natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι προθεσμίες που προβλέπονται στο άρθρο 8 του κανονισμού ΕΟΚ 2373/83 της Επιτροπής, της 22ας Αυγούστου 1983, για τον καθορισμό τον λεπτομερειών εφαρμογής της απόσταξης που προβλέπεται στο άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) 337/79 για την αμπελουργική περίοδο 1983/84, και παρατάθηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3501/83 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1983, συνιστούν επιτακτικές προθεσμίες τον οποίον η μη τήρηση συνεπάγεται αυτοδίκαιος, ος κύροση, την πλήρη ή μερική -ανάλογα με την περίπτωση - κατάπτωση της εγγυήσεος.
The time-limit laid down by Article 8 of Commission Regulation (EEC) No 2373/83 of 22 August 1983 laying down, for the 1983/1984 wine-growing year, detailed implementing rules concerning the distillation provided for in Article 11 of Regulation (EEC) No 337/79, and extended by Commission Regulation (EEC) No 3501/83 of 12 December 1983, constitute mandatory time-limits which, if not complied with, automatically lead, by way of a penalty, to forfeiture of the security in whole or in part according to the circumstances.
Από τη συνδυασμένη εξέταση του δευτέρου και τρίτου ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του άρθρου 8, παράγραφος 2, του προαναφερθέντος κανονισμού 2373/83."
Consideration of the second and third questions together has disclosed no factor of such a kind as to affect the validity Article 8(2) of Regulation No 2373/83."
0 νενικός εισαγγελέας Marco Darmon ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμηυατοο Tnc 26nc Σεπτεμβρίου 1991.
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 26 September 1991.
"Προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει την απάντηση ότι :
"I therefore conclude that the Court should rule that:
Από την εξέταση του δευτέρου και του τρίτου ερωτήματος δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να θίξει το κύρος του άρθρου 8 του κανονισμού 2373/83 της Επιτροπής, της 22ας Αυγούστου 1983, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 του προαναφερθέντος κανονισμού 3501/83."
Forfeiture of the security under Article 8(2) of Commission Regulation No 2373/83 of 22 August 1983, as amended by Article 1(3) of Commission Regulation No 3501/83 of 12 December 1983, does not in itself entail forfeiture of the right to seek the aid; however, the aid may no longer be sought after expiry of the periods laid down by Article 7(2) of Regulation No 2373/83, as amended by Article 1(2) of Regulation No 3501/83, mentioned above ;
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο προσφυγής που άσκησε η εταιρία Meico-Fell, που εδρεύει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά μιας πράξεως περί εκ των υστέρων εισπράξεως των δασμών για την εισαγωγή το 1980 από την εν λόγω εταιρία ακατέργαστων δερμάτων αρκούδας.
The question arose during an action brought by Meico-Fell, a company established in the Federal Republic of Germany, against a notice of postclearance recovery in respect of duty payable on the importation by that company, in 1980, of dressed racoon skins.
"Το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1697/79 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1979, περί της "εκ τον ύστερον" εισπράξεως εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που δεν κατέστησαν απαιτητοί από τον φορολογούμενο, για εμπορεύματα που δηλώθηκαν σε τελωνειακό καθεστώς, συνεπαγόμενο την υποχρέωση καταβολής τέτοιων δασμών, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η έκφραση "πράξη για την οποία έχει επιληφθεί η δικαστική αρχή" αφορά μόνο τις πράξεις που, κατά την έννομη τάξη του κράτους μέλους του οποίου οι αρμόδιες αρχές ζητούν εκ των υστέρων είσπραξη, χαρακτηρίζονται ως παραβάσεις του εθνικού ποινικού δικαίου."
"Article 3 of Council Regulation (EEC) No 1697/79 of 24 July 1979 on the postclearance recovery of import duties or export duties which have not been required of the person liable for payment on goods entered for a customs procedure involving the obligation to pay such duties must be interpreted as meaning that "an act that could give rise to criminal court proceedings" refers only to acts which, under the legal system of the Member State whose competent authorities are seeking the postclearance recovery of duties, are classified as offences under national criminal law."
