natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το Tribunale di Torino (απόφαση της 15ης Φεβρουαρίου 1993, Smolars S.p.A και Tipografia Artigiana S.p.A. και ISTET S.p.A. κατά ILTE S.p.A. και ATEL S.p.A και SIP S.p.A και Fratelli Pozzoni S.p.A και ATIMEC S.p.A. με τρίτους παρεμβαίνοντες την Facom Continuous s.r.l. και Immobiliare Ghiaie S.p.A. και Carlo Bonacina και Silvana Paris85) επεσήμανε ότι στις περιπτώσεις που ο ενάγων ισχυρίζεται την ύπαρξη απλώς ενός εσωτερικού αποτελέσματος στην αγορά ενός κράτους μέλους, τούτο δεν θα είναι επαρκές να οδηγεί στην εφαρμογή των άρθρων 85 ή 86 ως προς την καταγγελλόμενη αντιανταγωνιστική πρακτική.
The Tribunale di Torino (decision of February 15, 1993, Smolars S.p.A. and Tipografia Artigiana S.p.A. and ISTET S.p.A. v. ILTE S.p.A. and ATEL S.p.A. and SIP S.P.A. and Fratelli Pozzoni S.p.A. and ATTMEC S.p.A. with Facom Continuous s.r.l. and Immobiliare Ghiaie S .ρ .A. and Carlo Bonacina and Silvana Paris as third party interveners85) pointed out that where a merely internal effect on the market of one Member State is alleged tins will not be sufficient to result in the apphcation of Articles 85 or 86 to the alleged anticompetitive practice.
Ειδικότερα, η υπόθεση αυτή αφορούσε μια σειρά ιταλικών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, όλων αναγκαίων από κοινού, για την υλοποίηση μιας ευρεσιτεχνίας, και τα οποία διπλώματα χρησιμοποιούντο από ιταλικές επιχειρήσεις στην εγχώρια αγορά και μόνο, χωρίς να προκαλείται οποιαδήποτε επίπτωση στο εμπόριο μεταξύ κρατών μελών.
More particularly, the case concerned a series of Italian patents all necessary, together, to put one invention into practice, and used by Italian undertakings in the domestic market only, and without causing an effect on trade between Member States.
Αποτέλεσμα αυτού ήταν η συμφωνία για τη μεταβίβαση όλων των εν λόγω διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας σε μια και μοναδική επιχείρηση, όπως επίσης και η άρνηση της επιχειρήσεως αυτής να παραχωρήσει άδειες εκμετάλλευσης των ευρεσιτεχνιών αυτών σε τρίτους, να μην εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 85 και 86.
As a result the agreement to transfer all these patents to one sole undertaking, as well as the refusal of this undertaking to grant licences to third parties with respect to the patents, fell outside the ambit of Articles 85 and 86.
Περαιτέρω, με σκοπό να κρίνει προδικαστικά κατά πόσο το άρθρο 85 εφαρμόζεται ή όχι σε συγκεκριμένη διάταξη μιας συμφωνίας, ο Pretore di Milano (απόφαση της 2ας Ιουλίου 1981, Nuova Innocenti S.p.A. κατά S.A. British Leyland International Services86) έκρινε ότι είναι αναγκαίο να εξετάζεται συνολικά η συμφωνία, δεδομένου ότι μόνο βάσει σφαιρικής εξετάσεως της γενικότερης δομής της συμφωνίας, όπως και όλων των επί μέρους υποχρεώσεων που υπέχουν τα μέρη βάσει της συμφωνίας αυτής, είναι δυνατό να εκτιμηθεί το κατά πόσον η συμφωνία δύναται να επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών.
Further, in order to make a preliminary assessment as to whether Article 85 is apphcable to a specific provision of an agreement the Pretore di Milano (decision of July 2, 1981, Nuova Innocenti S.p.A. v. S.A. British Leyland International Services86) ruled that it is necessary to examine the whole agreement since only through a global examination ofthe whole structure ofthe agreement, and of all the obligations ofthe parties under it, is it possible to assess whether the agreement may affect trade between Member States.
8Χ
Foro it.
Βλέπε ανωτέρω υποσημείωση 57.
