natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το ίδιο ισχύει και όσον αφορά την αρχή της αναλογικότητας, σύμφωνα με την οποία η νομιμότητα ενός κοινοτικού μέτρου εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι τα μέσα που εφαρμόζει είναι κατάλληλα για την επίτευξη του σκοπού που επιδιώκεται νομίμως από το εν λόγω μέτρο και δεν υπερβαίνουν αυτό που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του, εξυπακουομένου ότι, όταν υφίσταται δυνατότητα επιλογής μεταξύ περισσότερων καταλλήλων μέτρων, πρέπει να χρησιμοποιείται, καταρχήν, το λιγό­τερο επαχθές (βλ., στο πνεύμα αυτό, απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Ιουνίου 1996, Τ­162/94, ΝΜΒ France κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ. ΙΙ­427, σκέψη 69).
The same applies as regards the principle of proportionality, according to which, for a Community measure to be lawful, the means it employs must be appropriate to attain the legitimate objective pursued and must not go further than is necessary to attain it and, where there is a choice of appropriate measures, it is necessary, in principle, to choose the least onerous (see, to that effect, Case T-162/94 NMB France and Others ν Commission [1996] ECR 11-427, paragraph 69).
Συγκεκριμένα, η προστασία της κοινοτικής βιομηχανίας μπορεί να απαιτεί το να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της υπάρξεως ζημίας κάποιες εξαγωγές οι οποίες ωστόσο πραγματοποιήθηκαν σε περιορισμένη ποσότητα.
In order to safeguard the Community industry it may be necessary to take even limited exports into consideration when determining the existence of injury.
Στην περίπτωση της προσφεύγουσας, το περιορισμένο μέγεθος των εξαγωγών που πραγματοποίησε μέχρι σήμερα αντιστοιχεί σε κάποιο — εξίσου περιορισμένο — κίνδυνο να πληγεί από τον επιβληθέντα δασμό αντιντάμπινγκ.
In the applicant's case, the limited volume of the exports that it has made so far corresponds to a risk, similarly limited, of being required to pay the antidumping duty.
Συγκεκριμένα, ο κίνδυνος αυτός θα υλοποιηθεί μόνο στον βαθμό που η προσφεύγουσα θα προβεί σε μελλοντικές εξαγωγές στην Κοινότητα.
That risk will be realised only in so far as the applicant makes exports to the Community in the future.
Η προσφεύγουσα όμως δήλωσε ρητώς ότι τέτοιες εξαγωγές δεν περιλαμβάνονται στις συνήθεις δραστηριότητες της, που κατευ­θύνονται προς την Ιαπωνία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις χώρες της ζώνης Ασίας­Ειρηνικού, και ότι είναι απίθανο να προβεί σε εξαγωγές στο μέλλον.
The applicant has expressly declared that such exports do not form part of its normal business, which is focused on Japan, the United States and the countries of the Asia-Pacific area, and that it is unlikely that it will make such exports in future.
71 Επομένως, τα επιχειρήματα που η προσφεύγουσα αντλεί από παραβίαση των δύο αυτών αρχών πρέπει να απορριφθούν.
71 It follows that the applicant's allegations of breach of those two principles must be rejected.
Η προσφεύγουσα προσπαθεί επίσης, αφενός, να αποδείξει ότι δεν υφίσταται ζημία, λόγω του ότι η τιμή που χρέωνε για τους εξαγόμενους αναπτήρες της ήταν υψηλό­τερη από τις κοινοτικές τιμές.
The applicant also attempts, in the first place, to show that there was no injury by relying on the fact that the price invoiced for its exported lighters was higher than Community prices.
Αφετέρου, υποστηρίζει ότι τα κοινοτικά όργανα χρησιμοποίησαν την έννοια των τιμών στόχων, μολονότι οι προϋποθέσεις εφαρ­μογής — ήτοι η πίεση προς τα κάτω των πραγματικών τιμών της αγοράς — δεν συνέτρεχαν εν προκειμένω.
