natgillin/translations-raw huggingface dataset:
60 Υπό τις συνθήκες αυτές το Πρωτοδικείο κρίνει ότι ήταν προδήλως δυσανάλογο να επιβληθεί στην προσφεύγουσα η πει­θαρχική ποινή της τοποθετήσεως σε
60 The Court finds that, in those circum­stances, it was manifestly dispropor­tionate to impose on her the penalty of relegation by several steps. That is a
— έλλειψη αιτιολογίας της αναιρεσιβαλλο­μένης αποφάσεως και μη προσήκουσα ερμηνεία των άρθρων 86 και 87 του ΚΥΚ,
Article 21 of the Staff Regulations applicable to officials and other ser vants of the European Communities ('the Staff Regulations'); serious measure which is rarely imposed on officials and which, in order to be proportionate, must correspond to facts much more serious than those of the present case.
61 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι ο επι­κουρικός αυτός λόγος ακυρώσεως είναι βάσιμος.»
61 It follows from the foregoing that this alternative plea is well founded.'
— εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας και μη προσήκουσα ερμηνεία των άρθρων 12 και 21 του ΚΥΚ.
— defects of reasoning in the contested judgment and misinterpretation of Article 86 and Article 87 of the Staff Regulations;
Κατόπιν αυτών το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση περί επιβολής της πειθαρχικής ποινής και καταδίκασε την ΟΚΕ στα δικα­στικά έξοδα.
The Court of First Instance therefore annulled the decision imposing a penalty and ordered the Economic and Social Committee to pay the costs of the proceedings. ings.
Επί του πρώτον λόγου αναιρέσεως
The first plea
Η ΟΚΕ υπέβαλε στις 17 Απριλίου 1998 αίτηση αναιρέσεως κατά της ανωτέρω αποφάσεως του Πρωτοδικείου, με την οποία ζητεί από το Δικαστήριο να εξαφανίσει την απόφαση του Πρωτοδικείου, να αποφανθεί οριστικά επί της διαφοράς, δεχόμενο τα αι­τήματα που υπέβαλε πρωτοδίκως η ΟΚΕ σχετικά με την απόρριψη της προσφυγής της Ε, να αποφανθεί ότι καθένας από τους δια­δίκους θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα και να αναφέρει στην απόφαση του την Ε με το πλήρες όνομά της.
On 17 April 1998, the Economic and Social Committee lodged an appeal against that judgment, in which it requests the Court of Justice to set aside the judgment of the Court of First Instance, definitively to determine the dispute by upholding the ESC's contention at first instance that E's application should be dismissed, to order the parties to bear their own costs and to give E's full name in its judgment.
Η εν λόγω αίτηση στηρίζεται σε τρεις λόγους αναιρέσεως, τους οποίους η ίδια η ΟΚΕ συνοψίζει ως εξής:
I shall start by examining the first plea, by which the Economic and Social Committee criticises the Court of First Instance for finding, at paragraph 59 of its judgment, that the infringement of Article 12 and Article 21 of the Staff Regulations 'lies solely in the applicant's extreme and aggressive choice of words and [that she, therefore, demonstrated] unseemly con duct', whereas the Economic and Social Committee had found the infringement to consist of a lack of deference.
Κατά την ΟΚΕ, πρόκειται για νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών, τον οποίο
In the submission of the ESC, that finding constitutes an assessment of the
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MISCHO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­150/98 Ρ μπορεί να ελέγξει το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αναιρέσεως.
OPINION OF MR MISCHO — CASE C­150/98 Ρ legal nature of the facts and must be subject to review by the Court of Justice ruling on appeal.
Αυτό που έχει σημασία στην περίπτωση της Ε είναι το γεγονός ότι επέ­δειξε ορισμένη συμπεριφορά, πράγμα που δεν αμφισβήτησε καθόλου το Πρωτοδικείο, όσον αφορά τις σχέσεις της με τον προϊστά­μενο της, ανεξάρτητα από το αν η συμπε­ριφορά αυτή χαρακτηριστεί ως έλλειψη σεβασμού, έλλειψη ευγένειας ή απρέπεια.
