natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο εθνικός δικαστής θέτει καταρχάς το ερώτημα ποια από τις δύο οδηγίες 92/50 ή 93/36 εφαρμόζεται στην εκκρεμούσα ενώ­
The national court first posed the question as to which of Directive 92/50 and Directive 93/36 was applicable in the
11 — Τούτο μπορεί να γίνει υπό την προϋπόθεση ότι το αίτημα κοινο­ποιείται στην AGAC τουλάχιστον τρεις μήνες πριν τη λήξη της σχε­τικής περιόοου.
11 — This is possible subject to a request being communicated to AGAC at least three months before the expiry of the period concerned.
Επιπλέον, ο εθνικός δικαστής θέτει το ζήτημα του συμβιβαστού με τις διατάξεις της
In addition, the national court raised the question of the compatibility with the provisions of the Treaty of the exclusive
Συνθήκης του αποκλειστικού δικαιώματος παροχής της «υπηρεσίας θερμάνσεως» που παρέχει στην AGAC το άρθρο 3 του κανο­νισμού της, υπό το φως των άρθρων 22 έως 25 του νόμου 142/90, δεδομένου ότι το άρ­θρο 6 της οδηγίας 92/50, προβλέπει μεταξύ άλλων προϋποθέσεων εφαρμογής, ότι οι εθνικές διατάξεις που προβλέπουν την παροχή αποκλειστικού δικαιώματος πρέπει να συμβιβάζονται με τη Συνθήκη.
TECKAL right to provide the 'heating service' granted to AGAC by Article 3 of the Statutes in the light of Articles 22 to 25 of Law No 142/90, given that Article 6 of Directive 92/50 provides, among other conditions for its applicability, that national provisions granting an exclusive right must be compatible with the Treaty.
εφαρμογής το άρθρο 6 της οδηγίας 92/50 διότι η εφαρμογή του προϋποθέτει την ύπαρξη δημόσιας συμβάσεως παροχής υπηρεσιών.
Article 6 of Directive 92/50 cannot be applicable since its applicability presupposes the existence of a public service contract.
Τούτο δεν συμβαίνει εν προκει­μένω, διότι ο λόγος ανάθεσης της παροχής υπηρεσιών στην AGAC βρίσκεται στο δεσμό εξάρτησης της κοινοπραξίας αυτής σε σχέση με την μετέχουσα σε αυτήν κοινότητα.
That is not the case here, because the reason for entrusting the provision of the services to AGAC lies in the relation ship of subordination between that con sortium and one of its member municipalities.
Η κοινότητα δεν ανέθεσε σε κάποιον τρίτο την υπηρεσία διαχείρισης των εγκαταστάσεων θερμάνσεως αλλά απεφάσισε να οργανώσει κατά διάφορο τρόπο την απευθείας διαχεί­ριση της υπηρεσίας αυτής.
The municipality concerned did not entrust to a third party the service consist ing in the management of heating installations, but chose a different way of organising the direct management of that service.
Υπό αυτές τις συνθήκες ο εθνικός δικαστής ανέστειλε τη διαδικασία και υπέ­βαλε στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 6 της οδηγίας 92/50, όπως ανέλυσε στο σκεπτικό της διάταξης που εξέδωσε.
In those circumstances, the national court stayed proceedings and referred to the Court of Justice for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 6 of Directive 92/50 from the points of view set out in the grounds of its order for reference.
V — Η γνώμη μου επί της υποθέσεως
V — My views on the case
Εξάλλου, ζήτημα παραδεκτού θέτει και η Αυστριακή Κυβέρνηση διότι η διάταξη παραπομπής δεν περιέχει προδικαστικό ερώτημα.
The Austrian Government also raises the issue of admissibility on the ground that the order for reference does not contain a question referred for a preliminary ruling.
