natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ των προαναφερθεισών εταιριών ως προς την εκτέλεση συμβάσεως που είχαν συνάψει μεταξύ τους και η οποία περιείχε ρήτρα διαιτησίας.
The questions were raised in the context of proceedings between the companies cited above, concerning the enforcement of a contract concluded between them which contained an arbitration clause.
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε :
The Court ruled as follows:
"Το άρθρο 1, εδάφιο 2, σημείο 4, της Συμβάσεως έχει την έννοια ότι η εξαίρεση που προβλέπει περιλαμβάνει διαφορά που εκκρεμεί ενώπιον κρατικού δικαστηρίου, η οποία έχει ως αντικείμενο τον διορισμό διαιτητού, έστω και αν στο πλαίσιο της διαφοράς αυτής τίθεται το προκαταρκτικό ζήτημα της υπάρξεως ή του κύρους συμβάσεως διαιτησίας."
"Article 1 (4) of the Convention must be interpreted as meaning that the exclusion provided for therein extends to litigation pending before a national court concerning the appointment of an arbitrator, even if the existence or validity of an arbitration agreement is a preliminary issue in that litigation."
Darmon ανέπτυΕε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας Tnc 19ης Φεβρουαρίου 1991.
Mr Advocate General M. Darmon delivered his Opinion at the sitting on 19 February 1991.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ότι :
He proposed that the Court should rule as follows:
"Το ζήτημα της υπάρξεως συμβάσεως διαιτησίας το οποίο ανακύπτει ενώπιον δικαστηρίου από το οποίο ζητείται ο διορισμός διαιτητού περιλαμβάνεται στην εξαίρεση του άρθρου 1, εδάφιο 2, παράγραφος 4, της συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις."
"The issue as to the existence of an arbitration agreement, raised in proceedings before a court to which application has been made for the appointment of an arbitrator, falls within the exclusion under indent 4 of the second paragraph of Article 1 of the Convention of 27 September 1968 on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters.
Το 1988 οι νομοθετικές διατάξεις περί νηολογήσεως των βρετανικών αλιευτικών σκαφών τροποποιήθηκαν ριζικά με τον νόμο Merchant Shipping Act.
Case C-221/89: The Queen ν Secretary of State for Transport (Ministry of Transport) ex parte Factortame Ltd and Others - 25 July 1991 (Reference for a preliminary ruling) (Agriculture - Fisheries - Registration of vessels - Conditions) (Full Court)
Η τροποποίηση αυτή πραγματοποιήθηκε προκειμένου να τεθεί τέρμα στην πρακτική "quota hopping", στην πρακτική δηλαδή εκείνη η οποία, κατά την Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, συνίσταται στη "λεηλασία" των χορηγουμένων στο Ηνωμένο Βασίλειο αλιευτικών ποσοστώσεων εκ μέρους σκαφών τα οποία φέρουν μεν τη βρετανική σημαία αλλά δεν είναι στην πραγματικότητα βρετανικά.
By order dated 10 March 1989, which was received at the Court on 17 July 1989, the High Court of Justice of England and Wales referred to the Court for a preliminary ruling a number of questions on the interpretation of provisions of Community law governing, in particular, the right of establishment and of the principles of proportionality and non­discrimination on grounds of nationality, with a view to determining the compatibility with Community law of national legislation laying down the conditions for the registration of fishing vessels.
Πρέπει, καταρχάς, να τονιστεί ότι όταν ένα σκάφος αποτελεί όργανο για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας η οποία προϋποθέτει τη μόνιμη εγκατάσταση στο οικείο κράτος, η νηολόγηση του δεν μπορεί να χωριστεί από την άσκηση της ελευθερίας εγκαταστάσεως.
Since, at the time of the Institution of the main proceedings, their 95 fishing vessels had failed to satisfy one or more of the conditions for registration under the new legislation and were consequently to be deprived of the right to engage in fishing as from 1 April 1989, the companies in question challenged the compatibility of the 1988 Act with Community law by means of an application for judicial review.
Τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της ασκήσεως της αρμοδιότητας τους να καθορίζουν τους όρους που απαιτούνται για τη χορήγηση της "ιθαγένειας" τους σε ένα σκάφος, υποχρεούνται να τηρούν την απαγόρευση των στηριζόμενων στην ιθαγένεια διακρίσεων εις βάρος υπηκόων κρατών μελών.
Consequently, in exercising its powers for the purposes of defining the conditions for the grant of its "nationality" to a ship, each Member State had to comply with the prohibition of discrimination against nationals of Member States on grounds of their nationality.
φυσικών προσώπων, κυρίων ή ναυλωτών ενός σκάφους, στην περίπτωση δε εταιρίας, κατόχων του εταιρικού της κεφαλαίου ή μελών των διοικητικών της οργάνων.
- 5 chartered by natural persons they had to be of a particular nationality and where it was owned or chartered by a company the shareholders and directors had to be of that nationality was contrary to Article 52 of the Treaty.
Το ίδιο ισχύει και για το άρθρο 221 της Συνθήκης το οποίο επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να διασφαλίζουν την όμοια με τους ημεδαπούς μεταχείριση ως προς τη συμμετοχή υπηκόων άλλων κρατών μελών στο κεφάλαιο εταιριών, κατά την έννοια του άρθρου 58.
Such a condition was also contrary to Article 221 of the Treaty, under which Member States had to accord nationals of the other Member States the same treatment as their own nationals as regards participation in the capital of companies or firms within the meaning of Article 58.
Ως προς την προϋπόθεση κατά την οποία οι κύριοι, ναυλωτές και εκμεταλλευόμενοι σκάφος, ή, στην περίπτωση εταιρίας, οι μέτοχοι και τα μέλη των διοικητικών της οργάνων, πρέπει να έχουν την κατοικία και διαμονή τους στο κράτος νηολογήσεως, επιβάλλεται να τονιστεί ότι παρόμοια προϋπόθεση, η οποία δεν δικαιολογείται από τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που δημιουργεί η παροχή της εθνικής σημαίας σε ένα σκάφος, καταλήγει σε διακρίσεις λόγω ιθαγενείας.
As for the requirement for the owners, charterers, managers and operators of the vessel and, in the case of a company, the shareholders and directors to be resident and domiciled in the Member State in which the vessel was to be registered, the Court held that such a requirement, which was not justified by the rights and obligations created by the grant of a national flag to a vessel, resulted in discrimination on grounds of nationality.
Πράγματι, οι υπήκοοι του οικείου κράτους έχουν, στη μεγάλη πλειοψηφία τους, την κατοικία και διαμονή τους στο εν λόγω κράτος και, επομένως, πληρούν αυτομάτως την προϋπόθεση αυτή, ενώ οι υπήκοοι άλλων κρατών μελών θα έπρεπε, στις περισσότερες περιπτώσεις, να μεταφέρουν την κατοικία και διαμονή τους στο εν λόγω κράτος προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της νομοθεσίας του.
The great majority of nationals of the Member State in question were resident and domiciled in that State and therefore met that requirement automatically, whereas nationals of other Member States would, in most cases, have to move their residence and domicile to that State in order to comply with the requirements of its legislation.
Συνεπώς, μια τέτοια προϋπόθεση αντίκειται στο άρθρο 52.
It followed that such a requirement was contrary to Article 52.
(34,35) Ως προς την προϋπόθεση κατά την οποία η εκμετάλλευση του πλοίου και οι διάφορες πράξεις που το αφορούν πρέπει να κατευθύνονται και να ελέγχονται από το εσωτερικό του κράτους μέλους της νηολογήσεως, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η προϋπόθεση αυτή καλύπτει, ουσιαστικώς, την ίδια την έννοια της εγκαταστάσεως, κατά τα άρθρα 52 επ. της Συνθήκης, η οποία προϋποθέτει μόνιμη εγκατάσταση.
