natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στις 27 Μαρτίου 1995, το DAFSE εξέδωσε αποφάσεις που αφορούσαν αντιστοίχως την Pirites Alentejanas, την Tintas Robbialac και τη Sapec, σχετικά με την πιστοποίηση της αιτήσεως περί της πληρωμής του υπολοίπου και το ένταλμα για επιστροφή ορισμένων ποσών.
On 27 March 1995 DAFSE adopted decisions, concerning Pirites Alentejanas, Tintas Robbialac and Sapec respectively, certifying the final payment claims and ordering the repayment of certain sums.
Σε καθεμία από τις αποφάσεις αυτές είχε επισυναφθεί ενημερωτικό έγγραφο.
Each of those decisions was accompanied by a letter.
Οι σχετικές με τα τμήματα Tintas Robbialac και Sapec αποφάσεις επιβεβαίωναν τις προτάσεις για την έκδοση αποφάσεως γνωστοποιήσεως (αντιστοίχως 1233/DSJ/ DSAFEP, σημείο 20, και 1218/DSJ/DSAFEP, σημείο 16, ενώ η σχετική με το τμήμα Pirites Alentejanas απόφαση διελάμβανε ότι, κατόπιν εξετάσεως των παρατηρήσεων που υποβλήθηκαν από την εταιρία αυτή (βλ. ανωτέρω σκέψη 23), το ποσό που είχε δηλωθεί ως μη επιλέξιμο στην πρόταση για την έκδοση αποφάσεως έπρεπε να μειωθεί (1212/DSJ/DSAFEP, σημείο 17).
Those concerning the parts relating to Tintas Robbialac and Sapec confirmed the draft notification decisions (No 1233/DSJ/DSAFEP, paragraph 20 and No 1218/DSJ/DSAFEP, paragraph 16, respectively), whilst the one concerning the part relating to Pirites Alentejanas stated that, after examination of the comments submitted by that company (see paragraph 23 above), the amount stated to be ineligible in the draft decision was to be reduced (No 1212/DSJ/DSAFEP, paragraph 17).
Αυτά τα ενημερωτικά έγγραφα διελάμβαναν, επίσης, ότι το DAFSE ήταν σε θέση να εκτιμήσει τον εύλογο χαρακτήρα των δαπανών σε σχέση με τον απαραίτητο χαρακτήρα τους, το ύψος τους, τις αγοραίες τιμές και την υποχρέωση των δικαιούχων να διαχειρίζονται τις χρηματοδοτήσεις του ΕΚΤ και του πορτογαλικού κράτους ως να επρόκειτο για δικά τους χρήματα (1218/DSJ/DSAFEP/95 όσον αφορά τη Sapec, σημεία 18 και 19· 1233/DSJ/DSAFEP/95 όσον αφορά την Tintas Robbialac, σημεία 22 και 23· 1212/DSJ/DSAFEP/95 όσον αφορά την Pirites Alentejanas, σημεία 19 και 20), ενώ μια υπέρογκη δαπάνη μπορεί να οδηγήσει σε μείωση (1218, σημείο 46, 1233, σημείο 50, 1212, 47).
The information letters also stated that DAFSE was able to evaluate the reasonable nature of the expenditure by reference to its essential character, the amount, market prices and the duty of recipients to manage grants from the ESF and the Portuguese State as if they were their own funds (No 1218/DSJ/DSAFEP/ 95 concerning Sapec, paragraphs 18 and 19; No 1233/DSJ/DSAFEP/95 concern ing Tintas Robbialac, paragraphs 22 and 23; No 1212/DSJ/DSAFEP/95 concerning Pirites Alentejanas, paragraphs 19 and 20), and that excessive expenditure could lead to a reduction (No 1218, paragraph 46, No 1233, paragraph 50 and No 1212, paragraph 47).
