natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η ημερομηνία παραλαβής του εν λόγω εγγράφου από την Επιτροπή δεν προκύπτει από τον φάκελο, η προσφεύγουσα, πάντως, δεν αμφισβητεί ότι είχε παρέλθει, κατά τον χρόνο ασκήσεως της προσφυγής της, η προβλεπόμενη από το άρθρο 175, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης τετράμηνη προθεσμία.
It is not clear from the file when the Commission received that letter but the applicant does not dispute that the total period of four months provided for in the second paragraph of Article 175 of the Treaty had expired when it brought its action.
Η προσφεύγουσα δεν μπορεί να επικαλείται την αρχή της δικαιολογημένης εμπι­στοσύνης προκειμένου να αποτρέψει την εφαρμογή του άρθρου 175, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης, αναφερόμενη σε επαφές της με την Επιτροπή μετά την όχληση.
The applicant cannot rely on the principle of the protection of legitimate expectations in order to avoid application of the second paragraph of Article 175 of the Treaty, by reference to the contact it had with the Commission after the letter of formal notice.
Πράγματι, οι προθεσμίες ασκήσεως προσφυγής είναι δημοσίας τάξεως και εκφεύγουν της ευχέρειας του δικαστή και των διαδίκων (βλ., επί παραδείγματι, διάταξη του Πρωτοδικείου της 3ης Φεβρουαρίου 1998 στην υπόθεση Τ­68/96, Πολύβιος κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II­153, σκέψη 43).
The timelimits for initiating proceedings are a matter of public policy and are not subject to the discretion of either the Court or the parties (see, for example, order in Case T-68/96 Polyvios v Commission [1998] ECR II-153, paragraph 43).
Επομένως, δηλώσεις της Επιτροπής στα πλαίσια της αλληλογραφίας της με την προσφεύγουσα ή δημόσιες θέσεις του οργάνου δεν μπορούν να έχουν οποιαδήποτε επίπτωση επί του παρα­δεκτού της προσφυγής.
Therefore, neither statements by the Commission in its correspondence with the applicant nor public declarations of its position can affect the admissibility of the action.
Εν πάση περιπτώσει, οι δηλώσεις τις οποίες επικαλέστηκε εν προκειμένω η προ­σφεύγουσα κάνουν νύξη για τη σχεδιαζόμενη εκ μέρους της Επιτροπής αντιμετώ­πιση της καταγγελίας και τις δραστηριότητες της τελευταίας στον ευρύτερο τομέα του αυτοκινήτου, δεν περιέχουν, όμως, στοιχεία δυνάμενα να δημιουργήσουν σύγχυση ως προς την προβλεπόμενη στο άρθρο 175, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης προθεσμία για την άσκηση προσφυγής.
In any event, the statements relied on by the applicant in this case relate to the manner in which the Commission intended to deal with the complaint and the Commission's activities in the automobile sector in general, but contain no information which might be capable of creating confusion in relation to the timelimits for initiating proceedings laid down in the second paragraph of Article 175 of the Treaty.
Η προσφεύγουσα δεν μπορεί να επικαλείται ούτε την απόφαση του Δικαστηρίου της 16ης Φεβρουαρίου 1993 στην υπόθεση C­107/91, ENU κατά Επιτροπής (Συλλογή 1993, σ. I­599).
Nor does the judgment in Case C-107/91 ENU v Commission [1993] ECR I-599 assist the applicant's case.
Τέλος, ούτε από το γράμμα ούτε από την οικονομία του άρθρου 175 της Συνθήκης επιτρέπεται η συναγωγή του συμπεράσματος ότι η κοινοποίηση της προσφυγής λογίζεται αφεαυτής ως όχληση.
Finally, both the wording and the scheme of Article 175 of the Treaty preclude viewing mere notification of the action as a letter of formal notice.
Επομένως, τα αιτήματα περί παραλείψεως είναι απορριπτέα ως απαράδεκτα.
Accordingly, the application for failure to act must be dismissed as inadmissible.
Επί του παραδεκτού των αιτημάτων περί ακυρώσεως
Admissibility of the action for annulment
30 Η προσφεύγουσα φρονεί ότι η σιωπή που τήρησε η Επιτροπή μετά το από 14 Μαρτίου 1995 έγγραφό της συνιστά σιωπηρή απόφαση επέχουσα θέση πράξεως δυναμένης να προσβληθεί και ότι η Επιτροπή έλαβε περαιτέρω σιωπηρή απόφαση συνενώσεως των διαφόρων καταγγελιών.
