natgillin/translations-raw huggingface dataset:
από τις γαλλικές εταιρίες ιπποδρομιών και το PMU, η Επιτροπή, με έγγραφο της 9ης Φεβρουαρίου 1993, πληροφόρησε τη Ladbroke.
legislation with the provisions of the Treaty, the Commission cannot be regarded as having carried out its duty to examine carefully the factual and legal issues brought to its attention by the complainants, so as to satisfy the requirement of certainty which a final decision determining whether or not an infringement exists must have.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η Ladbroke άσκησε την παρούσα προσφυγή με δικόγραφο που κατέθεσε σας 19 Οκτωβρίου 1993.
Annuls the Commission's decision contained in the letter dated 29 July 1993 rejecting the applicant's complaint of 24 November 1989 (JV/33.374);
Επί της ουσίας
Dismisses the remainder of the application;
Παράβαση εκ μέρους της Επιτροπής του καθήκοντος της να διευρευνά τις καταγγελίες με μέριμνα, σοβαρότητα και επιμέλεια
Orders the Commission to pay the costs of the proceedings with the exception of those of the intervener, which are to be borne by the intervener.'
Πρέπει ειδικότερα να εξετασθεί το ζήτημα αν η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να εκτιμήσει το αν η εσωτερική γαλλική νομοθεσία συμβιβάζεται με τη Συνθήκη, πριν εκδώσει την απόφαση που προσβάλλεται δυνάμει των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης.
(Action to establish non-contractual liability —Admissibility —Basic antidumping Regulation No 2423/88 —Breach —Anti-dumpingRegulation No 725/89—Invalidity —Liability by reason of legislative measures — Principle of care — Right to a fair hearing — Sufficiently serious breach) (First Chamber, extended composition)
Συνεπώς, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας απόφαση περί οριστικής
The Commission, by way of Regulation (EEC) No 3052/88 of 29 September 1988, imposed a provisional antidumping duty on imports of paint, distemper, varnish and similar brushes originating in the People's Republic of China at an ad valorem rate of 69% on the net price per piece of the products in question.
Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
brushes, in respect of which the Hauptzollamt Bremen-Freihafen requested payment of the provisional antidumping duty laid down in Regulation No 3052/88.
Ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής που περιλαμβάνεται στο έγγραφο της 29ης Ιουλίου 1993, περί απορρίψεως της από 24 Νοεμβρίου 1989 καταγγελίας της προσφεύγουσας (W/33.374).
By three notices of 14 April 1989, the Hauptzollamt requested Nolle to pay DM 51 217.40, being an amount equivalent to the definitive antidumping duty imposed by Regulation No 725/89.
Καταδικάζει την Επιτροπή στα διχαστικά έξοδα, πλην των εξόδων της παρεμβαίνουσας τα οποία φέρει η παρεμβαίνουσα»
Since it took the view that those three notices were unlawful on the ground that the regulation on which they were based had been adopted in breach of higher-ranking Community rules, Nolle first lodged an objection with the Hauptzollamt, which was dismissed, before bringing an action before the Finanzgericht (Finance Court) Bremen in which it sought cancellation of the notices.
«Αγωγή αποζημιώσεως λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης — Παραδεκτό — Βασικός κανονισμός αντιντάμπινγκ 2423/88 — Παραβίαση — Κανονισμός αντιντάμπινγκ 725/89 — Ανίσχυρο—Ευθύνη εκ νομοθετικώνπράξεων— Αρχή της αρωγής— Δικαιώματα άμυνας - Κατάφωρη παραβίαση» (Πρώτο πενταμελές τμήμα)
In its judgment of 22 October 1991, the Court of Justice declared Regulation No 725/89 invalid on the ground that the normal value of the products in question had not been determined in an appropriate and not unreasonable manner for the purposes of Article 2(5)(a) of Council Regulation (EEC) No 2423/88.
Το ιστορικό της διαφοράς
In accordance with the relevant provisions of German law, those costs were fixed at DM 10 941.40 plus interest at the rate of 4% from the date on which the application had been lodged.
