natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά τη συνάντηση αυτή που πραγματοποιήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1998, η προ­σφεύγουσα ανήγγειλε ότι δεν θα κατέθετε υπόμνημα απαντήσεως στην υπόθεση Τ­110/98 και οι διάδικοι συμφώνησαν να περιορίσουν, για τις ανάγκες της παρούσας διαδικασίας, το αντικείμενο της διαφοράς στους δύο νομικούς λόγους που μνημο­νεύονται ανωτέρω στη σκέψη 30, όπως αυτοί συζητήθηκαν στην προσφυγή και στο υπόμνημα αντικρούσεως.
At that meeting on 27 October 1998, the applicant stated that it would not lodge a reply in Case T-110/98 and the parties agreed, for the purpose of the present proceedings, to restrict their subjectmatter to the two pleas in law referred to in paragraph 30 above, as expounded in the application and in the defence.
Κατά συνέπεια, ο Πρόεδρος ανήγγειλε στους διαδίκους ότι θα διέθεταν περισσότερο χρόνο κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση για να αναπτύξουν την επιχειρηματολογία τους.
As a result, the President informed the parties that they would have all the more time at the hearing to expand their arguments.
Επιπλέον, οι διάδικοι υπέβαλαν κοινή αίτηση, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 77, στοιχείο γ', του Κανονισμού Διαδικασίας, για την αναστολή της διαδικασίας στην υπόθεση Τ­111/98, που είναι σε μεγάλο βαθμό ανάλογα με την παρούσα διαφορά.
Furthermore, pursuant to Article 77(c) of the Rules of Procedure, the parties submitted a joint request for a stay of proceedings in Case T-111/98, which is broadly similar to the present case.
Με απόφαση της 28ης Οκτωβρίου 1998, ο πρόεδρος του πρώτου πενταμελούς τμήματος προσδιόρισε στις 15 Δεκεμβρίου 1998 την ημερομηνία της επ' ακροατηρίου συζητήσεως στην υπόθεση Τ­110/98.
By decision of 28 October 1998, the President fixed 15 December 1998 as the date for the hearing of oral argument in Case T-110/98.
Με διάταξη του Προέδρου της 28ης Οκτωβρίου 1998, η διαδικασία στην υπόθεση Τ­111/98 ανεστάλη μέχρι τη δημοσίευση της αποφάσεως στην υπόθεση Τ­110/98.
By order of the President of 28 October 1998, proceedings in Case T-l 11/98 were stayed pending delivery of the judgment in Case T-110/98.
Με διατάξεις της 28ης Οκτωβρίου και της 25ης Νοεμβρίου 1998, ο Πρόεδρος έκανε δεκτές τις αιτήσεις παρεμβάσεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, του Βασιλείου της Ισπανίας και της εταιρίας RAGAktiengesellschaft στην υπόθεση Τ­110/98, προς στήριξη των αιτημάτων της Επιτροπής.
By orders of 28 October and 25 November 1998, the President granted the Federal Republic of Germany, the Kingdom of Spain and RAG Aktiengesellschaft leave to intervene in Case T-110/9 8 in support of the form of order sought by the Commission.
Στις 16 και 24 Νοεμβρίου και στις 9 Δεκεμβρίου 1998 αντίστοιχα, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η εταιρία RAG Aktien­gesellschaft κατέθεσαν τα υπομνήματα παρεμβάσεως τους.
On 16 and 24 November and on 9 December 1998 respectively, the Kingdom of Spain, the Federal Republic of Germany and RAG Aktiengesellschaft lodged their statements in intervention.
ΟΙ διάδικοι αγόρευσαν και απάντησαν στις προφορικές ερωτήσεις του Πρωτοδι­κείου κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση της 15ης Δεκεμβρίου 1998.
At the hearing on 15 December 1998 the parties presented oral argument and answered the oral questions put by the Court of First Instance.
