natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Βάσει των σκέψεων αυτών, το Δικαστήριο δέχθηκε αλληλοδιαδόχως ότι οι πολίτες μπορούν να επικαλούνται τις διατάξεις μιας οδηγίας, που δεν περιέχουν αιρέσεις και είναι επαρκώς ακριβείς, έναντι ενός οργανισμού ή μιας μονάδας που υπόκεινται στην εξουσία ή τον έλεγχο του κράτους ή που διαθέτουν υπέρμετρες εξουσίες σε σχέση προς αυτές που απορρέουν από τους κανόνες που εφαρμόζονται στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών.
Thus, wherever the provisions of a directive appear, as far as their subjectmatter is concerned, to be unconditional and sufficiently precise, those provisions may, in the absence of implementing measures adopted within the prescribed period, be relied upon as against any national provision which is incompatible with the directive or in so far as the provisions define rights which individuals are able to assert against the State.
Όσον αφορά το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207, πρέπει να υπομνηστεί ότι, στην προαναφερθείσα απόφαση MARSHALL, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η διάταξη αυτή δεν περιείχε αιρέσεις και ήταν επαρκώς σαφής ώστε να την επικαλείται ένας πολίτης και να την εφαρμόζει ο δικαστής.
On the basis of those considerations, the Court had held in a series of cases that unconditional and sufficiently precise provisions of a directive could be relied on against organizations or bodies which were subject to the authority or control of the State or had special powers beyond those which result from the normal rules applicable to relations between individuals.
"Μπορεί να γίνει επίκληση του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά
It followed, therefore, that a body, whatever its legal form, which had been made responsible, pursuant to a measure adopted by the State, for providing a public service under the control of the State and had for that
- 18 την πρόσβαση σε απασχόληση την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, προκειμένου να ληφθούν αποζημιώσεις από οργανισμό στον οποίο, όποια και αν είναι η νομική του μορφή, έχει ανατεθεί δυνάμει πράξεως της δημοσίας αρχής να παρέχει, υπό την εποπτεία αυτής της τελευταίας, υπηρεσία δημοσίου συμφέροντος και ο οποίος διαθέτει, προς τον σκοπό αυτό, υπέρμετρη εξουσία οε σχέση προς τους κανόνες που εφαρμόζονται στις μεταξύ των ιδιωτών σχέσεις."
18 - purpose special powers beyond those which result from the normal rules applicable in relations between individuals was included in any event among the bodies against which the provisions of a directive capable of having direct effect may be relied upon.
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση :
The Court ruled as follows:
"Οι ιδιώτες μπορούν να επικαλεστούν μία διάταξη που δεν περιέχει αιρέσεις και είναι επαρκώς ακριβής, όπως το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ, κατά επιχειρήσεως ως προς την οποία το κράτος - θεωρούμενο όπως κάθε οργανισμός στον οποίο έχει δοθεί δημοσία εξουσία, όποιες και αν είναι οι σχέσεις του με άλλους δημόσιους οργανισμούς και ανεξάρτητα από τη φύση της αποστολής που του έχει ανατεθεί - αναλαμβάνει ευθύνη που το καθιστά ικανό να επηρεάζει κατά τρόπο αποφασιστικό τη συμπεριφορά της εν λόγω επιχειρήσεως καθ'οιονδήποτε τρόπο (εκτός δια γενικών νομοθετικών διατάξεων) όσον αφορά τον τομέα για τον οποίο n σχετική διάταξη της οδηγίας επιβάλλει μια υποχρέωση που το κράτος μέλος παρέλειψε να μεταφέρει στο εθνικό του δίκαιο.
"Article 5 (1) of Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions may be relied upon in a claim for damages against a body, whatever its legal form, which has been made responsible, pursuant to a measure adopted by the State, for providing a public service under the control of the State and has for that purpose special powers beyond those which result from the normal rules applicable in relations between individuals."
