natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα ερωτήματα στηρίζονται στην εκ μέρους του Pretore ερμηνεία της οδηγίας, κατά την οποία οι νέες κοινοτικές διατάξεις κατέστησαν λιγότερο αυστηρό το σύστημα παροχής αδείας για την αξιοποίηση των αποβλήτων και θέσπισαν ένα σύστημα ελέγχου διοικητικής κατά κύριο λόγο φύσεως, περιορίζοντας την ποινική καταστολή
Declares that the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under Council Directive 89/552/EEC of 3 October 1989 on the coordination of certain provisions laid down by law, regulation or administrative action in Member States concerning the pursuit of television broadcasting activities, in particular Articles 2, 14 and 15 thereof, as regards the French Community, by maintaining, in the French-speaking region, a system of prior authorization for the retransmission by cable of television broadcasts emanating from other Member States; as regards the French Community, by maintaining, in the French-speaking region, a system of express, conditional prior authorization for the retransmission by cable of television broadcasts emanating from other Member States which contain commercial advertising or teleshopping programmes especially intended for viewers in the French Community; as regards the Flemish community, by maintaining, in the Dutch-speaking region, a system of prior authorization for the retransmission by cable of television broadcasts emanating from other Member States; as regards the bilingual Metropolitan Region of Brussels, by failing to adopt the laws, regulations and administrative measures necessary to comply with Article 2(2) of Directive 89/552; as regards the French Community, by failing to adopt the laws, regulations and administrative measures necessary to comply fully with Articles 14 and 15 of Directive 89/552;
Πράγματι, τα κράτη μέλη έχουν
Dismisses the remainder of the application;
του ανταγωνισμού και του εμπορίου (απόφαση της 17ης Μαρτίου 1993, C-155/91, Επιτροπή κατά Συμβουλίου).
He proposed that the Court uphold the application in full and order the Kingdom of Belgium to pay the costs.
Επομένως, είναι εσφαλμένο να θεωρείται ότι η οδηγία αυτή έχει ως ειδικούς σκοπούς την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και την εξάλειψη της διαφορετικής μεταχειρίσεως των επιχειρηματιών.
Joined Cases C-58/95, C-75/95, C-112/95, C119/95, C-123/95, C-135/95, C-140/95, C141/95, C-154/95 and C-157/95 S. Galloti and Others Environment and consumers
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Preliminary ruling (Approximation of laws (First Chamber)
•Τα άρθρα 5 και 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν στα κράτη μέλη να προβλέπουν την επιβολή ποινικών κυρώσεων για να εξασφαλίζουν πλήρως την τήρηση των υποχρεώσεων που προβλέπει η οδηγία 91/156/ΕΟΚ νου Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, για την τροποποίηση της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων, υπό την προϋπόθεση ότι οι κυρώσεις αυτές είναι ανάλογες προς τις επιβαλλόμενες για τις παρεμφερούς φύσεως και σημασίας παραβάσεις του εθνικού δικαίου και ότι είναι, εν πάση περιπτώσει, αποτελεσματικές ανάλογες προς τη βαρύτητα των παραβάσεων και έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα»
By ten orders made between 26 October 1994 and 4 April 1995, received at the Court between 6 March and 19 May 1995, the Pretore of the Pretura Circondariale di Roma (District Magistrate's Court, Rome), sitting in some of the proceedings as the Sezione Distaccata di Tivoli (Tivoli Division) and in the remainder as the Sezione Distaccata di Castelnuovo di Porto (Castelnuovo di Porto Division), referred to the Court for a preliminary ruling two questions relating to Council Directive 91/156/EEC of 18 March 1991 amending Directive 75/442/EEC on waste (hereinafter «the directive»).
Fenneliv ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πρώτου τιιήιιατος της 8ης Φεβρουαρίου 1996.
In addition, according to the Pretore the aim of the directive is to ensure the proper functioning of the Internal Market and to remove disparities in the treatment of economic operators.
Πρότεινε να δοθεί η ακόλουθη απάντηση:
Those questions were raised in criminal proceedings against various people accused of contravening Italian legislation on waste.
