natgillin/translations-raw huggingface dataset:
"Η Ιταλική Δημοκρατία, υποβάλλοντας τις εισαγωγές - από άλλα κράτη μέλη όπου παρασκευάζονται νομίμως και διατίθενται στο εμπόριο - εδωδίμων εκχυλισμάτων και συμπυκνωμένων ζωμών ή ζωμών σε κύβους ζωϊκής ή φυτικής προελεύσεως σε καθεστώς προηγουμένης υπουργικής εγκρίσεως, καθώς και σε περιορισμούς ως προς τη σύνθεση, την ονομασία και τη συσκευασία τους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ .
He concluded that "by making imports of extracts, concentrated soups or cubes of animal or vegetable origin intended to be used as foodstuffs, imported from other Member States, in which they have been lawfully manufactured and marketed, subject to a requirement to obtain an authorization from the Minister and to restrictions relating to the composition, description and packaging of those products, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 30 of the EEC Treaty".
Κάλεσε δε το Δικαστήριο "να καταδικάσει το καθού κράτος μέλος στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν σχέση με τη φερομένη παράβαση, από την υποστήριξη της οποίας η Επιτροπή παραιτήθηκε".
He proposed that the Court should "order the defendant Member State to pay the costs, including those arising from heads of claim In respect of which the Commission withdrew its application".
υποθ. C-152/88: Sofrimport SARL κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case C-152/88:
26.06.1990 "Εμπορική πολιτική - Κοινοτικά μέτρα διαφυλάξεως - Συναλλαγές με τρίτες χώρες - Επιτραπέζια μήλα καταγωγής Χιλής (Πέμπτο τμήμα)
Sofrimport ν Commission of the European Communities - 26 June 1990 (Trade policy - Protective measures - Trade with non-member countries -Dessert apples originating In Chile) (Fifth Chamber)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 26 Μαΐου 1988, η Sofrimport SARL, εταιρία γαλλικού δικαίου εισάγουσα χονδρικώς νωπά φρούτα, ζητεί από το Δικαστήριο να ακυρώσει τους κανονισμούς 962/88, 984/88 και 1040/88 της Επιτροπής και να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα να επανορθώσει τη ζημία που υπέστη η προσφεύγουσα εταιρία λόγω των ανωτέρω κανονισμών.
By an application lodged at the Court Registry on 26 May 1988 Sofrimport S.à r.l., a company incorporated under French law which was an importer and wholesaler of fresh fruit, brought an action for the annulment of Commission Regulations (EEC) No. 962/88, No. 984/88 and 1040/88 and for an order that the European Economic Community pay compensation for the loss suffered as a result of those regulations.
Στις 31 Μαρτίου 1988, η Sofrimport φόρτωσε επί πλοίου στη Χιλή φορτίο επιτραπέζιων μήλων προορισμένων να εισαχθούν στην Κοινότητα.
On 31 March 1988 Sofrimport shipped from Chile a cargo of dessert apples for import into the Community.
Οκτώ ήμερες πριν από την άφιξη του μεταφέροντος το φορτίο πλοίου στη Μασαλία, και συγκεκριμένα στις 20 Απριλίου 1988, η προσφεύγουσα εταιρία υπέβαλε στον Oniflhor, γαλλικό οργανισμό παρεμβάσεως, αίτηση για την έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής των εμπορευμάτων, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του κανονισμού 346/88 της Επιτροπής.
Eight days before the arrival, on 20 April 1988, of the ship transporting that cargo at Marseille, it lodged an application with the French intervention agency, Oniflhor, for Import licences for those goods, in accordance with the requirements laid down by
Στις 18 Απριλίου 1988, ο Oniflhor αρνήθηκε να εκδώσει τα πιστοποιητικά, στηριζόμενος στους κανονισμούς 962/88 και 984/88, με τους οποίους η Επιτροπή αποφάσισε ως μέτρο διαφυλάξεως να αναστείλει αντίστοιχα από τις 15 μέχρι τις 22 Απριλίου και απο τις 18 μέχρι τις 29 Απριλίου την έκδοση των πιστοποιητικών εισαγωγής για τα επιτραπέζια μήλα καταγωγής Χιλής.
Commission Regulation No. 346/88. On 18 April 1988 Oniflhor refused to issue the licences, on the basis of Regulations No. 962/88 and 984/88, by which the Commission suspended from 15 to 22 April and from 18 to 29 April respectively, as a protective measure, the issue of import licences for dessert apples originating in Chile.
