natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Φαίνεται να θέλησε έτσι να περιο­ρίσει τα αποτελέσματα της συμφωνίας καινa ευθυγραμμιστεί με τη στάση των λοιπών συμβαλλομένων μερών, που εκδήλωσαν τη
It seems that the Council intended thus to limit the effects of the agreement and to align itself with the approach of the other contracting parties who made it quite clear that they
Επιπλέον, πρέπει να επισημανθεί η μεταρρύθμιση του συστήματος επιλύσεως των διαφορών, που έχει γίνει αντικείμενο εκτεταμένου σχολιασμού και σχετικά με την οποία έχει ορθώς υπογραμμιστεί ότι το σύστημα αφήνει πλέον ένα περιορισμένο περιθώριο αντιδράσεως στο κράτος που θεωρεί ότι είναι θύμα αθέμιτων ενεργειών εκ μέρους άλλου συμβαλλόμενου μέρους.
Much has been written about the reform of the system for the settlement of disputes and it has rightly been held that the present system gives little latitude to States who believe they are victims of illegal conduct on the part of another contracting party.
Το γενικό σύστημα 22 προβλέπει την ίδρυση ενός γενικού συμβουλίου, που απαρτίζεται από αντιπροσώπους όλων των μελών και ασκεί, μεταξύ άλλων, τα καθήκοντα οργάνου επι­λύσεως των διαφορών (άρθρο IV, παρά­γραφος 3, της συμφωνίας για τον ΠΟΕ).
The general system22provides for the establishment of a General Council which is responsible, amongst other things, for dispute settlement (Article IV(3), WTO Agreement).
Το όργανο επιλύσεως των διαφορών ορίζει μια ειδική ομάδα που αποφαίνεται με απόλυτη ανεξαρτησία επί της ενδεχόμενης παραβά­σεως των κανόνων των συμφωνιών του ΠΟΕ (άρθρο 6, παράγραφος 1, του μνημονίου συμφωνίας περί των κανόνων και διαδικα­σιών που διέπουν την επίλυση των διαφορών).
The Dispute Settlement Body appoints a panel which adjudicates com pletely autonomously on any possible breach of the rules in the WTO Agreements (Article 6(1) of the Understanding on Rules and Procedures governing the Settlement of Disputes).
Η έκθεση της ειδικής ομάδας γίνεται δεκτή από το όργανο αυτό με την πλειοψηφία των παρόντων μελών.
The panel's report is adopted by the Members of the Body by a majority vote of members present.
Η ομοφωνία απαιτείται μόνο σε περίπτωση
Unanimity is required only where the report is not adopted, with the result that any veto by the State accused of breaching a WTO provision is not sufficient to prevent adop
23 — Στις υποθέσεις στις οποίες οι αιτιάσεις περί αντιθέσεως προς τους κανόνες του ΠΟΕ κρίθηκαν απαράδεκτες, το Δικαστήριο δέχθηκε την αρμοδιότητά του από δύοαπόψεις.
23 — In cases where claims of a breach of WTO rules have been ruled inadmissible, the Court has admitted that it has jurisdiction in two respects.
Κατ' αρχάς, δέχθηκε ότι είναι αρμόδιο για την ερμηνεία, στο πλαίσιο της εκδόσεως προδικαστικών αποφάσεων, του άρθρου 50 της συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (παράρτημα 1 Γ της συμφωνίας για τον ΠΟΕ), που προβλέπει την εξουσία των εθνικών δικαστηρίων να λαμβάνουν προσωρινά μέτρα όταν υπάρχει κίνδυνος προσβολής των δικαιωμάτων του δικαιούχου του σήματος.
First it declared it was competent, in the context of preliminary ruling proceed ings, to interpret Article 50 of the Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights (Annex 1C to the WTO Agreement), which provides for national courts to adopt provisional measures to prevent an infringement of an intellectual property right.
