natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ακολούθως, από το άρθρο 10, παράγραφος 1, του επίδικου κανονισμού προκύπτει ρητά ότι οι αντισταθμιστικές πληρωμές στους παραγωγούς πρέπει να πραγματοποιούνται εντός της περιόδου από τις 16 Οκτωβρίου έως τις 31
On a proper construction of Article 10(1) of Regulation No 1765/92, payment of the compensatory payments to which it refers may be deferred until it has been verified whether the State has any claim against the beneficiary thereof for which setoff may be available, provided that the payment is made no Utter than 31 December in the year in question'
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
He proposed that the Court answer the questions referred by the Østre Landsret as follows:
«1) Το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει σε κράτος μέλος να προβαίνει σε συμψηφισμό του ποσού που οφείλεται στον δικαιούχο ενισχύσεως βάσει κοινοτικής πράξεως με τις ανεξόφλητες απαιτήσεις τον κράνους μέλους αυτού.
(1) It is not contrary to Article 15(3) of Council Regulation (EEC) No 1765/92 of 30 June 1992 establishing a support system for producers of certain arable crops for a Member State, pursuant to national rules, to set off, without additional cost, compensatory payments to which a farmer is entitled under that Regulation against fiscal debts owed by that farmer to the Member State;
Στο εθνικό δικαστήριο απόκειται να κρίνει αν συντρέχει τέτοια περίπτωση.
(2) Community law does not preclude a Member State from setting off, pursuant to national rules, an amount due to the beneficiary of aid under a Community measure against outstanding debts to a Member State, provided that those national rules do not render impossible the enjoyment of the Community-law right in question or hinder the functioning of the system established by the Community measure, and are not applied in a discriminatory fashion;
Το άρθρο 15, παράγραφος 3, του κανονισμού 1765/92 έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να αναθέτουν στον εθνικό οργανισμό παρεμβάσεως να προβαίνει, έναντι του δικαιούχου αντισταθμιστικών πληρωμών, σε συμψηφισμό με απαιτήσεις του Δημοσίου
(4) The answer given at point (3) is not affected by the fact that the amount of aid is paid in advance by the Member State, which has only a claim to be reimbursed for the aid paid out, provided that the rules of Community law on payment are satisfied, and which must itself defray the expenditure involved in the administration of the system established by Regulation No 1765/92;
Fennellv ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 27ης Νοεμβρίου 1997.
(5) The answer given at point (3) is not affected by the existence of national rules which require, as a condition for effecting set-off, that there be reciprocity between the debtor under the principal claim and the creditor under the counterclaim;
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση:
(6) The answer given at point (3) is not affected by the legal basis for the outstanding debt to the State against which setoff is to be effected nor, in particular, by the fact that part of the sum to be set off constitutes part of the Community's own resources;
«1) Δεν αναβαίνει στο άρθρο 15, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1765/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών, να συμψηφίζει ένα κράτος μέλος, σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία, χωρίς πρόσθετη δαπάνη, αντισταθμιστικές πληρωμές, που βάσει του κανονισμού, δικαιούται ένας γεωργός, με φορολογικές οφειλές του γεωργού αυτού προς το κράτος μέλος.
(7) It is for the national court to determine whether national subventions, which are subjected, in practice, to setoff in an amount not exceeding 20% of the sum involved, are comparable to compensatory payments under Regulation No 1765/92, for the purpose of establishing whether the national rules on setoff are applied in a discriminatory fashion.
Το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει σε κράτος μέλος να συμψηφίζει, σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία, ποσό που οφείλεται, βάσει κοινοτικού μέτρου, στον δικαιούχο της ενισχύσεως με ανεξόφλητες οφειλές προς το κράτος μέλος, εφόσον η εθνική νομοθεσία δεν καθιστά αδύνατη την άσκηση του απορρέοντος από το κοινοτικό δίκαιο εν λόγω δικαιώματος ή δεν εμποδίζει τη λειτουργία θεσπισθέντος με κοινοτικό μέτρο συστήματος και δεν εφαρμόζεται κατά τρόπο ενέχοντα δυσμενή διάκριση.
It is, equally, for the national court to determine, for the same purpose, whether compensatory payments under that Regulation are comparable to certain other types of payment in respect of which setoff is restricted on social grounds;
Ο συμψηφισμός από κράτος μέλος, σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία, αντισταθμιστικών πληρωμών βάσει του κανονισμού 1765/92 με ανεξόφλητες φορολογικές οφειλές προς το κράτος μέλος δεν καθιστά αδύνατη την άσκηση δικαιωμάτων που απορρέουν από τον κανονισμό ούτε εμποδίζει τη λειτουργία του θεσπισθέντος από αυτόν συστήματος.
