natgillin/translations-raw huggingface dataset:
120 Οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι τα κοινοτικά όργανα παραβίασαν την αρχή της χρηστής διοικήσεως (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Οκτωβρίου 1983, 179/82, Lucchini κατά Επιτροπής, Συλλογή 1983, σ.
120 The applicants submit that the Community institutions infringed the principle of sound administration (see Case 179/82 Lucchini v Commission [1983] ECR 3083), by adopting in 1996 a measure taken on the basis of the result of an enquiry carried out in 1990 to 1992, at a time when the Member States had not yet implemented Directive 90/676, even though the Commission had noted in its Communication of 21 April 1993, cited above, that, following implementation of that directive, the situation had improved.
121 Κατά τις προσφεύγουσες, τα κοινοτικά όργανα έπρεπε να καταβάλουν προσπάθεια να καλύψουν τα κενά που διαπίστωσαν με την έρευνα του 1990­1992, όσον αφορά την αποτελεσματικότητα των μέτρων ελέγχου, και να διεξαγάγουν νέα έρευνα, προκειμένου να εκτιμήσουν το αποτέλεσμα της βελτιώσεως των μέτρων αυτών επί της καταστάσεως της αγοράς, πριν θεσπίσουν τις ριζικές διατάξεις που περιέχει η προσβαλλόμενη οδηγία.
121 According to the applicants, the Community institutions should have attempted to correct the deficiencies identified in the 1990 to 1992 enquiry as far as the efficacy of control measures was concerned and should have carried out a new enquiry to assess the effect of the improvement in those measures on the state of the market before taking such extreme measures in the contested directive.
122 Κατ' αρχάς επιβάλλεται να τονιστεί ότι τα πορίσματα της έρευνας που πραγματο­ποίησε η Επιτροπή από το 1990 έως το 1992 και στα οποία αναφέρεται η πέμπτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 96/22 δεν αποτελούν παρά ένα μόνο από τα στοιχεία τα οποία έλαβε υπόψη το Συμβούλιο κατά την έκδοση της εν λόγω πράξεως.
122 In the first place, the results of the enquiry carried out by the Commission between 1990 and 1992, referred to in the fifth recital in the preamble to Directive 96/22, constitute just one of the factors which the Council took into account when adopting that measure.
Ειδι­κότερα, το Συμβούλιο έλαβε επίσης υπόψη, όπως προκύπτει από τη δέκατη έκτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 96/22, τη γνώμη του Κοινοβουλίου της 19ης Απριλίου 1994 και το ψήφισμα του της 18ης Ιανουαρίου 1996.
In particular, the Council also took account of the opinion and the resolution of the Parliament, of 19 April 1994 and 18 January 1996 respectively, as is shown by the 16th recital in the preamble to Directive 96/22.
123 Το Συμβούλιο διέθετε και άλλα στοιχεία, όπως για παράδειγμα τα πορίσματα της επιστημονικής συναντήσεως που οργάνωσε η Επιτροπή από τις 29 Νοεμβρίου μέχρι την 1η Δεκεμβρίου 1995 σχετικά με τις αυξητικές ορμόνες στην παραγωγή κρέατος.
123 The Council also had other information at its disposal, and in particular the results of the scientific conference organised by the Commission from 29 November to 1 December 1995, concerning growth promoters in meat production.
124 Εξάλλου, από τις στατιστικές προκύπτει ότι εξακολουθούσαν να υπάρχουν περιπτώσεις δηλητηριάσεων το 1994, ακόμη και το 1996 (βλ. ανωτέρω σκέψη 10), πράγμα που σημαίνει ότι η εφαρμογή της οδηγίας 90/676 στα διάφορα κράτη μέλη δεν είχε προφανώς λύσει όλα τα προβλήματα δημόσιας υγείας που δημιουργούσε η χρήση β­ανταγωνιστικών ουσιών προς πάχυνση των ζώων.
124 Moreover, the statistics concerning cases of intoxication show that these persisted in 1994 and even in 1996 (see paragraph 10 above), so that implementation of Directive 90/676 in the various Member States had obviously not resolved all the public health problems connected with the use of betaagonists for the purpose of fattening cattle.