12.7.1990 "Γλεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Κοινωνική ασφάλιση - Πρόσθετο επίδομα του εθνικού ταμείου αλληλεγγύης - Δυνατότητα καταβολής σε άλλο κράτος μέλος των παροχών που δεν εξαρτώνται από την καταβολή εισφορών" (Ολομέλεια)
"Individuals may rely on an unconditional and sufficiently precise provision such as Article 5 (1) of Directive 76/207/EEC against an undertaking in respect of which the State (understood as any body endowed with public authority, regardless of its relationship with other public bodies or the nature of the duties entrusted to it) has assumed responsibilities which put it in a position to decisively influence the conduct of that undertaking in any manner whatsoever (other than by means of general legislation) with regard to the matter in respect of which the relevant provision of a directive imposes an obligation which the Member State has failed to implement in national law.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 17 Αυγούστου 1988, n Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή ζητώντας να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 48 έως 51 της Συνθήκης ΕΟΚ και από το άρθρο 10 του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, αρνούμενη τη χορήγηση ή τη διατήρηση του ευεργετήματος του πρόσθετου επιδόματος του εθνικού ταμείου αλληλεγγύης (FNS) προς τους δικαιούχους γαλλικής συντάξεως αναπηρίας,
Although Directive 76/207, for the purpose of imposing a sanction for breach of the prohibition of discrimination, leaves the Member States free to choose between the different solutions suitable for achieving its objective, it nevertheless requires that if a Member State chooses to penalize breaches of that prohibition by the award of compensation, then in order to ensure that it is effective and that it has a deterrent effect, that compensation must in any event be adequate in relation to the damage sustained. It is for the national court to find a means within its own legal system of meeting that requirement under Community law."
Κατά τη Γαλλική Κυβέρνηση, η άρνηση αυτή δικαιολογείται από την ίδια τη φύση του εν λόγω επιδόματος.
Case C-236/88: Commission of the European Communities ν French Republic - 12 July 1990 (Freedom of movement - Social security - Additional allowance of the Fonds National de Solidarité - Exportability of non-contributory benefits) (Full Court)
Πράγματι, το επίδομα αυτό χορηγείται από το FNS προκειμένου να συμπληρώνει τα κάθε είδους έσοδα, συμπεριλαμβανομένων των παροχών που εξαρτώνται από την καταβολή εισφορών, ορισμένων ηλικιωμένων προσώπων, έως ένα επίπεδο κρινόμενο απαραίτητο για να τους εξασφαλίζει τα ελάχιστα μέσα διαβιώσεως στη Γαλλία, λαμβανομένου υπόψη του κόστους της ζωής στην εν λόγω χώρα.
By application lodged on 17 August 1988 the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by refusing to grant, or to continue granting, the additional allowance of the Fonds National de Solidarité [National Solidarity Fund], to recipients of a French invalidity, old-age or survivor's pension who reside in or who transfer their residence to another Member State of the Community, the French Republic had failed to fulfil its obligations under Articles 48 to 51 of the EEC Treaty and Article 10 of Regulation No. 1408/71 of the Council.
Το επιχείρημα αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
The French Government contended that the refusal was justified by the \/ery nature of the allowance in question.
Η Γαλλική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ακόμη ότι η καταβολή σε άλλο κράτος μέλος του πρόσθετου επιδόματος του εθνικού ταμείου αλληλεγγύης δημιουργεί σημαντικά προβλήματα διαχειρίσεως, συντονισμού και ουσίας, που μόνο μία κοινοτική ρύθμιση μπορεί να λύσει.
That argument could not be accepted. Where a supplemental benefit, such as that in issue in the present case, comes under the system of social security within the meaning of Regulation No. 1408/71 the fact that its payment is related to a certain economic and social environment cannot in view of the present Community law be justification for distinguishing it from the pension to which it is automatically ancillary.
Εξάλλου, προς τον σκοπό αυτό η Επιτροπή κατέθεσε το 1985 πρόταση κανονισμού.
That was the reason that the Commission had in 1985 submitted a proposal for a regulation.
Πρέπει να λεχθεί σχετικά ότι μπορεί μεν η εφαρμογή των διατάξεων αυτών να προκαλέσει πρακτικές δυσχέρειες, όμως αυτό δεν μπορεί να βλάψει τα δικαιώματα που οι ιδιώτες αντλούν από τις αρχές της κοινωνικής νομοθεσίας της Κοινότητας, το δε γεγονός ότι οτο Συμβούλιο υποβλήθηκε πρόταση που μπορεί να θέοει τέλος οε μίπ παράβαση δεν είναι δυνατό να εξαφανίσει την υποχρέωση του υπεύθυνου για την παράβαση αυτή κράτους μέλους να συμμορφωθεί προς τις ισχύουσες κοινοτικές δ ιατάξει ς.
