natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αντιθέτως, η προηγούμενη δήλωση μπορεί να συνιστά απαραίτητο μέτρο που επιτρέπεται να λαμβάνουν τα κράτη μέλη, εφόσον, αντίθετα απ' ό,τι η προηγούμενη άδεια, η προηγούμενη δήλωση δεν αναστέλλει τη συναλλαγή την οποία αφορά, ενώ παρέχει παράλληλα στις εθνικές αρχές τη δυνατότητα να προβούν σε ουσιαστικό έλεγχο για ν' αποτρέψουν παραβάσεις των νόμων και κανονιστικών τους πράξεων.
A prior declaration, on the other hand, may be one of the requisite measures which Member States are permitted to take since, unlike prior authorization, it does not entail suspension of the transaction in question but does still allow the national authorities to exercise effective supervision in order to prevent infringements of their laws and regulations.
Διαπιστώνεται σχετικώς ότι το άρθρο 4, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας αναφέρεται ρητά σε μέτρα που είναι απαραίτητα για την αποφυγή των παραβάσεων των νόμων και των κανονιστικών τους πράξεων, «ιδίως» στον τομέα της φορολογίας ή της προληπτικής εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων.
The first paragraph of Article 4 of the Directive expressly refers to the requisite measures to prevent infringements of the laws and regulations of Member States, 'inter alia' in the field of taxation and the prudential supervision of financial institutions.
Άρα, και άλλα μέτρα επιτρέπονται, εφόσον αποσκοπούν στην αποτροπή παρανόμων δραστηριοτήτων ανάλογης επικινδυνότητας, όπως το «ξέπλυμα» παρανόμου χρήματος, η διακίνηση ναρκωτικών, και η τρομοκρατία.
It follows that other measures are also permitted in so far as they are designed to prevent illegal activities of comparable seriousness, such as money laundering, drug trafficking or terrorism.
σε συνδυασμό προς το άρθρο 4, της οδηγίας, παράγουν άμεσα αποτελέσματα.
However, the Spanish Government defended the need for prior authorization, claiming that it was only by virtue of such a system that non compliance could be classified as criminal and hence criminal penalties imposed.
Η επιβαλλομένη στα κράτη μέλη, με το άρθρο 1 της οδηγίας, υποχρέωση να καταργήσουν όλους τους περιορισμούς των κινήσεων κεφαλαίων διατυπώνεται κατά τρόπο σαφή και ανεπιφύλακτο και δεν απαιτείκανένα ειδικότερο μέτρο εφαρμογής.
That interpretation is confirmed moreover by the insertion in the Treaty establishing the European Community of Article 73d, paragraph (l)(b) of which essentially reproduces the first paragraph of Article 4 of the Directive but also provides that Member States have the right to take measures which are justified on grounds of public policy or public security.
Επί του τετάρτου ερωτήματος
By its fourth question, the national court is asking whether the provisions of Article 1 in conjunction with Article 4 of the Directive have direct effect
Η εφαρμογή της επιφυλάξεως του άρθρου 4 της οδηγίας υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο* η δυνατότητα δηλαδή ενός κράτους μέλους να το επικαλεσθεί δεν εμποδίζει το άρθρο 1 της οδηγίας — το οποίο καθιερώνει την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων — να απονέμει στους ιδιώτες δικαιώματα τα οποία αυτοί μεν δύνανται να επιδιώκουν δικαστικώς, τα δε εθνικά δικαστήρια υποχρεούνται να προστατεύουν.
Application of the proviso in Article 4 of the Directive is amenable to review by the courts, and hence the fact that a Member State may avail itself of that possibility does not prevent Article 1 of the Directive, which enshrines the principle of the free movement of capital, from conferring rights on individuals which they may rely on before the courts and which the national courts must uphold.
Με το τέταρτο ερώτημα του, το εθνικό δικαστήριο ερωτά αν οι διατάξεις του άρθρου 1,
The requirement under Article 1 of the Directive for Member States to abolish all restrictions on movements of capital is precise and unconditional and does not require a specific implementing measure.
