natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Léger ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέιιπτου τιηίιιατος mc 15nc Φεβρουαρίου 1996 .
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 15 February 1996.
«1) Ο διευθύνων νομικό πρόσωπο με κερδοσκοπικό σκοπό πρέπει, ανεξαρτήτως του χαρακτηρισμού, κατά το εθνικό δίκαιο, της εννόμου σχέσεως που υφίσταται μεταξύ αυτών των δύο υποκειμένων δικαίου, να θεωρηθεί ως ασκών ανεξάρτητη, κατά την έννοια του άρθρου 52 της Συνθήκης ΕΚ δραστηριότητα, έστω και αν παρέχει επί ορισμένω χρόνο, προς όφελος του νομικού προσώπου, υπηρεσίες έναντι των οποίων λαμβάνει αμοιβή, όταν, εν όψει της κατανομής, σύμφωνα με τον νόμο ή το καταστατικό, των εξουσιών εντός του νομικού προσώπου, δεν ενεργεί υπό τη διεύθυνση οποιουδήποτε άλλου προσώπου ή οποιουδήποτε οργάνου το οποίο δεν ελέγχει ο ίδιος.
A manager of a company or firm engaged in business for profit, irrespective of the classification under national law of his legal relationship with that company or firm, must therefore be regarded as selfemployed for the purposes of Article 52 of the EC Treaty even if over a certain period he performs remunerated services for that company or firm when, under the allocation of control made by statute or the articles of association, he is not under the direction of any other person or of any body which he does not himself control.
Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμήσει αν, εν όψει των πραγματικών και νομικών περιστατικών της υποθέσεως, υφίσταται ή όχι σχέση εξαρτήσεως.
It is for the national court to decide whether there is such subordination in the light of the considerations of fact and law in each particular case.
Ο υπήκοος κράτους μέλους που ασκεί οικονομική δραστηριότητα εντός άλλου κράτους μέλους, όπου έχει την κατοικία του, μπορεί να επικαλεστεί, ανάλογα με την περίπτωση, το άρθρο 48 ή το άρθρο 52 της Συνθήκης έναντι του κράτους καταγωγής του σε σχέση με την έμμισθη ή ανεξάρτητη δραστηριότητα που, εξάλλου, ασκεί εντός του τελευταίου αυτού κράτους.
A national of a Member State pursuing an economic activity in another Member State in which he resides may rely on Article 48 or 52 of the Treaty, as the case may be, as against his State of origin in connection with another activity which he pursues as an employed or selfemployed person in that State.
Τα άρθρα 48 και 52 της Συνθήκης πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε ένα κράτος μέλος να φορολογεί βαρύτερα τον υπήκοο άλλου κράτους μέλους ο οποίος, ναι μεν ασκεί έμμισθη ή ανεξάρτητη δραστηριότητα εντός του πρώτου κράτους, αποκτώντας όλο ή σχεδόν όλο το εισόδημα του από τη δραστηριότητα αυτή, πλην όμως κατοικεί στο κράτος καταγωγής ή σε άλλο κράτος μέλος, απ' όσο θα τον φορολογούσε αν αυτός, ασκώντας την ίδια δραστηριότητα, ήταν κάτοικος του κράτους φορολογήσεως.
Articles 48 and 52 of the Treaty should be interpreted as not allowing a Member State to levy a higher rate of tax on a national of another Member State pursuing an activity as an employed or selfemployed person in the first State, deriving all or almost all of his income from that activity, but residing in his State of origin or in another Member State, than if he carried on the same activity but were resident in the State of taxation.
Τέτοια έμμεση λόγω ιθαγενείας διάκριση υφίσταται ασχέτως του αν η διαφορετική μεταχείριση συνίσταται στη μη λήψη υπόψη της προσωπικής ή οικογενειακής καταστάσεως του φορολογουμένου μη κατοίκου ημεδαπής ή στην εφαρμογή μεγαλύτερου φορολογικού συντελεστή.
Such indirect discrimination by reason of nationality exists whether the difference in treatment takes the form of an inability to take personal and family circumstances into account in the case of a nonresident taxpayer or of an increased rate of taxation.
