natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι προσφεύγουσες της κύριας δίκης υπάγονταν ή εξακολουθούν να υπάγονται στο επαγγελματικό συνταξιοδοτικό σύστημα Avdel Pension & Life Assurance Plan, το οποίο έχει οργανώσει και διαχειρίζεται ο εργοδότης τους, η Avdel Systems Ltd. Μέχρι τις 30 Ιουνίου 1991 ως ηλικία συνταξιοδοτήσεως προβλεπόταν το 65ο έτος για τους άνδρες και το 60ό έτος για τις γυναίκες.
Article 119 of the EEC Treaty precludes an employer who adopts measures necessary to comply with the judgment in Case C262/88 Barber ν Guardian Rovai Exchange Assurance Group [1990] ECR1-1889 from raising the retirement age for women to that for men in relation to periods of service completed between 17 May 1990, the date of that judgment, and the date on which those measures come into force.
Την 1η Ιουλίου 1991 η ηλικία συνταξιοδοτήσεως καθορίστηκε ενιαία στο 65ο έτος για αμφότερα τα φύλα.
On the other hand, as regards periods of service completed after the latter date, Article 119 does not prevent an employer from taking that step.
που προβλέπονται για τα πρόσωπα που ανήκουν στην ευνοούμενη κατηγορία ης παροχές που οφείλονται για περιόδους απασχολήσεως διανυθείσες πριν από την ημερομηνία αυτή.
prior to 17 May 1990, Community law imposed no obligation which would justify retroactive reduction of the advantages which women enjoyed.
Στο Bedford Industrial Tribunal προσέφυγαν 78 γυναίκες, των οποίων η οικονομική κατάσταση, λόγω της εξισώσεως της ηλικίας συνταξιοδοτήσεως τους προς τη μεγαλύτερη ηλικία συνταξιοδοτήσεως των ανδρών, χειροτέρευσε σε σχέση με την κατάσταση που προσδοκούσαν βάσει της παλαιάς ρυθμίσεως.
The step of raising the retirement age for women to that for men, which an employer decides to take following the Barber judgment in order to remove discrimination in relation to occupational pensions as regards benefits payable in respect of future periods of service, cannot be accompanied by measures, even if only transitional, designed to limit the adverse consequences which such a step may have for women.
Το επίδικο μέτρο ελήφθη στο πλαίσιο του επίμαχου συνταξιοδοτικού συστήματος με σκοπό ακριβώς τη συμμόρφωση προς την απόφαση Barber.
Preliminary ruling (Equal pay for men and women — Occupational pensions according to sex — Equalization) (Full Court) employees of legal entities forming part of the Royal Shell Group and by virtue of that employment were members of the Stichting Shell Pensioenfonds, which was the occupational pension scheme run by that group.
Με το δεύτερο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν, σε περίπτωση κατά την οποία το άρθρο 119 επιτρέπει την προς τα άνω μετάθεση του ορίου ηλικίας συνταξιοδοτήσεως των γυναικών μέχρι το προβλεπόμενο για τους άνδρες όριο, τα επαγγελματικά συνταξιοδοτικά συστήματα που προβαίνουν στην εξίσωση αυτή οφείλουν να περιορίζουν κατά το δυνατόν τις αρνητικές συνέπειες που έχει η τροποποίηση αυτή για ης γυναίκες.
By judgment of 12 January 1993, received at the Court on 1 February 1993, the Kantongerecht (Cantonal Court), The Hague, referred to the Court two questions on the interpretation of Article 119 of that Treaty in view of the necessity of equalizing retirement ages for men and women under occupational pension schemes following the judgment of 17 May 1990 in Barber.
Συναφώς, αρκεί η παρατήρηση ότι η ισότητα μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών ως προς τις
The applicants in the main proceedings were all
αποδοχές αποτελεί θεμελιώδη αρχή του κοινοτικού δικαίου και ότι, ενόψει του αμέσου αποτελέσματος του άρθρου 119, η εκ μέρους του εργοδότη εφαρμογή της ισότητας αυτής πρέπει να είναι άμεση και πλήρης.
and 1 June 1991 (the date on which the scheme in question compulsorily set the retirement age for all workers at 60 years), pension rights of men should be calculated on the basis of the same retirement age as that for women.