1981,1,1177 Nuova giur. civ. commentata 1991,1, 701 See note 57 above.
Βλέπε ανωτέρω υποσημείωση 26.
See note 26 above.
381 βάσει του άρθρου 85, διατάξεως περιεχόμενης σε συμφωνία εγγυοδοσίας όρισε ότι η διάταξη αυτή ήταν ισχυρή, μεταξύ άλλων, επειδή η συμφωνία αποτελούσε ήσσονος σημασίας συμφωνία η οποία δεν παρήγαγε αποτελέσματα ούτε κάν στο σύνολο της εγχώριας αγοράς.
Furthermore, the Tribunale di Milano (Decision of May 25, 1989, De Lucca v. Cassa di Risparmio delle Provincie Lombarde88), in the case mentioned above which concerned the validity under Article 85 of a provision contained in a guarantee agreement held that this provision was valid, inter aha, since the agreement was a minor agreement which did not even produce an effect on the whole ofthe national market.
Επιπλέον, θα πρέπει να αναφερθούν ορισμένες αποφάσεις στις οποίες αναγνωρίζεται η μη εφαρμογή του άρθρου 85 σε συμφωνίες επιλεκτικής διανομής: Corte di Cassazione αριθ. 2643/1983, F.i.e.g.. Sindacato nazionale giornalai d'Italia, Sindicato nazionale rivenditori giornali e riviste. Sindacato autonomo giornalai italiani κατά Roselli89· Corte di Cassazione αριθ.
Furthermore, some decisions holding that Article 85 was inapplicable to selective distribution systems should be mentioned: Corte di Cassazione, η. 2643/1983, F.i.e.g., Sindacato nazionale giornalai d'Italia. Sindacato nazionale rivenditori giornali e riviste. Sindacato autonomo giornalai italiani v. Roselli89: Corte di Cassazione n.
2018/1985, F.i.e.g. και λοιποί κατά Tirelli και Comune di Roma90· Tribunale di Milano, απόφαση της 23ης
2018/1985, F.i.e.g. and others ν. Tirelli e Comune di Roma90; Tribunale di Milano, decision of April 23,
Στις παραπάνω αποφάσεις επιβεβαιώθηκε ότι, εφόσον η επιλογή των λιανοπωλητών έχει γίνει σύμφωνα με αντικειμενικά ποιοτικά κριτήρια, που να σχετίζονται με τα επαγγελματικά προσόντα του λιανοπωλητή, τους υπαλλήλους του και τον εξοπλισμό του, και να μην υπάρχουν έτσι περιθώρια για δυσμενείς αξιολογήσεις, το επιλεκτικό σύστημα διανομής θα έχει ως αποτέλεσμα βελτιώσεις στο πλαίσιο ενός συγκεκριμένου και εξειδικευμένου εμπορίου.
In the above decisions, it has been affirmed that when the selection of retailers has been made according to objective qualitative criteria, relating to the professional qualifications of the retailer, his employees and his equipment and thus no room exists for discriminatory evaluations, the selective distribution system will have the effect of resulting in improvements in a specialized trade.
Συνεπώς, ακόμη και αν η συμφωνία ενδέχεται να οδηγεί σε ορισμένους περιορισμούς του ανταγωνισμού όσον αφορά τις τιμές, όμως, θα οδηγεί σε τόνωση του επωφελούς ανταγωνισμού προς το συμφέρον του καταναλωτή.
Therefore, even if the agreement may result in some limitations on competition as regards prices, it will, however, result in the stimulation of profitable competition to consumer advantage.
Ακόμη πιο πρόσφατα, το Tribunale di Milano, στην υπόθεση Beecham cosmetics κατά Nuova Corsiglia S.p.A και Nha Trang S.p.A. (απόφαση της 14ης Ιανουαρίου 199192) αναφέρθηκε στην πάγια νομολογία του ΔΕΚ, σύμφωνα με την οποία τα επιλεκτικά συστήματα διανομής μπορούν να θεωρηθούν έγκυρα βάσει των κανόνων ανταγωνισμού της ΕΕ, μόνον εφόσον αναφέρονται σε, και έχουν δημιουργηθεί για να διαφυλάσσουν ένα εξειδικευμένο εμπόριο όπως επίσης και με σκοπό να παρέχουν εξειδικευμένες υπηρεσίες όσον αφορά κάποιο προϊόν υψηλής ποιότητας και τεχνικής πολυπλοκότητας, και μόνο όταν ο διορισμός εξουσιοδοτημένων μεταπωλητών γίνεται στη βάση αντικειμενικών ποιοτικών κριτηρίων.