Κατόπιν αυτού, το φορτίο με τα μήλα χρειάστηκε να παραμείνει αποθηκευμένο υπό καθεστώς, διαμετακομίσεως στον λιμένα της Μασαλίας μέχρι τις 10 Ιουνίου 1988, ημερομηνία εκδόσεως της Διατάξεως του Προέδρου του Δικαστηρίου υε την οποία ανεστάλη η εφαρμογή των κανονισμών 962/88, 984/88 και 1040/88 έναντι των επίδικων εμπορευμάτων.
The cargo of apples was therefore stored in transit in the port of Marseille until 10 June 1988, the date of the order by which the President of the Court suspended the application of Commission Regulations No. 962/88, No. 984/88 and No. 1040/88 with regard to the apples in question.
Η Sofrimport θεμελιώνει την προσφυγή της στην παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 3, του κανονισμού 2707/72 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1972, περί καθορισμού των προϋποθέσεων εφαρμογής των μέτρων διαφυλάξεως στον τομέα των οπωροκηπευτικών, υπό την έννοια οτι, θεσπίζοντας τα μέτρα αυτά, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη την ειδική περίπτωση των προϊόντων που βρίσκονται καθ'οδόν προς την Κοινότητα.
Sofrimport based Its action on an alleged breach of Article 3 (3) of Council Regulation No. 2707/72 of 19 December 1972 laying down the conditions for applying protective measures for fruit and vegetables, inasmuch as the Commission had failed, in adopting such measures, to take account of the special position of products in transit to the Community.
Το Δικαστήριο, αποφαινόμενο μη οριστικώς, αποφασίζει:
The Court gave the following interlocutory judgment:
Ακυρώνει τους κανονισμούς 962/88 και 984/88 της Επιτροπής, της 12ης και 14ης Απριλίου αντίστοιχα,, για την αναστολή της εκδόσεως πιστοποιητικών εισαγωγής για τα επιτραπέζια μήλα καταγωγής Χιλής, καθώς και τον κανονισμό 1040/88 της Επιτροπής, της 20ής Απριλίου 1988, που καθορίζει τις ποσότητες κατά την εισαγωγή επιτραπέζιων μήλων καταγωγής τρίτων χωρών και τροποποιεί τον κανονισμό 962/88, καθόσον οι κανονισμοί αυτοί αφορούν τα προϊόντα που βρίσκονται καθ'οδόν προς την Κοινότητα.
Commission Regulations (EEC) No. 962/88 and No. 984/88 of 12 and 14 April 1988 suspending the issue of import licences for dessert apples originating in Chile and Commission Regulation (EEC) No. 1040/88 of 20 April 1988 fixing quantities of imports of dessert apples originating in third countries and amending Regulation (EEC) No. 962/88 are declared void in so far as those regulations concern products in transit to the Community;
Απορρίπτει την προσφυγή ακυρώσεως κατά τα λοιπά.
For the rest, the application for annulment is dismissed;
Καταδικάζει την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη η Sofrimport SARL από την εφαρμογή των κανονισμών 962/88, 984/88 και 1040/88.
The European Economic Community is ordered to make good the damage suffered by Sofrimport S.à r.l. as a result of the application of Regulations No. 962/88, No. 984/88 and No. 1040/88;
Στα καταβλητέα ποσά προστίθενται τόκοι με ετήσιο επιτόκιο 8% από την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως.
Interest at the annual rate of 8% shall be paid on the amount payable as from the date of this judgment;
Ελλείψει συμφωνίας, οι διάδικοι υποβάλλουν στο Δικαστήριο, εντός δώδεκα μηνών από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της παρούσας αποφάσεως, τις σχετικές προτάσεις τους με αριθμητικά στοιχεία.
In the absence of agreement the parties shall transmit to the Court within 12 months from the delivery of this judgment a statement of their views with supporting figures;
Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα".
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting on 22 November 1989.
Πρότεινε στο Δικαστήριο:
He proposed that the Court should declare the application inadmissible.
