natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επίσης, οσάκις βρίσκεται αντιμέτωπη με κατάσταση, στα πλαίσια της οποίας ορισμένα στοιχεία επιτρέπουν να υφί­στανται υπόνοιες ότι μερικές μεγάλες επιχειρήσεις ανήκουσες στον ίδιο οικο­νομικό τομέα ενεργούν κατά τρόπο αντίθετο προς το δίκαιο του ανταγωνι­σμού, η Επιτροπή νομιμοποιείται να επικεντρώσει τις προσπάθειές της σε μία από τις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις, διευκρινίζοντας παράλληλα στους επι­χειρηματίες που θίγονται ενδεχομένως από την παράνομη συμπεριφορά των λοιπών παραβατών ότι εναπόκειται στους ίδιους να προσφύγουν στα εθνικά δικαστήρια.
Thus, where the Commission is faced with a situation where numerous fac­tors give rise to a suspicion of anti­competitive conduct on the part of several large undertakings in the same economic sector, it is entitled to con­centrate its efforts on one of the under­takings concerned, whilst at the same time indicating to the economic opera­tors who may have suffered damage as a result of the anti­competitive conduct of the other parties concerned that it was open to them to bring an action in the national courts.
Εναπόκειται στην Επιτροπή, κατά την άσκηση της εξουσίας της ελέγχου που της απονέμουν, σε θέματα ανταγωνι­σμού, η Συνθήκη και ο κανονισμός 17, να
It is for the Commission, in the perfor­mance of the supervisory task confer­red upon it by the Treaty and Regula­tion No 17 in competition matters, to
SGA κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
SGA V COMMISSION
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 1999 *
JUDGMENT OF THE COURT OF FIRST INSTANCE (First Chamber) 13 December 1999 *
Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ­189/95, Τ­39/96 και Τ­123/96,
In Joined Cases T-189/95, T-39/96 and T-123/96,
Service pour le groupement d'acquisitions (SGA), εταιρία γαλλικού δικαίου, με έδρα το Istres (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Jean­Claude Fourgoux, δικηγόρο Παρι­σίων, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Pierrot Schütz, 4, rue Béatrix de Bourbon, προσφεύγουσα­ενάγουσα, κατά
Service pour le Groupement d'Acquisitions (SGA), a company incorporated under French law, established in Istres, France, represented by Jean-Claude Fourgoux, of the Paris Bar, with an address for service in Luxembourg at the Chambers of Pierrot Schiltz, 4 Rue Béatrix de Bourbon, applicant, v
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης αρχικώς από τους Giuliano Marenco, νομικό σύμβουλο, και Guy Charrier, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους αποσπασμένο στην Επιτροπή, ακολούθως από τους Marenco και Loïc Guérin, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους αποσπασμένο στην Επιτροπή, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, καθής­εναγομένης,
Commission of the European Communities, initially represented by Giuliano Marenco, Legal Adviser, and Guy Charrier, a national civil servant on secondment to the Commission, and subsequently by Mr Marenco and Loïc Guérin, a national civil servant on secondment to the Commission, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg at the office of Carlos Gómez de la Cruz, of its Legal Service, Wagner Centre, Kirchberg, defendant,
Vesterdorf, Πρόεδρο, J.
JUDGMENT OF 13. 12.
Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: Α.
1999 — JOINED CASES T-189/95, T-39/96 AND T-123/96
Mair, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 2ας Μαρτίου 1999, εκδίδει την ακόλουθη
THE COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES (First Chamber), composed of: B. Vesterdorf, President, J. Pirrung and M. Vilaras, Judges, Registrar: A. Mair, having regard to the written procedure and further to the hearing on 2 March 1999, gives the following
Πραγματικά περιστατικά και διαδικασία
Facts and Procedure
Η εταιρία Service pour le groupement d'acquisitions (στο εξής: SGA), προσφεύγουσα­ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα), ασκεί στη Γαλλία, όπως διευκρινίζει η ίδια, τη δραστηριότητα του παραγγελιοδόχου του τελικού χρήστη σύμφωνα με τις διατάξεις
According to the information it has provided, the applicant, Service pour le Groupement d'Acquistions (hereinafter 'SGA'), is an authorised intermediary for final consumers in France under Article 3(11) of Commission Regulation (EEC)
SGA κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του άρθρου 3, σημείο 11, του κανονισμού (ΕΟΚ) 123/85 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΟΚ σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής και εξυπηρετήσεως των πελατών πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων [ΕΕ 1985, L 15, σ.
