natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μη εκπονώντας τα προγράμματα ελαττώσεως του βάρους ή/και του όγκου των συσκευασιών υγρών τροφίμων που περιέχονται στα προς οριακή διάθεση οικιακά απορρίμματα, σύμφωνα με το όρθρο 3 της οδηγίας 85/339/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1985, για τις συσκευασίες των υγρών τροφίμων, το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
By not drawing up the programmes for reducing the tonnage and/or volume of containers of liquid for human consumption in household waste to be finally disposed of, as provided for in Article 3 of Council Directive 85/339/EEC of 27 June 1985 on containers of liquids for human consumption, the Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
0 νενικός εισαγγελέας Carl Otto Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομελείας του Δικαστηρίου της 7nc Νοεμβρίου 1991.
"I therefore propose that the Court allow the Commission's application and declare that the Kingdom of Spain is in breach of its obligations under the EEC Treaty inasmuch as it has failed to draw up the programme for reducing the tonnage and/or volume of containers of liquid for human consumption in household waste to be finally disposed of, referred to in Article 3 of Council Directive 85/339/EEC on containers of liquids for human consumption. The defendant should also be ordered to pay the costs of the proceedings".
Το καθού πρέπει επιπλέον να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα."
Commission of the European Communities ν Kingdom of Belgium - 10 December 1991 (Failure to fulfil obligations - Failure to implement a judgment of the Court) (Full Court)
2677), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ.
By application lodged on 22 January 1991, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that by not implementing the judgment of the Court of Justice of 24 May 1988, the Kingdom of Belgium had failed to fulfil its obligations under Article 171 of the EEC Treaty.
Μη θεσπίζοντας τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 1988, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ.
By not adopting the measures needed to implement the judgment of the Court of Justice of 24 May 1988 the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under Article 171 of the EEC Treaty.
Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα."
The Kingdom of Belgium is ordered to pay the costs".
0 γενικός εισαννελέας Claus Gul mann ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση Tnc Ολομελείαο του Δικαστηρίου της 5ης Νοεμβρίου 1991.
Mr Advocate General C Gul mann delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 5 November 1991
"Προτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να εκτελέσει την απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Μαΐου 1988 στην υπόθεση 307/86, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ και να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα."
"It therefore only remains for me to propose that the Court should declare that by failing to implement the judgment of the Court of 24 May 1988 in Case 307/86, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under Article 171 of the EEC Treaty and order the defendant to pay the costs".
Υποθ. C-33/90: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
Case C-33/90: Commission of the European Communities ν Italian Republic - 13 December 1991 (Failure of a Member State to fulfil its obligations - Directives - Waste -Toxic and dangerous waste - Obligation to transmit information to the Commission - Failure to do so) (Full Court)
Μη απαντώντας στις ερωτήσεις που περιέχει το έγγραφο της Επιτροπής, της 29ης Ιουνίου 1987, η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεωθείς που υπέχει από το άρθρο 5, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ.
Since the Region of Campania has not drawn up plans relating In particular to the types and quantities of waste to be disposed of, general technical provisions, appropriate sites for the disposal and all the special provisions relating to particular waste or drawn up or maintained plans for the disposal of toxic and dangerous waste, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 6 of Council Directive 75/442/EEC of 15 July 1975 on waste and Article 12(1) of Council Directive 78/319/EEC of 20 March 1978 on toxic and dangerous waste;
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα."
The Italian Republic Is ordered to pay the costs".
0 γενικός εισαγγελέας Marco Darmon ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση it\c Ολομελείαο του Δικαστηρίου της 5ης ΝοευΒοιου 1991.
Mr Advocate General M. Dartnon delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 5 November 1991.
"Επομένως προτείνω στο Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι:
"I therefore propose that the Court should rule that:
1. παραλείποντας να εφαρμόσει στην περιοχή της Καμπάνιας τα σχέδια και προγράμματα διαθέσεως των αποβλήτων όπως προβλέπουν τα άρθρα 6 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ και 12, παράγραφος 1 της οδηγίας 78/318/Ε0Κ, η Ιταλία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις εν λόγω οδηγίες-
By failing to ensure the Implementation in the region of Campania of the plans for waste disposal referred to in Article 6 of Directive 75/442/EEC and Article 12(1) of Directive 78/319/EEC, Italy has failed to fulfil Its obligations under those two directives;
2. αρνούμενο να απαντήσει σε τρεις ερωτήσεις που του τέθηκαν με το από 28 Ιουνίου 1987 έγγραφο και επανελήφθησαν με το έγγραφο οχλήσεως της 20ής Ιουνίου 1988, το καθού κράτος μέλος παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 5, πρώτο εδάφιο της Συνθήκης Ε0Κ· και να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα."
