natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρώτον, από τα ίδια τα έγγραφα του προσφεύγοντος, ειδικότερα δε από της παρατηρήσεις του επί της ενστάσεως απαραδέκτου, προκύπτει ότι το αιτηθέν
First, it is clear from what the applicant's own pleadings, and more particularly from his observations on the objection of inadmissibility, that the information
MEYER κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ πληροφοριακό στοιχείο περιλαμβάνεται σε πράξεις εκδοθείσες από το Συμβούλιο και δημοσιευθείσες στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
MEYER V COMMISSION sought appears in measures adopted by the Council and published in the Official Journal of the European Communities.
Επι­βάλλεται η διαπίστωση ότι καμία διάταξη του κοινοτικού δικαίου δεν επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση να απαντά σε αίτημα διατυπωθέν από πρόσωπο εγκα­τεστημένο στο έδαφος κράτους μέλους ή των ΥΧΕ, το οποίο αφορά τον εντοπισμό των κρίσιμων αποσπασμάτων της κοινοτικής νομοθεσίας.
It must be observed that there is no provision of Community law requiring the Commission to reply to a request, emanating from a person established in the territory of a Member State or of the overseas countries and territories, for identification of the relevant passages of Community legislation.
Δεύτερον, ο προσφεύγων δεν μπορεί να επικαλείται τις διατάξεις της αποφάσεως 94/90 για να στηρίξει το δικαίωμά του να του παρασχεθεί το αιτηθέν πληροφοριακό στοιχείο.
Secondly, the applicant cannot rely on the provisions of Decision 94/90 as the basis of a right to obtain the information requested.
Πρέπει, κατ' αρχάς, να παρατηρηθεί ότι δεν ζήτησε από την Επιτροπή να του επιτρέψει την πρόσβαση σε κάποιο ειδικό έγγραφο ή γραπτό στοιχείο, αλλά της ζήτησε ένα πληροφοριακό στοιχείο που αφορούσε τη δραστηριότητα της ETE.
It should be noted, as a preliminary observation, that he did not ask the Commission to give him access to any particular document, but made inquiries of it concerning information on the activity of the EIB.
Είναι όμως αναγκαίο, όσον αφορά την εφαρμογή της αποφάσεως 94/90, να γίνει διάκριση μεταξύ της εννοίας του εγγράφου και της εννοίας του πληροφοριακού στοιχείου.
In that respect, it is necessary, for the purposes of applying Decision 94/90, to maintain a distinction between the concept of a document and that of information.
Συγκεκριμένα, καμία διάταξη της αποφάσεως αυτής και του κώδικα συμπεριφοράς που είναι προσαρτημένος στην εν λόγω απόφαση δεν αφορά το δικαίωμα προσβάσεως σε πληροφοριακό στοιχείο, καθόσον το δικαίωμα αυτό αφορά μόνον έγραφα.
None of the provisions in Decision 94/90 or the code of conduct annexed to it deal with the right of access to information; the right concerned relates exclusively to documents.
Μόνο μια αιτιολογική σκέψη της αποφάσεως 94/90 αναφέ­ρεται στη δήλωση για το δικαίωμα πρόσβασης στις πληροφορίες που έχει προ­σαρτηθεί στην τελική πράξη της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
In the preamble to Decision 94/90 there is a lone recital which refers to the Declaration on the Right of Access to Information annexed to the Final Act of the Treaty on European Union.
Η μνεία αυτή, για την οποία δεν υπάρχει καμία πρόσθετη εξήγηση, δεν μπορεί να προσδώσει νέα σημασία στον όρο «έγγραφο» που χρησιμοποιείται επανειλημμένως στην απόφαση 94/90.
That reference, which is not the subject of any further explanation, cannot confer a new meaning on the term 'document', which is used several times in the decision.
Από την απόφαση 94/90 δεν μπορεί συνεπώς να συναχθεί ότι το δικαίωμα προ­σβάσεως του κοινού σε έγγραφο της Επιτροπής συνεπάγεται την υποχρέωση της Επιτροπής να απαντά σε κάθε υποβαλλόμενη από ιδιώτη αίτηση παροχής πληροφοριακών στοιχείων, όπως εν προκειμένω.
It cannot therefore be inferred from Decision 94/90 that the public's right of access to a Commission document implies a duty on the Commission's part to reply to any request for information from an individual, as is the situation in this case.
