natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της εταιρίας Rush Portuguesa Lda, που είναι επιχείρηση οικοδομών και δημοσίων έργων εγκατεστημένη στην Πορτογαλία, και του ONI.
Community law does not preclude the levying of contributions such as "capital contributions", "PP contributions" and "PR contributions" or the application of the remedies and penalties laid down for failure to pay the said contributions."
Ως εκ τούτου, ο διευθυντής του ONI κοινοποίησε στην Rush απόφαση, με την οποία απαιτούσε απ'αυτήν να καταβάλει την ειδική εισφορά την οποία οφείλει κάθε εργοδότης που απασχολεί αλλοδαπούς εργαζομένους κατά παράβαση των διατάξεων του εργατικού κώδικα.
Case C-113/89: Rush Portuguesa Lda ν Office National d'Immigration - 27 March 1990 (Reference for a preliminary ruling) (Freedom of movement of persons - Act of accession - Transitional period -Freedom of movement for workers - Freedom to provide services) (Sixth Chamber)
Συγεκριμένα, η εφαρμογή αυτή δικαιολογείται όταν, υπ'αυτές τις περιστάσεις, υπάρχει κίνδυνος να διαταραχθεί η αγορά εργασίας του κράτους μέλους υποδοχής.
Consequently, the Director of ONI communicated to Rush Portuguesa a decision whereby It claimed payment from it of the special contribution payable by any employer employing foreign workers 1n breach of the provisions of the labour code. In the present case, that contribution was fixed at 1.5 million FF.
Αντιθέτως, δεν δικαιολογείται σε μια περίπτωση σαν την υπό κρίση στην κύρια δίκη, όπου πρόκειται για την προσωρινή μετακίνηση εργαζομένων που, μετά την εκπλήρωση του έργου τους, επανακάμπτουν στη χώρα καταγωγής τους, χωρίς ποτέ να εισέλθουν στην αγορά εργασίας του κράτους μέλους υποδοχής.
The second question sought to ascertain whether the Member State on whose territory the works were to be carried out might impose conditions on the provider of services as regards the recruitment of staff on the spot and the obtaining of work permits for Portuguese staff. It was appropriate to examine jointly these two questions which raised the problem of the relationship between the freedom to provide services, as guaranteed by Articles 59 and 60 of the Treaty, and the derogations from freedom of movement for workers which are provided for in Articles 215 et seq. of the Act of Accession.
Πρέπει να διευκρινιστεί ότι, καθόσον η έννοια της παροχής υπηρεσιών, όπως ορίζεται στο άρθρο 60 της Συνθήκης, καλύπτει δραστηριότητες πολύ διαφορετικής φύσεως, δεν ισχύουν τα ίδια συμπεράσματα σε όλες τις περιπτώσεις.
In this respect, 1t had to be pointed out first of all that Articles 59 and 60 of the Treaty preclude a Member State from prohibiting a provider of services established in another Member State from freely travelling within its territory with the whole of its staff, or from prohibiting that Member State from making the movement of the staff in question subject to restrictive conditions such as a requirement to carry out on the spot recruitment or to obtain work permits.
Ειδικότερα, πρέπει να αναγνωριστεί ότι, όπως υποστήριξε και η Γαλλική Κυβέρνηση, μια επιχείρηση που τροφοδοτεί την αγορά εργασίας με εργατικό δυναμικό, καίτοι παρέχει υπηρεσίες κατά την έννοια της Συνθήκης, ασκεί δραστηριότητες που έχουν ακριβώς ως αντικείμενο να παρέχουν στους εργαζόμενους πρόσβαση στην αγορά εργασίας του κράτους μέλους υποδοχής.
In fact to impose such conditions on the provider of services of another Member State was to discriminate against him in relation to his competitors established in the host country who are able to avail themselves of their own staff and, what is more, affects his capacity to provide the services.
Στην περίπτωση αυτή, το άρθρο 216 της Πράξης Προσχώρησης θα απαγόρευε την εκ μέρους επιχειρήσεως παρέχουσας υπηρεσίες τροφοδότηση της αγοράς εργασίας με εργαζομένους προερχομένους από την Πορτογαλία.