Υποστηρίζει ότι στον τομέα του δικαίου των δημοσίων συμβάσεων, η ακριβής διατύπωση των ερωτημάτων είναι ιδαίτερα σημαντική, διότι, όταν τούτο δεν συμβαίνει, είναι αδύνατο να ληφθεί θέση επί συγκεκρι­μένου προβλήματος ερμηνείας που αντι­μετωπίζει ο εθνικός δικαστής.
It maintains that in the field of public procurement law it is particularly impor tant that questions should be formulated precisely, because otherwise it is impossible to adopt a view on the particular problem of interpretation confronting the national court.
Η AGAC θεωρεί ότι τίθεται ζήτημα παραδεκτού διότι το ερώτημα που θέτει ο εθνικός δικαστής αφορά ουσιαστικά την ερμηνεία διατάξεων του εθνικού δικαίου12.
AGAC considers that an issue of admissibility arises because the question referred by the national court essentially concerns the interpretation of provisions of national law.12It further contends that
12 — Συγκεκριμένα, η AGAC θεωρεί ότι ο εθνικός δικαστής ερωτά το Δικαστήριο να κρίνει αν η υπηρεσία διαχείρισης των εγκαταστάσεων θέρμανσης μιας κοινότητας μπορεί να θεωρηθεί δημόσια υπηρεσία τοπικού χαρακτήρα, υπό την έννοια του άρθρου 22, του νόμου 142/90, κατά τρόπον ώστε να καθορίσει αν το άρθρο 6 της οδηγίας 92/50 εφαρμόζεται ή όχι.
12 — More specifically, AGAC considers that the national court is asking the Court of Justice to decide whether the management of a municipality's heating installations can be classed as a public service of a local nature within the meaning of Article 22 of Law No 142/90, so as to enable it to determine whether or not Article 6 of Directive 92/50 is applicable.
Κατά την AGAC πάντοτε, ο εθνικός δικαστής ουσιαστικά ερωτά αν μια ρύθμιση του εθνικού δικαίου (άρθρα 23 και 25 του νόμου 142/90) αποτελεί ή όχι περίπτωση δημόσιας σύμβασης παροχής υπηρεσιών που ανατέθηκε σε έναν οργανισμό που αποτελεί ο ίδιος αναθέτουσα αρχή.
According to AGAC, the national court is essentially asking whether or not provisions of national law (Articles 23 and 25 of Law No 142/90) involve the award of a public service contract to a body which is itself a contracting authority.
Καταρχάς, πρέπει να υπομνησθεί ότι ανήκει στην αρμοδιότητα του εθνικού δικαστή που γνωρίζει καλύτερα και πληρέστερα τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης να καθορίζει αν είναι απαραίτητο να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα και να προσδιορίζει ποιες διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας έχει ανάγκη να
First of all, it must be borne in mind that it is for the national court, which has a better and fuller knowledge of the facts of the case, to decide whether it is necessary to make a reference to the Court of Justice for a preliminary ruling and to determine which provisions of Community legislation need to be interpreted so as to enable it to
Ι­8129
I - 8129
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ κ. Γ. ΚΟΣΜΑ — ΥΠΟΘΕΣΗ C­107/98 ερμηνευθούν ώστε να επιλύσει την ενώπιόν του εκκρεμούσα διαφορά13.
OPINION OF MR COSMAS — CASE C-107/98 give judgment in the action pending before it. 13
Θα υπενθυμίσω, επιπλέον, ότι το Δικαστήριο, με στόχο πάντοτε την παροχή λυσιτελούς απάντησης στον εθνικό δικαστή, έχει ερμηνεύσει διατάξεις των οποίων την ερμηνεία δεν έχει ζητήσει ο εθνικός δικαστής17 ή έχει επαναδιατυπώσει τα τιθέ­μενα ερωτήματα συνάγοντας από αυτά ό,τι ανήκει στην αρμοδιότητά του να ερμηνε­ύσει18.
