natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τους Ulrich Wolker και Xavier Lewis, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμ­βούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, καθής­εναγομένης,
Commission of the European Communities, represented by Ulrich Wölker and Xavier Lewis, of its Legal Service, acting as Agents, with an address for service at the office of Carlos Gómez de la Cruz, also of the Legal Service, Wagner Centre, Kirchberg, defendant,
ΔΙΑΤΑΞΗ της 27. 10.
ORDER OF 27. 10.
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­106/99 που έχει ως αντικείμενο, αφενός, προσφυγή με την οποία ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής, της 30ής Μαρτίου 1999, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση παροχής πληροφοριακών στοιχείων του προσφεύγοντος­ενάγοντος και, αφετέρου, αγωγή με την οποία ζητείται να διαπιστωθεί η ευθύνη της Επιτροπής,
APPLICATION for, first, the annulment of the Commission's decision of 30 March 1999 refusing a request by the applicant for information, and, secondly, a declaration holding the Commission liable,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (τρίτο τμήμα), συγκείμενο από τους Κ.
THE COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES (Third Chamber), composed of: K. Lenaerts, President, J. Azizi and M. Jaeger, Judges,
Ο προσφεύγων­ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) εκμεταλλεύεται μια φυτεία τρο­πικών φρούτων στη νήσο Raiatea στη Γαλλική Πολυνησία.
The applicant is a tropical-fruit farmer on the island of Raiatea in French Polynesia.
Μεταξύ 1986 και 1992, ο προσφεύγων συνήψε με την τοπική τράπεζα Socredo διάφορες συμβάσεις δανείου με επιτόκια κυμαινόμενα από 7 έως 12 %.
Between 1986 and 1992, he took out various loans from a local bank, the Socredo, the interest rates on which varied between 7 and 12%
Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το 1997 ανακάλυψε ότι η Socredo διατηρούσε προ­νομιακές σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ETE) η οποία, στο πλαίσιο της εφαρμογής της αποφάσεως 91/482/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της ,25ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη σύνδεση των υπερπόντιων χωρών και εδαφών με την Ευρωπαϊκή και Οικονομική Κοινότητα (ΕΕ L 263, σ.
According to the applicant, he discovered in 1997 that the Socredo had privileged relations with the European Investment Bank (EIB) which, in the context of the implementation of Council Decision 91/482/EEC of 25 July 1991 on the association of the overseas countries and territories with the European Economic Community (OJ 1991 L 263, p.
1, στο εξής: απόφαση 91/482), χορηγούσε στη Socredo δάνεια με μειωμένο επιτόκιο, προοριζόμενα για τη χρηματοδότηση σχεδίων που αποσκοπούσαν στην προαγωγή της οικονομικής ανάπτυξης της Γαλλικής Πολυνησίας.
1), was granting the Socredo loans at reduced rates of interest, intended to finance projects for the economic development of French Polynesia.
Ο προσφεύγων ζήτησε από την ETE να του γνωστοποιήσει το ύψος των επιτοκίων αυτών, για την περίοδο 1986 έως 1992.
The applicant asked the EIB to inform him of the level of those interest rates for the period between 1986 and 1992.
Με τηλεομοιοτυπία της 7ης Απριλίου 1997, η ETE πληροφόρησε τον προσφεύγοντα ότι δεν ήταν καταχωρισμένος ως δικαιούχος κάποιου δανείου χορηγηθέντος μέσω της Socredo.
By fax message of 7 April 1997, the EIB informed the applicant that he was not listed as the beneficiary of any loan granted through the intermediary of the Socredo.
Με τηλεομοιοτυπία της 9ης Απριλίου 1997, ο προσφεύγων ζήτησε από την ETE να διαβιβάσει τον φάκελό του σε υπάλληλο της Επιτροπής τον οποίο επρόκειτο να συναντήσει στις 17 Απριλίου 1997 στο Λουξεμβούργο.
