natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Λαμβανομένου υπόψη του αντικειμένου της διαφοράς και της αναλύσεως στην οποία προβαίνει στη διάταξη της παραπομπής, ο εθνικός δικαστής ουσιαστικά ερωτά κατά πόσον η απευθείας ανάθεση της υπηρεσίας θερμάνσεως και της προμήθειας καυσίμων στην AGAC από την κοινότητα του Viano υπόκειται ή όχι στην υποχρέωση τηρήσεως της διαδικασίας που προβλέπει η οδη­γία 93/36.
Bearing in mind the subjectmatter of the dispute and the analysis contained in the order for reference, the national court is asking essentially, whether, in directly entrusting the heating service and the supply of fuel to AGAC, the Municipality of Viano is subject to an obligation to observe the procedure provided for under Directive 93/36.
Δηλαδή, πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα κατά πόσον η οδηγία 93/36 αντιτί­θεται στην απευθείας ανάθεση από έναν τοπικό οργανισμό της προμήθειας προϊόντων σε μια κοινοπραξία στην οποία συμμετέχει, υπό όρους όπως αυτοί που απο­τελούν το αντικείμενο της κυρίας δίκης, δίχως να έχει τηρηθεί η διαδικασία προσ­
In other words, the ques tion to be answered is whether Directive 93/36 precludes a local authority from entrusting the supply of products directly to a consortium of which it is a member, in circumstances such as those of the main proceedings, without having observed the
25 — Υπενθυμίζω ότι το Δικαστήριο, οτην απόφαοη της 19ης Απριλίου 1994, υπόθεση C­331/92, Gestión Hotelera Internacional (Συλλογή 1994, σ. 1­1329), αντλώντας επιχείρημα από τη δέκατη έκτη αιτιολο­γική σκέψη της οδηγίας 92/50, συμφωνά με την οποία (σκέψη), «όπως προκύπτει από την οδηγία 71/305/ΕΟΚ, μια σύμβαση θεωρείται ως σύμβαση δημοσίων έργων μόνον εφόσον ο σκοπός της συνίσταται στην εκτέλεση ενός έργου», έκρινε ότι (σκέψη 29) «μικτή σύμβαση η οποία αφορά συγχρόνως την εκτέλεση εργασιών και την παραχώρηση πραγμάτων, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 71/305, εάν η εκτέλεση των έργων παρουσιάζει παρεπόμενο μόνο χαρακτήρα σε σχέση με την παραχώρηση πραγμάτων».
25 — In its judgment in Case C-331/92 Gestión Hotelera Internacional [1994] ECR I-1329 the Court, basing its reasoning on the 16th recital in the preamble to Directive 92/50, according to which 'it follows from Directive 71/305 that, for a contract to be a public works contract, its object must be the achievement of a work', held (paragraph 29) that 'a mixed contract relating both to the performance of works and to the assignment of property does not fall within the scope of Directive 71/305 if the performance of the works is merely incidental to the assignment of property'.
Η οδηγία 71/305/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 1971, σκοπο­ύσε στον συντονισμό των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (ΕΕ ειδ. έκδ 17/001, σ. 7).
Council Directive 71/305/EEC of 26 July 1971 concerned the coordination of procedures for the award of public works contracts (OJ, English Special Edition 1971 (II), p. 682).
Εξάλλου, στη δέκατη έβδομη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 92/50, όπου γίνεται ρητή αναφορά στο αντικείμενο της σύμβασης, διευκρινίζεται «ότι, ωστόσο, εφόσον τα έργα αυτά γίνονται επικουρικώς και δεν αποτελούν το αντικείμενο της σύμβασης, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τον χαρακτηρισμό της σύμβασης ως σύμβασης δημοσίων έργων».
Furthermore, the 16th recital in the preamble to Directive 92/50, which refers expressly to the object of the contract, states that 'in so far as these works are incidental rather than the object of the contract, they do not justify treating the contract as a public works contract'.
Τέλος, στην ίδια υπόθεση, το Δικαστήριο τόνισε (σκεψη 28) ότι «στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να αποφανθεί αν τα έργα έχουν παρεπόμενο χαρακτήρα σε σχέση με το κύριο αντικείμενο του διαγωνισμού».
Lastly, in Gestión Hotelera Internacional the Court pointed out (paragraph 28 of its judgment): 'It is for the national court to determine whether the works are incidental to the main object of the award'.