Καμία διάταξη της οδηγίας δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να επιβάλλουν την υποχρέωση λήψεως αδείας για την άσκηση άλλων δραστηριοτήτων σε σχέση με την αξιοποίηση και τη διάθεση των αποβλήτων που καλύπτονται από την οδηγία.
The national court seeks essentially to ascertain, first, whether Community law, in particular Directive 91/156, must be interpreted as permitting the imposition of criminal penalties such as those laid down in Italian law and, secondly, what consequences may result from the
Υποθ. C-251/94 Eduardo Lañiente Nieto κατά Instituto Nacional de la Seguridad Social (InSS) και Tesoreria General de la Seguridad Social (TGSS) Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Moreover, even if Directive 91/156 did pursue the specific objectives that the national court ascribes to it, that would not reduce the freedom conferred on the Member States by the third paragraph of Article 189 of the Treaty to choose the most appropriate forms and methods for ensuring its effectiveness.
Προδικαστική •Κοινωνική ασφάλιση — Αναπηρία — Υπολογισμός των παροχών» (Πέμπτο τμήμα)
«Article 5 and the third paragraph of Article 189 of the EC Treaty must be interpreted as not precluding a Member State from imposing criminal penalties to ensure compliance with the obligations laid down by Council Directive 91/156/EEC of 18 March 1991 amending Directive 75/442/EEC on waste, provided that those penalties are analogous to those applicable to infringements of national law of a similar nature and importance and are, in any event, effective, proportionate and dissuasive.»
Επί του πρώτου ερωτήματος
In view of the foregoing, I propose that the questions submitted by the Pretura Circondariale, Rome (Rome District Magistrates' Court), Tivoli and Castelnuovo di Porto Divisions, be answered as follows:
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του Lafuente Nieto και ορισμένων ισπανικών οργανισμών κοινωνικής ασφαλίσεως, ήτοι του Instituto Nacional de la Seguridad Social (στο εξής: INSS) και της Tesorería General de la Seguridad Social, όσον αφορά τον υπολογισμό της συντάξεως αναπηρίας του.
Council Directive 91/156/EEC of 18 March 1991 amending Directive 75/442/EEC on waste obliges Member States to ensure that establishments and undertakings which carry out recovery operations or which carry out their own waste disposal at the place of production obtain a permit to do so; these activities may only be carried out without a permit where the Member State has opted to grant an exemption from the permit requirement, and only in accordance with the conditions laid down by Article 11(1) of the Directive.
Ο πρώτος κανόνας έχει εφαρμογή στην περίπτωση κατά την οποία αφενός η νομοθεσία
Nothing in the Directive would preclude a Member State from requiring a permit for the carrying out of other activities in connection with the recovery and disposal of waste which are covered by the Directive.
του οικείου κράτους μέλους προβλέπει ότι ο υπολογισμός των παροχών στηρίζεται στο ύψος των αποδοχών, των εισφορών ή των προσαυξήσεων και αφετέρου λαμβάνονται υπόψη οι περίοδοι ασφαλίσεως ή κατοικίας σε άλλο κράτος μέλος.
Council Directive 91/156/EEC does not seek to ensure the equal treatment of operators in the internal market as regards the sanctions which may be imposed for breaches of national implementing law on waste.
Στην εν λόγω περίπτωση δεν εμπίπτει ένα σύστημα όπως αυτό που περιγράφει το αιτούν δικαστήριο, κατά το οποίο το ποσό των παροχών είναι ανεξάρτητο από τη διάρκεια των περιόδων ασφαλίσεως και λαμβάνεται υπόψη, για να προσδιοριστεί το ποσό αυτό, ο μέσος όρος των βάσεων υπολογισμού των εισφορών, δηλαδή των μισθών που ελάμβανε ο εργαζόμενος κατά τη διάρκεια ορισμένου αριθμού ετών πριν από την ημερομηνία επελεύσεως της αναπηρίας ή, για τις περιόδους κατά τη διάρκεια των οποίων ο ενδιαφερόμενος δεν υπεχρεούτο σε καταβολή εισφορών, των ελάχιστων μισθών.
Preliminary ruling (Social security — Invalidity Calculation of benefits) (Fifth Chamber) permanently incapacitated for work in July 1990. The competent German institution granted him an invalidity pension, the amount of which, for reasons unknown to the national court, was calculated without taking account of contribution periods completed in Spain.
