natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ως Minis­terialdirektor, αναλαμβάνετε την ευθύνη του τμήματος «δημόσιο δίκαιο», το οποί είναι επιφορτισμένο σε νομοθετικό και διοικητικό επίπεδο με τη μελέτη και επεξεργασία λύσεων για προβλήματα συνταγματικού, δημόσιου διεθνούς και κοινοτικού δικαίου, καθώς και με την προκαταρκτική νομική επεξεργασία των σχεδίων νόμων και διαταγμάτων.
As Ministerial-Direktor you were put in charge of the department dealing with public law which, in the legislative and administrative spheres, has the task of studying and proposing solutions to problems of constitutional law, of public international law and of Community law and is responsible for the preliminary legal examination of draft laws and decrees.
Αισθάνομαι τον πειρασμό να επαναλάβω για σας αυτό που έλεγα για τον κύριο Touffait' και για σας, επίσης, δίκαιο σημαίνει δράση και ειδικότερα, σε ό,τι σας αφορά, δράση συγκεκριμένη και ευεργετική στον τομέα της διατηρήσεως και της αναπτύξεως των δομών εκείνων του δημόσιου δικαίου που ενσαρκώνουν τη δημοκρατία και διασφαλίζουν την ελευθερία και τα θεμελιώδη δικαιώματα.
I am tempted to repeat what I said to Mr Touffait; for you also law is action and more particularly, in your case, specific and beneficial action designed to maintain and develop structures of public law embodying democracy and safeguarding fundamental rights and liberties.
Αποτελούν αυτά τομείς ενδιαφέροντος που δεν είναι ξένοι — κάθε άλλο — από την κοινοτική έννομη τάξη.
Those are concerns which are not alien — far from it — to the Community legal order. That aspect of Community law is not unknown to you, as is shown by a paper which you recently prepared on the protection of fundamental rights in the European Community.
Αυτή η πλευρά του κοινοτικού δικαίου δεν σας είναι άγνωστη, όπως μαρτυρεί μια μελέτη που αφιερώσατε πρόσφατα στην προ­στασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
Your experience, your knowledge of public law and your familiarity with major institutional problems will be of great benefit to our Court and we welcome you with pleasure.
Στο πρόσωπο του Federico Mancini υποδεχόμεθα, μέσα στην καλύτερη ιταλική παράδοση, ένα διάσημο καθηγητή.
In the person of Federico Mancini we are joined, in the best Italian tradition, by a respected professor.
Αφιερωθήκατε μέχρι τώρα στην πανεπιστημιακή διδασκαλία και την έρευνα, αλλά δεν κλειστήκατε στην απομόνωση του σπουδαστηρίου.
Until now you have devoted yourself to university teaching and research but neither of one nor of the other have you made an ivory tower. You have joined in the constant battle to ensure that the
Μετά τις σπουδές σας στο πανεπιστήμιο της Bologne, διδάξατε το εργατικό δίκαιο διαδοχικώς στο πανεπιστήμιο του Urbino και κατόπιν, απο το 1963, στο πανεπιστήμιο της Bologne και τέλος, από το 1978, στο πανεπιστήμιο της Ρώμης.
After studying at the University of Bologna you taught labour law at the University of Urbino, then from 1963 at the University of Bologna and finally, from 1978, at the University of Rome.
Η φήμη σας όμως περνά τα σύνορα και διδάσκετε επίσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, πρώτα στο πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας και κατόπιν στο Harvard.
But your reputation crossed frontiers and you also taught in the United States, first at the University of North Carolina and then at Harvard.
Το 1976, ως προάγγελμα των υψηλών δικαστικών καθηκόντων που σας αναμέ­νουν, γίνεστε μέλος του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου και εξοικειώνεστε έτσι με τα δικαστικής φύσεως προβλήματα.
In 1976, almost as if forewarned of the high judicial office which lay in store for you, you became a member of the Consiglio Superiore della Magistratura so that the problems faced by the judiciary became familiar to you.
