natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εντεύθεν απορρέει ότι καμία συμπληρωμα­τική εξήγηση σχετικά με το όνομα του προϊόντος δεν μπορεί να έχει επίπτωση επί του περιεχομένου της απαγορεύσεως.
In that connection, it has at any rate to be borne in mind that the abovementioned written explanations plainly do not imply any change in relation to the substance of the prohibition which is based on the need rigorously to protect consumers with respect to any changes in the product's composition.
Με άλλα λόγια, υφίσταται αμάχητο τεκμήριο περί του κινδύνου που αντιπροσωπεύει για τον καταναλωτή η χρήση του όρου «τυρί» για γαλακτοκομικά προϊόντα των οποίων η σύνθεση έχει υποστεί την περιγραφείσα ανωτέρω τροποποίηση: ο μόνος τρόπος να
It follows that no additional explanation relating to the product name can have any effect on the scope of the prohibition. In other words, there is an absolute presumption that the use of the word 'cheese' to describe milk products whose composition has been changed as described above constitutes a risk to the
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SAGGIO —ΥΠΟΘΕΣΗ C­101/98 αποτραπεί ο κίνδυνος αυτός είναι η προα­ναφερθείσα απαγόρευση και όχι η χρήση πληροφοριακών στοιχείων που τίθενται επί της συσκευασίας.
OPINION OF MR SAGGIO — CASE C-101/98 consumer that can be obviated only by means of the prohibition in question, but not, also, by providing information on the packaging.
Η αναιρεσείουσα της κύριας δίκης προ­βάλλει το ακόλουθο επιχείρημα: αν το άρ­ , θρο 3, παράγραφος Ι,του κανονισμού ερμη­νευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει τη χρήση του όρου «τυρί» για προϊόντα που προέρχονται από το γάλα και στη σύνθεση των οποίων ένα φυσικό συστατικό έχει αντι­κατασταθεί από ένα ξένο συστατικό και ότι η απαγόρευση αυτή ισχύει ακόμη και όταν, κατά περίπτωση, έχουν τεθεί συναφώς επεξηγηματικές σημειώσεις επί της συσκε­υασίας, η απαγόρευση θα έχει υπερβολικά ευρύ πεδίο εφαρμογής, το οποίο δεν είναι αναγκαίο για την προστασία του κατα­ναλωτή, και θα αντιβαίνει, επομένως, προς την αρχή της αναλογικότητας.
In response, UDL states that if Article 3(1) of the Regulation is interpreted as meaning that the use of the word 'cheese' to describe products derived from milk in which one natural constituent has been replaced with a non-milk constituent is prohibited, and that prohibition applies even in the event that explanatory notes have been affixed to the packaging, it would have an excessive scope unnecessary for consumer protection and would there fore be incompatible with the principle of proportionality.
Συγκεκριμένα, κατά την άποψη της, η προστασία αυτή μπορεί να διασφαλιστεί κατά τρόπο εξίσου αποτελεσματικό χάρη στις εν λόγω επεξη­γηματικές σημειώσεις.
UDL in fact takes the view that that protection could be provided just as effectively using the abovementioned explanatory notes.
Τούτο επιβεβαιώνει την άποψη ότι η επίμαχη απαγόρευση πρέ­πει, αντιθέτως, να ερμηνευθεί κατά τρόπο ελαστικό, και ότι πρέπει να αναγνωριστεί η δυνατότητα χρήσεως του όρου «τυρί» για γαλακτοκομικά προϊόντα στη σύνθεση των οποίων οι φυσικές λιπαρές ύλες έχουν αντι­κατασταθεί από φυτικά λίπη, υπό την προϋπόθεση, βέβαια, ότι έχει διασφαλιστεί προσηκόντως η ενημέρωση των κατα­ναλωτών.
According to UDL, that consideration corroborates the view that the prohibition in issue ought in fact to be interpreted flexibly, by recognising that it is also possible to use the word 'cheese' for milk products in which the natural milk fat has been replaced with vegetable fat, always provided that information to the consumer is properly guaranteed.
Η νομολογία του Δικαστηρίου όσον αφορά τη συμφωνία προς το κοινοτικό δίκαιο και, ειδικότερα, προς το άρθρο 30 της Συνθήκης, των εθνικών κανόνων περί ονο­μασίας των τροφίμων ακολουθεί παρόμοια συλλογιστική.
