natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«1) Για την εφαρμογή των άρθρων 14α και 14γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 τον Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλίου, τηςίας Ιουνίου 1983, πρέπει να νοούνται ως "μισθωτή δραστηριότητα' και ως "μη μισθωτή δραστηριότητα' οι δραστηριότητες που θεωρούνται ως τέτοιες για την εφαρμογή της νομοθεσίας περί κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ασκούνται οι δραστηριότητες αυτές
For the purposes of Articles 14a and 14c of Regulation (EEC) No 1408171 of the Council of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community, as amended and updated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983, 'employed' and "self-employed" should be understood to refer to activities which are regarded as such for the purposes of the social security législation of the Member State in whose territory those activities are pursued
Σε περίπτωση που έχει εφαρμογή το άρθρο 14γ, παράγραφος 1, στοιχείο β, του προαναφερθέντος κανονισμού, το κοινοτικό δίκαιο δεν εμποδίζει το ενδεχόμενο η νομοθεσία ενός από τα δύο αυτά κράτη μέλη να προβλέπει ασφαλιστική κάλυψη του ενδιαφερομένου για μέρος μόνον των κινδύνων που ασφαλίζει το σύστημα του κοινωνικής ασφαλίσεως εφόσον δεν γίνεται σχετικά διάκριση μεταξύ ημεδαπών και υπηκόων των άλλων κρατών μελών.
Where Article 14c(l)(b) of the regulation is applicable, Community law does not preclude the legislation of one of the two Member States from insuring the person in question against only some of the risks covered by its social security scheme, provided that there is no discrimination in that regard between nationals of that State and nationals of the other Member States.
Σε περίπτωση της εφαρμογής του άρθρου 14γ, παράγραφος 1, στοιχείο β, του προαναφερθέντος κανονισμού, το κοινοτικό δίκαιο δεν εμποδίζει τον εκ μέρους ενός από τα δύο κράτη μέλη καθορισμό του ποσού των οφειλόμενων εισφορών ασφαλισμένου ο οποίος ασκεί δραστηριότητα στο έδαφος του μόνον ορισμένες εργάσιμες ημέρες εβδομαδιαίως χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι εισφορές τις οποίες ο εν λόγω ασφαλισμένος καταβάλλει ενδεχομένως εντός του άλλου κράτους μέλους στο πλαίσιο δραστηριότητας την οποία ασκεί εκεί τις υπόλοιπες ημέρες*
Where Article 14c(l) (b) of the regulation applies, Community law does not preclude one of the two Member States from determining the amount of contributions to be paid by an insured person who works in that State for only part of the working week, without taking into account contributions which that person may pay in another Member State in respect of work performed there during the rest of the week.'
Ο γενικός εισαγγελέας D. Ruiz-Jarabo Colomer ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 12ης Σεπτεμβρίου 1996.
Advocate General P. Ruiz-Jarabo Colomer delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 12 September 1996.
Ο όρος "μισθωτή δραστηριότητα" που περιλαμβάνεται στον τίτλο II του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς εργαζομένους, στους μη μισθωτούς εργαζομένους και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως κωδικοποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, αφορά τη δραστηριότητα την οποία ορίζει ως μισθωτή δραστηριότητα, στο πλαίσιο της εφαρμογής του εθνικού συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως, η νομοθεσία του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ασκείται η δραστηριότητα αυτή.
The expression "employed" in Title II of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community, in the consolidated version of Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983, refers to activity which is treated as such, for the purpose of its social security system, by the legislation of the Member State in whose territory such activity is pursued.
Αν η ολλανδική νομοθεσία έχει εφαρμογή δυνάμει του άρθρου 14γ του κανονισμού 1408/71, δεν προσκρούει στο κοινοτικό δίκαιο το γεγονός ότι ένα άτομο ευρισκόμενο στη θέση του De Jaeck είναι ασφαλισμένο μόνο έναντι ορισμένων από τους κινδύνους που καλύπτονται από το σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως των Κάτω Χωρών, ήτοι των κινδύνων τους οποίους προβλέπει το γενικό σύστημα ασφαλίσεων, και όχι έναντι των άλλων κινδύνων που καλύπτει το σύστημα αυτό, ήτοι των κινδύνων που καλύπτονται από το σύστημα υποχρεωτικής ασφαλίσεως των μισθωτών.