By fax message of 9 April 1997, the applicant asked the EIB to send his file to a Commission official whom he was due to meet in Luxembourg on 17 April 1997.
Ο προσφεύγων, απαντώντας σε από 10 Απριλίου 1997 επιστολή της ETE με τηλεομοιοτυπία της 13ης Απριλίου 1997, ανέφερε ότι ένας υπάλληλος της Socredo, επιφορτισμένος με τη διαχείριση του λογαριασμού του από το 1990, τον είχε βεβαιώσει ότι τα κεφάλαια των δανείων που του χορηγήθηκαν μεταξύ 1986 και 1989 προέρχονταν από την ETE.
By fax message of 13 April 1997, replying to a letter from the EIB of 10 April 1997, the applicant stated that an employee of the Socredo, who had been handling his account since 1990, had confirmed to him that the loans granted to him between 1986 and 1989 had been granted with funds from the EIB.
Ο προσφεύγων, θεωρώντας ότι η ETE εξακολουθούσε να οφείλει να απαντήσει στα ερωτήματα του, ζήτησε να μπορέσει να συναντήσει έναν εκπρόσωπο της ETE κατά την προσεχή διέλευση του από το Λουξεμβούργο.
Taking the view that the ΕΓΒ still had to answer his questions, the applicant asked for the opportunity to meet a representative of the EIB on his next visit to Luxembourg.
Στις 4 Οκτωβρίου 1998, ο προσφεύγων ζήτησε από την ETE να του διευκρινίσει αν, και ενδεχομένως σε ποια ημερομηνία, τα επιτόκια που περιλαμβάνονται στο άρθρο 156, στοιχείο γ', της αποφάσεως 91/482 είχαν τροποποιηθεί από το 1991.
On 4 October 1998, the applicant asked the EIB to inform him whether the interest rates mentioned in Article 156(c) of Decision 91/482 had been changed since 1991, and, if so, on what date.
Με τηλεομοιοτυπία της 5ης Οκτωβρίου 1998, η ETE πρότεινε οτον προσφεύγοντα να απευθύνει την αίτηση του στην Επιτροπή, παρέχοντάς του τα στοιχεία της αρμόδιας υπηρεσίας.
By fax message of 5 October 1998, the EIB suggested to the applicant that he should address his request to the Commission, and supplied him with the details of the department concerned.
Με τηλεομοιοτυπία της ίδιαςημερομηνίας, ο προσφεύγων ζήτησε από την Επιτροπή, αφενός, να του γνωστοποιήσει τα επιτόκια που πράγματι εφαρμόζονταν στη Γαλ­λική Πολυνησία, από το 1991, στα χορηγούμενα επί επιχειρηματικών κεφαλαίων δάνεια, σύμφωνα με το άρθρο 156, στοιχείο γ', της αποφάσεως 91/482 και την απόφαση 97/803/ΕΚ του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 1997, για την ενδιάμεση αναθεώρηση της απόφασης 91/482 (ΕΕ L 329, σ.
By fax message dated the same day, the applicant asked the Commission, first, to tell him what interest rates had actually been applied to risk capital in the form of loans in French Polynesia since 1991 pursuant to Article 156(c) of Decision 91/482 and Council Decision 97/803/EC of 24 November 1997 amending at midterm Decision 91/482/EEC (OJ 1997 L 329, p.
50), και, αφετέρου, να τον βεβαιώσει ότι δεν είχε τροποποιηθεί το άρθρο 157, στοιχείο β', της αποφά­σεως 91/482.
50), and, secondly, to confirm to him that no amendment had been made to Article 157(b) of Decision 91/482.
10 Στις 3 Νοεμβρίου 1998, ο προσφεύγων συνάντησε τους εκπροσώπους της Επιτροπής στις Βρυξέλλες.
