natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Διαπιστώνεται, κατ' αρχάς, ότι η επίδικη απόφαση ελήφθη κατ' εφαρμογήν του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 2950/83, το οποίο ορίζει ότι, όταν η συνδρομή του ΕΚΤ δεν χρησιμοποιείται σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται από την εγκριτική απόφαση, η Επιτροπή μπορεί να αναστείλει, να μειώσει ή να καταργήσει τη συνδρομή αυτή, αφού δώσει στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος την ευκαιρία να υποβάλει τις παρατηρήσεις του.
It should be noted at the outset that the contested decision was taken pursuant to Article 6(1) of Regulation No 2950/83, which provides that when ESF assistance is not used in conformity with the conditions set out in the decision of approval the Commission may suspend, reduce or withdraw the aid after having given the relevant Member State an opportunity to comment.
Από τη διάταξη αυτή σαφώς προκύπτει ότι η χορήγηση της συνδρομής του ΕΚΤ εξαρτάται από την εκ μέρους του ενδιαφερομένου τήρηση των όρων για την ανα­ληφθείσα ενέργεια που έχει καθορίσει η Επιτροπή με την εγκριτική απόφαση.
It is clear from that provision that the grant of ESF funding depends on the recipient's compliance with the conditions laid down by the Commission in the decision of approval.
Επομένως, σε περίπτωση παραβάσεως των όρων αυτών, ο ενδιαφερόμενος δεν μπορεί, λογικώς, να προσδοκά την εις το ακέραιον καταβολή του χορηγηθέντος με την εγκριτική απόφαση ποσού.
Consequently, where those conditions are not satisfied, the recipient cannot legitimately expect payment in full of the amount granted in that decision.
Συνεπώς, ο κανονισμός 2950/83 παρείχε στην Επιτροπή τη δυνατότητα να ελέγξει αν η συνδρομή του ΕΚΤ είχε χρησιμοποιηθεί σύμφωνα με τους όρους που καθόρισε η
The Commission was thus empowered by Regulation No 2950/83 to check whether the ESF funding had been used in accordance with the conditions set out
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­126/97 εγκριτική απόφαση περί χορηγήσεως στην προσφεύγουσα χρηματοδοτικής συνδρομής ύψους 35 083 325 ESC όσον αφορά πρόγραμμα επαγγελματικής κατατρίσεως για 249 άτομα.
1999 — CASE T­126/97 in the decision of approval granting the applicant the sum of PTE 35 083 325 by way of financial assistance for the vocational training of 249 persons.
Η Επιτροπή, στην οποία είχε υποβληθεί αίτηση κατα­βολής του υπολοίπου, όφειλε να εκτιμήσει, αφού ακούσει προηγουμένως το οικείο κράτος μέλος, αν τυχόν παραβάσεις των προμνημονευθέντων όρων δικαιολογο­ύσαν, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 6 του κανονισμού 2950/83, τη μείωση του ποσού της συνδρομής (απόφαση του Πρωτοδικείου της 19ης Μαρτίου 1997, Τ­73/95, Oli­veira κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. ΙΙ­384, σκέψεις 30 και 31).
In dealing with the final payment claim, the Commission was required to consider, after hearing the views of the Member State concerned, whether there had been any infringements of the above conditions such as to justify reduction of the assistance pursuant to Article 6 of Regulation No 2950/83 (Case T­73/95 Oliveira ν Commission [1997] ECR 11­381, paragraphs 30 and 31).
Δεν αμφισβητείται ότι ο αριθμός των εκπαιδευομένων που συμμετείχαν στο πρό­γραμμα επαγγελματικής καταρτίσεως της Sonasa μειώθηκε αισθητά (από 249 σε 137) και ότι η διάρκεια του προγράμματος μειώθηκε σημαντικά.
However, it is common ground that the number of trainees taking part in Sonasa's vocational training programme had dropped remarkably (from 249 to 137) and that the duration of the programme had been considerably curtailed.
