natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η ταξινόμηση διαχωρίζει συνήθως τους οικιακούς, βιομηχανικούς, εμπορικούς και «άλλους» χρήστες.
Atypical classification is residential, industrial, commercial and 'other' customers.
το κόστος κεφαλαίου και λειτουργίας για τη δια­νομή νερού και τη συλλογή λυμάτων από παράλληλους αγωγούς μπορεί να κατανέμεται με βάση την αντίστοιχη επιφάνεια (που συμπερι­λαμβάνει την πυκνότητα και την τοποθεσία των χρηστών) ή τον αριθμό των χρηστών και τα χαρακτηριστικά τους όσον αφορά τον όγκο (έμφαση δίνεται στο τελευταίο)'
capital and operating costs for water distribution and waste water collection laterals can be allo­cated on the basis of either equivalent area (which encompasses customer density and location) or the number of customers and their volume charac­teristics (the emphasis being on the latter);
• οι διοικητικές δαπάνες κατανέμονται αναλογικά με το επίπεδο των άλλων στοιχείων κόστους.
• administration costs are allocated In proportion to the sum of the other costs.
Μονάδες της υπηρεσίας: Οι μονάδες της υπηρε­σίας παρέχονται σε κάθε κατηγορία χρηστών και σχετίζονται με τον όγκο. το φορτίο (μόνο για τα λύματα), την ικανότητα και τη διοικητική μέριμνα.
With the selection of cost factors for each cost cate­gory the next step is to distribute the net revenue requirements to different customer classes.
Οσον αφορά τη διαχείριση λυμάτων, η κάθε κατη­γορία χρηστών επιφορτίζεται μέρος του κόστους που συνδέεται με τη διείσδυση και τη ροή.
Units of service: Units of service are provided to each customer class, relating to volume, strength (waste water only), capacity and administration effort.
Η κατα­νομή του κόστους διείσδυσης και ροής βασίζεται στην εκτίμηση της επιφάνειας της ιδιοκτησίας των χρηστών και της δυνητικής απορροής ομβρίων. όπως και των διαρροών του δικτύου.
Vol­ume-related costs are allocated on the basis of con­tribution to average flows, capacity-related costs are allocated on the basis of peak-rate flows, strengthrelated costs are allocated on the basis of contribu­tion to loading, and administration costs are allocated according to the number of bills.
Μετά την επιλογή των στοιχείων κόστους για κάθε κατηγορία κόστους, το επόμενο στάδιο συνίσταται στην κατανομή των απαιτήσεων όσον αφορά τα καθαρά έσοδα στις διάφορες κατηγορίες χρηστών.
For the case of waste water management each customer class is also responsible for a share of the costs associated with infiltration and inflow. Allocation of infiltration and inflow costs is based on an understanding of cus­tomer property and storm-water runoff potential as well as sewer leakage.
Η κατανομή των καθαρών εσόδων στις κατηγορίες χρηστών μπορεί να χωριστεί σε τρία στάδια: ι)
The distribution of net revenues to customer classes may in turn be divided into three steps: (i) identify the customer classes on the basis of the type of service to be provided (and hence similarities in the cost of serv-
Κατανομή του κόστους: Η κατανομή του κόστους πραγματοποιείται με τον προσδιορισμό του κόστους ανά μονάδα (για κάθε στοιχείο κόστους) και την αναγωγή αυτού του κόστους στις αντίστοι­χες μονάδες υπηρεσίας που απαιτεί κάθε κατηγο­ρία χρηστών.
Distribution of costs: The distribution of costs is accomplished by calculating unit costs (for each cost component) and applying these unit costs to the respective units of service required by each customer class.
Το κόστος ανά μονάδα υπηρεσίας στηρίζεται στο συνολικό κόστος (για κάθε στοιχείο κόστους) και στον συνολικό αριθμό των σχετικών μονάδων υπηρεσίας.
Unit costs of service are based on total costs (for each cost component) and the total number of applicable service units.
Παράρτημα 3 — Η διαδικασία καθορισμού των τιμών
Annex 3 — he tariffsetting process
Οι επιβαρύνσεις αυτές είναι συνήθως γνωστές ως επιβαρύνσεις των χρηστών, επιβαρύνσεις με πάγιο τέλος και φόροι κατ' αξία.