What is significant in E's case is the fact that, in her relations with her immediate superior, she engaged in a cer­tain form of conduct, whose occurrence the Court of First Instance never questioned, whether that conduct is classified as a lack of deference, a lack of courtesy or unseemly conduct.
Στο σημείο αυτό συμφωνώ με την ΟΚΕ. Κατά τα λοιπά όμως, δεν μπορώ να συμφω­νήσω με τις αμφισβητήσεις που διατυπώνει, αφού από την ίδια σκέψη 59 προκύπτει ότι το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η Ε χρησιμοποίησε «τόνο και εκφράσεις που δεν συμβιβάζονται με τις υποχρεώσεις αξιοπρέπειας του λει­τουργήματος και σεβασμού προς τις αρχές του θεσμικού οργάνου».
I am able to agree with it on this point, but cannot otherwise accept its ground of challenge since it appears that the Court of First Instance, also in paragraph 59, found that E used 'a tone and expressions which cannot be reconciled with the obligations relating to the dignity of the post and respect for the authorities of the institu­tion'.
Ούτε άλλωστε μπορώ να συμφωνήσω με τον ισχυρισμό της ΟΚΕ ότι ο τόνος και οι εκφράσεις που χρησιμοποίησε η Ε στο επί­μαχο σημείωμα και το όλο πλαίσιο της συνε­χούς χειροτερεύσεως των σχέσεων της με τους προϊσταμένους της δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν απλώς ως έλλειψη ευπρέ­πειας.
Nor can I share the view expressed by the Economic and Social Committee that the tone and expressions which E employed in the memorandum for which she is criticised and the context of the radical deterioration in relations between E and her superiors are irreconcilable with a classification as unseemly conduct.
Μπορεί άλλωστε να υποστηριχθεί σο­βαρά ότι πρόκειται για εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό το ότι η συμπεριφορά της Ε χαρακτηρίστηκε ως «απρεπής» αντί ως «έλλειψη σεβασμού», όταν από το λεξικό γαλλικής γλώσσας Le Petit Robert προκύπτει ότι οι λέξεις που χρησιμοποιούνται στα γαλ­λικά για τους όρους αυτούς έχουν ένα κοινό συνώνυμο, τη λέξη «ευγένεια»;
Can one, moreover, seriously maintain that classifying E's conduct as unseemly rather than lacking in deference was an erroneous assessment of the legal nature of the facts, when consultation of the Le Petit Robert dictionary reveals that 'bienséance' ('seemly conduct') and 'respect' ('defer­ence') have a common synonym, 'politesse' ('courtesy')?
Το πλαίσιο αυτό δεν είναι βέβαια αδιάφορο, και μάλιστα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την επιλογή της κυρώσεως, αλλά δεν έχει σημασία για τον χαρακτηρισμό της παραβάσεως.
That context, admittedly, is not a matter of indifference, and must even be taken into account when it comes to choosing the disciplinary measure, but it is not relevant in terms of classifying the infringement.
Οι λέξεις που χρησιμοποιήθη­καν ήταν απαράδεκτες ούτως ή άλλως, ανε­ξάρτητα από το αν η συμπεριφορά της Ε έναντι των προϊσταμένων της ήταν ήδη κακή πριν από την αποστολή του εν λόγω υπο­μνήματος.
The words and expressions used were unacceptable in themselves, regardless of whether E's behaviour in relation to her superiors was already sus­ceptible to criticism before she sent the memorandum in question.
Θα μπορούσα να καταλάβω την εμμονή της ΟΚΕ, αν ο ΚΥΚ προέβλεπε συγκεκρι­μένη κύρωση για την έλλειψη σεβασμού ή τουλάχιστον παρείχε ενδείξεις ως προς τον τρόπο εκτιμήσεως της συμπεριφοράς που μπορεί να θεωρηθεί ότι ενέχει έλλειψη σεβασμού και, επομένως, ως προς τις σχετι­κές κυρώσεις.
