natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιπλέον, όταν πρόκειται για πράξεις ή αποφάσεις η κατάρτιση των οποίων πραγματοποιείται σε πλείονα στάδια, ιδίως με την ολοκλήρωση μιας εσωτερικής διαδικασίας, δεκτικές προσφυγής πράξεις αποτελούν καταρχήν μόνον τα μέτρα που καθορίζουν οριστικώς τη θέση του οργάνου κατά το πέρας της εν λόγω διαδικασίας, αποκλειομένων των ενδιαμέσων μέτρων, σκοπός των οποίων είναι η προετοιμασία της τελικής αποφάσεως (προαναφερθείσα διάταξη Ca'Pasta κατά Επιτροπής, σκέψη 25).
Furthermore, in the case of acts or decisions drawn up in a procedure involving several stages, and particularly at the end of an internal procedure, it is only those measures which definitively determine the position of the institution upon the conclusion of that procedure which are open to challenge and not intermediate measures whose purpose is to prepare for the final decision (Ca'Pasta ν Commission, cited above, paragraph 25).
41 Ειδικότερα, για να κριθεί αν η προσφυγή είναι παραδεκτή, πρέπει να εξεταστεί αν από το προσβαλλόμενο έγγραφο προκύπτει ότι η Επιτροπή αποφάσισε να τερμα­τίσει τον έλεγχο του συμβατού προς τη Συνθήκη των κρατικών μέτρων που κατήγ­γειλε η προσφεύγουσα και αν έλαβε, δηλαδή, απόφαση η οποία, στην πραγματικότητα, απευθύνεται στο οικείο κράτος μέλος και επηρεάζει τα συμφέ­ροντα της προσφεύγουσας μεταβάλλοντας κατά τρόπο σαφή τη νομική της κατά­σταση.
41 Therefore, in order to determine whether the application is admissible, consideration must be given to the question whether it follows from the contested letter that the Commission had resolved to terminate its examination of the question of the compatibility with the Treaty of the State aid complained of by the applicant and thus took a decision, whose addressee was in reality the Member State concerned, affecting the interests of the applicant by bringing about a distinct change in its legal position.
Εν προκειμένω πρέπει να παρατηρηθεί ότι με το επίδικο έγγραφο η Επιτροπή εκφράζει σαφώς, αφενός, την πρόθεση της να μην κινήσει προς το παρόν τη διαδι­κασία έρευνας των εν λόγω ενισχύσεων στο πλαίσιο του άρθρου 93 της Συνθήκης και, αφετέρου, ότι δεν αποκλείει «τη δυνατότητα να συνδέονται με την υπόθεση ζητήματα κρατικών ενισχύσεων».
In this case, it must be pointed out that in the contested letter the Commission clearly stated, first, its intention not to initiate, for the time being, a procedure under Article 93 of the Treaty for the purpose of examining the alleged aid, and secondly, that it did not 'preclude the possibility that State aid aspects might be involved in the case'.
Επομένως, το προσβαλλόμενο έγγραφο δεν μπορεί να αναλυθεί ως περιέχον απόφαση της Επιτροπής να τερματίσει τον έλεγχο του συμβιβαστού με τη Συνθήκη των κρατικών ενισχύσεων που κατήγγειλε η προ­σφεύγουσα.
The contested letter cannot therefore be regarded as reproducing a Commission decision bringing to a conclusion its examination of the compatibility with the Treaty of the State aid complained of by the applicant.
Επιπλέον, το προσβαλλόμενο έγγραφο δεν περιέχει κανένα χαρακτηρισμό των περιστατικών που επικαλείται η προσφεύγουσα με την καταγγελία της, σε σχέση με το άρθρο 92 της Συνθήκης.
Moreover, the contested letter does not contain any characterisation of the facts alleged by the applicant in its complaint with regard to Article 92 of the Treaty.
Πράγματι, με το εν λόγω έγγραφο η Επιτροπή δεν λαμβάνει αιτιολογημένη και οριστική θέση επί της καταγγελίας της προσφεύγουσας όσον αφορά τα άρθρα 92 και 93 της Συνθήκης.
In that letter the Commission does not adopt a reasoned and definitive position on the applicant's complaint with regard to Articles 92 and 93 of the Treaty.
Προκύπτει επομένως από το περιεχόμενο του εγγράφου ότι αυτό απλώς πληροφορεί την προσφεύγουσα ότι οι υπηρεσίες της Επιτροπής δεν μελετούν προς το παρόν την ανάληψη δράσεως.