Εξάλλου, η Επιτροπή επισήμανε, ενόψει της εκθέσεως οικονομικού και λογιστικού ελέγχου, ότι η πρακτική εκπαίδευση των συμμετεχόντων διήρκεσε μία μόνον εβδομάδα και ότι αυτοί χρησιμοποιήθηκαν ως να ήσαν πραγματικοί εργαζόμενοι στην υπηρεσία της επι­χειρήσεως.
Further­more, the Commission discovered from its reading of the auditors' report that the trainees had had only one week of practical training and had been put to work in the same way as if they had been ordinary employees in the service of the undertaking.
Επομένως, είναι πρόδηλον ότι η προσφεύγουσα δεν τήρησε τους όρους από τους οποίους εξηρτάτο η χορήγηση της συνδρομής του ΕΚΤ.
It follows that the applicant manifestly failed to comply with the requirements governing the grant of ESF funding.
Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να επικαλείται την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προ­κειμένου να ζητήσει την ακύρωση της επίδικης αποφάσεως.
Consequently, it cannot rely on the principle of protection of legitimate expectations in order to seek annulment of the contested decision.
Εξάλλου, η προσφεύγουσα δεν μπορεί βασίμως να υποστηρίζει ότι η καταβολή ολόκληρης ή μέρους της συνδρομής από το DAFSE, ύστερα από την εκ μέρους του τελευταίου αποδοχή του οικονομικού ισολογισμού που είχε υποβληθεί μαζί με την αίτηση καταβολής του υπολοίπου της, δημιούργησε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη σχετικά με την οριστική καταβολή του συνόλου της αρχικώς εγκριθείσας ενισχύσεως.
Moreover, the applicant cannot validly maintain that the DAFSE's payment of all or part of the assistance, after accepting the financial statement submitted with the final payment claim, gave it a legitimate expectation that the amount of funding initially approved would be paid in full.
41 Πράγματι, πρέπει να υπομνηστεί ότι η Επιτροπή είναι αυτή που αποφαίνεται επί των αιτήσεων καταβολής του υπολοίπου και ότι αυτή μόνο διαθέτει την εξουσία να μειώνει, σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 2950/83, το ποσό της χρηματοδοτικής συνδρομής του ΕΚΤ [απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης Δεκεμβρίου 1995, Τ­85/94 (122), Επιτροπή κατά Branco, Συλλογή 1995, σ. ΙΙ­2993, σκέψη 23].
41 It must be borne in mind that it is the Commission which takes the decision on final payment claims and it is the Commission — and the Commission alone — which has the power to reduce ESF financial assistance, in accordance with Article 6(1) of Regulation No 2950/83 (Case T­85/94 (122) Commission ν Branco [1995] ECR II­2993, paragraph 23).
Μολονότι το DAFSE διαθέτει, όπως οποιαδήποτε άλλη εθνική αρχή που είναι αρμόδια για τη χρηματοδότηση δράσεων από το ΕΚΤ, τη δυνατότητα να προτείνει στην Επιτροπή, στο πλαίσιο αιτήσεως προκαταβολής του υπολοίπου, σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 4, του κανονισμού 2950/83, να αποδεχθεί ή να μειώσει χρηματοδοτική συνδρομή του ΕΚΤ, μόνον η τελευταία έχει την εξουσία να λάβει μια τέτοια απόφαση.
Although the DAFSE, like any other national authority which has competence in the area of the financing of ESF programmes, may, in a final payment claim submitted in accordance with Article 5(4) of Regulation No 2950/83, propose either the acceptance or the reduction of ESF financial assistance, the Commission alone has the power to take such a decision.
Εξάλλου, κάθε καταβολή που πραγματοποιείται από τις αρμόδιες αρχές πρέπει να θεωρείται ως προσωρινή, στο μέτρο που εξαρτάται από την τελική απόφαση της Επιτροπής.