In addition the Court, on each occasion for the purpose of giving the national court a useful answer, has interpreted provisions whose interpretation was not requested by the national court17or has reformulated the questions referred and thus deduced the provisions which it is for the Court to interpret.18
Όμως, το Δικαστήριο, στο πλαίσιο του άρθρου 234 ΕΚ (πρώην άρθρου 177), δεν είναι αρμόδιο να αποφανθεί ούτε επί της ερμηνείας εθνικών νομοθετικών ή κανονι­στικών διατάξεων ούτε επί του ζητήματος κατά πόσον παρόμοιες διατάξεις συμβιβά­ζονται με το κοινοτικό δίκαιο14.
However, in the context of Article 177 of the EC Treaty (now Article 234 EC) the Court of Justice has no jurisdiction to rule either on the interpretation of national laws or regulations or on their conformity with Community law.14It can only supply the national court with a ruling on the inter pretation of Community law to enable that court to resolve the legal problem before it. 15
Προτού όμως αναλυθεί τίνος ζητήματος η έρευνα είναι χρήσιμη για τον εθνικό δικαστή, πρέπει, τέλος, να εξετασθεί ένα περαιτέρω ζήτημα παραδεκτού του προδι­καστικού ερωτήματος που θέτει η AGAC.
However, before establishing the issue whose consideration will be helpful to the national court, it is necessary to examine a further issue raised by AGAC regarding the admissibility of the reference for a preliminary ruling.
Η τελευταία υποστηρίζει ότι το ποσό της αγο­ράς είναι κατώτερο του προβλεπόμενου από τις κοινοτικές διατάξεις κατώτατου ορίου 200 000 ECU και, συνεπώς, δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής η σχετική κοινοτική νομο­θεσία 19.
AGAC contends that the value of the contract is below the threshold of ECU 200 000 laid down in the Community provisions and that the Community legislation on the matter therefore cannot apply.19
Το βασικό, κατά τη γνώμη μου, πρό­βλημα που θέτει η υπό κρίση διαφορά είναι η αοριστία της διατυπώσεως του υποβληθέ­ντος προδικαστικού ερωτήματος.
In my view, the basic problem posed by this case is the vagueness with which the national court's question is formulated.
Το ελάτ­τωμα όμως αυτό δεν το καθιστά απαρά­δεκτο.
That vagueness does not, however, render the question inadmissible.
Έχει δε κριθεί ότι στο πλαίσιο της προβλεπόμενης στο άρθρο 234 ΕΚ διαδικα­σίας, το Δικαστήριο έχει το δικαίωμα, στην περίπτωση ερωτημάτων που δεν έχουν διατυπωθεί με σαφήνεια, να συναγάγει από το σύνολο των στοιχείων που παρέσχε το εθνικό δικαστήριο και από τα στοιχεία της κύριας δίκης τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου που χρειάζονται ερμηνεία, λαμβά­νοντας υπόψη το αντικείμενο της διαφο­ράς 16.
The Court has held that, in the context of the procedure provided for in Article 177, where ques tions are formulated imprecisely it may extract from all the information provided by the national court and from the documents concerning the main proceedings the provisions of Community law which require interpretation, having regard to the subjectmatter of those proceedings.16
Ι­2111, σκέψεις 19 επ.) και την παλαιότερη της 23ης Νοεμβρίου 1977, υπόθεση 38/77, Enkä (Συλλογή τόμος 1977, σ.713). 713).
18 — See, for example, Case C-381/89 Sindesmos Melon tis Eleftheras Evangelikis Ekklisias and Others [1992] ECR I-2111, paragraph 19 et seq., and Case 38/77 Enka v Inspecteur der Invoerrechten en Accijnzen [1977] ECR 2203.
13 — Βλ., ενδεικτικά, τις αποφάσεις της 29ης Νοεμβρίου 1978, υπόθεση 83/78, Pigs Marketing Board (Συλλογή τόμος 1978, σ.
13 — See, for example, Case 83/78 Pigs Marketing Board v Redmond [1978] ECR 2347, paragraph 25, and Case C-343/90 Lourenço Dias v Director da Alfândega do Porto [1992] ECR I-4673, paragraph 15.
