natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το άρθρο 57 της Συμβάσεως των Βρυξελλών, της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία χαι την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της9ης Οκτωβρίου 1978, για την προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας έχει την έννοια ότι, όταν ένα συμβαλλόμενο κράτος είναι επίσης συμβαλλόμενο μέρος σε άλλη σύμβαση, η οποία αφορά ειδικό θέμα και περιλαμβάνει κανόνες περί διεθνούς δικαιοδοσίας των δικαστηρίων, η ειδική αυτή σύμβαση αποκλείει την εφαρμογή των διατάξεων της Συμβάσεως των Βρυξελλών μόνο στις περιπτώσεις που ρυθμίζει η ίδια και όχι σας περιπτώσεις που δεν ρυθμίζει
On a proper construction, Article 57 of the Brusseb Convention of 27 September 1968 on jurisdiction and the enforcement of judgments in eivä and commercial matters, as amended by the Convention of 9 October 1978 on the accession of the Kingdom of Denmark, Ireland and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, means that, where a Contracting State is also a contracting party to another convention on a specific matter containing rules on Jurisdiction, that specialized convention precludes lhe application of the provisions of the Brusseb Convention only in cases governed by the specialized convention and not in those to which it does not apply.
Το ίδιο αυτό άρθρο 21 έχει την έννοια ότι η αγωγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι ο εναγόμενος έχει ευθύνη για ορισμένη ζημία και να υποχρεωθεί συναφώς στην καταβολή αποζημιώσεως έχει την ίδια αιτία και το ίδιο αντικείμενο με προγενέστερη αγωγή την οποία έχει ασκήσει ο εναγόμενος αυτός με αίτημα να αναγνωριστεί ότι δεν υπέχει ευθύνη για την εν λόγω ζημία.
On a proper construction of Article 21 of the Convention, an action seeking to have the defendant held liable f or causing loss and ordered to pay damages has the same cause of action and the same object as earlier proceedings brought by that amendant seeking a declaration that he is not hable for that loss.
Η μεταγενέστερη αγωγή δεν παύει να έχει την ίδια αιτία και το ίδιο αντικείμενο και να έχει ασκηθεί μεταξύ των ίδιων διαδίκων όπως η προγενέστερη αγωγή όταν η πρώτη αγωγή την οποία έχει ασκήσει ο πλοιοκτήτης ενώπιον δικαστηρίου συμβαλλομένου κράτους αποτελεί ενοχική αγωγή (actio in personam), με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι ο πλοιοκτήτης αυτός δεν έχει ευθύνη για τη ζημία την οποία φέρεται ότι υπέστησαν τα εμπορεύματα που μεταφέρθηκαν με το πλοίο του, ενώ η μεταγενέστερη αγωγή έχει ασκηθεί από τον κύριο των εμπορευμάτων ενώπιον δικαστηρίου άλλου συμβαλλομένου κράτους ως εμπράγματη αγωγή (actio in rem), με αίτημα την κατάσχεση πλοίου, και συνεχίζεται ως εμπράγματη και συγχρόνως ενοχική αγωγή ή μόνο ως εμπράγματη αγωγή ανάλογα με τις διακρίσεις στις οποίες προβαίνει το εθνικό δίκαιο του άλλου αυτού συμβαλλομένου κράτους
A subsequent action does not cease to have the same cause of action and the same object and to be between tive same parties as a previous action where the latter, brought by the owner of a ship before a court of a Contracting State, is an action in personam for a declaration that that owner is not liable for alleged damage to cargo transported by his ship, whereas the subsequent action has been brought by the owner of the cargo before a court of another Contracting State by way of an action in rem concerning an arrested ship, and has subsequently continued both in rem and in personam, or solely in personam, according to the distinctions drawn by the national law of that other Contracting State.
