natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε μια από τις αποφάσεις αυτές, της 17ης Δεκεμβρίου 1991, στην υπόθεση Τ-6/89, Enichem Anic, το Πρωτοδικείο έκρινε επίσης το πρόβλημα αν η παράβαση είναι καταλογιστέα σε μια επιχείρηση, στην περίπτωση που —από το χρόνο διαπράξεως της παραβάσεως μέχρι το χρόνο της αναζητήσεως των ευθυνών από την ενεχόμενη επιχείρηση— το πρόσωπο το υπεύθυνο για την εκμετάλλευση αυτής της επιχείρησης έχει παύσει να υφίσταται νομικά.
In one of those judgments, delivered on I7 December I99l in Case T-6189(Enichem Anic SpA), the Court of First Instance also had to rule on the problemof making an undertaking answerable for an infringement where, between thetime when the infringement was committed and the time when the undertaking inquestion was to be held accountable for it, the person who was responsible for theoperation of that undertaking had ceased to exist in law.
Σχετικώς, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι πρέπει, κατ' αρχάς, να προσδιοριστεί το σύνολο των υλικών και των ανθρωπίνων στοιχείων που συνέτρεξαν κατά τη διάπραξη της παράβασης, για να εντοπιστεί, στη συνέχεια, το πρόσωπο που κατέστη υπεύθυνο της εκμετάλλευσης του συνόλου αυτού, έτσι ώστε να αποφευχθεί η αδυναμία καταλογισμού της παραβάσεως στην επιχείρηση λόγω εξαφανίσεως του προσώπου που ήταν υπεύθυνο για την εκμετάλλευση της κατά το χρόνο διαπράξεως της παραβάσεως.
In that respect, the Court of First Instance considered that it was necessary to find, initially, thecombination of physical and human elements that had contributed to thecommissioning of the infringement and then to identify the person who hadbecome responsible for the operation, so as to avoid the result that, because of thedisappearance of the person responsible for its operation when the infringementwas committed, the undertaking might fail to answer for it.
Σε μια άλλη απόφαση με την ίδια ημερομηνία, στην υπόθεση Τ-7/89, Hercules Chemicals, το Πρωτοδικείο τόνισε ότι η Επιτροπή, καθιερώνοντας, με την δωδέκατη έκθεση της επί της πολιτικής ανταγωνισμού, μια διαδικασία προσβάσεως στον φάκελο των υποθέσεων ανταγωνισμού, επέβαλε στον εαυτό της κανόνες που υπερέβαιναν τις αξιώσεις που είχε διατυπώσει στον τομέα αυτόν το Δικαστήριο.
In another judgment, of the same date, in Case T-7159 (SA Hercules Chemicals NV), the Court of First Instance pointed out that, by establishing, in the Twelfth Report on Competition Policy, a procedure for providing accessto the file incompetition cases, the Commission had imposed rules on itself which went beyondthe requirements laid down by the Court of Justice.
Η Επιτροπή έχει, επομένως, την υποχρέωση να καταστήσει προσιτά στις επιχειρήσεις που εμπλέκονται σε διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΟΚ, όλα τα έγγραφα, υπέρ και κατά της καταγγελλόμενης επιχειρήσεως, τα οποία έχει συλλέξει κατά την έρευνα' εξαιρούνται μόνο τα επιχειρηματικά απόρρητα άλλων επιχειρήσεων, τα εσωτερικά έγγραφα της Επιτροπής και άλλες εμπιστευτικές πληροφορίες.
The Commission wastherefore under an obligation to make accessibleto the undertakings involved, ina proceeding under Article 85(1) of the EEC Treaty, all documents, whether intheir favour or otherwise, that it had acquired during the investigation, exceptwhere the business secrets of other undertakings, the Commission's internaldocuments or other confidential information were involved.
Ενώ οι υποθέσεις του «πολυπροπυλενίου» που προαναφέρθηκαν αφορούσαν την εφαρμογή του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΟΚ, οι υποθέσεις Τ-69/89, Τ-70/89 και Τ-76/89, RTE, BBC και ITP, τις οποίες έκρινε το Πρωτοδικείο με αποφάσεις της 10ης Ιουλίου 1991, αφορούσαν την εφαρμογή ενός άλλου κανόνα ανταγωνισμού της Συνθήκης, του άρθρου 86, ο οποίος απαγορεύει την καταχρηστική εκμετάλλευση δεσπόζουσας θέσης εντός της κοινής αγοράς ή σημαντικού τμήματος της, κατά το μέτρο που αυτή δύναται να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών.
