natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«Ότι θα πρέπει να εξασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή του παρόντος κώδικα και, για τον σκοπό αυτό, να προβλεφθεί κοινοτική δια­δικασία για τη θέσπιση των τρόπων εφαρ­μογής σε κατάλληλες προθεσμίες· ότι πρέπει να συσταθεί επιτροπή τελωνειακού κώδικα προκειμένου να διασφαλίζεται η στενή και αποτελεσματική συνεργασία στον τομέα
'Whereas it is important to guarantee the uniform application of this Code and to provide, to that end, for a Community procedure which enables the procedures for its implementation to be adopted within a suitable time; whereas a Customs Code Committee should be set up in order to ensure close and effective cooperation
Ι ­ 7895
I - 7895
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ JACOBS —ΥΠΟΘΕΣΗ C­48/98 αναγκαία ή πρόσφορα εκτελεστικά μέτρα για να θέτει σε εφαρμογή τη βασική ρύθμιση, αρκεί μόνο να μην αντίκεινται προς τη ρύθμιση αυτή ή προς τους εκτελεστικούς κανόνες του Συμβουλίου» 27.
OPINION OF MR JACOBS — CASE C-48/98 mentation of the basic legislation, provided that they are not contrary to such legisla tion or to the implementing legislation adopted by the Council'.27 that it was not merely reasonable but even necessary to provide a uniform Community framework for the national customs authorities by setting up an exhaustive regime.
Καίτοι και οι τρεις υποθέσεις αφορούσαν κανονισμούς που εκδόθηκαν στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής, θεωρώ ότι η διατυπω­θείσα αρχή εφαρμόζεται ομοίως και στον τελωνειακό τομέα.
Although all three cases concerned regulations adopted in the context of the common agricultural policy, in my view the principle expressed applies equally in the field of customs legislation.
Η άποψη αυτή βρίσκει, εξάλλου, έρεισμα στο προοίμιο του τελωνειακού κώδικα.
That view is furthermore supported by the preamble to the Customs Code.
Όπως και στην έβδομη αιτιολογική σκέψη που προαναφέρθηκε, στο προοίμιο τονίζεται ότι «κατά την έκδοση των μέτρων εφαρμογής του παρόντος κώδικα θα πρέπει να υπάρξει μέριμνα αποφυγής, στο μέτρο του δυνατού, απατών ή παρατυπιών που είναι δυνατό να επιφέρουν ζημία στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων»31.
As well as the seventh recital, cited above, the preamble states that 'in adopting the measures required to implement this Code, the utmost care must be taken to prevent any fraud or irregularity liable to affect adversely the General Budget of the Eur opean Communities'.31I agree with the Commission that that objective necessitates the adoption of an exhaustive Community regulation of exceptions, enabling customs authorities to give clear instructions at customs posts throughout the Community.
Όπως επισημαίνει η Επιτροπή, στο άρθρο 204 του κώδικα το Συμβούλιο δεν επεφύλαξε δι' εαυτόν την αρμοδιότητα του κατά τρόπο εξαντλητικό καθορισμού των κατηγοριών παραλείψεων, αλλά μεταβίβασε στην Επιτροπή την ευθύνη καθορισμού του αν και κατά πόσο κρίνεται εύλογη και αναγκαία η θέσπιση άλλων διατάξεων.
As the Commission notes, the Council, in Article 204 of the Code, did not retain competence exhaustively to fix the cate gories of failures, but left the Commission to determine whether and if so to what extent it was reasonable and necessary to adopt other provisions.
Από την απλή διαπίστωση ότι ο «κανόνας του εκτός αν» που περιέχεται στο άρθρο 204 είναι διατυπωμένος κατά τρόπο γενικό δεν μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν είχε αρμοδιότητα θεσπίσεως περισσότερο ειδικών κανόνων.
It cannot be infer red from the mere fact that the 'unless rule' in Article 204 is drafted in broad terms that the Commission was not competent to adopt more specific rules.