I could understand the ESC's insistence on this point if the Staff Regulations attached a specific penalty to lack of deference or, at least, furnished guidelines for assessing, and therefore penalising, conduct which indicates a lack of defer­ence.
Τούτο όμως δεν συμβαίνει, αφού, όπως θα εκθέσω κατωτέρω και όπω,ς ομολογεί
That is not, however, so, since, as will be seen below and as, moreover, the Economic and Social Committee acknowl­edges, the Staff Regulations do not associ­
Θεωρώ συνεπώς ότι ο πρώτος λόγος αναιρέσεως που προβάλλει η ΟΚΕ δεν μπο­ρεί να γίνει δεκτός.
I am therefore of the view that the ESC's first plea cannot be upheld.
Κατά την ΟΚΕ, η εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας επί της επιβολής κατασταλτικού μέτρου προϋποθέτει ότι το επιλεγέν μέτρο είναι απολύτως αναγκαίο, δηλαδή ότι υφίσταται ισόρροπη σχέση μεταξύ της κυρώσεως και της βαρύτητας της παραβάσεως.
It argues that applying the principle of proportion ality in the exercise of disciplinary action requires the penalty chosen to be strictly necessary, in the sense that there must be a close correlation between the penalty and the gravity of the infringement.
Κατά συνέπεια, η διοίκηση που καλείται να επι­βάλει πειθαρχική κύρωση θα πρέπει, κατά την ΟΚΕ, να επιλέξει τη λιγότερο επαχθή και αυτήν που έχει την αμεσότερη σχέση με την τελεσθείσα παράβαση.
The admin istration responsible for imposing a disciplinary measure must, therefore, choose that measure which is least restrictive and which corresponds most closely to the infringement committed.
Κατά την ΟΚΕ, η εκτίμηση του Πρωτο­δικείου ότι η κύρωση που επέβαλε η ΟΚΕ στην Ε ήταν δυσανάλογη είναι εσφαλμένη και οφείλεται, πρώτον, στο γεγονός ότι το Πρωτοδικείο χαρακτήρισε τη συμπεριφορά της Ε ως «απρεπή» και, δεύτερον, στη μη παράθεση των λόγων για τους οποίους δεν χρειαζόταν να ληφθεί υπόψη το όλο πλαίσιο.
According to the ESC, the Court of First Instance's finding that the disciplinary measure imposed on E by the Economic and Social Committee was disproportionate is erroneous and stems from, on the one hand, the fact that the Court of First Instance classified E's conduct as 'unseemly' and, on the other, from the lack of reasons given as regards the grounds on which it was necessary to take into con sideration all the circumstances of the case.
Νομίζω ότι ενδείκνυται η συνεξέταση των δύο άλλων λόγων αναιρέσεως και οι οποίοι είναι, κατά τη γνώμη μου, άρρηκτα συνδεδεμένοι μεταξύ τους.
It seems to me appropriate to address the two other pleas in law on which the Economic and Social Committee relies together, since they are, in my view, linked in all respects.
Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως που προβάλλει η ΟΚΕ στηρίζε­ται στον ισχυρισμό περί ελλείψεως αιτιολο­γίας της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και μη προσήκουσας ερμηνείας των άρθρων 86 και 87 του ΚΥΚ.
The ESC's second complaint alleges that the judgment gives an inadequate statement of reasons and misinterprets Article 86 and Article 87 of the Staff Regulations.
Η ΟΚΕ θεωρεί ότι το Πρωτοδικείο έλαβε υπόψη μόνο το συγκεκριμένο γεγονός που καταλογιζόταν στην Ε, χωρίς να αιτιολογήσει το γεγονός ότι δεν έλαβε υπόψη του το όλο πλαίσιο, που περιελάμβανε τα επιβαρυντικά στοιχεία που παρετίθεντο στην απόφαση της ΑΔΑ· το Πρωτοδικείο, επομένως, δεν έλαβε υπόψη του, κατά την ΟΚΕ, ότι, κατά τα άρθρα 86 έως 89 του ΚΥΚ, απαιτείται η κύρωση να συναρτάται προς τη σφαιρική εκτίμηση του συνόλου των συγκεκριμένων γεγονότων και των ιδιαίτερων περιστατικών της συγκεκρι­μένης περιπτώσεως.
