natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με απόφαση της 22ας Μαρτίου 19% το Hoge Raad der Nederlanden υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 1, της πρώτης οδηγίας 68/151/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 1968 (στο εξής: πρώτη οδηγία).
By judgment of 22 March 1996 the Hoge Raad der Nederlanden (Supreme Court of the Netherlands) referred three questions to the Court concerning the interpretation of Article 9(1) of the First Council Directive 68/151/EEC of 9 March 1968 (hereinafter 'the First Directive').
Στις 21 Νοεμβρίου 1989 η HDG και το Stichting Nieuwegein σύστησαν την εταιρία Mediasafe, στην οποία η HDG κατείχε 99 μερίδια και το Stichting Nieuwegein 1 μερίδιο.
On 11 December 1989, Rabobank concluded another agreement concerning the offsetting of debit balances against credit balances. Mediasafe was represented by HDG, its sole director.
Η HDG ονομάστηκε μοναδικός διευθυντής της εταιρίας και ορίστηκαν δύο επιθεωρητές που πρότεινε το Stichting Nieuwegein.
Under that agreement all the companies in the HDG group, including Mediasafe, declared themselves jointly and severally liable for their debts to Rabobank.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Coöperatieve Rabobank «Vecht en Plassengebied» ΒΑ (στο εξής: Rabobank), οργανισμού που χρηματοδοτούσε την εταιρία χαρτοφυλακίου Holland Data Groep BV (στο εξής: HDG), πέντε από τις θυγατρικές εταιρίες της και την εταιρία Mediasafe BV (στο εξής: Mediasafe), και του συνδίκου πτωχεύσεως της Mediasafe, σχετικά με την αμφισβήτηση από τον τελευταίο του κύρους μιας συμφωνίας περί συμψηφισμού μεταξύ χρεωστικών και πιστωτικών υπολοίπων λογαριασμού που συνήφθη μεταξύ, αφενός, της HDG, των πέντε εταιριών και της Mediasafe και, αφετέρου, της Rabobank.
Those questions were raised in proceedings brought by the Coöperatieve Rabobank 'Vecht en Plassengebied' BA (hereinafter 'Rabobank'), financier of the holding company Holland Data Groep BV (hereinafter 'HDG'), of five of its operating companies and of Mediasafe BV (hereinafter 'Mediasafe'), against the receiver of Mediasafe on the subject of his challenge to the validity of an agreement to offset debit balances against credit balances, entered into between HDG, the five companies and Mediasafe on the one hand, and Rabobank on the other.
Στις 11 Δεκεμβρίου 1989 η Rabobank συνήψε νέα συμφωνία περί συμψηφισμού μεταξύ χρεωστικών και πιστωτικών υπολοίπων λογαριασμών.
By letter of 5 June 1990, Rabobank informed the receiver that, in accordance with the agreement of 11 December 1989 it proposed to offset credit balances against debit balances of the current accounts of the other companies in HDG in respect of which Mediasafe was joint and several co-debtor.
Η Mediasafe εκπροσωπήθηκε από την HDG, μοναδικό διευθυντή της.
By judgment of 31 July 1990, HDG and its five other operating companies were declared bankrupt.
Με τη συμφωνία αυτή όλες οι εταιρίες του ομίλου HDG, μεταξύ των οποίων και η Mediasafe, δήλωσαν ότι ευθύνονται αλληλεγγύως για τα χρέη τους έναντι της Rabobank.
It appears from the order for reference that on 23 October 1989 Rabobank concluded an agreement with HDG and the five operating companies concerning the calculation of interest on joint accounts and the offsetting of debit balances against credit balances under which the companies were to be jointly and severally liable to Rabobank.
Στις 22 Μαΐου 1990 η Mediasafe κηρύχθηκε σε πτώχευση.
On 21 November 1989, HDG and Stichting Nieuwegein (Nieuwegein Foundation) set up Mediasafe, in which HDG held 99 shares and Stichting Nieuwegein 1 share.
