natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά συνέπεια, ακόμη και αν θεωρηθεί ότι ο κανονισμός, κατά το μέτρο που συντονίζει τη δράση των εθνικών διοικητικών αρχών για να διασφαλίσει την ορθή εφαρμογή της τελωνειακής και της γεωργικής κανονιστικής ρυθμίσεως, εξυπη­ρετεί και τους στόχους της εσωτερικής αγο­ράς, οι στόχοι αυτοί είναι μόνον παρακο­λουθηματικού χαρακτήρα σε σχέση με το κύριο αντικείμενο της πράξεως, με αποτέ­λεσμα το άρθρο 100 Α να μη μπορεί να συνιστά την ενδεδειγμένη νομική βάση προς έκδοση της7.
Therefore, even if it were to be held that the regulation also serves internal market objectives, inasmuch as it coordinates action by national administrations to ensure correct application of customs and agricultural regulations, those objectives are merely ancillary in relation to the main objective of the regulation, with the result that Article 100a cannot constitute the proper legal basis for its adoption.
Αντιθέτως, ο στόχος που έγκειται στην προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας προβλέπεται ρητώς στο άρθρο 209 Α το οποίο, ως έχει σήμερα8, εκφράζει βεβαίως τον προς επί­τευξη στόχο, αλλά δεν απονέμει στα κοινο­τικά όργανα τις αναγκαίες εξουσίες ενερ­γείας: σε τούτο οφείλεται η ανάγκη χρήσεως του άρθρου 235.
7 The objective of protecting the financial interests of the Community is dealt with specifically in Article 209a which, however, in the form at present in force,8while it does set out the aims to be achieved, does not confer the necessary powers of action on the Community institutions, hence the need to invoke Article 235.
Μολονότι είναι αληθές ότι η συνεργασία μεταξύ των διοικητικών αρχών των κρατών μελών και μεταξύ των αρχών αυτών και της Επιτροπής μπορεί να ασκεί θετική επιρροή στην εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, πρόκειται παρά ταύτα περί εντελώς έμμεσης σχέσεως η οποία, καθαυτή, δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη χρήση διατά­ξεως, δηλαδή του άρθρου 100 Α, η οποία, αντιθέτως, αφορά τα μέτρα τα οποία έχουν ως αντικείμενο την εγκαθίδρυση και τη λει­τουργία της εσωτερικής αγοράς.
While it is true that cooperation between the administrative authorities of the Member States, and between them and the Commission, may be conducive to the proper functioning of the internal market, the link is nevertheless entirely indirect and as such cannot justify recourse to a provi sion, Article 100a, which concerns instead measures which have as their object the establishment and functioning of the inter nal market.
Πράγματι, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η χρήση του άρθρου 100 Α δεν δικαιολογείται όταν η εναρμόνιση των όρων της αγοράς εντός της Κοινότητας αποτελεί παρακαλουθηματικού και μόνον χαρακτήρα αποτέλεσμα της προς έκδοση πράξεως.
It appears from the Court's caselaw that recourse to Article 100a is not justified where the measure to be adopted has only the incidental effect of harmonising market conditions within the Community.
Το γεγονός και μόνον ότι η πράξη αυτή αφορά την εγκαθίδρυση ή τη λειτουργία της εσωτε­ρικής αγοράς δεν αρκεί για να τύχει εφαρ­μογής το άρθρο 100 Α της Συνθήκης 6.
The mere fact that the establishment or functioning of the internal market is affected is not sufficient for Article 100a of the Treaty to apply.
Στην
6 In the case at issue, we are dealing with a
Το περιεχόμενο της πράξεως προφανώς συμβιβάζεται πλήρως προς τους προεκτε­
As regards the content of the regulation, it is quite consistent with the objec-
7 — Απόφαση της 26ης Μαρτίου 1996, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου (προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 3, σκέψη 32).
7 — Judgment in Case C-271/94 Parliament v Council, cited above, paragraph 32.
5 — Βλ. τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 312, σ.
5 — See Council Regulation (EC, Euratom) No 2988/95 of 18 December 1995 on the protection of the European Communities' financial interests (OJ 1995 L 312, p.