Στις 20 Μαρτίου 1989, το Συμβούλιο επικύρωσε τον προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ που επέβαλε η Επιτροπή, και, με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 725/89, της ιδίας ημερομηνίας, επέβαλε οριστικό δασμό, ο συντελεστής του οποίου ήταν όμοιος προς τον συντελεστή του προσωρινού δασμού.
So far as concerns, first, the plea of inadmissibility raised by the Commission on the ground that the applicant could not bring the present action six months after its request for reparation of the damage which it claimed to have suffered had been rejected, the Court of First Instance notes that under Article 43 of the Statute of the Court of Justice of the EEC proceedings against the Community in matters arising from non-contractual liability are barred after a period of five years from the occurrence of the event giving rise to it.
Η Επιτροπή, με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3052/88, της 29ης Σεπτεμβρίου 1988, επέβαλε προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων ψηκτρών και πινέλων για ζωγραφική, επίχριση και βερνίκωμα και παρόμοιων ψηκτρών και πινέλων, με συντελεστή ad valorem 69 % επί της καθαρής τιμής ανά τεμάχιο των επίμαχων πρρϊόντων.
By letter of 30 June 1992 addressed to the Council and the Commission, Nolle requested compensation for the damage which it claims to have suffered by reason of the adoption of Regulation No 725/89, declared invalid. The damage allegedly suffered consisted, first, in the payment of bank interest totalling DM 50 188.15 on the sums which it had borrowed for the purpose of paying the antidumping duty, following other decisions of the customs authorities against which it had not taken any legal proceedings, and, second, in the costs of
Στις 21 Νοεμβρίου 1988, 8 Φεβρουαρίου και 14 Φεβρουαρίου 1989, η επιχείρηση Eugen Nolle
Since the event giving rise to the present action occurred on 20 March 1989, the date on which Regulation No 725/89 was adopted, that is to say less than five years prior to the bringing of this action, the action is accordingly admissible with regard to the time-limit within which it was brought.
έθεσε σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα τρεις παρτίδες ψηκτρών και πινέλων χρωματίσματος και καθαρισμού για τις οποίες το Hauptzollamt Bremen-Freihafen ζήτησε την καταβολή του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ που προέβλεπε ο κανονισμός 3052/88. Σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού, η Nolle συνέστησε εγγύηση ίση προς το οφειλόμενο ποσό, το οποίο ανερχόταν σε 52 400 γερμανικά μάρκα (DM).
With regard, to the Commission's plea that the action is inadmissible because the sums to which the applicant refers as representing the damage suffered cannot be indemnified under the second paragraph of Article 215 of the Treaty, the Court takes the view that it is necessary to draw a distinction between, on the one hand, the damage resulting to the applicant from payment of legal costs that were not reimbursed in full following the decision of the national court terminating the proceedings before it and, on the other hand, the damage which it incurred by having to pay bank interest on the sums which it claims to have borrowed for the purpose of paying the antidumping duty imposed by Regulation No 725/89.
Κατόπιν αυτού, στις 22 Σεπτεμβρίου 1993 η Nolle άσκησε την παρούσα αγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου.
In those circumstances, the Court of First Instance has exclusive jurisdiction in so far as the regulation which is at the origin of the alleged damage and which has been declared invalid emanates from the Council.
Επί του παραδεκτού θεωρώντας ότι οι τρεις αυτές αποφάσεις ήταν παράνομες επειδή ο κανονισμός επί του οποίου στηρίζονταν είχε εκδοθεί κατά παράβαση ιεραρχικώς υπέρτερων κοινοτικών κανόνων, η Nolle υπέβαλε καταρχάς διοικητική ένσταση στο Hauptzollamt, η οποία απορρίφθηκε, στη συνέχεια δε άσκησε προσφυγή ακυρώσεως ενώπιον του Finanzgericht Bremen κατά των αποφάσεων αυτών.
It follows from the foregoing that the action must be declared admissible in so far as it seeks compensation for the damage which the applicant allegedly suffered by reason of the bank interest which it claims to have paid in connection with payment of the antidumping duty imposed by Regulation No 725/89, and that it must be dismissed as inadmissible for the rest.
Το εθνικό δικαστήριο υπέβαλε στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα σχετικά με το κύρος του κανονισμού 725/89.
