natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το άρθρο 11 του βασιλικού διατάγματος της 13ης Νοεμβρίου 1986 προβλέπει τα εξής: «Οι
They consider that the defendant, which markets the mineral waters in the Flemish-speaking region, is infringing Belgian legislation since the bottles which it offers for sale arc labelled either in French or German whereas in that region, pursuant to the Belgian Royal Decree of 13 November 1986, the labelling should be in Dutch.
Εν τούτοις, τα κράτη μέλη πρέπει να απαγορεύουν το εμπόριο τροφίμων στην επικράτεια τους, αν οι ενδείξεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 και στο άρθρο 4, παράγραφος 2, δεν γράφονται σε γλώσσα εύκολα καταληπτή από τους αγοραστές, εκτός αν η πληροφόρηση του αγοραστή εξασφαλίζεται με άλλο τρόπο.
In its judgment of 18 June 1991, Piageme and Others, the Court ruled that Articles 30 of the EEC Treaty and 14 of the directive precluded a national law from requiring the exclusive use of a specific language for the labelling of foodstuffs, without allowing for the possibility of using another language easily understood by purchasers
Η διάταξη αυτή δεν εμποδίζει την αναγραφή των εν λόγω ενδείξεων σε πολλές γλώσσες.»
Article 11 of the Royal Decree of 13 November 1986 provides: 'The labelling required under Article 2 as well as that prescribed by specific rules must at least appear in the language or languages of the linguistic region where the foodstuffs are offered for sale.'
Επί του δευτέρου και του τρίτου ερωτήματος
In order to satisfy the need to inform and protect consumers, it is necessary for them always to have access to the compulsory particulars specified in the Directive, not only at the time of purchase, but also at that of consumption.
Με την απόφαση της 18ης Ιουνίου 1991, Piageme κ.λπ., το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ και το άρθρο 14 της οδηγίας απαγορεύουν στις εθνικές νομοθεσίες να επιβάλλουν την αποκλειστική χρήση ορισμένης γλώσσας για την επισήμανση των τροφίμων χωρίς να προβλέπουν τη δυνατότητα χρησιμοποιήσεως μιας άλλης γλώσσας εύκολα καταληπτής από το αγοραστικό κοινό ή τη δυνατότητα εξασφαλίσεως της πληροφορήσεως του αγοραστή με άλλα μέσα.
The first question seeks to ascertain whether national rules making the use of a specific language obligatory in the labelling of foodstuffs are compatible with Article 30 of the EC Treaty and Article 14 of the Directive, even if they do not preclude the use of other languages at the same time.
Επί του πρώτου ερωτήματος
It should also be borne in mind that the ultimate consumer is not necessarily the person who purchased the foodstuffs.
Με το δεύτερο και το τρίτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ' ουσίαν, να πληροφορηθεί ποια είναι τα στοιχεία που μπορούν ή πρέπει να λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να καθοριστεί αν οι υποχρεωτικές ενδείξεις ανταποκρίνονται στις προϋποθέσεις του άρθρου 14, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας.
The expression 'a language easily understood' used in Article 14 of the Directive is not equivalent to 'the official language of the Member State' or 'the language of the region'. It is designed to ensure that the consumer is provided with information rather than to impose the use of a specific language.
Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα ερωτάται αν εθνική ρύθμιση καθιστώσα υποχρεωτική τη χρήση συγκεκριμένης γλώσσας για την επισήμανση των τροφίμων συμβιβάζεται με το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 14 της οδηγίας, έστω και αν δεν αποκλείεται η ταυτόχρονη χρήση και άλλων γλωσσών.
It follows that consumer protection is not ensured by measures other than labelling such as, for example, information supplied at the sales point or as part of wide-ranging advertising campaigns.
Η διαπίστωση αυτή ισχύει ιδιαίτερα όσον αφορά την ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητας και τις ιδιαίτερες συνθήκες διατηρήσεως και χρήσεως του προϊόντος.
In contrast, other Community provisions on labelling provide expressly that the official language or languages of a Member State where the product is placed on the market must be used.