567, σκέψη 8) και την προαναφερθείσα της 16ης Ιουλίου 1992, Lourenço Dias (σκέψη 19).
14 — See, for example, Case 77/72 Capolongo v Maya [1973] ECR 611, paragraph 8, and Lourenço Dias, cited above, paragraph 19.
15 — Βλ., ενδεικτικά, τις αποφάσεις της 4ης Μαΐου 1993, υπόθεση C­17/92, Federation de Distribuidores Cinematográficos (Συλλογή 1993, σ.
15 — See, for example, Case C-17/92 Distribuidores Cinematográficos v Spanish State [1993] ECR I-2239, paragraph 8, and, less recently, Case 9/74 Casagrande v Landeshauptstadt München [1974] ECR 773, paragraph 4.
που αποτελεί αναθέτουσα αρχή, προμηθεύεται καύσιμα μέσω δημοσίων διαδικασιών προσκλήσεως για υποβολή προσφορών.
19 — More specifically, it submits that the price of the fuel should be deducted from the amount corresponding to the services, inasmuch as AGAC, which is a contracting authority, acquires its fuel through public tendering procedures.
Επίσης ισχυρίζεται ότι δεν πρόκειται για σύμβαση αόριστης διάρ­κειας.
It further contends that the contract in question is not one of indefinite duration.
Διότι η ανανέωση της σύμβασης μετά την αρχική περίοδο υπόκειται στην απόλυτη ευχέρεια της κοινότητας, με υποχρέωση καθορισμού των οικονομικών προϋποθέσεων.
This is because renewal of the contract upon expiry of the initial period is at the absolute discretion of the municipality, subject to an obligation to specify the financial terms and conditions.
Τελος, η συνολική τιμή προβλέφθηκε για την περίοδο από 1ης Ιουνίου 1997 έως 31 Μαΐου 1998, και τούτο θα απέκλειε επίσης τον χαρακτηρισμό της ως συμβάσεως αορίστου χρόνου.
Lastly, an aggregate value was fixed for the period from 1 June 1997 to 31 May 1998, and that, it contends, also precludes classifying the contract as one of indefinite duration.
Το τελευταίο επιβεβαιώνεται και απο το γεγονός ότιη επίμαχη σύμβαση έληξε οριστικά στις 31 Μαΐου 1998, αφού η κοινότητα του Viano αποφάσισε να προβεί στην εκμετάλ­λευση της υπηρεσίας με άλλους τρόπους.
The latter conclusion is also confirmed by the fact that the contract at issue terminated definitively on 31 May 1998, since the Municipality of Viano decided to provide for the operation of the service by other means.
16 — Βλ., ενδεικτικά, τις αποφάσεις της 26ης Σεπτεμβρίου 1996, υπόθεση C­168/95, Arcara (Συλλογή 1996, σ.
16 —See, for example, Case C-168/95 Arcaro [1996] ECR I-4705, paragraph 20 and, in particular, paragraph 21, and Case 251/83 Haug-Adrion v Frankfurter Versicherungs-AG [1984] ECR 4277, paragraph 9.
TECKAL τη σύμβαση παροχής υπηρεσιών (θερμάν­σεως) είτε ως προς το σκέλος που αφορά τη σύμβαση προμήθειας προϊόντων (καυσίμων) υπερβαίνει το κατώτατο όριο των 200 000 ECU που θέτει η κοινοτική νομοθε­σία, ώστε να μπορεί μια δημόσια σύμβαση παροχής υπηρεσιών ή προμήθειας αγαθών να υπόκειται στο πεδίο εφαρμογής της οδη­γίας 92/50 και 93/36 αντίστοιχα.
TECKAL contract for the provision of services (heating) or from that of a contract for the supply of goods (fuel), exceeded the threshold of ECU 200 000 laid down in the Community legislation in order for public service and public supply contracts to be caught by Directives 95/20 and 93/36 respectively.