26 — Τούτο συνάγεται με σαφήνεια από το άρθρο 1 της αποφάσεως 18 του κοινοτικού συμβουλίου του Viano, το οποίο παραθέτει αυτούσιο ο εθνικός δικαστής.
26 — This is clear from Article 1 of the Decision of the Municipal Council of Viano, which the referring court quotes in full.
Ι­8132
I - 8132
TECKAL κλήσεως για υποβολή προσφορών που προ­βλέπει η ενλόγω οδηγία.
TECKAL tendering procedure provided for under that directive.
Επίσης, πρέπει εξαρχής να τονισθεί ότι η οδηγία 93/36 δεν περιέχει διάταξη ανάλογη εκείνης του άρθρου 6 της οδηγίας 92/50, δηλαδή δεν προβλέπει εξαίρεση στην υπο­χρέωση προσφυγής στη διαδικασία ανάθε­σης μέσω προσκλήσεως προς υποβολή προ­σφορών όταν πρόκειται για σύναψη συμβά­σεων δημοσίων προμηθειών προϊόντων με φορέα που αποτελεί ο ίδιος αναθέτουσα αρχή, δυνάμει αποκλειστικού δικαιώματος που του παρέχεται βάσει δημοσιευμένων νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων, και υπό την προϋπόθεση ότι οι διατάξεις αυτές είναι σύμφωνες με τη Συνθήκη.
Also, it should be made clear from the outset that Directive 93/36 does not con tain a provision analogous to Article 6 of Directive 92/50, that is to say it makes no provision for an exemption from the obligation to apply the tendering procedure where a public supply contract is awarded to an entity which is itself a contracting authority, on the basis of an exclusive right which it enjoys pursuant to a published law, regulation or administrative provision compatible with the Treaty.
Αφού δεν προβλέπει παρόμοια εξαίρεση 29, γι' αυτό τον λόγο είναι αδιάφορο για την εφαρμογή της οδηγίας αν πρόκειται για ιδιώτη ή όχι που ως προμηθευτής είναι αντισυμβαλλόμενος μιας αναθέτουσας αρχής.
Since no such exemption is provided for,29it makes no difference for the purpose of applying the directive whether or not it is a private person who, as a supplier, enters into a contract with a contracting authority. That conclusion is, in my view, to be inferred from the system laid down by the directive. 30
Ωστόσο, δεν αποκλείεται ο εθνικός δικαστής να θεωρεί ότι είναι επίσης αναγκαία η ερμηνεία διατάξεων της Συνθήκης, για να επαληθεύσει κατά πόσον συμβιβάζεται με αυτές το αποκλειστικό δικαίωμα παροχής υπηρεσιών θέρμανσης που αναφέρει ότι ανατίθεται στην AGAC από το άρθρο 3 του κανονισμού της, θεωρούμενο υπό το φως των άρθρων 22 και 25 του νόμου 142/90.
The national court may, nevertheless, possibly consider that an interpretation of Treaty provisions is also necessary, in order to establish whether they preclude the exclusive right to provide heating services which, it asserts, is conferred on AGAC by Article 3 of the Statutes, viewed in the light of Articles 22 and 25 of Italian Law No 142/90.
Όμως, δεν συνάγεται σαφώς από τη διάταξη της παραπομπής αν οι σχετικές εθνικές διατά­ξεις, κυρίως τα άρθρα 22 και 25 του νόμου 142/90, και το άρθρο 3 του κανονισμού της AGAC, επιτρέπουν την απευθείας ανάθεση στην τελευταία της παροχής που αποτελεί αντικείμενο της απόφασης του κοινοτικού συμβουλίου του Viano27.
However, it is not clear from the order for reference whether the relevant national provisions, principally Articles 22 and 25 of Law No 142/90 and Article 3 of the Statutes, permit the acts which constitute the subjectmatter of the Viano Municipal Council's decision to be entrusted directly to AGAC.27It is for the national court to decide that issue and, if it considers it necessary, to make a reference for a preliminary ruling on the subject.
Γ — Επί της ουσίας
C — Substance
19 — Αυτή η διαφορά αντικατοπτρίζει μια ιδιαιτερότητα του τομέα που ρυθμίζει η οδηγία 92/50, υπό την έννοια ότι πρέπει να ληφθεί δεόντως υπόψη πως η παροχή υπηρεσιών μπόρα να πραγματοποιείται στο πλαίσιο σταθερών εννόμων σχέσεων και δεσμών μεταξύ των διαφόρων οργανισμών (collectivités), σύμφωνα με ένα καθεστώς συνεργασίας και εξάρτησης του ενός οργανισμού σε σχέση με τον άλλο.