Η έκφραση αυτή σκοπεί στην εξασφάλιση της πληροφορήσεως του καταναλωτή χωρίς να επιβάλλει τη χρήση συγκεκριμένης γλώσσας.
All the compulsory particulars specified in the Directive must appear on the labelling in a language easily understood by purchasers or by means of other measures such as designs, symbols or pictograms.
Εξάλλου, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι τελικός καταναλωτής δεν είναι αναγκαστικά εκείνος ο οποίος αγόρασε τα τρόφιμα.
It is for the national court to determine in each individual case whether what appears on the labelling is such as to give consumers full information as to the compulsory particulars specified in the Directive.
Αντιθέτως, άλλες κοινοτικές διατάξεις περί επισημάνσεως προβλέπουν ρητώς υποχρέωση χρήσεως της ή των επισήμων γλωσσών του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου διατίθενται τα προϊόντα.
In the Piageme judgment, cited above, the Court held that, on the one hand, imposing a stricter obligation than the use of a language easily understood, that is to say, for example, the exclusive use of the language of a linguistic region and, on the other hand, failing to acknowledge the possibility of ensuring that the purchaser is informed by other measures, go beyond the requirements of the Directive.
Συνεπώς, η προστασία του καταναλωτή δεν εξασφαλίζεται με μέτρα που δεν αφορούν τις περιλαμβανόμενες στην επισήμανση ενδείξεις, όπως, παραδείγματος χάριν, η παροχή πληροφοριών οτο σημείο πωλήσεως του προϊόντος ή στο πλαίσιο μεγάλων εκστρατειών ενημερώσεως.
It is also for the national court to determine in each individual case whether the compulsory particulars given in a language other than (helanguage mainly used in the Member State or region concerned can be easily understood by consumers in that State or region.
Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμά, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, αν τα στοιχεία που περιέχονται στην επισήμανση είναι ικανά να πληροφορήσουν πλήρως τους καταναλωτές σχετικά με τις υποχρεωτικές ενδείξεις που προβλέπει η οδηγία.
As to that, various factors may be relevant, though not decisive in themselves; for example, the possible similarity of words in different languages, the widespread knowledge amongst the population concerned of more than one language, or the existence of special circumstances such as a wide-ranging advertising campaign or widespread distribution of the product, provided that it can be established that the consumer is given sufficient information.
Η υποχρέωση χρησιμοποιήσεως ορισμένης γλώσσας για την επισήμανση των τροφίμων, έστω και αν δεν αποκλείεται η ταυτόχρονη χρήση και άλλων γλωσσών, είναι επίσης αυστηρότερη από την υποχρέωση χρησιμοποιήσεως εύκολα καταληπτής γλώσσας.
In its second and third questions, the national court seeks essentially to ascertain the factors that may or must be taken into account in determining whether the particulars that it is
Το άρθρο 14 της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ τον Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων που προορίζονται για τον τελικό καταναλωτή καθώς επίσης και τη διαφήμιση τους απαγορεύει στα κράτη μέλη, ενόψει της υποχρεώσεως χρησιμοποιήσεως γλώσσας εύκολα καταληπτής από τους αγοραστές να επιβάλλουν τη χρήση της κρατούσας γλώσσας στην περιοχή στην αγορά της οποίας διατίθεται το προϊόν, έοτω και αν δεν αποκλείεται η ταυτόχρονη χρήση και άλλης γλώσσας
Article 14 of Council Directive 79/112/EEC of 18 December 1978 on the approximation of the laws of the Member States relating to the labelling, presentation and advertising of foodstuff s f or sale to the ultimate consumer precludes a Member Slate, with regard to the use of a language easily understood by purchasers, from requiring the use of a language which is that most widely spoken in the area in which the product is offered for sale, even if the use at the same time of another language is not excluded
Όλες οι προβλεπόμενες από την οδηγία 79/112 υποχρεωτικές ενδείξεις πρέπει να περιέχονται στην επισήμανση, αναγραφόμενες σε γλώσσα εύκολα καταληπτή από τους καταναλωτές του συγκεκριμένου κράτους ή της συγκεκριμένης περιοχής ή υποδηλούμενες με άλλα μέσα όπως σχέδια, σύμβολα ή ιδεογράμματα.
