natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Καταδικάζει την Επιτροπή στα διχαστικά έξοδα»
The same considerations apply as regards Article 1(1) of Annex III to the Staff Regulations, including paragraph (d) of that provision, from which the Commission endeavours to draw conclusions similar to those which it draws in relation to Article 5(1) of the Staff Regulations.
Υποθ. Τ-40/95 V. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπαλληλική
It is evident that, on the one hand, the contested condition does not relate, as stated by that provision, to the diplomas and other evidence of formal qualifications 'required for the post to be filled', but to the qualifications possession of which will entail the exclusion of the holder from the competition.
« Υπάλληλοι - Πειθαρχικό καθεστώς- Παύση - Αιτιολογία - Επιβαρυντικές περιστάσεις» (Πέμπτο τμήμα)
The decision of the Selection Board in Open Competition COMIC/741 refusing to admit the applicant to the tests in the competition is annulled;
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ
The Commission is ordered to pay the costs.'
Το Συμβούλιο υπέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αίτηση
(Officials —Disciplinary measures — removal from post—Statement of reasons —Aggravating circumstances) (Fifth Chamber)
Κατά την άποψη των κυβερνήσεων αυτών, δεν μπορεί να γίνει λόγος για μελετώμένη συμφωνία, εφόσον το Συμβούλιο δεν έχει ακόμη λάβει κατ' αρχήν απόφαση όσον αφορά την έναρξη των διαπραγματεύσεων περί της συμφωνίας.
The Court of Justice has received a request for an Opinion, lodged at the Registry of the Court on 26 April 1994, from the Council of the European Union.
Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι το άρθρο 228, παράγραφος 6, της Συνθήκης αποσκοπεί, όπως έχει αποφανθεί το Δικαστήριο, για τελευταία φορά στη γνωμοδότηση 3/94 της 13ης Δεκεμβρίου 1995, στην πρόληψη των περιπλοκών που θα ανέκυπταν από ένδικες αμφισβητήσεις σχετικές με το συμβιβαστό προς τη Συνθήκη διεθνών συμφωνιών δεσμευουσώντην Κοινότητα
The purpose of Article 228(6) of the Treaty is, as the Court has stated, most recently in Opinion 3/94 of 13 December 1995 to forestall complications which would result from legal disputes concerning the compatibility with the Treaty of international agreements binding upon the Community.
Πρέπει επί πλέον να τονιστεί ότι το περιεχόμενο της αιτήσεως γνωμοδοτήσεως, στο μέτρο που αφορά το ζήτημα της αρμοδιότητας της Κοινότητας, είναι επαρκώς σαφές και ότι δεν ήταν απαραίτητη μια τυπική απόφαση του Συμβουλίου περί ενάρξεως των διαπραγματεύσεων για να διευκρινιστεί περισσότερο το αντικείμενο αυτό.
'Would the accession of the European Community to the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms of 4 November 1950 (hereinafter "the Convention") be compatible with the Treaty establishing the European Community?'
Προς αποφυγήν τέτοιων περιπλοκών, η Συνθήκη θέσπισε την εξαιρετική διαδικασία της προηγουμένης υποβολής στο Δικαστήριο αιτήσεως γνωμοδοτήσεως, ώστε να ελέγχεται, πριν από τη σύναψη της συμφωνίας, αν αυτή συμβιβάζεται με τη Συνθήκη.
In order to avoid such complications, the Treaty has established the special procedure of a prior reference to the Court of Justice for the purpose of ascertaining, before the conclusion of the agreement, whether the latter is compatible with the Treaty.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η αίτηση γνωμοδοτήσεως είναι παραδεκτή, κατά το μέρος που αφορά την αρμοδιότητα της Κοινότητας να συνάπτει συμφωνία όπως η μελετώμενη.
As regards the existence of a draft agreement, there can be no doubt that, in this particular case, no negotiations had been commenced nor had the precise terms of the agreement for accession of the Community to the Convention been determined when the request for an Opinion was lodged. Nor will they be so when the Opinion is delivered.