30 The applicant claims that the Commission's silence following its letter of 14 March 1995 amounts to an implied decision constituting an actionable measure and that the Commission also took an implied decision to join the various complaints.
31 Πρέπει να υπομνηστεί ότι συνιστούν πράξεις ή αποφάσεις δυνάμενες να αποτελέ­σουν αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως, κατά την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 230 ΕΚ), τα μέτρα που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα, ικανά να επηρεάσουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, μεταβάλλοντας κατά τρόπο σαφή τη νομική του κατάσταση (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 1981 στην υπόθεση 60/81, IBM κατά Επιτροπής, Συλλογή 1981, σ. 2639, σκέψη 9).
31 It must be borne in mind that acts or decisions against which an action for annulment may be brought under Article 173 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 230 EC) are measures which produce binding legal effects capable of affecting the interests of the applicant by bringing about a significant change in his legal position (see judgment of the Court in Case 60/81 IBM ν Commission [1981] ECR 2639, paragraph 9).
Η σιωπή απλώς και μόνον ενός θεσμικού οργάνου δεν μπορεί να παραγάγει παρόμοια αποτελέσματα, εκτός και αν η συνέπεια αυτή προβλέπεται ρητώς από διάταξη του κοινοτικού δικαίου.
Mere silence on the part of an institution cannot produce such effects other than where that result is expressly contemplated by a provision of Community law.
32 Το κοινοτικό δίκαιο προβλέπει, σε ορισμένες συγκεκριμένες περιπτώσεις, ότι η σιωπή ενός θεσμικού οργάνου ισοδυναμεί με απόφαση οσάκις το όργανο κλήθηκε να λάβει θέση και δεν αποφάνθηκε συναφώς μετά την εκπνοή δεδομένης προθεσμίας.
32 Community law provides that, in certain specific instances, silence on the part of an institution is deemed to constitute a decision where the institution has been called upon to express its view and has not done so by the end of a given period.
Ελλείψει παρομοίων ρητών διατάξεων περί καθορισμού προθεσμίας, μετά τη λήξη της οποίας λογίζεται ότι μεσολαβεί σιωπηρή απόφαση, και περί καθορισμού του περιεχομένου της εν λόγω αποφάσεως, η απραξία του οργάνου δεν μπορεί να εξο­μοιώνεται με απόφαση, εκτός και αν διακυβεύεται το σύστημα των εγκαθιδρυο­μένων με τη Συνθήκη ενδίκων μέσων.
Where there are no such express provisions laying down a deadline by which an implied decision is deemed to have been taken and prescribing the content of the decision, an institution's inaction cannot be deemed to be equivalent to a decision without calling into question the system of remedies instituted by the Treaty.
Οι κανονισμοί 17 και 99/63 δεν προβλέπουν ότι η σιωπή της Επιτροπής, εν συνεχεία αιτήσεως περί κοινοποιήσεως εγγράφων, επέχει θέση σιωπηρής απορριπτικής αποφάσεως.
Regulations Nos 17 and 99/63 do not provide that silence on the part of the Commission following a request for documents constitutes an implied refusal.
Εφόσον δεν δίδεται συνέχεια στην αίτηση της, η καταγγέλλουσα μπορεί είτε να οχλήσει την Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 175 της Συνθήκης και να ασκήσει, ενδεχομένως, προσφυγή κατά παραλείψεως, είτε να επικαλεστεί τυχόν έλλειψη νομιμότητας που απορρέει εξ αυτού στο πλαίσιο προσφυγής ακυρώσεως της αποφάσεως που έλαβε η Επιτροπή μετά την περάτωση της διαδικασίας.
If no action is taken following its request, the complainant may either give the Commission formal notice under Article 175 of the Treaty and, if appropriate, bring an action for failure to act, or invoke any illegality arising as a result in an action for annulment of the decision ultimately adopted by the Commission at the close of the procedure.
Έπεται ότι το γεγονός ότι η Επιτροπή απέσχε από το να ικανοποιήσει το αίτημα της προσφεύγουσας να της κοινοποιηθούν ορισμένα έγγραφα δεν μπορεί να χαρακτη­ριστεί ως απόφαση δυναμένη να προσβληθεί.
It follows that the Commission's failure to grant the applicant's request to be supplied with certain documents cannot be deemed to constitute an actionable decision.
I­3319, σκέψεις 28 και 29), και του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 1996 στην υπόθεση Τ­16/91 RV, Rendo κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 1996, σ.