29 — This difference reflects a special feature of the field regulated by Directive 92/50, in the sense that due account has to be taken of the fact that services may be provided in the context of stable legal relations and ties between separate bodies (collectivités) in accordance with a system of cooperation where one body is subordinate to the other.
Εξάλλου, στην οδηγία 93/38/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των τηλεπικοινωνιών (ΕΕ L 199, σ.
Furthermore, Council Directive 93/38/EEC of 14 June 1993 coordinating the procurement procedures of entities operating in the water, energy, transport and telecommunications sectors (OJ 1993 L 199, p.
84), εκτός του ότι υπάρχει διάταξη (άρθρο 11) ανάλογη εκείνης του άρθρου 6 της οδηγίας 92/50, περιέχεται επίσης και άλλη παρόμοια διάταξη σχετική με το ζήτημα αυτό, όπου λαμβάνεται υπόψη η ιδιαιτερότητα των οντοτήτων που είναι επιχειρήσεις χαρακτηριζόμενες ως αναθέτουσες αρχές μόνον στο πλαίσιο των συμβάσεων υπηρεσιών σε ειδικούς τομείς.
84), in addition to containing a provision (Article 11) analogous to Article 6 of Directive 92/50, includes another similar provision on this question which takes account of the particular case of entities which are undertakings classed as contracting authorities only in connection with service contracts in specific sectors.
Πρόκειται για το άρθρο 13 της οδηγίας 93/38, που αφορά τις συμβάσεις υπηρεσιών που ανατίθενται από μία αναθέτουσα αρχή σε μία «συνδεδεμένη επιχείρηση», της οποίας ο ορισμός δίδεται με αναφορά στις σχέσεις ελέγχου και την καθοριστική επιοροή ανάμεσα σε έναν αναθέτοντα φορέα και την επιχείρηση ή (υπο όρους) ανά­μεσα σε επιχειρήσεις (άρθρο 1, παράγραφος 3)· δηλαδή πρόκειται για νομικές οντότητες που ανήκουν στην ίδια οικονομική ενότητα· βλ. και M. Mensi, op. cit., §18, α 81 επ.
The provision in question is Article 13, concerning service contracts awarded by a contracting authority to an 'affiliated undertaking', which is defined by reference to a relationship of control and to dominant influence between a contracting entity and the undertaking or (in certain circumstances) between undertakings (Article 1(3)); in other words, this relates to legal entities which belong to the same economic unit (see also M. Mensi, op. cit., paragraph 18, p. 81 et seq.).
Ο βασικός στόχος της οδηγίας 93/36 είναι να εξασφαλισθεί η ανάπτυξη πραγματικού ανταγωνισμού στον τομέα των συμβάσεων δημόσιων προμηθειών28. Δηλαδή μια ανα­θέτουσα αρχή πρέπει να επιλέγει το πρόσωπο με το οποίο θα συνάψει γραπτώς σύμβαση εξ επαχθούς αιτίας για την προμή­θεια, υπό οποιαδήποτε μορφή, ορισμένου προϊόντος, μέσω διαδικασίας διασφαλίζο­υσας τον πραγματικό/ελεύθερο ανταγωνισμό των ενδιαφερομένων την οποία ορίζει η οδηγία 93/36.
Directive 93/36 is essentially intended to ensure development of effective competition in the field of public supply con tracts.28That is to say, in selecting the person with which it is to conclude in writing a contract for pecuniary interest involving the supply, in whatever form, of a certain product, a contracting authority is required to apply the procedure guarantee ing effective/free competition which is established by Directive 93/36.
27 — Η Teckal αμφισβητεί την ερμηνεία προς αυτήν την κατεύθυνση των διατάξεων αυτών και τονίζει on επί πέντε έτη που προηγήθηκαν της ανάθεσης των επίμαχων παροχών στην AGAC ήταν αντισυμβαλλο­μένη της κοινότητας του Viano.
27 — Teckal denies that these provisions can be interpreted to that effect and points out that, during the five years preceding the grant of the contract to AGAC, it had itself been a contractual partner of the Municipality of Viano.
30 — Υπενθυμίζω ότι το ΔΕΚ έχει κρίνει ότι ένα κράτος μέλος παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη των συμβάσεων αφενός δημοσίων έργων (οδηγία 71/305) και αφετέρου δημοσίων προμηθειών (οδηγία 77/62) όταν εξαιρεί από το πεδίο εφαρμογής της εθνικής ρυθμίσεως περί δημοσίων συμβάσεων τις συναλλαγές της διοικήσεως με ιδιώτες σε περιπτώσεις που δεν το επιτρέπουν οι οδηγίες αυτές.
