natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εξέταση της περιπτώσεως στην οποία ο εργαζόμενος έχει διατηρήσει τη μαροκινή ιθαγένεια αφορούσε το ζήτημα αν οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου περί ελευθερίας εγκα­ταστάσεως εμποδίζουν ένα κράτος μέλος να αρνείται την εν λόγω ελευθερία σε υπήκοο άλλου κράτους μέλους, ο οποίος έχει παράλληλα την ιθαγένεια τρίτου κράτους, με την αιτιολογία ότι κατά τη νομοθεσία του κράτους υποδοχής αυτός θεωρείται υπήκοος του τρίτου κράτους.
Examination in the event that the worker has retained his Moroccan nationality nality judgment related to the question whether the provisions of Community law concern ing freedom of establishment preclude a Member State from withholding that free dom from a national of another Member State who at the same time possesses the nationality of a nonmember country, on the ground that the legislation of the host State deems him to be a national of the nonmember country.
Το Δικαστήριο έκρινε επ' αυτού ότι «ο καθορισμός των προϋπο­θέσεων κτήσεως και απώλειας της ιθαγενείας εμπίπτει, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, στην αρμοδιότητα των κρατών μελών»24.
In that respect the Court of Justice held that '[u]nder international law, it is for each Member State, having due regard to Community law, to lay down the conditions for the acquisition and loss of nationality.'24 That competence is to be exercised in conformity with Community law.
Το Δικαστήριο συνέχισε ως ακολούθως:
The Court then added:
«Αντίθετα, δεν εναπόκειται στη νομοθεσία κράτους μέλους να περιορίζει τα αποτε­
'However, it is not permissible for the legislation of a Member State to restrict
Στην περίπτωση που ο εργαζόμενος έχει διατηρήσει παράλληλα με τη βελγική και τη μαροκινή ιθαγένεια του πληρούνται οι προϋ­ποθέσεις του άρθρου 41, παράγραφος 1, σύμφωνα με το γράμμα του.
In the event that the worker has retained his Moroccan nationality along side his Belgian nationality, the conditions contained in Article 41(1) would be fulfilled in terms of the wording thereof.
Η προσφεύγου­σα θα ήταν στην περίπτωση αυτή μέλος της οικογενείας Μαροκινού εργαζομένου κατοι­κούσα μαζί του στο νοικοκυριό του στο Βέλγιο.
The plaintiff would be a member of the family of a Moroccan worker and living with him in his household in Belgium. She could
Συνεπώς, θα μπορούσε και τυπικώς
23 — Judgment in Case C-369/90 (cited in footnote 7).
22 — Απόφαση στην υπόθεση C­103/94 (προαναφερθείσα στην υπο­σημείωση 10, σκέψεις 28 επ.).
22 — Judgment in Case C-103/94 (cited in footnote 10), para graph 28 et seq.
23 — Προαναφερθείσα απόφαση στην υποσημείωση 7.
24 — Judgment in Case C-369/90 (cited in footnote 7), para graph 10.
Ι ­ 7968
I - 7968
MESBAH επωφεληθεί αι από τις δύο ιθαγένειες27.
BELGIAN STATE V MESBAH him from being able to derive benefit from both nationalities.27However, Belgium could be denied the ability to do so by analogy with the judgment in Micheletti.
Micheletti κ.λπ. μπορεί να γίνει δεκτό ότι το Βασίλειο του Βελγίου στερείται της δυνα­τότητας αυτής.
the effects of the grant of the nationality of another Member State by imposing an additional condition for recognition of that nationality with a view to the exercise of the fundamental freedoms provided for in the Treaty.'25
Στην απόφαση Micheletti κ.λπ. επρό­κειτο για την υπεροχή της ιθαγενείας τρίτου κράτους έναντι αυτής άλλου κράτους μέλους, μολονότι οι αρχές της χώρας υπο­δοχής αρνούνταν την ιδιότητα του υπηκόου κράτους μέλους στον ενδιαφερόμενο.
The judgment in Micheletti related to the nationality of a nonmember country being given precedence over the nationality of another Member State with the result that the national concerned was denied the status of a national of a Member State.