(8) It is contrary to Community law for the disbursement of compensatory payments under Regulation No 1765/92 to be delayed in order to permit an investigation of whether the State has outstanding claims against the beneficiary in respect of which it wishes to effect a set-off.
Η απάντηση στο σημείο 3 δεν επηρεάζεται από την ύπαρξη εθνικών κανόνων οι οποίοι επιβάλλουν, ως προϋπόθεση για τον συμψηφισμό, να υπάρχει αμοιβαιότητα των απαιτήσεων μεταξύ του οφειλέτη της κύριας παροχής και του δανειστή της αντιπαροχής.
By application lodged at the Court Registry on 5 January 1996 the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing sufficiently to designate special protection areas within the meaning of Article 4(1) of Council Directive 79/409/EEC of 2 April 1979 (hereinafter 'the Directive'), the Kingdom of the Netherlands had failed to fulfil its obligations under that directive and Articles 5 and 189 of the EC Treaty.
Υποθ. C-3/96 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών Περιβάλλον και καταναλωτές
survival and reproduction of the species mentioned in Annex I, the objective of creating a coherent network of SPAs, referred to in Article 4(3) of the Directive, might not be achieved.
«Διατήρηση των αγρίων πτηνών — Ζώνες ειδικής προστασίας» (Ολομέλεια)
Second, it must be pointed out that the economic requirements mentioned in Article 2 of the Directive may not be taken into account when selecting an SPA and defining its boundaries.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 5 Ιανουαρίου 1996, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί να διαπιστωθεί σα το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, μη προβαίνοντας επαρκώς στον χαρακτηρισμό ζωνών ειδικής προστασίας υπό την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979 (στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή και από τα άρθρα 5 και 189 της Συνθήκης ΕΚ.
specifically that freshwater lakes and marshes and moorland have been classified as SPAs only to a limited extent, it must be stated that while, in order to comply with Article 4(1), Member States must classify as SPAs sufficient territories, in terms of quantity and quality, to ensure conservation of the species listed in Annex I, it does not follow that a complaint that a Member State has not classified sufficient SPAs from the point of view of that provision necessarily covers the qualitative aspect of the obligation in question.
Όσον αφορά τα νέα στοιχεία
The action must therefore inadmissible in this respect.
Αντιθέτως, η φερομένη ποιοτική ανεπάρκεια των ΖΕΠ που το κράτος αυτό κατέταξε αναφέρθηκε, εν προκειμένω, για πρώτη φορά μόλις κατά την έναρξη της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας.
It follows that the Member States' margin of discretion in choosing the most suitable territories for classification as SPAs does not concern the appropriateness of classifying as SPAs the territories which appear the most suitable according to ornithological criteria, but only the application of those criteria for identifying the most suitable territories for conservation of the species listed in Annex I to the Directive.
Επομένως, η προσφυγή πρέπει ως προς τούτο να κριθεί απαράδεκτη.
Consequently, Member States are obliged to classify as SPAs all the sites which, applying ornithological criteria, appear to be the most suitable for conservation of the species in question.
Το ίδιο ισχύει όσον αφορά την αιτίαση που βασίζεται στο γεγονός ότι οι λίμνες και τα έλη γλυκού νερού καθώς και οι ερικόφυτες χέρσες εκτάσεις κατατάσσονται στις ΖΕΠ μόνο σε πολύ περιορισμένο βαθμό.
Thus where it appears that a Member State has classified as SPAs sites the number and total area of which are manifestly less than the number and total area of the sites considered to be the most suitable for conservation of the species in question, it will be possible to find that that Member State has failed to fulfil its obligation under Article 4(1) of the Directive.
Κατ' αυτήν, οι αιτιάσεις αυτές είναι, επομένως, απαράδεκτες.
It follows from that provision, as interpreted by the Court, that if such species occur on the territory of a Member State, it is obliged to define inter alia SPAs for them.
Ως προς την αιτίαση που αφορά την ποιοτική ανεπάρκεια των ΖΕΠ που κατέταξε το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, την οποία αιτίαση η Επιτροπή
Besides, as the Advocate General points out, if Member States could escape the obligation to classify SPAs if they considered that other special conservation measures were sufficient to ensure
Διαπιστώνεται, πρώτον, ότι, αντιθέτως προς τα όσα υποστηρίζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη υποχρέωση κατατάξεως σε ΖΕΠ των πλέον καταλλήλων
Consequently, the Netherlands Government's argument that the Commission must establish, territory by territory, specific infringements of that provision cannot be accepted.