There are three basic options for setting a tariff for any given environmental service; charge according to usage, charge each consumer in a consumer class the same, or charge according to ability to pay.
Για την επιλογή του καταλληλότερου συστήματος τιμολόγησης, υπάρ­χουν ορισμένοι αμοιβαίως αποκλειόμενοι στόχοι που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.
These are commonly known as user charges, flat­rate charges and ad valorem taxes. In selecting the most suitable tariff system, there are a range of mutually exclusive objectives which need to be taken into account.
Αυτοί περιλαμ­βάνουν την αποτελεσματικότητα από οικονομική (και περιβαλλοντική), κοινωνική και διοικητική άποψη.
These include economic (and environmental) efficiency, social efficiency, and adminis­trative efficiency.
Στον πίνακα 4.1 συνοψίζεται η εκτίμηση του βαθμού στον οποίο η κάθε επιλογή τιμολόγησης ανταποκρίνεται στους στόχους αυτούς.
An appraisal of the extent to which each tariff­setting option meets these objectives is sum­marised in the following matrix (Table 4.1).
Πάγιο τέλος ¡π.χ. ανά νοικοκυριά, ανά άτομο του νοικοκυριού)
Flat­rate charge (e.g. per household, per person per household)
Η
L(") Η
Η = Μεγάλη αποτελεσματικότητα.
Η = high efficiency
Πιο αποτελεσματική όταν το επίπεδο της φορολογίας συνδέεται «έμμεσα» με τη χρήση (π.χ. φόρος ιδιοκτησίας). Απαιτεί πιθανώς πολύπλοκες μετρήσεις (όσον αφορά την ικανότητα πληοωμής ή τη χρήση), οι οποίες αυξάνουν το διο.κητικο κόστος.
L = low efficiency p) Scale of efficiency will depend on elasticity of demand. (·■') More efficient when average charge is based on a per capita rather that per aousehold. p) More efficient when level of taxation is 'indirectly' related to usage (e.g. property tax). p) Requires potentially complex measurement (either ability to pay or usage) which increases administration.
Δεν λαμβάνεται υπόψη η ικανότητα πληρωμής.
For case of tax, also need to transfer monies from tax agency to the relevant water/waste agency, p') Ta­ces no account of ability to pay.
Παράρτημα 3 — Η διαδικασία καθορισμού των τιμών
Annex 3 — The tariff­setting process
Πόροι γλυκών υδάτων
Freshwater resources
Διαθεσιμότητα νερού σε εθνικό επίπεδο κινητοποιηθεί ο δυνητικός πόρος.
Population growth will push a country's position to the left of the diagram and into the water-stress zone.
Διαθεσιμότητα νερού κάτω από 2 000 ιτι3/ατομο το χρόνο σημαίνει γενικά ότι η περιοχή αντιμετωπίζει πρόβλημα νερού.
Economic growth and an increasing reliance on irri­gated agriculture may move a country upward on the diagram.
Εάν αυτή η ποσότητα μειωθεί κάτω από 1 000 m3ανά άτομο το χρόνο, σημαίνει γενικά ότι υπάρχει απόλυτη έλλειψη νερού.
Both factors will require increased mobilisa­tion with inherent costs and possible longterm envi­ronmental degradation (and political crises).
Η (κατά κεφαλή) ζήτηση νερού συνδέεται με την οικονομική διάρθρωση της χώρας, και εξαρτάται τόσο από τη βιομηχανική της ανάπτυξη (ιδίως του ενεργειακού τομέα) όσο και από την εξάρτηση της από την αρδευόμενη γεωργία.
Water demand (per capita) is a function of the eco­nomic structure of a country depending on both its industrial base (especially the power sector) and its reliance on irrigated agriculture.
Η ζήτηση νερού είναι δυνατό να εκφρασθεί ως πολλαπλασιαστής της οικιακής ζήτησης και, σε ακραίες περιπτώσεις, μπο­ρεί να υπερβεί τις 50 φορές (περίπου 2 000 m3 ανά άτομο το χρόνο), πράγμα που δείχνει τη σχετική σημασία της βιομηχανικής/γεωργικής υδροληψίας.