Secondly, it maintains that the Community institutions used target prices, although the conditions for their application — namely, a reduction in real market prices — were not satisfied in this case.
Συναφώς, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι η προσφεύγουσα και ο κοινοτικός εισαγωγέας που ήταν αποδέκτης του επίδικου φορτίου ανήκουν στον ίδιο όμιλο.
It should be borne in mind that the applicant and the Community importer to which the shipment in question was sent belong to the same group.
Σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού, όταν υφίσταται κάποιος σύνδεσμος μεταξύ του εξαγωγέα και του εισαγωγέα, τα κοινοτικά όργανα δεν οφείλουν να αναγνωρίσουν την τιμή που χρησιμοποιήθηκε ως τιμή εξαγωγής, αλλά μπορούν να κατασκευάσουν την τιμή εξαγωγής βάσει της τιμής στην οποία το εισαγόμενο προϊόν μεταπωλείται για πρώτη φορά σε ανεξάρτητο αγοραστή.
In accordance with Article 2(9) of the basic regulation, where there is an association between the exporter and the importer, the Community institutions are not bound to recognise the price invoiced as being the export price, but may construct the latter on the basis of the price at which the imported products are first resold to an independent buyer.
Το Συμβούλιο όμως δήλωσε, χωρίς να αντικρουστεί από την προσφεύγουσα, ότι χρησιμοποίησε εν προκειμένω μια τέτοια κατασκευασθείσα τιμή.
The Council has declared, without being contradicted by the applicant, that in this case it used such a constructed price.
Κατά συνέπεια, η αναφορά που κάνει η προσφεύγουσα στην πράγματι χρεωθείσα τιμή δεν είναι λυσιτελής.
Consequently, the applicant's reference to the price actually invoiced is irrelevant.
Όσον αφορά την επίκριση που αφορά το σύστημα των τιμών­στόχων, από το σημείο 54 των αιτιολογικών σκέψεων του επίδικου κανονισμού προκύπτει ότι οι εν γένει τιμές της κοινοτικής βιομηχανίας, αφού αυξήθηκαν ελαφρώς, μειώθηκαν το 1992 μέχρι την περίοδο έρευνας.
So far as concerns the criticism of the use of target prices, recital 54 in the preamble to the contested regulation indicates that the prices generally charged by the Community industry, after a slight increase, decreased between 1992 and the investigation period.
Όσον αφορά ειδικότερα τους πολύπλοκους αναπτήρες που θα δικαιολογούσαν κανονικά υψηλότερα επίπεδα τιμών, διαπιστώθηκε ότι, κατά την περίοδο έρευνας, τέτοιες υψηλές τιμές δεν μπόρεσαν να διατηρηθούν, πράγμα που επηρέασε την αποδοτικότητα της κοινοτικής βιομηχανίας.
More specifically, as regards the sophisticated lighters which would normally have justified higher price levels, it has been found that during the investigation period those higher price levels could not be maintained, which affected the profitability of the Community industry.
Επιπλέον, το σημείο 53 των αιτιολογικών σκέψεων του κανονισμού αυτού κάνει λόγο για μείωση του μεριδίου της αγοράς της κοινοτικής βιομηχανίας από 57,3 % το 1990 σε 48,6 % κατά την περίοδο έρευνας.
Recital 53 in the preamble to that regulation notes, moreover, that the Community industry's market share decreased from 57.3% in 1990 to 48.6% during the investigation period.
Τέλος, σύμφωνα με τις διαπιστώσεις που περιέχονται στα σημεία 34 και 50 των αιτιολογικών σκέψεων του επίδικου κανονισμού, οι τιμές των εισαγομένων αναπτήρων ήσαν πολύ χαμηλότερες από τις τιμές των κοινοτικών παραγωγών κατά την περίοδο έρευνας, τούτο δε ληφθέντων υπόψη περιθωρίων ντάμπινγκ 36,7 % για την προσφεύγουσα και 52,6 % για τους λοιπούς Φιλιππινέ­ζους εξαγωγείς.