Τέλος, τα ενημερωτικά αυτά έγγραφα διευκρίνιζαν ότι στηρίζονταν στις εκτιθέμενες στα έγγραφα αιτιολογικές σκέψεις τα οποία είχαν απευθυνθεί προγενεστέρως στην προσφεύγουσα, και συγκεκριμένα στα έγγραφα του DAFSE 1107, 1941 και 1966 (βλ. ανωτέρω σκέψη 19).
Finally, the letters stated that they were based on the grounds set out in documents which had previously been sent to the applicant, in particular DAFSE letters No 1107, No 1941 and No 1966 (see paragraph 19 above).
Η προσφεύγουσα προσέβαλε τις αποφάσεις αυτές ενώπιον του Tribunal Admini­strativo de Circulo de Lisboa. Αυτό ανέστειλε την εκτέλεση των ενταλμάτων επι­στροφής.
The applicant challenged those decisions before the Tribunal Administrativo de Circulo de Lisboa (Administrative Circuit Court, Lisbon), which suspended application of the repayment orders.
Με το έγγραφο 4085 της 30ής Μαρτίου 1995, το DAFSE ενημέρωσε την Επιτροπή ότι, κατόπιν οικονομικών ελέγχων, το συνολικό κόστος των προγραμάτων επαγγελμα­τικής καταρτίσεως ανερχόταν στην πραγματικότητα σε 100 591 892 ESC, από τα οποία 49 792 986 ESC βάσει της συνδρομής του ΕΚΤ.
By letter No 4085 of 30 March 1995 DAFSE informed the Commission that, according to the audits, the total cost of the training programmes actually amounted to PTE 100 591 892, of which PTE 49 792 986 was in the form of ESF assistance.
31 Με τρία έγγραφα της 19ης Ιουνίου 1995, το DAFSE ενημέρωσε την προσφεύγουσα ότι, με την επιφύλαξη της οριστικής αποφάσεως της Επιτροπής επί της αιτήσεως περί της πληρωμής του υπολοίπου, το πιστοποιηθέν ποσό των δαπανών, κατόπιν επα­νεξετάσεως του φακέλου, ήταν 11 746 270 ESC όσον αφορά το τμήμα Pirites Ale­ntejanas, 10 349 849 ESC όσον αφορά το τμήμα Tintas Robbialac και 27 696 868 ESC όσον αφορά το τμήμα Sapec.
31 By three letters of 19 June 1995, DAFSE informed the applicant that, after re examination of the file, and without prejudice to a final decision by the Commission on the final payment claim, the certified expenditure amounted to PTE 11 746 270 in respect of the part relating to Pirites Alentejanas, PTE 10 349 849 in respect of the part relating to Tintas Robbialac and PTE 27 696 868 in respect of the part relating to Sapec.
32 Με το έγγραφο 9600 της 22ας Αυγούστου 1995, το DAFSE διευκρίνισε στο ΕΚΤ ότι οι διορθώσεις στα ποσά που καταλογίστηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος και καθορίστηκαν με βάση τα έγγραφα που προέρχονταν από την Partex πραγματο­ποιήθηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια που καθόρισε η ομάδα εργασίας που είχε επιφορτιστεί με το παλαιό Ταμείο στις 23 Σεπτεμβρίου 1994.
32 By letter No 9600 of 22 August 1995, DAFSE indicated to the ESF that the corrections made to the amounts charged in the context of the programme and determined by documents emanating from Partex had been made in accordance with the criteria established by the working group responsible for the previous fund on 23 September 1994.
Με τα έγγραφα 2567 και 2569, της 27ης Φεβρουαρίου, και 2837, της 1ης Μαρτίου 1996, το DAFSE πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι η Επιτροπή είχε εγκρίνει την πιστοποίηση της αιτήσεως περί της πληρωμής του υπολοίπου για το ποσό που αναφερόταν στα έγγραφα της 19ης Ιουνίου 1995.
By letters No 2567, 2569 of 27 February and 2837 of 1 March 1996, DAFSE informed the applicant that the Commission had approved the certification of the final payment claim in respect of the amount stated in the letters of 19 June 1995.
