natgillin/translations-raw huggingface dataset:
(26) Βεβαίως οι κοινωνικοί στόχοι του άρθρου 117, λόγω του ότι έχουν προγραμματικό χαρακτήρα, δεν σημαίνει ότι στερούνται παντελώς και εννόμων συνεπειών.
Implementation of those objectives must nevertheless be the result of social policy which it was for the competent authorities to define.
Κατά συνέπεια, ούτε οι γενικές κατευθύνσεις της κοινωνικής πολιτικής την οποία ακολουθεί κάθε κράτος μέλος ούτε και συγκεκριμένα μέτρα όπως αυτά στα οποία αναφέρεται η διάταξη περί παραπομπής επιδέχονται ένδικο έλεγχο ως προς το αν συμβιβάζονται προς τους κοινωνικούς στόχους του άρθρου 117 της Συνθήκης.
In consequence neither the general guidelines for social policy defined by each Member State nor special measures such as those referred to in the orders for references could be the subject of review by the Court as to whether they were in accord with the social objectives referred to in Article 117.
Τέλος, η βελτίωση των όρων διαβιώσεως και εργασίας αποτελεί έναν από τους ουσιώδεις στόχους της Συνθήκης, όπως προκύπτει από το προοίμιο και από τα άρθρα 2 και 117 της Συνθήκης, πλην όμως τα κράτη μέλη έχουν στον τομέα αυτό ελευθερία εκτιμήσεως η οποία και δεν επιτρέπει στην υποχρέωση που επιβάλλει το άρθρο 5 της Συνθήκης να ιδρύσει υπέρ των πολιτών δικαιώματα που τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν να προστατεύουν.
Finally, although the improvement in living and working conditions constituted one of the essential aims of the Treaty, as shown by the preamble to and Articles 2 and 117 of the Treaty, Member States enjoyed a discretion which prevented the obligation contained in Article 5 from giving rise in favour of citizens to rights which national courts must protect.
"Σύστημα κράτους μέλους, όπως αυτό που εφαρμόζεται στην περίπτωση του ISR (Internationales Seeschiffahrtsrefister - Διεθνούς Νηολογίου Θαλάσσιας Ναυσιπλοΐας), το οποίο επιτρέπει να υπάγονται οι συμβάσεις εργασίας που συνάπτονται με ναυτικούς υποκόους τρίτον χωρών, που δεν έχουν κατοικία ή συνήθη διαμονή στο εν λόγω κράτος μέλος, σε όρους εργασίας και αμοιβής που δεν εμπίπτουν στη νομοθεσία του εν λόγυ κράτους μέλους και είναι αισθητά δυσμενέστερη από τους όρους που ισχύουν για τους ναυτικούς που έχουν την ιθαγένεια του εν λόγω κράτους μέλους, δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, κατά την έννοια του άρθρου 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης, το δε άρθρο 177 της Συνθήκης δεν αποκλείει την εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος."
"A system established by a Member State, such as that applicable to the International Shipping Register (ISR), which enables contracts of employment concluded with seamen who are nationals of non-member countries and have no permanent abode or residence in that Member State to be subjected to conditions of employment and rates of pay which are not covered by the law of that Member State and are considerably less favourable than those applicable to seamen who are nationals of that Member State, does not constitute State aid within the meaning of Article 92(1) of the Treaty, and Article 117 of the Treaty does not preclude the application of a system of that kind."
Πρότεινε δε την ακόλουθη απάντηση :
He proposes that the Court should rule as follows:
Το άρθρο 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΟΚ δεν αφορά την εθνική νομοθεσία η οποία, στον τομέα της αμοιβής και των όρων εργασίας, αφήνει ελεύθερη την επιλογή του νόμου που διέπει τη σύμβαση ναυτολογήσεως μεταξύ του εφοπλιστή και του ναυτικού, υπηκόου τρίτου κράτους, ο οποίος δεν διαμένει στο έδαφος ενός των κρατών μελών.
Article 92(1) of the EEC Treaty is not concerned with national legislation in matters of wages and working conditions allowing freedom to choose the law applicable to a contract of employment between a shipowner and a seaman who is a national of a non-Member State of the Community not resident in one of the Member States.
Το άρθρο 117 της Συνθήκης ΕΟΚ δεν θεσπίζει υποχρέωση αρκούντως σαφή και άνευ αιρέσεων ώστε να μπορούν να το επικαλούνται τα άτομα ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων."
