natgillin/translations-raw huggingface dataset:
C-275/94 Roger van der Linden κατά Berufsgenossenschaft der Feinmechanik und Elektrotechnik Σύμβαση για τη διεθνή δικαιοδοσία/Εκτέλεση αποφάσεων
Publication of an offer of subscription in daily newspapers does not constitute information given in writing to the holders of registered shares within the meaning of the third sentence of Article 29(3) of ine Second Directive.'
Με διάταξη της 30ής Σεπτεμβρίου 1994 το Hof van cassatie van België (Βελγικό Ακυρωτικό Δικαστήριο) υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 47, σημείο 1, της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (στο εξής: Σύμβαση).
'Articles 25(1) and 29(3) of the Second Council Directive (77/91/EEC) of 13 December 1976 on coordination of safeguards which, for the protection of the interests of members and others, are required by Member States of companies within the meaning of the second paragraph of Article 58 of the Treaty, in respect of the formation of public limited liability companies and the maintenance and alteration of their capital, with a view to making such safeguards equivalent, must be interpreted as meaning that:
έχει τη βελγική ιθαγένεια και ήταν, κατά τον κρίσιμο χρόνο, πωλητής αυτοκινήτων εγκατεστημένος στο Blankenberge, στο Βέλγιο, και της Berufsgenossenschaft der Feinmechanik und Elektrotechnik, ασφαλιστικής εταιρίας γερμανικού δικαίου (στο εξής: ασφαλιστική εταιρία). Η διαφορά αυτή αφορά την αναγκαστική εκτέλεση, στο Βέλγιο, δύο ερήμην αποφάσεων εκδοθεισών από το Landgericht Bonn, με τις οποίες ο Van der Linden
— the application is precluded of national legislation which, in order to ensure the recovery and continuing trading of banks constituted in the form of public limited companies which, as a result of their indebtedness, find themselves in exceptional circumstances, allows their capital to be increased by administrative measure and without a resolution of the general meeting; and the mere
υποχρεώθηκε να καταβάλει στην ασφαλιστική εταιρία ορισμένα χρηματικά ποσά προβλέπουν ότι είναι δυνατόν να καθίσταται νομότυπη η διαδικασία διά της προσκομίσεως, σε μεταγενέστερο της υποβολής της αιτήσεως στάδιο, της αποδείξεως της επιδόσεως, και τούτο εφόσον τηρείται ο σκοπός που επιδιώκεται από τα άρθρα 33, τρίτο εδάφιο, και 47, σημείο 1, της Συμβάσεως.
exercise by shareholders of the right granted to them by the Community directive cannot, without those provisions being rendered nugatory, be declared by the national court to be abusive; publication in daily newspapers of an offer of subscription on a preemptive basis and of the timelimit for exercising the right to subscribe does not amount to informing the shareholders in writing.'
Ο Van der Linden άσκησε ανακοπή κατά της αποφάσεως αυτής προσάπτοντας, μεταξύ άλλων, στο Rechtbank το γεγονός ότι δέχθηκε την αίτηση κηρύξεως εκτελεστότητας ενώ δεν είχε προσκομιστεί, και τούτο αντίθετα προς τις επιταγές του άρθρου 47, σημείο 1, της Συμβάσεως, κανένα έγγραφο από το οποίο να προκύπτει ότι οι ερήμην εκδοθείσες αποφάσεις είχαν επιδοθεί και ήταν εκτελεστές.
Preliminary ruling (Brussels Convention — Interpretation of Article 47(1) —Documents to be produced by a party applying for enforcement — Obligation to produce proof of service of the judgment delivered — Possibility of producing proof of service after the application has been made) (Fifth Chamber)
Με τα ερωτήματα αυτά, το εθνικό δικαστήριο ζητεί κατ' ουσίαν να μάθει αν το άρθρο 47, σημείο 1, της Συμβάσεως πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η απόδειξη της επιδόσεως της αποφάσεως της οποίας ζητείται η εκτέλεση μπορεί να προσκομιστεί μετά την υποβολή της αιτήσεως, ειδικότερα δε κατά τη διάρκεια εκδικάσεως προσφυγής ασκηθείσας, στη συνέχεια, από τον διάδικο κατά του οποίου στρέφεται αυτή η αίτηση.
