natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μολονότι καμία διάταξη του τίτλου II του κανονισμού 1408/71 δεν ρύθμιζε ρητώς την κατάσταση αυτή, το Δικαστήριο έκρινε, με την προπαρατεθείσα απόφαση Ten Holder, ότι στην περίπτωση του ως άνω ατόμου εξακολουθεί να έχει εφαρμογή, δυνάμει του άρθρου 13, παράγραφος 2, στοιχείο α', η νομοθεσία του κράτους μέλους σιο οποίο το άτομο αυτό απασχολήθηκε για τελευταία φορά.
Declares that, by failing to adopt programmes to reduce pollution in respect of 99 substances within List I in the annex to Council Directive 76/464/EEC of 4 May 1976 on pollution caused by certain dangerous substances discharged into the aquatic environment of the Community which require, according to the first indent in List II, to be treated as substances in the latter list, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under the said Directive;
Επί του τρίτου ερωτήματος
Orders the Grand Duchy of Luxembourg to pay the costs.'
Ο περιορισμός της εφαρμογής του άρθρου 13, παράγραφος 2, στοιχείο στ', του κανονισμού
Case C-275/96 Anne Kuusijärvi v Riksförsäkringsverket Freedom of movement for persons
για τον λόγο ότι μετέφερε την κατοικία του σε άλλο κράτος μέλος.
Taking the view that, in order to resolve the dispute before it, it was necessary to interpret certain provisions of Regulations Nos 1408/71 and 574/72, the national court decided to stay proceedings and refer to the Court two questions for a preliminary ruling.
Από τη δικογραφία όμως προκύπτει ότι το επίμαχο στο πλαίσιο της κύριας δίκης γονικό επίδομα πληροί τα κριτήρια αυτά.
By order of 6 August 1996, the Kammarrätt (Administrative Court of Appeal), Sundsvall, Sweden, referred to the Court three questions on the interpretation of a number of provisions of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971, (EEC) No 574/72 of 21 March 1972 as amended and updated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983 and further amended by Council Regulation (EEC) No 2195/91 of 25 June 1991.
Προκειμένου να δοθεί μια χρήσιμη απάντηση στο αιτούν δικαστήριο, πρέπει, υπό τις συνθήκες αυτές, το επίμαχο στο πλαίσιο της κύριας δίκης γονικό επίδομα να χαρακτηριστεί βάσει του κανονισμού 1408/71.
By its first question the national court is essentially asking whether Regulation No 1408/71 applies to a person who, when that regulation entered into force in a Member State, was residing in that State as an unemployed person, having previously been in employment there, and who, by reason of that employment, was receiving unemployment benefit under the social security scheme of that Member State.
Κατά πάγια νομολογία, μια παροχή θεωρείται παροχή κοινωνικής ασφαλίσεως εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1408/71 στο μέτρο που χορηγείται, χωρίς οποιαδήποτε ατομική και συνεπαγόμενη διακρίσεις εκτίμηση των ατομικών αναγκών, στους δικαιούχους βάσει μιας από τον νόμο καθοριζομένης καταστάσεως και εφόσον έχει σχέση με κάποιον από τους κινδύνους που ρητώς απαριθμούνται οτο άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71.
Those questions were raised in proceedings between Mrs Kuusijärvi, a Finnish national, and Riksförsäkringsverket (Swedish Social Security Board) concerning Mrs Kuusijärvi's entitlement to continued payment of social security benefits paid under Swedish legislation after she had transferred her residence to Finland, where, however, she did not work.
Το επίδομα αυτό, το οποίο χορηγείται λόγιο γεννήσεως τέκνου, καταβάλλεται πράγματι (πους γονείς από κοινού επί μέγιστη συνολική περίοδο 450 ημερών, κατά τη διάρκεια της οποίας ο ένας από τους γονείς δικαιούται να μην εργάζεται, τούτο δε μέχρις ότου το τέκνο συμπληρώσει την ηλικία των οκτώ ετών ή, το αργότερο, μέχρι το τέλος του πρώτου σχολικού έτους του.
