natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το επιχεί­ρημα της προσφεύγουσας πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να απορριφθεί, στο μέτρο που οι εν λόγω συνοριακές εκπτώσεις συνιστούν συνεχή παράβαση από το 1986 έως το 1988.
The applicant's argument must in any case be rejected in so far as the border rebates in question constitute a continuing infringement from 1986 to 1988.
Η προσφεύγουσα δεν μπορεί πράγματι να επιδιώξει να διακρίνει μεταξύ των συνοριακών εκπτώσεων που χορηγήθηκαν πριν και μετά την 23η Μαΐου 1987, για να επιτύχει την αναγνώριση της παραγραφής των διώξεων.
The applicant may not seek to distinguish between border rebates granted before and those granted after 23 May 1987 for the purposes of limitation.
Η κρίσιμη ημε­ρομηνία για την εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού 2988/74, της 26ης Νοεμβρίου 1984, είναι η 27η Σεπτεμβρίου 1985.
The date to be taken into consideration for the purposes of applying the provisions of Regulation No 2988/74 is 27 September 1985.
Πρόκειται πράγματι για την ημερομηνία ενάρξεως της πενταετούς περιόδου που προηγείται της πρώτης διε­νέργειας ελέγχου εκ μέρους της Επιτροπής στην προκειμένη υπόθεση (παρά­γραφος 165 των αιτιολογικών σκέψεων της προσβαλλομένης αποφάσεως).
It is, in fact, the starting date of the five-year period preceding the Commission's first measure of inquiry in this matter (point 165 of the contested decision).
Η Επιτροπή όμως δεν διαπίστωσε τον παράνομο χαρακτήρα καμιάς πράξεως της προσφεύγουσας προγενέστερης της ημερομηνίας αυτής με το άρθρο 1, σημείο 1, του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως.
The Commission has not called into question any act of the applicant prior to that date in Article 1(1) of the contested decision.
264 Η προσφεύγουσα επαναλαμβάνει, τρίτον, την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε στο πλαίσιο του τέταρτου λόγου των κυρίων αιτημάτων της για να αμφισβητήσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε για την ανταλλαγή προϊόντων και τις εκπτώσεις τακτικού πελάτη.
264 Thirdly, the applicant reproduces the argument set out in the fourth main plea in order to challenge the fine imposed for the product swap and the fidelity rebates.
265 Αρκεί συναφώς να υπομνηστεί ότι το Πρωτοδικείο έκρινε ότι τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας δεν είναι ικανά να επηρεάσουν τη νομιμότητα του άρθρου 1, σημεία 2 και 3, του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως, και συνεπώς δεν μπο­ρούν, καθεαυτά, να επηρεάσουν τη νομιμότητα του άρθρου 2 του διατακτικού της αποφάσεως.
265 In that respect, it has already been held that the applicant's arguments are not capable of affecting the legality of Article 1(2) and (3) of the contested decision, so that they cannot as such affect the legality of Article 2.
Όσον αφορά την εκ μέρους της προσφεύγουσας εφαρμογή διαρκούς και συνολικής, από το 1985 και μετέπειτα, πολιτικής καταχρηστικών πρακτικών
The implementation by the applicant of a sustained and comprehensive policy of abuse from 1985
266 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει καταρχάς ότι, αν οι δραστηριότητες της στην Ιρλανδία μπορούσαν να θεωρηθούν ως αποσκοπούσες στην προάσπιση της θέσεως της (παράγραφος 156 των αιτιολογικών σκέψεων και άρθρο 1 του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως), λαμβανομένης υπόψη της καταστάσεως της στο πλαίσιο της κοινής οργανώσεως της αγοράς ζαχάρεως, δεν μπορούν εντούτοις να
266 The applicant begins by arguing that if all its operations in Ireland may be regarded as designed to protect its position (point 156 and Article 1 of the contested decision), having regard to its position in the context of the common organisation of the market in sugar, those operations cannot be presented as forming part of a policy designed to damage severely or to eliminate any form of
IRISH SUGAR κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ χαρακτηριστούν ως εντασσόμενες σε πολιτική έχουσα ως στόχο να διαταράξει σοβαρά ή να εξαλείψει κάθε μορφή ανταγωνισμού στις οικείες αγορές (παρά­γραφος 167 των αιτιολογικών σκέψεων).