More recently, the Tribunale di Milano, in BECham cosmetics v. Nuova Corsiglia S.p.A. and Nha Trang S.p.A. (decision of January 14, 199192) referred to the consistent jurisprudence of the ECJ that selective distribution systems may only be considered valid under EU competition mies where they relate to, and are set up to safeguard, a specialised trade and in order to provide specialised services with respect to a product of high quality and technical complexity and only when the appointment of authorised dealers is made on the basis of objective qualitative criteria.
Στην συγκεκριμένη τιπόθεση, αντίθετα, δεν απεδείχθη η ύπαρξη αυτών των προϋποθέσεων.
In this specific case, on the contrary, these preconditions were not proved.
Ο ενάγων (η ιταλική θυγατρική ενός πολυεθνικού ομίλου, της Beecham, η οποία είχε εγκαθιδρύσει το επιλεκτικό σύστημα διανομής) δεν είχε αποδείξει, συγκεκριμενοποιήσει ή αναφερθεί στις εξειδικευμένες υπηρεσίες οι οποίες θα μπορούσαν να παρέχονται σαν αποτέλεσμα του επιλεκτικού συστήματος διανομής, ούτε εκείνα τα αντικειμενικά ποιοτικά κριτήρια τα οποία θα χρησιμοποιούντο κατά το διορισμό των εξουσιοδοτημένων μεταπωλητών.
The plaintiff (the Italian subsidiary of the multinational group, BECham, which had set up the selective distribution system) had not proved, specified or indicated the specialised services which would have been provided as a result ofthe selective distribution system nor the objective qualitative criteria which would have been used to appoint authorised dealers.
Τέλος, η απόφαση του Pretore di Roma (διάταξη της 15ης Μαΐου 1990, Finmeccanica and Ansaldo S.p.A. κατά Asea Brown Boveri Ltd and Asea Brown Boveri S.p.A.93) θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, καθώς ο δικαστής αναφέρθηκε στη γνωστή αρχή του "rule of reason" κατά την εκτίμηση της εγκυρότητας της συμφωνίας, υπό το φώς της κοινοτικής νομοθεσίας περί ανταγωνισμού.
Finally, the decision ofthe Pretore di Roma (order of May 15, 1990, Finmeccanica and Ansaldo S.p.A. v. Asea Brown Boveri Ltd and Asea Brown Boveri S.p.A.93) should be taken into consideration, since the judge
1990,1,920 Βλέπε ανωτέρω υποσημείωση 84.
1990,1,920 See note 84 above.
Βλέπε ανωτέρω υποσημείωση 27
See note 27 above.
____ ενόψει του οποίου εκτιμήθηκε από το δικαστή η εγκυρότητα της συμφωνίας, με βάση τους κανόνες ανταγωνισμού της ΕΕ.
The positive effects on competition of such a process were then considered on the basis of a type of "rule of reason" approach, in the light of which the vahdity ofthe agreement under EU competition rules was assessed by the judge.
Εάν μια συμφωνία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 85 θα είναι "αυτοδικαίως άκυρη", σύμφωνα με το άρθρο 85 παράγραφος 2, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη έκδοση σχετικής απόφασης.
If an agreement is caught by Article 85 it "shall be automatically void", pursuant to Article 85(2), without a prior decision to that effect being required.
Δεδομένου ότι το άρθρο 85 εφαρμόζεται άμεσα στα κράτη μέλη, την ακυρότητα μπορεί να κηρύξει όχι μόνο η Επιτροπή αλλά και το εθνικό δικαστήριο.
Since Article 85 is directly apphcable in the Member States, such an agreement may be declared null and void not only by the Commission but also by a national court.