Δεν χωρεί αμφιβολία ότι η πείρα και οι γνώσεις σας, ειδικά στον τομέα αυτό, θα αποτελέσουν για μας ένα πολύτιμο βοήθημα.
No one doubts that, particularly in those fields, your experience and your knowledge will be of great value.
Είστε, κύριε σύμβουλε Galmot, συνεχιστής μιας λαμπρής σειράς διαδοχής: Maurice Lagrange, Joseph Gand, Alain Dutheillet De Lamothe, Henry Mayras, Fernand Grévisse.
Mr Galmot, as Conseiller d'État, you are continuing a famous line: Maurice Lagrange, Joseph Gand, Alain Dutheillet de Lamothe, Henri Mayras, Fernand Grévisse.
Να ένας λόγος που μας επιτρέπει να είμαστε απαιτητικοί, αλλά τα προσόντα σας και ο τρόπος που τα θέσατε στην υπηρεσία των δημόσιων πραγμάτων μας καθησυχάζουν.
Those predecessors lead us to expect much from you but your qualities and the use which you have made of them in the service of the res publica allow us to entertain those high expectations with confidence.
Μετά από λαμπρές σπουδές προσανατολισμένες από την αρχή προς το δημόσιο δίκαιο και την πολιτική επιστήμη και μετά το πέρασμα σας από το φυτώριο αυτό των ανώτερων υπαλλήλων, την Εθνική Σχολή Διοικήσεως, εισήλθατε το 1956 σε ηλικία 25 ετών στο Συμβούλιο Επικρατείας ως Auditeur. Το 1962, γίνατε Maitre de Requêtes, το 1964 Commissaire du Gouvernement και το 1981 Conceiller d' Etat.
After a brilliant career as a student, initially reading public law and political science, and after passing through that nursery of great administrators, the École Nationale d'Administration, in 1956, at the age of 25, you entered the Conseil d'État as an Auditeur. In 1962 you became Maître de Requêtes, in 1964 Commissaire du Gouvernement and in 1981 Conseiller d'État.
To 1974, διοριστήκατε διοικητικός και οικονομικός διευθυντής του IRCAM και αργότερα νομικός σύμβουλος της ERAP.
As has been the experience of so many members ofthat institution, your career has alternated between judicial responsibilities on the one hand and on the other administrative responsibilities discharged at the policy-making level
Το κοινοτικό δίκαιο δεν είναι μόνο οικονομικό δίκαιο — είναι μάλιστα κάτι πολύ περισσότερο — αλλ' ωστόσο σε σημαντικό βαθμό, παραμένει οικονομικό και μάλιστα στις πιο εξελιγ­μένες μορφές του.
What strikes me about your career and what I think will be of greatest benefit to the Court is your dual experience as a judge experienced in the techniques of review which ensure respect for the law by institutions and as an administrator with experience of the public service in its most recent role in advanced industrial companies, those in which scientific and technological research and the management of new economic structures have become interwoven with the pursuit of the general interest.
Η πείρα σας στους τομείς αυτούς είναι ευπρόσδεκτη, όπως ευπρόσδεκτος είσθε και ο ίδιος, ήδη απο τώρα.
Community law is not confined to economic law — it covers a much wider field — but a very large part of it is represented by economic law in its most developed forms. Your experience in these fields will be welcome, as are you yourself from this moment.
Ας μου επιτραπεί να τελειώσω με τους λόγους που απεύθυνε το 1964 ο πρόεδρος Donner στο δικαστή κύριο Monaco και το γενικό εισαγγελέα κύριο Gand κατά την ορκωμοσία τους.
May I end by quoting the words which President Donner addressed in 1964 to Judge Monaco and Mr Advocate General Gand when they took the oath of office.