IRISH SUGAR V COMMISSION competition on the markets concerned (point 167).
Εκτιμώντας κατά τον τρόπο αυτό τη συμπεριφορά της προσφεύγουσας, η Επιτροπή δεν έλαβε επίσης υπόψη το αποτέ­λεσμα που προκλήθηκε από την ιδιωτικοποίηση της το 1991, ιδίως κατόπιν των ενδελεχών ελέγχων στους οποίους υποβλήθηκε, των δικαστικών διαδικασιών που κινήθηκαν εναντίον της και της ανανεώσεως των ανωτέρων στελεχών της.
In thus assessing the applicant's conduct the Commission also failed to take account of the effect of the applicant's privatisation in 1991, in particular following the thoroughgoing investigations of which it was the subject, the domestic court proceedings brought against it and the reconstitution of its senior management.
Η ρήξη που προκλήθηκε έτσι στη διαχείριση της δεν επιτρέπει να θεωρηθεί ότι είχε την πρόθεση, κατά την επίμαχη περίοδο, να καταχραστεί κατά τρόπο διαρκή και συνολικό της δεσπόζουσας θέσεως της.
The interruption in its management thereby caused would appear to preclude the alleged sustained and comprehensive intention to abuse a dominant position throughout the relevant period.
267 Η προσφεύγουσα υπογραμμίζει κατόπιν ότι διορθωτικές αποφάσεις ελήφθησαν το 1991, πριν ακόμη η Επιτροπή διατυπώσει τις πρώτες αιτιάσεις της στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας ΙV/33.705, αποφάσεις περιλαμβανόμενες ιδίως σε φυλάδιο με ημερομηνία 6 Απριλίου 1991.
267 It also points out that a number of corrective decisions were adopted in 1991, even before the Commission formulated its initial objections in administrative proceeding IV/33.705, and the decisions were set out.inter alia in a prospectus dated 6 April 1991.
Προσάπτει στην Επιτροπή ότι διαπιστώνει, με την προσβαλλόμενη απόφαση (παράγραφος 167 των αιτιολογικών σκέψεων), ότι η δημοσίευση του εγγράφου αυτού δεν εμπόδισε τις καταχρήσεις όσον αφορά τις τιμές.
The applicant further criticises the Commission for stating in the contested decision (point 167) that publication of that document did not prevent the price abuses, when the Commission had been aware of the export rebate system ever since it carried out an inspection in Dublin in 1991, and did not state at the time that it had to be terminated.
268 Η προσφεύγουσα απορρίπτει τέλος τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι δεν έλαβε γνώση της υπάρξεως των εκπτώσεων περιφερειακού παράγοντα παρά κατά τη διάρκεια του θέρους του 1994.
268 Finally, it rejects the Commission's allegation that it only learnt of the existence of the PFAs in the summer of 1994.
Αναφέρεται συναφώς στο περιεχόμενο πολλών εγγράφων που κατασχέθηκαν στις εγκαταστάσεις της από την Επιτροπή κατά τη διοικητική διαδικασία και είναι συνημμένα στην ανακοίνωση των αιτιάσεων της 22ας Απριλίου 1993 (έγγραφα IV/33705/1221, 1335, 1410, 1459, 1757 και 1762).
The applicant refers in that regard to a number of documents which the Commission seized from its premises during the administrative proceeding and which are annexed to the statement of objections of 22 April 1993 (documents IV/33705/1221, 1335, 1410, 1459, 1757 and 1762).
Προφορικές διευκρινίσεις ζητήθηκαν επιπλέον από τους ελεγκτές της Επιτροπής.