The Court of Justice takes a similar approach in its caselaw on the compatibility with Community law, and with Article 30 of the Treaty in particular, of national legislation on the designation of foodstuffs.
Είναι σκόπιμο να υπομνηστεί ότι το Δικαστήριο δέχθηκε ότι εθνικές δια­τάξεις που σκοπούν να εξασφαλίσουν την ορθή ονομασία των προϊόντων και, συνακό­λουθα, την ενημέρωση των καταναλωτών και την εντιμότητα των συναλλαγών δεν απα­γορεύονται από το άρθρο 30 της Συνθήκης αν δικαιολογούνται από λόγους γενικού συμφέροντος αναγόμενους στην προστασία των καταναλωτών10.
I would point out that the Court has ruled that national legislation designed to guarantee that products are correctly designated, and thus to guarantee consumer information and fair trading, is not incompatible with Article 30 if it is justified on grounds of public interest in consumer protection.
Πρέπει επίσης να υπομνηστεί ότι, όπως υπογραμμίστηκε ήδη στο πλαίσιο της εξετάσεως του πρώτου ερωτήματος, το Δικαστήριο δεν θεωρεί ότι το γεγονός ότι η ονομασία του προϊόντος συνοδεύεται από επεξηγηματικές ενδείξεις αρκεί για να διασφαλίσει την ενημέρωση του καταναλωτή, π.χ., στην περίπτωση κατά την οποία τα χαρακτηριστικά του προϊόντος που διατίθεται στο εμπόριο διαφέρουν ουσιωδώς από εκείνα του προϊόντος με το οποίο συνδέεται η παραδοσιακή ονομασία11.
11 I would further mention that, as I have already pointed out in my analysis of the first question, according to the Court, supplementing the name of the product with descriptive information may not be sufficient to guarantee that the consumer is properly informed, for instance, in the event that the characteristics of the product marketed differ substantially from those of the product with which the customary name is associated.12
10 — Βλ., π.χ., την απόφαση της 16ης Δεκεμβρίου 1980, 27/80, Fretje (Συλλογή τόμος 1980/ΙΙΙ, α 517).
11 — See, for example, Case 27/80 Fietje [1980] ECR 3839.
11 — Βλ την προαναφερθείσα στην υποσημείωση 8 απόφαση Smanor σκέψη 23.
12 — Paragraph 23 of the judgment in Case 298/87 Smanor, cited in footnote 8 above.
Βλ., επίσης, την απόφαση της 10ης Νοεμβρίου 1992, C­3/91, Exportur (Συλλογή 1992, σ.
That case involved a label indicating the sell-by or use-by date.
Ι­5529, σκέψεις 27 και 28).
See also Case C-3/91 Exporter [1992] ECR I-5529, paragraphs 27 and 28.
Η άποψη αυτή είναι αβάσιμη.
That argument is unfounded.
Αντιβαίνει τόσο προς την εν γένει οικονομία του εν λόγω κανονισμού όσο και, ειδικότερα, προς τη λογική του άρθρου 3, παράγραφος 1.
In the light of the general scheme of the Regulation at issue, and Article 3(1) in particular, it cannot be accepted.
Ι ­ 8854
I - 8854
Ως γνωστόν, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, μια διάταξη δεν μπορεί να περιορίζει την ελευθερία δράσεως ενός επιχειρηματία παρά μόνο στο μέτρο που τούτο είναι αναγκαίο για την υλοποίηση των σκοπών που επιδιώκει ο νομοθέτης με τη θέσπιση του επίμαχου περιοριστικού μέτρου.
It should be pointed out that the Regulation lays down rules governing the designation of milk products for the pur­pose of protecting the natural composition of such products in the interest of Com­munity producers and consumers and recognises the need to 'avoid any confusion in the mind of the consumer between milk products and other food products, includ­ing those consisting in part of milk compo­nents'.
Η ίδια αυτή νομολογία υπογραμμίζει ότι, κυρίως οσάκις επεμβαίνει, όπως εν προκει­μένω, στο πεδίο της οικονομικής δραστη­ριότητας, ο κοινοτικός νομοθέτης πρέπει να διαθέτει, κατά τη λήψη των αποφάσεων του, ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως 13.
