natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Neu κ.λπ. κατά Υφυπουργού Γεωργίας 7.83.1991 Προδικαστικές - Conseil d' Etat του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου - Ερμηνεία των άρθρων 39 και 110 της Συνθήκης ΕΟΚ και του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου περί γενικών κανόνων για την εφαρμογή της εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 5γ του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 - Σύστημα ποσοστώσεων για γαλακτοκομικά προϊόντα - Μέτρα εφαρμογής σε περίπτωση αλλαγής του αγοραστή.
J. Neu and Others ν Secretary of State for Agriculture and Viticulture - 7 March 1991 (Reference for a preliminary ruling) Conseil d'Etat du Grand-Duché de Luxembourg Interpretation of Articles 39 and 110 of the EEC Treaty and of Article 7 of Council Regulation (EEC) No. 857/84 adopting general rules for the application of the levy referred to in Article 5c of Regulation (EEC) 804/68 -System of milk quotas - Measures in the event of a change of purchaser
Υπόθ. C-364/89 Irish Dairy Board Co-operative (An Bord Bainne) κατά HZA Gronau 7.83.1991
Case C-364/89
Προδικαστική - Finanzgericht Düsseldorf - Ερμηνεία του κανονισμού (ΕΟΚ) 926/80 της Επιτροπής όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2899/81 της Επιτροπής περί εξαιρέσεως εκ της εφαρμογής των νομισματικών εξισωτικών ποσών σε ορισμένες περιπτώσεις - Υπολογισμός του συναλλαγματικού κέρδους βάσει του εθνικού νομίσματος του οικείου κοινοτικού επιχειρηματία ή βάσει μη κοινοτικού νομίσματος (δολλάριο ΗΠΑ).
An Bord Bainne, Irish Dairy Board Co-operative Ltd. ν Hauptzollamt Gronau - 7 March 1991 (Reference for a preliminary ruling) Finanzgericht Düsseldorf Interpretation of Commission Regulation (EEC) No. 926/80 as amended by Commission Regulation (EEC) No. 2899/81 on exemption from the application of monetary compensatory amounts in certain cases - Calculation of advantage on the basis of the domestic currency of the Community operator concerned or on the basis of a non-Community currency (US dollar)
7.83.1991 Προδικαστική - Finanzgericht München - Ερμηνεία του άρθρου 20, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας ΦΠΑ 77/388/ΕΟΚ - Δικαίωμα εκπτώσεως του καταβληθέντος σε προγενέστερο στάδιο ΦΠΑ όταν ένα αγαθό επενδύσεως παραδίδεται από έναν υποκείμενο στον φόρο σε άλλον υποκείμενο στον φόρο και χρησιμοποιείται για φορολογητέες πράξεις του παραλήπτη του αγαθού.
H. Lennartz ν Finanzamt München II - 7 March 1991 (Reference for a preliminary ruling) Finanzgericht München Interpretation of Article 20 (2) of the Sixth VAT Directive 77/388/EEC - Right to deduct input VAT where capital goods are supplied by one taxable person to another and they are used for taxable transactions
(Υπαλληλική) Διορισμός - Κατάταξη σε βαθμό και κλιμάκιο (Τρίτο Τμήμα)
Jongen ν Commission - 6 March 1991 (Staff case) Appointment - Classification in grade and step (Third Chamber)
Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική Η σύνταξη του πρωτοτύπου ολοκληρώθηκε στις 11 Μαρτίου 1991
Original version (French) completed on 11 March 1991
Εβδομάδες από 11 έως 22 Μαρτίου 1991 αριθ. 07-91
PROCEEDINGS OF THE COURT OF JUSTICE AND OF THE COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES Week of 11 to 22 March 1991
ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ σελ.
Case C-377/89
C-361/89 Ποινική δίκη κατά Ρ.
Case C-205/89
Υποθ.
OF THE INSTITUTION.
C-205/89 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
HOWEVER, ONLY THE COMPLETE TEXT OF THE JUDGMENTS AND OPINIONS PUBLISHED LATER IN THE REPORTS OF CASES BEFORE THE COURT IS AUTHENTIC. THE INFORMATION CONTAINED IN THIS BULLETIN MAY BE REPRODUCED PROVIDED THAT THE SOURCE IS STATED.