No 123/85 of 12 December 1984 on the application of Article 85(3) of the Treaty to certain categories of motor vehicle distribution and servicing agreements (OJ 1985 L 15, p.
16, στο εξής: κανονισμός 123/85, όπως αντικαταστάθηκε από 1ης Οκτωβρίου 1995 με τον κανονισμό (ΕΚ) 1475/95 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1995 (ΕΕ L 145, σ. 25)].
16), which was replaced, as from 1 October 1995, by Commission Regulation (EC) No 1475/95 of 28 June 1995 (OJ 1995 L 145, p. 25).
Η ως άνω καταγγελία, η οποία πρωτοκολλήθηκε στις 4 Ιουλίου 1994, στρεφόταν κατά του κατασκευαστή αυτοκινήτων οχημάτων Peugeot και Citroën (στο εξής: PSA).
The complaint, which was registered on 4 July 1994, was directed against the manufacturer of Peugeot and Citroen motor vehicles (hereinafter 'PSA').
Με την καταγγελία της, η προσφεύγουσα κάλεσε την Επιτροπή να εγκαλέσει την PSA, προσωρινώς, ώστε η δεύτερη να παύσει να παρέγγραφοι την εφαρμογή του άρθρου 3, σημείο 11, του κανονισμού 123/85, ασκώντας πιέσεις στους εγκατεστη­μένους εντός άλλων κρατών μελών, ιδίως στο Βέλγιο, την Ισπανία και τις Κάτω Χώρες, αποκλειστικούς αντιπροσώπους να μην προβούν στην εκτέλεση των παραγγελιών της.
In its complaint, the applicant requested the Commission to order PSA provisionally to desist from obstructing the application of Article 3(11) of Regulation No 123/85 by pressurising dealers in other Member States, particularly Belgium, Spain, Italy and the Netherlands, to refuse orders placed with them.
Με έγγραφο της 11ης Αυγούστου 1994, η Επιτροπή διευκρίνισε στην προσφεύγου­σα, ιδίως, τα έγγραφο: «καθίσταται ανέφικτο (...) να εκτιμηθεί η ανάγκη θεσπίσεως ενδεχομένως των προσωρινών μέτρων που ζητήσατε (...).
In a letter of 11 August 1994 the Commission informed the applicant, inter alia, that: 'it will not be possible ... to assess whether there is any need to adopt interim measures you have requested ...
Προς τούτο, το αίτημά σας θα έπρεπε να στηρίζεται σε περισσότερο σαφή στοιχεία (...)».
Your application must contain more detail for such an assessment to be made ... '.
Η SGA απηύθυνε στις 24 Απριλίου 1995 προς την Επιτροπή έγγραφο οχλήσεως, δυνάμει του άρθρου 175 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 232 ΕΚ), με το οποίο την κάλεσε να κοινοποιήσει στην PSA τις δυνάμενες να στοιχειοθετηθούν εις βάρος της τελευταίας αιτιάσεις και να ικανοποιήσει το αίτημα της περί λήψεως προσωρινών μέτρων.
On 24 April 1995 the applicant sent the Commission a letter of formal notice under Article 175 of the EC Treaty (now Article 232 EC) calling upon it to inform PSA of the potential complaints against it and to grant the application for interim measures.
Η προσφεύγουσα άσκησε στις 9 Οκτωβρίου 1995 ενώπιον του Πρωτοδικείου προ­σφυγή προκειμένου να αναγνωριστεί η παράλειψη της Επιτροπής, να ακυρωθεί η φερομένη σιωπηρή απόφαση της να μη δώσει συνέχεια στο αίτημα για τη λήψη προσωρινών μέτρων, καθώς και αγωγή αποζημιώσεως προς αποκατάσταση ζημίας (υπόθεση Τ­189/95).
On 9 October 1995 the applicant brought an action against the Commission before the Court for a declaration of failure to act, for annulment of an alleged implied decision by the Commission not to act on the application for interim measures and for compensation for damage (Case T-189/95).
Η Επιτροπή απηύθυνε στις 6 Νοεμβρίου 1995 προς την προσφεύγουσα ανακοίνωση δυνάμει του άρθρου 6 του κανονισμού 99/63/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 1963, περί των αέγγραφο που προβλέπει το άρθρο 19, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 17 του Συμβουλίου (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 37).