By refusing to reply to the three questions contained in the letter of 29 June 1987 and repeated in the letter of formal notice of 20 June 1988, the defendant State has failed to fulfil Its obligations under the first paragraph of Article 5 of the EEC Treaty, and order the Italian Republic to pay the costs".
Υποθ. C-69/90: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
Case C-69/90: Commission of the European Communities ν Italian Republic - 13 December 1991 (Failure of a Member State to fulfil its obligations - Physical inspections and administrative formalities in respect of the carriage of goods between Member States - Directive 87/53/EEC) (Full Court)
"Παράβαση κράτους - Υλικοί έλεγχοι και διοικητικές διατυπώσεις κατά τη μεταφορά εμπορευμάτων μεταξύ κρατών μελών - Οδηγία 87/53/Ε0Κ" (Ολομέλεια)
By application lodged on 16 March 1990, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that by falling to communicate the laws, regulations and administrative provisions by which it claimed to have fulfilled its obligations under Council Directive 87/53/EEC of 15 December 1986 (OJ 1987, L 24, p.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 16 Μαρτίου 1990, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άρκησε προσφυγή με την οποία ζήτησε να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να κοινοποιήσει τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις με τις οποίες θεωρεί ότι εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που της επιβάλλει η οδηγία 87/53/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1986 (ΕΕ 1987 L 24, σ.
The Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Council Directive 87/53/EEC of 15 December 1986 amending Directive 83/643/EEC on the facilitation of physical inspections and administrative formalities in respect of the carriage of goods between Member States
33), ή παραλείποντας να θεσπίσει τα αναγκαία για τη συμμόρφωση της προς την οδηγία μέτρα, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία και τη Συνθήκη.
(a) by failing to adopt the measures needed to comply with Article 7a of Council Directive 83/643/EEC of 1 December 1983, as amended by Directive 87/53, and
0 γενικός εισαγγελέας Walter Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση Tnc 19pc Σεπτεμβρίου 1991.
Mr Advocate General W. Van Gerven delivered his Opinion at the sitting on 19 September 1991.
"Η ανάλυση μου με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το Δικαστήριο πρέπει να κάνει δεκτή την προσφυγή της Επιτροπής στο σύνολο της με εξαίρεση όσον αφορά τα άρθρα 5, παράγραφος 1, σημείο α, δεύτερη περίπτωση και 8, παράγραφος 2 της οδηγίας 83(643/Ε0Κ και να καταδικάσει την Ιταλική Κυβέρνηση στα δικαστικά έξοδα."
"Having regard to the foregoing considerations I conclude that the Court should grant the Commission's application in its entirety, except with regard to the new second indent of Article 5(1)(a) and Article 8(2) of Directive 83/643/EEC, and order the Italian Government to pay the costs".
Με Διάταξη της 16ης Μαΐου 1990 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 22 Μαΐου, το Politierechtbank te Hasselt (Βέλγιο) υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 15, παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3821/85 του Συμβουλίου (ΕΕ L 370, σ. 8).
By order of 16 May 1990, which was received at the Court on 22 May 1990, the Politierechtbank, Hasselt, Belgium, referred two questions to the Court on the interpretation of Article 15(7) of Council Regulation (EEC) No 3821/85 (OJ L 370, p. 8).
(2) Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο ποινικής διώξεως κατά του Μ.
13 - last week before the current week during which the driver concerned drove a vehicle subject to Council Regulation (EEC) No 3820/85 of 20 December 1985 on the harmonization of certain social legislation relating to road transport".
0 γενικός εισαγγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε τις ποοτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του Πρώτου τμήματος της 30ής Απριλίου 1991.
Mr Advocate General G. Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the First Chamber on 30 April 1991.
"Κατά συνέπεια προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση στα προδικαστικά ερωτήματα:
"Consequently, I propose that the Court should reply as follows to the questions referred by the national court:
Το άρθρο 15, παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3821/85 του Συμβουλίου έχει την έννοια ότι ο οδηγός οφείλει να επιδείξει το φύλλο καταγραφής της τελευταίας ημέρας οδηγήσεως της προηγουμένης του ελέγχου εβδομάδας κατά την οποία ο εν λόγω οδηγός οδηγούσε το υπαγόμενο στην κοινοτική ρύθμιση όχημα."
