natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Armbrecht επέλεξε τη φορολόγηση της πωλήσεως του ακινήτου του σύμφωνα με την τελευταία αυτή διάταξη.
Under that paragraph, Mr Armbrecht opted for taxation on the sale of his building.
Κατόπιν ελέγχου, το Finanzamt υπήγαγε την πώληση της ιδιωτικής κατοικίας στον φόρο κύκλου εργασιών. Ο D.
The first question seeks to ascertain whether, where a taxable person sells property part of which he had chosen to reserve for his private use, he acts with respect to the sale of that part as a taxable person within the meaning of Article 2(1) of the Directive.
Armbrecht δεν είχε εισπράξει από τον αγοραστή τον φόρο προστιθεμένης αξίας για το ιδιωτικής χρήσεως διαμέρισμα, δεν όφειλε, κατά το Finanzgericht, φόρο επί της πωλήσεως αυτής.
It is clear from the wording of Article 2(1) of the Directive that a taxable person must act 'as such' for a transaction to be subject to VAT.
To Finanzgericht άσκησε Revision κατά της αποφάσεως αυτής.
A transaction performed by a taxable person in a private capacity is not, therefore, subject to VAT.
Επί του πρώτου ερωτήματος που χρησιμοποιούνται συγχρόνως για επαγγελματικές και για ιδιωτικές ανάγκες μπορούν να θεωρηθούν ως αγαθά επιχειρήσεως επί των οποίων είναι, καταρχήν, δυνατή η ολική έκπτωση του φόρου προστιθεμένης αξίας.
Nor is there any provision in the Directive which precludes a taxable person who wishes to retain part of an item of property amongst his private assets from excluding it from the VAT system.
Το πρώτο ερώτημα αφορά το ζήτημα κατά πόσον, όταν ένα πρόσωπο υποκείμενο στον φόρο πωλεί αγαθό, μέρος του οποίου είχε επιλέξει να χρησιμοποιεί για ίδιες ανάγκες, το πρόσωπο αυτό ενεργεί, ως προς την πώληση του μέρους αυτού, υπό την ιδιότητα του υποκειμένου στον φόρο κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας.
Article 17(2)(a) of the Directive provides that, in so far as the goods and services are used for the purposes of his taxable transactions, the taxable person shall be entitled to deduct from the tax which he is liable to pay value added tax due or paid in respect of goods or services supplied or to be supplied to him.
Από το γράμμα του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας προκύπτει ότι, για να υπαχθεί η πράξη στον φόρο προστιθεμένης αξίας, ο υποκείμενος στον φόρο πρέπει να ενεργεί «υπό την ιδιότητα του αυτή».
It is only to the extent that an item is used for the purposes of his taxable transactions that a taxable person may deduct from the tax which he is liable to pay the VAT due or to be paid in respect of that item.
Η διάκριση μεταξύ του μέρους που είναι αφιερωμένο στην άσκηση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων και του μέρους που χρησιμοποιείται για ίδιες ανάγκες του υποκειμένου στον φόρο πρέπει να γίνεται βάσει της αναλογίας μεταξύ της επαγγελματικής και της ιδιωτικής χρήσεως κατά το έτος της αποκτήσεως του αγαθού και όχι βάσει της διαιρέσεως του σε χωριστούς χώρους.
This interpretation makes it possible for a taxable person to choose whether or not to integrate into his business, for the purposes of applying the Directive, part of an asset which is given over to his private use. That approach concurs with one of the basic principles of the Directive, namely that a taxable person must bear the burden of VAT only when it relates to goods or services which he uses for private consumption and not for his taxable business activities.
Εξάλλου, ο υποκείμενος στον φόρο οφείλει να εκδηλώνει, καθ' όλον τον χρόνο κατά τον οποίο κατέχει το εν λόγω αγαθό, την πρόθεση του να διατηρήσει ένα μέρος του αγαθού στην ιδιωτική του περιουσία.
The availability of that option does not impede the application of another rule stated by the Court in Lennartz [1991] ECR 1-3795 to the effect that capital goods used both for business and private purposes may none the less be treated as business goods the VAT on which is in principle wholly deductible.
