natgillin/translations-raw huggingface dataset:
υποχρέωση πραγματοποιήσεως προπαρασκευαστικής ασκήσεως για την παροχή στους οδοντιάτρους της δυνατότητας συνάψεως συμβάσεως με ασφαλιστικό ταμείο, ενώ επιτρέπεται στα άτομα αυτά να ασκούν το επάγγελμα τους στο έδαφος του πρώτου κράτους.
Article 20 of Council Directive 78/686/EEC of 25 July 1978 concerning the mutual recognition of diplomas, certificates and other evidence of formal qualifications of practitioners of dentistry, including measures to facilitate the effective exercise of the right of establishment and freedom to provide services, does not prohibit a Member State from requiring a national of another Member State who has none of the qualifications listed in Article 3 of the directive to complete a preparatory training period in order to be eligible for appointment as a dental practitioner of a social security scheme even though he is authorized to practise in the territory of the first State.
Το άρθρο 20 της οδηγίας 78/686/ΕΟΚ δεν απαλλάσσει από την υποχρέωση πραγματοποιήσεως προπαρασκευαστικής ασκήσεως τους υπηκόους κράτους μέλους που κατέχουν δίπλωμα χορηγηθέν από τρίτο κράτος, όταν το δίπλωμα αυτό αναγνωρίστηκε από άλλο κράτος μέλος ως ισότιμο προς δίπλωμα απαριθμούμενο στο άρθρο 3 της οδηγίας.
Article 20 of Directive 78/686/EEC does not exempt from the preparatory training period a national of a Member State who holds a qualification awarded by a nonmember State, where that qualification has been recognized by another Member State as equivalent to one listed in Article 3 of the directive.
Το άρθρο 52 της Συνθήκης δεν επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να αρνούνται σε οδοντίατρο, υπήκοο άλλου κράτους μέλους, την άσκηση του επαγγέλματος του στο πλαίσιο συμβάσεως με ασφαλιστικό ταμείο όταν αυτός δεν έχει κανένα από τα απαριθμούμενα στο άρθρο 3 της οδηγίας 78/686/ΕΟΚ διπλώματα, αλλά έλαβε άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος του και άσκησε πράγματι το επάγγελμα αυτό, τόσο στο πρώτο όσο και στο δεύτερο κράτος μέλος, με την αιτιολογία ότι δεν πραγματοποίησε την απαιτούμενη από τη νομοθεσία του πρώτου κράτους προπαρασκευαστική άσκηση χωρίς να εξακριβώνουν αν και σε ποιο βαθμό η πείρα που αποδεικνύει ήδη ο ενδιαφερόμενος αντιστοιχεί προς την απαιτούμενη από τη νομοθεσία αυτή."
It is not permissible under Article 52 of the EEC Treaty for the competent authorities of a Member State to refuse appointment as a dental practitioner of a social security scheme to a national of another Member State who has none of the qualifications mentioned in Article 3 of Directive 78/686/EEC, but who has been authorized to practise, and has been practising, his profession both in the first and in another Member State, on the ground that he has not completed the preparatory training period required by the legislation of the first State, without examining whether and, if so, to what extent, the experience already established by the person concerned corresponds to that required by that provision."
0 γενικός εισαννελεας Μ. Darmon ανέπτυξε τις προτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου ^ç 17ης Νοεμβρίου 1993.
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting of the Court on 17 November 1993.
Πρότεινε το Δικαστήριο να αποφανθεί:
He proposed that the Court should rule as follows:
0 υπήκοος κράτους μέλους της Κοινότητας, ο οποίος δεν κατέχει κανένα δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλον τίτλο οδοντιάτρου κατά την έννοια της οδηγίας 78/686/ΕΟΚ, της 25ης Ιουλίου 1978, περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων του οδοντιάτρου και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας παρόλον ότι είναι κάτοχος διπλώματος ληφθέντος εντός τρίτου κράτους και αναγνωρισθέντος ως ισοδυνάμου με το εθνικό δίπλωμα εντός του κράτους μέλους εγκαταστάσεως και εντός άλλου κράτους μέλους κατ' εφαρμογή του άρθρου 1, παράγραφος 4, της οδηγίας 78/687/ΕΟΚ, της 25ης Ιουλίου 1978, περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες του οδοντιατρού.