The question of the reimbursement of costs, which is an issue ancillary to the main dispute between the applicant and the Hauptzollamt concerning payment of the antidumping duty imposed by Regulation No 725/89, declared invalid, comes within the exclusive jurisdiction of the national court, which, in the absence of relevant harmonizing measures of Community law, must settle such a question, as indeed it has done in this case pursuant to the applicable national law.
Με την απόφαση του της 22ας Οκτωβρίου 1991 το Δικαστήριο κήρυξε τον κανονισμό 725/89 ανίσχυρο, με το σκεπτικό ότι η κανονική αξία των επίμαχων προϊόντων δεν καθορίστηκε με «τρόπο κατάλληλο και μη στερούμενο λογικής», κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 5, στοιχείο α', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2423/88 του Συμβουλίου.
It should be borne in mind in this regard that measures of the Council and Commission in connection with a proceeding relating to the possible adoption of antidumping measures constitute legislative action involving choices of economic policy and that, in accordance with settled case-law, Community liability can be incurred by virtue of such measures only if there has been a sufficiently serious breach of a superior rule of law for the protection of individuals.
Κατόπιν της αποφάσεως του Δικαστηρίου, το Finanzgericht Bremen με διάταξη της 21ης Ιανουαρίου 1992 περάτωσε τη διαδικασία και καταδίκασε το Hauptzollamt στα δικαστικά έξοδα.
In any event, according to Article 104(5) of the Rules of Procedure of the Court of Justice, it is for the national court or tribunal to decide as to the costs of the reference.
Τα έξοδα αυτά ορίστηκαν, κατά τις εφαρμοστέες διατάξεις του γερμανικού δικαίου, σε 10 941,40 DM, εντόκως προς 4 % από της ημερομηνίας της υποβολής του σχετικού αιτήματος.
The present case concerns a claim for indemnification of damage consisting in the burden of the portion of costs that was not reimbursed in accordance with the decision of the national court terminating the proceedings pending before it, following the preliminary ruling given by the Court of Justice on the matter referred to it by the national court under Article 177 of the Treaty.
Όσον αφορά, πρώτον, τον ισχυρισμό περί απαραδέκτου που προβάλλει η Επιτροπή, ο οποίος στηρίζεται στο γεγονός σα η ενάγουσα δεν μπορούσε να ασκήσει την παρούσα αγωγή έξι μήνες μετά την απόρριψη της αιτήσεως αποκαταστάσεως της ζημίας την οποία θεωρεί ότι υπέστη, το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι, κατά το άρθρο 43 του Οργανισμού (ΕΟΚ) του Δικαστηρίου, αξιώσεις κατά της Κοινότητος στο πεδίο της εξωσυμβατικής ευθύνης παραγράφονται μετά πέντε έτη από της επελεύσεως του ζημιογόνου γεγονότος.
The Court accordingly takes the view that, in so far as the applicant has not demonstrated that recourse to remedies under national law was not capable of providing it with effective protection of its rights under Community law, it cannot place in question, by way of an action for compensation brought before the Court, the existence and exercise of the exclusive jurisdiction which national courts enjoy in the matter under Article 104(5) of the Rules of Procedure of the Court of Justice and thus deprive that provision of its effectiveness.
Με έγγραφο της 30ής Ιουνίου 1992 που απηύθυνε στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή, ο Nolle ζήτησε την αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της εκδόσεως του κανονισμού 725/89, ο οποίος κηρύχθηκε
In those circumstances, the Court takes the view that the opinion expressed by the applicant to the effect that Community liability ought in this case to be determined on the basis of the nature of the alleged breach (breach of procedural rules) and not on the basis of the Community measure at the origin of the alleged damage is unfounded and that it is for that reason necessary to consider whether the defendant institutions committed a sufficiently serious breach of a
προβλέπονται συναφώς από τα άρθρα 173 και 175 της Συνθήκης.
that the choice of Sri Lanka as the reference country was mistaken.