It is clear, therefore, from its content that the letter is confined to informing the applicant that the Commission's services did not, for the time being, envisage taking any action.
Κατά συνέπεια, το προσβαλλόμενο έγγραφο στερείται εννόμων αποτελεσμάτων.
Consequently the contested letter does not have any legal effects.
Επομένως, εν προκειμένω, δεν υπάρχει απόφαση με αποδέκτη το οικείο κράτος μέλος.
As a result, there can in this instance be no question of any decision having been addressed to the Member State concerned.
Έτσι, όπως ορθά παρατήρησε η Επιτροπή, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να προσβάλει ένα έγγραφο με το οποίο η Επιτροπή την πληροφόρησε για την απόφαση της στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων, κατά μείζονα δε λόγο δεν μπορεί να προσβάλει το έγγραφο που την πληροφορεί ότι προς το παρόν δεν έχει ληφθεί καμία απόφαση.
As the Commission rightly contended, since the applicant cannot challenge a Commission letter informing it of its decision in the area of State aid, still less can it challenge a letter informing it that for the time being no decision has been taken.
Το συμπέρασμα αυτό δεν εξουδετερώνεται από την επιχειρηματολογία που στήριξε η προσφεύγουσα σε φερόμενη παράβαση της υποχρεώσεως ενεργείας.
That conclusion cannot be called into question by the line of argument put forward by the applicant on the basis of an alleged breach of the obligation to act.
Πράγματι, το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η αδράνεια της Επιτροπής τής στερεί τα διαδι­καστικά της δικαιώματα, παρά το ότι έχει τη δυνατότητα να ασκήσει προσφυγή βάσει του άρθρου 175 της Συνθήκης, δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
The applicant's argument to the effect that the Commission's failure to act deprives it of its procedural rights, despite the possibility of bringing an action on the basis of Article 175 of the Treaty, cannot be accepted.
Πρέπει να σημειωθεί, πρώτον, ότι η Επιτροπή δεν έχει την εξουσία να διαιωνίζει μια κατάσταση αδράνειας (προαναφερθείσα απόφαση Gestevisión Telecinco κατά
It must first be pointed out that the Commission is not allowed to perpetuate a state of inaction (Gestevisón Telecinco ν Commission, cited above, paragraph
Η Επιτροπή οφείλει να λάβει έναντι του οικείου κράτους μέλους οριστική απόφαση που, σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής διοικήσεως, πρέπει να εκδοθεί εντός ευλόγου χρόνου (προαναφερθείσα απόφαση Gestevisión Telecinco κατά Επιτροπής, σκέψεις 73 έως 75).
The Commission is obliged to adopt, with regard to the Member State concerned, a definitive decision and that must, in accordance with the principles of sound administration, be done within a reasonable time (Gestevisón Telecinco v Commission, cited above, paragraphs 73 to 75).
Αν η Επιτροπή παρέβαινε την υποχρέωση αυτή, η προσφεύγουσα θα μπορούσε να ασκήσει προσφυγή κατά παραλείψεως.
Were the Commission to fail to comply with that obligation, the applicant could bring an action for failure to act.
Αν η προσφυγή αυτή κρινόταν βάσιμη, η Επιτροπή θα όφειλε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 176 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 233 ΕΚ), να λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως.
If the action were held to be well founded, it would be for the Commission, in application of Article 176 of the EC Treaty (now Article 233 EC) to take the measures required to comply with the judgment.
Εξάλλου, κατά πάγια νομολογία, όταν η Επιτροπή, χωρίς να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης, διαπιστώνει, βάσει της παραγ­ράφου 3 του ίδιου άρθρου, ότι ένα κρατικό μέτρο δεν συνιστά ενίσχυση ή ότι το μέτρο αυτό, καίτοι συνιστά ενίσχυση, συμβιβάζεται με την κοινή αγορά, οι ενδιαφερόμενοι, υπέρ των οποίων προβλέπονται οι διαδικαστικές εγγυήσεις της παραγράφου 2 του άρθρου αυτού, έχουν τη δυνατότητα να αμφισβητήσουν την απόφαση αυτή ενώπιον του κοινοτικού δικαστή (προαναφερθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Sytraval και Brink's France, σκέψη 47).
