natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υποθ. Τ-485/93 23 Société Louis Dreyfus et Cie κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Εξωτερικές σχέσεις
Case T-485/93 20 Société Louis Dreyfus et Cie ν Commission of the European Communities External relations
Υποθ. Τ-491/93 27 Ridico Commodities Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Εξωτερικές σχέσεις
Case T-491/93 24 Richco Commodities Ltd ν Commission of the European Communities External relations
Υποθ. Τ-494/93 Compagnie Continentale (France) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Εξωτερικές σχέσεις
Case T-494/93 Compagnie Continentale (France) ν Commission of the European Communities External relations
Υποθ. C-69/94 Γαλλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case C-69/94 French Republic ν Commission of the European Communities
Τ-509/93 29 Richco Commodities Ltd κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Εξωτερικές σχέσεις
Case T-509/93 25 Richco Commodities Ltd ν Commission of the European Communities External relations
Υποθ. Τ-182/94 Ricardo Marx Esser και Casto Del Amo Martinez κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Υπάλληλοι
Case T-182/94 Ricardo Marx Esser and Casto Del Amo Martinez ν European Parliament Staff cases
Υποθ. C-284/94 Βασίλειο της Ισπανίας κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Case C-284/94 38 Kingdom of Spain ν Council of the European Union
Υποθ. C-69/95 Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case C-69/95 Italian Republic ν Commission of the European Communities
Υποθ. Τ-185/95 Giovanni Sergio κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπάλληλοι
Case T-185/95 Giovanni Sergio ν Commission of the European Communities Staff cases
Ενώπιον του Πρωτοδικείου
Case T-192/94 Henry Maurissen ν Court of Auditors of the European Communities Staff cases
Συνεκδ. υποθ. C-239/96 R και C-240/96 R
Joined Cases C-239/96 R and C-240/96 R .
Υποθ. C-241/94 Γαλλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κρατικές ενισχύσεις
Case C-241/94 French Republic ν Commission of the European Communities State aid
26 Σεπτεμβρίου 1996
26 September 1996
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 2 Σεπτεμβρίου 1994, η Γαλλική Δημοκρατία ζήτησε την ακύρωση της αποφάσεως SG(94) D/8907 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 1994 (στο εξής: επίδικη απόφαση).
By application lodged at the Court on 2 September 1994, the French Republic brought an action for annulment of Commission Decision SG(94) D/8907 of 27 June 1994 (hereinafter «the contested decision»).
Με την επίδικη απόφαση η Επιτροπή χαρακτήρισε ως κρατικές ενισχύσεις, κατά την έννοια του άρθρου 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ τη χρηματοδοτική συμμετοχή του Fonds national de l'emploi (γαλλικού εθνικού ταμείου απασχολήσεως, στο εξής: FNE) στην πραγματοποίηση ενός «plan social» (σχεδίου προς αποφυγή των απολύσεων και προς αντιμετώπιση των κοινωνικών συνεπειών τους) εκ μέρους της εταιρίας Kimberly Clark Sopalin (στο εξής: Kimberly Clark).
By the contested decision, the Commission classified as State aid within the meaning of Article 92(1) of the Treaty the financial participation of the Fonds National de l'Emploi (National Employment Fund, hereinafter «the FNE») in the implementation of a social plan by the company Kimberly Clark Sopalin (hereinafter «Kimberly Clark»).
Εντούτοις, η Επιτροπή κήρυξε την ενίσχυση σύμφωνη προς την κοινή αγορά, καθόσον προοριζόταν για διευκόλυνση της αναπτύξεως ορισμένων δραστηριοτήτων ή ορισμένων οικονομικών περιφερειών, χωρίς να αλλοιώνει τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο αντίθετο προς το κοινό συμφέρον.
It must be borne in mind that Article 92(1) of the Treaty provides that any aid granted by a Member State, or through State resources in any form whatsoever, which distorts or threatens to distort competition by favouring certain undertakings or the production of certain goods is incompatible with the common market.
