natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα άρθρα 2 και 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ¡σης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσταση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, εμποδίζουν την εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας η οποία αποκλείει τις επιχειρήσεις που έχουν πέντε ή λιγότερους από πέντε μισθωτούς από το γενικό σύστημα προστασίας έναντι των καταχρηστικών απολύσεων αν αποδεικνύεται ότι η παρέκκλιση αυτή πλήττει στην πράξη πολύ μεγαλύτερο αριθμό γυναικών παρά ανδρών, εκτός αν εξηγείται από αντικειμενικά δικαιολογημένους παράγοντες και άσχετους προς κάθε δυσμενή διάκριση λόγω φύλου."
Articles 2 and 5 of Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions preclude national legislation from excluding businesses with five or less employees from the general scheme for the protection against unfair dismissal if it is established that that exemption in fact affects a larger number of women than men, unless it is justified by objective reasons unrelated to any discrimination based on sex."
Με Διάταξη της 17ης Οκτωβρίου 1991, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 9 Δεκεμβρίου 1991, το Bundesgerichtshof (πρώτο τμήμα αστικών διαφορών) υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 30 και 36 της Συνθήκης ΕΟΚ, προκειμένου να κρίνει κατά πόσον συμβιβάζεται με τις διατάξεις αυτές σύστημα προστασίας μιας ονομασίας η οποία συνίσταται σε έναν αριθμό εκπεφρασμένο ολογράφως σε κοινοτική γλώσσα διαφορετική από τη γλώσσα του κράτους μέλους εισαγωγής.
By order of 17 October 1991, received at the Court on 9 December 1991, the Bundesgerichtshof (Federal Court of Justice) (First Civil Senate) referred a question to the Court for a preliminary ruling on the interpretation of Articles 30 and 36 of the EEC Treaty in order to determine the compatibility with those provisions of the protection of a designation consisting of a figure given in letters in a language of the Community other than that of the Member State of importation.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Deutsche Renault AG (στο εξής: Renault), γερμανικής θυγατρικής της γαλλικής εταιρίας κατασκευής αυτοκινήτων, και της Audi AG (στο εξής: Audi), γερμανικής κατασκευάστριας αυτοκινήτων, σχετικά με την εκ μέρους της Renault χρήση της ονομασίας "Quadra".
That question arose in proceedings between Deutsche Renault AG, the German subsidiary of a French motor manufacturer, and Audi AG, a German motor manufacturer, in relation to the use by Renault of the designation ("Quadra").
Η Audi έχει καταχωρήσει δύο φορές στα γερμανικά μητρώα σημάτων το σήμα "quattro", πωλεί δε με την ονομασία αυτή, από το 1980, αυτοκίνητα οχήματα με μετάδοση της κινήσεως στους τέσσερις τροχούς.
The Court observed that Audi held two trade marks for the term "quattro" in the German registry. It had been marketing four-wheel drive motor vehicles since 1980 under that designation.
Στα μέσα Μαρτίου του 1988, η Renault άρχισε να πωλεί στη γερμανική αγορά ένα αυτοκίνητο με μετάδοση της κινήσεως στους τέσσερις τροχούς, το οποίο κατασκευαζόταν στη Γαλλία και είχε ήδη αρχίσει να πωλείται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες με την ονομασία "Espace Quadra".
Mid-March 1988 Renault put on the German market a four-wheel drive manufactured in France and already manufactured in other European countries under the designation "Espace Quadra".
της τελευταίας αυτής διατάξεως καθόσον επιτρέπει, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, την προστασία μη καταχωρημένου σήματος.
For that purpose it alleged that the designations "quattro" and "Quadra" could lead to confusion and based its action both on the rights which it had from the registration of the mark and on those which it derived from Paragraph 25 of the German Trade Marks Law in relation to the right in the "get-up" (Ausstattungsrecht).
Όσον αφορά τη γένεση του δικαιώματος επί της ονομασίας "quattro"
The right to the designation "quattro"
Παρατηρείται, πρώτον, ότι η επίδικη εθνική νομοθεσία, κατά την ερμηνεία που δίνει το αιτούν δικαστήριο, εξαρτά την προστασία μιας ονομασίας όπως η "quattro" δυνάμει του δικαίου των σημάτων από πολύ αυστηρές προϋποθέσεις.
