natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συγκεκριμένα, η ΟΚΕ, για να παράσχει την απόδειξη αυτή, στηρίζεται σε μια πολύ συζητήσιμη αντίληψη περί αρχής της ανα­λογικότητας, αντίληψη που φαίνεται να προκύπτει από σύγχυση μεταξύ της ανάγκης υπάρξεως πλήρους αναλογίας, όπου δεν υπάρχει θέση για οποιαδήποτε εξουσία εκτιμήσεως, και της ανάγκης υπάρξεως απλώς αναλογίας.
In order to adduce that proof, it relies in fact on an interpretation of the principle of propor­tionality which is open to question, being based apparently on a confusion between a requirement that the penalty be absolutely fitting, leaving no room whatsoever for any discretion, and a requirement merely that it correspond sufficiently to the infringement.
Επομένως, αφού από την αρκετά λε­πτομερώς εκτιθέμενη συλλογιστική δεν προέκυπτε σαφώς για ποιο λόγο η ποινή ήταν, αν ληφθούν υπόψη όλα τα στοιχεία που επηρέασαν ενδεχομένως την επιλογή της, δυσανάλογη σε σχέση με την παράβαση, είναι προφανές ότι το Πρωτοδικείο δεν απέδειξε ούτε γιατί η δυσαναλογία αυτή ήταν πρόδηλη· τούτο όμως αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση ακυρωτικής αποφάσεως κατόπιν δικαστικού ελέγχου.
Given that it thus failed to show clearly, through sufficiently argued reason­ing, in what respect the disciplinary mea­sure was, taking into consideration all the factors which may have influenced its choice, disproportionate to the infringe­ment, the Court of First Instance, evidently, was equally unable to demonstrate in what respect this lack of proportionality was manifest, which is, however, a precondition for an order to annul a decision pursuant to review by the courts.
Θεωρώ ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, το Δικαστήριο πρέπει να δεχθεί αυτόν τον λόγο αναιρέσεως και να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου.
I consider that, in those circumstances, the Court of Justice cannot but uphold this plea and set aside the judgment of the Court of First Instance.
Είμαι τελικά υποχρεωμένος να δια­πιστώσω ότι το Πρωτοδικείο δεν εξέθεσε, στη συγκεκριμένη περίπτωση, για ποιο λόγο το γεγονός ότι η ίδια η παράβαση δεν ήταν ιδιαίτερα βαριά επέβαλε το συμπέρασμα, παρά την ανωτέρω παρατεθείσα νομολογία και τις αιτιολογίες της αποφάσεως περί επι­βολής της ποινής, ότι η ΟΚΕ είχε παραβιάσει την αρχή της αναλογικότητας.
All I would observe here is that the Court of First Instance did not, in the present case, set out in what respect the fact that the infringement was not serious, in itself, notwithstanding the case­law refer­red to above and the grounds accompany­ing the disciplinary decision, necessarily implied that the Economic and Social Committee had breached the principle of proportionality.
Θα πρέπει το Δικαστήριο να αποφανθεί επί της ουσίας της διαφοράς;
Should the Court of Justice rule on the merits of the case ?
Δεν αποκλείεται βέβαια το Πρωτοδικείο να εξέτασε ενδελεχώς τον ανάλογο χα­ρακτήρα της ποινής προς την παράβαση,
Perhaps the Court of First Instance did, none the less, examine in depth whether the penalty fitted the infringement. The fact is,
Απομένει να εξεταστεί το αίτημα της ΟΚΕ να αποφανθεί το Δικαστήριο, σε
There remains to examine the request submitted by the Economic and Social
OKE κατά E περίπτωση που αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου, επί της ουσίας της διαφοράς.
Committee that, in the event of the judg­ment of the Court of First Instance being set aside, the Court of Justice should rule on the merits of the case.