30 — It may be noted that the Court found that a Member State failed to fulfil its obligations under the directives coordinating procedures for the award of both public works contracts (Directive 71/305) and public supply contracts (Directive 77/62) when it excluded from the scope of national rules on public procurement transactions effected by the administrative authorities with private persons in cases where those directives did not authorise such exemption.
Βλ. και την απόφαση της 17ης Νοεμβρίου 1993, υπόθεση C­71/92, Επιτροπή κατά Ισπανίας (Συλλογή 1993, α Ι­5923, σκέψη 10,11 και 22).
See the judgment in Case C-71/92 Commission v Spain [1993] ECR I-5923, paragraphs 10, 11 and 22.
Ειδι­κότερα, τόνισε (σκέψη 10) ότι «οι μόνες επιτρεπόμενες εξαιρέσεις από την οδηγία 77/62 είναι οι εξαιρέσεις που προβλέπονται περιοριστικά και ρητά από την οδηγία αυτή».
In particular, the Court stated (paragraph 10) that 'the only permitted exceptions to the application of Directive 77/62 are those which are exhaustively and expressly mentioned therein'.
28 — Βλ. τη δέκατη τέταρτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 93/36.
28 — See the 14th recital in the preamble to Directive 93/36.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ κ. Γ. ΚΟΣΜΑ — ΥΠΟΘΕΣΗ C­107/98 παροχή ενός προϊόντος έναντι μιας χρημα­τικής αμοιβής 32.
OPINION OF MR COSMAS — CASE C-107/98 tionship that is created consists in the supply of a product for pecuniary remuneration.
Δηλαδή, υφίσταται ανταλ­ λαγή παροχών, δημιουργία δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των μερών της σύμβασης, και υπάρχει αλληλεξάρτηση των παρο­χών 33.
32In other words, there are mutual acts of performance, the creation of rights and obligations for the parties to the contract and interdependence of their respective acts of performance.33
Στο άρθρο 1, υπό α), ορίζεται ότι για τους σκοπούς της οδηγίας 93/36, νοούνται ως συμβάσεις δημοσίων προμηθειών οι «συμβάσεις εξ επαχθούς αιτίας οι συναπτό­μενες εγγράφως, μεταξύ ενός προμηθευτή (φυσικού ή νομικού προσώπου), αφενός, και μιας των αναθετουσών αρχών που ορίζονται στο στοιχείο β), αφετέρου, οι οποίες έχουν ως αντικείμενο την αγορά, τη χρηματοδοτική μίσθωση, τη μίσθωση ή την αγορά με δόσεις, με ή χωρίς δικαίωμα αγοράς, προϊόντων».
Under Article 1(a), for the purpose of Directive 93/36 'public supply contracts' are 'contracts for pecuniary interest con cluded in writing involving the purchase, lease[,] rental or hire purchase, with or without option to buy, of products between a supplier (a natural or legal person) and one of the contracting authorities defined in (b) below'.
Από τη διάταξη αυτή προκύπτουν οι προϋ­ποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να τύχει εφαρμογής η οδηγία 93/38.
The conditions which must be met in order for Directive 93/36 to apply follow from this provision.
Κατά τρίτον, στοιχείο το οποίο άλλωστε είναι άμεσα συνδεδεμένο με το προηγούμενο, πρέπει ο αντισυμβαλλόμενος της αναθέ­τουσας αρχής, ο προμηθευτής, να έχει πράγματι την ιδιότητα του τρίτου σε σχέση με την αρχή αυτή, δηλαδή, να πρόκειται για άλλο πρόσωπο πέραν της αναθέτουσας αρχής.
Third — an element directly linked to the preceding one — the party entering into the contract with the contracting authority, namely the supplier, must have real thirdparty status vis-à-vis that authority, that is to say the supplier must be a separate person from the contracting authority.
Το στοιχείο αυτό αποτελεί, επίσης, ουσιώδες χαρακτηριστικό σύναψης σύμ­βασης προμηθειών που καλύπτει η οδη­γία 93/36.
This element, likewise, is an essential character istic for the conclusion of supply contracts falling within the scope of Directive 93/36.
Κατά πρώτον, πρέπει η συμβατική σχέση να αφορά προμήθεια προϊόντων.
First, the contractual relationship must concern the supply of products.