13It is well known that, in accor­dance with settled case­law of the Court of Justice, a provision may restrict the free­dom of activity of an economic operator only to the extent that this is necessary to attain the objective the legislature is seeking to achieve through that restriction.
γόρευση αυτή πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι έχει απόλυτη ισχύ.
That same case­law also emphasises that when, as in this case, the Community legislature intervenes in the area of economic activity, it must have a broad margin of discretion in relation to the decisions it takes.
Θεωρώ ότι στο ερώτημα αυτό πρέπει να δοθεί καταφατική απάντηση.
14 tion should be construed as absolute in scope. I believe that question should be answered in the affirmative.
Πράγματι, στο πλαίσιο της χρή­σεως της εξουσίας του εκτιμήσεως, που είναι ιδιαίτερα ευρεία όταν οι επεμβάσεις του επηρεάζουν την οικονομική δραστηριότητα, ο κοινοτικός νομοθέτης θεώρησε προδήλως ότι μόνο μια αυστηρή απαγόρευση χρήσεως της ονομασίας «τυρί» για προϊόντα που προέρχονται από το γάλα και από τα οποία έχουν αφαιρεθεί οι φυσικές λιπαρές ύλες μπορούσε με βεβαιότητα να αποτρέψει τη δημιουργία στον καταναλωτή οποιασδήποτε συγχύσεως την οποία θα μπορούσε να προ­καλέσει η χρήση του όρου «τυρί», έστω συνοδευόμενη από επεξηγηματικές ενδεί­ξεις.
By using its margin of discretion, which is particularly broad where its acts affect economic activ­ity, the Community legislature clearly con­sidered that only a strict ban on the use of the designation 'cheese' for products derived from milk from which the natural milk fat has been removed could with certainty prevent any confusion that might arise in the mind of the consumer as a result of the use of the word 'cheese', even if accompanied by written explanations.
Πράγματι, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο όρος «τυρί» είναι εκείνος που έλκει την προ­σοχή του καταναλωτή και του παρέχει τη δυνατότητα να προσανατολιστεί, ενώ μπορεί να υποτεθεί ότι οι επεξηγηματικές ενδείξεις δεν ασκούν παρά μόνο μια πιθανή και, εν πάση περιπτώσει, πολύ μικρή επιρροή στις επιλογές του.
It must be considered that it is the word 'cheese' that attracts the consumer's atten­tion and informs his choice, whereas it can be assumed that, while the written expla­nations may have an influence on the consumer's choice, that influence will, in any event, be marginal.
Επομένως, η επίμαχη απαγό­ρευση δεν μπορεί να θεωρηθεί δυσανάλογη σε σχέση με τον σκοπό που επιδιώκει.
It follows that the prohibition in issue cannot be considered disproportionate to the aim pursued.
Το συμπέρασμα αυτό επιβεβαιώνει την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, που πρότεινα ανωτέρω.
That conclusion confirms the interpretation of Article 3(1) I proposed above.
Κατά τη θέσπιση της υπό κρίση ρυθμί­σεως, ο κοινοτικός νομοθέτης θεώρησε αναγκαίο να επιβάλει την επίμαχη απαγό­ρευση.
By adopting this legislation, the Com­munity legislature considered it crucial to introduce the prohibition in issue.
Ανακύπτει το ερώτημα αν, υπό το φως της αρχής της αναλογικότητας, η απα­
The question arises whether, in the light of the principle of proportionality, that prohibi­
Επομένως, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα αρνητική απάντηση και, συγκεκριμένα, να απαντήσει ότι η απαγόρευση του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού ισχύει ακό­μη και στην περίπτωση που η ονομασία «τυρί» συμπληρώνεται από περιγραφικές ενδείξεις επί της συσκευασίας, όπως «αυτό το τυρί διαίτης είναι πλούσιο σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (...)» ή «αυτό το τυρί διαίτης είναι ιδανικό για όσους προσέχουν τη δια­τροφή τους, όσον αφορά τη χοληστερίνη (...)».