Το άρθρο 48 ή 52 της Συνθήκης επιτρέπει, καταρχήν, σε ένα κράτος μέλος να φορολογεί τον υπήκοο άλλου κράτους μέλους βαρύτερα απ' ό,τι τους δικούς του υπηκόους που έχουν εκεί την κατοικία τους όταν ο υπήκοος του άλλου κράτους, ο οποίος ασκεί έμμισθη ή ανεξάρτητη δραστηριότητα στο έδαφος του φορολογούντος κράτος, ενώ έχει την κατοικία του στο κράτος καταγωγής του ή σε άλλο κράτος μέλος, δεν αποκτά όλο ή σχεδόν όλο το εισόδημα του από την εν λόγω δραστηριότητα.
Articles 48 or 52 of the Treaty allow a Member State in principle to levy a higher rate of tax on a national of another Member State than on one of its own resident nationals when that non-national pursues an activity there as an employed or selfemployed person but resides in his Member State of origin or in another Member State and does not derive all or almost all of his income from that activity. The difference in treatment must, however, be based on an objective and fiscally relevant difference in situation.
Το γεγονός ότι το αποκτώμενο εισόδημα εντός του κράτους φορολογίας από έναν φορολογούμενο μη κάτοικο ημεδαπής δεν υπόκειται, στο κράτος αυτό, σε ασφαλιστικές εισφορές, δεν αποτελεί μια αντικειμενική και φορολογικώς πρόσφορη διαφορά καταστάσεως ικανή να δικαιολογήσει βαρύτερη φορολογία του μη κατοίκου ημεδαπής.»
The fact that no social security contributions are levied on the income received by a nonresident taxpayer in the State in which he is taxed does not constitute an objective difference in situation, which is relevant for tax purposes, such as to justify heavier taxation of the non-resident»
— Ισολογισμός
Balance sheet—Date at which profit is made)
Προδικαστική «Οδηγία 78/660/ΕΟΚ — Ετήσιοι πραγματοποιήσεως κερδών» (Πέμπτο τμήμα)
By order of 21 July 1994, received at the Court on 18 August 1994, the Bundesgerichtshof (Federal Court of Justice) referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Articles 31(1) and 59 of the Fourth Council Directive 78/660/EEC, as amended by the Seventh Council Directive 83/349/EEC.
Με διάταξη της 21ης Ιουλίου 1994, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 18 Αυγούστου 1994, το Bundesgerichtshof υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 31, παράγραφος 1, και 59 της τέταρτης οδηγίας 78/660/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με την έβδομη οδηγία 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
The plaintiff considered that under the Fourth Directive the defendant's annual accounts for the financial year 1989 should have included the profits appropriated to it by TSS and GfB for that same year; she therefore brought an action before the Landgericht (Regional Court) for annulment of the resolution of the general meeting approving the defendant's annual accounts for 1989. The action was dismissed at first instance and on appeal, whereupon the plaintiff appealed to the Bundesgerichtshof on a point of law.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Tomberger (στο εξής: η ενάγουσα της κύριας δίκης) και της Gebrüder von der Wettern (στο εξής: η εναγόμενη της κύριας δίκης), εταιρίας γερμανικού δικαίου με έδρα τη Γερμανία.
— one company (the parent company) is the sole or majority shareholder in another company (the subsidiary), and controls it,
Οι ετήσιοι λογαριασμοί των εταιριών TSS και GfB, οι οποίοι είχαν καταρτιστεί για τη χρήση που περιλαμβάνεται επίσης από 1ης Ιανουαρίου 1989 έως 31 Δεκεμβρίου 1989, εγκρίθηκαν στις 29 Ιουνίου 1990 με απόφαση της αντίστοιχης γενικής συνελεύσεως τους.
— the subsidiary's annual accounts for the financial year in question were adopted by the general meeting before completion of the audit of the parent company's annual accounts for that year,
Από τους λογαριασμούς αυτούς προκύπτει ότι ορισμένα κέρδη είχαν διατεθεί στην εναγόμενη της κύριας δίκης για τη χρήση 1989 χωρίς ακόμη να της έχουν καταβληθεί.
