natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε κατά την εκδίκαση διαφοράς μεταξύ του Institut national d'assurances sociales pour travailleurs indépendants (στο εξής: Inasti) και του Η. Kemmler και αφορά την καταβολή εισφορών στο βελγικό σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως ελεύθερων επαγγελματιών.
The provisions of the Treaty relating to the free movement of persons are thus intended to facilitate the pursuit of occupational activities throughout the Community, and preclude national legislation which might inhibit the extension of such activities beyond the territory of a single Member State.
Ο Kemmler κατοικούσε πάντοτε στη Γερμανία, όπου υπαγόταν στο σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως ελεύθερων επαγγελματιών, αλλ' επιπλέον διέμενε στο Flobecq (δικαστική περιφέρεια του Tournai), στο Βέλγιο, επί ορισμένο διάστημα της επίμαχης περιόδου.
Legislation of a Member State which requires contributions to be made to the scheme for selfemployed persons by persons already working as selfemployed persons in another Member State where they have their habitual residence and are affiliated to a social security scheme inhibits the exercise of professional activities outside the territory of that Member State.
Αφού ο Kemmler διαθέτει σταθερή και μόνιμη εγκατάσταση σε αμφότερα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, κρίσιμο για την επίλυση της διαφοράς είναι μόνον το άρθρο 52, το οποίο αφορά το δικαίωμα εγκαταστάσεως.
Article 52 of the Treaty therefore precludes legislation of that kind unless is it duly justified.
38, της 27ης Ιουλίου 1967, περί της κοινωνικής ασφαλίσεως των ελεύθερων επαγγελματιών.
Therefore, the impediment to the pursuit of occupational activities in more than one Member State may not in any event be justified on that basis.
Οι διατάξεις της Συνθήκης που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων έχουν σκοπό, επομένως, να διευκολύνουν την άσκηση επαγγελματικών δραστηριοτήτων εντός του συνόλου των εδαφών των κρατών μελών και δεν επιτρέπουν εθνικές ρυθμίσεις που θα μπορούσαν να κωλύουν την επέκταση των δραστηριοτήτων αυτών πέρα από το έδαφος ενός μόνον κράτους μέλους.
(Article 52 of die Treaty precludes a Member State from requiring contributions to be made to die social security scheme for selfemployed persons by persons already working as selfemployed persons in another Member State where they have their habitual residence and are affiliated to a social security scheme, that obligation affording them no additional social protection.)
Από το άρθρο
He proposed that the Court should reply as follows:
Κατά συνέπεια, η ρύθμιση αυτή αντιβαίνει προς το
'Article 52 of the EEC Treaty must be interpreted as precluding a Member State from requiring a national of another Member State, who is pursuing the same activity simultaneously in both States, to pay
άρθρο 52 της Συνθήκης, εκτός αν μπορεί να δικαιολογηθεί προσηκόντως.
contributions to its social security scheme for selfemployed persons, where the person concerned demonstrates that, over the same period, he was affiliated to an equivalent social security scheme in the other Member State, where he habitually resides, and that the payment of contributions to a second social security scheme cannot give rise to any additional social security cover for him.'
στους ενδιαφερομένους.
Case C-63/93 Fintan Duff and Others ν Minister for Agriculture and Food and Others Agriculture
Συνεπώς, η παρακώλυση της ασκήσεως επαγγελματικών δραστηριοτήτων πέρα από το έδαφος ενός μόνον κράτους μέλους δεν μπορεί, εν πάση περιπτώσει, να δικαιολογηθεί με βάση αυτό το κριτήριο,
Preliminary ruling (Additional levy on milk — Special reference quantities on account of a development plan — Obligation or discretionary power) (Sixth Chamber) corresponding to their development plans, since their production exceeds the reference quantities allocated to them on the basis of their 1983 production.