Water demand may be expressed as multipliers of household demand and this, in extreme cases, can be greater than 50 (approx­imately 2 000 m'Vperson per year) showing the relative importance of industrial/agricultural abstractions.
Γενικά, η σχέση μεταξύ της ζήτησης νερού και της παραγωγής (βιομηχανική ή γεωργική) δεν είναι απλή.
Generally water demand Is not a simple function of output (either industrial or agricultural).
Η χρησιμοποίηση πιο αποτελεσματικών τεχνολογικών επιλογών όσον αφορά τη χρήση νερού θα αλλοιώσει την απλή γραμμική σχέση με την παραγωγή.
Technological alternatives which may more efficiently use water, may be adopted, thereby distorting the simple linear rela­tionship with output.
Η αύξηση του πληθυσμού θα μετατοπίσει τη θέση μιας χώρας προς τα αριστερά του διαγράμματος και προς τις περιοχές που αντιμετωπίζουν πρόβλημα νερού.
The national picture profiled in Figure 1 distorts the level of water stress that is experienced in some of the regions in the three southern Cohesion Fund countries: Greece, Portugal and Spain.
Η οικονομική ανάπτυξη και η μεγαλύτερη εξαρτηση από την αρδευόμενη γεωργία μπορεί να μετατοπίσουν μια χώρα προς τα άνω του διαγράμ­ματος.
In these countries there is considerable regional variability in. the level of water demand when compared to water availability.
Στην πραγματικότητα, η ποσότητα νερού που μπο­ρεί να κινητοποιήσει ένα κράτος είναι πολύ χαμη­λότερη από τη δυνητικά διαθέσιμη ποσότητα: γεω­γραφικές ιδιαιτερότητες μπορεί να δυσχεραίνουν την αποθήκευση νερού και η τεχνολογική/διαχειρι­στική εμπειρογνωμοσύνη μπορεί να μην είναι επαρ­κώς αναπτυγμένη.
In reality the water a nation can mobilise usually falls far short of the water potential; geographical considera­tions may hinder water storage, and techno­logical/managerial expertise may not be fully devel­oped.
Πολλοί υποστηρίζουν ότι από πρακτική άποψη δεν είναι δυνατόν να κινητοποιηθεί περισσότερο από 30 έως 40% των θεωρητικά δια­θέσιμων υδάτινων πόρων.
Many consider a mobilisation of 30 to 40 % of theoretically available water resources to be the practi­cal limit.
Πράγματι, όταν το ποσο­στό κινητοποίησης υπερβαίνει το 20%, το κόστος ανάπτυξης των υδάτινων πόρων γίνεται ολοένα και υψηλότερο για την εθνική οικονομία.
Indeed when mobilisation is above 20 % the costs of water resource development become increas­ingly important in national economies.
Το σχήμα 1 δείχνει την (κατά κεφαλή) ζήτηση νερού σε σχέση με την (κατά κεφαλή) διαθεσιμότητα νερού.
Comprehensive European information on the eco­nomic value of water to different users is not readily available, estimates of the economic value of water from the western parts of the USA have therefore been used to gain an insight into the relative importance of water to different users.
Δείχνει επίσης το βαθμό στον οποίο έχει
Table 1.1 lists the original eco­nomic values (1982) and their equivalent modern-day European values assuming an inflation rate of 5 % per annum.
Η εθνική εικόνα που παρουσιάζεται στο σχήμα 1 δεν αντικατοπτρίζει τα προβλήματα νερού που αντιμε­τωπίζουν ορισμένες περιοχές στις τρεις νότιες χώρες του Ταμείου Συνοχής: Ελλάδα, Πορτογαλία και Ισπανία.
Figure 1 illustrates water demand (per capita) as a function of water availability (per capita); also highlight­ing the extent to which the potential resource Is mobilised.
Στις χώρες αυτές παρατηρείται μεγάλη διαφορά σε περιφερειακό επίπεδο όσον αφορά τη ζήτηση νερού σε σύγκριση με τη διαθεσιμότητα νερού.
Ignoring the potential effects of climate change, per capita water availability is solely a function of population growth.