If the Netherlands legislation is applicable pursuant to Article 14c of Regulation No 1408/71, Community law does not preclude a person in Mr De Jaeck's situation from being insured in relation to only some of the contingencies covered by the Netherlands social security system, i.e. those
Για την εφαρμογή του άρθρου 14γ, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 1408/71, το κοινοτικό δίκαιο δεν επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να λαμβάνουν υπόψη, για τον υπολογισμό των εισφορών τις οποίες οφείλει να καταβάλλει ο ασφαλισμένος εντός του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ασκεί τις μισθωτές δραστηριότητες του, το γεγονός ότι αυτός υποχρεούται επίσης να καταβάλλει εισφορές εντός άλλου κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου ασκεί μη μισθωτές δραστηριότητες, αλλά αυτό το ίδιο το κοινοτικό δίκαιο απαγορεύει στο πρώτο κράτος μέλος να εισπράττει εισφορές επί των εισοδημάτων τα οποία αποκτά ο ασφαλισμένος εντός του άλλου κράτους μέλους και αντιστρόφως.»
For the purposes of applying Article 14c(l)(b) of Regulation No 1408/71, Community law does not require the Member States to take account, in calculating the contributions payable by the person concerned in the State where he is employed, of the fact that he is also obliged to pay contributions in respect of self-employment in another Member State, but Community law prevents the first State from charging contributions in respect of his income earned in the second, and vice versa.'
Εξάλλου, βάσει αυτού του συλλογισμού, πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ότι:
On the grounds set out above, I also propose that the Court give the following ruling;
Το άρθρο 14γ, παράγραφος 1, στοιχείο β', και το παράρτημα VII του κανονισμού 1408/71 είναι ανίσχυρα, καθόσον ορίζουν ότι άτομο που ασκεί ταυτόχρονα μισθωτή δραστηριότητα στο έδαφος ενός κράτους μέλους και μη μισθωτή δραστηριότητα στο έδαφος ενός άλλου κράτους μέλους υπόκειται στη νομοθεσία καθενός από αυτά τα κράτη μέλη.
Article 14c(l)(b) and Annex VII of Council Regulation (EEC) No 1408/71 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community, must be declared invalid in so far as they provide that a person who is simultaneously employed in the territory of one Member State and selfemployed in that of another is to be subject to the legislation of both States.
Το ανίσχυρο αυτό δεν μπορεί να προβληθεί προς αμφισβήτηση της νομιμότητας της υπαγωγής σε ασφαλιστικό φορέα και της καταβολής των εισφορών οι οποίες οφείλονται, κατ' εφαρμογή της κηρυχθείσας ως ανίσχυρης διατάξεως, για περιόδους προγενέστερες της εκδόσεως της αποφάσεως που κηρύσσει το ανίσχυρο, εκτός αν πρόκειται για εργαζομένους ή εξ αυτών έλκοντες δικαιώματα που πριν από την ημερομηνία αυτή προσέφυγαν στη δικαιοσύνη ή υπέβαλαν ισοδύναμη διοικητική προσφυγή βάσει του εφαρμοστέου εθνικού δικαίου.»
Such invalidity cannot be relied upon in order to call into question affiliation to social security schemes and contributions payable pursuant to the provision which has been declared invalid, in respect of periods prior to the delivery of the judgment declaring it invalid, save in the case of workers or persons claiming under them who, before that date, brought legal proceedings or made an equivalent claim under the national law applicable.'
Συνεκδ. υποθ.
If a worker in a situation of the kind before the national court were allowed to rely on one of the other definitions of 'selfemployed person' set out in Article 1(a) in order to qualify for German social security benefits, that would be tantamount to depriving the provision in the annex of all effectiveness.
C-4/95 και C-5/95 Fritz Stöber (C-4/95) και José Manuel Piosa Pereira (C-5/95) κατά Bundesanstalt für Arbeit Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
According to Article 73 of Regulation No 1408/71, as amended by Regulation No 3427/89 with effect from 15 January 1986, a 'selfemployed person' subject to the legislation of a Member State is entitled, in respect of members of his family who are residing in another Member State, to the family benefits provided for by the legislation of the former State, as if they were residing in that State.
Προδικαστική «Κοινωνική ασφάλιση — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου — Προσωπικό πεδίο εφαρμογής* (Πέμπτο τμήμα)
The persons covered by Regulation No 1408/71 are defined by Article 2. According to Article 2(1), Regulation No 1408/71 applies, inter alia, to 'employed or selfemployed persons who are or have been subject to the legislation of one or more Member States'.