Επομένως, ακόμη και αν υποτεθεί ότι είχαν βελτιωθεί οι εθνικές διαδικασίες ελέγχου της χρήσεως β­ανταγωνιστικών ουσιών, η κοινοτική εναρμόνιση των εθνικών κανόνων περί των αδειών κυκλοφορίας των προϊόντων αυτών εξακολουθούσε να είναι δικαιολογημένη το 1996, με σκοπό τη βελτίωση όχι μόνο του γενικού επιπέδου προστασίας της υγείας των ανθρώπων, αλλά και της ελεύθερης κυκλοφορίας των κρεάτων και των προϊόντων που προέρχονταν από ζώα στα οποία είχαν χορηγηθεί οι εν λόγω ουσίες (βλ. τα άρθρα 7, 8,10 και 11 της οδηγίας 96/22).
Thus, even on the assumption that national procedures enabling the use of betaagonists to be controlled had been improved, it still appeared justified in 1996 to harmonise the national rules governing authorisation of those products at Community level, in order to improve not only the overall level of protection of human health, but also the free movement of meat and products derived from animals to which those substances have been administered (see Articles 7, 8, 10 and 11 of Directive 96/22).
BOEHRINGER κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ και ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ.
BOEHRINGER V COUNCIL AND COMMISSION
125 Υπό τις συνθήκες αυτές, καλώς το Συμβούλιο αποφάσισε ότι το μέτρο της απαγο­ρεύσεως αποτελούσε το πλέον ενδεδειγμένο μέσο προστασίας της υγείας των ανθρώπων και καθησυχάσεως των ανησυχιών των καταναλωτών.
125 In those circumstances, the Council was entitled to decide that a ban was the most appropriate means of protecting human health and allaying consumer anxieties.
Κατά συνέπεια, ο τρίτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
The third plea must therefore be dismissed.
Επί του τέταρτου λόγου ακυρώσεως, που αφορά την παράβαση του άρθρου 43 της Συνθήκης
The fourth plea, alleging infringement of Article 43 of the Treaty
126 Κατά τις προσφεύγουσες, το Συμβούλιο παρέβη την κατά το άρθρο 43 της Συνθήκης υποχρέωση του να διαβουλεύεται εκ νέου με το Κοινοβούλιο, οσάκις το κείμενο που εγκρίνεται τελικώς, εξεταζόμενο στο σύνολο του, αποκλίνει ουσιωδώς από εκείνο επί του οποίου το Κοινοβούλιο έχει ήδη γνωμοδοτήσει, πλην των περιπτώσεων εκείνων στις οποίες οι τροποποιήσεις ανταποκρίνονται, κατ' ουσίαν, στις επιθυμίες που εξέφρασε το ίδιο το Κοινοβούλιο (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 1994, C­388/92, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1994, σ. I­2067).
126 The applicants submit that, in the present case, the Council failed to fulfil its duty under Article 43 of the Treaty to consult the European Parliament anew whenever the text finally adopted, taken as a whole, departs substantially from the text on which the Parliament has already been consulted, except where the amendments essentially correspond to the wishes of the Parliament itself (see Case C-388/92 Parliament v Council [1994] ECR I-2067).
127 Πρώτον, οι προσφεύγουσες εκθέτουν ότι το κείμενο επί του οποίου είχε γνωμοδο­τήσει το Κοινοβούλιο προέβλεπε την έκδοση κανονισμού και όχι οδηγίας και ότι ο δικαιολογητικός λόγος της επιλογής αυτής έγκειτο στην ανάγκη άμεσης και ομοιό­μορφης εφαρμογής των προτεινόμενων απαγορεύσεων.
127 In the first place, the applicants claim that the text on which the European Parliament was consulted provided for the adoption of a regulation, and not a directive, the choice being justified by the need to ensure the immediate and uniform application of the prohibitions envisaged.
Κατά συνέπεια, το Συμβούλιο, εγκρίνοντας στη συνέχεια την πρόταση υπό μορφή οδηγίας, μετέβαλε ένα ουσιώδες στοιχείο της προτάσεως αυτής.