Moreover, it is settled caselaw that when, without initiating the procedure under Article 93(2) of the Treaty, the Commission finds, on the basis of Article 93(3), that a State measure does not constitute aid, or that the measure, although constituting aid, is compatible with the common market, the parties concerned, who are entitled to the procedural guarantees provided for in Article 93(2), may challenge such a decision before the Community judicature (Commission v Sytravai and Brink's France, cited above, paragraph 47).
Επιπλέον, στο πλαίσιο της προσφυγής αυτής, ο καταγ­γέλλουν μπορεί να επικαλεστεί οποιαδήποτε ενδεχόμενη έλλειψη νομιμότητας που εμφανίζουν οι προπαρασκευαστικές της τελικής αποφάσεως πράξεις (απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 1981, 60/81, IBM κατά Επιτροπής, Συλλογή 1981, σ. 2639, σκέψη 12).
In addition, in such an action the complainant may rely on any legal defect in the acts preparatory to the definitive decision (Case 60/81 IBM v Commission [1981] 2639, paragraph 12).
Όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι το οικείο κράτος μέλος θα μπορούσε να προχωρήσει στη χορήγηση των επιδίκων ενισχύσεων, πρέπει να σημειωθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, το άμεσο αποτέλεσμα της απαγορεύσεως εφαρμογής των μέτρων κατά την τελευταία φράση της παραγράφου 3 του άρθ­ρου 93 της Συνθήκης ισχύει για κάθε ενίσχυση που εφαρμόζεται χωρίς να έχει γνωστοποιηθεί και, σε περίπτωση γνωστοποιήσεως, ισχύει κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής φάσεως· περαιτέρω δε, αν η Επιτροπή κινήσει τη διαδικασία της κατ' αντιδικία εξετάσεως, μέχρι τη λήψη της τελικής αποφάσεως (απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Νοεμβρίου 1991, C­354/90, Federation nationale du commerce extérieur des produits alimentaires και Syndicat national des négociants et transfor­mateurs de saumon, Συλλογή 1991, σ. Ι­5505, σκέψη 11, στο εξής: απόφαση FNCE).
With regard to the applicant's argument that the Member State concerned could continue to put the aid in question into effect, it must be pointed out that, according to settled caselaw, the direct effect of the prohibition on implementation, referred to in the last sentence of Article 93(3) of the Treaty, extends to all aid which has been implemented without being notified and, in the event of notification, operates during the preliminary period and then, if the Commission sets in motion the contentious procedure, until the final decision (Case C-354/90 Fédération Nationale du Commerce Extérieur des Produits Alimentaires and Syndicat National des Négociants et Transformateurs de Saumon [1991] ECR I-5505, 'PNCE', paragraph 11).
Επιπλέον, η τελική απόφαση της Επιτροπής δεν έχει ως συνέπεια την εκ των υστέρων νομιμοποίηση των πράξεων εφαρμογής που ήταν ανίσχυρες λόγω του ότι εκδόθηκαν
Moreover, the Commission's final decision does not have the effect of regularising ex post facto the implementing measures which were invalid because they had been taken in breach of the prohibition laid down
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­182/98 κατά παράβαση της απαγορεύσεως του άρθρου αυτού (απόφαση FNCE, σκέψη 16).
1999 — CASE T-182/98 in that article (FNCE, paragraph 16).
Τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν επίσης — και δη ανεξαρτήτως της τελικής εκτ­ιμήσεως που θα διατυπώσει η Επιτροπή ως προς το αν η ενίσχυση συμβιβάζεται ή όχι προς το άρθρο 92 της Συνθήκης — να φροντίζουν, αν το ζητούν οι ενδιαφερόμενοι, ώστε τα κράτη μέλη να τηρούν την απαγόρευση εφαρμογής των σχετικών μέτρων που προβλέπει το άρθρο 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης (απόφαση FNCE, σκέψη 12).
National courts are also bound — irrespective of the Commission's final determination as to whether the aid is compatible with Article 92 of the Treaty — to require the Member State to comply, at the request of any interested party, with the prohibition on implementation set out in Article 93(3) of the Treaty {FNCE, paragraph 12).
49 Τέλος και βάσει των προεκτεθέντων, το επιχείρημα της προσφεύγουσας, ότι ακόμη και η πράξη με την οποία αναστέλλεται η δράση της Επιτροπής είναι ικανή να επηρεάσει τη νομική κατάσταση του καταγγέλλοντος, είναι αλυσιτελές εν προκει­μένω.