Το ερώτημα αυτό αφορά ης συνταξιοδοτικές παροχές που οφείλονται για περιόδους απασχολήσεως που διανύθηκαν μεταξύ της 17ης Μαΐου 1990, ημερομηνίας εκδόσεως της αποφάσεως Barber, και της ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος των μέ.ρων αποκαταστάσεως της ίσης μεταχειρίσεως μέσω της μεταθέσεως του ορίου για την ηλικία συνταξιοδοτήσεως των γυναικών.
As regards periods of service completed after 1 June 1991, however, Article 119 of the Treaty did not preclude measures which achieve equal treatment by reducing the advantages of the persons previously favoured. Article 119 merely required that men and women should receive the same pay for the same work, without, however, imposing any specific level of pay.
Όπως δηλαδή εκτέθηκε ανωτέρω, για ης περιόδους αυτές και μόνον είναι ανεπίτρεπτη η ανωτέρω μέθοδος.
Those conclusions were not affected by the fact that the difference in treatment resulted, as in this case, from transitional measures adopted by an occupational scheme which, prior to the Barber judgment, had fixed a uniform retirement age for both sexes while giving women the option of maintaining their retirement age at a lower level than that for men.
Κατά συνέπεια, όταν ο εργοδότης, αφού διαπιστωθεί η ύπαρξη δυσμενούς διακρίσεως, αποκαθιστά την ισότητα για το μέλλον μέσω της μειώσεως των πλεονεκτημάτων της ευνοούμενης κατηγορίας, η επίτευξη της ισότητας δεν επιτρέπεται να είναι βαθμιαία και να επιβληθούν προϋποθέσεις που θα είχαν ως αποτέλεσμα τη, μεταβατική έστω, διατήρηση της δυσμενούς διακρίσεως.
As a result of the Barber judgment, in which the Court held that the setting of an age condition differing according to sex for pensions paid under an occupational pension scheme was contrary to Article 119 of the Treaty, the pension fund considered it was necessary to amend the rules of its scheme by abolishing, with effect from 1 June 1991, the possibility for women to maintain a pensionable age of 55 years.
Επί του τρίτου ερωτήματος
The second question
Συναφώς, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι επιτρέπεται στο πλαίσιο αυτό να λαμβάνονται υπόψη αντικειμενικοί δικαιολογητικοί λόγοι αναγόμενοι στις ανάγκες της επιχειρήσεως ή του οικείου επαγγελματικού συνταξιοδοτικού συστήματος, ο διαχειριζόμενος το επαγγελματικό αυτό σύστημα δεν θα μπορούσε να επικαλεστεί βασίμως, για να δικαιολογήσει την προς τα άνω μετάθεση του ορίου για την ηλικία συνταξιοδοτήσεως των γυναικών κατά την περίοδο αυτή, τόσο σημαντικές οικονομικές δυσχέρειες όσο ήσαν οι δυσχέρειες που έλαβε υπόψη το Δικαστήριο με την απόφαση Barber, καθόσον το χρονικό αυτό διάστημα ήταν σχετικά βραχύ και, εν πάση περιπτώσει, οφειλόταν στη συμπεριφορά του ίδιου του διαχειριζομένου το σύστημα αυτό.
The national court's first question was in substance whether Article 119 of the Treaty allowed an occupational pension scheme to maintain in force after 17 May 1990, the date of the Barber judgment, a condition as to retirement age differing according to sex where that difference was due to giving female employees the option of maintaining a retirement age of 55 notwithstanding the equalization — prior to the Barber judgment — of the retirement age at 60 years for both sexes.
Με το τρίτο ερώτημα ερωτάται κατ' συσίαν αν, στις περιπτώσεις στις οποίες το άρθρο 119 απαγορεύει την αποκατάσταση της ίσης μεταχειρίσεως μέσω της προς τα άνω μεταθέσεως του ορίου για την ηλικία συνταξιοδοτήσεως των γυναικών, επιτρέπεται εντούτοις, στο πλαίσιο επαγγελματικού συνταξιοδοτικού συστήματος, η αποκατάσταση της ισότητας με την εφαρμογή της μεθόδου αυτής, αν υπάρχουν αντικειμενικοί δικαιολογητικοί λόγοι αναγόμενοι στις ανάγκες της επιχειρήσεως ή του συνταξιοδοτικού αυτού συστήματος.
