natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ένας από τους σκοπούς της οδηγίας 80/987 είναι, πράγματι, να εγγυάται στους μισθωτούς, σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη τους, ένα κατώτατο όριο προστασίας, διά της μειώσεως των διαφορών που υπάρχουν μεταξύ των κρατών μελών ως προς την έκταση της προστασίας αυτής, χωρίς να θίγεται η ευχέρεια των κρατών να θεσπίζουν ευμενέστερες διατάξεις.
One of the purposes of Directive 80/987 is indeed to guarantee employees, in the event of their employer's insolvency, minimum protection by reducing the differences as between Member States in the scope of such protection, without impinging on their right to adopt more favourable provisions.
Η οδηγία επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να συστήσουν οργανισμούς οι οποίοι να εγγυώνται στους μισθωτούς την καταβολή μέρους τουλάχιστον των απαιτήσεων τους από μισθούς που δεν τους καταβλήθηκαν λόγω της αφερεγγυότητας του εργοδότη τους.
The Directive requires the Member States to set up institutions to guarantee to workers the payment of at least part of the remuneration that they have not received because of their employ er's insolvency.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ­JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­198/98 το άρθρο 5, στοιχείο β', είναι ότι οι εργοδότες πρέπει να συνεισφέρουν στη χρηματοδότη­ση των οργανισμών αυτών, εκτός αν αυτή διασφαλίζεται στο σύνολο της από τις δη­μόσιες αρχές.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-198/98 by Article 5(b) is that employers must contribute to the financing of those institutions, unless it is fully covered by the public authorities.
Η υποχρέωση πληρωμής που υπέχουν οι οργανισμοί εγγυήσεως υφίσταται ανεξαρτήτως της εκπληρώσεως της υπο­χρεώσεως των εργοδοτών να συνεισφέρουν στη χρηματοδότηση των οργανισμών αυτών.
The guarantee institutions' obligation to pay exists regardless of fulfil ment of the employers' obligation to con tribute to the financing thereof.
την οποία μια εταιρία συσταθείσα εντός άλλου κράτους μέλους, η οποία απασχολεί προσωπικό εντός του Ηνωμένου Βασιλείου όπου αναπτύσσει δράση και έχει μόνιμη εγκατάσταση, καθίσταται αφερέγγυα κατά τη νομοθεσία του πρώτου κράτους μέλους ή άλλου κράτους μέλους, αλλά όχι κατά το αγγλικό δίκαιο, με αποτέλεσμα ότι ο Secretary of State δεν υποχρεούται να καταβάλει τις ανεξόφλητες απαιτήσεις των απασχολου­μένων στο Ηνωμένο Βασίλειο μισθωτών, οι οποίοι θίγονται από την αφερεγγυότητα.
company incorporated in another Member State, with employees in the United Kingdom in a permanent establishment operated by it, becomes insolvent under the legislation of the first Member State or of another Member State but not under English law, with the result that the Secretary of State is not obliged to pay the outstanding claims of employees working in the United Kingdom who have been affected by the insolvency.
Για να έχει εφαρμογή η οδηγία 80/987, πρέπει ο εργοδότης που απασχολούσε τους θιγομένους μισθωτούς να βρίσκεται σε κα­τάσταση αφερεγγυότητας.
For Directive 80/987 to be applicable, the employer who employed the workers affected must be in a state of insolvency.
Η οδηγία δεν ορί­ζει την έννοια των όρων μισθωτός και εργο­δότης και, επομένως, απόκειται στα διάφορα εθνικά δίκαια να διευκρινίσουν τις έννοιες αυτές.
The Directive does not define the terms worker and employer, so that the meaning thereof is a matter for the various national laws.
Κατά τη γνώμη μου, το γεγονός αυτό δεν μπορεί να εμποδίσει την αναγνώριση απαιτή­σεων από μη καταβληθείσες αποδοχές των εργαζομένων που απασχολήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο σε υποκατάστημα εται­ρίας εγκατεστημένης εντός άλλου κράτους μέλους, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που διατύπωσε το Δικαστήριο προκειμένου να θεωρηθεί ότι ο εργοδότης τελεί σε κατάσταση αφερεγγυότητας.
In my opinion, that situation cannot prevent the claims in respect of unpaid wages of workers employed in the United Kingdom by a branch of a company established in another Member State from being upheld if the conditions laid down by the Court for an employer to be regarded as insolvent are met.
