natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Προδικαστική «Συμφωνία συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας — Απόφαση του Συμβουλίου Συνδέσεως — Κοινωνική ασφάλιση — Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας — Άμεσο αποτέλεσμα — Τούρκος υπήκοος στον οποίο δόθηκε άδεια διαμονής σε κράτος μέλος — Δικαίωμα οικογενειακών επιδομάτων υπό τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν για τους υπηκόους τους κράτους αυτού» (Ολομέλεια)
Preliminary ruling (EEC-Turkey Association Agreement Decision of the Association Council — Social Security - Principle of non-discrimination on grounds of nationality — Direct effect — Turkish national authorised to reside in a Member State — Entitlement to family allowances under the same conditions as nationals of that State) (Full Court) nationals of that State are required only to be resident there.
Με διάταξη της 24ης Ιουλίου 1996 το Sozialgericht Aachen υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 12 και 13 της αποφάσεως 3/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980.
By order of 24 July 1996, the Sozialgericht (Social Court), Aachen, referred to the Court for a preliminary ruling three questions on the interpretation of certain provisions of Decision No 3/80 of the Association Council of 19 September 1980.
Επί του αμέσου αποτελέσματος του άρθρου 3, παράγραφος 1, της αποφάσεως 3/80
The direct effect of Article 3(1) of Decision No 3/80
Sürül, Τούρκου υπηκόου, και του Bundesanstalt für Arbeit σχετικά με την άρνηση του τελευταίου να καταβάλλει στην S. Sürül οικογενειακά επιδόματα από 1ης Ιανουαρίου 1994.
Those questions were raised in proceedings brought by Sema Sürül, a Turkish national, against the Bundesanstalt für Arbeit (Federal Employment Office) concerning the latter's refusal to pay her family allowances as from 1 January 1994.
Με την απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 19%, Taflan-Met κ,λπ., το Δικαστήριο έκρινε ότι προκύπτει από τον δεσμευτικό χαρακτήρα που προσδίδει η Συμφωνία στις αποφάσεις του Συμβουλίου Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας, η απόφαση 3/80 άρχισε να ισχύει την ημέρα εκδόσεως της, δηλαδή στις 19 Σεπτεμβρίου 1980, και έκτοτε δεσμεύει τα συμβαλλόμενα μέρη.
In Case C-277/94 Taflan-Met and Others ν Bestuur van de Sociale Verzekeringsbank [1996] ECR 1-4085 the Court held that it follows from the binding character which the Agreement attaches to decisions of the EEC-Turkey Association Council that Decision No 3/80 entered into force on the date on which it was adopted, that is to say, 19 September 1980, and that, since then, the Contracting Parties have been bound by that decision.
Με τα τρία προδικαστικά ερωτήματα του, που πρέπει να εξεταστούν μαζί, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν το άρθρο 3, παράγραφος 1, της αποφάσεως 3/80 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει σε κράτος μέλος να απαιτεί από Τούρκο υπήκοο ο οποίος εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της αποφάσεως αυτής και στον οποίο έχει επιτραπεί να διαμένει στο έδαφος του κράτους αυτού — δεν είναι όμως κάτοχος στο εν λόγω κράτος μέλος υποδοχής παρά μιας προσωρινής άδειας παραμονής, εκδοθείσας με συγκεκριμένο σκοπό και με περιορισμένη διάρκεια — να έχει μια γενικής ισχύος άδεια παραμονής ή μια περιορισμένης
The crux of those three questions, which it is appropriate to consider together, is whether, on a proper construction of Article 3(1) of Decision No 3/80, a Member State may require of a Turkish national covered by that decision whom it has authorised to reside in its territory, but who holds in that host State only a conditional residence authorisation issued for a specified purpose and for a limited duration, that, in order to receive family allowances for his child who resides with him in that Member State, he must be in possession of a residence entitlement or a residence permit whereas for that purpose
Με την ίδια απόφαση, το Δικαστήριο έκρινε ότι, καθόσον το Συμβούλιο δεν θεσπίζει τα απαραίτητα συμπληρωματικά μέτρα για τη θέση σε εφαρμογή της αποφάσεως 3/80, τα άρθρα 12 και 13 (σχετικά με τη χορήγηση συντάξεων αναπηρίας ή επιζώντων) της αποφάσεως αυτής δεν έχουν άμεσο αποτέλεσμα στο έδαφος των κρατών μελών και, συνεπώς, δεν μπορούν να
In the same judgment, the Court ruled that, so long as the supplementary measures essential for implementing Decision No 3/80 have not been adopted by the Council, Articles 12 and 13 (concerning invalidity or survivors' pensions) of that decision do not have direct effect in the territory of the Member States and are therefore not such as to entitle individuals to rely on them before the national courts.
