natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεπώς, τα συστήματα μεταφορών και τηλεπικοινωνιών αναμένεται να αναπτυχθούν παράλληλα μεταξύ τους παρά εναλλακτικά, υποκαθιστώντας το ένα σύστημα το άλλο.
In the 1990s, substantial advances have been made in modernising the telecommunication networks across the Union, notably in the extension of digital networks, but gaps remain, especially in the less developed regions.
Οι σημασία των τηλεπικοινωνιών είναι μεγάλη, καθώς παρέχουν άμεση υποστήριξη στην περιφερειακή
Telecommunications are important, both in providing direct support for regional economic development and as a complement to systems of transport.
Ο βασικός δείκτης για την υποδομή οτις τηλεπικοινωνίες είναι ο αριθμός των εγκατεστημένων τηλεφωνικών γραμμών, ενώ το μερίδιο εκείνων των γραμμών που είναι συνδεδεμένες με ψηφιακά κέντρα δίνει μια ικανοποιητική ένδειξη για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Πράγματι, μόνο οι
In deed, while even the most highly developed transport system can alleviate the effect of distance between regions only to a limited extent, modern telecommunication systems are capable of eliminating distance altogether as an obstacle to the development of a wide range of economic activities, especially in more advanced, and rapidly-growing, services.
Σε αντίθεση με την εικόνα που παρουσίαζαν στον δείκτη του αριθμού των γραμμών, το ποσοστό της μετατροπής των γραμμών σε ψηφιακές, στις τέσσερις χώρες της Συνοχής δεν ήταν ιδιαίτερα χαμηλότερο, με την Ιρλανδία να παρουσιάζει ποσοστό 83%, η Πορτογαλία 79% και η Ισπανία 67%.
2.5 Infrastructure and human capital digitalisation was not much lower in the four Cohesion countries, with a figure of 83% in Ireland, 79% in Por tugal and 67% in Spain.
Μόνο η Ελλάδα, όπου το ποσοστό ήταν μόλις 43%, παρουσίαζε τη χαμηλότερη τιμή σε αυτό τον δείκτη σε σχέση με όλες τις χώρες της ΕΕ.
Only in Greece, where the fig ure was only 43%, was the rate substantially less than elsewhere in the Union.
Παρά την ταχύτατη ανάπτυξη των τηλεφωνικών δικτύων, υπάρχουν ακόμα σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα κράτη μέλη και στις περιφέρειες (Σχήμα 25).
and regions (Graph 25).
Στα περισσότερα από πλέον αναπτυγμένα κράτη μέλη, υπάρχουν από 50 έως λίγο περισσότερες από 60 τηλεφωνικές γραμμές ανά 100 κατοίκους, με την Σουηδία, να έχει το δίκτυο με την μεγαλύτερη πυκνότητα, με 63 γραμμές ανά 100 κατοίκους.
In most of the more developed Member States, there are between 50 and slightly over 60 main lines per 100 inhabitants, with Sweden having the highest network density, with 63 lines per 100 inhabitants.
Το Βέλγιο και η Αυστρία αποτελούν εξαιρέσεις, με μόλις 45 γραμμές ανά 100 κατοίκους.
Belgium and Austria are ex ceptions, with just over 45 lines per 100 inhabitants.
Από την άλλη πλευρά, οι τρεις από τις τέσσερις χώρες της Συνοχής, Ισπανία, Ιρλανδία και Πορτογαλία, έχουν λιγότερες από 40 γραμμές ανά 100 κατοίκους, ενώ η Ελλάδα έχει 52.
On the other hand, three of the four Cohesion countries, Spain, Ireland and Portugal, have under 40 lines per 100 habitants, while Greece has 52.
Τα περιφερειακά δεδομένα, ωστόσο, για την εξέλιξη της προσαρμογή των δικτύων στην ψηφιακή τεχνολογία δεν φαίνεται να δικαιολογούν αυτό το φόβο.
In recent years, with the widespread liberalisation and privatisation of telephone networks, there has been concern that the less developed and more remote re gions might be left behind in terms of access to modern telecommunication systems.