Το Βασίλειο του Βελγίου αναγνωρίζει ως Βέλγο υπήκοο τον γαμβρό της προσφεύγουσας, αλλά ακριβώς μόνον ως Βέλγο υπήκοο.
Belgium recognises the plaintiff's son-in-law as a Belgian — but only as a Belgian.
Με τον τρόπο αυτό του αρνείται το δικαίωμα να επικαλεστεί τη μαροκινή ιθαγένειά του.
In doing so it denies him the right to rely on his Moroccan nationality.
Στην υπό κρίση
In this case the most crucial factor is that in doing so it denies
Εξ αυτού το Δικαστήριο κατέληξε ότι, όταν προσκομίζονται έγγραφα με σκοπό την απόδειξη της ιδιότητας του υπηκόου κρά­τους μέλους, τα λοιπά κράτη μέλη δεν δικαιούνται «να αμφισβητούν την ανωτέρω ιδιότητα με το αιτιολογικό ότι οι ενδιαφερό­μενοι έχουν και την ιθαγένεια τρίτου κρά­τους, η οποία υπερισχύει, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους υποδοχής, εκείνης του κράτους μέλους» 26.
Consequently, the Court of Justice concluded that where the persons con cerned have produced documents in order to establish their status as nationals of a Member State, the other Member States are not entitled 'to challenge that status on the ground that the persons concerned might also have the nationality of a nonmember country which, under the legislation of the host Member State, overrides that of the Member State.'26
Στην περίπτωση αυτή πρέπει να ληφθεί ως βάση το γεγονός ότι ο γαμβρός της προσ­φεύγουσας εξακολουθεί να έχει τη μαροκινή ιθαγένεια.
In this case it must be assumed that the plaintiff's son-in-law still possesses Moroccan nationality.
Το Βέλγιο του παρέσχε τη βελγική ιθαγένεια, χωρίς να του ζητήσει να απεμπο­λήσει τη μαροκινή.
Belgium has probably granted him Belgian nationality without requiring him to renounce his Moroccan nationality.
Τούτο σημαίνει ότι το Βέλγιο δεν αμφισβητεί ότι αυτός έχει και τις δύο ιθαγένειες.
That means that Belgium does not dispute that he possesses both nationalities.
27 — Το Βασίλειο του Βελγίου επικαλείται συναφώς, με το υπόμνημα που κατέθεσε μετά την προφορική διαδικασία, τη «συμφωνία επί ορισ­μένων ζητημάτων που ανακυπτουν σε περίπτωση διαφοράς των νόμων περί ιθαγενείας», που αποτελεί απόφαση της συνδιασκέψεως διεθνούς κωδικοποιήσεως της Χάγης του 1930, που έγινε δεκτή από το Βασίλειο του Βελγίου με νόμο του 1939.
27 — In that respect Belgium relied on the Agreement on certain issues arising from the non-conformity of nationality laws, resolution of the Hague international codification con ference of 1930 — adopted by Belgium by a Law of 1939 — which it submitted in a letter written after the hearing.
Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι το επιχείρημα αυτό πρέπει να θεωρηθεί ως εκπροθέσμως προβαλλόμενο, πρέπει να σημειωθούν τα ακόλουθα.
Apart from the fact that that submission must probably be regarded as too late, the following should be noted in that connection.
Πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 234, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τρο­ποποιήσεως, άρθρο 307, παράγραφος 1, ΕΚ) και σύμφωνα με τις αρχές του δημοσίου δικαίου, η εφαρμογή της Συνθήκης οεν θίγει την αναληφθείσα από το ενδιαφερόμενο κράτος υποχρέωση να σέβεται τα δικαιώματα των τρίτων χωρών που απορρέουν από προγενέστερη σύμβαση και να εκπληρώνει τις αντίστοιχες υποχρεώσεις του (απόφαση της 14ης Οκτωβρίου 1980,812/79, Burgoa, Συλλογή τόμος 1980/ΙΙΙ, σ. 71, σκέψη 8).
