natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στο πλαίσιο ενός καθεστώτος διατιμήσεως των κομίστρων των οδικών μεταφορών εμπορευμάτων, όπως είναι το καθιερούμενο με τον ιταλικό νόμο, οι διαμορφούμενες εντός της επιτροπής αυτής προτάσεις δεν μπορούν να θεωρηθούν ως συμπράξεις επιχειρήσεων τις οποίες οι δημόσιες αρχές επέβαλαν ή ευνόησαν ή των οποίων ενίσχυσαν τα αποτελέσματα
Articles 3(g), 5, 30, 85, 86 and 90 of the EC Treaty do not preclude the application of national legislation which requires to be applied to national road-haulage operations tariffs fixed by the public authorities on the basis of predetermined criteria at the proposal of a committee consisting of a majority of members representing the public authorities and a minority representing carriers and which makes the possibility of derogating therefrom conditional on the application of collective economic agreements concluded between associations of carriers and users.
Μια εθνική ρύθμιση, όμως, όπως η του ιταλικού νόμου ρυθμίζει απλώς τις προϋποθέσεις εισόδου στην αγορά και ορισμένες πλευρές της συμπεριφοράς των επιχειρήσεων, ιδίως όσον αφορά τις τιμές, χωρίς πάντως να τους προσδίδει τον χαρακτήρα δημοσίων επιχειρήσεων ή να τους χορηγεί ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα ή να τους αναθέτει τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος.
Council Directive 92/106/EEC of 7 December 1992 on the establishment of common rules for certain types of combined transport of goods between Member States and Council Regulation (EEC) No 4055/86 of 22 December 1986 applying the principle of freedom to provide services to maritime transport between Member States and between Member States and third countries do not preclude the application by a Member State of a system of compulsory tariffs for road-haulage operations performed by carriers established in that Member State, even if those operations follow maritime transport operations between a third country and that Member State.'
Για να στοιχειοθετείται, όμως, συλλογική δεσπόζουσα θέση, πρέπει οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις να είναι επαρκώς συνδεδεμένες μεταξύ τους ώστε να ακολουθούν ενιαία γραμμή δράσεως στην αγορά.
Preliminary ruling (Charges having equivalent effect member countries) (Sixth Chamber) certain charges collected in breach of Community law in respect of customs transactions.
Μια νομοθεσία όπως ο ιταλικός νόμος δεν κάνει καμία διάκριση ανάλογα με την καταγωγή των μεταφερομένων εμπορευμάτων, δεν έχει ως αντικείμενο τη ρύθμιση του εμπορίου με τα άλλα κράτη μέλη, τα δε περιοριστικά αποτελέσματα που ενδεχομένως επιφέρει στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων έχουν τόσο τυχαίο και έμμεσο χαρακτήρα, ώστε η υποχρέωση που θεσπίζει η νομοθεσία αυτή να μη μπορεί να θεωρηθεί ικανή να παρεμποδίσει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών.
By order of 26 April 1994, received at the Court on 29 April 1994, the Giudice Conciliatore, Milan, referred to the Court for a preliminary ruling five questions on the interpretation of Articles 3(a) and (h), 5, 9, 11, 12, 13, 16 and 189 of the EEC Treaty, now the EC Treaty, and Council Directive 83/643/EEC as amended by Council Directive 87/53/EEC.