Σύνδικος ορίστηκε ο Minderhoud.
HDG was appointed sole director and two commissioners
Με επιστολή της 5ης Ιουνίου 1990, η Rabobank πληροφόρησε τον σύνδικο ότι, κατ' εφαρμογήν της συμφωνίας της 11ης Δεκεμβρίου 1989,
He argued that the agreement to offset balances of 11 December 1989 could not be given effect because there was a conflict of interests within the meaning of Articles 12(3) and (4) of
στα κράτη μέλη από τις ανώνυμες εταιρίες και τις εταιρίες περιορισμένης ευθύνης κατά την έννοια του άρθρου 1, με στόχο την προστασία ιδίως των συμφερόντων των τρίτων.
possible extent the grounds on which obligations entered into in the name of the company are not valid, as is clear from the fifth recital in the preamble.
προετίθετο να προβεί σε συμψηφισμό μεταξύ των χρεωστικών και των πιστωτικών υπολοίπων των λογαριασμών όψεως των άλλων εταιριών της HDG με τις οποίες η Mediasafe ήταν εις ολόκληρον συνοφειλέτης.
Mediasafe's statutes and Article 2:256 of the Netherlands Civil Code between Mediasafe and HDG — which concluded the agreements, inter alia, on behalf of Mediasafe in its capacity as sole director.
Με απόφαση της 31ης Ιουλίου 1990, η HDG και οι πέντε εταιρίες της κηρύχθηκαν σε πτώχευση.
Consequently, HDG had no authority to represent Mediasafe when the agreement was concluded.
Προς τούτο η πρώτη οδηγία περιλαμβάνει στο τμήμα II διατάξεις που περιορίζουν, στο μέτρο του δυνατού, τους λόγους ακυρότητας των δεσμεύσεων που αναλαμβάνονται επ' ονόματι της εταιρίας, όπως προκύπτει από την πέμπτη αιτιολογική σκέψη.
The first paragraph of Article 9(1) of the First Directive provides that acts done by the organs of the company are to be binding upon it even if those acts are not within the objects of the company, unless such acts exceed the powers that the law confers or allows to be conferred on those organs.
Ο σύνδικος ζήτησε από τη Rabobank να του καταβάλει τη διαφορά μεταξύ του θετικού υπολοίπου της Mediasafe πριν και μετά τον εν λόγω συμψηφισμό.
Before the Hoge Raad der Nederlanden, Rabobank argued that a conflict of interests within the meaning of Article 2:256 of the Civil Code could only exist in the case of an instrument concluded between a company and its director.
Κατά συνέπεια, η HDG δεν εκπροσωπούσε τη Mediasafe κατά τη σύναψη της εν λόγω συμφωνίας.
The Hoge Raad rejected that argument, thus recognizing the applicability of that provision to situations in which there was an indirect conflict of interests.
Υπογραμμίζεται πάντως ότι, όπως προκύπτει τόσο από το γράμμα όσο και από το περιεχόμενο της, η διάταξη αυτή αφορά τα όρια των εξουσιών όπως αυτές κατανέμονται από τον νόμο μεταξύ των διαφόρων οργάνων της εταιρίας και δεν σκοπεί τον συντονισμό των εφαρμοστέων εθνικών νομοθεσιών στην περίπτωση που μέλος ενός οργάνου βρίσκεται προσωπικώς σε κατάσταση συγκρούσεως συμφερόντων με την εταιρία που εκπροσωπεί.
However, it is clear from both the wording and the subject-matter of that article that it concerns the limits on a company's powers as allocated by law to the various organs of the company and is not intended to coordinate the national laws applicable where a member of an organ finds himself in a conflict of interests with the company represented because of his personal circumstances.
Ενώπιον του Hoge Raad der Nederlanden, η Rabobank υποστήριξε ότι σύγκρουση συμφερόντων κατά την έννοια του άρθρου 2:256 του Αστικού Κώδικα υπάρχει μόνον όταν πρόκειται για πράξη συναπτόμενη μεταξύ της εταιρίας και του διευθυντή της.