Furthermore, any payment made by the competent national authorities must be regarded as provisional, in that it is conditional upon the final decision taken by the Commission.
Από τον φάκελο προκύπτει επίσης ότι το DAFSE πάντοτε επισήμαινε στην προ­σφεύγουσα ότι οι χορηγούμενες καταβολές ήταν προσωρινές και εξαρτώνταν από την απόφαση αυτή.
It is also apparent from the documents before the Court that the DAFSE consistently made it clear to the applicant that the payments received were provisional, and conditional upon that decision.
Επομένως, όλες οι ανακοινώσεις του DAFSE προς την προσφεύγουσα ή την Επι­τροπή σχετικά με αποδοχή ή ενδεχόμενη μείωση της συνδρομής του ΕΚΤ πρέπει να θεωρούνται απλές προτάσεις της εθνικής αρχής, οι οποίες υποβάλλονται στο πλαίσιο των ελεγκτικών δραστηριοτήτων σχετικά με το αίσιο πέρας των ενεργειών επαγγε­λματικής καταρτίσεως που οι αρμόδιες εθνικές αρχές εγγυώνται σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2, της αποφάσεως 83/516.
Accordingly, all the communications addressed by the DAFSE to the applicant or to the Commission concerning acceptance of the ESF assistance or a possible reduction must be regarded merely as proposals made by the national authority in the course of ensuring the successful completion of the training programmes, in accordance with the duty placed on national authorities by Article 2(2) of Decision 83/516.
Κατά συνέπεια, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να επικαλείται εν προκειμένω την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προκειμένου να ζητήσει την ακύρωση της επίδικης αποφάσεως.
It follows that the applicant cannot, in the present case, rely on the principle of protection of legitimate expectations in order to seek annulment of the contested decision.
Επομένως, η αιτίαση αυτή είναι αβάσιμη.
That ground of complaint is therefore without foundation.
— Όσον αφορά την προσβολή της αρχής της ασφάλειας δικαίου
— Breach of the principle of legal certainty
Η προσφεύγουσα δεν μπορεί να επικαλείται ούτε την αρχή της ασφάλειας δικαίου προκειμένου να ζητήσει την ακύρωση της επίδικης αποφάσεως.
Nor can the applicant rely on the principle of legal certainty in order to seek annulment of the contested decision.
Ι­569, σκέψη 20), έχει εν προκειμένω παραβιασθεί, και τούτο εφόσον η ισχύουσα κοινοτική ρύθμιση ρητώς προβλέπει τη δυνατότητα αναζητήσεως της χορηγηθείσας χρηματοδοτικής ενισχύσεως στις περιπτώσεις όπου δεν τηρήθηκαν οι όροι από τους οποίους είχε εξαρτηθεί η ενίσχυση (προπαρατεθείσα απόφαση Interhotel κατά Επιτροπής, σκέψη 61).
That principle, which requires that legal rules be clear and precise, and aims to ensure that situations and legal relationships governed by Community law remain foreseeable (Case C-63/93 Duff and Others [1996] ECR I-569, paragraph 20), cannot be regarded as having been breached in the present case, since the applicable rules expressly provide for the possibility of financial assistance being recovered in cases where the conditions to which its payment is subject have not been fulfilled (Interhotel ν Commission, cited above, paragraph 61).
— Όσον αφορά την παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως
— Breach of the principle of sound administration
Πρέπει να παρατηρηθεί ότι η Επιτροπή ενήργησε με την επιβαλλόμενη επιμέλεια.
It should be observed that the Commission acted with due diligence.
50 Όντως, πρώτον, η Επιτροπή, αφού έλαβε την οικονομική και λογιστική έκθεση στις 5 Σεπτεμβρίου 1996, εξέδωσε την επίδικη απόφαση στις 16 Δεκεμβρίου 1996.