Συναφιός, πρέπει να τονιστεί ότι μια ρύθμιση ιταν την επίμαχη στην κύρια δίκη δεν παρέχει καμιά συμπληρωματική ασφαλιστική προστασία
In order to obtain reference quantities matching their development plan targets, the plaintiffs in the main proceedings brought an action before the High Court of Ireland. When their action was dismissed, they appealed against that court's judgment
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Interpretation of the first indent of Article 3(1) of Regulation No 857/84, read in the light of the third recital in the preamble to that regulation
• Το άρθρο 52 της Συνθήκης ΕΚ δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν την υποχρέωση καταβολής εισφορών στο σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως ελεύθερων επαγγελματιών σε όσους εργάζονται ήδη ως ελεύθεροι επαγγελματίες σε άλλο κράτος μέλος όπου κατοικούν και υπάγονται σε ορισμένο σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως εφόσον η υποχρέοκτη αυτή δεν τους παρέχει καμία συμπληρωματική ασφαλιστική προστασία»
By order of 14 January 1993, the Supreme Court of Ireland referred to the Court for a preliminary ruling three questions on the interpretation and validity of Article 3(1) of Council Regulation (EEC) No 857/84. Those questions have been raised in proceedings between Mr Fintan Duff and Others ('the plaintiffs in the main proceedings'), owners of agriculture holdings and milk producers, and the Minister for Agriculture and Food and the Attorney General concerning a special reference quantity which they are claiming on the basis of the first indent of Article 3(1) of Regulation No 857/84 on the ground that they had adopted development plans under Council Directive 72/159/EEC
Ruiz-Jarabo Colomer ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τρίτου τμήματος της 11ης Ιανουαρίου 1996.
However, those quantities did not take into account the increase in milk production capacity provided for in their development plans, the competent national authority not having allocated them any special reference quantity under the first indent of Article 3(1) of Regulation No 857/84.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει στο προδικαστικό ερώτημα ως εξής:
The plaintiffs in the main proceedings must therefore pay an additional levy on any quantity of milk
Προδικαστική •Συμπληρωματική εισφορά επί του γάλακτος — Ειδικές ποσότητες υπάρξεως σχεδίου αναπτύξεως — Υποχρέωση ή ευχέρεια»
As regards the situation referred to in the first indent of Article 3(1), it is clear from the very wording of the provision, as was held in particular in paragraph 13 of the judgment in Cornée and Others, cited above, that Member States have a discretion to decide whether or not special reference quantities should be allocated
ήδη με τις αποφάσεις της 11ης Ιουλίου 1989, Cornee κ.λπ., και της 12ης Ιουλίου 1990, Spronk.
allocated and that they would therefore be exempted in part from the restrictions established by the additional levy scheme.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ Duff κ.λπ. (στο εξής: εφεσείοντες στην κύρια δίκη), ιδιοκτητών γεωργικών εκμεταλλεύσεων και παραγωγών γάλακτος, και του Minister for Agriculture and Food και του Attorney General, σχετικά με ειδική ποσότητα αναφοράς που ζητούν οι εφεσι ίοντες, βάσει του άρθρου 3, σημείο 1, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 857/84, επειδή είχαν υποβάλει σχέδια αναπτύξεως σύμφωνα με την οδηγία 72/159/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
Although that interpretation was given in cases in which, contrary to the present situation, the Member States concerned had in fact exercised that discretion, it cannot, having regard to the purpose of Article 3(1) of Regulation No 857/84, be put in issue in the present case.
Μολονότι η ερμηνεία αυτή δόθηκε στο πλαίσιο υποθέσεων στις οποίες, αντίθετα προς την παρούσα κατάσταση, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη είχαν ακριβώς κάνει χρήση της ευχέρειας, η ερμηνεία αυτή δεν μπορεί εν προκειμένω να αναθεωρηθεί, λαμβανομένου υπόψη του σκοπού που επιδιώκεται με το άρθρο 3, σημείο 1, του κανονισμού 857/84.