Το στοιχείο της προμήθειας ορισμένων προϊόντων συνιστά βασική προϋπόθεση για την εφαρ­μογή της οδηγίας.
The element of the supply of certain products is a basic condition for application of the directive.
Κατά δεύτερον, πρέπει να καταρτίζεται μια σύμβαση31και μάλιστα πρέπει να
Second, a contract must be drawn up 31 and, in particular, must be concluded in
Το κοινοτικό δίκαιο δεν υποχρεώνει τις αναθέτουσες αρχές να τηρούν τη διαδι­ τηρείται ο έγγραφος τύπος.
It follows from the above that the directive does not apply where the con tracting authority has recourse to its own resources for the supply of the products it wants.34 Community law does not require writing.
Η σύμβαση αυτή είναι αμφοτεροβαρής και επαχθής.
The contract is synallagmatic and for pecuniary interest.
Τούτο σημαίνει ότι η οδηγία εφαρμόζεται στην περίπτωση κατά την οποία αφενός υπάρχει σύμπτωση βουλήσεων δύο διαφορετικών προσώπων, της αναθέτουσας αρχής με τον προμηθευτή, και αφετέρου η συναλλακτική σχέση που δημιουργείται συνίσταται στην
This means that the directive is applicable where, first, there is a concordance of wills between two different persons, the contracting authority and the supplier, and, second, the commercial rela
32 — Το στοιχείο αυτό του καθορισμού της αμοιβής κατά τρόπο αφη­ρημένο στην περίπτωση συνάψεως δημοσίας συμβάσεως προμήθειας προϊόντων τονίζεται στην απόφαση της 26ης Απριλίου 1994, υπό­θεση C­272/91, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1994, σ.
32 — This element of fixing the remuneration in abstract terms in the case of the award of a public supply contract is highlighted in the judgment in Case C-272/91 Commission v Italy [1994] ECR 1-1409, at paragraph 25; the case concerned the concession for the computerisation system for the Italian lottery, that is to say the supply of an integrated computerisation system for the lottery which involved, in particular, the supply of certain goods to the State.
Το ίδιο στοιχείο της καταβολής ορισμένης αμοιβής ως αμοιβής του παρέχοντος τις υπηρεσίες, τονίζεται επίσης και στην προαναφερθείσα απόφαση της 10ης Νοεμβρίου 1998, BFI Holding (σκέψη 25).
The same element involving payment of a specified consideration to remunerate the service provider is also highlighted in paragraph 25 of the judgment in BFI Holding, cited above.
33 — Γι' αυτό το σημαντικό στοιχείο της έννοιας της σύμβασης, βλ. André de Laubadère, Franck Moderne και Pierre Delvolvé, «Traité des con­trats administratifs », τόμος 1,2η έκδ., 1983 (808 α), §§14 επ., σ.
33 — On this important element of the concept of a contract, see A. de Laubadère, F. Moderne and P. Delvolvé, Traité des contrats administratifs, volume 1 (1983, 2nd ed., 808 pp.), paragraph 14 et seq., p. 29 et seq.
34 — Περίπτωση λεγόμενη «in house». Βλ. σχετικά με το ζήτημα αυτό στο πλαίσιο της οδηγίας 92/50, Philippe Flamme και Maurice­André Flamme, «Les marchées publics de services et la coordination de leurs procédures de passation (Directive 92/50 CEE du 18 juin 1992) », άρ­θρο στην «Revue du marché commun et de l'Union Européenne», τεύχος 365, Φεβρουάριος 1993, (σ.
34 — A form of supply referred to as 'in-house'. On this question
Επίσης, βλ. και το άρθρο του M. Mensi, op. cit., § 5.
See also M. Mensi, op. cit., paragraph 5.
TECKAL κασία που διασφαλίζει τον πραγματικό ανταγωνισμό των ενδιαφερομένων στην περίπτωση που οι ενλόγω αρχές επιθυμούν να προβούν αυτές οι ίδιες στην προμήθεια προϊόντων τα οποία χρειάζονται35.
TECKAL contracting authorities to observe the pro cedure ensuring effective competition between interested parties where those authorities wish to take on themselves the supply of the products they need.35
Κατά δεύτερον, για να μπορεί να εφαρ­μοσθεί η οδηγία θα πρέπει να υφίσταται έγγραφη σύμβαση, όπου θα προσδιορίζονται οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των μερών και ειδικότερα το ζήτημα της αμοιβής.
Second, in order for it to be possible for the directive to apply there must be a written contract which lays down the rights and obligations of the parties and, more particularly, regulates the matter of remuneration.