Από πάγια νομολογία προκύπτει ότι το άρθρο 92, παράγραφος 1, δεν προβαίνει σε διάκριση των κρατικών παρεμβάσεων ανάλογα με τις
The Commission nevertheless declared the aid compatible with the common market since it was intended to facilitate the development of certain activities or of certain economic areas without adversely affecting trading conditions to an extent contrary to the common interest.
Η Γαλλική Κυβέρνηση διατείνεται, καταρχάς, ότι ο μηχανισμός του FNE, με τον οποίο επιδιώκονται καθαρά κοινωνικής φύσεως σκοποί, εφαρμόζεται χωρίς καμία εξαίρεση σε
The social character of the FNE assistance is not therefore sufficient to exclude it outright from being categorized as aid for the purposes of Article 92 of the Treaty.
αιτίες ή τους σκοπούς τους, αλλά τις ορίζει σε συνάρτηση με τα αποτελέσματα τους.
It considers that the criteria according to which the State allows or rejects conclusion of an agreement with the FNE at the request of an undertaking are objective and are
στη διάθεση της η Επιτροπή όταν έλαβε τη σχετική απόφαση.
It must also be noted that FNE intervention is not limited sectorially or territorially or by reference to a restricted category of undertakings.
Συναφώς, επιβάλλεται να γίνει δεκτό ότι, λαμβανομένου υπόψη του αριθμού των σχεδιαζόμενων απολύσεων, η Kimberly Clark ήταν υποχρεωμένη να καταρτίσει σχέδιο προς αποφυγή των απολύσεων και προς αντιμετώπιση των κοινωνικών συνεπειών τους.
However, the FNE enjoys a degree of latitude which enables it to adjust its financial assistance having regard to a number of considerations such as, in particular, the choice of beneficiaries, the amount of the financial assistance and the conditions under which it is provided.
Στη συνέχεια διαπιστώνεται ότι οι παρεμβάσεις του FNE δεν περιορίζονται ούτε σε ορισμένους κλάδους παραγωγής, ούτε σε ορισμένες περιφέρειες, ούτε σε περιορισμένη κατηγορία επιχειρήσεων.
In that regard, it is important to note that, in view of the number of redundancies envisaged, Kimberly Clark was under an obligation to draw up a social plan.
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, λόγω του σκοπού και της γενικής οικονομίας του, με το σύστημα συμμετοχής του FNE στα σχέδια προς αποφυγή των απολύσεων και προς αντιμετώπιση των κοινωνικών συνεπειών τους ορισμένες επιχειρήσεις μπορούν να βρεθούν σε ευνοϊκότερη κατάσταση σε σχέση με άλλες, οπότε πληρούνται οι προϋποθέσεις για την ύπαρξη ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης.
In those circumstances, it must be held that, by virtue of its aim and general scheme, the system under which the FNE contributes to measures accompanying social plans is liable to place certain undertakings in a more favourable situation than others and thus to meet the conditions for classification as aid within the meaning of Article 92(1) of the Treaty.
Προς εκτίμηση του συμφώνου των εν λόγω μέτρων προς την κοινή αγορά, η Επιτροπή ζήτησε, μεταξύ άλλων, από τη Γαλλική Κυβέρνηση να πληροφορηθεί ποιο θα ήταν το κόστος του σχεδίου αν αυτό είχε περιοριστεί στα ελάχιστα απαιτούμενα από τη γαλλική νομοθεσία όρια.
To enable it to assess the compatibility with the common market of the measures in question, the Commission, asked the French Government, among other things, what the costs of the plan would have been if it had been limited to the minimum prescribed by French legislation.
Μόλις με το υπόμνημα απαντήσεως της, η Γαλλική Κυβέρνηση παρέσχε διευκρινίσεις επί του σημείου αυτού, αναφέροντας ιδίως ότι η Kimberly Clark είχε αρχικά την πρόθεση να απολύσει 312 άτομα από το σύνολο των 465 μισθωτών που απασχολούσε και ότι περιορίστηκε στην απόλυση 207 ατόμων μετά από διαπραγματεύσεις με το FNE, κατόπιν της εκ μέρους του αναλήψεως υποχρεώσεως να μετάσχει στο ως άνω σχέδιο.
