natgillin/translations-raw huggingface dataset:
(Τα πιό πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι οι επενδύ­σεις υπερέβησαν το 1% του ΑΕΠ κατά τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 90).
(More recent information suggests that investment remained above 1 % of GDP during the early 1990s).
Υπάρχει επίσης κάποια τάση να έχουν οι μητροπολιτικές περιοχές το χαμηλότερο κατά κεφαλή οδικό δίκτυο.
There is some tendency for the metropolitan regions to have the lowest provision per head.
Στην Aiaaßo'jva της Πορτογαλίας το κατά κεφαλή οδικό δίκτυο είναι κατιάτερο από το ένα τρίτο του εθνικού μέσου όρου και στην περιοχή της Αθήνας στην Ελλάδα (Αττική) το κατά κεφαλή οδικό δίκτυο είναι μικρότερο από το ήμισυ του εθνικού μέσου όρου.
In Lisboa, in Portugal, the road network is less than a third of the national average per head and in the Athens region of Greece (Attiki) less than half the national average per head.
Για να διευκολυνθεί η σύγκριση, έχει κατασκευασθεί ένας σύνθετος δείκτης που παρέχει ίση στάθμιση με βάση την έκταση και τον πληθυσμό.
To facilitate comparison, a composite indicator giving equal weighting to land area and population has been constructed.
Αυτό επιβεβαιώνει την ανεπάρ­κεια οδικής υποδομής στην Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία, (γραφική παράσταση 9).
This confirms the poor endowment of Greece, Spain and Portugal (Graph 9).
Εφόσον η επιφάνεια του οδικού δικτύου δεν αντανακλά μόνο το μήκος TOJV OÔOJV αλλά και το πλάτος (αριθμός λoJρíδoJV κυκλοφορίας), αποτελεί κατά κάποιο τρόπο έν­δειξη και της ποιότητας του οδικού δικτύου.
As the road surface reflects not only the length of roads, but also their width (number of lanes), it already involves some allowance for road quality.
Οι αυτοκινη­τόδρομοι είναι ένας επιπλέον δείκτης ποιότητας.
Motorways are a further indicator of quality.
Ο δείκτης που συνδυάζει το ανά τετρaγoJγικó χιλιόμετρο και κατά κεφαλή οδικό δίκτυο είναι υψηλότερος στις χο^ρες Benelux (είναι υπερδιπλάσιο του κοινοτικού μέσου όρου) και στη Γερμανία, ενώ είναι κατά κανόνα κατώτερος από τον κοινοτικό μέσο όρο για τις περιφερειακές χιόρες: μόνο το
The index combining the per square kilometre and per head figures is highest for the Benelux countries (more than double the Community average) and Germany and generally well below the average for
Στα περισσότερα ανεπτυγμένα κράτη μέλη η πυκνότητα των σιδηροδρομικών γραμμών ανά τετρaγoJvικó χιλιόμε­τρο είναι ανώτερη από τον κοινοτικό μέσο όρο, ενώ στις τέσσερις φτωχότερες χοίρες η πυκνότητα αυτή είναι σχετι­κά χαμηλή.
In most of the more developed Member States the density of rail lines per square kilometre is above the Community average, whereas the four poorest countries have a relatively low density.
'Onojç και στην περίπτωση TOJV οδικοίν δικτύων, τα κατά κεφαλή στοιχεία παρουσιάζουν κάποιες διαφορές.
As for roads, the per capita figures are somewhat different.
Υπάρχει και πάλι ικανοποιητική παροχή στην Ιρλανδία, ενώ η παροχή είναι λιγότερο καλή στο Βέλγιο, στις Κάτω Χο^ρες και το Ηνωμένο Βασίλειο, στοιχείο που αντανακλά
Ireland is again well provided, Belgium, the Netherlands and the UK less well so, reflecting the greater prevalence of double-track lines (Annex, Table A. 13).
Κεφάλαιο 4 - Υπάρχουσες υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό τη μεγάλη σημασία των διπλούν σιδηροδρομικών γραμμών, (παράρτημα, πίνακας Α. 13)
Chapter 4 - Infrastructure and human resource endowments
Και για την Ισπανία, επίσης, τα ποσοστά είναι ανώτερα από το μέσο όρο, αν και το ποσοστό ηλεκτροκίνησης στις ασθενέστερες ισπανικές περιφέρειες είναι κατώτερο από το μέσο, όρο όπως και στην Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ελλάδα: στις δύο τελευταίες χο^ρες τα ποσοστά ηλεκτροκίνησης είναι σημαντικά χαμηλά (γραφική παράσταση 14).