Κατά το Δικαστήριο, αφού στο εθνικό δικαστήριο και μόνον ενα­πόκειται να εκτιμήσει την αναγκαιότητα λήψεως τέτοιων μέτρων, το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να αποφανθεί επί των ερμηνευτικών προδικαστικών ερωτημάτων που εγείρει η εκτίμηση αυτή.
According to the Court, as it is solely for the national court to decide whether to adopt such measures, the Court is bound to give a ruling on questions submitted for preliminary ruling on matters of interpretation relating to such a decision.
Επιπλέον, το Δικαστήριο φρονεί ότι, «όταν μια διάταξη μπορεί να εφαρμοστεί τόσο σε καταστάσεις που εμπίπτουν στο εθνικό δίκαια όσο και καταστάσεις που εμπίπτουν στο κοινοτικό δίκαιο, υφίσταται οπωσδήποτε κοινοτικό συμφέρον για ομοιόμορφη ερμηνεία της διατάξεως αυτής, ανεξάρτητα από τις συνθήκες υπό τις οποίες πρόκειται να εφαρμοστεί, προκειμένου να αποφευχθούν στο μέλλον ερμηνευτικές αποκλίσεις» (απόφαση της 16ης Ιουνίου 1998, C­S3/96, Hermès, Συλλογή 1998, σ.
Furthermore, the Court states that, 'where a provision can apply both to situations falling within the scope of national law and to situations falling within the scope of Community law, it is clearly in the Community interest that, in order to forestall future differences of interpretation, that provision should be interpreted uniformly, whatever the circumstances in which it is to apply' (see judgment in Case C-53/96 Hermes [1998] ECR 3603, paragraphs 31 and 32).
22 — Η συμφωνία για τα κλωστοϋφαντουργικά προβλέπει, όπως προ­αναφέρθηκε, ιδιαίτερο σύστημα διευθετήσεως των διαφορών, το οποίο υπερισχύει του γενικού συστήματος (σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 2, του προαναφερθέντος μνημονίου συμφωνίας για τη διευθέτηση των διαφορών σχετικά με τις συμφωνίες του ΠΟΕ).
22 — The Agreement on Textiles and Clothing, as stated above, provides for its own dispute settlement system which is in accordance with the general system (pursuant to Article 1(2) of the Memorandum of Understanding cited above on the settlement of disputes regarding the WTO agree ments).
Η εν λόγω συμφωνία ιδρύει ένα εποπτικό όργανο των κλωστοϋφαντουρ­γικών προϊόντων (ΕΟΚΠ), το οποίο, στηριζόμενο στις «πληροφο­ρίες» και τις «γνωστοποιήσεις» των μερών της συμφωνίας και, σε περίπτωση απουσίας οποιασδήποτε «αμοιβαίως συμφωνηθείσας λύσεως κατά τη διάρκεια των διμερών διαβουλεύσεων» που προ­βλέπει η εν λόγω συμφωνία και μετά από αίτηση οποιουδήποτε μέλους, προβαίνει σε «συστάσεις προς τα ενδιαφερόμενα μέλη» (άρθρο 8 της ΣΚΕ).
A Textiles Monitoring Body (TMB) is established which, on the basis of 'information' and 'notifications' by parties to the agreement and in the absence of 'any mutually agreed solution in the bilateral consultations' provided for in the agreement, and at the request of either Member, 'shall make recommendations to the Members concerned' (Article 8 of the ATC).
Ι­8410
I - 8410
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ρητή βούληση να περιορίσουν τη δυνατότητα επικλήσεως των διατάξεων της συμφωνίας αυτής ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
PORTUGAL V COUNCIL wished to limit the possibility of relying on provisions of that agreement before national courts.