Το προσωπικό πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1408/71 ορίζεται στο άρθρο 2 αυτού.
However, the Bundeskindergeldgesetz (German Child Benefits Act) grants family benefits to any person habitually or normally resident in the territory to which that law applies, where his dependent children are habitually or normally resident in that territory.
Κατά την παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου, ο κανονισμός 1408/71 έχει εφαρμογή, μεταξύ άλλων, στους «μισθωτούς ή μη μισθωτούς που υπάγονται ή υπήχθησαν στη νομοθεσία ενός ή περισσοτέρων από τα κράτη μέλη».
Persons in the situation of the appellants in the main proceedings come within the definition of 'selfemployed person', in particular within the meaning of Article l(a)(iv) of Regulation No 1408/71, in so far as they are voluntarily insured against sickness or old age — branches of social security to which Regulation No 1408/71 applies — under a social security scheme organized for the benefit of workers and in so far as, in particular, they are self-employed.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφορών μεταξύ του Stöber και του Piosa Pereira, αφενός, και του Bundesanstalt für Arbeit (ομοσπονδιακού γραφείου εργασίας), αφετέρου, εξαιτίας της αρνήσεως του τελευταίου να λάβει υπόψη τα τέκνα των Stöber και Piosa Pereira, τα οποία δεν κατοικούν στη Γερμανία, στον υπολογισμό του ποσού των επιδομάτων για συντηρούμενα τέκνα που προβλέπει η γερμανική νομοθεσία.
Accordingly, that law treats nationals who have not exercised their right to free movement and migrant workers differently, to the detriment of the latter, since it is primarily the latter's children who do not reside in the territory of the Member State granting the benefits in question.
Ο όρος «μη μισθωτοί» καλύπτει κάθε πρόσωπο το οποίο είναι ασφαλισμένο στο πλαίσιο ενός από τα αναφερόμενα στο άρθρο 1, στοιχείο α', του κανονισμού 1408/71 συστήματα κοινωνικής ασφαλίσεως κατά των κινδύνων και υπό τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στην εν λόγω διάταξη.
However, according to the terms of Annex I, point I, C, (b), to which Article l(a)(ii) of Regulation No 1408/71 refers, only workers compulsorily insured under one of the schemes mentioned therein are entitled to German family benefits in accordance with Chapter 7 of Title III
ευεργέτημα των οικογενειακών παροχών μονό στα πρόσωπα που ανήκουν σε μια κοινότητα αλληλεγγύης την οποία συνιστά ένα σύστημα ασφαλίσεως γήρατος.
'For the purposes of the payment of family benefits under German legislation, Article 73 of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community, as amended and updated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983, as amended by Council Regulation (EEC) No 3427/89 of 30 October 1989, must be interpreted as covering only selfemployed persons complying with the definition provided by the combined provisions of Article l(a)(ii) and point I, C, (b) of Annex I of that regulation.
Πράγματι, τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να καθορίζουν τις προϋποθέσεις χορηγήσεως δικαιωμάτων επί παροχών κοινωνικής ασφαλίσεως, δεδομένου ότι ο κανονισμός 1408/71 έχει αποκλειστικά συντονιστική λειτουργία.
However, national rules which cause the taking of a selfemployed person's children into account when calculating family allowances to be dependent upon their residing in that Member State are contrary to Article 52 of the EC Treaty.'
Επομένως, ο νόμος αυτός καθιερώνει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ των υπηκόων που δεν έχουν κάνει χρήση του δικαιώματος τους ελεύθερης κυκλοφορίας και των διακινουμένων εργαζομένων σε βάρος των τελευταίων, αφού κυρίως τα τέκνα των τελευταίων είναι εκείνα που δεν κατοικούν στο έδαφος του κράτους μέλους που χορηγεί τις παροχές.
'Articles 6 and 52 of the Treaty must be interpreted as precluding national legislation which makes the grant of family benefits to a resident selfemployed worker subject to the condition that the members of his family actually reside in the territory of the Member State in question.'
Επιβάλλεται να τονιστεί ότι ουδόλως απαγορεύεται στα κράτη μέλη να χορηγούν το
Preliminary ruling (Directives 76/207/EEC and 7917/EEC-Equal treatment for men and women — Calculation of credit for supplemental retirement contributions) (Fifth Chamber)
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978.