As for the condition requiring a vessel to be managed and its operations directed and controlled from within the Member State in which it was to be registered, the Court found it sufficient to observe that it essentially coincided with the actual concept of establishment within the meaning of Article 52 et seq. of the Treaty, which implied a fixed establishment.
Κατά συνέπεια, τα άρθρα αυτά τα οποία καθιερώνουν, ακριβώς, την ελευθερία εγκαταστάσεως, δεν μπορούν να ερμηνευθούν ως αποκλείοντα μια τέτοια προϋπόθεση, εκτός αν στην προϋπόθεση αυτή προσδοθεί η έννοια ότι αποκλείει τη νηολόγηση στην περίπτωση δευτερεύουσας εγκαταστάσεως στο πλαίσιο της οποίας το κέντρο κατευθύνσεως των σχετικών με το σκάφος πράξεων θα ενεργούσε σύμφωνα με οδηγίες προερχόμενες από κέντρο αποφάσεων ευρισκόμενο στο κράτος μέλος της κύριας εγκατάστασης.
It followed that those articles, which enshrined the very concept of freedom of establishment, could not be interpreted as precluding such a requirement, unless it was to be interpreted as precluding registration in the event that a secondary establishment or the centre for directing the operations of the vessel in the Member State of registration acted on instructions from a decision-taking centre located in the Member State of the principal establishment.
Στην παρούσα φάση εξελίξεως του κοινοτικού δικαίου, εναπόκειται στα κράτη μέλη να καθορίζουν, σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου, τις προϋποθέσεις εγγραφής σκαφών στα νηολόγια τους καθώς και της παροχής στα εν λόγω σκάφη του δικαιώματος να πλέουν υπό τη σημαία των κρατών, κατά την άσκηση όμως της εν λόγω αρμοδιότητας, τα κράτη μέλη οφείλουν να τηρούν τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου.
As Community law stands at present, it is for the Member States to determine, in accordance with the general rules of international law, the conditions which must be fulfilled in order for a vessel to be registered in their registers and granted the right to fly their flag, but, in exercising that power, the Member States must comply with the rules of Community law.
Οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου και ειδικότερα το άρθρο 52 της Συνθήκης ΕΟΚ δεν επιτρέπουν να επιβάλλει ένα κράτος μέλος ως προϋποθέσεις της εγγραφής αλιευτικού σκάφους στο εθνικό νηολόγιο τα εξής: α) οι κύριοι (τόσο οι έχοντες νομική όσο και οι έχοντες πραγματική κυριότητα), οι ναυλωτές και οι εκμεταλλευόμενοι το σκάφος να είναι υπήκοοι του εν λόγω κράτους μέλους ή εταιρίες που έχουν
It is contrary to the provisions of Community law and, in particular, to Article 52 of the EEC Treaty for a Member State to stipulate as conditions for the registration of a fishing vessel in its national register : (a) that the legal owners and beneficial owners and the charterers, managers and operators of the vessel must be nationals of
συσταθεί σ' αυτό, στην τελευταία δε περίπτωση, τουλάχιστον 75 % του μετοχικού κεφαλαίου της οικείας εταιρίας να ανήκει σε υπηκόους του κράτους μέλους ή σε εταιρίες πληρούσες τις ίδιες προϋποθέσεις και 75 % των διοικούντων την εταιρία να είναι υπήκοοι του ιδίου κράτους μέλους· β) οι εν λόγω ιδιοκτήτες (έχοντες νομική και πραγματική κυριότητα), ναυλωτές, εκμεταλλευόμενοι το σκάφος, μέτοχοι και διοικούντες, ανάλογα με την περίπτωση, να διαμένουν και να κατοικούν στο εν λόγω κράτος μέλος.
6 - that Member State or companies incorporated in that Member State, and that, in the latter case, at least 75% of the shares in the company must be owned by nationals of that Member State or by companies fulfilling the same requirements and 75% of the directors of the company must be nationals of that Member State; and (b) that the said legal owners and beneficial owners, charterers, managers, operators, shareholders and directors, as the case may be, must be resident and domiciled in that Member State.