I would therefore propose that the Court answer the second question in the negative and more specifically to the effect that the prohibition laid down in Arti­cle 3(1) of the Regulation continues to apply even where the designation 'cheese' is complemented by additional descriptive material on the packaging, such as 'this dietary cheese is rich in polyunsaturated fats' or 'this dietary cheese is ideal for a cholesterol­conscious lifestyle'.
Ι ­ 8855
I ­ 8855
Ενόψει των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει στα ερωτήματα που υπέβαλε το Bundesgerichtshof τις ακόλουθες απαντήσεις:
I therefore propose that the Court give the following answers to the questions submitted by the Bundesgerichtshof:
« 1) Οι συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1898/87 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουλίου 1987, σχετικά με την προστασία της ονομασίας του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων κατά τη διά­θεση τους στο εμπόριο, και του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/398/ ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα τρόφιμα που προορίζονται για ειδική διατροφή, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι ένα προϊόν που προέρχεται από το γάλα και στη σύνθεση του οποίου οι φυσικές λιπαρές ύλες έχουν αντικατασταθεί από φυτικές λιπαρές ύλες δεν μπορεί να φέρει την ονομασία "τυρί".
(1) Article 3(1) of Council Regulation (EEC) No 1898/87 of 2 July 1987 on the protection of designations used in the marketing of milk and milk products, read in conjunction with Article 3(2) of Council Directive 89/398/EEC of 3 May 1989 on the approximation of the laws of the Member States relating to foodstuffs intended for particular nutritional uses, is to be interpreted as meaning that a milk product in which the natural milk fat has been wholly replaced by vegetable fat for dietetic reasons may not be designated as 'cheese'.
2) Η απαγόρευση του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 1898/87 ισχύει ακόμη και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η ονομασία "τυρί διαίτης με φυτικά έλαια (ή μαλακό τυρί διαίτης που περιέχει φυτικά έλαια) για διατροφή με υπο­κατάστατα λιπαρά" συμπληρώνεται επί της συσκευασίας με περιγραφικές ενδείξεις όπως "αυτό το τυρί διαίτης είναι πλούσιο σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (...)" ή "αυτό το τυρί διαίτης είναι ιδανικό για όσους προσέχουν τη διατροφή τους, όσον αφορά τη χοληστερίνη (...)"».
(2) The prohibition contained in Article 3(1) of Council Regulation (EEC) No 1898/87 of 2 July 1987 on the protection of designations used in the marketing of milk and milk products continues to apply even if the designation 'dietary cheese (dietary soft cheese) containing vegetable oil for a fat-modified diet' is accompanied by additional descriptions on the products' packaging such as 'This dietary cheese is rich in polyunsaturated fats' or 'This dietary cheese is ideal for a cholesterolconscious lifestyle'.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 1999 *
JUDGMENT OF THE COURT (Sixth Chamber) 16 December 1999 *
Στην υπόθεση C­101/98, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 234 ΕΚ), με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
REFERENCE to the Court under Article 177 of the EC Treaty (now Article 234 EC) by the Bundesgerichtshof, Germany, for a preliminary ruling in the proceedings pending before that court between
Schutzverband gegen Unwesen in der Wirtschaft eV, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 3, παρά­γραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1898/87 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουλίου 1987, σχετικά με την προστασία της ονομασίας του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων κατά τη διάθεση τους στο εμπόριο (ΕΕ L 182, σ.
Schutzverband gegen Unwesen in der Wirtschaft eV on the interpretation of Article 3(1) of Council Regulation (EEC) No 1898/87 of 2 July 1987 on the protection of designations used in marketing of milk and milk products (OJ 1987 L 182, p.
36) και του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/398/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για
36) and of Article 3(2) of Council Directive 89/398/ EEC of 3 May 1989 on the approximation of the laws of the Member States
Kapteyn και G. Hirsch, δικαστές, γενικός εισαγγελέας: Α.
THE COURT (Sixth Chamber), composed of: R. Schintgen (Rapporteur), President of the Second Chamber, acting as President of the Sixth Chamber, P.J.G. Kapteyn and G. Hirsch, Judges,
Α. Rühl, κύριος υπάλληλος διοικήσεως, λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
Advocate General: A. Saggio, Registrar: H.A. Rühi, Principal Administrator, after considering the written observations submitted on behalf of:
Röder, Ministerialrat στο ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομίας, και C.­D. Quassowski, Regierung­sdirektor στο ίδιο υπουργείο,
— the German Government, by E. Roder and C.-D. Quassowski, respectively Ministerialrat and Regierungsdirektor at the Federal Ministry of the Economy, acting as Agents,
Ι­8858
I - 8858
— η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την Κ.
