natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η απόλυση γυναίκας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, λόγω ανικανότητας προς εργασία δικαιολογούμενης από την εγκυμοσύνη της, αντιβαίνει στις συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, και του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας.
Dismissal of a woman whilst she is pregnant, on account of her incapacity for work as a result of pregnancy, is contrary to Article 5(1) in conjunction with Article 2(1) of Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions.
Το γεγονός ότι η απόλυση βασίζεται σε συμβατική ρήτρα παρέχουσα στον εργοδότη το δικαίωμα να απολύει έναν εργαζόμενο, ανεξαρτήτως φύλου, μετά από ορισμένο χρόνο αναρρωτικής αδείας ουδόλως επηρεάζει την προηγούμενη απάντηση.
The fact that the dismissal is based on a contractual provision entitling the employer to dismiss an employee, regardless of gender, after a stipulated number of weeks of continued absence does not affect the foregoing answer in any way.
Στην περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει, αντιθέτως, ότι δεν συνιστά δυσμενή διάκριση η απόλυση εγκύου γυναίκας λόγω ανικανότητας προς εργασία δικαιολογούμενης από την εγκυμοσύνη της, προτείνω να δώσει στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα την ακόλουθη απάντηση:
In the event that, on the contrary, the Court of Justice considers that it is not discriminatory to dismiss a pregnant woman on account of incapacity for work attributable to her pregnancy, I suggest the following answer to the second question:
Οι συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, και του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, δεν απαγορεύουν την απόλυση εγκύου γυναίκας, μη πληρούσας τις περί διαρκείας απασχολήσεως προϋποθέσεις που της επιβάλλει η εθνική νομοθεσία για να μπορεί να απουσιάσει από την εργασία της λόγω εγκυμοσύνης ή τοκετού, η οποία απόλυση χωρεί κατά τη διάρκεια του χρονικού διαστήματος κατά το οποίο, αν η έγκυος γυναίκα είχε το δικαίωμα αυτό, θα μπορούσε να το ασκήσει.
Article 5(1), in conjunction with Article 2(1), of Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions does not preclude dismissal of a pregnant woman who is not entitled to absent herself from work on account of pregnancy or confinement for the period specified by national law because of insufficient length of service where dismissal takes place during that period.
Το γεγονός ότι η απόλυση της εργαζομένης βασίστηκε σε συμβατική ρήτρα παρέχουσα στον εργοδότη το δικαίωμα να απολύει έναν εργαζόμενο, ανεξαρτήτως φύλου, μετά από ορισμένες εβδομάδες συνεχούς απουσίας ουδόλως επηρεάζει την προηγούμενη απάντηση.»
Joined Cases C-225/95, C-226/95 and C-227/95 Anestis Kapasakalis, Dimitris Skiathitis et Antonis Kougiagkas ν Elliniko Dimossio (Greek State) Freedom of movement for persons
Συνεκδ. υποθ.
a Member State.
C-225/95, C-226/95 και C-227/95 Ανέστης Καπασακάλης, Δημήτρης Σκιαθίτης και Αντώνης Κουγιάγκας κατά Ελληνικού Δημοσίου Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
interpretation of Council Directive 89/48/EEC of 21 December 1988 (hereinafter 'the Directive').
Προδικαστική «Οδηγία 89/48/ΕΟΚ — Γενικό σύστημα αναγνωρίσεως διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως — Πεδίο εφαρμογής — Αμιγώς εσωτερική κατάσταση κράτους μέλους» (Δεύτερο τμήμα) καταγωγής τους και δεν έχει ως στόχο την τροποποίηση των διατάξεων που ισχύουν για όσους ασκούν επάγγελμα στο έδαφος κράτους μέλους.
Those questions arose in proceedings between Mr Kapasakalis, Mr Skiathitis and Mr Kougiankas and the Greek State concerning compensation for damage allegedly caused by the latter's failure to adopt the presidential decrees provided for by national and Community law to protect the professional interests of graduates of institutes of technology.
Με αποφάσεις της 30ής Μαρτίου 1995, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1988 (στο εξής: οδηγία).
Moreover, the plaintiffs in the main proceedings have neither worked nor studied nor obtained a diploma on completion of university or professional education in a Member State of the Community other than their country of origin.