Η έκφραση που χρησιμοποίησε είναι ωραία, μεστή σημασίας και ίσως μετά μερικά χρόνια κάποιος από σας θα την επαναλάβει, για να απευθύνει χαιρετισμό με την ευκαιρία μιας άλλης αλλαγής φρουράς.
The words which he used are fine ones, full of meaning and perhaps one of you will repeat them in years to come to welcome another newcomer.
«Στο καθήκον που σας αναμένει», είπε, «νομικοί του αναστήματος σας αξίζει να αφιερώσουν όλες τους τις δυνάμεις και όλες τους τις ικανότητες, τους υπόσχεται δε να τους δώσει την ικανοποίηση που προσφέρει η εκπλήρωση μιας σημαντικής αλλά δύσκολης απο­στολής.
'The task which awaits you', he said, 'is worthy of the greatest efforts and talents of lawyers of your standing and it carries with it the promise of satisfaction inherent in the accomplishment of an important but difficult task.
Είθε η αποστολή αυτή, είπε καταλήγοντας ο πρόεδρος Donner, να γίνει και για σας τόσο προσφιλής όσο είναι ήδη για μας».
May that task,' said President Donner in conclusion, 'become as dear to you as it already is to us'.
Απευθύνω στον κύριο Bahlmann, στον κύριο Mancini και στον κύριο Galmot, εξ ονόματος όλου του Δικαστηρίου, τα θερμά μας συγχαρητήρια και τις εγκάρδιες ευχές μας για την επιτυχία της αποστολής τους στο Λουξεμβούργο.
I extend to Mr Bahlmann, Mr Mancini and Mr Galmot, in the name of the whole Court, our hearty congratulations and cordial wishes for success in the discharge of their duties in Luxembourg.
Ας μου επιτραπεί να τους καλέσω να δώσουν τον όρκο με τον οποίο θα αναλάβουν τα καθήκοντα τους.
May I invite them to take the oath which marks their entry into office.
Βιογραφικό σημείωμα του κυρίου Kai Bahlmann «Ministerialdirektor»
Curriculum vitae Kai Bahlmann, Ministerialdirektor [Under-Secretary]
Γεννήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1927 στο Ντύσσελντορφ, έγγαμος,τρία τέκνα.
Born 29 January 1927 in Düsseldorf married with three children
«Gerichtsassessor» στην περιοχή του Εφετείου Κολωνίας.
Second State examination in Law, Düsseldorf
20 Μαρτίου 1956 1956
20 March 1956 1956
Επιστημονικός συνεργάτης του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου.
September 1958 to Scientific assistant at the Bundesverfassungsgericht September I960 [Federal Constitutional Court]
«Landgerichtsrat» στο Πρωτοδικείο Κολωνίας.
Landgerichtsrat [Associate judge at the Regional Court] Cologne
Από το 1961
From 1961
Υπάλληλος στο ομοσπονδιακό υπουργείο δικαιοσύνης, τμήμα δημόσιου δικαίου.
Official at the Federal Ministry of Justice — Public Law branch
«Ministerialdirektor» και τμηματάρχης του τμήματος IV «Δημόσιο δίκαιο» (συνταγματικό δίκαιο, συνταγματική δικαιοσύνη, δημόσιο διεθνές δίκαιο, κοινοτικό δίκαιο, προκαταρκτική νομική εξέταση των σχεδίων νόμων και διαταγμάτων).
Ministerialdirektor: Head of Division IV Public Law (Constitutional law); Constitutional Court, public in ternational law, Community law; Preliminary legal scrutiny of draft laws and orders
Έγγαμος, δύο θυγατέρες.
Married, with two daughters.
Πτυχιούχος Νομικής (με άριστα) του Πανεπιστημίου της Bologna το 1949.
Graduated with distinction in Law at the University of Bologna in 1949.
Ελεύθερος καθηγητής του εργατικού δικαίου το 1956.
Lecturer [Libero docente] in labour law in 1956.
Εντεταλμένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Urbino από το 1956 ώς το 1962.
