natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μετά την υποβολή από το Tribunal Superior dc Justicia de la Comunidad Autónoma dcl País Vasco των προαναφερΟέντιυν ερωτημάτων < πο Η αιτιολογία των διατάξεων αυτών θέτει ένα προκαταρκτικό ζήτημα ως προς τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου.
After the Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Autónoma del País Vasco had referred the above questions to the Court, the benefits were paid to the claimants and the Kingdom of Spain notified a declaration pursuant to Articles 5 and 97 of Regulation No 1408/71 according to which the benefits in question do fall within the substantive scope of the
Πρέπει να δοθεί απάντηση στο ζήτημα αυτό πριν εξετασθούν τα προδικαστικά εροπήματα.
It is only for national courts before which actions have been brought, and which must assume responsibility for the subsequent judgment, to
Το αιτούν δικαστήριο αρνείται να εκδώσει απόφαση σύμφωνα με την εκ μέρους του ΙΝΕΜ αποδοχή των εφέσεων των εκκαλούντων. Το εν λόγω δικαστήριο στηρίζεται σε διττή αιτιολογία.
assess, in the light of the circumstances of each case, both the necessity for a preliminary ruling in order to be able to give their judgment and the relevance of the questions they refer to the Court.
Το άρθρο 177 της Συνθήκης, στηριζόμενο στον σαφή χωρισμό των λειτουργιών μεταξύ των εθνικών δικαστηρίων και του Δικαστηρίου, δεν επιτρέπει σε αυτό να ελέγχει τους λόγους της διατάξεως περί παραπομπής.
The court making the reference could not accept the acquiescence, hold that the case had been terminated and withdraw the questions referred for a preliminary ruling, first because the case is no longer pending before the court itself but has been referred to the Court of Justice, and secondly because the questions are of such importance that they go beyond the dispute between the parties in so far as the interpretation which the Court will give will have general scope.
Πρέπει να σημειωθεί ότι αμφότερα τα ζητήματα που θέτει η εν λόγω αιτιολογία δεν εμπίπτουν ιπο εθνικό δίκαιο, αλλά στην ερμηνεία του άρθρου 177 της Συνθήκης, της οποίας οι διατάξεις επιβάλλονται επιτακτικώς στα εθνικά δικαστήρια.
It should be noted that those two points of reasoning do not fall under national law, but relate to the interpretation of Article 177 of the Treaty, the provisions of which are absolutely binding on the national court.
Εντούτοις, κάνοντας χρήση αυτής της εξουσίας εκτιμήσεως, τα εθνικά δικαστήρια επιτελούν, σε συνεργασία με το Δικαστήριο, μια λειτοτιργία που τους έχει ανατεθεί από κοινού προκείμενοι* να διασφαλίζεται η τήρηση του δικαίου κατά την εφαρμογή και την ερμηνεία της Συνθήκης.
However, in exercising that power of appraisal the national court, in collaboration with the Court of Justice, fulfils a duty entrusted to them both of ensuring that in the interpretation and application of the Treaty the law is observed.
Συνεπώς, τα προβλήματα που μπορούν να δημιουργήσουν η από το εθνικό δικαστήριο άσκηση της εξουσίας του εκτιμήσεως και οι σχέσεις που το εν λόγοι δικαστήριο διατηρεί με το Δικαστήριο στο πλαίσιο του άρθρου 177 εμπίπτουν αποκλειστικούς στους κανόνες του κοινοτικού δικαίου.
Accordingly the problems which may be entailed in the exercise of its power of appraisal by the national court and the relations which it maintains within the framework of Article 177 with the Court of Justice are governed exclusively by the provisions of Community law.