As the Court has pointed out, particularly in its judgment of 12 May 1998Martinez Sala, a person has the status of an employed person within the meaning of Regulation No 1408/71 where he is covered, even if only in respect of a single risk, on a compulsory or optional basis, by a general or special social security scheme mentioned in Article 1(a) of Regulation No 1408/71, irrespective of the existence of an employment relationship.
Ο γονέας που έχει την αποκλειστική επιμέλεια του τέκνου μπορεί να λαμβάνει το γονικό επίδομα για όλη την προβλεπόμενη περίοδο.
She was then granted the child allowance provided for under Swedish legislation and also the benefit known as 'föräldrapenning' (hereinafter 'parental benefit') which is paid by reason of the birth of a child and which is governed by Chapter 4 of the lag (1962:381) om allmän försäkring (Swedish law on the general social security scheme, hereinafter 'the Law').
Μολονότι η μητέρα δικαιούται το γονικό επίδομα από την εξηκοστή ημέρα πριν από την προβλεπόμενη ημέρα γεννήσεως του τέκνου, ωστόσο, κατά το μεγαλύτερο τμήμα της περιόδου χορηγήσεως, το δικαίωμα επί του γονικού επιδόματος ανήκει στον γονέα που έχει την κύρια επιμέλεια του τέκνου, οπότε ο δικαιούχος μπορεί να είναι επίσης ο πατέρας.
That is certainly the situation in the case of a person who is unemployed in a Member State and is in receipt there of unemployment benefits under the legislation of that Member State.
Περαιτέρω, το ύψος του επιδόματος είναι ευθέως ανάλογο, υπό ορισμένες προϋποθέσεις και επιφυλάξεις, προς το ύψος του επαγγελματικού εισοδήματος του δικαιούχου γονέα.
The fact that such a person was already unemployed on the date on which Regulation No 1408/71 entered into force in the Member State in question and was receiving unemployment benefits on the basis of his employment there before that date is not such as to bring him outside the personal scope of the regulation.
οποίος αφιερώνεται στην επιμέλεια του τέκνου λόγω του ότι προσωρινά δεν ασκεί την επαγγελματική δραστηριότητα του.
No 2195/91, precludes the legislation of a Member State from making the right of a person who has ceased all occupational activity in its territory to remain covered by its legislation dependent on his continued residence there.
παροχών που προβλέπονται από την εφαρμοστέα νομοθεσία, το οποίο δεν μπορεί να θιγεί με την εφαρμογή ρήτρας, η οποία υπάρχει στη νομοθεσία αυτή και εξαιρεί από τα οικογενειακά επιδόματα τα άτομα που δεν κατοικούν στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους.
It should next be noted that, according to the third recital in the preamble to Regulation No 2195/91, Article 13(2)(f) was inserted into Regulation No 1408/71 following the judgment in Ten Holder, cited above.
Το αυτό ισχύει και για το άρθρο 74 του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 3427/89, το οποίο εφαρμόζει τον κανόνα του άρθρου 73 στον άνεργο μισθωτό ή μη μισθωτό που λαμβάνει παροχές ανεργίας δυνάμει της νομοθεσίας κράτους μέλους.
Article 13(2)(f) is specifically intended to govern such a situation and, to that end, in the case of a person who is no longer subject to any legislation applicable by virtue of the other provisions of Article 13(2), including subparagraph (a), or of the provisions of Articles 14 to 17 of Regulation No 1408/71, declares applicable to that person the legislation of the Member State in whose territory he resides.
Συναφώς, πρέπει να τονιστεί ότι το άρθρο 73 του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3427/89 του Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου 1989, ορίζει ότι «Ο μισθωτός ή μη μισθωτός που υπάγεται στη νομοθεσία κράτους μέλους δικαιούται, για τα μέλη της οικογενείας του που κατοικούν οτο έδαφος άλλου κράτους μέλους, τις οικογενειακές παροχές που προβλέπονται από τη νομοθεσία του πρώτου κράτους, σαν να κατοικούσαν τα μέλη αυτά στο έδαφος του κράτους αυτού, με την επιφύλαξη των διατάξεων του παραρτήματος VI».