Από τις αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως και από τις παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι διαφορές στις κύριες δίκες αφορούν Έλληνες υπηκόους που εργάζονται στην Ελλάδα.
Thus, the situation of the plaintiffs in the main proceedings has no connection whatever with any of the situations envisaged by Community law in the area of freedom of movement for persons and services, nor with the scope of the Directive.
Επιπλέον, οι ενάγοντες των κυρίων δικών ούτε έχουν εργασθεί, ούτε έχουν σπουδάσει, ούτε έχουν αποκτήσει πτυχίο ή οποιοδήποτε τίτλο επαγγελματικών σπουδών σε άλλο κράτος μέλος της Κοινότητας εκτός της χώρας καταγωγής τους.
The Directive applies only to nationals of a Member State who wish to pursue, on a selfemployed or employed basis, a regulated profession in a Member State other than their Member State of origin, and that it is not intended to amend the rules applicable to persons pursuing a profession in the territory of
Η οδηγία εφαρμόζεται μόνο στους υπηκόους κράτους μέλους οι οποίοι επιθυμούν να ασκήσουν, ως ελεύθεροι επαγγελματίες ή μισθωτοί, νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα σε άλλο κράτος μέλος και όχι στο κράτος
'A national of a Member State in a situation which is confined in aü respects within that one Member State may not rely on the rights conferred by Council Directive 89/48/EEC of 21 December 1988 on a general system for the recognition of higher-education diplomas awarded on completion of professional education and training of at least three years' duration'
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Case C-323/97 Commission of the European Communities ν Kingdom of Belgium Citizenship of the Union
Υποθ.
elections)
Συγκεκριμένα, ο νόμος για τη μεταφορά της οδηγίας πρόκειται κανονικά να ψηφιστεί κατά το δεύτερο τρίμηνο του 1998 και να δημοσιευθεί στο Moniteur belge (Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του Βελγίου) κατά το τελευταίο τρίμηνο του 1998.
The implementing law should thus be adopted during the second quarter of 1998 and published in the Moniteur Belge in the fourth quarter of 1998.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 17 Σεπτεμβρίου 1997, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θέτοντας σε ισχύ εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/80/ΕΚ του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1994 (στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή.
By application lodged at the Court Registry on 17 September 1997, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to bring into force within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 94/80/EC of 19 December 1994 (hereinafter 'the directive'), the Kingdom of Belgium had failed to fulfil its obligations under that directive.
Συναφώς πρέπει να υπενθυμιστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξεως προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και των προθεσμιών που προβλέπει μια οδηγία.
The Court has consistently held that a Member State may not plead provisions, practices or circumstances existing in its internal legal system in order to justify a failure to comply with the obligations and time-limits laid down in a directive.
Η Βελγική Κυβέρνηση ισχυρίζεται
Since the directive has not been transposed into national law within the prescribed period, the Commission's action must be considered to be well founded.
Δεδομένου ότι η μεταφορά της οδηγίας στο βελγικό δίκαιο δεν πραγματοποιήθηκε εμπροθέσμως, η προσφυγή της Επιτροπής πρέπει να κριθεί βάσιμη.
While not denying that the directive has not been implemented within the prescribed time-limit, the Kingdom of Belgium explains that the delay is due to the need to revise Article 8 of the Belgian Constitution, pursuant to the rules of procedure provided for in Article 195 of the Constitution. The Belgian Government further states that the
«1) Το Βασίλειο του Βελγίου, μη θέτοντας σε ισχύ εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/80/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1994, περί λεπτομερών κανόνων άσκησης του δικαιώματος τον εκλέγειν και εκλέγεσθαι κατά τις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές από τους πολίτες της Ένωσης που κατοικούν σε κράτος μέλος του οποίου δεν είναι υπήκοοι, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 14, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας αυτής
By failing to bring into force within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 94/80/EC of 19 December 1994 laying down detailed arrangements for the exercise of the right to vote and to stand as a candidate in municipal elections by citizens of the Union residing in a Member State of which they are not nationals, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under the first paragraph of Article 14 of that directive;
Ο γενικός εισαγγελέας Γ.
The Kingdom of Belgium is ordered to pay the costs.'