"(1) A Community national who holds no diploma, certificate or other evidence of formal qualifications within the meaning of Council Directive 78/686/EEC of 25 July 1978 concerning the mutual recognition of diplomas, certificates and other evidence of the formal qualifications of practitioners of dentistry, including measures to facilitate the effective exercise of the right of establishment and freedom to provide services, does not fall within its scope, even if he holds a diploma obtained in a nonmember State which has been recognized as equivalent to a national diploma in the Member State of establishment and in another Member State, pursuant to Article 1(4) of Directive
απαιτούν όπως ο ενδιαφερόμενος αποκτά ή αποδεικνύει ότι απέκτησε τις γνώσεις και τα προσόντα που του έλειπαν."
78/687/EEC of 25 July 1978 concerning the coordination of provisions laid down by law, regulation or administrative action in respect of the activities of dental practitioners.
Προδικαστική "Εγκατάσταση και ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Οδοντίατρος - Αναγνώριση τίτλων" (Ολομέλεια)
Case C-154/93: Abdullah Tawil-Albertini ν Ministre des Affaires Sociales 9 February 1994 Preliminary ruling (Establishment and freedom to provide services - Dentist - Recognition of diplomas) (Full court)
Με απόφαση της 15ης Φεβρουαρίου 1993 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 14 Απριλίου του ίδιου έτους, το γαλλικό Conseil d'État υπέβαλε ένα προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 7 της οδηγίας 78/686/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
By a decision of 15 February 1993, which was received at the Court on 14 April 1993, the French Conseil d'État referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 7 of Council Directive 78/686/EEC.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ του Abdullah Tawil-Albertini, Γάλλου υπηκόου, και του γαλλικού Υπουργείου Κοινωνικών Υποθέσεων σχετικά με την άρνηση του υπουργείου να του επιτρέψει να ασκήσει το επάγγελμα του οδοντιάτρου στη Γαλλία.
That question arose in proceedings between Abdullah Tawil-Albertini, a French national, and the French Ministre des Affaires Sociales (Minister for Social Security and Employment) with regard to the letter's refusal to authorize him to practise dentistry in France.
0 Tawil-Albertini έλαβε διδακτορικό δίπλωμα χειρουργικής οδοντιατρικής στη Βηρυττό του Λιβάνου το 1968.
Tawil-Albertini obtained a diploma of doctor of dental surgery in Beirut, Lebanon, in 1968.
Στις 20 Ιουλίου 1979, δηλαδή πριν από τη θέση σε ισχύ της οδηγίας 78/686, ο Βέλγος Υπουργός Εθνικής Παιδείας αναγνώρισε την ισοτιμία του λιβανικού διπλώματος του με το νόμιμο βελγικό δίπλωμα οδοντιατρικής, πράγμα που επέτρεψε στον ενδιαφερόμενο να ασκήσει το επάγγελμα στο Βέλγιο.
On 20 July 1979, that is to say, before the entry into force of Directive 78/686/EEC, the Belgian Minister for National Education and French Culture recognized his Lebanese qualification as equivalent to the Belgian 'diplôme légal de licencié en science dentaire' (official diploma of graduate in dental science), which authorized him to practise in Belgium.
Τον Δεκέμβριο του 1980 έλαβε άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος του στο Ηνωμένο Βασίλειο και τον Φεβρουάριο του 1986 στην Ιρλανδία.
In December 1980 he was authorized to practise dentistry in the United Kingdom and in February 1986 in Ireland.
Από τη δικογραφία δεν προκύπτει βάσει ποίων στοιχείων δόθηκαν οι άδειες αυτές.
The information in the case-file was not sufficient to establish the basis on which those authorizations were granted.
Επικαλούμενος το γεγονός ότι το δίπλωμα του αναγνωρίστηκε ως ισότιμο σε άλλο κράτος μέλος, ο Tawil-Albertini ζήτησε από το γαλλικό Υπουργείο Κοινωνικών Υποθέσεων να υπαχθεί στις διατάξεις της οδηγίας 78/686, που εφαρμοζόταν ήδη στη Γαλλία από το 1980, ώστε να μπορεί να ασκεί το επάγγελμα του στο κράτος αυτό. Η αίτηση του απορρίφθηκε με απόφαση της 2ας Μαίου 1986.