Nor was there, at the time when this action was brought, any act in this case capable of being interpreted as a partial refusal, by analogy with the solution adopted in Case C-19/93 P Rendo and Others v Commission [1995] ECR I-3319, paragraphs 28 and 29 and by the Court of First Instance in Case T-16/91 RV Rendo and Others v Commission [1996] ECR II-1827.
II­1827), ως μερική απόφαση απορρίψεως.
It is true that the applicant obtained some of the documents it had requested by way of attachment to the letter under Article 6 of Regulation No 99/63 written in January 1997.
Ασφαλώς, η προσφεύγουσα πέτυχε να της διαβιβαστεί ένα μέρος των εγγράφων που είχε ζητήσει ως παράρτημα της ανακοινώσεως δυνάμει του άρθρου 6 του κανονι­σμού 99/63 με ημερομηνία του μηνός Ιανουαρίου 1997.
None the less, since it received those documents after it had brought the actions which are the subject of this judgment, their disclosure cannot be challenged in this action.
Ακολούθως, όσον αφορά τη φερομένη σιωπηρή απόφαση περί συνενώσεως των φακέλων, αρκεί να αναγνωριστεί ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ούτε ότι ελήφθη παρόμοια απόφαση ούτε σε τι την έβλαπτε η συνένωση των φακέλων.
As regards, next, the alleged implied decision to join the cases, it need merely be observed that the applicant has not shown that such a decision was taken, or demonstrated how joining the cases could adversely affect it.
Ειδικότερα, η
In particular, the
Επομένως, είναι απαράδεκτα τα αιτήματα περί ακυρώσεως.
It follows that the application for annulment is inadmissible.
Επί του παραδεκτού των αιτημάτων περί αποζημιώσεως
Admissibility of the application for compensation
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι το απαράδεκτο της αγωγής αποζημιώσεως είναι απόρροια του απαραδέκτου της προσφυγής κατά παραλείψεως.
The Commission contends that the inadmissibility of the action for compensation follows from the inadmissibility of the action for failure to act.
Επιπλέον, φρονεί ότι το δικόγραφο της προσφυγής δεν πληροί τις προϋποθέσεις των διατάξεων του άρθρου 19 του Οργανισμού (ΕΚ) του Δικαστηρίου, το οποίο τυγχάνει εφαρμογής και στο Πρωτοδικείο δυνάμει του άρθρου 46, πρώτο εδάφιο, αυτού, καθώς και του άρθρου 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτο­δικείου.
Furthermore, it considers that the action does not comply with the requirements of Article 19 of the EC Statute of the Court of Justice, which applies to the Court of First Instance by virtue of the first paragraph of Article 46 of the EC Statute of the Court of Justice and Article 44(1 )(c) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance.
Τέλος, η προσφυγή κατά παραλείψεως κατέστη άνευ αντικειμένου, οπότε ισχύει το ίδιο και για την αγωγή αποζημιώσεως.
Finally, since the action for failure to act has become devoid of purpose, the same is true of the action for damages.
Η προσφεύγουσα επικαλείται την αυτοτέλεια των ενδίκων βοηθημάτων.
39 The applicant relies on the autonomy of remedies.
Φρονεί ότι από τη νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία η προσφυγή κατά παραλείψεως στερείται πλέον αντικειμένου οσάκις το καθού θεσμικό όργανο έλαβε θέση κατά τη διάρκεια της δίκης, δεν μπορεί να συναχθεί ότι δεν είχε προηγηθεί παράλειψη.
It submits that it cannot be assumed from the case-law of the Court, according to which an action for failure to act becomes devoid of purpose when the defendant institution has adopted a position in the course of proceedings, that there was no failure to act before.
Επομένως, η αγωγή λόγω ευθύνης δεν απώλεσε το αντικείμενό της.
Accordingly, the action for damages has not become devoid of purpose.
40 Η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι αντιμετώπισε την καταγγελία της με παρελκυστικό τρόπο μολονότι η ίδια της είχε παράσχει πλήρη αποδεικτικά στοιχεία.
40 The applicant accuses the Commission of having dealt with its complaint in a dilatory manner, notwithstanding its having provided comprehensive evidence.
Ισχυρίζεται ότι η παράλειψη της Επιτροπής τής προκαλεί ζημία λόγω της επι­βραδύνσεως της διαδικασίας που κινήθηκε ενώπιον των γαλλικών δικαστηρίων κατά της PSA προς ικανοποίηση του παθητικού της ύψους 14 εκατομμυρίων FRF.