Με την ευκαιρία αυτή, η Επιτροπή — η οποία, στο υπόμνημα αντικρούσεως, είχε προβάλει ένσταση μερικού απαραδέκτου του αντλούμενου από την παράβαση του άρθρου 3 του κώδικα λόγου — δήλωσε ότι, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας που περιορίζεται σε νομικά ζητήματα, δεν προέβαλλε πλέον ότι ο απρόσβλητος χαρακτήρας της αποφάσεως 94/1070 εμπόδιζε να τεθούν υπό αμφισβήτηση οι επί­δικες ενισχύσεις για τη λειτουργία επιχειρήσεων που αποτελούσαν μέρος του πολυετούς γερμανικού σχεδίου για τα έτη 1994 έως 2002 και που είχαν συνεπώς εγκριθεί οριστικά με την απόφαση αυτή.
On that occasion, the Commission — which, in its defence to the application, had raised an objection of partial inadmissibility against the plea alleging infringe ment of Article 3 of the Code — stated that, in the context of the present proceedings restricted to questions of law, it was no longer contending that the unchallengeable nature of Decision 94/1070 precluded a challenge to the operational aid at issue which was part of the German multiannual plan for 1994 to 2002 and which had therefore been authorised once and for all by that decision.
Αιτήματα των διαδίκων
Forms of order sought by the parties
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
The applicant claims that the Court should:
— να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·
— annul the contested decision;
41 Η Επιτροπή ζητεί από το Πρωτοδικείο:
41 The Commission contends that the Court should:
9.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-110/98
1999 — CASE T-110/98
— να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
— order the applicant to pay the costs.
Οι παρεμβαίνοντες ζητούν από το Πρωτοδικείο:
The interveners submit that the Court should:
— να απαντήσει στα ανακύψαντα νομικά ζητήματα, αφενός, ότι η Επιτροπή έχει την εξουσία, δυνάμει του κώδικα του 1993, να εγκρίνει κρατική ενίσχυση έστω και αν αυτή καταβλήθηκε ήδη πριν από τη λήψη της εγκριτικής αποφάσεως και, αφετέρου, ότι το άρθρο 3 του κώδικα δεν απαιτεί καμία διαπίστωση σχετικά με τη βιωσιμότητα της οικείας επιχειρήσεως·
— answer the questions of law raised as follows: first, the Commission has the power under the Code of 1993 to authorise State aid even if that aid has already been paid before the decision of authorisation is adopted and, second, Article 3 of the Code does not require any statement relating to the viability of the undertaking concerned;
— κατά συνέπεια, να απορρίψει την προσφυγή.
— as a result, dismiss the application.
Πρέπει να τονιστεί κατ' αρχάς ότι, κατά την παρούσα διαδικασία, η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε ούτε τη νομιμότητα του κώδικα του 1993 ούτε τον ακριβή χαρακτήρα των εκτιμήσεων στις οποίες προέβη η Επιτροπή επί του ιστορικού, οικονομικού και νομικού πεδίου στην ανακοίνωση της 27ης Ιανουαρίου 1993 (βλ. ανωτέρω σκέψη 3).
The Court finds, first of all, that the applicant has not challenged, in the present proceedings, either the legality of the Code of 1993 or the accuracy of the historical, economic and legal assessments made by the Commission in its communication of 27 January 1993 (see paragraph 3 above).
Κατά συνέπεια, η εξέταση των δύο λόγων που προβάλλει η προσφεύγουσα θα διενεργηθεί, ιδίως, στο πλαίσιο των ισχυουσών διατάξεων του κώδικα αυτού, λαμβανομένης υπόψη της εν λόγω ανακοινώσεως.
As a result, the two pleas raised by the applicant will be considered in particular in the context of the applicable provisions of that code, taking account of that communication.
Όσον αφορά τον λόγο που αντλείται από την έλλειψη αρμοοιότητας της Επιτροπής να εγκρίνει εκ των υστέρων ήδη καταβληθείσα ενίσχυση
The plea alleging that the Commission lacked competence to authorise ex post facto aid already paid
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι εφόσον οι ενισχύσεις τις οποίες αφορά η προ­σβαλλομένη απόφαση χορηγήθηκαν από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερ­μανίας στις ωφελούμενες επιχειρήσεις πριν από την ημερομηνία εγκρίσεως τους, ο κώδικας του 1993 δεν επέτρεπε στην Επιτροπή να τις εγκρίνει εκ των υστέρων.