— the subsidiary's annual accounts for the financial year in question, as adopted by its general meeting, show that on the subsidiary's balance-sheet date — namely the last day ofthat financialyear — the subsidiary appropriated profits to the parent company, and
Η ενάγουσα της κύριας δίκης, μέτοχος της εναγομένης της κύριας δίκης, βάλλει κατά των ετήσιων λογαριασμών της εταιρίας αυτής, όπως είχαν καταρτιστεί για τη χρήση από 1ης Ιανουαρίου 1989 έως 31 Δεκεμβρίου 1989 και εγκριθεί στις 19 Οκτωβρίου 1990 από τη γενική συνέλευση της εταιρίας.
— the national court is satisfied that the subsidiary's annual accounts for the financial year in question give a true and fair view of its assets and liabilities, financial position and profit or loss, it is not contrary to the rule laid down in Article 31 (1) (c) (aa) of the Fourth Council Directive 78/660/EEC of 25 July 1978 based on Article 54(3)(g) of the Treaty on the annual accounts of certain types of companies, as amended by the Seventh Council Directive 83I349/EEC of 13 June 1983 based on Article 54(3)(g) of the Treaty on consolidated accounts, for the national court to consider that the profits in question must be entered in the parent company's balance sheet for the financial year in respect of which they were appropriated by the subsidiary.»
Οι ετήσιοι λογαριασμοί της εναγομένης για το 1989 εμφανίζουν τα κέρδη που της είχαν διανείμει οι εταιρίες TSS και GfB για τη χρήση 1988, όχι όμως αυτά που της είχαν διατεθεί για τη χρήση 1989.
«Article 31(l)(c)(aa) and (l)(d) of Council Directive 78/660/EEC of 25 July 1978 based on Article 54(3)(g) of the Treaty on the annual accounts of certain types of companies must be interpreted as precluding an accounting operation which involves showing as an asset in the balance sheet for a given financial year of a capital company which controls another capital company, as its sole shareholder, the accrued profits made by the subsidiary company in the same financial year, even where the financial years of the two companies coincide and the subsidiary has approved the balance sheet and adopted a resolution on the distribution of the profits before the controlling company's balance sheet has been approved.»
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
National system of modelyear dates
•Στην περίπτωση κατά την οποία
Preliminary ruling (Free movement of goods — Motor vehicles Discrimination against parallel imports) (Fifth Chamber) the vehicle is re-sold in French territory, for the same conditions in regard to the modelyear date irrespective of the place where it was acquired».
— μια εταιρία (η μητρική εταιρία) είναι ο μοναδικός μέτοχος άλλης εταιρίας (της θυγατρικής) και την ελέγχει,
By judgment of 31 May 1995, received at the Court on 7 July 1995, the Cour d'Appel (Court of Appeal), Metz, referred to the Court for a preliminary ruling a question on Article 30 of the Treaty.
— κατά το εθνικό δίκαιο, η μητρική εταιρία και η θυγατρική αποτελούν όμιλο,
Since the scope of national laws, regulations or administrative provisions must be assessed in the light of the interpretation given to them by national courts, it is argued that the rules in question do not restrict, directly or indirectly, actually or potentially, trade between Member States.
— οι εταιρικές χρήσεις των δύο εταιριών συμπίπτουν,
The question arose in criminal proceedings brought against Mr Schmit, the manager of a company based at Yutz (France) specializing in the import and export of private cars and the sale of second-hand cars.
— οι ετήσιοι λογαριασμοί της θυγατρικής για τη χρήση για την οποία γίνεται λόγος είχαν εγκριθεί από τη γενική της συνέλευση προτού περατωθεί ο έλεγχος των ετήσιων λογαριασμών της μητρικής εταιρίας για την ίδια αυτή χρήση,
Reference to a single decision does not enable that interpretation to be regarded as established. Moreover, even if, as the Tribunal de Grande Instance, Paris, states, the rules in question cannot «in any event, be interpreted as being designed to restrict solely to vehicles manufactured and sold in France by French dealers the benefit of early attribution of a modelyear date by refusing such attribution to vehicles with the same characteristics sold abroad», it must be held that those rules have the effect that vehicles imported through parallel channels arc not in fact likely to satisfy the requirements which they lay down in order to qualify for the anticipated modelyear date.