Relying on the fact that his qualification had been recognized as equivalent in another Member State, Tawil-Albertini applied to the French Ministre des Affaires Sociales to be allowed to benefit from the provisions of Directive 78/686/EEC, which had been implemented in France since 1980, in order to be
Επομένως, η αναγνώριση από κράτος μέλος ενός τίτλου που έχει χορηγηθεί σε τρίτο κράτος δεν δεσμεύει τα άλλα κράτη μέλη.
That able to practise his profession in the territory of that State. application was refused by decision of 2 May 1986.
Το άρθρο 7, εξάλλου, αφορά μόνο τα διπλώματα που χορηγούνται από τα κράτη μέλη.
The mutual recognition of qualifications in dentistry awarded by the Member States, mentioned in Directive 78/686/EEC, was based on the guarantees provided by the application of minimum criteria for training imposed by Directive 78/687/EEC.
Το Δικαστήριο αποφάσισε:
In relations with nonmember States, such coordination of legislation on training could be established only by agreements concluded between the States concerned.
0 γενικός ειοαννελέας Μ.
Article 7 concerned only qualifications awarded by the Member States.
Προτείνε το Δικαστήριο να αποφανθεί:
The Court ruled as follows:
"0 υπήκοος κράτους μέλους της Κοινότητας, κάτοχος διπλώματος οδοντίατρου το οποίο χορηγήθηκε από τρίτο κράτος, δεν μπορεί να επικαλείται ενώπιον κράτους μέλους τις διατάξεις του άρθρου 7 της οδηγίας 78/686/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, περί της αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων του οδοντιάτρου και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, ακόμη και αν έγινε δεκτή η ισοδυναμία του εν λόγω διπλώματος εντός ενός ή περισσοτέρων άλλων κρατών μελών."
"Article 7 of Directive 78/686/EEC of 25 July 1978 concerning the mutual recognition of diplomas, certificates and other evidence of formal qualifications of practitioners of dentistry, including measures to facilitate the effective exercise of the right of establishment and freedom to provide services, does not require Member States to recognize diplomas, certificates and other evidence of formal qualifications which do not testify to dental training acquired in one of the Member States of the Community."
Με Διάταξη της 16ης Νοεμβρίου 1992, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 23 του ίδιου μήνα, το Hanseatisches Oberlandesgericht Hamburg υπέβαλε ένα προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 7 της Συνθήκης ΕΟΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 220 της ίδιας Συνθήκης και τη Σύμβαση των Βρυξελλών.
"A Community national who holds a diploma in dentistry awarded by a nonmember State cannot rely vis-à-vis a Member State on the provisions of Article 7 of Council Directive 78/686/EEC of 25 July 1978 concerning the mutual recognition of diplomas, certificates and other evidence of formal qualifications of practitioners of dentistry, including measures to facilitate the effective exercise of the right of establishment and
Η επίμαχη στην κύρια δίκη εθνική διάταξη αποτελεί μια μορφή συγκεκαλυμμένης διακρίσεως.
By order of 16 November 1992, which was received at the Court on 23 December 1992, the Hanseatisches Oberlandesgericht, Hamburg, referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 7 of the EEC Treaty, read in conjunction with Article 220 of the Treaty and the Brussels Convention.
Συνεπώς, η επίμαχη εθνική διάταξη παράγει στην ουσία τα ¡δια αποτελέσματα με τη βασιζόμενη στην ιθαγένεια διάκριση.
That question was raised in the course of proceedings brought by Mund & Fester, a German company, against Hatrex, an international carrier having its registered office in the Netherlands, for a seizure order against assets of Hatrex in Germany. Hatrex transported hazelnuts from Carsamba (Turkey) to Hamburg which were damaged in transit by moisture arising from failure to make the lorry transporting them watertight.
Εν προκειμένω, αξίζει να υπομνηστεί στ ι η συντηρητική κατάσχεση εξασφαλίζει στον δανειστή τη δυνατότητα να εκτελέσει αποτελεσματικώς και εγκαίρως τη μεταγενέστερη καταψηφιστική απόφαση κατά του οφειλέτη. Κατά το άρθρο 917, παράγραφος 1, του ZPO, αυτό το συντηρητικό μέτρο πρέπει να διατάσσεται οσάκις, κατά εύλογη κρίση, λαμβανομένων υπόψη των συγκεκριμένων περιστάσεων, υφίσταται κίνδυνος να καταστεί αδύνατη ή θεμελιωδώς δυσχερέστερη η εκτέλεση της μεταγενέστερης αποφάσεως, αν δεν ληφθεί αυτό το μέτρο.
