natgillin/translations-raw huggingface dataset:
78/319/ΕΟΚ, της 20ής Μαρτίου 1978, περί τοξικών και επικινδύνων αποβλήτων.10
Directive 91/689/EC of 12 December 19919on hazardous waste replacing Directive 78/319/EEC of 20 March 1978 on Toxic and Dangerous Waste.10
Για τον σκοπό αυτό, τα επικίνδυνα απόβλητα ορίζονται στον κατάλογο που περιλαμβάνεται στην οδηγία του Συμβουλίου αριθ.
The Directive defines measures which, in addition to those contained in the framework Directive, have to be applied when dealing with hazardous waste.
94/904/ΕΚ, της 22ας Δεκεμβρίου 1994.
To this end, hazardous waste is defined in a list established by Council Decision 94/904/EC of 22 December 1994".
Ορισμένες διατάξεις διασφαλίζουν την ανάπτυξη μίας περιβαλλοντικά ορθής διαχείρισης των εν λόγω αποβλήτων όπως, για παράδειγμα, η απαγόρευση ανάμιξης επικίνδυνων αποβλήτων διαφόρων κατηγοριών ή επικίνδυνων αποβλήτων με μη επικίνδυνα απόβλητα, οι απαιτήσεις σε σχέση με την έγκριση εγκαταστάσεων και επιχειρήσεων που χειρίζονται επικίνδυνα απόβλητα, και οι διατάξεις αναφορικά με τη σήμανση και τη συσκευασία επικίνδυνων αποβλήτων.
A number of provisions to ensure an environmentally sound management of these wastes are set up, such as the prohibition to mix hazardous waste of different categories or hazardous waste with non-hazardous waste, the requirements in relation to the authorization for establishments and undertakings dealing with hazardous waste, and provisions concerning the labelling and packaging of hazardous waste.
Ο κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΟΚ) 259/93, της 1ης Φεβρουαρίου 1993,12 σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας, καθώς και κατά την είσοδο και έξοδο τους.
Council Regulation (EEC) 259/93 of 1 February 199312on the supervision and control of shipments of waste within, into and out of the European Community.
Με βάση τη "Σύμβαση της Βασιλείας" των HE, ο εν λόγω κανονισμός θεσπίζει διατάξεις που εφαρμόζονται στην εποπτεία και τον έλεγχο της μεταφοράς αποβλήτων με σκοπό την ανάκτηση και τη διάθεση.
Based on the U.N. "Basel Convention", this Regulation provides a number of provisions applicable to the supervision and control of shipments of waste for recovery and of waste for disposal.
Οι διαδικασίες και οι έλεγχοι ποικίλλουν ανάλογα με το εάν προορισμός των αποβλήτων είναι η τελική διάθεση ή η ανάκτηση.
Procedures and controls vary according to whether the destination of the waste is final disposal or recovery.
Όσον αφορά τα απόβλητα που προορίζονται για ανάκτηση, οι έλεγχοι και οι διαδικασίες ποικίλλουν, επίσης, ανάλογα με τη δυνητική βλαβερότητα των αποβλήτων τα οποία ταξινομούνται σε τρεις βασικές κατηγορίες (παραρτήματα II, III και IV, τα οποία είναι επίσης γνωστά ως πράσινος, πορτοκαλής, και κόκκινος κατάλογος).
As far as waste for recovery is concerned controls and procedures also vary according to the potential harmfulness of the waste, which is classified into three main categories (Annexes II, III and IV, also known as the green, orange and red list).
Σύμφωνα με τον κανονισμό, απαγορεύεται η εξαγωγή όλων των
In principle, all waste shipments have to be notified in advance and cannot legally be executed unless all concerned competent authorities have given their consent. Further-
Στις 10 και 11 Ιαναουρίου 1994, πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες σεμινάριο με θέμα την παρουσίαση πρακτικών εμπειριών σχετικά με την κατάρτιση σχεδίων και την ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των ειδικών των κρατών μελών.
An expert seminar was held in Brussels on 10-11 January 1994 in order to present the practical experiences of developing plans and to allow an exchange of experiences among Member States' experts.
