natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με την επίμαχη απόφαση, το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως που άσκησε η Επιτροπή κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 2ας Μαΐου 1995, Τ-163/94 και Τ-165/94, ΝΤΝ Corporation και Koyo Seiko κατά Συμβουλίου, με την οποία το Πρωτοδικείο είχε ακυρώσει το άρθρο 1 του κανονισμού περί τροποποιήσεως του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ κατά τις εισαγωγές ενσφαίρων τριβέων (ρουλεμάν με σφαιρίδια), καταγωγής Ιαπωνίας.
In that judgment the Court dismissed the appeal brought by the Commission of the European Communities against the judgment of the Court of First Instance of 2 May 1995 in Joined Cases T-163/94 and T-165/94 NTN Corporation and Koyo Seiko ν Council which annulled Article 1 of Council Regulation modifying the definitive anti-dumping duty on imports of ball bearings.
Το Δικαστήριο καταδίκασε επίσης, με το σημείο 2 του διατακτικού, την Επιτροπή «στα έξοδα της παρούσας δίκης».
In the second point of the operative part the Court also ordered the Commission 'to pay the costs of this appeal'.
Με την περί ερμηνείας αίτηση της, η NSK ζητεί από το Δικαστήριο:
Lastly, it must be held that the judgment in question is to be interpreted to the effect that the Commission is to pay NSK's costs, since that company was in all essential respects successful in contesting the pleas in law relied upon by the Commission in support of its appeal.
*1) Το σημείο 2 του διατακτικού της αποφάσεως τον Δικαστηρίου της 10ης Φεβρουαρίου 1998, C-245I95 Ρ, Επιτροπή κατά ΝΤΝ και Koyo Sako, ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καταδικάζεται στα έξοδα της δίκης συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν την παρέμβαση των NSKLtd, NSK Bearings Europe Ltd, NSK-RHP France SA, NSK-RHP UK Ltd, NSK-RHP Deutschland GmbH, NSK-RHP Italia SpA, NSK-RHP Nederland BV, NSK-RHP European Distribution Centre BV και NSK-RHP Iberica SA.
Point 2 of the operative part of the judgment of 10 February 1998, Commission ν NTN and Koyo Seiko (C-245/95 P), is to be interpreted to the effect that the Commission of the European Communities is ordered to pay the costs of the appeal, including those relating to the intervention by NSK Ltd, NSK Bearings Europe Ltd, NSK-RHP France SA, NSK-RHP UK Ltd, NSK-RHP Deutschland GmbH, NSK-RHP Italia SpA, NSK-RHP Nederland BV, NSK-RHP European Distribution Centre BV and NSK-RHP Iberica SA.
Καταδικάζει την Επιτροπή στα έξοδα της παρούσας δίκης
The Commission is ordered to pay the costs of this application.
Το πρωτότυπο της παρούσας αποφάσεως επισυνάπτεται στο πρωτότυπο της ερμηνευομένης αποφάσεως Σημείωση της παρούσας αποφάσεως γίνεται στο περιθώριο του πρωτοτύπου της αποφάσεως»
The original of this judgment shall be appended to the original of the judgment interpreted This judgment shall be mentioned in the margin of the original of the judgment interpreted.'
Υποθ. C-348/96 Donatella Caifa Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Case C-348/96 Donatella Caifa Freedom of movement for persons
«Δημόσια τάξη - Τουρίστας υπήκοος άλλου κράτους μέλους - Καταδίκη για χρήση ναρκωτικών — Ισόβια απαγόρευση διαμονής» (Ολομέλεια)
(Public policy — Tourist from another Member State — Conviction for drug use for life from a Member State's territory) (Full Court)
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ηρακλείου την κήρυξε ένοχη παραβάσεως του νόμου περί ναρκωτικών, την καταδίκασε σε ποινή φυλακίσεως τριών μηνών και διέταξε την ισόβια απέλαση της από την ελληνική επικράτεια.
The Plimeliodikio (Criminal Court of First Instance) at Heraklion found her guilty of an offence under the law on drugs, sentenced her to three months' imprisonment and ordered her to be expelled for life from Greek territory.
μόνον το κεφάλαιο περί της ισόβιας απελάσεως της από την ελληνική επικράτεια, ισχυριζόμενη κυρίως ότι οι διατάξεις περί ευρωπαϊκής ιθαγενείας, και ειδικότερα τα άρθρα 8 και 8 Α της Συνθήκης, καθώς και οι διατάξεις του άρθρου 59 της Συνθήκης περί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, δεν επιτρέπουν σε κράτος μέλος να λάβει το μέτρο της ισόβιας απελάσεως κατά υπηκόου άλλου κράτους μέλους, όταν ανάλογο μέτρο δεν εφαρμόζεται επί των Ελλήνων υπηκόων.
more particularly Articles 8 and 8a of the Treaty, and the provisions relating to freedom to provide services in Article 59 of the Treaty did not allow a Member State to adopt a measure expelling a national of another Member State for life if a comparable measure could not be taken against a Greek citizen.