διατάξεις που ορίζουν την αποστολή και τη δράση της Κοινότητας.
have sufficient information regarding the arrangements by which the Community envisages submitting to the present and future judicial control machinery established by the Convention.
Δεν συμβαίνει ωστόσο το ίδιο, όσον αφορά το ζήτημα του συμβιβαστού της συμφωνίας προς τη Συνθήκη.
Accession by the Community to the Convention presents two main problems: (i) the competence of the Community to conclude such an agreement and (ii) its compatibility with the provisions of the Treaty, in particular those relating to the jurisdiction of the Court.
Το ερώτημα αν η προσχώρηση της Κοινότητας στη Σύμβαση μπορεί να στηριχθεί στο άρθρο 235 πρέπει να εξεταστεί λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων.
It follows that the Court is not in a position to give its opinion on the compatibility of Community accession to the Convention with the rules of the Treaty.
Πρέπει, καταρχάς, να υπομνησθεί ότι η σημασία του σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου έχει υπογραμμιστεί σε διάφορες δηλώσεις των κρατών μελών και των κοινοτικών οργάνων.
As regards the question of competence, in paragraph 35 of Opinion 1/78 of 4 October 1979 ([1979] ECR 2871) the Court held that, where a question of competence has to be decided, it is in the interests of the Community institutions and of the States concerned, including nonmember countries, to have that question clarified from the outset of negotiations and even before the main points of the agreement are negotiated.
Σχετική μνεία γίνεται επίσης στο προοίμιο της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξεως, καθώς και στο προοίμιο και στα άρθρα ΣΤ, παράγραφος 2,1.1, παράγραφος 2, πέμπτη περίπτωση, και Κ.2, παράγραφος 1, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
It follows from Article 3b of the Treaty, which states that the Community is to act within the limits of the powers conferred upon it by the Treaty and of the objectives assigned to it therein, that it has only those powers which have been conferred upon it.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να γνωμοδοτήσει ως προς το αν η προσχώρηση στη Σύμβαση συμβιβάζεται με τους κανόνες της Συνθήκης.
The only condition which the Court referred to in that Opinion is that the purpose of the envisaged agreement be known before negotiations are commenced.
Επί της αρμοδιότητας της Κοινότητας να προσχωρήσει στη Σύμβαση
No Treaty provision confers on the Community institutions any general power to enact rules on human rights or to conclude international conventions in this field.
Πρέπει, εν συνεχεία, να τονιστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, τα θεμελιώδη δικαιώματα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα των γενικών αρχών ταυ δικαίου, την τήρηση των οποίων διασφαλίζει το Δικαστήριο.
There can be no doubt that, as far as this request for an Opinion is concerned, the purpose of the envisaged agreement is known.
Από το άρθρο 3 Β της Συνθήκης, κατά το οποίο η Κοινότητα δρα μέσα στα όρια των αρμοδιοτήτων που της αναθέτει και των στόχων που της ορίζει η Συνθήκη, προκύπτει ότι η Κοινότητα δεν διαθέτει παρά δοτές αρμοδιότητες.
In the absence of express or implied powers for this purpose, it is necessary to consider whether Article 235 of the Treaty may constitute a legal basis for accession.
Διαπιστώνεται ότι ουδεμία διάταξη της Συνθήκης παρέχει στα κοινοτικά όργανα, κατά τρόπο γενικό, την ειδική εξουσία θεσπίσεως κανόνων στον τομέα των δικαιωμάτων του ανθρώπου ή συνάψεως διεθνών συνθηκών στον τομέα αυτόν.
In so far as the request for an Opinion concerns the question of Community competence, its import is sufficiently clear and a formal Council decision to open negotiations was not indispensable in order further to define its purpose.
Καίτοι ο σεβασμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου συνιστά, επομένως, προϋπόθεση της νομιμότητας των κοινοτικών πράξεων, επιβάλλεται ωστόσο η διαπίστωση ότι η προσχώρηση στη Σύμβαση θα συνεπαγόταν ουσιώδη μεταβολή του ισχύοντος κοινοτικού καθεστώτος προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, αφού θα είχε ως επακόλουθο την ένταξη της Κοινότητας σε ένα χωριστό διεθνές θεσμικό σύστημα, καθώς και την ενσωμάτωση του συνόλου των διατάξεων της Σύμβασης στην κοινοτική έννομη τάξη.