Μια κανονιστική ρύθμιση που εξαρτά την εξαγωγή νομισμάτων, τραπεζογραμματίων ή επιταγών εις τον κομιοτήν από προηγούμενη άδεια της διοικήσεως ή δήλωση και συνοδεύει την υποχρέωση αυτή με ποινικές κυρώσεις δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 30 και 59 της Συνθήκης ΕΟΚ
Rules which make the export of coins, banknotes or bearer cheques conditional upon a prior declaration or an administrative authorization and make that requirement subject to criminal penalties do not faü within the scope of Articles 30 and 59 of the Treaty.
Τα άρθρα 1 και 4 της οδηγίας 8813611ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουνίου 1988, για τη θέση σε εφαρμογή του άρθρου 67 της Συνθήκης δεν επιτρέπουν να εξαρτάται ή εξαγωγή νομισμάτων, τραπεζογραμματίων ή επιταγών εις τον κομιοτήν από προηγούμενη άδεια, ενώ, αντιθέτως, επιτρέπουν να εξαρτάται από προηγούμενη δήλωση
Articles 1 and 4 of Council Directive 88/361/EEC of 24 June 1988 for the implementation of Article 67 of the Treaty preclude the export of coins, banknotes or bearer cheques being made conditional on prior authorization but do not by contrast preclude a transaction ofthat nature being made conditional on a prior declaration.
Οι διατάξεις του άρθρου 1, σε συνδυασμό προς το άρθρο 4, της οδηγίας 88/3611ΕΟΚ, μπορούν να τύχουν επικλήσεως ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου και να καταστήσουν ανενεργούς τους αντίθετουςπρος αυτές εθνικούς κανόνες*
Article 1 in conjunction with Article 4 of Directive 881361¡EEC may be relied on before national courts and render inapplicable national rules which conflict with those provisions.'
Πρότεινε να δοθεί η ακόλουθη απάντηση:
He proposed tht the Court should rule:
«1) Τα άρθρα 30 και 59 της Συνθήκης δεν εφαρμόζονται επί κινήσεων κεφαλαίων που δεν συνδέονται προς συναλλαγές επί εμπορευμάτων ή υπηρεσιών.
Articles 30 and 59 of the Treaty are not applicable to capital movements unconnected with trade in goods or services.
2) Τα άρθρα 1 και 4 της οδηγίας 88/361/ΕΟΚ πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν κωλύουν την εφαρμογή μιας ρυθμίσεως κράτους μέλους η οποία εξαρτά την εξαγωγή τραπεζογραμματίων από την
On a proper construction of Articles 1 and 4 of Directive 88/361/EEC the provisions contained therein are sufficiently precise and unconditional to be invoked before national courts by individuals as against the administrative authorities in support of a plea that a national law which conflicts with those provisions is inapplicable.'
Προδικαστική »Οδηγία 7618951ΕΟΚ και 90/6421ΕΟΚ του Συμβουλίου — Ανώτατες περιεκτικότητες καταλοίπων φυτοφαρμάκων επάνω ή μέσα στα γεώμηλα» (Τέταρτο τμήμα)
Preliminary ruling (Council Directives 761 895I EEC and 90/642/EEC — Maximum permissible levels of pesticide residues on or in potatoes) (Fourth Chamber)
Με διατάξεις της 22ας Δεκεμβρίου 1993 και της 13ης Ιανουαρίου 1994, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 8 και στις 28 Φεβρουαρίου 1994, αντιστοίχως, ο επιφορτισμένος με την προανάκριση δικαστής του Pretura circondariale di Macerata υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
By orders of 22 December 1993 and 13 January 1994, received at the Court on 8 and 28 February 1994 respectively, the investigating judge of the Pretura Circondariale (District Magistrate's Court), Macerata, referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Council Directive 90/642/EEC.
προανακρίσεων που διεξήγαγε ο αρμόδιος δικαστής ενόψει ενδεχόμενης ασκήσεως ποινικής διώξεως εις βάρος δύο Ιταλών υπηκόων που κατηγορήθηκαν ότι παρέβησαν την ιταλική κανονιστική ρύθμιση περί καταλοίπων ενεργών ουσιών επιτρεπομένων προϊόντων υγειονομικής προστασίας επάνω ή μέσα σε τρόφιμα, με την οποία μεταφέρθηκαν στην εσωτερική έννομη τάξη οι σχετικές κοινοτικές οδηγίες.