ρέσεως, δεν παραλείπει να υπενθυμίσει όλα τα αρνητικά στοιχεία που είχαν διαπιστωθεί στη συμπεριφορά της Ε και την παρουσιάζει κατά τρόπο που θα αποθάρρυνε οποιοδή­ποτε προϊστάμενο από το να συμπεριλάβει την προσφεύγουσα στο προσωπικό της υπηρεσίας του.
appeal, is unstinting in setting out all the negative factors which it was able to point up in E's conduct, and paints a picture of her such as to dissuade any superior from having the applicant amongst the staff of his department.
Προσωπικά νομίζω ότι το αίτημα αυτό δεν θα πρέπει να γίνει δεκτό, και μάλιστα για διάφορους λόγους.
For my part, I am not in favour of the request being granted, for various reasons.
Ο πρώτος λόγος είναι ότι, για να απορ­ριφθεί η προσφυγή της Ε, θα πρέπει να σχηματισθεί η πεποίθηση ότι η ποινή που της επιβλήθηκε δεν ήταν προδήλως δυσανάλογη.
The first is that, in order to dismiss E's action, one would have to be certain that the disciplinary measure imposed on her was not manifestly disproportionate.
Η επανεξέταση της υποθέσεως από το Πρωτοδικείο, κατά την οποία θα τηρούνταν η αρχή audi alteram partem, είναι βέβαιο ότι θα απέφερε ορισμένες διευκρινίσεις και ίσως θα παρείχε την ευκαιρία ορισμένων διορθώ­σεων.
Re­examination of the case by the Court of First Instance observing the audi alteram partem principle would indeed shed some light and provide the opportu­nity, perhaps, for certain rectifications.
Για παράδειγμα, η προσβαλλόμενη από την Ε απόφαση περί επιβολής της ποινής αναφέρει, μεταξύ των επιβαρυντικών περι­στάσεων, την ύπαρξη δύο προηγούμενων ποινών επιπλήξεως.
For example, the disciplinary decision chal­lenged by E notes, amongst the aggravating circumstances, two previous reprimands.
Μία όμως απ' αυτές τις ποινές ακυρώθηκε με την απόφαση του Πρωτοδικείου στην υπόθεση Τ­293/94 3.
However, one of these was annulled by the judgment of the Court of First Instance in Case T­293/94. 3
Η πεποίθηση όμως αυτή δεν μπορεί να σχηματισθεί, κατά τη γνώμη μου, παρά μόνον κατόπιν λεπτομερέστατης εξετάσεως του όλου πλαισίου εντός του οποίου τελέστηκε η παράβαση.
However, one could only achieve this certainty, in my view, after a meticulous examination of the context in which the infringement was committed.
Όπως εξάλλου υπενθυμίζει λακωνικά το Πρωτοδικείο με τη σκέψη 2 της αποφάσεως του, «άρχισαν να σωρεύονται διοικητικά προβλήματα μεταξύ της προσφεύγουσας και των αρχών του καθού οργάνου και να καθίστανται προβληματικές οι μεταξύ τους σχέσεις».
As, moreover, the Court of First Instance stated, in succinct terms, in para­graph 2 of its judgment, 'administrative and personal relationship problems built up between the applicant and the defendant institution'.
Εξάλλου, μολονότι δεν έχω καμία πρό­θεση ναυποστηρίξω ότιη συμπεριφορά της Ε ήταν η ενδεδειγμένη, θα ήθελα να επισημάνω ότι η παρούσα υπόθεση δεν είναι η μόνη την οποία εκδίκασε το Πρωτοδικείο με διαδίκους την Ε και την ΟΚΕ.
Further, without there being any ques­tion here of excusing E's conduct, one can point out that, besides this case, E and the Economic and Social Committee have been adversaries in various other proceedings before the Court of First Instance.
Μολονότι τα αιτήματα της Ε γενικά δεν έγιναν δεκτά, θα ήθελα
Although E has not, in general, obtained satisfaction, it should be noted, none the
3 — Απόφαση της 18ης Ιουνίου 1996, Bela Palacios κατά ΟΚΕ (Συλλογή Υπ.Υπ. 1996. σ.
