natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με την πέμπτη αιτιολογική σκέψη τους, οι οδηγίες αυτές καθιερώνουν την αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως των αδειών και των συστημάτων προληπτικού
According to the fifth recital in their preamble, those directives lay down the principle of mutual recognition of authorisations and prudential control systems,
Ι ­ 8946
I - 8946
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΓΑΛΛΙΑΣ ελέγχου επιτρέποντας τη χορήγηση ενιαίας άδειας, ισχύουσας σε ολόκληρη την Κοινότητα, και την εφαρμογή της αρχής του ελέγχου από το κράτος μέλος καταγωγής.
COMMISSION V FRANCE making it possible to grant a single authorisation valid throughout the Community and to apply the principle of supervision by the home Member State.
Σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 92/49 [που έχει αντικαταστήσει το άρθρο 8 της πρώτης οδηγίας 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1973 (ΕΕ ειδ. έκδ.
Under Article 6 of Directive 92/49 (which replaces Article 8 of First Council Directive 73/239/EEC of 24 July 1973 (OJ 1973 L 228, p. 3)):
Το κράτος μέλος καταγωγής απαιτεί από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που ζητούν τη χορήγηση άδειας: α) να υιοθετούν μία από τις ακόλουθες μορφές:
The home Member State shall require every insurance undertaking for which authorisation is sought to:
Το άρθρο 5 της οδηγίας 92/96 [που έχει αντικαταστήσει το άρθρο 8 της πρώτης οδηγίας 79/267/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 1979 (ΕΕ ειδ. έκδ.
Article 5 of Directive 92/96 (which replaces Article 8 of First Council Directive 79/267/EEC of 5 March 1979 (OJ 1979 L 63, p.
Σύμφωνα με τα άρθρα 57, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 92/49 και 51, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 92/96, τα κράτη μέλη θεσπίζουν, το
Under the first subparagraph of Articles 57(1) of Directive 92/49 and 51(1) of Directive 92/96, the Member States were to adopt the laws, regulations and
Ι ­ 8947
I - 8947
1999 —ΥΠΟΘΕΣΗ C­239/98 αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1993, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση τους προς τις οδηγίες 92/49 και 92/96 και τις θέτουν σε ισχύ το αργότερο την 1η Ιουλίου 1994.
1999 — CASE C-239/98 administrative provisions necessary to comply with Directives 92/49 and 92/96 not later than 31 December 1993 and were to bring them into force no later than 1 July 1994.
Ενημερώνουν, εν προκειμένω, αμέσως την Επιτροπή.
They were to inform the Commission thereof forthwith.
Με έγγραφο της 31ης Μαρτίου 1995, η Επιτροπή επέστησε την προσοχή των γαλ­λικών αρχών επί του γεγονότος ότι τόσο με τον νόμο 94/678, της 8ης Αυγούστου 1994, περί της πρόσθετης ασφαλιστικής καλύψεως των μισθωτών και περί μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο των οδηγιών 92/49 και 92/96 της 18ης Ιουνίου και της 10ης Νοεμβρίου 1992 του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (JORF της 10ης Αυγούστου 1994, αριθ. 184, σ.
By letter of 31 March 1995, the Commission drew the attention of the French authorities to the fact that neither Law No 94/678 of 8 August 1994 on supplementary social protection for employees and the transposition of Directives No 92/49 and 92/96 of 18 June and 10 November 1992 of the Council of the European Communities (Journal Officiel de la République Française No 184 of 10 August 1994, p.
11 655), όσο και με τον νόμο 94/679, της 8ης Αυγούστου 1994, περί διαφόρων διατάξεων οικονομικής και φορολογικής φύσεως (JORF της 10ης Αυγούστου 1994, αριθ.
11 655), nor Law No 94/679 of 8 August 1994 laying down miscellaneous economic and financial provisions {Journal Officiel de la République Française No 184 of 10 August 1994, p.
184, σ. 11 668), δεν είχαν μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο οι οδηγίες 92/49 και 92/96 όσον αφορά τα ταμεία αλληλοα­σφαλίσεως που διέπονται από τον κώδικα αλληλοασφαλίσεως.
11 668), transposed Directives 92/49 and 92/96 with regard to mutual societies governed by the Code de la Mutualité.
