natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ωσαύτως, το Δικαστήριο δεν μπορεί να παράσχει στοιχεία ερμηνείας για την εκτίμηση του συμβατού εθνικής ρυθμίσεως προς το άρθρο 40, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, εφόσον η εν λόγω ρύθμιση δεν εξεδόθη κατ' εφαρμογήν κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως της κοινής γεωργικής αγοράς.»
It is however for the national authorities to ensure that the condition to which that obligation is subject is complied with, and in particular to ensure that the resources necessary to perform the contract are fully available, on the basis of non-discriminatory criteria and in such way as to protect both the rights and the legitimate expectations of the tenderers.'
Υποθ. C-5/97 Ballast Nedam Groep NV κατά Belgische Staat Δίκαιο των εταιριών
Joined Cases C-286/94, C-340/95, C-401/95 and C-47/96 Garage Molenheide BVBA and Others ν Belgian State
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της εταιρίας ολλανδικού δικαίου Ballast Nedam Groep και του Βελγικού Δημοσίου με αντικείμενο τη μη ανανέωση της
Preliminary ruling (Sixth Directive (77I3881EEC) — Scope - Right to deduction of VAT- Retention of balance of VAT due — Principle of proportionality) (Fifth Chamber)
διαδικασίες συμμετοχής στις συμβάσεις δημοσίων έργων με το σκεπτικό ότι οι θυγατρικές της, που εκτελούν τα έργα, αποτελούν χωριστά νομικά πρόσωπα κριτήρια στα οποία πρέπει να ανταποκρίνεται ένας εργολήπτης κατά την εξέταση της αιτήσεως αναγνωρίσεως που έχει υποβληθεί από το δεσπόζον νομικό πρόσωπο ενός ομίλου, να λαμβάνονται υπόψη οι εταιρίες που ανήκουν στον όμιλο αυτόν, εφόσον το εν λόγω νομικό πρόσωπο αποδεικνύει ότι όντως βρίσκονται στη διάθεση του τα μέσα των ανωτέρω εταιριών που είναι αναγκαία για την εκτέλεση των συμβάσεων δημοσίων έργων.
By orders of 17 October 1994 (C-286/94), 25 October 1995 (C-340/95), 12 December 1995 (C401/95) and 6 February 1996 (C-47/96), the Hof van Beroep te Antwerpen (Court of Appeal, Antwerp), 13th and 3rd Chambers (C-286/94 and C-340/95), the Rechtbank van Eerste Aanleg te Brussel (Court of First Instance, Brussels) (C401/95) and the Rechtbank van Eerste Aanleg te Brugge (Court of First Instance, Bruges) (C47/96) referred to the Court for preliminary rulings a number of questions on the interpretation of Article 18(4) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 (hereinafter 'the Sixth Directive').
Το Δικαστήριο προσέθεσε ότι εναπέκειτο στο εθνικό δικαστήριο να κρίνει αν στο πλαίσιο της κυρίας δίκης είχαν προσκομιστεί αποδεικτικά στοιχεία αυτού του είδους.
Following a check carried out in May 1993 a chief inspector and an auditor from the VAT authority drew up an official report to the effect that there were serious grounds for presuming that the VAT returns contained incorrect particulars and gave grounds for concluding that tax was payable.
Το Δικαστήριο διευκρίνισε επίσης ότι, οσάκις μια εταιρία επικαλείται τις θυγατρικές της για να αποδείξει τις τεχνικές, χρηματοδοτικές και οικονομικές ικανότητες της, προκειμένου να περιληφθεί στον επίσημο κατάλογο των εγκεκριμένων εργοληπτών,οφείλει, οποιαδήποτε και αν είναι η φύση των δεσμών που τη συνδέουν με τις θυγατρικές της εταιρίες, να αποδεικνύει ότι όντως βρίσκονται στη διάθεση της τα μέσα των εταιριών αυτών που είναι αναγκαία για την εκτέλεση των συμβάσεων δημοσίων έργων.