By subsequently turning the proposal into a directive, the Council changed a significant element of the proposal.
128 Κατά τις προσφεύγουσες, οι συνέπειες της επιλογής της εκδόσεως οδηγίας είναι πολλές, κυρίως επειδή αφήνει περιθώρια εκτιμήσεως στα κράτη μέλη.
128 The consequences of the choice of a directive are numerous, in particular in so far as it leaves a discretion to the Member States.
Οι προσφεύ­γουσες ισχυρίζονται π.χ. ότι το άρθρο 4 της αρχικής προτάσεως προέβλεπε ορι­σμένες εξαιρέσεις από την απαγόρευση χορηγήσεως β­ανταγωνιστικών ουσιών, οι οποίες θα ίσχυαν σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή 'Ενωση, ενώ το άρθρο 4 της οδηγίας 96/22 προβλέπει απλώς ότι τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν, υπό ορισμένες
The applicants submit that Article 4 of the initial proposal provided for certain exceptions to the prohibition on administering beta-agonists, which would have been applicable throughout the European Union, whilst Article 4 of Directive 96/22 provides only that Member States may authorise in certain circumstances the administering of beta-
Δεν είναι βέβαιο ότι όλα τα κράτη μέλη θα κάνουν χρήση, και μάλιστα κατά τον ίδιο τρόπο, αυτής της ευχέρειας παρεκκλίσεως.
There is no certainty that all the Member States will implement that possibility of exemption in the same manner.
Ομοίως, δεν υπάρχει καμία βεβαιότητα ως προς την ομοιογένεια των μέτρων μεταφοράς στις εθνικές νομοθεσίες του συστήματος των κυρώσεων (βλ. το άρθρο 14, παράγραφος 1, της οδηγίας 96/22), ενώ η πρόταση που είχε υποβληθεί στο Κοινο­βούλιο προέβλεπε ότι θα θεσπίζονταν συγκεκριμένες κοινοτικές διατάξεις για τον τρόπο εφαρμογής του προτεινόμενου κανονισμού.
Likewise, there is no certainty as to the homogenous character of the transposition measures with regard to the system of penalties (see Article 14(1) of Directive 96/22), whilst, in the proposal submitted to the European Parliament, it was provided that detailed rules for the application of the proposed regulation would be adopted at Community level.
129 Δεύτερον, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ότι η αρχική πρόταση κανονισμού επέ­τρεπε τη χορήγηση β­ανταγωνιστικών ουσιών στα άλογα για τη θεραπεία των καρδιοαναπνευστικών διαταραχών, ενώ η οδηγία 96/22 συνεπάγεται de facto, πάντα κατά τις προσφεύγουσες, την απαγόρευση χορηγήσεως β­ανταγωνιστικών ουσιών στην περίπτωση αυτή.
129 Second, the applicants submit that the initial proposal for a regulation authorised the administering of betaagonists to horses in order to treat cardio-respiratory disorders, whilst, according to them, Directive 96/22/EC results de facto in a prohibition on doing so.
130 Πρέπει να υπομνησθεί ότι η νομότυπη διαβούλευση με το Κοινοβούλιο στις προ­βλεπόμενες από τη Συνθήκη περιπτώσεις αποτελεί ουσιώδη τύπο, του οποίου η μη τήρηση συνεπάγεται την ακυρότητα της οικείας πράξεως.
130 Due consultation of the Parliament in the cases provided for by the Treaty constitutes an essential procedural requirement, breach of which renders the measure concerned void.
Πράγματι, η αποτελε­σματική συμμετοχή του Κοινοβουλίου στη θέσπιση της κοινοτικής νομοθεσίας, σύμφωνα με τις προβλεπόμενες από τη Συνθήκη διαδικασίες, αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της μεταξύ των κοινοτικών οργάνων ισορροπίας που επιδιώκει η Συνθήκη.
Effective participation of the Parliament in the Community's legislative process, in accordance with the procedures laid down by the Treaty, represents an essential factor in the institutional balance intended by the Treaty.
