natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η έκδοση του νόμου αυτού συνοδεύτηκε από μια σημαντική αναζωογόνηση του διοικητικού οργάνου που είναι επιφορτισμένο με την εφαρμογή του: του Δικαστηρίου Προστασίας του Ανταγωνισμού, το οποίο εξέδωσε στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων ενδιαφέρουσες αποφάσεις βασιζόμενες στις σχετικές κοινοτικές αποφάσεις.
The passing of the Act was accompanied by a far-reaching revitalization of the adrninistrative body responsible for applying the Act, namely the Competition Protection Tribunal. Over the last few years the Tribunal has taken decisions of considerable interest which refer to and apply the principles developed in the voluminous body of Community judgments and decisions.
Το Δικαστήριο Προστασίας του Ανταγωνισμού με την ιδιότητα του ως διοικητική αρχή υπεύθυνη για την επιβολή κυρώσεων κατά των παραβιάσεων του δικαίου του ανταγωνισμού καθώς και τα πολιτικά δικαστήρια καλούνται να καταστείλουν αποτελεσματικά τις παραβάσεις του κοινοτικού δικαίου του ελεύθερου ανταγωνισμού με τους όρους που θα προσδιορισθούν στη συνέχεια.
The Competition Protection Tribunal is an authority with power to impose penalties for uifringements of competition law, and the civil courts are likewise called upon to deal with cases of infringement, as we have seen.
Όμως δεν πρέπει να αποκλείεται εκ των προτέρων η δυνατότητα, σε ορισμένες περιπτώσεις, να υποβάλεται σε διαιτησία μια διαφορά που προκύπτει από μια επιχειρησιακή δραστηριότητα που μπορεί να είναι αντίθετη προς το κοινοτικό δίκαιο του ανταγωνισμού.
But it cannot be mied out that in certain circumstances a dispute arising out of conduct contrary to Community competition law might be submitted for arbitration.
Το άρθρο 25 του αναφερθέντος νόμου 16/1989 της 17ης Ιουλίου, ορίζει στην παράγραφο δ) ότι το Δικαστήριο Προστασίας του Ανταγωνισμού είναι αρμόδιο για την άσκηση διαιτητικών καθηκόντων, τόσο με βάση το νόμο όσο και κατά την κρίση του.
Article 25(d) ofthe Competition Protection Act empowers the Competition Protection Tribunal to act as arbitrator, applying formal law or equity, in the cases laid down by law.
Το άρθρο 31 του γενικού νόμου 26/1984 της 19ης Ιουλίου περί προστασίας των καταναλωτών και των χρηστών προβλέπει την καθιέρωση ενός συστήματος διαιτησίας, χωρίς ειδικές διατυπώσεις, για τις καταγγελίες ή τα παράπονα των καταναλωτών ή χρηστών.
And Article 31 of Act No 26/1984 of 19 July 1984, the Consumer Protection Act, provides for the establishment of a system of arbitration in which complaints made by consumers or users are to be considered and resolved without special formalities.
Πάντως το πρώτο άρθρο του ισπανικού νόμου περί διαιτησίας της 5ης Δεκεμβρίου 1988 επισημαίνει ότι τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα μπορούν να επιλύουν με διαιτησία μόνον τις διαφορές των οποίων το αντικείμενο μπορούν να διαθέσουν ελεύθερα.
However, Article 1 ofthe Arbitration Act of 5 December 1988 states that natural or legal persons may resolve a dispute by arbitration only where it concerns matters over which they are themselves free to dispose.
Οι παραβιάσεις των νομικών διατάξεων που αφορούν τον ελεύθερο ανταγωνισμό αποτελούν κατά κανόνα προσβολή του δημοσίου συμφέροντος.
But infringements of the mies of free competition normally run counter to the pubhc interest.
Συνεπώς, ο τομέας της διαιτησίας φαίνεται ότι πρέπει να περιορισθεί στις ανακύπτουσες διαφορές περί αποζημιώσεως.