Moreover, oral explanations were requested by the Commission's inspectors.
269 Τα προβαλλόμενα αποτελέσματα της ιδιωτικοποιήσεως της προσφεύγουσας το 1991 δεν είναι ικανά να αποδείξουν ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι οι διάφορες διαπραχθείσες καταχρήσεις οι οποίες διαπιστώνονται με το άρθρο 1 του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως εντάσσονταν σε διαρκή και συνολική πολιτική εφαρμοσθείσα από την προσφεύγουσα καθόλη τη διάρκεια της περιόδου διαπράξεως των παραβάσεων.
269 The alleged effects of the applicant's privatisation in 1991 are not capable of demonstrating that the Commission was wrong in holding that the various abuses found to have been committed in Article 1 of the contested decision formed part of a sustained and comprehensive policy of abuse by the applicant for the whole of the infringement period.
270 Πέραν του ÓΤΙ πολλές από τις καταχρήσεις αυτές, που διαπράχθηκαν μετά την ιδιωτικοποίηση της προσφεύγουσας το 1991, είχαν το ίδιο αντικείμενο με εκείνες που είναι προγενέστερες αυτής της ιδιωτικοποιήσεως, δηλαδή να προασπίσουν την εγχώρια αγορά της και να περιορίσουν τον εκεί υπάρχοντα ανταγωνισμό, δια­πιστώνεται ότι η προσφεύγουσα συνέχισε να εφαρμόζει το σύστημα των εκπτώσεων περιφερειακού παράγοντα καθόλη τη διάρκεια της επίμαχης περιόδου και μέχρι τη λήψη της προσβαλλομένης αποφάσεως (βλ. ανωτέρω σκέψεις 125 έως 149).
270 Apart from the fact that many of those abuses, which were committed after the applicant's privatisation in 1991, had the same purpose as those prior to the privatisation, namely to protect its domestic market and reduce the existing competition thereon, the Court finds that the applicant continued to apply its system of PFAs throughout the period in question until the adoption of the contested decision (see paragraphs 125 to 149 above).
Δεν μπορεί να ισχυριστεί συναφώς ότι η συνέχεια αυτή δικαιολογείται εν μέρει από την απουσία αντιδράσεως της Επιτροπής αφότου αυτή έλαβε γνώση της υπάρξεως του συστήματος το 1991.
It cannot claim in that respect that the continuity is partially justified by the lack of reaction by the Commission after it became aware of the existence of the system in 1991.
Παρά την καταγγελία των πρακτικών αυτών με την ανα­κοίνωση των αιτιάσεων της 25ης Μαρτίου 1996, η προσφεύγουσα δεν τις είχε ακόμη εγκαταλείψει κατά την ημερομηνία λήψεως της προσβαλλομένης αποφάσεως.
In spite of the condemnation of those practices in the statement of objections of 25 March 1996, the applicant had still not terminated them by the date the contested decision was adopted.
Δεν έχει επομένως ιδιαίτερη σημασία να καθοριστεί με ακρίβεια η ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή έλαβε πράγματι γνώση της υπάρξεως των εκπτώσεων περιφε­ρειακού παράγοντα.
Little purpose would be served, accordingly, by determining the exact date on which the Commission actually became aware of the existence of the PFAs.
271 Εξάλλου, όπως επισημαίνει η Επιτροπή, οι διορθωτικές αποφάσεις τις οποίες έλαβε η προσφεύγουσα το 1991 την επαύριο της ιδιωτικοποιήσεως της δεν την εμπόδισαν να παραβεί στη συνέχεια επανειλημμένα το άρθρο 86 της Συνθήκης, όχι μόνον εξακολουθώντας την εφαρμογή του συστήματος των εκπτώσεων περιφερειακού παράγοντα, αλλά επίσης επιβάλλοντας τιμές εισάγουσες διακρίσεις για τη βιομη­χανική ζάχαρη τη χορηγούμενη σε ανταγωνίστριες επιχειρήσεις συσκευασίας ζαχάρεως (άρθρο 1, σημείο 5, του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως) και χορηγώντας επιστροφές βάσει στόχου και επιλεκτικές εκπτώσεις σε ορισμένους πελάτες στην αγορά της προοριζόμενης για λιανική πώληση ζαχάρεως (άρθρο 1, σημείο 6, του διατακτικού).