For Spain, the figures is also above average, though the extent of electrification in the weaker Spanish regions is below average as it is in Portugal, Ireland and Greece - in the latter two substantially so (Graph 14).
Το ποσοστό TOJV διπλών σιδηροδρομικών γραμμών είναι επίσης πολύ χαμηλότερο στα λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη μέλη σε σχέση με την υπόλοιπη Κοινότητα (αν και αυτό μπορεί να αντανακλά διαφορές στο επίπεδο της ζήτησης και στην πυκνότητα TOJV παρεχόμενων υπηρεσών) (γραφι­κή παράσταση 15).
The proportion of lines which are double track is also much lower in the less developed Member States than in the rest of the Community (though this may reflect differences in the level of demand and density of service) (Graph 15).
Σε περιφερειακό επίπεδο, οι περιφέρειες με φτωχό οδικό δίκτυο (ιδίως η Ανδαλουσία και η Murcia) διαθέτουν επί­σης και φτωχό σιδηροδρομικό δίκτυο, γεγονός που ισχύει και για τις μητροπολιτικές περιοχές της Ελλάδας και της Πορτογαλίας.
At the regional level, in Spain regions with poor roads (notably Andalucía and Murcia), also have poor rail networks, which is also true of the metropolitan areas of Greece and Portugal.
Αντίθετα, ορισμένες ισπανικές περιφέρειες έχουν πολύ υψηλά επίπεδα παροχής σιδηροδρομικών υπη­ρεσιών, ιδίως σε σχέση με το οδικό δίκτυο, όπως ακριβώς συμβαίνει και σε πολλές περιοχές της Νότιας Ιταλίας.
On the other hand, a number of Spanish regions have very high levels of rail provision, especially relative to roads, as is the case in many Southern Italian regions.
Αυτό σημαίνει, ότι, αν και η εξυπηρέτηση σε εθνικό επίπεδο δεν διαφέρει πολύ, υπάρχουν σημαντικές διαφορές ανάμεσα σας περιφέρειες των περιφερειακοί κρατοόν μελών της Κοινότητας.
This suggests that although national levels of provision do not vary greatly, there is more substantial variation between regions within the peripheral Member States.
Υπάρχουν τρεις δείκτες για την ποιότητα του σιδηροδρο­μικού δικτύου: το ποσοστό ηλεκτροκίνησης των γραμμών, το ποσοστό διπλής σιδηροδρομικής γραμμής και το ποσο­στό εξοπλισμού με αυτόματα συστήματα σηματοδότησης.
Three indicators of rail quality are available - the proportion of lines which is electrified, the proportion which is double track and the proportion equipped with automatic block signals.
Το ποσοστό των σιδηροδρομικοί γραμμών που είναι εξο­πλισμένες με αυτόματο σύστημα σηματοδότησης, το οποίο συμβάλει στην αύξηση της κυκλοφορίας και της χoJρητικóτητας, είναι παρομοίως υιμηλό στις περισσότερο ανεπτυγ­μένες χο3ρες - στο Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και το Hvojμένο Βασίλειο, στις οποίες υπερβαίνει το 50% του δικτύου - ενώ είναι χαμηλό σας λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες: στην Ισπανία και την Πορτογαλία κυμαίνεται μόνο γύρoJ στο 10%, στα νέα Γερμανική Κρατίδια και στο Ανατολικό Βερολίνο χαμηλότερο από 5% και στην Ιρλανδία μηδενικό (γραφική παράσταση 16).
The proportion oftracks equipped with automatic block signalling, which increases speed and capacity, is similarly high in more developed countries - in Belgium, Luxembourg and the UK, it is well over 50% - and low in the less developed - in Spain and Portugal, it is only around 10%, in the new Gemían Länderand East Berlin less than 5% and in Ireland, zero (Graph 16).