Όμως, ο υποκείμενος στον φόρο ο οποίος πραγματοποιεί μια πράξη ως ιδιώτης δεν ενεργεί υπό την ιδιότητα του υποκειμένου στον φόρο.
Consequently, that part, which is not used for providing taxable business services or deliveries, does not fall within the scope of the VAT system and must not be taken into account for the application of Article 17(2)(a) of the Directive.
Κατά συνέπεια, πράξη η οποία πραγματοποιείται από υποκείμενο στον φόρο που ενεργεί ως ιδιώτης δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του φόρου προστιθεμένης αξίας.
Apportionment between the part allocated to the taxable person's business activities and the part retained for private use must be based on the proportions of private and business use in the year of acquisition and not on a geographical division. The taxable person must, moreover, throughout his period of ownership of the property in question, demonstrate an intention to retain part of it amongst his private assets.
Καμία διάταξη της οδηγίας, εξάλλου, δεν εμποδίζει τον υποκείμενο στον φόρο ο οποίος επιθυμεί να διατηρήσει μέρος ενός αγαθού στην ιδιωτική του περιουσία να το εξαιρέσει από το σύστημα του φόρου προστιθεμένης αξίας.
In its third question, the national court asks whether the adjustment of the input-tax deduction under Article 20(2) of the Directive may be limited to the part of the property assigned to the business.
Το άρθρο 17, παράγραφος 2, στοιχείο α', της οδηγίας ορίζει ότι, κατά το μέτρο που τα αγαθά ή ο·, υπηρεσίες χρησιμοποιούνται για την πραγματοποίηση των φορολογουμένων πράξεων του, ο υποκείμενος στον φόρο δικαιούται να εκπίπτει από τον φόρο, για τον οποίο είναι υπόχρεος, τον οφειλόμενο ή καταβληθέντα φόρο προστιθεμένης αξίας για αγαθά που του παραδόθηκαν ή πρόκειται να του παραδοθούν.
Since, as is clear from the answer given to the second question, the right to deduct input tax under Article 17(2) of the Directive applies only to the part of the relevant asset assigned to the business, the adjustment of that deduction must also be limited to that part of the asset.
Αυτή η ερμηνεία παρέχει στους υποκειμένους στον φόρο τη δυνατότητα να επιλέγουν, από πλευράς εφαρμογής της οδηγίας, αν θα εντάξουν ή όχι στην επιχείρηση τους το μέρος του αγαθού που χρησιμοποιούν για ίδιες ανάγκες.
By its second question, the national court seeks to ascertain whether, where a taxable person sells property part of which he had chosen at the time of acquisition not to assign to his business, he was entitled, while he was operating that business, to deduct from the tax which he was
υπόχρεος, τον οφειλόμενο ή καταβληθέντα για το αγαθό αυτό φόρο προστιθεμένης αξίας.
Where a taxable person sells property part of which he had chosen to reserve for his private use, he does not act with respect to the sale of that part as a taxable person within the meaning of Article 2(1) of the Sixth Council Directive (77/388/EEC) of 17 May 1977 on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment.
Με το τρίτο ερώτημα του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν ο διακανονισμός των εκπτώσεων, ο οποίος διενεργείται κατ* εφαρμογήντου άρθρου 20, παράγραφος 2, της οδηγίας, μπορεί να περιοριστεί μόνο οτο μέρος του ακινήτου που έχει ενταχθεί στην επιχείρηση.
Where a taxable person sells property part of which he had chosen at the time of acquisition not to assign to his business, only the part of the property assigned to his business is to be taken into account for the application of Article 17(2) of the said directive.
Δεν αμφισβητείται ότι, αν ο υποκείμενος στον φόρο επιλέξει να μην εντάξει μέρος ενός αγαθού στην για επαγγελματικούς σκοπούς χρησιμοποιούμενη περιουσία του, αυτό το μέρος του αγαθού ουδέποτε καθίσταται στοιχείο των αγαθών της επιχειρήσεως του.