Οι προϋποθέ­σεις αυτές είναι οι εξής: το εθνικό δίκαιο να προβλέπει διαδικασία συλλογικής ικανο­ποιήσεως των πιστωτών να επιτρέπεται, στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, να λαμβά­νονται υπόψη OL απαιτήσεις των μισθωτών που απορρέουν από συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας· να έχει ζητηθεί η κίνηση της δια­δικασίας και η αρμόδια αρχή να έχει αποφασίσει την κίνηση της διαδικασίας ή να έχει διαπιστώσει ότι η επιχείρηση ή η εγκα­τάσταση του εργοδότη έκλεισε οριστικά και ότι τα διαθέσιμα στοιχεία του ενεργητικού είναι ανεπαρκή 8.
Those requirements are: that the laws, regulations and administra tive provisions of the Member State con cerned must provide for insolvency pro ceedings; that employees' claims resulting from contracts of employment or employ ment relationships may be taken into consideration in such proceedings; that a request has been made for such proceedings to be opened; and that the competent authority has either decided to commence proceedings or established that the employ er's undertaking or business has been definitively closed down and that the available assets are insufficient to warrant the opening of proceedings. 8
Αντιθέτως, το άρθρο 2 διευκρινίζει ότι ένας εργοδότης θεωρείται ότι ευρίσκεται σε κατάσταση αφερεγγυότητος: i) αν έχει ζητηθεί η έναρξη διαδικασίας, προβλεπο­μένης από το εθνικό δίκαιο, αφορώσας την περιουσία του εργοδότη, με σκοπό τη συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών του και ii) αν η αρμόδια αρχή είτε αποφάσισε την έναρξη διαδικασίας είτε διαπίστωσε ότι η επιχείρηση ή εγκατάσταση του εργοδότη έκλεισε οριστικά και ότι η ανεπάρκεια των διαθεσίμων στοιχείων του ενεργητικού δεν δικαιολογεί την έναρξη της διαδικασίας.
On the other hand, it is made clear in Article 2 that an employer is to be deemed to be in a state of insolvency (i) where a request has been made for the opening of proceedings involving the employer's assets, as provided for under the laws of the Member State concerned, to satisfy collectively the claims of creditors and (ii) where the competent authority has either decided to open proceedings or has established that the employer's undertaking or business has been definitively closed down and that the available assets are insufficient to warrant the opening of proceedings.
Το Industrial Tribunal, το οποίο υπέβαλε το προδικαστικό ερώτημα, εκθέτει στη διά­ταξη περί παραπομπής ότι το εθνικό δίκαιο δεν προβλέπει ρητώς την περίπτωση κατά
The Industrial Tribunal which has requested the preliminary ruling states in its order that its national law does not expressly provide for the case in which a
Ι­8914
I - 8914
Θεωρώ ότι δεν υπάρχει κάποιος παράγοντας ο οποίος να εμποδίζει, για την εφαρμογή της οδηγίας 80/987, την υποβολή αιτήσεως εντός κράτους μέλους για την κίνηση διαδικασίας συλλογικής ικανοποιήσεως των πιστωτών κατά του υποκαταστήματος εταιρίας εδρεύ­ουσας σε άλλο κράτος μέλος, η οποία έχει παύσει την τρέχουσα εξόφληση των υπο­χρεώσεων της, ούτε κάποιος παράγοντας ο οποίος να εμποδίζει την αρμόδια αρχή του πρώτου κράτους μέλους να διαπιστώσει το οριστικό κλείσιμο του υποκαταστήματος και την ανεπάρκεια των διαθεσίμων στοιχείων του ενεργητικού.
I see nothing to prevent, for the purpose of applying Directive 80/987, an application being made in a Member State for the opening of insolvency proceedings for the benefit of creditors against the branch of a company whose registered office is in another Member State and which ceases discharging its day-to-day financial obligations, or to prevent the competent authority in the first Member State from establishing that the branch has definitively been closed down and has insufficient assets available.
Πρώτον, η οδηγία 80/987 δεν προβλέπει την προϋπόθεση ότι η κηρυχθείσα αφε­ρέγγυα εντός κράτους μέλους εταιρία πρέπει να έχει κηρυχθεί αφερέγγυα και εντός άλλου κράτους μέλους, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους αυτού.
10 requirement that a company which has been declared insolvent in a Member State must also be declared insolvent in another Member State under the latter's law does not appear in Directive 80/987.