Προϋπόθεση για την επίκληση της έννοιας της δημοσίας τάξεως είναι η ύπαρξη πραγματικής και αρκετά σοβαρής απειλής κατά θεμελιώδους συμφέροντος της κοινωνίας.
In this respect, it must be accepted that a Member State may consider that the use of drugs constitutes a danger for society such as to justify special measures against foreign nationals who contravene its laws on drugs, in order to maintain public order.
Επισημαίνεται συναφώς ότι ένα κράτος μέλος μπορεί να θεωρήσει ότι η χρήση ναρκωτικών συνιστά κίνδυνο για την κοινωνία δικαιολογούντα τη λήψη μέτρων κατά των αλλοδαπών που παραβαίνουν τη νομοθεσία περί ναρκωτικών ουσιών, προκειμένου να διαφυλαχθεί η δημόσια τάξη.
However, as the Court has repeatedly stated, the public policy exception, like all derogations from a fundamental principle of the Treaty, must be interpreted restrictively.
Το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν αντιβαίνει προς τα άρθρα 8, παράγραφοι 1 και 2, 8 Α, παράγραφος 1, 48, 52 και 59, καθώς και προς την οδηγία 64/221, η ρύθμιση που επιβάλλει στο εθνικό δικαστήριο, προβλέποντας ορισμένες μόνον εξαιρέσεις για οικογενειακούς ιδίως λόγους, την υποχρέωση να διατάσσει την ισόβια απέλαση από την εθνική επικράτεια των υπηκόων των άλλων κρατών μελών που έχουν καταδικαστεί εντός της επικράτειας αυτής για τα πλημμελήματα της προμήθειας ή της κατοχής ναρκωτικών ουσιών για προσωπική χρήση.
The national court is asking essentially whether Articles 8(1) and (2), 8a(l), 48, 52 and 59 of the Treaty and Directive 64/221 preclude legislation which, with certain exceptions, in particular where there are family reasons, requires a Member State's courts to order the expulsion for life from its territory of nationals of other Member States found guilty on that territory of the offences of obtaining and being in possession of drugs for their own personal use.
Πάντως η σχετική με τη δημόσια τάξη εξαίρεση, όπως και όλες οι παρεκκλίσεις από τις θεμελιώδεις αρχές της Συνθήκης, πρέπει να ερμηνεύεται στενά.
The principle of freedom to provide services established in Article 59 of the Treaty includes the freedom for the recipients of services to go to another Member State in order to receive a service there, without being obstructed by restrictions, and that tourists must be regarded as recipients of services.
Ναι μεν η ποινική νομοθεσία εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, η νομολογία όμως δέχεται παγίως ότι το κοινοτικό δίκαιο επιβάλλει περιορισμούς στην αρμοδιότητα αυτή, καθόσον η νομοθεσία αυτή δεν μπορεί να περιορίζει τις θεμελιώδεις ελευθερίες που διασφαλίζει το κοινοτικό δίκαιο.
Although in principle criminal legislation is a matter for which the Member States are responsible, the Court has consistently held that Community law sets certain limits to their power, and such legislation may not restrict the fundamental freedoms guaranteed by Community law.
Επιπλέον, οι ενδεχόμενες προηγούμενες ποινικές καταδίκες δεν μπορούν καθ' εαυτές να αιτιολογήσουν τη λήψη τέτοιων μέτρων.
In the present case, the penalty of expulsion for life from the territory, which is applicable to the nationals of other Member States in the event of conviction for obtaining and being in possession of drugs for their own use, clearly constitutes an obstacle to the freedom to provide services.
Εν προκειμένω, η ποινή της ισόβιας απελάσεως, η οποία επιβάλλεται στους υπηκόους των άλλων κρατών μελών σε περίπτωση καταδίκης τους για αγορά ή κατοχή ναρκωτικών ουσιών για προσωπική τους χρήση, συνιστά προφανώς εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών.
In the present case, the legislation at issue in the main proceedings requires nationals of other Member States found guilty, on the national territory in which that legislation applies, of an offence under the drugs laws, to be expelled for life from that territory, unless compelling reasons, in particular family reasons, justify their continued residence in the country. The penalty can be revoked only by a decision taken at the discretion of the Minister for Justice after a period of three years.