The adjustment of the input-tax deduction under Article 20(2) of the said directive must be limited to the part of the property assigned to the business. '
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
He was of the opinion that the Court should answer as follows:
Όταν ένα υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο πωλεί αγαθό μέρος του οποίου είχε επιλέξει να χρησιμοποιεί για ίδιες ανάγκες το πρόσωπο αυτό δεν ενεργεί ως προς την πώληση του μέρους αυτού, υπό την ιδιότητα τον υποκειμένου στον φόρο κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας ομοιόμορφη φορολογική βάση
Where a taxable person disposes of an asset and, on the acquisition of the asset, elected to exclude a portion of it from his business, he does not act as a taxable person for the purposes of Article 2(1) of the Sixth VAT Directive (77/388/EEC) in respect of the disposal of the private portion.
Όταν ένα πρόσωπο υποκείμενο στον φόρο πωλεί ένα αγαθό, κατά τον χρόνο δε της αποκτήσεως του είχε επιλέξει να μην εντάξει μέρος του αγαθού στην επιχείρηση του, μόνο το μέρος του αγαθού που είχε ενταχθεί στην επιχείρηση του πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για την εφαρμογή του άρθρου 17, παράγραφος 2, της προαναφερθείσας οδηγίας
In such circumstances only the portion of the asset assigned to the business is used for the purpose of business transactions within the meaning of Article 17(2) of the directive.
Ο διακανονισμός των εκπτώσεων, ο οποίος διενεργείται κατ' εφαρμογήν του άρθρου 20, παράγραφος 2, της προαναφερθείσας οδηγίας πρέπει να περιορίζεται μόνο στο μέρος του ακινήτου που έχει ενταχθεί στην επιχείρηση.·
In such circumstances any adjustment of the input-tax deduction under Article 20(2) of the directive is limited to the portion of the asset assigned to the business.'
Jacobs ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολοαέλειας του Δικαστηρίου της 6ης Απριλίρυ 1995.
Preliminary ruling (Social security — Family allowances — Residence on the national territory) (Fifth Chamber)
Πρότεινε να δοθούν οι εξής απαντήσεις
By order of 26 April 1993 received at the Court on 21 June 1993, amended by order of 2 July 1993 received at the Court on 29 July 1993, the
2) Στην περίπτωση αυτή, μόνον το μέρος του αγαθού που έχει ενταχθεί στην επιχείρηση χρησιμοποιείται για την πραγματοποίηση πράξεων της επιχειρήσεως υπό την έννοια του άρθρου 17, παράγραφος 2, της οδηγίας.
September and December 1988, in addition to the family allowance for dependent children, the supplementary allowance (Zuschlag zum Kindergeld) at the full rate.
3) Στην περίπτωση αυτή, τυχόν διακανονισμός της εκπτώσεως φόρου επιβληθέντος σε προηγούμενο στάδιο, κατά το άρθρο 20, παράγραφος 2, της οδηγίας περιορίζεται μόνο στο μέρος του αγαθού που έχει ενταχθεί στην επιχείρηση.»
The questions were raised in proceedings concerning the refusal of the Bundesanstalt für Arbeit, Kindergeldkasse (Federal Employment Office, Family Allowance Section) to grant Mr Imbernon Martinez for the period between
Προδικαστική »Κοινωνική ασφάλιση — Οικογενειακά επιδόματα — Κατοικία στο έδαφος κράτους μέλους· (Πέμπτο τμήμα)
Article 73 of CouncU Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community, as amended by Council Regulation (EEC) No 3427/89 of 30 October 1989, is to be interpreted as meaning that where under the tax legislation of a Member State to which that State's social legislation refers entitlement to and the amount of benefitsfor dependent children is linked to their residence in the national territory that condition must be regarded as fulfilled if they reside in the territory of another Member State.
διαφοράς στην οποία το Bundesanstalt für Arbeit, Kindergeldkasse (ταμείο οικογενειακών επιδομάτων τέκνων του ομοσπονδιακού γραφείου εργασίας) αρνήθηκε να χορηγήσει στον Imbernon Martínez, για το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο 1988, επιπλέον των οικογενειακών επιδομάτων λόγω συντηρουμένων τέκνων, την πλήρη προσαύξηση των επιδομάτων (Zuschlag zum Kindergeld).