271 Moreover, as the Commission has pointed out, the corrective decisions adopted by the applicant in 1991 following its privatisation did not prevent it from subsequently infringing Article 86 several times, not only in continuing to apply its system of PFAs but also by imposing discriminatory prices for industrial sugar supplied to competing sugar packers (Article 1(5) of the contested decision) and by granting target rebates and selective discounts to certain customers on the retail sugar market (Article 1(6) of the contested decision).
272 Το τρίτο σκέλος του πρώτου λόγου των επικουρικών αιτημάτων είναι συνεπώς απορριπτέο.
272 This third part of the first alternative plea must therefore be dismissed.
Όσον αφορά την έλλειψη επιμέλειας της Επιτροπής κατά την εξέταση του φακέλου της υποθέσεως
The Commission's lack of diligence in dealing with the case
273 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι ο διαχωρισμός της διοικητικής διαδικασίας στον οποίο προέβη η Επιτροπή, ο αριθμός των επιφορτισμένων με την εξέταση του φακέλου υπαλλήλων και η σημαντική διάρκεια αυτής της διοικητικής διαδικασίας συνιστούν επίσης ελαφρυντικά στοιχεία τα οποία έπρεπε να ληφθούν υπόψη κατά τον καθορισμό του ύψους του προστίμου, ως κύρωση της ελλείψεως επιμελείας με
273 The applicant considers that the Commission's decision to split the administrative proceedings, the number of officials entrusted with the case and the considerable length of the administrative proceeding should be considered a mitigating factor for the purpose of determining the amount of the fine, since they are indicative of the lack of diligence with which the Commission pursued its investigations
IRISH SUGAR κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ την οποία η Επιτροπή διεξήγαγε τις έρευνες της (προμνημονευθείσα απόφαση Isti­tuto Chemioterapico Italiano και Commercial Solvents κατά Επιτροπής, σκέψη 51).
(Commercial Solvents, paragraph 51).
Προσάπτει ειδικότερα στην Επιτροπή ότι επικέντρωσε κατά τρόπο υπερβολικό τις έρευνες της στις αναφερόμενες στο άρθρο 85 της Συνθήκης αιτιάσεις οι οποίες, το αργότερο κατά τις ακροάσεις του Οκτωβρίου 1992 και του Σεπτεμβρίου 1993, αποδείχθηκαν αβάσιμες και ότι ανέμεινε επί μεγάλο χρονικό διάστημα για να την ενημερώσει σχετικά με τις αναφερόμενες στο άρθρο 86 της Συνθήκης αιτιάσεις, ενώ είχε γνώση των επίδικων πραγματικών περιστατικών από τον Φεβρουάριο του 1991, ημερομηνία του δεύτερου ελέγχου.
In particular, it criticises the Commission for unduly concentrating its investigations on the objections relating to Article 85, which by the hearings in October 1992 and September 1993 at the latest proved groundless, and for waiting too long before communicating the objections relating to Article 86, although it had been aware of the relevant facts since February 1991, the date of the second inspection.
274 Υπογραμμίζει ότι, σύμφωνα με γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου, η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να ενεργεί εντός εύλογης προθεσμίας όταν λαμβάνει απόφαση κατόπιν διοικητικής διαδικασίας στον τομέα της πολιτικής επί του ανταγωνισμού.
274 The applicant emphasises that in accordance with a general principle of Community law the Commission is required to act within a reasonable time when adopting decisions following administrative proceedings relating to competition policy.
Εν προκειμένω όμως, ούτε ο περίπλοκος χαρακτήρας της υποθέσεως ούτε η συμπε­ριφορά της προσφεύγουσας καθιστούσαν αναγκαία μια διαδικασία τόσο μεγάλης διάρκειας.