— από τους ετήσιουςλογαριασμούς της θυγατρικής για τη χρήση για την οποία γίνεται λόγος όπως εγκρίθηκαν από τη γενική της συνέλευση, προκύπτει ότι κατά την ημερομηνία που έγινε δεκτή για το κλείσιμο του ισολογισμού της θυγατρικής— ήτοι την τελευταία ημέρα της χρήσεως αυτής- η θυγατρική είχε διαθέσει τα κέρδη στη μητρική εταιρία, και
It relies in particular on a judgment of the Tribunal de Grande Instance (Regional Court of Appeal), Paris, of 15 March 1995, according to which the rules in question cannot «in any event, be interpreted as being designed to restrict solely to vehicles manufactured and sold in France by French dealers the benefit of early attribution of a modelyear date by refusing such attribution to vehicles with the same characteristics sold abroad. ... since any vehicle with characteristics corresponding to those of vehicles to which the French rules enable to be granted as from 1 July in a given calendar year the modelyear date of the following calendar year, must qualify, where
Tesauro ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμιίιιατος της 25nc Ιανουαρίου 1996.
In practice, such vehicles have to be marketed under the modelyear date applied in the Member State from which they are imported, which generally corresponds to the calendar year of sale or the date of first registration.
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση:
It follows that the rules in question are likely to discourage the sale of the vehicles concerned in so far as, although they are the same model as the others, they are presented as being of an earlier year and accordingly are at a discount on resale or where compensation is payable in the event of a claim.
27 Ιουνίου 1996
The Court ruled:
Προδικαστική •Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων — Αυτοκίνητα οχήματα - Εθνικό σύστημα σχετικά με το έτος μοντέλου — Δυσμενής διάκριση σε βάρος των παραλλήλων εισαγωγών» (Πέμπτο τμήμα) εφαρμογή στα αυτοκίνητα οχήματα του νόμου της 1ης Αυγούστου 1905 περί απάτης και νοθείας στον τομέα των προϊόντων και των υπηρεσιών και με την εκτελεστική απόφαση της 2ας Μαΐου 1979.
«Article 30 of the EC Treaty precludes national legislation concerning modelyear dates for motor vehicles which causes the administrative authorities and traders of the Member State in question to consider that, where two motor vehicles of the same model and make are sold in that Member State after 30 June, only the vehicle which was the subject of a parallel import would be prohibited from holding itself out as being of the following model year.»
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο ποινικής δίκης κατά του Schmit, διαχειριστή μιας εταιρίας εδρεύουσας στο Yutz (Γαλλία), η οποία ειδικεύεται στις εισαγωγές και τις εξαγωγές οχημάτων ιδιωτικής χρήσεως και στην πώληση μεταχειρισμένων αυτοκινήτων.
«Article 30 of the Treaty establishing the European Community must be interpreted as meaning that it precludes national rules concerning the modelyear of motorcars, the effect of which is that, in the case of two motor cars of the same model and make, placed on the market after 1 July in a given calendar year, one vehicle may be held out as falling under the modelyear date of the following calendar year whereas the other, which has been the subject of parallel importation, may not.»
Η επιχειρηματολογία αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
Case T-91/95 Lieve de Nil and Christiane Impens ν Council of the European Union Staff case
Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι μια ρύθμιση όπως η επίμαχη έχει ως αποτέλεσμα να εμποδίζει τις εισαγωγές και δεν είναι σε θέση να διασφαλίσει την τήρηση των επιταγών το > ν οποίων γίνεται επίκληση και οι οποίες αφορούν την προστασία των καταναλωτών ή την εντιμότητα των εμπορικών συναλλαγών.