Συναφώς, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι εθνική
Those questions were raised in proceedings brought by Aprile Sri, a company governed by Italian law, now in liquidation, against the Amministrazione delle Finanze dello Stato concerning the latter's refusal to repay to Aprile
Τα άρθρα 3, στοιχείο ζ, 5, 85, 86 και 90, καθώς και το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ, δεν εμποδίζουν ένα κράτος μέλος να ορίζει, με ρύθμιση τον, ότι τα κόμιστρα των οδικών μεταφορών εμπορευμάτων εγκρίνονται και καθίστανται εκτελεστά από τη δημόσια αρχή βάσει προτάσεων επιτροπής η οποία συντίθεται κατά πλειοψηφία από εκπροσώπους δημοσίων αρχών, μαζί με μια μειοψηφία εκπροσώπων των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων, και υποχρεούται, κατά τη
In Commission ν Italy [1989] ECR 1483 and Commission y Italy [1991] ECR 1-1575 the Court held that the Italian Republic had failed to fulfil its obligations under the provisions of the Treaty concerning the prohibition of charges having an equivalent effect by charging traders in respect of intra-Community trade the cost of inspections and administrative formalities carried out during part of the normal business hours of customs offices at frontier posts as determined by Directive 83/643, as amended by Directive 87/53,
διατύπωση των προτάσεων της να τηρεί ορισμένα κριτήρια δημοσίου συμφέροντος και εφόσον οι δημόσιες αρχές δεν απεμπολούν τις εξουσίες τους δεδομένου ότι, πριν εγκρίνουν τις προτάσεις αυτές λαμβάνουν υπόψη τις παρατηρήσεις άλλων δημοσίων και ιδιωτικών οργάνων, δύνανται δε να καθορίσουν τα κόμιστρα και αυτεπαγγέλτως
effect equivalent to customs duties laid down by the Court in relation to intra-Community trade in its second judgment cited above are applicable to trade with nonmember countries, in particular members of EFTA and by requiring from each undertaking individually, where services are rendered simultaneously to several undertakings individually, in connection with the completion of customs formalities in intra-Community trade, payment of an amount disproportionate to the cost of the services provided.
Η μεν οδηγία 92/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για ορισμένες συνδυασμένες εμπορευματικές μεταφορές μεταξύ των κρατών μελών, δεν έχει εφαρμογή επί συνδυασμένων μεταφορών εμπορευμάτων μεταξύ τρίτων χωρών και κρατών μελών, ο δε κανονισμός (ΕΟΚ) 4055/86 τον Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών, δεν έχει εφαρμογή επί οδικών μεταφορών εμπορευμάτων που έχουν εκφορτωθεί από το πλοία·
In that judgment, the Court held that the Italian Republic had contravened the prohibition of charges having an effect equivalent to customs duties within the meaning of Articles 9, 12, 13 and 16 of the Treaty by applying rules, adopted in 1971 and 1979, requiring from each undertaking individually, where services were rendered outside the customs area or outside normal office hours to several undertakings at the same time, in connection with the completion of customs formalities in intra-Community trade, payment of a fixed-rate charge corresponding to one hour's work.
Ο γενικός εισαγγελέας P. Léger ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος του Δικαστηρίου της 6ης Ιουλίου 1995.
In order to give a helpful answer to the national court, it is necessary, first, to consider whether the Member States are entitled unilaterally to impose charges having equivalent effect in trade with nonmember countries and, secondly, to determine the scope of the prohibition of such charges contained in the agreements concluded by the Community with nonmember countries or in Community regulations governing trade with nonmember countries.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:
On 30 March 1994, the administrator of the insolvent company instituted proceedings before the Giudice Conciliatore, Milan, to secure reimbursement of that sum of LIT 933 200.
•1) Τα άρθρα 3, στοιχείο ζ', 5, 30, 85, 86 και 90 της Συνθήκης ΕΚ δεν εμποδίζουν την εφαρμογή μιας εθνικής ρυθμίσεως η οποία επιβάλλει στην εσωτερική οδική μεταφορά εμπορευμάτων την εφαρμογή τιμών καθοριζομένων από τη δημόσια αρχή, βάσει προκαθορισμένων κριτηρίων και κατόπιν προτάσεως επιτροπής συντιθέμενης από μια πλειοψηφία μελών εκπροσωπούντων τη δημόσια αρχή και μια μειοψηφία μελών εκπροσωπούντων τους μεταφορείς, και η οποία εξαρτά τη δυνατότητα παρεκκλίσεως από την εφαρμογή συλλογικών οικονομικών συμβάσεων συναπτομένων μεταξύ ενώσεων μεταφορέων και χρηστών.
By the first question, the national court essentially asks whether Directive 83/643, as amended by Directive 87/53, especially the second indent of Article 5(1) (a) thereof, is applicable to customs transactions in respect of goods from nonmember countries, in particular members of EFTA.