Αντιθέτως, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης ασφα­λείας δικαίου και της ομοιόμορφης ερμη­νείας, νομίζω ότι το αντίθετο αληθεύει, η δε γενική διατύπωση της διατάξεως πρέπει μάλλον να θεωρηθεί ως δυνατότητα που παρασχέθηκε στην Επιτροπή να ενεργεί κατ' αυτόν τον τρόπο30. Συντάσσομαι, κατά
On the contrary, given the need for legal certainty and uniform interpretation the converse in my view holds, and the general wording of the provision should be regarded as leaving it open to the Commission to do so.30I accordingly share the Commission's view
Όσον αφορά το επιχείρημα ότι οι διάφορες ειδικές εξουσίες εφαρμογής στις οποίες σε πολλά σημεία του αναφέρεται ο τελωνειακός κώδικας θα ήταν περιττές αν το άρθρο 249 ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι παρέχει γενική αρμοδιότητα εφαρμογής, το λογικό συμπέρασμα αυτής της προβλημα­τικής θα ήταν ότι, από τα 253 άρθρα του κώδικα καμία άλλη διάταξη, εκτός από κάποιες σπάνιες διατάξεις που προέβαλε η Γερμανική Κυβέρνηση, δεν θα μπορούσε νομίμως να εφαρμοστεί, η συντριπτική δε πλειοψηφία των 915 άρθρων του κανονισμού
As for the argument that the several specific implementing powers scattered throughout the Code would be superfluous were Article 249 to be construed as a general implementing power, the logical conclusion of such a view would be that none of the Code's 253 articles other than the handful of specific provisions men tioned by the German Government could lawfully be implemented and that hence the vast majority of the 915 articles of the implementing regulation were unlawful.
29 — Απόφαση της 4ης Φεβρουαρίου 1997 στις συνεκδικασθείσες υποθέ­σεις C­9/95, C­23/95 και.C­156/95 (Συλλογή 1997, α Ι­645, σκέψη 37).
28 — Case C-478/93 [1995] ECR I-3081, paragraph 30 of the judgment. 29 — Joined Cases C-9/95, C-23/95 and C-156/95 [1997] ECR
30 — Βλ. π.χ. την απόφαση της 27ης Οκτωβρίου 1992, Γερμανία κατά Επιτροπής, C­240/90 (Συλλογή 1992, σ.
30 — See for example Case C-240/90 Germany v Commission
Ι­5383, συγκεκριμένα τα σημεία 42 και 43 των προτάσεων μου και τις σκέψεις 36 και 37 της αποφάσεως).
[1992] ECR I-5383, in particular paragraphs 42 and 43 of my Opinion and paragraphs 36 and 37 of the judgment.
31 — Όγδοη αιτιολογική σκέψη.
31 — Eighth recital.
Ι ­ 7896
I - 7896
Το άρθρο 249 επιβάλλει στην Επι­τροπή την υποχρέωση υποβολής στην εν λόγω επιτροπή του σχεδίου των προτεινο­μένων μέτρων.
Moreover there is nothing in Article 249 to suggest that its scope is limited in the way proposed by the applicant: it is not limited to setting out the procedure to be followed in those cases where there are specific empowering provisions elsewhere in the Code, but refers generally to 'The provisions required for the implementation of this Code' and lays down the procedure to be followed for all such provisions.
Η επιτροπή γνωμοδοτεί σχε­τικώς με ειδική πλειοψηφία, σύμφωνα με το άρθρο 148, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ.
submit to the Committee a draft of the measures to be taken. The Committee is to deliver its opinion on the draft by qualified majority in accordance with Article 148(2) of the EC Treaty; the chairman has no vote.
Ο πρόεδρος δεν μετέχει στην ψηφοφο­ρία. Η Επιτροπή δεν μπορεί να λάβει μέτρα αν αυτά δεν είναι σύμφωνα προς τη γνώμη της επιτροπής· άλλως, η Επιτροπή υποβάλλει πρόταση στο Συμβούλιο, το οποίο αποφασί­ζει βάσει ειδικής πλειοψηφίας.