Ο βαθμός ηλεκτροκίνησης δεν εξαρτάται μόνο από τους πόρους που διατίθενται για τον εκσυγχρονισμό, αλλά επί­σης και από παράγοντες, όπως η διαθεσιμότητα ηλεκτρικής ενέργειας σε ανταγωνιστικές τιμές και ο χαρακτήρας και η πυκνότητα της κυκλοφορίας.
The degree of electrification depends not only on the finance available for modernisation, but also on such factors as the availability of electricity at competitive prices and the nature and density of traffic carried.
Υπάρχουν σημαντικές δια­κυμάνσεις αυτού του δείκτη ανάμεσα στις ανεπτυγμένες και τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες.
There are substantial variations in this indicator be tween both developed and less developed countries. In the UK and Denmark, a below average proportion of lines are electrified (29% and 11% as against a Community average of 41%) while Belgium, the
Στο Ηρμένο Βασί-
Investment levels in Greece and in Ireland remained very low throughout the period at, respectively, 0.08% and 0.04% of GDP.
13 Σύνθετος δείκτης σιδηροδρομικού δικτύου, 1990
13 Composite rail indicator, 1990
Δείκτης (EUR12=100)
Index (EUR12.100)
Σύμφωνα με αυτούς τους τρεις δείκτες η σιδηροδρομική υποδομή στα τέσσερα φτωχότερα κράτη μέλη δεν είναι μόνο μικρότερη σε μέγεθος αλλά και χαμηλότερης ποιότη­τας σε σχέση με τις περισσότερο αναπτυγμένες περιοχές της Κοινότητας.
These three indicators suggest that rail infrastructure in the four poorest Member States is not only less extensive, but also of poorer quality than in the more developed parts of the Community.
Ταυτόχρονα και η κυκλοφορία είναι μι­κρότερη.
At the same time, traffic is also lower.
15 Ποσοστό σιδηροδρομικών γραμμών που είναι τουλάχιστον διπλής κατεύθυνσης,1990
15 Proportion of rail lines which are at least double track, 1990
80 Γ
'o total
EUR 12 μέσος όρος
EUR12 average
EOR 12 μέσος όρος
EUR12 average
Δεν υπάρχουν στοιχεία νια DK. D, NL. C R
Β F I L UK NGL Ε Ρ No rail lines in Ireland have automatic block signals; No data for DK. D. NL. GR
Πίνακας 5 Ένταση της χρησιμοποίησης της σιδηροδρομικής υποδομής
Table 5 Intensity of use of rail infrastructure
Τρενοχιλιόμετρα ανά χλμ. σιδηρ/κής γραμμής εκατομμύρια
Train-km per km of rail line million
Επιβατοχιλιόμετρα ανά χλμ. σιδηρ/κής γραμμής εκατομμύρια
Passeng.-km per km of rail line million
Τονοχιλιόμετρα νά χλμ. σιδηρ/κής γραμμής εκατομμύρια
Tonne-km per km of rail line million
Αυτό φαίνεται ότι πράγματι συνέβη κατά τα τελευταία χρόνια.
seems to have more than doubled in each country, except Ireland, where there is little sign of any in­crease.
Προγραμματίζονται περαιτέρο) αυξήσεις των επενδύσεων.
Further increases in investment appear to be planned.
Από το 1994 έως το 1999, οι τέσσερις χο5ρες από κοινού προβλέπεται ότι θα πραγματο­ποιήσουν δαπάνες ύψους 2% του ΑΕΠ, ποσοστό που είναι τουλάχιστον διπλάσιο από τον κοινοτικό μέσο όρο : αυτό θα δώσει στις χο5ρες αυτές τη δυνατότητα να σημεώσουν κάποια πρόοδο για τη μείωση TOJV ανισοτήτων στον τομέα TOJV μεταφορο3ν σε σχέση με την υπόλοιπη Κοινότητα.
Between 1994 and 1999, the four countries together are projected to undertake expenditure of around 2% of GDP, at least twice as high as the Community average, which should enable them to make some progress towards reducing disparities in transport relative to the rest of the Community.
Τηλεπικοινωνίες7
Telecommunications7
Οπως έχει ήδη αναφερθεί, τα χαμηλότερα επίπεδα υποδο­μής μπορεί σε ορισμε'νες περιπτώσεις να αντανακλούν τη χαμηλότερη ζήτηση μεταφοροτν στις αναπτυξιακά καθυ­στερημένες περιφέρειες.