Although it is true that the application of those provisions may give rise to difficulties of a practical nature, that cannot prejudice the rights of individuals based on the principles of the social legislation of the Community and the fact that there is a proposal before the Council which could terminate the infringement cannot exempt the Member State responsible for the infringement from its obligation to comply with the Community provisions in force.
Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα."
By refusing to grant or to continue granting the additional allowance of the Fonds National de Solidarité to recipients of a French invalidity, old-age or survivor's pension who reside in or transfer their residence to another Member State of the
SPRONK κατά Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας
Mr Advocate General Walter van Gerven delivered his Opinion at the sitting on 12 June 1990.
(προδικαστική) "Γεωργία - Συμπληρωματική εισφορά επί του γάλακτος" (Τρίτο τμήμα)
Case C-16/89: G. Spronk ν Minister van Landbouw en Visserij - 12 July 1990 (Reference for a preliminary ruling) (Agriculture - Additional levy on milk) (Third Chamber)
Με Διάταξη της 21ης Δεκεμβρίου 1988, η οποία περιήλθε οτο Δικαστήριο στις 23 Ιανουαρίου 1989, το COLLEGE UAN BEROEP UOOR HET BEDRIJFSLEVEN της Χάγης υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 3, του κανονισμού ΕΟΚ 857/84 του Συμβουλίου.
By an order of 21 December 1988, received at the Court on 23 January 1989, the College van Beroep voor het Bedrijfsleven [administrative court of last instance in matters of trade and industry], The Hague, referred three questions to the Court for a preliminary ruling on the interpretation of Article 3 of Council Regulation (EEC) No. 857/84.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του SPRONK, ο οποίος εκμεταλλεύεται μία αγροτική επιχείρηση γαλακτοπαραγωγής, και του Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας ως προς την απόρριψη της ενστάσεως του SPRONK κατά της αποφάσεως με την οποία ο διευθυντής γεωργίας της επαρχίας OUERIJSSEL αναγνώρισε μερικώς μόνο το δικαίωμα του ενδιαφερομένου να του παρασχεθεί ποσότητα αναφοράς, δηλαδή να του παραδοθεί ποσότητα γάλακτος απαλλαγμένη της συμπληρωματικής εισφοράς επί του γάλακτος.
The questions were raised in the course of proceedings between Mr Spronk, who ran a dairy farm, and the Minister van Landbouw en Visserij [Minister of Agriculture and Fisheries] concerning the rejection of Mr Spronk's complaint against the decision of the Director for Agriculture of the province of Overijssel only partially upholding the plaintiff's claims for the allocation of a reference quantity, that is to say for the allocation of a quantity of milk to be delivered free of the additional levy on milk.
Δεδομένου ότι n επίμαχη απόφαση είχε ληφθεί δυνάμει υπουργικής αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας, εκδοθείσας προς τον σκοπό της εφαρμογής της συμπληρωματικής εισφοράς στις Κάτω Χώρες, ο SPRONK ισχυρίστηκε ότι η εν λόγω υπουργική απόφαση, η οποία καθιστά δυνατό στις αρμόδιες εθνικές αρχές να χορηγούν ποσότητα αναφοράς κατώτερη από την πραγματοποιηθείσα παραγωγή σύμφωνα προς τα σχέδια αναπτύξεως των εκμεταλλεύσεων, τα οποία υπογράφησαν δυνάμει της οδηγίας 72/159, είναι ασυμβίβαστη προς τις διατάξεις του κανονισμού 857/84, το άρθρο 3 του οποίου προβλέπει ακριβώς τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να λαμβάνουν υπόψη, για τον υπολογισμό των ατομικών ποσοτήτων αναφοράς, την κατάσταση των παραγωγών οι οποίοι, όπως και αυτός, έχουν υπογράψει παρόμοια σχέδια αναπτύξεως.