Όσον αφορά τη σημασία μιας τέτοιας δηλώσεως στο εσωτερικό της κοινοτικής έννομης τάξεως, αρκεί να υπομνηστεί ότι οι συμφωνίες του ΠΟΕ, ως διεθνείς συμφωνίες, δεσμεύουν όλα τα κοινοτικά όργανα (δυνά­μει του άρθρου 228, παράγραφος 7, της Συνθήκης, που έχει ήδη επανειλημμένα αναφερθεί) και συνιστούν, κατά συνέπεια, πηγή του κοινοτικού δικαίου, με αποτέλεσμα, αφενός, να υποχρεούται το Δικαστήριο να διασφαλίζει την τήρηση τους τόσο από τα κοινοτικά όργανα όσο και από τα κράτη μέλη και, αφετέρου, να μη μπορεί το Συμβούλιο να περιορίσει, με πράξη του παράγωγου δικαίου, την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου ούτε να αποφασίσει να αποκλείσει την αρμοδιότητα των εθνικών δικαστηρίων για την εφαρμογή των εν λόγω συμφωνιών 26.
In respect of the scope of that declaration in the context of the Community legal order, it is sufficient here to point out that the WTO Agreements, by virtue of their status as international agreements, are binding on all the institutions (under Article 228(7) of the Treaty, cited several times above) and therefore constitute a source of Community law. The Court of Justice therefore has an obligation to ensure that the agreements are respected both by the Community institutions and by the Member States, and, furthermore, the Council may not, by an act of secondary legislation, limit the Court's jurisdiction, nor decide to rule out the jurisdiction of national courts to apply these agreements.26
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θεωρώ ότι, αντίθετα προς τους ισχυρισμούς της Επι­τροπής, η δήλωση που περιέχεται στην ενδέκατη αιτιολογική σκέψη της εν λόγω αποφάσεως έχει αμιγώς πολιτικό χαρακτήρα και δεν μπορεί, αφ' εαυτής, να έχει οποιαδήποτε επίπτωση στην αρμοδιότητα είτε του κοινοτικού είτε του εθνικού δικαστή για ερμηνεία των κανόνων των συμφωνιών του ΠΟΕ.
In the light of these considerations, I maintain that, contrary to what the Com mission has stated, the declaration con tained in the 14th recital in the preamble to the decision is simply a policy statement and, as such, cannot affect the jurisdiction of either Community or national courts to interpret and apply the rules in the WTO Agreements.
Μολονότι το κείμενο της αιτιολογικής σκέ­ψεως είναι σαφές, υφίστανται αμφιβολίες όσον αφορά τα αποτελέσματα που μπορεί να παράγει μια τέτοια δήλωση σε διεθνές επί­πεδο, στις σχέσεις με τις τρίτες χώρες και σε κοινοτικό επίπεδο.
Although the wording of the recital is clear, there remain doubts as to the effects that a declaration of this kind might produce at international level, in relations with third countries, and at Community level.
Ως γνωστόν, η ερμηνεία της συμφωνίας που δίδεται μονομερώς στο πλαίσιο της εσωτερικής διαδικασίας κυρώσεως δεν μπορεί — εξαιρουμένου του μηχανισμού των επιφυλάξεων — να περιο­ρίσει τα αποτελέσματα της συμφωνίας.
It need hardly be stated that a unilateral interpretation of the agreement made in the context of an internal adoption procedure can not — outside the system of reservations — limit the effects of the agreement itself.
Η ερμηνεία αυτή, κατά την οποία το αντικει­μενικό περιεχόμενο των διατάξεων της συμφωνίας υπερισχύει της βουλήσεως που εκφράζεται με τις μονομερείς δηλώσεις που είναι ξένες προς αυτό, συνάδει προς το εθι­μικό δίκαιο σχετικά με την ερμηνεία των συνθηκών, όπως έχει κωδικοποιηθεί με τη Σύμβαση της Βιέννης της 22ας Μαΐου 1969 και, ειδικότερα, με τα άρθρα της 31 έως 33 24. Σύμφωνα με τη νομολογία αυτή, «Embodying customary international law, article 31 provi­des that a treaty must be interpreted in good faith in accordance with the ordinary meaning to be given its terms in their context and in light of its object and purpose. The text of the treaty is the primary source for interpretation, while external aids, such as "travaux préparatoires", constitute a supplementary source » 25.