3 — Case T­293/94 Vela Palacios ν ESC [1996] ECR I­A­305 and II­893.
Η ΟΚΕ, τόσο με την απόφαση περί επι­βολής της ποινής όσο και στην αίτηση αναι­
The ESC, both in its decision imposing the disciplinary measure and in its notice of
Εξάλλου, ενώπιον του Πρωτοδικείου θα υπάρχει η δυνατότητα να κληθεί η ΟΚΕ να διασαφηνίσει τη θέση της επί ορισμένων αμφισβητούμενων σημείων, πράγμα που δεν μπορεί να γίνει στην παρούσα διαδικασία, αφού δεν διεξάγεται επ' ακροατηρίου συζήτηση.
Furthermore, before the Court of First Instance, the Economic and Social Com­mittee may be prompted to clarify its position on a number of points where there is doubt, which is not possible in these proceedings since they are taking place without a hearing.
των δικαστικών εξόδων, παρά την απόρριψη της προσφυγής της Ε, για τον λόγο ότι η Ε δεν μπόρεσε να λάβει γνώση της πλήρους αιτιο­λογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως παρά μόνο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοδικείου.
less, that in Case T­25/92,4costs were awarded in full against the ESC, even though E's action was dismissed, since it was only in the course of the proceedings that E was able to ascertain the full reasons for the decision which she was challenging.
Στην υπόθεση Τ­150/945επιδικάστηκε στην Ε χρηματική ικανοποίηση 50 000 βελγικών φράγκων (BEF), λόγω της καθυστερημένης καταρτί­σεως της εκθέσεως βαθμολογίας της.
In Case T­150/94,5E was awarded damages of BEF 50 000 for late preparation of her staff report.
Ο τρίτος λόγος είναι ότι η εξέταση και η εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών που είναι αναγκαίες για την έκδοση αποφά­σεως επί της προσφυγής αποτελούν προ­δήλως έργο του Πρωτοδικείου.
The third is that the type of examina­tion and assessment of the facts which must be carried out in order to give judgment in the action clearly falls within the task of the Court of First Instance.
Τίθεται επομένως το ζήτημα αν τα στοι­χεία αυτά μπορούν να γίνουν δεκτά ως ελαφρυντικές περιστάσεις, για τον λόγο ότι η συμπεριφορά των αρχών της ΟΚΕ προξέ­νησε στην Ε απογοήτευση, η οποία θα μπο­ρούσε εν μέρει να εξηγήσει τις μεταγενέστε­ρες εκδηλώσεις ανάρμοστης συμπεριφοράς της.
The question arises, therefore, whether or not these factors could be found to be mitigating circumstances, taking the view that the conduct of the Economic and Social Committee authorities may have given rise to frustration on the part of E, which could explain, in part, the subse­quent shortcomings in her conduct.
Για τους διάφορους αυτούς λόγους, οι οποίοι όλοι αφορούν την αντικειμενική και αμερόληπτη άσκηση του δικαστικού ελέγ­χου, θεωρώ αναγκαία την αναπομπή της υποθέσεως στο Πρωτοδικείο, προκειμένου το Πρωτοδικείο να επενεξετάσει την επίδικη απόφαση της ΟΚΕ στο πλαίσιο «μιας σφαι­ρικής εκτιμήσεως όλων των συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών και των κατά περίπτωση περιστάσεων».
For these various reasons, which all concern the dispassionate and impartial exercise of judicial review, I consider it necessary to refer the case back to the Court of First Instance for it to carry out a fresh examination of the contested decision by the Economic and Social Committee in the context of 'a comprehensive appraisal of all the particular facts and circumstances peculiar to the case'.
Εν πάση περιπτώσει, φρονώ ότι η εκ μέρους της ΟΚΕ απλή παράθεση των αιτιά­σεων της κατά της προσφεύγουσας δεν αρκεί για να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφανθεί επί του βάσιμου της προσφυγής που άσκησε η Ε κατά της πειθαρχικής ποινής του υποβι­βασμού της κατά τρία κλιμάκια.
