natgillin/translations-raw huggingface dataset:
70.13, 99.01 και 99.03 - '"Πρες παπιέ' ι 99.03 - "Πρες παπί ε"'
Case C­228/89: Firma Farfalla Flemming und Partner ν Hauptzollamt München­West ­ 18 September 1990 (Reference for a preliminary ruling) (Common Customs Tariff ­ Tariff headings 70.13, 99.01 and 99.03 ­ Paper­weights) (Second Chamber)
Με Διάταξη της 26ης Απριλίου 1989, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 18 Ιουλίου 1989, το Finanzgericht του Μονάχου υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των θέσεων 70.13, 99.01 και 99.03 του Κοινού Δασμολογίου
By an order of 26 April 1989, which was received at the Court on 18 July 1989, the Finanzgericht München sought a preliminary ruling from the Court on three questions concerning Common Customs Tariff headings 70.13, 99.01 and 99.03.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ των ανωτέρω αναφερομένων σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη των ''πρες παπιέ" τα οποία η εταιρία Farfalla εισάγει από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Those questions arose in the context of a dispute between the parties in the main proceedings as to the tariff classification of paperweights Imported by Farfalla from the United States.
Δεδομένου ότι τα εν λόγω "πρες παπιέ" είναι γυάλινες σφαίρες διακοσμημένες με έγχρωμες παραστάσεις, κατασκευάζονται δε εξ ολοκλήρου στο χέρι από Αμερικάνους καλλιτέχνες γυαλιού, η εταιρία Farfalla ζήτησε την άδεια να τα θέσει στο εμπόριο δηλώνοντας τα ως "έργα άγαλματοποί¡ας ή γλυπτικής, πρωτότυπα, από κάθε ύλη", υπό την έννοια της θέσεως 99.03 του ΚΔ, η οποία προβλέπει απαλλαγή από τους οασμούς.
Since the paperweights in question consisted of glass spheres decorated with coloured motifs and executed entirely by hand by American glassware artists, Farfalla, when applying for their release into free circulation, declared them as "original sculptures and statuary, in any material" within the meaning of heading 99.03 of the Common Customs Tariff, which provides for an exemption from customs duties.
Αντιθέτως, το Hauptzollamt κατέταξε τα εμπορεύματα αυτά στη δασμολογική θέση 70.13, "γυάλινα αντικείμενα εσωτερικής διακόσμησης διαμερισμάτων ή παρομοίων χρήσεων", η οποία προβλέπει την καταβολή δασμού.
The Hauptzollamt, however, classified those goods as "glassware for Indoor decoration or for similar uses" under tariff heading 70.13, which provides for a customs duty to be levied.
"Σφαίρες από γυαλί με βάση και διακοσμημένες με δισδιάστατες η τρισδιάστατες παραστάσεις, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως πρες παπιέ" και είναι εξ ολοκλήρου χειροποίητες, κατασκευάζονται δε σε περιορισμένο αριθμό τεμαχίων και υπογράφονται από γνωστούς καλλιτέχνες γυαλιού, πρέπει να θεωρούνται, από πλευράς δασμολογικής κατατάξεως τους, ως αντικείμενα εμπορικού χαρακτήρα και, κατά συνέπεια, να κατατάσσονται αναλόγως της συστατικής τους ύλης."
"Glass spheres having a flat base, decorated with two­ or three­dimensional motifs and described as "paperweights", which are executed entirely by hand in limited series and signed by well­known glassware artists are to be regarded, for the purposes of tariff classification, as being works of a commercial character and, consequently, classified according to their constituent ma­terials."
0 νενικόε εισαννελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 26t)c Ιουνίου 1990.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting on 26 June 1990.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση: "Γυάλινες σφαίρες με βάση, χαρακτηριζόμενες ως "πρες παπιέ", οι οποίες κατασκευάζονται εξ ολοκλήρου στο χέρι από γνωστούς καλλιτέχνες γυαλιού, σε περιορισμένο αριθμό τεμαχίων, και είναι διακοσμημένες με ο ισδι άστατες ή τρισδιάστατες παραστάσεις, δεν πρέπει να θεωρούνται ως πρωτότυπα έργα αγαλματοποιίας (θέση 99.03) παρά μόνον αν πρόκειται για έργα που αποτελούν αντικείμενο ειδικών συναλλαγών εκτός της συνήθους αγοράς αναλόγων αντικειμένων κοινής χρήσεως, έχουν υψηλή αξία και, εν πάση περιπτώσει, άσχετη προς αυτή καθαυτή την αξία των συστατικών τους στοιχείων και, συνεπώς, δεν φαίνονται να προορίζονται για χρήση σύμφωνη με τον συνήθη προορισμό τους .
