natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Παράβαση κράτους - Άρθρο 228, παράγραφος 7, της Συνθήκης ΕΚ και απόφαση 80/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί συνάψεως πολυμερών συμφωνιών ως αποτέλεσμα των εμπορικών διαπραγματεύσεων των ετών 1973-1979 - Διεθνής συμφωνία που αφορά τον γαλακτοκομικό τομέα - Παράλειψη εφαρμογής, στο πλαίσιο ενεργητικών τελειοποιήσεων, των συμφωνημένων ελαχίστων τιμών
Partial annulment of Commission Decision 93/659/EEC on the clearance of the accounts presented by the Member States in respect of the expenditure for 1990 of the European Agricultural Guidance and Guarantee Fund (EAGGF), Guarantee Section - Milk products sector - Additional levy in the milk and milk product sector - Compensatory allowance for temporary suspension provided for in Regulation (EEC) No 775/87 as amended by Regulations (EEC) No 1116/89 and 3882/89
Υποθ. C-62/94 Ρ Μ.
Case C-53/94 Spain ν Commission
Υπόθεση υπαλλήλου - Αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 1993, στην υπόθεση Τ-80/92
Annulment of Commission Decision 93/659/EEC on the clearance of the accounts presented by the Member States in respect of the expenditure for 1990 of the European Agricultural Guidance and Guarantee Fund (EAGGF), Guarantee Section -Additional levy in the milk sector not collected
Υποθ. C-63/94 Groupement national des négociants en pommes de terre de Belgique κατά ITM Belgium SA κ.λπ.
Case C-54/94 U
Προδικαστική - Tribunal de commerce de Mons - Ερμηνεία του άρθρου 30 της Συνθήκης ΕΚ σε σχέση με εθνική νομοθετική ρύθμιση που απαγορεύει τις επί ζημία πωλήσεις
Preliminary ruling Pretura circondariale di Macerata - Interpretation of Council Directive 77/549/EEC on the fixing of maximum levels for pesticide residues in and on certain products of plant origin, including fruit and vegetables - Whether herbicides come within scope - Method of analysis in respect of potatoes
ΓΕΝΙΚΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
GENERAL COMPETITIONS ORGANIZED BY THE COURT OF JUSTICE
Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων οργανώνει γενικούς διαγωνισμούς βάσει τίτλων και εξετάσεων για την πρόσληψη προϊσταμένων μεταφραστικών τμημάτων φινλανδικής, νορβηγικής και σουηδικής γλώσσας.
The Court of Justice of the European Communities is organizing general competitions based on qualifications and tests in order to recruit Heads of the Finnish, Norwegian and Swedish Translation Divisions.
Η προθεσμία για την κατάθεση αιτήσεων υποψηφιότητας λήγει στις 22 Απριλίου 1994.
The closing date for submitting applications is 22 April 1994.
Η σύνταξη του παρόντος περατώθηκε στις 4 Μαρτίου 1994 Αριθ. καταλόγου: DX-AC-94-007-GR-C
Original version (French) completed on 4 March 1994
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
THE PROCEEDINGS OF THE COURT OF JUSTICE AND COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES1
Εβδομάδα από 7 έως 11 Μαρτίου 1994 αριθ. 8-94
7 to 11 March 1994 No 08/94 CONTENTS page
Υποθ. C-188/92
JUDGMENTS Court of Justice Case C-188/92 TUD Textilwerke
C-291/92 Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-288/92 Custom Made Commercial Ltd, London ν Stawa Metal bau GmbH,
Υποθ. C-288/92 Custom Made Commercial Ltd, London, κατά Stawa Metallbau GmbH, Bielefeld
Case C-328/92 Commission ν Kingdom of Spain
Υποθ. C-328/92 Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
Case C-353/92 Greece ν Council
Υποθ. C-353/92 Ελληνική Δημοκρατία κατά Συμβουλίου
Case C-385/92 Greece ν Council
Υποθ. C-385/92 Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής
Case C-313/93 Commission ν Grand Duchy of Luxembourg
Υποθ. C-2/93 Β.V.B.Α. Exportslachterijen van Oordegem κατά Office belge de l'économie et de l'agriculture κ.λπ.