Το κατά πόσον ο όρος "άκυρη" ("nullo" στην επίσημη ιταλική μετάφραση) του άρθρου 85 παράγραφος 2 σημαίνει "άκυρη" ή "ακυρώσιμη" βάσει της κοινοτικής και της ιταλικής νομοθεσίας, αποτελεί θέμα ερμηνείας το οποίο εξακολουθεί, εν μέρει, να παραμένει ανοικτό.
Whether the term "void" ("nullo" in the Italian official translation) in Article 85(2) means "null" or "annulable" under Community and Italian law is a matter of interpretation and is still, partly, an open issue.
Ενώ είναι σαφές ότι κανένα μέρος της συμφωνίας δεν δικαιούται να απαιτήσει την εφαρμογή της, αμφισβητείται ακόμη κατά πόσο τα ποσά που καταβλήθηκαν ή τα περιουσιακά στοιχεία που μεταβιβάσθηκαν βάσει της συμφωνίας μπορούν να ανακτηθούν εφόσον η συμφωνία κηρυχθεί άκυρη.
Whilst it is clear that ndther party to the agreement will be permitted to enforce it it is a matter of debate as to whether monies paid or property transferred pursuant to the agreement may be recovered as a consequence ofthe agreement having been declared void.
Μεταξύ των ιταλικών υποθέσεων που έχουν αναφερθεί και αφορούν τον ανταγωνισμό, τόσο το Tribunale di Milano (απόφαση της 29ης Απριλίου 1974, Ronson S.p.A. κατά Consorzio Industrie Fiammiferi και SAFFA S.p.A.94) όσο και o Pretore di Brescia (απόφαση της 23ης Οκτωβρίου 1979, Erbiplast κατά Depla s.n.c95) βασίστηκαν στις διατάξεις του αστικού κώδικα που αφορούν την
Among the reported Italian cases dealing with antitrust issues, both the Tribunale di Milano (dedsion of April 29, 1974, Ronson S.p.A. v. Consorzio Industrie Fiammiferi and SAFFA S.p. A.94) and the Pretore di Brescia
"ακυρότητα της σύμβασης" χωρίς να προσδιορίσουν κατά τα άλλα τον όρο που χρησιμοποιείται στο άρθρο 85 παράγραφος 2.
(decision of October 23, 1979, Erbiplast v. Depla s.n.c95) referred to the provisions ofthe civil code dealing with "nullity of contract" without otherwise defining the term used in Article 85(2).
Περιορίστηκε απλώς να παραπέμψει στο άρθρο 1419 του αστικού κώδικα, το οποίο αναφέρεται σε μερική ακυρότητα.
Specifically the Pretore di Bresda mentioned the current debate on the proper meaning ofthe term "void" in Article 85(2), but refrained himself, from seeking a definition under Italian law except that he referred to Article 1419 cc, which deals with partial nullity.
Ωστόσο, κατά τη γνώμη μας, τέτοιου είδους "διασταυρούμενες αναφορές" εκ μέρους των ιταλών δικαστών θα πρέπει να ερμηνεύονται ως αρκετά σαφής ένδειξη ότι ο σχετικός όρος της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 85 θα πρέπει να ερμηνεύεται ως "ακυρότητα" και όχι ως "ακυρωσία".
However, such "cross-references" made by Italian judges should be construed, in our opinion, as quite clear hints that the term void under Article 85(2) should be construed to mean "nullity" rather than "annulability".
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μετρίασε τις συνέπειες της αυτοδίκαιης ακυρότητας: συγκεκριμένα, διευκρίνησε ότι η ακυρότητα ως συνέπεια αστικού δικαίου για την παραβίαση των άρθρων 85 και 86 εφαρμόζεται μόνο σε εκείνες τις διατάξεις της συμφωνίας ή τις πρακτικές, που παραβιάζουν το άρθρο 85 παράγραφος 1 ή το άρθρο 86 (πέραν βεβαίως των περιπτώσεων στις οποίες ολόκληρη η συμφωνία είναι άκυρη ή ανίσχυρη).
The sanction of automatic nulhty has been tempered by the ECJ in that it has made clear that nulhty as a civil law consequence of breaches of Article 85 and 86 only apphes to those provisions in the agreement or practice which violate Article 85(1) or Article 86 (other, of course, than where the agreement itself as a whole is null and void).
