natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά την έννοια της παρούσας Συνθήκης, ως υπηρεσίες νοούνται οι παροχές που κατά κανόνα προσφέρονται αντί αμοιβής, εφόσον
The Construction Sector Collective Agree ment likewise provides for the payment of a 'holiday' bonus, which is granted on the basis of length of service, ie to employees who, at the end of the year, have completed more than six months' or 1 675 hours' work, depending on their occupational category.
Ι ­ 8466
I - 8466
ARBLADE κ.λπ.
ARBLADE AND OTHERS ment, are applicable to the freedom to provide services.
Πρέπει να ληφθούν ιδιαιτέρως υπόψη τα άρθρα 56 και 58, τα οποία έχουν ως εξής:
Articles 56 and 58 in particular are of interest here.
Οι υπηρεσίες περιλαμβάνουν ιδίως:
"Services" shall in particular include:
« Άρθρο 56 α) βιομηχανικές δραστηριότητες­ β) εμπορικές δραστηριότητες·
'Article 56
Οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου και τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει αυτών δεν εμποδίζουν τη δυνατότητα εφαρμογής των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικη­τικών διατάξεων που προβλέπουν ειδικό καθεστώς για τους αλλοδαπούς υπηκόους και δικαιολογούνται από λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας και δημοσίας υγείας.
The provisions of this Chapter and measures taken in pursuance thereof shall not prejudice the applicability of provisions laid down by law, regulation or administrative action providing for special treat ment for foreign nationals on grounds of public policy, public security or public health.
γ) βιοτεχνικές δραστηριότητες·
(c) activities of craftsmen;
(...)» δ) δραστηριότητες των ελευθέρων επαγγε­λμάτων.
(d) activities of the professions.
Με την επιφύλαξη των διατάξεων του κεφαλαίου που αφορά το δικαίωμα εγκα­ταστάσεως, εκείνος που παρέχει υπηρεσία δύναται για την εκτέλεση αυτής να ασκήσει προσωρινά τη δραστηριότητα του στο κρά­τος όπου παρέχεται η υπηρεσία με τους ίδιους όρους που το κράτος αυτό επιβάλλει στους δικούς του υπηκόους.»
Without prejudice to the provisions of the Chapter relating to the right of establish ment, the person providing a service may, in order to do so, temporarily pursue his activity in the State where the service is provided, under the same conditions as are imposed by that State on its own nationals.'
Το άρθρο 66 της Συνθήκης ορίζει ότι τα άρθρα 55 μέχρι και 58, που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο που αφορά το δικαίωμα
Article 66 of the Treaty states that Articles 55 to 58, which appear in the Chapter relating to the right of establish
Οι εταιρείες που έχουν συσταθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία ενός κράτους μέλους και οι οποίες έχουν την καταστατική τους έδρα, την κεντρική τους διοίκηση ή την κύρια εγκα­τάσταση τους εντός της Κοινότητας εξο­μοιώνονται για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος κεφαλαίου προς τα φυσικά πρόσωπα που είναι υπήκοοι των κρατών μελών.
Companies or firms formed in accordance with the law of a Member State and having their registered office, central administration or principal place of business within the Community shall, for the purposes of this Chapter, be treated in the same way as natural persons who are nationals of Member States.
Ι ­ 8467
I - 8467
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ­JARABO — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΕΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ C­369/96 και C­376/96 τικών η οδηγία αυτή δεν είχε εκδοθεί.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — JOINED CASES C-369/96 AND C-376/96 by the national court given that it had not even been adopted at the time of the facts in the main proceedings.
Εν πάση περιπτώσει, τα κράτη μέλη διαθέτουν, για τη μεταφορά της οδηγίας στις νομοθεσίες τους, προθεσμία η οποία λήγει στις 16 Δεκεμβρίου 1999.
In any event, Member States have until 16 December 1999 to adapt their legislation.
Ως εταιρείες νοούνται οι εταιρείες αστικού ή εμπορικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των συνεταιρισμών, και των άλλων νομικών προσώπων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, με εξαίρεση εκείνων που δεν επιδιώκουν κερδοσκοπικό σκοπό.»
"Companies or firms" means companies or firms constituted under civil or commercial law, including cooperative societies, and other legal persons governed by public or private law, save for those which are non profit-making.'