Article 73 of Regulation No 1408/71 is to be interpreted as meaning that where under the tax legislation of a Member State to which that State's social legislation refers entitlement to and the amount of benefitsfor dependent children is linked to residence in the national territory of the worker's spouse that condition must be regarded as fulfilled where the spouse resides in the territory of another Member State. For the purposes of determining entitlement to and the amount of the benefit all the relevant tax legislation must be applied on the basis that the spouse resides nationally in the Member State providing the benefits.'
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο μιας
Advocate General Elmer delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 8 June 1995.
Συμβουλίου, της 30ής Οκτωβρίου 1989, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια σα έχει ως αποτέλεσμα, όταν, δυνάμει του φορολογικού δικαίου κράτους μέλους στο οποίο παραπέμπει το κοινωνικό δίκαιο του κράτους αυτού, η χορήγηση και το ποσό μιας παροχής λόγω συντηρούμενου τέκνου εξαρτώνται από την προϋπόθεση να κατοικεί το τέκνο οτο έδαφος του κράτους αυτού, να πρέπει η προϋπόθεση αυτή να θεωρείται ότι πληρούται όταν το εν λόγω τέκνο κατοικεί οτο έδαφος άλλου κράτους μέλους
By order of 8 November 1993, received at the Court on 15 November 1993, the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of Justice referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of point (8)(a)(ii) of the second paragraph of Article 4 of Council Directive 65/65/EEC, as amended by Council Directive 87/21/EEC, in order to determine the requirements of Community law applicable to the issue of marketing authorizations for medicinal products where the abridged procedure is used.
Ο γενικός εισαγγελέας Μ.
That argument must be rejected.
Β. Elmer ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος του Δικαστηρίου της 8ης Ιουνίου 1995.
In the United Kingdom, Scotia is the holder of an authorization granted in 1988 in respect of a product named 'Epogam' used in the treatment of atopic eczema. It also holds two authorizations issued in 1990 for 'Epogam' in paediatric capsules and for a product called 'Efamast', indicated for the relief of mastalgia.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:
That application was dealt with under the 'abridged' procedure laid down in point (8)(a)(ii) of the second paragraph of Article 4 of Directive 65/65, as amended.
Υποθ. C-440/93 The Queen κατά Licensing Authority of the Department of Health, Norgine Ltd, ex parte: Scotia Rharmaceuticals Ltd Προσέγγιση των νομοθεσιών
All the parties in the main proceedings are at one in stating that the documents submitted in support of Norgine's application for marketing
»Φάρμακο — Θέση σε κυκλοφορία — Συντομευμένη διαδικασία» (Έκτο τμήμα)
Secondly, as the parties to the main proceedings have noted, recourse to the abridged procedure
Η ΥΕΦ υποστήριξε πάντως ότι η αρχή που χορηγεί την ΑΚ έχει κάποια εξουσία εκτιμήσεως που της επιτρέπει να παρεκκλίνει από τις απαιτήσεις της οδηγίας.
be provided with a view to obtaining authorization for a proprietary medicinal product which is essentially similar to an authorized product, while ensuring that innovative firms are not placed at a disadvantage'.
Φρονεί δε ότι, κατά τη χορήγηση της άδειας κυκλοφορίας για το Unigam έκανε λελογισμένη χρήση της εξουσίας αυτής.
If, in circumstances such as those in the main proceedings, a discretion were left to national authorities, that objective would be undermined.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ της εταιρίας Scotia Pharmaceuticals Ltd (στο εξής: Scotia) και της υπηρεσίας Medicines Control Agency (υπηρεσία ελέγχου φαρμάκων, στο εξής: ΥΕΦ), σχετικά με τη χορήγηση στην εταιρία Norgine Ltd (στο εξής: Norgine), που είναι ανταγωνιστική της Scotia, άδειας κυκλοφορίας ενός φαρμάκου κατά τη συντομευμένη διαδικασία που προβλέπει η οδηγία 65/65.
Such an interpretation would run counter to the fundamental objective of Directive 65/65, which is to safeguard public health.
