natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δικηγόρος που έχει αυτό το δικαίωμα και είναι ένας από τους δύο διαχειριστές και, συνεπώς, το διευθύνον όργανο της προ­σφεύγουσας εταιρίας δεν μπορεί να θεωρη­θεί ως τρίτος, ανεξάρτητος από την προ­σφεύγουσα, και, συνεπώς, δικόγραφο που υπογράφηκε από τον δικηγόρο αυτό είναι απαράδεκτο.
A lawyer so authorised who is one of the two directors of the applicant company and therefore its 'controlling organ' cannot be considered as a 'third party' who is independent of the applicant and, accordingly, an application initiating the proceedings signed by that lawyer is inadmissible.
Για χους σκοπούς της ασκήσεως προσφυγής ενώπιον του Πρωτοδικείου, ο «διάδικος», κατά την έννοια του άρθρου 17, τρίτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου, το οποίο έχει εφαρμογή στο Πρωτοδικείο δυνάμει του άρθρου 46 του εν λόγω οργα­νισμού, πρέπει να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες τρίτου προσώπου το οποίο να έχει το δικαίωμα παραστάσεως ως δικηγόρος ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους ή κράτους που είναι συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.
For the purposes of bringing an action before the Court of First Instance, a 'party' within the meaning of the third paragraph of Article 17 of the Statute of the Court — applicable to the Court of First Instance pursuant to Article 46 of that Statute — must use the services of a third party who must be authorised to practise as a lawyer before a court of a Member State or of another State which is a party to the Agreement on the European Economic Area.
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 8ης Δεκεμβρίου 1999 *
ORDER OF THE COURT OF FIRST INSTANCE (Second Chamber) 8 December 1999 *
Στην υπόθεση Τ-79/99,
In Case T-79/99,
Euro-Lex European Law Expertise GmbH, εταιρία γερμανικού δικαίου, με έδρα το Emmerich (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τον Eckhard Benkelberg, δικηγόρο Emmerich και Kleve, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο Faltz και Kremer, 6, rue Heinrich Heine, προσφεύγουσα, κατά
Euro-Lex European Law Expertise GmbH, a company incorporated under German law, having its head office in Emmerich (Germany), represented by Eckhard Benkelberg, Rechtsanwalt, Emmerich and Kleve, with an address for service in Luxembourg at the Chambers of Faltz and Kremer, 6 Rue Heinrich Heine, applicant, v
Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα), εκπροσωπουμένου από τους Detlef Schennen, προϊστάμενο της υπηρεσίας νομοθεσίας και διεθνών νομικών υποθέσεων, και Emmanuel
Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs), represented by Detlef Schennen, Head of the Legislation and International Legal Affairs Service, and Emmanuel Joly, Administrator in the Legal Affairs and
ΔΙΑΤΑΞΗ της 8.12.
ORDER OF 8. 12.
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­79/99
1999 — CASE T-79/99
Joly, υπάλληλο διοικήσεως στην υπηρεσία νομικών υποθέσεων, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Centre Wagner, Kirchberg, καθού, που έχει ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της 26ης Ιανουαρίου 1999 (υπόθεση R 114/1998­1), κοινοποιηθείσα στην προσφεύγουσα την 1η Φεβρουαρίου 1999,
Litigation Department, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg at the office of Carlos Gómez de la Cruz, of the Commission's Legal Service, Wagner Centre, Kirchberg, defendant,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους J.
APPLICATION for annulment of the decision of the First Board of Appeal of the Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) of 26 January 1999 (Case R 114/1998-1), which was notified to the applicant on 1 February 1999,
EURO­LEX κατά ΓΕΕΑ (EU­LEX) εκδίδει την ακόλουθη
EURO-LEX V OHIM makes the following
Με την παρούσα προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (στο εξής: Γραφείο) της 26ης Ιανουαρίου 1999 (υπόθεση R 114/1998­1), καθόσον αυτή επιβεβαίωσε εκείνην του εξεταστή του ιδίου Γραφείου της 20ής Μαΐου 1998, σύμφωνα με την οποία η αίτηση της για κοινοτικό σήμα έπρεπε να απορριφθεί.
By the present action, the applicant is seeking an annulment of the decision of the First Board of Appeal of the Office for Harmonisation in the Internal Market (Trade Marks and Designs) ('the Office') of 26 January 1999 (Case R 114/19981) in so far as it affirms the decision of the examiner of the Office of 20 May 1998 to dismiss an application to register a Community trade mark.