First, on receiving the financial and accounting statement on 5 September 1996, the Commission adopted the contested decision on 16 December 1996.
51 Δεύτερον, η επίδικη απόφαση δεν στηρίζεται αποκλειστικώς στην εν λόγω έκθεση ούτε και μόνο στην εκτίμηση του περιεχομένου των «περιόδων θεωρητικών μα­θημάτων».
Secondly, the contested decision is not based exclusively on that statement, or on the appraisal of the content of the 'theory modules'.
Αντιθέτως, από την αιτιολογία της εν λόγω αποφάσεως σαφώς προκύπτει ότι η Επιτροπή στηρίχτηκε στο σύνολο των εγγράφων που της απηύθυνε το DAFSE.
On the contrary, it is clear from the reasons given in the decision that the Commission relied on all the documents passed to it by the DAFSE.
Εξάλλου, έχει σημασία να υπομνηστεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2, της αποφάσεως 83/516, το κράτος μέλος επ' ονόματι του οποίου υποβάλλεται το σχέδιο οφείλει να εγγυάται το αίσιο πέρας του.
It should also be borne in mind that, pursuant to Article 2(2) of Decision 83/516, the Member State in whose name the project is submitted must guarantee its successful completion.
Επομένως, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να προσάπτει στην Επιτροπή ότι στήριξε τα συμπεράσματα της επί των στοιχείων που είχαν συλλεγεί από το οικείο κράτος μέλος.
Accordingly, the applicant cannot take issue with the Commission for basing its conclusions on the information gathered by the Member State concerned.
Εν προκειμένω, και παρά το μεγάλο διάστημα χρόνου που διέρρευσε μεταξύ της ημερομηνίας λήψεως της αιτήσεως προκαταβολής του υπολοίπου και της ημε­ρομηνίας εκδόσεως της επίδικης αποφάσεως, η Επιτροπή ορθώς ανέμεινε τα απο­τελέσματα της εκθέσεως οικονομικού και λογιστικού ελέγχου που είχε ζητηθεί από το DAFSE, εκθέσεως που και αυτή δικαιολογούνταν από τη διαπίστωση ορισμένων παρατυπιών στον σχετικό φάκελο (βλ. σκέψη 38).
In the present case, and notwithstanding the length of time which elapsed between the date on which.the final payment claim was received and that on which the contested decision was adopted, the Commission acted properly in awaiting the outcome of the audit commissioned by the DAFSE, which was in turn justified by the number of irregularities found in the case (see paragraph 38).
Κατά συνέπεια, η στάση της Επιτροπής, που συνίστατο στο να αναμείνει τα αποτελέσματα του εν λόγω ελέγχου, δεν μπορεί να συνιστά προσβολή της αρχής της χρηστής διοικήσεως.
Accordingly, the Commission's conduct in awaiting the results of the audit cannot constitute disregard for the principle of sound administration.
Εξάλλου, το γεγονός ότι η Επιτροπή γνώριζε τις διαφορετικές θέσεις που είχε λάβει το DAFSE ουδόλως συνεπάγεται ότι είναι υπεύθυνη για τις ενέργειες της εθνικής αρχής.
Furthermore, the fact that the Commission was aware of the various views adopted by the DAFSE in no way means that the Commission was responsible for the national authority's conduct.
Μολονότι, βεβαίως, η Επιτροπή θα μπορούσε να ζητήσει από την εν λόγω αρχή να επιταχύνει τη διαδικασία, το βέβαιο πάντως είναι ότι το εν λόγω κοινοτικό όργανο υποχρεούνταν να λάβει την απόφαση του βάσει όλων των στοιχείων που μπορούσαν να έχουν επιπτώσεις στο αποτέλεσμα (προπαρατεθείσα απόφαση Oli­veira κατά Επιτροπής, σκέψη 32).