It also had to be remembered that the derogation provided for in Article 216 of the Act of Accession applied whenever the access, by Portuguese workers to the employment market of other Member States and the system governing the entry and residence of Portuguese workers requiring such access, together with the members of their families, were in issue. The application thereof was in fact justified since, in such circumstances the employment market in the host Member State ran the risk of disturbances.
Τέλος, πρέπει να διευκρινιστεί, εν όψει των ανησυχιών που εξεδήλωσε σχετικώς η Γαλλική Κυβέρνηση, ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να επεκτείνουν τη νομοθεσία τους - ή τις συναπτόμενες μεταξύ κοινωνικών εταίρων συλλογικές συμβάσεις εργασίας - σε παν πρόσωπο που απασχολείται ως μισθωτός, έστω και προσωρινά, επί του εδάφους τους, ανεξάρτητα από τη χώρα εγκαταστάσεως του εργοδότη· ούτε εμποδίζει το κοινοτικό δίκαιο τα κράτη μέλη να επιβάλλουν την τήρηση των κανόνων αυτών με πρόσφορα μέσα.
It was necessary to point out that, inasmuch as the concept of the provision of services, as defined by Article 60 of the Treaty, covered widely differing activities, the same conclusion was not necessarily appropriate in all cases. In particular, it had to be acknowledged, as the French Government had done, that an undertaking supplying labour, although a provider of services within the meaning of the Treaty, carried on activities which were precisely Intended to enable workers to gain access to the employment market of the host country.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται :
In such a case, Article 216 of the Act of Accession precluded workers coming from Portugal from being made available through the Intermediary of an undertaking providing services.
Στην περίπτωση αυτή, οι αρχές του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου εκτελούνται τα έργα δεν μπορούν να επιβάλλουν στην παρέχουσα υπηρεσίες επιχείρηση όρους αφορώντες την επί τόπου πρόσληψη εργατικού δυναμικού ή την κατοχή αδείας εργασίας εκ μέρους του πορτογαλικού προσωπικού."
Such checks must, however, observe the limits set by Community law and, in particular, the freedom to provide services which may not be rendered nugatory and the exercise of which may not be made subject to administrative discretion.
0 νενικός εισαγγελέας Walter Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση της 7ης Μαρτίου 1990.
Finally, in response to the preoccupations expressed on this point by the French Government, the Court held that Community law did not preclude Member States from extending their legislation or collective bargaining agreements concluded by labour and the employers, to any person carrying on salaried employment, even of a temporary nature, on their territory, whatever may be the country in which the employer is established.
Όσον αφορά τους εργαζομένους αυτούς, το κράτος μέλος υποδοχής δεν μπορεί να εξαρτά από κανένα όρο τη χορήγηση άδειας παραμονής κατά την έννοια του άρθρου 3 και του άρθρου 6 της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ.
"Articles 59 and 60 of the EEC Treaty and Articles 215 and 216 of the Act of Accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic must be interpreted as meaning that an undertaking established in Portugal which provides services in the building and public works sector in another Member State may travel with its own staff which it brings with it from Portugal for the duration of the work.
Όσον αφορά τις λοιπές κατηγορίες Πορτογάλων εργαζομένων, τα λοιπά κράτη μέλη διατηρούν, μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1993, την εξουσία να εξαρτούν από
In such a case, the authorities of the Member State on whose territory the work is to be carried out may not impose conditions on the provider of services as to the recruitment of workers on the spot or the obtaining of a work permit for Portuguese staff."
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της εταιρίας Siegen και του Finanzamt Hagen, σχετικά με την είσπραξη φόρου επί του εισφερομένου κεφαλαίου για τη μεταφορά των ζημιών που πραγματοποίησε η Siegen στην εταιρία Ingersoll, η οποία είναι και ο μοναδικός της μέτοχος, στο πλαίσιο συμβάσεως περί μεταφοράς των αποτελεσμάτων χρήσεως.
"Articles 59 and 60 of the EEC Treaty and Articles 215 to 218 of the Act concerning the conditions of accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic, signed on 12 June 1985, must be interpreted as meaning that a provider of services established in a Member State of the Community may, in order to provide services in another Member State (the host Member State), be accompanied by Portuguese workers forming part of the management staff of the undertaking or members of staff with whom it has a specific relationship of trust, or members of staff who have special qualifications which are essential for the provision of the services In question, and who may be recruited on the employment market of the old Member States only with great difficulty, provided that the presence of such workers in the host Member State 1s required for the actual carrying on of the undertaking's activity as a provider of services.