The Court of Justice has consistently held that the purpose of the first paragraph of Article 234 of the EC Treaty (now, after amendment, the first paragraph of Article 307 EC) is to lay down, in accordance with the principles of international law, that the application of the Treaty does not affect the duty of the Member State concerned to respect the rights of nonmember countries under a prior agreement and to perform its obligations thereunder (Case 812/79 Attorney General v Burgoa [19801 ECR 2787, paragraph 8).
Ωστόσο, τούτο αφορά μόνον τα δικαιώματα των τρίτων κρατών και τις υποχρεώσεις των κρατών μελών (απόφαση της 2ας Αυγούστου 1993, C­158/91, Levy, Συλλογή 1993, σ.
However, that applies only to the rights of nonmember countries and the obligations of the Member States (Case C- 158/91 Levy [1993] ECR I - 4287, paragraph 12).
Εν προκειμένω, το Βασίλειο του Βελγίου ανέλαβε νέα υποχρέωση στο πλαίσιο της Συμφωνίας.
Consequently, Belgium can by no means derive from a previous agreement the right to give precedence to its nationality over the nationality of a nonmember country.
Πρέπει ωστόσο να προστεθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, η Συμφωνία θεωρείται ότι αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της κοινοτικής εννόμου τάξεως (αποφάσεις της 30ής Απριλίου 1974, 181/73, Haegeman, Συλλογή τόμος 1974, σ.
That is because according to the principles of international law, a State which assumes new obligations which conflict with rights held under an earlier agreement, ipso facto refrains from exercising such rights to the extent necessary for the performance of its new obligations (Case 10/61 Commission v Italy [1962] ECR 1, at p. 10).
26 — Προαναφερθείσα, σκέψη 14.
26 — Judgment in Case C-369/90 (cited at footnote 7), para graph 14.
Ι ­ 7969
I - 7969
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBERT — ΥΠΟΘΕΣΗ C­179/98 ται.
OPINION OF MR ALBER — CASE C-179/98 members of his family stemming from Article 41 of the Cooperation Agreement.
Στο πλαίσιο αυτό, όμως, πρέπει να ληφ­θούν υπόψη και τα δικαιώματα των μελών της οικογενείας του, τα οποία απορρέουν από το άρθρο 41 της Συμφωνίας.
the mother-in-law, as a member of his family, the right to rely on the Moroccan nationality of the worker, her son-in-law, at the same time.
Η άσκηση τους μπορεί να περιορίζεται όταν δεν είναι δυνατή η επίκληση της Συμφωνίας.
Consequently, however, a country's own — Belgian — nationality is specifically given precedence over that of another with the result — as in the case of Micheletti — that the person concerned is denied a certain right.
Έτσι, δίδεται προτεραιότητα στην ιθαγένεια του εμπλεκό­μενου κράτους — τη βελγική — έναντι κάποιας άλλης, με αποτέλεσμα — όπως στην απόφαση Micheletti κ.λπ. — να στερείται ο ενδιαφερόμενος συγκεκριμένο δικαίωμα.
It follows con sequently that the national legislation at issue cannot impose upon those persons more or stricter conditions than those applicable to nationals of that Member State.28 Therefore, under the Cooperation Agreement the members of the family of a
Με την απόφαση Micheletti κ.λπ. το Δικαστήριο δέχθηκε ότι τα αποτελέσματα της χορηγήσεως της ιθαγενείας άλλου κρά­τους μέλους δεν μπορούν να περιορίζονται με την επιβολή πρόσθετων προϋποθέσεων για την αναγνώριση της ιθαγενείας αυτής με σκοπό την άσκηση θεμελιωδών ελευθεριών.
In Micheletti the Court of Justice ruled that the effects of the grant of the nation ality of another Member State may not be restricted by the imposition of an additional condition for the recognition of that nationality with a view to the exercise of the fundamental freedoms.
Στην υπό κρίση υπόθεση ναι μεν ο γαμβρός αναγνωρίζεται ως Βέλγος υπήκοος και τίθε­ται με τον τρόπο αυτό στην ίδια μοίρα με τους υπηκόους του κράτους υποδοχής, πράγμα το οποίο καλύπτει και την άσκηση των θεμε­λιωδών ελευθεριών, αλλά τα αποτελέσματα της μαροκινής ιθαγενείας του ενδέχεται να περιορίζονται όσον αφορά την άσκηση δικαιωμάτων τα οποία του παρέχονται, λόγω της μαροκινής του ιθαγενείας, δυνάμει της Συμφωνίας.