The Commission may then adopt the measures only if they are in accordance with the opinion of the Committee; other wise the Commission is required to submit a proposal to the Council, which is to act by qualified majority.
Όπως επιση­μαίνει η Επιτροπή, τα κράτη μέλη είχαν ορισμένες επιλογές κατά τη διάρκεια κα­ταρτίσεως του κανονισμού εφαρμογής: μπο­ρούσαν να παγώσουν τον προτεινόμενο κανονισμό και, αποφασίζοντας στο πλαίσιο του Συμβουλίου με την ίδια (ειδική) πλειο­ψηφία, είτε να τον αντικαταστήσουν με διαφορετικό κανονισμό είτε να τροποποιή­σουν τον κώδικα ώστε να περιλαμβάνει εξαντλητικό κατάλογο των εξαιρέσεων, οι οποίες τελικά περιελήφθησαν στα άρθρα 859 και 860.
As the Commission notes, the effect is that the Member States had a number of options at the time of negotiating the implementing regulation: they could have blocked the proposed regulation and, acting within the Council by the same (qualified) majority, could have either replaced it with a different regulation or amended the Code so as to include the exhaustive list of exceptions now enacted as Articles 859 and 860.
Καίτοι η υποχρέωση της Επιτροπής να εκδώσει τον κανονισμό εφαρμογής σύμφωνα με την καθοριζόμενη στο άρ­θρο 249, παράγραφοι 2 και 3, διαδικασία δεν αφορά ασφαλώς άμεσα το ζήτημα της κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ του Συμ­βουλίου και της Επιτροπής, η διαδικασία υλοποιεί κατά μέγα μέρος τον σκοπό της διασφαλίσεως των συμφερόντων των κρα­τών μελών.
Although the requirement that implementing legislation be adopted by the Commission in accordance with the procedure prescribed by Article 249(2) and (3) is not, of course, directly relevant to the issue of competence as between the Council and the Commission, the procedure goes a long way to ensuring that Member States' interests are protected.
Τελειώνοντας επισημαίνω σχετικά με το πρώτο ερώτημα ένα ζήτημα το οποίο υπο­γράμμισε η Επιτροπή στις γραπτές της παρατηρήσεις και κατά την προφορική δια­δικασία, δηλαδή την έννοια που έχει η επι­ταγή θεσπίσεως κανόνων εφαρμογής κατά τη διαδικασία που ορίζεται στις παραγρά­φους 2 και 3 του άρθρου 249.
I would note finally on the first ques tion a point made by the Commission both in its written observations and at the hearing, namely the significance of the requirement that implementing legislation be adopted by the Commission in accordance with the procedure prescribed by Article 249(2) and (3).
Στη διαδικασία αυτή συμπράττει στενά η επιτροπή του τελωνειακού κώδικα η οποία συστήθηκε με το άρθρο 247 και η οποία αποτελείται από
That procedure requires the close involvement of the Customs Code Committee, set up by Article 247, which is composed of representatives of the Member States with a representative of the Commission as chairman. Article 249 requires the Commission to
Για τους λόγους αυτούς, προτείνω, σχε­τικά με το πρώτο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου, να κριθεί ότι το άρθρο 859 του κανονισμού εφαρμογής εγκύρως θεσπίζει σύστημα εξαντλητικής απαριθμήσεως των παραλείψεων κατά την έννοια του άρ­θρου 204, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα, οι οποίες «δεν έχουν πραγματικές συνέπειες για την ορθή λειτουργία της
In answer to the national court's first question I accordingly conclude that Article 859 of the implementing regulation contains a validly constituted and exhaustive set of rules on failures, within the meaning of Article 204(1) of the Customs Code, which 'have no significant effect on
Ι ­ 7897
I - 7897
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ JACOBS — ΥΠΟΘΕΣΗ C­48/98 προσωρινής εναπόθεσης ή του σχετικού τελωνειακού καθεστώτος».