Δεύτερον, μολονότι δεν ζητήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειου η κίνηση διαδικασίας συλλογικής ικανοποιήσεως των πιστωτών ως προς την Bell και ουδέποτε αποφασίστηκε η κίνηση της διαδικασίας αυτής, γεγονός παραμένει ότι το High Court του κράτους αυτού αναγνώρισε τον διορισμό εκκαθαριστή στον οποίο προέβη το High Court της Ιρλανδίας και διόρισε ειδικούς συνδιαχειριστές για να βοηθήσουν στην εκκαθάριση της εταιρίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Second, although no request was made in the United Kingdom for Bell to be the subject of proceedings for the satisfaction of creditors' claims and it was never decided to initiate such proceedings, the fact is that the High Court in England recognised the appointment of the liquidator made by the Irish court and appointed joint special managers to assist in winding up the company in the United Kingdom.
Νομίζω ότι το εν λόγω δικαστήριο δεν θα προέβαινε στις ενέργειες αυτές αν δεν θεωρούσε ότι η Bell είχε παύσει την εμπορική της δραστηριότητα στις εμπορικές εγκατασ­τάσεις τις οποίες διέθετε εντός του κράτους αυτού.
I believe that the High Court would not have followed that course if it had not considered that Bell had ceased business at its trading addresses in the United Kingdom.
Τρίτον, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο oť, της οδηγίας 89/666, η αίτηση για την κίνηση διαδικασίας συλλογικής ικανοποιήσεως των πιστωτών ως προς την Bell στην Ιρλανδία και η διάταξη περί θέσεως της υπό εκκαθάριση έπρεπε να δημοσιευθούν στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Third, pursuant to Article 2(l)(f) of Directive 89/666, the commencement of insolvency proceedings in respect of Bell in Ireland and the order that it be wound up had to be disclosed in the United Kingdom.
Τέλος, μολονότι η οδηγία 80/987 δεν θίγει τον ορισμό της εννοίας του «εργοδότη» κατά το εθνικό δίκαιο, θεωρώ προφανές ότι δεν επιβάλλει να έχει οπωσδήποτε κινηθεί η διαδικασία συλλογικής ικανοποιήσεως των πιστωτών κατά επιχειρήσεως στο σύνολό της, είτε αυτή έχει εταιρική μορφή είτε όχι, δεδομένου ότι το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας αυτής ορίζει ότι «η αρμόδια αρχή (...) διεπίστωσε ότι η επιχείρηση ή η εγκατά­σταση 9 του εργοδότη έκλεισε οριστικά».
Finally, although Directive 80/987 does not affect the definition of 'employer' under national law, it seems to me to be clear that insolvency proceedings are not necessarily required to be commenced against an undertaking, whether or not it is in the form of a company, in its entirety since Article 2(l)(b) states that 'the authority which is competent ... has ... established that the employer's undertaking or busi ness9has been definitively closed down'.
10 — Το Δικαστήριο έκρινε τα εξής: «Η θέση σε ισχύ της συμβάσεως περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας που υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις 23 Νοεμβρίου 1995 (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδυ, των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων), της οποίας το άρθρο 3, παράγραφος 1, ανάγει σε κύριο κριτήριο αρμοδιότητας "το κέντρο των κυρίων συμφερόντων του οφειλέτη", θα ενισχύσει τη γενική αυτή τάση».
10 — The Court stated: 'That general tendency should be reinforced by the entry into force of the Convention on Insolvency Proceedings signed at Brussels on 23 November 1995 (not yet published in the Official Journal of the European Communities), Article 3(1) of which uses as the main criterion for jurisdiction "the centre of a debtor's main interests".
Το κείμενο της εν λόγω συμβάσεως, η οποία έχει υπογραφει από όλα τα κράτη μέλη πλην του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά δεν έχει κυρωθεί, δημοσιεύθηκε από την American Society of International Law, στο international Law Materials, Washington 1996, τόμος XXXV, σ. 1223.
The text of the convention, which has been signed by all the Member States with the exception of the United Kingdom, but not ratified, has been published by the American Society of International Law, International Legal Materials, Washington 1996, Volume XXXV, p. 1223.'