The Court observed in the first place that the national legislation in question, as interpreted by the national court, subjected the protection under the Trade Mark Law of a designation such as "quattro" to very strict conditions.
Πέραν των περιορισμών που προβλέπονται από τον νόμο όσον αφορά την καταχώρηση ενός αριθμητικού ως σήματος, πρέπει να παρατηρηθεί ότι ένα σημείο μη καταχωρημένο προστατεύεται γενικώς μόνο όταν έχει καθιερωθεί στους κύκλους των ενδιαφερομένων, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι το γερμανικό κοινό πρέπει να εκλαμβάνει το σημείο αυτό ως ένδειξη ότι το προϊόν που το φέρει προέρχεται από συγκεκριμένη επιχείρηση.
Apart from the restrictions in the law on the registration as a trade mark of a number it was to be observed that an unregistered mark was generally protected only if it prevailed in the relevant circles, which meant that the German public had to perceive the sign as indicating that the product bearing it originated from a particular undertaking.
Τέλος, από το άρθρο 16 του γερμανικού νόμου - το οποίο εφαρμόζεται κατ'αναλογία και στο δικαίωμα "παρουσιάσεως" ("Ausstattungsrecht") - προκύπτει ότι η προστασία του σήματος δεν εμποδίζει τους ανταγωνιστές να επιθέτουν στα προϊόντα ενδείξεις που περιγράφουν τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου προϊόντος - υπό τον όρο ότι οι ενδείξεις αυτές δεν χρησιμοποιούνται ως σήμα.
Finally, it followed from Paragraph 16 of the German law also applicable by analogy to the "get-up" law (Ausstattungsrecht), that the protection of the sign could not prevent a competitor from marking its products with particulars describing the characteristics of the product in question, provided that the particulars were not employed as a trade mark.
Οι περιγραφικές ονομασίες σε ξένες γλώσσες υπόκεινται στους ίδιους κανόνες.
Descriptive designations in foreign languages were subject to the same rules.
Τα δικαστήρια που επιλήφθηκαν της διαφοράς της κύριας δίκης έκριναν, ωστόσο, ότι η ονομασία Quadra δεν χρησιμοποιήθηκε με σκοπό περιγραφής.
The courts before which the main proceedings had come nevertheless took the view that the designation "Quadra" was not used in a descriptive manner.
Παρατηρείται, δεύτερον, ότι από τη δικογραφία δεν προκύπτει ότι ένας παραγωγός άλλου κράτους μέλους δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις, την προστασία που παρέχει το γερμανικό δίκαιο στα - καταχωρημένα ή όχι - σήματα, ή ότι η προστασία αυτή θα ήταν διαφορετική αναλόγως της εγχώριας ή αλλοδαπής καταγωγής των προϊόντων που θα έφεραν το συγκεκριμένο σήμα.
It was to be observed in the second place that the documents did not reveal that a manufacturer from another Member State could not enjoy on the same terms the protection afforded by the German right to a registered or unregistered mark or that such protection depended on the national or foreign origin of the products bearing the mark in question.
Όσον αφορά τον κίνδυνο συγχύσεως μεταξύ των ονομασιών "quattro" και "Quadra"
The risk of confusion between the designations "quattro" and "Quadra"
0 καθορισμός των κριτηρίων βάσει των οποίων κρίνεται ότι υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως αποτελεί μέρος των όρων προστασίας του δικαιώματος επί σήματος, οι οποίοι θεσπίζονται από το εθνικό δίκαιο.
The Court observed that the determination of the criteria for deciding that there was a risk of confusion was part of the terms of the protection of the right to the mark which appertained to national law.
Από αυτό έπεται ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν επιβάλλει αυστηρό κριτήριο ερμηνείας όσον αφορά την ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως.