Article 117 of the EEC Treaty contains no sufficiently precise and unconditional obligation capable of being relied on by a private individual before a national court."
Με την οδηγία 75/442 θεσπίστηκε, στο κοινοτικό επίπεδο, ρύθμιση αναφορικά με τη διάθεση των αποβλήτων.
Directive 75/442 established at the Community level rules on the disposal of waste.
Για να ληφθεί υπόψη η εμπειρία που αποκτήθηκε με την εφαρμογή της οδηγίας αυτής από τα κράτη μέλη, η Επιτροπή υπέβαλε στις 16 Αυγούστου 1988 πρόταση για την προαναφερθείσα οδηγία 91/156.
To take account of the experience acquired by the Member States in the application of that directive the Commission submitted, on 16 August 1988, a proposal for the adoption of the aforementioned Directive 91/156.
Η νομική βάση που επέλεξε η Επιτροπή ήταν το άρθρο 100 Α της Συνθήκης.
The legal basis which the Commission proposed was Article 100a of the Treaty.
Στο Συμβούλιο πάντως επικράτησε κοινή γραμμή κατά την έννοια της στηρίξεως της μέλλουσας οδηγίας στο άρθρο 130 Ρ της Συνθήκης.
The Council, however, worked out common guidelines intended to base the future directive on Article 130s.
Παρά τις αντιρρήσεις που διατύπωσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το οποίο, στην κατά το άρθρο 130 Ρ διαβούλευση του με το Συμβούλιο, είχε κρίνει ενδεδειγμένη τη νομική βάση που επέλεξε η Επιτροπή, το Συμβούλιο υιοθέτησε την επίδικη οδηγία βάσει του άρθρου 130 Ρ της Συνθήκης.
In spite of objections made by the European Parliament, which had been consulted by the Council pursuant to Article 130s and had considered the legal basis proposed by the Commission to be appropriate, the Council adopted the directive in question on the basis of Article 130s.
Στο πλαίσιο της προσφυγής της η Επιτροπή προβάλλει ως μόνο λόγο ακυρώσεως την εσφαλμένη επιλογή της νομικής βάσεως της επίδικης οδηγίας.
In support of its application the Commission put forward the single plea of wrong choice of the legal basis of the directive in question.
Το Κοινοβούλιο που παρενέβη υπέρ των αιτημάτων της Επιτροπής ζητεί επιπλέον την ακύρωση του άρθρου 18 της οδηγίας.
The Parliament, which intervened in support of the Commission, claimed in addition that Article 18 of the directive be declared void.
Ως προς τη νομική βάση
Those factors included in particular the aim and content of the measure.
Τέτοια στοιχεία είναι μεταξύ άλλων ο σκοπός και το περιεχόμενο της πράξεως.
In those circumstances the directive could not be regarded as intended to promote the free movement of waste within the Community.
(12) Βεβαίως τα απόβλητα, είτε είναι ανακυκλώσιμα είτε όχι, πρέπει να θεωρούνται ως προϊόντα, η κυκλοφορία των οποίων δεν πρέπει καταρχήν να εμποδίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 30 της Συνθήκης.
In those circumstances the contested directive was validly adopted on the sole basis of Article 130s of the Treaty.
Το Διαστήριο όμως έχει κρίνει ότι οι επιτακτικές ανάγκες της προστασίας του περιβάλλοντος δικαιολογούν εξαιρέσεις από την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των αποβλήτων.
The third paragraph of Article 37 of the Statute of the Court of Justice provided that submissions made in an application to intervene must be limited to supporting the submissions of one of the parties.
Από τη νομολογία του προκύπτει ότι τα απόβλητα πρέπει να διατίθενται όσο το δυνατό πλησιέστερα στον τόπο της παραγωγής τους προκειμένου να περιορίζεται η μετακίνηση τους στο ελάχιστο.
While the Commission sought the annulment of Directive 91/156, the Parliament sought the annulment of Article 18 of the directive for reasons entirely different from those put forward by the Commission.
Η υλοποίηση αυτών των κατευθυντηρίων γραμμών αποτελεί το αντικείμενο της οδηγίας.
The Parliament's claims could not therefore be regarded as having the same object as those of the Commission and had therefore to be dismissed as inadmissible.