Arbitration would therefore appear to be a channel confined to disputes over the compensation ofinjury caused.
Κατ'αρχάς, πρέπει να υπογραμμισθεί η σημασία που αποδίδουν στον τομέα αυτό του κοινοτικού δικαίου οι περιοδικές εκδόσεις όπως είναι οι "ACTOS DE DERECHO INDUSTRIAL, GAZETA JURÍDICA DE LA CEE, NOTICIAS CEE, REVISTA DE INSTITUCIONES EUROPEAS".
This area of Community law is given considerable attention in periodicals such as :
"TRATADO DE DERECHO COMUNITARIO EUROPEO - ESTUDIO SISTEMÀTICO A PARTIR DEL DERECHO ESPAÑOL", υπό την διεύθυνση των GARCIA ENTERRIA, GONZALEZ CAMPOS και MUÑOZ MACHADO (τρείς τόμοι, Civitas, Μαδρίτη, 1986) καθώς και οι ακόλουθες μονογραφίες:
- Among reference works mention must be made of Garcia Enterria, González Campos and Muños Machado eds, Tratado de Derecho Comunitario Europeo - Estudio Sistemático desde el Derecho Español. three vols, Civitas, Madrid 1986, and of the following monographs:
"BOLETIN ECONÓMICO DE INFORMACIÓN COMERCIAL ESPAÑOLA", εβδομαδιαία έκδοση του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, είναι το επίσημο όργανο δημοσίευσης των αποφάσεων του Δικαστηρίου Προστασίας του Ανταγωνισμού.
- The Boletín Económico de Información Comercial Española, published weekly by the Ministry of Economic Affairs and Finance, is the official gazette which records decisions of the Competition Protection Tribunal.
ΓΑΛΛΙΑ των
FRANCE written by
Michel ΒΑΖΕΧ Δικηγόρος στο Εφετείο του Παρισιού Υφηγητής της Νομικής
Mr. Michel Bazex Barrister at the Paris Court of Appeal Agrégé des Facultés de Droit
Για να γίνει καταληπτός ο μηχανισμός συνεργασίας με τις κοινοτικές αρχές στο πλαίσιο της εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, θα πρέπει να αρχίσουμε με μία συνοπτική περιγραφή των σχετικών διαδικασιών.
To help explain the workings of cooperation with the Community authorities in the application of Articles 85 and 86 ofthe EC Treaty, it is worth beginning with a brief outline ofthe French competition law prohibiting practices likely to have an adverse effect on competition.
Οι πρώτες, οι οποίες άλλοτε χαρακτηρίζονταν ως "συλλογικές" πρακτικές είναι εκείνες οι οποίες βλάπτουν τη λειτουργία του συνόλου του ανταγωνισμού σε μία αγορά και περιλαμβάνουν τις παράνομες συμπράξεις (άρθρο 7) καθώς και τις καταχρήσεις δεσπόζουσας θέσης (άρθρο 8 παράγραφος 1), στις οποίες με, το διάταγμα του 1986 προστίθεται η καταχρηστική εκμετάλλευση της οικονομικής εξάρτησης (άρθρο 8. παράγραφος 2).
"Anti-competitive" practices were formerly known as "collective" practices, and are defined as practices which adversely affect the working of competition as a whole on a particular market; they include unlawful restrictive agreements (ententes illicites) (Article 7) and the abuse of a dominant position (Article 81), to which the 1986 Order has added the abuse of economic dependence (Article 8-2).
Οι πρακτικές αυτές απαγορεύονται και όλες οι συναφείς ρήτρες, δεσμεύσεις ή συμφωνίες είναι άκυρες (άρθρο 9 του διατάγματος).
These practices are prohibited, and any clause, undertaking or agreement which makes any such provision is void (Article 9), except in certain defined cases where there is authority in legislation or a contribution to economic progress (Articles 101 and 10-2).
