natgillin/translations-raw huggingface dataset:
19 Με το ερώτημα του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά στην ουσία αν μια εθνική διάταξη όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, κατά την οποία ο μισθωτός ο οποίος άσκησε μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1938 και 1ης Ιανουαρίου 1945 υπό την ιδιότητα αυτή εργασία, για την οποία καταβλήθηκε βάσει συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως του σχετικού κράτους κατώτατο όριο εισφορών, τεκμαίρεται ότι κατέβαλε επαρκείς εισφορές για να αποδειχθεί συνήθης και κύρια απασχόληση σε ολόκληρη την περίοδο μεταξύ της ημερομηνίας που έπαυσε η αποδεδειγμένη απασχόληση και της 1ης Ιανουαρίου 1946, αλλά κατά την οποία διάταξη το τεκμήριο αυτό δεν ισχύει για τις περιόδους απασχολήσεως για τις οποίες ο ενδιαφερόμενος λαμβάνει σύνταξη βάσει συστήμα­τος άλλου κράτους, αποτελεί ρήτρα μειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως υπό την έννοια του κανονισμού 1408/71.
19 By its question the national court asks in substance whether a national provision such as that at issue in the main proceedings under which an employed person who, between 1 January 1938 and 1 January 1945, was in employment in respect of which minimum contributions were paid under a social security scheme of the State concerned is to be deemed to have paid sufficient contributions to establish that he was normally and principally employed throughout the period between the date on which the period of employment established came to an end and 1 January 1946, but under which that presumption is not applicable to periods of employment for which the person concerned receives a pension under a scheme of another State, constitutes a provision on reduction, suspension or withdrawal within the meaning of Regulation No 1408/71.
20 O RVP και η Επιτροπή θεωρούν ότι στο ερώτημα αυτό πρέπει να δοθεί αρνητική απάντηση.
20 The RVP and the Commission take the view that this question should be answered in the negative.
O RVP αναφέρει μεταξύ άλλων ότι, με το να θέτει το τεκμήριο των ετών του πολέμου, ο Βέλγος νομοθέτης σκοπεύει να εξασφαλίσει να μη γίνει θύμα της πιο κάτω καταστάσεως το πρόσωπο το οποίο άσκησε δραστηριότητα υπό την ιδιότητα μισθωτού πριν από τον πόλεμο και το οποίο, κατόπιν των γεγονότων του πολέμου, υποχρεώθηκε να διακόψει τη δραστηριότητα αυτή, οπότε δεν θα είναι σε θέση να αποδείξει ότι κατά την περίοδο αυτή συνέχισε να ασφαλίζεται όπως και πριν για την απόκτηση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.
21 The RVP contends, in particular, that, in laying down the war years presumption, the Belgian legislature sought to ensure that a person who worked as an employed person before the War and who, as a result of the events of the War, was obliged to interrupt that employment, so that he is not able to establish that he continued during that period to contribute to his pension rights as before, does not suffer from that situation.
22 Ωστόσο, για να αποφευχθεί η διπλή χορήγηση συντάξεως για την ίδια περίοδο, το τεκμήριο αυτό ανατρέπεται όταν η χορήγηση συντάξεως με επιβάρυνση άλλου
22 However, in order to avoid the award of two pensions in respect of the same period, that presumption is deemed to be rebutted if the award of a pension
VAN COILE κράτους για την ίδια περίοδο πιστοποιεί ότι ο ενδιαφερόμενος δεν εργάστηκε στο Βέλγιο υπό το συνταξιοδοτικό σύστημα των μισθωτών κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου.
VAN COILE V RIJKSDIENST VOOR PENSIOENEN payable by another State in respect of the same period shows that the person concerned did not work in Belgium under the employed persons' scheme during the said period.
Κατά τον RVP, πρόκειται επομένως περί ζητήματος αποδείξεως το οποίο επιλύεται μέσω ενός μαχητού τεκμηρίου που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ρήτρα μειώσεως.
According to the RVP, it is therefore a question of proof which is resolved by means of a rebuttable presumption which cannot be treated as a provision on reduction.
Η Επιτροπή προσθέτει ότι η παρούσα υπόθεση είναι σαφώς διαφορετική από την υπόθεση Romano (απόφαση της 4ης Ιουνίου 1985,58/84, Συλλογή 1985, σ.