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ­JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­198/98 τις δυνατότητες που παρέχονται σήμερα σε μια εταιρία που επιθυμεί να ασκήσει το δικαίωμα εγκατάστασης σε άλλο κράτος μέλος.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-198/98 creation of a subsidiary, is one of the possibilities currently open to companies in the exercise of their right of establish ment in another Member State.
εισφορές κοινωνικής ασφαλίσεως.
and in which they paid social security contributions.
Αντιθέ­τως, τα λοιπά μέρη που κατέθεσαν παρα­τηρήσεις φρονούν ότι η επιχείρηση που συνεστήθη εντός ενός κράτους μέλους, στο οποίο εδρεύει, μπορεί επίσης να είναι εγκα­τεστημένη σε άλλο κράτος μέλος και ότι το μόνο που χρειάζεται προς τούτο είναι να έχει υποκατάστημα στο κράτος αυτό ή, όπως εξέθεσαν οι ενάγοντες της κύριας δίκης, να αναπτύσσει «μόνιμη εμπορική δραστηριό­τητα».
The other parties consider, on the other hand, that a company which was incorporated in a Member State, where it has its registered office, may also be established in another Member State, all that is needed for that purpose being the fact of having a branch there or, as the applicants in the main proceedings say, a 'permanent commercial presence'.
Για τους προεκτεθέντες λόγους, φρονώ ότι, αντιθέτως προς την κατάσταση στην υπόθεση Mosbæk, στην οποία η παρουσία της βρετανικής εταιρίας στη Δανία περιορι­ζόταν σε ένα μισθωμένο γραφείο και σε έναν υπάλληλο, ένα υποκατάστημα το οποίο ιδρύ­εται εντός κράτους μέλους από εταιρία συσταθείσα και εδρεύουσα εντός άλλου κράτους μέλους μπορεί να θεωρηθεί αφε­ρέγγυος εργοδότης από πλευράς της οδη­γίας, στο μέτρο κατά το οποίο, στο πρώτο κράτος μέλος, έχει υποβληθεί αίτηση για την κίνηση διαδικασίας κηρύξεως της αφερεγ­γυότητας και κατά το οποίο η αρμόδια αρχή έχει διαπιστώσει το οριστικό κλείσιμό του και την ανεπάρκεια των διαθεσίμων στοιχείων του ενεργητικού.
For the reasons given above, I consider that, in contrast to the position in Mosbæk, where the presence of the United Kingdom company in Denmark was no more than a rented office and one employee, a branch opened in a Member State by a company incorporated and having its registered office in another Member State may be regarded as an insolvent employer for the purposes of the Directive provided that, in the first State, application has been made for the commencement of proceedings leading to a declaration of insolvency and the competent authority has established that it has been definitively closed down and that the available assets are insufficient. cient.
Συντάσσομαι με τη δεύτερη άποψη.
I concur with that second contention.
Το άρθρο 52 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 43 ΕΚ) θεωρεί την ίδρυση πρακτορείων, υποκαταστημάτων ή θυγατρικών εταιριών εντός κράτους μέλους από κοινοτικούς υπηκόους εγκατεστημένους στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους ως ουσιώδες μέρος του δικαιώματος εγκατα­στάσεως.
Article 52 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 43 EC) contemplates the setting up of agencies, branches or subsidiaries in a Member State by Community nationals established in another Member State as an essential feature of the right of establishment.
Κατά συνέπεια, από πλευράς της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου, είναι εγκατεστημένη εντός ενός κράτους μέλους τόσο μια εταιρία που έχει συσταθεί στο κρά­τος αυτό, όσο και εταιρία η οποία, ενώ έχει συσταθεί σε άλλο κράτος μέλος, ασκεί το δικαίωμά της εγκαταστάσεως στο πρώτο κράτος μέλος ιδρύοντας υποκατάστημα στο κράτος αυτό.
Consequently, for the purposes of applying Community law, a company which has been incorporated in a Member State is just as established in it as a company which, having been incorporated in another Member State, exercises its right of establishment in the first State by opening a branch there.