Με έγγραφο της 22ας Μαρτίου 1996 και τηλεομοιοτυπία της 11ης Απριλίου 1996, η προσφεύγουσα ζήτησε από το DAFSE διευκρινίσεις καθώς και αντίγραφο της αποφάσεως της Επιτροπής.
By letter of 22 March 1996 and fax of 11 April 1996, the applicant asked DAFSE for explanations, and for a copy of the Commission's decision.
Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή ακυρώσεως ενώπιον του Πρωτοδικείου κατά της αποφάσεως της Επιτροπής για την έγκριση της πιστοποι­ήσεως της αιτήσεως περί της πληρωμής του υπολοίπου του DAFSE (βλ. ανωτέρω σκέψη 33), που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία με αριθμό Τ­58/96.
The applicant subsequently lodged an application before the Court of First Instance for annulment of the Commission decision approving DAFSE's certification of final payment claim (see paragraph 33 above), registered as Case No T-58/96.
Στο υπόμνημά της αντικρούσεως, η καθής παραδέχτηκε ότι η απόφαση της δεν πληρούσε τις απαιτήσεις αιτιολογήσεως, όπως διευκρινίζονταν στη σκέψη 27 της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 13ης Δεκεμβρίου 1995, Τ­85/94 (122), Επιτροπή κατά Branco (Συλλογή 1995, σ. II­2993).
In its defence, the defendant acknowledged that its decision did not satisfy the requirement for a statement of reasons, as set out at paragraph 27 of the judgment of the Court of First Instance of 13 December 1995 in Case T-85/94 (122) Commission v Branco [1995] ECR II-2993.
Για τον λόγο αυτό, την ανακάλεσε.
For that reason, the defendant withdrew its decision.
Κατά συνέπεια, ο πρόεδρος του πέμπτου τμήματος του Πρωτοδικείου διέγραψε την υπόθεση Τ­58/96 από το Πρωτόκολλο και καταδίκασε την καθής στα δικαστικά έξοδα με διάταξη της 3ης Ιουνίου 1997.
The President of the Fifth Chamber of the Court of First Instance consequently removed Case T-58/96 from the register and by order of 3 June 1997 ordered the defendant to pay the costs.
Β — Η προσβαλλόμενη απόφαση
B — Contested decision
Στις 14 Αυγούστου 1996, η καθής εξέδωσε την απόφαση C (96) 1184 για τη μείωση της συνδρομής που χορήγησε το ΕΚΤ στην Partex σύμφωνα με την απόφαση C(88) 831 της 29ης Απριλίου 1988 που εκδόθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος 880412/Ρ3 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση).
On 14 August 1996 the defendant adopted Decision C (96) 1184 reducing the ESF assistance granted to Partex in accordance with Decision C (88) 831 of 29 April 1988 adopted in the context of project No 880412/P3 (hereinafter 'the contested decision').