As noted above, the lower level of infrastructure provision may in some cases reflect the lower level of transport demand in the lagging regions.
Εντούτοις, υπάρχουν σαφείς εν­δείξεις ότι η ζήτηση για υπηρεσίες μεταφορών αυξάνεται με πολύ ταχύτερο ρυθμό σε πολλές από τις αναπτυξιακά καθυστερημένες περιφέρειες σε σχέση με την υπόλοιπη Κοινότητα.
However, there are clear indications that the demand for trans­port services is rising far more rapidly in many of the lagging regions than in the rest of the Community.
Από'το 1987 έως το 1992, η μεταφορά εμπορευ­μάτων αυξήθηκε κατά 25% στην Ιβηρική χερσόνησο, που αντιπροσωπεύει υπερδιπλάσια αύξηση σε σχέση με τη μέση αύξηση στα βόρεια κράτη μέλη".
Between 1987 and 1992, freight traffic increased by 25% on the Iberian peninsula - more than twice the average increase in the Northern Member States'.
Αυτή η ταχεία ανά­πτυξη των σιδηροδρομικών μεταφορών είναι πιθανό να προκαλέσει αύξηση της συμφόρησης, ιδίως στις περισσό­τερο αστικοποιημένες περιοχές.
Such a rapid expansion of traffic is likely to result in increasing congestion, particularly in the more ur­banised regions.
Οι τηλεπικοινωνίες είναι σημαντικός παράγοντας και για την εξασφάλιση της απαραίτητης στήριξης της περιφερεια­κής οικονομικής ανάπτυξης και ως συμπλήρùJμα στις άλλες υποδομές.
To prevent deficiencies in transport infrastructure imposing serious constraints on economic develop­ment, the least prosperous Member States and re­gions will need to increase investment to a level significantly above that in the more developed areas. This seems to have been happening in recent years.
Εντούτοις, και οι τηλεπικοινωνίες μπορούν να συμβάλουν στην αύξηση της ζήτησης μεταφορο^ν, εφόσον δημιουργούν επαφές που έχουν σαν αποτέλεσμα να αυξά-
Between 1984 and 1988, the four poorest Member States devoted around 1 % of their GDP to investment in transport, slightly more than the more prosperous Member States. Between 1989 and 1993, investment
Για να αποφευχθούν οι ελλείψεις στις υποδομές μεταφο­ρών που δημιουργούν ση μαντικές δυσχέρειες στην οικονο­μική ανάπτυξη, τα λιγότερο προηγμένα κράτη μέλη και οι
Telecommunications are important, both in provid­ing key support to regional economic development and as a complement to other infrastructure. Tele­communications are often seen as a modem sub­stitute for transport links, since they obviate the need for face-to-face contacts, enable large volumes of information to be sent more rapidly and cheaply.
18 Αριθμός βασικών τηλεφωνικών γραμμών, 1992
18 Number of main telephone lines, 1992
19 Μέσος όρος ετήσιων επενδύσεων σε τηλεπικοινωνίερς ανά κάτοικο, 1991-1992
19 Average annual investment in telecommunications per inhabitant, 1991-1992 per 100 inhabitants
EUR 12 μέσος όρος ανά 100 κατοίκους
EUR12 average
Δείκτης (EUR12 = 100)
Index (EUR12-100)
20 Αριθμός αποτυχημένων συνδέσεων ανά βασική τηλεφωνική γραμμή, 1992
20 Number of faults per main telephone line, 1992
21 Επενδύσεις στο σύστημα τηλεπικοινωνιών, 19871992
21 Investment in telecommunication system, 1987-1992
Κεφάλαιο 4 - Υπάρχουσες υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό νονται οι ανάγκες για ταξίδια και για μεταφορά εμπορευ­μάτων.
Chapter 4 - Infrastructure and human resource endowments
γραμμές ανά 100 κατοίκους το 1992 (βλ. κεφάλαιο 11).
Attiki (51) and more peripheral regions like Anatoliki Makedonia and Traki (28) or Ipeiros (29).
Οι τηλεπικοινωνίες μπορούν επίσης να θεωρηθούν ως απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη σύγχρovoJV βιο­μηχανιών και υπηρεσιών, που απαιτεί την ύπαρξη αποτε­λεσματικών τηλεφωνικών δικτύων και συστημάτων φαξ και μεταβίβασης δεδομένων.
