natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όσον αφορά την έλλειψη νομικής βάσεως, οι προσφεύγουσες αναγνωρίζουν οι ίδιες, στη σελίδα 16 του υπομνήματος απαντήσεως τους, ότι η παράλειψη ρητής αναφοράς στο άρθρο 113 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 133 ΕΚ) με τον κανονισμό 519/94 δεν αποτελεί παρά γραφικό σφάλμα του γαλλικού κειμένου του εν λόγω κανονισμού.
As regards the lack of legal basis, the applicants themselves acknowledge, on page 16 of their reply, that the omission of an express reference to Article 113 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 133 EC) in Regulation No 519/94 is only a clerical error in the French version of the regulation.
Όσον αφορά την παράβαση της συμφωνίας περί εμπορικής και οικονομικής συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, αρκεί να διαπιστωθεί, αφενός, ότι, όπως αναγνωρίζουν οι προσφεύγουσες με την προσφυγή τους, στη σελίδα 26, κανένα στοιχείο της εν λόγω συμφωνίας δεν εμπόδιζε την εκ μέρους του Συμβουλίου θέσπιση των ποσοστώσεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα II του κανονισμού 519/94 και, αφετέρου, ότι, αντίθετα προς τους ισχυρισμούς των προσφευγουσών, το Συμβούλιο προέβη στις διαβουλεύσεις που προβλέπονται στην εν λόγω συμφωνία κατά τη θέσπιση των ποσοστώσεων αυτών, όπως προκύπτει από την εικοστή αιτιολογική σκέψη του εν λόγω κανονισμού.
As regards the infringement of the Agreement on Trade and Economic Cooperation between the European Economic Community and the People's Republic of China, it need merely be observed, first, that, as the applicants acknowledge on page 26 of their reply, nothing in the Agreement precluded the Council from adopting the quotas included in Annex II to Regulation No 519/94 and, second, that, contrary to what the applicants contend, it is apparent from the 20th recital of the regulation that, when the Council adopted the quotas, it did carry out the consultations specified in the Agreement.
Όσον αφορά την προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως των ενδιαφερομένων εισαγωγέων και την παραβίαση της αρχής patere legem quam ipse fecisti, πρέπει να τονιστεί ότι, εφόσον πρόκειται για βασικό κανονισμό και, συνεπώς, για πράξη γενικού χαρακτήρα, το Συμβούλιο δεν μπορούσε να υποχρεωθεί να ακούσει τους ενδιαφερομένους εισαγωγείς προτού καθορίσει τις ποσοστώσεις που προβλέπονται στον κανονισμό 519/94.
As for infringement of the right of the importers concerned to a hearing and breach of the principle patere legem quam ipse fecisti, it must be pointed out that, as this is a parent regulation and, therefore, a measure of a general nature, the Council was not required to hear the views of the importers concerned before fixing the quotas laid down in Regulation No 519/94.
Επιπλέον, οι προσφεύγουσες δεν ζήτησαν σε κανένα στάδιο της διαδικασίας να ακουστούν από τα κοινοτικά όργανα.
Moreover, at no point in the procedure did the applicants ask for the opportunity to be heard by the Community institutions.
Τέλος, όσον αφορά, αφενός, την παραβίαση των αρχών της ασφαλείας δικαίου, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της χρηστής διοικήσεως και, αφετέρου, την ύπαρξη καταχρήσεως εξουσίας και διαδι­κασίας, αρκεί να διαπιστωθεί ότι οι προσφεύγουσες δεν προσκόμισαν το παραμικρό στοιχείο από το οποίο να μπορούν να αποδειχθούν τέτοιες παρανομίες.
Finally, as regards breach of the principles of legal certainty, protection of legitimate expectations and good administration, and as regards, also, misuse of powers and abuse of process, suffice it to state that the applicants have not adduced the slightest evidence of such irregularities.
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι είναι προδήλως αβάσιμη η ένσταση ελλείψεως νομιμότητας που προβλήθηκε κατά του άρθρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 519/94.
In those circumstances, it must be held that the plea of illegality raised against Article 1(2) of Regulation No 519/94 is manifestly unfounded.
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ 13.12.
ORDER OF 13. 12.