"Glass spheres having a flat base and described as paperweights, which are executed entirely by hand by well­known glassware artists in limited series and are decorated with two­ or three­dimensional motifs, are not to be regarded as original sculptures or statuary (tariff heading 99.03) unless they are bought and sold in special transactions outside the usual channels for comparable items in general use, unless their value is high and in any event unrelated to the inherent value of their component parts and unless they are, therefore, apparently not Intended to be put to normal use."
Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Κοινό Δασμολόγιο - Τεμαχισμένα ζαχαρότευτλα από τα οποία έχει μερικώς αφαιρεθεί η ζάχαρη
However, following various analyses, the sucrose content of the sliced beet in question was found to be 12 %. Since that was higher than the 10 % level laid down in Regulation No. 1388/85, the inspector decided to classify the sliced beet under tariff heading 12.04 in accordance with Article 1 of that regulation.
(Δεύτερο τμήμα)
(he Court ruled as follows:
Με απόφαση της 11ης Αυγούστου 1989, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 23 Αυγούστου 1989, το Tariefcommissie υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία και το κύρος του κανονισμού (ΕΟΚ) 1388/85 της Επιτροπής.
Commission Regulation (EEC) No. 1388/85 of 24 May 1985 classifying goods under subheading 12.04 A of the Common Customs Tariff is to be interpreted as meaning that products constituting the residue of a sugar-extraction process and having a sucrose content of 12 % by weight by reference to the dry matter are covered by the expression "sliced sugar beet, partially desugared" within the meaning of Article 1 of that regulation.
Τα τεμάχια αυτά, τα οποία αποτελούν υπολείμματα ζαχαροποι ¡ας, κατετάγησαν, κατά την εισαγωγή, στη δασμολογική διάκριση 23.03 Β Ι του KÛ.
Article 1 of Commission Regulation (EEC) No. 1388/85 of 24 May 1985 classifying goods under subheading 12.04 A of the Common Customs Tariff is invalid."
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε:
He proposed that the Court should reply as follows:
Το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1388/85 της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 1985, για την κατάταξη ορισμένων προϊόντων στη διάκριση 12.04 Α του Κοινού Δασμολογίου, είναι ανίσχυρο.
A product having a sucrose content of 12 % by weight, including any sucrose contained in the binder, which is the residue of a complete process of sugar extraction from sugar beet falls within the scope of Commission Regulation (EEC) No. 1388/85 of 24 May 1985.
Ο γενικός εισαννελέας Walter Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση της 10ης Ιουλίου 1990. ~~
- 4 - lhe above-mentioned regulation is invalid in so far as it has the effect that a product which forms the final residue after a complete process of sugar extraction from sugar beet and which can no longer be used as a raw material in the sugar industry must be classified under subheading 12.04 A "Sugar beet" of the Common Customs Tariff."
Προϊόν που εμφανίζει περιεκτικότητα σε ζαχαρόζη 12% κατά βάρος, συμπεριλαμβανομένης
Case C-5/89: Commission of the European Communities ν Federal Republic of Germany - 20 September 1990 (State aids - Undertaking producing semi-finished and finished aluminium products - Recovery) (Full Court)
"" απο απο τη τη συνδετική ουσία, και το οποίο αποτελεί υπόλειμμα πλήρους διαδικασίας ίικασίας εξαγωγής ζαχάρεως από ζαχαρότευτλα, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής
By an application lodged at the Court Registry on 6 January 1989, the Commission of the European Communities brought proceedings under the second subparagraph of Article 93 (2) of the EEC Treaty, seeking a declaration that, by failing to comply with Decision 88/174/EEC in which the Commission found that aid which the Land of Baden-Württemberg had provided to BUG-AIutechnik GmbH was illegal and ordered its recovery, the Federal Republic of Germany has failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
(ΕΟΚ) 1388/85"της
The Court declared:
Το Δικαστήριο αποφάσισε:
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting on 8 May 1990.
Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Συμφωνία συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας -
Case C 192/89: S.Z. Sevince ν Staatssecretaris van Justitie - 20 September 1990 (Reference for a preliminary ruling) (Free movement of persons - EEC-Turkey Association Agreement - Decisions of the Association Council - Direct effect) (Full Court)
Με απόφαση της 1ης Ιουνίου 1989, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 8 Ιουνίου 1989, το Raad van State των Κάτω Χωρών υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων των αποφάσεων 2/76 και 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως που προβλέπεται από τη Συμφωνία συνδέσεως μεταξύ της ΕΟΚ και της Τουρκίας.
By a decision of 1 June 1989, which was received at the Court on 8 June 1989, the Raad van State of the Netherlands sought a preliminary ruling from the Court on three questions concerning the interpretation of certain provisions of Decisions No. 2/76 and 1/80 of the Association Council set up by the Agreement establishing an Association between the European Economic Community and Turkey.
Ζ. Sevince για ανανέωση της αδείας διαμονής που του είχε χορηγηθεί το 1979.
In 1980 Mr Sevince, a Turkish national, was refused an extension of the residence permit granted to him in 1979.
Η προσφυγή η οποία ασκήθηκε κατά της αποφάσεως αυτής, και η οποία είχε αυτοδικαίως ανασταλτικό αποτέλεσμα, απορρίφθηκε οριστικά από το Raad van State στις 12 Ιουνίου 1986.
The appeal which he lodged against that decision, thereby automatically suspending its effect, was finally dismissed by the Raad van State on 12 June 1986.
Sevince απέκτησε πιστοποιητικό εργασίας, το οποίο εξακολούθησε να ισχύει μέχρι την έκδοση της ανωτέρω αποφάσεως του Raad van State.
While the effect of the decision was suspended pending the outcome of the appeal, Mr Sevince obtained a work certificate which remained valid until the Raad van State gave its judgment.
Ζ. Sevince ζήτησε, το 1987, να του χορηγηθεί άδεια διαμονής.
In 1987, claiming that he had been employed in the Netherlands for a certain number of years, Mr Sevince applied for a residence permit.
Προς στήριξη της αιτήσεως του, επικαλέσθηκε τις προαναφερθείσες αποφάσεις 2/76 και 1/80, σύμφωνα με τις οποίες για τους Τούρκους εργαζομένους οι οποίοι εργάζονται κανονικά από τετραετίας η πενταετίας σε κράτος μέλος της Κοινότητας ισχύει η ελευθερία προσβάσεως σε οποιαδήποτε μισθωτή δραστηριότητα της επιλογής τους.
In support of his application, he referred to Decisions No. 2/76 and 1/80, cited above, under which, after four and/or five years of legal employment in a Member State of the Community, a Turkish worker is to enjoy free access to any paid employment of his choice.
Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε σιωπηρώς από τις ολλανδικές αρχές.
That application was dismissed by implied rejec­tion by the Netherlands authorities.
Με τα εν λόγω ερωτήματα, το εθνικό δικαστήριο ερωτά, κατ'ουσία, αν ως προς την την ερμηνεία ερμηνεία των των προαναφερθεισών προαναφερθεισών αποφάσεων αποφάσεων 2/76
The Court considered that the Raad van State's questions sought, essentially, to ascertain whether the interpretation of Decisions No. 2/76 and 1/80 fell within the scope of Article 177 of the EEC Treaty; whether Articles 2 (1) (b) and 7 of Decision No. 2/76 and Articles 6 (1) and 13 of Decision No. 1/80 had direct effect 1n the territory of the Member States; and, finally, whether the term "legal employment" used in those provisions covered the situation of a Turkish worker authorized to engage in employment for such time as the effect of a decision refusing him a right of residence, against which he had lodged an appeal, was suspended.
1/80 έχει έχει εφαρμογή εφαρμογή το άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, αν τα άρθρα 2, παράγραφος 1, στοιχείο β, και 7 άρθρο 17/ της Συνθήκης ΕΟΚ, αν τα άρθρα 2, παράγραφος 1, στοιχείο β, και 7 της αποφάσεως 2/76 και τα άρθρα 6, παράγραφος 1, και 13 της αποφάσεως 1/80 παράγουν άμεσο αποτέλεσμα στο έδαφος των κρατών μελών και, τέλος, αν η έκφραση
Article 2 (1) (b) of Decision No. 2/76, cited above, and/or Article 6 (1) of Decision No. 1/80, cited above, and Article 7 of Directive No. 2/76 and/or Article 13 of Decision No. 1/80 have direct effect in the Member States of the European Community.