Finally, according to the statements in recitals 34 and 50 of the preamble to the contested regulation, the prices of the imported lighters were significantly below the prices practised by the Community producers during the investigation period, even taking into account dumping margins of 36.7% for the applicant and 52.6% for the other Filipino exporters.
Ενόψει των διαπιστώσεων αυτών, που δεν αμφισβητήθηκαν από την προσφεύ­γουσα, το Συμβούλιο μπορούσε να θεωρήσει ότι οι πράγματι χρησιμοποιηθείσες κοι­νοτικές τιμές δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον καθορισμό της ζημίας, καθόσον είχαν υποστεί πτώση προκύπτουσα από την προς τα κάτω πίεση που ασκούσαν οι φιλιππινέζικες εισαγωγές και ότι έπρεπε κατά συνέπεια να υπολογιστεί το ύψος του αντιντάμπινγκ δασμού που ήταν αναγκαίος για να εξαλειφθεί η ζημία, υπό την έννοια του άρθρου 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού, με βάση μια κατασκευασμένη τιμή.
In the light of those findings, which have not been disputed by the applicant, the Council was entitled to consider that the Community prices actually charged could no longer be used in the determination of injury, since they had been reduced as a result of the downward pressure exerted by Filipino imports, and that the amount of antidumping duty necessary to remove the injury, as provided for in Article 9(4) of the basic regulation, had therefore to be calculated by using a constructed price.
Τέλος, από τα σημεία 57, 81 και 82 των αιτιολογικών σκέψεων του επίδικου κανο­νισμού, καθώς και από τις σελίδες 14 και 21 της τελικής αποκάλυψης στοιχείων, προκύπτει ότι οι τιμές των Φιλιππινέζων εξαγωγέων, πλην της προσφεύγουσας, ήσαν χαμηλότερες τουλάχιστον κατά 30 % από τις τιμές που πράγματι χρησιμο­ποιούσε η κοινοτική βιομηχανία και ότι έπρεπε, για να εξαλειφθεί η ζημία, να ληφθεί υπόψη περιθώριο κέρδους της κοινοτικής βιομηχανίας 10 %, καθώς και το κόστος παραγωγής της βιομηχανίας αυτής.
Finally, it is clear from recitals 57, 81 and 82 in the preamble to the contested regulation and from pages 14 and 21 of the final disclosure document that the prices charged by Filipino exporters other than the applicant were more than 30% lower than the prices actually charged by the Community industry, and that in order to remove the injury a profit margin of 10% had to be taken into account for the Community industry and its production costs.
Κατά συνέπεια, το περιθώριο υποτιμολογήσεως (underselling margin) των εν λόγω Φιλιππινέζων εξαγωγέων σε σχέση με τις κατασ­κευασθείσες κοινοτικές τιμές υπολογίστηκε στο 43 %, πράγμα που περιλαμβάνει, κατά συνέπεια, ποσοστό 3 % για το κόστος παραγωγής.
In consequence, the underselling margin of those Filipino exporters compared with the constructed Community prices was assessed at 43%, which includes a rate of 3% for production costs.
Δεδομένου όμως ότι το περιθώριο υποτιμολογήσεως (undercutting margin) της προσφεύγουσας καθο­ρίστηκε στο 0 %, ο υπολογισμός της μη ζημιογόνου τιμής έπρεπε κατ' ανάγκη να οδηγήσει στον καθορισμό ατομικού περιθωρίου υποτιμολόγησης (underselling mar­gin) 13 %, ήτοι 10 % για το περιθώριο κέρδους της κοινοτικής βιομηχανίας και 3 % για το κόστος παραγωγής της, όπως ήταν το περιθώριο που καθορίστηκε στον επί­δικο κανονισμό και οδήγησε σε δασμό αντιντάμπινγκ του αυτού ποσοστού.