While the polypropylene cases concerned the application of Article 85 of the EECTreaty, the RTE, BBC and ITP cases(T-69/89, T-70189 and T-76189) , which weredecided by the Court of First Instance on 10 July 1991, concerned the application of another competition rule in the Treaty (Article 86), which prohibits the abuseof a dominant position within the common market or in a substantial part of it, inso far as it may affect trade between Member States.
Με τις αποφάσεις αυτές, το Πρωτοδικείο απέρριψε τις προσφυγές που είχαν ασκήσει οι προσφεύγουσες εταιρίες κατά αποφάσεως της Επιτροπής, με την οποία αυτή διαπίστωνε ότι η πολιτική και η πρακτική, τις οποίες ακολουθούσαν οι οργανισμοί αυτοί σχετικά με τη δημοσίευση του εβδομαδιαίου προγράμματος των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών τους εκπομπών, οι οποίες λαμβάνονταν στην Ιρλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία, συνιστούσαν παραβάσεις του άρθρου 86 της Συνθήκης ΕΟΚ, κατά το μέτρο που εμπόδιζαν την έκδοση και πώληση γενικών εβδομαδιαίων οδηγών τηλεοράσεως στο έδαφος αυτό.
In that respect, the Court of First Instance pointed out that, while it was plainthat the exercise of the exclusive right to reproducea protectedwork was not initself an abuse,that was not the case when, in the light of the circumstances ofeach individual case, it was apparentthat that right was exercised in such waysand circumstances as in fact to pursuean aim manifestly contrary to the objectivesof Article 86. In that event, the copyright was no longer exercised in a mannerwhich correspondedto the essentialfunction of that right, as envisagedin Article 36 of the Treaty, which was to protect the work and reward the creativeeffort, while respectiving the objectivesof, in particular, Article 86.
Συναφώς, το Πρωτοδικείο τόνισε ότι, ναι μεν η άσκηση του αποκλειστικού δικαιώματος αναπαραγωγής του προστατευομένου έργου, που καλύπτεται ρητά από το δικαίωμα του δημιουργού, ασφαλώς δεν έχει, αυτή καθαυτή, καταχρηστικό χαρα­κτήρα' άλλως όμως έχουν τα πράγματα όταν —ενόψει των ιδιαιτέρων περιστάσεων της κάθε περιπτώσεως— προκύπτει ότι, με τις προϋποθέσεις και τους τρόπους άσκησης του αποκλειστικού δικαιώματος αναπαραγωγής του προστατευομένου έργου, επιδιώκεται στην πραγματικότητα σκοπός προδήλως αντίθετος προς τους σκοπούς του άρθρου 86.
In another freld, namely actions brought by undertakings against the Commissionunder the ECSC Treaty, the Court of First Instance was required to rule on thenon-contractual liability of the Community. In Case T-103/85, the Court of Justice had annulled a Commission decision in so far as it refusedto adjust theproduction and delivery quotas for the first quarter of 1985 of a steel companyincorporated under German law, as well as individual decisionsfixing deliveryquotasfor the same undertaking for the first and second quarters of 1986(Cases 33186, 44186, 110/86, 226186 and 285/86).
Στην περίπτωση αυτή, η άσκηση του δικαιώματος του δημιουργού δεν αντιστοιχεί πλέον στη βασική λειτουργία αυτού του δικαιώματος, κατά την έννοια του άρθρου 36 της Συνθήκης, που είναι η ηθική προστασία του έργου και η ανταμοιβή της δημιουργικής προσπάθειας, σε συμφωνία προς τις αρχές που επιδιώκονται ειδικότερα με το άρθρο 86.
Since the Commission had failedto take within a reasonable time the necessary steps to comply with the twojudgments of the Court of Justice annulling the decisions,the undertakingbrought an action for damages under Article 34 and 40 of the ECSC Treaty.