Η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και η Επιτροπή φρονούν ότι, για να είναι αποτελεσματική στην πράξη η συντομευμένη διαδικασία της οδηγίας 65/65, όπως έχει τροποποιηθεί, πρέπει να αναγνωρίζεται κάποιο περιθώριο εκτιμήσεως υπέρ της αρμόδιας αρχής προκειμένου να κρίνει αν ο αιτών, παραθέτοντας δημοσιευμένη βιβλιογραφία, πληροί τους όρους του παραρτήματος της οδηγίας 75/318.
Thirdly, the second recital in the preamble to Directive 87/21 explains that the main aim of the directive is to 'stipulate more precisely the cases in which the results of pharmacological and toxicological tests or clinical trials do not have to
Η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και η Επιτροπή φρονούν συγκεκριμένα ότι αν καθιερωθεί αυστηρότερη ερμηνεία της διατάξεως αυτής θα χάσει στην πράξη το νόημα της η εξαίρεση της προσφυγής στη δημοσιευμένη βιβλιογραφία
In the light of all those considerations, the competent authority cannot be considered to have discretion to issue a marketing authorization under the abridged procedure where the scientific literature in the public domain concerning one of the tests required by the Annex to Directive 75/318 is incomplete.
Πρέπει να σημειωθεί, πρώτον, ότι η εξουσία εκτιμήσεως της αρμόδιας αρχής είναι περιορισμένη.
Advocate General Léger delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 9 February 1995.
Όλοι οι διάδικοι της κύριας δίκης συμφωνούν ως προς το ότι τα έγγραφα που υπέβαλε η Norgine προς στήριξη της αιτήσεως ΑΚ δεν περιείχαν την επιστημονική βιβλιογραφία για καθεμιά από τις δοκιμές που απαιτεί το παράρτημα της οδηγίας
(a) detailed references to published scientific literature presented in accordance with each of the requirements laid down in Parts 2 and 3 of the Annex to Council Directive 75/318/EEC of 20 May 1975
ότι οι αρμόδιες αρχές πρέπει να έχουν την εξουσία εκτιμήσεως που θα τους επιτρέπει να μετριάζουν τους όρους εφαρμογής της.
on the approximation of the laws of Member States relating to analytical, pharmaco-toxicological and clinical standards and protocols in respect of the testing of proprietary medicinal products; or or
Η ερμηνεία αυτή θα προσέκρουε στον κύριο σκοπό της οδηγίας 65/65 που είναι η προστασία της δημόσιας υγείας.
(b) experts' reports complying with each of the requirements laid down in Articles 1 and 2 of Council Directive 75/319/EEC of 20 May 1975 on the approximation of provisions laid down by law, regulation or administrative action relating to proprietary medicinal products.'
Η αναγνώριση εξουσίας εκτιμήσεως υπέρ των εθνικών αρχών, υπό συνθήκες όπως αυτές της υπό κρίση υποθέσεως, αντιστρατεύεται τον στόχο αυτόν.
Preliminary ruling (Road transport — Tariffs (Sixth Chamber) committee, on conditions such as those laid down by the Italian Law.
Κατόπιν των σκέψεων αυτών, κρίνεται ότι η αρμόδια αρχή δεν έχει εξουσία εκτιμήσεως προκειμένου να χορηγήσει ΑΚ κατά τη συντομευμένη διαδικασία, οσάκις παρουσιάζει κενά η επιστημονική βιβλιογραφία, η σχετική με κάποια από τις δοκιμές που επιβάλλει η οδηγία 75/318, η οποία είναι δημοσίας τάξεως.
By order of 7 March 1994, received at the Court on 21 March 1994, the Tribunale di Genova referred to the Court for a preliminary ruling three questions on the interpretation of Articles 3(g), 5, 30, 85, 86 and 90 of the EC Treaty, of Council Regulation (EEC) No 4055/86 and of Council Directive 92/106/EEC in order to enable it to rule on the compatibility with those provisions of Italian legislation on the fixing of tariffs for the transport of goods by road.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Articles 85 and 86 of the Treaty are, in themselves, concerned solely with the conduct of undertakings and not with laws or regulations adopted by Member States.
Léger ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος του Δικαστηρίου της 9ης Φεβρουαρίου 1995.