The right to the mark, as an exclusive right, and the protection against signs presenting a risk of confusion were basically two sides of the same coin: to reduce or extend the scope of the protection against the risk of confusion meant nothing other than
την προστασία σήματος γερμανού παραγωγού, ενώ θα προέβαιναν σε συσταλτική ερμηνεία της ίδιας έννοιας αν επρόκειτο για την προστασία σήματος παραγωγού εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος.
There was nothing in the documents to show that those restrictions were infringed. In particular there was nothing to indicate that the German courts gave a wide interpretation to the concept of confusion when it related to the protection of a German manufacturer but a restrictive interpretation of the same concept when it related to the protection of the mark of a manufacturer established in another Member State.
"Δεν συντρέχει ανεπίτρεπτη παρεμπόδιση του ενδοκοινοτικού εμπορίου κατά την έννοια των άρθρων 30 και 36 της Συνθήκης ΕΟΚ όταν απαγορεύεται σε επιχείρηση, με εγκατάσταση στο κράτος μέλος Α, θυγατρική επιχειρήσεως κατασκευάστριας αυτοκινήτων με εγκατάσταση στο κράτος μέλος Β, η χρησιμοποίηση ως σήματος της ονομασίας "Quadra", που ο κατασκευαστής αυτός χρησιμοποιούσε μέχρι σήμερα ελεύθερα στο κράτος καταγωγής και αλλού για αυτοκίνητο με μετάδοση της κινήσεως στους τέσσερις τροχούς, επειδή άλλος κατασκευαστής αυτοκινήτων σ'αυτό το κράτος μέλος Α ασκεί δικαίωμα σήματος (Warenzeichenrecht) και/ή εξοπλισμού (Ausstattungsrecht) επί του όρου "quattro" - ορθώς κατά το εσωτερικό δίκαιο του κράτους μέλους Α -, μολονότι ό όρος αυτός έχει σε άλλο κράτος την έννοια αριθμού - όπως και σε άλλα κράτη μέλη φαίνεται σαφώς ότι, εν πάση περιπτώσει, έχει την ¡δια σημασία - και μολονότι ο εννοούμενος με τον όρο αυτό αριθμός 4 επιτελεί στα πλαίσια της κατασκευής και εμπορίας αυτοκινήτων πολλαπλό και σημαντικό ρόλο."
"There is no unlawful restriction of intra-Community trade under Articles 30 and 36 of the EEC Treaty if a subsidiary trading in Member State A of an automobile manufacturer established in Member State Β is prohibited from using as a mark in Member State A the designation "Quadra", which the manufacturer has hitherto used without restriction for a four-wheel drive motor vehicle, both in its own State and elsewhere, on the ground that another automobile manufacturer in Member State A claims - validly under the internal law of Member State A - a trade mark right and/or a right to a get-up in the word "quattro", even though that word denotes a numeral in another Member State and that meaning is clearly discernible in yet other Member States, and even though the number 4 thereby designated plays a significant and varied role in automobile manufacturing and the automobile trade."
Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 9ης Ιουνίου 1993.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Court on 9 June 1993.
"Ελλείψει κοινοτικών διατάξεων περί εναρμονίσεως, τα άρθρα 30 και 36 της Συνθήκης δεν εμποδίζουν την εφαρμογή διατάξεων και κριτηρίων του εθνικού δικαίου, βάσει των οποίων καθορίζεται αν και υπό ποιες προϋποθέσεις πρέπει να αναγνωριστεί η ύπαρξη δικαιώματος επί του σήματος όσον αφορά ένα αριθμητικό διακριτικό σημείο όπως αυτό το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης.
"In the absence of Community provisions of harmonization Articles 30 and 36 of the Treaty do not preclude the application of provisions and criteria of national law establishing whether and on what terms there is a right to a trade mark relating to a numerical sign such as that which is the subject of the main proceedings.
Επιπλέον, εναπόκειται στις εθνικές αρχές να καθορίσουν, βάσει διατάξεων και κριτηρίων του εθνικού δικαίου, αν υπάρχει ή όχι κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ παρόμοιων σημάτων, ανηκόντων σε ανεξάρτητες μεταξύ τους επιχειρήσεις.