Σε έναν άλλο τομέα, των προσφυγών που ασκούν οι επιχειρήσεις κατά της Επιτροπής δυνάμει της Συνθήκης ΕΚΑΧ, το Πρωτοδικείο έλαβε αφορμή να αποφανθεί επί της εξωσυμβατικής ευθύνης της Επιτροπής.
In its judgment of 27 June l99l in Case T-120/89 (Peine-Salzgitter), the Court of First Instance had to respond,inter alia, to the applicant's argument based on theimpossibility of extending the caselaw of the Court of Justice concerningnon-contractual liability of the Community in the context of the EEC Treaty toactions brought on the basis of the ECSC Treaty, in view of the differences ofstructure between the two Treaties.The Court of First Instance considered thatbecause of the need,in the context of a single legal order, albeit instituted by threedifferent Treaties, to ensure as far as possible the uniform application of Community law in the area of non-contractual liability of the Community forunlawful legislative acts as well as the coherence of the system of legal protection instituted by the various Treaties, it seemedappropriate, in the case of the
Επειδή η Επιτροπή δεν έλαβε τα μέτρα τα οποία συνεπαγόταν η εκτέλεση των δύο ακυρωτικών αποφάσεων του Δικαστηρίου, η εν λόγω επιχείρηση άσκησε αγωγή ζητώντας αποζημίωση βάσει των άρθρων 34 και 40 της Συνθήκης ΕΚΑΧ.
'fault unlawfulnessof a legislativeact, to interpret the concept of of a such a nature as to render the Community liable' within the meaning of the firstparagraph of Article 34 of the ECSC Treaty in the light of the criteria developedby the Court of Justice in its caselaw on the second parugraph of Article 215 ofthe EEC Treaty.
Με την απόφαση της 27ης Ιουνίου 1991, στην υπόθεση Τ-120/89, Peine-Salzgitter, το Πρωτοδικείο απάντησε, μεταξύ άλλων, στο επιχείρημα τις ενάγουσας ότι η επέκταση της νομολογίας του Δικαστηρίου περί της εξωσυμβατικής ευθύνης της Κοινότητας στο πλαίσιο της Συνθήκης ΕΟΚ δεν ήταν δυνατή σε αγωγές ασκούμενες βάσει της Συνθήκης ΕΚΑΧ, ενόψει της διαφορετικής δομής των δύο αυτών Συνθηκών.
Finally, as regards disputes between Community institutions and their servants,the Court of First Instance has established the interpretation to be given to certainconcepts in the Staff Regulations applicable to officials of the European Communities. Thus, it specified in its judgment of 7 February 1991 in Case T-18/89 and in Case T-24159 (Tagaras) the conditions for validity which an 'instrument appoint-ing an official' must fulfil.
των κριτηρίων που έχει διατυπώσει το Δικαστήριο με τη νομολογία του τη σχετική με το άρθρο 215, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ.
the Court of First Instance considered that an official becomes entitled to theeducation allowance provided for in Article 3 of Annex VII to the Staff Regulations covering family allowances granted to officials from the moment thechild actually and regularly attends an establishment of primary education, even ifthe national law of the place of residence of his legal guardian does not requireattendance.
Τέλος, όσον αφορά τις διαφορές μεταξύ κοινοτικών οργάνων και των υπαλλήλων τους, το Πρωτοδικείο καθιέρωσε την ερμηνεία που πρέπει να δίδεται σε ορισμένους όρους του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων (ΚΥΚ).
In its judgment of 17 October 1991 in Case T-26189 (De Compte v Parliament) , it examined closely the disciplinary system applicable to Communityofficials under Articles 86 to 89 and under Annex IX to the Staff Regulations, andstated inter alia that if no timelimit was prescribed for the opening of disciplinaryproceedings against an official accused of having failed to fulfil one of hisobligations under the Staff Regulations, the interests of good managementrequired, once proceedings were opened, that the disciplinary board act diligentlyso that each step in the proceedings was taken within a reasonable time in relationto the preceding step, since failure to observe that timelimit - which could onlybe assessed according to the particular circumstances of the case - could not onlymake the institution liable but also entail the annulment of the measure taken outside that time-limit.
'Ετσι, με την απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 1991, στις υποθέσεις Τ-18/89 και Τ-24/89, Ταγαράς, προσδιόρισε τις προϋποθέσεις του κύρους που πρέπει να πληροί μια «πράξη διορισμού υπαλλήλου».