The Commission adds that the present case is clearly different from Case 58/84 ONPTS v Romano [1985] ECR 1679 and ONP v Conti, cited above, in which it had supported the argument that the national provisions then at issue had to be treated as provisions on reduction.
Συγκεκρι­μένα, η πρώτη υπόθεση αφορούσε το ζήτημα αν αποτελεί ρήτρα μειώσεως η εθνική διάταξη που περιορίζει τον αριθμό των αναγνωριζομένων πλασματικών ετών, που είναι αναγκαία για να συμπληρωθεί πλήρης σταδιοδρομία 30 ετών, κατά τον αριθμό των ετών για τα οποία ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ζητήσει σύνταξη σε άλλο κράτος μέλος.
The first case concerned the question whether a national provision which reduced the number of notional years credited, which were required in order to reach a full employment record of 30 years, by the number of years in respect of which the person concerned could claim a pension in another Member State constituted a provision on reduction.
Η δεύτερη υπόθεση αφορούσε τον χαρακτηρισμό διατάξεως η οποία μείωνε ένα συμπλήρωμα της μη πλήρους συντάξεως ανθρακωρύχου που έχει εργαστεί τουλάχιστον 25 χρόνια ως ανθρακωρύχος, λόγω άλλων συντάξεων που λαμβάνο­νταν στο πλαίσιο άλλου βελγικού συστήματος ή συστήματος της αλλοδαπής.
The second case concerned the characterisation of a provision which reduced a supplement to the partial pension of a mineworker who had worked for at least 25 years as an underground mineworker because of other pensions drawn under another Belgian or foreign scheme.
Κατά την Επιτροπή, οι «περίοδοι» πλασματικών ετών ή συμπληρώματος δεν μπο­ρούν να εντοπιστούν χρονικώς.
According to the Commission, the 'periods' of notional years or of supplement could not be localised in time.
Συνεπώς, δεν μπορεί να υπάρξει διπλή υπαγωγή σε δύο νομοθεσίες κατά τη διάρκεια της «ίδιας περιόδου».
There was no question, therefore, of double application of two sets of legislation during 'the same period'.
Αντιθέτως, στην παρούσα υπόθεση, πρόκειται περί τεκμηρίου που σχετίζεται με συγκεκριμένη περίοδο (τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο) και που μπορεί να ανατραπεί με την προσκόμιση αποδείξεων.
By contrast, in the present case, there is a presumption which is related to a specific period (the Second World War) and is rebuttable by the production of evidence.
Συνεπώς, κατά την Επιτροπή, η επίμαχη στην παρούσα υπόθεση διά­ταξη δεν αποτελεί ρήτρα μειώσεως.
The provision at issue here in the main proceedings does not, therefore, according to the Commission, constitute a provision on reduction.
Πρέπει κατ' αρχάς να υπομνηστεί ότι το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι ένας εθνικός κανόνας πρέπει να χαρακτηρίζεται ως ρήτρα μειώσεως αν ο υπολογισμός τον οποίο επιβάλλει έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του ποσού της συντάξεως, την οποία ο
It should be recalled first of all that the Court has held that a national rule must be regarded as a provision for reduction of benefit if the calculation which it requires to be made has the effect of reducing the amount of pension which the
26 Στην ίδια απόφαση, το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι οι ρήτρες μειώσεως, με το να χαρακτηριστούν ως ρήτρες υπολογισμού, δεν μπορούν να εξαιρεθούν από τις προϋποθέσεις και από τα όρια εφαρμογής που επιβάλλει ο κανονισμός 1408/71 (προαναφερθείσα απόφαση Conti, σκέψη 24).
26 In that same judgment, the Court stressed that provisions for reduction of benefits cannot be rendered exempt from the conditions and limits of application laid down in Regulation No 1408/71 by categorising them as rules for calculating the amount payable (Conti, paragraph 24).
Τέτοιες εθνικές ρήτρες δεν μπορούν να εξαιρεθούν, ούτε και με τον χαρακτηρισμό τους ως κανόνων αποδείξεως, από τις προϋποθέσεις και από τα όρια εφαρμογής που επιβάλλει ο κανονισμός 1408/71.
27 Such national provisions cannot, furthermore, be exempt from the conditions and limits of application laid down in Regulation No 1408/71 by categorising them as rules of evidence.