Δεύτερον, πρέπει να τονισθεί όα οι οικονομικής φύσεως επιταγές του άρθρου 2 της οδηγίας δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη κατά την επιλογή και την οριοθέτηση μιας ΖΕΠ.
(1) Declare that, by failing to classify a sufficient number and area of special protection areas in accordance with Article 4(1) of Council Directive 79/409/EEC of 2 April 1979 on the conservation of wild birds, the Kingdom of the Netherlands has failed to comply with its obligations under the EC Treaty,
2) Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα
Convention of 25 October 1982 on the Accession of the Hellenic Republic (hereinafter 'the Convention').
3) Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας φέρει τα δικαστικά της έξοδα*
That question was raised in proceedings brought by Drouot Assurances SA, a company incorporated under French law (hereinafter 'Drouot'), against Consolidated Metallurgical Industries (CMI Industrial Sites, hereinafter
Fennellv ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 9ης Οκτωβρίου 1997.
1990 against Mr Walbrecq and Mr Velghe before the Arrondissementsrechtbank (District Court), Rotterdam.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να:
On 11 March 1992 the Tribunal de Commerce, Paris, rejected the plea of lis alibi pendens.
«1) κρίνει ότι το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, παραλείποντας να κατατάξει επαρκή αριθμό και επαρκή επιφάνεια ζωνών ειδικής προστασίας, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ-
'CMI') and Protea Assurance (hereinafter Trotea'), companies incorporated under South African law, and Groupement d'Intérêt Économique (GIE) Réunion Européenne (hereinafter 'GIE Réunion1), on the subject of the cost of refloating a barge known as the 'Sequana' which foundered in the inland waters of the Netherlands on 4 August 1989.
2) να καταδικάσει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.»
CMI, Protea and GIE Réunion then appealed to the Cour d'Appel (Court of Appeal), Paris.
C-351/96 Drouot assurances SA κατά Consolidated metallurgical industries (CMI industrial sites) & a. Σύμβαση για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση των αποφάσεων 19 Matou 1998
In a judgment of 29 April 1994, the Cour d'Appel, Paris upheld the plea of lis alibi pendens.
Προδικαστική
Drouot then appealed to the Cour de Cassation.
«Σύμβαση των Βρυξελλών— Ερμηνεία του άρθρου 21 — Διεθνής εκκρεμοδικία-Έννοια των "ίδιων διαδίκων" — Ασφαλιστική εταιρία και ο ασφαλισμένος της»
'Where proceedings involving the same cause of action and between the same parties are brought in the courts of different Contracting States, any court other than the court first seised shall of its own motion decline jurisdiction in favour of that court.
(CMI insustrial sites, στο εξής: CMI) και Protea assurance (στο εξής: Protea), καθώς και της groupement d'intérêt économique (GIE) Réunion européenne (στο εξής: GIE Réunion), σχετικά με τα έξοδα ανελκύσεως του σκάφους Sequana που βυθίστηκε εντός των εσωτερικών υδάτων των Κάτω Χωρών στις 4 Αυγούστου 1989.
The Cour de Cassation, taking the view that the appeal before it raised a difficulty concerning the interpretation of Article 21 of the Convention, decided to stay proceedings and refer a question to the Court of Justice for a preliminary ruling.
Το άρθρο 21 της Συμβάσεως ορίζει:
According to consistent case-law, the terms used in Article 21 of the Convention in order to determine whether a situation of lis pendens arises must be regarded as independent.
Με απόφαση της 8ης Οκτωβρίου 1996, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 25 Οκτωβρίου 1996, το γαλλικό Cour de cassation υπέβαλε ένα προδικαστικό ερώτημα σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 21 της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την Προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και με τη Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982 για την Προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας (στο εξής: Σύμβαση).
In the 'Tatty' judgment of 6 December 1994, the Court stressed that Article 21, together with Article 22 on related actions, is contained in Section 8 of Title II of the Convention, a section intended, in the interests of the proper administration of justice within the Community, to prevent parallel proceedings before the courts of different Contracting States and to avoid conflicts between decisions which might result therefrom. Those rules are therefore designed to preclude, in so far as is possible, the possibility of a situation arising such as that referred to in Article 27(3), that is to say the non-recognition of a judgment on account of its irreconcilability with a judgment given in a dispute between the same parties in the State in which recognition is sought.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ, αφενός, της εταιρίας γαλλικού δικαίου Drouot asurances (στο εξής: Drouot) και, αφετέρου, των εταιριών νοτιοαφρικανικού δικαίου Consolidated metallurgical industries
On 11 and 13 December 1990, Drouot brought proceedings before the Tribunal de Commerce (Commercial Court), Paris, against CMI, Protea (the insurer of the cargo) and GIE Réunion (Protea's agent at the time of the expert's report on the salvaging costs), for payment of the sum of HFL 99 485.53, the figure set by the average adjuster as the amount of the contribution of CMI and Protea to the general average.