That provision, being an integral part of an institutional system based on the principle of conferred powers, cannot serve as a basis for widening the scope of Community powers beyond the general framework created by the provisions of the Treaty as a whole and, in particular, by those that define the tasks and the activities of the Community.
Ελλείψει ειδικών προς τούτο αρμοδιοτήτων, παρεχομένων ρητώς ή σιωπηρώς, πρέπει να εξεταστεί αν το άρθρο 235 της Συνθήκης μπορεί να αποτελεί νομική βάση για την προσχώρηση.
Finally, if the Article 228(6) procedure is to be effective it must be possible for the question of competence to be referred to the Court not only as soon as negotiations are commenced (Opinion 1/78, paragraph 35) but also before negotiations have formally begun.
Μια τέτοια μεταβολή του καθεστώτος προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου εντός της Κοινότητας, της οποίας οι θεσμικές συνέπειες θα ήσαν εξίσου θεμελιώδεις τόσο για την Κοινότητα όσο και για τα κράτη μέλη, ενέχει συνταγματική εμβέλεια και, επομένως, υπερβαίνει, ως εκ της φύσεως της, τα όρια του άρθρου 235.
It is in the light of those considerations that the question whether accession by the Community to the Convention may be based on Article 235 must be examined.
Δεν θα ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί παρά με τροποποίηση της Συνθήκης.
Reference is also made to respect for human rights in the preamble to the Single European Act and in the preamble to, and in Article F(2), the fifth indent of Article J.l(2) and Article K.2(l) of, the Treaty on European Union.
Η διάταξη αυτή, αναπόσπαστο τμήμα μιας θεσμικής τάξεως στηριζόμενης στην αρχή των δοτών αρμοδιοτήτων, δεν μπορεί να αποτελέσει έρεισμα για τη διεύρυνση του πεδίου των αρμοδιοτήτων της Κοινότητας πέραν του γενικού πλαισίου που προκύπτει από το σύνολο των διατάξεων της Συνθήκης και ειδικότερα από τις
In order fully to answer the question whether accession by the Community to the Convention would be compatible with the rules of the Treaty, in particular with Articles 164 and 219 relating to the jurisdiction of the Court, the Court must
Το Δικαστήριο γνωμοδοτεί ως εξής:
It is well settled that fundamental rights form an integral part of the general principles of law whose observance the Court ensures.
«Στο παρόν στάδιο ισχύος του κοινοτικού δικαίου, η Κοινότητα δεν έχει αρμοδιότητα να προσχωρήσει στη Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών.·
Respect for human rights is therefore a condition of the lawfulness of Community acts. Accession to the Convention would, however, entail a substantial change in the present Community system for the protection of human rights in that it would entail the entry of the Community into a distinct international institutional system as well as integration of all the provisions of the Convention into the Community legal order.
Ενώπιον του Διχαοτηοίου
The Court gives the following opinion:
Υποθ. C-137/95 Ρ Vereniging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties in de Bouwnijverheid κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγωνισμός
'As Community ¡aw now stands, the Community has no competence to accede to the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms.'
Επί του πρώτου σκέλους
Court of Justice
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 27 Απριλίου 1995, η Vereniging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties in de Bouwnijverheid (στο εξής: SPO) και 28 λοιπές αναιρεσείουσες άσκησαν αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 21ης Φεβρουαρίου 1995, Τ29/92, SPO κ.λπ. κατά Επιτροπής, με την οποία απερρίφθη η προσφυγή τους που είχε ως αίτημα την αναγνώριση του ανυπόστατου ή, επικουρικώς, την ακύρωση της αποφάσεως 92/204/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 5ης Φεβρουαρίου 1992.
Case C-137/95 Ρ Vereniging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties in de Bouwnijverheid and Others ν Commission of the European Communities Competition
εσφαλμένη κατανόηση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
(Appeal — Competition —Decisions of associations of undertakings —Exemption -Appraisal of the gravity of the infringements —Appeal manifestly unfounded)
Συνεπώς, το δεύτερο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως είναι στο σύνολο του απορριπτέο ως προδήλως αβάσιμο.