Telecommunications can also be seen as a prerequisite for the growth of modem industries and services, which require efficient telephone, fax and data transmission systems.
Δεν είναι, ωστόσο, εύκολο να προσδιορίσουμε την ακριβή σχέση ανάμεσα στις επενδύ­σεις στις τηλεπικοινωνίες και την περιφερειακή ανάπτυξη, όπως εξάλλου συμβαίνει για τις περισσότερες υποδομές.
The precise relationship be tween investment in telecommunications and re gional development is, however, like that of most infrastructure, not easy to establish.
Οι βελτιωμένες τηλεπικοινωνίες μπορεί να έχουν επιπτώ­σεις και σε κεντρικό και σε περιφερεικό επίπεδο.
Improved telecommunications can have both centralising and decentralising effects.
Μπο­ρούν, αφενός, να διευκολύνουν τις εταιρίες να εξυπηρε­τούν από κεντρικά σημεία διάφορα παραρτήματα και πε­λάτες εκτός μίας περιφέρειας και με τον τρόπο αυτό να εμποδίζουν την περιφερειακή ανάπτυξη.
On the one hand, they make it easier for firms to service branches and clients out side a region from central points and hence can serve to inhibit development.
Αφετέρου, δί­νουν σης εταιρίες τη δυνατότητα να επωφελούνται από το χαμηλότερο κόστος και άλλα οφέλη στις απομακρυσμένες περιφέρειες, ενώ ταυτόχρονα διατηρούν στενές σχέσεις με τις κεντρικές περιφέρειες.
On the other hand, they make it possible for firms to take advantage of lower costs and other benefits in peripheral regions whilst main taining good links with core regions.
Η σύνδεση με ψηφιακά δίκτυα αντανακλά τα πρόσφατα επίπεδα των επενδύσεων.
Connection to digital networks reflects recent levels of investment.
Υψηλά ποσοστά σύνδεσης υ­πάρχουν στη Γαλλία (το 79% των συνδρομητών είναι συν­δεδεμένοι με ιμηφιακά κέντρα μεταγωγής), στην οποία οι επενδύσεις ήσαν σημαντικές σε σύγκριση με τη Δανία, το Λουξεμβούργο και τις KÓTOJ Χο3ρες οι οποίες διαθέτουν περίπου τον ίδιο αριθμό τηλεςχυνικοίν γραμμών ανά 100 κατοίκους.
High connection levels are found in France (79% of subscribers connected to digital exchanges), where investment has been considerable compared to Denmark, Luxembourg and the Netherlands which have around the same number of lines per 100 inhabitants.
Στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία, η ταχεία ανάπτυξη του τηλεφωνικού συστιίματος κατά τα τελευταία χρόνια κατέστησε δυνατή την εισaγoJγή νέας τεχνολογίας νωρίτερα σε σύγκριση, με πολλές άλλες και πολύ περισσό­τερο ανεπτυγμένες χο^ρες (στην Πορτογαλία, για παρά­δειγμα, το ποσοστό ψηφιοποίησης αυξήθηκε από μηδέν το 1988 σε 50% το 1992), ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο, ένα σημαντικό επενδυτικό πρόγραμμα είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθούν εξίσου σημαντικά οι ψηφιακές συνδέσεις (από λιγότερο από 2% το 1987 σε 55% το 1992).
In Ireland and Portugal, the rapid growth of the telephone system in recent years has enabled new technology to be introduced earlier than in many much more developed countries (in Portugal, for example, the digitalisation rate in creased from zero in 1988 to 50% in 1992), while in the UK, a major investment programme led to an equally dramatic growth in digital connections (from under 2% in 1987 to 55% in 1992).
Η ποιότητα του συστήματος τηλεπικοινιονιο: > ν εξαρτάται και από την ίδια την υποδομή και από τις παρεχόμενες υπηρεσίες.
The quality of the telecommunications system de pends both on the infrastructure itself and on the services provided.