V — Η εξέλιξη της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου
V — Course of the proceedings before the Court of Justice
Α — OL παρατηρήσεις
A — Observations
Τα κράτη μέλη όφειλαν να μεταφέρουν στο εσωτερικό δίκαιο το αργότερο έως τις 30 Ιουνίου 1993 την οδηγία 91/533/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Οκτωβρίου 1991, σχε­τικά με την υποχρέωση του εργοδότη να ενημερώνει τον εργαζόμενο για τους όρους που διέπουν τη σύμβαση ή τη σχέση εργα­σίας 1 (στο εξής: οδηγία 91/533).
By 30 June 1993, Member States were required to have incorporated into their domestic legislation Council Directive 91/533/EEC on an employer's obligation to inform employees of the conditions applicable to the contract or employment relationship 1 ('Directive 91/533').
Η οδηγία αυτή όχι μόνον αναφέρει λεπτομερώς τις πληροφορίες τις οποίες ο εργοδότης πρέπει να ανακοινώνει εγγράφως στους μισθωτούς του, αλλά προβλέπει επίσης την περίπτωση του εκπατριζομένου εργαζομένου και καθο­ρίζει τις πρόσθετες πληροφορίες που πρέπει να του παρέχονται πριν από την αναχώρηση του.
In addition to specifying the information which an employer is required to communicate to his employees in writing, it provides for the situation of expatriate employees and sets out the additional information which must be in their possession before their departure. ture.
Γραπτές παρατηρήσεις, εντός της προ­θεσμίας του άρθρου 20 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, υπέβαλαν οι κατηγορο­ύμενοι στις δύο κύριες δίκες, η Βελγική, η Γερμανική, η Αυστριακή και η Φινλανδική Κυβέρνηση καθώς και η Επιτροπή.
Written observations in these proceed ings have been submitted, within the period laid down in Article 20 of the EC Statute of the Court of Justice, by the defendants in both main actions, the Governments of Belgium, Germany, Austria and Finland, and the Commission.
Κατά το πέρας της έγγραφης διαδικα­σίας, ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου, με διά­ταξη της 6ης Ιουνίου 1997, αποφάσισε τη συνεκδίκαση των δύο υποθέσεων προς διευκόλυνση της προφορικής διαδικασίας και προς έκδοση κοινής αποφάσεως.
At the end of the written procedure, the President of the Court of Justice decided, by order of 6 June 1997, to join the two cases for the purposes of the oral procedure and the judgment.
Στις 16 Δεκεμβρίου 1996, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εξέδωσαν την οδηγία 96/71/ΕΚ σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρε­σιών 2 (στο εξής: οδηγία 96/71).
At the end of December 1996, the European Parliament and the Council adopted Directive 96/71/EC concerning the posting of workers in the framework of the provision of services 2 ('Directive 96/71'), which governs some of the situations at issue in these two disputes.
Η οδηγία αυτή περιέχει τους κανόνες που εφαρμό­ζονται σε μέρος των περιπτώσεων που απο­τελούν το αντικείμενο της επίδικης διαφοράς.
How ever, no direct reliance can be placed on the interpretation of its provisions for the purposes of resolving the questions raised
1 — ΕΕ L 288, σ. 32.
1 — Council Directive 91/533/EEC of 14 October 1991 (OJ L 288, p. 32).
Ι ­ 8468
I - 8468
Βελγικής Κυβερνήσεως, ο εκπρόσωπος της Γερμανικής Κυβερνήσεως, ο εκπρόσωπος της Ολλανδικής Κυβερνήσεως, ο εκπρόσω­πος της Φινλανδικής Κυβερνήσεως, ο εκπρό­σωπος της Κυβερνήσεως του Ηνωμένου Βα­σιλείου καθώς και ο εκπρόσωπος της Επι­τροπής.
ARBLADE AND OTHERS of the Netherlands, the Finnish Govern ment, the Government of the United King dom, and the Commission, appeared before the Court in order to present their observa tions orally.
εξασφαλίζεται ήδη από τις αντίστοιχες επι­ταγές της νομοθεσίας του κράτους μέλους εντός του οποίου είναι εγκατεστημένοι.
is already safeguarded by similar require ments imposed on them by the legislation of the Member State in which they are established.