Moreover, at the time when the plaintiffs in the main proceedings adopted their development plans, which, according to the replies to a question put by the Court at the hearing, they did not start to implement before 1981, they could not have been unaware that the Community legislature had already, before that time, taken steps to overcome the structural surpluses on the market for milk by a variety of measures, including the scheme for the nonmarketing of milk under Regulation No 1078/77, cited above. +
Πράγματι, κατά την τρίτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού αυτού, «πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να προσαρμόσουν τις ποσότητες αναφοράς, ώστε να ληφθεί υπόψη η ιδιαίτερη κατάσταση ορισμένων παραγωγών και να καθοριστεί για τον σκοπό αυτό, εφόσον υπάρχει ανάγκη, μια εφεδρική ποσότητα στα πλαίσια της εγγυημένης ποσότητας που αναφέρθηκε παραπάνω».
The third recital in the preamble to Regulation No 857/84 stipulates: 'the Member States should be enabled to adapt the reference quantities to take into account the special situations of certain producers and to establish for this purpose, as necessary, a reserve within the abovementioned guaranteed quantity'.
Ωστόσο, για τις ποσότητες αυτές δεν ελήφθη υπόψη η αύξηση της γαλακτοπαραγωγικής ικανότητας που προβλεπόταν στα σχέδια αναπτύξεως των γεωργικών τους εκμεταλλεύσεων, δεδομένου ότι η αρμόδια εθνική αρχή δεν τους χορήγησε καμιά ειδική ποσότητα αναφοράς βάσει του άρθρου 3, σημείο 1, πρώτη περίπτιοση, του κανονισμού 857/84.
The rules laid down are therefore intended to enable Member States to deal with the exceptional situations, referred to in Article 3(1) of Regulation No 857/84, which confront certain producers.
Ως εκ τούτου, οι εφεσείοντες της κύριας δίκης υποχρεούνται να καταβάλουν τη συμπληρωματική εισφορά για όλη την ποσότητα γάλακτος που αντιστοιχεί στα σχέδια αναπτύξεως, εφόσον η παραγωγή τους υπερβαίνει τις ποσότητες αναφοράς που τους χορηγήθηκαν βάσει της παραγωγής τους το 1983.
One cannot, however, infer from those rules that the Community legislature wished to impose on the Member State concerned an obligation to grant special reference quantities and so permit those producers who had adopted a development plan to claim a right to such quantities.
Προκειμένου να τύχουν των ποσοτήτων αναφοράς που αντιστοιχούσαν στον στόχο που καθόρισαν με τα σχέδια τους αναπτύξεως της γαλακτοκομικής παραγωγής, οι προσφεύγοντες της κύριας δίκης άσκησαν προσφυγή ενώπιον του High Court of Ireland.
Thirdly, contrary to the contentions of the plaintiffs in the main proceedings, the decision not to allocate special reference quantities does not infringe the principle of proportionality.
Επειδή η προσφυγή τους απορρίφθηκε, άσκησαν έφεση κατά της αποφάσεως αυτής.
The Community legislature and the national legislature did not exercise their discretion under the Common Agricultural Policy wrongly in not granting special reference quantities.
Επί της ερμηνείας του άρθρου 3, σημείο 1, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 857/84, υπό το πρίσμα της τρίτης αιτιολογικής του σκέψεως
They consider that it is incompatible with that principle to exclude from the allocation of a special reference quantity those producers whose development plans have been approved without any conditions or restrictions being imposed by the competent national authority.
Επιβάλλεται να υπομνηστεί ότι το άρθρο 3, σημείο 1, του κανονισμού 857/84 έχει ερμηνευθεί
The observations of the plaintiffs in the main proceedings show that it is only the right to property and the freedom to pursue a trade or profession recognized by Community law that are in issue (see, in particular, the judgment in Case C-306/93 SMW Winzersekt [1994] ECR 1-5555, paragraph 22).
Οι εφεσείοντες της κύριας δίκης και το Συμβούλιο επικαλούνται πρωτίστως, μεταξύ των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου, την αρχή του σεβασμού της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. 'Ετσι, θεωρούν ότι θα ήταν ασυμβίβαστο προς την αρχή αυτή να
Neither the Community rules on development plans, nor the terms or purpose of those plans, nor the context in which the plaintiffs in the main proceedings adopted their development plans indicate that the Community created a situation providing producers who were implementing a development plan with reasonable grounds to expect that a special reference quantity referred to in the first indent of Article 3(1) of Regulation No 857/84 would be
αποκλειστούν από το ευεργέτημα της ειδικής ποσότητας αναφοράς οι παραγωγοί των οποίων τα σχέδια αναπτύξεως έχουν εγκριθεί χωρίς όρους ή περιορισμούς από την αρμόδια εθνική αρχή- κοινοτικού δικαίου.