Τέτοια είναι η προκειμένη περίπτωση.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion on 1 December 1992.
(21) Υπό τις συνθήκης αυτές, πρέπει να θεωρηθεί ότι η προσβαλλομένη οδηγία εγκύρως εκδόθηκε με μόνη βάση το άρθρο 130 Ρ της Συνθήκης.
For the reasons put forward above I propose that the Court should dismiss the application and order the Commission to pay the Council's costs; the Parliament and the Kingdom of Spain should be ordered to bear their own costs."
Επί του άρθρου 18 της οδηγίας
Case C-280/91 Finanzamt Kassel -Goethestrasse ν Kommanditgesellschaft Vi essmann 18 March 1993 Preliminary rul ing (Taxation - Capital duty - Transfer of a shareholding in a limited partnership) (First Chamber)
Το Κοινοβούλιο ζητεί την ακύρωση του άρθρου 18 της οδηγίας 91/156 για τον λόγο ότι η διαδικασία της επιτροπής ρυθμίσεως την οποία προβλέπει δεν συνάδει προς τη Συνθήκη.
That question was raised in proceedings between the Finanzamt Kassel (hereinafter referred to as "the Finanzamt" and Viessmann GmbH & Co. KG (hereinafter referred to as "Viessmann" in relation to the taxation of the transfer of a share in the company. Viessmann is a limited partnership incorporated under German law.
Κατά το άρθρο 37, τρίτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δι καστηρί ο ι υ, τα αιτήματα του δικογράφου της παρεμβάσεως δεν μπορούν να έχουν άλλο αντικείμενο από την υποστήριξη των αιτημάτων του ενός των διαδίκων.
The Finanzamt took the view that the shares transferred had changed in nature on their transfer from a partner with unlimited liability to persons with limited liability and inferred that the transfer must be treated as an issue of shares and accordingly subject to capital duty in accordance with German law.
Επομένως, οι λόγοι αυτοί δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι έχουν το ίδιο αντικείμενο με της Επιτροπής και πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι.
The Court observed that the national court sought to ascertain whether the transfer from a partner liable for all the debts of a company of part of
Απορρίπτει την προσφυγή.
9 - his shareholding to a partner whose liability in the company was limited might be subject to capital duty pursuant to Article 4 of the directive.
Καταδικάζει της Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. Το Βασίλειο της Ισπανίας και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα."
In order to answer that question it had to be borne in mind that the directive harmonized the structure as well as the rate of indirect taxation on the raising of capital in the Community and that Article 4 listed the transactions which Member States may or must, depending on the case, be subject to capital duty.
Ο γενικός εισαγγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 1ης Δεκεμβρίου 1992.
A transaction by which an unlimited partner transferred to a limited partner part of the shareholding which he had in the company did not fall within the categories referred to in Article 4.
"Για τους προεκτεθέντες λόγους, προτείνω στο Δικαστήριο να απορρίψει την προσφυγή και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα του Συμβουλίου, να ορίσει δε ότι το Κοινοβούλιο και το Βασίλειο της Ισπανίας θα φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα."
Such a transaction involved neither an increase in capital within the meaning of Article 4 (l)(c) nor an increase in assets within the meaning of Article 4 (2)(b) and could not, therefore, be subject to the taxation provided for the categories referred to therein.
Υποθ. C-280/91 : Finanzamt Kassel - Goethestrasse κατά Kommanditgesellschaft Viessmann
It followed that a transfer of shares such as that carried out in the present case did not amount to a transaction which might be taxed under Article 4 of the directive.
Προδικαστική "Φορολογικά - Φόρος επί της συγκεντρώσεως κεφαλαίων - Μεταβίβαση μεριδίου ετερόρρυθμης εταιρίας" (Πρώτο τμήμα)
It was the Court's task to provide an interpretation of all the provisions of Community law which national courts needed in order to deliver judgment in cases submitted to them even if the provisions were not expressly mentioned in the questions referred to it by those courts.
KG (στο εξής: Viessmann) σχετικά με τη φορολόγηση της μεταβιβάσεως μεριδίου της εταιρίας αυτής.
It followed that a transfer of a shareholding such as that carried out in the present case could not be subject to capital duty pursuant to Article 6 of the directive on the raising of capital.
