natgillin/translations-raw huggingface dataset:
(γ) Ο Pretore di Roma, απόφαση της 15ης Μαΐου 1990, Finmeccanica και Ansaldo S.p.A. κατά Asea Brown Boveri Ltd. και Asea Brown Boveri S.p.A.68 αποφάσισε να μην αναστείλει την ενώπιον του διαδικασία, δηλώνοντας ότι: (i) ο δικαστής δεν οφείλει να αναστείλει διαδικασία των κοινοτικών οργάνων σχετικά με την ισχύ της εξεταζόμενης συμφωνίας· (ii) στην προκειμένη υπόθεση, δεν ενδείκνυται να ανασταλεί η εξέταση της υπόθεσης,
c) The Pretore di Roma, decision of May 15, 1990, Finmeccanica and Ansaldo S.p.A. v. Asea Brown Boveri Ltd. and Asea Brown Boveri S.p.A.68. decided not to stay its proceedings, stating that: (i) Judges are not under a duty to stay proceedings in order to await future decisions or statements of EU bodies relating to the validity of an agreement under examination; (ii) in the particular case, moreover, it would have been inappropriate to suspend proceedings, since an urgent temporary injunction had been requested; and finally (iii), in any event, the agreement was not "prima facie" clearly incompatible with Article 85 or 86, but, on the contrary, it was unlikely that the agreement would have had an appreciable effect on competition and trade between Member States.
3.2. βλέπε πιό πάνω υποσημείωση 50. Dir. común, e degli scambi común.
See note 50 above. Dir. común, e degli scambi común.
1987, 3 439 Βλέπε, ειδικότερα, πιό κάτω τμήμα IV, 1.2.
1987, 3,439 See more particularly section IV, 1.2 below.
Βάσει μιας θεμελιώδους αρχής του ιταλικού συστήματος πολιτικής δικονομίας, ο δικαστής, προκειμένου να εκδώσει την απόφαση του σχετικά με συγκεκριμένη υπόθεση, οφείλει να βασιστεί στις αποδείξεις που θα προσκομίσουν οι διάδικοι, και οι οποίες αφορούν επίδικα αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά.
Under a fundamental principle ofthe Italian civil procedural system, the judge must base his decision on the evidence brought by the parties on facts which are disputed and which are relevant in order to decide the case.
Συνεπώς, οι διάδικοι οφείλουν να προσκομίσουν οποιοδήποτε κατάλληλο αποδεικτικό στοιχείο σχετικά με τα περιστατικά που επικαλούνται και κάθε διάδικος φέρει το βάρος της αποδείξεως σύμφωνα με την αρχή που καθορίζεται στο άρθρο 2697 του ce: "Ο επικαλούμενος δικαίωμα στο πλαίσιο δίκης οφείλει να αποδείξει τα πραγματικά περιστατικά στα οποία βασίζεται το δικαίωμα.
The parties, therefore, are under the obligation to submit any proper evidence ofthe facts they have alleged, and each party is under this same obligation, according to the principle set out in Article 2697 cc: "Where a person asserts a right, he must prove the facts on which the right is based.
Οποιοσδήποτε προβάλλει ένσταση ότι τα περιστατικά αυτά είναι ανίσχυρα ή ότι το δικαίωμα αλλοιώθηκε ή αποσβέσθηκε οφείλει να αποδείξει τα περιστατικά στα οποία βασίζει τον ισχυρισμό του".
Where a person asserts the invahdity of such facts, or claims that the right has been modified or extinguished he must prove the facts on which his defence is based."