However, only the text of the judgments and opinions published in the European Court Reports is authentic.
Υποθ. C-188/92
Case C-188/92 TUD Textilwerke
Προδικαστική «Κρατικές ενισχύσεις -- Ένδικη προσβολή των εθνικών μέτρων εκτελέσεως αποφάσεως της Επιτροπής -- Προδικαστική παραπομπή -- Απρόσβλητο της αποφάσεως περί των ενισχύσεων εκ μέρους του δικαιούχου τους -- Εκτίμηση του κύρους» (Ολομέλεια)
(Preliminary ruling) (State aid -- Action against internal measures implementing a Commission decision -- Preliminary reference -- Definitive nature of the decision vis-à-vis the recipient of the aid to which it relates -- Assessment of validity) (Full Court)
Με Διάταξη της 18ης Μαρτίου 1992, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 12 Μαίου 1992, το Oberverwaltungsgericht της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς το απρόσβλητο της αποφάσεως 86/509/Ε0Κ της Επιτροπής, σχετικό με τις ενισχύσεις που χορήγησαν η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το ομόσπονδο κρότος της Βαυαρίας σε παραγωγό νημάτων πολυαμιδίου και πολυεστέρα εγκατεστημένο στο Deggendorf, εκ μέρους του δικαιούχου των ενισχύσεων για τις οποίες πρόκειται, μετά την εκπνοή της προθεσμίας που τάσσει το όρθρο 173, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ για την άσκηση προσφυγής, καθώς και ως προς το κύρος της ανωτέρω αποφάσεως.
By order of 18 March 1992, which was received at the Court on 12 May 1992, the Oberverwaltungsgericht für das Land Nordrhein-Westfalen referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the definitive nature of Commission Decision 86/509/EEC on aid granted by the Federal Republic of Germany and the Land of Bavaria to a producer of polyamide and polyester yarn situated in Deggendorf vis-à-vis the recipient of the aid to which it relates, after the expiry of the time-limit prescribed by the third paragraph of Article 173 of the EEC Treaty for bringing an action, and on the validity of that decision.
Με την απόφαση αυτή, η οποία απευθυνόταν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η χορήγηση ενισχύσεων στην εταιρία TWD έγινε κατά παράβαση των διατάξεων του όρθρου 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης και, ως εκ τούτου, ήταν παράνομη.
By that decision the Commission declared that the aid granted to TWD had been granted in contravention of Article 93(3) of the Treaty and was consequently unlawful.
Η Επιτροπή αποφάσισε ότι, επιπλέον, οι εν λόγω ενισχύσεις δεν συμβιβάζονταν με την κοινή αγορά δυνάμει του όρθρου 92 της Συνθήκης ΕΟΚ.
It declared that that aid was also incompatible with the common market by virtue of Article 92 of the EEC Treaty.
Το ζήτημα που τίθεται ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου έγκειται στο αν, ενόψει των πραγματικών και νομικών περιστατικών της υποθέσεως της κυρίας δίκης, η προσφεύγουσα εταιρία απώλεσε ή όχι, λόγω μη έγκαιρης προβολής του, το δικαίωμα της να επικαλεστεί την έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως ως λόγον ακυρώσεως της διοικητικής πράξεως με την οποία η εθνική αρχή, σε εκτέλεση της αποφάσεως της Επιτροπής, ανακάλεσε τα πιστοποιητικά στα οποία στηρίζονται νομικώς οι επιδοτήσεις που της είχε χορηγήσει.
The issue before the national court is whether or not, in the factual and legal circumstances of the main proceedings, the applicant is time-barred from pleading the unlawfulness of the Commission's decision in support of an action brought against the administrative act by which the national authority, in implementation of the Commission's decision, revoked the certificates which formed the legal basis for the aid which it had received.
Το εθνικό δικαστήριο τονίζει ότι η προσφεύγουσα της κυρίας δίκης εταιρία, δικαιούχος της ενισχύσεως που υπήρξε αντικείμενο της αποφάσεως της Επιτροπής, δεν την προσέβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου, μολονότι το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομίας της απέστειλε αντίγραφο της εν λόγω αποφάσεως και της επισήμανε ρητώς ότι είχε το δικαίωμα να ασκήσει προσφυγή κατά της αποφάσεως ενώπιον του Δικαστηρίου.