Στα περισσότερα κράτη μέλη, το μερίδιο των ψηφιακών γραμμών δεν ποικίλει σημαντικά ανάμεσα στις περιφέρειες, υποδηλώνοντας ότι τα δίκτυα των τηλεπικοινωνιών εκσυγχρονίζονται οτις χώρες αυτές ως σύνολο, χωρίς να γίνεται κάποια περιφερειακή διάκριση.
In general, however, the regional data on digitalisation does not seem to support this fear. In most Member States, the proportion of lines connected to digital exchanges does not vary much between regions, suggesting that networks have been modernised across countries as a whole without making any regional distinction.
Συγκριτικά υπάρχει μικρή διαφορά ανάμεσα στις περιφέρειες εντός των Κρατών μελών αναφορικά με τον αριθμό των γραμμών σε σχέση με τον πληθυσμό τους.
There is comparatively little variation between re gions in the number of lines in relation to population within Member States.
Βασική εξαίρεση αποτελούν τα νέα ομόσπονδα κράτη της Ανατολικής Γερμανίας από τα οποία, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται το Βερολίνο, κανένα δεν έχει περισσότερες από 40 γραμμές ανά 100 κατοίκους, σε σχέση με τον εθνικό μέσον όρο των 53 γραμμών.
The main exception is the new Länder in Eastern Germany where, with the exception of Berlin, no region has more than 40 lines per 100 in habitants, as compared to a national average of 53 lines.
Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό είναι ότι σε ένα αριθμό περιφερειών όπου ο τουρισμός είναι σημαντικός, όπως η περιφέρεια Algarve της Πορτογαλίας, υπάρχει ένα συγκριτικά μεγάλος αριθμός γραμμών σε σχέση με τον πληθυσμό, αντανακλώντας τις γραμμές που είναι εγκατεστημένες στα ξενοδοχεία και στις υπόλοιπες τουριστικές εγκαταστάσεις.
An interesting feature is that in a number of re gions where tourism is important, such as the Algarve in Portugal, there is a relatively high number of lines relative to resident population, reflecting the lines in stalled in hotels and other tourist facilities.
Η ίδια εικόνα χαρακτηρίζει και τις Σκανδιναβικές Χώρες, όπου ο σχετικά μεγάλος αριθμός
The same is the case in the Nordic countries, where a relatively large number of lines in sparsely populated regions is a reflection of the significant number of holiday homes.
Περιβαλλοντικές υποδομές και ύδρευση
It is, therefore, a key factor in ensuring the sustainability of growth.
Αριθμός κύριων τηλεφωνικών γραμμών, 1996
Number of main telephone lines, 1996
Ανά 100 άτομα
Per 100 people
0 0 Πηγή: Ευρωπαϊκή Επιιροπή. Π XIII
Source: European Commission.
Τα προβλήματα περιβαλλοντικής καταστροφής είναι ευρέως διαδεδομένα σε όλη την Ένωση.
The physical requirement for new environmental in frastructure is difficult to estimate.
Ειδικότερα, οι περιπτώσεις των μολυσμένων εδαφών και των εγκαταλελειμμένων αστικών περιοχών, τείνουν να είναι περισσότερες στις βιομηχανικά φθίνουσες περιοχές παρά οτις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες.
Continuing change in environmental policy and standards, uncertainty over future economic growth and changes in technology complicate the picture, while, at the same time, there is a serious lack of data on existing facilities. In these circumstances, it is only possible to give a broad indication of the scale of differences in endowment across the EU, and generally only at national rather than regional level.
Υδάτινοι πόροι
2.5 Infrastructure and human capital
Στην Πορτογαλία και την Ελλάδα, ωστόσο, οι υδάτινοι πόροι είναι σχετικά άφθονοι παρά τις λίγες βροχοπτώσεις, εξαιτίας των σημαντικών εισροών υδάτων από ποτάμια τα οποία έχουν τις πηγές τους σε γειτονικά κράτη, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση της Αυστρίας.