Furthermore it is for the national authorities to determine on the basis of the provisions and criteria of national law whether or not there is a risk of confusion in similar trade marks belonging to independent undertakings. If the national authorities recognize a right to a trade mark of a particular undertaking, they may not in any event, when considering
Υποθ. C-234/91: Επιτροπή κατά Δανίας
Case C-234/91: Commission ν Denmark
"Άρθρο 33 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ - Φόρος κύκλου εργασιών στην αγορά εργασίας" (Ολομέλεια)
(Article 33 of the Sixth VAT Directive - Turnover tax - Employment levy) (Full Court)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 17 Σεπτεμβρίου 1991, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με αίτημα να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Δανίας, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ, με τον νόμο αριθ.
By application lodged on 17 September 1991 the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by adopting and maintaining in force, by means of Law No 840 of 18 December 1987 as amended, a taxation scheme providing for the payment of an employment levy, which is a charge of a fiscal character payable essentially on the same basis as value added tax but not complying with the rules of EEC Law applicable to that tax, the Kingdom of Denmark had infringed the provisions of Article 33 of the Sixth Council Directive 77/388/EEC.
Το Βασίλειο της Δανίας, επειδή εφάρμοσε και διατήρησε τη θεσπισθείσα με τον νόμο 840 της 18ης Δεκεμβρίου 1987, όπως τροποποιήθηκε, φορολογική ρύθμιση περί καταβολής εισφοράς στην αγορά εργασίας, εισφοράς φορολογικής φύσεως που επιβάλλεται, γενικά θεωρούμενη, με την ¡δια βάση όπως ο φόρος προστιθεμένης αξίας, αλλά χωρίς να τηρούνται οι ισχύοντες για τον φόρο αυτό κανόνες του κοινοτικού δικαίου, παρέβη το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας 77/388/Ε0Κ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, και, επομένως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ, ιδίως δε απο το άρθρο 189.
By adopting and maintaining in force the employment levy introduced by Law No 840 of 18 December 1987, as amended, being a charge of a fiscal character which is payable essentially on the same basis as value added tax but which does not comply with the rules of Community law applicable to that tax, the Kingdom of Denmark has acted in breach of Article 33 of Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes - Common system of value added tax: uniform basis of assessment, and has thus failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty, in particular Article 189 thereof.
Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα."
The parties are ordered to bear their own costs."
Tesauro ανέπτυΕε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 28ης Σεπτεμβρίου 1993.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Court on 28 September 1993.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο να εκδώσει την εξής απόφαση:
He proposed that the Court should rule as follows:
"Το Βασίλειο της Δανίας, επιβάλλοντας και διατηρώντας σε ισχύ, κατ' εφαρμογή του νόμου 840 της 18ης Δεκεμβρίου 1987, εισφορά για την ενίσχυση της αγοράς εργασίας, η οποία, συμφωνά με το άρθρο 7 και το άρθρο 8, παράγραφος 1, σημείο 1, του εν λόγω νομού, επιβάλλεται επί της προστιθέμενης αξίας που παράγουν οι υποκείμενες στην εισφορά επιχειρήσεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας.
"By adopting and maintaining in force in application of Law No 840 of 17 December 1987 an employment levy which in accordance with Article 7 and 8(1)(1) thereof is levied on the value added by undertakings subject thereto, the Kingdom of Denmark has failed to fulfil its obligations under Article 33 of the Sixth Directive.
C-37/93: Επιτροπή κατά Βελγίου
Case C-37/93: Commission ν Belgium
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 5 Φεβρουαρίου 1993, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με αίτημα να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, διατηρώντας σε ισχύ στη βελγική νομοθεσία διατάξεις δυνάμει των οποίων μόνο Βέλγοι υπήκοοι μπορούν να απασχολούνται ως ναυτικοί σε ορισμένες θέσεις εργασίας εκτός εκείνης του πλοιάρχου και του δευτέρου πλοιάρχου, ηαρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 48 της Συνθήκης και από τα άρθρα 1 και 4 του κανονισμού ΕΟΚ 1612/68 του Συμβουλίου.