Those questions were raised in four actions brought against the Belgian State by Garage Molenheide BVBA (hereinafter 'Molenheide'), Peter Schepens, Bureau Rik Decan-Business Research & Development NV (BRD) (hereinafter 'Decan') and Sanders BVBA (hereinafter 'Sanders'). Case C-286/94
Με την απόφαση BNG Ι, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε καταρχάς ότι μια εταιρία χαρτοφυλακίου (holding), μη εκτελούσα η ίδια τα έργα, δεν μπορεί να αποκλειστεί από τις
However, during a check carried out at its premises, the VAT authority discovered circumstances giving rise to serious grounds for presuming that the return in question contained incorrect and incomplete particulars.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
In those proceedings Molenheide claimed that the retention of tax credits was
Ο γενικός εισαγγελέας Α.
resulting from its VAT return for the period from 1 to 30 June 1995.
La Pergola ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τρίτου τμήματος της 23ης Οκτωβρίου 1997.
whether that provision precludes national measures providing for the preventive attachment of a refundable VAT credit where either there are serious grounds for presumption of tax evasion or there is a VAT debt claimed by the tax authority, that debt being contested by the taxable person.
Πρότεινε να δοθούν οι ακόλουθες απαντήσεις:
It adds, however, that whilst in the Molenheide case there were serious grounds for presumption of tax evasion, the position is different in the Decan case.
«Η λέξη "επιτρέπουν" του διατακτικού της αποφάσεως της 14ης Απριλίου 1994 στην υπόθεση C-389/92 πρέπει να νοηθεί ως "υποχρεώνουν".
The Rechtbank van Eerste Aanleg te Brussel therefore referred two questions to the Court for a preliminary ruling.
Πάντως, εναπόκειται στις εθνικές αρχές να διασφαλίσουν την τήρηση της προϋποθέσεως από την οποία εξαρτάται η εν λόγω υποχρέωση εξομοιώσεως και, ειδικότερα, να παράσχουν εγγυήσεις ότι ελέγχεται το κατά πόσον είναι πλήρως διαθέσιμα τα μέσα εκτελέσεως της συμβάσεως δημοσίων έργων μέσω της εφαρμογής κριτηρίων που δεν εισάγουν δυσμενή διάκριση και είναι ικανά να προστατεύσουν αποτελεσματικά και τα δικαιώματα και τις θεμιτές προσδοκίες των αναθετόντων οργανισμών.»
Measures such as those at issue in the main proceedings are designed to enable the competent fiscal authorities to retain, as a protective measure, refundable amounts of VAT where there are grounds for presumption of tax evasion or where those authorities claim that there is a VAT debt owing to them which is not apparent from the taxable person's returns and which the taxable person contests.
Συνεκδ. υποθ. C-286/94, C-340/95, C-401/95 και C-47/96 Garage Molenheide BVBA κ.λπ. κατά Belgische Staat Φορολογία
Case C-47/96
•Έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ— Πεδίο εφαρμογής — Δικαίωμα προς έκπτωση του ΦΠΑ — Παρακράτηση του υπολοίπου του οφειλομένου ΦΠΑ — Αρχή της αναλογικότητας» (Πέμπτο τμήμα)
As regards the effects which the principle of proportionality may have in this context, it must be emphasized that whilst the Member States may, in principle, adopt such measures, it is nevertheless the case that those measures are liable to have an impact on the national authorities' obligation to make an immediate refund under Article 18(4) of the Sixth Directive.
Decan) και της Sanders BVBA (στο εξής: Sanders), αντιστοίχως.
Uncertain as to how to interpret the Community provisions relied on, the judge hearing attachment proceedings also decided to seek a preliminary ruling on two questions.
Η υπόθεση C-286/94
The preliminary questions
Η Molenheide εκμεταλλεύεται κατάστημα αυτοκινήτων στην Αμβέρσα (Βέλγιο).
In these four cases the national courts essentially wish to ascertain whether Article 18(4) of the Sixth Directive precludes measures such as those at issue in the main proceedings and, if not, what effect the principle of proportionality might have in such circumstances.
