natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τέλος, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν συντρέχει περίπτωση προφανούς αμέλειας κατά την έννοια του άρθρου 859, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού εφαρμογής όταν δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που
Lastly, the national court asks whether there is obvious negligence within the meaning of the second indent of
Ι ­ 7941
I - 7941
ΑΠΟΦΑΣΗ της 11.11.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ C­48/98 δικαιολογούν παράταση της προθεσμίας και οι αιτήσεις παρατάσεως υποβλήθηκαν εκπρόθεσμα.
Article 859 of the implementing Regulation where the criteria justifying an extension are not satisfied and applications for an extension are submitted late.
Όσον αφορά τις περιστάσεις που δικαιολογούν παράταση της προθεσμίας, πρέπει να υπομνηστεί ότι το άρθρο 49, παράγραφος 2, του τελωνειακού κώδικα παρέχει στις τελωνειακές αρχές τη δυνατότητα παρατάσεως της προθεσμίας εντός της οποίας πρέπει να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες για τον καθορισμό τελωνειακού προορισμού του εμπορεύματος για το οποίο υποβλήθηκε συνοπτική διασάφηση, όταν «το δικαιολογούν οι περιστάσεις», χωρίς, εντούτοις, να μπορεί η παράταση αυτή να υπερβεί «τις πραγματικές ανάγκες που δικαιολογούνται από τις περιστά­σεις».
As regards the circumstances which may justify an extension of the time-limit, it should be noted that Article 49(2) of the Customs Code allows customs authorities to extend the timelimit for carrying out the formalities required to assign to goods covered by a summary declaration a customsapproved treatment or use '[w]here circumstances so warrant', but such extension may not exceed 'the genuine requirements which are justified by the circumstances'.
Εφόσον από το γράμμα του άρθρου αυτού δεν μπορούν να προσδιοριστούν οι περιστάσεις που μπορούν να δικαιολογήσουν μια τέτοια παράταση της προθεσμίας, πρέπει να εξεταστεί αν οι περιστάσεις αυτές μπορούν να προσδιοριστούν βάσει του σκοπού της εν λόγω διατάξεως.
Since it is not possible to determine the circumstances which can justify an extension from the wording of that Article, it is necessary to examine whether those circumstances may be determined from the purpose of that provision.
71 Επιβάλλεται σχετικώς να τονιστεί ότι το άρθρο 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα τάσσει σύντομες προθεσμίες ώστε τα προσκομιζόμενα στο τελωνείο εμπο­ρεύματα να λαμβάνουν ταχέως τελωνειακό προορισμό.
71 It should be noted that Article 49(1) of the Customs Code lays down short timelimits to ensure that goods presented to customs are quickly assigned a customsapproved treatment or use.
Εν αναμονή αυτού του τελωνειακού προορισμού, τα προσκομιζόμενα στο τελωνείο εμπορεύματα έχουν το καθεστώς εμπορευμάτων υπό προσωρινή εναπόθεση.
Until such time as they are assigned such a customsapproved treatment or use, goods presented to customs have the status of goods in temporary storage.
72 Ο σκοπός, όμως, του άρθρου 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί αν οι επιχειρηματίες μπορούσαν να επικαλούνται περι­στάσεις στερούμενες εκτάκτου χαρακτήρα προκειμένου να επιτύχουν παράταση της προθεσμίας.
72 The objective of Article 49(1) of the Customs Code would not be achieved if traders were able to rely on circumstances which were in no way exceptional in order to obtain an extension.
Πράγματι, μια τέτοια ερμηνεία του όρου «περιστάσεις», που περιέχει η εν λόγω διάταξη, θα είχε ως αποτέλεσμα να μπορεί να παρατείνεται συνήθως η
Such an interpretation of the term 'circumstances' contained in that provision would lead to the result that temporary storage could
Ι ­ 7942
I - 7942
SOHL & SÖHLKE προσωρινή εναπόθεση με κίνδυνο αλλαγής, συν τω χρόνω, του καθεστώτος προσωρινής εναπόθεσης σε καθεστώς τελωνειακής αποθηκεύσεως. 73
SÖHL & SÖHLKE V HAUPTZOLLAMT BREMEN be regularly extended and the temporary storage procedure might, in time, be transformed into a customs warehousing procedure. 73
Συνεπώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ο όρος «περιστάσεις» του άρθρου 49, παράγραφος 2, του τελωνειακού κώδικα έχει την έννοια ότι αναφέρεται σε περι­στάσεις δυνάμενες να περιαγάγουν τον αιτούντα σε εξαιρετική κατάσταση σε σχέση με τους άλλους επιχειρηματίες που ασκούν την ίδια δραστηριότητα.