The national court emphasizes that the Commission's decision was not challenged by the applicant in the main proceedings, the recipient of the aid with which the decision was concerned, although a copy of that decision had been sent to it by the Federal Ministry of Economic Affairs and that Ministry had explicitly informed it that it could bring an action against that decision before the Court of Justice.
Υπενθυμίζεται ότι η εταιρία δικαιούχος ατομικής ενισχύσεως που αποτελεί αντικείμενο αποφάσεως της Επιτροπής, εκδοθείσας βάσει του άρθρου 93 της Συνθήκης, έχει το δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής ακυρώσεως της, δυνάμει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης, έστω και αν η απόφαση απευθύνεται σε κρότος μέλος.
The Court recalled that the undertaking in receipt of individual aid which is the subject-matter of a Commission decision adopted on the basis of Article 93 of the Treaty has the right to bring an action for annulment under the second paragraph of Article 173 of the Treaty even if the decision is addressed to a Member State.
Κατά πάγια νομολογία, τα κράτη μέλη δεν δικαιολογούνται να αμφισβητήσουν το κύρος αποφάσεως που τους απευθύνθηκε βάσει του όρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης, μετά την εκπνοή της τασσομένης στο άρθρο 173, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης προθεσμίας.
It follows from the same requirements of legal certainty that it is not possible for a recipient of aid, forming the subject-matter of a Commission decision adopted on the basis of Article 93 of the Treaty, who could have challenged that decision and who allowed the mandatory time-limit laid down in this regard by the third paragraph of Article 173 of the Treaty to expire, to call in question the lawfulness of that decision before the national courts in an action brought against the measures taken by the national authorities for implementing that decision.
Η νομολογία αυτή θεμελιώνεται ιδίως στο ότι οι δικονομικές προθεσμίες αποσκοπούν στην προστασία της ασφαλείας δικαίου, αποφευγομένης της επ'αόριστον αμφισβητήσεως των κοινοτικών πράξεων που έχουν έννομες συνέπειες.
To accept that in such circumstances the person concerned could challenge the implementation of the decision in proceedings before the national court on the ground that the decision was unlawful would in effect enable the person concerned to overcome the definitive nature which the decision assumes as against that person once the time-limit for bringing an action has expired.
Πράγματι, τυχόν αναγνώριση στον ενδιαφερόμενο της δυνατότητας να εναντιωθεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, υπό τις προαναφερθείσες περιστάσεις, επικαλούμενος την έλλειψη νομιμότητας της, ισοδυναμεί με αναγνώριση υπέρ αυτού της ευχέρειας να παρακάμψει το απρόσβλητο της έναντι αυτού αποφάσεως μετά την εκπνοή των προθεσμιών ασκήσεως προσφυγής.
"The national court is bound by a Commission decision adopted under Article 93(2) of the Treaty where, in view of the implementation of that decision by the national authorities, the recipient of the aid to which the implementation measures are addressed brings before it an action in which it pleads the unlawfulness of the Commission's decision and where that recipient of aid, although informed in writing by the Member State of the Commission's decision, did not bring an action against that decision under the second paragraph of Article 173 of the Treaty, or did not do so within the period prescribed."
«Το εθνικό δικαστήριο δεσμεύεται από απόφαση που εξέδωσε η Επιτροπή στηριζόμενη στο άρθρο 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης, όταν επιλαμβάνεται προσφυγής, αφορώσας την εκτέλεση της ανωτέρω αποφάσεως εκ μέρους των εθνικών αρχών, την οποία άσκησε ο δικαιούχος ενισχύσεων και αποδέκτης των εκτελεστικών μέτρων, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι η απόφαση της Επιτροπής στερείται νομιμότητας, και εφόσον ο εν λόγω αποδέκτης των ενισχύσεων, μολονότι ενημερώθηκε εγγράφως από το κράτος μέλος για την απόφαση της Επιτροπής, δεν άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως Βάσει του άρθρου 173, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης, ή δεν την άσκησε εντός των τασσομένων προθεσμιών.»