10 On 3 November 1998, the applicant met Commission representatives in Brussels.
11 Στις 13 Νοεμβρίου 1998, η Επιτροπή απηύθυνε τηλεομοιοτυπία στον προσφεύγοντα, με την οποία του συνέστησε να υποβάλει το αίτημα του στην ETE.
11 On 13 November 1998, the Commission sent a fax message to the applicant, suggesting that he should put his question to the EIB.
12 Στις 28 Δεκεμβρίου 1998, ο προσφεύγων υπέβαλε εκ νέου αίτηση παροχής πληροφοριών στην ETE, επικαλούμενος την απόφαση 93/731/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Συμβουλίου (ΕΕ L 340, σ.
12 On 28 December 1998, the applicant once again submitted his request for information to the EIB, invoking Council Decision 93/731/EC of 20 December 1993 on public access to Council documents (OJ 1993 L 340, p.
43, στο εξής: απόφαση 93/731).
43; 'Decision 93/731').
Δεδομένου ότι δεν έλαβε καμία απάντηση, ο προσφεύγων επιχείρησε επανειλημμένα να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με την ETE.
Having obtained no reply, he attempted a number of times to contact the EIB by telephone.
Σε τηλεφωνική συνομιλία, του δόθηκε η απάντηση ότι το αντικείμενο της αιτήσεως του καλυπτόταν από το τραπεζικό απόρρητο και ότι μόνον η Επιτροπή μπορούσε να παράσχει τα πληροφοριακά στοιχεία που ζητούσε.
He states that, in one telephone conversation, he was given the answer that the subjectmatter of his request was covered by banking secrecy and that only the Commission could provide him with the information.
13 Στις 8 Μαρτίου 1999, ο προσφεύγων κάλεσε, βάσει του άρθρου 175 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 232 ΕΚ), την Επιτροπή να του παράσχει τα αιτηθέντα πληροφο­
13 On 8 March 1999, pursuant to Article 175 of the EC Treaty (now Article 232 EC), the applicant formally called upon the Commission to provide him with the
MEYER κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ριακά στοιχεία τονίζοντας ότι, σύμφωνα με το άρθρο 234 της αποφάσεως 91/482, εναπέκειτο στην Επιτροπή και όχι στην ETE να θέσει σε εφαρμογή την απόφαση αυτή.
MEYER V COMMISSION information sought, pointing out that, under Article 234 of Decision 91/482, it was for the Commission, and not the EIB, to implement that decision.
14 Με τηλεομοιοτυπία της 30ής Μαρτίου 1999, η Επιτροπή γνωστοποίησε στον προ­σφεύγοντα ότι η ETE την είχε πληροφορήσει ότι είχε ήδη απαντήσει εγγράφως στη αίτηση του και ότι δεν μπορούσε να προσθέσειτίποτα σχετικώς, πράγμα το οποίο του είχε ήδη γνωστοποιήσει με τηλεομοιοτυπία της 2ας Μαρτίου 1999.
14 By fax message of 30 March 1999, the Commission told the applicant that it had been informed by the EIB that the latter had already replied in writing to his enquiry and that it had nothing to add, as it had already told him in a fax message of 2 March 1999.
15 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 30 Απριλίου 1999, ο προσφεύγων άσκησε την υπό κρίση προσφυγή­αγωγή.
15 By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 30 April 1999, the applicant brought this action.
16 Με χωριστό δικόγραφο, που παρελήφθη από τη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 7 Ιουνίου 1999, η Επιτροπή υπέβαλε, σύμφωνα με το άρθρο 114, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ένσταση απαραδέκτου.
16 By separate document, received at the Registry of the Court of First Instance on 7 June 1999, the Commission raised an objection of inadmissibility under Article 114(1) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance.
Ο προ­σφεύγων κατέθεσε τις παρατηρήσεις του επί της ενστάσεως αυτής στις 14 Ιου­λίου 1999.
The applicant submitted his observations on that objection on 14 July 1999.