The Economic and Social Committee complains that the Court of First Instance erred in taking into consideration only the specific conduct found against E, without stating its reasons for not taking account of all the circumstances of the case, including the aggravating circumstances set out in the appointing authority's decision, thus overlooking the fact that Articles 86 to 89 of the Staff Regulations require the disciplinary measure to be determined by a comprehensive appraisal of all the particular facts and circumstances peculiar to the case.
Εξάλλου, το Πρωτοδι­κείο, κατά τον προσδιορισμό της ενδεδειγ­μένης κυρώσεως, δεν μπορεί να υποκαθιστά την εκτίμηση του στην εκτίμηση της ΑΔΑ.
Nor, in so determining the appropriate penalty, was the Court of First Instance entitled, in the submission of the ESC, to substitute its judgment for that of the appointing authority. ity.
Επιπλέον, η προσβαλλόμενη απόφαση της ΟΚΕ περιέχει, κατά την ΟΚΕ, όλες τις αναγκαίες διευκρινίσεις για την αιτιολόγηση της επιλεγείσας κυρώσεως.
Furthermore, according to the ESC, its contested decision contained all the particulars necessary to justify the disciplinary measure chosen.
Το σύνολο των επιβαρυντικών περιστάσεων είχε κατ' ανάγκη ως συνέπεια τον υποβιβασμό της Ε κατά τρία βαθμολογικά κλιμάκια, δεδομένου μάλιστα ότι δεν είχε αποδειχθεί υπέρ αυτής καμία ελαφρυντική περίσταση.
The aggravating circumstances taken as a whole dictated the imposition of relegation by three steps, and all the more so because no mitigating circumstances could be established in E's favour.
Η ΟΚΕ τονίζει ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η μη παράθεση των λόγων για τους οποίους το Πρωτοδικείο αποφάσισε να μη λάβει υπόψη το όλο πλαίσιο των επι­βαρυντικών περιστάσεων είναι ιδιαίτερα σοβαρή, διότι η προσβαλλόμενη απόφαση της ΟΚΕ στηρίχθηκε ρητά στις επιβαρυντι­κές αυτές περιστάσεις, οι οποίες έχουν ιδιαί­τερη σημασία.
The Economic and Social Committee points out that, in the present case, the lack of reasons given as to why the Court of First Instance did not take the background of aggravating circumstances into account is all the more serious in that the contested decision of the Economic and Social Committee was based explicitly on those aggravating circumstances, and because they have particular significance.
Το αποτέλεσμα είναι η μη παράθεση αιτιολογιών και η μη προσήκουσα ερμηνεία των άρθρων 86 και 87 του ΚΥΚ.
This gives rise, in its submission, to defects of reasoning and misinterpretation of Article 86 and Article 87 of the Staff Regulations.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MISCHO —ΥΠΟΘΕΣΗ C­150/98 Ρ νομολογία αυτή έχει διατυπωθεί π.χ. στην υπόθεση 403/85, F. κατά Επιτροπής 2.
OPINION OF MR MISCHO — CASE C­150/98 Ρ review which it considers it should exercise over disciplinary measures, as expressed, in particular, in the judgment in Case 403/85 F ν Commission.2In that judgment the Court of Justice held: with an immediate economic impact on the party concerned.
Με την απόφαση αυτή το Δικαστήριο δέχθηκε τα εξής: μικές επιπτώσεις για την ενδιαφερόμενη.
None the less, in so far as it chose the least severe of the penalties with direct economic effect, the Economic and Social Committee did act in accor­dance with the principle of proportionality.