However, application of the rules in question does not impair either of the fundamental rights to which the national court refers. Those rules, which meet the general interest aim of correcting the surpluses existing on the market for milk, do not affect the actual substance of the right to property and the freedom to pursue a trade or profession.
Κατά το μέτρο που η αρχή αυτή εμποδίζει να αντιμετωπίζονται κατά όμοιο τρόπο διαφορετικές καταστάσεις, εκτός αν μια τέτοιου είδους αντιμετώπιση δικαιολογείται αντικειμενικώς δεν εμποδίζει πάντως τη χορήγηση στους κατόχους σχεδίου αναπτύξεως, όπως και σε όλους τους παραγωγούς, ποσότητας αναφοράς αντιστοιχούσας στην παραγωγή τους κατά το έτος αναφοράς.
Even though they authorize the national authorities to exercise their discretion in such a way that producen who have adopted development plans may ultimately be prevented from increasing their production, they nevertheless enable those producers to continue to produce milk at the level of their production in 1983.
Τέλος, το εθνικό δικαστήριο αναφέρεται στην προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Συναφώς, από τις παρατηρήσεις των εφεσειόντων της κύριας δίκης προκύπτει ιδίως ότι η αναφορά αυτή αφορά το δικαίωμα ιδιοκτησίας και το δικαίωμα ελεύθερης ασκήσεως των επαγγελματικών δραστηριοτήτων που αναγνωρίζονται από το κοινοτικό δίκαιο.
The first indent of Article 3(1) of Council Regulation (EEC) No 857/84 of 31 March 1984 adopting general rules f or die application of die levy referred to in Article 5c of Regulation (EEC) No 804/68 in the milk and milk products sector, read in the light of die third recital in dut preamble to that regulation, is to be construed as not imposing on Member States an obligation to grant a special reference quantity to producers who had adopted milk production development plans under Council Directive 72/159/EEC of 17 April 1972 on dut modernization of farms.
Δεύτερον, το εθνικό δικαστήριο αναφέρεται σε ενδεχόμενη παράβαση του άρθρου 40, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚ και παραβίαση της γενικής αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων.
No requirement flowing from die protection afforded by general principles of law, such as dut protection of legitimate expectations, dut prohibition of discrimination, proportionality and legal certainty, or by fundamental rights, such as dut right to property and die freedom to pursue a Pade orprofession, imposes on dut competent national authority arty obligation, under dut first indent of Article 3(1) of Regulation No 857/84, to grant special reference quantities to producers who have adopted development plans, even where those plans had been approved by dut competent authorities.
Η απαγόρευση των διακρίσεων δεν αποτελεί παρά ειδική έκφραση της αρχής της ισότητας, η οποία περιλαμβάνεται στις γενικές αρχές του
Consideration of the abovementioned general principles and fundamental rights has not disclosed anyfactor of such a notare as to affect dut validity of dut first indent of Article 3(1) of Regulation No 857/84.'