Το άρθρο 22 της Συμβάσεως των Βρυξελλών έχει την έννοια ότι, για να υπάρχει συνάφεια μεταξύ αφενός μιας αγωγής που έχει ασκήσει εντός συμβαλλομένου κράτους μια ομάδα κυρίων των εμπορευμάτων κατά του πλοιοκτήτη και με την οποία ζητείται αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη ένα μέρος του φορτίου που μεταφέρθηκε χύδην βάσει διαφορετικών, αλλά πανομοιότυπων, συμβάσεων μεταφοράς και αφετέρου της αγωγής αποζημιώσεως που έχουν ασκήσει εντός
On a proper construction of Article 22 of the Convention, it L· sufficient, in order to establish the necessary relationship between, on the one hand, an action brought in a Contracting State by one group of cargo owners against a shipowner seeking damages for harm caused to part of the cargo carried in bulk under separate but identical contracts, and, on the other, an action in damages brought in another Contracting State against the same shipowner by the owners of another part of the cargo shipped under the same conditions and under contracts which are separate from but identical to those between the first group and the shipowner, that separate trial and judgment would involve the risk of conflicting decisions, without necessarily involving the risk of giving rise to mutually exclusive legal consequences.
Ο γενικός εισαγγελέας G.
Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 13 July 1994.
Το άρθρο 57 της Συμβάσεως έχει την έννοια ότι, όταν — όπως εν προκειμένω — μια σύμβαση που ρυθμίζει ειδικό θέμα δεν περιέχει διατάξεις σχετικά με την εκκρεμοδικία και τη συνάφεια, εφαρμογή έχουν τα άρθρα 21 και 22 της Συμβάσεως.
Article 57 of the Convention must be interpreted as meaning that, if — as in the present case - a convention on a particular matter contains no provisions concerning lis pendens and related actions, Articles 21 and 22 of the Convention are applicable.
Το άρθρο 21 της Συμβάσεως έχει την έννοια ότι συντρέχει εκκρεμοδικία, οσάκις ταυτίζονται πλήρως ή εν μέρει το αντικείμενο, η αιτία και οι διάδικοι δύο (ή περισσότερων) υποθέσεων.
Article 21 of the Convention must be interpreted as meaning that lis pendens arises whenever there is total or partial identity of subject-matter, cause of action and parties as between two (or more) actions. In particular:
— Η αγωγή που ασκείται εντός συμβαλλομένου κράτους με αίτημα να αναγνωριστεί ότι ο ενάγων δεν υπέχει ευθύνη για τη ζημία που ισχυρίζονται οι εναγόμενοι ότι έχουν υποστεί έχει το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία με την αγωγή που ασκεί μεταγενέστερα εντός άλλου συμβαλλομένου κράτους ένας από τους εναγομένους της πρώτης δίκης με αίτημα να αναγνωριστεί ότι ο ενάγων της πρώτης δίκης έχει ευθύνη για την ίδια αυτή ζημία.
- an action brought in one Contracting State, in order to obtain a declaration that the plaintiff is not liable for damage allegedly suffered by the defendants, has the same subject-matter and cause of action as an action subsequently commenced in another
— Δεν έχει σημασία συναφώς ότι η μορφή που προσδίδουν τα δικονομικά δίκαια των δύο ενδιαφερομένων κρατών στις αιτήσεις αυτές παροχής έννομης προστασίας είναι διαφορετική.
The third paragraph of Article 22 of the Convention is to be interpreted as meaning that two actions are to be regarded as related, in that they are so closely connected that it is expedient to hear and determine them together to avoid the risk of irreconcilablejudgments, whenever they are concerned with essentially the same matters of fact and law, and there is therefore a risk that they might be decided in a conflicting manner, albeit only as regards their reasoning.
— Η υποχρέωση του δικαστηρίου που επιλαμβάνεται δεύτερο να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας του συμφωνά με το άρθρο 21 υφίσταται μόνο για το μέρος της δίκης του οποίου το αντικείμενο και οι διάδικοι συμπίπτουν με το αντικείμενο και τους διαδίκους της χρονικά προγενέστερης δίκης.