Το Δικαστήριο, παρ' όλον ότι πρέπει vu επαφίεται ευρύτατα στην εκτίμηση του εθνικού δικαστηρίου όσον αφορά το αν είναι αναγκαία τα ερωτήματα που το εν λόγω δικαστήριο του έχει απευθύνει, πρέπει να είναι σε θέση να προβαίνει σε οποιαδήποτε εκτίμηση σύμφυτη με την εκπλήρωση της δικής του λειτουργίας, ιδίως δε προκειμένου να εξακριβώσει, όταν χρειάζεται, τη δική του δικαιοδοσία, όπως άλλωστε υποχρεούται κάθε δικαστήριο.
Whilst the Court of Justice must be able to place as much reliance as possible upon the assessment by the national court of the extent to which the questions submitted are necessary, it must be in a position to make any assessment inherent in the performance of its own duties in particular in order to determine, as all courts must, whether it has jurisdiction.
Όσο για το προπό ζήτημα, και από το περιεχόμενο και από την οικονομία του άρθρου 177 της Συνθήκης και του άρθρου 20 του Οργανισμού του Δικαστηρίου προκύπτει ότι τα εθνικά δικαστήρια μπορούν να ζητούν από το Δικαστήριο την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως μόνον όταν εκκρεμεί ενώπιον αυτών διαφορά.
On the first point, it is clear both from the wording and the scheme of Article 177 of the Treaty and Article 20 of the Statute of the Court of Justice that a national court or tribunal is not empowered to bring a matter before the Court of Justice by way of a reference for a preliminary ruling unless a case is pending before it.
Στην περίπτωση της προδικαστικής παραπομπής, στο Δικαστήριο απευθύνεται μόνον η αίτηση ερμηνείας ή η αίτηση να κριθεί το κύρος πράξεως κοινοτικού οργάνου, χωρίς να γίνεται μεταβίβαση της υποθέσεως.
Where a case is referred for a preliminary ruling, only the request for interpretation or a decision on validity is addressed to the Court; the case itself is not transferred.
Απλώς αναστέλλεται η διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου αυτού, μέχρις ότου το Δικαστήριο αποφανθεί επί του προδικαστικού ερωτήματος.
Furthermore, whilst Article 177 makes it a matter for the national court to assess the need to obtain a preliminary ruling on the questions of interpretation raised, regard being had to the circumstances of fact and of law involved in the main action, it is nevertheless for the Court of Justice, in order to confirm its own jurisdiction, to examine, where necessary, the conditions in which the case has been referred to it by the national court.
Elmer ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τέταρτου τμήματος της 21ης Φεβρουαρίου 1995.
Advocate General Elmer delivered his Opinion at the sitting of the Fourth Chamber on 21 February 1995.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δοκτει την ακόλουθη απάντηση:
He proposed that the Court reply as follows:
«Πρέπει να γίνει δεκτό ότι η βάσει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 δήλωση του Βασιλείου της Ισπανίας, όπως τροποποιήθηκε από τη δήλοιση που δημοσιεύθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1993, αποδεικνύει ότι οι παροχές, που η τροποποιητική δήλωση αναφέρει, εμπίπτουν στο καθ' ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71, ανεξαρτήτως του αν το δικαίωμα προς παροχές γεννήθηκε πριν ή μετά τη δημοσίευση της τροποποιητικής δηλο')οεο > ς στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.»
The Kingdom of Spain's declaration pursuant to Article 5 of Council Regulation (EEC) No 1408/71, as amended and published on 27 November 1993, must be regarded as proof that the benefits referred to in the amended declaration fall within the substantive scope of Regulation (EEC) No 1408/71, regardless whether a claim to the benefits arose before or after publication of the declaration in the Official Journal of the European Communities.'
Υποθ. C-220/94 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Λουξε μβουργου Προσέγγιση των νομοθεσιών
Case C-220/94 Commission of the European Communities ν Grand Duchy of Luxembourg Approximation of laws
Οδηγία 92/44/ΕΟΚ — Τηλεπικοινωνίες— Παροχή δικτύου
Directive 92/44/EEC — Telecommunications
•Παράβαση κράτους μέλους- στις μισθωμένες γραμμές» (Πέμπτο τμήμα)
Directive also requires States to ensure that telecommunications organizations provide a minimum set of leased lines in accordance with harmonized technical characteristics and to control those undertakings, it lays down principles for billing procedures and the calculation of tariffs, costs and charges, and, finally, it sets up a conciliation procedure (Article 12).