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
He proposed that the Court reply in the following terms:
Οι επιταγές που απορρέουν από την προστασία των γενικών αρχών του δικαίου, όπακ; είναι η πρχχιτασία της δικαιολογημένης εμπιστ(χχύνης η απαγόρευση των διακρίσεων, οι αρχές της αναλογικότητας και της ασφαλείας δικαίου, καθώς και τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως το δικαίωμα της ιδιοκτησίας και το δικαίωμα ελεύθερης ασκήσεως των επαγγελματικών δραστηριοτήτων, δεν επιβάλλουν στις αρμόδιες εθνικές αρχές καμιά υποχρέωση, στο πλαίσιο του άρθρου 3, σημείο 1, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 857/84, χορηγήσεως ειδικών ποσοτήτων αναφοράς στους κατόχους σχεδίων αναπτύξεως ακόμη και όταν τα σχέδια αυτά είχαν εγκριθεί από τις αρμόδιες αρχές
The general principles of Community law and, in particular, the principles of legal certainty, the protection of legitimate expectations, proportionality and the protection of fundamental rights and the principle of equality, of which the second subparagraph of Article 40(3) of the EC Treaty constitutes a specific enunciation, did not require the Community legislature to make mandatory provision for the grant by the Member States of special reference quantities to the producers referred to in the first indent of Article 3(1) of Council Regulation (EEC) No 857/84 of 31 March 1984.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
(Appeal - Transfer of waste) (Sixth Chamber)
Τα αναφερόμενα στην τρίτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου δεν αρκούν για να στηρίξουν ερμηνεία της ανωτέρω διατάξεως, σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη θα υπεχρεούντο να προβλέπουν τη χορήγηση των ανωτέρω ειδικών ποσοτήτων αναφοράς.
As regards that part of the appeal which concerns the decision of the Court of First Instance to dismiss the action in non-contractual liability as inadmissible, it suffices to note that the question whether the amount of compensation claimed by each of the appellants has been sufficiently proven in the application and the reply requires an assessment of the facts which lies beyond the jurisdiction of the Court, which is merely to review the compliance of the contested order with rules of law.
2) Οι γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου και, ειδικότερα, οι αρχές της ασφαλείας δικαίου, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αναλογικότητος και της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων καθώς και η αρχή της ισότητος, ειδική έκφανση της οποίας αποτελεί το άρθρο 40, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ, δεν επέβαλλαν στον κοινοτικό νομοθέτη να προβλέψει, και μάλιστα ως υποχρεωτική για τα κράτη μέλη, τη χορήγηση ειδικών ποσοτήτων αναφοράς στους παραγωγούς που αναφέρονται στο άρθρο 3, σημείο 1, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984.
By application lodged at the Court Registry on 15 July 1994, Buralux SA Satrod SA and Ourry SA (hereafter 'the appellants') lodged an appeal under Article 49 of the EC Statute of the Court of Justice against the judgment of the Court of First Instance of 17 May 1994 in Case T-475/93 Buralux, Satrod and Ourry ν Council (not published in the European Court Reports), which dismissed as inadmissible the applicants' action for the annulment of Article 4(3)(a)(i) of Council Regulation (EEC) No 259/93 of 1 February 1993 and for a declaration that the Community was non-contractually liable for the damage allegedly suffered by the applicants, and for damages.
3) Από την εξέταση του άρθρου 3, σημείο 1, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του
As for the arguments against the decision to dismiss the annulment action as inadmissible, it is settled case-law that the possibility of determining more or less precisely the number or even the identity of the persons to whom a measure, such as the contested provision of Regulation No 259/93, applies does not in any
Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος του.»
way imply that it must be regarded as being of individual concern to them, as long as it is established that such application takes effect by virtue of an objective legal or factual situation defined by the measure in question.
•Αίτηση αναιρέσεοκ (Έκτο τμήμα)
For such persons to be capable of being regarded as individually concerned, their legal position must be affected because of a factual situation which differentiates them from all other persons and distinguishes them individually in the same way as a person to whom a measure is addressed.
Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Ιουλίου 1994, οι εταιρίες Buralux, Satrod και Ourry (στο εξής: αναιρεσείουσες) άσκησαν αναίρεση κατά της διατάξεως του Πρωτοδικείου της 17ης Μαΐου 1994 στην υπόθεση Τ-475/93, Buralux, Satrod και Ourry κατά Συμβουλίου (δεν έχει δημοσιευθεί (Τΐη Συλλογή), με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η προσφυγή-αγωγή που είχε ως αίτημα, αφενός, να ακυρωθεί το άρθρο 4, παράγραφος 3, στοιχείο α', περίπτωση i, του κανονισμού (ΕΟΚ) 259/93 του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, και, αφετέρου, να αναγνωριστεί η εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας και να αποκατασταθεί η ζημία που οι αναιρεσείουσες θεωρούν ότι έχουν υποστεί.