"Where the Commission has addressed a decision to a Member State under the first subparagraph of Article 93(2) of the EEC Treaty requiring the recovery of aid unlawfully granted to an undertaking by that Member State, and where the undertaking concerned has failed to exercise its right to challenge that decision under Article 173 of the Treaty within the applicable time limit, the validity of the decision may not be called in question in proceedings before the national courts in which the undertaking opposes steps taken by the Member State to recover the aid."
0 νενικός εισαγνελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλε^ Tnc 15ης Σεπτεμβρίου 1993
(Failure of a Member State to fulfil its obligations -- Failure to comply with a judgment declaring a Member State to have failed to fulfil its obligations) (Full Court)
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε να δοθεί η ακόλουθη απάντηση:
By application lodged at the Court Registry on 18 May 1993, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing
Υποθ. C-291/93 Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Περιβάλλον και καταναλωτές
to take all the measures necessary to comply with the Court's judgment of 12 July 1988 in Case 322/86 Commission ν Italy the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 171 of that Treaty.
09.03.1994 «Παράβαση κράτους -- Παράλειψη εκτελέσεως αποφάσεως του Δικαστηρίου με την οποία διαπιστώθηκε παράβαση» (Ολομέλεια)
The Court declared in that judgment that 'by failing to adopt within the prescribed period the measures necessary in order to comply with Council Directive 78/659/EEC of 18 July 1978 on the quality of fresh waters needing protection or improvement in order to support fish life, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under the Treaty'.
Η Ιταλική Δημοκρατία δεν αμφισβητεί την παράβαση που της προσάπτεται.
The Italian Republic does not deny the failure to fulfil its obligations with which it is charged.
Η Ιταλική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει όλα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 1988 στην υπόθεση 322/86, Επιτροπή κατά Ιταλίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ.
Declares that, by failing to take the measures necessary to comply with the judgment of the Court of Justice of 12 July 1988 in Case 322/86 Commission ν Italy, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under Article 171 of the EEC Treaty;
0 γενικός εισαγγελέας CO.Lenz ανέπτυΕε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση Tnc ολουέλειας Tnc 8ης Φεβρουαρίου 1994
Mr Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting on 8 February 1994.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε
He proposed that the Court should
«να γίνουν δεκτό τα αιτήματα της προσφυγής.»
"...uphold the application of the Commission."
Προδικαστική - Bundesgerichtshof - Ερμηνεία του άρθρου 5, σημείο 1, και του όρθρου 17 της Συμβάσεως των Βρυξελλών της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 - Συνδυασμένη εφαρμογή του άρθρου 5, παράγραφος 1, της Συμβάσεως και του άρθρου 59, παράγραφος 1, του ενιαίου νόμου για τις διεθνείς πωλήσεις ενσωμάτων κινητών -Τόπος εκπληρώσεως της παροχής - Ρήτρα διεθνούς δικαιοδοσίας περιεχόμενη στους γενικούς όρους της πωλήσεως που είναι διατυπωμένοι σε γλώσσα άλλη από τη γλώσσα στην οποία είναι διατυπωμένη η σύμβαση
Preliminary ruling - Bundesgerichtshof - Interpretation of Articles 5(1) and 17 of the Brussels Convention of 27 September 1968 - Combined application of Article 5(1) of the Convention and Article 59(1) of the uniform Law on the sale abroad of corporeal movable property - Place of performance of the obligation - Clause conferring jurisdiction included under general conditions of sale drawn up in a language other than that of the contract
0 νενικός εισαγγελέας CO.Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 8ης Μαρτίου 1994
Mr Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 8 March 1994
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε να δοθεί η ακόλουθη απάντηση:
He proposed that the Court should reply as follows:
«Στο πρώτο ερώτημα (στοιχεία α και β):
"Question la and lb:
1) Όταν ένας προμηθευτής εγείρει κατά πελάτη του αγωγή πληρωμής της αμοιβής που οφείλεται δυνάμει συμβάσεως έργου και όταν ως προς την πληρωμή αυτή εφαρμόζεται, ως ουσιαστικό δίκαιο, το όρθρο 59, παράγραφος 1, πρώτο τμήμα της φράσεως, του ενιαίου νόμου για τις πωλήσεις, ως τόπος εκπληρώσεως της παροχής υπό την έννοια του άρθρου 5, σημείο 1, της Συμβάσεως των Βρυξελλών νοείται ο τόπος προορισμού των παραδοτέων αγαθών που προβλέπεται από τη σύμβαση, ανεξαρτήτως του ποιο συμβαλλόμενο μέρος φέρει τον κίνδυνο της μεταφοράς των εμπορευμάτων προς τον τόπο αυτό.