Therefore, the term 'circumstances' within the meaning of Article 49(2) of the Customs Code must be interpreted as referring to circumstances which are liable to put the applicant in an exceptional situation in relation to other traders carrying on the same activity.
Τέτοιες περιστάσεις μπορούν να αποτελέσουν οι εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες, καίτοι δεν είναι ξένες προς τον επιχειρηματία, δεν περιλαμβάνονται, εντούτοις, στα γεγονότα που συνήθως αντιμετωπίζει ο επιχειρηματίας κατά την άσκηση του επαγγέλματος του.
Exceptional circumstances which, although not unknown to the trader, are not events which normally confront any trader in the exercise of his occupation, may constitute such circumstances.
Εναπόκειται στις τελωνειακές αρχές και στα εθνικά δικαστήρια να εκτιμούν, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, αν συντρέχουν τέτοιες περιστάσεις.
It is for the customs authorities and the national courts and tribunals to determine in each case whether such circumstances exist.
Πάντως, πρέπει να προστεθεί ότι, εν πάση περιπτώσει, περιστάσεις όπως αυτές που παραθέτει ως παράδειγμα το εθνικό δικαστήριο δεν συνιστούν περιστάσεις δυνά­μενες να δικαιολογήσουν παράταση της τασσομένης με το άρθρο 49, παράγραφος 1, του τελωνειακού κώδικα προθεσμίας.
It should, however, be added that in any event circumstances such as those given by way of example by the national court do not constitute circumstances which may justify an extension of the timelimit referred to in Article 49(1) of the Customs Code.
77 Ενόψει των ανωτέρω σκέψεων, στο πρώτο τμήμα του δευτέρου σκέλους του δευτέρου ερωτήματος πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι μόνον περιστάσεις δυνάμενες να περιαγάγουν τον αιτούντα σε εξαιρετική κατάσταση σε σχέση με τους άλλους επιχειρηματίες που ασκούν την ίδια δραστηριότητα μπορούν να δικαιολογήσουν παράταση της προθεσμίας που προβλέπει το άρθρο 49, παράγραφος 1, του τελω­νειακού κώδικα.
In the light of the foregoing considerations, the answer to the first part of the second limb of the second question must be that only circumstances liable to put the applicant in an exceptional situation in relation to other traders carrying on the same activity can justify an extension of the timelimit referred to in Article 49(1) of the Customs Code.
Τέτοιες περιστάσεις μπορούν να αποτελέσουν οι εξαιρετικές
Exceptional circumstances which, although
Ι ­ 7943
I - 7943
ΑΠΟΦΑΣΗ της 11.
JUDGMENT OF 11. 11.
11.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ C­48/98 περιστάσεις οι οποίες, καίτοι δεν είναι ξένες προς τον επιχειρηματία, δεν περιλαμ­βάνονται, εντούτοις, στα γεγονότα που συνήθως αντιμετωπίζει ο επιχειρηματίας κατά την άσκηση του επαγγέλματός του.
1999 — CASE C-48/98 not unknown to the trader, are not events which would normally confront any trader in the exercise of his occupation may constitute such circumstances.
Εναπόκειται στις τελωνειακές αρχές και στα εθνικά δικαστήρια να εκτιμούν, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, αν συντρέ­χουν τέτοιες περιστάσεις.
It is for the customs authorities and the national courts to determine in each case whether such circumstances exist.
Όσον αφορά το ζήτημα αν πρέπει να υποβάλλεται αίτηση παρατάσεως της προ­θεσμίας για κάθε συνοπτική διασάφηση ή αν μπορεί να υποβληθεί ενιαία αίτηση για πολλές συνοπτικές διασαφήσεις που έγιναν στη διάρκεια ορισμένης περιόδου, εκτεινόμενης σε πολλούς μήνες στην υπόθεση της κύριας δίκης, επιβάλλεται η δια­πίστωση, πρώτον, ότι το άρθρο 49, παράγραφος 2, του τελωνειακού κώδικα δεν απαγορεύει το να καταθέσει ένας επιχειρηματίας μία μόνον αίτηση για πολλές συνοπτικές διασαφήσεις.
As regards the question whether an application for an extension must be made for each declaration or whether a single application may be made for several declarations to be made within a given period — a period of several months in the main proceedings — it must be noted, first, that the wording of Article 49(2) of the Customs Code does not preclude a trader from lodging a single application for several summary declarations.