Lecturer appointed on an annual basis [Professore incaricato] at the University of Urbino from 1956 to 1962.
Το 1962 έκτακτος καθηγητής του Εργατικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Bologna.
In 1962, appointed supply lecturer [Professore straordinario] in labour law in the Faculty of Law at the University of Bologna.
Τακτικός καθηγητής το 1965, από το 1979 καθηγητής της Σχολής Πολιτι­κών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Ρώμης.
Appointed professor [Professore ordinario] in 1965, he moved to the Faculty of Political Science at the University of Rome in 1979.
Την 1η Νοεμβρίου 1982 επι­στρέφει στο Πανεπιστήμιο της Bologna, στην έδρα του Συγκριτικού Ιδιωτικού Δικαίου.
Intends to return to the University of Bologna as from 1 November 1982 to occupy the Chair of Private Comparative Law.
Το 1969 συμμετέσχε στην επιτροπή που κατάρτισε το κυβερνητικό νομοσχέδιο για τους «Κανόνες περί των δικαιωμάτων των εργαζομένων» (νόμος 300 της 20ής Μαίου 1970).
In 1969, member of the commission which drew up the Government bill on the statute of rights for workers (Law No 300 of 20 May 1970).
Μέλος του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου από το 1976 ώς το 1981.
Between 1976 and 1981, Member of the Consiglio Superiore della Magistratura [General Council of the Judiciary].
Το 1950 και το 1951 έλαβε υποτροφίες για σπουδές στη Γαλλία (Πανεπι­στήμιο του Μπορντώ και του Παρισιού) και στις ΗΠΑ (Πανεπιστήμιο του Σικά­γου).
In 1950 and 195 1, was awarded grants to study in France (Universities of Bordeaux and Paris) and in the United States of America (University of Chicago).
Το 1965 διεύθυνε μια σειρά μαθημάτων στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας και τα επόμενα έτη διάφορα σεμινάρια στο Department of Govern­ment του Πανεπιστημίου Harvard.
In 1965, conducted a course at the University of North Carolina and, in the years which followed, conducted numerous seminars in the Department of Government at Harvard University.
To 1979 παρουσίασε στο London School of Economics and Political Science την όγδοη διάλεξη Chorley με θέμα «Πολιτική και δικαστές — Η ευρωπαϊκή προοπτική».
In 1979, delivered the eighth Chorley Lecture on 'Politics and the Judges - The European Perspective' at the London School of Economics and Political Science.
Γεννήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1931 στο Παρίσι, έγγαμος, δύο τέκνα.
Born on 5 January 1931 in Paris, married, with two children.
Διπλώματα
Qualifications
Διπλωματούχος του Ινστιτούτου Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού — Πτυχιούχος Νομικής—Διπλωματούχος ανοττέρων σπουδών στο οημόσιο δίκαιο.
Diploma of the Institut d'Études Politiques, Paris Degree in Law, Higher Diploma in Public law
Αντιπρόσωπος στο Παρίσι του Τεχνικού Οργανισμού Αξιοποιήσειος του Πλούτου του Υπεδάφους της Σαχάρας.
École Nationale d'Administration Auditeur at the Conseil d'État Chargé de Mission, later Technical Adviser at the office of the High Commissioner for Youth and Sport Maître des Requêtes at the Conseil d'État Representative in Paris of the Organisation Technique de Mise en Valeur des Richesses du Sous-sol Saharien [Technical Organization for the Exploitation of the Mineral Resources of the Sahara]
Βοηθός γενικός γραμματέας, εν συνεχεία γενικός γραμματέας της μεταλλευτικής και χημικής επιχειρήσεως.
1970 to 1974 tieux of the Conseil d'État Deputy Secretary-General, later Secretary-General of the Entreprise Minière et Chimique [Mining and Chemical Corporation].