Κατά συνέπεια, στο πλαίσιο μιας τυπικής υπόθεσης του άρθροί) 85 ή 86, ο διάδικος που διατείνεται ότι παραβιάζονται τα εν λόγω άρθρα φέρει το βάρος της απόδειξης των ισχυρισμών του σχετικά με τις πρακτικές περιορισμού του ανταγωνισμού - επίσης, αν ένας διάδικος επιθυμεί, στο πλαίσιο υπόθεσης του άρθρου 85, να αξιώσει την εφαρμογή κανονισμού περί απαλλαγής κατά κατηγορία, ο ίδιος αυτός διάδικος οφείλει να υποβάλει στο δικαστή τα πραγματικά και νομικά επιχειρήματα υπέρ της εφαρμογής της σχετικής με την υπόθεση απαλλαγής κατά κατηγορία.
Accordingly, in a typical Article 85 or 86 case, the party claiming that these Articles have been infringed is under the obligation to support his arguments with evidence of the alleged anticompetitive restraints or practice; further, if a party in an Article 85 case wishes to claim the benefit of a block exemption regulation, then he should submit the factual and legal arguments in favour of the apphcation of the relevant block exemption to the case to the judge.
Σύμφωνα με την προαναφερθείσα αρχή, το πολιτικό δικαστήριο δεν δύναται να διερευνήσει αυτεπάγγελτα τα περιστατικά προς αναζήτηση αποδείξεων (άρθρο 115 του c.p.c).
Pursuant to the above principle, the civil judge cannot enquire into the facts by seeking evidence on his own initiative (Article 115 ofthe c.p.c).
Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι από τη στιγμή που ένα αποδεικτικό στοιχείο περιληφθεί στη διαδικασία, το στοιχείο αυτό συμπεριλαμβάνεται πλέον στην υπόθεση και μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο από τον αντίδικο όσο και από τον δικαστή· επιπλέον, ο δικαστής μπορεί να αντλήσει ορισμένα αποδεικτικά στοιχεία από τη συμπεριφορά των διαδίκων κατά τη διαρκεί α της διαδικασίας.
However, it must be noted that, once an element of proof has been introduced into the proceedings, it becomes part ofthe evidence in the case and can be used by the other party as well as by the judge; furthermore, the latter can also draw elements of proof from the behaviour of the parties during the proceedings.
Τέλος, ο δικαστής διαθέτει και ορισμένες εξουσίες οι οποίες μπορούν να θεωρηθούν ως επικουρικές των αποδείξεων που προσκομίζουν οι διάδικοι: i) Διορισμός πραγματογνωμόνων για διεξαγωγή έρευνας ή για γνωμοδότηση σχετικά με τις τεχνικές πτυχές της υπόθεσης (άρθρο 61 cp.e).
Finally, the judge has a number of powers to collect evidence which may be considered to be ancillary to the evidence introduced by the parties: a) Appointment of experts to perform an investigation or to give a technical opinion (Article 61 c.p.c).
Η εν λόγω διαδικασία χρησιμοποιείται μόνο για τα ζητήματα τεχνικού χαρακτήρα που προσδιορίζονται στην απόφαση του δικαστή ο οποίος διορίζει τον εμπειρογνώμονα.
The procedure in question is used only with respect to the specific technical questions set out in the judge's order appointing the expert.
ii) "interrogatorio libero" (εξέταση των διαδίκων) (άρθρο 117 cp.c).
b) "Interrogatorio libero" (Free cross-examination ofthe parties) (Article 117 c.p.c).
Ο δικαστής μπορεί να διατάξει τους διαδίκους να εμφανιστούν ενώπιον του προκειμένου να τους υποβάλει ερωτήσεις σχετικά με την υπόθεση.
The judge may order the parties to appear before him in order to submit questions to them conœrning the matters under litigation.
Η εξέταση αυτού του είδους δεν αποσκοπεί στην απόσπαση ομολογίας εκ μέρους των διαδίκων και εκτιμάται ελεύθερα.
This kind of questioning is not aimed at eliciting a confession from the parties and does not represent "formal evidence".
Με αυτό το "interrogatorio libero" επιχειρείται να δοθεί στους διαδίκους η δυνατότητα να διευκρινίσουν, σε ανοικτή αντιπαράσταση με τον δικαστή, τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς και αντικρούσεις τους.