Τα πρακτικά του σεμιναρίου διατίθενται στη μονάδα πολιτικής διαχείρισης των αποβλήτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (200 Rue La Loi, Β-1049 Brussels).
The seminar proceedings are available from Waste Management Policy Unit of the European Commission (200 Rue La Loi, B-1049 Brussels).
αποβλήτων τα οποία προορίζονται για διάθεση, εκτός προς τις χώρες ΕΖΕΣ.
more, the Regulation installs restrictions on exports out of and imports into the Community, mainly reflecting the requirements of the Basel Convention but sometimes even going beyond them.
Η οδηγία αριθ. 76/403/ΕΟΚ, της 6ης Απριλίου 1976,13πολυχλωροδιφαινύλια (PCB) και τα πολυχλωροτριφαινύλια (PCT).
As such, all waste for disposal is prohibited from being exported, except to EFTA countries.
Το κόστος της διάθεσης των PCB και PCT βαρύνει τον κάτοχο των PCB και των PCT ή/και τους προηγούμενους κατόχους ή τον παραγωγό των PCB και PCT ή του εξοπλισμού που περιέχει τις εν λόγω ουσίες.
Imports of waste for disposal as well as exports and imports of waste listed in Annex III and IV for recovery are also severely limited.
Οι εν λόγω οδηγίες προβλέπουν μέτρα τα οποία διασφαλίζουν ότι τα μεταχειρισμένα λάδια συλλέγονται και απορρίπτονται χωρίς να προκαλούν φευκτές ζημίες στον άνθρωπο και το περιβάλλον.
In addition to the above mentioned general legislation on waste, specific legislation has been adopted in the past years for a number of waste types, which for their quantity or potential harmfulness for the environment deserve special Community measures.
L 108 της 26.4.1976, σελ. 41.
,3O.J. L 108 of 26.4.1976, p. 41.
Ορίζει ανώτατα όρια συγκέντρωσης βαρέων μετάλλων στο έδαφος και στη χρησιμοποιούμενη ιλύ. Θεσπίζει όρους για τη χρησιμοποίηση της ιλύος επεξεργασίας λυμάτων στην καλλιεργήσιμη γη (π.χ., ανάγκη επεξεργασίας προκειμένου να μειωθούν η βιωσιμότητα και οι κίνδυνοι υγείας, καθώς και ελέγχου της ιλύος και της ποιότητας του εδάφους).
Directive 78/176/EEC of 20 February 1978 aims at preventing and gradually reducing, with a view to its elimination, the pollution caused by waste produced by the titanium dioxide industry; Directive 82/883/EEC of 3 December 198218, fixing common measure ment methods used in the protection of sites affected by titanium-dioxide pollution; Directive 92/112/EEC of 15 December 199219, aiming at harmonizing programmes to reduce pollution caused by titanium-dioxide waste, in order to reduce competition distortions and to protect the environment.
* Η οδηγία αριθ.
20 on batteries and accumulators containing
* Η οδηγία αριθ. 91/157/ΕΟΚ της 18ης Μαρτίου 1991,20 σχετικά με τις ηλεκτρικές στήλες και τους συσσωρευτές που περιέχουν ορισμένες επικίνδυνες ουσίες.
Directive 91/157/EEC of 18 March 1991certain dangerous substances.
Σκοπός της εν λόγω οδηγίας είναι η εναρμόνιση των εθνικών μέτρων για την ανάκτηση και ελεγχόμενη διάθεση των χρησιμοποιημένων ηλεκτρικών στηλών και συσσωρευτών που περιέχουν υδράργυρο, κάδμιο, ή μόλυβδο πάνω από ορισμένα όρια.
This Directive aims at harmonizing national measures on the recovery and controlled disposal of spent batteries and accumulators containing mercury, cadmium or lead beyond fixed limits.
Οι εν λόγω ηλεκτρικές στήλες και συσσωρευτές πρέπει να συλλέγονται σύμφωνα με διαφορετικά προγράμματα.
These batteries and accumulators must be subject to separate collection programmes.