Β — Επί της σπουδαιότητας, για τον προσ­διορισμό τον αρμοδίου οργανισμού εγγυ­ήσεως των μισθών, του γεγονότος ότι ο εργοδότης συνεισέφερε στη χρηματοδότηση του
B. The importance, when identifying the competent guarantee institution, of the fact that the employer contributed to its financing cing
Επιπλέον, όπως εκτίθεται στην τρίτη αιτιο­λογική σκέψη του προοιμίου της οδηγίας 89/666, σχετικά με τη δημοσιότητα των υπο­καταστημάτων που έχουν συσταθεί σε ένα κράτος μέλος από ορισμένες μορφές εται­ριών που διέπονται από το δίκαιο άλλου κράτους, η δημιουργία υποκαταστήματος, όπως και η ίδρυση θυγατρικής, είναι μία από
Moreover, as stated in the third recital in the preamble to Directive 89/666, concern ing disclosure requirements to be met for branches set up by certain kinds of company subject to the law of another Member State, the opening of a branch, like the
Στην υπόθεση Mosbæk, το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5, στοιχείο β', της οδηγίας, το σύστημα εγγυή­σεως χρηματοδοτείται από τους εργοδότες, εκτός αν η χρηματοδότηση του εξασφαλίζε­ται στο σύνολο της από τις δημόσιες αρχές, και ότι, ελλείψει αντίθετης μνείας στην οοη­
In Mosbœk, the Court also ruled that under Article 5(b) of the Directive the guarantee system is to be financed by employers, unless it is fully covered by the public authorities, and that it accords with the scheme of the directive, in the absence of any contrary indication therein, for the
EVERSON και BARRASS γία, συνάδει με την οικονομία της το να είναι αρμόδιος για την ικανοποίηση των ανεξό­φλητων απαιτήσεων των μισθωτών ο οργα­νισμός εγγυήσεως που εισέπραξε ή τουλά­χιστον έπρεπε να εισπράξει τις εισφορές του αφερέγγυου εργοδότη11.
EVERSON AND BARRASS guarantee institution responsible for employees' outstanding claims to be the one which levied, or at all events should have levied, the insolvent employer's con tributions.
δεν μπορεί να θεωρηθεί αρμόδιος οργανι­σμός εγγυήσεως ο οργανισμός του κράτους μέλους εντός του οποίου καταβλήθηκαν εισφορές, δεδομένου ότι η οδηγία 80/987 επι­τρέπει στα κράτη μέλη να χρηματοδοτούν τους οργανισμούς εγγυήσεως εξ ολοκλήρου από δημόσιους πόρους.
11 be said that the competent institution is the one in the State in which contributions have been paid since Directive 80/987 allows the Member States to finance guar antee institutions entirely out of public funds.
Στην υπό κρίση υπόθεση, αντιθέτως, η επι­χείρηση που κατέστη αφερέγγυα όχι μόνον είχε υποκατάστημα στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά, όπως και οι μισθωτοί της, μετείχε επίσης με τις εισφορές που κατέβαλλε στη χρηματοδότηση του συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους μέλους αυτού.
That did not happen in the case of the Danish guarantee institution because, although the worker lived and had worked in Denmark, the employer was neither established nor registered there as a company or for any other purpose with the tax12 or customs administration, nor did it deduct from the salary it paid her any tax or social security contribution for retirement or other contingencies under Danish law.
Αυτή αποτελεί πράγματι μια επιλογή που διαθέτουν τα κράτη μέλη όταν ρυθμίζουν τη χρηματοδότηση των οργανισμών τους εγγυή­σεως.
That is in fact an option open to the Member States in deciding how to finance their guarantee institutions.
Εντούτοις, η αντίρρηση του Ηνωμένου Βασιλείου μπορεί να αντικρουσθεί ευχερώς, δεδομένου ότι, όπως εξέθεσα ανωτέρω, βάσει του άρθρου 5, στοιχείο γ', της οδηγίας, η υποχρέωση του οργανισμού εγγυήσεως προς καταβολή υφίσταται ακόμη και οσάκις ο εργοδότης που ήταν υποχρεωμένος να συνεισφέρει παρέλειψε να το πράξει.
However, the United Kingdom's objection can be easily rebutted since, as I stated earlier, under Article 5(c) of the Directive, the guarantee institution's obligation to pay exists even where the employer who was required to contribute failed to do so.
Στε­ρούνται τις εισφορές του εργοδότη τόσο ο οργανισμός που χρηματοδοτείται αποκλει­στικώς από δημόσιους πόρους όσο και ο οργανισμός ο οποίος, μολονότι χρηματοδο­τείται εν μέρει από τις επιχειρήσεις, δεν έχει εισπράξει τις εισφορές που έπρεπε να του έχει καταβάλει ο καταστάς αφερέγγυος εργοδότης.