Although, admittedly, the Commission could have called upon the DAFSE to speed up the procedure, the fact remains that it was obliged to take its decision on the basis of all the information which might have a bearing on the result (Oliveira v Commission, cited above, paragraph 32).
Υπό τις περιστάσεις αυτές, δεν μπορεί να προ­σαφθεί στην Επιτροπή το γεγονός ότι ανέμεινε την ολοκλήρωση της διενεργηθείσας από την εθνική αρχή έρευνας πριν λάβει την απόφαση της.
That being so, the Commission cannot be criticised for having awaited completion of the investigation conducted by the national authority before adopting its decision.
Επομένως, η τρίτη αιτίαση είναι αβάσιμη.
The third ground of complaint is therefore without foundation.
Επομένως, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος στο σύνολο του.
It follows that the first plea in law must be rejected as being unfounded in its entirety.
Όσον αφορά τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως που αντλείται από την παραβίαση της αρχής τον σεβασμού των κεκτημένων δικαιωμάτων
The second plea: breach of the principle of observance of vested rights
Σύμφωνα με την προσφεύγουσα, από τα πραγματικά περιστατικά καταδεικνύεται αναμφισβητήτως ότι η Επιτροπή προσέβαλε ευθέως κεκτημένα δικαιώματά της.
According to the applicant, the facts show beyond a doubt that the Commission directly impaired its vested rights.
Πράγματι, η εγκριτική απόφαση της απονέμει δικαιώματα καθώς της επιτρέπει να απαιτήσει την εις το ακέραιον καταβολή της συνδρομής.
The decision of approval conferred rights on the applicant individually, entitling it to demand full payment of the financial assistance.
Η καθής απαντά ότι ο δικαιούχος μιας συνδρομής, της οποίας η σχετική αίτηση έχει εγκριθεί από την Επιτροπή, δεν αποκτά, από το γεγονός αυτό, κανένα οριστικό δικαίωμα για καταβολή στο ακέραιο της συνδρομής εφόσον δεν τηρεί τους όρους που έχει καθορίσει η απόφαση περί εγκρίσεως.
The defendant contends that the recipient of assistance for which the application was approved by the Commission does not thereby acquire any definitive right to full payment of the assistance if it does not satisfy the conditions set out in the decision of approval.
Επομένως, η προσφεύγουσα δεν μπορούσε, λογικώς, να αναμένει ότι θα γινόταν τελικώς αποδεκτό ολόκληρο το κόστος που είχε ληφθεί υπόψη ύστερα από την αρχική αίτηση της για συνδρομή.
Accordingly, the applicant could not legitimately expect all the expenditure taken into account on its initial application for financial assistance to be ultimately accepted.
Κατά πάγια νομολογία, ο δικαιούχος μιας συνδρομής της οποίας η αίτηση έχει εγκριθεί από την Επιτροπή δεν αποκτά, για τον λόγο αυτό, κανένα οριστικό δικαίωμα για την εις το ακέραιον καταβολή της συνδρομής εφόσον δεν τηρεί τους όρους από τους οποίους εξαρτήθηκε η ενίσχυση (προπαρατεθείσα απόφαση Inter­hotel κατά Επιτροπής, σκέψη 62).
It is settled law that the recipient of assistance for which the application was approved by the Commission does not thereby acquire any definitive right to full payment of that funding if it does not satisfy the conditions to which the assistance was subject {Interhotel ν Commission, cited above, paragraph 62).
60 Όπως το Πρωτοδικείο έχει ήδη διαπιστώσει στις ανωτέρω σκέψεις 38 και 39, η προσφεύγουσα δεν τήρησε, στην προκείμενη περίπτωση, τους όρους στους οποίους υπέκειτο το πρόγραμμά της επαγγελματικής καταρτίσεως.
60 As the Court has already pointed out in paragraphs 38 and 39 above, the applicant failed to comply, in the present case, with the conditions to which the vocational training was subject.