- να κάνει δεκτό το αίτημα περί ακυρώσεως του κανονισμού 962/88, του κανονισμού 984/88 και του άρθρου Ζ του κανονισμού 1040/88,
Uphold the application for the annulment of Regulation No. 962/88, Regulation No. 984/88 and Article 2 of Regulation No. 1040/88;
- να κρίνει ότι η Κοινότητα ευθύνεται για τη ζημία που προκάλεσαν οι παράνομες πράξεις της, υποδεικνύοντας ως τρόπο καθορισμού του ύψους της αποζημιώσεως τη συμφωνία μεταξύ των διαδίκων ή, ελλείψει συμφωνίας, καθορίζοντας το ποσό το ίδιο το Δικαστήριο με μεταγενέστερη απόφαση του".
Declare that the Community was liable for the damage arising from those unlawful measures, leaving determination of the amount of compensation to be agreed by the parties, or, if no agreement was reached, to be determined in a subsequent decision of the Court.
Με Διάταξη της 14ης Δεκεμβρίου 1988, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 12 Ιανουαρίου 1989, η Pretura του Copparo υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς το κύρος του άρθρου 4β του κανονισμού 2727/75 του Συμβουλίου, καθώς και του κανονισμού 1432/88 της Επιτροπής.
By order of 14 December 1988, which was received at the Court on 12 January 1989, the Pretura [Magistrates' Court], Copparo, referred a question to the Court for a preliminary ruling on the validity of Article 4b of Council Regulation (EEC) No. 2727/75 and Commission Regulation (EEC) No. 1432/88.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στα πλαίσια αγωγής που άσκησε o Zardi, γεωργικός επιχειρηματίας του Copparo (Ιταλίας), κατά του CAPF, με την οποία ζητείται να καταδικαστεί το δεύτερο στην απόδοση του κατακρατηθέντος ως εισφοράς συνυπευθυνότητας στον τομέα των σιτηρών ποσού επί της τιμής πωλήσεως παρτίδας αραβοσίτου, με το αιτιολογικό ότι οι λεπτομέρειες εισπράξεως της εν λόγω εισφοράς αντίκεινται στις θεμελιώδεις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχειρίσεως.
That question was raised in proceedings brought by Mr Zardi, a farmer in Copparo (Italy), against the CAPF for an order requiring the latter to pay him the sum withheld from the sale price for a consignment of maize by way of additional co-responsibility levy on cereals, on the ground that the procedure for collecting that levy was contrary to the fundamental principles of proportionality and equal treatment.
Η Pretura του Copparo ερωτά, ιδίως, πρώτον, αν είναι σύννομη η δυνατότητα επιβολής με τις κοινοτικές διατάξεις στους ενδιαφερομένους επιχειρηματίες χρηματικής επιβαρύνσεως ¡σης με το συνολικό ποσό της συμπληρωματικής εισφοράς συνυπευθυνότητας, μάλιστα δε πριν ακόμη η ίδια η εισφορά και το ύψος της βεβαιωθούν και καταστούν οριστικά- δεύτερον, αν οι ανωτέρω διατάξεις ποαραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας υπό την έννοια ότι επιβάλλουν τη χρηματική αυτή επιβάρυνση από το χρόνο διαθέσεως των σιτηρών στην αγορά.
The Pretura asked, in particular, whether, in the first place, Community law could lawfully impose on the traders concerned a financial burden corresponding to the full amount of the additional co-responsibility levy even before the levy and the amount thereof had been ascertained and were definitive; and secondly, whether the relevant provisions were contrary to the principle of proportionality, inasmuch as they imposed a financial burden of that kind as soon as the cereals were marketed.
Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος του προδικαστικού ερωτήματος, πρέπει να υπομνηστεί ότι, δυνάμει της αρχής της αναλογικότητας, η νομιμότητα των μέτρων επιβολής οικονομικής επιβαρύνσεως στους επιχειρηματίες εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι τα μέτρα είναι κατάλληλα και αναγκαία για την πραγματοποίηση των θεμιτών στόχων που επιδιώκει η επίδικη ρύθμιση, δεδομένου ότι, όταν είναι δυνατή η επιλογή μεταξύ περισσοτέρων καταλλήλων μέτρων, πρέπει να επιλέγεται το λιγότερο περιοριστικό και να λαμβάνεται μέριμνα οι επιβαλλόμενες επιβαρύνσεις να μην είναι δυσανάλογες σε σχέση με τους επιδιωκομένους σκοπούς.
With regard to the second limb of the question, the Court pointed out that, according to the principle of proportionality, the legality of measures imposing tax burdens on traders was conditional on those measures being appropriate and necessary for the achievement of objectives legitimately pursued by the legislation in question in view of the fact that, where there was a choice between a number of appropriate measures, recourse should be had to the one that was least restrictive to ensure that the burdens imposed were not disproportionate to the aims pursued.