«18 Στην προαναφερθείσα απόφαση της 29ης Ιανουαρίου 1985, το Δικαστήριο υπενθύμισε ήδη την πάγια νομολογία του, κατά την οποία η επιλογή της κατάλληλης πειθαρχικής ποινής ανήκει στη δικαιοδοσία της ΑΔΑ, εφόσον απο­δεικνύονται οι πράξεις που καταλογί­ζονται εις βάρος του υπαλλήλου.
'18 In its judgment of 29 January 1985, the Court has already referred to its con­sistent decisions to the effect that, once the truth of the allegations against the official has been established, it is for the appointing authority to choose the appropriate penalty.
Το Δικαστήριο δεν είναι δυνατό να αντικα­ταστήσει την εκτίμηση της εν λόγω αρχής με τη δική του εκτίμηση, πλην περιπτώ­σεως προφανούς πλάνης ή καταχρήσεως εξουσίας.
The Court cannot substitute its own judgment for that of the appointing authority except in the case of a manifest error or misuse of powers.
Από την εξέταση δηλαδή των σκέψεων 58 έως 61 της αναιρε­σιβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το Πρωτοδικείο, αφού υπενθύμισε ότι ο έλεγχός του πρέπει να περιορίζεται στην εξέταση του ζητήματος κατά πόσον η κύρωση δεν είναι προδήλως δυσανάλογη σε σχέση με τα περιστατικά, εντάσσει τα περιστατικά στο πλαίσιο τους, δηλαδή στη διαδικασία βαθ­μολογήσεως, και κρίνει ότι συνιστούν μεν παράβαση των άρθρων 12 και 21 του ΚΥΚ, αλλ' όχι βαριά παράβαση των υποχρεώσεων που επιβάλλουν οι διατάξεις αυτές στους υπαλλήλους.
Examination of paragraphs 58 to 61 of the judgment reveals that the Court of First Instance, having pointed out that it must confine its review to analysing whether the disciplinary measure was manifestly disproportionate to the facts, placed those facts once again in context, that is, the framework of the staff report procedure, and found them on analysis to constitute an infringement of Article 12 and Article 21 of the Staff Regulations but not serious infringement of the obliga­tions which those provisions impose on officials.
Το Πρωτοδικείο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αυτή η έλλειψη βαρύτητας της παραβάσεως δεν παρείχε στην ΑΔΑ της ΟΚΕ την ευχέρεια να επιβάλει στην Ε την ποινή της τοποθετήσεως της σε πολύ χαμ­ηλότερο κλιμάκιο, διότι «πρόκειται για βαριά ποινή που σπανίως επιβάλλεται στους υπαλλήλους και που, για να μην είναι δυσα­νάλογη, πρέπει να αντιστοιχεί σε πραγματικά περιστατικά πολύ σοβαρότερα εκείνων της παρούσας υποθέσεως».
It concluded from this that, since those facts were not serious, the Economic and Social Committee appointing authority did not have authority to impose on E the penalty of relegation by several steps, 'a serious measure which is rarely imposed on officials and which, in order to be propor­tionate, must correspond to facts much more serious than those of the present case'.
Το Πρωτοδικείο επομένως αιτιολόγησε την ακύρωση της πει­θαρχικής ποινής, της οποίας τόνισε τη βαρύτητα, λόγω του ότι η ποινή αυτή ήταν τελείως δυσανάλογη προς τη βαρύτητα που θεώρησε ότι έχει η παράβαση.
The Court of First Instance therefore founded the annulment of the disciplinary measure, which it stressed was a serious measure, on the fact that it was highly disproportionate in relation to its finding as to the severity of the infringement.
26 Σχετικά, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι διατάξεις του ΚΥΚ που αφορούν τις πειθαρχικές ποινές (δηλαδή τα άρ­θρα 86 έως 89) δεν προβλέπουν σταθε­ρές σχέσεις μεταξύ των ποινών που αναφέρονται σ' αυτά και των διαφόρων ειδών παραβάσεων που διαπράττουν οι υπάλληλοι ούτε διευκρινίζουν σε τι βαθμό λαμβάνεται υπόψη η ύπαρξη επιβαρυντικών ή ελαφρυντικών περι­στάσεων κατά την επιλογή της ποινής.