Το σήμα του οποίου ζητήθηκε η καταχώριση είναι ο όρος Eu­Lex.
The trade mark in respect of which registration was sought was the term 'EuLex'.
Στο πλαίσιο της τακτοποιήσεως του δικογράφου δυνάμει του άρθρου 44, παρά­γραφος 6, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, η προσφεύγουσα προσκόμισε απόσπασμα του βιβλίου των εμπορικών εταιριών, σύμφωνα με το άρ­θρο 44, παράγραφος 5, στοιχείο β', του ιδίου κανονισμού.
For the purposes of putting its application in order under Article 44(6) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance, the applicant has submitted an extract from the register of companies in compliance with Article 44(5)(b) of those Rules.
ΔΙΑΤΑΞΗ της 8.
ORDER OF 8. 12.
12.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­79/99
1999 — CASE T­79/99
Το Πρωτοδικείο διαπίστωσε ότι, σύμφωνα με το απόσπασμα αυτό, ο δικηγόρος Benkelberg, ο οποίος είναι ο δικηγόρος που εέγγραφοί την προσφεύγουσα και υπέγραψε το δικόγραφο, είναι ο ένας από τους δύο διαχειριστές (Geschäftsfürhrer) αυτής.
The Court has noted that it appears from the extract that Mr Benkelberg, the lawyer representing the applicant and who has signed the application, is one of the two directors ('Geschäftsführer') of the applicant.
Με έγγραφο της Γραμματείας της 21ης Ιουνίου 1999, οι διάδικοι κλήθηκαν να αποφανθούν επί της τυπικής νομιμότητας του δικογράφου και, συνεπώς, επί του παραδεκτού της προσφυγής ως προς τα άρθρα 17, τρίτο και τέταρτο εδάφιο, και 19, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού (ΕΚ) του Δικαστηρίου, το άρθρο 43, παρά­γραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, καθώς και τη διάταξη του Δικαστηρίου της 5ης Δεκεμβρίου 1996, C­174/96 Ρ, Lopes κατά Δικαστηρίου (Συλλογή 1996, σ. I­6401).
By letter from the Registry of 21 June 1999, the parties were requested to express their view as to whether the application was in order and, consequently, as to whether the action was admissible from the point of view of the third and fourth paragraphs of Article 17, and the first paragraph of Article 19, of the EC Statute of the Court of Justice and Article 43(1) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance, as well as from the point of view of the order of the Court of Justice in Case C­174/96 Ρ Lopes ν Court of Justice [1996] ECR I­6401.
Η προσφεύγουσα και το Γραφείο κατέθεσαν τις παρατηρήσεις τους εντός της τα­χθείσας από το Πρωτοδικείο προθεσμίας.
The applicant and the Office submitted their observations within the period set by the Court.
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο να ακυρώσει το σημείο 3 του διατα­κτικού της αποφάσεως του πρώτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου της 26ης Ιανουαρίου 1999.
The applicant claims that the Court should annul paragraph 3 of the operative part of the decision of the Office's First Board of Appeal of 26 January 1999.
Το Γραφείο ζητεί από το Πρωτοδικείο:
The Office contends that the Court should:
— να απορρίψει την προσφυγή·
— dismiss the action;
Σύμφωνα με το άρθρο 111 του Κανονισμού Διαδικασίας, όταν η προσφυγή είναι προδήλως απαράδεκτη, το Πρωτοδικείο μπορεί, χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία, να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη.
Under Article 111 of the Rules of Procedure of the Court of First Instance, where an action is manifestly inadmissible, the Court may by reasoned order, without taking further steps in the proceedings, give a decision on the action.
10 Εν προκειμένω, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι έχει επαρκώς διαφωτιστεί από τα δικαιολογητικά του φακέλου και αποφασίζει να αποφανθεί κατ' εφαρμογήν της διατάξεως αυτής.
10 In the present case, the Court considers that it has sufficient information from the documents before it and will give a decision pursuant to that provision.
Επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας
The applicant's arguments
11 Η προσφεύγουσα είναι εταιρία συσταθείσα από πολλούς δικηγόρους.
11 The applicant is a company composed of several lawyers.
Σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο, οι διαχειριστές μιας τέτοιας εταιρίας — που πρέπει να είναι δικηγόροι — μπορούν να είναι διάδικοι επ' ονόματι αυτής.