The national court's second question was essentially whether the reply to the first question would be different if, as in this case, the maintenance of a retirement age of 55 years for women was not the result of an express choice made by the women concerned but of the circumstance that, when retirement ages were equalized before the Barber judgment, women who had not asked for their retirement age to be raised to 60 years, as for men, were deemed to have opted to maintain their retirement age at 55 years.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται :
It followed that, once the Court had found that discrimination in relation to pay existed and so long as measures to achieve equal treatment had not been adopted by the scheme, the only proper way of complying with Article 119 was to grant persons in the disadvantaged class the same advantages as those enjoyed by persons in the favoured class.
Αντίθετα, για τις περιόδους απασχολήσεως που διανύθηκαν μετά την ανωτέρω ημερομηνία, το άρθρο 119 δεν του απαγορεύει να προβεί στην ανωτέρω ενέργεια.
It sufficed for the Court to say that, since the obligation laid down in Article 119 to comply with the principle of equal treatment in the matter of pay was mandatory, an occupational
Η προς τα άνω μετάθεση τον ορίου για την ηλικία συνταξιοδοτήσεως των γυναικών μέχρι το προβλεπόμενο για τους άνδρες όριο, την οποία αποφασίζει ο εργοδότης κατόπιν της ττροαναφερθεύίαςαποφάσεακ; Barber, προς vovσκοπό της εξαλείψεως δυσμενούς διακρίσεως που υφίσταται σχετικά με επαγγελματικές συντάξεις δεν μπορεί να συνοδεύεται, όσον αφορά ης παροχές που οφείλονται για μελλοντικές περιόδους απασχολήσεως από μέτρα περιορισμού των αρνητικών συνεπειών που ενδέχεται να έχει για ης γυναίκες η μετάθεση αυτή έστω και αν τα μέτρα αυτά είναι μεταβατικά
Article 119 of the EEC Treaty does not allow an occupational pension scheme which, following the judgment in Case C262/88 Barber ν Guardian Royal Exchange Assurance Group [1990] ECR1-1889, sets a uniform retirement age for aü its members to maintain in favour of women, as regards benefits payable in respect of periods of service completed after the entry into force of the new rule, a retirement age lower than that for men, even if such a difference is due to an election made by women before the Barber judgment As regards periods of service completed between 17 May 1990 (the date of the Barber judgment) and the date of entry into force of the rule by which the scheme imposes a uniform retirement age, Article 119 does not allow a situation of equality to be achieved otherwise than by applying to nude employees the same arrangements as those enjoyed by female employees.
Ο γενικός εισαγγελέας W.
Advocate General Van Gerven delivered his Opinion in Cases C-408/92 and C-28/93 at the sitting of the Full Court on 4 May 1994
Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας του Δικαστηρίου της 4ης Μαΐου 1994.
It is not contrary to Article 119 of the EC Treaty for an employer, following the judgment of the Court in Case C262/88 Barber ν Guardian Royal Exchange Assurance Group [1990] ECR 1-1889, to raise, in an occupational pension scheme, the pensionable age of female employees for future periods of service to the pensionable age of male employees, provided at least that the principle of equal pay for men and women laid down in that provision is fully respected.
Όλες οι προσφεύγουσες της κύριας δίκης εργάζονται σε νομικά πρόσωπα που ανήκουν
In none of the three situations mentioned above does Article 119 of the EC Treaty entail the obligation referred to by the Industrial Tribunal in its second question.
στον όμιλο Royal Shell και λόγω της εργασίας τους αυτής υπάγονται στο επαγγελματικό συνταξιοδοτικό σύστημα που έχει οργανώσει ο όμιλος αυτός, το Stichting Shell Pensioenfonds.
In the third situation described by the Industrial Tribunal, it is only in exceptional circumstances that account may be taken, when the principle of equal treatment is implemented, of circumstances which are entirely unconnected with discrimination on grounds of sex and which meet an acute need concerning the very existence of the undertaking or the solvency of its occupational pension scheme.