Adviser Special Legal Service to the Ministry of Foreign Affairs, acting as Agents,
Rispal­Bellanger, υπο­διευθύντρια στη διεύθυνση νομικών υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, και τον C Vasak, αναπληρωτή γραμματέα εξωτερικών υποθέσεων στην ίδια διεύθυνση,
— the French Government, by K. Rispal-Bellanger, Head of Subdirectorate at the Foreign Affairs Directorate of the Ministry of Foreign Affairs, and C. Vasak, Assistant Secretary for Foreign Affairs in that directorate, acting as Agents,
Stix­Hackl, Gesandte στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εξωτερικών,
— the Austrian Government, by Christine Stix-Hackl, Gesandte at the Federal Ministry of Foreign Affairs, acting as Agent, and
— η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τη C. Schmidt, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, και την Κ.
— the Commission of the European Communities, by C. Schmidt, of its Legal Service, and K. Schreyer, a national civil servant on secondment to that service, acting as Agents.
Χαλκιά, και της Επιτροπής, εκπροσωπούμενης από την C. Schmidt, κατά τη συνεδρίαση της 24ης Μαρτίου 1999, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 10ης Ιουνίου 1999,
having regard to the Report for the Hearing, after hearing the oral observations of Union Deutsche Lebensmittelwerke GmbH, represented by K.A. Schroeter; of Schutzverband gegen Unwesen in der Wirtschaft eV, represented by H.-G. Borck; of the German Government, represented by W.-D. Plessing, Ministerialrat at the Federal Ministry of Finance, acting as Agent; of the Greek Government, represented by I. Chalkias; and of the Commission, represented by C. Schmidt, at the hearing on 24 March 1999, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 10 June 1999,
Ι ­ 8859
I - 8859
Απόφαση
Judgment ι
Με διάταξη της 5ης Μαρτίου 1998, που περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 9 Απριλίου 1998, το Bundesgerichtshof υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 234 ΕΚ), δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1898/87 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουλίου 1987, σχετικά με την προστασία της ονομασίας του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων κατά τη διάθεση τους στο εμπόριο (ΕΕ L 182, σ.
By order of 5 March 1998, received at the Court on 9 April 1998, the Bundesgerichtshof (Federal Court of Justice) referred to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EC Treaty (now Article 234 EC) two questions concerning the interpretation of Article 3(1) of Council Regulation (EEC) No 1898/87 of 2 July 1987 on the protection of designations used in marketing of milk and milk products (OJ 1987 L 182, p.
36, στο εξής: κανονισμός), και του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/398/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα τρόφιμα που προορίζονται για ειδική διατροφή (ΕΕ L 186, σ.
36, hereinafter 'the Regulation') and of Article 3(2) of Council Directive 89/398/EEC of 3 May 1989 on the approximation of the laws of the Member States relating to foodstuffs intended for particular nutritional uses (OJ 1989 L 186, p.
27, στο εξής: οδηγία).
27, hereinafter 'the Directive').
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Union Deutsche Lebensmittelwerke GmbH (στο εξής: UDL), που είναι βιομηχανία τροφίμων, και της Schutzverband gegen Unwesen in der Wirtschaft eV (στο εξής: Schutzverband), που είναι μια ένωση για την προστασία του ανταγωνισμού, σχετικά με την ονομασία με την οποία η UDL σκοπεί να πωλήσει δύο από τα προϊόντα της.
Those questions have been raised in proceedings between Union Deutsche Lebensmittelwerke GmbH (hereinafter 'UDL'), a food-processing undertaking, and Schutzverband gegen Unwesen in der Wirtschaft eV, a registered association for protection against unfair business practices (hereinafter 'the Schutzverband'), concerning the designation under which UDL plans to sell two of its products.