Finally, having regard to the considerations set out above, the applicant's argument to the effect that even an act by which Commission action is suspended is capable of affecting the legal situation of the complainant is ineffectual in this case.
50 Από τις προεκτεθείσες σκέψεις προκύπτει ότι, με το έγγραφο της 2ας Οκτωβρίου 1998, η Επιτροπή δεν καθορίζει οριστικά τη θέση της όσον αφορά το ζήτημα αν συμβιβάζονται με τη Συνθήκη οι ενισχύσεις που κατήγγειλε η προσφεύγουσα και ότι το έγγραφο αυτό δεν εμφανίζει τα χαρακτηριστικά πράξεως που παράγει δεσμε­υτικά έννομα αποτελέσματα έναντι των ατόμων.
It follows from the grounds set out above that in its letter of 2 October 1998 the Commission does not definitively determine its position as regards the compatibility with the Treaty of the aid complained of by the applicant, and that that letter does not have the characteristics of an act producing binding legal effects with respect to individuals.
Επομένως, η ασκηθείσα βάσει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη χωρίς να απαιτείται να εξεταστούν τα λοιπά επιχειρήματα που προέ­βαλε η Επιτροπή.
Accordingly, the action brought under the second paragraph of Article 173 of the Treaty must be dismissed as inadmissible without there being any need to examine the other arguments put forward by the Commission.
51 Πρώτον, όσον αφορά το αίτημα της Επιτροπής να υποχρεωθεί η προσφεύγουσα και ο δικηγόρος της να προσκομίσουν στο Πρωτοδικείο το πρωτότυπο και όλα τα αντίγραφα του συνημμένου 1 των παρατηρήσεων της προσφεύγουσας επί της εν­στάσεως απαραδέκτου καθώς και πλήρη στοιχεία ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες το έγγραφο αυτό περιήλθε στην κατοχή τους και ως προς τους τρίτους στους οποίους επέδειξαν ή παρέδωσαν αντίγραφα ή αποσπάσματα, το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι μπορεί να αποφασίσει τη διεξαγωγή αποδείξεων αν κρίνει ότι ορισμένα περι­στατικά που αφορούν τη διαφορά δεν αποδεικνύονται επαρκώς. Δεδομένου ότι δεν
51 First, as regards the Commission's request that the applicant and its counsel be ordered to produce to the Court of First Instance the original and all copies of the document submitted as Annex 1 to the applicant's observations on the plea of inadmissibility and full particulars of the circumstances in which that document came into their possession and of any third parties to whom they have showed or given copies or quotations from it, the Court of First Instance would point out that it may decide to order measures of inquiry if it considers that certain relevant
UPS EUROPE κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ συμβαίνει αυτό εν προκειμένω, παρέλκει η διεξαγωγή των αποδείξεων που ζητεί η Επιτροπή (διάταξη του Πρωτοδικείου της 21ης Νοεμβρίου 1996, Τ­53/96, Syndicat des producteurs de viande bovine κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ. ΙΙ­1579, σκέψη 26).
UPS EUROPE V COMMISSION facts concerning the case before it have not been sufficiently established. Since that is not the case here, there is no need to order the measures of inquiry requested by the Commission (Case T-53/96 Syndicat des Producteurs de Viande Bovine and Others v Commission [1996] ECR II-1579, paragraph 26).
Εξάλλου, η προσφεύγουσα απάντησε ήδη αυτοβούλως στο ερώτημα σχετικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες το εν λόγω έγγραφο περιήλθε στην κατοχή της.
Moreover, the applicant has already volunteered an answer to the question concerning the circumstances in which the document came into its possession.
Δεύτερον, όσον αφορά το αίτημα να αποσυρθεί από τη δικογραφία το έγγραφο που επισυνήψε η προσφεύγουσα στις παρατηρήσεις της επί της ενστάσεως απαραδέκτου ως συνημμένο 1, με την αιτιολογία ότι πρόκειται για εσωτερικό έγγραφο που περιήλθε παρανόμως στην προσφεύγουσα, αρκεί η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα συμφώνησε να αποσυρθεί αυτό από τη δικογραφία, αρνούμενη ωστόσο ότι το απέκτησε παράνομα.
Secondly, with regard to the request that the document annexed to its observations on the plea of inadmissibility be withdrawn from the file, on the ground that it is an internal document which has reached the applicant improperly, it is sufficient to observe that the applicant has agreed to the withdrawal of that document, while denying that it obtained it improperly.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το εν λόγω έγγραφο πρέπει να αποσυρθεί από τη δικογραφία.