Since the applicant's undercutting margin was fixed at 0%, the calculation of the 'non-injurious' price necessarily led to the individual under selling margin being fixed at 13%, namely 10% for the Community industry's profit margin and 3% for its production costs, as stated in the contested regulation and as reflected in an antidumping duty at the same rate.
Επομένως, κανένα από τα επιχειρήματα που προβάλλει η προσφεύγουσα δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
It follows that none of the arguments raised by the applicant can be accepted.
Κατά συνέπεια, ο δεύτερος λόγος πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο του.
The second plea must therefore be rejected in its entirety.
Επί του τρίτου λόγου, που αφορά παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
The third plea, alleging breach of the obligation to state reasons
79 Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι οι αιτιολογικές σκέψεις του επίδικου κανονισμού εκθέτουν κατά τρόπο αντιφατικό και ασαφή τα περιστατικά που οδήγησαν το Συμβούλιο να καθορίσει το μέσο περιθώριο της υποτιμολογήσεως και να προσδιο­ρίσει τον συντελεστή του δασμού αντιντάμπινγκ που της επιβλήθηκε.
79 The applicant claims that the recitals in the preamble to the contested regulation stating the facts which led the Council to establish the applicant's average underselling margin and to fix the rate of the antidumping duty applied to it are unclear and inconsistent.
Η προσφεύ­γουσα επικρίνει, ιδίως, το σημείο 50 των αιτιολογικών σκέψεων του επίδικου κανονισμού.
In particular, it criticises recital 50.
Τα κοινοτικά όργανα παρέλειψαν να αναφέρουν ή να αξιολογήσουν το ατομικό της ποσοστό υποτιμολογήσεως.
It claims that the Community institutions failed to indicate or to assess the applicant's individual level of underselling.
Υφίσταται συνεπώς πλήρης αβεβαιότητα όσον αφορά το επίπεδο της υποτιμολογήσεως που έλαβε υπόψη το Συμβούλιο για να αξιολογήσει τη ζημία που προκλήθηκε στην κοινοτική βιομηχανία.
There is therefore total uncertainty as to the level of price undercutting used by the Council to assess the injury caused to the Community industry.
Η αβεβαιότητα αυτή επιδεινώνεται, αν ληφθεί υπόψη η υψηλή τιμή με την οποία χρεώνει τον εισαγωγέα και το ότι οι εισαγωγές της είναι εξαιρετικά περιορισμένες.
The uncertainty is increased if account is taken of the high price invoiced by the applicant to the importer and of the extremely limited quantities of its imports.
80 Η προσφεύγουσα επικρίνει επίσης το σημείο 57 των αιτιολογικών σκέψεων του επίδικου κανονισμού.
80 The applicant also challenges recital 57 in the preamble to the contested regulation.
Από το κείμενο του σημείου αυτού θα μπορούσε να συναχθεί ότι το Συμβούλιο κατέληξε ότι η προσφεύγουσα δεν είχε προκαλέσει ζημία στην κοινοτική βιομηχανία και ότι δεν άξιζε να της επιβληθεί δασμός αντιντάμπινγκ.
The wording of that recital could be taken to indicate that the Council concluded that the applicant had not caused injury to the Community industry and that it did not deserve the imposition of an antidumping duty.
Ωστόσο, το Συμβούλιο της επέβαλε χωριστό δασμό επί των εισαγωγών της.
Nevertheless, the Council imposed an individual duty on its imports.
Η προ­σφεύγουσα δεν κατανοεί πώς το Συμβούλιο κατέληξε σε μέσο περιθώριο υποτιμο­λογήσεως (underselling margin) 13 %, ενώ στήριξε το συμπέρασμα του όσον αφορά τη ζημία, μεταξύ άλλων, σε περιθώριο υποτιμολογήσεως (undercutting margin) 0 %.