Δεύτερον, επιβάλλεται να τονιστεί ότι, όπως προκύπτει από την έκτη αιτιολογική του σκέψη, σκοπός του τελωνειακού κώδικα είναι, ιδίως, «να περιοριστούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι διατυπώσεις και οι τελωνειακοί έλεγχοι».
Secondly, as is apparent from the sixth recital in the preamble to the Customs Code, a particular objective thereof is to ensure that 'customs formalities and controls should be ... kept to a minimum'.
Το να μπορεί ένας επιχειρηματίας να καταθέτει μία μόνον αίτηση παρατάσεως της προθεσμίας εντός της οποίας πρέπει να δοθεί τελωνειακός προορισμός στα εμπορεύματα για τα οποία υποβλήθηκαν πολλές συνοπτικές διασαφήσεις περιορίζει τον αριθμό των τελω­νειακών διατυπώσεων τις οποίες οφείλει να εκπληρώσει ο επιχειρηματίας αυτός.
The fact that a trader may lodge a single application for an extension of the prescribed timelimit for assigning to goods covered by several summary declarations a customsapproved treatment or use limits the customs formalities which that trader has to carry out.
80 Συνεπώς, τίποτα δεν εμποδίζει, κατ' αρχήν, τον επιχειρηματία να καταθέσει μία μόνον αίτηση παρατάσεως της προθεσμίας εντός της οποίας πρέπει να δοθεί τελω­νειακός προορισμός σε εμπορεύματα τα οποία αποτέλεσαν αντικείμενο πολλών συνοπτικών διασαφήσεων.
80 Therefore, nothing precludes, in principle, a trader from lodging a single application for an extension of the prescribed timelimit for assigning to goods covered by several summary declarations a customsapproved treatment or use.
81 Εντούτοις, από το άρθρο 49 του τελωνειακού κώδικα, σε συνδυασμό με το άρθρο 859, σημείο 1, του κανονισμού εφαρμογής, προκύπτει ότι αίτηση παρατάσεως της προθεσμίας εντός της οποίας πρέπει να δοθεί τελωνειακός προορισμός σε εμπορεύματα υπό προσωρινή εναπόθεση μπορεί να υποβληθεί εγκύρως μόνον προ
81 However, it follows from Article 49 of the Customs Code, read in conjunction with Article 859(1) of the implementing Regulation, that an application for an extension of the prescribed timelimit for assigning to goods in temporary storage a customsapproved treatment or use cannot be lodged with valid effect before
Ι ­ 7944
I - 7944
SÖHL & SÖHLKE της εκπνοής αυτής της προθεσμίας. Συνεπώς, στην περίπτωση ενιαίας αιτήσεως, παράταση της προθεσμίας μπορεί να χορηγηθεί μόνο για τα εμπορεύματα για τα οποία δεν έχει ακόμα λήξει η προθεσμία εντός της οποίας έπρεπε να τους δοθεί τελωνειακός προορισμός. 82
SÖHL & SÖHLKE V HAUPTZOLLAMT BREMEN that timelimit has expired. Therefore, in the case of a single application a timelimit may be extended only in respect of goods in relation to which the prescribed timelimit for assigning a customsapproved treatment or use has not yet expired. 82
Ενόψει των ανωτέρω σκέψεων, στο δεύτερο μέρος του δευτέρου σκέλους του δευτέρου ερωτήματος πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν εμποδίζει τον επιχειρηματία να καταθέσει μία μόνον αίτηση παρατάσεως της προ­θεσμίας εντός της οποίας πρέπει να δοθεί τελωνειακός προορισμός σε εμπορεύματα τα οποία αποτέλεσαν αντικείμενο πολλών συνοπτικών διασαφήσεων.
In the light of the foregoing considerations, the answer to the second part of the second limb of the second question must be that Community law does not preclude a trader from lodging a single application for an extension of the prescribed timelimit for assigning to goods covered by several summary declarations a customsapproved treatment or use.
Εντούτοις, ακόμη και στην περίπτωση ενιαίας αιτήσεως, παράταση της προθεσμίας μπορεί να χορηγηθεί μόνο για τα εμπορεύματα για τα οποία δεν έχει ακόμα λήξει η προθεσμία εντός της οποίας έπρεπε να τους έχει δοθεί τελωνειακός προορισμός.
However, even in the case of a single application, the timelimit may be extended only in respect of goods in relation to which the prescribed timelimit for assigning a customsapproved treatment or use has not yet expired.