In this instance neither the complexity of the case nor the applicant's conduct made such a lengthy proceeding necessary.
Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, η προσφεύγουσα αναφέρθηκε επιπλέον στις αρχές που καθιερώθηκαν με την απόφαση του Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 1998, C­185/95 Ρ, Baustahlgewebe κατά Επιτροπής (Συλλογή 1998, σ. Ι­8417).
At the hearing, the applicant also referred to the principles laid down in Case C-185/95 Ρ Baustahlgewebe ν Commission [1998] ECR 1-8417.
275 Η προσφεύγουσα απορρίπτει εξάλλου τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι συνέβαλε, κατά τη διοικητική διαδικασία, στη λήψη αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 5, του κανονισμού 17 [απόφαση Q95) 1837 τελικό, της 19ης Ιουλίου 1995].
275 The applicant also rejects the Commission's allegation that it contributed during the administrative proceeding to the adoption of a decision pursuant to Article 11(5) of Regulation No 17 (Decision C(95)1837 final of 19 July 1995).
Στην απόφαση αυτή επαναλαμβάνονται επί λέξει προηγούμενες ερωτήσεις στις οποίες η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι απάντησε με έγγραφο της 18ης Μαΐου 1995 (παράρτημα 5 της προσφυγής).
That decision formally repeated earlier questions which the applicant claims to have answered by letter of 18 May 1995 (annex 5 to the application).
Η ανεπάρκεια της πρώτης αυτής απαντήσεως, που οφειλόταν σε ανακρίβεια ορισμένων πληροφοριών προερχομένων από τρίτους και των οποίων η προσφεύγουσα δεν είχε τότε γνώση, δεν μπορεί να της προσαφθεί.
The inadequacy of that first answer, resulting from the inaccuracy of certain information from third parties of which the applicant was unaware at the time, was not the fault of the applicant.
Ισχυρίζεται πράγματι ότι, αντί να επαληθεύσει την αξιοπιστία των πηγών της, η Επιτροπή έδειξε τυφλή εμπιστοσύνη προς τις πληροφορίες αυτές και την κάλεσε, ματαίως κατ' ανάγκη, να συμπληρώσει την απάντηση της 18ης Μαΐου 1995, πράγμα που η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι προσπάθησε να πράξει στις 8 Αυγούστου και 20 Οκτωβρίου του 1995.
Instead of checking the reliability of its sources, the Commission blindly relied on the information and requested the applicant, inevitably without success, to complete its answer of 18 May 1995, which the applicant claims to have attempted to do on 8 August and 20 October 1995.
276 Η εκ μέρους της Επιτροπής τήρηση εύλογης προθεσμίας κατά την έκδοση αποφά­σεων μετά το πέρας διοικητικών διαδικασιών σε θέματα πολιτικής ανταγωνισμού συνιστά γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου (προμνημονευθείσα απόφαση SCK και FNK κατά Επιτροπής, σκέψη 56).
276 It is a general principle of Community law that the Commission must act within a reasonable time in adopting decisions following administrative proceedings relating to competition policy (SCK and FNK, paragraph 56).
Πρέπει επομένως να εξεταστεί αν εν προκειμένω η Επιτροπή παραβίασε τη γενική αρχή της τηρήσεως εύλογης προθεσμίας κατά τη διαδικασία που προηγήθηκε της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως.
It is therefore necessary to examine whether in this case the Commission infringed the general principle that it should act within a reasonable time in the procedure prior to the adoption of the contested decision.
277 Για να εκτιμηθεί η συνολική διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, πρέπει καταρχάς να προσδιοριστούν οι χρονικές περίοδοι οι οποίες πρέπει να ληφθούν υπόψη μετά τη διενέργεια του πρώτου ελέγχου της Επιτροπής.
277 In order to ascertain the total duration of the administrative proceeding which led to the adoption of the contested decision, it is necessary first to determine which periods need to be taken into account since the Commission's first investigation.
