natgillin/translations-raw huggingface dataset:
31 Όσον αφορά το παραδεκτό του πρώτου λόγου ακυρώσεως, πρέπει να υπομνηστεί ότι το Πρωτοδικείο μπορεί να εξετάζει αυτεπαγγέλτως την παράβαση ουσιωδών τύπων και, ιδίως, των δικονομικών εγγυήσεων που παρέχει η κοινοτική έννομη τάξη (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Μαΐου 1991, C­291/89, Interhotel κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991, σ.
31 As regard the admissibility of the first plea, it must be pointed out that the Court may of its own motion consider the question of infringement of essential procedural requirements and, in particular, of the procedural guarantees conferred by Community law (see Case C-291/89 Interhotel ν Commission [1991] ECR I-2257, paragraph 14).
1­2257, σκέψη 14), σκέψη που ισχύει και όσον αφορά τον αρυόμενο από την ανεπαρκή αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως λόγο ο οποίος προβλήθηκε κατά τη συζήτηση ακροατηρίου.
This also applies to the plea raised at the hearing as to the inadequacy of the statement of reasons in the contested decision.
Στην προκειμένη περίπτωση, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η απόφαση της 9ης Οκτωβρίου 1996 παραθέτει με σαφήνεια τους νομικούς και πραγματικούς λόγους που οδήγησαν την Επιτροπή στο συμπέρασμα ότι δεν συντρέχει επαρκές κοινοτικό συμφέρον.
In this case the Court finds that the decision of 9 October 1996 clearly sets out the considerations of law and fact which led the Commission to the conclusion that there was not a sufficient Community interest.
Επομένως, είναι αβάσιμη η αρυόμενη από την παραβίαση του καθήκοντος αιτιολογήσεως αιτίαση.
Consequently the complaint of breach of the duty to provide reasons is unfounded.
Όσον αφορά την προβληθείσα, στο πλαίσιο του πρώτου λόγου ακυρώσεως, αιτίαση ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση της να εξετάσει την καταγγελία με την απαιτούμενη προσοχή, όπως προκύπτει από την αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως, σε συνδυασμό με την ανακοίνωση προς την προσφεύγουσα δυνάμει του άρθρου 6 του προαναφερθέντος κανονισμού 99/63, της 25ης Ιουλίου 1963, η Επι­τροπή εξέτασε με προσοχή τα στοιχεία που επικαλέστηκε η προσφεύγουσα.
As for the ground of challenge, raised under the first plea, that the Commission failed in its duty to examine the complaint with the requisite care, it is clear from the contested decision, read in conjunction with the letter sent to the applicant under Article 6 of Regulation No 99/63 of 25 July 1963, that the Commission carefully examined the facts put forward by the applicant.
Επι­πλέον, όπως προκύπτει από τη δικογραφία, η Επιτροπή εξέτασε επίσης, σύμφωνα με όσα επέβαλε εν προκειμένω μια αμερόληπτη ανάλυση, τις παρατηρήσεις της PSA αναφορικά με τις αιτιάσεις που περιελάμβανε η καταγγελία της.
It is also clear from the file that the Commission, in accordance with what was required in order to achieve an impartial analysis in this case, also examined the comments made by PSA at its behest on the criticisms in the complaint.
Επομένως, η αιτίαση αυτή είναι αβάσιμη.
Accordingly, this ground of challenge is not founded.
Όσον αφορά τον προβληθέντα κατά τη συζήτηση ακροατηρίου λόγο ακυρώσεως, ο οποίος θεμελιώνεται στην ενώπιον της Επιτροπής διάρκεια της διαδικασίας, πρέπει να υπομνηστεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο.
As regards the plea raised at the hearing in relation to the duration of the procedure before the Commission, it must be borne in mind that, under Article 48(2) of the Rules of Procedure, new pleas in law may not be introduced in the course of the proceedings unless they are based on matters of law or of fact which come to light in the course of the procedure.