Το ίδιο θα ίσχυε και για τις άλλες θεμελιώδεις ελευθερίες.
Therefore, expulsion for life automatically follows a criminal conviction, without any account being taken of the personal conduct of the offender or of the danger which that person represents for the requirements of public policy.
Αντιθέτως, πρέπει να θεωρηθεί ότι το άρθρο 56 της Συνθήκης επιτρέπει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν έναντι των υπηκόων των άλλων
Article 56 permits Member States to adopt, with respect to nationals of other Member States, and in particular on the grounds of public policy, measures which they cannot apply to their own nationals, inasmuch as they have no authority to expel the latter from the territory or to deny them access thereto.
Η ποινή αυτή μπορεί να αρθεί μόνον εφόσον εκδοθεί, μετά την πάροδο τριετίας, απόφαση του
It follows that the conditions for the application of the public policy exception provided for in
εξαιρέσεως, όπως προβλέπονται από την οδηγία 64/221 και έχουν ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, και δεν επιτρέπεται η επίκληση της σχετικής με τη δημόσια τάξη εξαιρέσεως.
Directive 64/221, as interpreted by the Court of Justice, are not fulfilled and that the public policy exception cannot be successfully relied upon.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται να αποφανθεί επί του ζητήματος κατά πόσον μια νομοθεσία όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη συμβιβάζεται με τα άρθρα 8 και 8 Α της Συνθήκης.
'Articles 48, 52 and 59 of the EC Treaty and Article 3 of Council Directive 64/221¡EEC of 25 February 1964 on the co­ordination of special measures concerning the movement and residence of foreign nationals which are justified on grounds of public policy, public security or public health preclude legislation which, with certain exceptions, in particular where there are family reasons, requires a Member State's courts to order expulsion for life from its territory of nationals of other Member States found guilty on that territory of the offences of obtaining and being in possession of drugs for their own personal use.'
Κατά συνέπεια, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής της σχετικής με τη δημόσια τάξη
Advocate General A La Pergola delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 17 February 1998.
«Αντιβαίνει προς τα άρθρα 48, 52 και 59 της Συνθήκης ΕΚ και προς το άρθρο 3 της οδηγίας64/221/ΕΟΚτουΣυμβουλίσμ της25ης Φεβρουαρίου 1964, περί του συντονισμού των ειδικών μέτρων για τη διακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται για λόγους δημοσίας τάξεως δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας η νομοθεσία που επιβάλλει στο εθνικό δικαστήριο, προβλέποντας ορισμένες μόνον εξαιρέσεις για. οικογενειακούς ιδίως λόγους την υποχρέωση να διατάσσει την ισόβια απέλαση από την εθνική επικράτεια των υπηκόων των άλλων κρατών μελών που έχουν καταδικαστεί για τα πλημμελήματα της προμήθειας ή της κατοχής ναρκωτικών ουσιών για προσωπική χρήση»
'Articles 52 and 59 of the EC Treaty and Article 3 of Council Directive 64/221/EEC of 25 February 1964 on the co­ordination of special measures concerning the movement and residence of foreign nationals which are justified on grounds of public policy, public security or public health must be interpreted as precluding domestic legislation which requires a court to order expulsion for life from its territory of a national of another Member State, on grounds of public policy and public safety, for the sole reason that that national has committed the offence of being in possession of drugs for his own personal use in that host State, when no penalty of equivalent severity is inflicted on a national of that host State committing the same offence.'
Ο γενικός εισαγγελέας A La Pergola ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση -mc ολοιιέλειας -mc 17ης Φεβρουαρίου 1998.
Case C­416/97 Commission of the European Communities ν Italian Republic Agriculture
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την εξής απάντηση:
(Failure of Member State to fulfil its obligations - Directives 93/119/EC, 94/42/EC, 94/16/EC and 93/118/EC — Non-transposition within the prescribed time-limits) (Fourth Chamber)
Υποθ.
93/118/EC of
C-416/97 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
Council Directive 22 December 1993, or in any event by failing to notify such provisions to the Commission, the Italian Republic had failed to fulfil its obligations under those directives.
21 Ιανουαρίου 1999
Council Directive 94/42/EC of 27 July 1994,
«Παράβαση κράτους μέλους - Οδηγίες 931119/ΕΚ, 94/421ΕΚ, 94/16/ΕΚ και 93/118/ΕΚ - Παράλειψη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο εντός των ταχθεισών προθεσμιών (Τέταρτο τμήμα) διατροφή των ζώων, και
The Italian Republic informed the Commission that Directives 94/16 and 93/119 had been transposed into the Italian legal system, whereupon the Commission discontinued, such part of its action as concerned the failure to transpose Directives 94/16 and 93/119 into national law.