61 Επομένως, ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως, που αντλείται από την παραβίαση της αρχής του σεβασμού των κεκτημένων δικαιωμάτων, πρέπει επίσης να απορριφθεί.
61 It follows that the second plea in law, alleging disregard for the principle of observance of vested rights, must also be rejected.
Όσον αφορά τον τρίτο λόγο που αντλείται από την έλλειψη αιτιολογίας
The third plea: failure to state sufficient reasons
Η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι έλαβε την απόφαση της στηριζό­μενη αποκλειστικώς στα συμπεράσματα του DAFSE, που και αυτά βασίζονταν αποκλειστικώς στην έκθεση οικονομικού και λογιστικού ελέγχου η οποία στηριζόταν σε γενικές και αφηρημένες θεωρήσεις.
The applicant claims that the Commission adopted the decision solely in the light of the DAFSE's conclusions, which were in turn based exclusively on the results of the audit, which was grounded in speculation.
Επομένως, η Επιτροπή όχι μόνον δεν έχει αιτιολογήσει κατά τρόπο συγκεκριμένο την απόφαση της, αλλά επιπλέον δεν την έχει αιτιολογήσειπλήρως, στηριχθείσα, εν προκειμένω, σε έγγραφα πάσχοντα από τα ίδια ελαττώματα.
Accordingly, the reasons given by the Commission for its decision were not only vague but incomplete, in that they were based on documents vitiated by the same defects.
Αντιθέτως, η καθής υπογραμμίζει ότι, σε μια κατάσταση όπου, όπως συμβαίνει εν προκειμένω, απλώς επικυρώνει την πρόταση ενός κράτους μέλους για μείωση μιας αρχικώς χορηγηθείσας συνδρομής, η απόφαση της πρέπει να θεωρηθεί ως δεόντως αιτιολογημένη όταν αναφέρεται κατά τρόπο αρκούντως σαφή στην πρόταση αυτή.
The defendant emphasises that, on the contrary, in a situation such as that in the present case, where the Commission simply upholds a proposal by the Member State to reduce assistance initially granted, its decision must be regarded as being adequately reasoned provided that it refers to that proposal with sufficient clarity.
Κατά πάγια νομολογία, η υποχρέωση αιτιολογήσεως των ατομικών αποφάσεων έχει σκοπό να επιτρέψει στον κοινοτικό δικαστή να ασκήσει τον έλεγχο της νομιμότητας της αποφάσεως και να παράσχει στον ενδιαφερόμενο ικανές ενδείξεις ως προς το αν η απόφαση έχει επαρκές έρεισμα ή αν ενδεχομένως πάσχει από ελάττωμα λόγω του οποίου θα μπορούσε να αμφισβητηθεί το κύρος της.
According to a consistent line of caselaw, the purpose of the obligation to state the reasons on which an individual decision is based is to enable the Community judicature to review the legality of the decision and to provide the person concerned with sufficient information to make it possible to ascertain whether the decision is well founded or whether it is vitiated by a defect which may permit its legality to be contested.
Η έκταση της υποχρεώσεως αυτής εξαρτάται από τη φύση της οικείας πράξεως και από το πλαίσιο εντός του οποίου εκδόθηκε (προπαρατεθείσα απόφαση Branco κατά Επιτροπής, σκέψη 32).
The extent of that obligation depends on the nature of the measure in question and on the context in which it was adopted {Branco ν Commission, cited above, paragraph 32).
'Εχει ήδη κριθεί ότι από την αιτιολογία μιας αποφάσεως περί μειώσεως του ποσού μιας συνδρομής του ΕΚΤ πρέπει, δεδομένου ότι η σχετική απόφαση είναι δυνατό να συνεπάγεται σοβαρές συνέπειες για τον δικαιούχο της συνδρομής, σαφώς να καταφαίνονται οι λόγοι που δικαιολογούν τη μείωση της συνδρομής σε σχέση με το αρχικώς εγκριθέν ποσό (απόφαση του Πρωτοδικείου της 6ης Δεκεμβρίου 1994, Τ­450/93, Lisrestal κατά Επιτροπής, Συλλογή 1994, σ. ΙΙ­1177, σκέψη 52).