It is true that in the present case the son-in-law is recognised as a Belgian and thus treated in the same way as other Belgian nationals, also in respect of the exercise of fundamental freedoms. However, the effects of his Moroccan nationality might be restricted with a view to the exercise of the rights vested in him as a Moroccan by the Cooperation Agreement.
Έτσι, κατά τη Συμφωνία, τα μέλη της οικογενείας Μαροκινού εργαζομένου που κατοικούν μαζί του έχουν το δικαίωμα ίσης μεταχειρίσεως έναντι των Βέλγων υπηκόων ή των υπηκόων των κρατών μελών.
right to the same treatment as Belgian nationals or the nationals of other Member States.
Στο πλαί­σιο αυτό δεν έχει σημασία αν ο ενδιαφερό­μενος ζητεί κάποια παροχή ως ίδιο δικαίωμα ή με την ιδιότητα του μέλους της οικογε­νείας29.
In that respect it is irrelevant whether or not the benefit applied for is awarded to a beneficiary as a personal right or in that person's capacity as a member of the family.
Επομένως, κατά το άρθρο 41, πα­ράγραφος 1, της Συμφωνίας, ένα τέτοιο μέλος της οικογενείας δεν μπορεί να στερηθεί παροχές κοινωνικής ασφαλίσεως λόγω της
29 Therefore, in accordance with Article 41(1) of the Agreement, a member of the family who satisfies all the conditions laid down by national legislation for
28 — Απόφαση της 3ης Οκτωβρίου 1996, C­126/95, Hallouzi­Choho (Συλλογή 1996, α 1­4807, σκέψεις 35 επ.).
28 — Judgment in Case C-126/95 Hallouzi-Choho v Bestuur van de Sociale Verzekeringsbank [1996] ECR I-4807, para graph 35 et seq.
29 — Όσον αφορά τη Συμφωνία Συνεργασίας με την Αλγερία, βλ. την απόφαση της 15ης Ιανουαρίου 1998,C­113/97, Babahenini (Συλλογή 1998,σ. Ι­183, σκέψη 25).
29 — In respect of the Cooperation Agreement with Algeria, see the judgment in Case C-113/97 Babahenini v Belgian State [1998] ECR I-183, paragraph 25.
Όσον αφορά τον ίδιο τον εργαζόμενο, ο περιορισμός αυτός δεν είναι αμέσως εμφα­νής, διότι δεν υφίσταται καμία δυσμενής διάκριση αν η βελγική ιθαγένειά του αναγνω­ρίζεται και εφόσον μπορεί να την επικαλεί­
As far as he himself is concerned, no such restriction is initially apparent since he is not subject to discrimination if his Belgian nationality is recognised and he may rely on it. However, in that context note should be taken of the rights of the
Ι ­ 7970
I - 7970
καμία αξίωση για επίδομα αναπηρίας, ενώ υφίσταται τέτοιο δικαίωμα υπέρ της Μαρο­κινής πεθεράς ενός Μαροκινού εργαζομέ­νου, βάσει της κατά τη Συμφωνία απαγορεύ­σεως των διακρίσεων.
BELGIAN STATE V MESBAH the purposes of entitlement may not be refused a benefit in the field of social security on the ground of his nationality.30 whereas the Moroccan mother-in-law of a Moroccan worker has such a right on account of the principle of non-discrimination contained in the Cooperation Agree ment.
Αυτή η ευνοϊκότερη μεταχείριση απορρέει όμως από την ίδια τη Συμφωνία, την οποία συνήψε η Κοινότητα με το Μαρόκο.
However, that more favourable treat ment is a consequence of the Agreement itself which the Community has concluded with Morocco.
Δεν είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι ο εργαζόμενος έχει και τις δύο ιθαγένειες.
It is not due to the fact that the worker invokes both nationalities.