Απαντώντας στο έγγραφο αυτό, οι γαλλικές αρχές διασαφήνισαν, στις 8 Ιουνίου 1995, ότι επρόκειτο συντόμως να κατατεθεί στο γαλλικό Κοινοβούλιο σχέδιο νόμου για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των οδηγιών αυτών όσον αφορά τα ασφα­λιστικά ταμεία που διέπονται από τον κώδικα αλληλοασφαλίσεως.
In reply to that letter, the French authorities stated on 8 June 1995 that a draft law transposing those directives with regard to mutual societies governed by the Code de la Mutualité would shortly be submitted to the French Parliament.
Δεδομένου ότι κανένα νομοθέτημα δεν είχε θεσπιστεί, η Επιτροπή, με έγγραφο οχλήσεως της 31ης Ιανουαρίου 1996, κάλεσε, σύμφωνα με την προβλεπόμενη στο άρθρο 169 της Συνθήκης διαδικασία, τη Γαλλική Δημοκρατία να υποβάλει, εντός προθεσμίας δύο μηνών, τις παρατηρήσεις της σχετικά με τη μη μεταφορά στο εσω­τερικό δίκαιο των οδηγιών 92/49 και 92/96 όσον αφορά το προμνημονευθέν σημείο.
Since no law was adopted, the Commission called upon the French Republic, by letter of formal notice of 31 January 1996 and pursuant to the procedure provided for under Article 169 of the Treaty, to submit its observations within two months on the failure to transpose Directives 92/49 and 92/96 with regard to the aforesaid societies.
10 Με την απάντηση τους της 2ας Ιουλίου 1996, οι γαλλικές αρχές διευκρίνισαν ότι η μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των εν λόγω οδηγιών όσον αφορά τον κώδικα αλληλοασφαλίσεως βρισκόταν σε προπαρασκευαστικό στάδιο.
10 In their reply of 2 July 1996, the French authorities intimated that the transposition of the directives with regard to the Code de la Mutualité was at a preparatory stage.
Ι ­ 8948
I - 8948
11 Στις 5 Μαρτίου 1997 η Επιτροπή απηύθυνε στη Γαλλική Δημοκρατία αιτιολογημένη γνώμη καλώντας την να λάβει, εντός προθεσμίας δύο μηνών, τα μέτρα που ήσαν αναγκαία για την πλήρη συμμόρφωση της προς τις οδηγίες 92/49 και 92/96.
11 On 5 March 1997 the Commission sent the French Republic a reasoned opinion calling upon it to adopt the measures necessary to comply fully with Directives 92/49 and 92/96 within two months.
12 Στις 18 Νοεμβρίου 1997 οι γαλλικές αρχές, υπενθυμίζοντας, μεταξύ άλλων, τις αρχές που διέπουν το γαλλικό δίκαιο περί αλληλοασφαλίσεως, ανακοίνωσαν στην Επι­τροπή σχέδιο μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο των οδηγιών 92/49 και 92/96, πράγμα που θα καθιστούσε δυνατή την εφαρμογή τους επί των αλληλοασφαλιζομένων ομάδων που εμπίπτουν στις διατάξεις του κώδικα περί αλληλοασφαλίσεως και, στις 3 Δεκεμβρίου 1997, την πληροφόρησαν ότι ανελάμβαναν τη δέσμευση να καταθέ­σουν, στις αρχές του 1998, σχέδιο νόμου περί καθορισμού των γενικών αρχών και προς μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο αυτών των δύο οδηγιών.
12 On 18 November 1997 the French authorities set out, inter alia, the principles of French law governing mutual societies, and sent the Commission a draft law on the transposition of Directives 92/49 and 92/96 enabling them to be applied to mutual associations falling within the ambit of the Code de la Mutualité; on 3 December 1997, they indicated their intention to submit at the beginning of 1998 a draft law laying down general principles and designed to transpose those two directives into national law.
Οι κανονιστικές διατάξεις σχετικά με τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των σχετικών με τεχνικές προδιαγραφές και προληπτικό έλεγχο κανόνων των οδηγιών 92/49 και 92/96 επρό­κειτο να εξαγγελθούν πριν από τα τέλη του 1998.
The legislation transposing the technical and prudential rules in Directives 92/49 and 92/96 was to be made public before the end of 1998.
13 Στις 11 Φεβρουαρίου 1998 οι γαλλικές αρχές εξέθεσαν στην Επιτροπή τις ιδιαιτε­ρότητες της αλληλοασφαλίσεως και την ενημέρωσαν σχετικά με τους προσανατο­λισμούς τους για τη μεταφορά των οδηγιών 92/49 και 92/96 στον τομέα αυτόν.