'Council Directive 90/642/EEC of 27 November 1990 on the fixing of maximum levels for pesticide residues in and on certain products of plant origin, including fruit and vegetables, does not preclude national legislation from setting maximum permissible levels for residues of Chlorpropham and Propham on potatoes and providing for procedures for checking compliance with those levels, subject to the provisions of Articles 30 and 36 of the EC Treaty:
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο
Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Fourth Chamber on 15 December 1994.
«Η οδηγία 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990, που αφορά τον καθορισμό των ανώτατων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων επάνω ή μέσα σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών, δεν αποκλείει εθνική κανονιστική ρύθμιση η οποία καθορίζει τις ανώτατες επιτρεπόμενες περιεκτικότητες καταλοίπων chlorpropham και propham επί γεωμήλων^ καθώς και τον τρόπο ελέγχου τηςτηρήσεως των περιεκτικοτήτων αυτών, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 30 και 36 της Συνθήκης ΕΚ»
'Council Directive 90/642/EEC of 27 November 1990 on the fixing of maximum levels for pesticide residues in and on certain products of plant origin, including fruit and vegetables, also includes herbicides, provided that they are entered on the list in the annex to that directive. As long as Chlorpropham and Propham are not mentioned in that list Directive 90/642/EEC is not applicable to them.'
«Η οδηγία 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990, που αφορά τον καθορισμό των ανώτατων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων επάνω ή μέσα σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών περιλαμβάνει και τα ζιζανιοκτόνα, υπό την προϋπόθεση ότι απαριθμούνται στον κατάλογο του παραρτήματος της εν λόγω οδηγίας.
By an order of 12 May 1993 received at the Court on 29 June 1993, the Finanzgericht (Finance Court), Düsseldorf, referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Austria, signed in Brussels on 22 July 1972 and approved by Regulation (EEC) No 2836/72 of the Council, in particular Protocol No 3 annexed thereto concerning the definition of the concept of Originating products' and methods of administrative cooperation.
Τόσο το chlorpropham όσο και το propham δεν αναφέρονται στον εν λόγω κατάλογο.
Bonapharma is not in a position to provide EUR.1 certificates because its supplier, an Austrian pharmacy,was unable to obtain from its own suppliers, namely Austrian stockists and wholesalers, any indication of the origin of the medicinal products.
Συνεπώς, η οδηγία 90/642/ΕΟΚ δεν εφαρμόζεται επ' αυτών.»
Only a small number of the 39 wholesalers to whom that pharmacy wrote replied informing it that they had received instructions not to reveal any information as to origin.
Προδικαστική •Συμφωνία περί ελευθέρων συναλλαγών ΕΟΚ-Αυστρίας — Εννοια των προϊόντων καταγωγής— Πρωτόκολλο αριθ.
None of the legal proceedings brought in Austria against the suppliers (stockists and wholesalers) and the customs authorities on account of their conduct resulted in a successful outcome.
3 — Μέθοδοι διοικητικής συνεργασίας— Πιστοποιητικό EURI» (Πέμπτο τμήμα) αρχές της χώρας εξαγωγής να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για την εξακρίβωση της καταγωγής των εμπορευμάτων και για τον έλεγχο των άλλων ενδείξεων του πιστοποιητικού EUR.1.
The national court considers, on the basis of the attestations issued by the Regierungspräsident (Administrative District Officer), Düsseldorf, which confirm the German origin of the medicinal products reimported from Austria, that the pharmaceutical products imported by Bonapharma are manufactured in Germany.
Στα τιμολόγια υπήρχαν δηλώσεις περί της καταγωγής, έξι δε παρτίδες συνοδεύονταν από πιστοποιητικά EUR.1.
Declarations of origin were included on the invoices, and six of the consignments were accompanied by EUR.1 movement certificates.