All the compulsory particulars specified in Directive 79/112 must appear on the labelling in a language easily understood by consumers in the State or region concerned or by means of other measures such as designs, symbols or pictograms.
Η ευκολία της κατανοήσεως των παρεχομένων πληροφοριών πρέπει να εκτιμάται ενόψει όλων των περιστάσεων σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.*
The ease with which the information supplied can be understood must be assessed in the light of all the circumstances in each individual case.'
Κοσμάς ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 15ης Ιουνίου 1995.
Advocate General Cosmas delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 15 June 1995.
Το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 14 της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων που προορίζονται για τον τελικό καταναλωτή, καθώς επίσης και τη διαφήμιση τους, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν στις εθνικές νομοθεσίες να επιβάλλουν την υποχρέωση χρήσης ορισμένης γλώσσας για την επισήμανση των τροφίμων, έστω και εάν οι νομοθεσίες αυτές δεν αποκλείουν τη σύγχρονη αναγραφή των επί των τροφίμων ενδείξεων και σε άλλες, επίσης εύκολα, κατανοητές γλώσσες από το αγοραστικό κοινό.
Article 30 of the EC Treaty and Article 14 of Council Directive 79/112/EEC of 18 December 1978 on the approximation of the laws of the Member States relating to the labelling, presentation and advertising of foodstuffs for sale to the ultimate consumer must be interpreted as prohibiting national legislation from requiring the use of a particular language for the labelling of foodstuffs, even if that legislation does not exclude information being given at the same time on the labelling of foodstuffs in other languages also easily understood by the purchasing public.
Εναπόκειται στον εθνικό δικαστή να προβεί στις αναγκαίες πραγματικές εκτιμήσεις προκειμένου να κρίνει, ενόψει της εκάστοτε συγκεκριμένης περίπτωσης, κατά πόσον οι επί του προϊόντος ενδείξεις είναι διατυπωμένες σε γλώσσα ευχερώς καταληπτή από τον καταναλωτή και εάν οι επιλεγέντες άλλοι τρόποι πληροφόρησης διασφαλίζουν, πράγματι, σαφή, πλήρη και σωστή ενημέρωση κατά τον χρόνο της αγοράς.»
It is for the national court to carry out the necessary assessment of the facts in order to decide in each specific case whether the labelling on the product is formulated in a language easily understood by purchasers and whether the other means of information chosen ensure in reality that clear, full and correct information is given at the time of purchase.'
Υποθ. C-104/94 Cereo! Italia Sri κατά Azienda agricola Castello Sas Γεωργία
Page 6
Προδικαστική «Σύστημα ενισχύσεων για την παραγωγή σόγιας — Κύρωση λόγω της ανακρίβειας των στοιχείων που περιλαμβάνονται στη σύμβαση περί καλλιέργειας» (Πέμπτο τμήμα)
Those questions were raised in the course of a dispute between Cereol, a soya processor, to Castello, a soya bean producer, concerning payment of LIT 112 509 187, representing the amount of Community aid paid to Cereol which that company was required to repay by the Azienda di Stato per gli Interventi nel Mercato Agricolo (hereafter 'ΑΙΜΑ').
Με τον κανονισμό 1491/85 θεσπίστηκε σύστημα ενισχύσεως για την παραγωγή σπόρων σόγιας εντός της Κοινότητας.
Regulation No 1491/85 introduced an aid system for soya bean production in the Community.
Στις 27 Μαΐου 1991, η Cereol και η Castello συνήψαν καλλιεργητική σύμβαση για την περίοδο εμπορίας 1991/92, η οποία προέβλεπε ότι 93 εκτάρια και 22 άρια θα σπαρθούν με σπόρους σόγιας.