Under German law, the directors of a company of that kind — who must be lawyers — may sue in the company's name.
12 Ο Bundesrechtsanwaltsordnung (ομοσπονδιακός κώδικας περί δικηγόρων) απαγο­ρεύει σε δικηγόρο να εκπροσωπεί επιχείρηση μόνον εφόσον είναι «Syndikus­Anwalt», δηλαδή ο μισθωτός νομικός (δικηγόρος) που έχει ως αποστολή να συμβουλεύει την επιχείρηση επί των νομικών ζητημάτων.
12 The prohibition laid down in the Bundesrechtsanwaltsordnung (Federal Statute on Attorneys) according to which lawyers may not represent an undertaking applies only to the 'Syndikus-Anwalt', namely the salaried lawyer (attorney) whose function is advising the undertaking on legal questions.
ΔΙΑΤΑΞΗ της 8. 12.
ORDER OF 8. 12.
13 Ο δικηγόρος Benkelberg δεν είναι ούτε νομικός σύμβουλος της προσφεύγουσας εταιρίας ούτε μισθωτός αυτής.
13 Mr Benkelberg is neither the applicant's legal adviser nor its employee.
Αντιθέτως, ως διαχειριστής, είναι το «διευθύνον όργανο» της.
He is, on the other hand, in his capacity as director, part of the applicant's 'controlling organ'.
14 Υπό την έννοια αυτή, ουδόλως απαγορεύεται στον δικηγόρο Benkelberg, υπό την ιδιότητά του ως δικηγόρου, να εκπροσωπεί την προσφεύγουσα ενώπιον γερμανικού δικαστηρίου.
14 In that respect, Mr Benkelberg is not prohibited, in his capacity of lawyer, from representing the applicant in the German courts.
15 Τα άρθρα 17, τρίτο και τέταρτο εδάφιο, και 19, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού απαιτούν μόνον, ενώπιον του κοινοτικού δικαστή, η οικεία εταιρία να εκπροσω­πείται από δικηγόρο εξουσιοδοτημένο να την εκπροσωπεί ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
15 The third and fourth paragraphs of Article 17 and the first paragraph of Article 19 of the EC Statute simply require that, before the Community judicature, the company concerned should be represented by a lawyer who is authorised to represent it in the national courts.
16 Εφόσον ο δικηγόρος Benkelberg είναι εξουσιοδοτημένος να εκπροσωπεί την προ­σφεύγουσα ενώπιον των γερμανικών δικαστηρίων, έχει επίσης το δικαίωμα να την εκπροσωπεί ενώπιον των κοινοτικών δικαστηρίων.
16 Since Mr Benkelberg is entitled to represent the applicant in the German courts, he is also authorised to represent it before the Community judicature.
17 Τέλος, αποκλείεται το Δικαστήριο ή το Πρωτοδικείο να μπορούν να υιοθετήσουν αντίθετη λύση που θα περιόριζε το δικαίωμα των Γερμανών δικηγόρων να ασκούν το επάγγελμα τους.
17 The Court of Justice and the Court of First Instance are precluded from adopting any different solution since doing so would restrict the right of German lawyers to practise their profession.
18 Η προσφεύγουσα καταλήγει ότι το δικόγραφο είναι νομότυπο και ότι η προσφυγή είναι παραδεκτή.
18 The applicant claims that the application complies with the requisite formalities and that the action is admissible.
Επιχειρηματολογία του Γραφείου
The Office's arguments
19 Οι ενώπιον του κοινοτικού δικαστή εφαρμοστέοι δικονομικοί κανόνες διαφέρουν από την πολιτική δικονομία του γερμανικού δικαίου, καθόσον η τελευταία επιτρέπει ρητώς στους δικηγόρους να εκπροσωπούν εαυτούς ενώπιον των δικαστηρίων.
19 The rules of procedure which apply before the Community judicature can be distinguished from German civil procedure law in that the latter expressly authorises lawyers to represent themselves in court.
Επιπλέον, οι προβλεπόμενες από τις γερμανικές κανονιστικές διατάξεις προϋπο­θέσεις, που περιορίζουν το δικαίωμα εκπροσωπήσεως τρίτων για λόγους συγκρού­σεως συμφερόντων, δεν πληρούνται εν προκειμένω.
Furthermore, the conditions laid down by the German regulations, which limit the right to represent third parties where there is a conflict of interests, are not fulfilled in the present case.