Τα σχήματα 2, 3 και 4 συνοψίζουν το πρόβλημα νερού
The economic value of water tends to be higher for offstream, as opposed to instream, uses. In terms of
Παράρτημα 4 — Πόροι γλυκών υδάτων και παροχή νερού
Annex 4 — Freshwater resources and water supply
♦ Δυτική Ευρώπη • Νοτιά Ευρώπη
♦ Western Europe • Southern Europe
▲ Ανατολική Ευρώπη χ Βόρεια Ευρώπη
▲ Eastern Europe X Northern Europe
± Ουγγαρία
▲ Hungary
Α Ελβετία
Switzerland
Ισλανδία **
♦ Ireland
Κατά κεφαλή διαθεσιμότητα νερού (m ανά άτομο το χρόνο)
Water availability per capita (m
Προβλήματα νερού (%) nio
Water stress (%)
Πηγή: Υπουργείο Δημοσίων Εργων. 1980.
Source: Ministry of Public Works, 1980
Προβλήματα νερού (%)
Water stress (%)
Σύνολο
Region
Πηγή: MOLT. 1990.
Source: MOPT. 1990
που αντιμετωπίζουν σε περιφερειακό επίπεδο οι τρεις νότιες χώρες του Ταμείου Συνοχής.
that the economic value of water is likely to range between ECU 0.05 and ECU 0.15/m3.
Φαίνεται όμως ότι η οικονομική αξία του νερού κυμαίνεται μεταξύ 0,05 και 0,15 ECU/m3.
3 will be taken as the actual stressed areas ECU 0.2/m the key offstream users (agriculture, Industry, energy and households) ¡t is evident that agriculture appears to be the marginal user.
Για τις περιοχές που αντιμετωπίζουν πρόβλημα νερού, η σημερινή αξία του νερού θεωρείται ότι είναι 0,2 ECU/m3.
The main water users In southern Cohesion Fund countries are agriculture (for irrigation) and industry (for cooling).
Η τιμή του νερού με την οποία οι εναλλακτικές αυτές τεχνολογικές επιλο­γές είναι αποδοτικές από άποψη κόστους είναι 1,1
The direct value of water to industry can be equated to the price of water beyond which it would be effective to install wet/dry cooling or dry cooling systems (assuming that cooling water recycling has already been Implemented).
ECU/m για την υγρή/ξηρή ψύξη και 2.6 ECU/m για
The price of water at which these alternative technological solutions would become cost
Η οικονομική αξία του νερού τείνει να είναι υψηλότε­ρη όταν το νερό χρησιμοποιείται σε απόσταση από την πηγή παρά όταν χρησιμοποιείται επιτόπου στην πηγή.
The direct value of water In irrigation can be measured in terms of the incremental profit to the producer (I.e. farmer) with Irrigation as compared to profits without irrigation.
Οι κυριότεροι χρήστες νερού στις νότιες χώρες του ΤΣ είναι η γεωργία (για την άρδευση) και η βιομηχανία (για την ψύξη).
Local production conditions such as rainfall, temperature, the length of the growing season and the market situation will impact on the economic value of water In agriculture.
τα συστήματα μόνο ξηρής ψύξης.
It would appear however effective is ECU 1.1 /m3for wet dry cooling and ECU 2.6/m3for totally dry systems.
Πηγή: Τεχνολογίες των υδάτων. OTA. 1983.
Source: Water Related Technologies. OTA, 1983.
Ζήτηση νερού
Water demand
Στην Ελλάδα, τα επιφανειακά ύδατα αποτελούν την κυριότερη πηγή τροφοδοσίας του δημόσιου δικτύου.
Although oer capita household consumption in Greece varies between 100 and 180 litres/capita.day, an aver­age figure of 140 litres/capita.day can be assumed. The extent of unaccounted for water (') also varies from region to region; and ranges between 20 to 70 %.
Το 1985, το 68% της υδροληψίας γινόταν από επιφανειακά ύδατα (για την υπόλοιπη παροχή χρησιμοποιούνταν τα υπόγεια ύδατα).
In Greece surface waters are used as the main source of water for supplying the public network. In 1985 sur­face waters accounted for approximately 68 % of all abstractions (groundwaters were used for the remain­ing supplies).