Επί της ενστάσεως ελλείψεως νομιμότητας πον προβλήθηκε κατά τον άρθρου 3, παράγραφος 2, τον κανονισμού 747/94
The plea of illegality raised against Article 3(2) of Regulation No 747/94
Πρέπει να υπενθυμιστεί ότι το άρθρο 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 747/94 ορίζει ότι η περίοδος αναφοράς για τη δικαιολόγηση της ιδιότητας του παραδο­σιακού εισαγωγέα προϊόντων καταγωγής Κίνας, για τα οποία προβλέπονται κοι­νοτικές ποσοστώσεις στο παράρτημα II του κανονισμού 519/94, «συνίσταται από τα ημερολογιακά έτη 1991 και 1992».
Article 3(2) of Regulation No 747/94 provides that the reference period for the purposes of demonstrating status as a traditional importer of products originating in China and subject to the Community quotas laid down in Annex II to Regulation No 519/94 'shall comprise calendar years 1991 and 1992'.
Συναφώς, οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται με την προσφυγή ότι, αντίθετα προς τα διαλαμβανόμενα στην έκτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 747/94, τα έτη 1991 και 1992 δεν αποτελούσαν κατάλληλη περίοδο αναφοράς, εφόσον η Επιτροπή διέ­θετε πλήρη και αντιπροσωπευτικά στοιχεία της καταστάσεως των εισαγωγών για το 1993, τα οποία της παρείχαν τη δυνατότητα να καθορίσει μια περίοδο αναφοράς πιο πρόσφατη και πιο αντιπροσωπευτική των εμπορικών ρευμάτων.
In this connection, the applicants point out in the application that, contrary to what is indicated in the sixth recital of Regulation No 747/94, the years 1991 and 1992 did not constitute an appropriate reference period since the Commission had full details of the imports for 1993, with which it could have established a later reference period which better reflected trade flows.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο, με την προπαρατεθείσα απόφαση του Ηνωμένο Βασίλειο κατά Συμβουλίου, απέρριψε τον προβληθέντα από το Ηνωμένο Βασίλειο λόγο ακυρώσεως ότι ο καθορισμός των ποσοστώσεων του 1994 στο επίπεδο των εισαγωγών που πραγματοποιήθηκαν το 1991 συνιστούσε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, καθόσον οι ποσοστώσεις αυτές αποσκοπούσαν στην πρόκληση μείωσης των εισαγωγών κατά περίπου 50 % σε σχέση με το 1993.
The Commission maintains that the Court of Justice, in its judgment in United Kingdom ν Council, rejected the plea, raised by the United Kingdom, to the effect that the fixing of the 1994 quotas at the import levels for 1991 infringed the principle of proportionality in so far as the quotas were designed to cause a reduction in imports of approximately 50% in relation to 1993.
Η Επιτροπή τονίζει συναφώς ότι το 1993 δεν είχε αντιπροσωπευτικό χαρακτήρα λόγω, μεταξύ άλλων, του σημαντικού ρυθμού αυξήσεως των εισαγωγών που προέκυπτε από τα πρώτα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία.
The Commission states, in this regard, that 1993 was not a typical year owing, amongst other things, to the significant rate of increase in imports revealed by the first available statistics.
Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή δεν συνυπολόγισε το έτος αυτό στην περίοδο αναφοράς που έπρεπε να ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό των παραδοσιακών εισαγωγών.
For that reason, the Commission had excluded 1993 from the reference period to be taken into consideration for determining the traditional imports.
Δεδομένου ότι το Δικαστήριο θεώρησε ότι οι πο­στοστώσεις του 1994 μπορούσαν να καθοριστούν στο επίπεδο των εισαγωγών που πραγματοποιήθηκαν το 1991, δεν μπορεί να προσάπτεται στην Επιτροπή ότι δεν έλαβε υπόψη το 1993 ως περίοδο αναφοράς.
Since the Court of Justice considered that the 1994 quotas could be fixed at the level of imports achieved in 1991, the Commission cannot be criticised for not taking 1993 into account as a reference period.
Επομένως, ο λόγος ακυρώσεως που προβάλλουν οι προσφεύγουσες στερείται παντελώς ουσίας.
The plea raised by the applicants is therefore rendered devoid of substance.