Στο έγγραφο οχλήσεως που απέστειλε στις 8 Μαρτίου 1999, ο προσφεύγων αναφέ­ρεται στο περιεχόμενο της από 28 Δεκεμβρίου 1998 τηλεομοιοτυπίας του προς την ETE, στην οποία δεν παρέχει καμία ένδειξη σχετικά με τα έγγραφα που περιέχουν τα στοιχεία που αναζητά, ενώ, σύμφωνα με τον προσαρτημένο στην απόφαση 94/90
In his letter of formal notice of 8 March 1999, the applicant refers to the contents of his fax message to the EIB of 28 December 1998, in which he gave no indication as to the documents containing the information which he was seeking, although, in accordance with the code of conduct annexed to Decision 94/90, 'an
Η διατύπωση της αιτήσεως του αποδεικνύει, τουλάχιστον, ότι επιθυμούσε να του παρασχεθεί μια πληροφορία και όχι να έχει πρόσβαση σε ένα ή περισσότερα ειδικά έγγραφα της Επιτροπής.
The way in which his application was formulated shows, at the very least, that he was seeking to obtain information and not access to one or more specific Commission documents.
Στην εν λόγω τηλεομοιοτυπία της 28ης Δεκεμβρίου 1998, ο προσφεύγων αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: «Η απόφαση 93/731, που δημο­σιεύθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1993, μου παρέχει το δικαίωμα να λάβω το αιτηθέν πληροφοριακό στοιχείο από την αρμόδια αρχή στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενώ­σεως.
In his fax message of 28 December 1998, the applicant states inter alia: 'Decision 93/731 published on 31 December 1993 gives me the right to obtain the information requested from the competent authority within the European Union.
Επαναλαμβάνω συνεπώς την αίτηση μου και θα εκτιμούσα ιδιαίτερα αν ελάμβανα τη φορά αυτή το στοιχείο το οποίο χρειάζομαι επειγόντως· πρέπει να γνωρίζω ποια ήσαν τα επιτόκια που εφαρμόστηκαν στα επιχειρηματικά κεφάλαια που διαβιβάστηκαν στην Γαλλική Πολυνησία για τα ακόλουθα έτη (...)».
I therefore repeat my request and would greatly appreciate it if, this time, I were to receive the information which I urgently need; I must know what interest rates were applied to risk capital sent to French Polynesia for the following years...'
Επιπλέον, και εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν έπρεπε να θεωρηθεί ότι το αναζητούμενο από τον προσφεύγοντα πληροφοριακό στοιχείο περιλαμβανόταν οπωσδήποτε σε ένα ή περισσότερα έγγραφα, τα στοιχεία τα οποία διέθετε η Επιτ­ροπή κατά τον χρόνο συντάξεως της τηλεομοιοτυπίας της 30ής Μαρτίου 1999 αποδεικνύουν ότι τα έγγραφα αυτά δεν μπορούσαν να είναι παρά έγγραφα κατε­χόμενα από την ETE.
Moreover, and in any event, even if the information sought by the applicant had to be regarded as necessarily appearing in one or more documents, the information which the Commission had at its disposal at the time when it drafted the fax message of 30 March 1999 shows that such documents could only be in the possession of the EIB.
Η Επιτροπή επομένως δεν ήταν σε θέση να του επιτρέψει την πρόσβαση στα έγγραφα αυτά και η από 30 Μαρτίου 1999 απάντηση της δεν μπο­ρούσε συνεπώς να μεταβάλει την έννομη κατάσταση του προσφεύγοντος.
The Commission was therefore not in a position to give the applicant access to such documents, and its reply of 30 March 1999 could not therefore alter his legal position.
Επιπλέον, ακόμη και αν υποτεθεί ότι η αίτηση του προσφεύγοντος πρέπει να ερμηνευθεί ως αναφέρουσα με επαρκή σαφήνεια στην Επιτροπή ότι το αναζητο­ύμενο πληροφοριακό στοιχείο περιεχόταν στις αποφάσεις του Συμβουλίου περί της συνδέσεως των ΥΧΕ με την Κοινότητα, οι διατάξεις της αποφάσεως 94/90 δεν μπορούν ομοίως να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι αφορούν, ως έγγραφα, όλες τις πράξεις των θεσμικών οργάνων, υπό την έννοια του άρθρου 189 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 249), που δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα.