On 6 November 1995 the Commission sent to the applicant a letter pursuant to Article 6 of Regulation No 99/63/EEC of the Commission of 25 July 1963 on the hearings provided for in Article 19(1) and (2) of Council Regulation No 17 (OJ, English Special Edition, Series I (63 — 64) p. 47).
Απαντώντας στην εν λόγω ανακοίνωση, η προσφεύγουσα υπέβαλε τις παρατηρήσεις της στις 4 Δεκεμ­βρίου 1995.
On 4 December 1995, the applicant submitted its comments thereon.
Η προσφεύγουσα απέστειλε στις 8 Ιανουαρίου 1996 νέο έγγραφο οχλήσεως στην Επιτροπή, καλώντας την να θεσπίσει προσωρινά μέτρα και να λάβει απόφαση δυνάμενη να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικής προσφυγής.
On 8 January 1996 the applicant sent the Commission a further letter of formal notice calling for the adoption of interim measures and for an actionable decision to be adopted.
Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν ενήργησε, η προσφεύγουσα άσκησε στις 15 Μαρτίου 1996 νέα προσφυγή­αγωγή (υπόθεση Τ­39/96), αιτούμενη εκ νέου τη διαπίστωση της παραλείψεως της Επιτροπής, την ακύρωση ενδεχομένης αρνητικής αποφάσεως για τη λήψη προσωρινών μέτρων και την καταδίκη της Επιτροπής στην αποκατάσταση της ζημίας.
On 15 March 1996, since the Commission had taken no action, the applicant brought another action (Case T-39/96), again for a declaration of failure to act by the Commission, for annulment of a possible refusal to adopt interim measures and for an order against the Commission to pay compensation for damage.
10 Με απόφαση της 5ης Ιουνίου 1996, η Επιτροπή απέρριψε την καταγγελία της προ­σφεύγουσας.
10 By a decision of 5 June 1996 the Commission dismissed the applicant's complaint.
11 Με δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 8 Αυγούστου 1996, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή­αγωγή, αξιώνοντας την ακύρωση της εν λόγω αποφάσεως και την αποκατάσταση της ζημίας (υπό­θεση Τ­123/96).
11 By application registered at the Court Registry on 8 August 1996 the applicant brought an action for annulment of that decision and for compensation for damage (Case T-123/96).
12 Με διάταξη της 30ής Ιανουαρίου 1997, η ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή στα πλαίσια της υποθέσεως Τ­189/95 με χωριστό δικόγραφο, σύμφωνα με το άρθρο 114 του Κανονισμού Διαδικασίας, ενώθηκε για να εκδικαστεί με την ουσία της υποθέσεως.
12 By order of 30 January 1997 the decision on the plea of inadmissibility raised by the Commission in Case T-189/95 by separate document in accordance with Article 114 of the Rules of Procedure was reserved for the final judgment.
13 Με διάταξη της 1ης Φεβρουαρίου 1999, ο πρόεδρος του πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου αποφάσισε τη συνεκδίκαση των τριών υποθέσεων για τους σκοπούς της προφορικής διαδικασίας και της εκδόσεως αποφάσεως.
13 By order of 1 February 1999 the President of the First Chamber of the Court of First Instance decided to join the three cases for the purposes of the oral procedure and judgment.
14 Οι διάδικοι συμμορφώθηκαν προς την πρόσκληση που τους απηύθυνε το Πρωτο­δικείο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 64 του Κανονισμού Διαδικασίας του, να προσκομίσουν ορισμένα έγγραφα πριν από τη συζήτηση ακροατηρίου.
14 The parties were requested by the Court under Article 64 of its Rules of Procedure to produce certain documents before the hearing, which they did.
Κατά τη δημόσια συνεδρίαση της 2αςέγγραφο 1999, οι διάδικοι αγόρευσαν και απάντησαν στις ερωτήσεις που τους υπέβαλε το Πρωτοδικείο.
At the hearing in open court on 2 March 1999 they presented oral argument and answered the questions put to them by the Court.
15 Κατά τη συζήτηση ακροατηρίου, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι μεταξύ των εγγράφων που είχε προσκομίσει σύμφωνα με την αίτησέγγραφοωτοδικείου είχε συμπεριλάβει, εκ λάθους, και συγκεκριμένο έγγραφο.
15 At the hearing, the Commission stated that it had mistakenly included a document with the papers produced at the Court's request.
Η προσφεύγουσα εναντιώθηκε στην αφαί­ρεση του ως άνω εγγράφου.
The applicant argued against removal of that document.