Η αρμοδιότητα αυτή αποτελεί την έκφραση μιας θεμελιώδους δημοκρατικής αρχής, σύμφωνα με την οποία οι λαοί συμμετέχουν στην άσκηση της εξουσίας μέσω μιας αντιπροσωπευτικής συνελεύσεως (βλ., μεταξύ άλλων, τις αποφάσεις του Δικαστη­ρίου της 10ης Ιουνίου 1997, C­392/95, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1997, σ. I­3213, σκέψη 14, και της 11ης Νοεμβρίου 1997, C­408/95, Eurotunnel κ.λπ., Συλλογή 1997, σ.I­6315, σκέψη 45).
This function reflects the fundamental democratic principle that the peoples should take part in the exercise of power through the intermediary of a representative assembly (see, in particular, Case C-392/95 Parliament ν Council [1997] ECR I-3213, paragraph 14; Case C-408/95 Eurotunnel and Others ν Seafrance [1997] ECR I-6315, paragraph 45).
131 Κατά πάγια νομολογία, η υποχρέωση διαβουλεύσεως με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια της νομοθετικής διαδικασίας, στις προβλεπόμενες από τη Συνθήκη περιπτώσεις, συνεπάγεται την υποχρέωση νέας διαβουλεύσεως, οσάκις το κείμενο που εγκρίνεται τελικώς, εξεταζόμενο στο σύνολό του, αποκλίνει ουσιωδώς από
131 It is settled law that the requirement to consult the European Parliament in the legislative procedure, in the cases provided for by the Treaty, means that it must be consulted again whenever the text finally adopted, taken as a whole, departs substantially from the text on which the Parliament has already been consulted,
BOEHRINGER κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ και ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ εκείνο επί του οποίου το Κοινοβούλιο έχει ήδη γνωμοδοτήσει, πλην των περιπτώ­σεων εκείνων στις οποίες οι τροποποιήσεις ανταποκρίνονται, κατ' ουσίαν, στις επιθυμίες που εξέφρασε το ίδιο το Κοινοβούλιο (βλ. τις προπαρατεθείσες αποφάσεις Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου, σκέψη 15, και Eurotunnel κ.λπ., σκέψη 46).
BOEHRINGER V COUNCIL AND COMMISSION except where the amendments essentially correspond to the wishes of the Parliament itself (Parliament v Council, paragraph 15; Eurotunnel, paragraph 46).
132 Στην προκειμένη περίπτωση το Κοινοβούλιο γνωμοδότησε επί προτάσεως κανο­νισμού, ενώ το κείμενο που εγκρίθηκε τελικώς, χωρίς νέα διαβούλευση, είναι οδηγία.
132 In this case, the Parliament was consulted on a proposal for a regulation, whereas the text finally adopted, without fresh consultation, is a directive.
133 Αυτή όμως η τροποποίηση της μορφής της πράξεως δεν συνεπάγεται καμία αλλοίωση της ίδιας της ουσίας του κειμένου επί του οποίου γνωμοδότησε το Κοι­νοβούλιο, υπό την έννοια της ανωτέρω παρατεθείσας νομολογίας, και εξάλλου δεν τέθηκε εν αμφιβόλω ούτε από το ίδιο το Κοινοβούλιο.
133 However, that amendment to the form of the measure does not entail any alteration in the actual substance of the text on which the Parliament was consulted, for the purposes of the case-law referred to above, nor has it been called into question by the Parliament itself.
134 Συγκεκριμένα, η πρόταση κανονισμού που υποβλήθηκε στο Κοινοβούλιο προέβλεπε ως γενική αρχή την απαγόρευση της εμπορίας β­ανταγωνιστικών ουσιών προς χορήγηση σε ζώα οποιουδήποτε είδους, με την εξαίρεση των ιπποειδών και των σαρκοφάγων κατοικίδιων ζώων (άρθρο 2, παράγραφος 2).
134 The proposal for a regulation submitted to the Parliament for its opinion laid down the principle that the placing on the market of betaagonists for administering to animals of all species, with the exception of equidae and domestic carnivorous animals, should be prohibited (Article 2(2)).