31 Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι το Δικαστήριο έκρινε, με την προπαρατεθείσα απόφαση Ηνωμένο Βασίλειο κατά Συμβουλίου (σκέψη 88), ότι το επίπεδο της προστασίας που απέρρεε από τις καθορισθείσες στο παράρτημα II του κανονισμού 519/94 ποσοστώσεις δεν υπερέβαινε αυτό που ήταν αναγκαίο για να επιτευχθούν οι επιδιωκόμενοι από το Συμβούλιο στόχοι.
31 The Court notes that the Court of Justice, in paragraph 88 of its judgment in United Kingdom ν Council, held that the level of protection afforded by the quotas fixed in Annex II to Regulation No 519/94 did not exceed what was necessary in order to attain the objectives pursued by the Council.
Στη σκέψη 89 της ίδιας αποφάσεως, το Δικαστήριο έκρινε ότι το Συμβούλιο είχε ορθώς εκτιμήσει ότι, για να αντιμετωπιστεί η ασκούμενη από τις εισαγωγές παιχνιδιών προελεύσεως Κίνας πίεση, δεν αρκούσαν απλά μέτρα επιτήρησης για να προστατευθούν τα συμφέροντα της κοινοτικής βιομηχανίας.
In paragraph 89 of the judgment, the Court of Justice held that the Council was right to consider that, faced with the pressure exerted by imports of toys from China, mere surveillance measures would be insufficient to protect the interests of the Community industry.
Στη σκέψη 90 της εν λόγω αποφάσεως, το Δικαστήριο πρόσθεσε ότι το Συμβούλιο, καθορίζοντας τις ποσοστώσεις εισαγωγής στο επίπεδο του 1991, που ήταν σημαντικά ανώτερο των προηγουμένων ετών, προσπάθησε να συμβιβάσει τις απαιτήσεις προστασίας της κοινοτικής βιομηχανίας με τη διατήρηση ικανοποιητικού επιπέδου εμπορίου με την Κίνα, κατά τρόπο μη δυνάμενο να επικριθεί από το Δικαστήριο.
In paragraph 90 the Court of Justice added that, by fixing the import quotas at the level of the 1991 imports, which was considerably higher than that of the previous years, the Council sought to balance the need to protect the Community industry with maintaining an acceptable level of trade with China in a manner that was not open to criticism by the Court of Justice.
Επομένως, από τις σκέψεις 88 έως 90 της προπαρατεθείσας αποφάσεως Ηνωμένο Βασίλειο κατά Συμβουλίου προκύπτει ότι θεμιτώς το Συμβούλιο καθόρισε, στο παράρτημα II του κανονισμού 519/94, τις ποσοστώσεις στο επίπεδο των εισαγωγών που πραγματοποιήθηκαν το 1991.
It is therefore clear, from paragraphs 88 to 90 of the judgment in United Kingdom ν Council, that it was reasonable for the Council to fix the quotas contained in Annex II to Regulation No 519/94, at the level of the 1991 imports.
Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να προσάπτεται στην Επιτροπή ότι δεν έλαβε υπόψη το έτος 1993 στο άρθρο 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 747/94, το οποίο καθορίζει την περίοδο αναφοράς για τη δικαιολόγηση της ιδιότητας του παραδοσιακού εισαγωγέα προϊόντων καταγωγής Κίνας για τα οποία προβλέπονται οι κοινοτικές ποσοστώσεις του παραρτήματος II του κανονι­σμού 519/94.
Conse­quently, the Commission cannot be criticised for not having taken the year 1993 into account in Article 3(2) of Regulation no 747/94, which defines the reference period for the purposes of demonstrating status as a traditional importer of products originating in China and subject to the Community quotas laid down in Annex II to Regulation No 519/94.
Επομένως, η ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 747/94 είναι προδήλως αβάσιμη.
The plea of illegality raised against Article 3(2) of Regulation No 747/94 is therefore manifestly unfounded.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι, δεδομένου ότι τα αιτήματα ακυρώσεως του άρθρου 1 του κανονισμού 1012/94 και του άρθρου 1 του 1225/94 στηρίζονται αποκλειστικά στην ένσταση ελλείψεως νομιμότητας που προβλήθηκε κατά του άρ­
It follows from all the foregoing that the claims for the annulment of Article 1 of Regulation No 1012/94 and Article 1 of Regulation No 1225/94, since they are based solely on the plea of illegality raised against Article 1(2) of Regulation
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­268/94 θρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 519/94 και του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 747/94, τα αιτήματα αυτά πρέπει να απορριφθούν ως προδήλως στερούμενα παντελώς νομικής βάσεως.