Εντούτοις, στην υπόθεση της κύριας δίκης, το τεκμήριο των ετών του πολέμου περιέχεται σε νομοθεσία που έχει ως αντικείμενο να μειώσει τις επιβλαβείς συνέπειες που ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος έχει για τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζομένων που υπόκεινται στη βελγική νομοθεσία.
28 However, in the present case, the war years presumption is part of legislation whose purpose is to reduce the damaging effects of the Second World War on the pension rights of workers subject to Belgian legislation.
Προς τούτο, ο μισθωτός που απασχολήθηκε στο Βέλγιο υπό την ιδιότητα αυτή κατά την περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1938 και 1ης Ιανουαρίου 1945, για την οποία καταβλήθηκε κατώτατο όριο εισφορών βάσει εθνικού συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως, τεκμαίρεται ότι έχει καταβάλει επαρκείς εισφορές για να αποδειχθεί συνήθης και κύρια απασχόληση σε ολόκληρη την περίοδο μεταξύ της ημερομηνίας που έπαυσε η αποδεδειγμένη απασχόληση και της 1ης Ιανουαρίου 1946.
29 To that end, an employed person who held employment in Belgium during the period between 1 January 1938 and 1 January 1945 in respect of which minimum contributions were paid under a national social security scheme is deemed to have paid sufficient contributions to establish that he was normally and principally employed throughout the period between the date on which the employment established came to an end and 1 January 1946.
Το τεκμήριο αυτό λειτουργεί, μεταξύ άλλων, υπέρ του εργαζομένου ο οποίος, έχοντας εργαστεί στο Βέλγιο, δεν είναι σε θέση να αποδείξει επαρκείς καταβολές εισφορών εντός όλων των σχετικών ετών λόγω καταστροφής ή απώλειας εγγράφων,
30 That presumption operates, in particular, in favour of a worker who, having worked in Belgium, is not in a position to provide evidence of having paid sufficient contributions during all the years at issue because of the destruction or
VAN COILE καθώς και υπέρ του προσώπου που κατόπιν των γεγονότων του πολέμου δεν μπό­ρεσε να συνεχίσει τη σταδιοδρομία του στο Βέλγιο.
VAN COILE V RIJKSDIENST VOOR PENSIOENEN loss of documents and of a person who, as a result of the events of the War, could not continue his employment record in Belgium.
31 Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το επίμαχο τεκμήριο είναι τεκμήριο καταβολής εισφορών στο σχετικό βελγικό σύστημα και όχι τεκμήριο απασχολήσεως στο Βέλγιο.
31 It should be emphasised that the presumption at issue is a presumption that contributions were paid into the Belgian scheme under consideration and not a presumption of employment in Belgium.
Συνεπώς, στην περίπτωση του προσφεύγοντος της κύριας δίκης, το τεκμήριο δεν μπορεί να ανατραπεί απλώς και μόνο λόγω του ότι δεν αμφισβητείται ότι εργάστηκε στη Γερμανία επί ορισμένο χρονικό διάστημα.
In a case such as that of the applicant in the main proceedings, the presumption could not therefore be rebutted by the mere fact that it was not contested that he had worked in Germany for a certain time.
Αντιθέτως, από τη στιγμή που του χορηγήθηκε σύνταξη για τις περιόδους απασχολήσεως στη Γερμανία, οι σκέψεις που οδήγησαν τον Βέλγο νομοθέτη να καθιερώσει υπέρ αυτού το τεκμήριο των ετών του πολέμου παύουν να ισχύουν γι' αυτόν.
On the other hand, once a pension had been awarded to him in respect of the periods of employment in Germany, the considerations which led the Belgian legislature to lay down the war years presumption for his benefit ceased to be valid for him.
Υπό τις συνθήκες αυτές, εθνική διάταξη η οποία προβλέπει σε μια τέτοια κατάσταση ότι το τεκμήριο των ετών του πολέμου δεν ισχύει για τις περιόδους απασχολήσεως για τις οποίες ο ενδιαφερόμενος λαμβάνει σύνταξη βάσει άλλου συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ρήτρα «μειώσεως» υπό την έννοια του κανονισμού 1408/71.
In those circumstances, a national provision which in such a situation provides that the war years presumption is not applicable to periods of employment in respect of which the person concerned receives a pension under another social security scheme cannot be categorised as a provision on 'reduction' within the meaning of Regulation No 1408/71.