By order of 30 October 1992, received at the Court on 10 December 1992, the Court of Appeal referred for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty questions on the interpretation of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security.
Στις 17 Αυγούστου 1987, η Johnson υπέβαλε αίτηση για τη χορήγηση του SDA
On 17 August 1987 Mrs Johnson applied for SDA
Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε βάσει του άρθρου 165Ατου Social Security Act 1975.
Her application was turned down on the basis of section 165A of the Social Security Act 1975.
Σε περίπτωση όπως η προκειμένη, η διάταξη αυτή έχει ως συνέπεια ότι το πρόσωπο που δεν ζήτησε την καταβολή της NCIB πριν από την κατάργηση αυτής της παροχής δεν μπορεί να αξιώσει να του καταβληθεί αυτομάτως το SDA
In a case such as this, the effect of that provision is that a person who has not claimed payment of NCIB before the abolition of that benefit may not claim automatic entitlement to SDA
Η Johnson έπαψε να εργάζεται κατά το 1970 προκειμένου να ασχοληθεί με τη θυγατέρα της, η οποία ήταν τότε ηλικίας 6 ετών.
The Social Security Commissioners referred questions to the Court of Justice asking in particular whether such a rule was compatible with the directive.
Το 1980, θέλησε να εργαστεί εκ νέου, αλλά δεν το κατόρθωσε λόγω παθήσεως στην πλάτη. Γι' αυτόν τον λόγο, έλαβε το 1981, ενώ ζούσε μόνη, Non-Contributory Invalidity Benefit (παροχή αναπηρίας μη εξαρτώμενη από εισφορές, στο εξής: NCIB).
By those questions the national court asks, in essence, whether it is compatible with Community law to apply, to a claim based on the direct effect of Directive 79/7, a rule of national law which limits the period prior to the bringing of the claim in respect of which arrears of benefit are payable, even where that directive has not been properly transposed within the prescribed period in the Member State concerned.
Το δικαστήριο των Social Security Commissioners υπέβαλε στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα ιδίως ως προς το συμβιβαστό ενός τέτοιου κανόνα προς την οδηγία
The right conferred on women by the direct effect of Article 4(1) of Directive 79/7 to claim benefits for incapacity for work under the same conditions as men must be exercised under the conditions determined by national law, provided that, as the Court has consistently held, those conditions are no less favourable than those relating to similar domestic actions and that they are not framed so as to render virtually impossible the exercise of rights conferred by Community law (see Case C-338/91 Steenhorst-Neerings ν Bestuur van de Bedrijfsvereniging voor Detailhandel, Ambachten en Huisvrouwen.
Από το 1982, η εκκαλούσα ζούσε με ένα σύντροφο.
In its judgment in Case C-31/90, the Court answered that question by ruling that it had been possible since 23 December 1984 to rely on Article 4 of Directive 79/7 in order to have set aside national legislation which made entitlement to a benefit subject to the previous submission of a claim in respect of a different benefit which had since been abolished and which had entailed a condition discriminating against female workers.
Η NCIB έπαψε τότε να της καταβάλλεται, επειδή κατά την εποχή εκείνη η γυναίκα η οποία συζούσε με έναν άνδρα όφειλε, για να απολαύει της παροχής αυτής, να αποδείξει ότι ήταν ανίκανη όχι μόνο προς εργασία, αλλά και προς εκπήρωση των συνήθων οικιακών εργασιών.
In the absence of appropriate measures for implementing Article 4 of Directive 79/7, women placed at a disadvantage by the maintenance of the discrimination were entitled to be treated in the same manner and to have the same rules applied to them as men who were in the same situation, since, where the directive had not been implemented correctly, those rules remained the only valid point of reference.