Mund & Fester claimed damages and, to ensure that the debt was recovered, lodged an application for a seizure order under Article 917 of the German Code of Civil Procedure (ZPO) in respect of the Hatrex lorry which had been used to transport the hazelnuts and which was still in Germany. By its question, the national court essentially asked whether Article 7 of the EEC Treaty, read in conjunction with Article 220 of the Treaty and the Brussels Convention, precludes a national provision of civil procedure which, in the case of a judgment to be enforced within the national territory, authorizes seizure only on the ground that it is probable that enforcement would otherwise be made impossible or substantially more difficult, but, in the case of a judgment to be enforced in another Member State, authorizes seizure simply on the ground that enforcement is to take place abroad.
Συνεπώς, η εθνική διάταξη δεν δικαιολογείται από αντικειμενικές περιστάσεις.
While examination of Paragraph 917(2) of the ZPO revealed no overt discrimination based on nationality, since it applies in all cases where a judgment is to be enforced abroad, even if the assets forming the subject of the seizure belong to a German national, it was nevertheless the case that the latter situation was rare, the great majority of enforcements abroad being
0 γενικός εισαγνελέας G. Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος Tnc 16nc Δεκεμβρίου 1993.
According to Paragraph 917(1) of the ZPO, seizure was to be authorized where it is reasonable to fear, in the light of the circumstances of the case, that enforcement of the subsequent judgment would otherwise be made impossible or substantially more difficult.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την εξής απάντηση :
By virtue of Paragraph 917(2), such difficulties were presumed from the mere fact that enforcement is to take place in a State other than the Federal Republic of Germany.
Ενώπιον του Πρωτοδικείου
It followed that the national provision was not justified by objective circumstances.
Τ-82/91: Latham κατά Επιτροπής
The Court ruled as follows:
Υπαλληλική υπόθεση "Υπάλληλος - Απόρριψη υποψηφιότητας - Απόρριψη αιτήσεως προς προαγωγή" (Τέταρτο τμήμα)
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 16 December 1993.
Υποθ. Τ-3/92: Latham κατά Επιτροπής
He suggested that the Court should rule as follows:
Υποθ.
9 February 1994
Τ-107/92: White κατά Επιτροπής
Case Τ 82/91: Latham ν Commission Staff case (Official - Refusal to admit to a competition promotion) (Fourth Chamber)
Υπαλληλική υπόθεση
Case T-3/92: Latham ν Commission Staff case (Official - Decision on transfer - Refusal of promotion) (Fourth Chamber)
"Υπάλληλος - Επίδομα στέγης - Τρόπος υπολογισμού - Αναζήτηση αχρεωστήτου -Συνήθης επιμέλεια - Προθεσμία παραγραφής - Εύλογη προθεσμία" (Τρίτο τμήμα)
Case T-109/92: Lacruz Bassols ν Court of Justice 9 February 1994 Staff case (Officials - Staff vacancy notice - Discrimination on grounds of language -Promotion - Consideration of comparative merits - Discretionary power - Power of organization) (Fourth Chamber)
Ερμηνεία του άρθρου 16, σημείο 1, της Συμβάσεως των Βρυξελλών - Αγωγή που έχει ως αντικείμενο αίτημα να υποχρεωθεί ο trustee να μεταβιβάσει την κυριότητα ενός ακινήτου στον δικαιούχο του trust.
Interpretation of Article 16(1) of the Brussels Convention - Action requiring a trustee to transfer ownership of immovable property to the beneficiary of the trust.
Ο γενικός εισαγγελέας M.
Case C-393/92: Gemeente Almelo and Others ν Energiebedrijf Ijsselmij NV
Darmon ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολουέλειας του Δικαστηρίου της 8ης Φεβρουαρίου 1994
National court or tribunal with jurisdiction to decide an appeal against an arbitration award - Interpretation of Articles 37, 85, 86 and 90 of the EEC Treaty - Ban on the import of electricity for public supply purposes in the general conditions of a regional electricity distributor.