OPINION OF MR JACOBS — CASE C-48/98 the correct operation of the temporary storage or customs procedure in question'.
Το δεύτερο ερώτημα τα εμπορεύματα πρέπει να έχουν λάβει έναν από τους προορισμούς που προβλέπονται στο πλαίσιο της προσωρινής εναπόθεσης ή του σχετικού τελωνειακού καθεστώτος, εφόσον θα είχε χορηγηθεί παράταση της προθεσμίας, εάν είχε ζητηθεί εγκαίρως, θεωρείται ότι δεν έχει πραγματικές συνέπειες για την ορθή λειτουργία της προσωρινής εναπόθεσης ή του σχετικού τελωνειακού καθεστώτος, κατά την έννοια του άρ­θρου 204, παράγραφος 1, του κώδικα.
ment of the goods to a customsapproved treatment or use where the timelimit would have been extended had an extension been applied for in time is to be considered to have no significant effect on the correct operation of the temporary storage or customs procedure in question within the meaning of Article 204(1) of the Code.
Το δεύτερο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου τίθεται για την περίπτωση που η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι — όπως προτείνω — καταφατική, προϋποθέτει δηλαδή ότι το άρθρο 859 είναι έγκυρο.
The national court's second question arises if the first question has been answered — as I propose — in the affirmative, namely on the assumption that Article 859 is valid.
Το δεύτερο ερώτημα αποτελείται από δύο σκέλη.
The second question is in two parts.
Δεύτερο ερώτημα, σκέλος er
Question 2(a)
Νομίζω ότι από το γράμμα του άρ­θρου 859, σημείο 1, προκύπτει σαφώς ότι η διάταξη εφαρμόζεται στην περίπτωση που δεν κατατέθηκε καμία αίτηση παρατάσεως της προθεσμίας κατά το άρθρο 49 του κώδικα, αλλά το εθνικό δικαστήριο έχει δια­μορφώσει την πεποίθηση ότι αν είχε υποβληθεί αίτηση η προθεσμία θα είχε παραταθεί.
It is clear in my view from the wording of Article 859(1) that the provision is intended to apply where no application for an extension of time was ever made under Article 49 of the Code but where the national court is satisfied that, had such an application been made, the timelimit would have been extended.
Όπως υπογραμμίζει το Ηνωμένο Βασίλειο, την ερμηνεία αυτή επιβάλλουν, εξάλλου, οι αρχές της ασφαλείας δικαίου και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, υπό την έννοια ότι, σε εναντία περίπτωση, οι επιχειρηματίες θα μπορούσαν, στο πλαίσιο προσφυγής κατά της τελωνειακής οφειλής, να αμφισβητήσουν την απόφαση με την οποία η τελωνειακή αρχή αρνήθηκε να παρατείνει την προθεσμία εφαρμογής του άρθρου 49 του κώδικα, έστω και αν δεν χωρεί προσφυγή κατά της αρνήσεως αυτής καθαυτής.
As the United Kingdom points out, that interpretation is moreover required by the principles of legal certainty and due process, since traders could otherwise, when challenging the imposition of a customs debt, appeal against a refusal to extend the timelimit under Article 49 of the Code even though the refusal itself was no longer open to appeal.
Αυτό θα δημιουργούσε αβε­βαιότητα για όλες τις αποφάσεις αρνήσεως παρατάσεως της προθεσμίας που έλαβαν οι τελωνειακές αρχές βάσει του άρθρου 49.
That would render uncertain all decisions made by customs authorities refusing to extend time under Article 49.