2) Η οδηγία 92/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για ορισμένες συνδυασμένες εμπορευματικές μεταφορές μεταξύ των κρατών μελών, και ο κανονισμός (ΕΟΚ) 4055/86 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1986, για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών, δεν εμποδίζουν την εκ μέρους κράτους μέλους εφαρμογή διατιμήσεως επί των εσωτερικών οδικών μεταφορών τις οποίες εκτελούν μεταφορείς εγκατεστημένοι στο εν λόγω κράτος μέλος, έστω και αν οι μεταφορές αυτές αποτελούν συνέχεια θαλασσίων μεταφορών μεταξύ τρίτης χώρας και του εν λόγω κράτους μέλους.»
Regarding the first point, it must be borne in mind that the Customs Union, which, under Article 9 of the Treaty, is to cover all trade in goods, incorporates a Common Customs Tariff intended to bring about equalization of the charges borne at the external frontiers of the Community by products imported from nonmember countries, in order to ensure that trade with such countries is not diverted and that the free movement of products between Member States and the conditions of competition between economic agents are not distorted.
Υποθ. C 125/94 Aprile Sri, υπό εκκαθάριση, κατά Amministrazione delle Finanze dello Stato Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
However, as is clear from the wording of Article 1(1) of the directive, it does not preclude Community rules, including those governing trade with nonmember countries, from laying down special provisions in that connection.
«Επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος- Απαγόρευση—Δυνατότητα εφαρμογής στο εμπόριο με τρίτες χώρες· (Έκτο τμήμα)
that the prohibition of charges having equivalent effect is laid down expressly in a number of bilateral or multilateral agreements concluded by the Community with one or more nonmember countries with a view to eliminating obstacles to trade, and in the Council regulations providing for common organization of the markets in various agricultural products and regulating trade with nonmember countries.
Ιουνίου 1991 και από την 1η Νοεμβρίου 1992.
In order to ensure that taxation has a uniform impact in all the Member States on trade with nonmember countries, it is therefore the responsibility of the Community alone to determine and, if necessary, change the level of duties and taxes payable on products from those countries.
Ωστόσο, τα μέτρα αυτά δεν αφορούσαν καταστάσεις προγενέστερες της θέσεως τους σε ισχύ και, ειδικότερα, την επιστροφή από τη διοίκηση στους οικείους επιχειρηματίες των ποσών που είχαν εισπραχθεί από τα τελωνεία κατά παράβαση του κοινοτικού δικαίου.
It follows that the Member States may not impose, by way of national legislation alone, charges having equivalent effect in trade with nonmember countries.
Με διάταξη της 26ης Απριλίου 1994, που περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 29 Απριλίου 1994, ο giudice conciliatore του Μιλάνου υπέβαλε στο Δικαστήριο πέντε προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία των άρθρων 3, στοιχεία α' και η', 5, 9, 11, 12, 13, 16 και 189 της Συνθήκης ΕΟΚ, που έχει καταστεί η Συνθήκη ΕΚ, καθώς και της οδηγίας 83/643/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 87/53/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
In those circumstances, there is no reason to interpret the prohibition of charges having an effect equivalent to customs duties differently depending on whether the trade concerned is conducted within the Community or with nonmember countries under the abovementioned agreements or regulations governing particular sectors.
Με το πρώτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ* ουσίαν, αν η οδηγία 83/643, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 87/53, και ειδικότερα το άρθρο της 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', δεύτερη περίπτωση, έχει εφαρμογή στις τελωνειακές εργασίες που αφορούν εμπορεύματα προελεύσεως τρίτων χωρών, ιδίως, χωρών μελών της ΕΖΕΣ.
Without prejudice to the application of special Community provisions in force governing trade with certain nonmember countries, Council Directive 83/643/EEC of 1 December 1983 on the facilitation of physical inspections and administrative formalities in respect of the carriage of goods between Member States, as amended by Council Directive 87/53/EECofl5 December 1986, in particular the second indent of Article 5(1) (a), is not applicable to customs transactions in respect of goods from nonmember countries, in particular members of EFTA.
Οι διατάξεις της οδηγίας αυτής έχουν εφαρμογή μόνο στη μεταφορά εμπορευμάτων μεταξύ κρατών μελών, αποκλειομένου του εμπορίου με τις τρίτες χώρες.