Συγκεκρι­μένα, όπως έκρινε, τούτο συμβαίνει επειδή πρόκειται αφενός για σύμβαση αορίστου χρόνου παροχής υπηρεσιών 20 και αφετέρου για σύμβαση προμήθειας αγαθών προβλέ­πουσας ρητά δικαίωμα προαιρέσεως21.
More specifically, it consid ered that this was so because the contract was, in the first case, a contract for services of indefinite duration 20and, in the second, a supply contract with an express option clause. 21
Υπό τις ανωτέρω διευκρινίσεις, το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να υποκα­ταστήσει με τη δική του εκτίμηση εκείνη του εθνικού δικαστή, κατά πόσον πράγματι υπερβαίνεται το κατώτατο όριο που θέτει ο κοινοτικός νομοθέτης, αλλά πρέπει να αρκεσθεί στο πραγματικό πλαίσιο όπως το περιγράφει ο εθνικός δικαστής και τις εκτι­μήσεις στις οποίες αυτός έχει προβεί.
It follows from the above that the Court of Justice is not empowered to substitute its own appraisal for that of the national court as regards the question whether the threshold fixed by the Com munity legislature is actually exceeded, but must restrict itself to the factual situation as described by the national court and the assessments made by it.
Σε αντίθετη περίπτωση θα έπρεπε το ίδιο το Δικαστήριο να προσδιορίσει το ύψος του ποσού που αποτελεί αντικείμενο της επί­μαχης συμβάσεως και τούτο θα διέστρεφε τον ρόλο που του αναθέτει το άρθρο 234 ΕΚ, στο πλαίσιο όχι ελέγχου των διατάξεων παραπομπής αλλά συνεργασίας και διαλό­γου με τον εθνικό δικαστή.
To do otherwise would entail the Court itself determining the value of the contract at issue, a step alien to the role assigned to it under Article 177, which does not involve review of the content of an order for reference but cooperation and dialogue with the national court.
Β — Επανααιατύπωοη τον προδικαστικού ερωτήματος
B — Reformulation of the question refer red for a preliminary ruling
Θεωρώ ότι το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να υποδεικνύει στον εθνικό δικαστή την εκ της κοινοτικής νομοθεσίας απορρέουσα διαδικασία προσδιορισμού του ύψους του αντικειμένου της σύμβασης.
In my opinion, the Court of Justice has jurisdiction to indicate to the national court the method to be used for calculating the value of the contract in accordance with Community legislation.
Αυτή προσδιο­ρίζεται στο άρθρο 7 της οδηγίας 92/50 και το άρθρο 5 της οδηγίας 93/36.
That method is laid down in Article 7 of Directive 92/50 and Article 5 of Directive 93/36.
Η εφαρμογή αυτών των διατάξεων στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι έργο του εθνικού δικαστή 22, ο οποίος γνωρίζει και το περιεχόμενο των όρων της συμβάσεως και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες είναι δυνατή η παράταση της και πέρα της παρόδου της ενιαυσίας διαχει­ριστικής περιόδου.
The application of those provisions to a specific case is a matter for the national court,22 which is aware both of the content of the contractual terms and of the conditions under which the contract may be extended beyond expiry of the one-year period of management.
Με σκοπό λοιπόν την παροχή χρήσιμης απάντησης στον εθνικό δικαστή, θεωρώ ότι απαιτείται να επαναδιατυπωθεί το προδι­καστικό ερώτημα, ενόψει του αντικειμένου της διαφοράς και των στοιχείων που περιέ­χονται στη διάταξη της παραπομπής.
In order, therefore, to provide the national court with a useful answer, it is in my view necessary to reformulate its question in the light of the subjectmatter of the dispute and the information con tained in the order for reference.