The lack of contributions by an employer will be felt just as much by an institution financed entirely by the public authorities as by one which, financed in part by employers, failed to receive the contributions that should have been paid by an employer who has been declared insolvent. And yet both have an obligation to pay outstanding claims of workers in respect of remuneration. tion.
Παρά ταύτα, αμφότεροι υπο­χρεούνται να καταβάλουν τις ανεξόφλητες απαιτήσεις των εργαζομένων από μισθούς.
In the present case, in contrast, the under taking which became insolvent not only had a branch in the United Kingdom but also participated, through its contributions, as did its employees, in the financing of the social security system of that Member State.
Δεν συμφωνώ με τον ισχυρισμό της Κυβερνήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου ότι
I do not agree with the United Kingdom Government's assertion that it cannot
11 — Απόφαση Mosbæk, προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 6, σκέψη 24.
11 — Mosbæk, cited in footnote 6 above, paragraph 24.
12 — O δανικός οργανισμός εγγυήσεως χρηματοδοτούνταν απευθείας από το κράτος.
12 — The Danish guarantee institution was financed directly by the State.
Εντούτοις, δεδομένου οτι η χρηματοδότηση ανερχόταν στο ένα τοις χιλίοις της βάσεως επιβολής του ΦΠΑ, μπορεíνα θεωρηθεί ότι οι εργοδότες συνεισέφεραν, έστω και εμμέσως.
However, since the financing was calculated on a basis of one per mil of the taxable amount for VAT purposes, it can be said that employers subject to that tax made a contribution, albeit indirect.
Επομένως, πρέπει να καταλήξω ότι την ευθύνη για την καταβολή των ανεξόφλητων απαιτήσεων από μισθούς των εργαζομένων που θίγονται από την αφερεγγυότητα του εργοδότη τους υπέχει ο οργανισμός εγγυ­
I must therefore conclude that the responsibility for paying the outstanding claims of workers affected by their employ er's insolvency will attach to the guarantee institution which levied, or at least should
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ­JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­198/98 ήσεως ο οποίος εισέπραξε ή, τουλάχιστον, έπρεπε να έχει εισπράξει τις εισφορές του αφερέγγυου εργοδότη.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-198/98 have levied, the insolvent employer's con tributions.
Γ — Επί της μη προβλέψεως, στην οδηγία 80/987, ενός συστήματος αντισταθμίσεως μεταξύ των οργανισμών εγγυήσεως των κρατών μελών
C. The lack of any arrangements in Directive 80/987 for setting off payments between the guarantee institutions of the Member States
Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την ερμη­νεία αυτή.
I cannot accept that interpretation.
Κατά τη γνώμη μου, το Δικαστή­ριο εννοούσε ότι ένας εργαζόμενος πρέπει να είναι σε θέση να απευθυνθεί σε έναν και μόνο οργανισμό εγγυήσεως για την ικανοποίηση των ανεξόφλητων απαιτήσεων του, ακόμη και αν έχει εργαστεί σε πλείονα κράτη μέλη κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας, ούτως ώστε, προκειμένου να αναγνωρισθούν οι απαιτήσεις του εντός ενός κράτους μέλους, να μη χρειάζεται να συνυπολογισθούν OL περίοδοι κατά τις οποίες εργάστηκε σε άλλα κράτη μέλη.
In my opinion, what the Court meant to say was that a worker must be able to approach just one guarantee institution for satisfaction of his outstanding claims, even if he has worked in several Member States in the course of his working life, so as to avoid a situation where, to have his claims upheld in one Member State, he would have to have the periods for which he worked in other Member States taken into account.
Για τον λόγο αυτόν, το Δικαστήριο αναφέρθηκε στην έλλειψη συστήματος αντισταθμίσεως μεταξύ των οργανισμών εγγυήσεως των κρατών μελών13.
That is why it referred in its reasoning to the lack of a system of set-off between the guarantee institutions of the Member States. 13
Στην υπόθεση Mosbæk, το Δικαστήριο εξέτασε επίσης το γεγονός ότι η οδηγία 80/987 δεν προέβλεψε σύστημα αντισταθμίσεως ή αποδόσεως των καταβληθέντων μεταξύ των οργανισμών εγγυήσεως των διαφόρων κρατών μελών.
In Mosbæk, the Court also took note of the fact that the Directive does not provide for a system of set-off or reimbursement of payments between the guarantee institutions of the various Member States.