It seems to me that in any event the ESC's mere statement of its complaint against the applicant is insufficient to enable the Court of Justice to give a ruling on the merits of the action brought by E against the penalty of relegation by three steps imposed on her.
Ο δεύτερος λόγος, ο οποίος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον πρώτο, είναι ότι, αφού η Ε δεν εκπροσωπήθηκε, για
The second reason, inseparable from the first, is that since E, for reasons unknown to me, is not represented in these appeal proceedings, reference of the case back to the Court of First Instance will give her an opportunity to state her case.
Τέλος, όσον αφορά το αίτημα της ΟΚΕ να αναφέρεται, στην απόφαση του Δι­καστηρίου, η Ε με το πλήρες όνομά της, φρονώ ότι δεν πρέπει να γίνει δεκτό όσον αφορά την απόφαση του Δικαστηρίου, διότι το γεγονός ότι η αίτηση αναιρέσεως γίνεται δεκτή (εφόσον βέβαια γίνει δεκτή) δεν προ­δικάζει τη λύση που θα δώσει το Πρωτοδι­κείο στη διαφορά μετά την αναπομπή της υποθέσεως.
Addressing, finally, the ESC's request that the Court of Justice should give E's full name in its judgment, I do not think this should be granted as regards the judgment to be delivered by the Court of Justice, since the fact that the appeal may be upheld (should that be the decision of the Court) is without prejudice to how the Court of First Instance will dispose of the matter after it has been referred back to it.
Ι ­ 8890
I ­ 8890
Προτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο
I propose, therefore, in conclusion, that
— να αναιρέσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 17ης Φεβρουαρίου 1998, Τ183/96, Ε κατά ΟΚΕ, κατά το μέρος κατά το οποίο έκρινε ότι η πειθαρχική ποινή του υποβιβασμού κατά τρία κλιμάκια, την οποία επέβαλε η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή στην Ε, ήταν προδήλως δυσανάλογη,
— the judgment of the Court of First Instance of 17 February 1998 in Case T-l 83/96 £ ν Economic and Social Committee of the European Communities be set aside, in so far as it found the disciplinary measure of relegation by three steps, imposed by the Economic and Social Committee on E, to be manifestly disproportionate;
— να αναπέμψει την υπόθεση στο Πρωτοδικείο, προκειμένου το Πρωτοδικείο να αποφανθεί εκ νέου επί του τέταρτου λόγου ακυρώσεως που προέβαλε η Ε,
— the case be referred back to the Court of First Instance for it to rule afresh on the fourth plea raised by E;
Ι-8891
I - 8891
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 1999 *
JUDGMENT OF THE COURT (Second Chamber) 16 December 1999 *
Στην υπόθεση C­150/98 Ρ,
In Case C-150/98 P,
Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσω­πούμενη από τον Μ.
Economic and Social Committee of the European Communities, represented by Bermejo Garde, Legal Adviser, acting as Agent, with an address for service in Luxembourg at the office of C. Gómez de la Cruz, of the Commission's Legal Service, Wagner Centre, Kirchberg, appellant,
1998, σ. Ι­Α­67 και 11­159), και με την οποία ζητείται η εξαφάνιση της αποφάσεως αυτής, όπου ο έτερος διάδικος είναι η
APPEAL against the judgment of the Court of First Instance of the European Communities (Third Chamber) of 17 February 1998 in Case T-183/96 Ε ν Economic and Social Committee [1998] ECR-SC I-A-67 and 11-159, seeking to have that judgment set aside, the other party to the proceedings being:
Ε, πρώην υπάλληλος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, προσφεύγουσα πρωτοδίκως,
E, a former official of the Economic and Social Committee of the European Communities, resident in Brussels, Belgium, applicant in the proceedings at first instance,
Ι ­ 8892
I - 8892
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (δεύτερο τμήμα), συγκείμενο από τους R. Schintgen (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, G.