Water resources and Greece, however, water is relatively abundant despite low rainfall because of substantial inflows from rivers which have their source in neighbouring countries, which is also the case in Austria.
Έτσι, για παράδειγμα, σχεδόν η μισή ποσότητα των υδάτινων πόρων της Πορτογαλίας προέρχεται από ποτάμια που πηγάζουν στην Ισπανία.
Almost half of the water supply in Portugal, for example, co­mes from rivers originating in Spain.
Υποδομές ύδρευσης
Water distribution infrastructure
Η κατάλληλη διαχείριση του περιβάλλοντος απαιτεί ότι η διαδικασία της παροχής νερού δεν πρέπει να παρεμβαίνει υπερβολικά στο οικοσύστημα.
Proper management of the environment requires that the process of supplying wa­ter does not interfere unduly with the ecosystem.
Η διαθεσιμότητα υδάτινων πόρων εξαρτάται από τη γεωγραφική τοποθεσία, τη γεωλογία, και το κλίμα, ενώ η σημασία και το μέγεθος μιας δεδομένης ποσότητας ύδατος μπορεί να υπολογιστεί μόνο σε σχέση με τον τύπο της οικονομικής ανάπτυξης, το μέγεθος και την χωρική κατανομή του πληθυσμού.
The availability of water depends on geographical location, geology and climate, while the adequacy of a given supply can only be assessed in relation to the pattern of economic development and the size and spatial distri­bution of the population.
Πολλές φτωχές περιφέρειες στη Νότια Ευρώπη έχουν έλλειψη νερού και εποχιακές διακυμάνσεις προσφοράς και ζήτησης καθώς και μια μεγαλύτερη πιθανότητα μόλυνσης των αποθεμάτων τους σε σχέση με τις υπόλοιπες περιοχές της ΕΕ.
Many poorer regions in South­ern Europe have a shortage of water and seasonal fluctuations in both supply and demand as well as a greater possibility of contamination of reserves than elsewhere in the Union.
Ωστόσο, έλλειψη νερού μπορεί να βιώσουν και οι Βόρειες περιοχές της ΕΕ όπου μια πραγματικά σημαντική ποσότητα νερού μπορεί να εξαντληθεί εξαιτίας μιας μεγάλης βιομηχανικής ή αγροτικής κατανάλωσης ή/και λόγω της υψηλής πυκνότητας πληθυσμού.
Such 'water stress', however, can also occur in Northern parts of the Union where an apparently adequate supply can be stretched by high population density and/or high industrial and agricul­tural consumption.
Η ύπαρξη μιας δεδομένης ποσότητας νερού σε σχέση με τον πληθυσμό δίνει μια πρώτη μόνο ένδειξη για τη διαθεσιμότητα του υδάτινου πόρου.
The existence of a given amount of water in relation to population gives only a first indication of the availabil­ity of supply.
Για να είναι αποτελεσματικός αυτός ο πόρος για την οικονομική δραστηριότητα και για τον πληθυσμό γενικότερα, θα πρέπει να συνδυαστεί με ένα ικανοποιητικό σύστημα διανομής του, κάτι το οποίο, ακόμα και κατά τη δεκαετία του 1980, δεν υφίσταται σε όλα τα κράτη μέλη.
To be effective, it has to be combined with an adequate system of water distribution, some­thing which, even in the 1990s, does not apply in all Member States.
Έτσι, ενώ πρακτικά όλα τα νοικοκυριά είναι συνδεδεμένα σε σύστημα ύδρευσης στη Γερμανία και τη Δανία, στη Φιλανδία και την Αυστρία, η αναλογία των νοικοκυριών φτάνει οτο 85% και στην Ιρλανδία μόλις το 72%, ωστόσο, σε μερικά κράτη μέλη, η μειωμένη αυτή αναλογία αντανακλά την ύπαρξη σημαντικών ιδιωτικών παροχών νερού,
While virtually all households are connected to the public water supply in Germany and Denmark, in Finland and Austria, the proportion falls to around 85% and in Ireland to only 72%, though in some Member States, the figure may reflect the exis­tence of significant private water provision, notably in rural areas, rather than the absence of piped supply as such.