0 γενικός εισαγγελέας Walter Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου TUIÌUOTOC Tnc 26ης Σεπτεμβρίου 1991.
Mr Advocate General Van Gerven delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 26 September 1991.
"Προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση :
"I propose that the Court should rule as follows:
Υποθ. C-213/88 και C-39/89 : Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου 28.11.1991 "Εδρα των οργάνων και τόπος εργασίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Μεταφορά προσωπικού" (Ολομέλεια)
On a proper interpretation of Article 3 of Council Regulation (EEC) No 1697/79 of 24 July 1979 on the postclearance recovery of import duties or export duties which have not been required of the person liable for payment on goods entered for a customs procedure involving the obligation to pay such duties, the phrase "an act that could give
8 ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 18ης Ιανουαρίου 1989 για την έδρα των οργάνων και τον κύριο τόπο εργασίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΕ C 47, σ. 88).
8 - rise to criminal court proceedings" must be understood to mean (i) acts which the applicable law sanctions with a fixed penalty under penal law; (ii) acts infringing general implementing rules, breach of which carries a deterrent, punitive or repressive penalty - and/or a penalty vested with a degree of gravity - such that it must be equated with a fixed penalty under penal law."
Πρέπει να σημειωθεί, πρώτον, ότι το Κοινοβούλιο έχει το δικαίωμα να λαμβάνει, δυνάμει της εξουσίας εσωτερικής οργανώσεως που του παρέχουν τα άρθρα 25 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, 142 της Συνθήκης ΕΟΚ και 112 της Συνθήκης ΕΚΑΕ, τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσει την καλή λειτουργία του και εξέλιξη των διαδικασιών που ακολουθεί.
The Court first recalled that the Parliament was permitted, by virtue of its powers of internal organization under Articles 25 of the ECSC Treaty, 142 of the EEC Treaty and 112 of the Euratom Treaty, to take appropriate measures to ensure its proper functioning and the proper conduct of its proceedings.
Βάσει όμως του κανόνα που επιβάλλει στα κράτη μέλη και στα κοινοτικά όργανα αμοιβαία καθήκοντα συνεργασίας, ο οποίος διαπνέει συγκεκριμένα το άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΟΚ, οι αποφάσεις του Κοινοβουλίου δεν πρέπει να θίγουν την αρμοδιότητα που έχουν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών να καθορίζουν την έδρα των οργάνων και τις αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί προσωρινά σχετικά μ' αυτό το θέμα.
However, by virtue of the rule arising largely from Article 5 of the EEC Treaty, whereby Member States and Community institutions must assist and cooperate fairly with one another, the decisions of the Parliament had to defer to the powers of the governments of the Member States to determine the seats of the institutions and abide by previous, provisional decisions on the matter.
Πρέπει να σημειωθεί, δεύτερον, ότι το άρθρο 4 της αποφάσεως της 8ης Απριλίου 1965, περί της προσωρινής εγκαταστάσεως ορισμένων οργάνων και ορισμένων υπηρεσιών των Κοινοτήτων (JO L 1967, αριθ. 152, α.
In the second place, the Court recalled that Article 4 of the decision of 8 April 1965 on the provisional installation of certain institutions and certain departments of the Communities (Journal Officiel 1967 No L 152, p.
18) προβλέπει ότι "η γενική γραμματεία της Συνελεύσεως και οι υπηρεσίες της παραμένουν στο Λουξεμβούργο".
18) provided: "The General Secretariat of the Assembly and its departments shall remain in Luxembourg".
Σημειωτέον επίσης ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να είναι σε θέση να διατηρεί στους διαφόρους τόπους εργασίας, πέραν του τόπου όπου είναι εγκατεστημένη η γραμματεία του, την υποδομή που είναι απαραίτητη για την εκπλήρωση, σε όλους αυτούς τους τόπους, της αποστολής που του αναθέτουν οι συνθήκες.
The Court also emphasized that it had previously held that the Parliament had to be in a position to maintain in the various places of work outside the place where its Secretariat was established the infrastructure essential for ensuring that it could fulfil in all those places the tasks which were entrusted to it by the Treaties.