The first four questions submitted by the national court concern the validity of Article 29a of Regulation No 2537/89, as amended.
Στις 7 Οκτωβρίου 1991, η Επιθεώρηση Γεωργίας του Trévise πραγματοποίησε έλεγχο και διαπίστωσε ότι μόνον 77 εκτάρια είχαν καλλιεργηθεί.
On 7 October 1991, the Agricultural Inspectorate, Treviso, carried out an inspection and found that only 77 hectares had been sown.
Ο ΑΙΜΑ έκρινε ότι η εν λόγω μείωση των σπαρμένων εκτάσεων, στο μέτρο που δεν του είχε κοινοποιηθεί, συνιστούσε παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 3, του τροποποιηθέντος κανονισμού 2537/89.
ΑΙΜΑ took the view that, since it had not been notified accordingly, this reduction in the area sown constituted a breach of Article 6(3) of Regulation No 2537/89, as amended. Relying on
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Cereol, επιχειρήσεως μεταποιήσεως σόγιας, και της Castello, παραγωγού σπόρων σόγιας, σχετικά με την πληρωμή ποσού 112 509 187 ιταλικών λιρών (LIT), το οποίο καταβλήθηκε ως κοινοτική ενίσχυση στη Cereol και του οποίου την επιστροφή ζητεί από την εν λόγω εταιρία ο Azienda di Stato per gli interventi nel mercato agricolo (ιταλικός οργανισμός παρεμβάσεως, στο εξής: ΑΙΜΑ).
The national court asks whether it was possible for the Commission, without exceeding the limits of the power delegated to it by Article 2(8) of Regulation No 1491/85 and without infringing the principle of proportionality, to provide that irregularities resulting from serious negligence on the part of the producer and concerning the obligation under Article 6(3) of Regulation No 2537/89 to inform the competent national agencies of changes to the areas sown should be penalized by the invalidity of the cultivation
την ενίσχυση που της είχε επιστρέψει καταβληθεί.
contract and the exclusion of the producer from entitlement to aid for the current marketing year and the following marketing year, as laid down in Article 29a(l) of that regulation.
Κατόπιν αυτού, η Cereol στράφηκε κατά της Castello και ζήτησε από το Tribunale civile e penale di Ravenna να την υποχρεώσει va της καταβάλει ποσό ίσο προς το ποσό της ενισχύσεως που αυτή είχε την υποχρέωση να επιστρέψει.
provided for in Article 6(3) of Regulation No 2537/89, constitutes an obligation essential to the proper functioning of the system of aid and is therefore of fundamental importance to that system.
Συμβούλιο το 1985, όπου η ενίσχυση χορηγείται στους μεταποιητές ανάλογα με την ποσότητα των σπόρων σόγιας που παρήχθη και μεταποιήθηκε στο εσωτερικό της Κοινότητας, είναι απαραίτητο να μπορεί να ελέγχεται η προέλευση των σπόρων ώστε να είναι βέβαιον ότι ενισχύσεως τυγχάνουν αποκλειστικώς οι σπόροι που συγκομίσθηκαν εντός της Κοινότητας, των οποίων η παραγωγή είναι η μόνη που προωθείται.
By providing for penalties which may go as far as forfeiture of entitlement to aid for the current marketing year and for the following marketing year in the case where a soya bean producer, deliberately or by reason of serious negligence on his part, breaches an obligation as important for the proper functioning of the aid system as is the obligation to notify changes in the areas sown, the Commission did not infringe the principle of proportionality or exceed the limits of the implementing powers conferred on it by Article 2(8) of Regulation No 1491/85, which include the power to provide for appropriate penalties.
Τα σχετικά με τις σπαρμένες εκτάσεις στοιχεία, τα οποία πρέπει να περιλαμβάνονται στις συμβάσεις περί καλλιεργείας, αποτελούν ακριβώς μέρος του συστήματος ελέγχου και αποδείξεως που θεσπίστηκε προκειμένου να εξακριβώνεται η προέλευση των σπόρων.