By order of 30 September 1994, received at the Court on 11 October 1994, the Hofvan Cassatie van Bclgïe (Belgian Court of Cassation) referred to the Court for a preliminary ruling, two questions on the interpretation of Article 47(1) of the Convention on Jurisdiction and the enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters (hereinafter 'the Convention').
Καίτοι σύμφωνα με το άρθρο 33, τρίτο εδάφιο, πρέπει να επισυνάπτονται στην αίτηση τα μνημονευόμενα στα άρθρα 46 και 47 έγγραφα, δεν προκύπτει ωστόσο ότι δεν είναι δυνατόν οι εθνικοί δικονομικοί κανόνες, στους οποίους το άρθρο 33, πρώτο εδάφιο, παραπέμπει όσον αφορά τις λεπτομέρειες σχετικά με τον χρόνο και τον τύπο υποβολής της αιτήσεως, να
Mr Van der Linden lodged an appeal against that decision. He complained, in particular, that the Rechtbank had allowed the application for enforcement despite the fact that, contrary to the requirements of Article 47(1) of the Convention, no document had been produced to show that the default judgments had been served and were enforceable.
Αυτή η ερμηνεία της Συμβάσεως δεν αντίκειται στο άρθρο της 48.
Those questions were raised in proceedings between Mr Van der Linden, a Belgian national, at the material time engaged in the resale of motor vehicles at Blankenberge (Belgium), and the Berufsgenossenschaft der Feinmechanik und Elektrotechnik, a German insurance company (hereinafter 'the insurer').
Το άρθρο 48 αποτελεί απλώς ειδική διάταξη της οποίας το πεδίο εφαρμογής περιορίζεται στον τομέα που αυτή διέπει και η οποία δεν μπορεί επομένως να επιφέρει άλλους περιορισμούς στη γενική αρχή κατά την οποία εφαρμόζονται κανονικώς οι εθνικοί δικονομικοί κανόνες οι οποίοι δεν αντιβαίνουν προς τις ουσιώδεις επιταγές της Συμβάσεως.
By those questions, the national court is essentially asking whether Article 47(1) of the Convention is to be interpreted as meaning that proof of service of the judgment of which enforcement is sought can be produced after the application has been lodged, in particular during the course of appeal proceedings subsequently brought by the party against whom that application is made.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Although, according to the third paragraph of Article 33, the documents referred to in Articles
διαθέτει εύλογη προθεσμία για να εκτελέσει εκουσίως την απόφαση και όα ο διάδικος που ζητεί την εκτέλεση επιβαρύνεται με τα έξοδα κάθε περιττής διαδικασίας»
46 and 47 must be attached to the application, that does not mean that the domestic procedural rules, to which the first paragraph of Article 33 refers as regards determination of the time when the application is to be made and of the form which it is to take, may not provide for the procedure to be regularized by production of proof of service after the application has been lodged, provided that the objective pursued by the Convention in the third paragraph of Article 33 and Article 47(1) is respected.
Ο γενικός εισαγγελέας Ν. Fennellv ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέιιπτου τιιήιιακχ: της 30fk Ιανουαρίου 1996.
In that regard, the purpose of serving the judgment on the defendant is to inform him of the judgment given against him and to give him the opportunity to satisfy it voluntarily before enforcement can be applied for.
«1) Το άρθρο 47, σημείο 1, της Συμβάσεως έχει την έννοια ότι το αρμόδιο δικαστήριο του τόπου εκτελέσεως μπορεί να επιτρέψει την εκτέλεση αποφάσεως εκδοθείσας σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος μόνον εφόσον έχει προσκομισθεί και η απόδειξη της επιδόσεως της αποφάσεως.
Domestic rules of procedure allowing the court to which application is made to take into consideration, in ex parte proceedings, proof that the judgment has been served are not incompatible with such an objective, provided that the party against whom enforcement is sought, who is not represented at this stage of proceedings, is given a reasonable period of time in which to satisfy the judgment voluntarily and that the party seeking enforcement bears all costs unnecessarily incurred.
Υποθ. C-238/95 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Προσέγγιση των νομοθεσιών
Article 48 is merely a special provision whose scope is limited to the sphere which it governs, and which cannot therefore attach any other limitations to the general principle that domestic procedural rules which respect the essential requirements of the Convention will normally be applicable.
Δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 1, της οδηγίας, τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν προς την
'Article 47(1) of the Convention of 27 September 1968 on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters, as amended by the Convention of 9 October 1978 on the Accession of the Kingdom of Denmark, Ireland and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, is to be interpreted as meaning that, where lhe domestic procedural rules so permit, proof of service of the judgment may be produced after the application has been made, in particular during the course of appeal proceedings subsequently brought by the party against whom enforcement is sought, provided that that party is given
μεταφερθεί στο ιταλικό δίκαιο το συντομότερο δυνατόν.
a reasonable period of time in which to satisfy the judgment voluntarily and mat the party seeking enforcement bears aü costs unnecessarily incurred.'
Η Ιταλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί ότι η οδηγία δεν μεταφέρθηκε εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
Advocate General N. Fennelly delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 30 January 1996.
Η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία νομοθετικά, κανονιστικά και διοικητικά μέτρα για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 93/67/ΕΟΚ της Επιτροπής της 20ής Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό των αρχών εκτιμήσεως των κινδύνων που διατρέχει ο άνθρωπος και το περιβάλλον από ης ουσίες που γνωστοποιούνται σύμφωνα με την οδηγία 67/5481ΕΟΚ του Συμβουλίου, παρέβη ης υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 8 της οδηγίας 93/67.
Article 47(1) of the Convention must be interpreted as meaning that the court before which enforcement is sought may order the enforcement of a judgment given in another Contracting State only if proof of service of the judgment is also produced. Where national procedural rules permit, such proof may be accepted at any point before a decision is given on the application, provided that the addressee has had an adequate opportunity after service voluntarily to comply with the judgment, and that the applicant bears responsibility for any unnecessary proceedings.
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
Article 47(1) of the Convention must be interpreted as meaning that the court before which an appeal is taken against an order for the enforcement of a judgment given in another Contracting State, on the grounds that the order was made without proof of service of the judgment, may confirm that order only if proof of service is produced, and national procedural rules permit such production at the appeal stage, and provided that the addressee has had an adequate opportunity after service voluntarily to comply with the judgment, that the applicant bears responsibility for any unnecessary proceedings, and that the addressee is not otherwise prejudiced by the rectification of the application at that stage.'
Ο γενικός εισαγγελέας Ν.
Case C-238/95 Commission of the European Communities ν Italian Republic Approximation of laws
Fenneliv ανέπτυξε -oc προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέιιπτου τμήματος -mc Inc Φεβρουαρίου 1996.
(Failure to fulfil obligations — Directive 93/67/EEC — Assessment of risks to man and the environment posed by dangerous substances) (Fifth Chamber)
Πρότεινε οτο Δικαστήριο:
In accordance with Article 8(1) of the Directive, the Member States were to adopt the provisions necessary to comply with the Directive by 31 October 1993 at the latest and were forthwith to inform the Commission.
«1) να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θέτοντας σε ισχύ εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήταν αναγκαίες για τη συμμόρφωση της προς την οδηγία 93/67/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό των αρχών εκτίμησης των κινδύνων που διατρέχει ο άνθρωπος και το περιβάλλον από τις ουσίες που γνωστοποιούνται σύμφωνα με την οδηγία 67/548/ΕΟΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 189, παράγραφος 3, της Συνθήκης και από το άρθρο 8, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/67·
By application lodged at the Court Registry on 6 July 1995, the Commission of the European Communities brought an action under Article 169 of the EC Treaty for a declaration that, by failing to adopt and communicate the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Commission Directive 93/67/EEC, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under the directive and the EC Treaty.
2) να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα έξοδα της παρούσας διαδικασίας.»
The Italian Government does not deny that the Directive has not been transposed within the period prescribed. It explains that the delay is due to the difficulties in transposing the Directive and states that it should, however, be
Προδικαστική •Ελεύθερη κυκλοφορία τωνπροσώπων— Στρατιωτική θητεία— Κοινωνικό πλεονέκτημα» (Έκτο τμήμα)
The Court has consistently held that a Member State may not plead provisions, practices or circumstances existing in its internal legal system in order to justify a failure to comply with the obligations and time-limits laid down by a directive.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του de Vos (στο εξής: προσφεύγων), βελγικής ιθαγενείας, και του Δήμου του Bielefeld (στο εξής: καθού), στον οποίο εργάζεται ως βοηθός αρχίατρος.