Με άλλα λόγια, οι υπόλοιπες διατάξεις δεν επηρεάζονται εφόσον βέβαια μπορούν να διαχωρισθούν.
In other words, the rernaining provisions are unaffected by the sanction of nulhty provided they are severable from the offending provisions.
Για να προσδιορισθεί κατά πόσον υπάρχει δυνατότητα διαχωρισμού των διατάξεων, θα πρέπει να γίνει αναφορά στη νομοθεσία που εφαρμόζεται στην εξεταζόμενη συμφωνία ή στη σχετική πρακτική.
The question of severability is a matter to be decided with reference to the law apphcable to the agreement or practice in question.
Σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία "σύμβαση η οποία είναι αντίθετη με κανόνα αναγκαστικού δικαίου είναι άκυρη, εκτός εάν ο νόμος ορίζει άλλως" (άρθρο 1418 πρώτη παράγραφος του Αστικού κο')όικα).
Under Italian law a "contract which is contrary to mandatory rules is null and void unless the law provides otherwise" (Article 1418 cc, 1st para).
Βλέπε ανωτέρω υποση_BAR_ΐ£ΐωση 20.
See note 20 above.
Βλέπε ανωτέρω υποσημείωση 25.
See note 25 above. See note 25 above.
Ιταλία
Page 340
Ο δικαστής έκρινε ότι "η αυτοδίκαιη ακυρότητα της εκχώρησης διπλώματος ευρεσιτεχνίας, καθότι παραβιάζει το άρθρο 85, δεν συνεπάγεται την ακυρότητα ολόκληρης της σύμβασης εφόσον οι σχετικές διατάξεις [που αναφέρονται στην εκχώρηση της ευρεσιτεχνίας] μπορούν να Οιαχωρισθούν από την κύρια σύμβαση.
Italy which are rendered void due to their ^compatibility with Article 85. Thus, the Pretore stated that "the fact that some clauses of a patent license are automatically void because they violate Art. 85, does not affect the contract as a whole if such clauses are severable from the main contract.
Αρμόδιος να αποφασίσει για το θέμα αυτό είναι ο σ\ιγκεκριμένος εθνικός δικαστής, ο οποίος αποφαίνεται βάσει της εθνικής νομοθεσίας".
Such a decision is left to the individual national judge to decide ona basis of national law".
Επίσης, στην απόφαση του Tribunale di Milano Beecham cosmetics κατά Nuova Corsiglia S.p.A και Nha Trang S.p.A. (απόφαση της 14ης Ιανουαρίου 199197) ανέκυψε και πάλι το ζήτημα της μερικής ακυρότητας.
Further, in the Tribunale di Milano's decision in BECham cosmetics v. Nuova Corsiglia S.p.A. and Nha Trang S.p.A. (decision of January 14, 199197), the question of partial nulhty again arose. In that case, the
Στην υπόθεση αυτή, το Tribunale δήλωσε ότι οι συμβατικές ρήτρες με τις οποίες περιορίζονται οι εμπορικές ενέργειες θα πρέπει να θεωρούνται άκυρες· δεν κήρυξε όμως άκΐ'ρη τη σύμβαση στο σύνολο της.
Tribunale stated that the contractual provisions restricting commercial actions should be considered to be null and void but did not declare the contract as a whole null and void.
Είναι σχεδόν αδύνατο να προβλεφθούν οι διάφορες καταστάσεις που ενδέχεται να προκύψουν αφού είναι σαφές ότι η εφαρμογή της προαναφερθείσας αρχής περί "μερικής ακυρότητας" εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ανάλυση της εκάστοτε εξεταζόμενης περίπτωσης.
It is almost impossible to envisage all the different situations that may arise in practice as a result of the apphcation ofthe principle of "partial nulhty" referred to above since its apphcation in practice will depend very much on a case-by-case analysis.