Όσον αφορά το τρίτο μέρος του δευτέρου σκέλους του δευτέρου ερωτήματος, υπενθυμίζεται ότι στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει αν, ενόψει των κριτηρίων εκτιμήσεως που διατυπώθηκαν στα σημεία 51 έως 60 της παρούσας αποφάσεως, συντρέχει περίπτωση προφανούς αμέλειας κατά την έννοια του άρ­θρου 859, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού εφαρμογής.
As regards the third part of the second limb of the second question, it is for the national court to determine whether, having regard to the criteria set out in paragraphs 51 to 60 of this judgment, there is obvious negligence within the meaning of the second indent of Article 859 of the implementing Regulation.
Όσον αφορά το τέταρτο ερώτημα, αρκεί η διαπίστωση ότι, όπως αναμφίβολα προκύπτει από το γράμμα του άρθρου 900, παράγραφος 1, στοιχείο ξ', του κανο­νισμού εφαρμογής, η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή μόνο στις περιπτώσεις που απο­δεικνύεται «ότι τα εισαγόμενα εμπορεύματα θα μπορούσαν, αν είχαν διασαφηθεί για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, να έχουν τύχει κοινοτικής μεταχείρισης ή δασμολο­γικής προτιμησιακής μεταχείρισης, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι άλλοι όροι του άρθρου 890».
As regards the fourth question, it is sufficient to point out that it is quite clear from the wording of Article 900(1 )(o) of the implementing Regulation that that provision is designed to apply only to a case in which it is established that 'if the imported goods had been entered for free circulation they would have been eligible for Community treatment or preferential tariff treatment, provided the other conditions referred to in Article 890 were satisfied'.
Ι ­ 7945
I - 7945
11.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ C­48/98
1999 — CASE C-48/98 refers clearly to 'Community treatment' and 'preferential tariff treatment', it cannot apply to other forms of favourable treatment such as, for example, complete or partial exemption from import duties for goods reimported following outward processing or goods returned following repair.
Η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνεται από τη δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 3254/94, με τον οποίο προστέθηκε στον κανονισμό εφαρμογής το άρθρο 900, παράγραφος 1, στοιχείο ξ'.
That interpretation is supported by the 15th recital in the preamble to Regulation No 3254/94 which added Article 900(1 )(o) to the implementing Regulation.
Πράγματι, από την αιτιολογική αυτή σκέψη προκύπτει σαφώς ότι το άρθρο αυτό έχει εφαρμογή μόνο στις περιπτώσεις που η τελωνειακή οφειλή γεννάται άλλως παρά από τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία του εμπορεύματος, στις οποίες όμως ο εισαγωγέας είναι σε θέση να προσκομίσει έγγραφο που του παρέχει τη δυνατότητα υπαγωγής του σε καθεστώς «προτιμησιακής μετα­χείρισης».
It is clear from that recital that the Article is designed to apply only to cases in which the importer is able to produce a document showing entitlement to such 'preferential treatment' but the customs debt has been incurred for reasons other than release for free circulation.
Ενόψει των ανωτέρω σκέψεων, στο τέταρτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 900, παράγραφος 1, στοιχείο ξ', του κανονισμού εφαρμογής έχει εφαρμογή στις περιπτώσεις στις οποίες θα μπορούσαν τα εμπορεύματα να τύχουν κοινοτικής μεταχειρίσεως ή προτιμησιακής δασμολογικής προτιμήσεως, όχι όμως στις περιπτώσεις στις οποίες τα εμπορεύματα θα μπορούσαν να τύχουν άλλου είδους ευνοϊκής μεταχειρίσεως.
In the light of the foregoing considerations, the answer to the fourth question must be that Article 900(1 )(o) of the implementing Regulation applies to cases in which the goods would have been eligible for Community treatment or preferential tariff treatment, but not to cases in which the goods would have been eligible for other forms of favourable treatment.