Εθνικό δικαστήριο εκδικάζον σε δεύτερο βαθμό υπόθεση επί της οποίας έχει εκδοθεί διαιτητική απόφαση και το οποίο κρίνει βάσει της αρχής της επιεικείας είναι δικαστήριο κατά την έννοια του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ.
A national court or tribunal which has jurisdiction to decide an appeal against an arbitration award solely on grounds of equity is to be regarded as a 'national court or tribunal' for the purposes of Article 177 of the EEC Treaty.
"αποδείχθηκε η προσαπτόμενη από την Επιτροπή στο Βασίλειο της Ισπανίας παράβαση. Συνεπώς, καλώ το Δικαστήριο να αναγνωρίσει τη διάπραξη της παράβασης αυτής και να καταδικάσει το καθού κράτος στα δικαστικά έξοδα."
In the absence of Community rules on access for third parties to the public distribution network, Article 90(2) of the EEC Treaty does not stand in the way of an electricity import monopoly resulting from an agreement between undertakings and an exclusive purchase obligation imposed on local electricity distributors by regional electricity distributors provided it is established before the national court that such measures are required solely to guarantee: an obligation to ensure uninterrupted supplies to all users; equal treatment for all users; prevention of distortions of competition between producers; effective protection of the environment."
Ο νενικος εισαγγελέας CO Lenz ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας του Δικαστηρίου της 8ης Φεβρουαρίου 1994
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 8 February 1994.
Πρότεινε:
He took the view:
"να γίνει δεκτή η προσφυγή της Επιτροπής."
Failure to comply with the Court's judgment of 12 July 1988 in Case C-322/86 Commission ν Italian Republic - Council Directive 78/659/EEC on the quality of fresh waters needing protection or improvement in order to support fish life.
Υποθ. C-91/92: Ρ. Faccini Dori κατά Recreb S.r.l.
He proposed:
Ερμηνεία της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για την προστασία των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος -Διαπραγμάτευση στην οικία του καταναλωτή - Απευθείας εφαρμογή της οδηγίας.
Interpretation of Council Directive 85/577/EEC to protect the consumer in respect of contracts negotiated away from business premises - Door-to-door sales - Direct effect of the directive.
0 γενικός εισαγγελέας C 0.
Mr Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 9 February 1994.
Προτείνε να δοθεί η ακόλουθη απάντηση:
He proposed that the Court should rule as follows:
Το άρθρο 1, παράγραφος 1, και το άρθρο 5 της οδηγίας 85/577/ΕΟΚ είναι επαρκώς συγκεκριμένα ώστε να μπορούν να εφαρμόζονται απευθείας στον βαθμό που από αυτά συνάγεται μία ελάχιστη εγγύηση όσον αφορά την καταγγελία συμβάσεως που δεν έχει ακόμα εκτελεστεί.
Article 1(1) and Article 5 of Council Directive 85/577/EEC are sufficiently precise to be directly applicable inasmuch as they can be considered as conferring a minimum guarantee regarding withdrawal from the effects of a contract which has not yet taken effect. Otherwise, the directive leaves the Member States room
2.α) Βάσει της ως τώρα νομολογίας μια οδηγία που δεν έχει μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο μπορεί να παράγει αποτελέσματα έναντι του κράτους καθόσον όλοι οι ασκούντες δημόσια εξουσία, ιδίως τα δικαστήρια, υποχρεούνται να λάβουν όλα τα γενικά ή ειδικά μέτρα που μπορούν να εξασφαλίσουν την εκτέλεση των απορρεόντων από την οδηγία υποχρεώσεων.
On the basis of the Court's case-law to date, a directive which has not been transposed may produce effects vis-à-vis the State in so far as all those wielding public power, more particularly the courts, are required to take all general or specific measures needed to ensure that obligations arising from the directive are carried out.
β) Παραλείψεις όσον αφορά την εκτέλεση της οδηγίας μπορούν να γεννήσουν υποχρέωση του κράτους μέλους προς αποζημίωση έναντι ιδιώτη ο οποίος οφελείται από τις διατάξεις της οδηγίας
Any failings in implementing the directive may create for the Member State an obligation to indemnify an individual beneficiary of the directive's provisions.