γεννήσουν δικαίωμα των ιδιωτών να τα επικαλούνται ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
Finally, the rule in question assimilates persons who are covered by Decision No 3/80 and reside in the host Member State to nationals of the host State, by prohibiting any discrimination based on nationality and resulting from the legislation of that Member State.
Αντιθέτως, η παρούσα απόφαση δεν αφορά τέτοιες διατάξεις συντονισμού περιλαμβανόμενες στον τίτλο III της αποφάσεως 3/80. Συγκεκριμένα, η S.
In contrast, this case is not concerned with those coordinating provisions in Title III of Decision No 3/80.
Sürül βασίζεται αποκλειστικά στην αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας, που καθιερώνει το άρθρο 3, παράγραφος 1, της αποφάσεως αυτής, προκειμένου να τύχει παροχής κοινωνικής ασφαλίσεως, στο κράτος μέλος της κατοικίας της και βάσει μόνον της νομοθεσίας του κράτους αυτού, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις με αυτές που προβλέπονται για τους πολίτες του κράτους μέλους υποδοχής.
Mrs Sürül relies solely on the principle of non-discrimination on grounds of nationality laid down in Article 3(1) of that decision, with a view to obtaining, in the Member State of her residence and solely under the legislation of that State, entitlement to a social security benefit under the same conditions as those laid down for the nationals of the host Member State.
άρθρο 3, παράγραφος 1.
The scope of Article 3(1) of Decision No 3/80
Τέλος, η εφαρμογή σε υπόθεση παρόμοια όπως αυτή της κύριας δίκης του κανόνα της εξομοιώσεως των πολιτών του κράτους μέλους υποδοχής προς τα άτομα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της αποφάσεως 3/80 και που κατοικούν σ' αυτό το κράτος μέλος με την απαγόρευση κάθε δυσμενούς διακρίσεως λόγω ιθαγενείας των ενδιαφερομένων και απορρέουσας από την κανονιστική ρύθμιση του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, απαγόρευση περιλαμβανόμενη στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της εν λόγω αποφάσεως, δεν εξαρτάται από τις άλλες διατάξεις της αποφάσεως αυτής.
The reasoning which led the Court to hold that, as Community law stands, Articles 12 and 13 of Decision No 3/80 do not have direct effect, must apply by analogy to all the other provisions of that decision which require additional measures for their application in practice. That reasoning cannot, however, be transposed to the principle of equal treatment in the field of social security, embodied in Article 3(1) of that decision.
Επί του πεδίου εφαρμογής παράγραφος 1, της αποφάσεως τον άρθρου 3/80
That provision lays down in clear, precise and unconditional terms a prohibition of discrimination, based on nationality, against persons residing in the territory of any Member State to whom the provisions of Decision No 3/80 are applicable.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η διάταξη αυτή καθιερώνει, με όρους σαφείς, ακριβείς και ανεπιφύλακτους, την απαγόρευση διακρίσεων σε βάρος ατόμων τα οποία κατοικούν στο έδαφος ενός των κρατών μελών και για τα οποία έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της αποφάσεως 3/80.
A Turkish national such as the plaintiff in the main proceedings will thus be able to benefit from the rights attaching to the status of worker within the meaning of Decision No 3/80 provided that it is established that she is insured, even if against only one risk, by virtue of compulsory or optional insurance with a general or special social security scheme mentioned in Article 1(b) of that decision. That would be the case for the period for which she was covered by statutory pension insurance, as indicated by the national court in its second question.
Ο ορισμός του προσωπικού πεδίου εφαρμογής της αποφάσεως 3/80 που περιέχει το άρθρο 2 εμπνέεται από τον ίδιο ορισμό του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71.
That rule of equal treatment lays down a precise obligation of result and, by its nature, can be relied on by an individual before a national court as a basis for requesting it to disapply the discriminatory provisions of the legislation of a Member State under which the grant of a right is subject to a condition not imposed on nationals. No further implementing measures are required.