Πρότεινε στο Δικαστήριο:
Advocate General G. Cosmas delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 7 May 1998.
— να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.»
Case C-343/97 Commission of the European Communities ν Kingdom of Belgium Environment and consumers
«Παράβαση κράτους μέλους — Παράλειψη μεταφοράς των οδηγιών 90/220/ΕΟΚ και 94Ι51ΙΕΚ» (Έκτο τμήμα)
(Failure of a Member State to fulfil its obligations — Failure to transpose Directives 90I220IEEC and 94/51/EC) (Sixth Chamber) the Kingdom of Belgium had failed to fulfil its obligations under those directives.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου την 1η Οκτωβρίου 1997, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με αίτημα να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη εκδίδοντας εμπροθέσμως όλες τις αναγκαίες νομοθετικές,
By application lodged at the Court Registry on 1 October 1997, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt within the prescribed period all the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with
κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες
The Kingdom of Belgium does not deny its failure to adopt all the provisions necessary for the transposition of Directives 90/220 and 94/51 into national law.
90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Απριλίου 1990 και
Since the transposition of the two directives has not been achieved within the period laid down therein, the action brought by the Commission must be considered to be well founded.
94/51/ΕΚ της Επιτροπής της 7ης Νοεμβρίου 1994,
Commission Directive 94/51/EC of 7 November 1994
90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, γιχχ την σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον, και
Council Directive 90/220/EEC of 23 April 1990 on the deliberate release into the environment of genetically modified organisms, and
94/51/ΕΚ της Επιτροπής της 7ης Νοεμβρίου 1994, για πρώτη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/219/ΕΟΚ τον Συμβουλίου για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών, παρέβη τις υποχρεώσεις που νπέχει από το άρθρο 23 της οδηγίας 90/220 και από το άρθρο 2 της οδηγίας 94/51.
Commission Directive 94/51/EC of 7 November 1994 adapting to technical progress Council Directive 90/219/EEC on the contained use of genetically modified micro-organisms, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under Article 23 of Directive 90/220 and Article 2 of Directive 94/51;
Καταδικάζει το Βασίλειο τον Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.»
The Kingdom of Belgium ¿s ordered to pay the costs.'
Ο γενικός εισαγγελέας A La Pergola ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 5ης Μαΐου 1998.
Advocate General A. La Pergola delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 5 May 1998.
«να δεχθεί την προσφυγή και να καταδικάσει το καθού κράτος στα δικαστικά έξοδα.»
He proposed that the Court should uphold the action and order the Kingdom of Belgium to pay the costs.
Υποθ. Τ-236/97 Giovanni Ou zou η off Popoff κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-236/97 Giovanni Ouzounoff Popoff ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
« Υπάλληλοι — Μεταφορά μέρους των αποδοχών στο νόμισμα κράτους μέλους άλ?^.ου από τη χώρα της έδρας του κοινοτικού οργάνου» (Τρίτο τμήμα)
Joined Cases T-238/95, T-239/95, T-240/95, T241/95 and T-242/95 Francesco Mongelli and Others ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
Τ-238/95, Τ-239/95, Τ-240/95, Τ-241/95 και Τ-242/95 Francesco Mongelli κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Joined Cases T-116/96, T-212/96 and T-215/96 Italo Teichini, Enrico Palermo and Fabrizio Gillet ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
— Διορθωτικός συντελεστής
(Anti-dumping duties on plain paper photocopiers — Review — Period of application of the antidumping duty — Manifest error of assessment) (First Chamber, Extended Composition)
— Συντελεστής
On 23 February 1987, the Council adopted Regulation (EEC) No 535/87 imposing a definitive antidumping duty on imports of plain
« Υπάλληλοι — Συντάξεις μετατροπής» (Δεύτερο τμήμα)
Following a complaint lodged in July 1985 by the Committee of European Copier Manufacturers ('Cecom'), the Commission adopted on 21 August 1986 Regulation (EEC) No 2640/86 imposing a provisional antidumping duty on
Συνεκδ. υποθ.
Japan paper photocopiers originating ('Regulation No 535/87').