The Court of First Instance approved its Rules of Procedure on 2 May 1991. Theywere published in the Official Journal of the European Communities on 30 May1991 and entered into force on 1 July 1991.
Διευκρίνισε επίσης το περιεχόμενο της έννοιας της αντιστοιχίας βαθμού και θέσης, την οποία καθιερώνει το άρθρο 7, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, με την απόφαση της 7ης Μαΐου 1991, στην υπόθεση Τ-18/90, Jongen.
Until then, the Court of First Instancehad applied mutatis mutandis the Rules of Procedure of the Court of Justice, asprovided for in the third paragraph of Article 11 of the Council Decision of24 October 1988 establishing a Court of First Instance of the European
Το Πρωτοδικείο ενέκρινε στις 2 Μαΐου 1991 τον Κανονισμό Διαδικασίας του, ο οποίος δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 30 Μαΐου 1991.
It required somewhat over a year and a half of hard work to cover the variousstages between the beginning of discussions of the ad hoc committee set up in October 1989 in the Court of First Instance and the adoption by the Council on29 April 1991 of the text which had been submitted to it.
Μέχρι τότε, το Πρωτοδικείο εφάρμοζε mutatis mutandis τον Κανονισμό Διαδικασίας του Δικαστηρίου, όπως προέβλεπε το τρίτο εδάφιο του άρθρου 11 της αποφάσεως του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1988 περί ιδρύσεως του Πρωτοδι­κείου.
Four considerations acted as guidelines in drawing up the Rules of Procedure ofthe Court of First Instance: the retention as far as possible of the rules applicablebefore the Court of Justice; the inclusion of new rules to take account of thespecific nature of the Court of First Instance; the need to reconcile the concern forprocedural economy with observance of the audi alteram parte rule; and, finally,the advisability of providing for rules which would enable cases to be better prepared.
Λίγο περισσότερο από ενάμισης χρόνος εντατικής δουλειάς χρειάστηκε για να διανυθούν τα διάφορα στάδια που μεσολάβησαν από την έναρξη των συζητήσεων της επιτροπής ad hoc, που συστάθηκε τον Οκτώβριο του 1989 από μέλη του Πρωτοδικείου,
Several provisions which do not appear in the Rules of Procedure of the Court of Justice or which contain amendments to the text of those rules were thereforeintroduced in order to take into account the above considerations.
μέχρι τη θέσπιση από το Συμβούλιο, στις 29 Απριλίου 1991, του κειμένου που του είχε υποβληθεί.
Thus, from the point of view of the organization, composition and work of the Chambers, the Court of First Instance normally sits in Chambers composed ofthree judges (in staff cases) or five judges (in competition and ECSC cases), incontrast to the rule which prevails at the Court of Justice which sits in principle inplenary session.
Εισήχθησαν, επομένως, πολλές διατάξεις, νέες ή τροποποιηθείσες σε σχέση προς τον Κανονισμό Διαδικασίας του Δικαστηρίου, ώστε να ληφθούν υπόψη οι παραπάνω προσανατολισμοί.
Thus, the President of the Court of First Instance assigns cases tothe Chambers, and the President of the Chamber proposes to the President of the Court of First Instance the designation of a Judge-Rapporteur for each case.
Κατά συνέπεια, ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου αναθέτει τις υποθέσεις στα τμήματα, ο δε πρόεδρος του αρμόδιου τμήματος προτείνει στον Πρόεδρο του Πρωτοδικείου τον ορισμό εισηγητή δικαστή για κάθε υπόθεση.
Asregards the criteria by which a case is referred either to the Court of First Instancesitting in plenary session or to a Chamber composed of a different number of Judges, the rules of the Court of First Instance no longer grant the Member Statesand the institutions the option of requesting that a case be referred to a differentbench.
Όπως είναι γνωστό, στο Πρωτοδικείο δεν υπάρχει ιδιαίτερο σώμα γενικών εισαγγε­λέων.
There is no corps of Advocates General with a special status at the Court of FirstInstance .
Σχετικώς, η παράγραφος 3 του άρθρου 2 της προαναφερθείσας απόφασης του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1988 προβλέπει ότι τα μέλη του Πρωτοδικείου μπορούν να καλούνται να ασκήσουν καθήκοντα γενικού εισαγγελέα.