13 On 11 February 1998 the French authorities explained the particular features of mutual societies to the Commission and informed it of the course they intended to pursue in transposing Directives 92/49 and 92/96 to that sector.
14 Στις 11 Μαρτίου 1998 η Γαλλική Κυβέρνηση πληροφόρησε την Επιτροπή για τους νέους προσανατολισμούς της, σύμφωνα με τους οποίους θα γινόταν διάκριση, στο εσωτερικό δίκαιο, μεταξύ, αφενός, των δραστηριοτήτων αλληλοασφαλίσεως που ασκούνται υπό τη μορφή παροχών εις χρήμα ή εις είδος και που διέπονται από τους σχετικούς με τον προληπτικό έλεγχο κανόνες των οδηγιών 92/49 και 92/96 και, αφετέρου, των δραστηριοτήτων των ταμείων αλληλοασφαλίσεως που δεν αφορούν την ασφάλιση και που θα έπρεπε να ασκούνται από θυγατρικές.
14 On 11 March 1998 the French Government informed the Commission of the new course it intended to pursue whereby a distinction would be drawn in national law between mutual insurance activities carried on in the form of services provided for consideration in cash or in kind and falling within the scope of the prudential rules in Directives 92/49 and 92/96 on the one hand, and activities carried on by mutual societies which are unconnected with insurance and which ought to be managed by subsidiaries, on the other.
15 Με έγγραφο της 6ης Μαΐου 1998, η Επιτροπή υπέμνησε στις γαλλικές αρχές ότι θεωρούσε ότι η ιδιαιτερότητα των γαλλικών ταμείων αλληλοασφαλίσεως μπορούσε να διασφαλιστεί με ταυτόχρονη εξασφάλιση της πλήρους εφαρμογής επ' αυτών των οδηγιών 92/49 και 92/96.
15 By letter of 6 May 1998 the Commission reminded the French authorities of its view that it was possible to preserve the special character of French mutual societies whilst giving full effect to Directives 92/49 and 92/96 in relation to those societies.
Ι ­ 8949
I - 8949
16 Στις 7 Ιουλίου 1998 η Επιτροπή άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
16 On 7 July 1998 the Commission brought this action.
17 Με το δικόγραφο της προσφυγής της, η Επιτροπή διαπιστώνει, κατ' αρχάς, ότι η μεταφορά από τη Γαλλική Δημοκρατία στο εσωτερικό δίκαιο των οδηγιών 92/49 και 92/96 είναι ατελής εφόσον δεν καλύπτει τα ταμεία αλληλοασφαλίσεως που διέπονται από τον κώδικα αλληλοασφαλίσεως.
17 In its application the Commission begins by pointing out that the French Republic has transposed Directives 92/49 and 92/96 incompletely, since their transposition does not extend to mutual societies governed by the Code de la Mutualité.
18 Στη συνέχεια, η Επιτροπή υπογραμμίζει, ιδίως, ότι η παράλειψη μιας τέτοιας μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο έχει ως συνέπεια το γεγονός ότι:
18 Next, it claims, inter alia, that the effect of their not having been transposed is that:
— τα γαλλικά ταμεία αλληλοασφαλίσεως δεν υπόκεινται στις επιταγές σχετικά με τον προληπτικό και οικονομικό έλεγχο των οδηγιών 92/49 και 92/96 (κατάλληλες τεχνικές προδιαγραφές, περιθώριο φερεγγυότητας)·
— French mutual societies are not subject to the prudential and financial requirements laid down in Directives 92/49 and 92/96 (adequate technical provisions, solvency margin);
— η κυρίως ειπείν ασφαλιστική τους δραστηριότητα δεν έχει νομικώς διαχωριστεί από τις δραστηριότητες σχετικά με «κοινωνικού χαρακτήρα έργα» αναφορικά, μεταξύ άλλων, με τη φαρμακευτική, τα κέντρα διορθώσεως ανωμαλιών της οράσεως, τα κέντρα διακοπών και την εκμίσθωση αιθουσών για συνεδριάσεις, και τούτο κατά παράβαση της αρχής της ειδικεύσεως των ασφαλιστικών επι­χειρήσεων που έχει καθιερωθεί με τις οδηγίες 92/49 και 92/96, αρχής που επι­βάλλει οι εμπορικές δραστηριότητες και τα κοινωνικά έργα των ταμείων αλληλοασφαλίσεως να μην πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της ίδιας νομικής οντότητας·
— their insurance activities as such are not legally separate from their 'philanthropic' activities, particularly in relation to pharmaceuticals, optical centres, holiday centres and the renting of meeting rooms, in breach of the principle of specialisation of insurance companies laid down in Directives 92/49 and 92/96, which requires that the commercial and philanthropic activities pursued by mutual societies should not be managed by the same legal entity;
— το σύστημά τους μεταφοράς χαρτοφυλακίων δεν είναι σύμφωνο προς αυτό των οδηγιών 92/49 και 92/96·
— their portfolio transfer system is not in conformity with that established by Directives 92/49 and 92/96;
Ι ­ 8950
I - 8950
— το σύστημα αντασφαλίσεως δεν είναι σύμφωνο προς τις επιταγές της Συνθήκης.