Πρέπει να σημειωθεί ότι εναπόκειται σε κάθε όργανο να προσδιορίσει τις μεθόδους, τους τρόπους και τα μέσα της πολιτικής πληροφοριών που ακολουθεί εντός των ορίων που του επιβάλλει το κοινοτικό δίκαιο.
However, the Court added the qualification that any decision to move the General Secretariat of the Parliament or the other departments, wholly or partially, de .iure or de facto, would constitute a breach of Article 4 of
την επίτευξη του στόχου αυτού στο πλαίσιο της εξουσίας εσωτερικής οργανώσεως που έχε ι.
the decision of 8 April 1965 and of the assurances which that decision was intended to give to the Grand Duchy of Luxembourg.
Ως προς το ψήφισμα του Κοινοβουλίου της 18ης Ιανουαρίου 1989
The Court held that it was for each Institution to establish the methods, channels and expedients of its information policy, within the limits set by Community law.
Οι κυβερνήσεις των κρατών μελών δεν έχουν ακόμα εκπληρώσει την υποχρέωση τους να καθορίσουν οριστικό την έδρα των οργάνων, σύμφωνα με τις διατάξεις των συνθηκών.
It was apparent from the memorandum of the Secretary General and from the decision of the Bureau that the aim of the Parliament was to make enough offices and conference rooms available to Members, political groups and the Secretary General. That aim could legitimately be pursued by the Parliament by virtue of its powers of internal organization.
Το στοιχεία αυτό πάντως δεν συνεπάγεται καθόλου διεύρυνση του περιθωρίου εκτιμήσεως που έχει το Κοινοβούλιο κατά την άσκηση της εξουσίας εσωτερικής οργανώσεως του.
It was not in dispute that the governments of the Member States had yet to honour their obligation to determine definitively the seat of the institutions, in accordance with the provisions of the Treaties.
Επομένως το Κοινοβούλιο οφείλει να σέβεται την αρμοδιότητα των κυβερνήσεων των κρατών μελών να καθορίζουν την έδρα των οργάνων καθώς επίσης και τις αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί προσωρινά στο θέμα αυτό.
Nevertheless, that fact in no way implied an increase in the margin of discretion enjoyed by the Parliament in the exercise of its powers of internal organization. The Parliament was therefore bound to defer to the powers of the governments of the Member States to determine the seat of the institutions, as much as to the previous, provisional decisions on the matter.
0 v8viKòc εισαννελέαο Carl Otto Lenz ανέπτυξε TIC ποοτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση της Ολομελείας του Δικαστηρίου της 25ης Απριλίου 1991.
Mr Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the full Court on 25 April 1991.
"Βάσει της ανωτέρω αναλύσεως προτείνω στο Δικαστήριο :
"In the light of the foregoing, I propose that the Court should:
να απορρίψει τις προσφυγές ως αβάσιμες,
Dismiss the applications as unfounded;
Υποθ.
Case C­170/89:
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 16 Μαΐου 1989, το Beuc άσκησε προσφυγή με την οποία ζήτησε την ακύρωση της αποφάσεως με την οποία η Επιτροπή δεν
Bureau Européen des Unions de Consommateurs (BEUC) ν Commission of the European Communities and Others ­ 28 November 1991 (Anti­dumping proceeding ­ Right to inspect the Commission's non­confidential file) (Full Court)
10 του επέτρεψε, στο πλαίσιο της διαδικασίας αντί ντάμπινγκ που κινήθηκε σχετικά με ορισμένες εισαγωγές κασετών και ταινιών μαγνητοφώνου καταγωγής Ιαπωνίας, Δημοκρατίας της Κορέας και Χονγκ-Κονγκ, να λάβει γνώση του μη εμπιστευτικού φακέλου της Επιτροπής και των πληροφοριών που παρέσχον όλοι οι συμμετέχοντες στη διαδικασία αντί ντάμπινγκ, και να κηρύξει ανεφάρμοστο το άρθρο 7, παράγραφος 4, σημείο α του κανονισμού (ΕΟΚ) 2423/88 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 1988, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (EE L 209, ο.