Η Επιτροπή κίνησε πράγματι πολλές διαδικασίες κατά της προσφεύγουσας, από τις οποίες μόνον η τρίτη και τελευταία (βλ. ανωτέρω σκέψεις 3 έως 7) οδήγησε στην έκδοση αποφάσεως περί διαπιστώσεως ορισμένων παραβάσεων.
The Commission brought several proceedings against the applicant, of which only the third and last (see paragraphs 3 to 7 above) led to the adoption of a decision finding certain infringements.
Ο πρώτος έλεγχος διενεργήθηκε από την Επιτροπή στην έδρα της προσφεύγουσα στο Δουβλίνο στις 25 Σεπτεμβρίου 1990 (παράγραφος 165 των αιτιολογικών σκέψεων της προσβαλλομένης αποφάσεως).
The Commission's first inspection of the applicant's Dublin head office was on 25 September 1990 (point 165 of the contested decision).
Η διοικητική διαδικασία στην παρούσα υπόθεση εκτυλίχθηκε συνεπώς από τις 25 Σεπτεμβρίου 1990 έως τις 14 Μαΐου 1997, ημερομηνία εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, πράγμα που αντιστοιχεί σε διάρκεια περίπου 80 μηνών.
The administrative proceeding in this case thus took place between 25 September 1990 and 14 May 1997, the date on which the contested decision was adopted, thus giving a duration of approximately 80 months.
278 Ο εύλογος χαρακτήρας της διάρκειας της διοικητικής διαδικασίας εκτιμάται, πάντως, σε σχέση με τις ιδιαίτερες περιστάσεις κάθε υποθέσεως και, ιδίως, σε σχέση με το πλαίσιο της υποθέσεως αυτής, τα διάφορα διαδικαστικά στάδια που ακο­λούθησε η Επιτροπή, τη συμπεριφορά των διαδίκων κατά τη διάρκεια της διαδι­κασίας και το περίπλοκο της υποθέσεως (προμνημονευθείσα απόφαση SCK και FNK κατά Επιτροπής, σκέψη 57).
278 However, the question whether the duration of an administrative proceeding is reasonable must be determined in relation to the particular circumstances of each case and, in particular, its context, the various procedural stages followed by the Commission, the conduct of the parties in the course of the procedure and the complexity of the case (SCK and FNK, paragraph 57).
279 Εν προκειμένω, η διαδικασία περιλαμβάνει πολυάριθμα στάδια, τα οποία εκτυ­λίχθηκαν σε συνάρτηση με την κατάθεση καταγγελιών (βλ. συναφώς τις παρα­γράφους 1 έως 5 της προσφυγής) και την εξέταση των επιχειρημάτων αμύνης που προέβαλε η προσφεύγουσα.
279 In this case, the proceeding comprised many stages which were punctuated by the lodging of complaints (see, in that respect, paragraphs 1 to 5 of the application) and the examination of the arguments in defence put forward by the applicant.
Οι πρώτες έρευνες τις οποίες διενήργησε η Επιτροπή στην έδρα της προσφεύγουσας και της θυγατρικής της McKinney το 1990 και το 1991, στο πλαίσιο ευρύτερου ελέγχου που αφορούσε τις αντίθετες προς το άρθρο 85 της Συνθήκης ενέργειες πολλών επιχειρήσεων επεξεργασίας ζαχάρεως, οδήγησαν την Επιτροπή στο να της απευθύνει μία πρώτη ανακοίνωση αιτιάσεων στις 4 Μαΐου 1992.
The first inspections carried out by the Commission at the applicant's head office and at the head office of its subsidiary, McKinney, in 1990 and 1991, in the context of a wider inquiry concerning conduct contrary to Article 85 on the part of several refineries, led the Commission to send the applicant a first statement of objections on 4 May 1992.
Η πρώτη αυτή διαδικασία έκλεισε στις 2 Αυγούστου 1995 (βλ. ανωτέρω σκέψη 3).