Από το 1974
Since 1974
Ιούλιος 1981
October 1981
Κυβερνητικός εκπρόσωπος στον όμιλο επιχειρήσεων Saint-Gobain-Pont-à-Mousson.
Administrative and Financial Director of the Institut de Recherche et de Coordination Acoustique Musique [Institute for Research in and Coordination of Musical Acoustics] at the Beaubourg Centre Conseiller d'État Government representative delegated to the Saint-Gobain-Pont-à-Mousson group of undertakings Legal adviser to the Entreprise de Recherche et d'Activités Pétrolières [Petroleum Research and Development Corporation]. ation].
Προσφώνηση του γενικού εισαγγελέα κυρίου Francesco Capotorti που εκφωνήθηκε εν ονόματι του και εν ονόματι των δικαστών κυρίων Adolphe Touffait και Fernand Grévisse επ' ευκαιρία της αποχωρήσεως τους
Speech delivered by Mr Advocate General Francesco Capotorti at the formal sitting on 6 October 1982
Θα μιλήσω και εξ ονόματος των κκ. δικαστών Adolphe Touffait και Fernand Grévisse, στη φιλία και στην εμπιστοσύνη των οποίων οφείλω την τιμή να είμαι κατά κάποιο τρόπο, κατά τη διάρκεια της επίσημης αυτής συνεοριάσεως, ο εκπρόσωπος της μικρής ομάδας των αποχωρούντων μελών.
In addressing you today, I am also representing Judges Adolphe Touffait and Fernand Grévisse, to whose friendship and trust I owe the honour of being, for the purposes of this formal sitting, in a certain sense the spokesman for this small group of retiring Members.
Πρώτα απ' όλα επιθυ­μώ να εκφράσω την πάρα πολύ ζωηρή ευχαρίστηση που δοκιμάσαμε για τις θερμές και κολακευτικές εκφράσεις που χρησιμοποιήσατε, για το πρόσωπο μας, στην ομιλία σας επ' ευκαιρία της αποχωρήσεως μας.
I would first like to express our gratitude for the warm and flattering way in which you spoke of us in your farewell address to us.
Μεταξύ των τόσο πολλών προσό­ντων που σας διακρίνουν, υπάρχει, κύριε πρόεδρε, αναμφισβήτητα εκείνο που συνίσταται στο ότι ξέρετε νά εγκαρδιώνετε τους συναδέλφους σας, φέροντας στην επιφάνεια το καλύτερο μέρος της προσωπικότητας τους και επιδεικνύοντας συγκατάβαση για τα μειονεκτήματα τους.
Among your very numerous qualities, there is undoubtedly, Mr President, that of knowing how to encourage your colleagues by stressing their virtues and of being indulgent towards their failings.
Αυτή η πάρα πολύ φιλική προσέγγιση μόλις επιβεβαιώθηκε από την ομιλία σας.
Your address is a confirmation of this very kindly attitude.
Καθ' όλο το χρονικό διάστημα που πέρασα στο Δικαστήριο, τρεις πλευρές της ζωής του οργάνου αυτού μου φάνηκαν ιδιαίτερα αξιοσημείωτες.
Throughout the time I have spent at the Court, three aspects of the life of this institution have seemed to me particularly remarkable.
Πρώτον, η ποιότητα της σχέσεως μεταξύ των δικαστών, την οποία χαρακτηρίζει ένας βαθύς σεβασμός για την ελευθερία και την αυτοτέλεια σκέψεως του καθενός, συγχρόνως δε από την κοινή προσπάθεια υπερασπίσεως της ανεξαρτησίας του Δικαστηρίου, καθώς και την ικανότητα του να είναι αληθινά και διαρκώς «Super partes».
In the first place the quality of the relationship between the members, characterized by a deep respect for each individual's freedom to think independently and, at the same time, by the common commitment to defend the autonomy of the Court, as well as its quality of being truly and consistently super partes.