20 — Στη διάταξη της παραπομπής επεξηγείται ότι κατά το άρθρο 2 της αποφάσεως 18 του κοινοτικού συμβουλίου του Viano, κατά τη λήξη της (ετήσιας) διαχειρίσεως η AGÀC αναλαμβάνει να συνεχίσει την παροχή της υπηρεσίας για περίοδο άλλων τριών ετών, αν ζητήσει τούτο η Αρχή, κατόπιν αναθεωρήσεως των ορων που περιλαμβά­νονται στηνπράξη.
20 — The national court explains in the order for reference that, according to Article 2 of the Decision of the Municipal Council of Viano, upon expiry of its (one-year) manage ment period AGAC undertook to continue to provide the service concerned for a period of three further years, if so requested by the authority, after updating of the conditions laid down in the Decision.
Ο εθνικός δικαστής τόνισε επίσης ότι τούτο ισχύει κατ' ανάλογο τρόπο και για τις επόμενες περιόδους, υπό την προϋ­πόθεση ότι το αίτημα κοινοποιείται στην AGAC τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από τη λήξη της σχετικής περιόδου.
The national court also pointed out that the same applied to subsequent periods, provided that any such request was notified to AGAC at least three months before the expiry of the relevant period.
Το άρθρο 2 της οδηγίας 92/50 23 προβλέπει ότι, αν η δημόσια σύμβαση έχει ως αντικείμενο ταυτοχρόνως προϊόντα κατά την έννοια της οδηγίας 77/62 (ήδη οδηγίας 93/36) και υπηρεσίες κατά την έννοια της οδηγίας 92/50, εμπίπτει στην τελευταία οδηγία, εφόσον η αξία των υπό
Article 2 of Directive 92/50 23provides that, if a public contract is intended to cover both products within the meaning of Directive 77/62 (now Directive 93/36) and services within the meaning of Directive 92/50, it will fall within the scope of the latter if the value of the services in question exceeds that of the
21 — O εθνικός δικαστής επεξηγεί ότι, αν αντιθέτως πρόκειται κυρίως για προμήθεια, η προβλεφθεισα αναθεώρηση των όρων ισοδυναμεί με δικαίωμα της επιχειρήσεως να προσαρμόσει το τίμημα προς την τιμή αγοράς του καυσίμου που θα προμηθευτεί, διάταξη η οποία, λόγω του ότι είναι αυτόματη, δεν αποκλείει τη δυνατότητα πραγματικού δικαιώματος προαιρέσεως υπέρ της κοινοτικής αρχής.
21 — The national court explains that, if on the other hand supplies are the main component, the updating of the conditions provided for would mean that AGAC was entitled to adjustment of the consideration in line with the market price of the fuel to be supplied, an operation which, being automatic, did not exclude the possibility that the municipality had a genuine option.
Επομένως, καταλήγει, έχει εφαρμογή το άρθρο 5, παράγραφος 5, της οδηγίας 93/36, σύμφωνα με το οποίο, σε περίπτωση που μια προτεινόμενη σύμβαοη προμηθειών προβλέπει ρητά δικαίωμα προαιρέσεως, ως βάση πρέπει να λαμβάνεται το ανώτατο επιτρεπόμενο συνολικό ποσό της αγοράς, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων προαιρέσεως.
Consequently, the national court concludes, such a case falls within the scope of Article 5(5) of Directive 93/36, in accordance with which, where a proposed procurement specifies option clauses, the basis for calculating the estimated value must be the highest possible total of the purchase permissible, inclusive of the option clauses.
22 — Θεωρητικά δεν αποκλείεται ο εθνικός δικαστής, εφόσον συναντά ερμηνευτικές δυσκολίες, να θέσει προδικαστικό ερώτημα.
22 — There is no reason, in theory, why the national court should not refer a question for a preliminary ruling on this if it encounters difficulties of interpretation.
23 — Ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της διατάξεως του άρθρου 33 της οδηγίας 93/36.
23 — Interpreted in the light of Article 33 of Directive 93/36.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ κ. Γ. ΚΟΣΜΑ — ΥΠΟΘΕΣΗ C­107/98 αξία των αγαθών είναι ανώτερη των υπηρε­σιών, σύμφωνα με το καθιερούμενο κριτήριο της οικονομικής αξίας για τον προσδιορισμό της εφαρμοστέας νομοθεσίας.