Επειδή ο Αυστριακός Υπουργός των Οικονομικών δήλωσε στις γερμανικές τελωνειακές αρχές ότι τα σχετικά με την καταγωγή έγγραφα κακώς είχαν εκδοθεί, το Hauptzollamt Krefeld ζήτησε από την Bonapharma την πληρωμή δασμών ύψους 20 743,36 DM, αρνούμενο να αναγνωρίσει ως απόδειξη της καταγωγής των φαρμάκων άλλα έγγραφα εκτός των πιστοποιητικών EUR.1.
After the Austrian Ministry of Finance informed the German customs authorities that the documentary evidence concerning origin had been issued in error, the Hauptzollamt (Principal Revenue Office), Krefeld, claimed from Bonapharma payment of customs duties amounting to DM 20 743,36 and declined to accept as proof of origin
Από τις διαπιστώσεις του εθνικού δικαστηρίου στη διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι διακρίνονται τρία στοιχεία, τα οποία αποτελούν χαρακτηριστικά γνωρίσματα της παρούσας περιπτώσεως.
which, in breach of Article 23(l)(i) of the EEC-Austria Agreement restricts competition in trade between the Community and Austria and/or constitutes an abuse of a dominant position on the market incompatible with Article 23(l)(ii) of that Agreement In its view the refusal to issue certificates of origin or to assist in their issuance is also in breach of Article 13 of the Agreement since it introduces quantitative restrictions on imports or measures having equivalent effect.
Όσον αφορά την αυστριακή τελωνειακή αρχή, θεωρεί ότι δεν είναι δική της αρμοδιότητα να προβαίνει σε έρευνες σχετικά με την καταγωγή των προϊόντων.
Thirdly, it is impossible for them to obtain those certificates for reasons which are beyond their control.
Παρόλον ότι στην Αυστρία κινήθηκαν δικαστικές διαδικασίες κατά των προμηθευτών και της τελωνειακής αρχής, λόγω της συμπεριφοράς τους, καμία εν τούτοις δεν είχε αποτέλεσμα.
The national court asks whether in such exceptional circumstances proof of origin may not be adduced in a form other than that provided for in the Agreement.
Πρώτον, η καταγωγή των επιδίκων εμπορευμάτων αποδείχθηκε μετά βεβαιότητος με αντικειμενικές αποδείξεις, τις οποίες δεν είναι δυνατό να τις έχουν «κατασκευάσει» ή νοθεύσει οι ενδιαφερόμενοι.
In that connection the circumstances described by the national court indicate that it was as a result of anticompetitive conduct by other persons concerned contrary both to the objective and the terms of the Agreement that it was impossible to obtain the EUR.1 certificates.
Δεύτερον, τόσον ο οικείος εισαγωγέας όσο και ο οικείος εξαγωγέας επέδειξαν την αναγκαία επιμέλεια για τη λήψη των πιστοποιητικών EUR.1.
It is clear from the findings of the national court contained in the order for reference that three characteristic features of this case may be identified.
Τρίτον, τελούν σε αδυναμία λήψεως των εν λόγω πιστοποιητικών για λόγους που είναι ξένοι προς αυτούς.
Those circumstances must be deemed to be such as to justify an exception to the requirement of production of EUR.1 certificates for the purpose of the arrangements provided for under the EEC-Austria Agreement.
Κρίνεται ότι αυτές οι περιστάσεις μπορούν να δικαιολογήσουν εξαίρεση από την ανάγκη προσκομίσεως των πιστοποιητικών EUR.1 προκειμένου να εφαρμοστεί το προβλεπόμενο από τη Συμφωνία ΕΟΚ-Αυστρίας καθεστώς.
'It is permissible to dispense with production of the documents mentioned in Tide II of Protocol No 3 to the EEC-Austria Agreement in the version contained in Council Regulation (EEC) No 1598/88 of 24 May 1988 on the application of Decision No 1/88 of the EEC-Austria Joint Committee amending Protocol No 3 concerning the definition of the concept of'originating products* and methods of administrative cooperation, where the origin of the goods in issue has been established beyond doubt on the basis of objective evidence which could not have been manipulated or falsified by those involved, where both the importer and the exporter concerned took the steps necessary to obtain the documents referred to in the Protocol, and where it was for reasons beyond their control, such as anticompetitive conduct by outer persons concerned contrary both to the objective and the terms of the Agreement, that it was impossible for them to produce those documents:
Κατ' αυτό, η άρνηση χορηγήσεως
Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 15 December 1994.