Cotter και Ν. McDermott κατά Minister for Social Welfare κ.λπ.
A. Cotter and N. McDermott ν Minister for Social Welfare and Another - 13 March 1991
(Προδικαστική) "Κοινωνική πολιτική - Ίση μεταχείριση σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως - Αρχή εθνικού δικαίου απαγορεύουσα τον αδικαιολόγητο πλουτισμό" (Ολομέλεια) di
(Reference for a preliminary ruling) (Social policy - Equal treatment in matters of social security - Principle of national law prohibiting unjust enrichment) (Full Court)
Με Διάταξη της 12ης Δεκεμβρίου 1989, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 19 Δεκεμβρίου 1989, το Supreme Court της Ιρλανδίας υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 4 της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ¡σης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως.
By order of 12 December 1989, which was received at the Court on 19 December 1989, the Supreme Court of Ireland referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Article 4 of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς που έχει ως αντικείμενο το δικαίωμα της Cotter και της McDermott να λαμβάνουν, μετά τις 23 Δεκεμβρίου 1984, αφότου η αμφισβητούμενη μεταξύ των προαναφερθέντων διαδίκων οδηγία έπρεπε να έχει τεθεί σε εφαρμογή στα κράτη μέλη, διάφορες παροχές κοινωνικής ασφαλίσεως, των οποίων εδικαιούτο ένας άνδρας ευρισκόμενος σε ανάλογη κατάσταση και των οποίων η χορήγηση δεν τους εγκρίθηκε, για να μην παραβιαστεί, όπως υποστηρίχθηκε, η αρχή της απαγόρευσης του αδικαιολόγητου πλουτισμού, απαγόρευση η οποία -κατά το ιρλανδικό δίκαιο- συνιστά υπό ορισμένες περιστάσεις λόγο μη χορηγήσεως παροχής ή μειώσεως της καταβλητέας παροχής.
Those questions arose in proceedings for a declaration that after 23 December 1984, the date on which the directive should have been implemented in the Member States, Mrs Cotter and Mrs McDermott were entitled to various social security benefits to which married men in the same circumstances were entitled, which they had been refused on the ground that to allow the claims of the applicants would offend against the principle prohibiting unjust enrichment, which under Irish law constituted a ground for restricting or refusing relief in certain circumstances.
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση που, μετά την πάροδο της προθεσμίας συμμορφώσεως προς την οδηγία, οι έγγαμοι άνδρες ελάμβαναν -άνευ ετέρου- προσαυξήσεις κάποιων κοινωνικοασφαλιστικών παροχών λόγω συζύγου και τέκνου που λογίζονται συντηρούμενα πρόσωπα, χωρίς να υποχρεούνται να αποδείξουν ότι πράγματι τα συντηρούν, οι έγγαμες γυναίκες χωρίς πραγματικά οικογενειακά βάρη δικαιούνται των αυτών προσαυξήσεων, έστω και αν αυτό ενδέχεται να συνεπάγεται διπλή καταβολή των προσαυξήσεων αυτών.
Article 4 (1) of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 must be interpreted as meaning that if, after expiry of the period allowed for implementation of the directive, married men have automatically received increases in social security benefits in respect of a spouse and children deemed to be dependants without having to prove actual dependency, married women without actual dependants are entitled to the same increases even if in some circumstances that will result in double payment of the increases.
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, έχει την έννοια ότι, σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος έχει περιλάβει στη νομοθεσία του, την οποία εξέδωσε μετά την πάροδο της τασσομένης με την οδηγία προθεσμίας για να θέσει σε εφαρμογή το εν λόγω άρθρο, μεταβατική διάταξη που προβλέπει αντισταθμιστικές καταβολές στους έγγαμους άνδρες που έχασαν το δικαίωμα τους προς προσαύξηση των κοινωνικοασφαλιστικών τους παροχών λόγω συζύγου που λογίζεται συντηρούμενο πρόσωπο, διότι δεν μπορούσαν να αποδείξουν ότι όντως συντηρούσαν τη σύζυγο τους, οι έγγαμες γυναίκες που βρίσκονται σε παρόμοια οικογενειακή κατάσταση δικαιούνται των αυτών καταβολών, έστω και αν αυτό
Article 4 (1) of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 must be interpreted as meaning that where a Member State has included in the legislation intended to implement that article, adopted after the expiry of the period allowed by the directive, a transitional provision providing for compensatory payments to married men who have lost their entitlement to an increase in their social security benefits in respect of a spouse deemed to be dependent because actual dependency cannot be shown to exist, married women in the same family circumstances are entitled to the same payments even if that infringes the prohibition on unjust enrichment laid down by national law".