Πράγματι, σε ένα τέτοιο σύστημα ο υπολογισμός των παροχών δεν στηρίζεται στο πραγματικό ποσό των απολαβών, των εισφορών ή των προσαυξήσεων που έχουν καταβληθεί κατά τη διάρκεια του συνόλου των διανυθεισών περιόδων ασφαλίσεως ή κατοικίας.
The competent Spanish institution, the INSS, granted him an invalidity pension on account of total and permanent incapacity for work caused by illness other than occupational disease.
Όπως και όλες οι διατάξεις του άρθρου 47, παράγραφος 1, όπως ίσχυαν κατά τον χρόνο τον οποίο λαμβάνει υπόψη το αιτούν δικαστήριο, ο κανόνας που περιλαμβάνεται στο στοιχείο ε' της παραγράφου αυτής αποτελεί συμπληρωματικό κανόνα για τον υπολογισμό του θεωρητικού ποσού της παροχής περί της οποίας γίνεται λόγος οτο άρθρο 46, παράγραφος 2, στοιχείο α'.
By order of 31 May 1994, received at the Court on 13 September 1994, the Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco (High Court of Justice of the Basque Autonomous Community) referred to the Court for a preliminary ruling six questions on the interpretation and validity of Article 47(1) of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971, as amended and updated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983 and as adapted by Annex I, Part VIII, of the Act concerning the Conditions of Accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic and the adjustments to the Treaties, and on the interpretation of Article 46(2) ofthat regulation.
Συναφώς, πρέπει να σημειωθεί ότι από την ερμηνεία του επίδικου κανόνα δεν ανακύπτουν σοβαρές δυσχέρειες όταν η νομοθεσία που εφαρμόζεται είναι εκείνη του κράτους μέλους εντός του οποίου επήλθε η ανικανότητα προς εργασία και όταν οι περίοδοι ασφαλίσεως που χρησιμεύουν για τον προσδιορισμό του μέσου όρου των εισφορών έχουν συμπληρωθεί πράγματι εντός του εν λόγω κράτους.
The first rule applies where the legislation of the Member State concerned provides that benefits are to be calculated on the basis of the amount of wages or salaries, contributions or increases, and periods of insurance or residence in another Member State are taken into account.
Οι περιστάσεις υπό τις οποίες ο εν λόγω κανόνας προστέθηκε στον κανονισμό δείχνουν ότι αυτός αφορά ακριβώς ένα σύστημα υπολογισμού των παροχών αναπηρίας όπως αυτό που προβλέπει η ισπανική νομοθεσία, η οποία ορίζει πράγματι ότι ο υπολογισμός των παροχών βασίζεται σε έναν μέσο όρο εισφορών, εκτός αν προβλέπεται εξαίρεση.
The questions were raised in a dispute between the Instituto Nacional de la Seguridad Social (National Social Security Institute; «the INSS») and the Tesorería General de la Seguridad Social (General Social Security Revenue Authority), Spanish social security agencies, and Mr Lafuente Nieto concerning the calculation of his invalidity pension.
Επί του δεύτερου και του τρίτου ερωτήματος
Mr Lafuente Nieto, a worker of Spanish nationality who worked in Spain before 1969, and then in Germany until 1990, became wholly and
Σε μια τέτοια περίπτωση η ισπανική νομοθεσία δεν προβλέπει
That does not cover a system such as that described by the national court, whereby the amount of benefits does not depend on the length of the insurance periods and, in
εφαρμογή του άρθρου 47, παράγραφος 1, στοιχείο ε', διότι ο διακινούμενος εργαζόμενος δεν πρέπει να υφίσταται μείωση του ποσού της παροχής που θα ελάμβανε αν δεν είχε την ιδιότητα του διακινούμενου εργαζομένου.
calculating that amount, account is taken of the average of the contribution bases corresponding to the worker's wages or salary over a certain number of years preceding the onset of the invalidity, or, in respect of periods during which the person concerned was not obliged to pay contributions, to a minimum wage or salary. Under such a system, calculation of the benefits is not based on the actual amount of earnings, contributions or increases during the whole of the insurance or residence periods completed.