The purpose of the First Directive, it must be noted, is to coordinate the safeguards required by Member States of the types of limited liability company listed in Article 1, for the purpose of protecting the interests of, inter alia, third parties.
Το Hoge Raad απέρριψε το επιχείρημα αυτό. Το εν λόγω δικαστήριο διερωτάται πάντως μήπως η εκ μέρους εταιρίας επίκληση του άρθρου 2:256 του Αστικού Κώδικα έναντι τρίτου προσκρούει στο άρθρο 9 της πρώτης οδηγίας.
Moreover, the rules governing enforceability to be derived from this provision relate to the powers which the law, to which third parties can refer, grants or allows to be granted to the company organ, and not to the question whether a third party was aware of a conflict of interests or could not have been unaware of it in the circumstances of the case.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η πρώτη οδηγία σκοπεί τον συντονισμό των εγγυήσεων που επιβάλλονται
To that end, Section II of the First Directive lays down provisions which restrict to the greatest
Επιπλέον, το αντιτάξιμο που προβλέπει η διάταξη αυτή αφορά τις εξουσίες τις οποίες ο νόμος παρέχει ή επιτρέπει να παρέχονται στα όργανα της εταιρίας, τον οποίο νόμο μπορούν να επικαλεστούν οι τρίτοι, και όχι το ζήτημα αν ένας τρίτος γνώριζε ή δεν μπορούσε να αγνοεί τη σύγκρουση συμφερόντων, λαμβανομένων υπόψη των συγκεκριμένων περιστάσεων.
'The rules governing the enforceability as against third parties of acts done by members of company organs in circumstances where there is a conflict of interests with the company fall outside the normative framework of the First Council Directive 68/151/EEC of 9 March 1968 on coordination of safeguards which, for the protection of the interests of members and others, are required by Member States of companies within the meaning of the second paragraph of Article 58 of the Treaty, with a view to making such safeguards equivalent throughout the Community, and are matters for the national legislature '
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Advocate General A La Pergola delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 12 March 1997.
Ο γενικός εισαγγελέας A La Pergola ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τιιήαατος της 12ης Μαρτίου 1997.
'Artide 9 of Directive 68/151/EEC does not apply to the rules governing the enforceability as against third parties of acts done by company organs in circumstances where there is a conflict of interests with the company.'
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση:
Case C-316/96 Commission of the European Communities ν Italian Republic
»Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 93/53/ΕΟΚ, 93/54/ΕΟΚ, 93/113/ΕΚ και 93/114/ΕΚ — Παράλειψη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο εντός των ταχθεισών προθεσμιών» (Έκτο τμήμα)
(Failure of a Member State to fulfil obligations - Directives 93/53/EEQ 93/113/EC and 93/114/EC — Failure to transpose within the prescribed periods) (Sixth Chamber)
93/113/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1993,
Council Directive 93/53/EEC of 24 June 1993,
93/114/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1993, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές και από τη Συνθήκη ΕΚ.
Council Directive 93/54/EEC of 24 June 1993 amending Directive 91/67/EEC,
Μη έχοντας λάβει καμία πληροφορία σχετικά με τη μεταφορά των τεσσάρων οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο, η Επιτροπή άσκησε τότε την υπό κρίση προσφυγή.
As regards Directive 93/53, it should be pointed out that the question whether a Member State has failed to fulfil its obligations must be determined by reference to the situation prevailing in the Member State at the end of the period laid down in the reasoned opinion and that the Court cannot take account of any subsequent changes.
Ωστόσο, με δικόγραφο που κατέθεσε στις 14 Αυγούστου 1997, η
Council Directive December 1993, and
93/54/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουνίου 1993,
93/114/EC amending of 14 Directive
Επιτροπή παραιτήθηκε από την προσφυγή όσον αφορά την οδηγία 93/54.