This "interrogatorio libero" is, instead aimed at allowing the parties to clarify, during an open confrontation with the judge, their claims and defences.
Εκτός από το "interrogatorio libero", ο κώδικας πολιτικής δικονομίας προβλέπει το "interrogatorio formale" το οποίο συνίσταται σε ερωτήματα τα οποία υποβάλει εγγράφως ο ένας από τους διαδίκους στον αντίδικο και αποσκοπεί στην απόσπαση ομολογίας.
Besides the "interrogatorio libero", the c.p.c. provides for the "interrogatorioformale" which consists of written questions put by one party to the opposite party and which is aimed at obtaining a confession.
iii) Επιθεωρήσεις και έρευνες (άρθρο 118, cp.c).
c) Inspection and search (Article 118 c.p.c).
Ο δικαστής μπορεί να διατάξει τη όιεΗαγωγή ερευνών στις εγκαταστάσεις ή τα κτίρια των διαδίκων ή τρίτων μερών, ή τη διενέργεια σωματικών ελέγχων.
The judge can order inspections of premises or buildings ofthe parties or third parties, as well as body searches.
Ο δικαστής μπορεί να διατάξει τις έρευνες υπό τον όρο ότι δεν προκαλούν ζημία στους διαδίκους ή τα τρίτα μέρη και δεν τους αναγκάζουν να αποκαλύψουν επαγγελματικά απόρρητα.
Searches and inspections can be ordered on the condition that they do not cause harm to the parties or to third parties and do not compel them to break a professional confidence.
Σκοπός της έρευνας είναι να δοθεί στο δικαστή η δυνατότητα άμεσης διεξαγωγής αποδείξεων σχετικά με τα περιστατικά που επικαλούνται οι διάδικοι.
The purpose of inspection and search is to allow the judge to establish direct proof ofthe facts alleged by the parties.
Ο δικαστής παρίσταται προσωπικά στην διενέργεια των εν λόγω ερευνών και ενδεχομένως επικουρείται από εμπειρογνώμονα.
The judge attends these examinations personally and may be assisted by an expert.
iv) Δυνατότητα βίαιης προσαγωγής των μαρτύρων (άρθρα 253 και 257 c.p.c).
d) Compellability of witnesses (Articles 253 and 257 c.p.c).
Οι μάρτυρες καλούνται από τους διαδίκους, αλλά, για να καταθέσουν, πρέπει να γίνουν δεκτοί από τον δικαστή ο οποίος επιτρέπει την κατάθεση τους μόνον όταν η μαρτυρία τους είναι αποδεκτή ή σχετίζεται με την υπόθεση.
Witnesses are called by the parties, but they must be admitted to testify by the judge who will permit them to testify only if then evidence is admissible or relevant.
Ο δικαστής εξετάζει τους μάρτυρες σχετικά με τα περιστατικά για τα οποία κλήθηκαν να καταθέσουν και μπορεί παράλληλα να τους υποβάλει κάθε ερώτημα που θεωρεί απαραίτητο για τη συμπλήρωση ή τη διευκρίνιση της κατάθεσης τους.
The Judge hears the witnesses on the facts on which they have been called to give evidence and may also ask them all questions necessary to complete or clarify their testimony.
Παράλληλα, ο δικαστής μπορεί να διατάξει την εξέταση και άλλων μαρτύρων, υπό την προϋπόθεση ότι από προηγούμενες μαρτυρίες προκύπτει ότι η μαρτυρία των επιπλέον αυτών μαρτύρων μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη για τη συλλογή σχετικών με την υπόθεση στοιχείων.
Further, the judge can also call other witnesses, provided that it appears from previous testimony that these witnesses would be useful in providing relevant evidence.
Ο δικαστής μπορεί να διατάξει την επανεξέταση μάρτυρα για να διευκρινίσει προηγούμενη κατάθεση του ή να διορθώσει παρατυπίες προηγούμενης εξέτασης.