In a system for fixing road-haulage tariffs such as that established by the Italian Law, proposals discussed by the committee cannot be regarded as agreements, decisions or concerted practices between economic agents which the public authorities have imposed or favoured or the effects of which they have reinforced.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση:
By its first question, the Tribunale di Genova is asking, essentially, whether Articles 3(g), 5, 85, 86 or 90 of the Treaty, or Article 30 of the Treaty, preclude the legislation of a Member State from providing for road-haulage tariffs to be approved and brought into force by the State on the basis of proposals submitted by a
Επί του πρώτου ερωτήματος
In order for it to be held that such a collective dominant position exists, the undertakings in the group must be linked in such a way that they adopt the same conduct on the market.
Με το πρώτο ερώτημα, το Tribunale di Genova ερωτά, κατ' ουσίαν, αν τα άρθρα 3, στοιχείο ζ', 5, 85, 86 και 90, καθώς και το άρθρο 30 της Συνθήκης, εμποδίζουν ένα κράτος μέλος να ορίζει, με ρύθμιση του, ότι τα κόμιστρα των οδικών μεταφορών εμπορευμάτων εγκρίνονται και καθίστανται εκτελεστά από τη δημόσια αρχή, βάσει προτάσεων επιτροπής, υπό προϋποθέσεις σαν αυτές που ορίζει ο ιταλικός νόμος.
National legislation which provides for the fixing of road-haulage tariffs by the public authorities cannot be regarded as placing economic agents in a collective dominant position characterized by the absence of competition between them.
Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1994, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 21 Μαρτίου 1994, το Tribunale di Genova υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία των άρθρων 3, στοιχείο ζ', 5, 30, 85, 86 και 90 της Συνθήκης ΕΚ, του κανονισμού (ΕΟΚ) 4055/86 του Συμβουλίου, καθώς και της οδηγίας 92/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου, προκειμένου να μπορέσει να αποφανθεί αν συμβιβάζεται με τις διατάξεις αυτές η ιταλική ρύθμιση περί διατιμήσεως των οδικών μεταφορών εμπορευμάτων.
Legislation of the kind enacted in the Italian Law makes no distinction according to the origin of the goods transported, its purpose is not to regulate trade in goods with other Member States and the restrictive effects which it might have on the free movement of goods are too uncertain and indirect in order for the obligation which it lays down to be regarded as being such as to hinder trade between Member States.
Όσον αφορά τα άρθρα 85, 86 και 90 της Συνθήκης
Article 90(1) refers to public undertakings and undertakings to which Member States grant special or exclusive rights, and Article 90(2)
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της επιχειρήσεως μεταφορών Centro Servizi Spediporto Sri και της Spedizioni Marittima del Golfo Sri από την οποία η πρώτη απαιτεί να της καταβάλει το κόμιστρο των οδικών μεταφορών τις οποίες πραγματοποίησε για λογαριασμό της δεύτερης.
Neither Articles 3(g), 5, 85, 86 or 90 of the EC Treaty, nor Article 30 ofthat Treaty, preclude the legislation of a Member State from providing for road-haulage tariffs to be approved and brought into force by the State on the basis of proposals submitted by a committee, where that committee is composed of a majority of representatives of the public authorities and a minority of representatives of the economic agents concerned and in its proposals must observe certain public interest criteria, and where, moreover, the public authorities do not relinquish their rights and powers by taking into consideration, before the proposals are approved, the observations of other public and private bodies, or even by fixing tariffs ex officio.
Τα άρθρα 85 και 86 της Συνθήκης, αυτά καθαυτά, ρυθμίζουν αποκλειστικά τη συμπεριφορά των επιχειρήσεων και δεν αφορούν τα θεσπιζόμενα από τα κράτη μέλη
Council Directive 92/106/EEC of 7 December 1992 on the establishment of common rules for certain types of combined transport of goods between Member States does not apply to combined transport of goods between third countries and Member States and Council Regulation (EEC) No 4055/86 of 22 December 1986 applying the principle of freedom to provide services to maritime transport between Member States and between Member States and third countries does not apply to the transportation by road of goods unloaded from the vessel'