Επι­κουρικώς, οι κατηγορούμενοι υποστηρίζουν ότι οι βελγικές διατάξεις δεν είναι σύμφωνες προς την αρχή της αναλογικότητας, διότι υπάρχουν λιγότερο περιοριστικά μέσα για την επίτευξη του ιδίου αποτελέσματος.
In the alternative, they contend that the Belgian provisions are inconsistent with the principle of proportionality, since the same results could be achieved by less restrictive measures.
Όσον αφορά την υποχρέωση των επι­χειρήσεων να μην εμποδίζουν το έργο των υπαλλήλων της επιθεωρήσεως εργασίας, όταν αυτοί ελέγχουν κατά πόσον τηρούνται οι βελγικές διατάξεις σχετικά με την τήρηση και τη φύλαξη των εγγράφων που επιβάλλει η εργατική νομοθεσία, οι κατηγορούμενες επιχειρήσεις υποστηρίζουν ότι, εφόσον οι διατάξεις αυτές αντιβαίνουν στο άρθρο 59 της Συνθήκης, και τα καθήκοντα επιθεω­ρήσεως που αποβλέπουν στον έλεγχο της τηρήσεως των διατάξεων αυτών αντιβαίνουν στο άρθρο αυτό.
As regards the obligation not to obstruct the work of the Inspection des Lois Sociales in seeking to monitor com pliance with the Belgian provisions on keeping and storing the documents required by social legislation, the defendant undertakings contend that, since those provisions are contrary to Article 59 of the Treaty, the inspections conducted to verify compliance with them are also contrary to that article.
Οι κατηγορούμενοι στις κύριες δίκες εξέτασαν, ένα προς ένα, τα διάφορα στοιχεία του πρώτου προδικαστικού ερωτήματος, που συμπίπτουν με τις παραβάσεις για τις οποίες κατηγορούνται.
The defendants examined one by one the various paragraphs of the first question, each of which relates to one of the offences with which they are charged.
Θεωρούν, γενικώς, ότι οι βελγικές διατάξεις των οποίων η τήρηση επιχειρείται να τους επιβληθεί αντιβαίνουν στα άρθρα 59 και 60 της Συνθήκης, στο μέτρο που αποθαρρύνουν τις επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη να μετακινηθούν στο Βέλγιο με τους μισθωτούς τους προκειμένου να προβούν εκεί σε παροχή υπηρεσιών.
They contend that the Belgian provisions which the plaintiff seeks to have imposed on them are in general contrary to Articles 59 and 60 of the Treaty, in so far as they deter undertakings established in other Member States from posting their workers to Belgium in order to provide services there.
Κατά τους κατηγορου­μένους, δεν δικαιολογείται κανένας από τους περιορισμούς αυτούς.
In their submission, none of the restrictions laid down by those provisions is justified.
Οι υποχρεώσεις που επιβάλλει στις επιχειρήσεις η βελγική νομο­θεσία, όπως η υποχρέωση των αλλοδαπών επιχειρήσεων να διατηρούν το μητρώο προ­σωπικού και η ατομική κατάσταση μισθοδο­σίας κάθε εργαζομένου στην κατοικία φυσι­κού προσώπου εγκατεστημένου στο Βέλγιο, το οποίο να τα φυλάσσει υπό την ιδιότητα του εντολοδόχου ή του προστηθέντος, η υπο­χρέωση τηρήσεως ειδικού μητρώου προσω­πικού σε κάθε εργοτάξιο, η υποχρέωση διο­ρισμού εντολοδόχου ή προστηθέντος επι­φορτισμένου με την τήρηση της ατομικής καταστάσεως μισθοδοσίας κάθε εργαζομέ­νου και η υποχρέωση θεσπίσεως κανονισμού εργασίας, υπαγορεύονται από λόγους διοι­κητικής φύσεως.
They maintain that the requirements which the Belgian legislation imposes on under takings, such as, in the case of foreign undertakings, keeping the staff register and workers' individual accounts at the residence of a natural person in Belgium for him to keep in his capacity as the employ er's agent or servant, keeping a special staff register at each construction site, appoint ing an agent or servant to be responsible for keeping workers' individual accounts, drawing up an individual account for each worker, and adopting working regulations, were laid down for administrative purposes.