Σε περίπτωση μη αναγνωρίσεως της μαροκινής ιθαγενείας του γαμβρού της, το αποτέλεσμα για την προσφεύγουσα είναι ο περιορισμός των δικαιωμάτων που της απο­νέμει η Συμφωνία λόγω της ιδιότητας του μέλους της οικογενείας Μαροκινού εργαζο­μένου.
If the Moroccan nationality of her son-in-law is not recognised, the plaintiff's rights under the Cooperation Agreement as a member of the family of a Moroccan worker are restricted.
Τούτο μπορεί να σημαίνει και πάλι περιορισμό της δυνατότητας ασκήσεως των δικαιωμάτων του Μαροκινού εργαζομένου, καθόσον με τον τρόπο αυτόν εμποδίζεται, σε ορισμένες περιπτώσεις, να κατοικήσει με τα μέλη της οικογενείας του, ασκώντας δικαιώ­ματα που του παρέχει η Συμφωνία.
That in turn may constitute a restriction on the Moroccan worker in respect of the exercise of his rights since he may be prevented from living with the members of his family in the exercise of his rights, under the Cooperation Agreement.
Ομοίως, πρέπει να απορριφθεί το επι­χείρημα του Βελγίου ότι σκοπός της Συμφωνίας είναι μόνον η ίση μεταχείριση των Μαροκινών εργαζομένων με τους Βέλγους εργαζόμενους.
Similarly, Belgium's argument that the aim of the Cooperation Agreement is simply to ensure that Moroccan workers are treated in the same way as Belgian workers must be refuted.
Από το άρθρο 41 προκύ­πτει — όπως είδαμε — ότι και τα μέλη της οικογενείας πρέπει να τυγχάνουν της ίδιας μεταχειρίσεως με τους Βέλγους υπηκόους, τόσο για τα ίδια δικαιώματα όσο και για τα παράγωγα.
As has been seen, it follows from Article 41 that it also seeks to ensure that the members of their families are treated in the same way as Belgian nationals in respect of both their personal and derived rights.
Το Βασίλειο του Βελγίου διατείνεται ότι, αν ήταν δυνατή η επίκληση της μαροκινής ιθαγενείας, τότε τα άτομα με διπλή ιθαγένεια θα είχαν περισσότερα δικαιώματα από τους λοιπούς πολίτες της Ενώσεως.
Belgium submits that if reliance on Moroccan nationality were also possible, the person possessing both nationalities would be granted greater rights than other citizens of the European Union.
Τούτο όμως απορρέει από την ίδια τη Συμφωνία και από τα αναγνωριζόμενα από αυτή δικαιώματα.
However, that is a consequence of the Agreement itself and the rights established therein.
Από το άρθρο 41 προκύπτει, κατά τη νομο­λογία του Δικαστηρίου, ότι πράγματι τα μέλη της οικογενείας Μαροκινού εργαζομένου βρίσκονται, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε καλύτερη μοίρα έναντι των μελών της οικογε­νείας Βέλγου εργαζομένου.
According to the caselaw of the Court of Justice, it follows from Article 41 that the members of the family of a Moroccan worker may be treated more favourably than the members of the family of a Belgian national.
Έτσι, η Μαρο­κινή πεθερά Βέλγου εργαζομένου δεν έχει
For example, the Moroccan mother-in-law of a Belgian worker probably has no right to a disability allowance,
30 — Απόφαση της 31ης Ιανουαρίου 1991, C­18/90, Kziber (Συλλογή 1991, σ. I­199, σκέψη 28).
30 — Judgment in Case C-18/90 Office National de l'Emploi v Kziber [1991] ECR I - 199, paragraph 28.
Τέλος, το Βασίλειο του Βελγίου ισχυρί­ζεται ότι η επίκληση της μαροκινής ιθαγε­νείας στην υπό κρίση υπόθεση θα έχει ως αποτέλεσμα την αναγνώριση στον Μαροκινό εργαζόμενο περισσότερων δικαιωμάτων έναντι των άλλων Μαροκινών υπηκόων.
Finally, Belgium claims that in the present case reliance on Moroccan nation ality results in the Moroccan worker being granted greater rights than other Moroccans.
Τούτο όμως οφείλεται στο γεγονός ότι το Βέλγιο έχει απονείμει σ' αυτόν τη βελγική ιθαγένεια χωρίς αυτός να υποχρεούται να απαρνηθεί τη μαροκινή.