απλώς ότι ο υπολογισμός των παροχών στηρίζεται στον μέσο όρο των εισφορών, κατά την έννοια του επίδικου κανόνα.
The interpretation of the rule at issue does not raise any serious difficulty when the legislation which applies is that of the Member State in which the invalidity occurred and the insurance periods used to determine the average basis for contributions were actually completed in that State.
Διευκρινίζει ότι, όταν δεν υφίσταται υποχρέωση καταβολής εισφορών κατά τη διάρκεια μέρους ή του συνόλου της περιόδου αναφοράς, ένα κατώτατο ποσό υποκαθιστά εν μέρει ή εν όλω τον μέσο όρο αυτό, πράγμα το οποίο μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη δυσμενή μεταχείριση του διακινούμενου εργαζομένου.
The second rule, contained in Article 47(l)(e) of the regulation, which was added at the time of the accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic to the Community, applies where the legislation of the Member State concerned provides that benefits are to be calculated on the basis of average contributions, determined exclusively by reference to periods of insurance completed under the legislation ofthat State.
Σημαίνει μόνον ότι, σε μια τέτοια περίπτωση, ο εν λόγω μέσος όρος εισφορών πρέπει να είναι ο ίδιος με εκείνον που θα ίσχυε για τον ενδιαφερόμενο εάν είχε διατηρήσει την υποχρέωση καταβολής εισφορών κατά την οικεία νομοθεσία.
The circumstances in which that rule was inserted into the regulation indicate that it was intended precisely to cover a system of calculating invalidity benefits such as that laid down by the Spanish legislation, which effectively provides that, unless specified otherwise, benefits are to be calculated on the basis of average contributions.
Έτσι, σε περιπτώσεις όπως αυτή η οποία αποτελεί το αντικείμενο της κύριας δίκης, ναι μεν δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη παρά μόνο το ποσό των εισφορών που έχουν καταβληθεί δυνάμει της οικείας νομοθεσίας, το ποσό αυτό όμως πρέπει να προσαρμόζεται και να επανεκτιμάται, ώστε να αντιστοιχεί προς εκείνο το οποίο θα είχε καταβάλει πράγματι ο ενδιαφερόμενος, αν είχε συνεχίσει να ασκεί υπό τις ίδιες προϋποθέσεις τη δραστηριότητα του εντός του οικείου κράτους μέλους.
The rule contained in Article 47(l)(e) of the regulation, which envisages a calculation using an average basis for contributions such as that provided for, in principle, by Spanish legislation, is not intended to authorize, and cannot in any event have the effect of authorizing, by way of exception and in certain situations limited to workers who have exercised their right to free movement, a different method of calculation based on a minimum basis for contributions.
Στην υπόθεση της κύριας δίκης, κατά τη διάρκεια της περιόδου η οποία λαμβάνεται υπόψη, βάσει της ισπανικής νομοθεσίας, για τον υπολογισμό του μέσου όρου των εισφορών, ο Lafuente Nieto ασφαλώς δεν είχε την υποχρέωση να καταβάλλει εισφορές στην Ισπανία, είχε όμως την υποχρέωση αυτή σε άλλο κράτος μέλος.
In these two questions, the national court asks what interpretation is to be given to the rule in Article 47(l)(e) of the regulation and, if necessary, whether that rule complies with the principles laid down in Article 51 of the Treaty. In particular, the court asks whether compliance with those principles does not imply that, in calculating the average contribution basis under the legislation concerned, account must be taken of contributions paid under the legislation of another Member State, within the limit of the contributions which would have had to be paid under the first legislation, if the person concerned had at all times been subject to the latter at the time when the invalidity arose.