Οι λόγοι αυτοί δεν αποτε­λούν σε καμία περίπτωση επιτακτικούς λό­γους γενικού συμφέροντος ικανούς να δι­καιολογήσουν, ενδεχομένως, ορισμένους περιορισμούς της ελεύθερης παροχής υπη­ρεσιών.
They do not constitute under any circumstances overriding reasons relating to the public interest which could, if applicable, justify the imposition of restrictions on the freedom to provide services.
Σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεν συμμεριστεί την άποψη αυτή, οι κατηγορού­μενοι υποστηρίζουν ότι το γενικό συμφέρον
In the event that the Court does not take that view, they contend that the public interest
Επι­πλέον, η υποχρέωση αυτή δημιουργεί στην πράξη διακρίσεις, δεδομένου ότι οι επιχει­ρήσεις που είναι εγκατεστημένες στο Βέλγιο δεν υποχρεούνται, για την ίδια παροχή υπηρεσιών, να καταβάλλουν στους μισθω­τούς τους αποζημιώσεις λόγω μετακινήσεως.
It is their contention that the obligation to pay workers the Belgian minimum wage deters undertakings established in Member States which do not have a compulsory minimum wage or in which the amount of the minimum wage is lower than that applicable in Belgium from moving to Belgium since they will be subject to higher costs than they would if they did not move; furthermore, in practice, it discriminates in favour of undertakings established in Belgium, which do not have to pay their workers transfer allowances in order to provide the same services.
Αυτός ο περιορισμός της ελεύθερης παροχής
That restriction on the freedom to provide services, they
Ι ­ 8469
I - 8469
μικό δελτίο το οποίο υποχρεούται ο εργο­δότης να συμπληρώσει την πρώτη ημέρα εργασίας στο Βέλγιο επικυρώνεται μόνον αν ο εργοδότης αυτός έχει ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του έναντι του Ταμείου, δηλαδή αν είναι εγγεγραμμένος στο Ταμείο, αν καταβάλλει το ποσό των 250 BRF ανά εργα­ζόμενο και αν καταβάλλει τις εισφορές.
argue, is not intended primarily to protect workers, who are already adequately pro tected in France, but pursues a purely economic objective, as is clear from the reports of the inspections which gave rise to the charges at issue, which refer to the 'unlawful attitude of a foreign employer who threatens the opportunities for Belgian employers in the same industry to compete in that industry'.
Όσον αφορά την καταβολή εισφορών για ένσημα πίστεως και γιχχ ένσημα κακο­καιρίας, οι κατηγορούμενες επιχειρήσεις αναγνωρίζουν ότι, καίτοι η υποχρέωση αυτή συνιστά περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, πρόκειται για περιορισμό που επιβάλλεται από το γενικό συμφέρον της κοινωνικής προστασίας των εργαζομένων στον οικοδομικό τομέα.
As for the payment of contributions to finance loyalty and badweather stamps, the defendant undertakings consider that, although it constitutes a restriction on the freedom to provide services, it is a restriction necessitated by the public interest associated with the social protection of workers in the construction sector.
Θεω­ρούν, κατά συνέπεια, ότι ο περιορισμός αυτός δεν δικαιολογείται.
They add, however, that such workers already enjoy a comparable level of protection by virtue of the employer's contributions paid in the Member State of establishment, which cover the same risks and serve a very similar, if not identical, purpose.
Η Βελγική Κυβέρνηση θεωρεί ότι, στο μέτρο που η οδηγία 96/71 απλώς συγκεκρι­μενοποιεί το ισχύον κοινοτικό δίκαιο όσον αφορά την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών και το κωδικο­ποιεί, οι διατάξεις της εκείνες οι οποίες δεν απαιτούν καμία ενέργεια των κρατών μελών πρέπει να αποτελούν πηγή ερμηνείας των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που απορ­ρέουν από τα άρθρα 59 και 60 της Συνθήκης.
The Belgian Government submits that, in so far as Directive 96/71 crystallises the state of Community law in relation to the posting of workers in the framework of the provision of services, those of its provisions which do not need to be transposed by the Member States must be capable of being relied upon straight away for the purposes of interpreting the rights and obligations arising from Articles 59 and 60 of the Treaty.
Στη συνέ­χεια, η Βελγική Κυβέρνηση εξετάζει τις υποχρεώσεις αυτές υπό το φως των διατά­ξεων της οδηγίας.