No 519/94 and Article 3(2) of Regulation No 747/94, must be dismissed as manifestly unfounded in law.
Όσον αφορά τα αιτήματα περί αποζημιώσεως, προδήλως στερούνται και αυτά παντελώς νομικής βάσεως, δεδομένου ότι οι προσβαλλόμενοι κανονισμοί δεν πά­σχουν από έλλειψη νομιμότητας ικανή να θεμελιώσει την ευθύνη της Κοινότητας.
The claims for compensation are also manifestly unfounded in law because the contested regulations are not vitiated by any illegality of a nature such as to cause the Community to incur liability.
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διά­δικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
Under Article 87(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs if they have been applied for in the successful party's pleadings.
Δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν στα έξοδα τους και, αλληλεγγύως, στα έξοδα της Επιτροπής και του Συμβουλίου, σύμφωνα με τα σχετικά αιτήματα των τελευταίων αυτών.
Since the applicants have been unsuccessful, they must be ordered to bear their own costs and, jointly and severally, to pay those of the Commission and the Council, which have applied for costs.
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, τα κράτη μέλη που παρεμβαίνουν στη δίκη φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
Under the first subparagraph of Article 87(4) of the Rules of Procedure, Member States which have intervened in the proceedings shall bear their own costs.
Επομένως, το Βασίλειο της Ισπανίας θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
The Kingdom of Spain shall therefore bear its own costs.
Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 4, τρίτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Πρωτοδικείο μπορεί να αποφασίσει ότι ο παρεμβαίνων, ο οποίος δεν είναι κράτος
Under the third subparagraph of Article 87(4) of the Rules of Procedure, the Court may order an intervener other than a Member State or an institution to
TYCO TOYS κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ και ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ μέλος ή κοινοτικό όργανο, θα φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
TYCO TOYS AND OTHERS V COMMISSION AND COUNCIL bear its own costs.
Εν προκειμένω, πρέπει να αποφασιστεί ότι οι παρεμβαίνουσες Toys Manufacturers of Europe και Hasbro UK Ltd θα φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
In this case it is ordered that the interveners Toys Manufacturers of Europe and Hasbro UK Ltd shall bear their own costs.
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πέμπτο πενταμελές τμήμα) διατάσσει:
THE COURT OF FIRST INSTANCE (Fifth Chamber, Extended Composition) hereby orders:
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ­189/95, Τ­39/96 και Τ­123/96
Joined Cases T­189/95, T­39/96 and T­123/96
Service pour le groupement d'acquisitions (SGA) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Service pour le Groupement d'Acquisitions (SGA) ν Commission of the European Communities
« Ανταγωνισμός — Διανομή αυτοκινήτων — Εξέταση των καταγγελιών — Προσφυγή κατά παραλείψεως, προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως»
(Competition — Distribution of motor vehicles — Examination of complaints — Action for a declaration of failure to act, for annulment and for compensation)
Απόφαση του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 1999 . . II ­ 3591
Judgment of the Court of First Instance (First Chamber), 13 December 1999 11­3591
Προσφυγή ακυρώσεως — Πράξεις δυνάμενες να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως — Έννοια — Πράξεις παράγουσες δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα — Διοικητική διαδικασία εφαρμογής των κανόνων του ανταγωνισμού — Κληθείσα να ενεργήσει, η Επιτροπή δεν το έπραξε — Αποκλείεται
Actions for annulment — Actionable measures — Meaning — Measures producing binding legal effects — Administrative proceeding in implementation of the competi­tion rules — Failure of the Commission to respond to a request to act — Not an actionable measure