The applicant submits that, since the aid to which the contested decision relates was granted by the Federal Republic of Germany to the recipient undertakings before the date on which it was authorised, the Code of 1993 did not allow the Commission to approve it ex post facto.
Υπενθυμίζει συναφώς ότι, δυνάμει του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κώδικα, ενι­σχύσεις χορηγούμενες στη βιομηχανία άνθρακα μπορούν να θεωρηθούν ως κοινο­τικές ενισχύσεις και, επομένως, ως συμβατές με την καλή λειτουργία της κοινής αγοράς «μόνον εφόσον πληρούν τις διατάξεις των άρθρων 2 έως 9».
In that regard, it states that, under Article 1(1) of the Code, aid granted to the coal industry may be considered Community aid and hence compatible with the proper functioning of the common market 'only if it complies with Articles 2 to 9'.
Η σαφής αυτή διάταξη εξαρτά επιτακτικά την έγκριση κρατικής ενισχύσεως από την τήρηση, ιδίως, του άρθρου 9 του κώδικα.
That clear provision, it submits, makes the authorisation of State aid subject to mandatory compliance with, inter alia, Article 9 of the Code.
Η προσφεύγουσα διευκρινίζει ότι το άρθρο 9, παράγραφος 1, του κώδικα, εισάγει τον γενικό κανόνα της προηγουμένης χορηγήσεως αδείας και προβλέπει μία μόνη εξαίρεση: την αναφερόμενη στην παράγραφο 4, η οποία πάντως δεν εφαρμόζεται εν προκειμένω.
The applicant states that Article 9(1) of the Code lays down a general requirement of prior approval and provides for only one exception: that referred to in Article 9(4) which, however, is not applicable in this case.
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η πρόβλεψη στον κώδικα της εξαιρετικής διαδι­κασίας του άρθρου 9, παράγραφος 4, επιτρέπει a contrario τη συναγωγή του συμπεράσματος ότι η Επιτροπή δεν έχει την εξουσία να εγκρίνει σε άλλη περίπτωση
The applicant submits that the inclusion in the Code of the special procedure under Article 9(4) means that it can be inferred, a contrario, that in other cases the Commission has no power to approve aid that has already been granted. If the
Διότι αν η Επιτροπή είχε την εξουσία να εγκρίνει μια ήδη χορηγηθείσα ενίσχυση, όλη η διαδικασία προηγουμένης κοινοποιήσεως θα καθίστατο άνευ αντικειμένου και η αποτελεσματικότητα του καθεστώτος προλη­πτικού ελέγχου που εισάγεται από τα άρθρα 8 και 9 του κώδικα θα μειωνόταν σημαντικά.
Commission had the power to approve aid that had already been granted, the whole prior notification procedure would be rendered worthless and the efficacy of the scheme of preventive control established in Articles 8 and 9 of the Code would be considerably weakened.
Η προσφεύγουσα υπογραμμίζει ότι, ως παρέκκλιση από το άρθρο 4, στοιχείο γ', της Συνθήκης ΕΚΑΧ — που απαγορεύει κάθε κρατική ενίσχυση —, ο κώδικας, και ιδίως η διατύπωση «μόνον εφόσον πληρούν τις διατάξεις των άρθρων 2 έως 9» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 1, παράγραφος 1, πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικά.
The applicant states that, as a derogation from Article 4(c) of the ECSC Treaty — which prohibits all State aid —, the Code, and in particular the phrase 'only if it complies with Articles 2 to 9' in Article 1(1) thereof, must be construed restrictively.