Συγκεκριμένα, η διάταξη αυτή περιορίζεται να αντλήσει τις συνέπειες από το γεγονός ότι, για το σύνολο ή μέρος των περιόδων απασχολήσεως για τις οποίες ο ενδιαφερόμενος δεν είναι σε θέση να αποδείξει επαρκή καταβολή εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως βάσει του σχετικού βελγικού συστήματος, ο ενδιαφερόμενος ήδη λαμβάνει σύνταξη βάσει άλλου συστήματος.
Such a provision merely gives due effect to the fact that, for all or part of the periods of employment in respect of which the person concerned is not in a position to prove payment of sufficient social security contributions under the Belgian scheme in question, he is already receiving a pension under another scheme.
Συνεπώς, στο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι δεν αποτελεί ρήτρα μειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως υπό την έννοια του κανονισμού 1408/71 εθνική διάταξη όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, κατά την οποία ο μισθωτός ο οποίος άσκησε μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1938 και 1ης Ιανουαρίου 1945 υπό την ιδιότητα αυτή εργασία, για την οποία καταβλήθηκε βάσει συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως του σχετικού κράτους κατώτατο όριο εισφορών, τεκμαίρεται ότι κατέβαλε επαρκείς εισφορές για να αποδειχθεί συνήθης και κύρια απασχόληση σε ολόκληρη την
The answer to the question must therefore be that a national provision such as that at issue in the main proceedings under which an employed person who, between 1 January 1938 and 1 January 1945, was in employment in respect of which minimum contributions were paid under a social security scheme of the State concerned is to be deemed to have paid sufficient contributions to establish that he was normally and principally employed throughout the period between the date on which the period of employment established came to an end and
ΑΠΟΦΑΣΗ της 18.11.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ C­442/97 περίοδο μεταξύ της ημερομηνίας που έπαυσε η αποδεδειγμένη απασχόληση και της 1ης Ιανουαρίου 1946, αλλά κατά την οποία διάταξη το τεκμήριο αυτό δεν ισχύει για τις περιόδους απασχολήσεως για τις οποίες ο ενδιαφερόμενος λαμβάνει σύνταξη βάσει συστήματος άλλου κράτους.
1 January 1946, but under which that presumption is not applicable to periods of employment for which the person concerned receives a pension under a scheme of another State, does not constitute a provision on reduction, suspension or withdrawal within the meaning of Regulation No 1408/71.
34 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή, η οποία υπέβαλε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται.
34 The costs incurred by the Commission, which has submitted observations to the Court, are not recoverable.
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα), κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε με διάταξη της 22ας Δεκεμβρίου 1997 το Arbeidsrechtbank Brugge, αποφαίνεται:
THE COURT (Fifth Chamber), in answer to the question referred to it by the Arbeidsrechtbank, Bruges, by order of 22 December 1997, hereby rules:
Δεν αποτελεί ρήτρα μειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως υπό την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρ­μογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη
A national provision such as that at issue in the main proceedings under which an employed person who, between 1 January 1938 and 1 January 1945, was in employment in respect of which minimum contributions were paid under a social
VAN COILE μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοι­νότητας, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1248/92 του Συμβουλίου, της 30ής Απριλίου 1992, εθνική διάταξη όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, κατά την οποία ο μισθωτός ο οποίος άσκησε μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1938 και 1ης Ιανουα­ρίου 1945 υπό την ιδιότητα αυτή εργασία, για την οποία καταβλήθηκε βάσει συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως του σχετικού κράτους κατώτατο όριο εισφορών, τεκμαίρεται ότι κατέβαλε επαρκείς εισφορές για να αποδειχθεί συνήθης και κύρια απασχόληση σε ολόκληρη την περίοδο μεταξύ της ημερομηνίας που έπαυσε η αποδεδειγμένη απασχόληση και της 1ης Ιανουαρίου 1946, αλλά κατά την οποία διάταξη το τεκμήριο αυτό δεν ισχύει για τις περιόδους απασχολήσεως για τις οποίες ο ενδιαφερόμενος λαμβάνει σύνταξη βάσει συστήματος άλλου κράτους.