(πιμμύρφωσή του προς τις διατάξεις της οδηγίας 92/44/ΕΟΚτου Συμβουλίου, και, επικουρικώς, μη ενημερο'ινοντας αμέσως την Επιτροπή σχετικά με τη λήψη τέτοιων μέτρων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ καθώς και από το άρθρο 15 της οδηγίας αυτής.
By application lodged at the Court Registry on 28 July 1994, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions needed to comply with Council Directive 92/44/EEC or, alternatively, by failing to inform the Commission forthwith of such measures, the Grand Duchy of Luxembourg had failed to fulfil its obligations under the third paragraph of Article 189 of the EC Treaty and under Article 15 of the Directive.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 28 Ιουλίου 1994, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκίόν Κοινοτήτο > ν άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνίορκπεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, κυρίως, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήταν αναγκαίες για τη
The Luxembourg Government considers that it took all the necessary measures to ensure that procedures in accordance with the Directive were established. In this respect it relies on the Law of 10 August 1992 establishing the postal and telecommunications undertaking, which transformed the former postal and telecommunications administration into a public undertaking with financial and administrative autonomy and legal personality.
απολαύουσα οικονομικής και διοικητικής αυτοτέλειας και έχουσα νομική προσωπικότητα.
It states that access to the services in question and the conditions under which they are to be supplied are governed by the 'General Conditions for Telecommunications Services', published, with a list of services offered and prices, by the postal and telecommunications undertaking.
'Οσον αφορά την πρόσβαση στις σχετικές υπηρεσίες και τις προϋποθέσεις παροχής αυτών, το θέμα αυτό διέπεται από τις «Conditions générales applicables aux services de télécommunication» (γενικούς όρους σχετικά με την παροχή υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών), που έχουν δημοσιευθεί, μαζί με τον κατάλογο των παρεχομένων υπηρεσιών και των τιμών, από την επιχείρηση ταχυδρομείων και τηλεπικοινωνιών.
telecommunications undertaking have a content which complies with the Directive, which the Commission doubts, it is apparent that the Grand Duchy of Luxembourg has not adopted within the prescribed period the provisions needed to oblige that undertaking to comply with the requirements of the Directive and to put individuals in a position to know the full extent of their rights under the Directive and rely on them, if necessary, before the national courts.
Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήταν αναγκαίες γαζ τη ουμμόρφακτή του προς τις διατάξεις της οδηγίας 92/44/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου στις μισθωμένες γραμμές παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 15 της οδηγίας αντής
Declared that, by failing to adopt within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 92/44/EEC of 5 June 1992 on the application of open network provisions to leased lines, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under Article 15 of that directive;
Elmer ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τιιήιχατος της 11ης Μαΐου 1995.
Advocate General Elmer delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 11 May 1995.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να εκδώσει την ακόλουθη απόφαση:
He proposed that the Court reply as follows:
«— Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήταν αναγκαίες για τη συμμόρφωση του προς την οδηγία 92/44/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Ιουνίου 1992, σχετικά με την εφαρμογή της παροχής
By not adopting within the prescribed period the measures necessary to implement Council Directive 92/44/EEC of 5 June 1992 on the application of open network provision to leased lines, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under the third paragraph of Article 189 of the EC Treaty and under Article 15 of that directive.