Where the prohibition of such charges is contained in bilateral or multilateral agreements concluded by the Community with one or more nonmember countries with a view to eliminating obstacles to trade and in the Council regulations providing for common organization of the markets in various agricultural products regarding trade with nonmember countries, the scope of that prohibition is the same as in the case of intra-Community trade.'
Με το δεύτερο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ* ουσίαν, να μάθει αν οι σχετικές με την απαγόρευση επιβαρύνσεως ισοδυνάμου αποτελέσματος προς δασμούς αρχές που το
Council Directive 83/643/EEC of 1 December 1983 on the facilitation of physical inspections and administrative formalities in respect of the carriage of goods between Member States applies only to intra-Community trade and not to extra-Community trade between individual States and nonmember countries.
Δικαστήριο έχει καθιερώσει, σχετικά με το ενδοκοινοτικό εμπόριο, με την προπαρατεθείσα απόφαση του της 21ης Μαρτίου 1991, τυγχάνουν εφαρμογής στο εμπόριο με τρίτες χώρες και, ιδίως, με χώρες μέλη της ΕΖΕΣ.
Without prejudice to provisions in conventions and specific provisions concerning specified types of products or individual nonmember countries, the findings in the judgment of the Court of Justice in Case C-209/89 Commission ν Italy concerning the charges having an effect equivalent to customs duties with which that case was concerned also apply to trade with nonmember countries.'
Όσον αφορά την περίπτωση αυτή, ουδείς λόγος υφίσταται να ερμηνεύεται η απαγόρευση επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτελέσματος προς δασμούς κατά τρόπο διαφορετικό ανάλογα με το αν πρόκειται για ενδοκοινοτικό εμπόριο ή για εμπόριο με τρίτες χώρες, διεπόμενο από τέτοιες συμφωνίες ή κατά τομείς ρυθμίσεις.
'Article 52 of the Treaty does not apply to situations which are purely internal to a Member State such as those of nationals of a Member State exercising in its territory an unpaid professional activity for which they cannot plead any previous training in another Member State.'
Όσον αφορά την κοινή εμπορική πολιτική, που στηρίζεται, σύμφωνα με το άρθρο 113 της
Preliminary ruling — Rechtbank van eerste aanleg te Gent — Interpretation of Article 52 of the EC Treaty — National legislation restricting the dental treatment of horses solely to veterinary surgeons
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Court of Justice
Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επιβάλλουν μονομερώς επφαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος οτο πλαίσιο του εμπορίου με τρίτες χώρες Όσον αφορά την περίπτωση που η απαγόρευση επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτελέσματος προβλέπεται από διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί από την Κοινότητα με μια ή περισσότερες τρίτες χώρες με σκοπό την εξάλειψη των εμποδίων στο εμπόριο, καθώς και από τους κανονισμούς τον Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση των αγορών των διαφόρων γεωργικών προϊόντων όσον αφορά το εμπόριο με τρίτες χώρες το πεδίο εφαρμογής της απαγορεύσεως αυτής είναι το ίδιο με αυτό που της αναγνωρίζεται στο πλαίσιο τον ενδοκοινοτικού εμπορίου.·
Preliminary ruling - Court of Appeal -Interpretation of Article 8 of Council Directive 92/12/EEC on the general arrangements for products subject to excise duty and on the holding, movement and monitoring of such products - Tobacco products acquired for the use of a private individual in Member State A by his agent in Member State Β who arranges transport to Member State A - Precluding the charging of excise duty by Member State A
Ο γενικός εισαγγελέας D.
Case C-297/95 Commission ν Germany
Ruíz-Jarabo Colomer ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος του Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 1995.
Appeal against the judgment of the Court of First Instance (First Chamber) of 6 July 1995 in Case T-572/93 — Judgment dismissing an action for non-contractual liability (defaults of the Community institutions leading to boarding of a fishing boat holding a Community licence in the disputed waters between Senegal and Guinea Bissau) — Burden of proof — Inadequate reasoning — Scope of duty of diplomatic protection
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
Staff case — Appeal against the judgment of the Court of First Instance (First Chamber) of 6 July 1995 in Case T-36/93
«1) Το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 83/643/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 1983, για τη διευκόλυνση των διοικητικών διατυπώσεων και των υλικών ελέγχων κατά τη μεταφορά εμπορευμάτων μεταξύ κρατών μελών, περιορίζεται στις ενδοκοινοτικές εμπορικές συναλλαγές και δεν καλύπτει τις εμπορικές πράξεις που τα κράτη μέλη πραγματοποιούν με τρίτες χώρες.