Η έκφραση "νόμιμη εργασία", η οποία περιέχεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β, της ως ανω αποφάσεως 2/76 και/ή στο άρθρο 6, παράγραφος 1, τρίτη παύλα, της ως άνω αποφάσεως 1/80, δεν καλύπτει την περίπτωση Τούρκου εργαζομένου στον οποίο επιτρέπεται να εργαστεί κατά την περίοδο κατά την οποία ισχύει η αναστολή της εκτελέσεως της αποφάσεως με την οποία δεν έγινε δεκτή αίτηση χορηγήσεως αδείας διαμονής και κατά της οποίας ο εν λόγω εργαζόμενος άσκησε προσφυγή που απορρίφθηκε."
The term "legal employment" in Article 2 (1) (b) of Decision No. 2/76, cited above, and/or the third indent of Article 6 (1) of Decision No. 1/80, cited above, does not cover the situation of a Turkish worker authorized to engage in employment for such time as the effect of a decision refusing him a right of residence, against which he has lodged an appeal which has been dismissed, is suspended."
0 Ο veviKoc vçviKoc εισαγγελέας εισαγγελέα Março
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting on 15 May 1990.
Τα ζητήματα ερμηνείας της αποφάσεως 2/76 ή της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας, τα οποία ανακύπτουν ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους, εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφαίνεται προδικαστικώς δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ.
A question relating to the interpretation of Decision No. 2/76 or Decision No. 1/80 of the EEC-Turkey Association Council raised before a court or tribunal of a Member State falls within the jurisdiction to give preliminary rulings conferred on the Court of Justice of the European Communities by Article 177 of the EEC Treaty.
Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β, της αποφάσεως 2/76 και το άρθρο 6, παράγραφος 1. τρίτη παύλα, της αποφάσεως 1/80, καθώς και το άρθρο 7 της αποφάσεως 2/76 και το άρθρο 13 της αποφάσεως 1/80 έχουν απευθείας εφαρμογή και μπορούν να δημιουργήσουν υπέρ των ιδιωτών δικαιώματα, τα οποία τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν να προστετεύουν.
Article 2 (1) (b) of Decision No. 2/76, the third indent of Article 6 (1) of Decision No. 1/80, Article 7 of Directive No. 2/76 and Article 13 of Decision No. 1/80 are directly applicable and capable of confer­ring on Individuals rights which the courts must protect.
Η νόμιμη εργασία υπό την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο β, της αποφάσεως 2/76 ή του άρθρου 6, παράγραφος 1, τρίτη παύλα, της αποφάσεως 1/80 δεν καλύπτει τις περιπτώσεις στις οποίες οι αρχές κράτους μέλους έχουν χορηγήσει σε Τούρκο υπήκοο άδεια εργασίας απλώς και μόνο λόγω του ανασταλτικού αποτελέσματος το οποίο έχει, μέχρι της εκδόσεως οριστικής αποφάσεως, η εκ μέρους του άσκηση προσφυγής κατά αποφάσεως περί μη παρατάσεως της αδείας διαμονής του".
Legal employment within the meaning of Article 2 (1) (b) of Decision No. 2/76 or the third indent of Article 6 (1) of Decision No. 1/80 does not cover a situation in which the authorities of a Member State have granted a Turkish national authorization to work only because the appeal which he has lodged against a decision refusing an extension of his residence permit suspends the effect of that decision pending final judgment."
(προδικαστική) Γεωργία - Εισφορά συνυπευθυνότητας στον τομέα των σιτηρών" (Ολομέλεια)
Mr Van Landschoot applied to the Vredegerecht van het Kanton Brasschaat to recover that sum from Mera N.V., arguing that the co­responsibility levy was contrary to the general principle of equal treatment and to Article 40 of the EEC Treaty.
Με Διάταξη της 21ης Ιουνίου 1989, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 30 Ιουνίου 1989, το Vredegerecht του καντονίου του Brasschaat υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς το κύρος του κανονισμού (ΕΟΚ) 3779/88 της Επιτροπής, όσον αφορά τις πρώτες μεταποιήσεις που πραγματοποιούνται για λογαριασμό του παραγωγού.
The Vredegerecht sought a preliminary ruling from the Court on whether the co­responsibility levy for which the detailed rules of application are laid down by Regulation (EEC) No. 2040/86 was valid.