Η εξάρτηση από τα επιφανειακά ύδατα αλλοιώνεται ωστόσο από την περίπτωση της Αθήνας που χρησιμοποιεί σε πολύ μεγάλο βαθμό τα επιφανειακά ύδατα, τα οποία αντλούνται και μεταφέρονται από γειτονι­κές περιοχές.
This dependence on surface water is, however, distorted by Athens and its heavy reliance on surface water; largely abstracted and transferred from neighbouring regions.
Εάν στη σχετική ανάλυση δεν συμπεριληφθεί η Αθήνα, είναι προφανές ότι η υπό­λοιπη Ελλάδα παρουσιάζει σχετικά υψηλή εξάρτη­ση από τα υπόγεια ύδατα (περίπου 50% της υδρο­ληψίας).
If Athens is removed from the analysis it is evident that the rest of Greece has a rela­tively high dependence on groundwater sources (approximately 50 % of all abstractions).
Η ανυπολόγιστη ποσότητα νερού (1) διαφέρει επίσης από τη μία περιοχή στην άλλη και κυμαίνεται μεταξύ 20 έως 70%.
Tne average Greek per capita abstraction rate is calculated to be 220 litre/capita.day; close to that obtained by assuming an average per capita con­sumption and an average rate of water loss.
Υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία σχετικά με τη χρήση του νερού που παρέχεται μέσω του δημόσιου δικτύου ύδρευσης.
Minimal data is available on how the water that is sup­plied through the public supply system Is utilised.
Η ανάλυση της κατανάλωσης βάσει των τιμολογίων της ΕΥΔΑΠ (οργανισμός που τροφοδο­τεί την Αθήνα) δείχνει τις ακόλουθες χρήσεις: (οικιακή κατανάλωση: -70%, βιομηχανική και εμπο­ρική: - 12%, δημόσια χρήση: -8% και άλλες: - 10%.
An analysis of Invoiced consumption within EYDAP (the organisation that supplies Athens) highlights the follow­ing uses: domestic consumption: 70 %, Industrial and commercial: 12 %, public use: 8 %, and others: 10 %.
(') Μη υπολογίσιμο νερό θεωρείται η απώλεια νερού από το σημείο της υδροληψίας έως το σημείο της κατανάλωσης.
In terms of total volumetric abstractions, Ireland is heavily reliant on surface waters (80 % of total abstrac­tions); with equal dependence on reservoir and river sources. Groundwater only accounts for 20 % of volu-
Οι υδάτινοι πόροι της Ελλάδας παρουσίαζαν ανέκα­θεν ελάχιστη ρύπανση.
Access to a relatively clean source of water, for public supply, has enabled many municipali­ties to circumvent the need for Intensive water treat­ment facilities.
Κατά κεφαλή υδροληψία (') Ι ανά άτομο την ημέρα
Abstraction (') Litres/day. person
Αθήνα Κεντρική Ελλάδα Πελοπόννησος Ιόνια Νησιά Ήπειρος Θεσσαλία Μακεδονία Θράκη Νησιά του Αιγαίου Κρήτη Ελλάδα
Athens Central Greece Peloponneses Ionian Islands Epirus Thessaly Macedonia Thrace Aegean Islands Crete Greece
Πηγή: Η ανάλυση στηρίζεται σε στοιχεία του Υπουργείου Βιομηχανίας.
When one considers the number of works (as opposed to volumetric abstraction) the balance shifts towards groundwater, i.e., a large number of facilities (55 % of total) rely on groundwater sources.
Πηγές των υδάτινων πόρων
No Information could be obtained for water use in Ire­land.
Όταν εξετασθεί ο αριθμός των εγκαταστάσεων (σε αντιδιαστολή με την ογκομετρική άντληση), η ανα­λογία κλίνει προς τα υπόγεια ύδατα, δηλαδή πολ­λές από τις εγκαταστάσεις (55 % του συνόλου) εξαρτώνται από τις υπόγειες πηγές.
Although Portugal is heavily reliant on groundwater sources (57 % of supplies) the extent of this reliance is dependent on the geographic region under considera­tion.