Η διαφορετική επαγγελματική προέλευση του καθενός από μας, τα ποικίλα ρεύματα νομικής παιδείας τα οποία μας έχουν διαμορφώσει, οι διαφορετικές μας ιθαγένειες δεν εμπόδισαν τη θέληση μας να ενωθούμε με ειλικρίνεια, θέτοντας το πλείστον μέρος των συνεισφορών στην υπηρεσία της ενότητας του Δικαστηρίου.
The diversity of the professional origins of each one of us, the different legal traditions in which we were brought up and our different nationalities have not prevented us all from sincerely desiring to join together in making our diverse contributions serve the unity of the Court.
Ακόμη κι αν οι μορφές του μεταξύ μας διαλόγου και της σκέψεως επί των επιχειρημάτων των άλλων είναι κατ' ανάγκην διαφορετική, στις σχέσεις μεταξύ των δικαστών και μεταξύ των δικαστών και των γενικών εισαγγελέων, δεν χωρεί αμφιβολία ότι όλα τα μέλη του Δικαστηρίου έχουν πάντοτε συμμετάσχει πλήρως στο διάλογο αυτό και στον εν λόγω διαλογισμό.
Even if the forms of dialogue between us and the methods of reflection on the arguments of others are inevitably different, in the relations between the judges and between the judges and the advocates general, there can be no doubt that all the members of the Court have always played their full part in that dialogue and that reflection.
Στο σημείο αυτό, ας μου επιτραπεί να πω ότι είναι αξιοθαύμαστο — και μάλιστα σε διεθνές επίπεδο πολύ σπάνιο —
On this matter, may I say that I think it admirable — and at an international level, very rare — that decisions should be the result of reason and not of the force of dominant interests; perhaps only a judicial institution is capable of this.
ότι οι αποφάσεις αποτελούν τον καρπό της λογικής και όχι της δυνάμεως δεσπο­ζόντων συμφερόντων: μόνο ένα δικαστικό όργανο θα μπορούσε να το κάνει.
patiently and honestly, the most reasonable solution to the disputes which are brought before it, in the sole interest of the respect of Community law.
Η δεύτερη όψη του οργάνου αυτού, η οποία αξίζει να αναφερθεί, είναι η συνεκτικότητα του, η προσήλωση του σε ορισμένες αρχές, που περιέχονται στις συνθήκες και έχουν βαθμηδόν αποσαφηνισθεί, όσον αφορά τις πολυάριθμες επιπτώσεις τους, από τη νομολογία του Δικαστηρίου.
The second aspect of this institution which deserves to be mentioned is its consistency, its fidelity to certain principles, which are those proclaimed in the Treaties and whose numerous implications have been gradually clarified by the decisions of the Court.
Είναι λυπηρό το ότι πρέπει να λεχθεί ότι άλλα όργανα της Κοινότητας δίνουν καμιά φορά την εντύπωση ότι προχωρούν διστακτικά, ότι έχουν περιπέσει σε μια πολιτική αυτοσχεδιασμού, ή έχουν διασπασθεί μεταξύ της επιδιώξεως καθορισμού νέων και φιλόδοξων στό­χων και της πραγματικότητας που συνίσταται στην έλλειψη πραγματικού κοινοτι­κού πνεύματος.
Sadly, one feels obliged to remark that other Community institutions sometimes give the impression of groping their way along, of being reduced to a day-to-day policy, torn between the desire to establish new and ambitious objectives and the reality of the eclipse of a true Community spirit.
Το Δικαστήριο έχει το πλεονέκτημα μιας λειτουργίας, η οποία το υποχρεώνει να επιβεβαιώνει καθημερινώς τους κανόνες των συνθηκών και, μέσω των κανόνων αυτών, τις ιδέες που τους εμπνέουν.
The Court has an advantage in so far as its function requires it to reaffirm daily the rules of the Treaties, and through these rules, the ideas which were their inspiration.