According to the information provided to the Court by the Commission, which has not been contested, soya beans harvested in the Community account for only a small percentage of the beans processed within the Community. Under a system such as that introduced by the Council in 1985, which provides that processors arc to be granted aid according to the quantities of soya beans produced and processed within the Community, it is vital that the origin of the beans should be capable of verification in order to ensure that the aid benefits exclusively beans harvested within the Community, the only beans whose production is to be encouraged.
Ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, η Castello υποστήριξε ότι η κύρωση, της οποίας θύμα υπήρξε η Cereol, ήταν παράνομη.
The information on areas sown, which must be included in the cultivation contracts, happens precisely to form part of the system of control and proof introduced in order to verify the origin of beans.
Επί των τεσσάρων πρώτων ερωτημάτων
The obligation imposed on the producer to declare changes to the competent agency, as
Τα τέσσερα πρώτα ερωτήματα του αιτούντος δικαστηρίου αφορούν το κύρος του άρθρου 29 α του τροποποιηθέντος κανονισμού 2537/89.
It is for the national court to determine whether a producer's failure is the result of deliberate conduct or serious negligence on his part and whether the penalty chosen is, pursuant to Article 29a(4) of Regulation No 2537/89, as amended, proportionate to the failure established in the light of the need to ensure that the system of aid in question functions properly.
Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμήσει αν η παράλειψη για την οποία κατέστη υπεύθυνος ένας παραγωγός οφείλεται σε πρόθεση ή σε βαριά αμέλεια αυτού και αν η επιλεγείσα κύρωση είναι ανάλογη, σύμφωνα με το άρθρο 29 α, παράγραφος 4, του τροποποιηθέντος κανονισμού 2537/89, προς τη διαπιστωθείσα παράβαση λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης διασφαλίσεως της εύρυθμης λειτουργίας του εν λόγω συστήματος ενισχύσεως.
Article 6(3) of Regulation No 2537/89, as amended, must be understood as meaning that soya producers must notify the competent agency of any change in the areas indicated in the cultivation contract, in particular any reduction in those areas, even if it is attributable to natural occurrences, such as heavy rainfall, where such a change occurs before the lodging of the contract, as well as all changes which occur after lodging of the cultivation contract and which, individually orcollectively, involve more than 10% of the areas indicated in the cultivation contract and more than one hectare.'
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 13 July 1995.
Ο γενικός εισαγγελέας C Ο.
He proposed to reply as follows:
Στα δύο πρώτα προδικαστικά ερωτήματα:
The first two questions in the reference:
Ο σκοπός του συστήματος ενισχύσεων, το οποίο δημιουργήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1491/85 του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 1985, για την πρόβλεψη ειδικών μέτρων για τους σπόρους σόγιας, καθώς και με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2194/85 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για τη θέσπιση γενικών κανόνων που αφορούν ειδικά μέτρα για τους σπόρους σόγιας, συνίστατο στη χορήγηση ενισχύσεως μόνο για τους παραχθέντες εντός της Κοινότητας σπόρους σόγιας.
The purpose of the aid scheme established by Council Regulation (EEC) No 1491/85 of 23 May 1985 laying down special measures in respect of soya beans and by Council Regulation (EEC) No 2194/85 of 25 July 1985 adopting general rules concerning special measures for soya beans was to provide aid only for soya beans produced in the Community.
Κύρια υποχρέωση του ενδιαφερομένου για την ενίσχυση παραγωγού δεν αποτελούσε μόνον η υποχρέωση καλλιέργειας σόγιας στο έδαφος ενός των κρατών μελών αλλά, επίσης, η υποχρέωση κοινοποιήσεως που προβλεπόταν στο άρθρο 6, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2537/89 της Επιτροπής, της 8ης Αυγούστου 1989, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής ειδικών μέτρων για τους σπόρους της σόγιας.
In that connection, not only the obligation to grow soya beans in the territory of a Member State but also the obligation to notify set out in Article 6(3) of Commission Regulation (EEC) No 2537/89 of 8 August 1989 laying down detailed rules for the application of the special measures for soya beans constituted a principal obligation for producers interested in receiving aid.