Δηλαδή, ο εθνικός δικαστής πρέπει να ερευνήσει αν έχει συναφθεί σύμβαση, και μάλιστα έγγραφη, που διέπει τις σχέσεις αναθέτουσας αρχής και προμηθευτή, που προσδιορίζει τα δικαιώματα και τις υπο­χρεώσεις των μερών, πέραν της απόφασης του κοινοτικού συμβουλίου της κοινότητας του Viano περί ανάθεσης 36.
In other words, the national court must establish whether a contract was concluded, in writing, regulating the rela tionship between the contracting authority and the supplier and specifying the rights and obligations of the parties, in addition to the decision of the Viano Municipal Council entrusting the task concerned to AGAC. 36
Η AGAC ισχυρίζεται ότι η κοινότητα του Viano δεν ανέθεσε σε τρίτο πρόσωπο την υπηρεσία διαχείρισης των εγκαταστάσεων θέρμανσης αλλά απλώς αποφάσισε να οργανώσει κατά διαφορετικό τρόπο την απευθείας διαχείριση της υπηρεσίας αυτής, προσφεύγοντας στη δομή και το προσωπικό μιας ειδικής οντότητας που συστήθηκε γι' αυτόν τον σκοπό και όχι στη δική της δομή και το δικό της προσωπικό.
In the BFI Holding case (cited in footnote 31 above), concerning a dispute between two Dutch municipalities and a private undertaking (BFI) which was claiming that the award of a contract involving refuse collection to a ublic limited company (ARA) established for that purpose p y the municipalities in question was subject to the procedure laid down by the directive, the national court took the view that ARA fell within the exception provided for in Article 6 of Directive 92/50 in so far as it was to be regarded as a body governed by public law within the meaning of Article 1(b) of that directive.
Περαιτέρω, στην αρμοδιότητα του εθνι­κού δικαστή ανήκει να ερευνήσει, σε περίπτωση που υπάρχει έγγραφη σύμβαση, κατά πόσον η ευχέρεια που αναγνωρίσθηκε στην κοινότητα να ανανεώσει τη σύμβαση ήταν αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων μεταξύ της κοινότητας του Viano και της AGAC.
Also, if a written contract was con cluded it is for the national court to establish whether the possibility of renewing the contract afforded to the Municipality of Viano was the result of negotiations between the latter and AGAC.
Ομοίως, στην αρμοδιότητά του ανή­κει επίσης να ερευνήσει κατά πόσον η αμοιβή που καθορίσθηκε για την προμήθεια αγαθών και την παροχή υπηρεσιών στην κοινότητα διαμορφώθηκε με βάση τις κρατούσες εμπο­ρικές συνήθειες 37.
It is likewise for the national court to establish whether the remuneration fixed for the supply of goods and the provision of services to the municipality was determined on the basis of prevailing commercial practice.37 Whether or not there actually highlighted by Advocate General Alber in his Opinion in
Ο γενικός εισαγγελέας κ. Α.
RI.SAN., cited in footnote 31 above; see point 49 of that
36 — Από τη διάταξη της παραπομπής προκύπτει ότι η AGAC υποχρε­ούται να διαχειρίζεται την υπηρεσία θέρμανσης κυρίως βάσει των οδηγιών που περιέχονται στην προσβαλλόμένη απόφαση τις οποίες μονομερώς θέσπισε η κοινότητα του Viano.
36 — It is apparent from the order for reference that AGAC is required to manage the heating service mainly on the basis of the instructions contained in the Decision, which were issued unilaterally by the Municipality of Viano.
La Pergola δέχθηκε ότι φορέας του τύπου αυτού (όπως η ARA) αποτελεί οργανισμό δημοσίου δικαίου κατά την έννοια της οδηγίας 92/50.
However, Advocate General La Pergola was of the opinion that an entity of this type (such as ARA) constitutes a body governed by public law within the meaning of Directive 92/50.
Το Δικαστήριο εξητασεπότε ένας οργανισμός μπορεί να χαρακτηρισθεί ως οργανισμός δημοσίου δικαίου, κατά το άρθρο 1, στοιχείο β', δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 92/50 και παρέσχε τα σχετικά στοιχεία ερμηνείας που είχε ανάγκη ο εθνικός δικαστής.
The Court examined the issue of when a body can be classed as having the status of a body governed by public law within the meaning of the second subparagraph of Article 1(b) of Directive 92/50 and supplied the national court with the ruling that it needed on the interpretation of that provision.