Με συστημένη επιστολή της 16ης Ιουνίου 1993, κοινοποιήθηκε στη Molenheide πράξη παρακρατήσεως.
Similarly, provisions of laws or regulations which would make it impossible for the court adjudicating on the substance of the case to lift in whole or in part the retention of the refundable VAT balance before the decision on the substance of the case becomes definitive would be disproportionate.
Με διάταξη της 4ης Νοεμβρίου 1993, ο αρμόδιος για τις κατασχέσεις δικαστής έκρινε αβάσιμη την ανακοπή.
It must be held in this regard that an irrebuttable presumption, as opposed to an ordinary presumption, would go further than is necessary in order to ensure effective recovery and would be contrary to the principle of proportionality in that it would not enable the taxable person to adduce evidence in rebuttal for consideration by the judge hearing attachment proceedings.
Στο πλαίσιο της εν λόγω εφέσεως, η Molenheide υποστήριξε ότι η κατάσχεση των πιστώσεων φόρου είναι ασυμβίβαστη προς τα άρθρα 18, παράγραφος 4, και 27 της έκτης οδηγίας.
The applicants observe that it is impossible for the taxable person to request a court to adopt in place of the retention a different protective measure which is sufficient to protect the interests of the Treasury but is less onerous for the taxable person, such as, for example, provision of a bond or a bank guarantee.
Το Hofvan Beroep te Antwerpen, δεδομένου ότι είχε αμφιβολίες σχετικά με την ερμηνεία των εν λόγω διατάξεων, θεώρησε αναγκαίο να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα
It must be pointed out that such impossibility, if proved, would also exceed the bounds of what is necessary to guarantee recovery of any sums due, in that the substitution in question might mitigate the adverse effect on the right of deduction and the grant of such a measure should be amenable to review by a court.
Με συστημένη επιστολή της 26ης Σεπτεμβρίου 1995, η φορολογική αρχή πληροφόρησε την Decan ότι θα επέβαλλε αυθημερόν παρακράτηση ή συντηρητική κατάσχεση της πιστώσεως ΦΠΑ ύψους 705 404 BFR που προέκυπτε από τη δήλωση που είχε υποβάλει η Decan για την περίοδο από 1η Ιουνίου 1995 μέχρι 30 Ιουνίου 1995.
Provisions of laws or regulations which would prevent the judge hearing attachment proceedings from lifting in whole or in part the retention of the refundable VAT balance, even though there is evidence before him which would prima facie justify the conclusion that the findings of the official reports drawn up by the administrative authority were incorrect, should be regarded as going further than is necessary in order to ensure effective recovery and would adversely affect to a disproportionate extent the right of deduction.
Η υπόθεση C-340/95
The Court ruled:
Το δικαστήριο αυτό προσέθεσε, ωστόσο, σα, μολονότι στην υπόθεση Molenheide υπήρχαν σοβαρές υπόνοιες περί φοροδιαφυγής, τούτο δεν συμβαίνει στην υπόθεση Decan.
Article 18(4) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment does not in principle preclude measures of the kind at issue in the main proceedings.
Κατόπιν ελέγχου που διενεργήθηκε τον Μάιο του 1993, ένας επιθεωρητής και ένας ελεγκτής της αρμόδιας για τον ΦΠΑ αρχής συνέταξαν μια έκθεση σύμφωνα με την οποία υπήρχαν σοβαρές υπόνοιες ότι οι δηλώσεις ΦΠΑ περιείχαν ανακριβή στοιχεία και επέτρεπαν να συναχθεί η ύπαρξη φορολογικής οφειλής.
However, the principle of proportionality is applicable to national measures which, like those at issue in the main proceedings, are adopted by a Member State in the exercise of its powers relating to VAT, in that, if they went further than was necessary in order to attain their objective, they would undermine the principles of the common system of VAT, in particular the conditions governing deductions, which are an essential component ofthat system.
Όπως προκύπτει από έκθεση της 30ής Ιανουαρίου 1992, η Sanders οφείλει στο Βελγικό Δημόσιο ποσό ΦΠΑ ύψους 370 791 BFR.