It fails to see how the Council arrived at an average underselling margin of 13%, since the Council based its conclusion on injury on, inter alia, an undercutting margin of 0%.
81 Τέλος, η προσφεύγουσα τονίζει ότι το σκεπτικό που αφορά αύξηση των τιμών της κοινοτικής βιομηχανίας αντιφάσκει προς τις μετέπειτα διαπιστώσεις που κάνουν λόγο για πίεση προς τα κάτω των τιμών.
81 Finally, the applicant points out that the recitals concerning an increase in the Community industry's prices contradict the subsequent findings of downward price pressure.
Συνεπώς, η άμυνα της εμποδίστηκε, δεδο­μένου ότι δεν μπορεί να γνωρίζει με βάση ποια περιστατικά το Συμβούλιο αποφάσισε να επιβάλει αντιντάμπινγκ δασμό στις εισαγωγές της.
The applicant is therefore prevented from defending itself, since it cannot know the facts on which the Council based its decision to impose an antidumping duty on its imports.
82 Συναφώς, το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι, κατά πάγια νομολογία, η αιτιολογία που απαιτεί το άρθρο 190 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 253 ΕΚ) πρέπει να προσαρ­μόζεται στη φύση της σχετικής πράξεως.
82 It is settled law that the statement of reasons required by Article 190 of the EC Treaty (now Article 253 EC) must be appropriate to the nature of the measure in question.
Από την αιτιολογία πρέπει να προκύπτει κατά τρόπο σαφή και μη διφορούμενο η συλλογιστική του οργάνου που εξέδωσε την
It must show clearly and unequivocally the reasoning of the Community institution which adopted the measure so as to inform the persons
ΑΠΟΦΑΣΗ της 20. 10.
JUDGMENT OF 20. 10.
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­171/97 πράξη, έτσι ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στους ενδιαφερόμενους να γνωρίσουν τους λόγους που δικαιολογούν το ληφθέν μέτρο και στον κοινοτικό δικαστή να ασκήσει τον έλεγχο του.
1999 — CASE T­171/97 concerned of the justification for the measure adopted and to enable the Community judicature to exercise its powers of review.
Επιπλέον, από τη νομολογία αυτή προκύπτει ότι δεν μπορεί να απαιτείται όπως η αιτιολογία μιας πράξεως διευκρινίζει τα διάφορα πραγματικά και νομικά στοιχεία που αποτελούν το αντικείμενο της, όταν η πράξη αυτή εντάσ­σεται στο γενικό πλαίσιο του συστήματος του οποίου αποτελεί μέρος, η δε επιταγή περί αιτιολογήσεως πρέπει να αξιολογείται αναλόγως των περιστάσεων της συγκεκριμένης περιπτώσεως (απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Μαΐου 1998, C­48/96 Ρ, Windpark Groothusen κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. Ι­2873, σκέψεις 34 και 35).
It is also apparent from the case­law that the statement of reasons on which a measure is based is not required to specify the various matters of fact and law dealt with in the measure, provided that the measure falls within the general scheme of the body of measures of which it forms part, and in addition the obligation to state reasons must be assessed in the light of the circumstances of the case (Case C­48/96 Ρ Windpark Groothusen ν Commission [1998] ECR 1­2873, paragraphs 34 and 35).
Δεν είναι δυνατόν, ειδικότερα, να απαιτείται η αιτιολογία των κανο­νισμών, που είναι πράξεις γενικής ισχύος, να εξειδικεύει τα διάφορα πραγματικά ή νομικά στοιχεία, ενίοτε πολυάριθμα και πολύπλοκα, τα οποία αποτελούν το αντι­κείμενό τους.
The statement of the reasons on which regulations, which are measures of general application, are based does not have to specify the often very numerous and complex matters of fact or law dealt with in the regulations.