Οι ηλεκτρικές στήλες και οι συσσωρευτές που περιέχουν επικίνδυνες ουσίες αποτελούν σημαντική δυνητική πηγή ρύπανσης εάν δεν συλλέγουν, ανακυκλωθούν, ή διατεθούν σωστά.
Batteries and accumulators containing dangerous substances are an important potential source of pollution when not correctly collected and recovered or disposed of.
Αυτό αληθεύει ιδιαίτερα όσον αφορά τα νησιά, όπου το έδαφος και τα υπόγεια ύδατα χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα προκειμένου να προστατευθούν από τη ρύπανση.
This is particularly true on islands, where soil and groundwater need special care in order to be protected against contamination.
* Η οδηγία αριθ.
on animal waste, amending Directive
90/667/ΕΟΚ, της 27ης Νοεμβρίου 1990,21περί ζωικών αποβλήτων η οποία τροποποιεί την οδηγία 90/425/ΕΟΚ, της 26ης Ιουνίου 199022.
Directive 90/667/EEC of 27 November 19902190/425/EEC of 26 June 199022.
L 363 της 27.1.1990, σελ. 51.
21O.J. L 363 of 27.1.1990, p. 51,
Με στόχο την προστασία της υγείας των ζώων και της δημόσιας υγείας, η εν λόγω οδηγία θεσπίζει τις απαιτήσεις για τη διάθεση ή/και την επεξεργασία των ζωικών αποβλήτων και τη διάθεση τους στην αγορά με προορισμό άλλο εκτός της ανθρώπινης χρήσης.
With the aim of protection of animal and public health, this Directive lays down requirements for the disposal and/or processing of animal waste and for placing on the market of animal waste intended for purposes other than human use.
* Η οδηγία 94/62/ΕΟΚ, της 20ής Δεκεμβρίου απορριμμάτων συσκευασιών.
Directive 94/62/EC of 20 December 1994 on packaging and packaging waste.
Η εν λόγω οδηγία θεσπίζει μέτρα στον τομέα της πρόληψης των αποβλήτων.
This Directive calls for the introduction of measures in the field of prevention of waste.
Ενθαρρύνει την ανάπτυξη συστημάτων επαναχρησιμοποίησης για συσκευασίες που μπορούν να επαναπληρωθούν ή επαναχρησιμοποιηθούν.
It encourages the establishment of reuse systems for packaging which may be refilled or re-used.
Θεσπίζει ποσοτικούς στόχους για την ανάκτηση και ανακύκλωση των αποβλήτων απαιτώντας από τα κράτη μέλη να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλισθεί η ανάκτηση, έως τις 30 Ιουνίου 2001, του 50% έως 65% κατά βάρος των αποβλήτων συσκευασιών, και η ανακύκλωση μεταξύ 25% έως 45% των απορριμάτων συσκευασιών (με ένα ελάχιστο 15% για κάθε υλικό συσκευασίας).24 Τα απορρίμματα συσκευασιών αποτελούν το 40% έως 50% των στερεών δημοτικών απορριμμάτων.
It sets out quantitative targets for the recovery and recycling of waste, by requiring Member States to take the necessary measures to ensure that, by 30 June 2001, between 50 and 65% by weight of packaging waste will be recovered, and between 25 and 45% of packaging waste will be recycled (with a minimum of 15% for each packaging material)24. Packaging waste represents between 40 and 50% of municipal solid waste.
Στα νησιά, οι συσκευασίες είναι το βασικό αίτιο ρύπανσης λόγω του ότι οι τουρίστες τις εγκαταλείπουν συχνά στο περιβάλλον.
On islands, packaging is a primary cause of pollution, as it is easily left by tourists in the environment.
* Στις 3 Δεκεμβρίου 1981, το Συμβούλιο θέσπισε σύσταση23σχετικά με την επαναχρησιμοποίηση χρησιμοποιηθέντος χαρτιού και τη χρήση ανακυκλωμένου χαρτιού, με στόχο την ενθάρρυνση της χρήσης ανακυκλωμένου και ανακυκλώσιμου χαρτιού, ιδιαίτερα από τους διοικητικούς και δημόσιους φορείς, και στην εφαρμογή προγραμμάτων εκπαίδευσης των καταναλωτών και της μεταποιητικής βιομηχανίας.