It claims that the Commission's failure to act is causing it damage by delaying the proceedings brought before the French courts against PSA for payment of the applicant's liabilities of FRF 14 million.
Η προκληθείσα από την παράλειψη της Επιτροπής ζημία θα μπορούσε, αποτιμώμενη, να ανέλθει στο ποσό που προκύπτει από τηντοκοφορία των 14 εκατομμυρίων FRF με επιτόκιο 10 %, ήτοι σε 200 000 ευρώ ετησίως.
The damage caused by the Commission's failure to act can be assessed as the interest on FRF 14 million at a rate of 10%, that is to say EUR 200 000 per annum.
Προσθέτει ότι δεν μπορεί να αξιώσει ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων την αποκατάσταση της ως άνω ζημίας.
It adds that it is not entitled to claim compensation for that damage in the national courts.
41 Δυνάμει του άρθρου 19 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και του άρθρου 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, κάθε εισαγωγικό δικόγραφο περιέχει το αντικείμενο της διαφοράς και συνοπτική έκθεση των προβαλλομένων ισχυρισμών.
41 Under Article 19 of the Statute of the Court of Justice and Article 44(l)(c) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance, all applications must indicate the subjectmatter of the proceedings and include a brief statement of the grounds relied on.
Τα στοιχεία αυτά πρέπει να είναι αρκούντως σαφή και ακριβή ώστε να μπορεί ο καθού διάδικος να προετοιμάσει την άμυνα του και το Πρωτοδικείο να αποφανθεί επί της προσφυγής, χωρίς να χρειάζεται ενδεχομένως άλλα στοιχεία.
The information given must be sufficiently clear and precise to enable the defendant to prepare his defence and the Court of First Instance to decide the case, if appropriate without further information.
Για λόγους ασφάλειας δικαίου και ορθής απονομής της δικαιοσύνης, για να είναι παραδεκτή η προσφυγή πρέπει όλα τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοιχεία στα οποία στηρίζεται να προκύπτουν, τουλάχιστον συνοπτικά, αλλά πάντως κατά τρόπο ομαλό και λογικό, από το ίδιο το κείμενο της προσφυγής (βλ. διάταξη του Πρωτοδικείου της 29ης Νοεμβρίου 1993, Τ­56/92, Koelman κατά Επι­τροπής, Συλλογή 1993, σ.
In order to ensure legal certainty and the sound administration of justice, if an action is to be admissible, the essential facts and law on which it is based must be apparent from the text of the application itself, even if only stated briefly, provided the statement is coherent and comprehensible (see, for example, the order made by the Court of First Instance in Case T-56/92 Koelman v Commission [1993] ECR II-1267, paragraph 21 and the judgment in Case T-195/95 Guérin Automobiles v Commission [1997] ECR II-679, paragraph 20).
42 Για να ικανοποιεί τις ανωτέρω απαιτούμενες προϋποθέσεις, το δικόγραφο με το οποίο ζητείται η αποκατάσταση των ζημιών που προκάλεσε κοινοτικό όργανο πρέπει να περιλαμβάνει στοιχεία επιτρέποντα την εξατομίκευση της συμπεριφοράς που ο προσφεύγων προσάπτει στο θεσμικό όργανο, τους λόγους για τους οποίους
42 In order to satisfy those requirements, an application seeking compensation for damage caused by a Community institution must state the evidence from which the conduct alleged against the institution can be identified, the reasons for which the applicant considers there is a causal link between that conduct, the damage it
Εν προκειμένω, με τα υπομνήματα της, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι αντιμετώπισε όψιμα την καταγγελία της και υποστηρίζει ότι η καθυστέρηση αυτή της προκάλεσε ζημία.
In this case, in its pleadings the applicant accuses the Commission of having dealt with its complaint in a dilatory manner and claims that the delay caused it damage.
Πάντως, όσον αφορά τη φύση και την έκταση της ως άνω ζημίας και ως προς την αιτιώδη συνάφεια, η προσφεύγουσα περιορίζεται να υπαινιχθεί, χωρίς άλλη διευ­κρίνιση, αγωγή αποζημιώσεως που άσκησε κατά της PSA ενώπιον των γαλλικών δικαστηρίων.
However, as regards the nature and scope of that damage and the causal link, the applicant merely alludes, without further particulars, to an action for damages which it has brought against PSA in the French courts.
Η προσφεύγουσα αναφέρεται επίσης, στην ίδια αλληλουχία, στην «ικανοποίηση του παθητικού της», χωρίς, πάντως, να αποσαφηνίζει ποιο είναι το θεμέλιο της αγωγής της κατά το εθνικό δίκαιο.