It was only in its reply that the French Government clarified this point, stating in particular that Kimberly Clark initially intended laying off 312 members of its workforce of 465 employees and that it contented itself with laying off 207 after negotiations with the FNE resulting in the latter's subsequent involvement in the social plan.
Δεύτερον, η Γαλλική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι μηχανισμοί του FNE δεν προκαλούν ελάφρυνση των επιβαρύνσεων των επιχειρήσεων, καθόσον η εφαρμογή τους δεν υποβοηθεί τις επιχειρήσεις προς εκπλήρωση των εκ του νόμου υποχρεώσεων τους και καθόσον απαιτούν εκ μέρους τους πρόσθετες προσπάθειες σε σχέση με αυτό το οποίο θα τους στοίχιζε η αυστηρή τήρηση των επιταγών του κοινού δικαίου.
The French Government maintains, secondly, that the FNE mechanisms do not mitigate the charges borne by undertakings since their implementation does not help undertakings to meet their legal obligations and calls for additional efforts on their part over and above the cost to them of strictly complying with the requirements of the ordinary law.
Πρέπει να υπομνησθεί εκ προοιμίου ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η νομιμότητα αποφάσεως στον τομέα των ενισχύσεων πρέπει να εκτιμάται βάσει των πληροφοριών που είχε
Since the Commission was thus unable, despite making a specific request, to assess the nature and effects of the measures concerned, it was entitled to conclude that, in drawing up a social plan in collaboration with the State under which Kimberly Clark contributed FF 81.83 million and the State contributed FF 27.25 million, Kimberly Clark had received State aid within the meaning of Article 92 of the Treaty.
Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
Orders the French Republic to pay the costs.*
Ο γενικός εισαγγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 7ης Μαΐου 1996.
Advocate General F.G. Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 7 May 1996.
1) να απορριφθεί η προσφυγή·
«(1) the action should be dismissed;
2) να καταδικαστεί η Γαλλία στα δικαστικά έξοδα.
France should be ordered to pay the costs.»
C-230/94 Renate Enkier κατά Finanzamt Homburg Φορολογία
Case C-230/94 Renate Enkier ν Finanzamt Homburg Taxation
26 Σεπτεμβρίου 1996
26 September 1996 activity
Προδικαστική
Taxable amount)
«Εκτη οδηγία ΦΠΑ — Έννοια της οικονομικής δραστηριότητας — Βάση επιβολής τον φόρου» (Τέταρτο τμήμα)
Preliminary ruling (Sixth VAT Directive — Definition of economic (Fourth Chamber) within the meaning of the second sentence of Article 4(2) of the Sixth Directive.
Επί του πρώτου ερωτήματος
The second and third questions
Με διάταξη της 5ης Μαΐου 1994, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 11 Αυγούστου 1994, το Bundesfinanzhof υπέβαλε στο Δικαστήριο τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφοι 1 και 2, του άρθρου 6, παράγραφος 2, στοιχείο α', και του άρθρου 11, μέρος Α, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 (στο εξής: έκτη οδηγία).
By order of 5 May 1994, received at the Court on 11 August 1994, the Bundesfinanzhof (Federal Finance Court) referred to the Court for a preliminary ruling four questions on the interpretation of Articles 4(1) and (2), 6(2)(a) and HA(l)(c) of the Sixth Council Directive (77/388/EEC) of 17 May 1977 (hereinafter «the Sixth Directive»).
Με το πρώτο ερώτημα του, το εθνικό δικαστήριο ζητεί κατ' ουσίαν από το Δικαστήριο να διευκρινίσει αν η εκμίσθωση ενσωμάτου αγαθού πρέπει να χαρακτηριστεί ως «οικονομική δραστηριότητα» υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, πρώτη φράση, της έκτης οδηγίας ή αποκλειστικά υπό την έννοια της δεύτερης φράσεως της ιδίας διατάξεως.
By its second and third questions, the national court is essentially asking in what circumstances the hiring out of tangible property such as a motor caravan is to be regarded as being done for the purpose of obtaining income therefrom on a continuing basis within the meaning of the second sentence of Article 4(2) of the Sixth Directive.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Enkier και του Finanzamt Homburg όσον αφορά την ιδιότητα της Enkier ως επιχειρηματία και τον υπολογισμό της βάσεως επιβολής του φόρου επί ενός αυτοκινήτου τροχόσπιτου (camping car) του οποίου είναι ιδιοκτήτρια.