Η εταιρία έχει κεφάλαιο 9,8 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων για το οποία κατέβαλε τον φόρο επί της συγκεντρώσεως κεφαλαίων όταν συγκροτήθηκε το κεφάλαιο αυτό με τις ανάλογες εισφορές.
"The transfer of part of his shareholding in a capital company by a member with unlimited liability for the debts of the capital company to a member whose liability in the company is limited cannot be subject to capital duty under Article 4 of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital.
Η εταιρία έχει εξάλλου δύο εταίρους υπεύθυνους για το σύνολο των οφειλών της (ομόρρυθμοι εταίροι) και έναν εταίρο, η ευθύνη του οποίου περιορίζεται στο ύψος της εισφοράς του (ετερόρρυθμος εταίρος).
Nor may that transaction be taxed under Article 6 of the same directive in Member States which have chosen to exclude the amounts of capital contributed by a partner with unlimited liability when the shares transferred have already been subject to capital duty at the time of their creation."
Η εκ μέρους του απεριορίστως ευθυνόμενου εταίρου μεταβίβαση σε εταίρο, η ευθύνη του οποίου περιορίζεται εντός της εταιρίας, ενός τμήματος του μεριδίου που κατέχει στην εταιρία αυτή δεν εμπίπτει σε καμιά από τις κατηγορίες που μνημονεύει η διάταξη αυτή.
"Article 6(2) of Council Directive 69/335/EEC must be interpreted as meaning that, where part of the shareholding of a general partner of a limited partnership is transferred to another person and by virtue of that transfer becomes a limited partner share, a charge to capital duty arises, provided that capital duty has not previously been charged in respect of the shareholding transferred."
Όσον αφορά το άρθρο 6 της οδηγίας, πρέπει να σημειωθεί ότι η διάταξη αυτή αποβλέπει στο να εμποδίσει, εντός των συγκρι κριμένων κρατών μελών, τη μεταβίβαση των μεριδίων που δεν φορολογήθηκαν διότι αποτελούσαν την εισφορά απεριορίστως ευθυνόμενου εταίρου, σε περιορισμένος ευθυνόμενο εταίρο, τη μετατροπή τους δηλαδή κατ' αυτόν τον τρόπο σε εταιρικά μερίδια αυτού του τύπου χωρίς να καταβάλλεται ο εταιρικός φόρος στον οποίο υπόκειται η σύσταση τους.
By order of 28 January 1992, which was received at the Court on 20 February 1992, the Verwaltungsgericht Frankfurt am Main referred two questions to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty on the interpretation of Article 22(4) of Commission (EEC) Regulation No 262/79 of 12 February 1979 on the sale of butter at reduced prices for use in the manufacture of pastry products, ice-cream and other foodstuffs (OJ 1979 L 41, p. 1), as amended by Commission (EEC) Regulation No 31021/85 (3021/85) of 30 October 1985 (0J 1985 L 289, ρ 14).
(19) Όπως όμως προαναφέρθηκε, για όλα τα μερίδια που αντιπροσωπεύουν το κεφάλαιο της εταιρίας Viessmann καταβλήθηκε φόρος κατά τον χρόνο της πραγματοποιήσεως των αντιστοίχων εισφορών.
Delay by the authorities of a Member State in checking the processing of butter and returning the control document to the authorities of the State of origin was a circumstance beyond the trader's control in so far as he had no power to intervene in carrying out those tasks.
Επομένως, η μεταβίβαση εταιρικού μεριδίου όπως αυτή της κύριας δίκης δεν υπόκειται στον εταιρικό φόρο κατ' εφαρμογή του άρθρου 6 της οδηγίας περί συγκεντρώσεως κεφαλαίων.
The fact that the Community rules provided, as did Regulation No 1687/76 in the main proceedings, for a trader a right to apply for other documents to be accepted as equivalent where there was delay on the part of the authorities could not be relied upon in order to deny that the malfunctioning of those authorities was unusual and unforeseeable but it was relevant in determining whether the trader concerned could have avoided the adverse consequences of the authorities' failure.
"Η μεταβίβαση, εκ μέρους εταίρου που ευθύνεται για το σύνολο των οφειλών κεφαλαιουχικής εταιρίας, τμήματος του μεριδίου του σε εταίρο του οποίου η ευθύνη στο πλαίσιο της συγκεκριμένης εταιρίας είναι περιορισμένη, δεν υπόκειται σε φόρο εισφοράς, κατ' εφαρμογή του άρθρου 4 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων.