Όσον αφορά ειδικότερα τα προσοδοφόρα ζώα ή ζώα εκμεταλλεύσεως, δηλαδή τα ζώα που εκτρέφονται σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις, περιλαμβανομένων των ιπποειδών (άρθρο 1), η πρόταση κανονισμού προέβλεπε την απαγόρευση χορηγήσεως β­ανταγωνιστικών ουσιών (άρθρο 3), ενώ άφηνε στα κράτη μέλη την ευχέρεια να επιτρέπουν τη χορήγηση των ουσιών αυτών στα ιπποειδή προς θεραπεία των καρδιοαναπνευστικών διαταραχών, εφόσον η χορήγηση γινόταν από κτηνίατρο ή υπό την άμεση ευθύνη του (άρθρο 4, σημείο 3).
More particularly with regard to farm animals, namely animals, including equines, raised on a holding (Article 1), the proposal for a regulation provided, inter alia, that the administering to them of betaagonists should be prohibited (Article 3), subject to the possibility left open to Member States of authorising the administration of such substances to equines to treat cardio-respiratory disorders, by a veterinarian or on his direct responsibility (Article 4(3)).
135 Η οδηγία 96/22 προβλέπει ως γενική αρχή την απαγόρευση της εμπορίας β­ανταγωνιστικών ουσιών προς χορήγηση σε ζώα των οποίων το κρέας και τα προϊόντα προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, εφόσον επιδιώκονται σκοποί διαφορετικοί από εκείνους που προβλέπονται στο άρθρο 4, σημείο 2 (άρθρο 2, στοιχείο β').
135 Directive 96/22 in turn lays down the principle that the placing on the market of betaagonists for administering to animals whose flesh and products are intended for human consumption for purposes other than those provided for in point 2 of Article 4 is to be prohibited (Article 2(b)).
Ο ορισμός που δίδεται στα «ζώα εκμεταλλεύσεως» (άρθρο 1) είναι ο ίδιος όπως και στην πρόταση κανονισμού, ισχύουν δε για τα ζώα αυτά οι ίδιες
Farm animals are defined as in the proposal for a regulation (Article 1) and are subject to the same prohibitions on the administering of betaagonists (Article 3). By way of derogation, Member States may authorise the administration of beta-agonists, for therapeutic purposes
Ως «θεραπευτική αγωγή» νοείται, στην περίπτωση των ιπποειδών που εκτρέφονται για άλλους σκοπούς και όχι για την παραγωγή κρέατος, η χορήγηση β­ανταγωνιστικών ουσιών για τη θεραπεία των αναπνευστικών προβλημάτων και για την πρόκληση τοκετού (άρθρο 1, παρά­γραφος 2, στοιχείο β').
Therapeutic treatment is defined, in the case of equidae raised for purposes other than meat production, as the administering of betaagonist substances for treating respiratory problems and inducing tocolysis (Article l(2)(b)).
Εντούτοις, απαγορεύεται η θεραπευτική αγωγή για τα προσοδοφόρα άλογα (άρθρο 4, παράγραφος 2).
However, therapeutic treatment of production horses remains prohibited (Article 4(2)).
136 Από τη σύγκριση επομένως των διατάξεων της προτάσεως κανονισμού με τις αντίστοιχες διατάξεις της οδηγίας 96/22 προκύπτει ότι η μόνη πραγματική διαφορά έγκειται στην προβλεπόμενη από την οδηγία ευχέρεια των κρατών μελών να επι­τρέπουν τη χορήγηση β­ανταγωνιστικών ουσιών για την πρόκληση του τοκετού στις αγελάδες.
136 A comparison of the proposal for a regulation and Directive 96/22 shows that the only real difference between their respective provisions lies in the power left to Member States by the directive to authorise the administering of betaagonists for inducing tocolysis in cows when calving.
Αντίθετα, δεν προκύπτει καμία αισθητή διαφορά σε σχέση με τα ιπποειδή.
By contrast, no discernible difference appears concerning equidae.