Το κοινοτικό δίκαιο δεν αντιτίθεται στο να επιβάλλει ένα κράτος μέλος ως προϋπόθεση της εγγραφής αλιευτικού σκάφους στα εθνικά του νηολόγια, η εκμετάλλευση καθώς και η διεύθυνση και ο έλεγχος των δραστηριοτήτων του εν λόγω πλοίου να γίνονται από το έδαφος του οικείου κράτους μέλους.
It is not contrary to Community law for a Member State to stipulate as a condition for the registration of a fishing vessel in its national register that the vessel in cuestión must be managed and its operations directed and controlled from within that Member State.
Το ότι είναι δυνατόν ο αρμόδιος υπουργός κράτους μέλους να απαλλάσσει ορισμένους ιδιώτες της τηρήσεως της προϋποθέσεως της ιθαγενείας, ενόψει της μακροχρόνιας διαμονής τους και της συμμετοχής τους στις βιομηχανικές και αλιευτικές δραστηριότητες του εν λόγω κράτους, δεν δικαιολογεί έναντι του κοινοτικού δικαίου την ύπαρξη κανόνα που εξαρτά τη νηολόγηση των αλιευτικών σκαφών από προϋποθέσεις συναρτώμενες προς την ιθαγένεια, τη διαμονή και την κατοικία.
The fact that the competent minister of a Member State has the power to dispense with the nationality requirement in respect of an individual in view of the length of time such individual has resided in that Member State and has been involved in the fishing industry of that Member State cannot justify, in regard to Community law, the rule under which registration of a fishing vessel is subject to a nationality requirement and a requirement as to residence and domicile.
Η ύπαρξη του ισχύοντος συστήματος εθνικών ποσοστώσεων δεν επηρεάζει τις δοθείσες στο δεύτερο ερώτημα απαντήσεις."
The existence of the present system of national quotas does not affect the replies given to the second question."
Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της 13ηο Μαρτίου 1991.
Mr Advocate General Mischo delivered his Opinion at the sitting on 13 March 1991.
Καίτοι επί του παρόντος εναπόκειται στο οικείο κράτος μέλος να καθορίζει αν ένα σκάφος έχει δικαίωμα να νηολογηθεί στο εν λόγω κράτος μέλος, ωστόσο το τελευταίο υποχρεούται, επίσης, να τηρεί τις αρχές και τις σχετικές διατάξεις του κοινοτικού δικαίου.
Whilst at present it falls to the Member State concerned to determine whether a vessel is entitled to be registered in that State, the Member State in question is none the less bound to comply with the relevant principles and provisions of Community law.
β) Το κοινοτικό δίκαιο δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος να επιβάλλει ως προϋπόθεση για τη νηολόγηση οι κύριοι, εκμεταλλευόμενοι, μέτοχοι και διοικούντες, ανάλογα με την περίπτωση, να έχουν την κατοικία και τη διαμονή τους στο εν λόγω κράτος μέλος, στην περίπτωση δε εταιρίας, να έχει στο εν λόγω κράτος μέλος το κέντρο των δραστηριοτήτων της.
(a) It is contrary to Community law for a Member State to stipulate as a requirement for the registration of a fishing vessel in its national register that the owners and operators of the vessel, whether they be natural or legal persons, or 75% of the directors and shareholders of a company owning or operating the vessel must be nationals of that State, even if the competent national authority has the legal power to dispense with that requirement in the case of certain persons.
γ) Το κοινοτικό δίκαιο δεν αποκλείει τη δυνατότητα κράτους μέλους να εξαρτά τη χορήγηση της σημαίας του σε συγκεκριμένο σκάφος από την προϋπόθεση ότι η διαχείριση του και οι σχετικές με αυτό πράξεις κατευθύνονται και ελέγχονται από το εσωτερικό του εν λόγω κράτους μέλους.
(b) It is contrary to Community law for a Member State to lay down as a requirement for registration that the owners, operators, shareholders and directors, as the case may be, must reside and be domiciled in that Member State and, in the case of a company, that it must have Its principal place of business there.
Τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο τέταρτο ερώτημα δεν επηρεάζουν τις
The existence of the system of national quotas does not alter the answers given to the second question.
Μ απαντήσεις που δόθηκαν στα ερωτήματα 2 και 3.
The matters adverted to in the fourth question do not affect the answers given to questions 2 and 3."
Υποθ. C-252/89 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου
Case C-252/89: Commission of the European Communities v Grand Duchy of Luxembourg - 25 July 1991 (Consumers - Failure of a Member State to fulfil its obligations -Containers of liquids for human consumption - Failure to Implement a directive or to communicate programmes) (Full Court)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 8 Αυγούστου 1989, η Επιτροπή άσκησε προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να λάβει τα μέτρα που απαιτούνται προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 85/339/Ε0Κ του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
By application lodged on 8 August 1989 the Commission brought an action for a declaration that by failing to introduce the measures needed to comply with the obligations imposed on it by Council Directive 85/339/EEC the Grand Duchy of Luxembourg had failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
Το Δικαστήριο αποφάσισε :
The Court held as follows:
Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να καταρτίσει και να ανακοινώσει στην Επιτροπή τα προγράμματα, καθώς και να θεσπίσει και να ανακοινώσει τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 85/339/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για τις συσκευασίες υγρών τροφίμων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
By failing to introduce and communicate to the Commission, within the prescribed period, the programmes and the laws, regulations and administrative measures needed to comply with the obligations imposed on it by Directive 85/339/EEC of 27 June J985 on containers of liquids for human consumption, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
0 γενικός εισαγγελέας CO.
The Grand Duchy of Luxembourg is ordered to pay the costs. "
8 κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που του επιβάλλει η οδηγία 85/339/ΕΟΚ, για τις συσκευασίες υγρών τροφίμων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
"There are grounds for considering the Commission's view well founded and for holding, in accordance with its application, that the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty by omitting to introduce and communicate to the Commission within the prescribed period the programmes and the laws, regulations and administrative measures needed to comply with the obligations imposed on it by Directive 85/339/EEC on containers of liquids for human consumption.
Σύμφωνα με το αίτημα της Επιτροπής, δεδομένου ότι το καθού ηττήθηκε, πρέπει vq καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα."
Since the defendant has failed in its submissions It must, as the Commission has requested, be ordered to pay the costs."
Υποθ. C-258/89 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
Case C-258/89: Commission of the European Communities ν Kingdom of Spain - 25 July 1991 (Agriculture - Control measures - Catches of fish stocks subject to a TAC or quota outside the Community fishing zone) (Full Court)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 14 Αυγούστου 1989, η Επιτροπή άσκησε προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη εφαρμόζοντας τα μέτρα ελέγχου που προβλέπουν οι κανονισμοί (ΕΟΚ) 2057/82 και (ΕΟΚ) 2241/87 του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
By application lodged on 14 August 1989 the Commission brought an action for a declaration that by failing to apply the control measures laid down by Regulation (EEC) No. 2057/82 and Regulation (EEC) No. 2241/87, the Kingdom of Spain had failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty
Το Δικαστήριο αποφάσισε :
The Court held as follows
Το Βασίλειο της Ισπανίας, μη εφαρμόζοντας στις αλιεύσεις ιχθυαποθεμάτων ή ομάδων ιχθυαποθεμάτων για τα οποία προβλέπεται σύνολο επιτρεπομένων αλιευμάτων (TAC) ή ποσόστωση, οι οποίες πραγματοποιούνται εκτός της αλιευτικής ζώνης της Κοινότητας, τα μέτρα ελέγχου που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2057/82, του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1982, περί θεσπίσεως ορισμένων μέτρων ελέγχου των αλιευτικών δραστηριοτήτων που ασκούνται από σκάφη των κρατών μελών και ειδικότερα με τα άρθρα 1, 6 έως 9 και 10, καθώς και με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2241/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, περί θεσπίσεως ορισμένων μέτρων ελέγχου για τις αλιευτικές δραστηριότητες, και ειδικότερα με τα άρθρα 1, 5 έως 9 και 11, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
By failing to apply the control measures laid down by Regulation (EEC) No. 2057/82 of 29 June 1982 establishing certain control measures for fishing activities by vessels of the Member States, particularly Articles 1, 6 to 9 and 10 thereof, and Regulation (EEC) No. 2241/87 of 23 July 1987 establishing certain control measures for fishing activities, particularly Articles 1, 5 to 9 and 11 thereof, to catches made outside the Community fishing zone of stocks or groups of stocks to which a total allowable catch (TAC) or quota applies, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