Η εξάρτηση των μικρότερων εγκαταστάσεων από τις υπόγειες πηγές εμφαίνεται στον πίνακα 2.3.
In both the mountainous north (Norte) and in the Lisbon area surface waters represent an important source (Table 2.6).
Χρήση του νερού
No data could be obtained on the use of public water supply.
Η συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με τη χρήση του νερού στην Ιρλανδία δεν κατέστη δυνατή.
When, however, one considers the number of treatment facil­ities it is evident that whilst chlorination is still favoured (69 %), a high proportion of works receive no other treatment (see Table 2.4).
Από τα υπόγεια ύδατα αντλείται μόνο το 20 % της ογκομετρικής υδροληψίας, και το ποσοστό αυτό κατανέμεται ισομερώς μεταξύ των υπόγειων πηγών και των γεωτρήσεων (βλέπε πίνακα 2.2).
This is due to the fact that many small works rely on groundwaters and do not therefore currently require intensive treatment (see Table 2.5).
Π νάκας 2.2 — Πηγή υδάτινων πόρων (%)
Table 2.2. Water source (%)
Αριθμός εγκαταστάσεων επεξεργασίας (%)
Number of treatment works (%)
Ογκος υδροληψίας (%)
Abstraction volume (%)
Υπόγεια ύδατα: Υπόγειες πηγές Γεωτρήσεις Υποσύνολο
Groundwater: Spring Borehole Subtotal
Επιφανειακά ύδατα: Τεχνητές λίμνες Ποτάμια Υποσύνολο
Surface water: Reservoir River Subtotal
Πηγή: Μελέτη για τη βιομηχανία υδάτων ιης Ιρλανδίας, 1990.
Source: Survey of Irish Water Ind istry. 1990.
Πίνακας 2.3 — Πηγή υδάτινου πόρου ανά μέγεθος της εγκατάστασης επεξεργασίας (%)
Water source by size of treatment works (%)
Μέγεθος (πι'ήμερα)
Size (m3/day)
Πηγή: Μελέτη σχετικά με τη βιομηχανία υδάτων της Ιρλανδίας. 1990.
Source: Survey of I ish Water Industry, 1990.
Πίνακας 2.4 — Επεξεργασία του νερού (%)
Water treatment (%)
Όγκος υδροληψίας
Abstraction volume
Επεξεργασία:
Treatment:
Απολύμανση:
Disinfection:
• Με χλωρίωση • Χωρίς χλωρίωση
Chlorinated Non-chlorinated
Πηγή: Μελέτη σχετικά με τη βιομηχανία υδάτων της Ιρλανδίας. 1990
Source: Survey of Irish Water Industry, 1990.
Πίνακας 2.5 -- Επε ξεργασία του νερού ανά μέγεθος (%)
Annex 4 — Freshwater resources and water supply
Μέγεθος (ιτνΥημέρα)
Table 2.5. Water treatment by size (%)
> 20000 Επεξεργασία:
> 20 000 Treatment:
Πηγή: Μελέτη σχετικά με τη βιομηχανία υδάτων της Ιρλανδίας 1990.
Source: Survey of Irish Water Industry, 1990.
Εκτιμώντας ότι το ανυπολόγιστο νερό είναι 35%, η σημερινή συνολική κατά κεφαλή κατανάλωση συρρι­κνώνεται σε 254 ] το άτομο την ημέρα.
The larger works relate to those regions with a greater dependence on surface waters (i.e., Norte and Lisbon).
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με τη χρήση του νερού που παρέχεται από το δημόσιο δίκτυο.
However it is noted that many of the smaller municipalities ( < 20 000) rely for over 50 % of their supply on groundwater sources (see Table 2.9). 2.3.4. Water demand
Παρόλο που η Πορτογαλία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις υπόγειες πηγές (57% της υδρολη­ψίας), ο βαθμός αυτής της εξάρτησης διαφέρει ανάλογα με την εξεταζόμενη γεωγραφική περιοχή.
A survey of 30 municipalities conducted for the 1990 IWSA Conference in Copenhagen highlighted that unaccounted for water varies between 20-50 %.