Ο γενικός εισαγγελέας Jean Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειαο της 29ης Νοεμβρίου 1990.
Mr Advocate General Jean Mischo delivered his Opinion at the sitting on 29 November 1990.
Κατέληξε προτείνοντας :
He concluded as follows:
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ¡σης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, έχει την έννοια ότι, κατά το χρονικό διάστημα που διέρρευσε μεταξύ του χρόνου αφ'ού η οδηγία έπρεπε να έχει τεθεί σε εφαρμογή και του χρόνου κατά τον οποίο άρχισε να ισχύει η αντίστοιχη εθνική νομοθεσία, οι έγγαμες γυναίκες εδικαιούντο των προσαυξήσεων κοινωνικοασφαλιστικών παροχών λόγω α') συντηρουμένου συζύγου και β') συντηρουμένου τέκνου, έστω και αν αποδεδειγμένα δεν συντηρούσαν πράγματι τα πρόσωπα αυτά, εφόσον οι έγγαμοι άνδρες εδικαιούντο των αυτών προσαυξήσεων χωρίς να υποχρεούνται να αποδείξουν ότι πράγματι τα συντηρούσαν.
Article 4 (1) of Council Directive 79/7 of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security must be interpreted as meaning that during the period between the date specified for the implementation of that directive and the date when the corresponding national legislation entered into force, married women were entitled to increases in Social Welfare benefits in respect of
Εν όψει της απαντήσεως που δόθηκε στο πρώτο ερώτημα, το δεύτερο
(a) a husband as dependant, and (b) a child as dependant even where it was proved that no actual dependency existed, if married men were entitled to the same increases without having to produce proof of dependency."
(Προδικαστική) "Περιβάλλον και καταναλωτές - Προστασία των καταναλωτών - Κατ 'οίκον επίσκεψη με σκοπό τη σύναψη συμβάσεως" (Πρώτο τμήμα) m
Case C-361/89: Criminal proceedings against P. Di Pinto - 14 March 1991 (Reference for a preliminary ruling) (Environment and consumers - Consumer protection - Doorstep canvassing) (First Chamber)
Με Απόφαση της 17ης Νοεμβρίου 1989, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 29 Νοεμβρίου 1989, το Cour d'appel de Paris υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 85/577/Ε0Κ του Συμβουλίου.
By a judgment of 17 November 1989, which was received at the Court Registry on 29 November 1989, the Cour d'Appel de Paris referred two questions to the Court for a preliminary ruling on the interpretation of Council Directive 85/577/EEC.
0 Di Pinto είναι διαχειριστής μιας εταιρίας η οποία εκδίδει περιοδικό, στο οποίο καταχωρούνται επ'αμοιβή αγγελίες περί προσφοράς επιχειρήσεων προς πώληση.
Although the French law on doorstep canvassing prohibits the acceptance by canvassers of payment in cash before the expiry of the seven day reflection period, the contracts concluded by Mr Di Pinto's representatives gave rise to an immediate payment of the price of publishing the advertisement.
Εξ άλλου, στις συμβάσεις αυτές δεν υπήρχε μνεία περί ευχέρειας των δεχθέντων την επίσκεψη καταναλωτών να υπαναχωρήσουν από την δέσμευση την οποία είχαν αναλάβει, πριν παρέλθει η προθεσμία "ωρίμου σκέψεως".
Sentenced to one year in prison and a fine of FF 15 000, Mr Di Pinto applied to have the judgment set aside on the ground that the traders canvassed in regard to the sale of their businesses did not enjoy the benefit of the protection provided by the law on canvassing and that if the situation were otherwise, the law would be contrary to Directive 85/577/EEC.
Ο έμπορος ο οποίος δέχεται την επίσκεψη άλλου εμπόρου με σκοπό την σύναψη συμβάσεως διαφημίσεως για την πώληση της επιχειρήσεως του δεν πρέπει να θεωρείται ως καταναλωτής προστατευόμενος από την οδηγία 85/577/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την προστασία των καταναλωτών κατά τη σύναψη συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος.