Με το πρώτο του ερώτημα, το Finanzgericht ερωτά αν ο φορολογούμενος μπορεί να επικαλείται ενώπιον του εθνικού του δικαστηρίου το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας περί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων.
In accordance with Article 9 of Directive 68/360/EEC the document must be issued free of charge or on payment of a sum not greater than the duties and taxes charges for the issue of Identity cards to nationals.
Σχετικώς, πρέπει να σημειωθεί ότι η επίδικη διάταξη της οδηγίας απαγορεύει στα κράτη μέλη να απαιτούν την καταβολή φόρου εισφοράς, όταν η υπέρ της εταιρίας παροχή δεν αυξάνει την εταιρική της περιουσία.
As regards other categories of Portuguese workers, the other Member States retain, until 1 January 1993, the power to lay down a requirement of prior authorization in the case of immigration in order to carry on a salaried activity and likewise to require the observance of similar rules by providers of services employing such workers.
Η απαγόρευση αυτή είναι, ως εκ της φύσεως της, ρητή και ανεπιφύλακτη.
An infringement of those rules may not however be sanctioned by a penalty which Is disproportionate in relation to the seriousness of the offence to such an extent that It would jeopardize the freedom to provide services.
0 φορολογούμενος μπορεί, επομένως, να επικαλείται την απαγόρευση αυτή ενώπιον εθνικού δικαστηρίου, εφόσον βέβαια οι εθνικές αρχές τού απαιτούν να καταβάλει φόρο εισφοράς βάσει διατάξεως εθνικού δικαίου.
The grant of such authorization may be made subject to the collection of a fee chargeable to the employer of such workers where such a charge 1s levied without distinction from national employers and employers who are nationals of another Member State and provided that the amount thereof is not disproportionately great in relation to its purpose."
Η εταιρία που πραγματοποιεί κέρδη και τα ενσωματώνει στα αποθεματικά της αυξάνει την εταιρική της περιουσία. Αντιθέτως, η εταιρία που υφίσταται ζημίες υφίσταται μείωση της εταιρικής της περιουσίας.
By order of 11 January 1988, received at the Court on 2 February 1988, the Finanzgericht [Finance Court] Münster referred for a preliminary ruling two questions concerning the Interpretation of Article 4 (2) (b) of Council Directive 69/335/EEC concerning Indirect taxes on the raising of capital.
Επομένως, όταν μια εταιρία υπέστη ζημίες, ένας εταίρος της δε αποδέχεται να αναδεχθεί τις ζημίες αυτές, ο εταίρος αυτός προβαίνει οε παροχή, η οποία αυξάνει την εταιρική περιουσία της εταιρίας.
The questions arose 1n the context of proceedings between Siegen GmbH and Finanzamt [Finance Office] Hagen regarding the collection of capital tax on the transfer of the Siegen's losses to a company called Ingersoll, which was its sole shareholder, pursuant to an agreement for the transfer of profits and losses.
Η ανάληψη της υποχρεώσεως αυτής σημαίνει ότι οι ζημίες τις οποίες θα υποστεί στο μέλλον η εταιρία δεν θα έχουν καμμία επίπτωση επί του ύφους της εταιρικής της περιουσίας.
In support of Its action Siegen argued that the absorption of a company's losses by a shareholder did not Increase the assets of that company, and therefore that the national law under which the Finanzamt had requested it to pay capital duty of 1% on the level of those losses was contrary to the directive.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται :
In its first question the Finanzgericht asked whether a taxable person might, in proceedings before his national court, rely on Article 4 (2) (b) of the directive on the raising of capital.
0 φορολογούμενος μπορεί να επικαλείται ενώπιον του εθνικού του δικαστηρίου το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας περί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων.
A taxable person was thus entitled to rely on the prohibition before a national court if the national authorities nevertheless claimed capital tax pursuant to a provision of national law.