1) και τον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΚ) 2185/96 του Συμβουλίου, της 11ης Νοεμ­βρίου 1996, σχετικά με τους ελέγχους και εξακριβώσεις που διεξάγει επιτοπίως η Επιτροπή με σκοπό την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από απάτες και λοιπές παρατυπίες (ΕΕ L 292, ο. 2).
1), and Council Regulation (Euratom, EC) No 2185/96 of 11 November 1996 concerning on-the-spot checks and inspections carried out by the Commission in order to protect the European Communities' financial interests against fraud and other irregularities (OJ 1996 L 292, p. 2).
8 — Το άρθρο 209 Α (νέο άρθρο 280) τροποποιήθηκε, πράγματι, με τη Συνθήκη του Αμστερνταμ, η οποία προσθέτει δύο νέες παραγράφους (τις παραγράφους 4 και 5).
8 — The text of Article 209a (now Article 280 EC) is, in fact, amended by the Treaty of Amsterdam, which adds two new paragraphs (4 and 5).
Η πρώτη απονέμει στο Συμβούλιο την εξουσία να θεσπίζει, αποφαινόμενο σύμφωνα με τη διαδικασία της συναποφάσεως και κατόπιν διαβουλεύσεως με το Ελεγκτικό Συνέ­δριο, «τα απαραίτητα μέτρα στους τομείς της πρόληψης και της καταπολέμησης της απάτης εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας με σκοπό την παροχή αποτελεσματικής και ισοδύ­ναμης προστασίας στα κράτη μέλη.
The first states that the Council, acting in accordance with the co-decision procedure and after consulting the Court of Auditors, 'shall adopt the necessary measures in the fields of the prevention of and fight against fraud affecting the financial interests of the Community with a view to affording effective and equivalent protection in the Member States.
Τα μέτρα αυτά δεν αφορούν την εφαρμογή του εθνικού ποινικού δικαίου ούτε την απονομή της δικαιοσύνης στα κράτη μέλη».
These measures shall not concern the application of national criminal law or the national administration of justice'.
Κατά συνέπεια, κατόπιν της ενάρξεως ισχύος της συνθήκης αυτής δεν θα είναι πλέον αναγκαία η χρήση του άρθρου 235 για τη έκδοση πράξεων στον τομέα της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας.
So, after the Amsterdam Treaty comes into force, it will no longer be necessary to have recourse to Article 235 to adopt measures to protect the financial interests of the Community.
6 — Αποφάσεις της 4ης Οκτωβρίου 1991, C­70/88, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου, (Συλλογή 1991, α I­4529, σκέψη 17), και της 17ης Μαρ­τίου 1993, Επιτροπή κατά Συμβουλίου (προπαρατεθείσα στην υπο­σημείωση 3, σκέψη 19), καθώς και προτάσεις του γενικού εισαγγελέα G.
6—Judgment in Case C-70/88 Parliament v Council [1991] ECR I-4529, paragraph 17; judgment in Case C-155/91 Commission v Council, cited above, paragraph 19, and Opinion of Advocate General Tesauro, point 4, where he states that 'Article 100a should be regarded as relevant for the purposes of adopting a given measure only if that measure has as its object tne establishment and functioning of the internal market, that is to say, only if it lays down rules specifically on the conditions of competition or trade within the Community'.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SAGGIO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­209/97 θέντες στόχους.
OPINION OF MR SAGGIO — CASE C-209/97 tives set out above.
Ο κανονισμός καθιερώνει ένα πολύπλοκο σύστημα με σκοπό την πρόληψη και την πάταξη των παραβάσεων της τελωνειακής και της γεωργικής κανονι­στικής ρυθμίσεως της Κοινότητας.
The text lays down a complex system for the prevention and prosecution of breaches of Community customs and agricultural regulations.
Το σύστημα αυτό στηρίζεται, αφενός, στη συνεργασία των διοικητικών αρχών των κρατών μελών μεταξύ τους και με την Επι­τροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζει ο κανονισμός· αφετέρου, στηρίζε­ται στην ουσιώδη προς τούτο υποδομή, δηλαδή στο ΤΣΠ, το οποίο δημιουργήθηκε ειδικώς για να επικουρεί τόσον τις εθνικές διοικητικές αρχές όσον και την Επιτροπή στη δραστηριότητά τους.