Μεταξύ των διαφόρων στοιχείων που μπορεί να είναι σημαντικά για τη λήψη της δικαστικής απόφασης σχετικά με τη δυνατότητα διαχωρισμού των διατάξεων οι οποίες ενδεχομένως είναι άκυρες σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία (όπως π.χ. : το μεγάλο χρονικό διάστημα κατά το οποίο ισχύει ήδη η συμφωνία ή το μερίδιο της αγοράς που κατέχουν τα συμβαλλόμενα μέρη), αξίζει να σημειωθεί ότι ορισμένες φορές παραγνωρίζεται η σημασία μιας ρήτρας διαχωρισμού (η οποία συνήθως περιλαμβάνεται στο "στερεότυπο" πολλών τυποποιημένων συμφωνιών).
Among the many issues which may be relevant to the court's decision on whether clauses which have been declared void under EU law are severable from the rest ofthe contract or not (such as, for example, the fact that the agreement has already been in existence for a long time, or the market share of the parties to the agreement), it is worth mentioning that the importance of a severability clause (which is usually included among the so-called "boiler plate" clauses of many standard agreements) is sometimes neglected.
Μία τέτοια ρήτρα αφενός μπορεί να θεωρηθεί ως απόδειξη της πρόθεσης των μερών να διατηρήσουν τη συμφωνία, αφετέρου όμως μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την έκβαση της αγωγής που ασκεί κάποιο από τα συμβαλλόμενα μέρη το οποίο επιδιώκει να κηρυχθεί άκυρη ολόκληρη η συμφωνία.
Such a clause may, on the one hand be used as evidence ofthe parties' intent to preserve the agreement; on the other hand it can adversely affect an action brought by either party seeking the nulhty ofthe agreement as a whole.
Βάσει της ιταλικής νομοθεσίας, οι νομικοί σύμβουλοι θα πρέπει να είναι προσεκτικοί κατά τη διατύπωση μιας ρήτρας περί διαχωρισμού ενώ παράλληλα θα πρέπει να διευκρινίζουν κάθε συμβατική διάταξη η οποία θεωρείται ως ουσιώδης από τους πελάτες τους κατά τη λήψη της απόφασης τους να συνάψουν τη συμφωνία.
Under Italian law, lawyers must be careful when drafting severability clauses, since it is advisable that they envisage and specify any contractual provision deemed to be very material ("essential") to then client's entering into the agreement.
Να υπομνηοθεί ότι στο άρθρο 1419, δεύτερη παράγραφος, του ιταλικού αστικού κώδικα ορίζεται επίσης ότι " η ακυρότητα επιμέρους διατάξεων δεν επιφέρει ακυρότητα της σύμβασης, όταν οι άκυρες διατάξεις αντικαθίστανται αυτοδικαίως από κανόνες αναγκαστικού δικαίου."
A further point to bear in mind is that Article 1419, 2nd para cc also states that "the nulhty of single clauses does not imply the nulhty ofthe contract when, by operation of law, mandatory rules are substituted for the void clauses".
Έτσι, στην περίπτωση που θεσπισθεί αντίθετη διάταξη αναγκαστικού δικαίου στην κοινοτική νομοθεσία η συμφωνία που θίγεται από μια τέτοια διάταξη δεν θεωρείται στο σύνολο της ως άκυρη βάσει της ιταλικής νομοθεσίας, εκτός της (των) διάταξης (εων) της συμφωνίας που θα πρέπει να αντικατασταθούν "αυτοδικαίως" από την (τις) μεταγενέστερη (ες) διάταξη (εις) αναγκαστικού δικαίο\) της κοινοτικής νομοθεσίας.
Accordingly, in the event of the entry into force of a conflicting mandatory provision of EU law, the agreement affected by such a provision would not be void as a whole under Italian law: only those provision(s) ofthe agreement to be substituted "by operation of law", by the new mandatory provision(s) of EU law, would be.
Η άποψη αυτή βασίζεται στην αρχή ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών στην κοινή αγορά πρέπει να συνδυάζεται με τα νόμιμα συμφέροντα τα σχετικά με προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας.
This stems out ofthe prindple that free movement of goods in the common market must be apphed taking into account the legitimate interests ofthe protection of intellectual property.
Πλέον πρόσφατα, το άρθρο 85 εφαρμόσθηκε επίσης από το Tribunale di Milano στην απόφαση του Beecham cosmetics κατά Nuova Corsiglia S.p.A και Nha Trang S.p.A. (απόφαση της 14ης Ιανουαρίου 199199) που προαναφέρθηκε.