Nor, furthermore, even if the applicant's request had to be construed as indicating with sufficient clarity to the Commission that the information sought was to be found in the Council's decisions concerning the association of the overseas countries and territories with the Community, can Decision 94/90 be understood as meaning that the documents it covers extend to all acts of the institutions, in the sense contemplated in Article 189 of the EC Treaty (now Article 249 EC), published in the Official Journal.
Η απόφαση 94/90 δεν σκοπεί στο να καταστήσει δυνατή την πρόσβαση του κοινού, με τη θέσπιση ενός δικαιώματος προσβάσεως επιβαλλομένου στην Επιτροπή, στα έγγραφα στα οποία η πρόσβαση είναι ήδη δυνατή λόγω της δημοσιεύσεως τους στην Επίσημη Εφημερίδα.
It is not the purpose of Decision 94/90 to make accessible to the public, by establishing a right of access with which the Commission must comply, documents which are already accessible by reason of their publication in the Official Journal.
Τρίτον, ο προσφεύγων δεν μπορούσε να προβάλει ότι η Επιτροπή υπείχε κάποια υποχρέωση αρωγής όσον αφορά την αναζήτηση των στοιχείων που ήσαν αναγκαία για τις ενέργειές του ενώπιον των δικαστηρίων της Γαλλικής Πολυνησίας, τούτο δε
Thirdly, the applicant was not entitled to documents of the Commission, by virtue of some duty on its part, whether by virtue of the tasks assigned to the Commission by Article 155 of the EC Treaty (now Article 211 EC) or in
MEYER κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ούτε βάσει των αρμοδιοτήτων που αναθέτει στην καθής το άρθρο 155 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 211 ΕΚ) ούτε και στο πλαίσιο της διαχειρίσεως του ETA.
MEYER V COMMISSION connection with the administration or of the EDF or that it assist him in seeking the information necessary for conducting his action before the court in French Polynesia.
41 Κατ' αρχάς, ο προσφεύγων δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι του χορηγήθηκαν, μεταξύ 1986 και 1989, κοινοτικά κεφάλαια μέσω της Socredo, παρά τις παρατηρήσεις που διατύπωσε σχετικώς η Επιτροπή με την ένσταση απαραδέκτου.
41 First, he has been unable to show that he benefited from Community funds through the intermediary of Socredo between 1986 and 1989, contrary to the observations made by the Commission on that point in its objection of inadmissibility.
Ο προσφεύγων πράγματι περιορίστηκε να αναφέρει απλώς όσα του είπε ένας υπάλληλος της Soc­redo.
He has merely made assertions concerning remarks which he says were made to him by a Socredo employee.
Επιπλέον, ο προσφεύγων διευκρινίζει ο ίδιος, με τις παρατηρήσεις του επί της ενστάσεως απαραδέκτου, ότι το ζήτημα αυτό αποτελεί αντικείμενο συζητήσεως ενώπιον δικαστηρίου στη Γαλλική Πολυνησία.
Moreover, the applicant himself states in his observations on the objection of inadmissibility that that question is the matter in issue in court proceedings in French Polynesia.
Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η τραπεζική κατάσταση του προσφεύγοντος, την οποία αυτός προσπάθησε να διευκρινίσει μέσω της Επιτροπής και της ETE, έχει μια οποιαδήποτε σχέση με κοινοτική χρηματοδότηση.
In those circumstances, the banking situation of the applicant, which he has sought to clarify with the Commission and the EIB, cannot be held to have any relationship with Community financing.
Εν συνεχεία, οι υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει η Επιτροπή από μόνον το άρθρο 155 της Συνθήκης δεν μπορούν να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι της επιβάλλουν την υποχρέωση να απαντά σε οποιαδήποτε αίτηση παροχής πληροφοριακών στοιχείων που υποβάλλεται από ιδιώτη, ανεξάρτητα από τη βάση της αιτήσεως αυτής.
Next, the Commission's obligations under Article 155 of the Treaty, taken on its own, cannot be interpreted as requiring it to reply to any request whatever for information made by an individual, no matter what the basis of that request might be.
Τέλος, το άρθρο 174 της αποφάσεως 91/482 δεν επιβάλλει καμία υποχρέωση στην Επιτροπή έναντι του προσφεύγοντος.
Finally, Article 174 of Decision 91/482 does not impose any obligation on the Commission in relation to the applicant.