0 V8VIKÓC εισαννελέοο Μ.
The Kingdom of Spain is ordered to pay the costs."
Darmon ανέπτυΕε TIC ποοτάσειο του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της 29ης Μαΐου 1991»
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting of the full Court on 29 May 1991♦
Κατέληξε στα εξής :
He proposed that the Court should:
τα άρθρα 1, 5 έως 9 και 11, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη·
9 - hold that, by failing to apply to catches made outside the Community fishing zone of stocks or groups of stocks to which a total allowable catch (TAC) or quota applies the control measures laid down by Regulation (EEC) No. 2057/82, particularly Articles 1, 6 to 9 and 10 thereof, and Regulation (EEC) No. 2241/87, particularly Articles 1, 5 to 9 and 11 thereof, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
Υποθ. C-288/89 : Stichting Collectieve Antennevoorziening Gouda κ.λπ. κατά Commissariaat voor de Media (CM) 25.07.1991 (προδικαστική) "Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Επιβολή όρων όσον αφορά την αναμετάδοση διαφημιστικών μηνυμάτων περιεχομένων σε ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα που εκπέμπονται από άλλα κράτη μέλη" (Ολομέλεια)
Case C-288/89: Stichting Collectieve Antennevoorziening Gouda and Others ν Commissariaat voor de Media (CM) - 25 July 1991 (Reference for a preliminary ruling) (Freedom of movement for persons - Freedom to provide services - Conditions imposed for the retransmission of advertisements contained in radio and television programmes broadcast from other Member States) (Full Court)
Με απόφαση της 30ής Αυγούστου 1989, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 19 Σεπτεμβρίου 1989, το δικαιοδοτικό τμήμα του Raad van State των Κάτω Χωρών υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 59 της Συνθήκης ΕΟΚ.
By decision of 30 August 1989, received at the Court on 19 September 1989, the judicial department of the Raad van State [Court of last instance in administrative matters] referred for a preliminary ruling three questions on the interpretation of Article 59 of the EEC Treaty.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ δέκα διαχειριστών δικτύου τηλεδιανομής και του CM, οργανισμού επιβλέποντος την εκμετάλλευση της καλωδιακής μεταδόσεως, σχετικής με τους όρους που θέτει ο ολλανδικός νόμος που ρυθμίζει την προσφορά προγραμμάτων ραδιοφώνου και τηλεοράσεως (Mediawet) στη μετάδοση διαφημιστικών μηνυμάτων που απευθύνονται στο ολλανδικό κοινό μέσω ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων που εκπέμπονται από το εξωτερικό.
The questions were raised in the context of proceedings between ten television network operators and the Commissariaat voor de Media, the institution supervising the management of cable television, concerning the conditions which the Mediawet [Netherlands Law controlling the provision of radio and television programmes] lays down for the transmission of advertisements in radio or television broadcasts from abroad.
Όροι όπως αυτοί που θεσπίζονται με το όρθρο 66, παράγραφος 1, στοιχείο β, δεύτερη φράση, του Mediawet συνιστούν περιορισμούς της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών κατó το άρθρο 59 της Συνθήκης ΕΟΚ.
Conditions such as those laid down in the second sentence of Article 66 (1) (b) of the Mediawet constitute restrictions on the freedom to provide services prohibited by Article 59 of the EEC Treaty.
0 γενικός εισαγγελέας G.
by imperative reasons
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει τις ακόλουθες απαντήσεις :
Restrictions of that kind are not justified relating to the public interest."