Στην υπό κρίση υπόθεση, ο κοινοτικός νομοθέτης, ο οποίος διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως επί του θέματος, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι υπέπεσε σε προψανή πλάνη περί την εκτίμηση, μη έχοντας επιλέξει άλλες λύσεις, όπως η παροχή ασφαλείας ή εγγυήσεως, με τις οποίες δεν θα επηρχετο το αυτό ανασχετικό αποτέλεσμα λόγω της μικρότερης επιπτώσεως τους επί των καταβαλλομένων στους επιχειρηματίες τιμών σε σχέση με εκείνες της ε ισφοράς.
The Court held that, In this case, It did not seem that the Community legislature, which had a broad discretion in the matter, had committed a manifest error of assessment by disregarding other methods, such as the lodging of a deposit or security, which, in view of their lesser impact on the prices paid to farmers, would not have had the same dissuasive effect as the levy.
"Από την εξέταση του υποβληθέντος ερωτήματος δεν ανέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος του άρθρου 48 του κανονισμού 2727/75 του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1975, περί κοινής οργανώσεως των αγορών στον τομέα των σιτηρών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1097/88 του Συμβουλίου, της 25ης Απριλίου 1988, αλλ'ούτε και το κύρος του κανονισμού 1432/88 της Επιτροπής, της 26ης Μαΐου 1988, περί των λεπτομερειών εφαρμογής της εισφοράς συνυπευθυνότητας στον τομέα των σιτηρών".
"Consideration of the question raised has disclosed no factor of such a kind as to affect the validity of Article 4b of Council Regulation (EEC) No. 2727/75 of 29 October 1975 on the common organization of the market in cereals, as amended by Council Regulation (EEC) No. 1097/88 of 25 April 1988, or that of Commission Regulation (EEC) No. 1432/88 of 26 May 1988 laying down detailed rules for applying the co-responsibility levy in the cereals sector."
0 νενικόο εισαννελ^ Giuseppe Tesauro ανέπτυΕε TIC ποοτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση Tnc 7nc Μαρτίου 1990Ί
Mr Advocate General G. Tesauro delivered his Opinion at the sitting on 7 March 1990.
"Από την εξέταση του προδικαστικού ερωτήματος δεν ανέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος του κανονισμού 2727/75 του Συμβουλίου (όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1097/88 του Συμβουλίου) και του κανονισμού 1432/88 της Επιτροπής".
"Consideration of the question submitted has disclosed no factor of such a kind as to call in question the validity of Article 4b of Council Regulation (EEC) No. 2727/75 (as amended by Council Regulation (EEC) No. 1097/88) or of Commission Regulation (EEC) No. 1432/88."
Με Διάταξη της 24ης Ιανουαρίου 1989, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 3 Μαρτίου 1989, το Bundesfinanzhof υπέβαλε δυο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4 του κανονισμού 1573/80 της Επιτροπής, καθώς και του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1697/79 του Συμβουλίου.
3 March 1989, the Bundesfinanzhof referred two questions to the Court for a preliminary ruling on the interpretation of Article 4 of Commission Regulation (EEC) No. 1573/80 and Article 5 (2) of Council Regulation (EEC) No. 1697/79.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της εταιρίας Deutsche Fernsprecher (DF) και του Hauptzollami του Giessen (HZA) σχετικά με το αν δικαιολογείται η εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών επί εξαρτημάτων τηλεφωνικών εγκαταστάσεων που είχαν παραχθεί προηγουμένως υπό καθεστώς παθητικής τελειοποιήσεως και που η OF είχε θέσει σε ελεύθερη κυκλοφορία μέσω μιας υπηρεσίας του HZA.
Those questions were raised in a dispute between Deutsche Fernsprecher (DF) and Hauptzollamt Giessen as to whether there was any justification for the postclearance recovery of import duties concerning certain parts for telephone installations which had been the subject of prior outward processing and which DF had declared to one of the Hauptzoll amt's departments for entry Into free circulation.
Ούτως ή άλλως τα εμπορεύματα είχαν απαλλαγεί από την καταβολή δασμών, επειδή η εν λόγω υπηρεσία δεν προσέθεσε την αξία των εξαχθέντων υλικών στην αξία των πράξεων τελειοποιήσεως.