Failure of a Member State to fulfil its obligations — Failure to transpose Articles 3 and 5 of Council Directive 78/659/EEC on the quality of fresh waters needing protection or improvement in order to support fish life and Articles 3 and 5 of Council Directive 79/923/EEC on the quality required of shell fish waters
2) Υπό την επιφύλαξη συμβατικώς θεσπισμένων διατάξεων ή ειδικών ρυθμίσεων σχετικών με ορισμένους τύπους προϊόντων ή ορισμένες τρίτες χώρες, η κρίση του Δικαστηρίου στην απόφαση του της 21ης Μαρτίου 1991 στην υπόθεση C-209/89, Επιτροπή κατά Ιταλίας, σχετικά με επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος προς δασμούς, επιβαρύνσεις τις οποίες ανέλυσε στην απόφαση εκείνη, ισχύουν επίσης και όσον αφορά το εμπόριο με τρίτες χώρες.»
Preliminary ruling — Circuit Court, County of Dublin — Interpretation of Article 5(2) of the Brussels Convention — Obligation to maintain — Maintenance creditor — Plaintiff unable to invoke a previous maintenance order against the defendant
Υποθ. Τ-17/95 Σπυριδούλα Αλεξοπούλου κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπαλληλική
Case C-302/95 Commission ν Italy
« Υπάλληλοι - Κατάταξη σε βαθμό - Αρθρο 31, παράγραφος 2, τον ΚΥΚ» (Δεύτερο τμήμα)
Failure of a Member State to fulfil its obligations — Failure to communicate or adopt provisions implementing Council Directive 91/271/EEC concerning urban waste water treatment
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Case C-303/95 Commission ν Italy
Προδικαστική - Rechtbank van eerste aanleg te Gent - Ερμηνεία του άρθρον 52 της Συνθήκης ΕΚ - Εθνική νομοθεσία επιτρέπουσα την οδοντιατρική θεραπεία των αλόγων μόνο στους κατέχοντες τον τίτλο του κτηνιάτρου
Failure of a Member State to fulfil its obligations — Failure to communicate or adopt provisions implementing Council Directive 91/157/EEC on batteries and accumulators containing certain dangerous substances
Ο γενικός εισαγγελέας Μ.
Court of First Instance
Ενώπιον του Δικαστηρίου προς την
Case T-170/95 P. Carrer ν Court of Justice
C-292/95 Ισπανία κατά Επιτροπής πλαισίου κρατικών ενισχύσεων αυτοκινητοβιομηχανία
Case T-174/95 Tidningen Journalisten ν Council
Υποθ. C-293/95 Ρ
Staff case
Ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 6ης Ιουλίου 1995, περί αναδρομικής παρατάσεως, από 1ης Ιανουαρίου 1995, της αποφάσεως της 23ης Δεκεμβρίου 1992, περί του κοινοτικού
Annulment of the Commission's decision of 12 July 1995 relating to a proceeding under Article 85 of the EC Treaty (IV/33.802 Lacke + Farben AG and SA Accinauto) or, in the alternative, annulment or reduction of the fine imposed on the applicant — Obligation contractually imposed
Εξαιρούνται της επιβολής ειδικών καταναλώσεως από το κράτος μέλος Α
by BASF on Accinauto, its exclusive distributer for Belgium and Luxembourg of repainting products of the 'Glasurit' brand, to pass to BASF customer orders coming from outside the contractual territory
Υποθ. C-299/95 F.
See Case T-175/95
C-300/95 Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου
Case T-177/95 P. Barraux and Others ν Commission
Παράβαση κράτους μέλους - Εκπρόθεσμη και πλημμελής μεταφορά οτο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον
The Court of Justice of the European Communities has designated the Presidents of its six Chambers and decided on the allocation of the Judges to those Chambers for the period from 7 October 1995 to 6 October 1996.