By an application lodged at the Court Registry on 16 May 1989 the BEUC brought an action requesting the Court to declare void the Commission's decision refusing to permit the applicant, in the context of an anti­dumping proceeding concerning imports of audio cassettes and audio cassette tapes from Japan, the Republic of Korea and Hong Kong, to inspect the Commission's non­confidential file and information made available by all the parties in that proceeding and to declare that Article 7(4)(a) of Council Regulation No 2423/88 of 11 July 1988 on protection against dumped or subsidized imports from countries not members of the European Economic Community (Official Journal 1988 No L 209, p.
1) καθόσον δεν επιτρέπει στο προσφεύγον να λάβει γνώση του προαναφερθέντος φακέλου και των σχετικών πληροφοριών.
1) was inapplicable in so far as it prohibited the applicant from inspecting the aforesaid file and information.
Προς στήριξη της προσφυγής του, το Beuc προβάλλει δύο ισχυρισμούς και συγκεκριμένα, αφενός παραβίαση της αρχής του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας και, αφετέρου, της αρχής της χρηστής διοικήσεως και της ενιαίας εφαρμογής των κοινοτικών διαδικαστικών κανόνων.
In support of its application the BEUC put forward two pleas in law based, first, on infringement of the principle of the right to a fair hearing and, secondly, on infringement of the principle of sound administration and coherent application of the Community rules of procedure.
11 προϋποθέτει ότι τα κοινοτικό όργανα έλαβαν υπόψη το συμφέρον της Κοινότητας, άρα, μεταξύ άλλων, και το συμφέρον των καταναλωτών και ότι το Beuc ως οργάνωση είναι καλύτερα από τον επιμέρους καταναλωτή σε θέση να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα των καταναλωτών, δεν θίγουν καθόλου αυτό το συμπέρασμα.
11 been made of dumping by foreign producers or exporters and, in certain cases, by Importers.
Στον κοινοτικό νομοθέτη απόκειται να κρίνει αν ο βασικός κανονισμός αντιντόμπινγκ πρέπει να αναγνωρίσει σε μια ένωση που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των καταναλωτών το δικαίωμα να λαμβάνει γνώση του μη εμπιστευτικού φακέλου.
With reference to the alleged inapplicability of Article 7(4)(a) of the basic antidumping regulation, the Court observed that the Council had chosen to grant the right of access to the non-confidential file to those most directly concerned by the alleged dumping, namely the complainant and the importers and exporters known to be concerned.
Απορρίπτει την προσφυγή ως αβάσιμη.
The application is dismissed as unfounded;
Καταδικάζει το προσφεύγον στα δικαστικά έξοδα εξαιρουμένων των εξόδων του παρεμβαίνοντος.
The applicant is ordered to pay the costs, apart from those of the intervener;
Το Δικαστήριο αποφασίζει :
The Council is ordered to bear its own costs."
Υποθ. C-186/90 : G. Durighello κατά Istituto Nazionale della Previdenza Sociale
He concluded:
28.11.1991 (Προδικαστική) "Κοινωνική ασφάλιση - Παροχές για τον συντηρούμενο σύζυγο συνταξιούχου" (Ολομέλεια)
Case C-132/90 P: G. Schwedler ν European Parliament - 28 November 1991 (Official - Tax abatement - Dependent child) (Full Court)
0 Durighello, Ιταλός πολίτης, εργάστηκε ως μισθωτός σε τρία κράτη μέλη διαδοχικά και κατοικεί σήμερα στην Ιταλία, όπου λαμβάνει σύνταξη.
Case C-186/90: G. Durighello ν Istituto Nazionale della Previdenza Sociale (INPS) - 28 November 1991 (Reference for a preliminary ruling) (Social security - Benefits for a pensioner's dependent spouse) (Full Court)
Ο γενικός εισoγγελέαc Walter Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση Tnc 17nc ΣεπτευΒρίου 1991.
The question arose in the context of proceedings between Mr Durlghello and the INPS [National Social Welfare Institution] concerning family allowances granted under Italian legislation in respect of dependent spouses.
Υποθ. C-198/90 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου των Κάτω Χωρών
Mr Durlghello, an Italian national, had been employed in three Member States In succession and was residing in Italy, where he received a pension.