Αυτή η προϋπόθεση ανικανότητας προς εκτέλεση των οικιακών εργασιών δεν είχε εφαρμογή ως προς τους άνδρες.
Nor does that rule, which merely limits the period prior to the bringing of a claim in respect of which arrears of benefit are payable, make it virtually impossible for an action to be brought by an individual relying on Community law.
Ελλείψει καταλλήλων μέτρων εφαρμογής του άρθρου 4 της οδηγίας 79/7, οι γυναίκες που θίγονται από τη διατήρηση της διακρίσεως έχουν το δικαίωμα
Mrs Johnson appealed to the Court of Appeal, where argument centred on whether the judgment of the Court of Justice in Case C-208/90 Emmott ν Minister for Social Welfare and Attorney General constituted a precedent for the present case.
Ο Health and Social Security Act (νόμος περί υγείας και κοινωνικής ασφαλίσεως) του 1984 κατάργησε την NCIB και θέσπισε το Severe Disablement Allowance (επίδομα βαριάς αναπηρίας, στο εξής: SDA), το οποίο μπορεί να χορηγείται στα πρόσωπα του ενός και του άλλου φύλου υπό τις ίδιες προϋποθέσεις. Το άρθρο 20,
In Emmott the Court did indeed hold that so long as a directive has not been properly transposed into national law individuals are unable to ascertain the full extent of their rights and that consequently, until the directive has been properly transposed, a defaulting Member State may not rely on an individual's delay in
ίσης μεταχειρίσεως και υπαγωγής στο ίδιο καθεστώς με τους άνδρες που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση, καθεστώς το οποίο παραμένει, εφόσον δεν έχει εκτελεστεί η εν λόγω οδηγία, το μόνο έγκυρο σύστημα αναφοράς.
initiating proceedings against it in order to protect rights conferred upon him by the provisions of the directive and that a period laid down by national law within which proceedings must be initiated cannot begin to run before that time.
οδηγίας 79/7, να αξιώνουν παροχές λόγω ανικανότητας προς εργασία υπό τις ίδιες προϋποθέσεις όπως και οι άνδρες, πρέπει να ασκείται σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις εθνικές διατάξεις, υπό τον όρο πάντως, όπως προκύπτει από πάγια νομολογία, ότι οι προϋποθέσεις αυτές δεν είναι λιγότερο ευνοϊκές απ' ό,τι αυτές που αφορούν παρόμοιες απαιτήσεις οι οποίες στηρίζονται στο εσωτερικό δίκαιο ούτε μπορούν να είναι τέτοιες ώστε να καθιστούν πρακτικώς αδύνατη την άσκηση των δικαιωμάτων που απονέμονται από την κοινοτική έννομη τάξη (βλ. απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 1993, Steenhorst-Neerìngs).
The Court concluded that Community law did not preclude the application of a national rule of law whereby benefits for incapacity for work were payable not earlier than one year before the date of claim, in the case where an individual sought to rely on rights conferred directly by Article 4(1) of Directive 79/7 with effect from 23 December 1984 and where on the date the claim for benefit was made the Member State concerned had not yet properly transposed that provision into national law.
Η άρνηση αυτή βασίστηκε στη διάταξη του άρθρου 165Α, παράγραφος 3, του Social Security Act του 1975.
However, it is clear from the judgment in Steenhorst-Neerings that the solution adopted in Emmott was justified by the particular circumstances of that case, in which a time-bar had the result of depriving the applicant of any opportunity whatever to rely on her right to equal treatment under the directive.
Ενώπιον του Court of Appeal, το οποίο επελήφθη τελευταίο της υποθέσεως, η συζήτηση επικεντρώθηκε επί του ζητήματος αν η απόφαση του Δικαστηρίου της 25ης Ιουλίου 1991, C-208/90, Emmott, συνιστά νομολογιακό προηγούμενο για την παρούσα υπόθεση.