Το πρώτο σκέλος του ερωτήματος αναφέρεται στο αν, στην περίπτωση που αίτηση παρατάσεως της προβλεπομένης από το άρθρο 859, σημείο 1, προθεσμίας, η οποία κατατέθηκε εμπροθέσμως, απορρίφθηκε από τις τελωνειακές αρχές με απόφαση κατά της οποίας δεν χωρεί πλέον προσφυγή, ένα δικαστήριο μπορεί να εξετάσει αυτοδικαίως αν συντρέχουν οι προθεσμίες για χορήγηση μιας τέτοιας παρατάσεως.
The first part asks whether, where an application has been made in time for an extension of the timelimit referred to in Article 859(1) and refused by a decision of the customs authority no longer open to appeal, the national court may examine of its own motion the criteria for the grant of such an extension.
Υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 859, σημείο 1, ορίζει ότι, υπό τρεις προϋποθέσεις32, η υπέρβαση της προθεσμίας εντός της οποίας
It will be recalled that Article 859(1) provides that, subject to three conditions,32 exceeding the timelimit allowed for assign
Για τους λόγους αυτούς προτείνω να κριθεί ότι, στην περίπτωση που αίτημα παρατάσεως της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 859, σημείο 1, εμπροθέσμως υπο­βληθέν, απορρίφθηκε από τις τελωνειακές αρχές με απόφαση κατά της οποίας δεν χωρεί πλέον προσφυγή, το εθνικό δικαστήριο μπο­ρεί αυτοδικαίως να εξετάσει αν συντρέχουν
I accordingly conclude that, where an application has been made in time for an extension of the timelimit referred to in Article 859(1) and refused by a decision of the customs authority no longer open to appeal, the national court may not examine
32 — Βλ. ανωτέρω σημείο 21.
32 — See paragraph 21 above.
Ι ­ 7898
I - 7898
Το εθνικό δικαστήριο ερω­τά, επίσης, αν οι αιτήσεις πρέπει να υποβάλ­λονται χωριστά για κάθε διασάφηση ή μπορεί να υποβληθεί μία μόνο αίτηση με την οποία να ζητείται παράταση της προθεσμίας για ορισμένο αριθμό συνοπτικών διασαφήσεων.
SOHL & SÖHLKE V HAUPTZOLLAMT BREMEN of its own motion the criteria for the grant of such an extension. lodging the summary declaration where circumstances so warrant, provided that the extension does not 'exceed the genuine requirements which are justified by the circumstances'.33In addition, the national court asks whether applications must be made in respect of each declaration individually or whether a single application may be made seeking extension in relation to numerous summary declarations.
Το δεύτερο σκέλος του δευτέρου ερω­τήματος του αιτούντος δικαστηρίου, το οποίο και πάλι τίθεται μόνο για την περίπτωση που η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική (εφόσον δηλαδή κριθεί ότι το άρθρο 859 είναι έγκυρο), αναφέρεται στο αν το αίτημα για παράταση της προθεσμίας μπορεί να αφορά συνολικά όλες τις διασαφή­σεις μιας ορισμένης χρονικής περιόδου (στην προκειμένη περίπτωση αυτή εκτείνεται σε διάρκεια αρκετών μηνών) και όχι χωριστά κάθε μία από τις διασαφήσεις, προβαλλό­μένης ως δικαιολογίας για την αιτούμενη παράταση της υπάρξεως κατά τη χρονική αυτή περίοδο ειδικών προβλημάτων λει­τουργίας της επιχειρήσεως (π.χ. αιφνίδια ασθένεια υπαλλήλων ή απουσία τους λόγω αδείας, πρόσληψη νέου προσωπικού, προβλήματα εφαρμογής νέου ηλεκτρονικού συστήματος για τη διεκπεραίωση των τελω­νειακών διατυπώσεων), χωρίς να συντρέχει προφανής αμέλεια κατά το άρθρο 859, δεύ­τερη περίπτωση, του κανονισμού εφαρμογής.