"There may be a presumption of force majeure within the meaning of Article 22(4) of Commission Regulation (EEC) No 262/79 of 12 February 1979 on the sale of butter at reduced prices for use in the manufacture of pastry products, ice-cream and other foodstuffs where the failure to respect the time-limit for the production of proof that butter has been processed in another Member State is attributable to delay on the part of the administrative authorities of that other State in verifying that the butter has been processed and in returning the control copy to the State of origin, provided that the trader in question has demonstrated diligence in requesting the administrative authorities of the State in which the goods are processed to complete those transactions, or in ensuring that they be so requested.
Η πράξη αυτή δεν υπόκειται, επίσης, σε φόρο κατ' εφαρμογή του άρθρου 6 της εν λόγω οδηγίας, σε εκείνα τα κράτη μέλη τα οποία επέλεξαν να απαλλάξουν τις εκ μέρους απεριορίστως ευθυνόμενων εταίρων εισφορές, όταν τα μεταβιβαζόμενα μερίδια έχουν ήδη υποβληθεί σε φόρο εισφοράς κατά τη σύσταση τους."
The fact that the trader has failed to make an application for other documents to be accepted as equivalent under Article 14 of Commission Regulation (EEC) No 1687/76 of 30 June 1976 laying down common detailed rules for verifying the use and/or destination of products from intervention may be held against him only if it was not the conduct of the administrative authorities in question which prevented him from safeguarding his rights through that procedure."
Πρότεινε δε την ακόλουθη απάντηση :
He proposed that the Court should rule as follows:
Υποθ.
Joined Cases T-33/89 and T-74/89 Blackman ν Parliament (Staff Case) (Social security - Paramedical costs of special education) (Fourth Chamber)
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο δίκης μεταξύ της εταιρίας Firma Molkerei-Zentrale Süd GmbH & Co.KG (στο εξής: Molkerei-Zentrale) και του Bundesanstalt für landwirtschaftliche Marktordnung, εθνικού οργανισμού παρεμβάσεως στον τομέα της κοινής γεωργικής πολιτικής, σχετικά με την επιστροφή μιας ασφάλειας για μεταποίηση βουτύρου. 6.
Appeal against the judgment of 17 June 1991 delivered by the Court of First Instance (First Chamber) in Case T-120/89 Stahlwerke Peine-Salzgitter v Commission - Compensation for damage caused to an undertaking by Commission decisions on the allocation of delivery quotas.
Η καθυστέρηση με την οποία οι διοικητικές υπηρεσίες ενός κράτους μέλους προβαίνουν στον έλεγχο της μεταποιήσεως του βουτύρου και διαβιβάζουν στις αρχές του κράτους προελεύσεως το έγγραφο ελέγχου συνιστά περίσταση ανεξάρτητη του επιχειρηματία εφόσον αυτός δεν έχει καμιά εξουσία να παρέμβει στη διεκπεραίωση των πράξεων αυτών.
Case 228/91 Commission of the European Communities v Italian Republic Failure of State to fulfil obligations - Articles 30 and 36 of the EEC Treaty - Council Regulation (EEC) No 3796/81 on the common organization of the market in fishery products - Council Directive 83/643/EEC on the
Το Δικαστήριο αποφαίνεται :
Case C-330/91 The Queen ν Inland Revenue Commissioners, ex parte
(Υπόθεση υπαλλήλου) "Κοινωνική ασφάλιση - Έξοδα ειδικής παραϊατρικής εκπαιδεύεσεως" (Τέταρτο τμήμα)
5, 30, 36, 55, 62, 85 and 86 of the EEC Treaty and Council Directive 77/143/EEC of 29 December 1976 on the approximation of the laws of the Member States relating to roadworthiness tests for motor vehicles and their trailers (0J 1976 L 47, p.
Τ-13/92 : Moat κατά Επιτροπής
Case 56/93 Belgium ν Commission
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Court of First Instance
Κατέληξε δε ως εξής:
Case T-21/93 C. Peixoto ν Commission Staff case
Υποθ. C-330/91 : The Queen κατά Inland Revenue Commissioners, ex parte Commerzbenk AG
Published by the Information Service of the Court of Justice of the European Communities. L-2925 Luxembourg
Η σύνταξη του παρόντος δελτίου περατώθηκε στις 22 Μαρτίου 1993.