Ανανεώσιμα υδάτινα αποθέματα
There is an even greater range of variation in connec­tion to waste water treatment systems.
Πληθυσμός συνδεδεμένος με σύστημα καθαρισμού λυμμάτων, 1995
Population connected to waste water treatment system, 1995
% συνολικού πληθυσμού
% of total population
Αποθέματα κατά κεφαλήν ως % μέσου όρου ΕΕ
Reserves per head as % ot EU average
0 n n n Π Π Π
* ^ & * O
Ι. Ρ: 1990
B: no dala: I. P: 1990
2.5 Υποδομές και ανθρώπινο κεφάλαιο κυρίως στις αγροτικές περιοχές, πάρα την απουσία συστημάτων ύδρευσης.
Municipal waste waste management policies in promoting recycling over the coming years.
Οι διαφορές ανάμεσα στα κράτη μέλη και στις περιφέρειες είναι ακόμα μεγαλύτερες όσον αφορά τα συστήματα διαχείρισης λυμάτων.
As noted above, the competitiveness of regions de­pends not only on physical infrastructure endowment but also, to an Increasing extent, on the skills of the re­gional work force.
Από τη μια πλευρά, στη Δανία, πρακτικά όλα σχεδόν τα νοικοκυριά είναι συνδεδεμένα με τέτοιο σύστημα, όπως επίσης και πάνω από το 85% των νοικοκυριών στη Γερμανία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Σουηδία και HB.
Effective educational and training systems are, therefore, important in strengthening comparative advantage. Despite efforts made over recent years, however, disparities are still significant.
Από την άλλη πλευρά μόνο το 34% των νοικοκυριών της Ελλάδας έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις διαχείρισης λυμάτων, ενώ στην Ισπανία και την Ιρλανδία το αντίστοιχο μέγεθος είναι μικρότερο του 50% (Σχήμα 27).
The annual level of municipal waste generated amounts to 310 kilograms per head in Greece, around 370 kilograms per head in Portugal and Spain and nearly 440 in Ireland. Apart from the lat­ter, this is lower than in all other Member States, except for Germany, the figures ranging from around 400 kilo­grams per head in Finland to nearly 600 in the Nether­lands and over 600 in the UK (Graph 28).
Η διαχείριση των δημοτικών απορριμμάτων μπορεί να γίνει με καύση, παραγωγή εδαφοβελτιωτικού (λιπάσματος), ανακύκλωση ή χωματερή (ταφή απορριμμάτων).
A priority across the EU is to adjust educational and training systems to the profound changes which are taking place. The need is to respond to technological advances, which are making existing skillsredundant. and to demographic trends, which are reducing the number of young people entering the labour market.
Η χωματερή είναι η περισσότερο διαδεδομένη και φθηνότερη μέθοδος διαχείρισης των απορριμμάτων, και χρησιμοποιείται στις περισσότερες χώρες της Συνοχής, σε αναλογία που κυμαίνεται από 85% στην Ισπανία έως 100% στην Ιρλανδία.
Municipal waste can be managed by incineration, composting, recycling or landfill. Landfill is the most common and least expensive method of disposal, and is used in most Cohesion countries, the propor­tion varying from 85% in Spain to 100% in Ireland.
Παράλληλα όμως, η χωματερή αποτελεί μια επίσης σημαντική μέθοδο διαχείρισης απορριμμάτων και στα περισσότερα από τα υπόλοιπα κράτη μέλη της ΕΕ, όπως στην Ιταλία (86%), τη Φιλανδία (77%) και το Ηνωμένο Βασίλειο (70%) (Σχήμα 28).
However, landfill is also a significant method of waste management in most other Member States, notably It­aly (86%), Finland (77%) and the UK (70%) (Graph 28).
Από τις υπόλοιπες μεθόδους σημαντική θέση έχει η καύση, η οποία όμως έχει αρνητικές επιδράσεις στο φυσικό περιβάλλον.
