends on the transferor having its seat in national territory and the transferee being wholly owned by a Swedish company or by that company together with companies of countries with which
Ι ­ 8274
I - 8274
Οι σουη­δικοί κανόνες είναι συγκεκριμένα ικανοί να αποτρέψουν τις σουηδικές εταιρίες από τη σύσταση ή την απόκτηση συμμετοχών σε θυγατρικές εταιρίες εγκατεστημένες στο έδαφος άλλων κρατών μελών.
Sweden has concluded a doubletaxation agreement. The Swedish rules are such as to dissuade Swedish companies from esta blishing or investing in subsidiaries esta blished in the territory of other Member States.
Πρόταση
Conclusions
«Τα άρθρα 52 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ), 73 Β και 73 Δ της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ) πρέπει να ερμηνε­ύονται υπό την έννοια ότι απαγορεύουν εθνική νομοθεσία η οποία εξαρτά τη χορήγηση φορολογικών ελαφρύνσεων σε περίπτωση μεταβιβάσεων εντός ομίλου από την προϋπόθεση ότι η μεταβιβάζουσα εταιρία έχει την έδρα της στο εθνικό έδαφος και ότι η λήπτρια εταιρία ελέγχεται πλήρως από σουηδική εταιρία ή από κοινού από την τελευταία αυτή και από εταιρίες εγκατεστημένες εντός κράτους μέλους με το οποίο το Βασίλειο της Σουηδίας έχει συνάψει σύμβαση περί αποφυγής της διπλής φορολογίας.»
Articles 52 (now, after amendment, Article 43 EC), 73b and 73d (now Articles 56 EC and 58 EC) of the EC Treaty are to be interpreted as precluding national legislation, such as the Swedish legislation, under which the grant of tax relief in the event of intragroup transfers depends on the transferor having its seat in its territory and the transferee being wholly owned by the transferor or by the transferor together with a company of a Member State with which Sweden has concluded a doubletaxation agreement.
Ι ­ 8275
I - 8275
ΑΠΟΦΑΣΗ της 18.
JUDGMENT OF THE COURT 18 November 1999*
Π. 1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ C­200/98
In Case C-200/98,
Στην υπόθεση C­200/98, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Regeringsrätten (Σουηδία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 234 ΕΚ), με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
REFERENCE to the Court under Article 177 of the EC Treaty (now Article 234 EC) by the Regeringsrätten, Sweden, for a preliminary ruling in the proceedings pending before that court between
ΥΑΒ και
Y AB and
Riksskatteverket, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 52 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 43 ΕΚ), 53 της Συνθήκης ΕΚ (που καταργήθηκε με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ), 54 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 44 ΕΚ), 55 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 45 ΕΚ), 56 και 57 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρων 46 ΕΚ και 47 ΕΚ), 58,73 Β και 73 Δ της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρων 48 ΕΚ, 56 ΕΚ και 58 ΕΚ),
Riksskatteverket on the interpretation of Article 52 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 43 EC), Article 53 of the EC Treaty (repealed by the Treaty of Amsterdam), Article 54 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 44 EC), Article 55 of the EC Treaty (now Article 45 EC), Articles 56 and 57 of the EC Treaty (now, after amendment, Articles 46 EC and 47 EC) and Articles 58, 73b and 73d of the EC Treaty (now Articles 48 EC, 56 EC and 58 EC),
* Γλώσσα διαδικασίας: η σουηδική.
* Language of the case: Swedish.
Ι ­ 8276
I - 8276
Saggio γραμματέας: Η. von Holstein, βοηθός γραμματέας, λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
Registrar: H. von Holstein, Deputy Registrar, after considering the written observations submitted on behalf of:
Simonsson και την F. Riddy, κατά τη συνεδρίαση της 20ής Απριλίου 1999, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 3ης Ιουνίου 1999,
— the Commission of the European Communities, by H. Michard and K. Simonsson, of its Legal Service, and F. Riddy, a national official on secondment to its Legal Service, acting as Agents, having regard to the Report for the Hearing, after hearing the oral observations of the Swedish Government, represented by A. Kruse, Departementsråd at the Ministry of Foreign Affairs, acting as Agent; of the Netherlands Government, represented by A. Fierstra, Head of the European Law Department at the Ministry of Foreign Affairs, acting as Agent; and of the Commission, represented by K. Simonsson and E Riddy, at the hearing on 20 April 1999, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 3 June 1999,
Ι ­ 8277
I - 8277
Με διάταξη της 29ης Απριλίου 1998, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 22 Μαΐου 1998, το Regeringsrätten υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 234 ΕΚ), προδικαστικό ερώτημα σχετικά με την ερμηνεία των άρθρων 52 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 43 ΕΚ), 53 της Συνθήκης ΕΚ (που καταργήθηκε με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ), 54 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 44 ΕΚ), 55 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 45 ΕΚ), 56 και 57 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρων 46 ΕΚ και 47 ΕΚ), 58,73 Β και 73 Δ της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρων 48 ΕΚ, 56 ΕΚ και 58 ΕΚ).
By order of 29 April 1998, received at the Court on 22 May 1998, the Regeringsrätten (Swedish Supreme Administrative Court) referred to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EC Treaty (now Article 234 EC) a question on the interpretation of Article 52 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 43 EC), Article 53 of the EC Treaty (repealed by the Treaty of Amsterdam), Article 54 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 44 EC), Article 55 of the EC Treaty (now Article 45 EC), Articles 56 and 57 of the EC Treaty (now, after amendment, Articles 46 EC and 47 EC) and Articles 58, 73b and 73d of the EC Treaty (now Articles 48 EC, 56 EC and 58 EC).
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο εφέσεως που άσκησαν δύο σουηδικές εταιρίες, η Χ AB και η Υ AB, κατά προκριματικής γνωμοδοτήσεως που εξέδωσε η Skatterättsnämnd (επιτροπή φορολογικού δικαίου).
The question has been raised in proceedings brought by two Swedish companies, X AB and Y AB, against a preliminary decision delivered by the Skatterättsnämnden (Revenue Law Commission).
Στη σουηδική έννομη τάξη, το Regeringsrätten (ανώτατο διοικητικό δικαστήριο) αποτελεί το όργανο ενώπιον του οποίου ασκείται έφεση κατά των αποφάσεων της Skatterättsnämnd.
In the Swedish legal system, the Regeringsrätten is the body to which appeals against decisions of the Skatterättsnämnden may be made.