On 3 December 1981, the Council adopted a Recommendation25concerning the reuse of waste paper and the use of recycled paper, which aims at encouraging the use of recycled and recyclable paper, particularly in administrative and public bodies, and at implementing programmes of consumer and manufacturer education.
Επί πλέον, υιοθετήθηκαν κοινοτικά μέτρα σχετικά με τις μεθόδους επεξεργασίας και διάθεσης όπως, για παράδειγμα:
In addition, Community measures have been adopted as regards treatment and disposal methods, such as: o and
Αποτέφρωση των δημοτικών απορριμμάτων (Οδηγίες αριθ.
Incineration of municipal waste (Directives 89/369/EEC of 8 June 19892689/429/EEC of 21 June 198927).
Ιουνίου 1989 και αριθ. 89/439/ΕΟΚ της 21ης Ιουνίου 1989
Incineration of hazardous waste (Directive 94/67/EC of 16 December 199428).
* Αποτέφρωση των επικίνδυνων αποβλήτων (Οδηγία αριθ.
These Directives aim at protecting the atmosphere from pollution from incineration emissions.
L της 10.12.1981, σελ. 56.
25O.J. L 355 of 10.12.1981, p. 56.
L 163 της 14.6.1989, σελ. 32.
26O.J. L 163 of 14.6.1989, p. 32.
L 203 της 15.7.1989, σελ. 50.
27O.J. L203 of 15.7.1989, p. 50.
L 365 της 31.12.1994, σελ. 34.
28O.J. L 365 of 31.12.1994, p. 34.
• Προκειμένου να προληφθούν ή να μειωθούν οι αρνητικές επιπτώσεις για το περιβάλλον και, ειδικότερα, η μόλυνση των επιφανειακών και των υπογείων υδάτων, του εδάφους και του αέρα, καθώς και οι συνακόλουθοι κίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία από την ταφή των αποβλήτων, στις 22 Μα_ου 1991 η Επιτροπή υπέβαλε την πρόταση οδηγίας σχετικά με την ταφή των αποβλήτων, πρόταση που σήμερα βρίσκεται στο στάδιο της συζήτησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
In order to prevent or reduce negative effects on the environment and in particular, the pollution of surface water, groundwater, soil and air, as well as the resulting risks to human health from the landfilling of waste, a Directive on the landfill of waste was proposed by the Commission on 22 May 1991, and is being discussed by the European Parliament and the Council, at present.
Στόχος της εν λόγω πρότασης είναι η μείωση της τοξικότητας και της ποσότητας των αποβλήτων που απορρίπτονται σε χωματερές, ιδιαίτερα με την ενθάρρυνση της προκαταρκτικής διαχείρισης των αποβλήτων.
This proposal aims at reducing toxicity and quantity of landfilled waste, in particular by encouraging pretreatment of waste.
Επιβάλλεται η ταξινόμηση των χωματερών έτσι ώστε κάθε χωματερή να δέχεται αποκλειστικά ένα ορισμένο είδος αποβλήτων, προκειμένου να μειωθεί η ανάμειξη των αποβλήτων η οποία ενδέχεται να αυξήσει τις επικίνδυνες συνέπειες για το περιβάλλον.
It lays down a classification of landfills, whereby each landfill will only accept a certain kind of waste, in order to reduce waste-mixing which may increase their hazardousness to the environment.
Προβλέπονται ειδικές διαδικασίες για την αποδοχή των αποβλήτων που παραδίδονται καθώς και την αναμόρφωση των χωματερών μετά την παύση της λειτουργίας τους.
Specific procedures are envisaged for the acceptance of the delivered waste as well as for the aftercare of the landfills when they cease to be used.
Σχεδόν όλες οι νομοθετικές πράξεις της Κοινότητας σχετικά με τα απόβλητα πρέπει να μεταφερθούν στα κράτη μέλη διαμέσου της εθνικής νομοθεσίας.
Nearly all pieces of Community legislation on waste need to be transposed into the Member States by means of national law.