— their reinsurance system does not comply with the requirements laid down by the Treaty.
19 Με το υπόμνημά της αντικρούσεως, η Γαλλική Κυβέρνηση ισχυρίζεται, κατ' αρχάς, ότι, στο μέτρο που από το δικόγραφο της προσφυγής προκύπτει ότι η Επιτροπή έχει διευρύνει το αντικείμενο της διαφοράς, αφού καταλαμβάνει και το συμβιβαστό των μηχανισμών αντασφαλίσεως βάσει της εθνικής νομοθεσίας, που εφαρμόζεται επί των διεπομένων από τον κώδικα αλληλοασφαλίσεως ταμείων αλληλοασφαλίσεως, με το κοινοτικό δίκαιο [δηλαδή με την οδηγία 64/225/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, περί καταργήσεως των περιορισμών στο δικαίωμα εγκα­ταστάσεως και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον τομέα της αντασφαλίσεως και της αντεκχωρήσεως (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σ.
19 In its defence, the French Government argues first of all that the application is inadmissible since it is clear therefrom that the Commission is widening the scope of the case inasmuch as it also relates to the compatibility with Community law — that is to say, with Council Directive 64/225/EEC of 25 February 1964 on the abolition of restrictions on freedom of establishment and freedom to provide services in respect of reinsurance and retrocession (English Special Edition, 19631964, p.
36)], και τούτο μολονότι η αιτίαση αυτή ουδόλως της προσαύθηκε κατά την προ της ασκήσεως ένδικης προσφυγής διαδικασία, η προσφυγή είναι απαράδεκτη.
13) — of the reinsurance mechanisms in force under the national legislation applicable to mutual societies governed by the Code de la Mutualité, even though no such allegation was made during the prelitigation procedure.
20 Συναφώς, η Επιτροπή με το υπόμνημα της απαντήσεως ισχυρίστηκε και επαναβε­βαίωσε κατά την προφορική διαδικασία ότι η αιτίαση που διατυπώθηκε με το έγ­γραφο οχλήσεως, την αιτιολογημένη γνώμη και το δικόγραφο της προσφυγής ουδέποτε μεταβλήθηκε και ότι τόσο ολόκληρη η προ της ασκήσεως ένδικης προσ­φυγής διαδικασία όσο και το περιλαμβάνον συγκεκριμένα αιτήματα μέρος του δικογράφου της προσφυγής έχουν πάντοτε σχέση με το γεγονός ότι η Γαλλική Δημοκρατία δεν θέσπισε ή, εν πάση περιπτώσει, δεν κοινοποίησε τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των οδηγιών 92/49 και 92/96 καθόσον αφορά τα ταμεία αλ­ληλοασφαλίσεως που διέπονται από τον κώδικα αλληλοασφαλίσεως.
In that connection, the Commission stated in the reply and again at the hearing that the complaint contained in the letter of formal notice, the reasoned opinion and the application had remained unchanged and that both the entire prelitigation procedure and the operative part of the application had always related to the French Republic's failure to adopt, or in any event to communicate, the laws, regulations and administrative provisions necessary to transpose Directives 92/49 and 92/96 with regard to mutual societies governed by the Code de la Mutualité.
Εξάλλου, κατά την προφορική διαδικασία, η Επιτροπή παραδέχθηκε ότι, αντίθετα προς ό,τι είχε, κακώς, ισχυριστεί με το δικόγραφο της προσφυγής, η μη μεταφορά στο εσω­τερικό δίκαιο των οδηγιών 92/49 και 92/96 δεν έχει συνέπειες επί της αντασφαλίσεως, εφόσον οι κοινοτικές υποχρεώσεις που επιβάλλονται σχετικώς στα κράτη μέλη δεν απορρέουν από τις οδηγίες αυτές, αλλά από την οδηγία 64/225 την οποία η Επιτροπή ουδέποτε μνημόνευσε στο δικόγραφο της προσφυγής της.