That judgment concerned the situation of a person who had ceased her occupational activities in the territory of a Member State, was drawing sickness benefits there under the legislation of that Member State and went to reside in the territory of another Member State without taking up an activity there while she was in receipt of those sickness benefits; it did not appear that she had definitively ceased all occupational activity or that she was not going to take up such activity in her new State of residence.
Επιβάλλεται η διαπίστωση όμως ότι ένα άτομο που τελεί σε κατάσταση όμοια με εκείνη της εφεσείουσας της κύριας δίκης δεν πληροί τις προϋποθέσεις ούτε του άρθρου 73 ούτε του άρθρου 74 του κανονισμού 1408/71, στον βαθμό που ούτε η ίδια ούτε τα μέλη της οικογενείας της κατοίκησαν ποτέ εντός κράτους μέλους άλλου από εκείνο του οποίου η νομοθεσία είχε εφαρμογή επ' αυτής.
Accordingly, a person who has ceased all employment in the territory of a Member State and thus no longer satisfies the conditions laid down in Article 13(2)(a) and who, moreover, docs not satisfy the conditions laid down in any other provision of Regulation No 1408/71 lor the legislation of a Member State to be applicable to him is subject, by virtue of Article 13(2)(l) and in accordance with the legislation of the State in whose territory he resides, cither to the legislation of the State in which he was previously employed, if he continues to reside there, or to that of the State to which, if such be the case, he has transferred his residence.
Τούτο δε ειδικότερα διότι ένα άτομο που τελεί σε μια τέτοια κατάσταση, μετά τη μεταφορά της κατοικίας του σε άλλο κράτος μέλος, υπόκειται στη νομοθεσία του κράτους μέλους αυτού δυνάμει του άρθρου 13, παράγραφος 2, στοιχείο στ', του κανονισμού 1408/71, όπως προκύπτει από την απάντηση οτο δεύτερο ερώτημα.
Although no provision of Title II of Regulation No 1408/71 expressly governed that situation, the Court held in Ten Holder, cited above, that a person in that situation continued to be subject, under Article 13(2)(a), to the legislation of the Member State in which he was last employed.
Οπως διαπίστωσε το Δικαστήριο στην απόφαση της 17ης Μαΐου 1984, 101/83, Brusse, το άρθρο αυτό δημιουργεί, υπέρ του εργαζομένου ο οποίος υπόκειται στη νομοθεσία κράτους μέλους άλλου από το κράτος οτο έδαφος του οποίου κατοικούν τα μέλη της οικογενείας του, γνήσιο δικαίωμα χορήγησης των οικογενειακών
However, the Swedish and Norwegian Governments contend that Article 13(2)(f) of Regulation No 1408/71 applies only if the person concerned who has transferred his residence to another Member State has definitively ceased all occupational activity. In their submission, a person who has only temporarily ceased to work remains subject, by virtue of Article 13(2)(a), to the legislation of the Member State where he was last employed, even if he has established his residence in another Member State.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
That provision is couched in general terms so as to cover any situation in which the legislation of a Member State ceases to be applicable to a person, for whatever reason, and not only because the person concerned has ceased his occupational activity, be it definitively or temporarily, in a given Member State.
•1) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 τον Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2001/83 τον Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, έχει εφαρμογή σε ένα άτομο το οποίο, κατά την έναρξη της ισχύος του εν λόγω κανονισμού εντός κράτους μέλους διέμενε εντός του κράτους αυτού ωςάνεργος έχονταςεργασθεί εκεί προηγουμένως και το οποίο ελάμβανε ως εκ τούτου επίδομα ανεργίας βάσει του συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως τον εν λόγω κράτους μέλους
By its third question the national court is essentially asking whether Article 22 of Regulation No 1408/71 precludes the legislation of a Member State from providing that a person who has ceased all occupational activity in its territory loses the right to continued payment of a parental benefit, such as that at issue in the main proceedings, on the ground that he has transferred his residence to another Member State.