Η εν λόγω εταιρία αφαίρεσε από το τίμημα αυτό το ποσό των 0,2522 Χ 4.925, ήτοι 1.242 βελγικών φράγκων, ως εισφορά συνυπευθυνότητας στον τομέα των σιτηρών.
In response to that request, the Court gave its judgment of 29 June 1988 in Case 300/86 fVan Landschoot ν MÈO [1988] ECR 3443).
0 Van Landschoot προσέφυγε ενώπιον του Vredegerecht του καντονίου του Brasschaat και ζήτησε να του επιστραφεί από την εταιρία Mera το ποσό αυτό, υποστηρίζοντας ότι η εισφορά συνυπευθυνότητας αντιβαίνει στη γενική αρχή της ισότητας και στο άρθρο 40 της Συνθήκης ΕΟΚ.
Following that judgment, it fell again to the Vredegerecht to resolve the dispute between Mr Van Landschoot and Mera N.V.
Το Vredegerecht υπέβαλε οτο Δικαστήριο το προδικαστικό ερώτημα κατά πόσον είναι έγκυρη η εισφορά συνυπευθυνότητας, της οποίας οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται από τον κανονισμό 2040/86.
The plaintiff in the main proceedings claimed that although he had sold 4 925 kg of wheat to the defendant, he had also purchased from it 13 072 kg of compound feedingstuffs for laying hens, 35 % or 4 575 kg of which was composed of wheat and all of which was intended to feed the hens on Mr Van Landschoot's farm. The amount of the co­responsibility levy wrongly deducted by Mera from the price to be paid to the plaintiff was therefore to be reduced to Bfr 1 154 (Bfr 0.2522 χ 4 575).
Απαντώντας στο ερώτημα αυτό, το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφαση της 29ης Ιουνίου 1988, Van Landschoot (300/86).
In Mr Van Landschoot's submission, that levy could not be charged on him because, by virtue of the Court's judgment of 29 June 1988, cereals sold by a producer to a processor to be subsequently bought back by the producer in the form of feedingstuffs and used by him in that form on his own farm were to be exempted from the co­responsiblHty levy.
Ενόψει της αποφάσεως αυτής, το Vredegerecht επιλήφθηκε εκ νέου της διαφοράς μεταξύ του Van Landschoot και της εταιρίας Mera.
The Vredegerecht therefore decided to stay the proceedings again until the Court had given a preliminary ruling on the validity of Article 1 (1) of Regulation No. 3779/88 as a whole.
Συνεπώς, η εισφορά συνυπευθυνότητας την οποία κακώς παρακράτησε η εταιρία Mera από το τίμημα που όφειλε στον ενάγοντα έπρεπε να υπολογιστεί σε 1.154 βελγικά φράγκα (4.575 Χ 0,2522).
The Court considered that in order to answer the question it was necessary first to stress that, in view of the objective which the co­responsibility levy sought to attain, the criterion for distinguishing between operators in order to decide whether or not they were liable for the levy was whether or not the products were placed on the market.
Κατά τον Van Lanschoot, δεν μπορούσε να του επιβληθεί η καταβολή της εισφοράς αυτής διότι, δυνάμει της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 1988, τα σιτηρά που πωλούνται από τον παραγωγό σε μεταποιητή για να αγοραστούν εκ νέου υπό μορφή τροφών από τον παραγωγό και να χρησιμοποιηθούν υπό τη μορφή αυτή στην εκμετάλλευση του πρέπει να απαλλάσσονται από την εισφορά συνυπευθυνότητας.
It pointed out that cereals were placed on the market whenever the producer of the cereals disposes of them by sale to any processor whatever even if the producer subsequently bought the cereals back from the processor in the form of processed products, although that was not the case where a producer merely delivered or made available to a processing undertaking cereals which he had produced and which were intended for use, after processing on a contracted­out basis, on his own farm.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Vredegerecht αποφάσισε να αναστείλει εκ νέου τη διαδικασία μέχρις ότου το Δικαστήριο αποφανθεί προδικαστικώς επί ερωτήματος σχετικά με το κύρος του συνόλου του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 3779/88.