In the circumstances, the said document will be removed from the file.
Τρίτον, όσον αφορά το αίτημα να διεξαχθεί εκ νέου η παρούσα διαδικασία, το Πρωτοδικείο φρονεί ότι παρέλκει η εξέταση του, λαμβανομένου υπόψη του απα­ραδέκτου της προσφυγής.
Thirdly, the Court of First Instance considers that there is no need to examine the request that the present procedure be reopened in view of the fact that the application is inadmissible.
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του Κανονσιμού Διαδικασίας, το Πρωτοδικείο μπορεί να καταδικάσει ακόμα και τον νικήσαντα διάδικο να καταβάλει στον αντίδικο τα έξοδα μιας διαδικασίας που προκλήθηκε από τη δική του συμπεριφορά (βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 25ης Ιουνίου 1997, Τ­7/96, Perillo κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. ΙΙ­1061, σκέψη 47).
Under the second subparagraph of Article 87(3) of the Rules of Procedure, the Court of First Instance may order a party, even if successful, to pay those costs which have arisen as a result of the conduct of that party (see Case T-7/96 Perillo v Commission [1997] ECR 11-1061, paragraph 47).
Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα ηττήθηκε.
In this case the applicant has failed in its application.
Πρέπει ωστόσο να ληφθεί υπόψη η συμπεριφορά της καθής, η οποία απάντησε κατά τρόπο ασαφή στην επιστολή
Nevertheless account must be taken of the conduct of the defendant, which replied in an imprecise manner to
9.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-182/98 οχλήσεως της προσφεύγουσας της 10ης Αυγούστου 1998.
1999 — CASE T-182/98 the applicant's letter of 10 August 1998 calling upon it to take a decision.
Πράγματι, η πρώτη φράση της δεύτερης παραγράφου του εγγράφου της 2ας Οκτωβρίου 1998 θα μπορούσε να ερμηνευθεί κατά την έννοια ότι υπήρχε μια απόφαση της Επιτροπής βάσει του άρθρου 93 της Συνθήκης, όπως εξάλλου και η ίδια αναγνώρισε στην παράγραφο 14 του υπομνήματος της επί της ενστάσεως απαραδέκτου.
The first sentence of the second paragraph of the letter of 2 October 1998 could be construed as meaning that there was a Commission decision pursuant to Article 93 of the Treaty, as the Commission in fact admitted at paragraph 14 of its request for a decision on admissibility.
Διαπιστώνεται δηλαδή ότι η γένεση της διαφοράς ευνοήθηκε από τη συμπεριφορά της καθής.
It must therefore be held that the defendant's conduct was a factor that contributed to giving rise to the dispute.
Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορεί να προσαφθεί στην προσφεύγουσα ότι εσφαλμένως προσέφυγε στο Πρωτοδικείο βάσει του άρθρου 173 της Συνθήκης.
In those circumstances, the applicant cannot be criticised for erroneously initiating proceedings before the Court of First Instance under Article 173 of the Treaty.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή πρέπει να φέρει τα δικά της έξοδα καθώς και το ένα τρίτο των εξόδων της προσφεύγουσας.
It is therefore appropriate to order the Commission to bear its own costs and to pay one third of those incurred by the applicant.
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο πενταμελές τμήμα) διατάσσει:
THE COURT OF FIRST INSTANCE (Fourth Chamber, Extended Composition) hereby orders:
Λουξεμβούργο, 30 Σεπτεμβρίου 1999.
Luxembourg, 30 September 1999.