This system is based, on the one hand, on cooperation between the administrative authorities of the Member States and between those authorities and the Commission in accordance with the detailed rules laid down in the regulation; and on the other, on an infrastructure essential for this purpose, the CIS, which is set up specifically to assist the activities both of the national administrations and the Commission.
Στη γενική οικονομία του συστήματος αυτού, η Επιτροπή έχει ένα ρόλο κάθε άλλο παρά περιθωριακό, όπως προκύπτει από σειρά διατάξεων του κανο­νισμού (άρθρα 23, παράγραφοι 3 και 4, 29, 30 κ.λπ.).
The Commission's role in the general system is far from marginal, as may be seen from a number of provisions in the regulation (Articles 23(3) and (4), 29, 30 etc.).
Εξάλλου, στον τίτλο IV, ο κανο­νισμός ρυθμίζει επίσης τις σχέσεις με τις τρί­τες χώρες, επισημαίνοντας υπό ποιες προϋ­ποθέσεις μπορούν να διεξάγονται συντονισ­μένες ενέργειες μεταξύ των εθνικών διοικη­τικών αρχών, της Επιτροπής και των διοικητικών αρχών των εν λόγω τρίτων κρατών (άρθρα 19 επ.).
Furthermore, in Title IV, the regulation sets out rules governing relations with third countries, indicating the conditions and detailed rules for joint action by the national administrative authorities, the Commission and the administrative authorities of the third countries in question (Article 19 et seq.).
Τέλος, όσον αφορά τις διατάξεις του κανονισμού οι οποίες, στο πλαίσιο των κανόνων σχετικά με τη λειτουργία των ΤΣΠ, αφορούν την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, αρκεί η παρατήρηση ότι ο κανονισμός δεν συνεπά­γεται καμία εναρμόνιση των νομοθεσιών στον τομέα αυτόν.
Finally, as regards the provisions of the regulation on the protection of personal data within the framework of the rules on the functioning of the CIS, suffice it to say that the text of the regulation does not include any harmonisation of national legislation in this area.
Εντός ενός πλαισίου στο οποίο η λειτουργία του διοικητικού συστήματος ελέγχου της τηρήσεως της γεωργικής και της τελωνειακής κανονιστικής ρυθμίσεως μπορεί να ενέχει κινδύνους για τις ατομικές ελευθερίες, ο κανονισμός απαιτεί από τους εταίρους του ΤΣΠ (τα κράτη μέλη και την Επιτροπή) να θεσπίσουν διατάξεις που «να εξασφαλίζουν την προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών των ατόμων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσω­πικού χαρακτήρα» (άρθρο 34).
In a context where the operation of the administrative system for ensuring compliance with agricultural and customs legislation might pose risks to the freedoms of individuals, the regulation requests the CIS partners (the Member States and the Commission) to adopt measures 'guaranteeing the protection of the rights and freedoms of individuals with regard to the processing of personal data' (Article 34).
Όσον αφορά τη χρήση των δεδομένων αυτών, ο κανονι­σμός επιβάλλει στους εταίρους του ΤΣΠ την τήρηση ορισμένων κανόνων σχετικών, ιδίως, με το δικαίωμα προσβάσεως των ιδιωτών στα στοιχεία που εισάγονται στο ΤΣΠ.
As regards the use of such data, the regulation requires CIS partners to observe certain rules concerning in particular the individuals' right of access to the data contained in the CIS.
9 — Εξάλλου, το συμπέρασμα αυτό, ότι δηλαδή τα μέτρα που σκοπούν στη ρύθμιση της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, στο πλαίσιο ενός πολύπλοκου συστήματος έλεγχου της τηρήσεως της τελωνειακής κανονιστικής ρυθμίσεως, δεν μπορούν να εκτιμηθούν διαχωριζόμενα από το σύστημα αναπόσπαστο μέρος του οποίου αποτελούν, επιβεβαιώνεται από την πρακτική που ακολουθεί το ίδιο το προσφεύγον κοινοτικό όργανο.
9 — This conclusion, namely that measures which are to govern the processing of personal data within a complex system of controls to ensure compliance with customs legislation cannot be evaluated separately them from the system of which they are an integral part, is confirmed by the practice adopted by the Commission itself.