It follows that the first part of the first plea must be rejected as manifestly unfounded.
Εφόσον η δεύτερη προϋπόθεση εξαιρέσεως αφορά την κατανομή του οφέλους και όχι την ύπαρξη του, το Πρωτοδικείο μπορούσε, όπως και έπραξε, να δεχθεί τον ορισμό του οφέλους τον οποίο επικαλέστηκαν οι αναιρεσείουσες, δεδομένου ότι η στάση αυτή ουδόλως τις έθιγε.
By application lodged at the Court Registry on 27 April 1995, Vereniging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties in de Bouwnijverheid (hereinafter 'SPO') and 28 others brought an appeal against the judgment delivered by the Court of First Instance on 21 February 1995 in Case T-29/92 SPO and Others ν Commission [199] ECR 11-289, in so far as it dismissed their application for a declaration that Commission Decision 92/204/EEC of 5 February 1992 relating to a proceeding pursuant to Article 85 of the EEC Treaty (IV/31.572 and 32.571 - Building and Construction Industry in the Netherlands (OJ 1992 L 92, p. 1) was non-existent or, alternatively, for a declaration that it was void.
Επομένως, το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως είναι απορριπτέο ως προδήλως αβάσιμο.
The first argument is entirely based on a manifestly incorrect reading of the judgment A reading of the contested passage (end of paragraph 294) in context is sufficient to demonstrate this.
Πρέπει να υπομνηστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, το Δικαστήριο απορρίπτει πάραυτα τις αιτιάσεις οι οποίες στρέφονται κατά των αιτιολογιών που παρατίθενται ως εκ περισσού σε απόφαση του Πρωτοδικείου, δεδομένου ότι οι εν λόγω αιτιάσεις δεν μπορούν να προκαλέσουν την αναίρεση της αποφάσεως αυτής.
The Court of First Instance merely carried out a check, as is appropriate in relation to the grant of exemptions, to establish whether the Commission committed a manifest error of assessment. Adjudicating in relation to the examination of the second exemption condition (fair sharing of the benefit considered to derive from the contested rules), it simply found that the benefit considered to derive from 'action to counteract what they regard as ruinous competition' does not extend to consumers.
Αυτός ο λόγος αναιρέσεως αφορά τον κατά το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 καθορισμό του ύψους του προστίμου.
The applicants' second argument is also based on a manifestly incorrect reading of the judgment. It is clear merely from a reading of the judgment that the Court of First Instance did not, as a matter of principle, exclude macroeconomic analyses from the assessment of cartels in relation to the second exemption condition in Article 85(3).
Το πρώτο προβληθέν επιχείρημα στηρίζεται, στο σύνολο του, σε προδήλως εσφαλμένη κατανόηση της αποφάσεως. Πράγματι, το Πρωτοδικείο δέχεται — ορθώς, όσον αφορά ζητήματα χορηγήσεως εξαιρέσεως — ότι πρέπει απλώς να γίνεται έλεγχος αν υπήρξε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως της Επιτροπής.
As regards the plea as to the failure by the Court of First Instance to examine the first exemption condition when carrying out its review of the Commission's appraisal of the second and third exemption conditions, it must be pointed out, first, that the Court of First Instance referred, in paragraphs 267 and 286, to the cumulative nature of the four exemption conditions and indicated that 'non-fulfilment of only one of those conditions will render it necessary to confirm the decision rejecting the application for exemption made by the applicants'.
Αφετέρου, ρυθμίζει τον καθορισμό του ύψους του προστίμου, ο οποίος συναρτάται προς τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της παραβάσεως (δεύτερο εδάφιο).
The Court of First Instance did not there admit, as asserted by the applicants, that the advantages identified should benefit all users without distinction but merely noted the limits of the advantages claimed by the applicants, on the basis of findings of fact — which, as such, fall outside the purview of the Court of Justice in an appeal.