*Είναι δυνατό να μη λαμβάνεται υπόψη η προσκόμιση εγγράφων που προβλέπονται στον τίτλο Π του πρωτοκόλλου αριθ. 3 της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής
'In the case of imports from Austria which are in fact reimports from the Community, the provision of evidence of origin referred to in Title II of Protocol No 3 annexed to the Agreement between the European Economic Community and the Republic of Austria may, exceptionally, not be required if an agreement within the meaning of Article 23(1) ofthat Agreement prevents the delivery of those documents and if the exporter has taken all steps necessary and reasonably required of him to obtain such evidence of origin.'
Ο γενικός εισαγγελέας C Ο.
(State aid — Commission decision ordering recovery — Non-implementation) (Sixth Chamber)
Lenz ανέπτυξε tic προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος του Δικαστηρίου της 15nc Δεκεμβρίου 1994.
The only defence available to a Member State in opposing an application by the Commission under Article 93(2) of the Treaty for a declaration that it has failed to fulfil its Treaty obligations is to plead that it was absolutely impossible for it to implement the decision properly.
«Στην περίπτωση εισαγωγών από την Αυστρία, οι οποίες στην πραγματικότητα αποτελούν επανεισαγωγές προϊόντων προερχομένων από την Κοινότητα, μπορεί κατ* εξαίρεση να μη ληφθεί υπόψη η υποβολή των δικαιολογητικών καταγωγής που προβλέπονται στον τίτλο II του πρωτοκόλλου αριθ.
By application lodged on 7 Jury 1993, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to order the recovery of the aid unduly paid in 1987 to the Aluminia company and the Comsal company, belonging to the EFIM Group, the Italian Republic had failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty, and in particular under Commission Decision 90/224/EEC of 24 May 1989 on aid granted by the Italian Government to Aluminia and Comsal, two State-owned undertakings in the aluminium industry.
3 της Συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Αυστρίας, αν η έκδοση των εν λόγω δικαιολογητικών εμποδίζεται από καρτέλ, κατά την έννοια του άρθρου 23, παράγραφος 1, της Συμφωνίας, και αν ο εξαγωγέας προέβη σε όλα τα αναγκαία και εύλογα διαβήματα, προκειμένου να αποκτήσει τα εν λόγω δικαιολογητικά καταγωγής.»
However, a Member State which, in giving effect to a Commission decision on State aid, encounters unforeseen and unforeseeable difficulties or becomes aware of consequences overlooked by the Commission, must submit those problems to the Commission for consideration, together with proposals for suitable amendments to the decision in question.
Υποθ. C-349/93 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Κρατικές ενισχύσεις
In the decision, the Commission decided that the Italian Government was required to abolish the aid and to recover it from the recipient undertakings.
«Κρατικές ενισχύσεις — Απόφαση της Επιτροπής διατάσσουσα την επιστροφή των ενισχύσεων — Παράλειψη εκτελέσεως»
The decision was to be implemented in the context of genuine cooperation with the Commission, the project for the restructuring of the industry having been notified to it for the purpose of appraisal of its compatibility with Article 92 of the Treaty.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 7 Ιουλίου 1993, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με αίτημα να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να απαιτήσει την επιστροφή των ενισχύσεων που καταβλήθηκαν παρανόμως το 1987 στην εταιρία Aluminia και στην εταιρία Comsal, που ανήκουν στον όμιλο EFIM, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ και, ειδικότερα, από την απόφαση 90/224/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 1989, σχετικά με την ενίσχυση της
Declares that, by failing to order recovery ofthe aid unduly paid in 1987 to the Aluminia company and to the Comsal company, belonging to the EFIM Group, the Italian Republic has failed to fidfil its obligations under the EEC Treaty, and in particular under Commission Decision 90/224/EEC of 24
Ιταλικής Κυβερνήσεως προς τις επιχειρήσεις Aluminia και Comsal, οι οποίες αποτελούν κρατικές βιομηχανίες αλουμινίου παραβάσεως την οποία άσκησε η Επιτροπή, δυνάμει του άρθρου 93, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης, είναι αυτό που βασίζεται στην απόλυτη αδυναμία της ορθής εκτελέσεως της αποφάσεως.