Finally, the Italian Republic does not deny that Directive 93/114 was not transposed within the
Όσον αφορά τις τρεις άλλες οδηγίες, η Ιταλική Δημοκρατία, με το υπόμνημα αντικρούσεως, βεβαιώνει ότι η μεταφορά τους στην εσωτερική έννομη τάξη είτε έχει συντελεστεί είτε βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο.
Community measures for the control of certain fish diseases, Council Directive 93/113/EC of 14 December 1993 concerning the use and marketing of enzymes, micro-organisms and their preparations in animal nutrition and Council Directive 93/114/EC of 14 December 1993 amending Directive 70/524/EEC concerning additives in feedingstuffs, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under the first subparagraph of Article 20(1) of Directive 93/53, the first subparagraph of Article 8(1) of Directive 93/113 and the first subparagraph of Article 2(1) of Directive 93/114;
Τέλος, η Ιταλική Δημοκρατία δεν αμφισβήτησε ότι η οδηγία 93/114 δεν μεταφέρθηκε εμπροθέσμως στο εσωτερικό δίκαιο.
Advocate General N. Fennellv delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 23 October 1997.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
In view of the foregoing, I would recommend to the Court that it:
*Ι) Η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να θέσει σε ισχύ, εντός των ταχθεισών προθεσμιών, ης αναγκαίες νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 93/53/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουνίου 1993, σχετικά με τη θέσπιση στοιχειωδών κοινοηκών μέτρων για την καταπολέμηση ορισμένων νόσων των ψαριών, 93/113/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1993, σχετικά με τη χρησιμοποίηση και την εμπορία των ενζύμων, των μικροοργανισμών και των παρασκευασμάτων τους σας ζωοτροφές και 93/114/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1993, για την τροποποίηση της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ περί των προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 20, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/53, 8, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/113 και 2, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 93/114.
Declare that, by failing to bring into force within the deadlines set the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 93/53/EEC of 24 June 1993 introducing minimum Community measures for the control of certain fish diseases, Council Directive 93/113/EC of 14 December 1993 concerning the use and marketing of enzymes, micro-organisms and their preparations in animal nutrition, and Council Directive 93/114/EC of 14 December 1993 amending Directive 70/524/EEC concerning additives in feedingstuffs, the Italian Republic has failed to comply with its obligations under these Directives and the Treaty;
Ο γενικός εισαγγελέας Ν.
Order the Italian Republic to pay the costs.'
Πρότεινε στο Δικαστήριο:
Case C-341/96 Commission of the European Communities ν Federal Republic of Germany Company law
εμπορία των ενζύμων, των μικροοργανισμών και των παρασκευασμάτων τους στις ζωοτροφές, και την οδηγία 93/114/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1993, για την τροποποίηση της οδηγίας 70/524/ΕΟΚ περί των προσθέτων υλών στη διατροφή των ζώων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις εν λόγω οδηγίες και από τη Συνθήκη ΕΚ*
Under Article 34(1) of Directive 93/36 Member States were to bring into force the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with that directive before 14 June 1994 and immediately to inform the Commission thereof.
2) να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
Having received no information concerning concerning the entry into force of the corresponding provisions, the Commission brought the present action.
Υποθ. C-341/96 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Δίκαιο των εταιριών
By application lodged at the Court Registry on 15 October 1996 the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt within the prescribed period all the laws and regulations necessary to comply with Council Directive 93/36/EEC of 14 June 1993 and, in the alternative, by failing to notify it immediately of the measures adopted in order to transpose that directive, the Federal Republic of Germany has failed to fulfil its obligations under the third paragraph of Article 189 of the EC Treaty and Article 34(1) of the said directive.
16 Δεκεμβρίου 1997 εμπρόθεσμης
The Federal Republic of Germany does not deny the alleged infringement.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν αμφισβητεί την παράβαση που της προσάπτεται.