Declares that, by failing to adopt within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Commission Directive 93/67/EEC of 20 July 1993 laying down the principles for assessment of risks to man and the environment of substances notified in accordance with Council Directive 67/548/EEC, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 8 of Directive 93/67.
Στο πλαίσιο της προσφυγής ενώπιον του Arbeitsgericht Bielefeld, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι ο καθού υποχρεούται να
(2) order the Italian Republic to pay the costs of these proceedings.'
νομοθεσία για ορισμένες κατηγορίες ημεδαπών εργαζομένων αποσκοπεί να αντισταθμίσει μερικώς ως προς τους κληρωτούς τις συνέπειες που απορρέουν από την υποχρέωση τους εκπληρώσεως στρατιωτικής θητείας.
Treaty and Article 7 of Regulation No 1612/68 which, in his view, prohibit any discrimination based on nationality between workers of the Member States.
1612/68, αλλά αποτελεί πλεονέκτημα που παραχωρεί το ίδιο το κράτος στους κληρωτούς για να αντισταθμίσει μερικώς τις συνέπειες που απορρέουν από την υποχρέωση τους εκπληρώσεως της στρατιωτικής θητείας.
By order of 3 November 1994, received at the Court on 29 November 1994, the Arbeitsgericht Bielefeld (Labour Court, Bielefeld) referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 7 of Regulation (EEC) No 1612/68 of the Council.
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να εξεταστεί αν δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 1612/68 κράτος μέλος οφείλει να παρέχει ένα τέτοιο πλεονέκτημα στους υπηκόους των άλλων κρατών μελών που εργάζονται οτο έδαφος του όταν αυτοί εκπληρώνουν τις στρατιωτικές υποχρεώσεις τους έναντι του δικού τους κράτους.
That question was raised in the context of a dispute between Mr de Vos ('the plaintiff), a Belgian national, and Stadt Bielefeld, the municipality of Bielefeld ('the defendant'), which employs him as a senior doctor (Oberarzt).
Επομένως, ένα τέτοιο πλεονέκτημα, το οποίο συνδέεται ουσιωδώς προς την εκπλήρωση στρατιωτικής θητείας, δεν μπορεί να θεωρηθεί όα παρέχεται στον ημεδαπό εργαζόμενο λόγω της αντικειμενικής ιδιότητας του ως εργαζομένου ή λόγω του γεγονότος και μόνον ότι έχει την κατοικία του στην εθνική επικράτεια και, για τον λόγο αυτόν, δεν έχει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά γνωρίσματα των κοινωνικών πλεονεκτημάτων που αφορά το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 1612/68.
It should first be considered whether, for the purposes of applying Article 7(1) of Regulation No 1612/68, the system guaranteeing the continued payment of old-age and survivors' pension insurance contributions when a worker performs his military services, as provided for by the German legislation, is linked to that person's conditions of employment or work.
'Οπως διαπιστώθηκε ανωτέρω, ένα πλεονέκτημα όπως αυτό το οποίο απορρέει από τη γερμανική
Although Paragraph 14a(2) of the APSG provides that the employer must continue to pay the contributions (employer's and employee's contributions) during the period of military service at the level payable if the employment contract had not been suspended because of the employee's call-up, the fact remains that that obligation on the part of the employer is not linked to the employment contract.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Under Paragraph 29 of the statutes of the VBL, the employer pays monthly contributions to that body for the person insured.
Ο γενικός εισαγγελέας D.
The VBL therefore suspended the plaintiffs membership from 28 March 1993 to 2 March 1994.
Ruiz-Jarabo Colomer ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 14ης Δεκεμβρίου 1995.
It should therefore be held that the continued payment of supplementary old-age and survivors' pension insurance contributions, as provided for by the German legislation, is not made by virtue of a statutory or contractual obligation incumbent on the employer as conditions of employment and work, within the meaning of Article 7(1) of Regulation No 1612/68, but is an advantage granted by the State itself to those called up as partial compensation for the consequences of their obligation to perform military service.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση:
In the action brought before the Arbeitsgericht Bielefeld, the plaintiff claimed that the defendant was required to pay contributions to the VBL during the period of his military service in the Belgian army by virtue of Article 48 of the EC
Υποθ. C-239/95 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου Προσέγγιση των νομοθεσιών
nationals of other Member States employed within its territory when they fulfil their military service obligations for their own State.