20 Η ταυτότητα του διαδίκου και του εκπροσώπου του, αποδειχθείσα στο πλαίσιο της υποθέσεως επί της οποίας εκδόθηκε η προπαρατεθείσα διάταξη Lopes κατά Δικαστηρίου, δεν υφίσταται εν προκειμένω.
In the case giving rise to the order in Lopes v Court of Justice, one of the parties to the proceedings and its representative were one and the same person, which is not the case in the present instance.
Πράγματι, η προσφεύγουσα, νομικό πρόσωπο, διακρίνεται από τον δικηγόρο Benkelberg, δικηγόρο, φυσικό πρόσωπο.
Here, the applicant, a legal person, is distinct from Mr Benkelberg, a lawyer and a natural person.
Το γεγονός ότι ο δικηγόρος Benkelberg είναι ο διαχειριστής της προσφεύγουσας και, συνεπώς, το «διευθύνον όργανο» αυτής ουδόλως αλλάζει την ανάλυση αυτή.
The fact that Mr Benkelberg is a director of the applicant and, therefore, the 'controlling organ' of the applicant does not affect this analysis.
21 Είναι βέβαιον ότι τα οικονομικά συμφέροντα του δικηγόρου Benkelberg ταυτίζονται με αυτά της προσφεύγουσας.
21 Mr Benkelberg's economic interests are undoubtedly the same as those of the applicant.
Επιπλέον, στο μέτρο που ο δικηγόρος Benkelberg ενεργεί στο πλαίσιο της διαδικασίας επ' ονόματι της προσφεύγουσας μπορεί, υπό την ιδιότητα του διαχειριστή αυτής, να παρέχει στον εαυτό του οδηγίες για τη διεξαγωγή της δίκης.
In addition, in so far as Mr Benkelberg is acting on behalf of the applicant in the proceedings, he may, in his capacity as its director, give himself instructions as to the conduct of the proceedings.
Από αυτό δεν απορρέει κανένα κώλυμα ως προς το παραδεκτό της παρούσας προσφυγής.
This does not present any obstacle so far as the admissibility of the action is concerned.
22 Το Γραφείο καταλήγει ότι, υπ' αυτό το πρίσμα, το δικόγραφο είναι νομότυπο και ότι η προσφυγή είναι παραδεκτή.
The Office contends that, in this respect, the application complies with the requisite formalities and that the action is admissible.
Εντούτοις, διατυπώνει επιφυλάξεις ως προς το νομότυπο της εξουσίας που δόθηκε στον δικηγόρο Benkelberg από την προσφεύ­γουσα.
It does, however, express some reservations as to the validity of the power of attorney granted by the applicant to Mr Benkelberg.
Κατά το άρθρο 17, τρίτο και δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού, που εφαρμόζεται στο Πρωτοδικείο δυνάμει του άρθρου 46 του εν λόγω Οργανισμού:
Under the third and fourth paragraphs of Article 17 of the EC Statute which applies to the Court of First Instance by virtue of Article 46 of that Statute:
« Οι (...) διάδικοι εκπροσωπούνται από δικηγόρο.
'[...] parties must be represented by a lawyer.
Μόνον ο δικηγόρος που έχει δικαίωμα παραστάσεως ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους ή άλλου κράτους συμβαλλομένου στη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικο­νομικό Χώρο δικαιούται να εκπροσωπεί ή να επικουρεί διάδικο ενώπιον του Δικαστηρίου.»
Only a lawyer authorised to practise before a court of a Member State or of another State which is a party to the Agreement on the European Economic Area may represent or assist a party before the Court.'
Το άρθρο 19, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού ορίζει επιπλέον τα εξής:
The first paragraph of Article 19 of the EC Statute provides, in addition, that:
«Το Δικαστήριο επιλαμβάνεται κατόπιν προσφυγής που κατατίθεται στον γραμ­ματέα.
'A case shall be brought before the Court by a written application addressed to the Registrar.
Το έγγραφο της προσφυγής πρέπει να περιέχει το όνομα και την κατοικία του προσφεύγοντος και την ιδιότητα του υπογράφοντος (...).»
The application shall contain the applicant's name and permanent address and the description of the signatory [...]'
Τέλος, κατά το άρθρο 43, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδι­κασίας του Πρωτοδικείου:
Finally, according to the first paragraph of Article 43(1) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance:
«Το πρωτότυπο κάθε διαδικαστικού εγγράφου πρέπει να υπογράφεται από τον εκπρόσωπο ή τον δικηγόρο του διαδίκου.»