This interpretation, which favours the objective content of provisions of the agreement over wishes expressed in separate unilateral declarations is in accordance with customary law on the interpretation of treaties, embodied in the Vienna Convention of 22 May 1969, in particular in Articles 31 to 33.24 According to this caselaw, 'Embodying customary international law, Article 31 provides that a treaty must be interpreted in good faith in accordance with the ordinary meaning to be given to the terms of the treaty in their context and in light of its object and purpose.
Είναι εξ ίσου άνευ σημασίας οι ενδεχό­μενες δηλώσεις των λοιπών τρίτων χωρών που έχουν προσχωρήσει στις συμφωνίες του ΠΟΕ, οι οποίες αρνούνται το άμεσο αποτέ­
Similarly, any statements by other States which have acceded to the WTO Agreements and which reject the direct effect of the provisions of the agreements
24 — Βλ., τελευταία, την προαναφερθείσα απόφαση Racke, σκέψεις 45 έως 48.
24 — See, lastly, judgment of 16 June 1998 in Racke, cited above, paragraphs 45 to 48.
26 — Συναφώς, βλ. τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα G.
25 — See, inter alia, judgment of the International Court of Justice of 3 February 1994, Libyan Arab lamabiriya v Chad.
25 — Βλ., ιδίως, την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της 3ης Φεβρουα­ρίου 1994, Libyan Arab Jamahiriya κατά Τσαντ.
26 — See the Opinion of Advocate General Tesauro on this subject delivered on 13 November 1997 in Case C-53/96 Hermès, paragraph 24.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SAGGIO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­149/96 συνακόλουθα, τη μη εφαρμογή των διατά­ξεων της συμφωνίας από τα δικαστήρια 28.
OPINION OF MR SAGGIO — CASE C-149/96 application of the provisions of the agree ment by the judiciary. 28
Ωστόσο, η μη εκτέλεση από συμβαλλό­μενο μέρος δεν είναι ο μόνος λόγος που μπορεί να δικαιολογήσει την αναστολή και, συνακόλουθα, τη μη εφαρμογή από το Δικαστήριο της συμφωνίας για τον ΠΟΕ.
It is worth adding that a breach on the part of a contracting party is not the only reason for the WTO Agreement to be suspended and therefore not to be applied by the judicature.
Με άλλα λόγια, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι οι δηλώσεις αυτές μπορούν, αφεαυτών, να περιορίσουν τον δεσμευτικό χαρακτήρα των συμφωνιών του ΠΟΕ, θεωρουμένων στο σύνολο τους, έναντι όλων των λοιπών συμβαλλομένων μερών.
In other words, I would find it difficult to admit that such statements can in them selves limit the binding nature of the whole system of WTO agreements with respect to all other contracting states.
Αντιθέτως, η έλλειψη δεσμευτικού αποτε­λέσματος των κανόνων του ΠΟΕ, βάσει της αμοιβαιότητας των υποχρεώσεων που ανα­λαμβάνονται στο διεθνές πλαίσιο, θα μπο­ρούσε να στηριχθεί στην πραγματική έλλειψη τηρήσεως μιας ή περισσοτέρων διατάξεων της συμφωνίας από συμβαλλόμενο κράτος, η οποία συνοδεύεται από την πραγματική έλλειψη κατάλληλων μέσων για την κύρωση των ενδεχομένων παραβάσεων και παρα­λείψεων εκ μέρους των κρατικών αρχών.
A strong argument for the proposition that the WTO rules are not binding because of the reciprocal nature of obligations undertaken in an international context, might be failure by a contracting state to comply with one or more provisions of the agreement com bined with the fact that there are no adequate instruments for imposing sanctions for any breach or failure to comply by the authorities of the State concerned.