Those questions were raised in proceedings between Renate Enkler and the Finanzamt (Tax Office) Homburg («the Finanzamt») concerning her status as a trader and the calculation of the taxable amount in respect of a motor caravan which she owns.
Διευκρινίζεται στη συνέχεια ότι η εκμίσθωση ενσωμάτου αγαθού πρέπει να θεωρηθεί ως «εκμετάλλευση» του αγαθού αυτού υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, δεύτερη φράση, της έκτης οδηγίας.
By its first question the national court is essentially asking the Court to state whether the hiring out of tangible property is to be regarded as an «economic activity» within the meaning of the first sentence of Article 4(2) of the Sixth Directive or as falling solely under the second sentence of that provision.
Επί του δεύτερου και τρίτου ερωτήματος της έκτης οδηγίας.
As far as this point is concerned, it must be remembered that it is for the person seeking deduction of VAT to establish that he meets the conditions for eligibility and, in particular, to prove that he satisfies the criteria for being considered to be a taxable person.
Το γεγονός ότι ένα αγαθό προσφέρεται για οικονομική αποκλειστικώς εκμετάλλευση αρκεί, κατά κανόνα, για να θεωρηθεί ότι ο κύριος του το εκμεταλλεύεται για τις ανάγκες οικονομικών δραστηριοτήτων και, κατά συνέπεια, για να πραγματοποιήσει έσοδα διαρκούς χαρακτήρα.
It follows that the administrative or judicial authorities called upon to give a decision on this question must evaluate all the specific circumstances of a given case in order to determine whether the purpose of the activity in question, in the present case the exploitation of property in the form of hiring it out, is to obtain income on a continuing basis.
Επί του τετάρτου ερωτήματος
On this point, the purpose or results of the activity are irrelevant as such for the purposes of determining the scope of the Sixth Directive.
Με το δεύτερο και το τρίτο ερώτημα το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν υπό ποίες προϋποθέσεις η εκμίσθωση ενσωμάτου αγαθού, όπως ενός αυτοκινήτου τροχόσπιτου, πρέπει να θεωρηθεί ότι ασκείται προς τον σκοπό αντλήσεως εσόδων διαρκούς χαρακτήρα, υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, δεύτερη φράση, της έκτης οδηγίας.
First, a comparison of Article 4(2) with Article 4(3) of the Sixth Directive shows that the concept of economic activity referred to in both the first and second sentences of Article 4(2) does not include activities carried out on an occasional basis.
Το κριτήριο αυτό πρέπει επίσης να παρέχει τη δυνατότητα να προσδιορίζεται αν ο ιδιώτης χρησιμοποίησε το αγαθό κατά τρόπον ώστε η δραστηριότητα του να πρέπει να χαρακτηριστεί ως «οικονομική δραστηριότητα» υπό την έννοια
In order to prevent a taxable person who has been able to deduct VAT on the purchase of goods used for his business from escaping payment of VAT when he takes those goods away from his business for private purposes and from thereby enjoying undue advantages over an ordinary consumer who buys the goods and pays VAT on them, Article 6(2) of the Sixth Directive provides that «the use of goods forming part of the assets of a business for the private use of the taxable person or of his staff or more generally for purposes other than those of his business where the value added tax on such goods is wholly or partly deductible» is to be treated as a supply of services for consideration.
Σκοπός του άρθρου 6, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας είναι να διασφαλίζει την ίση
On the other hand, if, by reason of its nature, property is capable of being used for both economic and private purposes, all the circumstances in which it is used will have to be examined in order to determine whether it is actually used for the purpose of obtaining income on a regular basis.
μεταχείριση μεταξύ του υποκειμένου στον φόρο και του τελικού καταναλωτή.
The purpose of Article 6(2) of the Sixth Directive is to ensure equal treatment as between taxable persons and final consumers.
Ο τελικός καταναλωτής έχει πάντοτε τη δυνατότητα να διαθέτει ένα αγαθό, όταν το επιθυμεί.