Η τήρηση των διατάξεων αυτών διασφαλίζεται κατά πρώτον από τις αρχές που είναι επιφορτισμένες με την εφαρμογή του δικαίου του ανταγωνισμού: το Συμβούλιο Ανταγωνισμού (Conseil de la Concurrence) και, έπειτα από σχετική προσφυγή, το Εφετείο (Cour d'Appel) των Παρισίων.
The enforcement of these rules is in the first place a matter for special competition authorities, namely the Competition Council and, where a party wishes to challenge a decision of the Competition Council, the Paris Court of Appeal; the manner of organization and operation of these bodies was felt to put them in the best position to provide effective policing ofthe market (Articles 11 to 27).
Οι αρχές αυτές θεωρείται ότι είναι οι καταλληλότερες για να διασφαλίσουν την αποτελεσματικότερη ρύθμιση της αγοράς, λαμβανομένων υπόψη των όρων οργάνωσης και λειτουργίας τους (άρθρα 11 έως 27 του διατάγματος).
These authorities have power to make a finding that there has been an anticompetitive practice, following an inquiry which is intended to be efficient but none the less based on the adversary principle (Articles 45 to 52-2), and they are also given specific powers to deal with offenses, which allow them to impose fines or to order the ending or modification of anticompetitive practices.
Από τα τακτικά δικαστήρια δεν αφαιρέθηκε παρ'όλα αυτά η αρμοδιότητα σε υποθέσεις προσβολής δικαιωμάτων που απορρέουν από την παράβαση των άρθρων 7 και 8 του διατάγματος, με τα συνηθισμένα μέσα που τα όργανα αυτά διαθέτουν στο πλαίσιο της αγωγής ακυρώσεως (άρθρο 9), σε συνδυασμό από τη δυνατότητα να ληφθούν προσωρινά μέτρα ή να διαταχθεί η παύση των παραβάσεων, ενώ οι ίδιες δυνατότητες ισχύουν και στο πλαίσιο της αγωγής αποζημιώσεως.
The ordinary courts have not been deprived of their jurisdiction in cases ofinjury resulting from the infringement of Articles 7 and 8 ofthe Order; they can take the measures normally open to them in an action for nulhty (Article 9), where they can also impose interim measures or cease-and-desist orders, or in an action for damages.
Παράλληλα με τις δυνατότητες αυτές, οι περιοριστικές για τον ανταγωνισμό πρακτικές που άλλοτε χαρακτηρίζονταν "ατομικές", είναι όλες εκείνες οι πρακτικές οι οποίες, χωρίς να διακυβεύουν την ίδια την λειτουργία της αγοράς, επηρεάζουν τις σχέσεις μεταξύ των επαγγελματιών ή μεταξύ των επαγγελματιών και των καταναλωτών: μη τήρηση της απαιτούμενης δημοσιότητας και διαφάνειας ως προς τις τιμές, άρνηση πωλήσεως ή προώθηση συνδεδεμένων πωλήσεων, εφαρμογή επιβεβλημένων ή διακριτικών τιμών κ.ο.κ. (άρθρα 28 έως 37 του διατάγματος του 1986).
Practices "in restraint of competition" were formerly known as "individual" practices. They are practices which, while they do not interfere with the actual operation of the market, nevertheless affect relations between business people or between business people and consumers: examples are failure to comply with advertising and price information requirements, refusal to supply, tie-in selling, resale price maintenance and discriminatory pricing (Articles 28 to 37).
Γαλλία δικαστή που αναγνωρίζονται από άρθρο 36 του διοικητικού διατάγματος), αλλά παραμένουν αρμόδιες οι αρχές που είναι επιφορτισμένες ειδικά με την εφαρμογή του δικαίου του ανταγωνισμού, όταν οι παραβάσεις συνδέονται με αντίθετες με τον ανταγωνισμό πρακτικές που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 7 και 8 του διατάγματος.