« Υπάλληλοι — Προσφυγή ακυρώσεως Απόφαση του Προέδρου του Κοινοβουλίου περί απαλλαγής υπό επιφυλάξεις, των υπολόγων - Αναστολή της ρευστοποίησε ως του πιστωτικού υπολοίπου του υπολόγου» (Δεύτερο τμήμα)
(Officials —Actions for annulment of measures — Decision of the President of the European Parliament granting a qualified discharge to the accounting officers - Suspension of payment of the accounting officer's credit balance) (Second Chamber)
Υποθ. C-426/93 Ομοσπονδιακή Δημοκρατία Γερμανίας κατά Συμβουλίου Ευρωπαϊκής Ενώσεως
Case C-42S/93 claims are based on certain principles of national law
Ήταν της γνώμης ότι το Δικαστήριο έπρεπε:
He was of the opinion that the question referred should be answered as follows:
« 1 ) να απορρίψει την προσφυγή·
'(1) dismiss the application;
Ακύρωση τον κανονισμού (ΕΟΚ) 2186193 του Συμβουλίου, σχετικά μι τον κοινοτικό συντονισμό της αναπτύξεως μητρώων επιχειρήσεων για στατιστικούς σκοπούς 'Ελλειψη νομικής βάσεως (άρθρο 213 της Συνθήκης ΕΟΚ) — Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
'Community law does not preclude a rule of national law which prevents a national court from taking account of an argument based on Community law unless it has been raised by one of the parties to the proceedings within a specified time-limit, provided that that rule applies without discrimination to similar arguments based on national law and that it does not render excessively difficult the protection of rights guaranteed by Community law.' order the applicant to pay the costs, other than the costs of the Commission as intervener;
3) να αποφασίσει ότι η Επιτροπή θα φέρει τα ιτχετικά με την παρέμβαση έξοδα της.»
(3) order the Commission as intervener to bear its own costs.'
Ο γενικός εισαγγελέας F. G.
Case C-312/93 Peterbroeck, Van Campenhout ν Belgian State
Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της
Preliminary ruling — Hoge Raad derNederlanden -Interpretation of Articles 3(f), 5, 85, 86 and 90 of the EEC Treaty — National laws providing for compulsory participation in an occupational pension scheme established by members of the profession — Concept of an undertaking -Effectiveness of the rules on competition applying to undertakings - Relationships between Community law and national procedural rules — Applicability of the rule precluding new grounds in
Πρότεινε ιπο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
Advocate General Cosmas delivered his Opinion at the sitting of the Second Chamber on 15 June 1995.
Πρότεινε να δοθεί η ακόλουθη απάντηση:
He proposed that the Court answer as follows:
«Δεν αντιβαίνει προς το κοινοτικό δίκαιο ένας κανόνας εθνικού δικαίου, ο οποίος εμποδίζει τον εθνικό δικαστή να εξετάσει ένσν ισχυρισμό στηριζόμενο στο κοινοτικό δίκαιο ο οποίος δεν προβλήθηκε από έναν από τους διαδίκους εντός ορισμένης προθεσμίας, υπό την προϋπόθεση ότι ο κανόνας αυτός έχει εφαρμογή αδιακρίτως στους παρόμοιους ισχυρισμούς που στηρίζονται στο εθνικό δίκαιο και ότι δεν καθιστά υπερβολικά δυσχερή την προστασία των δικαιωμάτων που κατοχυρώνει το κοινοτικό δίκαιο.»
'In proceedings such as those brought before the national courts in the present cases, Community law neither requires nor empowers a national court to set aside national procedural rules, applicable without distinction to claims based on national and Community law, preventing it from applying Community provisions not relied upon by the parties where that would require the national court to go outside the ambit of the dispute or to raise issues of fact not pleaded by the parties.'