Since the decision in question was taken pursuant to a decree of the Minister of Agriculture and Fisheries adopted for the purposes of implementing the additional levy in the Netherlands, Mr Spronk claimed that that decree, which permitted the competent national authorities to allocate reference quantities lower than the production achieved in accordance with the development plans of farms adopted pursuant to Directive 72/159, was incompatible with the provisions of Regulation No. 857/84, Article 3 of which allowed Member States to take into account, in calculating individual reference quantities, the situation of producers who, like himself, had lodged such development plans.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται :
The Court ruled:
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση :
He suggested that the Court reply as follows:
Το άρθρο 3, σημείο 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού ΕΟΚ 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, παρέχει στα κράτη μέλη το δικαίωμα να αποφασίζουν αν πρέπει να απονείμουν ειδική ποσότητα αναφοράς στους παραγωγούς που έχουν καταθέσει, πριν την 1η Μαρτίου 1984, ένα σχέδιο αναπτύξεως της γαλακτοκομικής παραγωγής στο πλαίσιο της οδηγίας 72/159/ΕΟΚ.
The first subparagraph of Article 3 (1) of Council Regulation (EEC) No. 857/84 of 31 March 1984 gives Member States the right to decide whether a special reference quantity should be allocated
Προκειμένου να είναι σύμφωνη με την προαναφερθείσα διάταξη, η ειδική ποσότητα αναφοράς που ένα κράτος μέλος αποφασίζει να απονείμει στους παραγωγούς που έχουν υπογράψει ένα σχέδιο αναπτύξεως, πρέπει, όταν το σχέδιο αυτό είναι ακόμη οε στάδιο εκτελέσεως κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς, να λαμβάνει υπόψη κατά τον ενδεδειγμένο τρόπο τον στόχο παραγωγής που προβλέπεται από το σχέδιο ή, όταν το σχέδιο έχει περατωθεί κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς, να λαμβάνει υπόψη κατά τον ενδεδειγμένο τρόπο την παραγωγική ικανότητα που με τις επενδύσεις κατέστη δυνατό να επιτευχθεί.
In order to comply with the above-mentioned provision, the special reference quantity which a Member State decides to allocate to producers who have lodged a development plan must, where that plan is still being implemented during the reference year, take into account in an appropriate manner the production objective provided for in the plan or, where the plan has been completed during the reference year, it must take into account in an appropriate manner the production capacity that the investments have made it possible to achieve.
Το άρθρο 3, σημείο 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού ΕΟΚ 857/84 δεν αποτελεί εμπόδιο για τη θέσπιση εθνικών διατάξεων εφαρμογής βάσει των οποίων οι παραγωγοί, οι οποίοι έχουν αναλάβει συμβατικώς υποχρεώσεις για επένδυση στο πλαίσιο σχεδίου αναπτύξεως (ή χωρίς αυτό), μπορούν να διεκδικούν ειδική ποσότητα αναφοράς που υπολογίζεται προσθέτοντας στην παραγωγή του έτους που προηγήθηκε της συμβατικώς αναληφθείσας υποχρεώσεως για επένδυση μια ποσότητα που έχει αντικειμενικώς σχέση με την παραγωγική ικανότητα που αποκτήθηκε με την κατασκευή πρόσθετων θέσεων για ζώα, ακόμη και αν οι διατάξεις που θεσπίσθηκαν κατ'αυτό τον τρόπο έχουν ως συνέπεια ότι καμία ειδική ποσότητα αναφοράς δεν χορηγείται σε ορισμένους παραγωγούς που υπέγραψαν σχέδιο αναπτύξεως ή τουλάχιστον ότι n ειδική ποσότητα αναφοράς που τους έχει χορηγηθεί είναι σημαντικά μικρότερη από τον στόχο παραγωγής που έχει αναφερθεί στο σχέδιο".
The first subparagraph of Article 3 (1) of Council Regulation (EEC) No. 857/84 does not preclude the adoption of national implementing provisions on the basis of which producers who have undertaken investment obligations with (or without) a development plan may ask for a special reference quantity which is calculated by adding to the production for the year preceding the undertaking of the investment obligation a quantity which is objectively commensurate with the production capacity acquired by the construction of additional stalls, even if the result of the provisions thus adopted is that no special reference quantity is allocated to certain producers who have lodged a development plan or at least that the special reference quantity allocated to them is considerably less than the production objective stated in the plan."