28.11.1991 "Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου - Προώρως συνταξιοδοτούμενοι εργαζόμενοι" (Ολομέλεια)
However, he was refused the disputed allowances on the ground that he had acquired the entitlement to the aforesaid pension pursuant to Regulation No 1408/71, since the periods of insurance completed in Italy had not been sufficient to enable him to claim a pension under Italian law alone and since the Council Regulation contained no provisions on family allowances for a pensioner's dependent spouse.
Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα."
The Court further observed that, according to its established case-law, the aim of Articles 48 to 51 would not be attained if, as a consequence of the exercise of their right to freedom of movement, workers were to lose advantages in the field of social security guaranteed to them in any event by the laws of a single Member State.
0 γενικός εισαννελέαο Walter Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση Tnc 17ης ΣεπτευΒοϊου 1991.
Accordingly, the fact that the worker concerned received a pension by reason of the application of the provisions of Article 45 of Regulation No 1408/71 regarding the inclusion of periods of insurance or residence completed under two or more legislative systems, rather than by virtue of national legislation alone, could not deprive him of the benefit of allowances available to pensioners under national law.
Κατέληξε δε ως εξής :
The Court ruled as follows:
"Βάσει των προεκτεθέντων προτείνω στο Δικαστήριο να απορρίψει την προσφυγή και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα."
"Articles 77 to 79 of Regulation (EEC) No 1408/71 of the Council of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community, as consolidated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983, cannot be interpreted as
Ενώπιον του Πρωτοδικείου
416), as amended, the Kingdom of the Netherlands had failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
Υποθ. Τ-146/89 :
The Court held as follows: η 1.
Υποθ. Τ-158/89 : van Hecken κατά ΟΚΕ (Υπόθεση υπαλλήλου) (Πρόσληψη - Αρνηση συμμετοχής σε γενικό διαγωνισμό" (Πέμπτο τμήμα)
In view of the considerations set out above, I propose that the Court of Justice should dismiss the application and order the Commission to pay the costs."
Weddel κατά Επιτροπής
Before the Court of First Instance
0 γενικός εισαγγελέας Walter Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 28ης Νοεμβρίου 1991.
Case T-146/89: Williams ν Court of Auditors (Staff case) 26 November 1991 Disciplinary measures - Deferment of advancement to a higher step (Fourth Chamber)
Επομένως η απόφαση είναι εν πάση περιπτώσει ανεπαρκώς αιτιολογημένη και πρέπει να ακυρωθεί.
Case T-21/90: Gennerlich ν Commission (Staff case) 27 November 1991 Pension - Calculation of pension rights - Seniority in grade (Third Chamber)
0 γενικός εισαγγελέας Claus Gulmann ανέπτυξε τις προτάσε^ του κατά τη συνεδρίαση της Ολομελείαο του Δικαστηρίου της 28nc ΝοευΒοίου 1991.
Case T-158/89: Van Hecken ν Economic and Social Committee (Staff case) 28 November 1991 Recruitment - Refusal to admit to an open competition (Fifth Chamber)
C-334/90 Βελγικό Δημόσιο κατά Marichal-Margreve
Case C-54/90
0 γενικός εισαγγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 28ης Νοεμβρίου 1991.
Mr Advocate General Van Gerven delivered his Opinion at the sitting on 28 November 1991.
"Η άποψη μου είναι επομένως ότι στα προδικαστικό ερωτήματα του Tribunal de première Instance de Verviers αρμόζει η ακόλουθη απάντηση :
"On the basis of the foregoing considerations, I conclude that the Commission has given inadequate reasons for its refusal to permit the applicant to testify, because in the contested decision it has not adduced any ground showing a connexion with "the interests of the Communities", as Article 19 of the Staff Regulations of the European Communities requires.
Υποθ. C-84/90 The Queen (ex parte J.J. Dent και Ν.A. Dent) κατά Ministry of Agriculture, Fisheries and Food
Case C-377/90
Προδικαστική - High Court of Justice (Queen's Bench Division) - Ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 764/89, για την τροποποίηση του κανονισμού 857/84 περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή του κανονισμού 804/68 στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων - Μείωση των ειδικών ποσοτήτων αναφοράς.