However, the reason for that is that Belgium granted him Belgian nationality without requiring him to renounce his Moroccan nationality.
Ι ­ 7971
I - 7971
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBERT — ΥΠΟΘΕΣΗ C­179/98 με παραπομπή στον κανονισμό (ΕΟΚ) 1612/6831(δεύτερη δυνατότητα), είτε με παραπομπή στον κανονισμό 1408/71 (τρίτη δυνατότητα), ο οποίος και πάλι παραπέμπει, εν μέρει, στο εθνικό δίκαιο.
OPINION OF MR ALBER — CASE C-179/98 tions) or (two) to Regulation (EEC) No 1612/6831or (three) to Regulation
Το άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανο­νισμού (ΕΟΚ) 1612/68 ορίζει τα ακόλουθα:
Article 10(1) of Regulation No 1612/68 provides that:
Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό, οτην περίπτωση που ο γαμβρός της προσφεύγο­υσας διατήρησε τη μαροκινή ιθαγένεια, ότι μπορεί να επικαλεστεί το άρθρο 41 της Συμφωνίας.
Consequently, it is established that if the plaintiff's son-in-law has retained his Moroccan nationality, the plaintiff may rely on Article 41 of the Cooperation Agreement.
«έχουν δικαίωμα εγκαταστάσεως μετά του εργαζομένου (...):
'The following shall ... have the right to install themselves with a worker ...:
Αντιθέτως, το άρθρο 1, στοιχείο oť, του κανονισμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 118/97, ορίζει ως εξής το πεδίο εφαρμογής του:
Article 1(f) of Regulation (EEC) No 1408/71, as amended by Regulation No 118/97, on the other hand, sets out the following definitions in respect of its scope:
« i) ως "μέλος της οικογένειας" νοείται κάθε πρόσωπο που ορίζεται ή αναγνωρίζεται
'(i) member of the family means any per son defined or recognised as a member
Τρεις δυνατότητες υφίστανται όσον αφορά την απάντηση που πρέπει να δοθεί στο ερώτημα πώς πρέπει να νοηθεί η κατά το άρθρο 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας έννοια του «μέλους της οικογενείας».
There are three possible answers to the question how the term 'member of the family' in Article 41(1) of the Cooperation Agreement should be interpreted.
Το σχετικό ζήτημα θα λυθεί είτε με παραπομπή στο οικείο εθνικό δίκαιο (πρώτη δυνα­τότητα) — όπως υποστηρίζει η Γερμανική Κυβέρνηση με τις παρατηρήσεις της — είτε
Either reference is made (one) to national law (as it is by Germany in its written observa
Ι ­ 7972
I - 7972
MESBAH ως μέλος της οικογένειας ή που ορίζεται ως μέλος του νοικοκυριού από τη νομο­θεσία, δυνάμει της οποίας καταβάλλο­νται οι παροχές (...) νισμό 1612/68.
analogy with Regulation No 1612/68.
Υπογραμμίζοντας τη σημασία της κατοικίας όσον αφορά τον ορισμό του μέλους της οικογενείας, η Γαλλική Κυβέρνη­ση εκθέτει, τέλος, ότι, κατά τη γαλλική νομοθεσία, η κατοικία στη Γαλλία αρκεί για τη χορήγηση του επιδόματος.
Finally, with reference to the importance of residence in respect of the term 'member of the family', France notes that under the French national provision residence in France alone is sufficient for the grant of an allowance.
ii) πάντως, αν πρόκειται για παροχές υπέρ μειονεκτούντων ατόμων χορηγούμενες σύμφωνα με τη νομοθεσία ενός κράτους μέλους σε όλους τους υπηκόους του οι οποίοι πληρούν τους απαιτούμενους όρους, ως "μέλος της οικογένειας" νοεί­ται τουλάχιστον ο σύζυγος, τα ανήλικα τέκνα και τα ενήλικα συντηρούμενα τέκνα του μισθωτού ή μη μισθωτού εργαζόμενου.»