Το άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο στ, τον κανονισμού 1408/71, που προστέθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2195/91 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 1991, δεν απαγορεύει το να εξαρτά η νομοθεσία κράτους μέλους το δικαίωμα ενός ατόμου, το οποίο σταμάτησε να ασκεί κάθε επαγγελματική δραστηριότητα στο έδαφος του, να συνεχίσει να υπόκειται στη νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους από την προϋπόθεση ότι διατηρεί εκεί την κατοικία του.
The Court has consistently held that a benefit may be regarded as a social security benefit for the purposes of Regulation No 1408/71 where it is granted, without any individual and discretionary assessment of personal needs, to recipients on the basis of a legally defined position and provided that it concerns one of the risks expressly listed in Article 4(1) of Regulation No 1408/71.
Ο κανονισμός 1408/71 δεν απαγορεύει το να προβλέπει η νομοθεσία κράτους μέλους ότι ένα άτομο, το οποίο σταμάτησε κάθε επαγγελματική δραστηριότητα στο έδαφος τον, χάνει το δικαίωμα διατηρήσεως των οικογενειακών παροχών που χορηγούνται δυνάμει της νομοθεσίας αυτής για τον λόγο ότι μετέφερε την κατοικία τον σε άλλο κράτος μέλος στο οποίο ζει με τα μέλη της οικογένειας του.»
As regards the first of those two conditions, it is not disputed that the provisions concerning the grant of parental benefits confer a legally defined right on recipients and that that benefit is awarded to persons who satisfy certain objective criteria, without any individual and discretionary assessment of their personal needs.
Ο γενικός εισαγγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 16ης Δεκεμβρίου 1997.
Provided that the parent concerned was affiliated to a social insurance office for at least 240 consecutive days before the birth or the due date of the birth, that parent is entitled, for 360 of the 450 days during which parental benefit is payable, to an allowance in a sum which is greater than the minimum guaranteed amount of SKR 60 per day and is generally equivalent to 75% of the income which he or she previously earned.
Κατά την άποψη του, έπρεπε να δοθούν οι ακόλουθες απαντήσεις:
As regards the second condition, it should be borne in mind that according to Article l(u)(i) of Regulation No 1408/71 'the term family benefits means all benefits in kind or in cash intended to meet family expenses under the legislation provided for in Article 4(l)(h), excluding the special childbirth allowances mentioned in Annex II'.
«1) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, έχει εφαρμογή σε άτομο το οποίο ήταν ασφαλισμένο σε κράτος μέλος υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο α', και υπαγόταν στη νομοθεσία του κράτους αυτού όταν ο κανονισμός κατέστη εφαρμοστέος στο εν λόγω κράτος, έστω και αν κατά τον χρόνο εκείνο το εν λόγω άτομο ούτε ασκούσε μισθωτή δραστηριότητα ούτε ελάμβανε παροχή ανεργίας στο κράτος αυτό.
Those detailed rules show that parental benefit is intended, on the one hand, to enable the parents to devote themselves, in alternation, to the care of the young child until that child has started to attend school and, on the other, to offset to some extent the loss of income entailed for the parent devoting himself or herself to the care of the child in temporarily giving up his or her occupational activity.
Το άρθρο 22 του κανονισμού 1408/71 απαγορεύει στα κράτη μέλη να αρνούνται τη συνέχιση της καταβολής παροχής μητρότητας σε ένα άτομο το οποίο κατά τα λοιπά δικαιούται την παροχή αυτή, για τον μοναδικό λόγο ότι μετέφερε την κατοικία του σε άλλο κράτος μέλος.»
It follows from the judgment of 10 October 1996 in Hoever and Zachow, cited above, that a benefit intended to enable one of the parents to devote himself or herself to the raising of a young child, and designed, more specifically, to remunerate the service of bringing up a child, to meet the other costs of caring for and raising a child and, as the case may be, to mitigate the financial disadvantages entailed in giving up income from an occupational activity, must be treated as a family benefit within the meaning of Articles l(u)(i) and 4(l)(h) of Regulation No 1408/71.
Ενώπιον του Πρωτοδικείου
It is clear from the file that the parental benefit at issue in the main proceedings satisfies those criteria.