The other principal method of disposal is inciner­ation, which itself can have damaging effects en the environment.
Γενικά, η καύση χρησιμοποιείται ως βασική μέθοδο διαχείρισης των απορριμμάτων από το Λουξεμβούργο (71%), Δανία (63%) και το Βέλγιο (49%) (Σχήμα 28).
The highest proportion of waste dis­posed of in this way is in Luxembourg (71%), Den­mark (63%) and Belgium (49%) (Graph 28).
Η ανακύκλωση, αν και είναι προτιμότερη σε σχέση JIB την ταφή και την καύση, ωστόσο, διαφέρει σε έκταση εφαρμογής ανάμεσα στα κράτη μέλη.
It gives young people a better chance of finding their first job and is essential preparation for further education and vocational training.
Περιφερειακές διαφορές στο υφιστάμενο ανθρώπινο κεφάλαιο
Recycling is preferable to landfill and incineration, yet the scale of the former varies considerably between Member States.
Όμως, παρά τις προσπάθειες που έχουν
In all Member States, all children remain in compulsory education up to the age of 15 at least, while the number
Ποσοστό συμμετοχής στην εκπαίδευση των νέων 15-18 ετών, 1996
Participation in education of 15­18 year olds, 1996
% πληθυσμού 15-18
°0 ot population 15­18
2.5 Υποδομές και ανθρώπινο κεφάλαιο γίνει τα τελευταία χρόνια, οι διαφορές ανάμεσα στις περιφέρειες είναι ακόμα μεγάλες.
2.5 Infrastructure and human capital tions beyond compulsory schooling — three-quarters in Portugal, twothirds in Spain, over half in Greece (52%) and just under half in Ireland (48%) (Graph 34).
Αυτά τα ποσοστά είναι μεγαλύτερα σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη μέλη της ΕΕ, με εξαίρεση την Ιταλία (60%) και το Λουξεμβούργο (53%), ενώ οτο HB (47%), το ποσοστό είναι οριακά μικρότερο από αυτό της Ιρλανδίας.
This is more in each case than in the rest the Union, with the exception of Italy (60%) and Luxembourg (53%), though in the UK (47%), the proportion is only marginally lower than in Ireland.
Στην υπόλοιπη ΕΕ, το ποσοστό είναι 40% ή μικρότερο και κάτω του 30% οτις τρεις σκανδιναβικές χώρες, στη Γερμανία και στην Αυστρία.
In other Member States, the proportion is 40% or less and under 30% in the three Nordic countries, Germany and Austria.
Σε 5 από τις περισσότερο αναπτυγμένες χώρες της ΕΕ, πάνω από το 90% των νέων ηλικίας 15 έως 18 ετών βρίσκονταν στην εκπαίδευση το 1996, ενώ σε μια έκτη χώρα το ποσοστό αυτό ήταν ελάχιστα μόλις κάτω από το 90%.
In 5 of the more developed countries in the Union, over 90% of 15 to 18 year olds were in education in 1996, while in a sixth, it was just under 90%.
Ωστόσο, σε άλλες τρεις χώρες (Κάτω Χώρες, Σουηδία και Δανία) το ποσοστό αυτό ήταν μόνο λίγο πάνω από το 80%, παρόμοιο με το ποσοστό στις τρεις από τις τέσσερις χώρες Συνοχής - η Ιρλανδία αποτελούσε την εξαίρεση με ποσοστό 88%.
In three others (the Netherlands, Sweden and Denmark), however, it was only just over 80%, similar to the proportion in three of the four Cohesion countries — Ireland being the ex ception with a figure of 88%.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο (78%) και την Ιταλία (79%), το ποσοστό τους ήταν χαμηλότερο από το αντίστοιχο σε κάθε χώρα Συνοχής (Σχήμα 29).
In the UK (78%) and Italy (79%), the proportion was lower than in any of the Co hesion countries (Graph 29).
Οι διαφορές, ωστόσο, τείνουν σταδιακά να μειώνονται.