It has already been held that a decision to reduce ESF assistance initially granted, given the serious consequences for the recipient of that assistance, must clearly show the grounds justifying a reduction in the amount initially authorised (Case T-450/93 Lisrestal ν Commission [1994] ECR 11-1177, paragraph 52).
Κατά συνέπεια, πρέπει να εξεταστεί αν, εν προκειμένω, η επίδικη απόφαση πληροί τις επιταγές του άρθρου 190 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 253 ΕΚ), όπως αυτό έχει ερμηνευθεί από τον κοινοτικό δικαστή.
Consequently, it is necessary to consider whether, in the present case, the contested decision satisfies the requirements laid down by Article 190 of the EC Treaty (now Article 253 EC), as interpreted by the Community judicature.
'Εχει ήδη διαπιστωθεί ότι, τόσο από την ισχύουσα νομοθεσία όσο και από τη νομο­λογία προκύπτει ότι η χορήγηση των χρηματοδοτικών συνδρομών του ΕΚΤ στηρί­ζεται σε σύστημα στενής συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών.
It has already been established that, according to the relevant legislation and caselaw, the grant of ESF financial assistance is based on close collaboration between the Commission and the Member States.
Κατά συνέπεια, σε περίπτωση όπως η προκείμενη, στην οποία η Επιτροπή επικυρώνει απλώς και μόνον την πρόταση ενός κράτους μέλους περί μειώσεως μιας αρχικώς εγκριθείσας συνδρομής, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι η απόφαση της Επι­
Consequently, where the Commission merely confirms the proposal of a Member State to reduce assistance initially granted, as in this case, its decision may be
SONASA κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ τροπής πρέπει να θεωρηθεί ως προσηκόντως αιτιολογημένη, κατά την έννοια του άρθρου 190 της Συνθήκης, εφόσον η ίδια διευκρινίζει με σαφήνεια τους λόγους που δικαιολογούν τη μείωση της συνδρομής ή, άλλως, εφόσον παραπέμπει, με επαρκή σαφήνεια, σε πράξη των αρμόδιων εθνικών αρχών του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους στην οποία οι εν λόγω αρχές εκθέτουν με σαφήνεια τους λόγους της μειώσεως αυτής (προπαρατεθείσα απόφαση Branco κατά Επιτροπής, σκέψη 36).
SONASA V COMMISSION regarded as adequately reasoned, for the purposes of Article 190 of the Treaty, if it either clearly sets out itself the reasons justifying the reduction or, failing that, refers with sufficient clarity to a measure of the competent national authorities of the Member State concerned in which those authorities set out clearly the reasons for such a reduction (Branco v Commission, cited above, paragraph 36).
Έτσι, η επίδικη απόφαση μνημονεύει, εν προκειμένω, με ακρίβεια τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή μείωσε την αρχικώς χορηγηθείσα χρηματοδοτική συνδρομή, καθώς και τα έγγραφα του DAFSE στα οποία αναφέρεται.
In the present case, the contested decision gives precise reasons for the Commission's reduction of the financial assistance initially granted, and also mentions the DAFSE documents on which the Commission relied.
Επομένως, ο τρίτος λόγος ακυρώσεως, που αντλείται από την έλλειψη αιτιολογίας, πρέπει επίσης να απορριφθεί ως αβάσιμος.
The third plea in law, alleging failure to state sufficient reasons, must therefore be rejected as unfounded.
71 Εξ όλων των προεκτεθέντων προκύπτει ότι η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της.
71 It follows from all the foregoing that the action must be dismissed in its entirety.
72 Σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
72 Under Article 87(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to pay the costs if they have been applied for in the successful party's pleadings.