It is for the national court to examine whether or not the measures in question and the manner in which they are applied by the competent administrative authority are proportionate.
Οι εν λόγω σοβαρές υπόνοιες αφορούσαν, ιδίως, μια μορφή φοροδιαφυγής καλούμενη «φοροδιαφυγή πολλαπλής συμμετοχής», η οποία δεν συνίσταται στην αποφυγή της καταβολής του ΦΠΑ, αλλά στη δημιουργία πλασματικών διαφορών ΦΠΑ, ιδίως στην περίπτωση ενδοκοινοτικών παραδόσεων.
In the context of that examination, if the national provisions or a particular construction of them would constitute a bar to effective judicial review, in particular review of the urgency and necessity of retaining the refundable VAT balance, and would prevent the taxable person from applying to a court for replacement of Ute retention by another guarantee sufficient to protect the interests of the Treasury but less onerous f or the taxable person, or would prevent an order from being made, at any stage of the procedure, for the total or partial lifting of the retention, the national court should
καθιερώσει μια ομοιόμορφη φορολογική βάση, προοριζόμενη να διασφαλίσει την ουδετερότητα του συστήματος και, όπως αναφέρεται στη δωδέκατη αιτιολογική σκέψη της, να εναρμονίσει το καθεστώς των εκπτώσεων «κατά το μέτρο που έχει επίπτωση στο πραγματικό επίπεδο της εισπράξεως».
disappty those provisions or refrain from placing such a construction on them. Moreover, in the event of the retention being lifted, calculation of the interest payable by the Treasury which did not take as its starting point the date on which the VAT balance in question would have had to be repaid in the normal course of events would be contrary to the principle of proportionality.'
Εντεύθεν συνάγεται όα ο τίτλος XI της έκτης οδηγίας, που αφορά τις εκπτώσεις, και, ειδικότερα, το άρθρο 18 αυτού, εντάσσεται στο πλαίσιο της εύρυθμης λειτουργίας του κοινού συστήματος ΦΠΑ και δεν αφορά, καταρχήν, μέτρα όπως αυτά που προαναφέρθηκαν.
In the light of the foregoing, I recommend that the Court answer the various questions referred by the three national courts, which have submitted questions in these four joined cases, as follows:
Τα προδικαστικά ερωτήματα
Article 18(4) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment is sufficiently clear, precise and unconditional to be capable of being invoked directly by taxable persons in the internal legal systems of the Member States;
Στις τέσσερις εν λόγω υποθέσεις, τα αιτούντα δικαστήρια ερωτούν, κατ' ουσίαν, αν το άρθρο 18, παράγραφος 4, της έκτης οδηγίας απαγορεύει μέτρα όπως είναι τα επίμαχα στις διαφορές των κυρίων δικών και, σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, ποιες συνέπειες μπορεί να έχει εντός του πλαισίου αυτού η αρχή της αναλογικότητας.
National provisions that permit the preventive retention of VAT credits supposedly due to a taxable person in respect of a particular tax period are not, in principle, incompatible with Article 18(4) of the Sixth Directive;
Μολονότι είναι θεμιτό να σκοπούν τα θεσπιζόμενα από τα κράτη μέλη μέτρα στην αποτελεσματικότερη δυνατή διασφάλιση των δικαιωμάτων του Δημοσίου Ταμείου, τα μέτρα αυτά δεν πρέπει να βαίνουν πέραν του αναγκαίου για την επίτευξη του σκοπού αυτού μέτρου.
VAT retention measures must, however, not go beyond what is strictly necessary to protect the fiscal interests of the Member States in ensuring the effective collection of VAT and national courts must ensure that a taxable person whose exercise of the right to deduct conferred by Article 18(4) of the Sixth Directive is affected by such retention measures is guaranteed effective procedural safeguards prior to the adoption of the measure, which must include, inter alia, reasonable notice of the reasons for the proposed retention and the opportunity of seeking effective judicial control of the measure after its adoption by the VAT administration.