The applicant also refers, in this context, to 'payment of its liabilities' without, however, specifying the basis of its action in national law.
Ούτε προσδιορίζει συγκεκριμένα σε ποιο στάδιο βρίσκεται η ανωτέρω διαδικασία ούτε ποια είναι τα μέσα άμυνας της PSA.
Nor does it give any detail as to the stage the proceedings have reached or the defence raised by PSA.
Ασφαλώς, υποστηρίζει ότι η αποζημίωση της εκ μέρους του εθνικού δικαστή πρόκειται να καθυστερήσει μέχρις ότου η Επιτροπή αποφανθεί επί της καταγγελίας της, αλλά δεν προσκομίζει κανένα συγκεκριμένο ενδεικτικό στοιχείο ως προς την επίδραση τυχόν αποφάσεως της Επιτροπής επί της αποφάσεως που πρόκειται να εκδώσει το εθνικό δικαστήριο.
It is true that it claims that its action for damages in the national courts will be delayed until the Commission has ruled on its complaints, but it gives no concrete indication as to the influence of any decision by the Commission on the decision to be taken by the national court.
Επιπλέον, αναφέρει αίτημα αναστολής της εκδόσεως αποφάσεως που διατύπωσε η PSA, χωρίς, πάντως, να προσθέτει κανένα συγκεκρι­μένο στοιχείο σχετικά με την ημερομηνία ή τους λόγους του αιτήματος αυτού, ούτε ως προς τη συνέχεια που του επιφυλάχθηκε ή που θα μπορούσε να του επιφυλαχθεί.
Furthermore, it mentions an application for a stay of proceedings made by PSA but provides no detail as to the date of, or grounds for, that application, or as to its actual or possible outcome.
Επομένως, το δικόγραφο δεν επιτρέπει την αναγνώριση του χαρακτήρα και της εκτάσεως της ζημίας που εκτιμά ότι υπέστη η προσφεύγουσα, ούτε τον εντοπισμό της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της υποτιθεμένης ζημίας και της βαρύνουσας την Επιτροπή συμπεριφοράς.
The application therefore does not identify the nature and scope of the harm which the applicant alleges it has suffered or the causal link between that alleged harm and the conduct of which it accuses the Commission.
Άρα, δεν επιτρέπει στον κοινοτικό δικαστή να ασκήσει τον έλεγχό του, ούτε στην Επιτροπή να διασφαλίσει την άμυνά της.
It does not therefore enable the Community judicature to exercise judicial review or the Commission to defend itself.
46 Έπεται ότι δεν πληρούνται οι επιταγές του άρθρου 19 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και του άρθρου 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Κανονισμού Δια­δικασίας του Πρωτοδικείου.
It follows that the requirements of Article 19 of the Statute of the Court of Justice and Article 44(1 )(c) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance have not been fulfilled.
Επί της υποθέσεως Τ­45/96
Case T-45/96
48 Η παρούσα προσφυγή κατά παραλείψεως κατέστη άνευ αντικειμένου, δεδομένου ότι, αφενός, η Επιτροπή απηύθυνε στην προσφεύγουσα στις 27 Ιανουαρίου 1997 ανακοίνωση δυνάμει του άρθρου 6 του κανονισμού 99/63, αφετέρου, στις 5 Ιανου­αρίου 1999 εξέδωσε οριστική απόφαση περί απορρίψεως της καταγγελίας της προσφεύγουσας.
This action for a declaration of failure to act has become devoid of purpose since, first of all, the Commission, on 27 January 1997, sent the applicant a letter under Article 6 of Regulation No 99/63 and, secondly, a final decision dismissing the applicant's complaint was adopted on 5 January 1999.
50 Στα πλαίσια των υποθέσεων Τ­45/96 και Τ­190/95, η προσφεύγουσα προβάλλει ταυτόσημα αιτήματα που στοχεύουν τις ίδιες φερόμενες αποφάσεις και την απο­κατάσταση της ίδιας ζημίας.
50 In Case T-45/96 and T-190/95, the applicant seeks exactly the same relief in relation to the same alleged decisions and compensation for the same damage.
Προς στήριξη των αιτημάτων της αυτών, επικαλείται τους ίδιους λόγους και προβάλλη τα ίδια επιχειρήματα.
In support of those claims, it relies on the same pleas in law and arguments.