Κατά συνέπεια, αν από τη βαλλόμενη πράξη προκύπτει το ουσιώδες του επιδιωκομένου από το κοινοτικό όργανο σκοπού, θα ήταν υπερβολικό να απαιτηθεί ειδική αιτιολογία για καθεμία από τις τεχνικές επιλογές στις οποίες προέβη (απόφαση του Δικαστηρίου της 22ας Ιανουαρίου 1986, 250/84, Eridania, Συλλογή 1986, σ. 117, σκέψη 38).
Consequently, if the contested measure clearly discloses the essential objective pursued by the institution, it would be unreasonable to require a specific statement of reasons for each of the technical choices made by the institution (Case 250/84 Eridania ν Cassa Conguaglio Zucchero [1986] ECR 117, paragraph 38).
Το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι οι απαιτήσεις που θέτει η νομολογία αυτή τηρήθηκαν εν προκειμένω.
The Court considers that in the circumstances of this case the requirements laid down by that case­law have been complied with.
Όπως αποδείχθηκε από την εξέταση του πρώτου και του δευτέρου ουσιαστικού λόγου που προέβαλε, η προσφεύγουσα είχε επαρκώς ενημερωθεί μέσω της συμμετοχής της στη διαδικασία αντιντάμπινγκ, από την τελική αποκάλυψη στοιχείων και από τις αιτιολογικές σκέψεις του επίδικου κανονισμού, οπότε μπόρεσε να προβάλει λυσιτελώς την άμυνα των συμφερόντων της ενώπιον του Πρωτοδικείου.
As demonstrated by a consideration of the first and second pleas in law raised by the applicant, the latter had sufficient information as a result of its participation in the anti­dumping proceeding, from the final disclosure document and from the recitals in the preamble to the contested regulation, to be able to defend its interests effectively before the Court.
Επιπλέον, το Πρωτοδικείο ήταν σε θέση να ασκήσει τον δικαστικό έλεγχό του κρί­νοντας την παρούσα προσφυγή.
In addition, the Court has been able to exercise judicial review in giving judgment on this application.
Επομένως, ο τρίτος λόγος πρέπει επίσης να απορριφθεί.
Accordingly, the third plea must also be rejected.
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη.
It follows that the action must be dismissed as unfounded.
Σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδι­κασίας, η προσφεύγουσα πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, καθόσον ηττήθηκε.
Under the first subparagraph of Article 87(2) of the Rules of Procedure, the applicant must be ordered to pay the costs inasmuch as it has been unsuccessful.
Στον βαθμό που η άσκηση της προσφυγής οδήγησε το Συμβούλιο να διορθώσει ένα σφάλμα υπολογισμού και να μειώσει, τροποποιώντας τον επίδικο κανονισμό, τους δασμούς αντιντάμπινγκ κατά τέσσερις μονάδες, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι είναι δίκαιο να καταδικάσει το Συμβούλιο να φέρει το ένα πέμπτο των εξόδων του, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 87, παράγραφος 6, του Κανονισμού Δια­δικασίας.
In so far as the lodging of the application prompted the Council to correct a calculation error and to reduce by four points the antidumping duties by amending the contested regulation, the Court considers it equitable to order the Council to bear one fifth of its costs, pursuant to Article 87(6) of the Rules of Procedure.
Η Επιτροπή, παρεμβαίνουσα, θα φέρει τα δικαστικά της έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας.
Under the first subparagraph of Article 87(4) of the Rules of Procedure, the Commission, which has intervened, must bear its own costs.
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πρώτο πενταμελές τμήμα) αποφασίζει:
THE COURT OF FIRST INSTANCE (First Chamber, Extended Composition), hereby:
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 20 Οκτωβρίου 1999.
Delivered in open court in Luxembourg on 20 October 1999.