Παρ' όλα αυτά, η λειτουργία αυτή εκπληρούται όχι μόνο για να ικανοποιηθεί μια υποχρέωση, αλλά με το σκοπό να συντελεστεί, πάνω στα θεμέλια των συνθηκών, το έργο της ευρωπαϊκής ολο­κληρώσεως.
Nevertheless this function is not discharged simply in order to comply with an obligation but rather with the aim of completing the edifice of European integration on the foundations of the Treaties.
Στην πραγματικότητα, ο σκοπός της ολοκληρώσεως, ο οποίος κατά την πραγματιστική πολιτική έπρεπε έκτοτε να θεωρείται ως ουτοπία, έχει κατα­στεί πιο κοντινός, στο νομικό επίπεδο, από το Δικαστήριο μας, καθώς και από τους πολυάριθμους δικαστές και νομικούς των χωρών μας, οι οποίοι έχουν ακολουθήσει τον ίδιο προσανατολισμό.
It is surely true that the aim of integration, which from the point of view oí realpolitik must now be considered utopian, has been brought closer, in the field of law, by our Court and also by the large number of judges and lawyers of our countries who have adopted the same approach, with the result that the European legal community seems stronger today than the political community.
Κατά συνέπεια, η νομική ευρωπαϊκή κοινότητα παρουσιάζεται σήμερα πιο σταθερή από την πολιτική κοινότητα: στις χειρότερες στιγμές είναι δυνατό τουλάχιστο να ελπίζεται ότι αυτή προσφέρει μια σταθερή αντίσταση στον κίνδυνο της οπισθοδρομήσεως και διατηρεί σταθερές τις απαραίτητες προϋποθέσεις για μια εκ νέου κίνηση ολοκληρώσεως.
In the worst moments one may at least hope that the legal community will stoutly resist the danger of turning back the clock and will maintain intact the conditions without which a renewed drive for integration is impossible.
Τέλος, θα προσθέσω μερικά λόγια, κύριε πρόεδρε, όσον αφορά την τρίτη έκφανση της ζωής του Δικαστηρίου, η οποία συνέβαλε στο να προσδιορισθεί το γόητρο του: ο διακριτικός, επιφυλακτικός χαρακτήρας της δραστηριότητας του, προς τα έσω και στις προς τις έξω σχέσεις.
Finally, Mr President, I would add a few words about the third aspect of the life of the Court which has contributed to its prestige: the discreet, reserved style of its activity, both internally and in its external relations, an activity which rarely attracts the attention of the mass media, which is not subjected to the influence of approval or criticism, and which does not involve any feeling of a need for wide publicity.
Μια δραστηριότητα η οποία σπάνια προσελκύει την προσοχή των «μαζικών μέσων ενημερώσεως», που δεν υφίσταται την επίδραση επιδοκιμασιών ή επικρίσεων, που ουδόλως αισθάνεται την ανάγκη ευρείας δημοσιότητας.
I can say that the most important decisions in the case-law of the Court were taken during the period in which the governments of the Member States were scarcely aware of its existence.
Τολμώ να πω ότι η επεξεργασία των πλέον σημαντικών θέσεων της νομολογίας του Δικαστηρίου συντελέσθηκε κατά την περίοδο κατά την οποία οι κυβερνήσεις των κρατών μελών δεν είχαν σχεδόν κατανοήσει την ύπαρξη του.
Moreover, I do not know whether those governments, except on those occasions where the Court places them in difficulties by holding them to be in the wrong on questions of particular importance, really appreciate the place which the Court occupies in the Community structures and in the legal life of Europe. National egotism and myopia go together, and no rhetoric can succeed in masking them.
κατέχει το Δικαστήριο στις κοινοτικές δομές και στη νομική ζωή της Ευρώπης.
legal secretaries - Messrs Gori, Chevallier, Saggio, Spitzer, Maidani, Marty-Gauquie - who have drawn unsparingly on their learning, intelligence and the wealth of their ideas in order to render our chambers equal to the task which faced them and to remedy our personal inadequacies.