(ii) where, however, the benefits concerned are benefits for disabled persons granted under the legislation of a Member State to all nationals of that State who fulfil the prescribed conditions, the term 'member of the family means at least the spouse of an employed or selfemployed person and the children of such person who are either minors or dependent upon such person.'
Η Βελγική Κυβέρνηση καταλήγει — επικαλούμενη επίσης τη νομολογία του Δικαστηρίου — ότι η ως άνω έννοια πρέπει να προσδιοριστεί κατ' αναλογία προς τον κανονισμό 1408/71.
Belgium — also with reference to the caselaw of the Court of Justice — con cludes that the term must be defined by analogy with Regulation No 1408/71.
Συναφώς, στηρίζεται στην απόφαση Yousfi33, κατά την οποία η περιλαμβανόμενη στο άρθρο 41 της Συμφω­νίας έννοια της κοινωνικής ασφαλίσεως πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με τον κανονισμό 1408/71.
In that respect it refers to the judgment in Yousfi,33according to which the term 'social security' in Article 41 of the Cooperation Agreement must be interpreted by analogy with Regulation No 1408/71.
Τούτο ισχύει και για την έννοια «μέλος της οικογενείας» του άρ­θρου 41, παράγραφος 1.
Consequently, that also applies to the term 'member of the family' contained in Article 41(1).
Η έννοια αυτή πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση με το άρθρο 1, στοιχείο στ', περίπτωση ii, του κανονισμού αυτού, κατά το οποίο ως μέλη της οικογενείας νοούνται τουλάχιστον ο σύζυγος, τα ανήλικα τέκνα, καθώς και τα συντηρούμενα ενήλικα τέκνα.
That must be defined in accordance with Article 1(f)(ii) of the Regulation, according to which at least the spouse and the children who are either minors or dependent on the worker concerned must be regarded as members of the family.
Συνεχίζοντας, η Βελγική Κυβέρνηση διατείνεται ότι ο ως άνω ορισμός δεν καλύπτει την πεθερά, διότι τούτο θα είχε ως αποτέλεσμα δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος των μελών της οικογε­νείας πολιτών της Ενώσεως.
Belgium adds that the mother-in-law of the worker cannot be covered since that would result in discrimination against the members of the families of citizens of the European Union.
Αλλά και η πεθερά ενός Βέλγου υπηκόου δεν έχει, ως μέλος της οικογενείας, καμία αξίωση για επίδομα αναπηρίας.
Even the mother-in-law of a Belgian has no entitlement to a disability allowance in her capacity as a member of the family.
Τέτοιου είδους δυσμε­νείς διακρίσεις δεν μπορούν να αποτελούν τον σκοπό της Συμφωνίας.
Such discrimination cannot be intended by the Agreement.
Γι' αυτό, ο κανο­νισμός 1408/71 έχει εφαρμογή επειδή το επί­δομα αναπηρίας εμπίπτει στο πεδίο εφαρ­μογής του άρθρου 4, παράγραφος 2α, του κανονισμού αυτού.
Regulation No 1408/71 must also apply because disability allowance comes within the scope of Article 4(2a) of that regulation.
Αντιθέτως, ο κανονισμός 1612/68 ουδόλως εφαρμόζεται εν προκει­μένω, καθόσον αφορά την περίπτωση της
On the other hand, Regulation No 1612/68 cannot be applied, since that
33 — Απόφαση της 20ής Απριλίου 1994, C­58/93 (Συλλογή 1994, σ.
33 — Judgment in Case C-58/93 Yousfi v Belgian State [1994] ECR 1-1353.
Ι ­ 7973
I - 7973
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBERT — ΥΠΟΘΕΣΗ C­179/98 παροχές κοινωνικής ασφαλίσεως.
OPINION OF MR ALBER — CASE C-l 79/98 security benefits.
Εφόσον τούτο ισχύει για τον κανονισμό, θα έπρεπε να ισχύει και για τη Συμφωνία.
If that is adequate for the regulation, then it must also be adequate for the Agreement.
οικογενείας εργαζομένου ο οποίος έχει την ιθαγένεια κράτους μέλους και εργάζεται σε άλλο κράτος μέλος.
covers the case of the family of a worker who possesses the nationality of a Member State but works in another Member State.