17 του Συμβουλίου· κανονισμός 99/63 της Επιτροπής]
(EC Treaty, Art. 173 (now, after amendment, Art. 230 EC); Council Regulation No 17; Commission Regulation No 99/63)
17 του Συμβουλίου, άρθρο 3]
(EC Treaty, Art. 190 (now Art. 253 EC); Council Regulation No 17, Art. 3)
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ Τ­189/95, Τ­39/96 και Τ­123/96
SUMMARY — JOINED CASES T­189/95, T­39/96 AND Τ­123/96
Προσφυγή ακυρώσεως — Λόγοι — Παράβαση ουσιωδών τύπων — Αυτεπάγγελτη εξέ­ταση εκ μέρους του δικαστή
Actions for annulment — Pleas in law — Breach of essential procedural require­ments — Court may consider that question of its own motion
17 του Συμβουλίου, άρθρο 3)
(Council Regulation No 17, Art. 3)
Ανταγωνισμός — Διοικητική διαδικασία — Παύση των παραβάσεων — Θέσπιση προσωρινών μέτρων — Αρμοδιότητα της Επιτροπής — Προϋποθέσεις ασκήσεως
Competition — Administrative proceedings — Termination of infringements — Adop­tion of interim measures — Powers of the Commission — Conditions governing the exercise of those powers
17 του Συμβουλίου, άρθρο 3, § 1)
(Council Regulation No 17, Art. 3(1))
Στο πλαίσιο διαδικασίας εφαρμογής των κανόνων του ανταγωνισμού, εφόσον οι κανονισμοί 17 και 99/63 δεν προβλέπουν ότι το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν απάντησε σε πρόσκληση να ενεργήσει μπορεί να επέχει θέση αποφάσεως, η μη ανταπόκριση σε παρόμοια πρόσκληση δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως πράξη δυνάμενη να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως.
In respect of proceedings in implemen­tation of the competition rules, since neither Regulation No 17 nor Regula­tion No 99/63 provide that failure on the part of the Commission to respond to a request to act may amount to a decision, its declining to do so cannot be construed as an actionable measure.
Συνιστούν πράξεις ή αποφάσεις δυνά­μενες να αποτελέσουν αντικείμενο προ­σφυγής κυρώσεως, κατά την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 230 ΕΚ), τα μέτρα που παράγουν δεσμε­υτικά έννομα αποτελέσματα, ικανά να επηρεάσουν τα συμφέροντα του προ­σφεύγοντος, μεταβάλλοντας κατά τρόπο σαφή τη νομική του κατάσταση.
The acts or decisions against which an action for annulment may be brought under Article 173 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 230 EC) are those measures which produce binding legal effects capable of affect­ing the applicant's interests by bringing about a significant change in his legal position.
Η σιωπή απλώς και μόνον ενός θεσμικού οργάνου δεν μπορεί να παραγάγει παρόμοια αποτελέσματα, εκτός και αν η συνέπεια αυτή προβλέπεται ρητώς από διάταξη του κοινοτικού δικαίου.
Mere silence on the part of an institution cannot produce such effects unless express provision is made by Community law for it to do so.
Η Επιτροπή μπορεί, οσάκις αποφασίζει να προσδώσει διαφορετικό βαθμό προ­τεραιότητας στις διάφορες καταγγελίες των οποίων επιλαμβάνεται, όχι μόνο να ορίζει τη σειρά με την οποία πρόκειται να εξετασθούν οι καταγγελίες αλλά επίσης και να απορρίπτει καταγγελία λόγω ελλείψεως επαρκούς κοινοτικού συμφέ­ροντος προς συνέχιση της εξετάσεως της υποθέσεως.
Where the Commission assigns differ­ent priorities to complaints submitted to it under Article 3 of Regulation No 17, it is entitled not only to decide the order in which the complaints are to be examined but also to reject a complaint for lack of a sufficient Com­munity interest in further investigation of the case.
Πάντως, η διακριτική εξουσία που δια­θέτει συναφώς η Επιτροπή δεν είναι απεριόριστη.
The discretion enjoyed by the Commis­sion for that purpose is not unlimited, however.
Έτσι, η Επιτροπή υπόκει­
Accordingly, the Commission
Ελλείψει ρητών διατάξεων περί καθο­ρισμού προθεσμίας, μετά τη λήξη της οποίας λογίζεται ότι μεσολαβεί σιωπηρή απόφαση εκ μέρους θεσμικού οργάνου που κλήθηκε να λάβει θέση, και περί καθορισμού του περιεχομένου της εν λόγω αποφάσεως, η απραξία του οργά­νου δεν μπορεί να εξομοιώνεται με απόφαση, εκτός και αν διακυβεύεται το σύστημα των εγκαθιδρυομένων με τη Συνθήκη ενδίκων μέσων.