Failure of a Member State to fulfil its obligations -Articles 5 and 189 of the EEC Treaty - Failure to transpose into domestic law Council Directive 87/540/EEC on access to the occupation of carrier of goods by waterway in national and international transport and on the mutual recognition of diplomas, certificates and other evidence of formal qualifications for this occupation.
0 γενικός εισαγγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τρίτου τμήματος της 29ης Νοεμβρίου 1991.
Mr Advocate General Gulmann delivered his Opinion at the sitting of the full Court on 28 November 1991.
Το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 3α, παράγραφος 2 του κανονισμού 857/84 της 31ης Μαρτίου 1984 έχει την έννοια ότι στην περίπτωση που ο παραγωγός έλαβε ποσότητα αναφοράς δυνάμει των εθνικών διατάξεων περί εφαρμογής του άρθρου 4, παράγραφος 1, σημείο γ του κανονισμού αυτού, η ποσότητα αυτή πρέπει να αφαιρείται από την ειδική ποσότητα αναφοράς που έχει λάβει βάσει του άρθρου 3α, παράγραφος 1.
Reference for a preliminary ruling - Hoge Raad der Nederlanden - Interpretation of Article 85(1) of the EEC Treaty with reference to a standard contract obliging a retail trader In the food sector to obtain 85% of its supplies from a wholesaler.
Όταν μια γεωργική επιχείρηση τελεί υπό την εκμετάλλευση προσωπικής εταιρίας, η ειδική ποσότητα αναφοράς του άρθρου 3α, παράγραφος 1 του κανονισμού 857/84 πρέπει να χορηγείται στην εταιρία με τη σύνθεση που έχει κατά τον χρόνο της χορηγήσεως.
Belgium ν Marichal-Margreve Reference for a preliminary ruling - Tribunal de Première Instance, Vervlers - Interpretation of Commission Regulation (EEC) No 495/79 on the application of monetary compensatory amounts in respect of certain cereal-based compound feedingstuffs - Consequences of omitting during customs formalities to declare the complete composition of the product being imported - Possibility of rectifying the declaration later.
Το γεγονός ότι οι αρμόδιες αρχές χορήγησαν την εν λόγω ποσότητα σε ορισμένους επιμέρους εταίρους και όχι εν γένει στην εταιρία δεν μπορεί να προβληθεί ως επιχείρημα για την αποφυγή της αφαιρέσεως, βάσει του άρθρου 3α, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της συνολικής ποσότητας αναφοράς που είχε χορηγηθεί προηγουμένως στην εταιρία δυνάμει του άρθρου 4, παράγραφος 1, σημείο γ του κανονισμού αυτού."
The provisions of note (9) to Part 1 of Annex I to, respectively, Commission Regulation No 2901/81 of 7 October 1981, Commission Regulation No 1071/82 of 5 May 1982 and Commission Regulation No 1235/82 of 19 May 1982, as originally introduced by Commission Regulation No 495/79 of 14 March 1979, read in conjunction with Commission Regulation No 1371/81 of 19 May 1981, must be interpreted as meaning that an importer irretrievably loses all entitlement to monetary compensatory amounts if, when completing customs import formalities in respect of compound feedingstuffs falling within subheadings of the Common Customs Tariff to which those provisions apply, he fails to make the declaration prescribed by those provisions."
Υποθ. C-200/90 Dansk Denkavit κ.ά. κατά Skattemini stri et
Case C-84/90
Προδικαστική - Østre Landsrets Dombog ·■ Ερμηνεία των άρθρων 9 επ. και του άρθρου 95 της Συνθήκης ΕΟΚ - Ερμηνεία του άρθρου 33 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ 77/388/ΕΟΚ - Δανικός νόμος περί εισφοράς υποστηρίξεως της αγοράς εργασίας.
The Queen (ex parte J.J. Dent and H.A. Dent) ν Ministry of Agriculture, Fisheries and Food Reference for a preliminary ruling - High Court of Justice (Queen's Bench Division) Interpretation of Council Regulation (EEC) No 764/89 amending Regulation No 857/84 laying down general rules for the application of Regulation No 804/68 in the sector of milk and milk products - Reduction of special reference quantities.