26 In that regard, it must be stressed that the provisions of the Staff Regulations on disciplinary measures (Articles 86 to 89) do not specify any fixed relation­ship between the measures provided for and the various sorts of failure by officials to comply with their obliga­tions; nor do they state the extent to which the existence of aggravating or mitigating circumstances should affect the choice of penalty.
Επομένως, ο καθορισμός της επιβλητέας ποινής σε κάθε ατομική περίπτωση στηρίζεται σε μια σφαιρική εκτίμηση όλων των συγκεκριμένων πραγματικών
The determina­tion of the penalty to be imposed in each individual case is therefore based on a comprehensive appraisal of all the
OKE κατά E περιστατικών και των κατά περίπτωση περιστάσεων.» βρει καμία ελαφρυντική περίσταση, και, τέλος, να αποδείξει για ποιο λόγο η επιβλη­θείσα ποινή, της οποίας τη βαρύτητα ουδόλως αρνείται, συνάδει πλήρως προς τη σοβαρότητα των αιτιάσεων που μπορούν να διατυπωθούν κατά της Ε.
ESC V E particular facts and circumstances peculiar to the case.' detailed examination of all the factors which it held to be aggravating circumstances, having been unable to find any mitigating circumstances, and finally to show in what respect the measure imposed, which it did not at all deny was a serious measure, corresponded absolutely to the serious nature of the charges which could be levelled against E.
Το Πρωτοδικείο ακολουθεί παγίως τη νομολογία αυτή, στην οποία άλλωστε παρα­πέμπει με τη σκέψη 58 της αποφάσεως του.
The Court of First Instance has always sought to follow that caselaw, to which it refers, moreover, at paragraph 58 of its judgment.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση την εφάρμοσε ορθά;
Did it, in the present case, apply it correctly?
Οι λεπτομερείς αυτές εξηγήσεις επανα­λαμβάνονται πλήρως στην αίτηση αναιρέ­σεως.
These detailed explanations are rehearsed in full in the notice of appeal.
Το αν οι εξηγήσεις αυτές ανταποκρί­νονταν πλήρως στην αλήθεια έπρεπε βέβαια να εξακριβωθεί από το Πρωτοδικείο, αλλά οι εξηγήσεις αυτές οπωσδήποτε δεν μπορούσαν να αγνοηθούν.
Whether or not they accurately reflect the true situation is one thing, and was a matter for the Court of First Instance to verify; to disregard them is another.
Αυτό όμως φαίνεται ότι έπραξε το Πρωτοδικείο, διότι αιτιολογεί την ακύρωση της αποφάσεως της ΟΚΕ με βάση μόνο τη διαπίστωση ότι επιβλήθηκε βαριά ποινή για παράβαση που δεν ήταν, κατά το Πρωτοδικείο τουλάχιστον, ιδιαίτερα σοβαρή.
That is, none the less, what the Court of First Instance seems to have done, since it justifies its annulment of the measure solely by the finding that a serious measure was imposed in relation to an infringement which was, from its point of view at least, not in itself serious.
Για να το διαπιστώσουμε, πρέπει να παρατίθενται στις αιτιολογίες της αναιρεσι­βαλλομένης αποφάσεως οι λόγοι για τους οποίους το Πρωτοδικείο, το οποίο δεν μπορεί να αντικαθιστά, χωρίς αιτιολογία, την εκτίμηση της ΑΔΑ με τη δική του εκτίμηση, απορρίπτει ως αβάσιμη την αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως περί επιβολής της κυρώσεως σχετικά με το ότι η επιβλη­θείσα κύρωση ήταν ανάλογη προς την παράβαση.
In order to be able to determine whether it did indeed do so, the reasoning of the judgment must contain the grounds on which the Court of First Instance, which could not, without explanation, substitute its judgment for that of the appointing authority, rejected as unfounded the reasoning of the contested disciplinary decision as regards whether the penalty was appropriate to the infringement.