Το δεύτερο επιχείρημα των αναιρεσειουσών στηρίζεται και αυτό σε προδήλως εσφαλμένη κατανόηση της αποφάσεως.
Secondly, the Court of First Instance described the benefit considered by the applicants to derive from their rules, before examining their arguments individually.
'Οσο για το τρίτο επιχείρημα, το πρώτο του σκέλος στηρίζεται και αυτό σε προδήλως
Accordingly, the second part of the first plea must be rejected in its entirety as manifestly unfounded.
Επί του πρώτου σκέλους, πρέπει στη συνέχεια να επισημανθεί ότι το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 15, παράγραφος 2, δεν προβλέπει καμία υποχρεωτική παραπομπή στις προϋποθέσεις επιβολής προστίμου κατά το πρώτο εδάφιο, αλλά
Since the second exemption condition concerns the sharing out of the benefit and not its existence, the Court of First Instance was entitled to adopt, as it did, the definition of benefit adopted by the applicants, an approach which did not adversely affect them in any way.
Επί του τρίτου σκέλους ούτε και η σχετική με τον καθορισμό του ύψους των προστίμων νομολογία του Δικαστηρίου.
First Instance merely for the sake of completeness, since the latter cannot provide any basis for its annulment
Επί του δευτέρου σκέλους, αρκεί η επισήμανση ότι η απόφαση της Επιτροπής αφορά σαφώς τις προϋποθέσεις επιβολής των προστίμων και ότι το πρώτο εδάφιο του άρθρου 15, παράγραφος 2, δεν διακρίνει τις δύο περιπτώσεις επιβολής προστίμου, των οποίων γίνεται μνεία διαζευκτικώς.
The first two parts application of Article 4(2) of Regulation No 17, it need merely be pointed out that, for the purposes of determining the amount of the fine, nothing in the text of the second subparagraph of Article 15(2) of Regulation No 17 or of Article 4(2) thereof or in the case-law of the Court of Justice requires the Commission or the Court of First Instance to take account of any such application.
Επομένως, κατ' εφαρμογή ν του άρθρου 119 του Κανονισμού Διαδικασίας, η αίτηση αναιρέσεως είναι απορριπτέα ως προδήλως αβάσιμη.
Accordingly, pursuant to Article 119 of the Rules of Procedure, the appeal must be dismissed as manifestly unfounded.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Πρωτοδικείο δεν όφειλε να εξακριβώσει, προκειμένου να προσδιορίσει τη σοβαρότητα της παραβάσεως, αν αυτή ετελέσθη εκ προθέσεως ή εξ αμελείας, και ακόμη λιγότερο να διακρίνει τις δύο περιπτώσεις.
It must be pointed out at the outset that as is apparent from its clear and precise terms, Article 15(2) deals with two distinct matters. First, it lays down the conditions which must be fulfilled to enable the Commission to impose fines; these include the condition concerning the intentional or negligent nature of the infringement (first subparagraph).
Συνεπώς, τα δύο πρώτα σκέλη του δεύτερου λόγου αναιρέσεως είναι απορριπτέα ως προδήλως αβάσιμα
Secondly, it governs determination of the amount of the fine, which depends on the gravity and duration of the infringement (second subparagraph).
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως
With regard to the first part, it must next be observed that the second subparagraph of Article 15(2) does not require (or indeed allow) any reference to the initial conditions in the first subparagraph, or indeed to the case-law of the Court of Justice on determination of the amount of the fines.
Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα εις ολόκληρον.»
With regard to the second part, it need merely be observed that the Commission decision does relate to the conditions for the imposition of fines and that the first subparagraph of Article 15(2) draws no distinction between the two cases in which fines may be imposed, which are given as alternatives to each other.
Υποθ. C-270/95 Ρ Christina Kik κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Δίκαιο των επιχειρήσεων
In those circumstances, the Court of First Instance was not required to verify, in order to determine the gravity of the infringement whether it had been committed intentionally or negligently, still less to distinguish between the two cases.
«Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 για το κοινοτικό σήμα — Γλώσσες — Προσφυγή ακυρώσεως -Φυσικά και νομικά πρόσωπα — Πράξεις που τα αφορούν άμεσα και ατομικά — Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη» (Πρώτο τμήμα)
As regards the applicants' claim that it is necessary, in assessing the gravity of an infringement to take account of the possible
Έχει οικονομικά συμφέροντα σε ένα ολλανδικό γραφείο σημάτων.
Case C-270/95 Ρ Christina Kik ν Council of the European Union and Commission of the European Communities Company law
Το γεγονός ότι μια διάταξη μπορεί να έχει διαφορετικές συγκεκριμένες συνέπειες για τα διάφορα υποκείμενα δικαίου επί των οποίων εφαρμόζεται δεν αντιφάσκει προς τον κανονιστικό της χαρακτήρα, εφόσον οι καταστάσεις στις οποίες εφαρμόζεται καθορίζονται αντικειμενικά.
(Regulation (EC) No 40194 on the Community trade mark — Languages — Actions for annulment of measures — Natural and legal persons —Acts of direct and individual concern to them —Appeal manifestly unfounded) (First Chamber)
Εν προκειμένω, το άρθρο 115 του κανονισμού 40/94 εφαρμόζεται σε όλους τους αιτούντες κοινοτικό σήμα επιβάλλοντας τους ένα γλωσσικό καθεστώς.
By application lodged at the Court Registry on 9 August 1995, Ms Kik brought an appeal against the order of the Court of First Instance of 19 June 1995 in Case T-107/94 Kik ν Council and Commission [1995] ECR 11-1717, in which the Court of First Instance dismissed as inadmissible her application for annulment of Article 115 of Council Regulation (EC) No 40/94 of 20 December 1993 on the Community trade mark (OJ 1994 L 11, p.
Επομένως, το πεδίο εφαρμογής του καθορίζεται αντικειμενικά σε σχέση με τον σκοπό του.
1), in that it excludes Dutch as a language of the Office for Harmonization in the Internal Market (trade marks and designs) ('the Office').
Η κατανομή αυτή είναι, κατά την αναιρεσείουσα, παράνομη, επειδή αντιβαίνει προς τον κανονισμό 1 του Συμβουλίου, της 15ης Απριλίου 1958.
The sole plea advanced by her in support of her appeal is that the Court of First Instance erred in law in basing its decision on a division of individuals into categories based on the language used by them.
Η αναιρεσείουσα φρονεί ότι, λόγω της αναθέσεως αυτής, ο κανονισμός 40/94 στερείται γενικής ισχύος ως προς το σημείο αυτό.
She argues that such a division is unlawful because it is incompatible with Regulation No 1 of the Council of 15 April 1958 determining the languages to be used by the European Economic Community (OJ, English Special Edition 19521958, p. 59).
Αντιθέτως, έχει χαρακτήρα αποφάσεως και αφορά την αναιρεσείουσα άμεσα και ατομικά.
The appellant considers that, by reason of that incompatibility, Regulation No 40/94 has no general application in that regard and is, on the contrary, in the nature of a decision which is of direct and individual concern to her.
Το Δικαστήριο διατάσσει:
Contrary to her contention, the Court of First Instance did not
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως
In her appeal the appellant claims that the Court of Justice should annul the order of the Court of First Instance and declare the application for annulment of Article 115 of Regulation No 40/94
Προδικαστική - Arrondissementsrechtbank te Amsterdam - Ερμηνεία της αποφάσεως 3/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως ΕΟΚ/Τουρκίας, περί εφαρμογής των καθεστώτων κοινωνικής ασφαλίσεως των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στους Τούρκους εργαζομένους και στα μέλη των οικογενειών τους - Άμεσο αποτέλεσμα των άρθρων 12 και 13 που αφορούν τις παροχές λόγω αναπηρίας και τις συντάξεις λόγω γήρατος και θανάτου
Furthermore, in order for the appellant to be regarded as individually concerned, her legal position must be affected by reason of circumstances in which she is differentiated from all other persons and which distinguish her individually just as in the case of a person to whom a decision is addressed (see the judgments in Case 25/62 Plaumann ν Commission [1963] ECR 95 and Case C-309/89 Codorniu ν Council [1994] ECR 1-1853, paragraph 20).