«Το άρθρο 73 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 τον Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτoύç στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας όπως τροποποιήθηκε και κωδικοποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, ο οποίος τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3427/89 του Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου 1989, έχει την έννοια, όσον αφορά την καταβολή οικογενειακών επιδομάτων δυνάμει της γερμανικής νομοθεσίας ότι αφορά μόνον τους μη μισθωτούς που ανταποκρίνονται στον ορισμό που απορρέει από τις συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 1, στοιχείο α, σημείο Ü, και του παραρτήματος Ζ μέρος Ι, σημείο Γ, στοιχείο β, του ιδίου κανονισμού.
By order of 19 April 1995, received at the Court on 2 May 1995, the Pretura Circondariale di Genova (District Magistrate's Court, Genoa) referred for a preliminary ruling two questions concerning the interpretation of Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions and of
Ωστόσο, το άρθρο 52 της Συνθήκης ΕΚ έχει την έννοια ότι απαγορεύει ρύθμιση κράτους μέλους η οποία θέτει, για τον
Those questions have arisen in a dispute between Mrs Balestra, a former employee of an undertaking declared to be in critical difficulty, and the INPS (National Institute of Social Security) with regard to the calculation of credit for supplemental retirement contributions which the latter granted her pursuant to the statutory scheme for early retirement.
υπολογισμό των οικογενειακών παροχών, ως προϋπόθεση να κατοικούν τα τέκνα ενός μη μισθωτού στο εν λόγω κράτος μέλος»
The national court is seeking to ascertain in substance whether it is compatible with the principle of equal treatment for men and women to take account, in the calculation of earlyretirement benefits, of age limits which differ according to sex and, more specifically, whether, when a Member State has, pursuant to Article 7(l)(a) of Directive 79/7, fixed pensionable ages that differ according to sex, that provision also allows the Member State to provide that employees of an undertaking declared to be in critical difficulty are entitled to a maximum of five years' credit of supplemental retirement contributions calculated from the date on which they took early retirement until the date on which they reach the age entitling them to a retirement pension, that is to say 55 for women and 60 for men.
Ο γενικός εισαγγελέας Α. La Pergola ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 6ης Ιουνίου 1996.
With regard to the discrimination at issue in the main proceedings, it is objectively linked to the setting of pensionable ages which differ for women and men in so far as it ensues directly from the fact that those pensionable ages are set at 55 for women and at 60 for men.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
With regard to that directive, sex discrimination, in the context of the progressive implementation of the principle of equal treatment between men and women, can be justified only temporarily and under Article 7(l)(a).
«Οι διατάξεις των άρθρων 6 και 52 της Συνθήκης έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν εθνική νομοθεσία η οποία θέτει για τη χορήγηση οικογενειακών παροχών σε μη μισθωτό που κατοικεί στην ημεδαπή ως προϋπόθεση να κατοικούν πράγματι τα μέλη της οικογενείας του στο έδαφος του αρμοδίου κράτους μέλους.»
The Court has consistently held that where, pursuant to Article 7(l)(a) of Directive 79/7, a Member State prescribes different pensionable ages for men and women for the purposes of granting old-age and retirement pensions, the scope of the permitted derogation, defined by the words 'possible consequences thereof for other benefits', contained in Article 7(l)(a), is limited to the forms of discrimination existing under other benefit schemes which are necessarily and objectively linked to the difference in pensionable age.
30 Ιανουαρίου 1997 ανδρών και γυναικών — εισφορών»
There is therefore a linkage between the retirementpensions scheme and the earlyretirement scheme in question.
Προδικαστική «Οδηγίες 76/207/ΕΟΚ και 79/7/ΕΟΚ — Ίση μεταχείριση Υπολογισμός πιστώσεως συμπληρωματικών συνταξιοδοτικών (Πέμπτο τμήμα) υπολογισμό της πιστώσεως συμπληρωματικών συνταξιοδοτικών εισφορών, τις οποίες της χορήγησε αυτό κατ' εφαρμογήν του εκ του νόμου προβλεπομένου συστήματος πρόωρης συνταξιοδοτήσεως.
It is for that reason that where, pursuant to that provision, a Member State has set the pensionable age at 55 for women and at 60 for men, it is necessary to examine whether discrimination existing against men or women under a benefits scheme other than that of retirement is objectively and necessarily linked to the difference in retirement ages.
Με διάταξη της 19ης Απριλίου 1995, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 2 Μαΐου 1995, η Pretura circondariale di Genova υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας και της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978.