137 Το γεγονός όμως ότι περιελήφθη στην οδηγία παρέκκλιση σχετικά με την πρόκληση του τοκετού στις αγελάδες δεν συνιστά ουσιώδη τροποποίηση, υπό την έννοια της ανωτέρω παρατεθείσας νομολογίας.
137 The inclusion in the directive of a derogation envisaging the induction of tocolysis in cows when calving does not constitute a substantial amendment for the purposes of the case-law cited above.
138 Εξάλλου, η πρόταση κανονισμού παρείχε επίσης στα κράτη μέλη την ευχέρεια να προβλέπουν ορισμένες εξαιρέσεις ή παρεκκλίσεις από τη βασική απαγόρευση (βλ. άρθρο 4 της προτάσεως αυτής), πράγμα που σημαίνει ότι το επιχείρημα των προ­σφευγουσών που βασίζεται στη διαφορά μεταξύ κανονισμού και οδηγίας δεν ασκεί εν προκειμένω καμία επιρροή.
138 Moreover, the proposal for a regulation also left Member States the power to provide for certain exemptions or derogations from the prohibition which applied in principle (see Article 4), so that in this case the applicants' argument based on the difference between a regulation and a directive is irrelevant.
139 Ενδείκνυται επίσης να επισημανθεί ότι ούτε η πρόταση κανονισμού ούτε η οδηγία 96/22 προβλέπουν ενιαίο κοινοτικό σύστημα κυρώσεων.
139 Furthermore, neither the proposal for a regulation nor Directive 96/22 lays down a uniform system of penalties at Community level.
Κατά τα λοιπά, ορθώς το Συμβούλιο παρατηρεί ότι η ειδικότερη εναρμόνιση των σχετικών κυρώσεων πραγ­ματοποιήθηκε με τον προπαρατεθέντα κανονισμό 894/96.
Besides, the Council rightly observes that the penalties concerned are harmonised more precisely by Regulation No 894/96 of 29 April 1996, cited above.
140 Τέλος, το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι όλα τα άλογα εμπίπτουν de facto στην απαγόρευση που επέβαλε η οδηγία 96/22 έχει ήδη απορριφθεί ως ανακριβές από το Πρωτοδικείο (βλ. ανωτέρω σκέψη 106).
140 Finally, the applicants' argument that all horses are, de facto, covered by the prohibition imposed by Directive 96/22 has already been found by this Court to be inaccurate (see paragraph 106 above).
141 Κατά συνέπεια, ο λόγος ακυρώσεως που στηρίζεται στον ισχυρισμό περί παραβά­σεως του άρθρου 43 της Συνθήκης δεν μπορεί να γίνει δεκτός.
141 The plea alleging infringement of Article 43 of the Treaty cannot therefore be upheld.
142 Από το σύνολο των ανωτέρω σκέψεων προκύπτει ότι οι τέσσερις λόγοι ακυρώσεως που προβάλλουν οι προσφεύγουσες για να αποδείξουν την έλλειψη νομιμότητας της οδηγίας 96/22 πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.
142 It follows from the above considerations as a whole that the four pleas in law, raised by the applicants for the purpose of establishing that Directive 96/22 was unlawful, must be dismissed as unfounded.
Επί της προσφυγής ακυρώσεως στην υπόθεση Τ­125/96
The claim for annulment in Case T-125/96
143 Κατόπιν της απορρίψεως των τεσσάρων λόγων ακυρώσεως που προέβαλαν οι προσφεύγουσες προς στήριξη της προσφυγής ακυρώσεως της οδηγίας 96/22, η προσφυγή αυτή πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να απορριφθεί ως αβάσιμη, χωρίς να χρειάζεται να ληφθεί απόφαση επί της ενστάσεως απαραδέκτου την οποία υπέβαλε το Συμβούλιο.
143 Since the applicants' four pleas in support of their claim for the annulment of Directive 96/22 have been dismissed, this claim must be declared unfounded in any event, without there being any need to rule on the objection of inadmissibility raised by the Council.