Πίνακας 2.6 — Πηγή του υδάτινου πόρου (%)
A survey undertaken as part of the preparation of MOPU's hydraulic plan indicates that a high proportion (over 75 %) of water used for public supply does not receive adequate treatment.
Πίνακας 2.7 — • Φύση της επεξεργασίας του νερού
has profiled the demand and leakage characteristics of different-sized municipalities.
Τύπος εγκατάστασης
Nature of water treatment
Περιφέρεια
Type of works
Μέσο μέγεθος (πληθυσμός)
Region si?e (population)
Απλός %
Simple %
Σύνθετος %
Complex %
Πηγή: Teixeira. 1992.
Source: Teixeira. 1992.
Πίνακας 2.8 — Ζήτηση νερού
Total per capita abstraction litre/capita.person
Συνολική κατά κεφαλή κατανάλωση (Ι/ατομο)
Total per capita consumption litre/capita.person
Πίνακας 2.9 — Πηγή των υδάτινων πόρων (%)
Table 2.9. Water source (%)
> 100 000 Σύνολο
> 100 000 Total
Το ποσοστό διαρροής είναι σχετικά υψηλό.
Water demand characteristics as a function of municipality size
Συνολική κατά κεφαλή άντληση (Ι/άτομο/ημέρα)
Total per capita abstraction (litre/person.day)
Συνολική κατά κεφαλή κατανάλωση (Ι/άτομο/ημέρα)
Total per capita consumption (litre/person.day)
Συνολική κατά κεφαλή άντληση νερού (Ι/ατομο/ημερα)
Total per capita abstraction litre/capita.day
Πηγή: Ανάλυση βάσει των στοιχείων του υδρολογικού προγράμματος. MOPU, 1990.
Source: Developed from Hydrological Plan, MOPU, 1990.
2000 — 306 σ. — 21 χ 29,7 cm
2000 — 272 pp. — 21 χ 29.7 cm
Ευρωπαϊκή Ένωση Περιφερειακή πολιτική και Συνοχή
Sustainable urban development in the European Union: a framework for action
Ευρωπαϊκή Ένωση Περιφερειακή πολιτική και Συνοχή
European Union Regional Policy and Cohesion
Αειφόρος αστική ανάπτυξη οτην Ευρωπαϊκή Ένωση: Πλαίσιο Δράσης
Sustainable urban development in the European Union: a framework for action
Αειφόρος αστική ανάπτυξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση: Πλαίσιο Δράσης
Sustainable urban development in the European Union: a framework for action
Αειφόρος αστική ανάπτυξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση: Πλαίσιο Δράσης
European union : a framework for action
Προβλέπει επίσης από τα Διαρθρωτικά Ταμεία την προώθηση μιας συνεργασίας ανάμεσα στις αστικές περιοχές των διαφόρων κρατών μελών, με στόχο τη δη­μιουργία κοινών αναπτυξιακών δυνατοτήτων.
It also envisages that the Structural Funds will promote cooperation between urban areas in different Member States with a view to enhancing joint development opportunities.
Το 1997 η Επιτροπή εξέδωσε την ανακοίνωση «Προς ένα πρόγραμμα για το αστικό περιβάλλον στην Ευρω­παϊκή Ένωση».
In 1997 the Commission adopted the Communication "Towards an Urban Agenda in the European Union".
Η Επιτροπή εξεδήλωσε την πρόθεση της να εξετάσει τις πολιτικές της ΕΕ υπό το πρίσμα των επιπτώσεων τους στον αστικό χώρο και να βελτιώσει την πολιτική της για την αστική ανάπτυξη.
The Commission indicated its intention to examine EU policies from the point of view of their urban impact and to improve pol­icy integration at urban level.
Οι αντι­δράσεις από τα όργανα της ΕΕ, τους Υπουργούς Περι­φερειακής Πολιτικής και Χωροταξίας στις άτυπες συνεδριάσεις τους και από εξωτερικές οργανώσεις ήταν πολύ θετικές, γεγονός που παρακίνησε την Επι­τροπή να λάβει περαιτέρω μέτρα.
Reactions from EU institutions, the Ministers of Regional Policy and Spatial Planning at their informal meetings and outside organisations have been very positive and the Commission has been urged to take fur­ther steps.