In that respect, Article 2(3) of the Council Decision of 24 October 1988provides that the Members of the Court of First Instance may be called upon toperform the task of an Advocate General.
Αυτό ελήφθη υπόψη στον Κανονισμό Διαδικασίας, όπου ορίστηκαν τα εξής: κατ' αρχάς, όταν το Πρωτοδικείο συνεδριάζει εν ολομέλεια, επικουρείται πάντα από γενικό εισαγγελέα, ο οποίος ορίζεται από τον Πρόεδρο' όταν συνεδριάζει σε τμήματα, έχει επίσης αυτήν την ευχέρεια, μόνον όμως εφόσον το απαιτεί η νομική δυσκολία της υποθέσεως ή το πολύπλοκο των πραγματικών περιστατικών.
The Rules of Procedure have thus laiddown, first, that the Court of First Instance sitting in plenary session is always tobe assistedby an Advocate General designated by the President and, second, thata Chamber of the Court of First Instance may also be assistedby an AdvocateGeneral if it is considered that the legal difficulty or the factual complexity of thecase so requires.
Τον δικαστή που καλείται να ασκήσει καθήκοντα γενικού εισαγγελέα στην υπόθεση αυτή τον ορίζει ο Πρόεδρος του Πρωτοδικείου.
In order that the Court of First Instance might, under the best possibleconditions, carry out its obligation to decide on cases which require a close examination of complex facts, Article 69 of the Rules of Procedure enables the omeasure Court of First Instance to prescribe at any stage of the proceedings any of organization of procedure'.
Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι ο γενικός εισαγγελέας μπορεί να αναπτύξει τις προτάσεις του όχι μόνο προφορικώς, αλλά και γραπτώς.
This new concept, based on the latest trend inprocedure in the legal system of several Member States, is defined in Article 64 ofthe Rules of Procedure, which provides that the purpose of those measures oforganization of procedure is to ensure that cases are prepared for hearing,procedures carried out and disputes resolved under the best possible conditions.
Για την καλύτερη εκπλήρωση της υποχρέωσης του Πρωτοδικείου να αποφαίνεται επί προσφυγών που απαιτούν την εμπεριστατωμένη εξέταση περίπλοκων πραγματικών περιστατικών, προβλέφθηκε, στο άρθρο 49 του Κανονισμού Διαδικασίας, η δυνατό­τητα του Πρωτοδικείου να αποφασίζει, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, για οποιοδήποτε από τα «μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας».
Article 64(2) explains the purpose of such measures: they are, in particular, toensure the efficient conduct of the written and oral procedures, to facilitate thetaking of evidence, to determine the points on which the parties must presentfurther argument or which call for measures of inquiry, to clarify the forms oforder sought by the parties, their pleas in law and arguments and the points atissue between them, and to facilitate the amicable settlement of proceedings.
Η νέα αυτή έννοια, που
They mayconsist, inter alia, of putting questions to the parties, inviting the parties to make
εμπνέεται από την πιο πρόσφατη δικονομική εξέλιξη την οποία γνωρίζουν πολλές έννομες τάξεις των κρατών μελών, ορίζεται στο άρθρο 64 του Κανονισμού, το οποίο ορίζει ότι αυτά τα μέτρα οργανώσεως αποβλέπουν στην υπό τους καλύτερους όρους προετοιμασία των υποθέσεων, εξέλιξη των διαδικασιών και επίλυση των διαφο­ρών.
written or oral submissions on certain aspects of the proceedings, asking theparties or third parties for information or particulars, asking for documents orany papers relating to the case to be produced, or summoning the parties' agents or the parties in person to meetings.
Η ίδια διάταξη περιλαμβάνει ενδεικτική απαρίθμηση των μέτρων οργανώσεως της διαδικασίας, τα οποία μπορεί να διατάξει το Πρωτοδικείο: μπορούν, μεταξύ άλλων, να συνίστανται σε υποβολή ερωτήσεων στους διαδίκους, πρόσκληση των διαδίκων να λάβουν εγγράφως ή προφορικώς θέση επί ορισμένων θεμάτων της διαφοράς, αίτηση παροχής από τους διαδίκους ή τρίτους πληροφοριών ή ενημερωτικών στοιχείων, αίτηση προσκομίσεως εγγράφων ή οποιουδήποτε στοιχείου που έχει σχέση με την υπόθεση ή κλήση των εκπροσώπων των διαδίκων ή των ίδιων των διαδίκων σε συνεδριάσεις.