By application lodged on 5 February 1993 the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by retaining in Belgian legislation provisions under which certain seamen's jobs, other than those of master and second master, are reserved to Belgian nationals, the Kingdom of Belgium had failed to fulfil its obligations under Article 48 of the EEC Treaty and Articles 1 and 4 of Regulation No 1612/68 of the Council.
Το Βασίλειο του Βελγίου, διατηρώντας σε ισχύ στη νομοθεσία του διατάξεις δυνάμει των οποίων μόνο Βέλγοι υπήκοοι μπορούν να απασχολούνται ως ναυτικοί σε ορισμένες θέσεις εργασίας εκτός εκείνης του πλοιάρχου και του δευτέρου πλοιάρχου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 48 της Συνθήκης και αηό τα άρθρα 1 και 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας.
By retaining in its legislation provisions under which certain seamen's jobs, other than those of master and second master, are reserved to Belgian nationals, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under Article 48 of the EEC Treaty and Articles 1 and 4 of Regulation No 1612/68 of the Council of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community;
0 γενικός εισαννελέας CO.
The Kingdom of Belgium is ordered to pay the costs.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο
Mr Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Court on 9 November 1993
"να δεχθεί τα αιτήματα της Επιτροπής."
He proposed that the Court: "Should uphold the Commission's claims."
Υπαλληλική "Προαγωγή - Διορισμός του προϊσταμένου του Ελληνικού Μεταφραστικού Τμήματος" (Τέταρτο τμήμα)
Staff case (Promotion - Appointment of the head of the Greek Translation Division) (Fourth Chamber)
Βλέπε υποθ. Τ-76/92
Case T-78/92: Perakis ν Parliament (See Case T-76/92)
Υπαλληλική "Αποδοχές - Ημερήσια αποζημίωση" (Τέταρτο τμήμα)
Staff case (Remuneration - Daily subsistence allowance) (Fourth Chamber)
ΕΙΣΑΧΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ
NEW CASES Court of Justice
Προδικαστική - Court of Appeal - Ερμηνεία των άρθρων 27, 28 και 36 έως 38 της Συμβάσεως των Βρυξελλών - Προϋποθέσεις χορηγήσεως αναστολής εκδόσεως αποφάσεως επί προσφυγής κατά αποφάσεως με την οποία επιτρέπεται η εκτέλεση αποφάσεως εκδοθείσας σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος - Έλλειψη αιτιολογίας εμποδίζούσα την αναγνώριση αποφάσεως εκδοθείσας σε άλλο κράτος μέλος - Επιπτώσεις της αρνήσεως των δικαστηρίων του άλλου συμβαλλομένου κράτους ή του δικαστηρίου που προβλέπεται στο άρθρο 31, στοιχείο i), να διατάξουν αναστολή εκτελέσεως
Preliminary ruling - Court of Appeal - Interpretation of Articles 27, 28 and 36 to 38 of the Brussels Convention - Conditions for the grant of a stay of proceedings in an application directed against the decision authorizing enforcement of a decision given in another Contracting State - Lack of grounds preventing the recognition of the decision given in the other Contracting State - Effect of a refusal by the courts of the other Contracting State or by the court referred to in the first paragraph of Article 31 to grant a stay of enforcement.
Προδικαστική - Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών - Εφαρμογή και ερμηνεία των άρθρων 25 και 29 της οδηγίας 77/91/Ε0Κ: Δεύτερη οδηγία του Συμβουλίου περί συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη μέλη εκ μέρους των εταιριών κατά την έννοια του άρθρου 58, δεύτερη παράγραφος, της Συνθήκης ΕΟΚ για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων, με οκοπο να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες όσον αφορά τη σύσταση της ανωνύμου εταιρίας και τη διατήρηση και τις μεταβολές του κεφαλαίου της
Preliminary ruling - Polymes Protodikeio (Regional Court) - Applicability and interpretation of Arts. 25 and 29 of the Second Council Directive 77/91/EEC on coordination of safeguards which, for the protection of the interests of members and others, are required by Member States of companies within the meaning of the second paragraph of Article 58 of the Treaty in respect of the formation of public limited liability companies and the maintenance and alteration of their capital, with a view to making such safeguards equivalent.