Βλ. το άρθρο 6 της προτάσεως κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) του Συμβουλίου, για την ίδρυση Ευρω­παϊκής Υπηρεσίας Ερευνών για την καταπολέμηση της απάτης (ΕΕ 1999, C 21, σ.
See Article 6 of the Proposal for a Council Regulation (EC, Euratom) establish ing a European Fraud Investigation Office, submitted by the Commission on 4 December 1998 (OJ 1999 C 21, p.
10), νομική βάση της οποίας είναιτοάρθρο 235 της Συνθήκης.
10), with Article 235 of the Treaty as the legal basis.
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω στοιχείων, προφανώς είναι απολύτως δι­καιολογημένα τα εκτιθέμενα στην τελευταία αιτιολογική σκέψη του κανονισμού, ότι δηλαδή το σύστημα που δημιούργησε ο κανονισμός αποτελεί «ολοκληρωμένη κοινο­τική οντότητα» αυτοτελούς χαρακτήρα, της οποίας η θέσπιση δεν προϋποθέτει καμία δραστηριότητα «προσεγγίσεως των εθνικών νομοθεσιών», υπό την έννοια του άρ­θρου 100 Α της Συνθήκης.
That being so, there appears to be ample justification for the statement in the last recital of the preamble to the regulation that the system set up under the regulation constitutes an 'integral Community entity', an independent body, the establishment of which does not require any 'harmonisation of national legislation' within the meaning of Article 100a of the Treaty (now Article 95 EC).
Ι ­ 8076
I - 8076
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω κατά συνέπεια στο Δικαστήριο τα ακόλουθα:
In the light of the foregoing considerations, I propose that the Court should:
— να απορρίψει την προσφυγή·
— dismiss the application;
— να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα·
— order the Commission to pay the Council's costs;
— να αποφανθεί ότι κάθε παρεμβαίνων φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.
— order each of the interveners to bear its own costs.
Ι - 8077
I - 8077
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 1999 *
JUDGMENT OF THE COURT (Sixth Chamber) 18 November 1999*
Στην υπόθεση C­209/97,
In Case C-209/97,
Nolin και P. van Nuffel, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gómez de la Cruz, μέλος της ίδιας υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, προσφεύγουσα, υποστηριζόμενη από το
Commission of the European Communities, represented by M. Nolin and P. van Nuffel, of its Legal Service, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg at the office of C. Gómez de la Cruz, of its Legal Service, Wagner Centre, Kirchberg, applicant, supported by
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκπροσωπούμενο από τους J. Schoo, προϊστάμενο τμήματος στη Νομική Υπηρεσία, και J.­L.
European Parliament, represented by J. Schoo, Head of Division in its Legal Service, and J.-L. Rufas Quintana, Principal Administrator in the same service, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg at the General Secretariat of the European Parliament, Kirchberg, intervener, v
Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, εκπροσωπουμένου από τον Β.
Council of the European Union, represented by B. Hoff-Nielsen, Head of Division in its Legal Service, M.C. Giorgi, Legal Adviser, and F. Anton, of its
Ι ­ 8078
I - 8078
Morbilli, γενικό διευθυντή της διευθύνσεως νομικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, 100, boulevard Konrad Adenauer, καθού, υποστηριζομένου από τη
Legal Service, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg at the office of A. Morbilli, Director-General of the Legal Affairs Directorate of the European Investment Bank, 100 Boulevard Konrad Adenauer, Kirchberg, defendant, supported by
Γαλλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τους Μ. Perrin de Brichambaut, διευθυντή νομικών υποθέσεων στο Υπουργείο Εξωτερικών, και F.
French Republic, represented by M. Perrin de Brichambaut, Director of the Legal Affairs Directorate of the Ministry of Foreign Affairs, and F. Pascal, Central Administrative Attache in the same ministry, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg at the French Embassy, 8B Boulevard Joseph II, intervener,
Pascal, attache d'administration centrale στο ίδιο υπουργείο, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Γαλλίας, 8 Β, boulevard Joseph II, παρεμβαίνουσα, που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 515/97 του Συμβουλίου, της 13ης Μαρτίου 1997, περί της αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ των διοικητικών αρχών των κρατών μελών και της συνεργασίας των αρχών αυτών με την Επιτροπή με σκοπό τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής των τελωνειακών και γεωργικών ρυθμίσεων (ΕΕ L 82, σ. 1),
APPLICATION for the annulment of Council Regulation (EC) No 515/97 of 13 March 1997 on mutual assistance between the administrative authorities of the Member States and cooperation between the latter and the Commission to ensure the correct application of the law on customs and agricultural matters (OJ 1997 L 82, p. 1),
Ι ­ 8079
I - 8079
Saggio γραμματέας: R.