(Officials — Internal competition for upgrading» — Measures for implementing a judgment of annulment - Article 176 of the EC Treaty — New tests — Reclassification — Nonretroactivity — Material and non-material damage — Compensation) (Second Chamber)
Πράγματι, εκτός του ότι η επίμαχη ρύθμιση προβλέπει απλώς την κοινοποίηση στο Υπουργείο Μεταφορών του κατατοπιστικού υπομνήματος με την περιγραφή του μοντέλου, χωρίς να ρυθμίζει επιπλέον την πρόσβαση των καταναλωτών στις πληροφορίες που περιέχονται στα εν λόγω υπομνήματα, το σχετικό με το έτος μοντέλου σύστημα που προβλέπει η ρύθμιση
(Officials — Actions for annulment — Disciplinary proceedings — Right to a fair hearing — Evidence of witnesses — «Legitimate response» — Defence of justification — Mitigating circumstances — Statement of reasons - Actions for damages - Non-material damage) (Second Chamber)
Έτσι, ο καταναλωτής δεν μπορεί να είναι τελικά βέβαιος ούτε για τη διαφορά των χαρακτηριστικών δύο οχημάτων που έχουν χαρακτηριστεί ως μοντέλα διαφορετικών ετών ούτε για την πανομοιότυπη κατασκευή δύο οχημάτων του ιδίου μοντέλου που έχουν χαρακτηριστεί ως μοντέλα του ιδίου έτους.
(Preliminary ruling — Tribunal d'Instance de Paris —Interpretation of Community law on the recovery of undue payments — Conditions for the reimbursement of the «octroi de mer» applied in French overseas departments—National legislation making the right to reimbursement conditional upon the taxes unduly levied not being incorporated in the sale price, and requiring the taxpayer to include the disputed tax in the cost price)
αυτή δεν μπορεί να παράσχει στους καταναλωτές παρά μια πολύ περιορισμένη ενημέρωση.
Advocate General G. Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 27 June 1996.
•Το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ αντίκειται σε ρύθμιση κράτους μέλους σχετική με το έτος μοντέλου των αυτοκινήτων, συνεπεία της οποίας η διοίκηση και οι επιχειρηματίες αυτού του κράτους μέλους θεωρούν ότι μεταξύ δύο οχημάτων του ιδίου μοντέλου ορισμένης μάρκας που πωλούνται στο εν λόγω κράτος μέλος μετά την 30ή Ιουνίου, μόνον εκείνο που εισήχθη με παράλληλη εισαγωγή απαγορεύεται να παρουσιάζεται ως μοντέλο του επόμενου έτους*
(Preliminary ruling - Landgericht Dortmund -Interpretation of Article 59 af the EC Treûty -Judicial recovery of debts by an undertaking established in another Member State — National legislation reserving that activity for holders of an authorization issued by the public authorities)
Τ-91/95 Lieve de Nil και Christiane Impens κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Υπάλληλοι
«Article 11(A)(1)(a) and (C)(1) of Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment should be interpreted as follows:
Υπάλληλοι — Εσωτερικός διαγωνισμός αποκαλούμενος διαγωνισμός ·αναβαθμίσεως» — Μέτρα εκτελέσεως ακυρωτικής δικαστικής αποφάσεως— Άρθρο 176 της Συνθήκης ΕΚ — Νέες εξετάσεις— Ανακατάταξη — Μη αναδρομικότητα — Υλική ζημία και ηθική βλάβη — Αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση (Δεύτερο τμήμα)
Article 11(A)(1)(a) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes -Common system of value added tax: uniform basis of assessment is to be interpreted so that, in circumstances where a supplier of goods has sold to a purchaser at a discount a voucher which is subsequently presented in whole or in part payment for goods by a customer who was not the purchaser of the voucher and does not normally know what sum was paid for the voucher, the consideration represented by the voucher is equal to its face value.
Τ-500/93 «Υ» κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπάλληλοι
(2) The use of a voucher in the circumstances described above docs not give rise to a discount or rebate as envisaged by Article 11(A)(3)(b) of the Sixth Council Directive.»