Πράγματι, πρέπει να γίνει δεκτό, σύμφωνα με τον κανόνα του διεθνούς εθιμικού δικαίου inadimplenti non est adimplendum, ότι η παράβαση διατάξεως συμφωνίας εκ μέρους τρίτης χώρας, εφόσον είναι ουσιώδης, μπορεί να δικαιολογήσει την αναστολή της συμφω­νίας ή να την καταστήσει αδρανή είτε έναντι όλων των συμβαλλομένων κρατών είτε αποκλειστικά έναντι του κράτους που παρέβη τη συμφωνία (άρθρο 60 της Συμβά­σεως της Βιέννης για το δίκαιο των συνθηκών)27.
It should be remembered here that, on the basis of the rule of international customary law, inadimplenti non est adimplendum, the breach of a provision of an agreement by a third country, if it is a material breach, may justify the agreement being suspended or even extinguished, either for all con tracting States or only for the State in breach (Article 60 of the Vienna Convention on the Law of Treaties).
Αυτή η παράβαση θα μπορο­ύσε επομένως να δικαιολογήσει την ανα­στολή της συμφωνίας για τον ΠΟΕ και,
27 A breach of this kind could therefore justify a suspension of the WTO Agreement and preclude
28 — Είναι αληθές ότι, στην κοινοτική νομολογία, η μη εφαρμογή εκ μέρους των δικαστηρίων τρίτων χωρών των διεθνων κανόνων που απορ­ρέουν από συμφωνίες δεν θεωρείται λόγος ικανός να αποκλείσει το δεσμευτικό χαρακτήρα των διατάξεων αυτών.
28 — It is true that that in Community caselaw, failure by courts of third countries to apply international rules of an agreement has not been seen as a reason for precluding the possibility that such provisions may be binding.
Πράγματι, με την απόφαση Kupferberg, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι, «ενώ κάθε συμβαλλόμενο μέρος ευθύνεται για την πλήρη εκτέλεση των υπο­χρεώσεων που αναλαμβάνει, έχει, απεναντίας, την ευχέρεια να προσδιορίζει τα κατάλληλα νομικάμέσα για την επίτευξη του σκοπού αυτού στην έννομη τάξη του».
In its judgment, in Kupferberg the Court stated that, '[although each contracting party is responsible for executing fully the commitments which it has undertaken it is nevertheless free to determine the legal means appropriate for attaining that end in its legal system'.
Ωστόσο, «αν τα δικαστήρια του ενός από τα μέρη κρίνουν οτι ορισμένες διατάξεις της συμφωνίας έχουν απευθείας εφαρμογή [με αποτέλεσμα να δέχονται ότι οι πολίτες μπορούν να τις επικαλούνται], ενώ τα δικαστήρια του άλλου μέρους δεν δέχονται αυτήν την απευθείας εφαρμογή, το γεγονός αυτό δεν δύναται να συνιστά καθεαυτό έλλειψη αμοιβαιοτητας κατά την εκτέλεση της συμφωνίας» (σκέψη 18).
However, 'the fact that the courts of one of the parties consider that certain of the stipulations in the agreement are of direct application [and may therefore be invoked by individuals] whereas the courts of the other party do not recognise such direct application is not in itself such as to constitute a lack of reciprocity in the implementation of the agreement' (paragraph 18).
Συνεπώς, το Δικαστήριο φαί­νεται να απέκλεισε τη δυνατότητα να συνιστά η έλλειψη αναγνωρί­σεως της δυνατότητας επικλήσεως των κανόνων της συμφωνίας εκ μέρους των δικαστηρίων συμβαλλομένου κράτους έλλειψη εκτελέ­σεως, η οποία δικαιολογεί τη μη τήρηση της ίδιας συνθήκης από τα κοινοτικά όργανα και η οποία αποκλείει, συνακόλουθα, τη δυνα­τότητα επικλήσεως της από τους πολίτες εντός της κοινοτικής έννομης τάξεως.
It appears then that the Court has decided that failure by the courts of a contracting state to recognise the possibility of invoking rules of the agreement does not constitute a breach which may justify failure to comply with that agreement by the Community institutions and thus preclude individuals from invoking its provisions within the Community legal order.