Advocate General: A. Saggio,
Grass έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 11ης Μαρτίου 1999, εκδίδει την ακόλουθη
Registrar: R. Grass, having regard to the Report of the Judge-Rapporteur, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 11 March 1999, gives the following
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 2 Ιουνίου 1997, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 230 ΕΚ), την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) 515/97 του Συμβουλίου, της 13ης Μαρτίου 1997, περί της αμοι­βαίας συνδρομής μεταξύ των διοικητικών αρχών των κρατών μελών και της συνεργασίας των αρχών αυτών με την Επιτροπή με σκοπό τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής των τελωνειακών και γεωργικών ρυθμίσεων (ΕΕ L 82, σ.
By application lodged at the Court Registry on 2 June 1997, the Commission of the European Communities brought an action under Article 173 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 230 EC) for the annulment of Council Regulation (EC) No 515/97 of 13 March 1997 on mutual assistance between the administrative authorities of the Member States and cooperation between the latter and the Commission to ensure the correct application of the law on customs and agricultural matters (OJ 1997 L 82, p.
1, στο εξής: προσβαλλόμενος κανονισμός).
1, hereinafter 'the contested regulation').
Ο προσβαλλόμενος κανονισμός καταργεί, με το άρθρο του 52, τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1468/81 του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1981 (ΕΕ L 144, σ.
Article 52 of the contested regulation repeals Council Regulation (EEC) No 1468/81 of 19 May 1981 (OJ 1981 L 144, p.
1), ο οποίος βασιζόταν
1), which was based on
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ στα άρθρα 43 της Συνθήκης ΕΟΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 37 ΕΚ) και 235 της Συνθήκης ΕΟΚ (νυν άρθρο 308 ΕΚ).
Article 43 of the EEC Treaty (now, after amendment, Article 37 EC) and Article 235 of the EEC Treaty (now Article 308 EC).
Ο κανονισμός 1468/81 τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 945/87 του Συμβουλίου, της 30ής Μαρτίου 1987 (ΕΕ L 90, σ.
Regulation No 1468/81 was itself amended by Council Regulation (EEC) No 945/87 of 30 March 1987 (OJ 1987 L 90, p.
3), ο οποίος είχε επίσης ως νομική βάση τα άρθρα 43 και 235 της Συνθήκης.
3), whose legal basis was likewise Articles 43 and 235 of the Treaty.
Από την τρίτη και την τέταρτη αιτιολογική σκέψη του προσβαλλομένου κανονισμού προκύπτει ότι, μολονότι οι κοινοτικός νομοθέτης θεωρούσε ότι το θεσπισθέν με τον κανονισμό 1468/81 σύστημα αποδείχθηκε αποτελεσματικό, έκρινε παρά ταύτα αναγκαίο, λαμβανομένης υπόψη της κτηθείσας πείρας, να το αντικαταστήσει ολοσχερώς.
According to the third and fourth recitals in the preamble to the contested regulation, the Community legislature considered that the system established by Regulation No 1468/81 had proved effective but that it was necessary, in the light of experience gained, to replace it in its entirety.
Προς τούτο, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο στις 23 Δεκεμβρίου 1992 πρόταση κανονισμού που είχε ως νομική βάση τα άρθρα 43,100 Α της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 95 ΕΚ) και 113 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 133 ΕΚ).
The Commission thus submitted to the Council on 23 December 1992 a draft regulation whose legal basis was Article 43 of the EC Treaty, Article 100a of the EC Treaty (now, after amendment, Article 95 EC) and Article 113 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 133 EC).
Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο του Συμβουλίου, η Επιτροπή παραιτήθηκε του άρθρου 113 της Συνθήκης, δεδομένου ότι η διάταξη της προτάσεως που δικαιολογούσε τη χρήση του άρθρου αυτού απαλείφθηκε.