Υπόθεση Τ­110/97
Case T-l 10/97
Kneissl Dachstein Sportartikel AG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Kneissl Dachstein Sportartikel AG v Commission of the European Communities
«Απόφαση που εγκρίνει μια κρατική ενίσχυση αναδιαρθρώσεως — Αφετηρία έναντι τρίτου της προθεσμίας για την άσκηση προσφυγής — Προϋποθέσεις συμβιβαστού της ενισχύσεως»
(Decision authorising State aid for restructuring — Time from which limitation period begins to run in regard to a third party — Conditions governing the compatibility of aid)
Απόφαση του Πρωτοδικείου (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 6ης Οκτωβ­ρίου 1999
Judgment of the Court of First Instance (Second Chamber, Extended Composition), 6 October 1999
Προσφυγή ακυρώσεως — Προθεσμία — Έναρξη — Ημερομηνία δημοσιεύσεως — Ημερομηνία κατά την οποία ο ενδιαφερόμενος λαμβάνει γνώση της πράξεως — Επι­κουρικός χαρακτήρας
Actions for annulment — Time-limits — Point from which time starts to run — Date of publication — Date on which the measure came to the applicant's knowledge — Subsidiary criterion
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­110/97
SUMMARY — CASE T-l 10/97
[Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 92 § 3 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 87 § 3 ΕΚ) και άρθρο 173 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 230 ΕΚ)]
(EC Treaty, Art. 92(3) (now, after amendment, Art. 87(3) EC) and Art. 173 (now, after amendment, Art. 230 EC))
Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη — Απαγόρευση — Παρεκκλίσεις — Ενισχύσεις που μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά — Προϋποθέσεις — Έλλειψη σκοπιμότητας αναγόμενης σε συγκεκριμένη περιοχή — Δεν ασκεί επιρροή
State aid — Prohibited — Derogations — Aid that may be considered compatible with the common market — Conditions — No regional aim — Irrelevant
[Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 92 § 3, στοιχ. γ' (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 87 § 3, στοιχ. γ', ΕΚ)]
(EC Treaty, Art. 92(3)(c) (now, after amendment, Art. 87(3)(c) EC))
Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη — Απαγόρευση — Παρεκκλίσεις — Ενισχύσεις που μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά — Ενισχύσεις για την αναδιάρθρωση προβληματικής επιχειρήσεως— Προθεσμία που προβλέπουν οι κατευθυντήριες γραμμές για την κατάρτιση του σχεδίου αναδιαρθρώσεως — Δεν είναι δεσμευτική
State aid — Prohibited — Derogations — Aid that may be considered compatible with the common market — Aid for restructuring an undertaking in difficulty — Period prescribed by the guidelines for drawing up a restructuring programme — Not binding
Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη — Απαγόρευση — Παρεκκλίσεις — Ενισχύσεις που μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά — Ενισχύσεις για την αναδιάρθρωση προβληματικής επιχειρήσεως — Προϋποθέσεις — Προοπτικές βιωσι­μότητας
State aid — Prohibited — Derogations — Aid that may be considered compatible with the common market — Aid for restructuring an undertaking in difficulty — Conditions — Prospect of viability
Ενισχύσεις χορηγούμενες από τα κράτη — Απαγόρευση — Παρεκκλίσεις — Ενισχύσεις που μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά — Ενισχύσεις για την αναδιάρθρωση προβληματικής επιχειρήσεως — Προϋποθέσεις — Ενισχύσεις που συνε­πάγονται μείωση των ικανοτήτων παραγωγής — Επιτρεπτό
State aid — Prohibited — Derogations — Aid that may be considered compatible with the common market — Aid for restructuring an undertaking in difficulty — Conditions — Aid entailing capacity reductions — Whether permissible
Προσφυγή ακυρώσεως — Λόγοι — Λόγοι που μπορούν να προβληθούν κατά της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή εγκρίνει κρατική ενίσχυση — Λόγοι που δεν προβλήθηκαν κατά τη διαδικασία εξετάσεως της συγκεκριμένης ενίσχυσης — Παραδεκτό
Actions for annulment — Pleas in law — Pleas that can be raised when contesting a Commission decision authorising State aid — Pleas not raised during the investigation procedure — Whether admissible
Όπως ορίζει το πέμπτο εδάφιο του άρθρου 173 της Συνθήκης (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 230 ΕΚ), το κριτήριο της ημερομηνίας κατά την οποία ο ενδιαφερόμενος λαμβάνει γνώση της πράξεως ως σημείου αφετη­ρίας της προθεσμίας για την άσκηση προσφυγής εμφανίζει δευτερεύοντα χαρακτήρα σε σχέση με τη δημοσίευση ή την κοινοποίηση.
According to the actual wording of the fifth paragraph of Article 173 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 230 EC), the criterion of the day on which a measure came to the knowledge of an applicant, as the starting point for the period prescribed for instituting proceedings, is subsidiary to the criteria of publication or notification of the measure.
KNEISSL DACHSTEIN κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ που αυτή είχε στη διάθεση της κατά τον χρόνο που τις πραγματοποίησε.
KNEISSL DACHSTEIN V COMMISSION basis of the information available to it at the time when those assessments were made.