A trader canvassed with a view to the conclusion of an adverti sing contract concerning the sale of his business is not to be regarded as a consumer protected by Council Directive 85/577/EEC of 20 December 1985 to protect the consumer in respect of contracts negotiated away from business premises.
Δεν αντιβαίνει προς την οδηγία η εθνική νομοθεσία περί συνάψεως συμβάσεων εκτός εμπορικού καταστήματος, η οποία επεκτείνει την παρεχόμενη υπ'αυτής προστασία και στους εμπόρους, όταν αυτοί δικαιοπρακτούν με σκοπό την πώληση της επιχειρήσεως τους."
That directive does not preclude national legislation on canvass­ing from extending the protection which it affords to cover trad­ers acting with a view to the sale of their business".
0 νενικόο εισαγγελέας Jean Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πρώτου τμήματος της 12ης Δεκεμβρίου 1990.
Mr Advocate General Jean Mischo delivered his Opinion at the sitting of the First Chamber on 12 December 1990.
0 έμπορος ο οποίος δέχεται κατ'οίκον ή στον τόπο εργασίας του την επίσκεψη άλλου εμπόρου με σκοπό την πώληση της επιχειρήσεως του απολαύει της προστασίας που παρέχεται στους καταναλωτές με την οδηγία 85/577 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985.
A trader canvassed at home or at his business premises with a view to the sale of his business is entitled to the consumer protection provided by Council Directive 85/577 of 20 December 1985.
Δεν αντιβαίνει προς τις διατάξεις της οδηγίας αυτής η διάταξη εθνικού δικαίου που παρέχει την υπέρ των καταναλωτών προβλεπομένη προστασία και στους εμπόρους που δέχονται κατ'οίκον ή στον τόπο εργασίας τους την επίσκεψη άλλου εμπόρου, εφόσον η πρόταση παροχής υπηρεσιών που τους γίνεται δεν αφορά 'τις ανάγκες' της εμπορικής εκμεταλλεύσεως περί της
The provisions of that directive must be interpreted as not precluding a provision of national law which grants consumer protection to traders canvassed at home or at their places of business where the service is not offered to them 'for the purposes' of carrying on the business concerned".
Υπόθ. C-202/88 : Γαλλική Δημοκρατία κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case C-202/88: French Republic and Others ν Commission of the European Communities - 19 March 1991 (Competition - Competition in the markets in telecommunications terminal equipment) (Full Court)
19.03.1991 "Ανταγωνισμός - Ανταγωνισμός στις αγορές τηλεπικοινωνιακών τερματικών" (Ολομέλεια) d)
By an application lodged at the Court Registry on 22 July 1988, the French Republic brought an action for the annulment of Articles 2, 6, 7 and
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 22 Ιουλίου 1988, η Γαλλική Δημοκρατία ζήτησε την ακύρωση των άρθρων 2, 6, 7 και 9 της οδηγίας 88/301/ΕΟΚ της Επιτροπής, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές τηλεπικοινωνιακών τερματικών.
9 of Commission Directive 88/301/EEC of 16 May 1988 on competition in the markets in telecommunications terminal equipment.
Η οδηγία αυτή εκδόθηκε τον Μάιο 1988 βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 3, της Συνθήκης E0K και προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι τα κράτη μέλη που έχουν
That directive was adopted in May 1988 under Article 90 (3) of the EEC Treaty and provided, inter alia, that Member States which had granted special or exclusive rights for the importation, marketing, connection, bringing into service of telecommunications terminal equipment and/or maintenance of such equipment were to ensure that those rights were withdrawn and to inform the Commission of the measures taken or draft legislation introduced to that end.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η Γαλλική Κυβέρνηση προσάπτει στην Επιτροπή ότι εξέδωσε την επίδικη οδηγία στηριζόμενη στο άρθρο 90, παράγραφος 3, της Συνθήκης, αντί να κινήσει την διαδικασία του άρθρου 169.
The Court noted that Article 90 (3) of the Treaty gave the Commission a general power to lay down, in directives, detailed provisions concerning the Member States' obligations under Article 90 (1).