In addition, contrary to its erroneous statement in the application, the Commission acknowledged at the hearing that the failure to transpose Directives 92/49 and 92/96 into national law does not affect reinsurance, since the Community obligations imposed on Member States in that area derive not from those directives but from Directive 64/225, which was not referred to at all by the Commission in its application.
21 Στη συνέχεια, η Γαλλική Κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι το άρθρο 6 της οδηγίας 92/49 και το άρθρο 5 της οδηγίας 92/96 έχουν συμπεριλάβει στο καθ' ύλην πεδίο εφαρ­
21 The French Government acknowledges that mutual societies governed by the Code de la Mutualité were included within the scope ratione materiae of Article 6
Η ίδια κυβέρνηση προσθέτει ότι οι σχετικές με τη συμπερίληψη αυτή λεπτομέρειες συζητούνται ακόμη μεταξύ των γαλλικών αρχών και των αρχών των οικείων ταμείων αλληλοασφαλίσεως, εφόσον τα τελευταία θεωρούν ότι η εφαρμογή των οδηγιών 92/49 και 92/96 επί των δραστη­ριοτήτων τους θα διακύβευε την ιδιαιτερότητά τους ως ταμείων αλληλοασφαλίσεως.
Moreover, the manner of their inclusion is still under discussion between the French authorities and the societies concerned, since the latter consider that the application of Directives 92/49 and 92/96 to their activities would call into question the specific nature of mutual societies.
Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, η Γαλλική Κυβέρνηση κατέθεσε στη δικο­γραφία έκθεση σχετικά με τα ταμεία αλληλοασφαλίσεως και το κοινοτικό δίκαιο, καταρτισθείσα τον Μάιο του 1999 κατ' εντολήν της κυβερνήσεως (Rapport Rocard), όπου υπογραμμιζόταν η ανάγκη μιας το ταχύτερο δυνατό μεταφοράς στο γαλλικό δίκαιο των οδηγιών 92/49 και 92/96.
At the hearing, the French Government produced a report on mutual societies and Community law drawn up at its behest in May 1999 (the Rocard Report), which highlights the need to transpose Directives 92/49 and 92/96 into French law as soon as possible.
Αρκεί να επισημανθεί ότι η Γαλλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί ότι δεν έχουν εισέτι θεσπιστεί οι διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των οδηγιών 92/49 και 92/96 καθόσον αφορά τα ταμεία αλληλοασφαλίσεως.
Suffice it to note that the French Government does not deny that the provisions necessary to transpose Directives 92/49 and 92/96 with regard to mutual societies have not yet been adopted.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή κρίνεται βάσιμη.
In those circumstances, the Commission's action must be considered to be well founded.
Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπί­ζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για την πλήρη συμμόρφωση της προς τις οδηγίες 92/49 και 92/96 και, ιδίως, μη μεταφέροντας στο εσωτερικό δίκαιο τις εν λόγω οδηγίες όσον αφορά τα ταμεία αλληλοασφαλίσεως που διέπονται από τον κώδικα αλληλοασφαλίσεως, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις εν λόγω οδηγίες.
It must therefore be held that, by failing to adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply fully with Directive 92/49 and Directive 92/96 and, in particular, by not transposing those directives with regard to mutual societies governed by the Code de la Mutualité, the French Republic has failed to fulfil its obligations under those directives.
Ι ­ 8952
I - 8952
25 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
25 Under Article 69(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs if they have been applied for in the successful party's pleadings.
Δεδομένου ότι η Επιτροπή έχει υποβάλει σχετικό αίτημα και η Γαλλική Δημοκρατία ηττήθηκε όσον αφορά την ουσία των ισχυρισμών της, πρέπει αυτή να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Since the Commission has applied for costs and the French Republic has essentially been unsuccessful in its submissions, the French Republic must be ordered to pay the costs.
Ι ­ 8953
I - 8953
Ο Πρόεδρος του πέμπτου τμήματος
Delivered in open court in Luxembourg on 16 December 1999.
Ι - 8954
I - 8954
Υπόθεση C­382/98
Case C-382/98
[αίτηση του High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Divisional Court) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] « Οδηγία 79/7/ΕΟΚ — Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως — Χορήγηση επιδόματος θερμάνσεως — Σχέση με την ηλικία συνταξιοδοτήσεως»
(Reference for a preliminary ruling from the High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division (Divisional Court))
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα J.