The judge may order the re-examination of a witness in order to clarify his previous testimony or to correct the irregularities of a prior examination.
Ιταλία
Italy e) "Giuramento suppletorio" (supplemental oath) (Artide 2736 n° 2 cc).
Ο ιδιαίτερος αυτός όρκος λειτουργεί ως επικουρική απόδειξη.
Artide 2736 (n°2) ce defines "giuramento suppletorio" as "... the oath with which the judge on his own initiative charges one ofthe parties for the purpose of deciding the case when the claim, or the defences to it, have not been completely proved, although some proof has been provided or, for the purpose of asœrtaining the value of the subjectmatter of the claim, if such value cannot be otherwise ascertained".
Τον όρκο αυτό μπορεί να διατάξει ο δικαστής όταν δεν μπορεί να αποδειχθεί πλήρως (probatio semi-plena) ένα σχετικό με την υπόθεση περιστατικό.
This particular oath has the function of subsidiary evidence, that may be ordered when a relevant fact has not been entirely proved (so-called "probatio semi-plena").
vi) Αίτηση στη δημόσια διοίκηση για παροχή πληροφοριακών στοιχείων (άρθρο 213 c.p.c).
f) Request for information to the Pubhc Administration (Article 213 c.p.c).
Ο δικαστής δύναται, αυτεπάγγελτα, να ζητήσει από τη δημόσια διοίκηση να του διαβιβάσει εγγράφως πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με πράξεις και έγγραφα της ιδίας τα οποία είναι απαραίτητο να ενσωματωθούν στη διαδικασία.
The judge can, on his own initiative, request the Pubhc Administration to furnish him with written information œnœrning acts and documents ofthe same, where this is necessary for the proceedings.
Όσον αφορά τις αποδείξεις που μπορούν να επικαλεσθούν οι διάδικοι, όπως συμβαίνει στην περίπτωση των αποδείξεων βάσει εγγράφων, οι αποδείξεις αυτές απλώς προσκομίζονται στον δικαστή· αντίθετα, για οποιοδήποτε περαιτέρω αποδεικτικό στοιχείο (όπως μαρτυρία, όρκος και interrogatorio formale) ο δικαστής πρέπει πρώτα να δεχθεί το αποδεικτικό στοιχείο αφού προηγουμένως διαπιστώσει ότι το στοιχείο αυτό είναι παραδεκτό και σχετικό με την υπόθεση.
Evidence which can be brought by the parties, such as documentary evidence, is simply exhibited to the judge; any further evidence (such as witness evidence, decisional oath and formal interrogatory evidence), in contrast, must first be admitted by the judge, after he has ascertained whether it is admissible and relevant.
Στην περίπτωση κατά την οποία τα αποδεικτικά στοιχεία πρέπει να συλλέγουν στο εξωτερικό, ο δικαστής φροντίζει να αποσταλεί, μέσω της διπλωματικής οδού, η δέουσα αίτηση προς την αλλοδαπή δικαστική αρχή η οποία θα διεξάγει την ζητούμενη απόδειξη σύμφωνα με τους εσωτερικούς διαδικαστικούς της κανόνες.
Where evidence needs to be sworn abroad the judge ensures that the proper request to the foreign judicial authority is sent, through diplomatic channels. The foreign judicial authority then takes the requested evidence according to its own internal procedural rules.
Οι ακροάσεις ενώπιον του δικαστηρίου είναι δημόσιες (άρθρο 127 c.p.c): μόνο για λόγους κρατικής ασφάλειας, δημόσιας ή ηθικής τάξης ο δικαστής μπορεί να διατάξει τη διεξαγωγή της ακρόασης "in camera" (κεκλεισμένων των θυρών).
Court hearings are pubhc (Article 127 c.p.c): only for reasons œnceming State security, pubhc policy or morals may the judge order that the hearing should be held "in camera".
Επομένως, κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί κανονικά να προσέλθει στο ακροατήριο και να ενημερωθεί για τα εξεταζόμενα ενώπιον του δικαστηρίου περιστατικά.