The second part of the national court's second question, which also arises only in the event that question 1 is answered in the affirmative (so that Article 859 is regarded as valid), asks whether it is permissible for an application for an extension of time to relate not to declarations to be listed individually but instead globally to all declarations to be made within a given period (in this case, several months), where reference is made, by way of justification, to special problems existing during that period in the applicant's business (for example, illness or absence of employees, induction of new employees, problems with the application of a newly developed data processing system), without obvious negligence arising under the second indent of Article 859 of the implementing regulation.
Όπως υπογραμμίζουν το εθνικό δι­καστήριο και η Επιτροπή, το άρθρο 49, παράγραφος 2, προέρχεται από το άρθρο 7 της οδηγίας 68/312/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Ιουλίου 1968, περί εναρμονίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικη­τικών διατάξεων των σχετικών με: 1) την προσκόμιση στο τελωνείο εμπορευμάτων αφικνουμένων στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, 2) την προσωρινή εναπόθεση των εμπορευμάτων αυτών34.
As noted by the national court and the Commission, the precursor of Article 49(2) is Article 7 of Council Directive 68/312/ EEC of 30 July 1968 on harmonisation of the provisions laid down by law, regulation or administrative action relating to (1) customs treatment of goods entering the customs territory of the Community (2) temporary storage of such goods.34That provision conferred power to extend the equivalent timelimit 'where exceptional circumstances so warrant'.
Ο όρος «εξαιρετικές» απαλείφθηκε όταν η οδηγία 68/312 αντικαταστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 4151/88 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για τον καθο­ρισμό των διατάξεων που εφαρμόζονται για τα εμπορεύματα τα οποία εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας 35. Αυτό υπονοεί ότι οι λόγοι που δικαιολογούν
The 'exceptional' was dropped when Directive 68/312 was replaced by Council Regulation (EEC) No 4151/88 of 21 December 1988 laying down the provisions applicable to goods brought into the customs territory of the Community.35 That suggests that justi -
33 — Στο έργο του Community Customs Law (1995), ο καθηγητής Ben Terra χαρακτηρίζει την έκφραση αυτή ως «μια από τις πιο ελκυστικές εκφράσεις του κώδικα», τόμος Ι, σ. 333.
33 — Described by Professor Ben Terra in Community Customs Law (1995) as 'one of the loveliest expressions of the Code', Vol. I, p. 333.
34 — ΕΕ ειδ. έκδ. 02/001, σ. 26.
34 — OJ, English Special Edition 1968 (II), p. 416.
35 — ΕΕ L 367, σ. 1.
35 — OJ 1988 L 367, p. 1.
Βλ. άρθρο 15, παράγραφος 2.
See Article 15(2).
Το ζήτημα επομένως αφορά την ερμη­νεία του άρθρου 49 του τελωνειακού κώδικα, ειδικότερα δε το είδος των περιστάσεων που μπορούν να δικαιολογήσουν παράταση της προθεσμίας για την ολοκλήρωση των δια­τυπώσεων που απαιτούνται προκειμένου να δοθεί τελωνειακός προορισμός στα εμπορεύ­ματα για τα οποία έχει υποβληθεί συνοπτική διασάφηση.
The question thus concerns the inter pretation of Article 49 of the Customs Code, and in particular the type of circumstances which may justify an extension of time for completing the formalities for assignment to a customsapproved treat ment or use of goods covered by a summary declaration.
Υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 49, παράγραφος 2, παρέχει στις τελωνειακές
Article 49(2), it will be recalled, permits the customs authorities to extend the period of 20 days from
Ι ­ 7899
I - 7899
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ JACOBS — ΥΠΟΘΕΣΗ C­48/98 παράταση της προθεσμίας δεν περιορίζονται πλέον στις εξαιρετικές μόνον περιστάσεις.
OPINION OF MR JACOBS — CASE C-48/98 fication for extension of time is no longer limited to exceptional circumstances alone.
βληθέν ερώτημα αποτελούν την καθημερινή ρουτίνα της οικείας επιχειρήσεως και πρέπει να εξεταστούν ανά περίπτωση.
the question referred are part of the daily routine of the undertaking concerned and must be dealt with on an ad hoc basis.