During the negotiations within the Council, the Commission abandoned Article 113 since the provision in the draft justifying recourse to that article was deleted.
Όσον αφορά το άρθρο 100 Α της Συνθήκης, το Συμβούλιο αποφάσισε ομοφώνως, αφού συμβουλεύθηκε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να το απαλείψει και να το αντικαταστήσει με το άρθρο 235 της Συνθήκης, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 189 Α, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 250, παράγραφος 1, ΕΚ).
After consulting the European Parliament, the Council unanimously decided, in accordance with the procedure laid down in Article 189a(l) of the EC Treaty (now Article 250(1) EC), to delete Article 100a of the Treaty and replace it with Article 235 of the Treaty.
Συνεπώς, το Συμβούλιο δέχθηκε ως νομική βάση του προσβαλλόμενου κανονισμού τα άρθρα 43 και 235 της Συνθήκης.
The Council thus adopted Articles 43 and 235 of the Treaty as the legal basis for the contested regulation.
Σύμφωνα με το άρθρο του 1, ο προσβαλλόμενος κανονισμός προσδιορίζει τους όρους σύμφωνα με τους οποίους οι διοικητικές αρχές που είναι επιφορτισμένες στα κράτη μέλη με την εφαρμογή των τελωνειακών και γεωργικών ρυθμίσεων συνεργάζονται
The contested regulation, as stated in Article 1 thereof, lays down the ways in which the administrative authorities responsible for implementation of legislation on customs and agricultural matters in the Member States are to cooperate with
Προς τούτο, ο προσβαλλόμενος κανονισμός προβλέπει, στους τίτλους Ι και Π, κανόνες σχετικούς με τη συνδρομή κατόπιν αιτήσεως (άρθρα 4 έως 12) και την αυτεπάγγελτη συνδρομή (άρθρα 13 έως 16).
To that end, the contested regulation lays down, in Titles I and II, rules relating to assistance on request (Articles 4 to 12) and spontaneous assistance (Articles 13 to 16).
Οι τίτλοι III και IV αφορούν αντι­στοίχως τις σχέσεις μεταξύ των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών και της Επι­τροπής (άρθρα 17 και 18) και τις σχέσεις με τις τρίτες χώρες (άρθρα 19 έως 22).
Titles III and IV are respectively devoted to relations between the competent authorities of the Member States and the Commission (Articles 17 and 18) and to relations with third countries (Articles 19 to 22).
Ο τίτλος V (άρθρα 23 έως 41) διαιρείται σε οκτώ κεφάλαια.
Title V (Articles 23 to 41) is divided into eight chapters.
Το κεφάλαιο 1 προβλέπει τη δημιουργία ενός αυτοματοποιημένου συστήματος πληροφοριών, το οποίο καλείται «τελωνειακό σύστημα πληροφοριών» (στο εξής: ΤΣΠ), το οποίο αντα­ποκρίνεται στις ανάγκες των διοικητικών αρχών που είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή των τελωνειακών ή γεωργικών ρυθμίσεων, καθώς και στις ανάγκες της Επιτροπής (άρθρο 23, παράγραφος 1).
Chapter 1 establishes an automated information system called the 'Customs Information System' (here inafter 'the CIS') to meet the requirements of the administrative authorities responsible for applying legislation on customs or agricultural matters, as well as those of the Commission (Article 23(1)).
Σύμφωνα με το άρθρο 23, παράγραφος 2, του προσβαλλομένου κανονισμού, σκοπός του ΤΣΠ «είναι να συμβάλει στην πρόληψη, την έρευνα και τη δίωξη των πράξεων που είναι ή φαίνονται αντίθετες προς τις τελωνειακές ή γεωργικές ρυθμίσεις, ενισχύοντας, χάρη στην ταχύτερη δια­βίβαση των πληροφοριών, την αποτελεσματικότητα των διαδικασιών συνεργασίας και ελέγχου των αρμόδιων αρχών».
Article 23(2) states that the aim of the CIS is 'to assist in preventing, investigating and prosecuting operations which are in breach of customs or agricultural legislation, by increasing, through more rapid dissemination of information, the effectiveness of the cooperation and control procedures of the competent authorities'.