Μετά τη συζήτηση ακροατηρίου, ο πρόεδρος του πρώτου τμήματος αποφάσισε την αφαίρεση του από τη δικογραφία και την επι­στροφή του στην Επιτροπή.
Following the hearing, the President of the First Chamber decided that it should be removed from the file and returned to the Commission.
16 Με έγγραφο που απηύθυνε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 22 Μαρτίου 1999, ο εκπρόσωπος της προσφεύγουσας ζήτησε τη διόρθωση του πρακτικού της συνεδριάσεως της 2ας Μαρτίου 1999 με το αιτιολογικό ότι δεν αποδιδονταν πιστά τα όσα είχαν λεχθεί επ' αφορμή του ως άνω εγγράφου.
16 By letter of 22 March 1999 addressed to the Registrar of the Court the applicant's representative requested that the minutes of the hearing of 2 March 1999 be corrected on the ground that they were not an accurate reflection of his comments concerning that document.
Αφού ακούστηκε η άποψη της καθής, το Πρωτοδικείο αποφάσισε να αποφανθεί επί του εν λόγω αιτήματος με την απόφαση του.
Having heard the defendant, the Court decided to rule on that request in its judgment.
17 Στα πλαίσια της υποθέσεως Τ-189/95, η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
17 In Case T-189/95 the applicant claims that the Court should:
— να αναγνωρίσει την παράλειψη της Επιτροπής·
— declare that the Commission failed to act;
— να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση να μη δοθεί συνέχεια στο αίτημά της περί λήψεως προσωρινών μέτρων
— annul the implied decision not to act on its request for interim measures;
— να αναγνωρίσει την εξωσυμβατική ευθύνη της Επιτροπής και να επιδικάσει στην SGA το ποσό των 200 000 ευρώ·
— find the Commission liable for non-contractual damage and award SGA EUR 200 000; and
— να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη·
— dismiss the application as inadmissible;
— επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι η προσφυγή
— in the alternative, declare the application:
— στερείται αντικειμένου και, επιπλέον, είναι αβάσιμη όσον αφορά την παρά­λειψη και τη στοιχειοθέτηση της εξωσυμβατικής ευθύνης της·
— otiose and, furthermore, unfounded so far as failure to act and the putting in issue of the Commission's non-contractual liability are concerned; and
— είναι αβάσιμη όσον αφορά το αίτημα περί ακυρώσεως της φερομένης σιωπηρής αποφάσεως περί αρνήσεως λήψεως προσωρινών μέτρων
— unfounded as regards the application for annulment of the alleged implied refusal to adopt interim measures; and
19 Στα πλαίσια της υποθέσεως Τ­39/96, η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
19 In Case T-39/96 the applicant claims that the Court should:
— στον βαθμό που το Πρωτοδικείο κρίνει ότι η αποχή της Επιτροπής όσον αφορά το αίτημα περί λήψεως προσωρινών μέτρων ισοδυναμεί με αρνητική απόφαση, να ακυρώσει την εν λόγω απόφαση·
— to the extent that the Court finds that the Commission's inaction as regards the request for interim measures amounts to a decision of refusal, annul that decision;
— να επιδικάσει στην SGA το ποσό των 150 000 ευρώ ως επιπλέον αποζημίωση·
— award SGA the sum of EUR 150 000 by way of further compensation; and
20 Η Επιτροπή ζητεί από το Πρωτοδικείο:
20 The Commission contends that the Court should:
— να απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη, επικουρικώς δε ως αβάσιμη στον βαθμό που επιδιώκεται η στοιχειοθέτηση της ευθύνης της και ως απαράδεκτη στον βαθμό που αποσκοπεί στην ακύρωση της φερομένης αρνητικής αποφά­σεως της να θεσπίσει προσωρινά μέτρα και ως αβάσιμη όσον αφορά την παράλειψη·
— dismiss the application as inadmissible and, in the alternative, as unfounded in so far as it puts the Commission's liability in issue and inadmissible in so far as it seeks the annulment of the supposed refusal to adopt interim measures, and unfounded as regards the failure to act; and
21 Στα πλαίσια της υποθέσεως Τ­123/96, η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
21 In Case T-123/96 the applicant claims that the Court should:
— να ακυρώσει την απόφαση της 5ης Ιουνίου 1996·
— annul the decision of 5 June 1996;
— να διαπιστώσει την εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας και να επιδικάσει στην SGA το ποσό των 360 000 ευρώ ως αποζημίωση·
— find the Community liable in non-contractual damage and award SGA EUR 360 000 by way of compensation; and
— να απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη στον βαθμό που επιδιώκεται να στοιχειοθετηθεί η ευθύνη της και ως αβάσιμη στον βαθμό που ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως περέγγραφοψεως της καταγγελίας·
— dismiss the application as inadmissible in so far as it puts the Commission's liability in issue and unfounded in so far as it seeks the annulment of the decision dismissing the complaint; and
— να καταδικάσει τέγγραφοεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
— order the applicant to pay the costs.