THE COURT (Second Chamber), composed of: R. Schintgen (Rapporteur), President of the Chamber, G. Hirsch and H. Ragnemalm, Judges,
Mischo γραμματέας: R. Grass έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 10ης Ιουνίου 1999, εκδίδει την ακόλουθη
Advocate General: J. Mischo, Registrar: R. Grass, having regard to the report of the Judge-Rapporteur, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 10 June 1999, gives the following
1998, σ. Ι­Α­67 και II­159, στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση), και με την οποία το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 18ης Ιανουαρίου 1996 να επιβάλει στην Ε την πειθαρχική ποινή της τοποθετήσεως σε
By an application lodged at the Registry of the Court on 17 April 1998, the Economic and Social Committee of the European Communities brought an appeal under Article 49 of the EC Statute of the Court of Justice against the judgment of the Court of First Instance of 17 February 1998 in Case T-183/96 E ν Economic and Social Committee [1998] ECR-SC I-A-67 and 11-159 ('the contested judgment'), in which it annulled the decision of the General Secretary of the Economic and Social Committee of 18 January 1996 ('the contested
Το ιστορικό της διαφοράς παρατίθεται στα σημεία 1 έως 12 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
So far as the facts which gave rise to the dispute are concerned, reference is made to paragraphs 1 to 12 of the contested judgment.
Από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι η Ε προέβαλε τέσσερις λόγους ακυρώσεως, από τους οποίους ο πρώτος στηριζόταν σε διαδικαστική πλημμέλεια, ο δεύτερος σε πρόδηλα νομικά σφάλματα και κατάχρηση εξουσίας, ο τρίτος σε πρόδηλα πραγματικά σφάλματα και ο τέταρτος σε παραβίαση της αρχής της ανα­λογικότητας.
It is clear from the contested judgment that E relied on four pleas in law in support of her action: first, procedural irregularity; secondly, manifest errors of law and misuse of powers; thirdly, manifest errors of fact; and fourthly, failure to observe the principle of proportionality.
Το Πρωτοδικείο απέρριψε τους τρεις πρώτους λόγους, αλλά δέχτηκε τον τέταρτο.
The Court of First Instance dismissed the first three pleas but upheld the fourth.
Το Πρωτοδικείο δέχτηκε, μεταξύ άλλων, τα εξής:
In particular, the Court of First Instance held as follows:
Εν προκειμένω, το επί­μαχο σημείωμα της 10ης Ιανουαρίου 1995 χαρακτηρίζεται από επιθετικό τόνο
In the present case the memorandum of 10 January 1995 is distinguished by an aggressive tone and therefore lacks the necessary decorum, as indeed the applicant recognised in her application. In particular
Ι ­ 8894
I - 8894
OKE κατά E και, κατά συνέπεια, το περιεχόμενο του δεν έχει την απαιτούμενη ευπρέπεια, πράγμα που άλλωστε αναγνώρισε η προσφεύγουσα με το δικόγραφο της προ­σφυγής της. Συγκεκριμένα, δεν αποτελούν ορθή συμπεριφορά υπαλλήλου, υπό την έννοια του άρθρου 12, πρώτο εδάφιο, του ΚΥΚ, ορισμένες εκφράσεις, όπως "εργασία που δεν γνωρίζει ο ίδιος", "να μη σας νοιάζει", "προϊστάμενός μου πάντως δεν είστε εσείς", "περιοριστείτε στις αρμοδιότητες σας", "σταματήστε να με δυσφημείτε, να με συκοφαντείτε και να με προσβάλλετε", "κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας μου στη Διεύθυνση υπήρξα θύμα συκοφαντίας εκ μέρους του [βαθμολογητή]: στις 28 Μαρτίου 1994 έστειλε, πίσω από την πλάτη μου, ένα συκοφαντικό σημείωμα στον Υ, με το οποίο απαιτούσε την εκδίωξη μου, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της οργανικής μου θέσεως" ή "η έκθεση βαθμολογίας που συνέταξε [ο βαθμολογητής] αποτελεί προσωπική συκοφαντι­κή και δυσφημιστική επίθεση εναντίον μου και βρίθει ψευδών ισχυρισμών".