In those circumstances the Commission, having decided to order the reim­bursement of the co­responsibility levy paid by producers who had suffered from the discrimination referred to in the judgment of 29 June 1988, could lawfully have limited the entitlement to such reimbursement to producers who had used on their farms cereals produced by them and processed on their behalf, and not extended it to producers who had sold cereals produced by
"Από την εξέταση του υποβληθέντος ερωτήματος δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3779/88 της Επιτροπής, της ¿ας Δεκεμβρίου 1988, για την απόδοση της εισφοράς συνυπευθυνότητας στον τομέα των σιτηρών που προβλέπεται από τους κανονισμούς (ΕΟΚ) 2040/86 και (ΕΟΚ) 1432/88 όσον αφορά τις πρώτες μεταποιήσεις που πραγματοποιούνται για λογαριασμό παραγωγού.
"Consideration of the question has disclosed no factor of such a kind as to affect the validity of Article 1 (1) of Commission Regulation (EEC) No. 3779/88, of 2 December 1988, on the reimbursement of the co-responsibility levy in the cereals sector provided for in Regulations (EEC) No. 2040/86 and (EEC) No. 1432/88 1n respect of first-stage processing undertaken on a producer's account."
Ο νενικόο εισαννελέαρ Giuseppe Tesauro ανέπτυΕε TIC ποοτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση Tnc 21nc Ιουνίου 1990.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting on 21 June 1990.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση στο υποβληθέν ερώτημα: "Από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος των κανονισμών 2324/88 και 3779/88 της Επιτροπής".
He proposed that the Court should reply to the question in the following terms: "Consideration of the question has disclosed no factor of such a kind as to affect the validity of Commission Regulations No. 2324/88 and No. 3779/88".
Ενώπιον του Δικαστηρίου υποθ.
Before the Court of Justice
C-47/88 Επιτροπή κατά Δανίας
Case C-47/88
Παράβαση κράτους - Παράβαση του άρθρου 95 της Συνθήκης ΕΟΚ -
Connission ν Denmark - 18 September 1990 Failure of a Member State to fulfil its obligations -Infringement of Article 95 of the EEC Treaty - Excessively high vehicle registration tax.
Γενικός εισαγγελέας: J. Μι seno.
Advocate General: J. Mischo Language of the case: Danish
υποθ. C-159/89 Επιτροπή κατά Ελλάδος
Case C-119/89
Γλ ώσσα διαδικασίας: η ελληνική.
Commission ν Greece - 18 September 1990 (See Case C-119/89) Language of the case: Greek
υποθ. C-120/88 Επιτροπή κατά Ιταλίας
Case C-120/88
« λ. υποθ. C-119/89). ώσσα διαδικασίας: η ιταλική.
Commission ν Italy - 18 September 1990 (See Case C-119/89) Language of the case: Italian
υποθ. C-39/88 Επιτροπή κατά Ιρλανδίας
Case C-39/88
Παράβαση κράτους - Παράβαση των κανονισμών (ΕΟΚ) 3796/81 και
Commission ν Ireland - 19 September 1990 Failure of a Member State to fulfil its obligations -Infringement of Regulation (EEC) No. 3796/81 and Regulation (EEC) No. 3598/83 on the common organization of the market in fishery products - Failure to provide price data to the Commission (prices current in wholesale markets or ports) - Fish prices Advocate General: J. Mischo Language of the case: English
Ακύρωση της οδηγίας 88/301/Ε0Κ της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου
France ν Commission - 19 September 1990 Application for the annulment of Commission Directive 88/301/EEC on competition in the markets in telecommunica­tions terminal equipment Advocate General: G. Tesauro Language of the case: French
υποθ. C-209/88 Επιτροπή κατά Ιταλίας
Case C-209/88
Παράβαση κράτους - Παράβαση των άρθρων 9, 11, 15, 17 και 21 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3796/81 του Συμβουλίου, της 29ης
Commission ν Italy - 19 September 1990 Failure of a Member State to fulfil its obligations -Infringement of Articles 9, 11, 15, 17 and 21 of Council Regulation (EEC) No. 3796/81 of 29 December 1981, Article 2 of Commission Regulation (EEC) No. 3192/82 of 20 November 1982, Articles 1, 3 and 4 of Commission Regulation (EEC) No. 3598/83 of 20 December 1983 and Article 4 of Commis­sion Regulation (EEC) No. 1501/83 of 9 June 1983 - Failure to provide information on prices in the fisheries sector Advocate General: J. Mischo Language of the case: Italian
Τ-120/89 Stahlwerke Pei ne-Salzgitter κατά Επιτροπής
Case C-96/89