Για τις βασικές τηλεφωνικές υπηρεσίες, ο αριθ­μός των γραμμο^ν κατά κεφαλή είναι ένας λογικός δείκτης, ενώ η ποιότητα των υπηρεσίίόν μπορεί να μετρηθεί με το βαθμό σύνδεσης με ;_BAR_)ηφιακά κελπρα μετχτ^γής, τα οποία παρέχουν πρόσβαση σε δίκτυα που αποτελούν αναπόσπα­στο μέρος των σύγχρονων συστημάπον μεταβίβασης δεδο- μέvùJV.
For basic telephone services, the number of lines per head is a reasonable indicator, while the quality of service can be measured by connection to a digital exchange, which provide ac cess to networks which are an essential part of modern data transmission systems.
Για να είναι αποτελεσματικό, ένα τηλεφωνικό δίκτυο πρέ­πει να είναι αξιόπιστο.
To be effective, a telephone network needs to be reliable.
Ο αριθμός αποτυχημένων συνδέ­σεων, ανά γραμμή ετησίως είναι, για το λόγο αυτό, ση μα­ντικό μέτρο όσον αφορά την ποιότητα TOJV υπηρεσιοη' (γραφική παράσταση 20).
The number of faults per line each year is, therefore, an important measure of the quality of service (Graph 20).
Στα περισσότερο ανεπτυγμένα κράτη μέλη τα ποσοστά αποτυχημένων συvδέσεoJV είναι κατά κανόνα χαμηλότερα από το 20% (0,20 αποτυχημένες συνδέσεις ανά γραμμή ετησίως), ενώ στα τέσσερα ασθενέ­στερα κράτη μέλη, τα ποσοστά κυμαίνονται από 30% στην Ισπανία έως 50% ή περισσότερο στην Ελλάδα και την Πορτογαλία, παρά τον εντατικό εκσυγχρονισμό ο οποίος μείωσε κατά το ήμισυ τις αποτυχημένες συνδέσεις κατά την περίοδο από το 1987 éojç 1992.
In the more developed Member States fault rates are generally below 20% (0.20 faults per line annually) while in the four weakest Member States, rates vary from 30% in Spain to 50% or more in Greece and Portugal. This is despite intensive modernisation, which halved fault rates over the period 1987 to 1992.
Παρά την ταχεία ανάπτυξη των τηλεφωνικών ÔMTTJOJV, εξακολουθούν να υπάρχουν ση μαντικές διαφορές ανάμε­σα στα κράτη μέλη και τις περιφέρειες.
Despite rapid growth in telephone networks, major variations between Member States and regions re main.
Αν και ο αριθμός των βασικών τηλεφωνικών γραμμών στην Πορτογαλία, για παράδειγμα, αυξήθηκε κατά περισσότερο από 75% από το 1987 έως το 1992, η χοίρα αυτή εξακολουθούσε να έχει τη χαμηλότερη πυκνότητα σε σχέση με όλα τα άλλα κράτη μέλη με 27 γραμμές ανά 100 κατοίκους, αναλογία που είναι πολύ χαμηλότερη σε σχέση με τη Δανία (58),τη Γαλλία (51) και το Λουξεμβούργο (50).
Although the number of main telephone lines in Portugal, for example, increased by over 75% between 1987 and 1992, it still had the lowest density of any Member State at 27 lines per 100 inhabitants, much less than in Denmark (58), France (51) and Luxembourg (50).
Η πυκνότητα του δικτύου στην Ιρλανδία (30) την Ισπανία (34) και την Ελλάδα (40) ήταν επίσης χαμηλότερη από τον κοινοτικό μέσο όρο των 44 γραμμών ανά 100 κατοίκους (γραφική παράσταση 18 και παράρτημα, πίνακας Α.15).
In Ireland (30), Spain (34) and Greece (40) network density was also below the Community average of 44 lines per 100 inhabitants (Graph 18 and Annex, Table A. 15).
Οι διαφορές είναι μεγαλύτερες σε μερικές χώρες σε περι­φερειακό επίπεδο.
Germany is the most notable example, the new German Länder have the lowest density of lines in the Community at 13 per 100 inhabitants in 1992 (see Chapter 11).