Βάσει πάγιας νομολογίας του Δικαστηρίου μια οδηγία που δεν έχει μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο δεν μπορεί να έχει άμεσο αποτέλεσμα στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών.
Pursuant to the Court's consistent case-law, a directive which has not been transposed cannot have direct effect in relations between individuals.
Η λύση που δέχεται η νομολογία αυτή πρέπει να εξακολουθήσει να γίνεται δεκτή για λόγους ασφάλειας δικαίου όσον αφορά τις παρελθούσες καταστάσεις.
This case-law should be maintained, for reasons of legal certainty, in respect of situations in the past.
Όσον αφορά το μέλλον, στο πλαίσιο νομολογιακής εξελίξεως βασισμένης στη Συνθήκη ΕΚ και στην ανάγκη μιας ενιαίας και αποτελεσματικής εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου, είναι απαραίτητο να γίνει δεκτή η γενική εφαρμογή των σαφών και ανεπιφύλακτων διατάξεων των οδηγιών, ώστε να ικανοποιηθούν οι νόμιμες προσδοκίες των πολιτών της Ενώσεως μετά την πραγματοποίηση της εσωτερικής αγοράς και της ενάρξεως της ισχύος της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση."
As regards the future, it would seem necessary to acknowledge, in the context of evolving case-law based on the EC Treaty and in the interest of a uniform and effective application of Community law, the general applicability of the precise and unconditional provisions of a directive, with a view to living up to the legitimate expectations held by citizens of the Union following completion of the internal market and the entry into force of the Treaty on European Union."
Υποθ. C-9/93: ΙΗΤ Internationale Heiztechnik GmbH κ.λπ. κατά Ideal-Standard GmbH κ.λπ.
Case C-9/93: IHT Internationale Another
Ερμηνεία των άρθρων 30 και 36 της Συνθήκης ΕΟΚ - Δικαίωμα επί του σήματος -Ταυτόσημα σήματα προερχόμενα από τον ίδιο όμιλο εταιριών - Προσπάθεια του δικαιούχου του σήματος σε ένα κράτος μέλος να αντιταχθεί στην εισαγωγή του προϊόντος που διατίθεται στο εμπόριο με το ίδιο σήμα από άλλη επιχείρηση -Εγκαταστάσεις θερμάνσεως - Ideal Standrad.
Interpretation of Articles 30 and 36 of the EEC Treaty - Trademark law -Identical trademarks originating in the same group of undertakings - Objection of the trademark holder in one Member State to the import of a product sold under the same trademark by another undertaking - Heating products - Ideal-Standard.
0 γενικός εισαγγελέας C Gulmann ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας του Δικαστηρίου της 9ης Φεβρουαρίου 1994
Mr Advocate General Gulmann delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 9 February 1994.
"Είναι ασυμβίβαστη προς τα άρθρα 30 και 36 της Συνθήκης ΕΟΚ η εθνική νομοθεσία η οποία επιτρέπει σε επιχείρηση, κάτοχο δικαιώματος επί ενός σήματος σε ενα κράτος μέλος, να εμποδίζει την εισαγωγή από άλλο κράτος μέλος παρόμοιων προϊόντων που φέρουν νόμιμα, στο τελευταίο κράτος μέλος ταυτόσημο σήμα ή σήμα που δημιουργεί σύγχυση με το προστατευόμενο, όταν το σήμα με το οποίο τα επίδικα προϊόντα εισάγονται ανήκε αρχικά σε επιχείρηση υπαγόμενη στον ίδιο όμιλο εταιριών με εκείνη η οποία αντιτίθεται στην εισαγωγή, ενώ ο νέος δικαιούχος απέκτησε το δικαίωμα επί του σήματος στο πλαίσιο συμβάσεως με την εταιρία αυτή."
"Articles 30 and 36 of the EEC Treaty do not preclude a national law from allowing an undertaking which holds a trademark in a Member State from opposing the import from another Member State of similar products which lawfully use an identical trademark in the latter state or which risk confusion with the protected mark, where the mark under which the disputed products are imported belonged initially to a sister company
Υποθ. C-18/93: Corsica Ferries Italia S.r.l. κατά Corpo dei Piloti del Porto di Genova
Page 16