Η Επιτροπή κάνει χρήση της εξουσίας αυτής οσάκις -και τούτο ασχέτως προς συγκεκριμένες καταστάσεις που τυχόν υφίστανται στα κατ'ιδίαν κράτη μέλη- θέλει να συγκεκριμενοποιήσει τις υποχρεώσεις που τα βαρύνουν βάσει της Συνθήκης.
The Commission puts that power into practice when, without taking account of the particular situation existing in the various Member States, it makes detailed rules concerning their obligations under the Treaty.
Η εξουσία αυτή δεν προσφέρεται, ως εξ αυτής ταύτης της φύσεως του, για να αναγνωριστεί ότι ένα κράτος μέλος παρέβη συγκεκριμένη υποχρέωση που υπέχει από την Συνθήκη.
Of its very nature such a power could not be used to obtain a declaration that a Member State had failed to fulfil its obligations under the Treaty.
Όπως προκύπτει εν προκειμένω από το περιεχόμενο της επίδικης οδηγίας, η Επιτροπή όρισε απλώς, και κατά τρόπο γενικό, τις υποχρεώσεις που, σύμφωνα με τη Συνθήκη, βαρύνουν τα κράτη μέλη.
It could be seen from the contents of the directive at issue in this case that the Commission merely laid down general obligations to which the Member States are subject under the Treaty.
Επομένως, η οδηγία αυτή δεν μπορεί να εκληφθεί υπό την έννοια ότι διαπιστώνει συγκεκριμένες παραβάσεις συγκεκριμένων κρατών μελών σχετικές με υποχρεώσεις τους απορρέουσες από την Συνθήκη· γι' αυτό, ο προβαλλόμενος από την Γαλλική Δημοκρατία λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Consequently, it could not be interpreted as containing a finding of specific infringements, by specific Member States, of obligations flowing from the Treaty and the French Government's submission was therefore rejected as unfounded.
(19 20) Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, η Γαλλική Κυβέρνηση φρονεί ότι, εκδίδοντας μια οδηγία που προβλέπει την άνευ ετέρου κατάργηση των ειδικών και αποκλειστικών δικαιωμάτων εισαγωγής, εμπορίας, σύνδεσης, θέσης σε λειτουργία ή/και συντήρησης τερματικών συσκευών, η Επιτροπή υπερέβη τις εποπτικές αρμοδιότητες τις οποίες της απονέμει το άρθρο 90, παράγραφος 3, της Συνθήκης.
In its second submission, the French Government argued that by adopting a directive providing purely and simply for the withdrawal of special or exclusive rights for the importation, marketing, connection, bringing into service of terminal equipment and/or maintenance of such equipment, the Commission exceeded the supervisory conferred on it by Article 90 (3) of the Treaty.
Φρονεί, εξ άλλου, ότι μια πολιτική αναδιάρθρωσης του τομέα των τηλεπικοινωνιών, σαν την διαλαμβανόμενη με την οδηγία, ανήκε στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Συμβουλίου ενεργούντος βάσει του άρθρου 100 Α.
It also considers that that a policy of restructuring the telecommunications sector such as that envisaged by the directive comes solely within the powers of the Council acting under Article 100a.
0 λόγος αυτός δεν μπορεί να γίνει δεκτός.
The Court could not accept that submission.
Συγκεκριμένα, ως προς το πρώτο επιχείρημα, πρέπει να σημειωθεί κατ'αρχάς ότι η ανατιθέμενη στην Επιτροπή εποπτική αρμοδιότητα εμπεριέχει την δυνατότητα της, η οποία στηρίζεται στο άρθρο 90, παράγραφος 3, να εξειδικεύει τις απορρέουσες από την Συνθήκη υποχρεώσεις.
With regard to the first argument, it regarded it as sufficient to point out first that the Commission's supervisory power included the possibility of defining, under Article 90 (3), the obligations flowing from the Treaty. Consequently, the extent of that power depended on the scope of the rules to be enforced.
Επομένως, η έκταση της εξουσίας αυτής συναρτάται με το περιεχόμενο των εκάστοτε κανόνων για την τήρηση των οποίων οφείλει να μεριμνά η Επιτροπή.
The Court also noted that even though that article presupposed the existence of undertakings enjoying special or exclusive rights, it did not thereby follow that all special or exclusive rights were necessarily compatible with the Treaty.