Εντούτοις, όπως επίσης υπογραμμίζουν το εθνικό δικαστήριο και η Επιτροπή, η έννοια και ο σκοπός της διατάξεως και η θέση της στο όλο σύστημα δασμών δικαιολογούν την άποψη ότι χρειάζεται κάτι παραπάνω από τις συνήθεις περιστάσεις προκειμένου να δικαιολογηθεί παράταση της προθεσμίας.
However, as also noted by both the national court and the Commission, the sense and the objective of the legislation and its place in the system of customs duties suggest that something more than ordinary circumstances is required to justify extensions of time.
Σκοπός του συστήματος προσωρινής ενα­πόθεσης είναι να παρασχεθεί στα μη κοινο­τικά εμπορεύματα που προσκομίζονται στο τελωνείο και για τα οποία έχει υποβληθεί συνοπτική διασάφηση μια περιορισμένη μεταβατική περίοδος μέχρις ότου τα εμπο­ρεύματα αυτά λάβουν τελωνειακό προο­ρισμό εντός αυστηρών προθεσμιών.
The legislative purpose of the temporary storage system is to create, in respect of nonCommunity goods which are presented to customs and summarily declared, a limited transitional period lasting until the assignment to those goods, within tight time-limits, of a customs-approved treatment or use.
Οι δια­τάξεις περί παρατάσεως της προθεσμίας δεν αποσκοπούν στη συνήθη παράταση της προσωρινής εναποθέσεως και τη μετατροπή της, στην πράξη, σε σύστημα τελωνειακής εναποθέσεως, το οποίο αποτελεί ειδικό και διακεκριμένο τελωνειακό καθεστώς για το οποίο απαιτείται η συμφωνία και ο έλεγχος των τελωνειακών αρχών.
The pro visions governing extensions of time are not intended to enable temporary storage to be routinely prolonged and thus in effect converted to customs warehousing, which is itself a specific and distinct customs procedure requiring approval and supervision by the customs authorities.
Το εθνικό δικαστήριο ερωτά, επίσης, αν μια αίτηση παρατάσεως της προθεσμίας μπορεί να αφορά ένα σύνολο διασαφήσεων ή αν πρέπει να υποβάλλεται χωριστή αίτηση για κάθε διασάφηση.
The national court also asks whether an application for extension of time may relate to a batch of declarations or whether a separate application must be made in respect of each declaration.
Αν οι προβαλλόμενες περιστάσεις προς δικαιολόγηση της αιτού­μενης παρατάσεως ισχύουν για όλες τις σχε­τικές διασαφήσεις, ώστε να δικαιολογούν την υποβολή αιτήσεως παρατάσεως της προ­θεσμίας για κάθε μία από τις διασαφήσεις, θεωρώ ότι μπορεί να υποβάλλεται μία μόνον αίτηση για ένα σύνολο διασαφήσεων.
Provided that the circumstances adduced as justification for extension are applicable to all the declarations concerned, so that an application for extension of time in respect of each declaration can reasonably be made, I consider that a single application may be made in relation to a number of declarations.
Αυτό μπορεί να γίνει αν π.χ. έχουν υποβληθεί πολλές διασαφήσεις — ή πρόκειται να υποβληθούν — εντός μιας σύντομης περιό­δου και οι λόγοι που προβάλλονται προς στήριξη της αιτήσεως καλύπτουν αυτήν την περίοδο.
That may be the case if, for example, several declarations have been made — or are to be made — in a short period and the reasons put forward in support of the application cover that period.
Ας μου επιτραπεί πάντως να υπογραμμίσω ότι οι ειδικές και έκτακτες περιστάσεις βάσει των οποίων ζητείται παράταση της προθεσμίας πρέπει να εκτί­θενται σε κάθε μία από τις αιτήσεις παρα­τάσεως.
I would stress, however, that the specific and extra ordinary circumstances on the basis of which an extension of time is sought must be set out in each request for an extension.