17 Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
17 The applicant claims that the Court should:
— να δεχθεί όλα τα αιτήματά του και να τα κρίνει βάσιμα,
— hold all his claims admissible and declare them well founded;
— να αποφανθεί ότι η Γενική Διεύθυνση Ανάπτυξης (εξωτερικές σχέσεις και σχέσεις συνεργασίας για την ανάπτυξη με την Αφρική, την Καραϊβική και τον
— declare that the Commission's Directorate-General VIII — Development (external relations and development cooperation with Africa, the Caribbean
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­106/99
1999 — CASE T-106/99 and the Pacific — Lomé Convention) infringed several provisions concerning public access to documents held by the institutions;
Ειρηνικό­ σύμβαση της Λομέ) της Επιτροπής παρέβη διάφορες διατάξεις αφορώσες την πρόσβαση του κοινού στα κατεχόμενα από τα κοινοτικά όργανα έγγραφα,
— direct the Commission to send him the information requested, namely the interest rates applied to loans granted by way of risk capital in French Polynesia from 1986 to 1989 and from 1995 to 1998, pursuant to the Council decisions concerning the association of overseas countries and territories with the Community;
— να αποφανθεί ότι θεμελιώνεται η ευθύνη της Κοινότητας έναντι του προσφεύ­γοντος, λόγω μη τηρήσεως των διατάξεων περί προσβάσεως του κοινού στα κατεχόμενα από τα κοινοτικά όργανα έγγραφα,
— declare that the Commission has incurred liability with respect to him for failing to comply with the provisions on public access to documents held by the institutions;
— να υποχρεώσει την Επιτροπή να του καταβάλει ποσό 20 000 γαλλικών φράγκων (FRF) έναντι των μη δυναμένων να εισπραχθούν εξόδων στα οποία χρειάστηκε να υποβληθεί για την υπεράσπιση των συμφερόντων του.
— order the Commission to pay him the sum of FRF 20 000 in respect of irrecoverable costs which he was forced to incur in defending his interests.
18 Η Επιτροπή ζητεί από το Πρωτοδικείο:
18 The Commission contends that the Court should:
— να απορρίψει την προσφυγή ακυρώσεως ως απαράδεκτη,
— dismiss the action for annulment as inadmissible;
— να καταδικάσει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα.
— order the applicant to pay the costs.
19 Με τις παρατηρήσεις του επί της ενστάσεως απαραδέκτου, ο προφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:
19 In his observations on the objection of inadmissibility, the applicant contends that the Court should:
— να δεχθεί τα αιτήματά του, εξαιρουμένου του αιτήματος να διαταχθεί η Επιτ­ροπή να του παράσχει τα πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με τα επιτόκια, δεδομένου ότι έλαβε τα στοιχεία αυτά μετά την άσκηση της προσφυγής­αγωγής,
— grant the form of order sought by him, save for his application that the Commission be directed to supply the information on interest rates, that information having been obtained after the commencement of the action;
— να απορρίψει την ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή.
— dismiss the Commission's objection of inadmissibility.
Επί του αφορώντος τη διαταγή αιτήματος
The claim for an order directing that information be supplied
20 Με τις παρατηρήσεις του επί της ενστάσεως απαραδέκτου που προέβαλε η Επι­τροπή, ο προσφεύγων ανέφερε ότι εμμένει στα αιτήματα του, εξαιρουμένου του τρί­του κεφαλαίου του αιτητικού, το οποίο εσφαλμένα χαρακτήρησε ως «δεύτερο», με το οποίο ζήτησε να διαταχθεί η Επιτροπή να του παράσχει τα ζητηθέντα πληροφο­ριακά στοιχεία.
In his observations on the objection of inadmissibility raised by the Commission, the applicant has stated that he maintains his claims, save for the third, erroneously described as the 'second', seeking an order directing the Commission to provide him with the information he seeks.