Με απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 1988, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 20 Φεβρουαρίου 1989, n TARIEFCOMMISSIE υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων του ΚΔ καθώς και του κανονισμού ΕΟΚ 551/81 της Επιτροπής, περί δασμολογικής κατατάξεως των εμπορευμάτων στη διάκριση 90.07 Α του ΚΔ.
Case C-43/89: Gerlach & Co. BV ν Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen - 12 July 1990 (Preliminary ruling) (Free movement of goods - Common Customs Tariff - Apparatus for transcribing computerized data on to micro-film) (Fourth Chamber) By judgment of 12 December 1988, received at the Court on 20 February 1989, the Tariefcommissie requested a preliminary ruling on the interpretation of certain provisions of the Common Customs Tariff and Commission Regulation (EEC) No. 551/81 on the classification of goods within subheading 90.07 A of the Common Customs Tariff.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της επιχειρήσεως GERLACH και του IIA ως προς τη δασμολογική κατάταξη μιας συσκευής καλούμενης "COM-RECORDER ARIS II", την οποία εισήγαγε η προσφεύγουσα από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
The question arose in proceedings between Gerlach and the Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen on the subject of the tariff classification of an apparatus described as an "Aris II COM-Recorder" which the plaintiff had imported from the United States.
Η GERLACH είχε υποστηρίξει ότι η εν λόγω συσκευή έπρεπε να υπαχθεί, κατά κύριο λόγο, στη διάκριση 84.53 Β του ΚΔ (αυτόματες μηχανές επεξεργασίας πληροφοριών) και, επικουρικώς, στη διάκριση 84.54 Β (έτερες μηχανές και συσκευές γραφείου), ενώ ο INSPECTEUR, ο οποίος θεωρούσε ότι δεσμευόταν από τον προαναφερθέντα κανονισμό 551/81, την κατέταξε στη διάκριση 90.07.
Gerlach's main contention was that the apparatus in question should be classified under subheading 84.53 Β of the Common Customs Tariff (Automatic data processing machines ... Other) or alternatively under subheading 84.54 Β (Other office machines ...
Α του ΚΔ (φωτογραφικές μηχανές).
Other), whereas the Inspecteur der Invoerrechten
"Το Κοινό Δασμολόγιο πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μία συσκευή όπως το COM-RECORDER ARIS II, του οποίου n λειτουργία συνίσταται στην αποτύπωση με ευανάγνωστους χαρακτήρες, σε μικροφίλμ ή μικροδελτία, αποκωδικοποιημένων στοιχείων ηλεκτρονικών υπολογιστών που προέρχονται κυρίως από ένα κεντρικό υπολογιστή, αποτελεί μία από τις μονάδες μιας αυτόματης μηχανής επεξεργασίας πληροφοριών και πρέπει να υπαχθεί στη διάκριση 84.53 Β του Κοινού Δασμολογίου."
"The Common Customs Tariff must be interpreted as meaning that apparatus such as the Aris II COM-recorder, the purpose of which is to transcribe in legible characters on microfilm or microfiche decoded computerized data mainly originating from a central computer, constitutes a unit of an automatic data processing machine and must be classified under subheading 84.53 Β of the Common Customs Tariff."
0_γενικός_εισαγγελέας_υΑςΤΕΒ_υοΝ-6ΕΒυΕΝ_ανέπτυ συνεδρίασα_τΰς_6ος_Ιουνίου_1990^
Mr Advocate General Walter van Gerven delivered his Opinion at the Sitting on 6 June 1990.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δοθεί η εξής απάντηση : "Μία συσκευή που καθιστά δυνατή την ευανάγνωστη αποτύπωση των στοιχείων που προέρχονται από μία αυτόματη μηχανή επεξεργασίας πληροφοριών και τη σταθεροποίηση εν συνεχεία των εν λόγω ευανάγνωστων στοιχείων οε μικροφίλμ ή μικροδελτία, χρησιμοποιώντας ή όχι προς τον σκοπό αυτό μία φωτογραφική τεχνική, πρέπει να υπαχθεί στη διάκριση 84.53 Β του Κοινού Δασμολογίου".
He proposed that the Court should reply as follows: "apparatus which allows data originating from a computer to be transcribed legibly and then to be recorded legibly on microfilm or microfiche, whereby a photographic process is used, must be classified under subheading 84.53 Β of the Common Customs Tariff".