37 Η απόφαση αυτή έχει ως ακολούθως:
37 That decision reads as follows:
PARTEX κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ μέλους και των επιχειρήσεων Partex, Pirites Alentejanas και Tintas Robbialac, η Επιτροπή φρονεί ότι ορισμένες δαπάνες που υπέβαλε η Partex δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που τάσσει η εγκριτική απόφαση, γεγονός που επιβάλλει την περαι­τέρω μείωση της συνδρομής κατά 14 730 539 ESC· ότι, συνεπώς, η συνδρομή του [ΕΚΤ] πρέπει να οριστεί σε 49 792 986 ESC, και τούτο για τους λόγους που εκτί­θενται:
PARTEX V COMMISSION the Member State and by Partex, Pirites Alentejanas and Tintas Robbialac, the Commission considers that certain expenses indicated by Partex do not meet the conditions laid down in the approval decision, so that the assistance should be further reduced by PTE 14 730 539 and the [ESF] assistance should therefore be set at PTE 49 792 986 for the reasons set out in:
Rego & Α. Hipólito για τις Tintas Robbialac και Sapec, — στο ενημερωτικό έγγραφο 615/DSAFEP/95, σχετικά με την επανεξέταση των δαπανών που υπέβαλε η Pirites Alenejanas,
— the audit reports drawn up by O. Rego & A. Hipólito regarding Tintas Robbialac and Sapec, — information No 615/DAFSEP/95 concerning the reexamination of the expenses indicated by Pirites Alentejanas,
— στο έγγραφο του DAFSE 4085 της 30ής Μαρτίου 1995, με τα συνημμένα,
— DAFSE letter No 4085 of 30 March 1995 and the annexes thereto,
— στο έγγραφο του DAFSE 9600 της 22ας Αυγούστου 1995, με τα συνημμένα, έχοντας υπόψη ότι, δυνάμει του άρθρου 6, παράγραφος 2, του κανονισμού (...) 2950/83, τα καταβληθέντα ποσά που δεν χρησιμοποιήθηκαν σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται από την εγκριτική απόφαση αναζητούνται και ότι το ενδιαφε­ρόμενο κράτος μέλος υπέχει επικουρική ευθύνη για την επιστροφή των παρατύπως καταβληθέντων ποσών,
— DAFSE letter No 9600 of 22 August 1995, and the annexes thereto; whereas, pursuant to Article 6(2) of Regulation No 2950/83, the sums paid were not used in accordance with the conditions laid down in the approval decision giving rise to recovery of sums unduly paid, and the Member State concerned is also responsible for the repayment of the sums unduly paid;
Η συνδρομή του [ΕΚΤ], εκ 146 321 461 ESC, που χορηγήθηκε στην Partex [...] με την απόφαση της Επιτροπής C(88) 0831, της 29ης Απριλίου 1988, μειώνεται σε 49 792 986 ESC.
The [ESF] assistance of PTE 146 321 461 awarded to Partex [...] by Commission decision C (88) 0831 of 29 April 1988 is reduced to PTE 49 792 986.
Το ποσό των 14 730 539 ESC πρέπει να επιστραφεί στην Επιτροπή (...).»
The sum of PTE 14 730 539 shall be repaid to the Commission [...]'
Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσφεύγουσα άσκησε την παρούσα προσφυγή με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 15 Νοεμ­βρίου 1996.
In those circumstances, by application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 15 November 1996 the applicant brought the present proceedings.
Κατόπιν της εισηγήσεως του εισηγητή δικαστή, το Πρωτοδικείο (τρίτο τμήμα) προχώρησε στην προφορική διαδικασία χωρίς να διατάξει προηγουμένως αποδεί­ξεις.
Upon hearing the report of the Judge-Rapporteur, the Court of First Instance (Third Chamber) opened the oral procedure without ordering any preparatory inquiry.
Εντούτοις, απηύθυνε ορισμένες γραπτές ερωτήσεις στους διαδίκους, στις οποίες αυτοί απάντησαν εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
However, it put a number of written questions to the parties, which were answered within the time allowed.
Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση της 15ης Δεκεμβρίου 1998, οι διάδικοι αγό­ρευσαν και απάντησαν στις ερωτήσεις του Πρωτοδικείου.
The parties presented oral argument and replied to the Court's questions at the hearing on 15 December 1998.
— να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση στο μέτρο που μειώνει τη συνδρομή που είχε αρχικώς χορηγηθεί και την υποχρεώνει να επιστρέψει στην Επιτροπή το ποσό των 14 730 539 ESC·
— annul the contested decision in so far as it reduces the assistance initially granted and requires it to repay the sum of PTE 14 730 539 to the Commission;
Η καθής ζητεί από το Πρωτοδικείο:
The defendant claims that the Court should:
— να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη·
— dismiss the application as unfounded;
Η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως, αντλούμενους, πρώτον, από παράβαση της εφαρμοστέας ρυθμίσεως, η οποία απορρέει από τη δεύτερη πιστοποίηση στην οποία προέβη το DAPSE στις 27 Μαρτίου 1995, δεύτερον, από παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως που επιβάλλει το άρθρο 190 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 253 ΕΚ), τρίτον, από καταχρηστική άσκηση δικαιώματος, από προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας και από παραβίαση των αρχών της καλής πίστεως, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και προστασίας των κεκτημένων δικαιωμάτων και, τέταρτον, από κατάχρηση εξο­υσίας.