Ο κανόνας αυτός της ίσης μεταχειρίσεως επιβάλλει την υποχρέωση συγκεκριμένου αποτελέσματος και, ως εκ της φύσεως του, μπορεί ένας πολίτης να τον επικαλεστεί ενώπιον εθνικού δικαστηρίου ζητώντας απ' αυτό να παραμερίσει τις εισάγουσες διακρίσεις διατάξεις της κανονιστικής ρυθμίσεως κράτους μέλους το οποίο εξαρτά τη χορήγηση δικαιώματος από προϋπόθεση η οποία δεν επιβάλλεται στους ημεδαπούς, χωρίς να απαιτείται προς τούτο η θέσπιση συμπληρωματικών μέτρων εφαρμογής.
In the event of a person such as the plaintiff in the main proceedings coming within the scope ratione personae of Decision No 3/80, it is necessary, finally, to determine whether Article 3(1) of that decision must be interpreted as precluding the application of legislation of a Member State which requires that a Turkish national, who has been authorised to reside in its territory and is lawfully resident there, hold a certain type of residence document in order to receive family allowances.
Όσον αφορά τα επίμαχα στην κύρια δίκη οικογενειακά επιδόματα, η απόφαση 3/80 δεν προβλέπει καμία παρέκκλιση ή περιορισμό της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως που εξαγγέλλει το
In view of the fundamental nature of that principle, the existence of that reservation, taken word for word from Article 3(1) of Regulation No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community and appearing also in Article 9 of the Agreement and in Article 12 EC, is not in itself such as to affect the direct effect of the provision from which it allows derogations by depriving the rule on national treatment of its unconditional nature.
αλλοδαπούς και η εφαρμογή της καταλήγει, σε άνιση μεταχείριση λόγω επομένως, ιθαγενείας.
been raised before the Court, such discrimination is incompatible with that provision of Decision No 3/80.
Αυτό ισχύει για την περίοδο κατά την οποία η ενδιαφερόμενη καλυπτόταν από την εκ του νόμου ασφάλιση γήρατος, όπως αναφέρει το εθνικό δικαστήριο με το δεύτερο προδικαστικό του ερώτημα.
The temporal effects of this judgment reunite the family of a Turkish migrant worker and who lawfully resides there with that worker must be able to obtain in the host Member State a social security benefit provided for by the legislation of that State under the same conditions as the nationals of the Member State concerned.
Επί του περιεχομένου της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων του άρθρου 3, παράγραφος 1, της αποφάσεως 3/80
That requirement, not being applicable to a national of the Member State concerned, even in the event of his staying there temporarily, by its nature covers only aliens and its application therefore leads to unequal treatment on grounds of nationality.
Στο μέτρο που δεν προβλήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου κανένα επιχείρημα ικανό να δικαιολογήσει αντικειμενικά αυτή τη διαφορετική μεταχείριση, μια τέτοια δυσμενής διάκριση είναι ασυμβίβαστη προς τη διάταξη αυτή της αποφάσεως 3/80.
In those circumstances, pressing considerations of legal certainty preclude any reopening of the question of legal relationships which have been definitively determined before the delivery of this judgment, where that would retroactively throw the financing of the social security systems of the Member States into confusion.
Ως προς το διαχρονικό αποτέλεσμα της παρούσας αποφάσεως
In those circumstances, it must be held that the fact that a Member State requires a Turkish national covered by Decision No 3/80 to possess a certain type of residence document in order to receive a benefit such as the allowance at issue in the main proceedings, no such document being required of nationals of that State, constitutes discrimination within the meaning of Article 3(1) of that decision.
Δεδομένου όμως ότι δεν μπορεί να αντιταχθεί σε υπήκοο του οικείου κράτους μέλους, ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία αυτός διαμένει εκεί μόνον προσωρινά, η προϋπόθεση αυτή, ως εκ της φύσεως της, αφορά μόνον τους
On a proper construction of Article 3(1) of Decision No 3/80 of the Association Council of 19 September 1980 on the application of the social security schemes of the Member States of the European Communities to Turkish workers and members of their families, a Member State may not require of a Turkish national covered by that decision whom it has authorised to reside in its territory, but who holds in that host State only a conditional residence authorisation issued for a specified purpose and for a limited duration, that, in order to receive family allowances for his child who resides with him in that Member State, he must be in possession of a residence entitlement or a residence permit, whereas for that purpose nationals ofthat State are required only to be resident there.
«1) Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της αποφάσεως 3/80 τον Συμβουλίου Συνδέσεως της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, περί της εφαρμογής των καθεστώτων κοινωνικής
The direct effect of Article 3(1) of Decision No 3/80 may not be relied on in support of claims relating to benefits in respect of periods prior to the date of this judgment except as regards those persons who, before that date, initiated proceedings or made an equivalent chim.'