«Αν έχουν ασκηθεί αγωγές με το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία μεταξύ των ίδιων διαδίκων ενώπιον δικαστηρίων διάφορων συμβαλλόμενων κρατών, κάθε δικαστήριο, εκτός εκείνου που έχει πρώτο επιληφθεί, οφείλει, ακόμη και αυτεπάγγελτα, να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας του υπέρ του πρώτου.
In that same judgment, the Court held that, in the light of the wording of Article 21 of the Convention and the objective set out above, that article must be understood as requiring, as a condition of the obligation of the second court seised to decline jurisdiction, that the parties to the two actions be identical.
Με απόφαση της 29ης Απριλίου 1994, το cour d'appel de Paris δέχθηκε την ένσταση εκκρεμοδικίας.
Drouot takes the view that it cannot be held liable for the fault of its insured and thus has no interest in the Netherlands action.
Το δικαστήριο που οφείλει να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας του μπορεί να αναστείλει τη διαδικασία αν η διεθνής δικαιοδοσία του άλλου δικαστηρίου αμφισβητείται.»
It appears, moreover, that, in the French action, Drouot has been acting not in its capacity as the representative of its insured but in its capacity as a direct participant in the refloating of the Sequana.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η Drouot άσκησε αναίρεση ενώπιον του Cour de cassation.
It is certainly true that, as regards the subjectmatter of two disputes, there may be such a degree of identity between the interests of an insurer and those of its insured that a judgment delivered against one of them would have the force of res judicata as against the other.
Το 1989 η CMI ανέθεσε στον Velghe να μεταφέρει με το σκάφος Sequana φορτίο σιδηροχρωμίου.
That would be the case, inter alia, where an insurer, by virtue of its right of subrogation, brings or defends an action in the name of its insured without the latter being in a position to influence the proceedings.
Την περίοδο των επίδικων πραγματικών περιστατικών κύριος του σκάφους Sequana ήταν ο Walbrecq και ναυλωτής ο Velghe.
In such a situation, insurer and insured must be considered to be one and the same party for the purposes of the application of Article 21 of the Convention.
Το Cour de cassation, εκτιμώντας όα από την αίτηση αναιρέσεως της οποίας επελήφθη ανακύπτει ζήτημα ερμηνείας του άρθρου 21 της Συμβάσεως, ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο.
Thus, in this case, it does not appear that the interests of the insurer of the hull of the vessel can be considered to be identical to and indissociable from those of its insured, the owner and the charterer of that vessel. However, it is for the national court to ascertain whether this is in fact the case.
Κατά πάγια νομολογία, οι έννοιες που χρησιμοποιούνται στο άρθρο 21 της Συμβάσεως, προκειμένου να εξακριβωθεί η ύπαρξη εκκρεμοδικίας, πρέπει να θεωρηθούν ως αυτοτελείς.
On the other hand, application of Article 21 cannot have the effect of precluding the insurer and its insured, where their interests diverge, from asserting their respective interests before the courts as against the other parties concerned.
Εντούτοις, κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, το Δικαστήριο πληροφορήθηκε όα, κατά τις εταιρίες CMI και Protea, όταν αποβίωσε ο Walbrecq το 1981, ο Velghe κατέστη κύριος του Sequana και ότι, κατά την περίοδο των πραγμαακών περιστατικών, ναυλωτής του σκάφους ήταν άλλη εταιρία.
In those circumstances, the existence or otherwise of a national procedural rule such as that mentioned in the question referred for a preliminary ruling is of no relevance to the solution of the dispute.
Στις 4 Αυγούστου 1989 το Sequana βυθίστηκε στα εσωτερικά ύδατα των Κάτω Χωρών.
In the present case, CMI and Protea made clear at the hearing that, in the Netherlands action, they seek to have Mr Velghe declared exclusively liable for the foundering of the Sequana.