0 γενικός εισαγγελέας Marco Darmon ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση Tnc 12nc ΔεκεϋΒοίου 1989.
The Court pointed out that the assets of a company covered all the property which the shareholders had pooled, together with any accretions to that property. A company which realized profits and added them to its reserves was thereby increasing Its assets.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ότι :
On the other hand, a company which incurred losses suffered a diminution of its assets.
24 συνεκδ. υποθ.
- 24 - sustained.
(προδικαστική) "Προσέγγιση των νομοθεσιών - Στερεά απόβλητα - Έννοια" (Πρώτο τμήμα)
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting on 12 December 1989.
Συγκεκριμένα, οι ουσίες αυτές ήσαν δεκτικές περαιτέρω οικονομικής χρησιμοποιήσεως και, επομένως, δεν είχαν εγκαταλειφθεί, ούτε προορίζονταν προς εγκατάλειψη.
Since 1 January 1972 Article 4 of Council Directive 69/335 of 17 July 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital has been directly accessible to a taxable person, to be pleaded against a Member State in proceedings before a national court or tribunal;
Πρέπει συναφώς να σημειωθεί ότι, όπως" προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις των οδηγιών αυτών, καθώς και από διάφορες διατάξεις τους, μια ουσία που αποβάλλεται από τον κάτοχο της μπορεί να συνιστά απόβλητο, έστω και αν είναι δεκτική περαιτέρω οικονομικής χρησιμοποιήσεως.
On a correct interpretation, Article 4 (2) (b) does not admit of any national legislation which requires capital duty to be raised on operations to transfer the losses of a capital company to a shareholder, pursuant to an agreement for the transfer of profits and losses, provided that those losses were incurred after the conclusion of the contract."
Με το δεύτερο σκέλος του ερωτήματος, η Pretura di Asti ερωτά αν η έννοια του στερεού αποβλήτου, κατά τα άρθρα 1 τ*ων οδηγιών 75/442 και 78/319 του Συμβουλίου, προϋποθέτει ότι ο κάτοχος, ο οποίος αποβάλλει μια ουσία ή ένα αντικείμενο, έχει την πρόθεση να αποκλείσει οποιαδήποτε περαιτέρω οικονομική χρησιμοποίηση της ουσίας αυτής ή του αντικειμένου αυτού εκ μέρους τρίτων.
Criminal Proceedings against G. Vessoso and G. Zanetti - 28 March 1990 (Reference for a preliminary ruling) (Approximation of laws - Waste - Concept) (First Chamber) By two orders of 18 December 1987, received at the Court on 28 July 1988, the Pretura di Asti referred a question for a preliminary ruling on Article 1 of Council Directives 75/442 and 78/319 on waste and toxic and dangerous waste respectively.
0 0 βασικός σκοπός των οδηγιών 75/442 και 78/319, που είναι η προστασία της υγείας του ανθρώπου και η διαφύλαξη του περιβάλλοντος, θα ματαιωνόταν αν η εφαρμογή των δύο αυτών οδηγιών εξαρτιόταν από την πρόθεση του κατόχου να
That question was raised in two sets of criminal proceedings brought against the owners of transport companies who were charged with having transported waste on behalf of third parties without having obtained prior authorization and consequently with having contravened Decree No. 915 of
25 αποκλείσει ή μη την εκ μέρους τρίτων περαιτέρω οικονομική χρησιμοποίηση των ουσιών ή αντικειμένων τα οποία αποβάλλει.
25 the President of the Italian Republic by which the two abovementioned directives had been transposed into national law.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται :
The accused parties claimed in their defence that the substances which they had transported were not waste within the meaning of the Presidential Decree.
"Από την έννοια του στερεού αποβλήτου, κατά τα των άρθρα 1 των οδηγιών 75/442 και 78/319 του Συμβουλίου, δεν αποκλείονται οι ουσίες και τα αντικείμενα που είναι δεκτικά περαιτέρω οικονομικής χρησιμοποιήσεως.
In the first part of the question, the Pretura di Arti sought to ascertain whether the concept of waste, within the meaning of Article 1 of Council Directives 75/442 and 78/319, had to be understood as excluding substances and objects which were capable of economic reutilization.