(Directive 79/7/EEC — Equal treatment for men and women in matters of social security — Grant of a winter fuel payment — Link with pensionable age)
Mischo της 23ης Σεπτεμβρίου 1999 1­8957 Απόφαση του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 1999. . . . 1­8971
Opinion of Advocate General Mischo delivered on 23 September 1999 . . . 1-8957 Judgment of the Court (Sixth Chamber), 16 December 1999 1-8971
Κοινωνική πολιτική — Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως — Πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 79/7 — Χορήγηση τον επιδόματος θερ­μάνσεως σε πρόσωπα τα οποία έχουν φθάσει σε ένα ελάχιστο όριο ηλικίας και όχι ανα­λόγως της ανεπάρκειας των οικονομικών τους πόρων — Περιλαμβάνεται (Οδηγία 79/7 του Συμβουλίου, άρθρο 3 § 1)
Social policy — Equal treatment for men and women in matters of social security — Matters covered by Directive 79/7 — Winter fuel payment payable to those who have reached a minimum age rather than on the basis of a lack of financial means — Included (Council Directive 79/7, Art. 3(1))
Ι ­ 8955
I - 8955
ΠΕΡΙΛΗΨΗ —ΥΠΟΘΕΣΗ C­382798
SUMMARY — CASE C-3 82/98
Κοινωνική πολιτική — Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως — Οδηγία 79/7 — Παρέκκλιση επιτρεπόμενη εφόσον πρόκειται περί συνε­πειών που μπορεί να προκύψουν, για άλλες παροχές, από την ύπαρξη διαφορετικών ηλικιών συνταξιοδοτήσεως — Περιεχόμενο — Περιορίζεται αποκλειστικώς στις διακρί­σεις που συνδέονται αναγκαίως και αντικειμενικώς με τη διαφορά ηλικίας συνταξιοδο­τήσεως — Διάκριση σε ζητήματα χορηγήσεως του επιδόματος θερμάνσεως — Λεν επι­τρέπεται (Οδηγία 79/7 του Συμβουλίου, άρθρο 7 § 2, στοιχ. a') προϋπόθεση ο δικαιούχος του να έχει φθάσει τη νόμιμη ηλικία συνταξιοδο­τήσεως, δηλαδή την ηλικία των 60 ετών για τις γυναίκες και των 65 ετών για τους άνδρες.
Social policy — Equal treatment for men and women in matters of social security — Directive 79/7 — Derogation allowed in respect of possible consequences for other benefits of different pensionable ages — Scope — Limited to forms of discrimination necessarily and objectively linked to the difference in pensionable ages — Discrimination with regard to grant of a winter fuel payment — Excluded (Council Directive 79/7, Art. 7(2)(a)) (a)) ment, which is subject to the condition that the recipient has reached statutory retirement age, that is to say the age of 60 for women and 65 for men.
Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίοης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινω­νικής ασφαλίσεως, που καθορίζει το καθ'ύλην πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, έχει την έννοια ότι επίδομα θερμάνσεως που αποτελεί μέρος ενός νομικού συστήματος εμπίπτει στην οδηγία αυτή, στο μέτρο που η χορήγηση του επιδό­ματος εξαρτάται πάντοτε από την προϋπόθεση ο δικαιούχος του επιδόμα­τος να έχει φθάσει τη νόμιμη ηλικία συνταξιοδοτήσεως, και επομένως το επίδομα σκοπεί την άμεση και αποτε­λεσματική προστασία του από τον κίν­δυνο γήρατος, που αναφέρεται στο άρθρο αυτό.
Article 3(1) of Directive 79/7 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security, which defines the matters covered by the Directive, must be interpreted as meaning that a winter fuel payment, which is part of a statutory scheme, is covered by that directive in so far as payment of the benefit is always subject to the recipients having reached statutory retirement age and it is there fore aimed at protecting them against the risk of old age mentioned in that article.
Το επίδομα μπορεί να χορηγείται σε ηλικιωμένα άτομα ακόμα κι αν δεν αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες, ώστε η αντιμετώπιση της ανεπάρκειας χρηματικών πόρων δεν μπορεί να θεω­ρείται ως σκοπός της παροχής.
The benefit may be granted to elderly persons, even if they do not have financial difficulties, so that pro tection against a lack of financial means cannot be considered to be the aim of the benefit.