Προδικαστική - Juzgado Central de lo Penal de la Audiencia Nacional - Ερμηνεία Tuv άρθρων 30 και 59 της Συνθήκης ΕΟΚ και της οδηγίας 88/361/ΕΟΚ του Συμβουλίου για τη θέση οε εφαρμογή του άρθρου 67 της Συνθήκης ΕΟΚ, ενόψει
Preliminary ruling - Juzgado Central de lo Penal de la Audiencia Nacional -Interpretation of Arts. 30 and 59 of the EEC Treaty and Council Directive 88/361/EEC for the implementation of Article 67 of the EEC Treaty with regard to a national law which subjects the exportation of bank notes and bearer cheques exceeding a certain amount to a declaration or prior authorization.
Υποθ. C-443/93: Ιωάννης Βουγιούκας κατά Ι ΚΑ
Case C-443/93: Ioannis Vougioukas ν IKA A
Προδικαστική - Ελεγκτικό Συνέδριο - Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειες τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας - Ειδικά συστήματα των δημοσίων υπαλλήλων -Δραστηριότητα ασκηθείσα από Έλληνα ιατρό σε γερμανικό νοσοκομείο πριν από την προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας στις Κοινότητες
Preliminary ruling - Elegktiko Synedrio (Court of Auditors) - Interpretation of Article 4(4) of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of the Council on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community - Special schemes for officials - Activity performed by a Greek medical practitioner in a German hospital before the Greek accession.
Προδικαστική - Sozialgericht Speyer - Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/Ε0Κ του Συμβουλίου περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ¡σης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως - Εθνική νομοθεσία που εξαιρεί τις "ήσσονες απασχολήσεις" από το υποχρεωτικό ασφαλιστικό σύστημα (συστήματα ασφαλίσεως κατά της ανεργίας, ασθένειας και συνταξιοδοτήσεως λόγω αναπηρίας τα οποία βασίζονται στην καταβολή εισφορών) -Έμμεση διάκριση εις βάρος των γυναικών εργαζομένων, ο αριθμός των οποίων είναι μεγαλύτερος στις εν λόγω κατηγορίες εργαζομένων
Preliminary ruling - Sozialgericht Speyer - Interpretation of Article 4(1) of Council Directive 79/77/EEC on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security - National legislation excluding "minor employment" from compulsory social insurance (contributory schemes for unemployment, sickness and invalidity/retirement insurance) - Indirect discrimination of women who are more numerous in the categories referred to.
Υποθ. C-445/93: Κοινοβούλιο κατά Επιτροπής
Case C-445/93: Parliament ν Commission
Προδικαστική - Tribunal Tributário de Segunda Instância - Ερμηνεία των κανονισμών (ΕΟΚ) 1697/79 και 1430/79 του Συμβουλίου και του κανονισμού 1574/80 της Επιτροπής, ενόψει εθνικού συστήματος δικαστικού ελέγχου το οποίο διακρίνει μεταξύ ουσιαστικού τελωνειακού δικαίου και διοικητικού τελωνειακού δικαίου -
Preliminary ruling - Tribunal Tributário de Segunda Instancia - Interpretation of Council Regulations (EEC) Nos 1697/79 and 1430/79 and Commission Regulation No 1574/80 with regard to a national system of judicial review distinguishing between substantive customs law and administrative customs law - Validity of Article 4(2)(c) of Commission Regulation (EEC) No 3799/86 - A too restrictive definition of the term "special situations" - Production in good faith of forged documents.
Κύρος του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο γ, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3799/86 της Επιτροπής - Υπερβολικά στενός ορισμός της έννοιας "ιδιαίτερη κατάσταση" Καλόπιστη υποβολή πλαστών εγγράφων
Staff case - Appeal against the judgment of the Court of First Instance (Fourth Chamber) delivered on 16 September 1993 in Case T-60/92.