Υποθ. C-43/9 Ρ Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Philippe Vienne
Case C-43/94 Ρ European Parliament ν Philippe Vienne
Συνεκδ. υποθ. C-430/93 και C-431/93 Jeroen van Schijndel κ.λπ. κατά Stichting Pensioenfonds voor Fysiotherapeuten
Staff case — Appeal against the judgment of the Court of First Instance (Fourth Chamber) of 30 November 1993 in Case T-15/93 - Daily subsistence allowances — Grant of daily subsistence allowances to auxiliary staff, temporary staff and probationer officiaL·
Προδικαστική — Hoge Raad der Nederlanden — Ερμηνεία των άρθρων 3, στοιχείο στ', 5, 85, 86 και 90 της Συνθήκης ΕΟΚ Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα την υποχρεωτική υπαγωγή οε ρύθμιση επαγγελματικών συντάξεων που έχει καθοριστεί από τονς εργαζομένους του κλάδου — 'Εννοια επιχειρήσεως - Πρακτική αποτελεσματικότητα των κανόνων ανταγωνισμού
Preliminary ruling — Finanzgericht München — Interpretation of Article 12 of Council Regulation (EEC) No 857/84 adopting general rules for the application of the levy referred to in Article 5c of Regulation (EEC) No 804/68 in the milk and milk products sector — Validity of Art. 4(1) of Commission Regulation (EEC) No 1371/84 laying
Υποθ. C-285/93 Dominikanerinnen-Kloster Altenhohenaii κατά Hauptzollamt Rosenheim
Regulations Nos 2069/92 and 2066/92 respectively, those premium rights are linked to the person of the producer and are provided to be transferable.
Υποθ. C-38/94 The Queen κατά Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte County Landowners Association
Case C-38/94 The Queen ν Minister of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte Country Landowners Association
«1) Αποτελεί "πώληση γάλακτος ή ισοδυνάμου γάλακτος απ' ευθείας στην κατανάλωση", υπό την έννοια του άρθρου 12, στοιχείο η', του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, η χορήγηση, έναντι τιμήματος, σε σιτιζόμενα σε οικοτροφείο πρόσωπα, γάλακτος ή γαλακτοκομικοί προϊόντων που προέρχονται από την εκμετάλλευση του φορέα υπό την ευθύνη του οποίου λειτουργεί και το οικοτροφείο.
Preliminary ruling — High Court of Justice (Queen's Bench Division) — Interpretation of Commission Regulations (EEC) Nos 3886/92 and 3567/92 -Detailed rules for the introduction of a compensation scheme for the owners ofagricultural land used for the rearing of breeding ewes and suckler cows
Κοσμάς ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τρίτου τμήματος της 15ης Ιουνίου 1995.
Advocate General Cosmas delivered his Opinion at the sitting of the Third Chamber on 15 June 1995.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
He proposed that the Court answer as follows:
παράγραφος 4, στοιχείο στ', του κανονισμού (ΕΟΚ) 3013/89 του Συμβουλίου, της 25ης Σεπτεμβρίου 1989 και 4ε, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΟΚ) 805/68 του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1968, κατ' εξουσιοδότηση των οποίων θεσπίστηκαν. Οι τελευταίες αυτές διατάξεις δεν ασκούν, εξάλλου, καμία επιρροή ιπην ερμηνεία ή στο κύρος των άρθρων 15 και 55 των ανοπέρω κανονισμών 3567/92 και 3886/92, αντιιποίχως.
Article 13 of Commission Regulation (EEC) No 3567/92 of 10 December 1992 and Article 39 of Commission Regulation (EEC) No 3886/92 of 23 December 1992 should be interpreted as conferring on the Member States a power to adopt measures of a transitional nature to resolve problems which might arise in contractual relationships already existing when the above regulations entered into force between producers who do not own all the land which they farm and the owners of that land in the event of the transfer by the producers of the premium rights belonging to them.
ιδιοκτήτες του συνόλου το)ν εκτάσεων που εκμεταλλεύονται και το > ν ιδιοκτητο')ν το > ν εκτάσεων αυτών, σε περίπτωση μεταβιβάσεως, εκ μέρους των παραγωγών, των δικαιοψάτων πριμοδοτήσεως που τους ανήκουν.
Under that power, the Member States may also adopt inter alia a scheme to compensate for the losses suffered by landowners by reason of the transfer on the part of producers of premium rights.