Στην αναιρεσιβαλλόμενη από­φαση πρέπει επίσης να εξηγείται για ποιο λόγο η δυσαναλογία της ποινής προς την παράβαση είναι τόσο πρόδηλη, ώστε πρέπει, παρά την εξουσία εκτιμήσεως της ΑΔΑ, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση της ΑΔΑ.
The judgment must also set out in what respect the inappropriate nature of the penalty to the infringement was so manifest that, despite the discretion allowed to the appointing authority, the Court was bound to set aside the contested decision.
Στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν απαντά κανένα ίχνος εξετάσεως του βασιμου των εκτιμήσεων της ΑΔΑ της ΟΚΕ ως προς την επιλογή της ποινής, καθόσον το Πρωτο­δικείο αρκείται να τονίσει ότι η παράβαση δεν ήταν ιδιαίτερα σοβαρή.
The judgment reveals no trace of any examination of the validity of the evaluations by the Economic and Social Commit tee appointing authority as regards the choice of penalty, the Court of First Instance confining itself to the observation that the infringement was not serious.
Κατά συνέπεια, η εξέταση του ζητήματος από το Πρωτοδικείο θα μπορούσε να θεωρηθεί εσφαλμένη.
The Court of First Instance may therefore be criticised for adopting a mistaken approach.
Η ΑΔΑ της ΟΚΕ, με την απόφαση της, φρόντισε να εξηγήσει λεπτομερέστατα για ποιο λόγο η παράβαση την οποία συνιστούσε το σημείωμα της Ε αποτελούσε βαριά παράβαση, να εξετάσει εξίσου λεπτομερώς όλα τα στοιχεία που είχε θεωρήσει ως επι­βαρυντικές περιστάσεις, καθόσον δεν είχε
The Economic and Social Committee appointing authority, in fact, took pains in its decision to explain in abundant detail in what respect the infringement arising from E's memorandum was in its view a serious infringement, to carry out an equally
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MISCHO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­150/98 Ρ γεγονός όμως είναι ότι η απόφαση του δεν περιέχει κανένα ίχνος τέτοιας εξετάσεως.
OPINION OF MR MISCHO — CASE C­150/98 Ρ however, that no trace of any such exam­ination can be found in its judgment.
χειρήματα που είχε χρησιμοποιήσει η ΟΚΕ, στηριζόμενη στην παρελθούσα συμπεριφορά της Ε, για να αιτιολογήσει τη βαρύτητα της ποινής που επέβαλε.
measure without, as the case­law I have cited invited it to do, refuting the ESC's arguments based on E's past conduct, in order to justify the serious nature of the measure imposed.
Η απόφαση του Πρωτοδικείου είναι βέβαια αιτιολογημένη, αλλά, αν ληφθούν υπόψη οι αρχές που έχουν τεθεί με τη νομο­λογία ως προς την άσκηση της πειθαρχικής εξουσίας και ως προς τον δικαστικό έλεγχο της, οι αιτιολογίες αυτές είναι προδήλως ακατάλληλες.
That judgment does, admittedly, give reasons, yet those reasons cannot but seem inadequate in the light of the principles expounded by the case­law on the exercise of disciplinary power and its review by the courts.
Δεν έχω καμία πρόθεση να λάβω εδώ θέση επί του ζητήματος αν η ποινή ήταν, στην προκειμένη περίπτωση, ανάλογη προς την παράβαση ούτε να συμφωνήσω πλήρως με την επιχειρηματολογία με την οποία η ΟΚΕ επιχειρεί να αποδείξει ότι η επιλεγείσα ποινή, δηλαδή ο υποβιβασμός κατά τρία βαθμολο­γικά κλιμάκια, ήταν ακριβώς η επιβεβλημένη από την αρχή της αναλογικότητας ποινή.
It is not my intention here in any way to take a position on the question whether the penalty fitted the infringement in the present case, or to signify my full agree­ment with the ESC's argument intended to prove to this Court that the measure chosen, that is, relegation by three steps, was precisely the penalty which compliance with that principle dictated.