'The original of every pleading must be signed by the party's agent or lawyer.'
26 Εφόσον OL διατάξεις αυτές ανήκουν στο κοινοτικό δίκαιο, πρέπει να ερμηνευθούν, όσον τούτο είναι δυνατόν, κατά τρόπο αυτοτελή, χωρίς αναφορά στο εθνικό δίκαιο.
Since those provisions are matters of Community law, they must be interpreted, so far as possible, independently, without reference to national law.
Από τις διατάξεις αυτές, και ειδικότερα από τη χρησιμοποίηση του όρου «εκ­προσωπούνται» στο άρθρο 17, τρίτο εδάφιο, του Οργανισμού, προκύπτει ότι, για τους σκοπούς της ασκήσεως προσφυγής ενώπιον του Πρωτοδικείου, ο «διάδικος», κατά την έννοια του άρθρου αυτού, πρέπει να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες τρίτου προσώπου το οποίο να έχει το δικαίωμα παραστάσεως ως δικηγόρος ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους ή συμβαλλομένου στη συμφωνία για τον ΕΟΧ κράτους (βλ. την προπαρατεθείσα διάταξη Lopes κατά Δικαστηρίου, σκέψη 11).
It is apparent from those provisions and, in particular, from the use of the term 'represented' in the third paragraph of Article 17 of the EC Statute that, for the purposes of bringing an action before the Court of First Instance, a 'party', within the meaning of that article, must use the services of a third party who must be authorised to practise as a lawyer before a court of a Member State or of another State which is a party to the Agreement on the European Economic Area (see the order in Lopes v Court of Justice, paragraph 11).
Η απαίτηση αυτή χρησιμοποιήσεως τρίτου ανταποκρίνεται στην αντίληψη περί του ρόλου του δικηγόρου ως συμβάλλοντος στην απονομή της δικαιοσύνης και καλο­υμένου να παράσχει, με κάθε ανεξαρτησία και χάριν του προέχοντος συμφέροντος αυτής, τη νομική προστασία που χρειάζεται ο πελάτης.
The requirement to have recourse to a third party is based on a conception of the lawyer's role as collaborating in the administration of justice and as being required to provide, in full independence and in the overriding interests of justice, such legal assistance as his client needs.
Η αντίληψη αυτή αντα­ποκρίνεται στην κοινή στα κράτη μέλη νομική παράδοση και απαντά επίσης στην κοινοτική έννομη τάξη, όπως προκύπτει, ακριβώς, από το άρθρο 17 του Οργανισμού (υπ' αυτή την έννοια η απόφαση του Δικαστηρίου της 18ης Μαΐου 1982,155/79, AM & S κατά Επιτροπής, Συλλογή 1982, σ. 1575, σκέψη 24). 29
Such a conception reflects legal traditions common to the Member States and is also to be found in the Community legal order as is demonstrated by, precisely, Article 17 of the EC Statute (to this effect, see Case 155/79 AM & S v Commission [1982] ECR 1575, paragraph 24). 29
Επομένως, ο εκπροσωπών την προσφεύγουσα δικηγόρος Benkelberg δεν μπορεί να θεωρηθεί, για τους σκοπούς της παρούσας υποθέσεως, ως «τρίτος» υπό την έννοια της προπαρατεθείσας διατάξεως Lopes κατά Δικαστηρίου, ανεξάρτητος από την
It follows that the lawyer representing the applicant, Mr Benkelberg, cannot be considered, for the purposes of the present case, as a 'third party' within the meaning of the order in Lopes v Court of Justice who is independent of the
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­79/99 προσφεύγουσα.
1999 — CASE T-79/99 applicant.
Πράγματι, αυτός είναι ένας από τους δύο διαχειριστές της προσ­φεύγουσας.
Indeed, he is one of the two directors of the applicant.
Αυτό συνεπάγεται, όπως οι δύο διάδικοι αναφέρουν, ότι είναι το «διευθύνον όργανο» της προσφεύγουσας.
That means, as both parties have pointed out, that he is the 'controlling organ' of the applicant.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, ο δικηγόρος Benkelberg δεν έχει δικαίωμα να την εκπροσωπεί στην παρούσα δίκη.
In those circumstances, Mr Benkelberg may not represent the applicant in these proceedings.