Δεδομένου ότι το πραγματικό περιστατικό που προκάλεσε την παρούσα αγωγή συνέβη στις 20 Μαρτίου 1989, ημερομηνία εκδόσεως του κανονισμού 725/89, ήτοι λιγότερο από πέντε έτη πριν από την κατάθεση της εν λόγω αγωγής, η αγωγή αυτή είναι παραδεκτή όσον αφορά την προθεσμία εντός της οποίας ασκήθηκε.
In the light of those findings, the Court takes the view that the conduct of the Community institutions in determining the reference country, which the Court of Justice, in its judgment in Nolle, penalized by declaring Regulation No 725/89 invalid, may be regarded as having constituted a breach of the principle of care.
αποφάσεως. Στην υπό κρίση περίπτωση, πρόκειται για αίτημα αποκαταστάσεως ζημίας που συνίσταται στην επιβάρυνση του διαδίκου με τα έξοδα τα οποία δεν επιστράφηκαν, σύμφωνα με την απόφαση του εθνικού δικαστή που περατώνει την εκκρεμή ενώπιον του διαδικασία, κατόπιν της απαντήσεως που έδωσε το Δικαστήριο σε προδικαστικό ερώτημα που του είχε τεθεί κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης.
The Court of First Instance points out that the Court of Justice, in its judgment in Nolle, did not hold that the Community institutions had breached Article 190 of the Treaty or that the contested regulation was inadequately reasoned.
Το Πρωτοδικείο κρίνει επομένως ότι, καθόσον η ενάγουσα δεν ισχυρίστηκε ότι τα μέσα παροχής ένδικης προστασίας που προβλέπει το εθνικό δίκαιο δεν ήταν ικανά να της παράσχουν αποτελεσματική προστασία των δικαιωμάτων που αντλεί από το κοινοτικό δίκαιο, δεν εναπόκειται σ' αυτό να αμφισβητήσει, επ' ευκαιρία αγωγής αποζημιώσεως που ασκήθηκε ενώπιον του, την ύπαρξη και την άσκηση της αποκλειστικής αρμοδιότητας του εθνικού δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 104, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, αφαιρώντας, κατά τον τρόπο αυτό, κάθε πρακτική αποτελεσματικότητα από την εν λόγω διάταξη.
Furthermore, even were it to be supposed that such a breach could be inferred from that judgment, the Court of First Instance points out that in any event, according to the settled caselaw of the Court of Justice and Court of First Instance, an inadequacy in the statement of the reasons on which a measure contained in a regulation is based is not sufficient to render the Community liable.
Όσον αφορά το αίτημα της ενάγουσας περί αποκαταστάσεως της ζημίας που συνίσταται στην καταβολή τραπεζικών τόκων επί των ποσών που ισχυρίζεται ότι δανείστηκε προκειμένου να .χτταβάλει τον δασμό αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό 725/89, το Πρωτοδικείο επισημαίνει ότι κανένα μέσο παροχής ένδικης προστασίας του εσωτερικού δικαίου δεν της παρείχε τη δυνατότητα να επιτύχει αποκατάσταση της προβαλλόμενης ζημίας.
The Court also takes the view that the protective nature of the principle thus breached cannot be brought into question in this case. Although the rights conferred on parties involved in an antidumping proceeding depend on the particular stage of the proceeding, the capacity in which they are taking part (as a concerned exporter, associated importer, or independent importer), and the various provisions of the basic regulation, where an independent importer successfully demonstrates a sufficient interest as an interested party for the purpose of taking part in an antidumping proceeding and the Commission, despite the doubts raised by the importer's arguments regarding the choice of an appropriate reference country, and in breach of its obligation, fails to consider seriously and in detail whether those arguments or proposals are well founded, it is in breach of the principle of care, which is a rule protecting individuals.
Το ζήτημα της επιστροφής των εξόδων, το οποίο είναι παρεπόμενο ζήτημα σε σχέση με τη διαφορά της κύριας δίκης μεταξύ της ενάγουσας και του Hauptzollamt για την καταβολή του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό 725/89, ο οποίος κηρύχθηκε ανίσχυρος, εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του εθνικού δικαστηρίου, αυτό δε οφείλει, ελλείψει κοινοτικών μέτρων εναρμονίσεως στον τομέα αυτόν, να επιλύσει το ζήτημα αυτό, όπως άλλωστε το έπραξε εν προκειμένω, κατ' εφαρμογή των διατάξεων του εφαρμοστέου εθνικού δικαίου.