Εξάλλου, το γράμμα του άρθρου 1, παράγραφος 1, κατά το ότι επιβάλλει την τήρηση των διατάξεων του άρθρου 9 ως προϋπόθεση κάθε εγκρίσεως, μεταβλήθηκε σε σχέση προς το κείμενο του προηγούμενου κώδικα ενισχύσεων προς τη βιομηχανία άνθρακα, ήτοι την απόφαση 2064/86/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 1986, σχετικά με το κοινοτικό καθεστώς παρεμβάσεων των κρατών μελών υπέρ της βιομηχανίας άνθρακα (ΕΕ L 177, σ.
Furthermore, the wording of Article 1(1) of the Code, in so far as it imposes compliance with Article 9 as a precondition of any authorisation, has changed as compared with the text of the previous code on aid to the coal industry, namely Commission Decision No 2064/86/ECSC of 30 June 1986 establishing Community rules for State aid to the coal industry (OJ 1986 L 177, p.
1, στο εξής: κώδικας του 1986).
1, 'the Code of 1986').
Το άρθρο 1 του κώδικα του 1986 απαιτούσε πράγματι μόνο την τήρηση των «στόχων και κριτηρίων που τίθενται στα άρθρα 2 έως 8», χωρίς να αναφέρεται στα άρθρα 9 και 10 που αφορούν τις διαδικασίες κοινοποιήσεως, εξετάσεως και εγκρίσεως.
Article 1 of the Code of 1986 required only compliance with 'the general objectives and criteria set out in Articles 2 to 8', without referring to Articles 9 and 10 relating to the notification, appraisal and authorisation procedures.
Η προσφεύγουσα συνάγει από τα ανωτέρω ότι το εισαγόμενο από τον κώδικα του 1993 διαδικαστικό καθεστώς ενισχύθηκε σημαντικά σε σχέση με εκείνο του κώδικα του 1986.
The applicant concludes accordingly that the procedural scheme set up by the Code of 1993 was considerably strengthened as compared with that under the Code of 1986.
Οι αιτιολογικές σκέψεις του κώδικα του 1993 επιβεβαιώνουν αυτή την τάση να καταστούν αυστηρότερες οι προϋποθέσεις εγκρίσεως, όπως προκύπτει από την τελευταία παράγραφο του μέρους ΙV των αιτιολογικών σκέψεων, σύμφωνα με την οποία «είναι επιτακτικό να μην πραγματοποιηθεί ουδεμία καταβολή ποσού ολική ή μερική πριν από τη ρητή έγκριση της Επιτροπής».
The preamble to the Code of 1993 confirms that tendency to make the conditions for authorisation more rigorous, as is clear from the last paragraph of point IV in the preamble, according to which 'it is essential that no payment should be made, in whole or in part, before the Commission has given explicit authorisation'.
51 Όσον αφορά το άρθρο 9, παράγραφος 5, του κώδικα, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η διάταξη αυτή εφαρμόζεται μόνο στα πλαίσια της διαδικασίας του άρθρου 9, παράγραφος 4.
51 As to Article 9(5) of the Code, the applicant submits that that provision is applicable only in the context of the procedure under Article 9(4).
Κατά συνέπεια — και λαμβανομένης υπόψη της τελευταίας
As a result — and in the light of the last paragraph of the preamble to the Code —, paragraph 5
RJB MINING κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ παραγράφου των αιτιολογικών σκέψεων του κώδικα —, η διάταξη αυτή δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως παρέχουσα στα κράτη μέλη το δικαίωμα να καταβάλουν ενίσχυση πριν από την έγκριση της.
RJB MINING V COMMISSION cannot be interpreted as conferring on Member States the right to pay aid before it is authorised.
Η προσφεύγουσα δέχεται ότι, στον τομέα της Συνθήκης ΕΚ, το Δικαστήριο έκρινε ότι η έλλειψη κοινοποιήσεως δεν καθιστούσε την ενίσχυση ουσιαστικά παράνομη, υπό την έννοια ότι δεν απήλασσε την Επιτροπή από την υποχρέωση να εξετάσει αν η ενίσχυση ήταν πράγματι συμβατή με την κοινή αγορά (απόφαση της 14ης Φεβρο­υαρίου 1990, C­301/87, Γαλλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990, σ. Ι­307, στο εξής: απόφαση Boussac).