Συνεκδ. υποθ. Τ-171/95 και Τ-191/95 ΑΙ κ.λπ. et Becker κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
In light of the foregoing, reference must be made to the provisions specific to family benefits which form Chapter 7 of Title III of Regulation No 1408/71 in order to determine whether a person in a situation such as that of Mrs Kuusijärvi is entitled to continue to receive the parental benefit which has been paid to her under the legislation of a Member State, even after she has ceased all occupational activity in the territory of that State and has transferred her residence to another Member State.
• Υπάλληλοι — Σύνταξη — Διορθωτικός συντελεστής — Αλλαγή πρωτεύουσας — Αναδρομικότητα—Κανονισμός (ΕΚΑΧ, ΕΚ Ενρατόμ) 3161/94 — Προσφυγή ακυρώσεως — Παραδεκτό — Βλαπτική πράξη» (Τρίτο τμήμα)
In that connection, it should be observed that Article 73 of Regulation No 1408/71, as amended by Council Regulation (EEC) No 3427/89 of 30 October 1989 provides: 'An employed or sellemployed person subject to the legislation of a Member State shall be entitled, in respect of members of his family who are residing in another Member State, to the family benefits provided for by the legislation of the former State, as if they were residing in that Slate, subject to the provisions of Annex VI.'
Υποθ. Τ-172/95 Valentino Chesi, Margot Jost et Ralph Loebisch κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
A person in a situation such as that of the applicant in the main proceedings, however, clearly does not fulfil the conditions either of Article 73 or of Article 74 of Regulation No 1408/71, inasmuch as neither that person nor lhe members of his family have ever resided in a Member State other than the one whose legislation was applicable to him.
9 Ιουνίου 1998
The Court ruled:
• Υπάλληλοι — Σύνταξη — Διορθωτικός συντελεστής — Αλλαγή πρωτεύουσας — Αναδρομικότητα— Κανονισμός (ΕΚΑΧ, ΕΚ Ενρατόμ) 3161/94 — Προσφυγή ακυρώσεως - Παραδεκτό — Βλαπτική πράξη» (Τρίτο τμήμα)
Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 lune 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self employed persons and to members of their families moving within the Community, as amended and updated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983, applies lo a person who, on the entry into force of that regulation in a Member Slate, was residing in that Stale as an unemployed person, having previously been in employment there, and who, by reason of that employment, was receiving unemployment benefit under lhe social security scheme of that Member Slate.
Τ-173/95 Erich Biedermann, Walter Hedderich et Alfred Wienrich κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Article 13(2)(f) of Regulation No 1408/71, as inserted by Council Regulation (EEC) No 2195/91 of 25 June 1991, does not preclude the legislation of a Member State from making the right of a person who has ceased all occupational activity in its territory to remain subject to Us legislation dependent on his continued residence there.
• Υπάλληλοι — Σύνταξη — Διορθωτικός συντελεστής — Αλλαγή πρωτεύουσας — Αναδρομικότητα— Κανονισμός (ΕΚΑΧ, ΕΚ Ενρατόμ) 3161/94 — Προσφυγή ακυρώσεως — Παραδεκτό — Βλαπτική πράξη» (Τρίτο τμήμα)
Regulation No 1408/71 does not preclude the legislation of a Member State from providing that a person who has ceased all occupational activity in its territory loses the right to continue to receive family benefits paid under that legislation on the ground that he has transferred his residence to another Member State where he lives with the members of his famdy. '
Τ-10/97 και Τ-11/97 Unifrigo Gadus Sri et CPL Imperial 2 SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
Joined Cases T-171/95 and T-191/95 Al and Others and Becker and Others ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
Οι προσφεύγουσες-ενάγουσες (οτο εξής: προσφεύγουσες) είναι εταιρίες ασχολούμενες με το εμπόριο προϊόντων αλιείας.
Officials — Pensions - Weighting — Change of capital — Retroactive effect — Regulation (ECSC, EC, Euratom) No 3161/94 — Action for annulment —Admissibility — Act adversely affecting an official (Third Chamber)
Το 1990 και 1991 οι προσφεύγουσες εισήγαγαν από την Νορβηγία παρτίδες μπακαλιάρου.