Στο τρίτο και το τέταρτο προδικαστικό ερώτημα:
The third and fourth questions in the reference:
Οι προβλεπόμενες στο άρθρο 29 α, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2537/89 κυρώσεις συμβιβάζονταν, ιδίως ενόψει της προβλεπομένης στο άρθρο 29 α, παράγραφος 4, του κανονισμού αυτού ρυθμίσεως, προς την αρχή της αναλογικότητας.
The penalties laid down in Article 29a(l) of Regulation (EEC) No 2537/89 were, particularly in view of the rule set out in Article 29a(4) of that regulation, compatible with the principle of proportionality.
Στο πέμπτο προδικαστικό ερώτημα:
The sixth and seventh questions in the reference:
Ως "μεταβολή όσον αφορά τον προορισμό των εκτάσεων που έχουν δηλωθεί" κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2537/89 δεν έπρεπε να νοείται μόνον η περίπτωση του προορισμού όλων ή μέρους των εκτάσεων αυτών για άλλη γεωργική χρήση αλλά, επίσης, η περίπτωση κατά την οποία όλες οι εκτάσεις ή ένα μέρος εξ αυτών δεν καλλιεργήθηκαν.
The obligation to notify changes in the areas under cultivation, set out in the third subparagraph of Article 6(3) of Regulation (EEC) No 2537/89, also applied in the case where those changes occurred more than three months prior to the beginning of the harvest. The obligation to notify also applied in cases where several changes followed in succession, none of which in itself exceeded 10% of the area indicated in the contract but which, in their totality, did exceed that percentage.
Στο έκτο και το έβδομο προδικαστικό ερώτημα:
(Failure to fulfil obligations — Directive 91/339/EEC — Non-transposition) (Sixth Chamber)
Η προβλεπομένη στο άρθρο 6, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2537/89 υποχρέωση κοινοποιήσεως μεταβολών όσον αφορά τις καλλιεργούμενες εκτάσεις ίσχυε, επίσης, σε περίπτωση που οι μεταβολές αυτές επήρχοντο τρεις μήνες πριν από την έναρξη της συγκομιδής.
By application lodged on 18 August 1994, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by not adopting and, in the alternative, by not communicating to the Commission within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 91/339/EEC, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty.
Ως προς τις δύο τελευταίες περιπτώσεις πρέπει να επισημανθεί ότι οι προβλεπόμενες στο άρθρο 29 α, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2537/89 κυρώσεις μπορούσαν να επιβληθούν μόνον σε περίπτωση δόλου ή βαριάς αμέλειας του παραγωγού.
Declares that, by not adopting within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 91/339/EEC of 18 June 1991 amending for the eleventh time Directive 76/769/EEC on the approximation of the laws, regulations and administrative provisions of the Member States relating to restrictions on the marketing and use of certain dangerous substances and preparations, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty;
12.10.1995 μεταφοράς στο
Orders the Kingdom of Belgium to pay the costs.'
«Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 91/339/ΕΟΚ — Παράλειψη εσωτερικό δίκαιο» (Έκτο τμήμα)
Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 13 July 1995.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
Case C-242/94 Commission of the European Communities ν Kingdom of Spain Freedom of movement for persons
ουσιών και παρασκευασμάτων, παρέβη ης υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ
Commission the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with the second Council Directive 90/619/EEC, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty.
Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.»
Declares that, by failing to bring into force within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with the second Council Directive (90/619/EEC) of8 November 1990 on the coordination of laws, regulations and administrative provisions relating to direct life insurance, laying down provishns to facilitate the effective exercise of freedom to provide services and amending Directive 79/267/EEC, the Kingdom of Spain has failed to fulfil Us obligations under the EC Treaty;
Ο γενικός εισαγγελέας G.
Orders the Kingdom of Spain to pay the costs.'
Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 13ης Ιουλίου 1995.
Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 13 July 1995.