93/118/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1993, ή, εν πάση περιπτώσει, μη κοινοποιώντας τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές.
Since those other two directives have not been transposed within the time-limits prescribed therein, the Commission's action in that respect must be held to be well founded.
93/119/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1993, για την προστασία των ζώων κατά τη σφαγή ή/και τη θανάτωση τους,
Commission Directive 94/16/EC of 22 April 1994 amending Council Directive 74/63/EEC on undesirable substances and products in animal nutrition, and
94/16/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Απριλίου 1994, για την τροποποίηση της οδηγίας 74/63/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις ανεπιθύμητες ουσίες και προϊόντα στη
Council Directive 94/42/EC of 27 July 1994 amending Directive 64/432/EEC on health problems affecting intra-Community trade in bovine animals and swine, and
Δεδομένου ότι η μεταφορά των δύο άλλων οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο δεν πραγματοποιήθηκε εντός των ταχθεισών από αυτές προθεσμιών, η προσφυγή που άσκησε συναφώς η Επιτροπή πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη.
Council Directive 93/118/EC of 22 December 1993 amending Directive 85/73/EEC on the financing of health inspections and controls of fresh meat and poultrymeat, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under those directives.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
The Italian Republic is ordered to pay the costs.'
94/421ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για την τροποποίηση της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ περί προβλημάτων υγειονομικού ελέγχου του τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών βοοειδών και χοιροειδών, και
(1) declare that, by failing to adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 93/119/EC of 22 December 1993 on the protection of animals at the time of slaughter or killing, Council Directive 94/42/EC of 27 July 1994, amending Directive 64/432/EEC on health problems affecting intra-Community trade in bovine animals and swine,
93/118/EK του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1993, σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας 85/73/ΕΟΚ για τη χρηματοδότηση των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων των νωπών κρεάτων και των κρεάτων πουλερικών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές
Commission Directive 94/16/EC of 22 April 1994 amending Council Directive 74/63/EEC on undesirable substances and products in animal nutrition, and Council Directive 93/118/EC of 22 December 1993, amending Directive 85/73/EEC on the financing of health inspections and controls of fresh meat and poultrymeat, or in any event by failing to notify such provisions to the Commission, the Italian Republic had failed to fulfil its obligations under those directives;
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
(2) order the Italian Republic to pay the costs.
Υποθ. C-120/97 Upjohn Ltd και The Licensing Authority κ.λπ.
Case C-120/97 Upjohn Ltd and The Licensing Authority and Others Approximation of laws
21 Ιανουαρίου 1999
21 January 1999 authorisation Judicial review)
Προδικαστική
Preliminary ruling (Proprietary medicinal products — Revocation of a marketing (Fifth Chamber)
«Φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα - Ανάκληση αδείας κυκλοφορίας - έλεγχος» (Πέμπτο τμήμα)
'MCA') having sought the views of the CSM, which provisionally concluded that the marketing authorisations should be revoked, the MCA informed Upjohn on 2 October 1991 that the Licensing Authority had decided to suspend the marketing authorisations for that product for three months.
Με διάταξη της 26ης Οκτωβρίου 1995 το Court of Appeal (England & Wales) υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως πρρς την ερμηνεία της οδηγίας 65/65/ΕΟΚτου Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1965. Ωστόσο, παρά τη γνωμοδότηση αυτή και παρά τη γνωμοδότηση της Medicines Commission, η οποία συνιστούσε την ανάκληση των ΑΚ μόνον των προϊόντων περιεκτικότητας 0,25 mg, η MCA πληροφόρησε την Upjohn ότι η Licensing Authority σκόπευε να προβεί στην οριστική ανάκληση όλων των ΑΚ της τριαζολάμης.
It is apparent, therefore, that Article 12 does not lay down detailed rules for the exercise of the right of recourse; it leaves to the Member Slates the task of organising their own systems of judicial review of decisions refusing, suspending or revoking marketing authorisations for proprietary medicinal products.
Στις 9 Ιουνίου 1993 η Licensing Authority κοινοποίησε στην Upjohn την απόφαση της περί άμεσης ανάκλησης όλων των ΑΚ της τριαζολάμης.
doses of 0.25 mg, the MCA informed Upjohn that the Licensing Authority was proposing the definitive revocation of all marketing authorisations in respect of Triazolam.