Therefore, in general, any member of the public may attend a hearing and be aware ofthe facts examined during its course.
Σχετικά με τις καταθέσεις, σύμφωνα με το άρθρο 249 c.p.c, τα άτομα που ασκούν επάγγελμα ή καθήκοντα από τα οποία προκύπτει η υποχρέωση τήρησης επαγγελματικού απορρήτου, δεν μπορούν να υποχρεωθούν να καταθέσουν για περιστατικά τα οποία περιήλθαν σε γνώση τους στο πλαίσιο της άσκησης του επαγγέλματος ή των καθηκόντων τους.
As regards witnesses, pursuant to Article 249 c.p.c, a person who practises a profession or holds an office from which a duty of professional secrecy arises cannot be obhged to testify about facts of which he/she has become aware by reason of his/her profession or office.
Δικαστικά έξοδα
Costs ofthe action
Όσον αφορά την αμοιβή του δικηγόρου, η κατάσταση στην Ιταλία είναι σε γενικές γραμμές η ακόλουθη.
As to lawyers' fees the situation in Italy is broadly as follows.
Η αμοιβή για τη συζήτηση μιας υπόθεσης καθορίζεται βάσει της επίσημης κλίμακας ανώτατων και κατώτατων αμοιβών ονομαζόμενης "Tarifa professionale forense" που εφαρμόζεται σε υποθέσεις εμπορικού και αστικού δικαίου καθώς και για οποιαδήποτε εξώδικη ενέργεια· στην κλίμακα καθορισμού των αμοιβών λαμβάνεται επίσης υπόψη ο βαθμός του δικαστηρίου ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η υπόθεση, ο "όγκος" της υπόθεσης και οι διάφορες δικαστικές ή εξώδικες ενέργειες για την προετοιμασία και τη συζήτηση της υπόθεσης.
Fees for pleading are determined by official -the so-called 'Tariffa professionale forense", (Professionel Tariff) indicated by Ministerial Decree -maximum and minimum scales of charges applying to civil and commercial cases, as well as to any extra judicial work; the scale in deteirnining the fees also takes into account the position ofthe court before which the case is pending, the "size" ofthe case and the different types of work performed in court or out of court, in order to prepare, and deal with, the case.
Διάκριση γίνεται μεταξύ των αμοιβών ενός "avvocato" και ταιν δαπανών που συνεπάγεται η παράσταση του "procuratore".
A distinction is made between the fees of an "avvocato", and the costs incurred through the work of a "procuratore".
Με υπουργικό διάταγμα καθορίζεται η διατίμηση των αμοιβών για τις ενέργειες του "procuratore".
A scale, based on a ministerial order, sets out the scale of charges for the work of a "procuratore"; this order is reviewed from time to time.
Η διατίμηση αυτή υπόκειται σε περιοδική προσαρμογή.
Normally the costs ofthe case are determined by the court at the end ofthe case.
Κανονικά τα δικαστικά έξοδα προσδιορίζονται από το δικαστήριο τη στιγμή που εκδίδει την απόφαση του σχετικά με την υπόθεση.
The court should refer to the scale when calculating how much of the legal costs should be borne by the losing party.
Το δικαστήριο υπολογίζει με βάση τη διατίμηση το ύψος των δικαστικών εξόδων που θα πρέπει να βαρύνουν τον ηττηθέντα διάδικο. Στα έξοδα
Costs may include fees but the costs determined on the official scale of charges are not definitive as between the client and the lawyer, for the latter may demand a higher amount.
Διαδικασίες ασφαλιστικών μέτρων α)
Interlocutory proceedings a)
Ο κανονισμός 17/62 δεν παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα λήψης ασφαλιστικών μέτρων για όσο διάστημα εκκρεμεί ενώπιον του η κύρια διαδικασία.