Original version: French Completed on 22 March 1993
ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 1
COURT OF JUSTICE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES
Εβδομάδα από 22 έως 26 Μαρτίου 1993 Αριθ. 10/93
PROCEEDINGS OF THE COURT OF JUSTICE AND THE COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIESl 22 to 26 March 1993 No 10/93 CONTENTS page
Ενώπιον του Δικαστηρίου
JUDGMENTS Court of Justice
C-313/90 CIRFS κ.λπ. κατά Επιτροπής Κρατικές ενισχύσεις
Case C-345/92 Commission ν Federal Republic of Germany Environment and consumers Case C-313/90 CIRFS and Others ν Commission State aid
Γνωμοδότηση 2/91
Court of First Instance Case T-43/89-RV Gill ν Commission
Υποθ. C-42/92 Α.
Opinion of Mr Advocate General Darmon
Υποθ. C-314/91 : Beate Weber κατά Κοινοβουλίου
Case C-314/91 Beate Heber ν Parliament
23.03.1993 "Βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Μεταβατική αποζημίωση - Λήξη της θητείας κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου" (Ολομέλεια)
(Member of the European Parliament - Transitional allowance - Term of office terminating during the course of an electoral period)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 5 Δεκεμβρίου 1991, η Beate Weber, πρώην μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (στο εξής: Κοινοβούλιο), άσκησε, δυνάμει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να ακυρωθεί η απόφαση του Κοινοβουλίου, της 2ας Οκτωβρίου 1991, με την οποία το Κοινοβούλιο αρνήθηκε να χορηγήσει στην προσφεύγουσα μεταβατική αποζημίωση λόγω λήξεως της θητείας και να υποχρεωθεί το Κοινοβούλιο να καταβάλει στην προσφεύγουσα μεταβατική αποζημίωση για την ενδεκαετή περίοδο κατά την οποία ήταν μέλος του Κοινοβουλίου.
By application received at the Court Registry on 5 December 1991, Beate Weber, a former member of the European Parliament ("the Parliament"), brought an action under the second paragraph of Article 173 of the EEC Treaty for the annulment of the Parliament's decision of 2 October 1991 refusing to grant her a transitional end-of-service allowance and for an order requiring the Parliament to pay her a transitional allowance for the eleven-year period during which she was a member of the Parliament.
Στις 18 Μαΐου 1988, το γραφείο του Κοινοβουλίου θέσπισε κανονιστική ρύθμιση σχετικά με την μεταβατική αποζημίωση λόγω λήξεως της θητείας που χορηγείται στα μέλη του Κοινοβουλίου.
On 18 May 1988 the Bureau of the Parliament adopted rules on the creation of a transitional end-of-service allowance for members of the European Parliament.
Με πράξη της 12ης Δεκεμβρίου 1990, το γραφείο του Κοινοβουλίου εξομοίωσε την μεταβατική αυτή αποζημίωση με αποζημίωση χορηγούμενη κατά τη λήξη της κοινοβουλευτικής περιόδου.
By decision of 12 December 1990, the bureau of the Parliament held that that transitional allowance was an allowance in respect of the end of the electoral period.
Προκειμένου να κριθεί αν η έννοια της λήξεως της θητείας, η οποία θεμελιώνει δικαίωμα προσωρινής αποζημιώσεως, αφορά όλες τις περιπτώσεις διακοπής της θητείας ή μόνο την λήξη της θητείας κατά το τέλος της κοινοβουλευτικής περιόδου, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γράμμα της εν λόγω διατάξεως, η αλληλουχία στην οποία εντάσσεται και ο σκοπός της κανονιστικής ρυθμίσεως.
In order to assess whether the concept of the end of an electoral period covered all circumstances in which a member's term of office came to an end or only the expiry of the term of office at the end of the electoral period, the Court stated that reference had to be made to the terms of the provision at issue, its context and the purpose of the relevant rules.
(16) Όσον αφορά το γράμμα του άρθρου 1 της κανονιστικής ρυθμίσεως, επιβάλλεται να τονισθεί ότι η έννοια της λήξεως της θητείας έχει ουδέτερο χαρακτήρα και καλύπτει όλες τις περιπτώσεις διακοπής της θητείας.
As far as the wording of Article 1 of the rules was concerned, the Court noted that the expression "end of the term of office" had a neutral meaning and covered all circumstances in which the term of office came to an end.