Υπόθεση Τ­106/99
Case T- 106/99
«Απαράδεκτο — Πράξη δεκτική προσφυγής — Πρόσβαση στα έγγραφα των θεσμικών οργάνων — Διάκριση μεταξύ πληροφοριακού στοιχείου και εγγράφου»
(Inadmissibility — Challengeable measure — Access to the documents of the institutions — Distinction between information and a document)
Διάταξη του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα) της 27ης Οκτωβρίου 1999 ... II ­ 3275
Order of the Court of First Instance (Third Chamber), 27 October 1999 . . II - 3275
Προσφυγή ακυρώσεως — Πράξεις δεκτικές προσφυγής — Έννοια — Πράξεις παράγο­υσες δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα — Έγγραφο της Επιτροπής περί απορρίψεως αιτήσεως παροχής πληροφοριών σχετικά με ορισμένα επιτόκια — Δεν περιλαμβάνεται [Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173 (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 230 ΕΚ)]
(EC Treaty, Art. 173 (now, after amendment, Art. 230 EC))
Επιτροπή — Δικαίωμα προσβάσεως του κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής — Απόφαση 94/90 — Διάκριση μεταξύ εγγράφου και πληροφοριακού στοιχείου — Υπο­χρέωση της Επιτροπής να απαντά σε κάθε υποβληθείσα από ιδιώτη αίτηση παροχής πληροφοριών — Δεν υφίσταται (Απόφαση 94/90 της Επιτροπής)
Commission — Right of public access to Commission documents — Decision 94/90 — Distinction between documents and information — Whether the Commission is under an obligation to reply to any request for information from an individual — No such obligation
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­106/99
SUMMARY — CASE T- 106/99
Είναι αναγκαίο, όσον αφορά την εφαρ­μογή της αποφάσεως 94/90, σχετικά με την πρόσβαση στα έγγραφα της Επι­τροπής, να γίνεται διάκριση μεταξύ της εννοίας του εγγράφου και της εννοίας του πληροφοριακού στοιχείου.
It is necessary, for the purposes of applying Decision 94/90 on public access to Commission documents, to maintain a distinction between the concept of a document and that of information.
Συγκεκ­ριμένα, καμία διάταξη της αποφάσεως αυτής και του κώδικα συμπεριφοράς που είναι προσαρτημένος στην εν λόγω απόφαση δεν αφορά το δικαίωμα προσβάσεως σε πληροφοριακό στοιχείο, καθόσον το δικαίωμα αυτό αφορά μόνον έγραφα.
None of the provisions in Decision 94/90 or in the code of conduct annexed to it deal with the right of access to information; the right concerned relates exclusively to documents.
Μόνο μια αιτιολογική σκέψη της αποφάσεως 94/90 αναφέρεται στη δήλωση για το δικαίωμα πρόσβασης στις πληροφορίες που έχει προσαρτηθεί στην τελική πράξη της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
In the preamble to Decision 94/90 there is a lone recital which refers to the Declaration on the Right of Access to Information annexed to the Final Act of the Treaty on European Union.
Η μνεία αυτή, για την οποία δεν υπάρχει καμία πρόσθετη εξήγηση, δεν μπορεί να προσδώσει νέα σημασία στον όρο «έγγραφο» που χρησιμοποιείται επανειλημμένως στην απόφαση 94/90.
That reference, which is not the subject of any further explanation, cannot confer a new meaning on the term 'document', which is used several times in Decision 94/90.
Από την από­φαση 94/90 δεν μπορεί συνεπώς να συναχθεί ότι το δικαίωμα προσβάσεως του κοινού σε έγγραφο της Επιτροπής συνεπάγεται την υποχρέωση της Επι­τροπής να απαντά σε κάθε υποβαλλόμενη από ιδιώτη αίτηση παροχής πληροφο­ριακών στοιχείων.
It cannot therefore be inferred from Decision 94/90 that the public's right of access to a Commission document implies a duty on the part of the Commission to reply to any request for information from an individual.
MEYER κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
MEYER V COMMISSION
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 27ης Οκτωβρίου 1999 *
ORDER OF THE COURT OF FIRST INSTANCE (Third Chamber) 27 October 1999 *
Στην υπόθεση Τ­106/99,
In Case T-106/99,