The applicant accepts that in the sphere of the EC Treaty the Court of Justice has held that a failure to notify did not make aid unlawful per se, in the sense that failure to notify did not relieve the Commission from examining whether the aid was in fact compatible with the common market (Case C-301/87 France ν Commission [1990] ECR 1-307; hereinafter 'Boussac').
Η προσφεύγουσα υπογραμμίζει εντούτοις ότι το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα αυτό βάσει αναλύσεως των αντιστοίχων εξουσιών και αρμοδιοτήτων της Επιτροπής και των κρατών μελών (απόφαση Boussac, σκέψη 12).
The applicant states, however, that the Court of Justice reached that conclusion by analysing the powers and responsibilities of the Commission and the Member States (Boussac, paragraph 12).
Είναι συνεπώς ουσιώδες να μην αγνοηθούν οι εξουσίες και οι αρμοδιότητες που η Συνθήκη ΕΚΑΧ και ο κώδικας του 1993 απονέμουν στα κράτη μέλη και την Επι­τροπή.
It is therefore essential to have regard to the powers and the responsibilities which the ECSC Treaty and the Code of 1993 allocate to the Member States and the Commission.
Στο πλαίσιο αυτό, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι πολλά στοιχεία διακρί­νουν το καθεστώς των κρατικών ενισχύσεων στη Συνθήκη ΕΚ από το καθεστώς που καθιερώνει η Συνθήκη ΕΚΑΧ.
In that context, the applicant submits that several factors distinguish the State aid scheme in the EC Treaty from that established by the ECSC Treaty.
Πρώτον, η προσφεύγουσα προβλέπει ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι η γενική απαγό­ρευση που διατυπώνεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 92 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 87 ΕΚ) δεν είναι ούτε απόλυτη ούτε ανεπιφύ­λακτη, δεδομένου ότι η παράγραφος 3 του άρθρου αυτού παρέχει στην Επιτροπή ευρεία εξουσία εκτιμήσεως για να εξαιρέσει μια ενίσχυση.
First, the Court of Justice has held that the general prohibition in Article 92(1) of the EC Treaty (now, after amendment, Article 87(1) EC) is neither absolute nor unconditional, since Article 92(3) confers on the Commission a wide discretion to exempt aid from it.
Απεναντίας, ο θεμελιώδης κανόνας του άρθρου 4, στοιχείο γ', της Συνθήκης ΕΚΑΧ απαγορεύει κατά τρόπο ανεπιφύλακτο και απόλυτο τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων.
On the other hand, under the fundamental rule in Article 4(c) of the ECSC Treaty, the grant of State aid is prohibited without qualification or condition.
Αντίθετα προς τη Συνθήκη ΕΚ, η Συνθήκη ΕΚΑΧ εισάγει συνεπώς τον κατ' ουσίαν παράνομο χαρακτήρα της κρατικής ενισχύσεως.
Unlike the EC Treaty, the ECSC Treaty therefore provides that the grant of State aid is per se unlawful.
Δεύτερον, αντίθετα προς τα άρθρα 92 της Συνθήκης ΕΚ και 93 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 88 ΕΚ) που παρέχουν τη βάση για την εξέταση της ενισχύσεως, ο κώδικας του 1993 πρέπει να ερμηνεύεται υπό το φως του εν λόγω άρθρου 4, στοιχείο γ', δηλαδή, ως παρέκκλιση από το άρθρο αυτό, κατά τρόπο συσταλτικό.
Second, unlike Article 92 of the EC Treaty and Article 93 of the EC Treaty (now Article 88 EC), which provide a basis for analysing State aid, the Code of 1993 must be interpreted subject to Article 4(c) of the ECSC Treaty, that is restrictively, as a derogation from that article.
Επιπλέον, εφόσον θεσπίστηκε βάσει του άρθρου 95 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, ο κώδικας συνιστά νομική βάση περιορισμένη, δευτερεύουσα και εισάγουσα παρέκκλιση.
Furthermore, having been adopted under Article 95 of the ECSC Treaty, the Code constitutes a limited and secondary legal basis for exemption of aid.