Where there are no such express provi­sions laying down a deadline by which an implied decision is deemed to have been taken and prescribing the tenor of the decision, an institution's inaction cannot be deemed to be equivalent to a decision without calling into question the system of remedies instituted by the Treaty.
SGA κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ απαιτούνται για να εκπληρώσει η Επι­τροπή, υπό τις βέλτιστες προϋποθέσεις, την αποστολή της να μεριμνά για την τήρηση των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (νυν άρθρων 81 και 82 ΕΚ).
SGA V COMMISSION measures required for it to perform, under the best possible conditions, its task of making sure that Articles 85 and 86 of the Treaty (now Articles 81 EC and 82 EC) are complied with.
ται σε υποχρέωση αιτιολογίας όταν αρνείται να δώσει συνέχεια στην εξέταση καταγγελίας, η δε ως άνω αιτιολογία πρέπει να είναι αρκούντως ακριβής και λεπτομερής ώστε να επιτρέψει στο Πρωτοδικείο να ασκήσει αποτελεσμα­τικό έλεγχο επί της ασκήσεως εκ μέρους της Επιτροπής της εξουσίας να καθορί­ζει προτεραιότητες.
is under an obligation to state reasons if it declines to continue with the examination of a complaint, and the reasons stated must be sufficiently precise and detailed to enable the Court of First Instance effectively to review the Commission's use of its discretion to define priorities.
Ο έλεγχος αυτός δεν οδηγεί κατ' ανάγκη σε υποκατάσταση του Πρωτοδικείου στην εκ μέρους της Επιτροπής εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος, αλλά στο­χεύει στο να ελεγχθεί αν η επίδικη απόφαση στηρίζεται σε ανακριβή πραγ­ματικά περιστατικά και αν εκδόθηκε κατά πλάνη περί το δίκαιο, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ή κατά κατάχρηση εξουσίας.
To that end, it is legitimate for the Commission to take account not only of the seriousness of the alleged infringement and of the extent of the measures of investigation required in order to prove it, but also of the need to clarify the legal position relating to conduct alleged in the complaint and to define the rights and obligations under Community law of the various eco nomic operators affected by that conduct. duct.
Το Πρωτοδικείο μπορεί να εξετάζει αυτεπαγγέλτως την παράβαση ουσιω­δών τύπων και, ιδίως, των δικονομικών εγγυήσεων που παρέχει η κοινοτική έν­νομη τάξη.
The Court of First Instance may of its own motion consider the question of infringement of essential procedural requirements and, in particular, of the procedural guarantees conferred by Community law.
Προκειμένου να εκτιμηθεί το κοινοτικό συμφέρον προς εξέταση μιας καταγγε­λίας της οποίας επιλαμβάνεται δυνάμει του άρθρου 3 του κανονισμού 17, ενα­πόκειται στην Επιτροπή να σταθμίσει τη σημασία της προσβολής που ενδέχεται να επιφέρει στη λειτουργία της κοινής αγοράς η φερόμενη παράβαση, την πιθανότητα να αποδειχθεί η ύπαρξη της και την έκταση των μέτρων έρευνας που
When investigating a complaint alleging infringement of Article 85 of the Treaty in the motor vehicle sector, since the respective rights and obligations of the authorised agents, car manufacturers and dealers have been defined and set out in the block exemption regulations, by a Commission communication and by judgments of both the Court of Justice and the Court of First Instance, the Commission is entitled to reach the conclusion — and commits no manifest error in so doing — that the national courts and administrative authorities were capable of dealing with the infringements alleged in the complaint and of protecting the com plainant's rights under Community law.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΣΥΝΕΚΔΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ Τ­189/95, Τ­39/96 και Τ­123/96 αποφασίσει, δυνάμει του άρθρου 3, πα­ράγραφος 1, του κανονισμού, αν επι­βάλλεται η θέσπιση προσωρινών μέτρων, οσάκις επιλαμβάνεται συναφούς αιτή­σεως.
SUMMARY — JOINED CASES T­189/95, T­39/96 AND Τ­123/96 decide, pursuant to Article 3(1) of that Regulation, whether it is necessary to adopt interim measures when these are requested.