Article 15(7) of Council Regulation (EEC) No 3821/85 must be Interpreted as meaning that the driver must produce the record sheet for the last day on which he drove in the week preceding the Inspection in which the driver drove a vehicle subject to the Community rules".
Υποθ. C-164/90: Muwi Bouwgroep BV κατά Staatssecretaris van Financiën
Case C-164/90: Muwi Bouwgroep BV ν Staatssecretaris van Financiën - 13 December 1991 (Preliminary ruling) (Raising of capital - Capital duty - Transfer to a company of a parcel of shares held in another company) (First Chamber)
13.12.1991 (Προδικαστική) "Συγκέντρωση κεφαλαίων - Δικαίωμα εισφοράς - Εισφορά σε εταιρία ενός συνόλου μετοχών μιας άλλης εταιρίας" (Πρώτο τμήμα)
By a judgment of 23 May 1990, which was received at the Court on 31 May 1990, the Hoge Raad der Nederlanden referred two questions to the Court on the interpretation of Article 7(1)(b) of Council Directive 69/335/EEC (OJ L 249, p. 25).
(1) Με απόφαση της 23ης Μαΐου 1990 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 31 Μαΐου το Hoge Raad der Nederlanden υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, σημείο β της οδηγίας 69/335/Ε0Κ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969 (ΕΕ ειδ. έκδ.
Those questions arose in a dispute between Muwi Bouwgroep BV and the Staatssecretaris van Financiën concerning the taxation of the transaction by which the capital of that company was constituted.
(2) Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο δίκης μεταξύ της εταιρίας Muwi Bouwgroep BV και του Staatssecretaris van Financiën σχετικά με τη φορολογία της πράξεως με την οποία συστάθηκε το κεφάλαιο της εταιρίας αυτής.
"The transfer of a parcel of shares which one company has in a second company and which constitutes 100% of the capital in the second company is not to be regarded as the transfer of part of the business of the first company within the meaning of Article 7(1)(b) of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital, as amended by Council Directives 73/79/EEC and 73/80/EEC of 9 April 197r.
"Η εισφορά ano μια εταιρία ενός QUVQÅøu μετοχών μιας άλλης εταιρίας, το οποίο αντιπροσωπεύει το 100% του κεφαλαίου αυτής της εταιρίας, δεν αποτελεί εισφορά ενός τομέα δραστηριότητας της πρώτης εταιρίας, υπό την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β, της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, όπως τροποποιήθηκε με τις οδηγίες 73/79/ΕΟΚ και 73/80/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Απριλίου 1973."
The transfer of assets and liabilities of a capital company consisting in a shareholding in a second capital company is not to be regarded as the transfer of one or more parts of the business of the first company for the purposes of Article 7(l)(b) of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969".
"Προτείνω επομένως στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση στα προδικαστικά ερωτήματα του Hoge Raad:
By judgment of 11 January 1988, which was received at the Court on 18 January 1988, the Vice-President of the Tribunal de Commerce, Brussels, referred three questions to the Court on the interpretation of Articles 30 and 86 of the EEC Treaty in order to assess the compatibility with those provisions of a national scheme granting to a public body, entrusted, under the direct authority of the minister, with the establishment and running of the public telephone network and dealing in telephone equipment, the power to approve, with a view to connection to the network, the telephone equipment which it has not supplied itself.
Η μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων από μια κεφαλαιουχική εταιρία που συνίσταται σε συμμετοχή σε άλλη κεφαλαιουχική εταιρία δεν πρέπει να θεωρηθεί ως εισφορά ενός ή περισσοτέρων τομέων δραστηριότητας της πρώτης εταιρίας κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, σημείο β, της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969."
Those questions arose in a dispute between RTT and GB which sold telephone equipment in its shops which had not received approval and which were intended to be used as a second set to be connected to an existing installations, at significantly lower prices than sets of that type offered by RTT.
13.12.1991 (Προδικαστική) "Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων - Ανταγωνισμός - 'Εγκριση των τηλεφωνικών συσκευών" (Πέμπτο τμήμα)
The Court stated that that monopoly, which was Intended to place a public telephone network at the disposal of consumers, constituted a service of general economic interest within the meaning of Article 90(2) of the Treaty.