That first proceeding was closed on 2 August 1995 (see paragraph 3 above).
Η δεύτερη διαδικασία άρχισε στις 22 Απριλίου 1993 με την αποστολή δεύτερης ανακοινώσεως αιτιάσεων που αφορούσε ενέργειες αντίθετες προς τα άρθρα 85 και 86 της Συνθήκης.
The second proceeding commenced on 22 April 1993 with the despatch of a second statement of objections concerning conduct contrary to Articles 85 and 86.
Στις 28 Ιουνίου 1995, η Επιτροπή ενημέρωσε την προσφεύγουσα ότι έκλεισε το σκέλος της δεύτερης αυτής διαδικασίας που αφορούσε το άρθρο 85 της Συνθήκης (βλ. ανωτέρω σκέψη 4).
On 28 June 1995, the Commission notified the applicant of the closure of the part of that second proceeding concerning Article 85 (see paragraph 4 above).
Στις 19 Ιουλίου 1995, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού 17 (βλ. ανωτέρω σκέψη 4).
On 19 July 1995, the Commission adopted a decision under Article 11 of Regulation No 17 (see paragraph 4 above).
Τον Ιανουάριο του 1995, η Επιτροπή εξακολούθησε τις επιτόπιες έρευνες της (βλ. ανωτέρω σκέψη 5).
In January 1995, the Commission pursued its on-the-spot investigations (see paragraph 5 above).
Στις 25 Μαρτίου 1996 τέλος, απηύθυνε στην προσφεύγουσα την ανακοίνωση των αιτιάσεων.
On 25 March 1996, finally, it sent the statement of objections.
280 Κατά συνέπεια, αν και ο αριθμός των μηνών που διέρρευσαν από την αρχή της διοικητικής διαδικασίας μέχρι την περάτωσή της είναι υψηλός, διαπιστώνεται ότι η Επιτροπή εξέδωσε σειρά πράξεων κατά τη χρονική αυτή περίοδο.
280 Therefore, although many months elapsed between the commencement and the closure of the administrative proceeding, it is clear that the Commission adopted a series of measures during that period.
Η προσφεύγουσα δεν προσάπτει άλλωστε στην Επιτροπή ότι δεν ενήργησε κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου, αλλά μάλλον ότι διέθεσε υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα στις σχετικές με το άρθρο 85 της Συνθήκης αιτιάσεις.
Moreover, the applicant does not accuse the Commission of taking no action during that period, but rather of devoting too much time to the objections concerning Article 85.
Αποδεικνύεται όμως ότι οι δύο διαδικασίες που κινήθηκαν κατά των ενεργειών οι οποίες αντιβαίνουν προς το άρθρο 86 της Συνθήκης (η δεύτερη και τρίτη διαδικασία) αρχίζουν το αργότερο στις 22 Απριλίου 1993, ημερομηνία αποστολής της δεύτερης ανακοινώσεως των αιτιά­σεων.
In that respect, however, the two proceedings concerning the conduct contrary to Article 86 (the second and third proceedings) began at the earliest on 22 April 1993, the date on which the second statement of objections was sent.
Κατά συνέπεια, λιγότερο από το μισό της συνολικής διάρκειας της διοικητικής διαδικασίας αφιερώθηκε αποκλειστικά στο άρθρο 85 της Συνθήκης.
Less than half the total duration of the administrative proceeding was therefore devoted exclusively to Article 85.
281 Επιπλέον, όπως υπογραμμίζει η Επιτροπή, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να ισχυ­ριστεί ότι η προσοχή με την οποία η Επιτροπή εξέτασε τις στηριζόμενες στην παράβαση του άρθρου 85 της Συνθήκης αιτιάσεις της προξένησε ζημία, διότι όλες αυτές οι αιτιάσεις εγκαταλήφθηκαν.
281 Moreover, as the Commission points out, the applicant cannot claim to have been harmed by the attention with which the Commission examined the objections based on infringement of Article 85, since all those objections were abandoned.