Δεν μπορεί να γίνει επίκληση τον αμέσου αποτελέσματος του άρθρου 3, παράγραφος 1, της αποφάσεως 3/80 προς στήριξη αιτημάτων σχετικών με παροχές που αφορούν περιόδους προγενέστερες της ημερομηνίας εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως εκτός αν πρόκειται για πρόσωπα τα οποία, πριν την ημερομηνία αυτή, είχαν ασκήσει προσφυγή ή είχαν υποβάλει αντίστοιχη διοικητική ένσταση.»
Preliminary ruling (Directive 89/104/EEC (Full Court) what connection there must be between the geographical location and the goods in respect of which registration of the geographical name for that location as a trade mark is applied for.
Ο γενικός εισαννελέας Α. La Pergola ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 17ης Δεκεμβρίου 1998.
By two orders of 8 January 1997, the Landgericht München I (Regional Court, Munich I) referred to the Court for a preliminary ruling a number of questions on the interpretation of Articles 3(l)(c) and 3(3) of the First Council Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 (hereinafter 'the Directive').
Πρότεινε στο Δικαστήριο, στην περίπτωση που αυτό δεν ακολουθήσει τις προτάσεις που ανέπτυξε στις 12 Φεβρουαρίου 1998 για την παρούσα υπόθεση, να απαντήσει ως εξής:
It should first of all be observed that Article 3(l)(c) of the Directive provides that registration is to be refused in respect of descriptive marks, that is to say marks composed exclusively of signs or indications which may serve to designate the characteristics of the categories of goods or services in respect of which registration is applied for.
Συνεκδ. υποθ. C-108/97 και C-109/97 Windsurfing Chiemsee Produktions- und Vertriebs GmbH (WSC) κατά Boots- und Segelzubehör Walter Huber
In particular, it is asking:
Σήματα — Ενδείξεις γεωγραφικής προελεύσεως»
to the objective of Article 3(l)(c), nor does it have a decisive bearing on the interpretation of that provision.
« Οδηγία 89/104/ΕΟΚ (Ολομέλεια)
Questions on the first sentence of Article 3(3) of the Directive
Με δύο διατάξεις της 8ης Ιανουαρίου 1997 το Landgericht München Ι υπέβαλε προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφοι 1, στοιχείο γ', και 3, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988 (στο εξής: οδηγία).
By those questions, the national court is essentially asking what requirements must be met, for the purposes of the first sentence of Article 3(3) of the Directive, in order for a mark to have acquired distinctive character through use.
περιγραφικών σημάτων, ήτοι των σημάτων που συντίθενται αποκλειστικά από σημεία ή ενδείξεις που μπορούν να χρησιμεύσουν προς δήλωση των χαρακτηριστικών των κατηγοριών προϊόντων ή υπηρεσιών για τις οποίες ζητείται η καταχώριση αυτή.
Article 3(l)(c) of the Directive is not confined to prohibiting the registration of geographical names as trade marks solely where they designate specified geographical locations which are already famous, or are known for the category of goods concerned, and which are therefore associated with those goods in the mind of the relevant class of persons, that is to say in the trade and amongst average consumers of that category of goods in the territory in respect of which registration is applied for.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο δύο διαφορών μεταξύ της εταιρίας Windsurfing Chiemsee Produktions- und Vertriebs GmbH (WSC), αφενός, και της Boots- und Segelzubehör Walter Huber και του F.
A geographical name may be registered as a trade mark if, following the use which has been made of it, it has come to identify the product in respect of which registration is applied for as originating from a particular undertaking and thus to distinguish that product from goods of other undertakings.
Attenberger, αφετέρου, σχετικά με την εκ μέρους των δύο τελευταίων χρήση της ονομασίας Chiemsee για τη διάθεση στο εμπόριο αθλητικών ενδυμάτων.
Where that is the case, the geographical designation has gained a new significance and its connotation, no longer purely descriptive, justifies its registration as a trade mark.
Ως προς τα ερωτήματα που αφορούν το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας
Thus, under Article 3(l)(c) of the Directive, the competent authority must assess whether a geographical name in respect of which application for registration as a trade mark is made designates a place which is currently associated in the mind of the relevant class of persons with the category of goods concerned, or whether it is reasonable to assume that such an association may be established in the future.
Με τα ερωτήματα αυτά, που πρέπει να εξεταστούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ' ουσίαν, υπό ποιες προϋποθέσεις το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας απαγορεύει την καταχώριση σήματος που συντίθεται αποκλειστικά από μια γεωγραφική ονομασία. Ειδικότερα, ερωτά:
In the latter case, when assessing whether the geographical name is capable, in the mind of the relevant class of persons, of designating the origin of the category of goods in question, regard must be had more particularly to the degree of familiarity amongst such persons with that name, with the characteristics of the place designated by the name, and with the category of goods concerned.