Final consumers can use goods whenever they wish; so, in determining, in accordance with Article HA(l)(c), the taxable amount for a transaction treated as a supply of services pursuant to Article 6(2), the periods in which goods are at the taxable person's disposal in a way that he can actually use them at any time for private purposes must be taken into account.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
By its fourth question, the national court asks whether Article HA(l)(c) of the Sixth Directive is to be interpreted as meaning that the taxable amount for turnover tax on transactions treated as supplies of services under Article 6(2) (a) of the directive must include expenses which are incurred during a period in which the goods are
Για να προσδιοριστεί αν η εκμίσθωση ενσωμάτου αγαθού όπως ενός αυτοκινήτου τροχόσπιτου ασκείται με σκοπό την άντληση εσόδων διαρκούς χαρακτήρα, υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, δεύτερη φράση, της οδηγίας 77/388, στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να προβεί στην εκτίμηση του συνόλου των δεδομένων της υπό κρίση περιπτώσεως
The hiring out of tangible property constitutes exploitation of such property which must be classified as an "economic activity" within the meaning of Article 4(2) of the Sixth Council Directive (77/388/EEC) of 17 May 1977 on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added taxuniform basis of assessment, if it is done for the purpose of obtaining income therefrom on a continuing basis.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
In order to determine whether the hiring out of tangible property such as a motor caravan is carried on with a view to obtaining income on a continuing basis, within the meaning of the second sentence of Article 4(2) of the Sixth Directive, it is f or the national court to evaluate all the circumstances of the particular case.
Επομένως, προκειμένου η μορφή αυτή εκμεταλλεύσεως να θεωρηθεί "οικονομική δραστηριότητα", η άσκηση της οποίας καθιστά αυτόν που την ασκεί πρόσωπο υποκείμενο στο κοινό σύστημα φόρου
Article llA(l)(c) of the Sixth Directive is to be interpreted as meaning that the taxable amount for turnover tax on transactions treated as supplies of services under Article 6(2) (a) of the directive must include expenses which are incurred during a
Τα αποτελέσματα, εξάλλου, της ανωτέρω δραστηριότητας (κύκλος πελατών, ύψος εσόδων) δεν αποτελούν μεν στοιχεία ικανά να στηρίξουν, αυτά και μόνα, τη σχετική κρίση, μπορούν όμως να συνεκτιμηθούν κατά την έρευνα του αναφερθέντος κρισίμου ζητήματος.
Consequently, in order for this form of exploitation to be classified as an "economic activity" which makes the person carrying it out subject to the common system of value added tax, it is necessary to ascertain whether, pursuant to the second sentence of Article 4(2) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment, that activity is for the purpose of obtaining income therefrom on a continuing basis.
Το περιλαμβανόμενο τελικώς στη βάση επιβολής του φόρου τμήμα των τελευταίων αυτών εξόδων καθορίζεται κατόπιν επιμερισμού και είναι ανάλογο προς τη σχέση μεταξύ του συνολικού χρόνου πραγματικής χρησιμοποιήσεως του αγαθού, αφενός και του χρόνου πραγματικής χρησιμοποιήσεως του αγαθού για σκοπούς ξένους προς την επιχείρηση, αφετέρου.»
In determining whether an independent activity consisting in the hiring out of tangible property constitutes an "economic activity" within the meaning of Article 4(2) of the Sixth Directive, it is necessary only to ascertain whether such activity is carried on with a view to obtaining income on a continuing basis.
Προδικαστική «Απορρίψεις καδμίου — Ερμηνεία των οδηγιών 76/464/ΕΟΚ και 83/513/ΕΟΚ του Συμβουλίου — Αμεσο αποτέλεσμα — Δυνατότητα επικλήσεως οδηγίας κατά ιδιώτη» (Τέταρτο τμήμα)
In calculating the taxable amount for VAT on transactions treated as supplies of services under Article 6(2)(a) of the Sixth Directive, it is necessary to take into account, in accordance with Article HA(l)(c) of the directive, not only expenses incurred during the period when a business asset is actually used for purposes other than those of the business, but also the expenses incurred during a period when the asset is available to the taxable person in such a way that he may use it at any time for purposes other than those of the business at any time.