Όπως ορθώς επισημαίνουν οι θεωρητικοί του δικαιου, αυτή η άποψη του κοινοτικού δικαστή δεν πρέπει να ερμη­νευθεί υπό την έννοια ότι, εντός της κοινοτικής έννομης τάξεως, τούτο αποκλείει ολοσχερώς τη δυνατότητα να ληφθεί υπόψη το δικαίωμα επικλήσεως των κανόνων της συμφωνίας ενώπιον του δικαστηρίου τρίτου κράτους και, κατά συνέπεια, υπό την έννοια óτιη μη τήρηση του διεθνούς κανόνα εκ μέρους των δικαστηρίων θα μπορούσε να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των ιδίων διεθνών διατά­ξεων εκ μέρους του εθνικού ή του κοινοτικού δικαστηρίου.
As has rightly been noted in academic writings, these remarks by the Com munity judicature should not be interpreted as meaning that in the Community legal order any possibility of relying on rules of an agreement before the court of a third country should be completely ruled out, and consequently that if a national judicature fails to comply with an international rule, this can justify a breach by a national court or the Community of that same international provision.
Tesauro στην υπόθεση Hermès, σημεία 31 επ.
See the Opinion of Advocate General Tesauro in the Hermes case, cited above, para graphs 31 et seq.
27 — Σύμφωνα με το άρθρο 60 της Συμβάσεως της Βιέννης, μια ουσιώδης παράβαση πολυμερούς συνθήκης από ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη «παρέχειτο δικαίωμα» στο αλλο συμβαλλόμενο μέρος «που έχει θίγει όλως ιδιαιτέρως από την παράβαση» να επικαλεστεί την παράβαση αυτή ως λόγο αναστολής της εφαρμογής της συνθήκης στις σχέσεις μεταξύ του ιδίου και του κράτους που την παρέβη (παράγραφος 2, στοιχείο β').
27 — Under Article 60 of the Vienna Convention, a material breach of a bilateral treaty by one party 'entitles' the other party specially affected by the breach to invoke it as a ground for suspending tne operation of the treaty in relations between itself and the defaulting State [paragraph 2(b)].
Επομένως, η εξαίρεση αυτή επιτρέπει στα κοινοτικά όργανα να αποφασίσουν να αναστείλουντη συμφωνία καιναυιοθετήσουν, έναντι των κρατών που παρέβησαν τουςκανόνες του ΠΟΕ, μέτρα και συμπεριφορές που αντιβαίνουν προς τις εν λόγω συμβατικές διατάξεις.
In a case of this kind, the Community institutions are entitled to decide to suspend the agreement and to adopt measures and conduct contrary to the provisions of the WTO Agreement in respect of individual States who have breached these provisions.
Ι ­ 8412
I - 8412
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ άρθρα 54 έως 64 της Συμβάσεως της Βιέννης (όπως είναι ο κανόνας rebus sic stantibus).
Vienna Convention in Articles 54 to 64 (for example, the rebus sic stantibus rule).
σύστημα που προβλέπουν οι συμφωνίες του ΠΟΕ και, ειδικότερα, το μνημόνιο συμφω­νίας για την επίλυση των διαφορών δεν συνεπάγεται κανέναν περιορισμό των εξου­σιών του Δικαστηρίου, αφενός, επειδή δεν προβλέπει την ίδρυση δικαστικού οργάνου, αλλά εμφανίζεται ως σύστημα συμβιβασμού των υποκειμένων διεθνούς δικαίου (πράγ­ματι, το όργανο που λαμβάνει τις αποφάσεις ή διατυπώνει τις συστάσεις έχει πολιτικό χαρακτήρα και τα υποκείμενα του εσωτερι­κού δικαίου δεν έχουν πρόσβαση σ' αυτό) και, αφετέρου, επειδή η ίδρυση δικαστικού οργάνου του οποίου η αρμοδιότητα δεν θα περιοριζόταν στην ερμηνεία και την εφαρ­μογή της συμφωνίας, αλλά θα περιελάμβανε επίσης την εξουσία ακυρώσεως των κοινο­τικών πράξεων και αποφάσεων θα ήταν ασυμβίβαστη προς την κοινοτική έννομη τάξη, αφού θα αντέβαινε προδήλως προς το άρθρο 164 της Συνθήκης ΕΚ29.