The next question to be considered is whether the denial to women, who are entitled to work until the age of 60, of the right to be credited with contributions for the period after the date on which they reach the age of 55, when they may claim a retirement pension, is necessary in order to preserve this linkage.
Ειδικότερα, θέλει να πληροφορηθεί αν, εφόσον, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας 79/7, ένα κράτος μέλος έχει καθορίσει διαφορετική συντάξιμη ηλικία για κάθε φύλο, η διάταξη αυτή του επιτρέπει να προβλέπει περαιτέρω ότι οι
That will be the position where such forms of discrimination are objectively necessary in order to avoid disturbing the financial equilibrium of the social-security system or to ensure coherence between the retirement-pension scheme and other benefit schemes.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Balestra, πρώην εργαζομένης σε επιχείρηση που κηρύχθηκε προβληματική, και του INPS (Εθνικού Ιδρύματος Κοινωνικής Ασφαλίσεως), σχετικά με τον
If women taking early retirement at an age between 50 and 55 were credited with five years' contributions, without account being taken of the ordinary retirement age, the closer their entry
Διαπιστώνεται ότι ένα εκ του νόμου προβλεπόμενο σύστημα πρόωρης συνταξιοδοτήσεως, όπως το επίδικο στην κύρια δίκη, ενέχει διάκριση εις βάρος των γυναικών ως προς τον τρόπο υπολογισμού των παροχών πρόωρης συντάξεως και, κατά συνέπεια, ως προς το ύψος της συντάξεως τους.
takes early retirement during the five years prior to the date on which she qualifies for a retirement pension would, as a matter of course, be entitled to a credit of five years' contributions.
εργαζόμενοι σε επιχείρηση που κηρύσσεται προβληματική δικαιούνται πιστώσεως συμπληρωματικών συνταξιοδοτικών εισφορών 5 έτων κατ' ανώτατο όριο από την αποχώρηση τους με πρόωρη συνταξιοδότηση μέχρι τη συμπλήρωση της συντάξιμης ηλικίας, ήτοι του 55ου έτους για τις γυναίκες και του 60ού για τους άνδρες.
into early retirement was to the ordinary pensionable age, the clearer it would become that those women would be receiving a definitive pension higher than that of women who had paid contributions until they reached the age of 55 and then retired, without being able to claim a credit of contributions.
Υπό το πρίσμα της οδηγίας αυτής, μια διάκριση μεταξύ των δύο φύλων, στο πλαίσιο της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών, μόνο προσωρινώς μπορεί να δικαιολογηθεί και μόνο βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο α'.
Consequently, even though women are entitled to work until they reach the age of 60, denying them a credit of contributions in respect of the period after the date on which they reach the age of 55, the age at which they are entitled to a retirement pension, is necessary in order to preserve the linkage between the retirementpensions scheme and the earlyretirement scheme in question.
Γι' αυτό άλλωστε, αν, κατ' εφαρμογήν της εν λόγω διατάξεως, ένα κράτος μέλος ορίζει ως συντάξιμη ηλικία των γυναικών το 55ο και των ανδρών το 60ό έτος, πρέπει να ερευνηθεί αν η διάκριση που υφίσταται εις βάρος των ανδρών ή των γυναικών σε κάποιο άλλο σύστημα παροχών εκτός από το της συντάξεως λόγω συμπληρώσεως συντάξιμου χρόνου συνδέεται εξ αντικειμένου και κατ' ανάγκην με αυτή τη διαφορά συντάξιμης ηλικίας.
'Where, pursuant to Article 7(l)(a) of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security, a Member State has set pensionable ages which differ according to sex, that provision aho allows it to provide that employees of an undertaking declared to be in critical difficulty may be credited with a maximum of five years' supplemental retirement contributions starting from their entry into early retirement until the date on which they reach the age at which they are entitled to a retirement pension, that is to say 55 years in the case of women and 60 years in the case of men, since the difference relating to sex in the method of calculating earlyretirement benefits L· objectively and necessarily linked to the setting of pensionable ages which differ for men and women.'
Ως εκ τούτου, υφίσταται όντως συνοχή μεταξύ του συστήματος συντάξεων λόγω συμπληρώσεως συντάξιμου χρόνου και της επίδικης πρόωρης συνταξιοδοτήσεως.
Advocate General M.B.Elmer delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 17 October 1996.