Κληθείσα κατά τη συζήτηση ακροατηρίου να διευκρινίσει αν εξακολουθούσε να εμμένει στις προβληθείσες στα πλαίσια των υποθέσεων Τ­189/95 και Τ­39/96 αξιώ­σεων της, η προσφεύγουσα παραιτήθηκε, με έγγραφο της 6ης Απριλίου 1999, από τα αιτήματά της περί παραλείψεως.
After the applicant had been invited at the hearing to state whether it intended to maintain its claims in Cases T-l89/95 and T-39/96, it withdrew its claims for declarations of failure to act by letter of 6 April 1999.
Με έγγραφο της 23ης Απριλίου 1999, η Επιτροπή έλαβε υπό σημείωση τις εν λόγω παραιτήσεις, ενέμεινε όμως ως προς το αίτημα της περί καταδίκης της προσφεύγουσας στα συναφή προς τις δύο αυτές υποθέσεις δικαστικά έξοδα.
By letter of 23 April 1999 the Commission took formal note of those withdrawals but maintained its application for costs to be awarded against the applicant in both cases.
Επί του αιτήματος περί διορθώσεως του πρακτικού της συζητήσεως ακροατηρίου
The application for rectification of the minutes of the hearing
Το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση παρέλκει η αιτηθείσα από την προσφεύγουσα διόρθωση του πρακτικού της συζητήσεως ακροατηρίου.
The Court considers that in this case it is not appropriate to rectify the minutes of the hearing as requested by the applicant.
Η πρόταση της οποίας ζητείται η τροποποίηση είναι διατυπωμένη ως εξής: «Ο εκ­πρόσωπος της προσφεύγουσας αντιτάσσεται στην αφαίρεση του κατατεθέντος εκ λάθους από την Επιτροπή εγγράφου».
The sentence which the applicant asks to be amended is worded as follows: 'The applicant's representative is opposed to removal of the document which the Commission filed by mistake'.
Αντίθετα, το Πρωτοδικείο, έχοντας πειστεί, ενόψει του συνόλου των αντιδράσεων των εκπροσώπων της Επιτροπής κατά τη συζήτηση ακροατηρίου, ότι το επίδικο έγγραφο προσκομίστηκε όντως εκ λάθους, έκρινε ότι δικαιολογούνταν ο χαρακτηρισμός αυτός.
Commission's representatives' reactions at the hearing, that the contested document was indeed produced by mistake, was entitled to refer to it in those terms.
Τέλος, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι δεν απαιτείται να περι­ληφθεί στο πρακτικό ο ερειδόμενος σε παραβίαση των δικαιωμάτων άμυνας ισχυ­ρισμός του εκπροσώπου της προσφεύγουσας, εφόσον ελήφθη υπόψη εκ μέρους του προέδρου του τμήματος ο οποίος διέταξε την αφαίρεση του εν λόγω εγγράφου από τη δικογραφία.
Finally, the Court considers that it is not necessary that the minutes contain the plea put forward by the applicant's representative to the effect that the rights of the defence were infringed since consideration was given to that plea by the President of the Chamber in his decision ordering removal of the document in question from the file.
Επί του παραδεκτού των αιτημάτων περί ακυρώσεως της φερομένης σιωπηρής απορρίψεως του αιτήματος περί λήψεως προσωρινών μέτρων (υποθέσεις Τ­189/95 καιΤ­39/96)
Admissibility of the application for annulment of the alleged implied refusal of the request for interim measures (Cases T-189/95 and T-39/96)
Μολονότι η Επιτροπή δεν αμφισβητεί το παραδεκτό της προσφυγής παρά μόνο στη υπόθεση Τ­39/96, στο μέτρο που επιδιώκεται η ακύρωση της φερομένης σιωπηρής αποφάσεως περί απορρίψεως του αιτήματος για τη λήψη προσωρινών μέτρων, εναπόκειται στο Πρωτοδικείο να εξετάσει αυτεπαγγέλτως και στην υπόθεση Τ­189/95 αν και η αποχή της Επιτροπής, σε σχέση με το διατυπωθέν με την καταγ­γελία αίτημα, συνιστούσε εν προκειμένω απόφαση δεκτική προσφυγής.