Τ-116/96, Τ-212/96 και Τ-215/96 Italo Teichini, Enrico Palermo και Fabrizio Gillet κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
The applicant pleads the limitation to two years of the period of operation of the antidumping duties provided for in the second paragraph of Article 3 of Regulation No 2380/95 is unlawful because the Council had no power to derogate from the period of operation of five years applicable on amending or confirming antidumping measures under review procedures.
Συντελεστής
Findings of the Court of First Instance
« Υπάλληλοι — Συντάξεις — Διορθωτικός συντελεστής μετατροπής — Αναδρομική αναπροσαρμογή» (Δεύτερο τμήμα)
On a literal construction of that provision it is clear that, by providing that the antidumping duties are to 'lapse' after five years, it is fixing the time after which those duties are to expire automatically and not a mandatory minimum period during which they are to apply.
Υποθ. Τ-130/96 Gaetano Aquilino κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
On the basis of that review, which lasted from 1 July 1991 to 30 June 1992, and upon a proposal by the Commission submitted after consultation with the Consultative Committee, the Council adopted Regulation (EC) No 2380/95 of 2 October 1995 imposing a definitive antidumping duty on imports of plain paper photocopiers originating in Japan.
«Υπάλληλοι — Αναρρωτική άδεια — Αρθρο 59 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως — Ιατρικά πιστοποιητικά — Μη αποδοχή τους — Ιατρικοί έλεγχοι τους οποίους οργανώνει το κοινοτικό όργανο — Άρθρο 60 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως— Αντικανονικές απουσίες— Παρακράτηση επίτου μισθού του υπαλλήλου του ποσού που αντιστοιχεί στις αντικανονικές απουσίες» (Πρώτο τμήμα)
In accordance with the second paragraph of Article 3 thereof, Regulation No 2380/95 'shall expire two years after its entry into force, save that should any review of the measures adopted by this regulation be pending on that date, it shall remain in force until that review is concluded'.
Τ-232/95 Committee of European Copier Manufacturers (Cecom) κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Οικονομική πολιτική
is based on the assumption that the five-year period constitutes the normal period of operation for definitive antidumping duties, it cannot be interpreted as meaning that that period is to be regarded as a minimum mandatory period for which the definitive antidumping duties are to apply, as that would run counter to the literal construction of Article 15(1) of the regulation.
«Δασμοί αντιντάμπινγκ επί των συσκευών φωτοαντιγραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί — Επανεξέταση — Περίοδος επιβολής του δασμού αντιντάμπινγκ — Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως» (Πρώτο πενταμελές τμήμα)
There is no reason to believe, as the applicant maintains in the second limb of the plea, that the rules laid down by the basic regulation preclude the Council from fixing, in specific cases and on objective grounds, a period of application of less than five years for a regulation imposing definitive antidumping duties, at least where those duties were adopted following a procedure for the review of the measures initially adopted.
Το ιστορικό της διαφοράς
In those circumstances the first point to consider is whether the unusual length of the review was a factor which the Council could legitimately take into account in determining the period of operation of the definitive antidumping duties imposed following the review.
Στις 11 Φεβρουαρίου 1992, η Επιτροπή ανήγγειλε την πρόθεση της να επανεξετάσει τους δασμούς αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό 535/87.
Protection against dumping practices was thus secured for the Community industry, owing to the duration of the review procedure, until at least October 1996.
Στις 16 Ιουλίου 1992, η Cecom ζήτησε να επεκταθεί η επανεξέταση στις συσκευές φωτοαντιγραφής συνηθισμένου χαρτιού με δυνατότητα αναπαραγωγής μεγαλύτερη των 75 φωτοαντιγράφων ανά λεπτό, σε χαρτί σχήματος A4, συσκευές για τις οποίες ο κανονισμός 535/87 δεν επέβαλε δασμό αντιντάμπινγκ.
In light of those considerations, Article 15(1) of the 1988 basic regulation must be construed as allowing the Council a discretionary power to fix at less than five years the period of application of definitive antidumping duties adopted following a procedure for the review of the measures initially adopted if, owing to special circumstances, such a limitation best serves to protect the differing interests of the parties to the procedure and maintain the equilibrium between those interests which the basic regulation seeks to establish.