«Για να υλοποιηθούν αποτελεσματικά οι διάφοροι στόχοι της παρούσας αποφά­σεως όσον αφορά την προώθηση των ιδιωτικών επενδύσεων και για να συγκεκρι­μενοποιηθεί το πολλαπλασιαστικό τους αποτέλεσμα, η Τράπεζα ή/και η Επιτροπή προσφέρουν τη συνδρομή τους μέσω:
'In order to attain effectively the various objectives of this Decision in respect of private investment promotion and to achieve a multiplier effect, the Bank and/or the Commission shall contribute:
ΔΙΑΤΑΞΗ της 27.10.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­106/99 δ) των υπηρεσιών ενημέρωσης και συντονισμού».
(d) information and coordination services.'
Οι εν λόγω υπηρεσίες ενημέρωσης και συντονισμού παρεμβαίνουν στο πλαίσιο των σχέσεων μεταξύ της ΕΤΕ, της Επιτροπής και των αρχών της ΥΧΕ.
Those information and coordination services are supplied in the context of relations between the EIB, the Commission and the authorities of the overseas countries and territories.
Αντίθετα προς τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος, η διάταξη αυτή δεν παράγει άμεσο αποτέ­λεσμα το οποίο θα κατέληγε στην παροχή στους ιδιώτες που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος των ΥΧΕ του δικαιώματος να λαμβάνουν πληροφοριακά στοιχεία από την ΕΤΕ και την Επιτροπή.
Contrary to the applicant's assertions, that provision does not have a direct effect which would result in conferring upon individuals established in the territory of the overseas countries and territories the right to obtain information from the EIB and the Commission.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το έγγραφο της Επιτροπής της 30ής Μαρτίου 1999 δεν αποτελεί πράξη δεκτική προσφυγής υπό την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης.
It follows from the above that the Commission's letter of 30 March 1999 does not constitute a challengeable measure for the purposes of Article 173 of the Treaty.
Επομένως, η προσφυγή ακυρώσεως που ασκήθηκε κατά του εγγράφου αυτού πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.
The action for its annulment must therefore be dismissed as inadmissible.
Επί της αγωγής αποζημιώσεως
The claim for compensation for damage
Η Επιτροπή δεν προέβαλε το απαράδεκτο της αγωγής αποζημιώσεως που άσκησε ο προσφεύγων με τα αιτήματα του δικογράφου του.
The Commission has not raised a plea of inadmissibility against the claim for compensation formulated in the application.
Ωστόσο, βάσει του άρθρου 113 του Κανονισμού Διαδικασίας, το Πρωτοδικείο μπορεί οποτεδήποτε να εξετάσει αυτεπαγγέλτως το απαράδεκτο για λόγους δημοσίας τάξεως.
However, under Article 113 of the Rules of Procedure, the Court of First Instance may at any time, of its own motion, consider whether there exists any absolute bar to proceeding with an action.
Σύμφωνα με το άρθρο 19 του Οργανισμού (ΕΚ) του Δικαστηρίου, που έχει εφαρ­μογή στην ενώπιον του Πρωτοδικείου διαδικασία δυνάμει του άρθρου 46, πρώτο εδάφιο, του ίδιου οργανισμού, και βάσει του άρθρου 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Κανονισμού Διαδικασίας, το δικόγραφο της προσφυγής­αγωγής πρέπει να περιέχει, μεταξύ άλλων, το αντικείμενο της διαφοράς και συνοπτική έκθεση των ισχυρισμών των οποίων γίνεται επίκληση.
Under Article 19 of the EC Statute of the Court of Justice, which applies to proceedings before the Court of First Instance by virtue of the first paragraph of Article 46 of that Statute and Article 44(1 )(c) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance, the application must, inter alia, specify the subjectmatter of the dispute and contain a brief statement of the grounds on which the application is based.
Για να πληροί τις ανωτέρω προϋποθέσεις, το δικόγραφο με το οποίο ζητείται η αποκατάσταση ζημιών τις οποίες φέρεται ότι προκάλεσε κοινοτικό όργανο πρέπει να περιλαμβάνει τα στοιχεία που επιτρέπουν
In order to fulfil those requirements, an application seeking compensation for damage allegedly caused by a Community institution must set out the particulars which make it possible to identify the conduct with which the applicant charges the institution, the reasons for which he considers there to be a
ΜΕΥΕR κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ την εξατομίκευση της συμπεριφοράς την οποία ο ενάγων προσάπτει στο θεσμικό όργανο, τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι υφίσταται αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της συμπεριφοράς και της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη, καθώς και τον χαρακτήρα και την έκταση της εν λόγω ζημίας (απόφαση του Πρωτοδικείου της 29ης Οκτωβρίου 1998, Τ­13/96, ΤΕΑΜ κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. ΙΙ­4073, σκέψη 27).