Κατά συνέπεια, η συστηματική γνώση της εθνικής νομοθεσίας (συμπεριλαμβανομένων των συναφών περιφερειακών και τοπικών κανονισμών) όσον αφορά τη διαχείριση των αποβλήτων, αποτελεί βασική προϋπόθεση για την εφαρμογή μίας ορθής στρατηγικής για τη διαχείριση των αποβλήτων και την κατάρτιση προγραμμάτων διαχείρισης των αποβλήτων.
Therefore a thorough knowledge of national legislation (including, where relevant, regional and local regulations) for waste management is an essential pre-requisite for the implementation of a sound waste management strategy and for the drafting of a waste management plan.
Οι απαιτήσεις, οι αρμοδιότητες, και οι ευθύνες όσον αφορά τη διαχείριση των αποβλήτων, μολονότι ως έναν βαθμό καλύπτονται από τα κοινοτικά μέτρα εναρμόνισης, ποικίλλουν σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών.
Requirements, competencies and responsibilities for waste management, though covered by Community harmonization measures to a limited extend, vary greatly among the different Member States.
Συνεπώς, δεν είναι δυνατόν να συμπεριληφθεί στο παρόν εγχειρίδιο σύνοψη της νομοθεσίας των διαφόρων κρατών μελών.
It is therefore not possible to include in this Manual a summary of the legislation of each Member State.
Προκειμένου να εφαρμόσουν ορθά οποιαδήποτε στρατηγική διαχείρισης των αποβλήτων, οι εθνικές αρχές θα πρέπει να γνωρίζουν τουλάχιστον τις ακόλουθες πτυχές οι οποίες καλύπτονται από τις εθνικές νομοθεσίες σχετικά με τα απόβλητα:
In order to correctly implement a waste management strategy, national authorities should be aware at least of the following aspects contained in national legislation on waste:
• Προτεραιότητες της διαχείρισης των αποβλήτων.
Waste management priorities.
• Ευθύνες όσον /αφορά τη διαχείριση των αποβλήτων.
Responsibilities for waste management.
• Ελάχιστα περιβαλλοντικά πρότυπα για τη συλλογή, τη μεταφορά, το χειρισμό, την επεξεργασία, και διάθεση των αποβλήτων.
Minimum environmental standards for waste collection and transport, handling, treatment and disposal.
• Τέλη, φόροι, και επιδοτήσεις επί των αποβλήτων και των πόρων.
Fees, taxes and subsidies on waste and resources.
• Δυνατότητες οργάνωσης και χρηματοδότησης.
Possibilities for organization and financing.
Εξάλλου, αναπόσπαστο τμήμα οποιουδήποτε προγράμματος διαχείρισης των αποβλήτων αποτελεί μία πλήρης δέσμη προδιαγραφών (για τα νοικοκυριά, το εμπόριο, τις βιομηχανίες, τις δημόσιες αρχές) σχετικά με τον ορθό χειρισμό των αποβλήτων (για παράδειγμα: παράδοση των αποβλήτων σε κατάλληλη συσκευασία, προγράμματα συλλογής, μεταφορά).
Furthermore, a complete set of instructions (for households, commerce, industries, public authorities) in connection with proper handling of waste (for example: delivery of waste in the correct containers, collection schemes, transportation) is an essential part of a waste manage ment plan.
Διατάξεις αναφορικά με τη συλλογή
Maximum dimensions of waste subject to curbside collection.
Σε περίπτωση που δεν προβλέπεται ήδη από την εθνική, περιφερειακή, επαρχιακή ή τοπική νομοθεσία, είναι σκόπιμο να αναπτυχθεί ένα σύστημα καταχώρισης των αποβλήτων με σκοπό την κατάλληλη παρακολούθηση των ρευμάτων αποβλήτων και τη δημιουργία μίας βάσης για μελλοντικές αποφάσεις.
Where this is not already provided for by national, regional, provincial or local legislation it is useful to establish a waste registration system to correctly monitor the waste streams and provide a basis for future decisions.
Η συλλογή στοιχείου μπορεί να πραγματοποιηθεί αποτελεσματικά στις χωματερές, τα κέντρα ανακύκλωσης, και στις εγκαταστάσεις στις οποίες αποθηκεύονται τα απόβλητα.