In the contested order, the Court of First Instance rightly pointed out that the sole purpose of the contested provision of Regulation No 259/93 is to establish the framework within which Member States may introduce restrictions on the transfer of waste, and that, therefore, the legal effects which it is capable of producing concern categories of persons envisaged generally and in the abstract.
Η εκτίμηση του Δικαστηρίου
That provision therefore concerns the appellants only in their objective capacity as economic operators in the business of waste transfer between Member States, in the same way as any other operator in that business, so that, by holding that the appellants were therefore not individually concerned, the Court of First Instance did not make any error of law.
Για να μπορέσει να θεωρηθεί ότι μια πράξη αφορά ατομικά τα ως άνω υποκείμενα δικαίου, πρέπει η έννομη κατάσταση τους να θίγεται συνεπεία μιας πραγματικής καταστάσεως η οποία τα διαφοροποιεί από κάθε άλλο πρόσωπο και τα εξατομικεύει όπως τα πρόσωπα προς τα οποία απευθύνεται η πράξη.
As for the alleged failure of the Court of First Instance to take proper account of the judgment in Piraiki-Patraiki ν Commission, cited above, the situation which gave rise to that judgment was clearly different from the situation in this case.
Ως προς το μέρος της αιτήσεως αναιρέσεως που αφορά την απόφαση του Πρωτοδικείου περί απορρίψεως ως απαράδεκτης της αγωγής αποζημιώσεως λόγω εξωσυμβατικής ευθύνης, αρκεί η διαπίστοκτη ότι το ζήτημα αν με το δικόγραφα της προσφυγής και το υπόμνημα απαντήσεως δικαιολογήθηκε επαρκώς το ποσό της ζητούμενης από καθεμία αναιρεσείουσα αποζημιώσεως καθιστά αναγκαία την εκτίμηση πραγματικών περιστατικών που εκφεύγει της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου, η οποία περιορίζεται μόνο στον έλεγχο του αν, με την αναιρεσιβαλλομένη διάταξη, τηρήθηκαν κανόνες δικαίου.
First, unlike the situation in the present case, that judgment concerned a decision by the Commission authorizing a single Member State to adopt a temporary protective measure concerning the importation into that State of certain products from a single other Member State.
Στην αναιρεσιβαλλομένη διάταξη, το Πρωτοδικείο τόνισε ορθώς ότι η επίμαχη διάταξη του κανονισμού 259/93 έχει σκοπό απλώς και μόνον να διαμορφώσει το πλαίσιο εντός του οποίου τα κράτη μέλη μπορούν να εισάγουν περιορισμούς στις μεταφορές αποβλήτων και ότι, συνεπώς, τα έννομα αποτελέσματα που η διάταξη αυτή είναι ικανή να παράγει αφορούν κατηγορίες προσώπων που
Secondly, the Court found the action admissible only after having established that the Commission was obliged to inquire into the negative effects which its decision might have upon the economy of that Member State and upon the undertakings concerned, and to consider also in that context, so far as possible, the contracts which such undertakings, relying on
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως
the appeal should be dismissed as unfounded;
Ο γενικός εισαγγελέας C.
Court of First Instance
Πρότεινε:
15 February 1996
«1) να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως ως αβάσιμη,
(Officials - Agents of the European Foundationfor the Improvement of Living and Working Conditions · Recruitment procedure - Rejection of internal candidature - Action for annulment - Action for compensation) (Third Chamber)
Υποθ.
15 February 1996
Τ-589/93 Susan Ryan-Sheridan κατά Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεως και εργασίας Υπαλληλική
(Officials - Competition - Decision of dut sélection board that a candidate has failed in the oral test - Extent of the duty to state reasons) (Third Chamber)
Τ-125/95 Hassan Belhanbel κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπαλληλική
Case T-227/95 R S. Lehrfreund Ltd ν Council of the European Union and Others Environment and consumers
Ενώπιον του Πρωτοδικείου
By separate document lodged at the Registry on the same day, the applicant requested the