In Spain, by contrast, the figure was 55%, in Portugal, 50% and in Greece, 44%, all higher than in these three countries, as it was in Ireland (41%), though only slightly so.
Από τα άτομα ηλικίας 25 έως 34 ετών που έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους τα τελευταία 15 χρόνια, η αναλογία εκείνων που δεν έχουν προχωρήσει σε επίπεδο σπουδών πέρα από την υποχρεωτική εκπαίδευση μειώνεται στο 66% στην Πορτογαλία, οτο μισό στην Ισπανία, μόλις πάνω από το ένα τρίτο στην Ελλάδα και μόλις κάτω από το ένα τρίτο στην Ιρλανδία, ενώ και στις δύο τελευταίες περιπτώσεις είναι χαμηλότερη από αυτή του HB καθώς και της Ιταλίας και του Λουξεμβούργου (Σχήμα 35).
The disparities, however, are gradually being re duced. For those aged 25 to 34, who completed their education within the past 15 years or so, the propor tion who have not progressed beyond basic school ing falls to 66% in Portugal, half in Spain, and only just over a third in Greece and just under a third in Ireland, in both cases less than in the UK as well as in Italy and Luxembourg (Graph 35).
Την ίδια στιγμή, η αναλογίατων ατόμων σε αυτή την ηλικιακή ομάδα με εκπαιδευτικά προσόντα όχι μεγαλύτερα της υποχρεωτικής εκπαίδευσης είναι επίσης αρκετά μικρότερη στα περισσότερα από τα υπόλοιπα κράτη μέλη - κάτω από 20% στις τρεις σκανδιναβικές χώρες.
At the same time, the pro portion of people in this age group with no qualifica tions beyond basic schooling is also much lower in most other Member States — under 20% in the three Nordic countries.
Εντούτοις, καθώς οι νέοι που
Nevertheless, as young people who are completing their education at the present time join the work force, the gap should narrow further. ther.
Υπάρχουν, ωστόσο, μεγαλύτερες διαφορές αναφορικά με την περαιτέρω εκπαίδευση, παρόλο που αυτά δεν είναι πλήρως ευθυγραμμισμένα με τα σχετικά επίπεδα του κατά κεφαλήν ΑΕΠ.
Of those remaining in education beyond compulsory schooling, however, a higher proportion tends to un dertake vocational courses — which arguably pro vide some young people with a more practical and skills-based preparation for the current demands of the labour market — in the more developed Member States than in the Cohesion countries, where a more traditional approach has been favoured.
Έτσι, ενώ σε ένα αριθμό από τα περισσότερο αναπτυγμένα κράτη μέλη της ΕΕ, η αναλογία των νέων 19 έως 22 ετών στην εκπαίδευση και κατάρτιση ήταν περίπου οτο 60% ή περισσότερο το 1996, στην Αυστρία, η ίδια αναλογία ήταν μόλις 40%, στη Σουηδία ήταν 34% και οτο Ηνωμένο Βασίλειο, 31% (Σχήμα 33).
While the relative number of young people aged 15 to 19 in vocational education and training ranged from just over 20% in Spain and Greece in 1993-94 to 17% in Ireland and just 12% in Portugal, in all of the other Member States, except Denmark (21%) and Finland (24%), the oroportion was over 25% and 40% or above in Germany (40%), Belgium (45%) and Austria (55%) (Graph 30).