OPINION OF MR COSMAS — CASE C-107/98 greater than that of the services, in accordance with the criterion of financial value laid down for determining which legisla tion is applicable.
Η διάταξη αυτή σκοπεί στο να αποφεύγεται η υπαγωγή σε δύο διαφορετι­κές ρυθμίσεις των μικτών συμβάσεων (τόσο παροχής υπηρεσιών όσο και προμήθειας αγαθών) και επομένως έχει την έννοια ότι η ανάθεση του συνόλου πραγματοποιείται σύμφωνα με μία μόνο ρύθμιση.
This provision is designed to prevent mixed contracts (covering both services and supplies) from being subject to two different sets of rules and therefore means that the contract as a whole is awarded in accordance with only one of them.
Δηλαδή, καθιερώνει το κριτήριο της οικονομικής αξίας ως καθοριστικό στοιχείο προσδιορι­σμού της εφαρμοστέας νομοθεσίας.
That is to say, it makes financial value the determining factor as regards which legislation is applicable.
Έτσι, η σύναψη μιας μικτής συμβάσεως υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 92/50 όταν η αξία των υπηρεσιών είναι ανώτερη από εκείνη των προμηθευομένων αγαθών24.
Thus, the award of a mixed contract falls within the scope of Directive 92/50 if the value of the services exceeds that of the goods supplied.
Αντιθέτως, όταν η αξία των αγαθών είναι ανώτερη των υπηρεσιών, πρέπει να εφαρ­μόζεται η οδηγία 93/36 για την ανάθεση του συνόλου της αγοράς 25.
24 If, on the other hand, the value of the goods exceeds that of the services involved, Directive 93/36 must be applied to the award of the entire con tract. 25
Στην υπό κρίση διαφορά, από τη διάταξη της παραπομπής προκύπτει ότι με μία μόνο πράξη ανατέθηκε στην AGAC τόσο η παροχή ορισμένων υπηρεσιών όσο και η προμήθεια κάποιων προϊόντων26.
In the case in point, it is apparent from the order for reference that, by a single measure, AGAC was entrusted both with the provision of certain services and with the supply of certain products.26It is also apparent that the value of the products to be supplied is manifestly greater than that of the services.
Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι οι κοινοτικές διατάξεις των οποίων η ερμηνεία θα είναι χρήσιμη για τον εθνικό δικαστή είναι αυτές της οδηγίας 93/36 και όχι εκείνη του άρθρου 6 της οδηγίας 92/50, η οποία αναφέρεται στη διάταξη της παραπομπής.
I am therefore of the view that the Community provisions whose interpretation would assist the national court are those of Directive 93/36, not Article 6 of Directive 92/50 as mentioned in the order for reference.
Συνεπώς, η απάντηση στο τιθέμενο ερώτημα, όπως έχει διατυπωθεί δεν θα ήταν, κατά τη γνώμη μου, χρήσιμη για την επίλυση της ενώπιον του εθνικού δικαστη­ρίου εκκρεμούσας διαφοράς.
Consequently, an answer to the question as drafted would not, in my opinion, be helpful in disposing of the case pending before the national court.
Δηλαδή, από την προηγούμενη ανάλυση, προκύπτει με σαφήνεια ότι είναι σημαντικό να διευκρινίζεται το ζήτημα ποιο είναι το αντικείμενο της σύμβασης.
In other words, it is clear from the above analysis that it is important to settle the question as to what constitutes the object of the contract.
Εφόσον πρόκει­ται για μικτή σύμβαση, έχει δηλαδή ως αντι­κείμενο προϊόντα και υπηρεσίες, είναι σημαντικό να αποσαφηνίζεται κατά πόσον η
If the contract concerned is a mixed contract, that is to say one relating both to products and to services, it is important to establish whether the value of the goods supplied is