Ακολούθως, όσον αφορά το πρώτο σκέλος του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, το οποίο θεμελιώνεται στο ότι δεν ελήφθη υπόψη η αποδεικτική ισχύς των στοιχείων που προσκόμισε η προσφεύγουσα, επιβάλλεται να εξεταστούν κεχωρισμένως οι διάφοροι ισχυρισμοί που περιελάμβανε η καταγγελία.
Next, as regards the first part of the second plea, namely failure to take account of the probative value of the evidence submitted by the applicant, each of the various allegations in the complaint must be analysed separately.
Όσον αφορά τις αγωγές κατά της προσφεύγουσας και άλλων επιχειρήσεων ασκουσών παρεμφερείς δραστηριότητες, η ύπαρξη σημαντικής διαφοράς ως προς τη δραστηριότητα των παραγγελιοδόχων και των ανεξαρτήτων μεταπωλητών δεν αρκεί, ελλείψει άλλων αποδεικτικών στοιχείων, για να καταδείξει ότι ο λόγος ασκή­σεως των ανωτέρω αγωγών έγκειται σε συνεννόηση μεταξύ της PSA και των απο­κλειστικών αντιπροσώπων της.
As regards the legal proceedings brought against the applicant and other companies carrying on similar activities, the fact that substantial litigation is pending on the activities of intermediaries and independent resellers is not sufficient, in the absence of other evidence, to show that the basis of those proceedings is a concerted practice between PSA and its agents.
Ακολούθως, όσον αφορά τις αρνήσεις πωλήσεως στην προσφεύγουσα και σε άλλες επιχειρήσεις ασκούσες παρεμφερείς δραστηριότητες, καθώς και τα μέτρα που στό­χευαν στην αποθάρρυνση των πωλήσεων εκ μέρους των ασχέτων προς την PSA αποκλειστικών αντιπροσώπων προς τις εν λόγω επιχειρήσεις, τα αποδεικτικά στοι­χεία που προσκόμισε η προσφεύγουσα δεν επαρκούν αφεαυτών να καταδείξουν την ύπαρξη συμφωνίας με σκοπό την παρεμπόδιση της δραστηριότητας των εντετα­λμένων ενδιαμέσων που ενεργούν σύμφωνα προς το άρθρο 3, σημείο 11, του κανο­νισμού 123/85.
37 As regards, next, refusals to sell, of which the applicant and other undertakings carrying on similar activities stand accused, and measures intended to discourage sales by PSA's foreign concessionaires to such undertakings, the evidence adduced by the applicant is not in itself sufficient to show that there is an agreement designed to impede the activities of authorised intermediaries acting under Article 3(11) of Regulation No 123/85.
Επιπλέον, τα στοιχεία αυτά αποτέλεσαν αντικείμενο ευλογοφανούς εξηγήσεως εκ μέρους της PSA, υπό την έννοια ότι η τελευταία αντιτασσόταν απο­κλειστικά στη δραστηριότητα των ανεξαρτήτων μεταπωλητών, γεγονός που δεν αντίκειται στο δίκαιο του ανταγωνισμού.
In addition, PSA provided a plausible explanation of the matters raised by the applicant, namely that PSA was merely opposing the activities of independent resellers, which is not contrary to competition law.
Επομένως, η Επιτροπή δεν μπορούσε να θεωρεί εν προκειμένω ότι είχε αποδειχθεί παράβαση (βλ. απόφαση του Πρωτοδι­κείου της 21ης Ιανουαρίου 1999 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ­185/96, Τ­189/96 και Τ­190/96, Riviera auto service κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. II­93, σκέψη 47).
The Commission was therefore not entitled to consider that a breach was established in this case (see Joined Cases T-185/96, T-189/96 and T-190/96 Riviera Auto Service and Others ν Commission [1999] ECR II-93, paragraph 47).