Orders the Federal Republic of Germany to pay the costs.'
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
In the light of the foregoing, I recommend that the Court:
•1) Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη ης υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 34, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/36/'ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης
Declare that, by failing within the time-limit provided to adopt and communicate to the Commission the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply fully with Council Directive 93/36/EEC of 14 June 1993 coordinating procedures for the award of public supply contracts, the Federal Republic of Germany has failed to comply with its obligations under that directive and under the Treaty establishing the European Community,
Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών, επειδή δεν θέσπισε εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλες ης απαιτούμενες νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την εν λόγω οδηγία
By judgment of 29 March 1996 the Belgian Conseil d'État referred to the Court two questions on the interpretation of Articles 5 and 189 of the EEC Treaty and Article 1(a) of Council Directive 75/442/EEC of 15 July 1975 as amended by Council Directive 91/156/EEC of 18 March 1991.
2) Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα» »
Those questions were raised in proceedings brought by Inter-Environnement Wallonie, a non-profit-making association, for annulment of the Order of the Walloon Regional Executive of 9 April 1992 on toxic or hazardous waste ('the Order*).
Ο γενικός εισαγγελέας Ν.
The relevant Community provisions
Fenneliv ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 23ης Οκτωβρίου 1997.
Inter-Environnement Wallonie maintains that Article 5(1) of the Order infringes, in particular, Article 11 of Directive 75/442, as amended, and Article 3 of Directive 91/689, inasmuch as it excludes from the permit system the operations of setting up and running an installation intended specifically for the collection, pretreatment, disposal or recovery of toxic or dangerous waste, where that installation forms 'an integral part of an industrial production process'.
Πρότεινε στο Δικαστήριο:
Directive 75/442, as amended by Directive 91/156, defines waste as follows:
2) να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα»
Finding that the Order was adopted at a time when the period allowed by the directive for its transposition had not yet expired, the Conseil d'État questions to what extent a Member State may, during that period, adopt a measure contrary to the directive.
Υποθ. C-129/96 Inter-Environnement Wallonie ASBL κατά Région wallonne Περιβάλλον και καταναλωτές
In those circumstances, the Conseil d'État has referred two questions to the Court.
•Οδηγία 91/1561ΕΟΚ— Προθεσμία μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο — Αποτελέσματα — Έννοια του όρου "απόβλητο** (Ολομέλεια)
Article 11 of Directive 75/442, as amended, provides an exception to the requirement of a permit.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο αιτήσεως ακυρώσεως που άσκησε το σωματείο μη κερδοσκοπικού σκοπού Inter-Environnement Wallonie κατά της κανονιστικής αποφάσεως της Κυβερνήσεως της Περιφερείας της Βαλονίας, της 9ης Απριλίου 1992, περί των τοξικών ή επικινδύνων αποβλήτων (στο εξής: κανονιστική απόφαση).
By its second question the national court is in essence asking whether a substance is excluded from the definition of waste in Article 1(a) of Directive 75/442, as amended, merely because it directly or indirectly forms an integral part of an industrial production process.
Με απόφαση της 29ης Μαρτίου 1996 το Conseil d'État του Βελγίου υπέβαλε, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 5 και 189 της Συνθήκης ΕΟΚ και του άρθρου 1, στοιχείο α', της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991.
According to the first indent of Article 2(1) of Directive 91/156, the Member States were to bring into force the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with that directive not later than 1 April 1993 and forthwith to inform the Commission thereof.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Conseil d'État υπέβαλε στο Δικαστήριο δύο προδικαστικά ερωτήματα
It is also clear from the provisions of Directive 75/442, as amended, that the term 'discard' covers both disposal and recovery of a substance or object
Τα άρθρα 9, παράγραφος 1, και 10 της οδηγίας 75/442, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί, ορίζουν ότι κάθε εγκατάσταση ή επιχείρηση που πραγματοποιεί τις εργασίες που προβλέπονται στο παράρτημα II Α ή στο παράρτημα II Β πρέπει να διαθέτει άδεια της αρμόδιας αρχής.