Where a supplier demands that a customer pay the due price under building contract and where the first part of the sentence in Article 59(1) of the Uniform Law on Sale applies in substantive law, the place of performance within the meaning of Article 5(1) of the Brussels Convention is the place to which the supply was delivered under the contract, irrespective of knowing which of the parties must bear the risk of transporting the goods to that place.
Στα επόμενα ερωτήματα μπορούν να δοθούν, εν ανάγκη, οι εξής απαντήσεις:
The following questions should be answered in so far as necessary:
2) α) Στις περιστάσεις που αναφέρει το Bundesgerichtshof, μια σύμβαση διεθνούς δικαιοδοσίας δεν μπορεί, κατά το άρθρο 17, παράγραφος 1, δεύτερη φράση, τρίτη περίπτωση, να είναι έγκυρη παρά μόνον αν υπάρχει γενικώς και συνεχώς εφαρμοζόμενο εμπορικό έθιμο, το οποίο να τηρείται ανελλιπώς από τους ενδιαφερόμενους κύκλους σε εμπορικές πράξεις αντίστοιχες τόσο από υλικής πλευράς όσο και από πλευράς τόπου της επίμαχης εμπορικής πράξεως και να επιτρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά ενέχει συμφωνία επί του περιεχομένου του εγγράφου βεβαιώσεως και επί των γενικών όρων της πωλήσεως που επισυνάπτονται στο έγγραφο αυτό.
2)a) In the circumstances indicated by the Bundesgerichtshof, an agreement conferring jurisdiction may, according to the Article 17(1)(c), be validly concluded only if there exists a custom which is widely known to, and regularly observed by, parties to contracts of the type involved in the particular trade or commerce concerned as regards both substance and location, and which justifies the conclusion that the conduct in question constitutes an agreement on the content on the letter of confirmation and on the general conditions of sale attached to that letter
Δεν ισχύει το ίδιο όταν προβάλλεται και, ενδεχομένως, αποδεικνύεται η ύπαρξη άλλων περιστάσεων, οι οποίες αποδεικνύουν επαρκώς ότι ο εν λόγω συμβαλλόμενος λογίζεται ως γνωρίζων την ύπαρξη του εν λόγω εθίμου.
If, account having been taken of the fact that one of the parties is not aware of such a custom - assuming it exists - settlement of the dispute depends on whether that party should have known of that custom, the reply to that question ought to be in the negative where such a custom did not exist in the place where the party concerned has its head office and in the case of a first commercial contact with a party which follows such a custom. The reply is otherwise where other circumstances are invoked and, as
βεβαιώσεως και περιέχουν την επίμαχη ρήτρα είναι διατυπωμένοι σε γλώσσα άλλη από τη γλώσσα στην οποία συνήφθη η σύμβαση και διεξήχθησαν οι διαπραγματεύσεις, ο αποδέκτης του εγγράφου δεν γνωρίζει την γλώσσα αυτή, δεν γίνεται καμία ειδική μνεία περί της ρήτρας αυτής στη γλώσσα στην οποία συνήφθη η σύμβαση και διεξήχθησαν οι διαπραγματεύσεις, και αν πρόκειται για την πρώτη συναλλακτική επαφή μεταξύ των συμβαλλομένων.
2)b) An agreement on a clause conferring jurisdiction may not be validly concluded, for the purposes of the abovementioned provision, by silence following a commercial letter of confirmation if the general conditions attached to the letter of confirmation and containing the disputed clause are drafted in a language other than that in which the contract has been concluded and in which negotiations took place, the recipient of that letter does not know the language in question, no specific indications on that clause has been provided in the language in which the negotiations took place and the contract has been concluded and if it is an initial commercial contact between the parties.