Επιβάλλεται επίσης η διευκρίνιση ότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν πάσχει πρόδηλη πλάνη περί τη δραστηριότητα της προσφεύγουσας.
The reason for the Commission's dismissal of the complaint was not that it found the applicant to be acting not only as an intermediary but also as an independent reseller.
Ως προς την αιτίαση αναφορικά με την εκ μέρους της PSA και των αποκλειστικών αντιπροσώπων της παρουσίαση της γαλλικής κανονιστικής ρυθμίσεως περί των ειδικών σειρών οχημάτων, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι τα εγειρόμενα με την καταγγελία ζητήματα δεν επαρκούν για τη στοιχειοθέτηση της υπάρξεως παρά­νομης συμφωνίας συναφώς.
39 As regards the ground of challenge concerning the exposition by PSA and its concessionaires of French rules on vintage cars, it must be observed that the problems raised by the complaint are not sufficient to establish an unlawful agreement in that connection.
40 Τέλος, όσον αφορά το επιχείρημα σχετικά με τις πολλαπλές καταγγελίες που υποβλήθηκαν σε βάρος της PSA, η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε κανένα συγκεκριμένο στοιχείο ικανό να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που περιελάμβαναν οι ως άνω καταγγελίες, ούτε ότι δεν εξεπλήρωσε τις υποχρεώσεις της κατά την εξέταση τους.
40 Finally, as regards the argument relating to the large number of complaints filed against PSA, the applicant has not produced any specific information from which it may be concluded that the Commission failed to have regard to the evidence adduced in relation to those complaints or that it failed in its obligations when it examined them.
Αντίθετα, η Επιτροπή, η οποία είχε επιληφθεί ορισμένων καταγγελιών στρεφομένων όχι μόνον κατά της PSA αλλά και κατ' άλλων κατασκευαστών, παρενέβη στον συγκεκριμένο τομέα με την απόφαση 98/273/ΕΚ, της 28ης Ιανουαρίου 1998, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΚ (IV/35.733 — VW) (ΕΕ L 124, σ.
On the contrary, the Commission, having received a large number of complaints not only against PSA but also against other manufacturers, took action in the sector in question by its Decision 98/273/EC of 28 January 1998 relating to a proceeding under Article 85 of the EC Treaty (Case IV/ 35.733 — VW) (OJ 1998 L 124, p.
60, στο εξής: υπόθεση VW).
60, hereinafter 'the VW case').
41 Επομένως, είναι αβάσιμη η αρυόμενη από πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση ως προς την αποδεικτική ισχύ των αποδεικτικών στοιχείων που προσκόμισε η προσφεύγουσα αιτίαση.
41 Accordingly, the complaint that there was a manifest error of appraisal in regard to the probative value of the evidence submitted by the applicant is unfounded.
Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος του ως άνω λόγου ακυρώσεως, το οποίο θεμελιώ­νεται σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος προς εξέ­ταση της καταγγελίας, εναπόκειται, ιδίως, στο Πρωτοδικείο να ελέγξει αν προκύπτει από την απόφαση ότι η Επιτροπή στάθμισε τη σημασία της προσβολής που ενδέχεται να επιφέρει στη λειτουργία της κοινής αγοράς η φερομένη παράβαση, την πιθα­νότητα να αποδειχθεί η ύπαρξη της και την έκταση των μέτρων έρευνας που απαιτούνται για να εκπληρώσει η Επιτροπή, υπό τις βέλτιστες προϋποθέσεις, την αποστολή της να μεριμνά για την τήρηση των άρθρων 85 και 86 (νυν άρθρων 81 ΕΚ και 82 ΕΚ) (βλ. προαναφερθείσα απόφαση Automec κατά Επιτροπής, σκέψη 86, προαναφερθείσα απόφαση Tremblay κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 62, και προα­ναφερθείσα απόφαση Riviera auto service κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 46).