Με διάταξη της 22ας Απριλίου 1995, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 30 Μαΐου 1995, η Pretura circondariale di Vicenza υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την την ερμηνεία των οδηγιών 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαΐου 1976, και
The portion of the latter expenses which must finally be included in the taxable amount is to be fixed by apportionment according to the ratio between the total duration of actual use of the asset on the one hand and the duration of actual use for purposes other than those of the business on the other.»
Συμβουλίου, της
Case C-168/95 Luciano Arcaro Environment and consumers
26ης
26 September 1996
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο ποινικής δίκης κατά του Luciano Arcaro, κατηγορουμένου βάσει των άρθρων 5, 7 και 18 του decreto legislativo αριθ. 133 της 27ης Ιανουαρίου 1992, περί βιομηχανικών απορρίψεων επικινδύνων για το υδάτινο περιβάλλον ουσιών (στο εξής: decreto).
Preliminary ruling (Cadmium discharges — Interpretation of Council Directives 76/464/EEC and 83/513/EEC — Direct effect — Possibility for a directive to be relied on against an individual) (Fourth Chamber) authorization, without there being any exception for discharges coming from plant existing before a certain date.
Επομένως, μια οδηγία δεν μπορεί, από μόνη της να δημιουργήσει υποχρεώσεις όσον αφορά έναν ιδιώτη και συνεπώς δεν είναι δυνατή η επίκληση αυτών καθεαυτών των διατάξεων μιας οδηγίας κατά ιδιώτη.
By order of 22 April 1995, received at the Court on 30 May 1995, the Pretura Circondariale (District Magistrate's Court), Vicenza, referred to the Court for a preliminary ruling three questions on the interpretation of Council Directive 76/464/EEC of 4 May 1976 and Council Directive 83/513/EEC of 26 September 1983.
Από τη δικογραφία της κύριας δίκης προκύπτει ότι η υπόθεση αυτή αφορά απορρίψεις καδμίου που έχουν γίνει χωρίς άδεια και προέρχονται από υφιστάμενη, κατά την έννοια του decreto, εγκατάσταση.
Those questions have been raised in criminal proceedings brought against Luciano Arcaro pursuant to Articles 5, 7 and 18 of Legislative Decree No 133 of 27 January 1992 on industrial discharge of dangerous substances into the aquatic environment (hereinafter «the decree»).
Στο πνεύμα αυτής της νομολογίας, το Δικαστήριο έχει επίσης αποφανθεί ότι μια οδηγία δεν μπορεί, αυτή καθεαυτή και ανεξαρτήτως του εσωτερικού νόμου κράτους μέλους που έχει θεσπιστεί για την εφαρμογή της, να έχει ως αποτέλεσμα να στοιχειοθετείται ή να επιτείνεται η ποινική ευθύνη αυτών που ενεργούν κατά παράβαση των διατάξεων της.
By this question the national court wishes to ascertain in substance whether, in the absence of full transposition by a Member State within the time allowed of Directive 76/464, and therefore of Article 3 thereof, and of Directive 83/513, a public authority of that State may rely on that Article 3 against an individual, although this may impair that individual's position.
Με το ερώτημα αυτό, το εθνικό δικαστήριο ζητεί κατ' ουσίαν να μάθει αν υφίσταται, βάσει ορθής ερμηνείας του κοινοτικού δικαίου, μηχανισμός ο οποίος να επιτρέπει σε εθνικό δικαστήριο να μη λαμβάνει υπόψη διατάξεις εθνικής νομοθεσίας που είναι αντίθετες προς διάταξη μιας μη μεταφερθείσας στο εσωτερικό δίκαιο οδηγίας, όταν η επίκληση της τελευταίας αυτής διατάξεως δεν είναι δυνατή ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου.
Since, as far as cadmium discharges are concerned, the relative provisions of Community law are contained in Directives 76/464 and 83/513, the first preliminary question must be understood as seeking to ascertain whether the relevant provisions of those directives are to be interpreted as making any discharge of cadmium, irrespective of the date on which the plant from which it comes commenced operation, subject to the issue of prior authorization.