VAN COILE V RIJKSDIENST VOOR PENSIOENEN security scheme of the State concerned is to be deemed to have paid sufficient contributions to establish that he was normally and principally employed throughout the period between the date on which the period of employment established came to an end and 1 January 19416, but under which that presumption is not applicable to periods of employment for which the person concerned receives a pension under a scheme of another State, does not constitute a provision on reduction, suspension or withdrawal within the meaning of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community, as amended by Council Regulation (EEC) No 1248/92 of 30 April 1992.
Ο Πρόεδρος του πέμπτου τμήματος
Delivered in open court in Luxembourg on 18 November 1999.
Ι­8119
Registrar
Υπόθεση C­107/98
Case C-107/98
(αίτηση του Tribunale amministrativo regionale per l'Emilia­Romagna για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
(Reference for a preliminary ruling from the Tribunale Amministrativo Regionale per l'Emilia-Romagna)
«Συμβάσεις δημοσίων υπηρεσιών και προμηθειών — Οδηγίες 92/50/ΕΟΚ και 93/36/ΕΟΚ — Σύναψη μεταξύ οργανισμού τοπικής αυτοδιοικήσεως και κοινοπραξίας, στην οποία αυτός μετέχει, συμβάσεως προμήθειας αγαθών και παροχής συγκεκριμένων υπηρεσιών»
(Public service and public supply contracts — Directives 92/50/EEC and 93/36/ EEC — Award by a local authority of a contract for the supply of products and provision of specified services to a consortium of which it is a member)
Κοσμά της 1ης Ιουλίου 1999 Ι ­ 8123 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 1999. . .
Opinion of Advocate General Cosmas delivered on 1 July 1999 Judgment of the Court (Fifth Chamber), 18 November 1999
Ι­8139
I - 8123 I - 8139
Προδικαστικά ερωτήματα — Αρμοδιότητα τον Δικαστηρίου — Εξακρίβωση των στοι­χείων κοινοτικού δικαίου που ασκούν επιρροή — Αρμοδιότητα τον εθνικού δικαστή — Εφαρμογή των ερμηνευομένων διατάξεων [Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 177 (ννν άρθρο 234)]
Preliminary rulings — Jurisdiction of the Court — Extraction of the relevant points of Community law — Jurisdiction of the national courts — Application of provisions as interpreted (EC Treaty, Art. 177 (now Art. 234 EC))
Ι­8121
I - 8121
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C­107/98
SUMMARY — CASE C-107/98
Στο πλαίσιο της προβλεπομένης στο άρ­θρο 177 της Συνθήκης (νυν άρ­θρο 234 ΕΚ) διαδικασίας, το Δικαστή­ριο εξακολουθεί να έχει το δικαίωμα, στην περίπτωση ερωτημάτων που δεν έχουν διατυπωθεί με σαφήνεια, να συναγάγει από το σύνολο των στοιχείων που παρέσχε το εθνικό δικαστήριο και από τη δικογραφία της κύριας δίκης τα στοιχεία του κοινοτικού δικαίου που χρειάζονται ερμηνεία, λαμβάνοντας υπόψη το αντικείμενο της διαφοράς.
Where, under the procedure provided for by Article 177 of the Treaty (now Article 234 EC), questions are formulated imprecisely, the Court may extract — from all the information provided by the national court and from the documents concerning the main proceedings — the points of Community law requiring interpreta tion, having regard to the subjectmatter of the dispute.
Προκειμένου να παράσχει στο εθνικό δικαστήριο που του υπέβαλε προδικα­στικό ερώτημα λυσιτελή απάντηση, το Δικαστήριο μπορεί να χρειαστεί να λάβει υπόψη του κανόνες κοινοτικού δικαίου τους οποίους το εθνικό δικαστήριο δεν αναφέρει στο ερώτημά του.
In order to provide the national court with a satisfactory answer, the Court may deem it necessary to consider provi sions of Community law which the national court has not mentioned in its question.
Πράγματι, δεν είναι δυνατή η εφαρμογή των κανόνων αυτών χωρίς εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών της υποθέ­σεως στο σύνολο τους.
That Directive does not contain any provi sion comparable with Article 6 of Directive 92/50 relating to the coordination of procedures for the award of public service contracts, which excludes from its scope public con tracts awarded, under certain conditions, to contracting authorities.