ESC V E expressions such as "work ... which he is not familiar with", "which are none of your business", "that immediate superior is certainly not you", "Do not exceed your powers", "Stop defaming me and subjecting me to abuse and insults", "During the period when I was assigned to the Directorate I was the victim of insults on the part [of the reporting officer] : unbeknown to me he sent a defamatory note to Mr [Y] on 24 March 1994 demanding that I be dismissed and leading to my post being removed from the list of posts" and "The staff report drawn up by [the reporting officer] constitutes an abusive and defamatory personal attack full of false allegations" do not betoken the proper conduct required of officials under the first paragraph of Article 12 of the Staff Regulations.
Υπό τις συνθήκες αυτές το Πρωτοδικείο κρίνει ότι ορθώς η διοίκηση θεώρησε ότι το εν λόγω σημείωμα έθιγε την αξιοπρέπεια του λειτουργήματος.
That being so, the Court considers that the administration was quite right to take the view that the memorandum in question constituted a breach of the applicant's duty to uphold the dignity of the service.
40 Για τους ίδιους λόγους, η διοίκηση βασίμως θεώρησε ότι το σημείωμα της προ­σφεύγουσας συνιστούσε παράβαση του άρθρου 21 του ΚΥΚ.
40 For the same reasons, the administration was entitled to find that the applicant's memorandum amounted to a breach of Article 21 of the Staff Regulations.
Το προβλεπόμενο στο άρθρο 21 καθήκον επικουρίας και συμβουλεύσεως των ανωτέρων δεν ισχύει μόνο για την εκτέλεση των συγκεκριμένων εργασιών που έχουν ανατεθεί στον υπάλληλο, αλλά εκτείνεται σε όλες τις σχέσεις μεταξύ των υπαλλήλων και του θεσμικού οργάνου.
Observance of the duty to assist and tender advice to one's superiors laid down in that article is required not only in the performance of specific tasks entrusted to an official but extends to the whole relationship between the official and the institution.
Κατά συνέπεια, βάσει του καθήκοντος αυτού, ο υπάλληλος οφείλει γενικώς να απέχει από κάθε ενέργεια που θίγει την αξιοπρέπεια και τον σεβασμό που οφείλεται στο θεσμικό όργανο και στις αρχές του (προπαρατε­θείσα απόφαση του Πρωτοδικείου της 26ης Νοεμβρίου 1991, Τ­146/94, Williams κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, σκέψη 72).
By reason of that duty, therefore, the official must abstain, in general, from any act which may reflect on the position of the institution and its authorities and on the respect due to them (Williams ν Court of Auditors, cited above, paragraph 72).
Όπως διαπιστώθηκε στην προηγού­μενη σκέψη, πολλοί από τους ισχυρισμούς που διατύπωσε η προσφεύγουσα στο σημείωμα της 10ης Ιανουαρίου 1995 θίγουν την αξιοπρέπεια του βαθμολογητή και τον σεβασμό που του οφείλεται.
As has been observed in the preceding paragraph, a number of the comments which the applicant made in the memorandum of 10 January 1995 reflected on the position of the reporting officer and the respect due to him.
41 Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι, ναι μεν η ελευθερία εκφράσεως είναι θεμελιώδες δικαίωμα του οποίου απολαύουν και οι κοινοτικοί υπάλληλοι (απόφαση του Δικαστηρίου της 13ης Δεκεμβρίου 1989, C­100/88, Oyowe και Traore κατά Επιτροπής, Συλλογή 1989, σ.