Με το πέμπτο ερώτημα το αιτούν δικαστήριο ερωτά ουσιαστικώς αν η τελωνειακή αρχή ή το εθνικό δικαστήριο που έχει επιληφθεί της αιτήσεως επιστροφής ή δια­γραφής δασμών, βάσει του άρθρου 239 του τελωνειακού κώδικα, υποχρεούται, στην
By its fifth question the national court asks essentially whether the customs authority or national court to which an application has been submitted for the repayment or remission of duties referred to in Article 239 of the Customs Code
Ι ­ 7946
I - 7946
SÖHL & SÖHLKE περίπτωση που η αίτηση αυτή στηρίζεται στο άρθρο 900, παράγραφος 1, στοιχείο ξ', του κανονισμού εφαρμογής, η δε επιστροφή δεν μπορεί να χορηγηθεί δυνάμει αυτής της διατάξεως, να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν μπορεί η αίτηση να στηριχθεί σε άλλες διατάξεις του άρθρου 900 και των άρθρων 901 έως 905 του κανονισμού εφαρμογής. 88
SOHL & SÖHLKE V HAUPTZOLLAMT BREMEN is required, where that application is based on Article 900(1 )(o) of the implementing Regulation and repayment cannot be made pursuant to that provision, to examine of its own motion the merits of that application in the light of the other provisions of Article 900 and Articles 901 to 905 of the implementing Regulation. 88
Επιβάλλεται σχετικώς να τονιστεί, αφενός, ότι, όπως προκύπτει από το γράμμα του άρθρου 899 του κανονισμού εφαρμογής, η τελωνειακή αρχή που επιβαλαμβάνεται της αιτήσεως επιστροφής ή διαγραφής βάσει του άρθρου 239, παράγραφος 2, του τελωνειακού κώδικα πρέπει να εξετάσει αν «οι λόγοι που προβάλλονται για την υποστήριξη της αίτησης αυτής αντιστοιχούν σε μία από τις περιπτώσεις που περι­γράφονται» στα άρθρα 900 έως 904 του κανονισμού εφαρμογής.
In that context, it should be noted, first, that it is apparent from the wording of Article 899 of the implementing Regulation that the decisionmaking customs authority must examine whether an application for repayment or remission submitted to it under Article 239(2) of the Code 'is based on grounds corresponding to one of the circumstances referred to' in Articles 900 to 904 of the implementing Regulation.
Συγκεκριμένα, προκειμένου να αποφανθεί επί της αιτήσεως, η τελωνειακή αρχή είναι υποχρεωμένη να εξετάσει τους λόγους που προβάλλονται προς υποστήριξη της αιτήσεως σε σχέση με το σύνολο των περιπτώσεων που προβλέπονται στα άρθρα 900 έως 904 του κανονισμού εφαρμογής.
Therefore, in order to rule on that application the customs authority is required to examine the grounds on which that application is based in the light of all the circumstances provided for in Articles 900 to 904 of the implementing Regulation.
Το γεγονός ότι ο αιτών στήριξε την αίτηση του, χωρίς να υποχρεούται προς τούτο από τις σχετικές διατάξεις, επί συγκεκριμένης διατάξεως, ενώ οι προβαλλόμενοι λόγοι δεν αντιστοιχούν στις περιπτώσεις που ρυθμίζει η εν λόγω διάταξη, δεν απαλλάσσει την επιληφθείσα αρχή από την υποχρέωση της να εξετάσει αν οι προ­βαλλόμενοι λόγοι αντιστοιχούν σε μια από τις περιπτώσεις που ρυθμίζουν τα άρθρα 900 έως 904 του κανονισμού εφαρμογής.
The fact that an applicant has based his application on a precise provision, without being required to do so by the legislation, even though the grounds adduced do not correspond to the circumstances referred to in that provision, does not release the authority to which the application has been made from its duty to ascertain whether those grounds correspond to one of the circumstances referred to in Articles 900 to 904 of the implementing Regulation.
Πράγματι, εφόσον μια αίτηση επιστροφής ή διαγραφής που στηρίζεται στο άρθρο 239 του τελωνειακού κώδικα δεν απαιτείται να διευκρινίζει τη διάταξη του κανονισμού εφαρμογής που επικαλείται ο αιτών, η αίτηση στην οποία προβάλλεται μια συγκεκριμένη νομική βάση πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο εξετάσεως εξίσου εξαντλητικής όπως με τις άλλες αιτήσεις.
Since an application for repayment or remission referred to in Article 239 of the Customs Code does not have to specify the provision of the implementing Regulation on which the applicant intends to rely, an application which does refer to a specific legal basis must be subjected to as exhaustive an examination as other applications.
Την ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνει το γράμμα του άρθρου 905, παράγραφος 1, του κανονισμού εφαρμογής, από το οποίο προκύπτει ότι η εφαρμογή της προβλεπόμενης
That interpretation is supported by the wording of Article 905(1) of the implementing Regulation, from which it is clear that the implementation of the
Ι ­ 7947
I - 7947
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ C­48/98 στα άρθρα 905 έως 909 του κανονισμού εφαρμογής διαδικασίας εξαρτάται, εξάλλου, από την προϋπόθεση ότι η τελωνειακή αρχή που λαμβάνει τις αποφάσεις «δεν είναι σε θέση να αποφασίσει, με βάση το άρθρο 899», αν θα εγκρίνει ή θα αρνηθεί την επιστροφή ή τη διαγραφή των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών.