Η οδηγία 93/36, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών, έχει εφαρμογή
Directive 93/36 coordinating proce dures for the award of public supply contracts is applicable in cases where a contracting authority, such as a local
Ι ­ 8122
I - 8122
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ της 1ης Ιουλίου 1999 *
OPINION OF ADVOCATE GENERAL COSMAS delivered on 1 July 1999 *
Σύμφωνα με το άρθρο 2 της οδηγίας 92/50, «αν η δημόσια σύμβαση έχει ως αντικείμενο ταυτοχρόνως προϊόντα, κατά την έννοια της οδηγίας 77/62, και υπηρεσίες, κατά την έννοια των παραρτημάτων ΙΑ και IB της παρούσας οδηγίας, εμπίπτει στην παρούσα οδηγία εφόσον η αξία των υπό κρίση υπηρεσιών υπερβαίνει την αξία των προϊόντων που περιλαμβάνονται στη σύμβαση».
Article 2 of Directive 92/50 states that 'if a public contract is intended to cover both products within the meaning of Directive 77/62/EEC and services within the meaning of Annexes I A and I B to this Directive, it shall fall within the scope of this Directive if the value of the services in question exceeds that of the products covered by the contract'.
Στην παρούσα υπόθεση, το Tribunale Amministrativo Regionale per l'Emilia­Romagna, Sezione di Parma, ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί προδικαστι­κού ερωτήματος, για την ερμηνεία διατάξεως της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 1992, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών 1.
In this case the Tribunale Amministrativo Regionale per l'EmiliaRomagna, Sezione di Parma (Regional Administrative Court for Emilia-Romagna, Parma Division) has referred to the Court of Justice for a preliminary ruling a question on the interpretation of a provision of Council Directive 92/50/EEC of 18 June 1992 relating to the coordination of procedures for the award of public service contracts.1
Π — Το κοινοτικό νομικό πλαίσιο
II — Community legal context
Το άρθρο 6 ορίζει ότι οι διατάξεις της οδηγίας 92/50 «δεν εφαρμόζονται για τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών με φορέα που αποτελεί ο ίδιος αναθέτουσα αρχή σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο β), δυνάμει αποκλειστικού δικαιώματος που του παρέχεται βάσει δημοσιευμένων νομοθε­τικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατά­ξεων, εφόσον οι διατάξεις αυτές είναι σύμφωνες με τη Συνθήκη».
Article 6 of Directive 92/50 provides that the directive 'shall not apply to public service contracts awarded to an entity which is itself a contracting authority within the meaning of Article 1(b) on the basis of an exclusive right which it enjoys pursuant to a published law, regulation or administrative provision which is compatible with the Treaty'.
Στο άρθρο 1 της οδηγίας 92/50 ορίζεται [υπό α)] ότι, κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας οι οημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών: είναι «συμβάσεις εξ επαχθούς αιτίας συνα­πτόμενες εγγράφως μεταξύ ενός παρέχοντος υπηρεσίες και μιας αναθέτουσας αρχής».
Article 1(a) of Directive 92/50 provides that, for the purposes of that directive, 'public service contracts' are 'contracts for pecuniary interest concluded in writing between a service provider and a contract ing authority'.
Περαιτέρω, διευκρινίζεται [υπό β)] ότι ως αναθέτουσες αρχές θεωρούνται «το κράτος, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου, οι ενώσεις που αποτελούνται από έναν ή περισσότερους από τους παραπάνω οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης ή δημοσίου δικαίου».
Article 1(b) provides that the term 'contracting authorities' means 'the State, regional or local authorities, bodies governed by public law, associations formed by one or more of such authorities or bodies governed by public law'.
* Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ελληνική.
* Original language: Greek.
1 — EEL 209, α.1.
1 — OJ 1992 L 209, p. 1.
Στο άρθρο 7 της οδηγίας 92/50, αφενός προβλέπεται ότι οι διατάξεις της οδηγίας εφαρμόζονται στις δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών των οποίων το προϋπολογιζό­μενο ύψος, εκτός ΦΠΑ, είναι ίσο ή μεγα­λύτερο των 200 000 ECU και αφετέρου, σε περίπτωση συμβάσεων που δεν αναφέρουν συνολική τιμή, ορίζεται ποια είναι η βάση
Article 7 of Directive 92/50 provides that the directive is to apply to public service contracts the estimated value of which, net of VAT, is not less than ECU 200 000 and sets out the basis on which, in the case of contracts which do