As regards the second part of the second plea, alleging an error on the part of the Commission in its evaluation of the Community interest when investigating the complaint, the Court must, inter alia, examine whether it is clear from the decision that the Commission balanced the significance of the alleged infringe ment as regards the functioning of the common market, the probability of its being able to establish the existence of the infringement and the extent of the investigative measures required for it to perform, under the best possible conditions, its task of making sure that Articles 85 and 86 of the EC Treaty (now Articles 81 EC and 82 EC) are complied with (see Automec v Commission, cited above, paragraph 86, Tremblay and Others v Commission, cited above, paragraph 86 and Riviera Auto Services and Others v Commission, cited above, paragraph 46).
Συναφώς, η Επιτροπή δεν μπορεί, οσάκις καθορίζει τη σειρά προτεραιότητας κατά την αντιμετώπιση των καταγγελιών που επιλαμβάνεται, να θεωρεί ότι αποκλείονται εκ των προτέρων από το πεδίο δράσεως της ορισμένες καταστάσεις που εμπίπτουν στην αποστολή που της έχει ανατεθεί με τη Συνθήκη.
In that regard, it is not open to the Commission, when deciding the order of priority for dealing with the complaints brought before it, to regard as excluded from its field of action, without any analysis, certain situations which fall within the sphere of the task entrusted to it by the Treaty.
Η Επιτροπή οφείλει, ιδίως, να εκτιμά σε κάθε περίπτωση τη σοβαρότητα των φερομένων παραβιάσεων του ανταγωνισμού (βλ. προαναφερθείσα απόφαση Ufex κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψεις 92 και 93).
The Commission is in particular required to assess in each case how serious the alleged interferences with competition are (see Ufex and Others v Commission, cited above, paragraphs 92 to 93).
Η προσβαλλομένη απόφαση δεν περιέχει κανένα ενδεικτικό στοιχείο ικανό να επιτρέψει την υπόθεση ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη της ότι η προσαπτομένη στην PSA συγκεκριμένη συμπεριφορά, σκοπούσα στην παρεμπόδιση των παραλλήλων εισαγωγών οχημάτων εκ μέρους των εντεταλμένων ενδιαμέσων, αν υποτεθεί ότι είναι αποδεδειγμένη, θα μπορούσε να συνιστά ιδιαίτερα σοβαρή προσβολή του ανταγωνισμού.
However, the contested decision contains nothing to suggest that the Commission failed to appreciate that the conduct alleged against PSA in this case, namely conduct seeking to impede parallel imports of vehicles by authorised interme­diaries, would, if proven, amount to a particularly serious interference with competition.
Προκειμένου να καταστεί εφικτό να προσδιοριστεί στη συγκεκριμένη περίπτωση αν υφίστατο ή όχι προσβολή των κανόνων του ανταγωνισμού, η Επιτροπή όφειλε περαιτέρω να συλλέξει συμπληρωματικά αποδεικτικά στοιχεία, γεγονός που θα απαιτούσε ευλόγως μέτρα έρευνας δυνάμει των άρθρων 11 επ. του κανονισμού 17 και ειδικότερα ελέγχους δυνάμει του άρθρου 14, παράγραφος 3, του ίδιου κανο­νισμού.
In order to be able to determine whether or not there was a breach of the competition rules in this case, the Commission would also have to have procured further evidence, which would probably have necessitated measures of investiga­tion under Article 11 et seq. of Regulation No 17 and, more particularly, verifications under Article 14(3).
Επιπλέον, είναι θεμιτό η Επιτροπή να λαμβάνει υπόψη, κατά την εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος προς έρευνα μιας καταγγελίας, όχι μόνον τη σοβαρότητα της φερομένης παραβάσεως και την έκταση των απαιτουμένων μέτρων έρευνας προκειμένου να καταστεί εφικτό να αποδειχθεί η ύπαρξη της, αλλ' επίσης και την ανάγκη αποσαφηνίσεως της νομικής καταστάσεως που αφορά η βαλλομένη με την καταγγελία συμπεριφορά, καθώς και τον ορισμό των δικαιωμάτων και υποχρεώ­σεων, ενόψει του κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισμού, των διαφόρων επιχει­ρηματιών που αφορά η εν λόγω συμπεριφορά.