(1) Με απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 1988 που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 18 Ιανουαρίου του ίδιου έτους, ο αντιπρόεδρος του tribunal de commerce de Bruxelles υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 30 και 86 της Συνθήκης προκειμένου να κρίνει αν συμβιβάζεται με τις διατάξεις αυτές ένα εθνικό σύστημα στο πλαίσιο του οποίου ένας δημόσιος οργανισμός, επιφορτισμένος, υπό την εποπτεία του υπουργού, με την εγκατάσταση και την εκμετάλλευση του δημοσίου τηλεφωνικού δικτύου και ασχολούμενος με το εμπόριο τηλεφωνικών συσκευών έχει την εξουσία να εγκρίνει, ενόψει της συνδέσεως τους με το δίκτυο, τις τηλεφωνικές συσκευές που δεν έχει προμηθεύσει ο ίδιος.
The Court pointed out that it had consistently held that an undertaking with a legal monopoly may be regarded as being in a dominant position. An undertaking with a monopoly over the establishment and running of the network, which reserved to itself, without any objective need, an adjacent but different market, in the present case the importation, marketing, connection, bringing into service and maintenance of equipment designed to be connected to the network, thereby eliminating all competition from other undertakings, infringed Article 86 of the Treaty.
Επί του ανταγωνισμού
Measures adopted by States were covered by Article 90(1).
(15) 0 RTT έχει δυνάμει του βελγικού νόμου το μονοπώλιο της εγκαταστάσεως και της εκμεταλλεύσεως του δημοσίου δικτύου τηλεπικοινωνιών.
Consequently, if the extension of the dominant position of the public undertaking or of the undertaking to which the State had granted special or exclusive rights was a State measure, that measure Infringed Article 90 in conjunction with Article 86 of the Treaty.
Εξάλλου με το δίκτυο μπορούν να συνδεθούν μόνον οι συσκευές που προμηθεύει ή που εγκρίνει ο RTT.
The Court stated that the exclusion or restriction of competition in the telephone equipment market could not be regarded as justified by the task of providing a public service of general economic Interest.
(16) Το μονοπώλιο αυτό που σκοπεί να θέσει στη διάθεση του κοινού ένα δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο, αποτελεί υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 2 της Συνθήκης.
In the absence of Community rules on the establishment of public telecommunications networks and having regard to the technical diversity of the networks in the Member States, the latter retained both the power to lay down the technical specifications with which telephone equipment must comply in order to be connected to the public network, and the power to verify the suitability of such equipment to be connected to the network in order to satisfy the essential requirements of consumer protection and the smooth operation of the public network.
(17-19) Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου μια επιχείρηση που απολαύει νομίμου μονοπωλίου μπορεί να θεωρηθεί ως κατέχουσα δεσπόζουσα θέση.
The Court stated that the requirement that telephone equipment must be approved before it could be connected to the network was such as to render the marketing of such equipment more difficult or more onerous.
Στην περίπτωση των κρατικών μέτρων εφαρμόζεται το άρθρο 90, παράγραφος 1.
The Court pointed out that under its caselaw economic operators must be able to challenge an unjustified failure to grant an import licence by means of judicial review.
Επομένως αν η επέκταση της δεσπόζουσας θέσεως της δημοσίας επιχειρήσεως ή της επιχειρήσεως στην οποία το κρότος έχει χορηγήσει ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα γίνεται δυνάμει κρατικού μέτρου, το μέτρο αυτό συνιστά παράβαση του άρθρου 90 σε συνδυασμό με το άρθρο 86 της Συνθήκης.
The same requirement must apply with regard to decisions to refuse approval since In practice such decisions could mean that access to the market of a Member State would be denied to telephone equipment imported from another Member State and that the free movement of goods would be impeded.
(22) Συγκεκριμένα ο αποκλεισμός ή ο περιορισμός του ανταγωνισμού στην αγορά τηλεφωνικών συσκευών δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογούμενος στο πλαίσιο αποστολής δημοσίας υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος.
If judicial review were entirely out of the question, the approving authority could adopt an attitude which was arbitrary or systematically unfavourable towards imported equipment. There was a greater probability of such an attitude being adopted by the approving authority since Importers were not entitled to a hearing in the procedures for granting approval and adopting technical standards.