Κατά συνέπεια, δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται κατά τρόπον ώστε να θέτουν συστηματικά υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα πρρς έκπτωση του ΦΠΑ, που αποτελεί θεμελιώδη αρχή του κοινού συστήματος του ΦΠΑ που έχει εγκαθιδρύσει η σχετική κοινοτική νομοθεσία
In the case of a retention of an undisputed VAT credit based on a disputed earlier VAT debt, national legal provisions which presume the urgency and/or need for the withholding measure must be set aside by the national court before whom an interim application to lift the retention is brought; such a court must have the power to determine for itself on the basis of all the evidence available and all the circumstances of the case, including the availability of effective alternative forms of protection for the VAT administration, whether there is an urgent necessity for the retention.
Συναφώς, επιβάλλεται να τονιστεί όα μέτρα όπως τα επίμαχα στις διαφορές των κυρίων δικών σκοπούν στο να παρέχουν στις αρμόδιες φορολογικές αρχές τη δυνατότητα να προβαίνουν σε συντηρητική παρακράτηση των δυναμένων να επιστραφούν ποσών ΦΠΑ, οσάκις υφίστανται υπόνοιες φοροδιαφυγής ή οσάκις οι αρχές αυτές προβάλλουν απαίτηση ΦΠΑ η οποία δεν απορρέει από τις δηλώσεις του υποκειμένου στον φόρο και την οποία ο υποκείμενος στον φόρο αμφισβητεί.
In the case of a retention based on serious suspicions of fraud or other serious irregularities in the affairs of the taxable person claiming entitlement to a VAT credit, the court or judge hearing an interim application for its suspension must be entitled, where it/he is not satisfied, on the basis of contradictory evidence which must be produced by the taxable person, of the genuineness of the VAT administration's doubts, to lift the retention on such terms as it/he sees fit.
Από το σύνολο όμως της έκτης οδηγίας προκύπτει ότι η οδηγία αυτή σκοπεί να
In all preventive retention cases, the VAT administration must undertake, in the event of the taxable person being ultimately successful in the main action concerning the retention, to pay interest on the sum retained from the moment when, in accordance with the normal deduction rules applied in that Member State in the implementation of the Sixth Directive, the sum would have been paid to that taxable person.'
υπολοίπου του ΦΠΑ πριν καταστεί οριστική η απόφαση επί της ουσίας είναι δυσανάλογες.
Commission of the European Communities ν Kingdom of Spain Freedom of movement for persons
Ομοίως, οι νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα να μη μπορεί το επιληφθέν της ουσίας της διαφοράς δικαστήριο να διατάξει την ολική ή μερική άρση της παρακρατήσεως του δυναμένου να επιστραφεί
As regards, first, the provisions of the Directive which the Kingdom of Spain claims were transposed by Law No 30/1995 of 8 November 1995 of Ordenación y Supervión de los Seguros Privados, it must be borne in mind that the Court has consistently held that the question whether a Member State has failed to fulfil its obligations must be determined by reference to the situation in the Member State as it stood at the end of the period laid down in the reasoned opinion.
Επιβάλλεται η παρατήρηση ότι η έλλειψη τέτοιας δυνατότητας, εάν αποδειχθεί, βαίνει επίσης πέραν του αναγκαίου μέτρου για τη διασφάλιση της εισπράξεως των ενδεχομένως οφειλομένων ποσών, στο μέτρο που η αντικατάσταση θα μπορούσε να μετριάσει τον περιορισμό του δικαιώματος προς έκπτωση και που η παροχή της δυνατότητας αυτής θα έπρεπε να μπορεί να υποβληθεί σε δικαστική εκτίμηση.
By application lodged at the Court Registry on 23 November 1995, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt and bring into force within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 91/371/EEC of 20 June 1991 (hereinafter 'the Directive') or, in the alternative, by failing to inform the Commission thereof, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
In the present case, Law No 30/1995 was adopted after the end of the period laid down in the reasoned opinion and thus cannot be taken into account by the Court.
•1) Το άρθρο 18, παράγραφος 4, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας ομοιόμορφη φορολογική βάση, δεν απαγορεύει, καταρχήν, μέτρα όπως τα επίμαχα σας διαφορές των κυρίων δικών.