21 Επομένως, παρέλκει η απόφανση επί του αιτήματος αυτού το οποίο, εν πάση περιπτώσει, θα έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτο.
21 There is therefore no further need to rule on that claim, which should in any event be declared inadmissible.
Συγκεκριμένα, όπως τονίζει η Επιτροπή, από πάγια νομολογία προκύπτει ότι το Πρωτοδικείο δεν μπορεί να απευθύνει διαταγές στα κοινοτικά όργανα ή να τα υποκαθιστά στο πλαίσιο του ελέγχου της νομιμότητας που ασκεί (απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Σε­πτεμβρίου 1998, Τ­374/94, Τ­375/94, Τ­384/94 και Τ­388/94, European Night Services κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. ΙΙ­3141, σκέψη 53).
As the Commission has pointed out, it is settled caselaw that the Court of First Instance is not entitled, when exercising judicial review of legality, to issue directions to the institutions or to assume the role assigned to them (Joined Cases T-374/94, T-375/94 T-384/94 and T-388/94 ENS and Others v Commission [1998] ECR II-3141, paragraph 53).
Η Επιτροπή φρονεί ότι η τηλεομοιοτυπία της 30ής Μαρτίου 1999 δεν αποτελεί πράξει δυνάμενη να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως στηριζομένης στο άρθρο 173 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 230 ΕΚ).
The Commission contends that the fax message of 30 March 1999 is not a measure capable of forming the subject of an action for annulment under Article 173 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 230 EC).
Πρώτον, τονίζει ότι ο προσφεύγων δεν έχει αναγνωριζόμενο δικαίωμα να λάβει τα αιτηθέντα πληροφοριακά στοιχεία.
First, it maintains that the applicant has no acknowledged right to obtain the information requested.
Μολονότι, βέβαια, η απόφαση 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ της Επιτροπής, της 8ης Φεβρουαρίου 1994, σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής (ΕΕ L 46, σ.
Although Commission Decision 94/90/ECSC, EC, Euratom of 8 February 1994 on public access to Commission documents (OJ 1994 L 46, p.
58, στο εξής: απόφαση 94/90), παρέχει στους πολίτες δικαίωμα προσβάσεως σε υφιστάμενα έγγραφα ή στοιχεία φακέλου, δεν τους παρέχει το δικαίωμα να λαμβάνουν πληροφοριακά στοιχεία ή απαντήσεις σε ερωτήσεις που υποβάλλουν στο θεσμικό όργανο.
58; 'Decision 94/90') gives citizens the right of access to documents or items on file which exist, it does not give them the right to obtain information or replies following questions put to the institution.
Εν προκειμένω, ο προσφεύγων ζητεί σαφώς ένα πληροφοριακό στοιχείο και όχι την πρόσβαση σε υφιστάμενο κατά την υποβολή της αιτήσεως του έγγραφο.
In this case, the applicant was clearly seeking information and not access to a document that existed at the time of his request.
Ουδεμία άλλη διάταξη του κοινοτικού δικαίου υποχρεώνει την Επιτροπή να απαντήσει στις ερωτήσεις που υπέβαλε ο προσφεύγων.
No other provision of Community law requires the Commission to reply to the applicant's questions.
Δεύτερον, η Επιτροπή παρατηρεί ότι το αιτηθέν πληροφοριακό στοιχείο αφορά τη δράση της ΕΤΕ και όχι τη δική της.
Secondly, the Commission observes that the information requested concerned the action of the EIB and not its own.
Συγκεκριμένα, η διευκρίνιση των επιτοκίων που εφαρμόζει η ΕΤΕ σε δάνεια χορηγούμενα μέσω επιχειρηματικών κεφαλαίων ή επί των ιδίων αυτής πόρων εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της ΕΤΕ, σύμφωνα με τα άρθρα 154, παράγραφος 3, και 154α, της αποφάσεως 91/482.