Case T-172/95 Valentino Chesi, Margot Jost and Ralph Lochiseli ν Council of the European Union Staff Regulations of Officials
Υπ' αυτές ακριβώς τις περιστάσεις, οι προσφεύγουσες άσκησαν, με δικόγραφα που πρωτοκολλήθηκαν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 17 Ιανουαρίου 1997, τις υπό κρίση προσφυγές-αγωγές (στο εξής: προσφυγές).
Officials — Pensions — Weighting — Change of capital — Retroactive effect — Regulation (ECSC, EC, Euratom) No 3161/94 — Action for annulment —Admissibility — Act adversely affecting an official (Third Chamber)
Επί τον λόγον αχνρώσεως που στηρίζεται έλλειψη αρμοδιότητας της Επιτροπής
Case T-l73/95 Erich Biedermann, Walter Ileddcrich and Alfred Wienrich ν Court of Auditors of the European Communities Staff Regulations of Officials
Κατά πάγια νομολογία, οι προβλεπόμενες από το άρθρο αυτό προϋποθέσεις είναι σωρευτικές.
Officials — Pensions — Weighting — Change of capital — Retroactive effect — Regulation (ECSC, EC, Euratom) No 3161/94 — Action for annulment -Admissibility —Act adversely affecting an official
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν είχε την εξουσία να εκδώσει την Απόφαση.
Joined Cases T-10/97 and T-l 1/97 Unifrigo Gadus Sri and CPL Imperial 2 SpA ν Commission of the European Communities Free movement of goods
Επί των λόγων ακυρώσεως που στηρίζονται στην παράβαση τον άρθρον 5, παράγραφος 2, τον κανονισμού 1697/79 και στην παραβίαση της γενικής αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
(Post-clearance recovery of customs duties - Regulation (EEC) No 1697/79 — Regulation (EEC) No 2454/93) (Third Chamber)
Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι οι αρμόδιες νορβηγικές αρχές βεβαίωσαν στα πιστοποιητικά EUR 1 ότι τα εμπορεύματα κατάγονταν από το έδαφος αυτό ή το γεγονός ότι οι ιταλικές αρχές δέχθηκαν αρχικώς την αναγραφόμενη στα πιστοποιητικά αυτά καταγωγή των εμπορευμάτων δεν αρκούν για να θεωρηθεί ότι υφίσταται λάθος των αρμοδίων αρχών κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1697/79.
On 8 October 19% it adopted Decision C(96) 2780 def ('the Decision'), Article 1 of which is in the following terms: 'the import duties, amounting to LIT 148 890 000, in respect of which Italy submitted its request dated 2 February 1996 must be recovered'.
Επομένως, ένα επικουρικό αίτημα όπως το υποβληθέν από τις προσφεύγουσες δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Πρωτοδικείου και είναι, κατά συνέπεια, απαράδεκτο.
It was in those circumstances that, by applications lodged at the Registry of the Court of First Instance on 17 January 1997, the applicants brought the present proceedings.
Από το σύνολο των στοιχείων αυτών η Επιτροπή ορθώς κατέληξε οτο συμπέρασμα ότι δεν υφίοτατο εν προκειμένω λάθος των ιδίων των αρμοδίων αρχών κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1697/79 και ότι οι προσφεύγουσες δεν μπορούν να επικαλούνται την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
During the course of 1993 the Norwegian customs authorities volunteered to the Italian authorities the information that, according to findings made by them, the exporter was unable to prove that the products were of Norwegian origin.
'Οσον αφορά το επικουρικό αίτημα με το οποίο ζητείται η ακύρωση της Αποφάσεως οτο μέτρο που στους απαιτουμένους δασμούς περιλαμβάνονται και οι μνημονευόμενοι στην πράξη των τελωνειακών αρχών 7338 F
On 4 August and 23 November 1993 the Verona Customs Office notified CPL Imperial 2 SpA ('CPL Imperial 2') and Unifrigo Gadus Sri ('Unifrigo Gadus') respectively of its decision to effect a postclearance recovery of the customs duties.