— αν η εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', εξαρτάται από την ύπαρξη συγκεκριμένης, πραγματικής ή σοβαρής ανάγκης διατηρήσεως της ονομασίας στη διάθεση όλων και
In that connection, regard must be had in particular to the specific nature of the geographical name in question.
— ποια σχέση πρέπει να υφίσταται μεταξύ της γεωγραφικής περιοχής και των προϊόντων για το οποία ζητείται η καταχώριση της γεωγραφικής ονομασίας της περιοχής αυτής ως σήματος.
It cannot be ruled out that the name of a lake may serve to designate geographical origin within the meaning of Article 3(l)(c), even for goods such as those in the main proceedings, provided that the name could be understood by the relevant class of persons to include the shores of the lake or the surrounding area.
Πρέπει κατ' αρχάς να τονιστεί ότι, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας, δεν επιτρέπεται η καταχώριση των
In assessing the distinctive character of a mark in respect of which registration has been applied for, the following may also be taken into account: the market share held by the mark; how intensive, geographically widespread and long standing use of the mark has been; the amount invested by the undertaking in promoting the mark; the proportion of the relevant class of
συναλλακτικά ήθη που ισχύουν στη βιομηχανία και το εμπόριο.
persons who, because of the mark, identify goods as originating from a particular undertaking; and statements from chambers of commerce and industry or other trade and professional associations.
Πράγματι, στην περίπτωση αυτή, η γεωγραφική ονομασία έχει αποκτήσει νέο περιεχόμενο, και η σημασία της, η οποία δεν είναι πλέον μόνον περιγραφική, δικαιολογεί την καταχώριση της ως σήματος.
If, on the basis of those factors, the competent authority finds that the relevant class of persons, or at least a significant proportion thereof, identify goods as originating from a particular undertaking because of the trade mark, it must hold that the requirement for registering the mark laid down in Article 3(3) of the Directive is satisfied.
Για την αξιολόγηση του διακριτικού χαρακτήρα του σήματος που αποτελεί το αντικείμενο αιτήσεως καταχωρίσεως, μπορούν να λαμβάνονται υπόψη, επίσης, το μερίδιο της αγοράς που αναλογεί στο σήμα, η ένταση, η γεωγραφική έκταση και η διάρκεια της χρήσεως του σήματος αυτού, το μέγεθος των επενδύσεων
The first sentence of Article 3(3) of the First Directive 89/104/EEC is to be interpreted as meaning that: a trade mark acquires distinctive character following the use which has been made of it where the mark has come to identify the product in respect of which registration is applied for as originating from a particular undertaking and thus to distinguish that product from goods of other undertakings; it precludes differentiation as regards distinctiveness by reference to the perceived importance of keeping the geographical name available for use by other undertakings;
στις οποίες έχει προβεί η επιχείρηση για την προώθηση του, το ποσοστό των ενδιαφερομένων κύκλων που αναγνωρίζει, χάρη στο σήμα, το προϊόν ως προερχόμενο από συγκεκριμένη επιχείρηση, καθώς και οι δηλώσεις εμπορικών και βιομηχανικών επιμελητηρίων ή άλλων επαγγελματικών ενώσεων.
in determining whether a trade mark has acquired distinctive character following the use which has been made of it, the competent authority must make an overall assessment of the evidence that the mark has come to identify the product concerned as originating from a particular undertaking and thus to distinguish that product from goods of other undertakings; if the competent authority finds that a significant proportion of the relevant class of persons identify goods as originating from a particular undertaking because of the trade mark, it must hold the requirement for registering the mark to be satisfied; where the competent authority has particular difficulty in assessing the distinctive character of a mark in respect of which registration is applied for, Community law does not preclude it from having recourse, under the conditions laid down by its own national law, to an opinion poll as guidance for its judgment.' '
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
He proposed that the Court should answer the questions referred for a preliminary ruling as follows:
*1) Το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ, της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, έχει την έννοια ότι
(1) A mark which is composed exclusively of a geographical term is not contrary to Article 3(l)(c) of First Council Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks if the term is imaginary or unknown to the general public or if there is no direct and necessary link, between the goods designated by the mark and the geographical region to which the term refers, resulting essentially from the fact that that region is or may be known because similar goods which are valued by consumers for their distinctiveness or quality are already manufactured there.