MEYER V COMMISSION causal link between that conduct and the damage which he claims to have suffered and the nature and extent of that damage (Case T-13/96 TEAM v Commission [1998] ECR II-4073, paragraph 27).
Εν προκειμένω όμως επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, μολονότι είναι δυνατή η εξα­τομίκευση της συμπεριφοράς την οποία ο προσφεύγων προσάπτει στην Επιτροπή, το δικόγραφο δεν περιέχει αντιθέτως κανένα στοιχείο σχετικά με τον χαρακτήρα και την έκταση της ζημίας την οποία φέρεται ότι υπέστη ο προσφεύγων.
In this case, whilst it is possible to identify the conduct on the part of the Commission of which the applicant complains, the application contains no indication of the nature and extent of the damage which the applicant claims to have suffered.
Αυτός ζητεί απλώς από το Πρωτοδικείο να αποφανθεί ότι θεμελιώνεται ευθύνη της Επιτροπής έναντι αυτού.
The applicant merely requests the Court to declare that the Commission has incurred liability with respect to him.
Επιπλέον, κανένα άλλο χωρίο του δικογράφου δεν αφορά την εν λόγω αγωγή αποζημιώσεως.
Nor is there any other passage in the application, which deals with this claim for compensation.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή δεν μπορούσε να λάβει λυσιτελώς θέση επί της ουσίας της υποθέσεως, πράγμα το οποίο εξάλλου δεν έπραξε, το δε Πρωτοδικείο δεν μπορεί να ασκήσει τον έλεγχο του.
In those circumstances, the Commission has been unable effectively to present its case on the merits of the claim — and indeed has refrained from stating its case — and the Court of First Instance cannot exercise its power of review.
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διά­δικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του νι­κήσαντος διαδίκου.
Under Article 87(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs if they have been applied for in the successful party's pleadings.
Δεδομένου ότι ο προσφεύγων ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της Επιτροπής.
Since the applicant has been unsuccessful, he must be ordered to pay the costs, as applied for by the Commission.
ΔΙΑΤΑΞΗ της 27.10.
ORDER OF 27. 10.
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-106/99
1999 — CASE T-106/99
Υπόθεση Τ­210/95
Case T­210/95
European Fertilizer Manufacturers' Association (EFMA) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
European Fertilizer Manufacturers' Association (EFMA) ν Council of the European Union
(δεύτερο πενταμελές τμήμα) της
(Anti­dumping duties — Elimination of injury — Target price — Profit margin on the costs of production)
Απόφαση του Πρωτοδικείου 28ης Οκτωβρίου 1999
Judgment of the Court of First Instance (Second Chamber, Extended Com­position), 28 October 1999
Κοινή εμπορική πολιτική — Άμυνα κατά των πρακτικών ντάμπινγκ — Ζημία — Περιθώριο κέρδους που λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της ενδεικτικής τιμής — Περιθώριο δυνάμενο ευλόγως να υπολογιστεί ελλείψει ντάμπινγκ (Κανονισμός 2423/88 του Συμβουλίου, άρθρα 4 § 1 και 13 § 3)
Common commercial policy — Protection against dumping — Injury — Profit margin to be used when calculating the target price — Limited to the profit margin that could reasonably be expected in the absence of dumping
(Κανονισμός 2423/88 του Συμβουλίου, άρθρο 4)
Common commercial policy — Protection against dumping — Injury — Discretion of the institutions — Judicial review — Factors which may be taken into account (Council Regulation No 2423/88, Art. 4)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­210/95
SUMMARY — CASE T-210/95
(Κανονισμός 2423/88 του Συμβουλίου, άρθρο 4) περιστατικά και αν αυτά εκτιμήθηκαν ορθώς στο πλαίσιο της καταστάσεως που υφίστατο κατά την ημερομηνία εκδόσεως της προσβαλλομένης πρά­ξεως.
Common commercial policy — Protection against dumping — Injury — Profit margin to be used when calculating the target price — Review procedures (Council Regulation No 2423/88, Art. 4) manifestly erroneous, given the situation at the time when the contested measure was adopted.
Δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη, για τους σκοπούς του ελέγχου αυτού, μελέτη σχετική με περιθώριο κέρδους η οποία δεν είχε κοινοποιηθεί στην Επιτροπή κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδι­κασίας.