41 Finally, it must be emphasised that, whilst it is true that freedom of expression is a fundamental right which is also enjoyed by Community officials (Case C-100/88 Oyowe and Traore ν Commission [1989] ECR 4285, paragraph 16), it is equally true that Articles 12 and 21 of the Staff Regulations, as interpreted above, do not constitute a bar to the freedom of expression of those officials but rather place reasonable limits on the exercise of that fundamental right, in the interests of the service.
Ι­8895
I - 8895
59 Εν προκειμένω, όπως διαπίστωσε το Πρωτοδικείο (...), το πραγματικό περι­στατικό που καταλογίστηκε στην προσφεύγουσα είναι ότι άσκησε το δικαίωμα της προς υποβολή των παρατηρήσεων της επί της εκθέσεως βαθμολογίας χρησιμοποιώντας τόνο και εκφράσεις που δεν συμβιβάζονται με τις υποχρεώ­σεις αξιοπρέπειας του λειτουργήματος και σεβασμού προς τις αρχές του θε­σμικού οργάνου.
59 In the present case, as the Court has found,...the conduct attributable to the applicant is that when she used her right to communicate her observations on the staff report, she employed a tone and expressions which cannot be reconciled with the obligations relating to the dignity of the post and respect for the authorities of the institution.
Δεν πρόκειται όμως για βαριά παράβαση των υποχρεώσεων της.
It was not, however, a serious breach of those obligations.
Συγκεκριμένα, με το επίμαχο σημείωμα, η προσφεύγουσα δεν χρησιμοποί­ησε υβριστική διατύπωση και αιτιολόγησε τις αιτιάσεις της κατά του βαθμο­λογητή εκθέτοντας αφενός τη δική της αντίληψη για την εργασιακή της σχέση προς αυτόν και αφετέρου τη βαθιά δυσαρέσκειά της.
In the contested memorandum, the applicant did not use grossly insulting language and she gave reasons for her criticism of the reporting official, setting out her own view of the working relationship she had with him and expressing her profound dissatisfaction with it.
Η παράβαση των άρθρων 12 και 21 του ΚΥΚ συνίσταται συνεπώς μόνο στο ότι η προσφεύγουσα χρησιμοποίησε υπερβολικό και επιθετικό ύφος και επομένως, όπως ομολόγησε η ίδια με το δικόγραφο της προσφυγής της, συμπεριφέρθηκε απρεπώς.
The breach of Articles 12 and 21 of the Staff Regulations therefore lies solely in the applicant's extreme and aggressive choice of words and in what she herself acknowledged in her application to be her unseemly conduct.
60 Υπό τις συνθήκες αυτές το Πρωτοδικείο κρίνει ότι ήταν προδήλως δυσανάλογο να επιβληθεί στην προσφεύγουσα η πειθαρχική ποινή της τοποθετήσεως σε πολύ χαμηλότερο κλιμάκιο.
60 The Court finds that, in those circumstances, it was manifestly dispropor­tionate to impose on her the penalty of relegation by several steps.
Συγκεκριμένα, πρόκειται για βαριά ποινή που σπανίως επιβάλλεται στους υπαλλήλους και που, για να μην είναι δυσανάλογη, πρέπει να αντιστοιχεί σε πραγματικά περιστατικά πολύ σοβαρότερα εκείνων της παρού­σας υποθέσεως.»
That is a serious measure which is rarely imposed on officials and which, in order to be proportionate, must correspond to facts much more serious than those of the present case.'
Ι ­ 8896
I ­ 8896
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, αναιρεσείουσα, ζητεί από το Δικαστήριο:
In its appeal, the Economie and Social Committee requests that the Court should:
— να αποφανθεί οριστικά επί της διαφοράς, και συγκεκριμένα να δεχθεί τα αι­τήματα που υπέβαλε πρωτοδίκως η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή σχε­τικά με την πλήρη απόρριψη της προσφυγής της Ε,
— give a final ruling in the dispute by upholding the Economic and Social Committee's contention at first instance for E's action to be dismissed in its entirety;