Τα ανωτέρω δεν ισχύουν όταν το ισχύον εμπορικό έθιμο επιτρέπει τη χρήση άλλης γλώσσας από αυτή που χρησιμοποιείται στη σύμβαση ή κατά τις διαπραγματεύσεις.
It would be otherwise only if the commercial custom in force authorized the use of a language other than that of the contract and the negotiations;
3) Οι κανόνες του εθνικού δικαίου όσον αφορά τις συμβατικές διατάξεις που μπορούν να περιλαμβάνονται στις συμβάσεις, και ειδικότερα τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στους γενικούς όρους και αφορούν την πραγματική σύμπτωση των βουλήσεων και τον τύπο της συμφωνίας, δεν έχουν εφαρμογή παράλληλα με το άρθρο 17 της Συμβάσεως των Βρυξελλών.
Rules of national law concerning the inclusion in a contract of contractual provisions and in particular those contained in general conditions and which concern the effective accord of the wishes and the form of that agreement are not applicable in parallel with Article 17 of the Brussels Convention.
Συνεπώς, τέτοιοι κανόνες του ουσιαστικού εθνικού δικαίου, το οποίο είναι εφαρμοστέο κατά τους κανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου του δικαστηρίου που έχει επιληφθεί της διαφοράς, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσον μια ρήτρα διεθνούς δικαιοδοσίας που πληροί τους όρους του άρθρου 17 έχει εγκύρως περιληφθεί σε σύμβαση συναφθείσα μεταξύ των διαδίκων.»
Such rules based on substantive national law which applies according to the rules on the conflict of laws of the court before which the dispute has been brought cannot consequently be used in order to verify whether a clause conferring jurisdiction which fulfils the requirements of Article 17 has been validly included in the contract entered into by the two parties."
Υποθ. C-328/92 Επιτροπή κατά Βασιλείου της Ισπανίας
Case C-328/92 Commission ν Kingdom of Spain
Παράβαση κράτους - Οδηγία 77/62/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως συμβάσεων κρατικών προμηθειών - Διαδικασία της ισπανικής νομοθεσίας σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων κρατικών προμηθειών για τον εφοδιασμό των ιδρυμάτων κοινωνικής ασφαλίσεως με φαρμακευτικό προϊόντα και ιδιοσκευάσματα
Failure of a Member State to fulfil its obligations - Council Directive 77/62/EEC coordinating procedures for the award of public supply contracts -Procedure provided for by Spanish legislation in order to award public supply contracts for pharmaceutical products and specialities intended for social security establishments
0 γενικός εισαγγελέας CO.Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 8ης Μαρτίου 1994
Mr Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 8 March 1994
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφασίσει ως εξής:
He proposed that the Court should find as follows:
Το Βασίλειο της Ισπανίας, προβλέποντας, με την νομοθεσία περί κοινωνικής ασφαλίσεως, ότι η διοίκηση συνάπτει με απευθείας ανάθεση τις συμβάσεις κρατικών προμηθειών για τον εφοδιασμό των ιδρυμάτων κοινωνικής ασφαλίσεως με φαρμακευτικά προϊόντα και ιδιοσκευάσματα και συνάπτοντας το σύνολο σχεδόν των συμβάσεων κρατικών προμηθειών με απευθείας ανάθεση και παραλείποντας, έτσι, τη δημοσίευση της προκηρύξεως των σχετικών διαγωνισμών στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 77/62/ΕΟΚ.
The Kingdom of Spain has failed to fulfil its obligations under Directive 77/62/EEC by requiring in legislation concerning social security the authority to award public supply contracts for the supply
C-353/92 Ελληνική Δημοκρατία κατά Συμβουλίου
Case C-353/92 Greece ν Council
Ακύρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1765/92 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση καθεστώτος στηρίξεως των παραγωγών ορισμένων άροτρα i ων καλλιεργειών
Annulment of Council Regulation (EEC) No 1765/92 establishing a support system for producers of certain arable crops
0 γενικός εισανγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 9ης Μαρτίου 1994
Mr Advocate General Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 9 March 1994
Ο γενικός εισαγγελέας θεώρησε ότι το Δικαστήριο πρέπει:
He proposed that :
«1) να απορρίψει την προσφυγή·
"(1) the application should be dismissed;