In any event, the goods were exempted from customs duty inasmuch as that department had failed to add to the processing charge the value of the exported materials.
Αμφιβάλλοντας για την ορθότητα της απαλλαγής, η DF ζήτησε από το HZA να επανεξετάσει την περίπτωση της· κατόπιν αυτού, έλαβε από τον διευθυντή του HZA σχετική επιβεβαίωση της δασμολογικής απαλλαγής.
Uncertain whether that exemption was justified, DF asked the Hauptzollamt to review the matter; the head of the Hauptzollamt then confirmed the exemption from duty.
Με δύο τροποποιητικές αποφάσεις, πάντως, το HZA επέβαλε την εκ των υστέρων είσπραξη δασμών συνολικού ύψους 27.114,50 DM (περίπου 13.500 ecus).
However, by two notices of amendment, the Hauptzollamt decided on the postclearance recovery of customs duties totalling DM 27 114.70 (+ 13 500 Ecus).
Στη συνέχεια, η DF άσκησε προσφυγή ενώπιον του Finanzgericht, το οποίο ακύρωσε τις ανωτέρω αποφάσεις με το αιτιολογικό οτι το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού του Συμβουλίου δεν επιτρέπει παρόμοια είσπραξη.
DF subsequently brought an action before the Finanzgericht, which annulled the aforesaid notices on the ground that Article 5 (2) of the Council regulation precluded such recovery.
Κατά το Finanzgericht, η προσφεύγουσα δεν ήταν σε θέση να διαγνώσει την - οφειλόμενη σε εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων για τον καθορισμό της τελώνίσιμής αξίας των συναφών προϊόντων - πλάνη της τελωνειακής αρχής.
According to the Finanzgericht, the plaintiff could not have detected the error of the customs authorities, which was based on the incorrect application of provisions concerning the determination of the value for customs purposes of the goods in question.
Επιληφθέν αναιρέσεως που άσκησε κατά της αποφάσεως αυτής το HZA, το Bundesfinanzhof ζητεί από το Δικαστήριο να απαντήσει αν , πρώτον, δυνάμει του άρθρου 4 του κανονισμού της Επιτροπής, οι εθνικές αρχής οψείλουν να υποβάλουν στην Επιτροπή αίτηση για τη λήψη αποφάσεως ως προς τή δυνατότητα να μην εισπραχθούν εκ των υστέρων δασμοί, όταν οι μη εισπραχθέντες δασμοί ανέρχονται σε ή υπερβαίνουν τα 2.000 ecus, έστω και αν κρίνουν οτι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού του Συμβουλίου- δεύτερον, ποια είναι τα εφαρμοστέα κριτήρια προκειμένου να διαπιστωθεί το ευλόγως διαγνώσιμο από τον ίδιο το φορολογούμενο της πλάνης κατά το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού του Συμβουλίου.
In proceedings in which an appeal on a point of law had been lodged by the Hauptzollamt against that judgment, the Bundesfinanzhof asked the Court to ascertain, in the first place, whether, pursuant to Article 4 of the Commission regulation, the national authorities were required to request the Commission to take a decision on the possibility of waiving the postclearance recovery of the customs duties, where the amount of the duties not levied was equal to or greater than 2 000 Ecus, even though they considered that the conditions set out in Article 5 (2) of the Council regulation were not fulfilled; and, subsequently, what criteria had to be applied in order to determine the error that could reasonably have been detected by the person liable within the meaning of Article 5 (2) of the regulation.
Το άρθρο 4 του κανονισμού 1573/80 της Επιτροπής, της 20ής Ιουνίου 1980, περί καθορισμού των διατάξεων εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1697/79 του Συμβουλίου, για την εκ των υστέρων είσπραξη των
Under Article 4 of Commission Regulation (EEC) No. 1573/80 of 20 June 1980 laying down provisions for the implementation of Article 5 (2) of Council Regulation (EEC) No. 1697/79 of 24 July 1979 on the postclearance recovery of import duties or export duties which have not been required of the person liable
11 εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που δεν κατέστησαν απαιτητοί από τον φορολογούμενο για εμπορεύματα που διασαφηνίστηκαν σε τελωνειακό καθεστώς συνεπαγόμενο την υποχρέωση καταβολής τους, έχει την έννοια ότι, όταν οι μη εισπραχθέντες δασμοί ανέρχονται σε ή υπερβαίνουν τα 2.000 ecus, οι αρμόδιες εθνικές αρχές δεν οφείλουν να υποβάλουν στην Επιτροπή αίτηση για τη λήψη αποφάσεως ως προς τη δυνατότητα να εισπραχθούν εκ των υστέρων δασμοί, εφόσον κρίνουν ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1697/79 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1979.