Ο αρμόδιος ισπανικός φορέας όφειλε να λάβει υπόψη το γεγονός αυτό, κατ'
In this case, Mr Lafuente Nieto was not obliged, during the period used under Spanish legislation for calculating the average basis for contributions, to pay contributions in Spain, but he was under that obligation in another Member State.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
The rule must therefore be interpreted in the light of that provision and in the light of the objective laid down by Article
αυτή η οποία αποτελεί το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης ο καθορισμός του μέσου όρου των εισφορών στηρίζεται μόνο οτο ποσό των εισφορών που έχουν καταβληθεί δυνάμει της οικείας νομοθεσίας και ότι το θεωρητικό ποσό της παροχής που προκύπτει με τη μέθοδο αυτή πρέπει να αναπροσαρμόζεται δεόντως και να αυξάνεται ως εάν ο ενδιαφερόμενος είχε συνεχίσει να ασκεί τη δραστηριότητα του οτο εν λόγω κράτος μέλος υπό τις ίδιες προϋποθέσεις
Article 47(1)(e) of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community, as amended and updated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983 and as adapted by Annex I, Part VIII of the Act concerning the Conditions of Accession of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic and the adjustments to the Treaties, covers a system for calculating invalidity benefits on an average basis for contributions, as laid down by the Spanish legislation.
Το άρθρο 46, παράγραφος 2, στοιχείο γ, του προαναφερθέντος κανονισμού 1408/71 δεν αφορά τον υπολογισμό των παροχών αναπηρίας με βάση ένα σύστημα όπως αυτό που προβλέπει η ισπανική νομοθεσία, κατά το οποίο το ποσό των εισφορών είναι ανεξάρτητο από τη διάρκεια των περιόδων ασφαλίσεως·
Article 47(1)(e) of Regulation No 1408/71, interpreted in accordance with the objective laid down by Article 51 of the EEC (now the EC) Treaty, implies that, in a situation such as that at issue in the main proceedings, calculation of the average basis for contributions rests solely on the amount of contributions paid under the législation concerned, and the theoretical amount of the benefit thus obtained is to be duly revalorized and increased as if the person concerned had continued to work under the same conditions in the Member State in question.
Ο γενικός εισαγγελέας A La Pergola ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέιιπτου τμήματος inc 20ής Ιουνίου 1996.
Article 46(2) (c) of Regulation No 1408/71 does not cover the calculation of invalidity benefits under a scheme such as that provided for by Spanish legislation, whereby the amount of benefit does not depend on the length of the insurance periods.»
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει στα υποβληθέντα ερωτήματα ως εξής:
He proposed that the Court reply as follows:
Η ισπανική νομοθεσία περί συντάξεων αναπηρίας, που προβλέπει ότι ο υπολογισμός των παροχών αυτών γίνεται βάσει μέσης εισφοράς, εμπίπτει στο άρθρο 47, παράγραφος 1, στοιχείο ε', του κανονισμού 1408/71, όπως ίσχυε κατά τον Ιούλιο του 1990.
Spanish legislation concerning invalidity pensions, which provides that benefits are to be calculated on the basis of average contributions, is covered by Article 47(l)(e) of Regulation No 1408/71 in the version in force in July 1990.
Το άρθρο 47, παράγραφος 1, στοιχείο ε', έχει την έννοια ότι, σε ένα σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως στο οποίο η σύνταξη αναπηρίας υπολογίζεται βάσει μέσης εισφοράς, το θεωρητικό ποσό αυτής καθορίζεται με αφετηρία τις πραγματικές βάσεις των εισφορών τις οποίες κατέβαλε ο εργαζόμενος όταν υπέκειτο στη νομοθεσία κοινωνικής ασφαλίσεως την οποία εφαρμόζει ο αρμόδιος φορέας, προσηκόντως ανατιμημένες και προσαυξημένες, ώστε να ληφθούν υπόψη τα αποτελέσματα του πληθωρισμού που προκύπτουν από την υποτίμηση του νομίσματος και οι ενδεχόμενες νόμιμες αυξήσεις των παροχών που αφορούν την κατηγορία στην οποία θα ανήκε ο εργαζόμενος αν είχε συνεχίσει να ασκεί τη δραστηριότητα του στην Ισπανία.
Article 47(l)(e) is to be interpreted as meaning that, in a social security scheme under which invalidity pension is calculated on the basis of average contributions, the theoretical amount of those contributions is determined by taking into account the actual average contribution bases paid
Το άρθρο 47, παράγραφος 1, στοιχείο ε', ερμηνευόμενο ως άνω, δεν αντιβαίνει προς τις αρχές που διατυπώνονται στα άρθρα 48 και 51 της Συνθήκης σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων.
by the worker when he was subject to the social security legislation applied by the competent institution, duly revalorized and increased in order to take account of the effects of depreciation of the currency and any statutory increases in beneifts relating to the category to which the worker would belong if he had continued to work in Spain.