Συνεκδ. υποθ. C-192/95 έως C-218/95 Société Comateb κ.λπ. κατά Directeur général des douanes et droits indirects
Case C-380/95 Commission of the European Communities ν Hellenic Republic
Πρότεινε στο Δικαστήριο τα εξής: να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως-
(Failure of Member State to fulfil its obligations — Failure to transpose, within the prescribed timelimit, Council Directive 91/414/EEC concerning the placing of plant protection products on the market)
Ο γενικός εισαγγελέας G.
Order the Hellenic Republic to pay the costs.»
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση:
He proposed that the Court should:
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση:
Case C-177/96 Belgische Staat ν Banque Indosuez and Others Belgische Staat ν Commission
«Δεν αντιβαίνει στο άρθρο 59 της Συνθήκης ΕΚ εθνική ρύθμιση η οποία απαγορεύει σε επιχείρηση εγκατεστημένη εντός άλλου κράτους μέλους να προβαίνει στην κατόπιν δικαστικής αποφάσεως είσπραξη απαιτήσεων τρίτων, διότι, κατά την εν λόγω νομοθεσία, τη δραστηριότητα αυτή μπορούν να ασκούν μόνον οι δικηγόροι.»
Preliminary ruling — Rechtbank van Eerste Aanleg te Antwerpen — Interpretation of Commission Decision 2131/88/ECSC imposing a definitive anti-dumping duty on imports of certain sheets and plates of iron or steel originating in «Yugoslavia» — Meaning to be given to the word «Yugoslavia» following the secession of Macedonia, especially between 1 May and 31 July 1992
Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως τον Πρωτοδικείου (δεύτερο τμήμα) της 6ης Οκτωβρίου 1994 στην υπόθεση Τ-83191, Tetra Pak International κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων — Άρνηση ακυρώσεως της αποφάσεως 92/163/ΕΟΚ της Επιτροπής
Preliminary ruling - Tribunale Amministrativo Regionale per la Lombardia — Interpretation of Art. 67(1) of the EC Treaty - Meaning of «movement of capital» - Acquisition of raw gold for investment purposes — Whether included - Direct effect of Council Directive 88/361/EEC of 24 June 1988 for the implementation of Article 67 of the Treaty - Applicability of the directive after the entry into force of Art. 73a of the EC Treaty
Ο γενικός εισαγγελέας P. Léger ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 27ης Ιουνίου 1996.
This bulletin is issued by the Court's Information Service (L-2925 Luxembourg) to provide rapid information on the work of the Court However, it is only the text of the judgments and opinions published in the European Court Reports that is authentic.
2) να καταδικασθεί η Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
This information may be reproduced provided the source is acknowledged.
Ι.
IN
Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Γεωργία
PROCEEDINGS OF THE COURT OF JUSTICE AND THE COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES
Υποθ.
CONTENTS page page
Υποθ. C-296/94 Bernhard Pietsch κατά Hauptzollamt Hamburg-Waltershof Γεωργία
JUDGMENTS
Area Cova, SA *-λπ. κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Γεωργία
Case C-290/94 Commission of the European Communities v Hellenic Republic Freedom of movement for persons
Υποθ. C-305/94 Claude Rotsart de Hertaing κατά SA J.
Court of Justice
Υποθ. C-27/95 Woodspring District Council κατά Bakers of Nausea Limited
Case T-194/95
Ενώπιον του Δικαστηρίου
Case C-312/95 Commission of the European Communities ν Grand Duchy of Luxembourg
Δουκάτου του
I. JUDGMENTS
C-473/93 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Λουξε μ β ου ργ ου Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Case C-473/93 Commission of the European Communities ν Grand Duchy of Luxembourg Freedom of movement for persons
Αντιθέτως, η εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 48, παράγραφος 4, δεν έχει εφαρμογή επί των θέσεων εργασίας που, ενώ υπάγονται στο κράτος ή σε άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου, εντούτοις δεν συνεπάγονται καμία συμμετοχή σε καθήκοντα που ανάγονται στην κατά κυριολεξία δημόσια διοίκηση.
On the other hand, the Article 48(4) exception does not cover posts which, whilst coming under the State or other organizations governed by public law, still do not involve any association with tasks belonging to the public service properly so called.