The application of the mies laid down here is a matter for the ordinary courts, although there are some special rales of procedure, such as the scope for reference to the courts in Article 36; but the competition authorities have their usual jurisdiction where the infringement is associated with an anticompetitive practice caught by Articles 7 or 8 ofthe Order.
Από την άλλη πλευρά όμως το κοινοτικό δίκαιο χαράζει τις κατευθύνσεις και ρυθμίζει την εφαρμογή της πολιτικής του ανταγωνισμού σε όλη την κοινή αγορά (βλέπε την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών δικαιοδοτικών οργάνων για την εφαρμογή των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης ΕΟΚ, Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C αριθ. 39 της 13ης Φεβρουαρίου 1993, σ.
In comparison, Community competition law is both narrower and broader than French domestic law: narrower, because it is concerned only with practices which have as their object or effect the prevention, restriction or distortion of the actual operation of competition on the market, and is thus confined to what French law terms "anti-competitive practices"; broader, because it is concerned with the implementation and the thrust of competition pohcy in the common market as a whole (see the Commission Notice on cooperation between national courts and the Commission in applying Articles 85 and 86 ofthe EEC Treaty, OJ C 39, 13 February 1993, p.
6 σημείο 4).
6, point 4).
Με τα δεδομένα αυτά, οι διατάξεις των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης, τουλάχιστον ως προς την ουσία τους, διαπνέονται από το ίδιο πνεύμα με τις εθνικές διατάξεις, εφόσον τόσο οι μεν όσο και οι δε απορρέουν από την "αρχή της οικονομίας της ανοιχτής αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό" (άρθρο 3 Α στοιχείο 2 της Συνθήκης).
In substance, however, Articles 85 and 86 take the same approach as the French mies, because both derive from "the principle of an open market economy with free competition", as Article 3a(2) ofthe Treaty puts it.
Οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται επομένως παράλληλα με τους εθνικούς κανόνες από τα γαλλικά δικαστήρια τα οποία, όπως όλα τα εθνικά δικαστήρια, αποτελούν δικαστικά όργανα του κοινού δικαίου για την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, το οποίο οφείλουν οπωσδήποτε να τηρούν βάσει της θεμελιώδους αρχής της υπεροχής του και, κατά περίπτωση, λόγω της άμεσης ισχύος του (Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων απόφαση της 13ης Φεβρουαρίου 1969 WALT WILHELM, Συλλογή σ. 15).
Articles 85 and 86 are therefore apphed alongside the domestic rales by the French courts, which like all national courts have ordinary jurisdiction to apply Community law, and are in any event required to comply
Στη συνέχεια θα εξετάσουμε τους όρους εφαρμογής των κοινοτικών κανόνων του ανταγωνισμού από τις γαλλικές αρχές, αναλύοντας διαδοχικά τις ουσιαστικές και τις διαδικαστικές διατάξεις.
In what follows we will be examining the way in which the Community competition rales are applied by the French authorities, looking first at the substantive rales and then at procedure.
Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 85 ΚΑΙ 86
APPLICATION OF THE SUBSTANTIVE RULES OF ARTICLES 85 AND 86
Το θέμα της εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης από τον εθνικό δικαστή τίθεται στις περιπτώσεις που οι επίμαχες αντιανταγωνιστικές πρακτικές σε τοπικό επίπεδο ενδέχεται να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών, με την έννοια που δίνει στην έκφραση αυτή το κοινοτικό δίκαιο.
A national court may find itself considering the application of Articles 85 and 86 where an anticompetitive practice which is alleged to be taking place locally would be hable to affect trade between Member States within the meaning given to these words in Community law.
Και πράγματι, η αρχή που είναι επιφορτισμένη με την εφαρμογή του δικαίου του ανταγωνισμού βεβαιώνεται πριν απ'όλα ότι πληρούται η προϋπόθεση αυτή.
And that has in fact been the first question addressed by the French competition authorities.