Furthermore, it is legitimate for the Commission, when assessing the Community interest in investigating a complaint, to take account not only of the seriousness of the alleged infringement and of the extent of the measures of investigation required in order to prove it, but also of the need to clarify the legal position relating to conduct alleged in the complaint and to define the rights and obligations under Community law of the various economic operators affected by that conduct.
Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλομένη απόφαση υπογραμμίζει ορθά ότι τα αντίστοιχα δικαιώματα και υποχρεώσεις των εντεταλμένων ενδιαμέσων των κατασκευαστών αυτοκινήτων και των διανομέων προσδιορίστηκαν και αποσαφη­νίστηκαν με τους προαναφερθέντες κανονισμούς, που εισάγουν εξαίρεση ανά κατηγορία, 123/85 και 1475/95, της 28ης Ιουνίου 1995, με την ανακοίνωση 91/C 329/06 της Επιτροπής, της 4ης Δεκεμβρίου 1991, τιτλοφορούμενη «Διευκρινίσεις σχετικά με τις δραστηριότητες των μεσαζόντων κατά την πώληση αυτοκινήτων»
In this case, as is rightly stated in the contested decision, the respective rights and obligations of the authorised agents, car manufacturers and dealers were defined and set out in block exemption Regulations Nos 123/85 and 1475/95 of 28 June 1995, cited above, by Commission communication 91/C 329/06 of 4 December 1991 entitled 'Clarification of the activities of motor vehicle intermediaries' (OJ 1991 C 329, p. 20) and by the judgments of the Court of First Instance in Case T­9/92 Peugeot ν Commission [1993] ECR II­493 and of the Court of
11­493), και της 16ης Ιουνίου 1994 στην υπόθεση C­322/93 Ρ, Peugeot κατά Επιτροπής (Συλλογή 1994, σ. 1­2727).
Justice in Case C­322/93 Ρ Peugeot ν Commission [1994] ECR I­2727).
Το γεγονός ότι, στα πλαίσια της υποθέσεως VW, συμπεριεφέρθη εκ πρώτης όψεως κατά τρόπο ανάλογο προς εκείνο που προσήψε η προσφεύγουσα στην PSA και στο δίκτυό της, εμπλέκοντας και άλλο κατασκευαστή οχημάτων, δεν καταδεικνύει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί την εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος στην παρούσα υπόθεση.
The fact that, in the VW case, the Commission took action against conduct which at first sight appears to be similar to that which the applicant alleges against PSA and its network and which implicated another car manufacturer does not prove that it erred in its assessment of the Community interest in this case.
Πράγματι, οσάκις βρίσκεται αντιμέτωπη με κατάσταση, στα πλαίσια της οποίας ορισμένα στοιχεία επιτρέπουν να υφίστανται υπόνοιες ότι μερικές μεγάλες επιχει­ρήσεις ανήκουσες στον ίδιο οικονομικό τομέα ενεργούν κατά τρόπο αντίθετο προς το δίκαιο του ανταγωνισμού, η Επιτροπή νομιμοποιείται να επικεντρώσει τις προ­σπάθειές της σε μία από τις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις, διευκρινίζοντας παράλληλα στους επιχειρηματίες που θίγονται ενδεχομένως από την παράνομη συμπεριφορά των λοιπών παραβατών ότι εναπόκειτο στους ίδιους να προσφύγουν στα εθνικά δικαστήρια.