The interest rates applied by the EIB to loans granted by means of risk capital or from its own resources are a matter for the EIB alone, in accordance with Articles 154(3) and 154a of Decision 91/482.
Η Επιτροπή τονίζει το γεγονός ότι δεν διαθέτει τα αιτηθέντα πληροφοριακά στοιχεία και, κατά μείζονα λόγο, τα έγγραφα που περιέχουν τα στοιχεία αυτά.
The Commission stresses that it does not have the information sought, or, a fortiori, any documents containing it.
Τρίτον, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η κατάσταση του προσφεύγοντος δεν εμπίπτει στο πεδίο δράσεως της ETE, ούτε στο πεδίο δράσεως της Επιτροπής ή του Ευρω­παϊκού Ταμείου Αναπτύξεως (ETA).
Thirdly, the Commission maintains that the applicant's situation does not fall within the EIB's field of operation, any more than it falls within that of the Commission or the European Development Fund ('EDF').
Συναφώς, εξηγεί ότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες της, ο προσφεύγων δεν έτυχε των δανείων που χορηγούνται με τη στήριξη της ETE ή του ETA.
The Commission states that, according to its information, the applicant has not been in receipt of loans granted with the support of the EIB or the EDF.
Επομένως, τα δάνεια που χορηγήθηκαν στον προ­σφεύγοντα από τη Socredo δεν έχουν καμία σχέση με κοινοτική χρηματοδότηση.
The loans granted by the Socredo bank to the applicant therefore bore no relation to Community financing.
Συνεπώς, η παροχή των αιτηθέντων πληροφοριακών στοιχείων δεν εντάσσεται στο πλαίσιο ούτε κάποιας τεχνικής συνδρομής για την πραγματοποίηση σχεδίου χρηματοδοτούμενου από την Κοινότητα ούτε της υποχρεώσεως αρωγής.
Supplying the information requested would therefore not fall within the scope of any form of technical assistance for the realisation of a project financed by the Community, or of any duty of assistance.
Ως δεκτική προσφυγής πράξη, θα έπρεπε εξάλλου να είναι αιτιολογημένη.
As such, moreover, it should have been supported by a statement of reasons.
Ο προσφεύγων τονίζει εν συνεχεία ότι το αιτηθέν πληροφοριακό στοιχείο περι­λαμβάνεται στις αποφάσεις που αφορούν τη σύνδεση των ΥΧΕ με την Κοινότητα, που έξέδωσε το Συμβούλιο και εφάρμοσε η Επιτροπή.
He then contends that the information requested appears in the decisions concerning the association of the overseas countries and territories with the Community, adopted by the Council and applied by the Commission.
Εντεύθεν συνάγει ότι η Επιτροπή δεν είχε το δικαίωμα να αρνηθεί να του παράσχει το στοιχείο αυτό, δεδομένου ότι τούτο υπήρχε σε δημόσια κοινοτικά έγγραφα.
From this he concludes that the Commission did not have the right to refuse to supply him with that information because it was contained in public Community documents.
Υπενθυμίζει επίσης ότι η Επιτροπή είναι επιφορτισμένη με τη θέση σε εφαρμογή της αποφάσεως 91/482 και ότι είναι αυτή που διαχειρίζεται το ETA, σύμφωνα με το άρθρο 236, παράγραφος 2 της εν λόγω αποφάσεως.
He also points to the fact that the Commission is entrusted with the implementation of Decision 91/482, and that, according to Article 236(2) of that decision, it is the administrator of the EDF.
Ο προσφεύγων αμφισβητεί επίσης το ότι η Επιτροπή δεν οφείλει να του παράσχει το αιτηθέν πληροφοριακό στοιχείο.
The applicant also contests the Commission's contention that it is not required to supply the information requested.