The applicant puts forward four pleas in law alleging, first, infringement of the relevant rules in relation to the second certification carried out by DAFSE on 27 March 1995; second, infringement of the obligation to state reasons laid down in Article 190 of the EC Treaty (now Article 253 EC); third, abuse of rights, infringement of the applicant's rights of defence and the principles of good faith, protection of legitimate expectations and protection of acquired rights; and, fourth, misuse of powers.
Α — Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από παράβαση της εφαρ­μοστέας ρυθμίσεως, η οποία απορρέει από τη δεύτερη πιστοποίηση στην οποία προέβη το DAFSE AFSE
A — The first plea, alleging infringement of the relevant rules in relation to the second certification carried out by DAFSE
Η προσφεύγουσα προβάλλει πλημμέλειες της δεύτερης πιστοποιήσεως στην οποία προέβη το DAFSE, στις 27 Μαρτίου 1995, όσον αφορά το υποστατό και τη λογιστική
The applicant alleges defects affecting DAFSE's second certification, on 27 March 1995, of the factual and accounting accuracy of the expenses
PARTEX κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ακρίβεια των δαπανών που υπέβαλε προς στήριξη της αιτήσεως της περί της πληρωμής του υπολοίπου της χρηματοδοτικής συνδρομής του ΕΚΤ, προκειμένου να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως που εκδόθηκε βάσει της εν λόγω πιστοποιήσεως.
PARTEX V COMMISSION submitted in support of the claim for payment of the balance of the ESF assistance and challenges the legality of the contested decision adopted on the basis of that certification.
Αυτός ο πρώτος λόγος ακυρώσεως περιλαμβάνει δύο σκέλη που αντλούνται, αντιστοίχως, από την κατά χρόνον αναρμοδιότητα του DAFSE και από την παρά­βαση των κανόνων κατανομής των αντίστοιχων δικαιοδοσιών των κρατών μελών και της Επιτροπής.
The plea is in two parts, alleging, respectively, lack of competence ratione temporis on the part of DAFSE and infringement of the rules concerning the division of powers between the Member States and the Commission.
Επί της κατά χρόνον αναρμοδιότητας τον DAFSE AFSE
DAFSE's lack of competence ratione temporis
Η προσφεύγουσα καταλήγει στην κατά χρόνον αναρμοδιότητα του DAFSE για δύο λόγους.
The applicant claims that DAFSE had no competence ratione temporis for two reasons.
Πρώτον, είχε παρέλθει η προθεσμία εντός της οποίας έπρεπε να πραγμα­τοποιηθεί η πιστοποίηση του υποστατού και της λογιστικής ακρίβειας (πρώτη αιτίαση).
First, the period within which the factual and accounting certification was to take place was exceeded (first claim).
Δεύτερον, το DAFSE αγνόησε τη χρονική κατανομή των αντίστοιχων καθηκόντων του οικείου κράτους μέλους και της Επιτροπής (δεύτερη αιτίαση).
Second, DAFSE disregarded the temporal division of tasks between the Member State concerned and the Commission (second claim).
— Επί της πρώτης αιτιάσεως που αντλείται από την καθυστέρηση της δεύτερης πιστοποιήσεως του υποστατού και της λογιστικής ακρίβειας
— The first claim, alleging that the second factual and accounting certification was out of time
Κατά το άρθρο 6, παράγραφοι 1 και 2, της αποφάσεως 83/673, η πιστοποίηση του υποστατού και της λογιστικής ακρίβειας των δαπανών που συνυποβάλλονται από τον δικαιούχο με την αίτηση περί της πληρωμής χρηματοδοτικής ενισχύσεως έπρεπε
According to Article 6(1) and (2) of Decision 83/673, certification of the factual and accounting accuracy of expenditure submitted in a claim for payment of ESF assistance by the recipient must take place within 13 months of completion of the
Εν προκειμένω, η προσφεύ­γουσα περάτωσε το χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα στο τέλος του 1988.