Πρέπει, έπειτα, να γίνει δεκτό ότι, έστω και αν το άρθρο αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη επιχειρήσεων που κατέχουν ορισμένα ειδικά και αποκλειστικά δικαιώματα, αυτό δεν σημαίνει ότι όλα τα ειδικό και αποκλειστικό δικαιώματα συμβιβάζονται κατ'ανάγκην με την Συνθήκη.
The French Government also claimed that Articles 2, 6, 7 and 9 of the directive were unlawful on the ground that the Commission incorrectly applied Articles 30, 37, 59 and 86 of the Treaty.
(23 26) 'Οσον αφορά την αιτίαση ότι η Επιτροπή ιδιοποιήθηκε αρμοδιότητες τις οποίες τα άρθρα 87 και 100 Α της Συνθήκης αναθέτουν στο Συμβούλιο, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο σκοπός της αρμοδιότητας η οποία ανατίθεται στην Επιτροπή με το άρθρο 90, παράγραφος 3, είναι διαφορετικός και ειδικότερος από τον σκοπό των
The Court considered, with regard to Article 2, that the Commission was entitled to require the withdrawal of exclusive rights for the importation,
Η Γαλλική Κυβέρνηση προσβάλλει, στη συνέχεια, ως παράνομα τα άρθρα 2, 6, 7 και 9 της οδηγίας, για το λόγο ότι η Επιτροπή προέβη σε εσφαλμένη εφαρμογή των άρθρων 30, 37, 59 και 86 της Συνθήκης.
7 - marketing, connection, bringing into service of telecommunications terminal equipment and/or maintenance of such equipment.
Ως προς το άρθρο 2, πρέπει να γίνει δεκτό ότι βασίμως η Επιτροπή αξίωσε να καταργηθούν τα αποκλειστικά δικαιώματα εισαγωγής, εμπορίας, σύνδεσης, θέσης σε λειτουργία τερματικών συσκευών τηλεπικοινωνιών ή/και συντήρησης τέτοιων συσκευών.
With regard to special rights, the Court considered that neither the provisions of the directive nor the recitals in the preamble thereto provided any details as to the precise rights referred to or in what way the existence of those rights were contrary to the various provisions of the Treaty.
Όσον αφορά όμως τα ειδικά δικαιώματα, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ούτε οι διατάξεις της οδηγίας, ούτε οι αιτιολογικές της σκέψεις διευκρινίζουν το είδος το δικαιωμάτων τα οποία αφορούν, ούτε κατά τι η ύπαρξη των δικαιωμάτων αυτών θα αντέβαινε προς τις διάφορες διατάξεις της Συνθήκης.
It followed that the Commission had not provided a justification for the obligation to withdraw the special rights for the importation, marketing, connection, bringing into service of terminal equipment and/or maintenance of such equipment.
Επομένως, η Επιτροπή δεν δικαιολόγησε την υποχρέωση καταργήσεως των ειδικών δικαιωμάτων εισαγωγής, εμπορίας, σύνδεσης, θέσης σε λειτουργία ή/και συντήρησης τερματικών συσκευών τηλεπικοινωνιών.
The fact of permitting an undertaking which markets terminal equipment to draw up specifications for such equipment, supervise their implementation and approve the equipment would permit it to determine at its own discretion the terminal equipment which could be connected to the public network and was thereby likely to give it an obvious advantage over its competitors.
Κατά συνέπεια, το άρθρο 2 πρέπει να ακυρωθεί κατά το μέτρο που αφορά την κατάργηση των δικαιωμάτων αυτών.
Under those circumstances, the Commission was entitled to ask that the drawing up of specifications for such equipment, the supervision of their implementation and the approval of the equipment should be carried out by a body independent of the public or private undertakings offering competing goods and/or services in the telecommunications sector.
Ως προς το άρθρο 6, πρέπει να σημειωθεί ότι η κατοχύρωση ενός συστήματος μη νοθευμένου ανταγωνισμού, όπως είναι το προβλεπόμενο από την Συνθήκη, είναι δυνατή μόνον αν εξασφαλίζεται η ισότητα ευκαιριών μεταξύ επιχειρηματιών.
Finally, with regard to the lawfulness of Article 7, the Court pointed out that Article 90 of the Treaty confers powers on the Commission only in regard to State measures and that conduct hindering competition adopted by undertakings on their own initiative may be called into question only in individual decisions adopted under Articles 85 and 86 of the Treaty.