Υποθ. C-302/95 Επιτροπή κατά Ιταλίας
Mr Edward, President of the Chamber
Ενώπιον του Πρωτοδικείου
Mr Jann, Mr Sevón and Mr Wathelet, Judges
Carrer κατά Δικαστηρίου
Mr Hirsch, President of the Chamber Mr Mancini and Mr Schockweiler, Judges
Υποθ.
Third Chamber
Υπαλληλική
Mr Puissochet, President of the Chamber
ΑΙ κ.λπ. κατά Επιτροπής
Mr Moitinho de Almeida and Mr Gulmann, Judges
Υπαλληλική
Mr Kakouris, President of the Chamber
Υποθ. Τ-175/95 BASF Lacke + Farben κατά Επιτροπής
Mr Kapteyn, Mr Murray and Mr Ragnemalm, Judges
Υπαλληλική κ.λπ.
Mr Edward, President of the Chamber Mr Puissochet, Mr Moitinho de Almeida, Mr Gulmann, Mr Jann, Mr Sevón and
κατά
Mr Wathelet, Judges
Τ-173/95 Ε.
Sixth Chamber
ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΤΟΣ 1995-1996
This bulletin is issued by the Court's Information Service (L-2925 Luxembourg) to provide rapid information on the work or the Court.
Εβδομάδα από 9 έως 13 Οκτωβρίου 1995 αριθ. 27/95
9 to 13 October 1995
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ σελίδα σελίδα
Commission of the European Communities v
Ενώπιον του Δικαστηρίου
Kingdom of Spain Freedom of movement for persons
Υποθ. C-242/94 10 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Case C-257/94 10 Commission of the European Communities v Italian Republic Agriculture
Υποθ. C-113/94 Elisabeth Casarin, σύζυγος Jacquier, κατά Directeur général des impôts
Court of Justice
Υποθ. C-16/95 14 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
Case C-175/94 13 The Queen ν Secretary of State for the Home Department, ex parte: John Gerald Gallagher
Υποθ. C-175/94 The Queen κατά Secretary of State for the Home Department, ex parte: John Gerald Gallagher
Case C-308/94 Office National de l'Emploi ν Heidemarie Naruschawicus
Με απόφαση της 24ης Φεβρουαρίου 1994, η οποία περιήλθε οτο Δικαστήριο στις 9 Μαρτίου 1994, το Hofvan beroep te Brussel υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 30,128 και 129 Ατής Συνθήκης ΕΚ, καθώς και του άρθρου 14 της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
The defendant contended that Article 11 of the Royal Decree of 13 November 1986 was contrary to Community law, in particular Article 30 of the EEC Treaty and Article 14 of the Directive.
Η καθής υποστήριξε ότι το άρθρο 11 του βασιλικού διατάγματος της 13ης Νοεμβρίου 1986 αντιβαίνει στο κοινοτικό δίκαιο και, ειδικότερα, στο άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ και στο άρθρο 14 της οδηγίας.
By judgment of 24 February 1994 received at the Court on 9 March 1994, the Hof van Beroep, Brussels, referred for a preliminary ruling three questions on the interpretation of Articles 30, 128 and 129a of the EC Treaty and Article 14 of Council Directive 79/112/EEC.
Το άρθρο 14 της οδηγίας ορίζει τα εξής:
Article 14 of the Directive provides that:
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ, αφενός, του Piageme, της Société générale des grandes sources d'eaux minérales françaises και των εταιριών Évian, Apollinaris και Vittel και, αφετέρου, της εταιρίας Peeters.
'Member States shall refrain from laying down requirements more detailed than those already contained in Articles 3 to 11 concerning the manner in which the particulars provided for in Article 3 and Article 4(2) are to be shown.
«Τα κράτη μέλη απέχουν από το να καθορίζουν, πέρα από ό,τι προβλέπεται στα άρθρα 3 έως 11, τους τρόπους σύμφωνα με τους οποίους πρέπει να αναγράφονται οι ενδείξεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 και οτο άρθρο 4, παράγραφος 2.
The questions were raised in proceedings between Piageme, Société Générale des Grandes Sources d'Eaux Minérales Françaises and the companies Évian, Apollinaris and Vittel and Peelers.