agreements. In my opinion, the system provided for in the WTO Agreements, and in particular in. the Understanding on the Settlement of Disputes, does not imply any limitation on the jurisdiction of the Court of Justice because, first, it does not provide for the establishment of a judicial body but for a system for the settlement of disputes between persons subject to inter national law: the body which adopts the decisions or recommendations is a political body to which individuals within a particular domestic legal order have no access; and, second, the establishment of a judicial body whose jurisdiction was not limited to interpreting and applying the agreement but also included the power to annul measures of the Community institutions would be incompatible with the Community legal order inasmuch as it would clearly conflict with Article 164 of the EC Treaty.29 In any case, it is evident that internal review of the rules of agreements by the Community institutions and the Member States cannot fail to offer a stronger guarantee of the fulfilment of the obligations undertaken at international
Η μη εφαρμογή, και συνακόλουθα η έλλειψη δεσμευτικού αποτελέσματος των κανόνων διεθνών συμφωνιών, θα μπορούσε να είναι επίσης επιβεβλημένη, ακόμη και ελλείψει αποφάσεως περί αναστολής ή περί αδρά­νειας της συμφωνίας, οσάκις η εκτέλεση υποχρεώσεως αναληφθείσας στο πλαίσιο του ΠΟΕ μπορεί να έχει ως συνέπεια για την Κοινότητα να διακυβευθεί η ισόρροπη λει­τουργία της κοινοτικής έννομης τάξεως και η υλοποίηση των σκοπών που συνδέονται με αυτήν.
There is also a strong case for holding that the rules of the agreement are not applicable or a fortiori binding even if the agreement was not suspended or extinguished, whenever the fulfilment of an obligation under the WTO entails a risk for the Community of jeopardising the balanced operation of the Community legal order and the pursuit of its objectives.
Με άλλα λόγια, οσάκις η εκτέλεση των συμφωνιών του ΠΟΕ ενέχει παράβαση των κανόνων του πρωτογενούς κοινοτικού δικαίου ή των γενικών αρχών που έχουν αποκτήσει ισχύ συνταγματικών κανόνων εντός της κοινοτικής έννομης τάξεως, το Δικαστήριο μπορεί, κατά την άποψη μου, να θεωρήσει παράνομη τη δέσμευση που αναλ­ήφθηκε στο πλαίσιο της συμφωνίας και .να μην εφαρμόσει τον κανόνα της συμφωνίας στην συγκεκριμένη περίπτωση.
In other words, whenever implementating the WTO Agreements entails failing to comply with rules of Community primary law or general principles which have assumed the nature of constitutional rules in the Com munity legal order, the Court may, in my opinion, hold the obligation assumed in the context of the agreement to be unlawful and may refrain from applying the rule of the agreement in the particular instance.
Μολονότι τούτο μπορεί να έχει ως συνέπεια παράνομη συμπεριφορά σε διεθνές επίπεδο καταλο­γιστέα στην Κοινότητα, το Δικαστήριο, το οποίο οφείλει να διασφαλίζει τη διαφύλαξη της ανεξαρτησίας της κοινοτικής έννομης τάξεως, είναι υποχρεωμένο να μην εφαρμό­ζει τις διατάξεις που επιβάλλουν στα όργανα την πραγματοποίηση πράξεων ασυμβί­βαστων προς την εύρυθμη λειτουργία και τους σκοπούς της Συνθήκης.
Even if this may cause the Community to be held to be in breach of international law, the Court, which has the duty to ensure respect of the independence of the Com munity legal order, may not apply provi sions that require the institutions to act in a manner that is inconsistent with the proper functioning and the objectives of the Treaty.