In contrast, the rule at issue in Steenhorst-Neerings did not affect the right of individuals to rely on Directive 79/7 in proceedings before the national courts against a defaulting Member State but merely limited to one year the retroactive effect of claims for benefits for incapacity for work.
Στην απόφαση Emmott, το Δικαστήριο έκρινε ότι για όσο χρόνο ένα κράτος μέλος δεν έχει μεταφέρει ορθώς στην εσωτερική του έννομη τάξη τις διατάξεις της οδηγίας 79/7, συνιστά παράβαση του κοινοτικού δικαίου η εκ μέρους των αρμοδίων αρχών αυτού του κράτους μέλους επίκληση των εθνικών δικονομικών κανόνων των σχετικών με τις προθεσμίες εντός των οποίων οι ιδιώτες μπορούν να προσφεύγουν κατά των αρχών αυτών ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων για την προστασία των δικαιωμάτων που παρέχονται απευθείας από το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
Community law does not preclude the application, to a claim based on the direct effect of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security, of a rule of national law which merely limits the period prior to the bringing of the claim in respect of which arrears of benefit are payable, even where that directive has not been properly transposed within the prescribed period in the Member State concerned.
Εκ προοιμίου, πρέπει να υπομνησθεί ότι το δικαίωμα που οι γυναίκες αντλούν από το άμεσο αποτέλεσμα του άρθρου 4, παράγραφος 1, της
Community law does not preclude the application of a national rule of law according to which an invalidity benefit is payable not earlier than one year before the date of claim, in the case where an individual seeks to rely on rights conferred directly by Article 4(1) of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security with effect from 23 December 1984 and where on the date the claim for benefit was made the Member State concerned had not yet properly transposed that provision into national law.
πλήρως την αιτούσα της κύριας δίκης από τη δυνατότητα να προβάλει το δικαίωμα της ίσης μεταχειρίσεως δυνάμει της οδηγίας.
Case C-277/93 Commission of the European Communities ν Kingdom of Spain Freedom of movement for persons
Και στις δύο περιπτώσεις, πρόκειται για έναν κανόνα ο οποίος δεν αποκλείει το μέσο παροχής ένδικης προστασίας, αλλά απλώς περιορίζει την περίοδο, που προηγείται της υποβολής της αιτήσεως, για την οποία μπορούν να ληφθούν καθυστερούμενες παροχές.
However, the Kingdom of Spain does not consider itself bound to amend its legislation governing the conditions and periods of training for doctors in respect of the other five specialties.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει την εφαρμογή διατάξεως του εθνικού δικαίου κατά την οποία παροχή λόγω ανικανότητας προς εργασία καθίσταται απαιτητή το νωρίτερο ένα έτος πριν από την ημερομηνία
By application lodged on 13 May 1993, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by not providing remuneration for the periods of training necessary to obtain in Spain formal qualifications in the medical specialties listed in the third section of the Annex to Royal Decree No 127/1984 of 11 January 1984 concerning specialized medical training and the award of qualifications in specialized medicine, namely stomatology, medical hydrology, space medicine, sports and physical education medicine, forensic medicine and occupational medicine, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under Council Directives 75/362/EEC and 75/363/EEC, both of 16 June 1975.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
It should be borne in mind at the outset that Articles 4 and 6 of the 'recognition' directive provide for the formal qualifications in specialized medicine awarded by one Member State to be recognized by the other Member States in certain circumstances.
Gulmann ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας του Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 1994.
Recognition is automatic and compulsory for all the Member States as regards formal qualifications in the medical specialties listed in Article 5 of the 'recognition' directive, whereas in the case of the formal qualifications listed in Article 7, it is automatic and compulsory only as between the Member States mentioned therein.
Πρότεινε να δοθεί η ακόλουθη απάντηση:
The Commission maintains that, by refusing to provide remuneration for the periods of training necessary to obtain in Spain formal qualifications in the medical specialties referred to in paragraph 7, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under the 'recognition' and 'coordination' directives.