11 - for payment on goods entered for a customs procedure involving the obligation to pay such duties, properly construed, when the amount of the duties not collected is equal to or greater than 2 000 Ecus, the national authorities are not obliged to request the Commission to take a decision on the possibility of refraining from taking action for the postclearance recovery of customs duties if they consider that the conditions laid down in Article 5 (2) of Council Regulation (EEC) No. 1697/79 of 24 July 1979 are not fulfilled.
Προκειμένου να εκτιμηθεί αν συντρέχει "λάθος [πλάνη] που λογικά δεν θα ηδύνατο να ανακαλυφθεί από τον φορολογούμενο" κατά το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1697/79 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1979, πρέπει να ληφθεί υπόψη ιδίως η φύση της πλάνης, η επαγγελματική πείρα του ενδιαφερομένου επιχειρηματία και η επιμέλεια που επέδειξε.
In order to determine whether there has been an "error which could not reasonably have been detected by the person Hable" within the meaning of Article 5 (2) of Council Regulation (EEC) No. 1697/79 of 24 July 1979, account must be taken inter alia of the nature of the error, the occupational experience of the trader concerned and the care he has exercised.
Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εκτιμήσει αν, με βάση την ερμηνεία αυτή, ήταν ή οχ ι διαγνώσιμη από τον φορολογούμενο η πλάνη στην οποία οφείλεται η μη είσπραξη των δασμών".
It is for the national court to decide, on the basis of that interpretation, whether or not the error out of which the failure to collect customs duties arose could have been detected by the person liable."
0 veyiKóc eioovveXÊac Jean Mischo ανέπτυΕε TIC ποοτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση Tnc 8nc Μαρτίου 1990.
Mr Advocate General J. Mischo delivered his Opinion at the sitting on 8 March 1990.
Τα άρθρα 2 και 4 του κανονισμού 1573/80 της Επιτροπής, της 20ής Ιουνίου 1980, έχουν την έννοια ότι, μολονότι οι μη εισπραχθέντες δασμοί ανέρχονται σε ή υπερβαίνουν τα 2.000 ecus, οι αρμοοιες εθνικές αρχές δεν οφείλουν να υποβάλουν στην Επιτροπή αίτηση για τη λήψη αποφάσεως ως προς τη δυνατότητα να εισπραχθούν εκ των υστέρων δασμοί, εφόσον κρίνουν ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 5. παράγραφος 2, του κανονισμού 1697/79 περί προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και ως εκ τούτου αξιώνουν την είσπραξη τους.
Articles 2 and 4 of Commission Regulation (EEC) No. 1573/80 of 20 June 1980 must be Interpreted as meaning that the national authorities are not required to request the Commission to take a decision on the possibility of refraining from the postclearance recovery of customs duties, even though the amount of the duties not collected is equal to or greater than 2 000 Ecus, where the national authorities consider that the conditions for the protection of legitimate expectations, laid down by Article 5 (2) of Regulation (EEC) No. 1697/79, are not fulfilled and they consequently proceed with such recovery.
Το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1697/79 έχει την έννοια ότι, για να κριθεί ότι ο φορολογούμενος δεν ήταν σε θέση να διαγνώσει την πλάνη, πρέπει να ληφθούν υπόψη τόσο αντικειμενικό όσο και υποκειμενικά κριτήρια.
Article 5 (2) of Regulation (EEC) No. 1697/79 must be Interpreted as meaning that it is necessary to rely on both objective criteria and subjective criteria in deciding that the error could not have been detected by the person liable.
Το γεγονός ότι η τελωνειακή αρχή επανέλαβε δις στον φορολογούμενο την πεπλανημένη της αντίληψη, στην οποία στηρίχθηκε η τελωνειακή μεταχείριση του, δεν επαρκεί αφεαυτού για να συναχθεί ότι η πλάνη δεν ήταν διαγνώσιμη από τον φορολογούμενο".
The fact that the customs authorities explained on two occasions to the person liable the Incorrect approach which they had adopted and on which the customs treatment applied was based is not in itself sufficient to support the conclusion that the error could not have been detected by the person liable".