Εφόσον η δυσμενής διάκριση ως προς τις αποδοχές έχει διαπιστωθεί από το Δικαστήριο και ενόσω δεν έχουν ληφθεί στο πλαίσιο του συνταξιοδοτικού συστήματος μέτρα για την αποκατάσταση της ίσης μεταχειρίσεως, η τήρηση του άρθρου 119 δεν μπορεί να εξασφαλιστεί παρά μόνο με τη χορήγηση στα πρόσωπα που ανήκουν στην κατηγορία που βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση των ίδιων πλεονεκτημάτων που προβλέπονται για τα πρόσωπα που ανήκουν στην ευνοούμενη κατηγορία
In view of the judgment in Barber, it is contrary to Article 119 of the EC Treaty to maintain in an occupational pension scheme, in relation to periods of service completed after 17 May 1990, the pensionable age at 55 years for a limited group of female employees who at that date had not yet reached the pensionable age, when the pensionable age for male employees is set at 60 years. The fact that this situation arose under transitional arrangements agreed on before the Barber judgment makes no difference."
Η τροποποίηση αυτή συνοδεύτηκε από ορισμένες μεταβατικές διατάξεις.
Preliminary ruling (Equal treatment for men and women Directive 7917¡EEC -Directive 86/378/EEC -Article 119 of the EEC Treaty) (Full Court)
Κατόπιν της αποφάσεως Barber, το Ταμείο Συντάξεων έκρινε αναγκαίο να τροποποιήσει τους κανόνες λειτουργίας του και να καταργήσει από την 1η Ιουνίου 1991 τη δυνατότητα των γυναικών να επιλέξουν τη διατήρηση της ηλικίας συνταξιοδοτήσεως στο 55ο έτος.
By an undated order received at the Court on 12 January 1993, the Centrale Raad van Beroep referred to the Court for a preliminary ruling seven questions on the interpretation of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security and the interpretation of Article 119 of the EEC Treaty.
Όσον αφορά, αντίθετα, τις περιόδους απασχολήσεως που διανύθηκαν μετά την 1η Ιουνίου 1991, το άρθρο 119 της Συνθήκης δεν κωλύει τη λήψη μέτρων για την αποκατάσταση της ίσης μεταχειρίσεως μέσω της μειώσεως των πλεονεκτημάτων που προβλέπονταν για τα ευνοούμενα προηγουμένως πρόσωπα.
The effect of the national provisions on retirement applicable to Netherlands civil servants was that, since married women were treated in the same way as unmarried women for the purpose of calculating the general pension incorporated in the civil service pension, the married man's civil service pension was systematically lower than the civil service pension paid to a married woman who had reached the same grade in the civil service, as regards rights in respect of periods of service before 1 January 1986.
Επί του πρώτου ερωτήματος
Essentially, those questions sought to determine:
Επειδή το άρθρο 119 έχει επιτακτικό χαρακτήρα, η απαγόρευση των διακρίσεων μεταξύ ανδρών και γυναικών εργαζομένων επιβάλλεται όχι μόνο σης ενέργειες των δημοσίων αρχών, αλλ' επεκτείνεται επίσης σε όλες τις συμβάσεις που έχουν ως σκοπό τη συλλογική ρύθμιση της έμμισθης εργασίας, καθώς και στις συμβάσεις μεταξύ ιδιωτών.
whether the relevant Community provisions precluded national legislation such as the ABPW from applying different rules for married men and married women as regards calculation of the amount of the civil service pension, and whether those Community provisions could be relied upon by male former civil servants in order to obtain the same treatment as that afforded to female former civil servants;
Επί του δευτέρου ερωτήματος
- if the preceding question was answered in the affirmative, whether it was possible to limit the temporal effects of the present judgment
Με το δεύτερο ερώτημα ερωτάται κατ' ουσίαν αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα θα ήταν διαφορετική αν, όπως εν προκειμένω, η διατήρηση υπέρ των γυναικών της ηλικίας
That interpretation was confirmed in the judgment of 6 October 1993 in Ten Oever. A pension scheme set up by negotiation between both sides of the industry concerned and funded wholly by the employees and employers in that industry, to the exclusion of any financial contribution from the public purse, fell within the scope of Article 119, even where the public authorities, at the request of the employers' and trade union organizations concerned, declared the scheme compulsory for the whole of the industry concerned.