"Το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει την εφαρμογή κανόνα του εθνικού δικαίου κατά τον οποίο η χορήγηση παροχών αναπηρίας αρχίζει να ισχύει το νωρίτερο ένα έτος πριν από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως, όταν πολίτης επικαλείται τα δικαιώματα που παρέχονται απευθείας από τις 23 Δεκεμβρίου 1984 με το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, και όταν κατά την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως το οικείο κράτος μέλος δεν έχει μεταφέρει ακόμη προσηκόντως τη διάταξη αυτή στην εσωτερική του έννομη τάξη."
As for the medical specialties peculiar to one Member State or which that State has not included in the list in Article 7 of the 'recognition' directive, Article 8 of that directive provides only for recognition which is neither automatic nor compulsory, as the host Member State is obliged merely to consider applications for recognition case by case.
Υποθ. C-277/93 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
medical specialties which are common to all the Member States or to two or more Member States and which are mentioned in Article 5 or Article 7 of the 'recognition' directive.
•Δικαίωμα εγκαταστάσεως — Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών ειδικότητες — Περίοδοι ειδικεύσεως — Αμοιβή» (Ολομέλεια) ειδικοτήτων που απαριθμούνται στη σκέψη 7, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες "για την αναγνώριση" και "για τον συντονισμό".
The host Member State therefore retains the right to set its own conditions of training for the recognition of formal qualifications which are specific to that State or which it has decided not to include in the list in Article 7 of the 'recognition' directive.
Το Βασίλειο της Ισπανίας δεν αμφισβητεί την παράβαση όσον αφορά τη στοματολογία.
Since recognition of the formal qualifications which are peculiar to one Member State is not compulsory, compliance with the minimum conditions of training set out in Article 2 of the 'coordination' directive cannot be considered to be compulsory either.
Αντιθέτως, το Βασίλειο της Ισπανίας φρονεί ότι δεν υποχρεούται να τροποποιήσει τη ρύθμιση του που διέπει τις προϋποθέσεις και τη διάρκεια εκπαιδεύσεως των ιατρών για τις άλλες πέντε ειδικότητες.
It follows that the requirement to provide remuneration for the periods of training in specialized medicine, laid down in Article 2(l)(c) of the 'coordination' directive, applies only to
Προκαταρκτικώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι τα άρθρα 4 και 6 της "οδηγίας για την αναγνώριση" ορίζουν ότι οι τίτλοι ειδικού ιατρού που χορηγούνται από ένα κράτος μέλος αναγνωρίζονται από τα άλλα κράτη μέλη υπό ορισμένες προϋποθέσεις.
In the circumstances, it is common ground that, of the Spanish qualifications in specialized medicine which are at issue, only stomatology ('Estomatología') is mentioned in Article 7(2) of the 'recognition' directive as a specialty recognized by that State.
Η αναγνώριση αυτή προϋποθέτει τον συντονισμό και την εναρμόνιση των συνθηκών εκπαιδεύσεως για τις διαλαμβανόμενες ιατρικές ειδικότητες.
By contrast, occupational medicine ('Medicina del Trabajo') is not mentioned except as a heading in the Spanish version of that provision, and Spain does not appear in the list of Member States which recognize that specialty.
Η οδηγία 75/363 (στο εξής: "οδηγία για τον συντονισμό"), από την άλλη πλευρά, σκοπεί στον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες των ιατρών.
As for the other four specialties, namely medical hydrology, space medicine, sports and physical education medicine and forensic medicine, they are not set out in that directive even as headings.
Οι οδηγίες αυτές τροποποιήθηκαν με τις οδηγίες του Συμβουλίου 82/76/ΕΟΚ, της 26ης Ιανουαρίου 1982, και 89/594/ΕΟΚ, της 30ής Οκτωβρίου 1989.
Spain is therefore under no obligation to provide remuneration for periods of training in those specialties.