Although it is only in Case T-39/96 that the Commission is challenging the admissibility of the application in as far as it seeks the annulment of the alleged implied refusal of the request for interim measures, the Court must of its own motion consider whether, in Case T-189/95 too, the Commission's inaction in the face of such a request formulated in the complaint amounted to an actionable decision.
Πρέπει να υπομνηστεί ότι συνιστούν πράξεις ή αποφάσεις δυνάμενες να αποτελέ­σουν αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως, κατά την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 230 ΕΚ), τα μέτρα που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα, ικανά να επηρεάσουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, μεταβάλλοντας κατά τρόπο σαφή τη νομική του κατάσταση (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 1981 στην υπόθεση 60/81, IBM κατά Επιτροπής, Συλλογή 1981, σ. 2639, σκέψη 9).
It must be borne in mind that acts or decisions against which an action for annulment may be brought under Article 173 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 230 EC) are measures which produce binding legal effects capable of affecting the applicant's interests by bringing about a significant change in his legal position (see Case 60/81 IBM ν Commission [1981] ECR 2639, paragraph 9).
Η σιωπή απλώς και μόνον ενός θεσμικού οργάνου δεν μπορεί να παραγάγει παρόμοια αποτελέσματα, εκτός και αν η συνέπεια αυτή προβλέπεται ρητώς από διάταξη του κοινοτικού δικαίου.
Mere silence on the part of an institution cannot produce such effects unless express provision is made for it to do so by Community law.
Το κοινοτικό δίκαιο προβλέπει, σε ορισμένες συγκεκριμένες περιπτώσεις, ότι η σιωπή ενός θεσμικού οργάνου ισοδυναμεί με απόφαση οσάκις το όργανο κλήθηκε να λάβει θέση και δεν αποφάνθηκε συναφώς μετά την εκπνοή δεδομένης προθεσμίας.
Community law provides that, in certain specific instances, silence on the part of an institution is deemed to amount to a decision where the institution has been called upon to express its view and has not done so by the end of a given period.
Ελλείψει παρομοίων ρητών διατάξεων περί καθορισμού προθεσμίας, μετά τη λήξη της οποίας λογίζεται ότι μεσολαβεί σιωπηρή απόφαση, και περί καθορισμού του περιεχομένου της εν λόγω αποφάσεως, η απραξία του οργάνου δεν μπορεί να εξο­μοιώνεται με απόφαση, εκτός και αν διακυβεύεται το σύστημα των εγκαθιδρυο­μένων με τη Συνθήκη ενδίκων μέσων.
Where there are no such express provisions laying down a deadline by which an implied decision is deemed to have been taken and prescribing the tenor of the decision, an institution's inaction cannot be deemed to be equivalent to a decision without calling into question the system of remedies instituted by the Treaty.
Ο κανονισμός 17 καθώς και ο προαναφερθείς κανονισμός 99/63, της 25ης Ιουλίου 1963, δεν προβλέπουν ότι το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν απάντησε σε πρόσκληση να ενεργήσει μπορεί να επέχει θέση αποφάσεως.
Regulation No 17 or Regulation No 99/63 of 25 July 1963 contain no provision to the effect that the Commission's failure to respond to a request to act may amount to a decision.
Ασφαλώς, κατά τη νομολογία, απόφαση με την οποία η Επιτροπή αποφαίνεται επί τμήματος των παραβάσεων που αποτελούν αντικείμενο καταγγελίας δυνάμει του άρθρου 3 του κανονισμού 17, χωρίς να προσδιορίζει τη συνέχεια που προτίθεται να επιφυλάξει στους λοιπούς ισχυρισμούς της ιδίας καταγγελίας, μπορεί να ερμηνευθεί ως μερική και σιωπηρή απόρριψη της ως άνω καταγγελίας (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Οκτωβρίου 1995 στην υπόθεση C­19/93 Ρ, Rendo κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ. Ι­3319, σκέψεις 28 και 29).
It is true that it has been held that a decision in which the Commission states its view on some of the breaches in relation to which a complaint under Article 3 of Regulation No 17 is made, but does not indicate how it intends to deal with the other allegations in that complaint, may be interpreted as a partial and implied rejection of that complaint (see Case C-19/93 P Rendo and Others v Commission [1995] ECR I-3319, paragraphs 28 and 29).