Regulation No. 17/62 does not provide the Commission expressly with the power to grant interim rehef, pending a decision in the main proceedings before it.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή δύναται να λάβει προσωρινά μέτρα όταν αυτά " είναι απαραίτητα για την άσκηση των καθηκόντων της και, ειδικότερα, για την αποτελεσματικότητα των αποφάσεων εκείνων που απαιτούν την ανάληψη δεσμεύσεων για την περάτωση παραβιάσεων που όιαπισπόθηκαν" στη βάση ορισμένων κριτηρίων, τα οποία θα εφαρμόζονται κατά τη διερεύνηση αιτήσεως για τη λήψη τέτοιων μέτρων70.
The ECJ has held however, that the Commission may adopt interim measures which are "indispensable for the effective exercise of its functions and in particular, for the effectiveness of any decisions requiring undertakings to bring to an end infringements which it has found to exist" on the basis of certain criteria to be apphed when considering an apphcation for such measures70.
Το Δικαστήριο θεμελίωσε νομικά την εν λόγω δυνατότητα λήψης προσωρινών μέτρων επικαλούμενο το άρθρο 3 του κανονισμού αριθ.
The Court has founded the basis of this power to take interim rehef on Article 3(1) of Regulation No. 17, which provides for the Commission's power to make decisions to require undertakings to bring infringements of Articles 85 and 86 to an end.
Πάντως προσωρινά μέτρα δύνανται να ληφθούν μόνον εφόσον οι επίδικες πρακτικές ενδέχεται εκ πρώτης όψεως να συνιστούν παραβίαση των κανόνων ανταγωνισμού της ΕΕ, όπως και στις περιπτώσεις που, εφόσον δεν διατάσσονταν, θα οδηγούσαν σε σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία του αιτούντος τα μέτρα διαδίκου, ή σε κατάσταση μη ανεκτή ενόψει του δημοσίου συμφέροντος.
Interim measures can only be adopted, however, if the practices at issue are "prima facie" likely to constitute an mfringement of EU competition rules, and where failure to adopt them would be hable to cause serious and irreparable damage to the party requesting their adoption, or to result in a situation which would be intolerable to the pubhc interest.
Πιο πρόσφατα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι "τα προσωρινά μέτρα [πρέπει να λαμβάνονται στο πλαίσιο] της τελικής απόφασης η οποία μπορεί να ληφθεί σύμφωνα με το άρθρο 3".
More recently the ECJ has stated that "the interim measures [must come within the framework] ofthe final decision which may be adopted by virtue of Article 3".
Συνεπώς, η Επιτροπή θα υπερέβαινε τις αρμοδιότητες της αν αποφάσιζε τη λήψη προσωρινών μέτριον που δεν έχουν το ίδιο περιεχόμενο με εκείνο της τελικής απόφασης.71
Hence, the Commission would exceed its powers if it adopted interim rehef of a type that it could not include in the final decision71.
Σύμφωνα με τον c.p.c ο δικαστής, μετά από αίτηση διαδίκου, δύναται να διατάξει τη λήψη συντηρητικών ή προσωρινών μέτρων.
Under Italian law, under the c.p.c, the Italian judge, upon petition of a party, may grant preliminary or interlocutory injunctions.
Για να επιτύχει τη λήψη προσωρινών μέτρων, ο ενδιαφερόμενος διάδικος οφείλει να αποδείξει:
In order to obtain the interim measures the interested party must prove:
(α) την εκ πρώτης όψεως θεμελίωση της αγωγής ("fumus boni iuris")· και
(a) the "prima facie" vahdity of his claim ("fumus boni iuris"); and
(β) ότι πρέπει επειγόντως να ληφθούν τα σχετικά μέτρα διότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να υποστούν τα δικαιώματα του ανεπανόρθωτη βλάβη ("periculum in mora").