Δεν χρειάζεται παρά να ανατρέξουμε στην απόφαση της 9ης Ιουνίου 1987 σχετικά με τον ανταγωνισμό στο πλαίσιο της διανομής ορισμένων καλλυντικών προϊόντων και ειδών σωματικής υγιεινής στα φαρμακεία (έκθεση του Συμβουλίου του Ανταγωνισμού για το 1987, σ.
We need look no further than the first case in which Community law was apphed by the newly established Competition Council, which concerned competition in the distribution of certain cosmetic and body care products through dispensing chemists (Report of the Competition Council for 1987 p.
43) που συνιστά την πρώτη περίπτωση εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου από το Συμβούλιο του Ανταγωνισμού, το οποίο έκρινε ότι:
43); in its decision, adopted on 9 June 1987, the Council held as follows:
"... η υποχρέωση (που επιβάλλεται από τους παραγωγούς στους μεταπωλητές να έχουν την ιδιότητα του πτυχιούχου φαρμακοποιού (pharmacien d'officine) παρεμποδίζει τους διανομείς από άλλα κράτη μέλη της Κοινότητας εκτός της Γαλλίας, οι οποίοι δεν έχουν την ιδιότητα του πτυχιούχου φαρμακοποιού να μεταπωλούν στη Γαλλία τα εν λόγω προϊόντα.
[the manufacturers' requirement that dealers must be dispensing chemists] "prevents a dealer from a Community Member State other than France who is not a dispensing chemist from selling the goods in question in France.
Η υποχρέωση αυτή συνιστά ως εκ τούτου περιορισμό του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων."
In accordance with the case-law of the Court of Justice of the European Communities, therefore, it constitutes a restriction on trade between Member States..."
Μέχρι πρόσφατα, πάντως, το κοινοτικό δίκαιο εφαρμοζόταν σε συνδυασμό με το εθνικό δίκαιο.
Until recently, however, Community law was apphed in conjunction with domestic law.
Με το νόμο αριθ. 92-1182 της 11ης Δεκεμβρίου 1992 καταργείται αυτή η σύνδεση, τουλάχιστον έμμεσα, με την προσθήκη του νέου άρθρου 56α στο ανωτέρω διάταγμα της 1ης Δεκεμβρίου 1986, βάσει του οποίου:
Act No 92-1182 of 11 December 1992 put an end to that linkage, implicitly at least, by adding a new Article 56bis to the Order, which reads as follows:
"Ο Υπουργός Οικονομικών και οι υπάλληλοι τους οποίους ορίζει ή εξουσιοδοτεί σύμφωνα με όσα ορίζονται στο παρόν διάταγμα, αφενός, και το Συμβούλιο Ανταγωισμού, αφετέρου, διαθέτουν στα θέματα της εφαρμογής των άρθρων 85 έως 87 της Συνθήκης της Ρώμης τις εξουσίες που τους αναγνωρίζονται από τους τίτλους III, VI και VII του παρόντος διατάγματος, σε ό,τι αφορά τον Υπουργό και τους προαναφερόμενους υπαλλήλους, και από τον τίτλο III, σε ό,τι αφορά το Συμβούλιο Ανταγωνισμού.
"For the purposes of the application of Articles 85 to 87 of the Rome Treaty the Minister for Economic Affairs and the officials appointed or authorized by him in accordance with this Order shall have the powers conferred on them by Titles ΠΙ, VI and VU of this Order, and the Competition Council shall have the powers conferred on it by Title HI.
Στην έκθεση του για το έτος 1992, το Συμβούλιο Ανταγωνισμού καταλήγει στο συμπέρασμα ότι:
In its Report for 1992 the Competition Council draws the following conclusion:
"Στο εξής οι υποθέσεις μπορούν να του υποβάλλονται απευθείας βάσει των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης, ενώ στο παρελθόν έπρεπε να του υποβάλλονται ταυτόχρονα βάσει των άρθρων 7 και 8 του διατάγματος".
"Cases may now be referred to it directly on the basis of Articles 85 and 86, whereas in the past they had also to be based on Articles 7 and 8 ofthe Order".