The Directive requires the Member States to amend their national provisions to comply with the Agreement between the European Economic Community and the Swiss Confederation within a period of 24 months following the notification of the Directive and immediately to inform the Commission thereof.
Στον εθνικό δικαστή εναπόκειται να εκτιμήσει την αναλογικότητα ή μη των επίμαχων μέτρων και του τρόπου εφαρμογής τους εκ μέρους της αρμόδιας διοικητικής αρχής Στο πλαίσιο της εκτιμήσεως αυτής δεν πρέπει να εφαρμόζονται οι εθνικές διατάξεις ή μια ερμηνεία τους που θα μπορούσε να εμποδίσει τον αποτελεσματικό διχαστικό έλεγχο, ιδίως δε τον έλεγχο του επείγοντος και του αναγκαίου χαρακτήρα της παρακρατήσεως ταυ δυναμένου να επιστραφεί υπολοίπου του ΦΠΑ, καθώς και τη δυνατότητα του υποκειμένου στον φόρο να ζητήσει, υπό δικαστικό έλεγχο, την αντικατάσταση της παρακρατήσεως από άλλη ασφάλεια επαρκή για τηνπροοτασία των συμφερόντων του Δημοσίου Ταμείου, αλλά L·γóτερo
As regards, second, the provisions of the Directive which the Kingdom of Spain considers to have been transposed by rules in force before the end of the period laid down by the Commission, it must be observed that it is necessary to adopt a specific measure transposing the Directive, since the second paragraph of Article 1 of the Directive expressly requires Member States to ensure that their measures transposing the Directive include a reference to it or that such reference is made when they are officially published.
Ο γενικός εισαγγελέας Ν.
Orders the Kingdom of Spain to pay the costs.'
Fennellv ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέιιπτου τμήιιατος της 20ής Μαρτίου 1997.
Advocate General A La Pergola delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 17 June 1997.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει τις ακόλουθες απαντήσεις:
He considered that the Court should:
«1) Το άρθρο 18, παράγραφος 4, της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, είναι επαρκώς σαφές, ακριβές και απαλλαγμένο αιρέσεων ώστε οι υποκείμενοι στον φόρο να μπορούν να το επικαλούνται άμεσα στο πλαίσιο των εσωτερικών εννόμων τάξεων των κρατών μελών.
'allow the Commission's application and declare that, by failing to adopt the measures necessary to transpose Council Directive 91/371/EEC of 20 June 1991 on the implementation of the Agreement between the European Economic Community and the Swiss Confederation concerning direct insurance other than life assurance, and Council Directive 92/49/EEC of 18 June 1992 on the coordination of laws, regulations and administrative provisions relating to direct insurance other than life assurance and amending Directives 73/239/EEC and 88/357/EEC (third non-life insurance Directive), within the prescribed periods, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under Articles 5 and 189 of the Treaty;'
Ωστόσο, η εν λόγω επείγουσα ανάγκη δεν μπορεί να δικαιολογήσει μέτρα βαίνοντα πέραν της εξασφαλίσεως του ποσού της αμφισβητούμενης οφειλής (πλέον τόκων).
(Failure to fulfil obligations — Failure to transpose Directive 92/49/EEC — Direct insurance other than life assurance) (Fifth Chamber)
Σε όλες τις υποθέσεις που αφορούν περιπτώσεις συντηρητικής παρακρατήσεως, εάν ευδοκιμήσειτελικώς τελικώς
By application lodged at the Court Registry on 23 November 1995, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt and bring into force within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 92/49/EEC of 18 June 1992 (hereinafter 'the
Υποθ. C-360/95 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Directive') or, in the alternative, by failing to inform the Commission thereof, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty.
•Παράβαση κράτους μέλους — Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 91/371/ΕΟΚ — Εφαρμογή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με την πρωτασφάλιση, εκτός από την ασφάλιση ζωής» (Πέμπτο τμήμα)
The Directive requires the Member States to adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary for their compliance with the Directive not later than 31 December 1993 and forthwith to inform the Commission thereof.