υπόθ. C-169/84 : SOCIETE CDF CHIMIE ET FERTILISANTS SA κ.λ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case C-169/84: Société CDF Chimie et Fertilisants and Others ν Commission of the European Communities - 12 July 1990 (State Aid - Tariff structure for the supply of natural gas in the Netherlands) (Sixth Chamber)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 2 Ιουλίου 1984, η εταιρία C0FAZ, η εταιρία CDF CHIMIE και η SCGP ζήτησαν την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 17ης Απριλίου 1984, με την οποία αυτή έκλεισε τη διαδικασία που κινήθηκε δυνάμει του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ, κατά του προτιμησιακού συστήματος τιμών όσον αφορά τις τιμές του φυσικού αερίου που εφαρμόζεται από τις Κάτω Χώρες υπέρ των Ολλανδών παραγωγών αμωνίας.
By application lodged on 2 July 1984, the Compagnie Française de l'Azote, Société CDF Chimie and Société Chimique de la Grande Paroisse asked the Court to declare void the Commission decision of 17 April 1984 by which it terminated the proceedings initiated under Article 93 (2) of the EEC Treaty in respect of the preferential tariff system for the prices of natural gas applied by the Netherlands in favour of Netherlands producers of ammonia.
Κατά την Επιτροπή, το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεως συνίστατο στην αρχή σε ένα σύστημα .δυνάμει του οποίου η Ολλανδική Κυβέρνηση, μέσω της επιχειρήσεως GASUNIE, είχε χορηγήσει ειδικές εκπτώσεις στους εν λόγω παραγωγούς χάρη σε μία διάρθρωση των τιμών σε δύο επίπεδα που είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του κόστους του φυσικού αερίου που αυτοί χρησιμοποιούσαν ως πρώτη ύλη.
The Commission stated that the system of aid in question originally consisted of a system under which the Netherlands Government, through the intermediary of Gasunie, granted special rebates to producers by means of a two-tier tariff structure the result of which was to reduce the cost of natural gas which they used as raw material.
Όμως, αφού η Ολλανδική Κυβέρνηση κατέστησε γνωστό στην Επιτροπή ότι n GASUNIE είχε καταργήσει το αμφισβητούμενο τιμολόγιο και είχε προσθέσει μία νέα κατηγορία τιμών οτο σύστημα τιμών της για τη βιομηχανία, καλούμενο τιμολόγιο "F", για τη χρήση των εγκατεστημένων στις Κάτω Χώρες βιομηχανιών με πολύ μεγάλη κατανάλωση αερίου, η Επιτροπή, αφού αναγνώρισε ότι το νέο σύστημα τιμών της GASUNIE συμβιβάζεται με την κοινή αγορά, αποφάσισε να κλείσει τη διαδικασία που είχε κινήσει κατ'αυτής.
After the Netherlands Government had informed the Commission that Gasunie had abolished the contested tariff and added a new tariff, known as Tariff "F", to its industrial tariff structure for large industrial users established in the Netherlands and the Commission had found that Gasunie's new tariff structure was compatible with the common market, it decided to close the procedure which it had initiated against Gasunie.
Κατά της αποφάσεως αυτής περί κλεισίματος της διαδικασίας άσκησαν οι προσφεύγουσες την παρούσα προσφυγή, για τον λόγο ότι περιείχε πλήθος προδήλων σφαλμάτων κατά την εκτίμηση των κυρίων περιστατικών, τα εν λόγω δε σφάλματα υπήρχαν ιδίως στο συμιιέρασμα ότι το τιμολόγιο "F" μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί μέρος της γενικής διαρθρώσεως των ολλανδικών εγχωρίων τιμών, η εν λόγω τιμή δεν συνιστά διάκριση στον τομέα αυτό, δικαιολογείται δε από την αξία της οικονομίας που πραγματοποιεί n GASUNIE χάρις στις προμήθειες προς τις βιομηχανίες με πολύ μεγάλη κατανάλωση αερίου.
The applicants brought the present action against that decision on the ground that it was vitiated for patent errors in the assessment of the essential facts; the errors lay in the conclusion that Tariff "F" might be regarded as part of the general structure of Netherlands domestic tariffs, was not specific to any sector and was justified by the value of the savings in supply which very large users offered Gasunie.