Εξάλλου, συμβαίνει τα εθνικά τακτικά δικαστήρια να προβαίνουν σε άμεση εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, χωρίς να αξιώνουν παράλληλη παραπομπή στις διατάξεις του εθνικού δικαίου (βλέπε ιδίως τις αποφάσεις των διοικητικών δικαστηρίων που μνημονεύονται παρακάτω στο σημείο 6).
This analysis is perhaps somewhat questionable, since it says nothing of the principle of the direct applicability of Articles 85 and 86; and the ordinary courts do sometimes apply Community law direct, without requiring a parallel reference to domestic law (see for example the judgments of the adrninistrative courts referred to at point 6 below).
Η θέση του Συμβουλίου Ανταγωνισμού έχει ωστόσο το πλεονέκτημα ότι αποσαφηνίζει τη μελλοντική θέση της αρχής που είναι επιφορτισμένη με την εφαρμογή του δικαίου του
Nevertheless, the view here put forward by the Competition Council has the merit of clarifying the future position of the special authority responsible for the application of competition law.
Γαλλία ανταγωνισμού. 'Οπωσδήποτε, η παραπομπή αποκλειστικά στα άρθρα 85 και 86 θα είναι βάσιμη μόνο στις περιπτώσεις που υπάρχει επηρεασμός του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών.
In any event a reference based solely on Articles 85 and 86 will of course be well-founded only if there is an effect on trade between Member States.
Το πεδίο εφαρμογής των άρθρων 85 και 86
The scope of Articles 85 and 86
Όταν συμβαίνει αυτό, το πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισμού προσδιορίζεται από τα γαλλικά δικαστήρια, τα οποία μεριμνούν για την τήρηση των κανόνων της Συνθήκης.
Where there is such an effect the French courts follow the rales ofthe Treaty to establish the scope of Community competition law.
'Ετσι, ακολουθώντας τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε ό,τι αφορά την έννοια της επιχείρησης και ιδίως στην απόφαση της 17ης Φεβρουαρίου 1993 POUCET (υποθέσεις C-159/91 και C-160/91, Συλλογή σ. 1-637), το Συμβούλιο Ανταγωνισμού έκρινε, σε μία απόφαση της 8ης Ιουνίου 1993 στην υπόθεση Confédération Européenne de Défense des Travailleurs Indépendants (B.O.C.C. 1993, σ.
In line with the case-law of the Court of Justice on the concept of an "undertaking", and particularly the judgment in Poucet (17 February 1993, Joined Cases C-159/91 and C-160/91 [1993] ECR 1-637, not yet reported in English), the Competition Council accepted in the case of the Confédération Européenne de Défense des Travailleurs Indépendants that bodies managing special public-service social security schemes were not caught by Articles 85 and 86 (decision of 8 June 1993, reported in the official bulletin of the Competition Council ('BOCC') 1993 p. 217):
"Οι ORGANIC, CANCAVA και MSA διαχειρίζονται ως δημόσια υπηρεσία τα ειδικά καθεστώτα κοινωνικής ασφάλισης, τα οποία εφαρμόζονται αντιστοίχως στους εμπόρους, τους βιοτέχνες και τα μέλη των γεωργικών επαγγελμάτων.
"Organic, Cancava and MSA administer the special public-service social security schemes for traders, craftsmen and tradesmen, and those working in agriculture.
Η υπαγωγή στα καθεστώτα αυτά είναι υποχρεωτική και το ύψος των εισφορών καθώς και οι παροχές που προσφέρουν καθορίζονται από τα νομοθετικά και κανονιστικά κείμενα.
Membership of the schemes is compulsory, and rates of contribution and benefit are laid down by legislation. Within the framework thus established these bodies perform a task which excludes any commercial, economic or speculative activity...
Τα διοικητικά δικαστήρια ακολουθούν το ίδιο σκεπτικό (Conseil d'Etat, 1 Ιουνίου 1994, LETIERCÉ A.J.D.A. 1994 σελ.