Μετά από καταγγελία που κατέθεσε τον Ιούλιο του 1985 η Committee of European Copier Manufacturers (επιτροπή Ευρωπαίων κατασκευαστών συσκευών φωτοαντιγραφής, στο εξής: Cecom), η Επιτροπή εξέδωσε, στις 21 Αυγούστου 1986, τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2640/86 για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές συσκευών φωτοαντιγραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας.
The Council was therefore entitled to take the view that the unusual length of the review affected the legal situation of the parties to the procedure to the detriment of the undertakings subject to the antidumping measures.
Στις 23 Φεβρουαρίου 1987, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΟΚ) 535/87 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές συσκευών φωτοαντιγραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας (στο εξής: κανονισμός 535/87).
Consequently, the unusual length of the review was capable of justifying limiting the period during which the definitive antidumping measures adopted following that procedure were to apply.
Ο δασμός αντιντάμπινγκ που επέβαλε ο κανονισμός 2380/95 ισχύει και για τις συσκευές φωτοαντιγραφής συνηθισμένου χαρτιού, ικανότητας αναπαραγωγής άνω των 75 φωτοαντιγράφων ανά λεπτό σε χαρτί σχήματος A4.
The applicant argues that even if — quod non — the Council enjoyed a discretionary power to determine the period during which antidumping measures are to apply, it made a manifest error of assessment in limiting the period during which Regulation No 2380/95 was to apply.
Κατά το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, ο κανονισμός 2380/95 «λήγει δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος του εκτός αν κατά την ημερομηνία αυτή εκκρεμεί διαδικασία επανεξέτασης των μέτρων που υιοθετούνται με τον παρόντα κανονισμό,
The next point to consider is whether the other factors relied on by the applicant ought to have dissuaded the Council from limiting the period during which Regulation No 2380/95 was to apply to two years, notwithstanding the unusual length of the review.
οπότε και θα εξακολουθήσει να ισχύει μέχρις ότου η εν λόγω διαδικασία περατωθεί».
In that regard it must be noted, first, that the applicant has failed to adduce any evidence whatsoever in support of its assertion that the review was deliberately held up by the undertakings subject to the antidumping duty.
Η γραμματική ερμηνεία της διατάξεως αυτής δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση διά της αναλύσεως του ιστορικού της.
time by Regulation No 2380/95. It is common ground that those photocopiers were not subject to the antidumping duty imposed by Regulation No 535/87 because, at the time, those photocopiers were not imported from Japan and photocopiers having a reproduction capacity of more than 75 photocopies per minute were not manufactured by the Community industry.
Όσον αφορά το αίτημα ακυρώσεως του άρθρου 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 2380/95
Secondly, the applicant's argument to the effect that the findings made by the Community authorities in the context of the dumping investigation, the injury caused by the dumping and the Community interest ought to have led the Council to confirm the antidumping duty for a fresh period of five years must be rejected.
Στη συνέχεια πρέπει να εξεταστεί αν, όπως υποστηρίζει η προσφεύγουσα, από την οικονομία και τους σκοπούς του βασικού κανονισμού του 1988 προκύπτει ότι το άρθρο 15, παράγραφος 1, αυτού έχει την έννοια ότι καθορίζει υποχρεωτική ελάχιστη περίοδο επιβολής των δασμών αντιντάμπινγκ.
Since largecapacity photocopiers were included in the review procedure on the ground that it would be illogical, and would undermine the usefulness of the antidumping measures, to have different arrangements for dumping practices concerning like products from the same country, the Council was entitled to take the view that the antidumping duty had to be applied for the same period to all the photocopiers covered by the procedure.
Όσον αφορά τον λόγο ακυρώσεως με τον οποίο προβάλλεται ότι το Συμβούλιο δεν έχει εξουσία να επιβάλει μέτρα αντιντάμπινγκ για περίοδο μικρότερη της πενταετίας
Furthermore, Regulation No 2380/95 was adopted following a review of the measures initially introduced which was extended to cover large-scale photocopiers only at the applicant's express request. Accordingly, the Council did not exceed the limits of its discretion in taking the view that the inclusion of those photocopiers in the review procedure did not make it necessary for the new definitive measures to apply for more than two years.
Επιχειρήματα των διαδίκων
In the first place, the review covered the period from 1 July 1991 to 30 June 1992.