Η νομική βάση για την εξαίρεση της ενισχύσεως είναι συνεπώς η προηγούμενη έγκριση.
The legal basis for exemption of aid is therefore prior authorisation.
Τρίτον, η προσφεύγουσα προβάλλει ότι το Δικαστήριο επισήμανε ότι το Συμβούλιο δεν είχε ακόμη θεσπίσει, βάσει του άρθρου 94 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 89 ΕΚ), κανονισμό για την εφαρμογή των άρθρων 92 και 93 της Συνθήκης ΕΚ (σκέψη 14 της αποφάσεως Boussac).
Third, the Court of Justice pointed out that the Council had not yet adopted any regulation under Article 94 of the EC Treaty (now Article 89 EC) for the application of Articles 92 and 93 of the EC Treaty [Boussac, paragraph 14).
Εν προκειμένω όμως, ο κώδικας του 1993 εισάγει σταθερούς και λεπτομερείς όρους εξαιρέσεως, όπως αυτοί οι οποίοι θα έπρεπε να περιλαμβάνονται σε κανονισμό για την εφαρμογή των εν λόγω άρθρων.
However, in this case, the Code of 1993 establishes fixed and detailed conditions for exemption, such as should be found in a regulation for the application of those articles.
Επί του σημείου αυτού, το καθεστώς που καθιερώνει η Συνθήκη ΕΚΑΧ είναι συνεπώς διαφορετικό από το καθεστώς της Συνθήκης ΕΚ.
On that point, the scheme laid down under the ECSC Treaty is therefore different from that under the EC Treaty.
Ειδικότερα, ο ειδικός και πλήρης χαρακτήρας του άρθρου 9 του κώδικα αποκλείει κάθε αυτόματη μεταφορά της λύσεως που δόθηκε με την απόφαση Boussac.
In particular, the specific and comprehensive nature of Article 9 of the Code precludes any automatic application of the solution adopted in Boussac.
Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, η ρύθμιση αυτή του κώδικα θα εστερείτο αποτελέσματος στο σύνολο της αν η Επιτροπή μπορούσε να στηριχθεί, στον τομέα της Συνθήκης ΕΚΑΧ, στην εν λόγω απόφαση.
According to the applicant, those rules in the Code would become redundant in their entirety if the Commission were able to rely, in the sphere of the ECSC Treaty, on that decision.
Η προσφεύγουσα υπενθυμίζει τέλος ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι η τελευταία φράση της παραγράφου 3 του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ συνιστά τη διασφάλιση του μηχανισμού ελέγχου που εισάγει το άρθρο αυτό, ο οποίος είναι ουσιώδης για την εγγύηση της λειτουργίας της κοινής αγοράς (απόφαση Boussac, σκέψη 17).
The applicant observes, lastly, that the Court of Justice has held that the final sentence of Article 93(3) of the EC Treaty constitutes the means of safeguarding the machinery for review laid down by that article, which is essential for ensuring the proper functioning of the common market (Boussac, paragraph 17).
Θεωρεί ότι η συλλογιστική αυτή καλύπτει κατά μείζονα λόγο τον πολύ αυστηρότερο τομέα της Συνθήκης ΕΚΑΧ.
It contends that this line of reasoning applies, a fortiori, to the much stricter sphere of the ECSC Treaty.
Προς στήριξη της θέσεως της, η προσφεύγουσα επικαλείται πολλές αποφάσεις του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου.
In support of its argument, the applicant relies on several decisions of the Court of Justice and the Court of First Instance.
ΙΙ-1433, σκέψεις 95 και 101), με την οποία μια απόφαση της Επιτροπής εγκρίνουσα κρατικές ενισχύσεις, βάσει της αποφάσεως 3855/91/ΕΚΑΧ της Επιτροπής της 27ης Νοεμβρίου 1991, που θεσπίζει κοινοτικούς κανόνες για τις ενισχύσεις προς τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα (ΕΕ L 362, σ.