Εάν ένα κράτος μέλος, κάνοντας χρήση της σχετικής ευχέρειας που του παρέχουν το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3567/92 της Επιτροπής, της 10ης Δεκεμβρίου 1992, και το άρθρο 39 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3886/92 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 1992, θεσπίσει σύστημα το οποίο αποβλέπει στην αντιστάθμιση των ενδεχομένο)ν απωλειών που υφίσταται ο ιδιοκτήτης ακινήτου λόγω της μεταβιβάσεως, εκ μέρους παραγωγού που ασκεί τη δραστηριότητα του στο ακίνητο αυτό, των δικαιωμάτων του πριμοδοτήσεως, οι ρυθμίσεις που συγκροτούν το σύιπημα αυτό πρέπει να έχουν καθαρώς μεταβατικό χαρακτήρα, να τηρούν την αρχή κατά την οποία το δικαίωμα πριμοδοτήσεως συνδέεται με το πρόσωπο του παραγωγού και να κινούνται εντός των ορίων που διαγράφουν οι γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου και, ιδίως, ï] αρχή της ισότητος.»
If a Member State, availing itself of the relevant power conferred upon it by Article 13 of Commission Regulation (EEC) No 3567/92 of 10 December 1992 and Article 39 of Commission Regulation (EEC) No 3886/92 of 23 December 1992, introduces a scheme providing for compensation for any losses suffered by a landowner by reason of the transfer of premium rights by the producer who farms the former's land, the rules of that scheme must be of a purely transitional nature, observe the principle that the premium right is linked to the person of the producer and be enacted within the bounds set by the general principles of Community law and, in particular, the principle of equality.'
C-85/94 V.Z.W. P.I.A.G.E.M.E. και λοιποί κατά B.V.B.A. Peeters
Case C-85/94
Υποθ. C-92/94 Secretary of State for Social Security κ.λπ. κατά Rose Graham κ.λπ.
Case C-92/94 Secretary of State for Social Security and Others ν Rose Graham and Others
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ο > ς εξής:
Advocate General Cosmas delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 15 June 1995.
79/7/ΕΟΚ περί της προοδευτικής εφαρμογής της αοΧΠζ **)§ ί°ηζ μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως Ρυθμίσεις σε θέματα invalidity pension (συντάξεως αναπηρίας) και invalidity allowance ( επιδόματος αναπηρίας) —Επιδόματα αναπηρίας καταβαλλόμενα βάσει της ηλικίας συνταξιοδοτήσεως - Ηλικία συνταξιοδοτήσεως δκιφορετική για τους άνδρες και για τις γυναίκες — Δυσμενής διάκριση
Preliminary ruling — Court of Appeal (Civil Division) London — Interpretation of Article 7(l)(a) of Directive 79/7/EEC on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in the field of social security — Rules concerning invalidity pensions and invalidity allowances — Invalidity allowances linked to the pensionable age — Different pensionable ages for men and women — Discrimination
Ο. Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 15ης Ιουνίου 1995.
Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 15 June 1995.
Το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 14 της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί προσεγγίσεως τιον νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση το > ν τροφίμων που προορίζονται για τον τελικό καταναλοπή, καθώς επίσης και τη διαφήμιση τους, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν στις εθνικές νομοθεσίες να επιβάλλουν την υποχρέωση χρήσης ορισμένης γλώσσας για την επισήμανση των τροφίμο > ν, έστω και εάν οι νομοθεσίες αυτές δεν αποκλείουν τη σύγχρονη αναγραφή των επί των τροφίμων ενδείξειον και σε άλλες, επίσης εύκολα, κατανοητές γλώσσες από το αγοραστικό κοινό. .
On a proper construction of Article 30 of the EC Treaty and Article 14 of Council Directive 79/112/EEC of 18 December 1978 on the approximation of the laws of the Member States relating to the labelling, presentation and advertising of foodstuffs for sale to the ultimate consumer are incompatible with provisions of national law which require the use of a specific language for the labelling of foodstuffs, even if those provisions do not prevent information in other languages, which are as easily understood by purchasers, from being displayed on those foodstuffs at the same time.