The Court points out that antidumping proceedings and any protective measures adopted at the end of such proceedings are directed only against foreign producers and exporters or nonmember countries as well as, where relevant, associated importers, and not against independent importers such as the applicant.
Από τα προηγούμενα προκύπτει on η αγωγή πρέπει να κριθεί παραδεκτή καθόσον αποσκοπεί στην αποκατάσταση της ζημίας που η ενάγουσα υποστηρίζει ότι υπέστη λόγω των τραπεζικών
The Court of First Instance observed that the Court of Justice declared Regulation No 725/89 invalid on the ground that the Commission had failed to take account of essential factors in order to determine whether the reference country chosen was appropriate and had not given more detailed consideration to the applicant's proposal as to the choice of Taiwan or to its arguments
Εν πάση περιπτώσει, κατά το άρθρο 104, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, τα εθνικά δικαστήρια είναι αρμόδια να αποφασίζουν επί των εξόδων της διαδικασίας εκδόσεως προδικαστικής
It must be held that the Court of Justice did not hold that the choice of Sri Lanka as the reference country was inherently wrong, but simply took the view that, in the light of the doubts raised by the applicant, the Commission ought to have carried out a more detailed investigation in order to determine whether, as the applicant had argued, Taiwan might be a more appropriate choice. As the Commission has also quite correctly pointed out, that which is doubtful is far from being manifest and arbitrary.
πράξεως δεν μπορεί να θεμελιώσει την ευθύνη της Κοινότητας.
It should be noted in this connection that when the applicant raised doubts as to the appropriateness of Sri Lanka as the reference country, the Commission did not wholly fail to consider whether Taiwan might be a more appropriate reference country — conduct which, in the circumstances, might well have constituted a serious failure to meet its obligations of proper administration vis-à-vis the parties involved in the proceeding — but rather it did not make a serious and sufficient effort to that end.
τόκων που ισχυρίζεται ότι κατέβαλε στο πλαίσιο της καταβολής του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό 725/89, και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη κατά τα λοιπά.
It follows that, in so far as the Community institutions did not fail completely in the duty of care and proper administration which they owed to the applicant but simply failed properly to appreciate the extent of their obligations under that principle, the breach of the principle of care cannot in this case be regarded as a sufficiently serious breach or a manifest and grave breach, as defined in the caselaw of the Court of Justice.
Επί της ουσίας ευθύνης
Dismisses the application;
της ευθύνης πράξεων
Orders the applicant to pay the costs.'
Ως προς τη θεμελίωση της Κοινότητας λόγω κανονιστικών
Case T-16S/94 Blackspur DIY Ltd ν Council of the European Union Commercial policy
Επί της προβαλλόμενης παραβάσεως του άρθρου 190 της Συνθήκης
(Action for damages — Non-contractual liability of the Community — Causal link — Ann-dumping duties — Basic Regulation No 2423188) (First Chamber, extended composition)
Το Πρωτοδικείο επισημαίνει ότι, με την απόφαση Nolle, το Δικαστήριο δεν έκρινε ότι τα κοινοτικά θεσμικά όργανα είχαν παραβεί το άρθρο 190 της Συνθήκης ή ón ο επίδικος κανονισμός δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένος.
The Commission imposed a provisional anti- dumping duty of 69% on the net price per piece of imports into the Community of paint, distemper, varnish and similar brushes originating in the People's Republic of China by way of Regulation (EEC) No 3052/88 of 29 September 1988.
Το Πρωτοδικείο κρίνει άλλωστε ότι ο προστατευτικός χαρακτήρας της αρχής που
The Council, on 20 March 1989, confirmed the provisional antidumping duty
παραβιάστηκε δεν μπορεί να αμφισβητηθεί στην προκειμένη περίπτωση.
imposed by the Commission and imposed a definitive antidumping duty at a rate identical to that of the provisional duty by way of Regulation (EEC) No 725/89 imposing a definitive antidumping duty.