Data collection may be usefully effected at landfills, recycling centres and the sites to which waste is stored.
Οι πληροφορίες στις οποίες βασίζεται η καταχώρηση μπορεί να είναι οι ακόλουθες:
The information on which the registration is based may be:
D Εντοπισμός της πηγής (π.χ., νοικοκυριά, βιομηχανία, εμπόριο, κλπ.).
Identification of source (e.g. household, industry, trade, etc.).
D Εντοπισμός της εταιρείας μεταφοράς.
Identification of transport company.
D Είδος αποβλήτων (π.χ., γυαλιά, μέταλλα, πλαστικά, χαρτιά, λάδια, ηλεκτρικές στήλες, κλπ. - ως αναφορά θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ο ευρωπαϊκός κατάλογος αποβλήτων).
Type of waste (e.g. glass, metals, plastics, paper, oils, batteries, etc - The European Waste Catalogue should be used as a reference).
D Ταξινόμηση των αποβλήτων (δημοτικά απορρίμματα, επικίνδυνα απορρίμματα, κλπ.).
Classification of the waste (municipal, hazardous, etc.).
D Ποσότητα των αποβλήτων (κατά βάρος ή κατ'όγκο).
Quantity of waste (in weight or volume).
Παραδείγματα κανονισμών σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων:
Examples of waste management-related regulations:
* Η Δανία θέσπισε ένα υποχρεωτικό ηλεκτρονικό σύστημα καταχώρισης των αποβλήτων: Το σύστημα βασίζεται στη ζύγιση όλων των αποβλήτων τα οποία εισέρχονται σε εγκαταστάσεις επεξεργασίας (ανακύκλωση, λιπασματοποίηση, καύση, ταφή).
Denmark has introduced an obligatory computerized waste registration system: The system is based on weighing all waste entering waste treatment facilities (recycling, composting, incineration and landfilling).
Οι πληροφορίες συλλέγονται και αποστέλλονται ετησίως στον Οργανισμό Προστασίας του Περιβάλλοντος της Δανίας και διανέμονται στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης.
The information is compiled and sent annually to the Danish Environmental Protection Agency and distributed to local authorities.
* Ο δήμος Μυκόνου έχει θεσπίσει τοπικές ρυθμίσεις, για παράδειγμα, σχετικά με τις δραστηριότητες οικοδόμησης/κατεδάφισης και ανακαίνισης, οι οποίες περιορίζονται στη χειμερινή περίοδο (όλα τα απόβλητα οικοδομών και κατεδαφίσεων πρέπει να απομακρύνονται στις 15 Μαρτίου).
In the municipality of Mykonos local regulations exist, for example, on construction/demolition and renovation activities, which are limited.to the winter period (all construction and demolition waste must be removed before 15 March).
* Ο δήμος Fanø (Δανία) θέσπισε τοπικούς κανονισμούς σχετικά με:
The municipality of Fanø (DK) has elaborated local regulations, as regards:
- Τα οικιακά απορρίμματα: πρέπει να χρησιμοποιείται το δημοτικό σύστημα για τη διάθεση των αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένων των υποδοχέων, με ειδικές πλαστικές σακκούλες ή δοχεία 110 λίτρων.
- Household Waste: the municipal system for waste disposal must be used, including approved stands with special 110 litres plastic bags or containers.
Κάθε κατοικία πρέπει να έχει τουλάχιστον έναν υποδοχέα, ενώ στις πολυκατοικίες πρέπει να υπάρχει ένας υποδοχέας, τουλάχιστον, για κάθε δύο διαμερίσματα.
Every dwelling must have at least one stand, and for apartment blocks, there must be at least one for every two apartments.
Οκανονισμός ορίζει τι πρέπει να τοποθετηθεί στις σακκούλες και που πρέπει να εγκατασταθούν οι υποδοχείς. ;
The regulation states what must be put in the bags, and where the stands have to be placed.
- Τα εμπορικά απόβλητα: όλες οι επιχειρήσεις οφείλουν να παραδίδουν τα απόβλητα τους σε ορισμένες εγκαταστάσεις/επιχειρήσεις που αναφέρονται στον κανονισμό.