Το τέταρτο και το πέμπτο ερώτημα είναι άνευ αντικειμένου.
The fourth and fifth questions are irrelevant.
Η έκφραση "συνολική διάρκεια", που χρησιμοποιείται στο άρθρο 46, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού, όπως ίσχυε κατά τον Ιούλιο του 1990, δεν έχει την έννοια ότι παραπέμπει στην ελάχιστη διάρκεια την οποία προβλέπει η ισπανική νομοθεσία προς κτήση δικαιώματος επί συντάξεως αναπηρίας.
The expression 'maximum period' contained in Article 46(2)(c) of the regulation in the version in force in July 1990 cannot be interpreted as referring to the minimum periods laid down by Spanish legislation for acquiring entitlement to invalidity pensions.
Η καταβολή της οφειλομένης από τον ισπανικό φορέα παροχής πρέπει να γίνει κατ' αναλογίαν των περιόδων ασφαλίσεως τις οποίες έχει συμπληρώσει ο εργαζόμενος στην Ισπανία προς το σύνολο των περιόδων ασφαλίσεως του.»
The pension payable by the Spanish institution must be paid pro rata the periods of insurance completed by the worker in Spain in relation to those forming the whole of his employment.»
(Πέμπτο τμήμα)
Council Regulation
Α — Επί της φερομένης κανονισμού 2075/92
Preliminary ruling (Common market organization — Raw tobacco Commission Regulation (EEC) No 3477/92) (Fifth Chamber)
— Ως προς την προβαλλόμενη μη τήρηση των αρχών της κοινής οργανώσεως αγοράς που θεσπίζει ο κανονισμός 2075/92
Those questions have arisen in various proceedings between the applicants in the main actions and the Italian authorities concerning the allocation of processing quotas for the 1993 and 1994 harvests under the Community legislation governing the common organization of the market in raw tobacco.
Κανονιστικό πλαίσιο
Legislative framework
Επί του κύρους του συστήματος των πιστοποιητικών καλλιέργειας, ειδικότερα δε των άρθρων 3, 9 και 10 του κανονισμού 3477/92 (πρώτο ερώτημα στις υποθέσεις C-254/94, C-255/94 και C-269/94, δεύτερο ερώτημα στις υποθέσεις C-254/94, C-255/94 και C-269/94 και τρίτο ερώτημα στην υπόθεση C-255/94)
By these questions, the national court first inquires about the compatibility of Articles 3(3), 9 and 10 of Regulation No 3477/92 with Regulation No 2075/92, and in particular with
Με τα ερωτήματα αυτά, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται, πρώτον, αν συμβιβάζονται τα άρθρα 3, παράγραφος 3, 9 και 10 του κανονισμού
By three orders of 27 January 1994, received at the Court on 16 September 1994 (Cases C-254/94 and C-255/94) and 26 September 1994 (Case C-269/94), the Tribunale Amministrativo Regionale del Lazio (Regional Administrative Court, Lazio) referred to the Court a number of questions concerning the interpretation of Council Regulation (EEC) No 2075/92 of 30 June 1992 on the common organization of the market in raw tobacco and on the validity and interpretation of Commission Regulation (EEC) No 3477/92 of 1 December 1992 laying down detailed rules for the application of the raw tobacco quota system for the 1993 and 1994 harvests.
τύχουν της επιδοτούμενης μεταποιήσεως και τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους δικαιούχους παραγωγούς σε κάθε επιχείρηση μεταποιήσεως που είναι δικαιούχος ποσοστώσεως μεταποιήσεως, έστω και αν η επιχείρηση αυτή είναι διαφορετική από εκείνη που χορήγησε τα εν λόγω πιστοποιητικά.
the principles underlying the reform of the common organization of the market in raw tobacco which it introduces, as well as with the provisions of Article 10 thereof.
Πρόκειται, επομένως, στην πραγματικότητα για συγκεκαλυμμένες ποσοστώσεις παραγωγής.
Secondly, the national court is asking whether Article 9 of Regulation No 3477/92 may be invalid on the ground that it fails to comply with the principle of proportionality.