Επ' αυτού, αρκεί η διαπίστωση ότι, αφού η υποχρέωση τηρήσεως της αρχής της ισότητας αμοιβών, η οποία διακηρύσσεται στο άρθρο 119, έχει επιτακτικό χαρακτήρα, τα επαγγελματικά συστήματα δεν μπορούν να απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή για τον λόγο και μόνον ότι η υφιστάμενη διάκριση είναι το αποτέλεσμα επιλογής στην οποία προέβη, ρητά ή σιωπηρά, ο εργαζόμενος στον οποίο δόθηκε η ευχέρεια αυτή.
In order to determine whether a pension scheme of the type set up by the ABPW fell within the scope of Directive 79/7 or of Article 119, it was necessary to analyse the relative importance of the criteria referred to by the Court in its previous decisions.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται :
However, the negotiation between the employers and employees' representatives should, according to that case-law, be such as results in a formal agreement
Δεν ασκεί καμία επιρροή επί της απαντήσεως που δόθηκε στο πρώτο ερώτημα το γεγονός όα, σε περιπτώσεις όπως η προκειμένη, οι γυναίκες εργαζόμενες που δεν προέβησαν σε ρητή επιλογή λογίζονταν όα επέλεξαν τη διατήρηση σε ισχύ του ορίου που προβλεπόταν για την ηλικία συνταξιοδοτήσεως πριν από την εξίσωση των ηλικιών αυτών.»
At all events, the Court emphasized that, as was apparent from Barber, application of Article 119 was not conditional upon a pension being supplementary to a benefit provided by a statutory social security scheme. Benefits awarded under an occupational scheme which, partly or entirely, took the place of the benefits
Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας του Δικαστηρίου της 4ης Μαΐου 1994.
Since the judgment of 8 April 1976 in Defrenne II, the Court had held that among the forms of direct discrimination which are
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
paid by a statutory social security scheme may fall within the scope of Article 119.
Με δεδομένο τον περιορισμό των διαχρονικών αποτελεσμάτων της αποφάσεως Barber, το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει αυτή τη μετάθεση του ορίου ηλικίας ούτε για τις περιόδους απασχολήσεως που διανύθηκαν πριν από τις 17 Μαΐου 1990.
It followed from all the foregoing considerations that a civil service pension scheme of the type at issue in the main proceedings, which essentially related to the employment of the person concerned, forms part of the pay received by that person and came within the scope of Article 119.
Εντούτοις, το κοινοτικό δίκαιο απαγορεύει τη μετάθεση αυτή για τις περιόδους απασχολήσεως που διανύθηκαν μεταξύ της 17ης Μαΐου 1990 και της ημερομηνίας εξισώσεως των ηλικιών συνταξιοδοτήσεως.
No doubt, a pension fund like the Netherlands fund was almost entirely funded by contributions paid by the various civil service employers and deductions from civil servants' salaries and was managed independently in accordance with rules similar to those applicable to occupational pension funds.
Για τις τελευταίες αυτές περιόδους απασχολήσεως, η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως επιτυγχάνεται με την εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν για το περισσότερο ευνοούμενο φύλο και στους εκπροσώπους του λιγότερου ευνοούμενου φύλου.»
But those characteristics did not substantially distinguish it from certain social security schemes covered by Directive 79/7 which, under laws or regulations governing contributions and benefits, may also be funded by contributions from employers and employees and be managed jointly by employers and employees.
•1) Το άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΚ δεν συνεπάγεται, σε καμία από τις τρεις προεκτιθέμενες περιπτώσεις, την υποχρέωση στην οποία αναφέρεται το Industrial Tribunal με το δεύτερο ερώτημα του.
The national court asked whether Article 119 precludes application of legislation like the ABPW in relation to the rule for calculating the amount of the civil service pension for a married man.
Στα εθνικά δικαστήρια εναπόκειται να εξετάζουν τα στοιχεία αυτά και να μεριμνούν ώστε οι περιορισμοί της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως να μην υπερβαίνουν το απόλυτα αναγκαίο μέτρο.»
In effect it disputed that Netherlands civil servants may, for the purpose of classifying a pension scheme such as the ABPW under Community law, be regarded as a «general category of employees» within the meaning of Defrenne I.