(32-33) Πρέπει να σημειωθεί σχετικώς ότι ο όρος ότι τηλεφωνικές συσκευές πρέπει να εγκριθούν για να μπορούν να συνδεθούν με το δίκτυο είναι ικανός να καταστήσει την εμπορία τους δυσχερέστερη ή επαχθέστερη.
Articles 3(f), 90 and 86 of the EEC Treaty preclude a Member State from empowering the operator of its public telecommunications network to lay down specifications for telephone sets and to monitor traders* compliance therewith when that operator competes with those traders on the market for such sets;
(34) Από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι επιχειρηματίες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να προσβάλουν ενώπιον των δικαστηρίων την αδικαιολόγητη άρνηση χορηγήσεως άδειας εισαγωγής.
Article 30 of the Treaty precludes a public undertaking from being empowered to approve telephone sets intended to be connected to the public network but not supplied by that undertaking if its decisions are not subject to judicial review".
Το Δικαστήριο αποφαίνεται :
"Finally, I conclude that the Court should rule as follows:
Τα άρθρα 3, στοιχείο στ, 90 και 86 της Συνθήκης ΕΟΚ εμποδίζουν τα κράτη μέλη να χορηγούν στην εταιρία που εκμεταλλεύεται το δημόσιο δίκτυο τηλεπικοινωνιών την εξουσία να θεσπίζει κανόνες σχετικά με τις τηλεφωνικές συσκευές και να ελέγχει την τήρηση τους από τους επιχειρηματίες, εφόσον ανταγωνίζεται τους επιχειρηματίες αυτούς στην αγορά των συσκευών αυτών.
The legislation of a Member State that grants to a public undertaking which operates the national telecommunications network and sells equipment, an exclusive right consisting of a power to approve equipment not supplied or sold by that undertaking, in order to verify whether it meets the technical standards it has laid down and may therefore be connected to the network, and providing that the costs incurred for the connection of unauthorized equipment will be borne by the person who carried it out, is not contrary to the provisions of the EEC Treaty establishing the free movement of goods, since it provides for the possibility of judicial review of the decision refusing approval of equipment from another Member State, which must permit the verification, having regard to Community law, of the grounds for the refusal notified to the economic operator in question;
Το άρθρο 30 της Συνθήκης εμποδίζει να παρέχεται σε μια δημόσια επιχείρηση η εξουσία να εγκρίνει τις τηλεφωνικές συσκευές που προορίζονται να συνδεθούν με το δημόσιο δίκτυο, συσκευές τις οποίες δεν προμηθεύει η ίδια, αν οι αποφάσεις της επιχειρήσεως αυτής δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου."
Such legislation does not likewise infringe Articles 90 and 86 of the EEC Treaty although the exercise, by the public undertaking of the power of approval for a purpose other than that of verifying the technical compatibility of the equipment with the network could result in an abuse of a dominant position prohibited by Article 86, unless all the conditions laid down in that provision are met; it is for the national court before which allegations of abuse have been brought to determine, having regard to all the facts, including any inadequacy in the technical specification and any lack of justification for the decisions refusing approval, whether there is any abuse".
Κατέληξε δε ως εξής:
Before the Court of First Instance
"Κατόπιν των ανωτέρω προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση:
Case T-30/89: Hilti AG ν Commission of the European Communities - 12 December 1991 (Competition - Nails for nail guns -Relevant market - Dominant position -Abuse - Product liability - Fine) (Second Chamber)
Ενώπιον του Πρωτοδικείου
The applicant is ordered to pay the costs, including those Incurred by the interveners".
Υποθ. Τ-30/90: Hilti AG κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12.12.1991 "Ανταγωνισμός - Καρφιά πιστολιών καρφώματος - Οικεία αγορά - Δεσπόζουσα θέση -Κατάχρηση - Ευθύνη του παραγωγού - Πρόστιμο" (Δεύτερο τμήμα)
Case T-39/90: NV Samenwekende Elektriciteits-produktiebedri jven ν Commission of the European Communities - 12 December 1991 (Competition -- Administrative procedure -- Decision requesting Information addressed to an undertaking -- Necessary information -- Principle of proportionality and obligation of Member States to observe professional secrecy, especially in relation to public undertakings, with regard to documents forwarded to those States by the Commission) (Council Regulation No 17, Arts 10(1), 11 and 20) (Second Chamber)