Η Γερμναία αποτελεί το εμφανέστερο παράδειγμα, εφόσον τα νέα γερμανικά κρατίδια έχουν τη χαμηλότερη πυκνότητα γραμμο5ν στην Κοινότητα με 13
In Portugal there is considerable variation between Acores (18) and Alentejo (19) and Algarve (34) and Lisboa e vale do Tejo (35), while in the Mezzogiorno, the density (32) is less than 75% of that for Italy as a whole and in Greece, substantial differences exist between
Κατά την περίοδο 1987 éojç 1991, οι επενδύσεις στον τομέα TOJV τηλεπικοινωνιών στην Κοινότητα ανέρχονταν κατά
During the period 1987 to 1991, investment in telecommunications in the Community averaged be tween 0.5% and 0.6% of GDP, though in the four poorest Member States taken together it was significantly higher at just over 1% of GDP (Graph 21 and Annex, Table A. 16).
Πίνακας 6 Βασικοί δείκτες τηλεπικοινωνιών (1987-1992)
Table 6 Main telecommunication indicators (1987-1992)
. „ , , Αριθμός γραμμών ανα ƒ" 7 100 κάτοικους
Number of lines per 100 inhabitants
Τα εξαιρετικά υψηλά επίπεδα επενδύσεων κατά τα τελευ­ταία χρόνια επέτρε\_BAR_ > αν στην Ισπανία και την Πορτογαλία να προσεγγίσουν τα περισσότερο ανεπτυγμένα κράτη μέλη όσον αφορά την ποιότητα TOJV δικτύων τηλεπικοινωνιών
22 Proportion of subscribers connected to digital local exchanges, 1992 level of around 1.4% of GDP and which, in per capita terms, far exceeded levels in the more prosperous parts of the Community. In Greece also, investment increased significantly between 1987 and 1991, al­beit from a very low base (from 0.4% of GDP to 0.8%), though investment per head remained very low (just over 50% of the Community average in 1991-1992).
22 Ποσοστό συνδρομητών που είναι συνδεδεμένοι με τοπικά ψηφιακά κέντρα μεταγωγής, 1992 ποσοστό επί του συνόλου
In Ireland, investment was also rela­tively low in relation to population and, relative to GDP, was just above that in the more developed Member States between 1987 and 1991, which may be due to the fact that the Irish network was already significantly digitised by the mid-1980s (with a rate of 46% in 1988).
DK F I , L, NL: στοιχεία για το 1991 μέσο όρο σε 0,5% έως 0,6% του ΑΕΠ, αν και στα τέσσερα φτωχότερα κράτη μέλη από κοινού υπολογιζόμενα ήταν oriμαντικά ανώτερες και υπερέβησαν το 1% του ΑΕΠ (γραφική παράσταση 21 και παράρτημα, πίνακας Α16).
The exceptionally high levels of investment in recent years enabled Spain and Portugal to bring the stand­ard of their telecommunications networks more in line with that in the more developed Member States, despite the latter stepping up efforts to expand and modernise their systems too (Table 6).
Οι κατά κεφαλήν επενδύσεις σε αυτές τις τέσσερις χώρες ήταν κατά 30% περίπου μεγαλύτερες σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη μέλη της Κοινότητας (εκτός από τη Γερμανία), αν και υπήρχαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα σε αυτές τις τέσσερις χώρες (γραφική παράσταση 19).
Between 1987 and 1992, the number of main lines in Spain in­creased from 62% of the average for Belgium, France and the UK (the only ones of the more developed countries for which data are available) to 71%, and
Κεφάλαιο 4 - Υπάρχουσες υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό γίες για το περιβάλλον.
Chapter 4 - Infrastructure and human resource endowments
Οι κοινοτικές οδηγίες καθόρισαν περιβαλλοντικά πρότυ­πα και τις ημερομηνίες στις οποίες αυτά πρέπει να ικανο­ποιηθούν.
The physical requirement for new environmental infrastructure is difficult to estimate.
Και στις δύο χο5ρες υπήρξε σημαντική αύξηση του ποσοστού συνδρομητών που είναι συνδεδεμένοι με τοπικά δίκτυα μεταγωγής, ενώ) το ποσοστό σφαλμάτoJv και ο μέσος χρόνος αναμονής για νέες συνδέσεις παρουσίασαν σημαντική μείωση.
Continuing changes in environmental policy and standards, un certainty over future economic growth and changes in technology complicate the picture, while there is a lack of comprehensive data on existing facilities - a problem not confined to Europe.