- στην υπόθεση C-28/93, Van den Akker κ,λπ.:
The contested legislation was directly discriminatory against men.
«Αν ληφθεί υπόψη η απόφαση Barber, αντιβαίνει προς το άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΚ το γεγονός ότι στο πλαίσιο επαγγελματικού συνταξιοδοτικού συστήματος εξακολουθεί να ισχύει, σε σχέση με περιόδους απασχολήσεως που διανύθηκαν μετά τις 17 Μαΐου 1990, το 55ο έτος της ηλικίας ως ηλικία συνταξιοδοτήσεως για μια περιορισμένη κατηγορία ασφαλισμένων γυναικών οι οποίες κατά την ανωτέρω ημερομηνία δεν είχαν ακόμη συμπληρώσει την ηλικία συνταξιοδοτήσεως, ενώ για τους άνδρες εργαζόμενους ισχύει ως ηλικία συνταξιοδοτήσεως το 60ό έτος.
It followed that in this case married men placed at a disadvantage by the discrimination in question were to be treated in the same way and have the same scheme applied to them as was applied to married women since, in the absence of proper national implementation of Article 119, that scheme remained the sole valid point of reference.
Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από το γεγονός ότι η κατάσταση αυτή ανέκυψε υπό το καθεστώς μεταβατικής ρυθμίσεως που θεσπίστηκε πριν από την απόφαση Barber.»
Even though not defined by the Court since its judgment in Defrenne I, it was true that the term «general categories of workers» could hardly be applied to a particular group of employees such as civil servants, who were distinguished from employees grouped in an undertaking or group of undertakings in a particular sector of the economy, or trade or inter-trade sector, only by reason of the specific features governing their employment relationship with the State, or with other public employers or bodies.
Υποθ. C-7/93 Bestuur van het Algemeen burgerlijk pensioenfonds κατά G. A.
The seventh question
Οδηγία 79/7/ΕΟΚ- Οδηγία 86/378/ΕΟΚ
The Court, however, qualified that conclusion.
Προδικαστική •Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών Άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΟΚ· (Ολομέλεια) γυναίκες όσον αφορά τον υπολογισμό του ποσού της συντάξεως δημοσίου υπαλλήλου, προσκρούει στις σχετικές κοινοτικές διατάξεις και αν οι συνταξιούχοι άνδρες δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να επικαλεστούν τις κοινοτικές αυτές διατάξεις για να επιτύχουν την ίδια μεταχείριση όπως και οι γυναίκες συνταξιούχοι δημόσιοι υπάλληλοι'
However, for the latter category of persons, Article 119 could not be invoked in relation to rights in respect of periods of service before 8 April 1976, because it was only on the date of the judgment in Defrenne II that the Court recognized that Article 119 could be relied upon directly, but only in relation to future periods of pay.
Με αχρονολόγητη Διάταξη που περιήλθε στο Δικαστήριο σης 12 Ιανουαρίου 1993, το Centrale Raad van Beroep υπέβαλε επτά προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, και την ερμηνεία του άρθρου 119 της Συνθήκης ΕΟΚ.
Since the protocol on Article 119 was applicable to a scheme such as that governed by the ABPW and since a civil service pension of the kind at issue in the main proceedings was established on the basis of non-discriminatory arrangements regarding rights in respect of periods of service after 1 January 1986, Article 119 might, by virtue of the very terms of that protocol, be properly invoked for the purpose of requiring equal
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του G.
A pension of the kind paid under theAlgemene Burgerlijke Pensioenwet (ABPW) falls within the scope of Article 119 of the Treaty.
Για να κριθεί αν ένα σύστημα συνταξιοδοτήσεως όπως αυτό που θεσπίζει ο ABPW, εμπίπτει στην οδηγία 79/7 ή στο άρθρο 119, πρέπει να εξεταστεί η σχετική αξία των κριτηρίων που έχει δεχθεί το Δικαστήριο με τη νομολογία του.
Article 119 precludes legislation such as the ABPW which, as regards entitlements in respect of periods of service before 1 January 1986, lays down a rule for calculating the amount of the civil service pension for male married former civil servants which is different from that applicable to female married f ormer civil servants; Article 119 may be relied on directly before the national courts; married men placed at a disadvantage by discrimination must be treated in the same way and have the same rules applied to them as married women