Η Drouot, ασφαλίστρια του σκάφους, προέβη σε ανέλκυση του με έξοδα της, διασώζοντας το φορτίο της CML
As the insurer merely of the hull of the vessel, however,
Στις 11 και στις 13 Δεκεμβρίου 1991 η Drouot άσκησε αγωγή ενώπιον του tribunal de commerce de Paris κατά της CMI, της Protea, ασφαλίστριας του φορτίου, και της GIE Réunion, που ήταν εντολοδόχος της Protea κατά τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης σχετικά με τα έξοδα ανελκύσεως, ζητώντας την καταβολή 99 485,53 ολλανδικών φιορινιών, ποσού το οποίο είχε καθορίσει ο διακανονιστής αβαριών ως συνεισφορά των CMI και Protea σας κοινές αβαρίες.
'Article 21 of the Convention of 27 September 1968 on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters, as amended by the Convention of 9 October 1978 on the Accession of the Kingdom of Denmark, Ireland and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland and by the Convention of 25 October 1982 on the Accession of the Hellenic Republic, is not applicable in the case of two actions for contribution to general average, one brought by the insurer of the hull of a vessel which has foundered against the owner and the insurer of the cargo which the vessel was carrying when it sank, the other brought by the latter two parties against the owner and the charterer of the vessel, unless it is established that, with regard to the subjectmatter of the two disputes, the interests of the insurer of the hull of the vessel are identical to and indissociablefrom, those of its insured, the owner and the charterer of that vesseL'
Στις 11 Μαρτίου 1992 το tribunal de commerce de Paris απέρριψε την ένσταση εκκρεμοδικίας.
Advocate General N. Fennellv delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 15 January 1998.
Τότε οι CMI, Protea και GEE Réunion άσκησαν έφεση ενώπιον του cour d'appel de Paris.
He recommended that the Court answer the question referred by the French Cour de Cassation as follows:
Είναι αλήθεια βέβαια όα, σε σχέση με το ανακείμενο των δύο ένδικων διαφορών, τα συμφέροντα του ασφαλιστή και του
No lis alibi pendens for the purposes of Article 21 of the Convention of 27 September 1968 on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters, as amended by the Convention of 9 October 1978 on the Accession of the Kingdom of Denmark, Ireland and the United Kingdom of Great
δεδομένου ότι είναι απλώς ασφαλίστρια του σκάφους, διατείνεται όα δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για πταίσμα των ασφαλισμένων της.
Britain and Northern Ireland, arises where a court of one Contracting State is seised by the insurer of a vessel that has been shipwrecked with an action seeking from the owner and the insurer of the cargo on board partial reimbursement, by way of contribution to the general average, of the refloating costs, when a court of another Contracting State was seised previously by that owner and insurer with an action against the owner of the vessel for a declaration that they were not obliged to contribute to the general average.
Επομένως, η Drouot δεν έχει κανένα συμφέρον στην ολλανδική δίκη.
Case C-22/96 European Parliament ν Council of the European Union Law governing the institutions
Εξάλλου, προκύπτει σα, στη γαλλική δίκη, η Drouot ενήργησε όχι με την ιδιότητα του εκπροσώπου των ασφαλισμένων της, αλλά με την ιδιότητα του διαδίκου που μετέσχε άμεσα στην ανέλκυση του Sequana.
By application lodged at the Court Registry on 25 January 1996, the European Parliament brought an action for annulment of Council Decision 95/468/EC of 6 November 1995 (hereinafter 'the contested decision').
ασφαλισμένου του μπορούν να είναι σε τέτοιο βαθμό όμοια ώστε απόφαση κατά του ενός να αποτελεί δεδικασμένο ένανα του άλλου.
Article 1 of the contested decision provides as follows: of common interest within the meaning of the first indent of Article 129c(l) of the Treaty, and thereby justifies reliance on the first paragraph of Article 129d as its legal basis.
Τούτο θα συνέβαινε ιδίως σε περίπτωση στην οποία ασφαλιστής, δυνάμει του δικαιώματος υποκαταστάσεως, ενάγει ή ενάγεται στο όνομα του ασφαλισμένου του χωρίς ο τελευταίος να είναι καν σε θέση να επηρεάσει την εξέλιξη της δίκης.
In addition, there are numerous aspects of the contested decision which relate to interoperability within the meaning of the second indent of Article 129c(l), and it is therefore appropriate to use the third paragraph of Article 129d as the legal basis.
Σε μια τέτοια κατάσταση, ο ασφαλιστής και ο ασφαλισμένος πρέπει να θεωρηθούν ως ένας και α αυτός διάδικος για τους σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 21 της Συμβάσεως.
Lastly, since the contested decision identifies projects of common interest, the Community contribution for which it provides falls within the third indent of Article 129c(l) and the correct legal basis is the third paragraph of Article 129d.