0 γενικός εισαννελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση Tnc 13nc ΔεκευΒοίου 1989.
The Court noted in that regard that the recitals in the preambles to those directives, as well as several of the provisions therein, demonstrated clearly that a substance which the holder disposed of could constitute waste, even though capable of economic reutilization.
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση στα ερωτήματα που υποβλήθηκαν στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-206 και C-207/88 και στο πρώτο εοώτημα που υποβλήθηκε στην υπόθεση C359/88 :
In the second part of Its question, the Pretura di Asti asked whether the concept of waste within the meaning of Article 1 of Council Directives 75/442 and 78/319 presupposed, on the part of the holder who disposed of a substance or object, the intention to exclude all economic re-ut1lization of that substance by others.
Τα δικαστήρια των κρατών μελών δεν υποχρεούνται να ερμηνεύουν την εθνική τους νομοθεσία υπό το πρίσμα του γράμματος και του σκοπού μιας οδηγίας, έτσι ώστε να γεννάται ποινική ευθύνη, όταν διαφορετικά δεν θα ανέκυπτε ποινική ευθύνη."
Moreover, those provisions provided that substances and objects which the holder was "required to dispose of pursuant to the provisions of national law 1n force" also constituted waste.
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση στο δεύτερο ερώτημα που υποβλήθηκε στην υπόθεση C359/88 :
A holder could be required by national law to dispose of an Item without nonetheless intending to exclude all economic reutilization whatever of that item by others.
Ούτε όμως απαγορεύει η οδηγία στα κράτη μέλη να επιβάλλουν, σε τέτοιες περιπτώσεις, την προηγούμενη λήψη άδειας."
The fundamental objective of Directives 75/442 and 78/319, namely, the protection of human health and the environment, would have been frustrated If the application of the two directives had been made to depend on the holder's intention to exclude, or not to exclude, all economic reutilization by others of the substances or objects of which he had disposed.
28.03.1990 (προδικαστική) "Προσέγγιση των νομοθεσιών - Στερεά απόβλητα - Έννοια - χορήγηση αδείας διαθέσεως στερεών αποβλήτων και εποπτεία της" (Πρώτο τμήμα)
He proposed that the Court should give the following answers to the questions referred 1n Joined Cases C-206 and C-207/88 and to the first question referred in Case C-359/88:
Με Διάταξη της 14ης Ιουλίου 1988, Που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 13 Δεκεμβρίου 1988, η Pretura di Saffi Vitó al Tagliamento υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των οδηγιών 75/442 και 78/319 του Συμβουλίου, περί των στερεών αποβλήτων Και περί των τοξικών και επικινδύνων αποβλήτων.
"Article 1 (a) of Directive 75/442 of the Council of 15 July 1975 and Article 1 (a) of Directive 78/319 of the Council of 20 March 1978 must be Interpreted as meaning that a substance or object may constitute waste for the purposes of those provisions even 1f it is capable of being re-used and regardless of the holder's intention or purpose in disposing of it.
Προς άμυνα τους, οι κατηγορούμενοι υποστήριξαν, κατ'αρχάς, ότι οι ουσίες που μετέφεραν δεν συνιστούσαν απόβλητα Kafα την έννοια του προεδρικού διατάγματος.
He proposed that the Court should answer the second question referred in Case C-359/88 as follows:
Οι κατηγορούμενοι επεσήμαναν, εξ άλλου, ότι tò προεδρικό διάταγμα επέβαλλε την έκδοση αδείας μόνο για τη μεταφορά τοξικών και επικινδύνων αποβλήτων κατά την έννοια της οδηγίας 78/319.
"Article 10 of Directive 75/442 must be interpreted as meaning that Member States are not required to subject the transport on behalf of third parties of waste within the meaning of Article 1 (a) to prior authorization by the competent authority referred to 1n Article 5.
Απ'οΐιτό συνήγαγαν ότι, υποτιθεμένου ότι οι ουσίες τις οποίες μετέφεραν ήσαν στερεά απόβλητα Κατά την έννοια της οδηγίας 75/442, καμμία λήψη αδείας δεν dnäίfdÛVtâV για τη μεταφορά τους.
Member States are not, however, precluded by the directive from requiring prior authorization in such cases."