1999 — CASE C-48/98 procedure provided for in Articles 905 to 909 of the implementing Regulation is subject, in addition, to the precondition that the decisionmaking authority 'cannot take a decision on the basis of Article 899' to grant or refuse an application for the repayment or remission of import or export duties.
91 Πρέπει εξάλλου να υπομνηστεί η νομολογία του Δικαστηρίου κατά την οποία, όταν η τελωνειακή αρχή δεν είναι σε θέση, λαμβανομένων υπόψη των προβαλλομένων λόγων, να λάβει απόφαση περί διαγραφής των δασμών βάσει του άρθρου 899 του κανονισμού εφαρμογής, υποχρεούται να εξακριβώσει κατά πόσον υφίστανται αποδεικτικά στοιχεία ικανά να αποτελέσουν ειδική κατάσταση κατά την έννοια του άρθρου 905, παράγραφος 1, του κανονισμού εφαρμογής, η οποία δεν ενέχει ούτε δόλο ούτε προφανή αμέλεια εκ μέρους του ενδιαφερομένου, και, ενδεχομένως, να διαβιβάσει τον φάκελο στην Επιτροπή, η οποία θα εκτιμήσει, βάσει των διαβι­βασθέντων στοιχείων, την ύπαρξη ειδικής καταστάσεως δικαιολογούσας τη δια­γραφή των δασμών (απόφαση της 25ης Φεβρουαρίου 1999, C­86/97, Trans­Ex­Import, Συλλογή 1999, σ. Ι­1041, σκέψη 19).
91 Secondly, the Court has held that where the customs authority is not in a position, on the basis of the grounds adduced, to take a decision to repay or remit duties on the basis of Article 899 of the implementing Regulation, it is then required to verify whether there is any evidence of the existence of a special situation within the meaning of Article 905(1) of the implementing Regulation, which does not entail any deception or manifest negligence on the part of the person concerned and, if need be, to forward the file to the Commission, which will, on the basis of the information placed before it, consider whether a special situation exists such as to justify the repayment or remission of duties (judgment in Case C-86/97 Trans-Ex-Import [1999] ECR I - 1041, at paragraph 19).
92 Ενόψει των ανωτέρω σκέψεων, στο πέμπτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η τελωνειακή αρχή ή το εθνικό δικαστήριο που έχει επιληφθεί αιτήσεως επιστροφής στηριζόμενης στο άρθρο 900, παράγραφος 1, στοιχείο ξ', του κανονισμού εφαρ­μογής υποχρεούται, σε περίπτωση αδυναμίας χορηγήσεως της αιτηθείσας επι­στροφής δυνάμει αυτής της διατάξεως, να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν μπορεί να στηριχθεί σε άλλες διατάξεις του άρθρου 900 και των άρθρων 901 έως 904 του κανονισμού εφαρμογής.
92 In the light of the foregoing considerations, the answer to the fifth question must be that the customs authority or national court to which an application is submitted for repayment on the basis of Article 900(1 )(o) of the implementing Regulation is required, where it is unable to grant the repayment applied for pursuant to that provision, to examine of its own motion the merits of that application in the light of the other provisions of Article 900 and Articles 901 to 904 of the implementing Regulation.
Αν η επιληφθείσα αρχή δεν είναι σε θέση, ενόψει των προβληθέντων λόγων, να λάβει απόφαση επιστροφής ή διαγραφής βάσει του άρ­θρου 899 του κανονισμού εφαρμογής, είναι υποχρεωμένη να εξετάσει αυτεπαγ­γέλτως αν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία «που μπορούν να αποτελέσουν ειδική κατάσταση που προκύπτει από περιστάσεις για τις οποίες δεν υπήρξε δόλος ή προφανής αμέλεια εκ μέρους του ενδιαφερομένου», κατά την έννοια του άρ­
Where the decisionmaking authority is not in a position, on the basis of the grounds adduced, to take a decision to repay or remit duties on the basis of Article 899 of the implementing Regulation, it is required to examine of its own motion whether there is any evidence 'which might constitute a special situation resulting from circumstances in which no deception or obvious negligence may be attributed to the person concerned'