- Commercial waste: all enterprises have to deliver their waste at certain sites/companies listed in the regulation.
Οφείλουν, επίσης, να διαχωρίζουν τα χαρτιά, χαρτόνια, γυαλιά, και μέταλλα για τη διευκόλυνση του έργου της ανακύκλωσης.
They also have to separate paper, cardboard, glass and metals for recycling purposes.
- Τα μεταχειρισμένα λάδια και τα χημικά απόβλητα.
- Oil and chemical waste.
Αναφέρεται πού και πώς πρέπει να παραδίδονται τα λάδια, τα χημικά απόβλητα, και τα επικίνδυνα απόβλητα.
This indicates where and how to deliver oils, chemicals and hazard ous waste.
Στοιχεία: 1994/95
Data : 1994/95
ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ
IDENTIFICATION OF WASTE MANAGEMENT PROBLEMS
Ilium ι» Οιαχιίφστκ tw αιαφλήηυν
Framework for wM c management
Οικονομία ι ι
Economy
Συλλογή χ tu Μειαφοοά
Collection and Transportation
Πρόγραμμα βιαχτίριοης των απορλήτ(ιτν
Waste Management Plan
Η διαχείριση των αποβλήτων αποτελεί ένα θέμα μεταξύ πολλών τα οποία αντιμετωπίζουν οι τοπικές αρχές των νησιών.
Waste management is only one among several issues that must be faced by local authorities on islands.
Προκειμένου να εντοπισθούν σωστά τα προβλήματα διαχείρισης των αποβλήτων, το πρώτο βήμα έγκειται σε σύνταξη καταλόγου των γενικότερων και σημαντικότερων προβλημάτων ενός συγκεκριμένου νησιού και στη διασύνδεση τους.
In order to correctly identify waste management problems, the first step to accom­plish consists of listing the general and most important problems on the specific island and their interrelation.
Παραδείγματα γενικών προβλημάτων είναι τα ακόλουθα:
Examples of general problems are:
• 'Ελλειψη υποδομών
Lack of infrastructure Dependency of the economy on tourism Unemployment
• Δαπανηρός εφοδιασμός σε ενέργεια • Ρύπανση από υγρά απόβλητα • Ρύπανση από στερεά απόβλητα • Αραιός πληθυσμός • Ακραίες κλιματικές συνθήκες
Distance to mainland Economic structure Insufficient hospital care Lack of drinking water Expensive energy provision Pollution from waste water Pollution from solid waste Scarcity of inhabitants Extreme climatic conditions
Για τον λόγο αυτό, πρέπει να εντοπισθούν τα συγκεκριμένα προβλήματα τα οποία συνδέονται με τα απόβλητα και την επεξεργασία των αποβλήτων.
Subsequently, the specific problems related to waste and waste handling must be identified.
Σε γενικές γραμμές, τα προβλήματα που συνδέονται με την επεξεργασία των αποβλήτων είναι τα ακόλουθα:
In broad terms, waste handling related problems, are:
• Επιπτώσεις στην ατμόσφαιρα, το νερό και το έδαφος, την πανίδα και τη χλωρίδα • Όχληση των κατοίκων, εργαζομένων, τουριστών
Impact on air, water and soil, fauna and flora Nuisance for inhabitants, employees, tourists
Όσο και εάν τα προβλήματα αυτά είναι κοινά τόσο για τα νησιά όσο και τα ηπειρωτικά τμήματα των χωρών, οι επιπτώσεις όσον αφορά τα υπόγεια ύδατα μπορεί να είναι πιο σημαντικές όσον αφορά τα νησιά με έλλειψη υδάτινων πόρων.
Even if these are problems common to both islands and mainlands, the influence on ground water can be more serious on islands with scarce water resources.
Εξάλλου, η μόλυνση των επιφανειακών υδάτων και άλλες οχλήσεις όσον αφορά τον τουρισμό θα έχουν μεγαλύτερες επιπτώσεις στα νησιά.
Also, contamination of surface water and other nuisances for tourism will have a greater impact on islands.