More recently, Article 85 was also apphed in the Tribunale di Milano's decision in BECham cosmetics v. Nuova Corsigha S.p.A. and Nha Trang S .ρ .A. (decision of January 14, 199199) mentioned above.
Στην υπόθεση αυτή, το Tribunale έκρινε ότι ορισμένες ρήτρες μιας συμφωνίας, οι οποίες αποτελούσαν μέρος ενός επιλεκτικού συστήματος διανομής, και με τις οποίες απαγορευόταν σε εξουσιοδοτημένο μεταπωλητή συγκεκριμένης περιοχής η μεταπώληση των προϊόντων σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο πέρα των τελικών καταναλωτών ή άλλων εξουσιοδοτημέων μεταπωλητών, ως αντίθετες προς το άρθρο 85, και κατά συνέπεια άκυρες.
In that case, the Tribunale held that certain clauses of an agreement which formed part of a selective distribution system, which prevented the authorised dealer in a particular territory from re-selling the products to anyone other than final customers or other authorised dealers, were contrary to Article 85, and therefore null and void.
Όπως προαναφέρεται, το Tribunale έκρινε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση τούτο συνέβαινε επειδή η ανάγκη για ένα επιλεκτικό σύστημα διανομής δεν αποδεικνυόταν και, περαιτέρω, η αναγραφή τέτοιων ρητρών οδηγούσε σε επιπτώσεις επί του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών, στο μέτρο που τα προϊόντα της συμβάσεως πωλούντο σε διάφορα κράτη μέλη.
As discussed above, the Tribunale held that this was the case because the need for a selective distribution system in this case had not been proved and further, the inclusion of these clauses resulted in an effect on trade between Member States since the o > ntxactual products were sold in various Member States.
Είδη αγωγών και αντίστοιχη νομική βάση
Types of legal action and bases ofthe claim
Στην περίπτωση διατάξεων που περιορίζουν τον ανταγωνισμό και δεν δύνανται να διαχωριστούν από την υπόλοιπη συμφωνία, εφαρμόζονται οι κατωτέρω ουσιαστικοί και διαδικαστικοί κανόνες της ιταλικής νομοθεσίας.
In the event that the contract contains anticompetitive clauses which are not severable from the rest ofthe agreement the following substantive and procedural rules of Italian law will apply.
(α) μεταξύ συμβαλλομένων μερών
(a) Between contracting parties
Η τελεσίδικη απόφαση αποτελεί "αναγνωριστική απόφαση" της ακυρότητας της σύμβασης.
(in) From the foregoing, it follows that ndther party can compel the other to perform his obligations pursuant to a contract that has been declared void: in the event that the respondent alleges that the contract is void the other party should therefore, institute proceedings for a declaration that the contract is enforceable and not void.
(β) ως προς τους τρίτους:
(b) With respect to thud parties
Τρίτοι, οι οποίοι υπέστησαν ζημία λόγω της συμπεριφοράς των συμβαλλόμενων δυνάμει σύμβασης η οποία κηρύχθηκε άκυρη (καθώς και συνεπεία αγωγής που άσκησε τρίτος ενδιαφερόμενος) μπορούν να ζητήσουν την καταβολή αποζημίωσης μόνο βάσει των διατάξεων του cc περί αδικοπραξίας.
Third parties who have suffered damage as a result ofthe conduct of parties to a contract which has been declared void (also where this declaration has been made pursuant to proceedings brought by such interested third party), have only one possibilty of claiming damages: pursuant to the provisions ofthe civil code dealing with torts.
Το άρθρο 2043 του cc προβλέπει κατά λέξη ότι "οποιοσδήποτε προκαλεί από, δόλο ή αμέλεια, αδικαιολόγητη βλάβη υποχρεούται σε καταβολή αποζημίωσης".
Article 2043 cc, literally provides that "Any fraudulent malicious or negligent act that causes an unjustified injury obhges the person who has committed the act to pay damages".
Κατάγρηση δεσπόζουσας θέσης κατά την έννοια του άρθρου 86
Abuse of a dominant position under Article 86