(b) the urgency for the injunction because bis right is threatened by serious and irreparable damage ("periculum in mora");
Αρμόδιος για τη λήψη προσωρινών μέτρων μετά την τροποποίηση του ιταλικού c.p.c, που άρχισε να ισχύει την 1/1/1993, δεν είναι πλέον μόνον ο Pretore (δικαστής μονομελούς δικαστηρίου).
Following the modification ofthe Italian c.p.c. which entered into force on January 1, 1993, the Pretore (a single judge court) is no longer the only judge which is competent to grant preliminary measures.
Οι γενικοί κανόνες δικαιοδοσίας και αρμοδιότητας ισχύουν πλέον επίσης και όσον αφορά τα προσωρινά μέτρα.
General mies concerning judicial competence also apply now in respect of interim proceedings.
Ο δικαστής οφείλει να καθορίσει ανατρεπτική προθεσμία εντός της οποίας ο αιτών οφείλει να ασκήσει αγωγή για την κύρια υπόθεση.
The judge, when granting an injunction, should state a peremptory term within which the plaintiff has to commence his case on the merits before the court.
Απόφαση στην υπόθεση Camera Care 792/79R της 17ης Ιανουαρίου 1980.
Camera Care Order 792/79R of January 17,1980.
Ford of Europe κατά Επιτροπής, υποθέσεις 228.
Ford of Europe v. Commission. cases 228,229/82 of February 28,1984, Foro it.
1985, IV, 114, σχόλια R. Pardolesi.
1985, IV, 114, annotated by R. Pardolesi.
Ειδικά προσωρινά μέτρα προβλέπονται στον τομέα της βιομηχανικής και πνευματικής ιδιοκτησίας.
"Sequestro" has as its object those products and means of production which are presumed to constitute the infringement. The aim of this measure is to bring the alleged unfair activity to an end.
(α) Ο νόμος για τις ευρεσιτεχνίες72προβλέπει τρία είδη προσωρινών μέτρων: την "descrizione" (περιγραφή) την "sequestro" (κατάσχεση) και την "inibitoria" (απαγόρευση).
Both measures are granted by the President ofthe court or by the Pretore, who orders them following a brief investigation ofthe facts, "ex parte", or after having heard the party against whom the measure has been requested should it be considered necessary by the judge.
Η "sequestro" αφορά εκείνα τα προϊόντα και μέσα τα οποία εικάζεται ότι αποτελούν το αντικείμενο της προσβολής.
c) The law on authors' rights74provides for: "descrizione" and "sequestro" in addition to "accertamento" (assessment) and "perizia" (survey).
Στόχος του μέτρου αυτού είναι η παύση της αθέμιτης, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του αιτούντος, δραστηριότητας.
The above measures are granted upon petition by the interested party, by the President ofthe Court having territorial jurisdiction according to where the defendant's domicile is, or where the alleged infringement has taken place, or, in the event the main proceedings in the case are already pending, by the judge before whom the case is pending.
Ο ενάγων οφείλει να αποδείξει την ύπαρξη και την ισχύ του διπλώματος ευρεσιτεχνίας ("fumus boni iuris") και την επείγουσα ανάγκη να ληφθούν τα σχετικά μέτρα ("periculum in mora").
Interim measures in anticipation of a Commission decision or ECJ judgement
προβλέπει τα ίδια τρία ειδικά προσωρινά
Obviously, such urgent measures will only be granted by the court if the requirements provided for under Article 700 c.p.c. referred to above are fulfilled.
(β) Ο νόμος για τα εμπορικά σήματα73μέτρα.
Furthermore, during the suspension periodno act of a decision-making nature, or act "di impulso processuale" (i.e. any act which gives impetus to the proceedings) may be instituted.
(γ) Ο νόμος για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας74προβλέπει, εκτός του "accertamento" (εξακρίβωση) και της "perizia" (έρευνα), την περιγραφή (descrizione) και την κατάσχεση (sequestro).
However, urgent measures and "cautelari" measures (i.e. measures which are necessary to prevent damages that may arise in connection with a delay occurring in obtaining a final decision) can be requested by the parties according to established case-law.