51 Επομένως, τα αιτήματα περί ακυρώσεως και αποζημιώσεως στα πλαίσια της υπο­θέσεως Τ­45/96 είναι απαράδεκτα για τους ίδιους λόγους με αυτούς που εκτέθηκαν στα πλαίσια της εξετάσεως της υποθέσεως Τ­190/95.
51 It follows that the claims for annulment and damages in Case T-45/96 are inadmissible for the same reasons as those given in Case T-190/95.
52 Επειδή η προσφεύγουσα ηττήθηκε ως προς τα αιτήματα της στα πλαίσια της υπο­θέσεως Τ­190/95, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
Since the applicant has been unsuccessful in Case T-190/95, it must be ordered to pay the costs pursuant to Article 87(2) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance.
53 Στα πλαίσια της υποθέσεως Τ­45/96, παρέλκει πλέον η απόφανση επί της προσφυγής κατά παραλείψεως, οπότε το Πρωτοδικείο μπορεί να επιδικάσει ελευθέρως τα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 6, του Κανονισμού Δια­δικασίας.
In Case T-45/96, there is no further need to determine the application for failure to act, so that the Court is free to rule on costs, in accordance with Article 87(6) of the Rules of Procedure.
Αντίθετα, η προσφεύγουσα ηττήθηκε ως προς τα αιτήματα της περί ακυρώσεως και αποζημιώσεως.
However, the applicant has been unsuccessful in its application for annulment and damages.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι πρέπει να τύχει εφαρμογής το άρθρο 87, παράγραφος 3, του Κανονισμού Δια­δικασίας και κάθε διάδικος να φέρει τα δικαστικά έξοδα του.
In those circumstances, the Court of First Instance considers it appropriate to apply Article 87(3) of the Rules of Procedure and to order each party to bear its own costs.
Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδα του επί της υποθέσεως Τ45/96.
Orders the applicants to pay the costs in Case T-190/95 and orders the parties to bear their own costs in Case T-45/96.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ­9/96 και Τ­211/96
Joined Cases T­9/96 and T­211/96
Européenne automobile SARL κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Européenne Automobile SARL ν Commission of the European Communities
Απόφαση του Πρωτοδικείου (πρώτο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 1999 . . II ­ 3642
Judgment of the Court of First Instance (First Chamber), 13 December 1999 II­3642
Ανταγωνισμός — Διοικητική διαδικασία — Εξέταση των καταγγελιών — Καθορισμός των προτεραιοτήτων εκ μέρους της Επιτροπής— Συνυπολογισμός του κοινοτικού συμφέροντος που συναρτάται με την εξέταση υποθέσεως — Εξουσία εκτιμήσεως της Επιτροπής — Υποχρέωση αιτιολογήσεως της αποφάσεως περί θέσεως της υποθέσεως στο αρχείο — Διχαστικός έλεγχος
Competition — Administrative proceedings — Investigation of complaints — Order of priority assigned by the Commission — Account taken of the Community interest in the investigation of a case — Discretion enjoyed by the Commission — Commission obliged to state reasons for a decision not to investigate a complaint further — Decision subject to judicial review
[Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 190 (νυν άρθρο 253 ΕΚ)· κανονισμός αριθ.
(EC Treaty, Art. 190 (now Art. 253 EC); Council Regulation No 17, Art. 3)
2 Προσφυγή ακυρώσεως — Λόγοι — Παράβαση ουσιωδών τύπων — Αυτεπάγγελτη εξέ­ταση εκ μέρους του δικαστή [(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 230 ΕΚ)]
(EC Treaty, Art. 173 (now, after amendment, Art. 230 EC))
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ Τ­9/96 και Τ­211/96
SUMMARY — JOINED CASES T-9/96 AND T-211/96
17 του Συμβουλίου, άρθρο 3) χεύει στο να ελεγχθεί αν η επίδικη απόφαση στηρίζεται σε ανακριβή πραγ­ματικά περιστατικά και αν εκδόθηκε κατά πλάνη περί το δίκαιο, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ή κατά κατάχρηση εξουσίας.
Competition — Administrative proceedings — Investigation of complaints — Account to be taken of the Community interest in the investigation of a case — Factors to be taken into account — Need to clarify the legal position relating to the sector concerned — Motor vehicle distribution sector — Commission entitled, where several complaints allege similar unlawful conduct on the part of several undertakings, to investigate one complaint only — Open to the other complainants to apply to the national courts (Council Regulation No 17, Art. 3) whether the contested decision is based on materially incorrect facts, or is vitiated by an error of law, a manifest error of appraisal or misuse of powers.