In the present case the applicant had completed the funded operation at the end of 1988.
Επομένως, η δεύτερη πιστοποίηση του υποστατού και της λογιστικής ακρίβειας (βλ. ανωτέρω σκέψη 26) είχε πραγματοποιηθεί πέραν της ταχθείσας με τις διατάξεις αυτές προ­θεσμίας και ήταν, συνεπώς, παράνομη.
The second factual and accounting certification (see paragraph 26 above) was therefore carried out after the deadline laid down by those provisions and is consequently unlawful.
Πάντως, έστω και αν η προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται μόνο στην πρώτη πιστοποίηση του υποστατού και της λογιστικής ακρίβειας, ενσωμάτωσε την αιτιολογία της δεύτερης.
Even though the contested decision refers only to the first factual and accounting certification, it incorporates the statement of reasons for the second.
Δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηριζόταν σε αυτή την παράνομη απόφαση του DAFSE, ήταν και η ίδια παράνομη.
Since it is based on that unlawful DAFSE decision, the contested decision itself is unlawful.
— Επί της δευτέρας αιτιάσεως που αντλείται από την παράβαση της κατά χρόνον κατανομής των αντιστοίχων καθηκόντων του οικείου κράτους μέλους και της Επιτροπής
— The second claim, based on failure to respect the temporal division of tasks between the Member State concerned and the Commission
Η προσφεύγουσα παρατηρεί ότι, στις 30 Οκτωβρίου 1989, το DAFSE πιστοποίησε το υποστατό και τη λογιστική ακρίβεια της αιτήσεως περί της πληρωμής του υπολοίπου την οποία υπέβαλε σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 4, του κανονισμού 2950/83.
The applicant notes that, on 30 October 1989, DAFSE certified the accuracy of the facts and accounts in the final payment claim which it had submitted, in accordance with Article 5(4) of Regulation No 2950/83.
Πάντως, κατόπιν της διαβιβάσεως της πιστοποιήσεως αυτής στην Επι­τροπή, εξέλιπε η εξουσία του DAFSE και του κράτους μέλους.
Once that certification had been sent to the Commission, the power of DAFSE and the Member State concerned came to an end.
Συγκεκριμένα, η ισχύουσα ρύθμιση και ειδικότερα ο κανονισμός 2950/83 απαγόρευε στο DAFSE, μετά τη διαβίβαση της πιστοποιήσεως στην Επιτροπή, να εξακολουθεί να προβαίνει, όπως εν προκειμένω, με δική του πρωτοβουλία, στην «επανεξέταση» του φακέλου, τρο­ποποιώντας έτσι την προηγούμενη πιστοποίηση του.
The rules applicable and, in particular, Regulation No 2950/83, do not allow DAFSE, after sending the certification to the Commission, to carry out, of its own initiative, a 're-examination' of the file, thereby altering its prior certification.
50 Εν προκειμένω, το DAFSE είχε επανεξετάσει, με δική του πρωτοβουλία, τον φάκελο και διαβίβασε στην Επιτροπή μια δεύτερη πιστοποίηση του υποστατού και της λογιστικής ακρίβειας της αιτήσεως περί της πληρωμής του υπολοίπου.
In this case, DAFSE reexamined the file on its own initiative and sent the Commission a second certification of the accuracy of the facts and accounts in the final payment claim.
51 Εκδίδοντας την προσβαλλόμενη απόφαση βάσει αυτής της δεύτερης πιστοποιήσεως, η καθής παρέβη την ισχύουσα ρύθμιση.
51 By adopting the contested decision on the basis of that second certification, the defendant infringed the applicable rules.