May 1989 on aid granted by the Italian Government to Aluminia and Comsal, two State-owned undertakings in the aluminium industry.
Το μόνο μέσο άμυνας του οποίου μπορεί να γίνει επίκληση κατά της προσφυγής λόγω
'(1) declare that, by failing to implement Commission Decision 90/224/EEC of 24 May 1989 on aid granted by the Italian Government to Aluminia and Comsal, two State-owned undertakings in the aluminium industry, the Republic of Italy has railed to fulfil its obligations under the EEC Treaty,
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
Court of First Instance
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
Case T-29/92 Vereniging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties in de Bouwnijverheid (SPO) and Others ν Commission of the European CommunitiesCompetition
2) να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
region. They drew up rules for their members with a view to organizing competition.
Ενώπιον του Ποωτοοιχείου
concerning certain parts of the SPO's rules and regulations.
« Υπάλληλοι — Προαγωγή — Δυνατότητα του υπαλλήλου να λάβει γνώση των εκθέσεων βαθμολογίας — Ενσταση — Ελλειψη αιτιολογημένης απαντήσεως — Προσφυγή ακυρώσεως — Παραδεκτό — Αποκατάσταση της ζημίας» (Τέταρτο τμήμα)
In 1963, those associations set up the Vereniging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties in de Bouwnijverheid (hereinafter the SPO') whose object, according to Article 3 of its statutes, is 'to promote and administer orderly competition, to prevent improper conduct in price tendering and to promote the formation of economically justified prices'. The member associations of the SPO at present number 28 and their total membership exceeds 4 000 building undertakings established in the Netherlands.
Υποθ. Τ-29/92 Vereniging van Samenwerkende Prijsregelende Organisaties in de Bouwnijverheid (SPO) κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγωνισμός
In the period from 1973 to 1979, the various associations undertook standardization of their rules (hereinafter 'the previous rules'), under the supervision of the SPO.
«Ανταγωνισμός — Ανυπόστατο — Αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων — Περίπλοκη ρύθμιση—Παράβαση—Επηρεασμός του διακρατικού εμπορίου—Εξαίρεση—Πρόστιμα» (Πρώτο τμήμα)
In Article 1 of the decision the Commission finds that the statutes of the SPO of 10 December 1963, as subsequently amended, the two sets of UPR rules of 9 October 1986 and the regulations and annexes forming part of them, the previous and similar UPR rules which they replaced and the Code of Honour, except for Article 10 thereof, constituted infringements of Article 85(1) of the Treaty.
Ιστορικό της προσφυγής συγκεκριμένη περιφέρεια.
On 9 October 1986, the General Assembly of the SPO adopted two Uniforme Prijsregelende Reglementen (Uniform Price-Regulating Rules, hereinafter 'UPR rules') laying down the procedural framework for competition between contractors tendering for building works.
Οι ενώσεις αυτές έχουν εκπονήσει ορισμένους κανόνες για τα μέλη τους, οι οποίοι αποβλέπουν στην οργάνωση του ανταγωνισμού,
In Article 2 of its decision, the Commission rejects the application made on 13 January 1988 for an exemption under Article 85(3) of the Treaty in respect of the UPR rules of 9 October 1986 and the Code of Honour.
Το 1963 οι διάφορες αυτές ενώσεις ίδρυσαν τη SPO, σκοπός της οποίας είναι, σύμφωνα με το
On 13 January 1988 the SPO notified the UPR rules and the Code of Honour to the Commission with a view to obtaining a negative clearance or, in the alternative, an exemption under Article 85(3) of the EEC Treaty.