Κατά το άρθρο 16 της οδηγίας, πριν από την 1η Ιουλίου 1992, τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να
As observed above, an advantage such as that which stems from the German legislation for certain categories of national workers serves as partial compensation for those called up for the consequences of their obligation to perform military service.
Επισημαίνεται ότι την 1η Ιουλίου 1992, ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας για τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη, το Βασίλειο του Βελγίου δεν είχε ακόμη λάβει μέτρα για τη θέση της σε ισχύ.
Such an advantage, which is essentially linked to the performance of military service, cannot therefore be considered to be granted to national workers because of their objective status as workers or by virtue of the mere fact of their residence on the national territory and thus does not have the essential characteristics of social advantages referred to in Article 7(2) of Regulation No 1612/68.
Το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει τις αναγκαίες νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 90/385/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1990, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα ενεργά εμφντεύσιμα ιατρικά βοηθήματα, παρέβη ης υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 16 της οδηγίας αυτής
'Article 7(1) and (2) of Regulation (EEC) No 1612/68 of the Council of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community must be interpreted as meaning that a worker who is a national of one Member State and is employed in the territory of another Member State is not entitled to have payment of contributions (employer's and employees contributions) to the supplementary old-age and survivors' pension scheme for workers in the public service continued, at the same level as would have been payable if the employment relationship had not been suspended because of his call-up for military service, where nationals ofthat State employed in the public service are so entitled when performing military service in that State.'
Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα»
Advocate General D. Ruiz-Jarabo Colomer delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 14 December 1995.
Ο γενικός εισαγγελέας D.
He proposed that the Court should rule as follows:
Ruiz-Jarabo Colomer ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 15ης Φεβρουαρίου 1996.
'Article 7(1) and (2) of Regulation (EEC) No 1612/68 of the Council of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community must be interpreted as meaning that a worker who is a national of one Member State and is employed in the territory of another Member State is not entitled to have payment of contributions to the supplementary old-age and survivors' pension scheme for workers in the public service continued, at the same level as would have been payable if the employment relationship had not been suspended because of his call-up for military service, even where nationals of that State employed in the public service are so entitled when performing military service in that State.'
Τ-361/94 Henry Α. Weir κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπαλληλική
Case C-239/95 Commission of the European Communities ν Kingdom of Belgium Approximation of laws
• Υπάλληλοι — Μερική μόνιμη αναπηρία — Ίση μεταχείριση — Εξέλιξη της αγοραστικής δυνάμεως — Καθυστέρηση κατά την εξέταση του φακέλου — Τόκοι υπερημερίας — Παραδεκτό» (Τρίτο τμήμα)
(Failure of a Member State to fulfil its obligations — Transposition of Directive 90/385/EEC on the approximation of the laws of the Member States relating to active implantable medical devices) (Sixth Chamber)
Κατά την άποψη του, το Δικαστήριο πρέπει:
By application lodged at the Court Registry on 6 July 1995, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt and, in the alternative, to communicate to the Commission the measures necessary to transpose Council Directive 90/385/EEC of 20 June 1990 the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under that directive and in particular Article 16 thereof.
«- να απορρίψει την προσφυγή·
Article 16 provides that, before 1 July 1992, Member States were to adopt and publish the laws, regulations and administrative provisions necessary in order to comply with this directive.
Υποθ. C-84/94 Ηνωμένο Βασίλειο κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
In its defence, the Belgian Government explains that the draft Royal Decree intended to transpose the Directive received a favourable opinion from the Conseil Supérieur d'Hygiène and the Inspecteur des Finances (Inspector of Taxes), but that the opinion of the Belgian Conseil d'État was still required.
- να καταδικάσει το Ηνωμένο Βασίλειο στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο'
It should be noted that on 1 July 1992, the date on which the timelimit for the transposition of the Directive expired, the Kingdom of Belgium had still not adopted any measures to implement it.
Léger ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας του Δικαστηρίου της 12ης Μαρτίου 19%.
Declares that, by fading to adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 90/385/EEC of 20 June 1990 on the
να δώσει την
Orders the Kingdom of Belgium to pay the costs.'
Πρότεινε στο Δικαστήριο ακόλουθη απάντηση: κατά
Advocate General D. Ruiz-Jarabo Colomer delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 15 February 1996.
Πρότεινε την ακόλουθη απάντηση:
Order the defendant Member State to pay the whole of the costs of the proceedings.'