The establishment of two levels of jurisdiction in the Community's legal systemrequired the inclusion in the Rules of Procedure of the Court of First Instance ofa number of special provisions. Thus, for example, as regards the stay ofproceedings, Article 77 of the Rules of Procedure specifies three cases in whichproceedings may be stayed: in accordance with the third paragraph of Article 47of the EEC Statute, where the Court of Justice and the Court of First Instance areseized of cases in which the same relief is sought. the same issue of interpretationis raised or the validity of the same act is called in question, the Court of Firsttrnstance may stay proceedings until the Court of Justice delivers its judgment;where an appeal is brought before the Court of Justice against a decision of the Court of First Instance disposing of the substantive issues in part only, disposingof a procedural issue concerning a plea of lack of competence or inadmissibility,or dismissing an application to intervene; or, finally, at the joint request of theparties, in particular where they envisagethe possibility of settling the dispute outof court.
Τα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας διατάσσονται από το Πρωτοδικείο είτε αυτεπαγγέλτως είτε κατόπιν προτάσεως ενός διαδίκου και μετά από ακρόαση του γενικού εισαγγελέα.
In addition to these three cases, there is a fourth: where an appeal beforethe Court of Justice and an application initiating third-party proceedings (Article 123),an application for revision (Article 128) CIran application for interpretation (Article 129) before the Court of First Instance concern the same judgment,the Court of First Instance may stay the proceedings until the Court of Justice hasdelivered its judgment.
O γενικός εισαγγελέας μετέχει στα μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας.
Time begins to run afresh from thedate of resumption (Article 79).
Η καθιέρωση δύο βαθμών δικαιοδοσίας στην κοινοτική έννομη τάξη κατέστησε αναγκαίο να περιληφθούν στον Κανονισμό Διαδικασίας του Πρωτοδικείου ορισμένες ειδικές διατάξεις.
Under the third patagraph of Article 47 of the EEC Statute, where the Court of Justice and the Court of First Instance are seized of cases in which the validity ofthe same act is called in question, the Court of First Instance may declinejurisdiction in order that the Court of Justice may rule on such applications.
Και, τέλος, κατόπιν κοινής αιτήσεως των διαδίκων, ιδίως αν αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο φιλικού διακανονι­σμού της διαφοράς τους.
The Court of Justice may also decide to stay proceedings; in that case, the proceedingsbefore the Court of First Instance are resumed.
Στις τρεις αυτές περιπτώσεις αναστολής της διαδικασίας πρέπει ακόμη να προστεθεί μία τέταρτη: Όταν μια αναίρεση ενώπιον του Δικαστηρίου και μια τριτανακοπή (άρθρο 123), μια αίτηση αναθεωρήσεως (άρθρο 128) ή μια αίτηση
In that respect, Article 80 of the Rules of Procedure provides that the decisions declining jurisdiction are to bemade by the Court of First Instance by way of an order which is to be served on the parties.
ερμηνείας (άρθρο 129) ενώπιον του Πρωτοδικείου αφορούν την ίδια απόφαση του, το Πρωτοδικείο μπορεί να αναστείλει τη διαδικασία μέχρι να εκδώσει την απόφαση του το Δικαστήριο.
Article 47 of the EEC Statute also provides that, where the Court of FirstInstance finds that it does not have jurisdiction to hear and determine an action inrespect of which the Court of Justice hasjurisdiction, it is to refer the action to the Court of Justice; in that respect, Article 7I2 of the Rules of Procedure providesthat, in the case of a manifest lack of competence, the decision to refer the actionis to be made without taking any further steps in the proceedings and by reasonedorder.
Οι αποφάσεις περί αναστολής ή περί επαναλήψεως της διαδικασίας λαμβάνονται με διάταξη του Πρωτοδικείου, αφού ακουστούν οι διάδικοι και ο γενικός εισαγγελέας (άρθρο 78).
It should also be noted that under Article 47 of the EEC Statute, where the Court of Justice finds that an action falls within the jurisdiction of the Court of First Instance, it is to refer that action to the Court of First Instance, which maynot then decline jurisdiction.