30 Συνεπώς, δεδομένου ότι το εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο υπογράφηκε από τον δικηγόρο Benkelberg, η παρούσα προσφυγή δεν ασκήθηκε σύμφωνα με τα άρθρα 17, τρίτο και τέταρτο εδάφιο, και 19, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού και σύμφωνα με το άρθρο 43, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας.
30 Consequently, since the application initiating the proceedings was signed by Mr Benkelberg, the present action has not been brought in accordance with the third and fourth paragraphs of Article 17 of the EC Statute, the first paragraph of Article 19 of the EC Statute or Article 43(1) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance.
31 Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως προδήλως απαράδεκτη.
31 It results from the above that the action must be dismissed as manifestly inadmissible.
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διά­δικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα.
Under Article 87(2) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs if they have been applied for in the successful party's pleadings.
Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του Γραφείου.
Since the applicant has been unsuccessful, it must be ordered to pay the costs, since the Office has applied for costs.
Υπόθεση Τ­268/94
Case T­268/94
Tyco Toys (UK) Ltd κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Tyco Toys (UK) Ltd and Others ν Commission of the European Communities and Council of the European Union
« Κοινή εμπορική πολιτική — Κανονισμοί (ΕΚ) 519/94 και 747/94 — Ποσοστώσεις κατά την εισαγωγή ορισμένων παιχνιδιών προελεύσεως Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας — Προσφυγή­αγωγή προδήλως στερούμενη παντελώς νομικής βάσεως»
(Common commercial policy — Regulations (EC) No 519/94 and No 747/94 — Import quotas for certain toys from the People's Republic of China — Action manifestly unfounded in law)
Διάταξη του Πρωτοδικείου (πέμπτο πενταμελές τμήμα) της 13ης Δεκεμ­βρίου 1999
Order of the Court of First Instance (Fifth Chamber, Extended Composi­tion), 13 December 1999
Κοινή εμπορική πολιτική — Κοινό καθεστώς εισαγωγών — Ποσοτικές ποσοστώσεις για ορισμένες κατηγορίες παιχνιδιών προελεύσεως Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας προβληθείσα κατά των άρθρων 1, παράγραφος 2, τον κανονισμού 519/94 και 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 747/94 — Προσφυγή­αγωγή προδήλως στε­ρούμενη παντελώς νομικής βάσεως
Common commercial policy — Common rules for imports — Quotas for certain categories of toys coming from the People's Republic of China — Plea of illegality raised against Articles 1(2) of Regulation No 519/94 and 3(2) of Regulation No 747/94 — Action manifestly lacking any foundation in law
(Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, άρθρο 111· κανονισμός 519/94 του Συμβουλίου, άρθρο 1 § 2· κανονισμός 747/94 της Επιτροπής, άρθρο 3 § 2)
(Rules of Procedure of the Court of First Instance, Art. Ill; Council Regulation No 519/94, Art. 1(2); Commission Regulation No 747/94, Art. 3(2))
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (πέμπτο πενταμελές τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 1999 *
ORDER OF THE COURT OF FIRST INSTANCE (Fifth Chamber, Extended Composition) 13 December 1999 *
Στην υπόθεση Τ­268/94,
In Case T-268/94,
Tyco Toys (UK) Ltd, Matchbox Toys (UK) Ltd και Matchbox Collectibles Ltd, εταιρίες αγγλικού δικαίου, με έδρα το Rugby (Ηνωμένο Βασίλειο),
Tyco Toys (UK) Ltd, Matchbox Toys (UK) Ltd and Matchbox Collectibles Ltd, companies incorporated under English law, established in Rugby (United Kingdom),
Tyco Distribution Europe NV και Tyco Manufacturing Europe Inc, εταιρίες βελγικού δικαίου, με έδρα το Saint­Nicolas (Βέλγιο),
Tyco Distribution Europe NV and Tyco Manufacturing Europe Inc., companies incorporated under Belgian law, established in Saint-Nicolas (Belgium),
Matchbox Spielwaren και Matchbox Collectibles GmbH, εταιρίες γερμανικού δικαίου, με έδρα το Hösbach (Γερμανία),
Matchbox Spielwaren and Matchbox Collectibles GmbH, companies incorporated under German law, established in Hösbach (Germany),
Tyco Toys France SA, εταιρία γαλλικού δικαίου, με έδρα το Saint­Germain­en­Laye (Γαλλία),
Tyco Toys France SA, a company incorporated under French law, established in Saint-Germain-en-Laye (France),