Πράγματι, επιβάλλεται σχετικώς να τονιστεί ότι, εν όψει των αμφιβολιών που προκάλεσαν τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας ως προς την καταλληλότητα της επιλογής της Σρι Λάνκα ως χώρας αναφοράς, η Επιτροπή δεν παρέλειψε να εξετάσει αν η Ταϊβάν μπορούσε, τουναντίον, να αποτελέσει καταλληλότερη χώρα αναφοράς, συμπεριφορά η οποία, στην περίπτωση αυτή, θα μπορούσε να αποτελέσει σοβαρή παραβίαση των υποχρεώσεων χρηστής διοικήσεως έναντι των μερών που μετέχουν στη διαδικασία, αλλά δεν κατέβαλε σχετικώς σοβαρή και επαρκή προσπάθεια.
On 22 October 1991, the Court of Justice, to which a question had been referred by the Finanzgericht (Finance Court) Bremen for a preliminary ruling, declared Regulation No 725/89 to be invalid on the ground that the normal value of the products concerned had not been determined in an appropriate and not unreasonable manner within the meaning of Article 2(5)(a) of the basic Regulation No 2423/88
Το Πρωτοδικείο κρίνει ón πρέπει να εξεταστεί στη συνέχεια αν στην υπό κρίση περίπτωση πρόκειται για πρόδηλη και σοβαρή παράβαση του κανόνα αυτού χωρίς να είναι ανάγκη να εξεταστεί αν η αρχή της αρωγής συνιστά υπέρτερο κανόνα δικαίου.
It is thus clear from the documents in the case that Blackspur was not engaged in importing brushes from China prior to the imposition of the contested antidumping duty and that Blackspur's assertion that imports of brushes from China accounted for half of its turnover during the period prior to the imposition of the antidumping duty is uncorroborated by any evidence. In those circumstances, it cannot be accepted that the alleged loss of the commercial outlet represented by the sales of brushes from China was the principal cause of the poor financial results that led to Blackspur's being wound up.
Ως προς τον πρόδηλο και σοβαρό χαρακτήρα της παραβιάσεως της αρχής της αρωγής και των αρχών της χρηστής διοικήσεως
Finally, it cannot in any event be seriously argued that there is a direct causal link between the customs duties of £18 116.83 owed in respect of the antidumping duty applied to the consignment of brushes which Blackspur imported from China in July 1988, and the company's liquidation, since the applicants did not, during the proceedings before the Court, provide any credible explanation as to how a debt of a small amount could have led to the windingup, by court order, of a company established with capital contributions of approximately £750 000.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι, καθόσον τα κοινοτικά όργανα δεν παρέβησαν πλήρως το καθήκον αρωγής και χρηστής διοικήσεως έναντι της ενάγουσας αλλά, απλώς, επλανήθησαν ως προς την έκταση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την αρχή αυτή, η παραβίαση της αρχής της αρωγής δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εν προκειμένω ως κατάφωρη παραβίαση ή ως πρόδηλη και βαρεία παραβίαση, κατά την έννοια της νομολογίας του Δικαστηρίου.
In July 1988, that is to say, two months prior to the imposition of the provisional antidumping duty, Blackspur DIY Ltd, a company incorporated in 1988 under the laws of England and Wales with capital of approximately £750 000 for the commercial purpose of selling and marketing tools for amateur home improvers (the do-it-yourself market) placed its first order for the importation of brushes from China.
Πρέπει να διαπιστωθεί ón το Δικαστήριο δεν έκρινε ón η επιλογή της Σρι Λάνκα ως χώρας
This consignment was cleared through customs on 5 October 1988, but the United Kingdom customs authorities requested payment of the antidumping duty only 17 months later, that is to say on 5 March 1990.
Το Πρωτοδικείο αποφασίζει:
Blackspur was placed in receivership in August 1990 and subsequently went into liquidation.
Τον Αύγουστο του 1990, η Blackspur ετέθη υπό αναγκαστική διαχείριση (receivership), στη συνέχεια δε υπό εκκαθάριση.
Cases C-1Ö/94, C-165/94 and C-250/94 Ministerio Fiscal ν Lucas Emilio Sanz de Lera