First, it relies on the judgment of the Court of First Instance in Case T-150/95 UK Steel Association ν Commission [1997] ECR II-1433, paragraphs 95 and 101, in which a Commission decision authorising State aid, pursuant to Commission Decision No 3855/91/ECSC of 27 November 1991 establishing Community rules for aid to the steel industry (OJ 1991 L 362, p.
57, στο εξής: πέμπτος κώδικας σιδήρου και χάλυβα), ακυρώθηκε για τον λόγο ότι δεν είχε τηρηθεί μια από τις ουσιαστικές προϋποθέσεις για το συμβατό των ενισχύσεων αυτών με την καλή λειτουργία της κοινής αγοράς στον τομέα του περιβάλλοντος.
57, hereinafter 'the Fifth Steel Code'), was annulled on the ground that one of the substantive preconditions for the compatibility of that aid with the orderly functioning of the common market in respect of the environment had not been satisfied.
Δεύτερον, η προσφεύγουσα παραπέμπει στην απόφαση του Πρωτοδικείου της 31ης Μαρτίου 1998, Τ­129/96, Preussag Stahl κατά Επιτροπής (Συλλογή 1998, σ. ΙΙ­609), που αφορά επίσης τον πέμπτο κώδικα σιδήρου και χάλυβα και ιδίως το άρθρο του 1, παράγραφοι 1 και 3, κατά το οποίο όλες οι προβλεπόμενες από τον κώδικα αυτό ενισχύσεις «μπορούν να θεωρούνται ως κοινοτικές ενισχύσεις, και ως εκ τούτου συμβιβάσιμες με την εύρυθμη λειτουργία της κοινής αγοράς, μόνον εφόσον πληρούν τις διατάξεις των άρθρων 2 έως 5», διευκρινίζει δε ότι οι ενισχύσεις αυτές «δεν χορηγούνται παρά μόνο βάσει των διαδικασιών του άρθρου 6» και ότι «η προθεσμία για την καταβολή ενισχύσεων δυνάμει του άρθρου 5 λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 1994».
Second, it refers to the judgment of the Court of First Instance in Case T-129/96 Preussag Stahl ν Commission [1998] ECR II-609, also concerning the Fifth Steel Code and in particular Article 1(1) and (3) thereof, according to which all aid provided for by that code 'may be deemed Community aid and therefore compatible with the orderly functioning of the common market only if it satisfies the provisions of Articles 2 to 5', it being made clear that that aid 'may be granted only after the procedures laid down in Article 6 have been followed', '[t]he deadline for payments of [regional investment] aid falling under Article 5 [being] 31 December 1994'.
Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι μετά την παρέλευση της 31ης Δεκεμβρίου 1994, η Επιτροπή δεν ήταν πλέον αρμόδια να εγκρίνει τις ενι­σχύσεις, για τον λόγο ότι από την οικονομία των διαδικαστικών διατάξεων του πέμπτου κώδικα σιδήρου και χάλυβα προέκυπτε ότι έπρεπε να διαθέτει προθεσμία τουλάχιστον έξι μηνών για να αποφανθεί επί των κοινοποιουμένων σχεδίων ενι­σχύσεων και ότι οι ενισχύσεις δεν μπορούσαν να χορηγηθούν παρά μόνο μετά την έγκριση τους.
The Court of First Instance held that, after the deadline of 31 December 1994, the Commission was no longer competent to approve the aid, on the ground that it was clear from the general scheme of the procedural provisions of the Fifth Steel Code that the Commission was to have a period of at least six months within which to give a decision on the planned aid notified to it and that the aid could be implemented only after it had been given prior approval.
Κατά την άποψη της προσφεύγουσας, το συμπέρασμα που πρέπει να συναχθεί από την απόφαση αυτή για την προκειμένη περίπτωση είναι ότι η προη­γούμενη έγκριση πρέπει να θεωρείται ως διαδικαστική προϋπόθεση η οποία πρέπει να τηρείται αυστηρά.
According to the applicant, the lesson to be drawn from that judgment for the present case is that prior approval must be regarded as a procedural condition which must be strictly observed.