Τονίζει συνεπώς ότι, σύμφωνα με το άρθρο 174, στοιχείο δ', της αποφάσεως 91/482, η Επιτροπή και η ETE πρέπει να προσφέρουν τη συνδρομή τους μέσω των υπηρεσιών ενημέρωσης και συντονισμού.
He claims that, under Article 174(d) of Decision 91/482, the Commission and the EIB must provide assistance by means of their information and coordination services.
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­106/99
1999 — CASE T-106/99
Ο προσφεύγων τονίζει τέλος ότι ουδόλως αποδείχθηκε ότι τα κεφάλαια που δανείστηκε από τη Socredo δεν προέρχονται από την ETE.
Finally, the applicant maintains that it has not in any way been established that the funds lent by Socredo did not come from the EIB.
Αναφέρει ότι για το ζήτημα αυτό έχει κινηθεί ένδικη διαδικασία στη Γαλλική Πολυνησία.
He states that that question is currently a matter in issue in court proceedings in French Polynesia.
Σύμφωνα με το άρθρο 114, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, αν ένας διάδικος το ζητήσει, το Πρωτοδικείο μπορεί να κρίνει επί του απαραδέκτου χωρίς να εισέλθει στην ουσία.
Under Article 114(1) of the Rules of Procedure, where a party so applies, the Court of First Instance may rule on inadmissibility without going into the substance of the case.
Σύμφωνα με την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου, η διαδικασία επί της αιτήσεως συνεχίζεται προφορικά, εκτός αν αποφασίσει άλλως το Πρωτοδι­κείο, το οποίο θεωρεί, εν προκειμένω, ότι έχει επαρκώς διαφωτιστεί από την εξέταση των στοιχείων της δικογραφίας για να αποφανθεί επί της αιτήσεως χωρίς προφορική διαδικασία.
Under Article 114(3), the remainder of the proceedings is to be oral, unless the Court of First Instance otherwise decides. In this case, the Court considers that it is sufficiently well informed by examining the documents on the file to rule on the application without opening the oral procedure.
31 Από πάγια νομολογία προκύπτει ότι δεν αρκεί ένα έγγραφο να έχει αποσταλεί από κοινοτικό όργανο στον αποδέκτη του, σε απάντηση αιτήματος του τελευταίου, προκειμένου να μπορεί το έγγραφο αυτό να χαρακτηριστεί ως απόφαση κατά την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης, παρέχοντας έτσι στον αποδέκτη το δικαίωμα ασκήσεως προσφυγής ακυρώσεως.
31 According to settled caselaw, the mere fact that a letter has been sent by a Community institution to its addressee in response to a request made by the latter is not sufficient for that letter to be characterised as a decision within the meaning of Article 173 of the Treaty, thus entitling its recipient to bring an action for its annulment.
Επιπλέον, συνιστούν πράξεις ή αποφάσεις δυνάμενες να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως, κατά την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης, μόνον τα μέτρα που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να επηρεάσουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, μετα­βάλλοντας κατά τρόπο σαφή την έννομη κατάσταση του (διάταξη του Πρωτοδικείου της 11ης Δεκεμβρίου 1998, Τ­22/98, Scottish Soft Fruit Growers κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. ΙΙ­4219, σκέψη 34).
Moreover, only measures which produce binding legal effects so as to affect the interests of an applicant by bringing about a distinct change in his legal position are acts or decisions which may be the subject of an action for annulment under Article 173 (order in Case T-22/98 Scottish Soft Fruit Growers ν Commission [1998] ECR II-4219, paragraph 34).
Εν προκειμένω, ο προσφεύγων δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το έγγραφο της Επι­τροπής της 30ής Μαρτίου 1999 παρήγαγε δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να επηρεάσουν τα συμφέροντα του, μεταβάλλοντας σαφώς την έννομη κατάσταση του.
In this case, the applicant cannot claim that the Commission's letter of 30 March 1999 produced binding legal effects of a nature such as to affect his interests by bringing about a distinct change in his legal position.