Accordingly, after stating that all the employer's obligations listed in the first question derive from public order legisla tion the infringement of which is punish able under criminal law, it examines those obligations in the light of the provisions of Directive 96/71.
Όσον αφορά την υποχρέωση χορηγήσεως ατομικού δελτίου ταυτότητας σε κάθε εργα­ζόμενο, οι κατηγορούμενες επιχειρήσεις υποστηρίζουν ότι το δελτίο αυτό, το οποίο εκδίδεται από το Ταμείο είτε ως προσωρινό έγγραφο είτε ως επικυρωμένο έγγραφο, έχει ως μοναδικό σκοπό να παράσχει στην επι­θεώρηση εργασίας τη δυνατότητα να ελέγχει κατά πόσον ο εργοδότης καταβάλλει τις εισφορές για ένσημα πίστεως και για ένσημα κακοκαιρίας, καθόσον το προσωρινό ατο­
As regards the requirement that each worker should have an individual record, they submit that that record, both the provisional and validated forms of which are issued by the Fund, serves only to verify that the employer is paying the aforementioned contributions, since the provisional record, which must be completed by the employer on a worker's first day of employ ment in Belgium, is validated only if he
Κατά τη Βελγική Κυβέρνηση, επιβάλλε­ται να γίνει διάκριση μεταξύ των υποχρεώ­σεων αυτών αναλόγως του αν αφορούν τα συνδεόμενα με τη σχέση εργασίας έγγραφα,
In its submission, the obligations in question fall into three groups: those relating to documents concerning workers; those relating to the minimum wage; and
Ι ­ 8470
I - 8470
ARBLADE κ.λπ.
ARBLADE AND OTHERS the same purpose, and that the social protection of workers is guaranteed in the same manner and to the same degree.
Η Βελγική Κυβέρνηση υποστηρίζει, τέλος, ότι ο σκοπός των συστημάτων πρέπει να εκτιμάται όχι μόνο σε συνάρτηση με τη φύση τους, αλλά και ενόψει της σημασίας των δικαιωμάτων που παρέχουν στους εργαζο­μένους.
It states finally that the purpose of the regimes must be assessed with regard not only to their nature, but also to the importance of the rights which those pro visions grant to workers.
Όσον αφορά τις πρώτες υποχρεώσεις, η ως άνω κυβέρνηση παρατηρεί ότι, στο παρόν στάδιο εξελίξεως του κοινοτικού δικαίου, η προσκόμιση εγ­γράφων εκδοθέντων από το κράτος μέλος καταγωγής και η αποδοχή τους από το κρά­τος μέλος υποδοχής ως αποδείξεως περί της τηρήσεως της εργατικής νομοθεσίας του κράτους αυτού δημιουργεί ανυπέρβλητα πρακτικά προβλήματα.
With regard to the first group, it observes that, as Community law now stands, the practical problems which make it difficult for a host Member State to accept the documents issued by a Member State of origin as proof of compliance with the former State's social legislation are insurmountable.
Η πρώτη δυσκολία έγκειται στο ότι, προκειμένου περί παραβά­σεων της εργατικής νομοθεσίας, η αρμο­διότητα των υπηρεσιών επιθεωρήσεως εργασίας είναι εδαφική.
First of all, the labour inspectorate's jurisdiction in respect of infringements of social legislation is terri torial.
Συγκεκριμένα, δεν υφίσταται προς το παρόν κανένα οργανωμένο σύστημα συνεργασίας ή ανταλ­λαγής πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών.
Secondly, it is practically impossible for the authorities of the host Member State to have accurate knowledge of the nature and effects of the working conditions laid down in the legislation of the State of origin, given that there is as yet no organised system of cooperation or exchange of information between States.
Στο πλαίσιο αυτό, φαίνεται ότι μόνον η προκόμιση των συνδεομένων με τη σχέση εργασίας εγγράφων που προβλέπει η νομο­θεσία του κράτους υποδοχής, το οποίο είναι επίσης το κράτος μέλος του οποίου οι όροι εργασίας και απασχολήσεως επιβάλλονται στον εργοδότη όσον αφορά τα ουσιώδη ζητήματα, επιτρέπει τον προσήκοντα έλεγχο.
In those circumstances, compliance with the host State's legislation relating to documents concerning workers, which is also the State whose conditions of work and employment are applicable to the employer, is the only means of ensuring proper verification.