Με το δεύτερο ερώτημα, η Pretura tjßU■^ñ^ κοτ'θϋσΤάν, αν συμβιβάζεται με το άρθρο 10 της οδηγίας 75/442 η εθνική ρύθμίοτ) πού δεν υποβάλλει τη μεταφορά των υπαγομένων στην οδηγία αυτή στερεο'ιν αποβλήτων σε σύστημα προηγούμενης χορήγησης άδειας.
Case C-359/88: Criminal Proceedings against E. Zanetti and Others - 28 March 1990 (Reference for a preliminary ruling) (Approximation of laws - Waste - Concept - Authorization and supervision of the disposal of waste) (First Chamber)
Πρέπει να υπομνηστεί ότι to άρθρο 10 της οδηγίας 75/442 επιβάλλει στα κράτη μέλη να υποβάλλουν την μεταφορά στερεών αποβλήτων στην εποπτεία της αρχής την οποία υποδεικνύουν προς τούτο, δεν τα υποχρεώνει όμως να υποβάλλουν την άσκηση αυτής της δραστηριότητας σε σύστημα προηγούμενης χορήγησης άδειας.
By order of the 14th July 1988, which arrived at the Court on 13th December 1988, the Pretura di San Vito al Tagllamento referred to the Court for a preliminary ruling three questions on the interpretation of Council
Με το τρίτο ερώτημα, η Pretura ερωτά αν συμβιβάζεται με το άρθρο 5 της οδηγίας 75/442 του Συμβουλίου η ανάθεση της αρμοδιότητας έκδοσης των αδειών μεταφοράς στερεών αποβλήτων σε αρχές των οποίων η αρμοδιότητα δεν εκτείνεται σε ολόκληρη την επικράτεια.
Those questions were raised In criminal proceedings brought against transport operators accused of having transported chemical waste, on behalf of others, without having obtained prior authorization and having thereby Infringed Decree No. 915 of the President of the Italian Republic, which was adopted in order to transpose into national law the two abovementioned directives.
Σχετικώς, αρκεί να σημειωθεί ότι, όπως προκύπτει από το άρθρο 5 της οδηγίας, η κατά τόπον αρμοδιότητα των αρχών τις οποίες υποδεικνύουν τα κράτη μέλη για να επιτρέπουν τις εργασίες διαθέσεως των στερεών αποβλήτων ενδέχεται να ασκείται μόνον εντός καθορισμένης ζώνης.
In their defence, the accused maintained, first of all, that the substances which they transported did not constitute waste within the meaning of the presidential decree. The substances in question were capable of economic reutilization and had therefore not been discarded, nor was there an Intention to discard them.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται :
The accused pointed out, moreover, that the presidential decree made subject to authorization only the transport of toxic and dangerous waste within the meaning of Directive 78/319.
Τα κράτη μέλη διατηρούν, ωστόσο, την ευχέρεια να υποβάλλουν την μεταφορά των υποκειμένων στην εν λόγω οδηγία στερεών αποβλήτων σε σύστημα προηγούμενης χορήγησης άδειας, αν το κρίνουν αναγκαίο για την υλοποίηση των σκοπών της οδηγίας αυτής.
By its second question, the Pretura asked essentially whether a national regulation which did not make the transport of waste covered by Council Directive 75/442 subject to a system of prior authorization was compatible with Article 10 of that directive.
C-219/88 j* , & & ,**» & *?*$»?* Naît GmbH κατά Hauptzollamt Düsseldorf 28.03.1990 (προδικαστική) ,,ΗΗ*#Ϊ«Μ**ΜΙ* "Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Πιστοποιητικό γνησιότητας -Δασμολογητέα αξία - Κανονισμός (ΕΟΚ) 1224/80" (Πρώτο τμήμα) Με Διάταξη της 26ης Μαΐου 1988, noo περιήλθε στο Δικαστήριο στις 3 Αυγούστου 1988, το Bundesfinanzhof υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του κανονισμού 1224/80 του Συμβουλίου.
By its third question, the Pretura asked whether the vesting in authorities which did not have competence at the national level of the power to Issue authorizations for the transport of waste was compatible with Article 5 of Council Directive 75/442.