52 Η καθής αντικρούει τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας υπογραμμίζοντας ότι η υποχρέωση πιστοποιήσεως που υπέχει το κράτος μέλος εξηγείται, αφενός, από τη μέριμνα αποτροπής των παρατυπιών κατά τη χρήση της συνδρομής του ΕΚΤ και, αφετέρου, από την επικουρική ευθύνη του κράτους μέλους για την επιστροφή παρατύπως χρησιμοποιηθείσας συνδρομής (άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισ­μού 2950/83).
The defendant challenges the applicant's arguments, pointing out that the Member State's obligation to certify should be understood in the light, first, of the need to avoid irregularities in the use of assistance approved by the ESF and, second, of the Member State's secondary liability as regards the repayment of aid used irregularly (Article 6(2) of Regulation No 2950/83).
Στο μέτρο που επιβεβαιώνει το υποστατό και τη λογιστική ακρίβεια των στοιχείων που περιέχουν οι αιτήσεις περί της πληρωμής του υπολοίπου, το κράτος μέλος ευθύνεται έναντι της Επιτροπής για τις πιστοποιήσεις στις οποίες προβαίνει (απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Σεπτεμβρίου 1998, Τ­142/97, Branco κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. ΙΙ­3567, σκέψη 44).
In so far as it confirms the accuracy of the facts and accounts in final payment claims, the Member State is responsible to the Commission for certifications which it submits (Case T-142/97 Branco v Commission [1998] ECR II-3567, paragraph 44).
Κατά συνέπεια, λαμβανομένης υπόψη της εγγυήσεως περί του αισίου πέρατος των χρηματοδοτουμένων προγραμμάτων, την οποία οφείλει να παρέχει το κράτος μέλος, βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 2, της αποφάσεως 83/516, κάθε πιστοποίηση που πραγματοποιείται δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 4, του κανονισμού 2950/83 πρέπει να θεωρείται ως συνιστώσα εξ ορισμού ενέργεια στην οποία το κράτος μέλος προβαίνει υπό κάθε επιφύλαξη.
Bearing in mind the obligation of Member States under Article 2(2) of Decision 83/516 to guarantee the successful completion of the operations financed, any certification under Article 5(4) of Regulation No 2950/83 must be regarded as being by its nature an operation carried out by Member States subject to all reservations.
Διαφορετική ερμηνεία θα έθιγε την πρακτική αποτελεσματικότητα του άρθρου 7 της αποφάσεως 83/673, που υποχρεώνει το κράτος μέλος να καταγγέλλει τις παρατυπίες που διαπιστώνονται στο πλαίσιο της διαχειρίσεως των προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται μέσω του ΕΚΤ (απόφαση
A different interpretation would undermine the effectiveness of Article 7 of Decision 83/673, which requires Member States to give notice of irregularities found in the management of operations to be financed through the ESF (Case T-72/97 Proderec v Commission [1998] ECR II-2847, paragraph 74).
Εξάλλου, κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού 2950/83, η Επιτροπή μπορεί να πραγματοποιεί ελέγχους των αιτήσεων πληρωμής του υπολοίπου, «χωρίς αυτό να παραβλάπτει το αντίστοιχο δικαίωμα των κρατών μελών» (απόφαση Branco κατά Επιτροπής, που παρατίθεται στην προη­γούμενη σκέψη, σκέψη 45).
In addition, the Commission may, under Article 7(1) of Regulation No 2950/83, check final payment claims, 'without prejudice to any controls carried out by the Member States' {Branco ν Commission, paragraph 45).
Οι εν λόγω υποχρεώσεις και εξουσίες των κρατών μελών δεν υπόκεινται σε κανένα χρονικό περιορισμό (απόφαση Branco κατά Επιτροπής, προαναφερθείσα στη σκέψη 53 ανωτέρω, σκέψη 46).
55 Those obligations and powers devolving on Member States are not limited by any restriction in time {Branco ν Commission, paragraph 46).