Επί της αγωγής αποζημιώσεως στην υπόθεση Τ­125/96
The claim for compensation in Case T-125/96
144 Οι προσφεύγουσες φρονούν ότι γεννάται εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας λόγω της εκδόσεως και της εφαρμογής των προσβαλλόμενων διατάξεων της οδηγίας 96/22 και ζητούν την αποκατάσταση της ζημίας που έχουν υποστεί συναφώς.
144 The applicants consider that the Community has incurred non-contractual liability by reason of the adoption and implementation of the contested provisions of Directive 96/22 and claim compensation for the damage which they have sustained as a result.
145 Κατά πάγια νομολογία, γεννάται εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας μόνον εφόσον συντρέχει ένα σύνολο προϋποθέσεων όσον αφορά τον παράνομο χαρακτήρα της προσαπτομένης στα κοινοτικά όργανα ενέργειας, το υποστατό της ζημίας και την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της παράνομης ενέργειας και της προβαλλόμενης ζημίας.
145 It is settled case-law that the Community can incur non-contractual liability only if a set of conditions relating to the illegality of the conduct alleged against the institutions, the occurrence of actual damage and the existence of a causal link between the conduct complained of and the harm alleged are fulfilled.
Όσον αφορά την ευθύνη για πράξεις κανονιστικού χαρακτήρα, η προσαπτομένη στην Κοινότητα ενέργεια πρέπει επιπλέον να συνιστά παράβαση υπέρτερου κανόνα δικαίου προστατεύοντος τους ιδιώτες.
As regards liability arising from legislative measures, the Community conduct complained of must also constitute a breach of a superior rule of law for the protection of individuals.
Αν το όργανο εξέδωσε την πράξη στο πλαίσιο ασκήσεως ευρείας εξουσίας εκτιμήσεως, όπως συμβαίνει στον τομέα της κοινής γεωργικής πολιτικής, η παράβαση αυτή πρέπει επιπροσθέτως να είναι κατάφωρη, δηλαδή πρόδηλη και βαρεία (βλ. π.χ. προπαρατεθείσα απόφαση Exporteurs in Levende Varkens κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 81, απόφαση της 9ης Δεκεμβρίου 1997, Τ-195/94 και Τ-202/94, Quiller και Heusmann κατά Συμβουλίου και Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. Π-2247, σκέψεις 48 και 49, και προπαρατεθείσα απόφαση Pharos κατά Επιτροπής, σκέψεις 47 και 62).
If the institution has adopted the measure in the exercise of a wide power of assessment, as is the case in relation to the common agricultural policy, that breach must also be sufficiently serious, that is to say manifest and grave (see, for example, Exporteurs in Levende Varkens, paragraph 81; Joined Cases T-195/94 and T-202/94 Quiller and Heusmann ν Council and Commission [1997] ECR II-2247, paragraphs 48 and 49; Pharos, paragraphs 47 and 62).
146 Στην προκειμένη περίπτωση διαπιστώθηκε ήδη, κατά την εξέταση των λόγων ακυρώσεων που προέβαλαν οι προσφεύγουσες για να αποδείξουν την έλλειψη νομιμότητας της οδηγίας 96/22, ότι η οδηγία αυτή δεν αντιβαίνει σε κανέναν από τους νομικούς κανόνες που επικαλέστηκαν οι προσφεύγουσες.
146 In this case, the Court has already held, in its examination of the pleas put forward by the applicants for the purpose of establishing the unlawfulness of Directive 96/22, that the latter does not infringe any of the rules of law relied upon.
Δεδομένου ότι η αγωγή αποζημιώσεως στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι συντρέχει παράβαση των κανόνων αυτών, πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να απορριφθεί ως αβάσιμη, χωρίς να χρειάζεται να ληφθεί απόφαση επί της ενστάσεως απαραδέκτου που υπέβαλε το Συμβούλιο.
Since the claim for compensation is based on the alleged infringement of those rules, it must be dismissed as unfounded in any event, without there being any need to rule on the objection of inadmissibility raised by the Council.
Επί της προσφυγής ακυρώσεως στην υπόθεση Τ-152/96
The claim for annulment in Case T-152/96