Where the Commission is faced with a situation where numerous factors give rise to a suspicion of anti­competitive conduct on the part of several large undertakings in the same economic sector, the Commission is entitled to concentrate its efforts on one of the undertakings concerned, whilst at the same time indicating to the economic operators who may have suffered damage as a result of the anti­competitive conduct of the other parties concerned that it was open to them to bring an action in the national courts.
Αλλως, η Επιτροπή θα ήταν υποχρεωμένη να κατατμήσει τα μέσα που διαθέτει σε διάφορες έρευνες μεγάλου βεληνεκούς, γεγονός που θα συνεπαγόταν τον κίνδυνο να μην τελεσφορίσει καμία από αυτές.
If it were otherwise, the Commission would be forced to spread its resources across a number of separate wide­ranging investigations, with the attendant risk that none could be brought to a satisfactory conclusion.
Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει επίσης να υπομνηστεί ότι η Επιτροπή είχε ήδη παρέμβει, όσον αφορά την Peugeot, με την απόφαση 92/154/ΕΟΚ, της 4ης Δεκεμβρίου 1991, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΟΚ (IV/33.157 — Eco System/Peugeot, EE 1992, L 66, σ.
In that context, it is also appropriate to point out that the Commission has already taken action against Peugeot in its Decision 92/154/EEC of 4 December 1991 relating to a proceeding under Article 85 of the EEC Treaty (Case IV/33.157 — Eco System/Peugeot, OJ 1992 L 66, p.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, το γεγονός ότι η Επιτροπή προτίμησε να συνεχίσει την εξέταση των καταγγελιών που οδήγησαν στην απόφαση της επί της υποθέσεως VW
That being so, the fact that the Commission preferred to investigate the complaints which led to its decision in the VW case rather than the complaints
51 Όσον αφορά το τρίτο σκέλος του λόγου ακυρώσεως, το οποίο θεμελιώνεται σε πρόδηλη πλάνη περί του εντοπισμού του κέντρου βάρους της παραβάσεως, πρέπει να τονιστεί, κατ' αρχάς, ότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν νοείται υπό την έννοια ότι η Επιτροπή εκτίμησε ότι δεν συνέτρεχε κοινοτικό συμφέρον προκειμένου να παρέμβει με την αποκλειστική αιτιολογία ότι το κέντρο βάρους των ενεργειών κατά των οποίων έβαλε η καταγγελία εντοπιζόταν εντός ενός και μόνο κράτους μέλους.
51 As regards the third part of the plea, alleging a manifest error as regards the location of the centre of gravity of the infringement, first of all the contested decision cannot be construed to the effect that the Commission considered that there was no Community interest in its taking action on the sole ground that the centre of gravity of the conduct complained of was located in one Member State only.
Επομένως, δεν πάσχει από πρόδηλες πλάνες περί τον εντοπισμό των σχετικών πραγματικών περιστατικών η εκτίμηση της Επιτροπής ως προς το κοινοτικό συμφέρον να συνεχίσει τον έλεγχο της καταγγελίας της προσφεύγουσας.
Consequently the Commission's assessment of the Community interest in pursuing the applicant's complaint is not vitiated by manifest errors as regards the places where the material facts arose.
Τέλος, όσον αφορά το τέταρτο σκέλος του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, αρυόμενο από πρόδηλη πλάνη σχετικά με τα ληφθέντα από την PSA μέτρα εν συνεχεία της εφαρμογής εκ μέρους της Γαλλικής Κυβερνήσεως της πριμοδοτήσεως Balladur, αρκεί να υπογραμμιστεί ότι δεν μπορεί να θεωρείται ότι παραβιάζεται το δίκαιο του ανταγωνισμού ως εκ του ότι ένας κατασκευαστής επιτρέπει στους αποκλειστικούς αντιπροσώπους του να προβαίνουν σε επιπλέον εκπτώσεις χωρίς να υπάγουν στο ίδιο πλεονέκτημα και τις παράλληλες εισαγωγές.