Όσον αφορά την υποχρέωση του εργο­δότη να θεσπίζει κανονισμό εργασίας, ούτως ώστε κάθε εργαζόμενος να μπορεί να πληροφορηθεί τα δικαιώματα και τις υπο­χρεώσεις του, η δε επιθεώρηση εργασίας να μπορεί να ελέγξει τους όρους εργασίας, δεν αρκεί, για τη συμμόρφωση προς την υπο­χρέωση αυτή, να εμφανίσει ο εργοδότης έναν κανονισμό καταρτισθέντα στην αλλοδαπή, όταν το έγγραφο αυτό δεν μπορεί να πληροφορήσει εγκύρως τους αποσπασμέ­νους εργαζομένους για τους όρους εργασίας που ισχύουν στο κράτος μέλος εντός του οποίου πραγματοποιείται η παροχή υπηρε­σιών, ιδίως δε για την ακολουθητέα διαδι­κασία σε περίπτωση ατυχήματος στο εργο­τάξιο ή για την κατανομή του χρόνου εργα­σίας και, ειδικότερα, για τις τοπικές αργίες και τις μεταθέσεις των αργιών που πέφτουν Κυριακή.
The obligation to draw up working regulations, which is intended to ensure that workers are informed of their rights and obligations and to enable the Inspection des Lois Sociales to monitor working conditions, cannot be deemed to be discharged by the production of working regulations adopted abroad, since these will not be capable of providing workers posted for the purpose of providing services with information regarding the working conditions in force in the host Member State, such as the procedure to be followed in the event of an accident at work, or the work schedule, in particular local public holidays or leave in lieu of public holidays falling on a Sunday.
Όσον αφορά τις υποχρεώσεις της δεύτερης ομάδας, μεταξύ των οποίων και η υποχρέωση καταβολής του κατωτάτου μισ­θού καθώς και η υποχρέωση καταβολής εισφορών για ένσημα πίστεως και για ένσημα κακοκαιρίας, η Βελγική Κυβέρνηση δηλώνει ότι στον εργοδότη εναπόκειται να αποδείξει ότι οι αποσπασμένοι εργαζόμενοι απολα­ύουν ήδη, για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, κατ' εφαρμογήν της νομοθεσίας του κράτους μέλους εγκαταστάσεως, των ιδίων πλεονεκτημάτων με εκείνα που πρέπει να τους εξασφαλίζονται εντός του κράτους
With regard to the obligations in the second group, which include the obligation to pay the minimum wage, the obligation to pay contributions in respect of loyalty stamps, and the obligation to help finance badweather stamps, the Belgian Govern ment says that it is for the provider of services to furnish proof that the workers in question already enjoy the same rights for the same period under the regimes of the Member State of origin as they do under the legislation of the host Member State. It must also be verified that the regimes in both States cover the same risks and have
Η Γερμανική Κυβέρνηση θεωρεί ότι τα άρθρα 59 και 60 της Συνθήκης δεν απαγο­ρεύουν στα κράτη μέλη να επιβάλλουν στις επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος και αποσπούν εργαζο­μένους στο έδαφος τους για την εκτέλεση εργασιών την υποχρέωση να καταβάλλουν στους εργαζομένους αυτούς τον κατώτατο μισθό που προβλέπει η συλλογική σύμβαση εργασίας που ισχύει για τους εν λόγω εργα­ζομένους στο κράτος μέλος υποδοχής.
The German Government considers that Articles 59 and 60 of the Treaty do not preclude a Member State from requiring an undertaking established in another Member State which posts workers to the territory of the first State in order to carry out work there to pay them the minimum remuneration laid down in the relevant collective labour agreement.
Ι ­ 8471
I - 8471
ειδικότερα, όσον αφορά τους όρους κατώ­τατης αμοιβής είναι δεσμευτικές εντός του κράτους αυτού και δεν είναι ασυμβίβαστες με το κοινοτικό δίκαιο, ανεξαρτήτως του κρά­τους καταγωγής του εργοδότη.
ment takes the view that the duty to ensure observance of the social legislation in force in the State where an undertaking is established allows the authorities of that State to monitor compliance with the working conditions applicable under its legislation, but it is not sufficient to enable the authorities of another State to which that undertaking posts workers to monitor compliance with the working conditions applicable in its territory.