Here, and in accordance with current practice, Directive 91/156 itself laid down a period by the end of which the laws, regulations and administrative provisions necessary for compliance are to have been brought into force.
Με το δεύτερο ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' συσίαν αν μια ουσία αποκλείεται από την έννοια του αποβλήτου, κατά το άρθρο 1, στοιχείο α', της οδηγίας 75/442, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί, απλώς και μόνον λόγω του ότι η ουσία αυτή εντάσσεται, άμεσα ή έμμεσα, σε διαδικασία βιομηχανικής παραγωγής.
The list of categories of waste in Annex I to Directive 75/442, as amended, and the disposal and recovery operations listed in Annexes IIA and IIB to that directive demonstrate that the concept of waste does not in principle exclude any kind of residue, industrial by-product or other substance arising from production processes.
Το άρθρο 11 της οδηγίας 75/442, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί, προβλέπει μια εξαίρεση από την υποχρέωση λήψεως αδείας.
Since the purpose of such a period is, in particular, to give Member States the necessary time to adopt transposition measures, they cannot be faulted for not having transposed the directive into their internal legal order before expiry of that period.
Κατ' αρχάς, από το γράμμα του άρθρου 1, στοιχείο α', της οδηγίας 75/442, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί, προκύπτει ότι το περιεχόμενο της εννοίας του αποβλήτου εξαρτάται από την έννοια του όρου «απορρίπτει».
Directive 75/442 applies not only to disposal and recovery of waste by specialist undertakings, but also to disposal and recovery of waste by the undertaking which produced them, at the place of production.
Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 91/156, τα κράτη μέλη έπρεπε να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την οδηγία αυτή το αργότερο την 1η Απριλίου 1993 και να πληροφορήσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
There is nothing in that directive to indicate that it does not apply to disposal or recovery operations forming part of an industrial process where they do not appear to constitute a danger to human health or the environment.
Τα πραγματικά περιστατικά της κύριας δίκης
Nevertheless, it is during the transposition period that the Member States must take the measures necessary to ensure that the result prescribed by the directive is achieved at the end of that period.
Εξάλλου, από την οδηγία 75/442, όπως έχει τροποποιηθεί, προκύπτει ότι ο δεύτερος αυτός όρος περιλαμβάνει τόσο τη διάθεση όσο και την αξιοποίηση ορισμένης ουσίας ή ορισμένου αντικειμένου.
Finally, it should be borne in mind that the Court has already held that the definition of waste in Article 1 of Directive 75/442, as amended, is not to be understood as excluding substances and objects which were capable of economic reutilization.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 21 Αυγούστου 1992, το Inter-Environnement Wallonie ζήτησε από το Conseil d'État του Βελγίου, κυρίως, να ακυρώσει το σύνολο των διατάξεων της κανονιστικής αποφάσεως και, επικουρικώς, ορισμένες από τις διατάξεις της.
Although the Member States are not obliged to adopt those measures before the end of the period prescribed for transposition, it follows from the second paragraph of Article 5 in conjunction with the third paragraph of Article 189 of the Treaty and from the directive itself that during that period they must refrain from taking any measures liable seriously to compromise the result prescribed.
Συναφώς, διευκρινίζεται ότι η εν λόγω οδηγία έχει εφαρμογή όχι μόνο στη διάθεση και την αξιοποίηση αποβλήτων από επιχειρήσεις που ειδικεύονται στον τομέα αυτόν, αλλά και στη διάθεση και την αξιοποίηση αποβλήτων από την επιχείρηση που τα παρήγαγε, στον τόπο παραγωγής τους.
By its first question, the national court is in substance asking whether Articles 5 and 189 of the EEC Treaty preclude the Member States from adopting measures contrary to Directive 91/156 during the period prescribed for its transposition.