A study concerning the level of profit margins, which has not been presented to the Commission during the administrative procedure, must not to be taken into account for the purposes of judicial review.
Στο πλαίσιο διαδικασίας αντιντάμπινγκ, το περιθώριο κέρδους που πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Συμβούλιο για τον υπολογισμό ενδεικτικής τιμής δυνάμενης να εξαλείψει την εν λόγω ζημία πρέπει να περιορίζεται στο περιθώριο κέρδους που η κοινοτική βιομηχανία θα μπορούσε λογικώς να αναμένει υπό τους συνήθεις όρους ανταγωνισμού, ελλείψει των απο­τελουσών το αντικείμενο ντάμπινγκ εισαγωγών.
In an antidumping proceeding, the profit margin to be used by the Council when calculating the target price that will remove the injury to the Community industry must be limited to the profit margin which the Community industry could reasonably count on under normal conditions of competi tion, in the absence of the dumped imports.
Πράγματι, δεν θα ήταν σύμφωνο προς τα άρθρα 4, παρά­γραφος 1, και 13, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ 2423/88 να παρασχεθεί στην κοινοτική βιομηχανία περιθώριο κέρδους που ελλείψει ντάμπινγκ δεν θα μπορούσε αυτή να αναμένει.
It would not be consistent with Articles 4(1) and 13(3) of the basic antidumping regulation, Regulation No 2423/88, to allow the Community industry a profit margin that it could not have expected if there had been no dumping.
Επομένως, το κριτή­ριο του περιθωρίου κέρδους που είναι αναγκαίο για την εξασφάλιση της επι­βιώσεως της εν λόγω βιομηχανίας δεν είναι σύμφωνο προς τον βασικό κανο­νισμό.
The criterion of the profit margin necessary to ensure the survival of the industry in question is not therefore consistent with the basic Regulation.
Στο πλαίσιο δικαστικού ελέγχου μιας διαδικασίας αντιντάμπινγκ, στο Πρωτοδικείο εναπόκειται να ελέγξει αν τα κοινοτικά όργανα στήριξαν την απόφαση τους σε ακριβή πραγματικά
When reviewing the lawfulness of an antidumping proceeding, the Court of First Instance must verify that the institutions based their decisions on correct material facts and that their assessment of those facts was not
Στο πλαίσιο διαδικασίας αντιντάμπινγκ, όταν πρόκειται να καθοριστεί το περιθώριο κέρδους που πρέπει να ληφ­θεί υπόψη για τον υπολογισμό της ενδεικτικής τιμής, όταν οι επιχειρήσεις της κοινοτικής βιομηχανίας έχουν διαφορετικό κόστος παραγωγής και, επομένως, διαφορετικά κέρδη, τα κοι­νοτικά όργανα δεν έχουν άλλη δυνα­τότητα, προκειμένου να καθορίσουν την ενδεικτική τιμή, παρά να υπολογίσουν το σταθμισμένο μέσο κόστος παραγωγής του συνόλου των κοινοτικών παραγωγών και να προσθέσουν σ' αυτό το μέσο περιθώριο κέρδους που τους φαίνεται λογικό, και τούτο ενόψει του συνόλου των ασκουσών επιρροή περι­στάσεων.
When, in an antidumping proceeding, it is necessary to determine the profit margin to be used in calculating the target price that will remove the injury to the Community industry, and the undertakings in the Community industry have different production costs, hence different profit levels, the Community institutions have no choice, when determining the target price, but to calculate the weighted average of the production costs of the Community producers as a whole and to add to it the average profit margin which they consider reasonable in view of all the relevant circumstances.
EFMA κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
EFMA V COUNCIL
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (δεύτερο πενταμελές τμήμα) της 28ης Οκτωβρίου 1999 *
JUDGMENT OF THE COURT OF FIRST INSTANCE (Second Chamber, Extended Composition)
Στην υπόθεση Τ­210/95,
In Case T-210/95,
European Fertilizer Manufacturers' Association (EFMA), ένωση ελβετικού δικαίου, με έδρα τη Ζυρίχη (Ελβετία), εκπροσωπούμενη από τους Dominique Voillemot και Olivier Prost, δικηγόρους Παρισιού, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Carlos Zeyen, 67, rue Ermesinde, προσφεύγουσα, υποστηριζόμενη από την
Voillemot and Olivier Prost, of the Paris Bar, with an address for service in Luxembourg at the Chambers of Carlos Zeyen, 67 Rue Ermesinde, applicant, supported by