Συμμετοχή στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση των νέων 15-19 ετών , 1993-94
Participation in vocational education and training of 1519 year olds, 1993-94
Επιχειρήσεις με προσωπικό άνω των 10 μισθωτών που παρέχουν κατάρτιση και ποσοστά συμμετοχής, 1993
Enterprises with more than 10 employees providing training and rates of participation, 1993
% πληθυσμού 15-19
% of population 1519
% επιχειρήσεων/απασχολουμένων
% enterprises/employees
> ι ι Irt
0 0 0 N q o *
« < ^ < > ^ Πηγή: Eurostat: ΓΔΧΧΙΙ: CEDEFOP
Source: Eurostat: DGXXII:
Κατάρτιση απασχολουμένων 30 ετών και άνω, 1996
Training of employed persons aged 30 and over, 1996
% απασχολουμένων > 30 % πληθυσμού 19-22
Participation in education of 19-22 year olds, 1996
"ï:. ττ
Source: Eurostat. LPS
Επίπεδο εκπαίδευσης ατόμων 25-34 ετών, 1996
Educational attainment levels of 25-59 year olds, 1996
Επίπεδο εκπαίδευσης του πληθυσμού ηλικίας 25-59 ετών, 1996
Educational attainment levels of 25-34 year olds, 1996
% πληθυσμού 25-34
% of population 25-34
% πληθυσμού 25-59
% of population 25-59
Στην Ιρλανδία, από την άλλη πλευρά, η αναλογία (περίπου 80%) ήταν άνω του μέσου όρου (Σχήμα 31).
2.5 Infrastructure and human capital preceding four weeks, less than in any other Member State apart from France, while in Ireland, the figure was over 5%, more than in 5 countries with higher GDP per head (Graph 32).
Το ίδιο ερωτηματικό υφίσταται, και ίσως κατά ένα μεγαλύτερο βαθμό, για τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με την αναλογία των απασχολουμένων 30 ετών και άνω που συμμετέχουν σε κατάρτιση.
While these figures are almost certainly not directly comparable between countries, primarily because of the different definitions of training adopted (in France and Portugal, they relate only to for mal training courses), they suggest that access to con tinuous training may well be less than elsewhere in the EU in at least three of the Cohesion countries.
Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΓΔ VII, Transport in Figures.
European Commission, DG VII, Transport in Figures.
Η οικονομική μεγέθυνση και ανάπτυξη δεν εξαρτώνται μόνο από απτούς — ή «άκαμπτους» — παράγοντες όπως η υποδομή και οι επιχειρηματικές επενδύσεις, αλλά επίσης και από περισσότερο άυλους — ή «εύπλαστους» — παράγοντες, όπως η σχετική θεσμική διάρθρωση.
Growth and development depend not just on tangible or'hard' - factors such as infrastructure and busi ness investment, but also on more intangible — or 'soft' —- factors, especially the underlying institutional structure.
Σεαυτότοτμήμα υπογραμμίζονται μερικά από τα θέματα που αφορούν αυτούς τους παράγοντες.
This section highlights some of the issues surrounding such factors.
Παραδοσιακά, η οικονομική ανάλυση έτεινε να παραμελεί το ρόλο αυτών των θεσμών, εκτός από την περίπτωση όπου αυτοί αποτελούσαν εμπόδιο στην αποτελεσματικότητα του ανταγωνισμού.
Traditionally, economic analysis tended to neglect the role of such institutions, except insofar as they constituted barriers to effective competition.
Πρόσφατα, έπειτα από την ανακάλυψη ότι πολλά από οικονομικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τη λειτουργία των αγορών μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την ερμηνεία της λειτουργίας των θεσμών, το ενδιαφέρον έχει διευρυνθεί.
More recently, the focus has been broadened, with the discovery that many of the economic tools used to describe the functioning of markets can also be applied to explaining the working of institutions.
Η ταχέως αυξανόμενη βιβλιογραφία για αυτό το θέμα υπογραμμίζει το γεγονός ότι οι θεσμοί θεμελιώνουν τη συμπεριφορά των οικονομιών, και ότι οι αλληλεπίδραση τους με την αγορά είναι μεγάλη και σύνθετη και υπάρχουν θετικές και αρνητικές επιδράσεις.
The rapidly growing literature highlights the fact that institutions are fundamental to the behaviour of economies, that their interaction with the market is rich and complex and that there are both positive and negative effects.
Το πρώτο ήμισυ του τμήματος ερευνά το ρόλο των θεσμών στην περιφερειακή ανάπτυξη, εστιάζοντας περισσότερο στα θέματα του κοινωνικού κεφαλαίου και της δημόσιας διοίκησης.
The first half of the section surveys the role of institutions in regional development, focusing, in particular, on social capital and public administration.