Η κοινοτική ρύθμιση
The Community rules
Το άρθρο 2, παράγραφοι 2 και 3, του κανονισμού ορίζει τα εξής:
Article 2(2) and (3) of the Regulation provides:
Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, ως γαλακτοκομικά προϊόντα νοούνται τα προϊόντα που προέρχονται αποκλειστικά από το γάλα· εννοείται ότι είναι δυνατό να προστίθενται ουσίες που είναι απαραίτητες για την παρασκευή τους, εφόσον οι εν λόγω ουσίες δεν χρησιμοποιούνται με σκοπό την ολική ή μερική αντι­κατάσταση οποιουδήποτε από τα συστατικά του γάλακτος.
For the purposes of this Regulation, "milk products" shall mean products derived exclusively from milk, on the understanding that substances necessary for their manufacture may be added provided that those substances are not used for the purpose of replacing, in whole or in part, any milk constituent.
Για τα γαλακτοκομικά προϊόντα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά:
The following shall be reserved exclusively for milk products:
— οι ονομασίες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα,
— the designations listed in the Annex hereto,
— οι ονομασίες κατά την έννοια του άρθρου 5 της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων που προορίζονται για τον τελικό καταναλωτή καθώς επίσης και τη διαφήμιση τους, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 85/7/ΕΟΚ, που πράγματι χρησιμοποιούνται για τα γαλακτοκομικά προϊόντα.
— designations or names within the meaning of Article 5 of Council Directive 79/112/EEC of 18 December 1978 on the approximation of the laws of the Member States relating to the labelling, presentation and advertising of foodstuffs for sale to the ultimate consumer, as last amended by Directive 85/7/EEC, actually used for milk products.
Η ονομασία "γάλα" και οι ονομασίες που χρησιμοποιούνται για τον ορισμό των γαλακτοκομικών προϊόντων δύνανται επίσης να χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με έναν ή περισσότερους όρους για τον ορισμό των σύνθετων προϊόντων των οποίων κανένα στοιχείο δεν υποκαθιστά ή δεν πρόκειται να υποκαταστήσει οποιοδήποτε
The term "milk" and the designations used for milk products may also be used in association with a word or words to designate composite products of which no part takes or is intended to take the place of any milk constituent and of which
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ C­101/98 συστατικό του γάλακτος και των οποίων το γάλα ή ένα γαλακτοκομικό προϊόν αποτελεί ουσιώδες μέρος είτε λόγω της ποσότητάς του είτε λόγω του ότι η επίδραση του χαρακτηρίζει το προϊόν.»
1999 — CASE C-101/98 milk or a milk product is an essential part either in terms of quantity or for characterisation of the product.'
Το άρθρο 3 του κανονισμού προβλέπει τα ακόλουθα:
Article 3 of the Regulation provides :
Οι ονομασίες που αναφέρονται στο άρθρο 2 δεν επιτρέπεται να χρησιμο­ποιούνται για κανένα άλλο προϊόν εκτός από εκείνα που αναφέρονται στο άρθρο αυτό.
The designations referred to in Article 2 may not be used for any product other than those referred to in that Article.
Ωστόσο, η διάταξη αυτή δεν θα εφαρμόζεται για την ονομασία προϊόντων των οποίων η ακριβής φύση είναι γνωστή λόγω παραδοσιακής χρήσης ή/και όταν οι ονομασίες χρησιμοποιούνται σαφώς για να περιγράφουν μια χαρακτηριστική ιδιότητα του προϊόντος.
However, this provision shall not apply to the designation of products the exact nature of which is clear from traditional usage and/or when the designations are clearly used to describe a characteristic quality of the product.
Όσον αφορά προϊόν άλλο από αυτά που αναφέρονται στο άρθρο 2, δεν επιτρέ­πεται να χρησιμοποιούνται ετικέτες, εμπορικά έγγραφα, διαφημιστικό υλικό ή οποιαδήποτε μορφή διαφήμισης, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 2, σημείο 1, της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ, ούτε και οποιαδήποτε μορφή παρουσίασης που να δηλώνει, να συνεπάγεται ή να υπαινίσσεται ότι το εν λόγω προϊόν είναι γαλακτοκομικό.
In respect of a product other than those described in Article 2, no label, commercial document, publicity material or any form of advertising (as defined in Article 2 (1) of Directive 84/450/EEC) or any form of presentation, may be used which claims, implies or suggests that the product is a dairy product.