The administrative courts have followed the same reasoning (Conseil d'État 1 June 1994 Letiercé, reported in AJDA 1994 p.
633, με τα συμπεράσματα του κ. ARRIGHI DE CASANOVA).
63 3, with the opinion of Mr Arrighi de Casanova).
172έκτοτε η νομολογία αυτή έχει καταστεί πάγια: βλ. το σχόλιο αριθ. 25 στην επιθεώρηση "Europe" του Ιανουαρίου 1995).
The Court of Cassation has likewise taken the same view in several judgments delivered in its ordinary jurisdiction (Criminal Division 25 October 1992 SieurX, reported in Europe April 1993 No 172, a precedent invariably followed in more recentjudgments: for commentary see Europe January 1995 No 25).
Η τήρηση των άρθρων 85 και 86 από τις επιχειρήσεις
Compliance by firms with Articles 85 and 86
Σε αυτό το πεδίο εφαρμογήςήτου κοινοτικού δικαίου, τα εθνικά δικαστήρια ή αρχές μεριμνούν για την τήρηση από τις επιχειρήσεις της απαγόρευσης των αθέμιτων συμπράξεων του άρθρου 85 και της καταχρηστικής εκμετάλλευσης δεσπόζουσας θέσης του άρθρου 86.
Within the sphere of application of Community law, the national authorities and courts are to ensure that firms comply with the prohibitions on unlawful restrictive agreements in Article 85 and the abuse of a dominant position in Article 86.
Οι περισσότερες αποφάσεις σχετίζονταν με την εφαρμογή της απαγόρευσης του άρθρου 85 παράγραφος 1.
The bulk of cases are concerned with the prohibition in Article 85(1).
Έτσι, σε μία απόφαση που εκδόθηκε στις 17 Ιουνίου 1992 αναφορικά με την προσφυγή που υπέβαλε η Compagnie Générale de Vidéo-Communication (Β.O.C.C. 1992, σ.
Ruling on an application for review brought by the Compagnie Générale de Vidéo-Communication (17 June 1992, BOCC 1992 p.
217), το Εφετείο των Παρισίων είχε να εξετάσει το θεμιτό των ρητρών αποκλειστικής διανομής που περιλαμβάνονταν στις στερεότυπες συμβάσεις εκπομπής ορισμένων γαλλόφωνων καναλιών θεματικού περιεχομένου, η σύναψη των οποίων προτεινόταν από τους φορείς εκμετάλλευσης των δικτύων στους υπεύθυνους έκδοσης των προγραμμάτων.
217), the Paris Court of Appeal had to consider the lawfulness of exclusivity clauses in standard contracts which were offered by network operators to programme makers for the transmission of special-interest French-language channels.
Αφού έκρινε ότι οι ρήτρες αυτές δεν διασφάλιζαν στην πραγματικότητα την οικονομική πρόοδο υπό τους όρους που προβλέπει το άρθρο 10 παράγραφος 2 του διατάγματος της 1ης Δεκεμβρίου 1986, το δικαστήριο πρόσθεσε τα εξής:
The Court found that these clauses did not contribute to economic progress within the meaning of Article 102 ofthe 1986 Order, and added:
"... όπως διαπίστωσε ορθά το Συμβούλιο Ανταγωνισμού, οι επίμαχες ρήτρες εμπίπτουν επίσης στο πεδίο των διατάξεων του άρθρου 85 παράγραφος 1 της Συνθήκης της Ρώμης, δεδομένου ότι ενδέχεται να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, εμποδίζοντας τη μετάδοση στη Γαλλία προγραμμάτων που παράγονται σε άλλα κράτη..."
"...as the Competition Council has rightly held, the disputed clauses are hable to affect trade between Member States of the European Economic Community, by obstructing the transmission in France of programmes made in other countries, and are consequently caught by Article 85(1) of the Rome Treaty..."