Finally, as regards the fourth part of the second plea, alleging a manifest error relating to the measures adopted by PSA following the implementation by the French Government of the Balladur bonus, it is sufficient to observe that the fact that a manufacturer allows his concessionaires to give extra discounts without according like treatment to parallel imports cannot be considered to constitute an infringement of competition law.
Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, ο οποίος θεμελιώνεται σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση εκ μέρους της Επιτροπής σχετικά με το αίτημα περί λήψεως προσωρινών μέτρων
Third plea: manifest error of assessment by the Commission in relation to the adoption of interim measures
Η καταγγελία της προσφεύγουσας δεν περιλαμβάνει κανένα τυπικό αίτημα περί λήψεως προσωρινών μέτρων.
The applicant's complaint contains no formal request for interim measures.
Ασφαλώς, με το έγγραφο της 27ης Σεπτεμβρίου 1995 (προαναφερθέν στη σκέψη 5), η προσφεύγουσα κάλεσε την Επιτροπή «να οχλήσει την PSA προκειμένου να παύσει να ασκεί πιέσεις επί των Ιταλών αποκλειστικών αντιπροσώπων της».
It is true that in its letter of 27 September 1995 (cited at paragraph 5 above), the applicant requested the Commission 'formally to call upon PSA to desist from pressurising its Italian concessionaires'.
Πάντως, το αίτημα αυτό δεν στοχεύει ρητώς στη λήψη προσωρινών μέτρων.
However, that application does not explicitly refer to the adoption of interim measures.
Μπορεί κάλλιστα να εννοηθεί ότι η προσφεύγουσα ζητεί την έκδοση οριστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 3 του κανονισμού 17.
It could equally well be understood to mean that the applicant is requesting the adoption of a final decision under Article 3 of Regulation No 17.
Εξάλλου, ούτε το έγγραφο της 26ης Απριλίου 1996, με το οποίο η προσφεύγουσα γνωστο­ποίησε τις παρατηρήσεις της επί της ανακοινώσεως της Επιτροπής, δυνάμει του άρθρου 6 του προαναφερθέντος κανονισμού 99/63 της 25ης Ιουλίου 1963, περι­λαμβάνει οποιαδήποτε μνεία τυχόν αιτήματος περί λήψεως προσωρινών μέτρων.
Furthermore, the letter of 26 April 1996 in which the applicant provided its comments on the Commission's letter under Article 6 of Regulation No 99/63 of 25 July 1963, does not, for its part,
Περαιτέρω, ούτε η προσβαλλομένη απόφαση λαμβάνει θέση επί παρομοίου αι­τήματος.
Nor does the contested decision rule on such a request.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, είναι αβάσιμος ο λόγος ο οποίος θεμελιώνεται σε πρόδηλη πλάνη σε σχέση με φερόμενο αίτημα για τη λήψη προσωρινών μέτρων.
In those circumstances, the plea of manifest error as regards an alleged request for interim measures is not founded.
Άρα, ο ως άνω λόγος ακυρώσεως δεν πληροί τις επιταγές του άρθρου 19 του Οργανισμού (ΕΚ) του Δικαστηρίου και του άρθρου 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Κανονισμού Δια­δικασίας του Πρωτοδικείου.
The plea does not therefore meet the requirements of Article 19 of the EC Statute of the Court of Justice or of Article 44(l)(c) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance.
Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.
Accordingly it must be dismissed as inadmissible.
Έπεται ότι είναι αβάσιμο το αίτημα περί ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφά­σεως.
It follows that the claim for annulment of the contested decision is unfounded.
Επί της αγωγής αποζημιώσεως
Claim for compensation
Η προσφεύγουσα διευκρινίζει ότι η Επιτροπή, αρνούμενη να διενεργήσει έρευνα επί των φακέλων από τους οποίους προέκυπταν οι αντίθετες προς τον ανταγωνισμό
The applicant claims that, by refusing to institute investigations to bring manufacturers' anticompetitive practices to light, and by failing to bring those