Αιτιολόγησε λεπτομερώς την απόφαση αυτή και την απόρριψη των πορισμάτων της ομάδας των ορισθέντων προσώπων.
On 9 June 1993 the Licensing Authority communicated to Upjohn its decision revoking, with immediate effect, all marketing authorisations relating to Triazolam. It provided a detailed statement of reasons for that decision and for its rejection of the conclusions of the Persons Appointed.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 1993 η επιτροπή φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων υιοθέτησε την έκθεση της ad hoc ομάδας εισηγητών με την οποία προτάθηκε κυρίως η συνέχιση της εμπορίας της τριαζολάμης.
On 15 September 1993 the CPMP adopted the report of the ad hoc rapporteurs' group, which concluded, in particular, that Triazolam should continue to be sold.
Εν τω μεταξύ, η Upjohn προσέφυγε ενώπιον του High Court με αίτημα την ακύρωση της αποφάσεως της Licensing Authority.
Meanwhile, Upjohn brought proceedings before the High Court to have the Licensing Authority's decision quashed.
Η τριαζολάμη, που διατίθεται επίσης υπό το σήμα Halcion, δικαιούχος του οποίου είναι η Upjohn, είναι φάρμακο το οποίο χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση της αϋπνίας και χορηγείται με συνταγή γιατρού. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, χορηγήθηκε άδεια για την τριαζολάμη τον Σεπτέμβριο του 1978, για δισκία περιεκτικότητας 0,25 mg και 0,125 mg.
It is settled case-law that in the absence of Community rules governing the matter it is for the domestic legal system of each Member State to designate the courts and tribunals having jurisdiction and to lay down the detailed procedural rules governing actions for safeguarding rights which individuals derive from Community law, provided, however, that such rules are not less favourable than those governing similar domestic actions (the principle of equivalence) and do not render virtually impossible or excessively difficult the exercise of rights conferred by Community law (the principle of effectiveness).
Η Upjohn άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως του High Court ενώπιον του Court of Appeal, το οποίο αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει οτο Δικαστήριο τρία προδικαστικά ερωτήματα
Upjohn appealed against the High Court's decision to the Court of Appeal, which decided to stay proceedings and referred three questions to the Court of Justice for a preliminary ruling:
Η Medicines Control Agency (στο εξής: MCA), αφού πληροφορήθηκε από τον Τύπο τον Ιούλιο του 1991 ότι μια μέσης ηλικίας κυρία σκότωσε τη μητέρα της υπό την επήρεια της τριαζολάμης και καταλήγοντας στην προσωρινή απόφαση ότι έπρεπε να ανακληθούν οι ΑΚ πληροφόρησε την Upjohn στις 2 Οκτωβρίου 1991 ότι η Licensing Authority αποφάσισε να αναστείλει τις ΑΚ του φαρμάκου αυτού επί τρεις μήνες. Η αναστολή αυτή ανανεωνόταν κάθε τρίμηνο μέχρι την ανάκληση των ΑΚ στις 9 Ιουνίου 1993.
As regards decisions revoking marketing authorisations taken by the competent national authorities following complex assessments in the medicopharmacological field, it does not appear that the only appropriate means of preventing the exercise of rights conferred by Community law from being rendered virtually impossible or excessively difficult would be a procedure for judicial review of national decisions revoking marketing authorisations, empowering the competent national courts and tribunals to substitute their assessment of the facts and, in particular, of the scientific evidence relied on in support of the revocation decision for the assessment made by the national authorities competent to revoke such authorisations.
Με το πρώτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν η οδηγία 65/65 και γενικότερα το κοινοτικό δίκαιο επιβάλλουν στα κράτη μέλη την υποχρέωση να καθιερώσουν διαδικασία δικαστικού ελέγχου των εθνικών αποφάσεων περί ανακλήσεως των ΑΚ των φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων, παρέχουσα στα αρμόδια εθνικά δικαστήρια την εξουσία να υποκαθιστούν τις αρμόδιες για την ανάκληση των ΑΚ εθνικές αρχές στην εκτίμηση των πραγματικών στοιχείων, ιδίως δε των μέσων επιστημονικής αποδείξεως που χρησιμοποιήθηκαν προς στήριξη της ανακλητικής αποφάσεως.
By its first question, the national court asks, in essence, whether Directive 65/65 and, more generally, Community law require the Member States to establish a procedure for judicial review of national decisions revoking marketing authorisations for proprietary medicinal products, whereby the national courts and tribunals having jurisdiction are empowered to substitute their assessment of the facts, and, in particular, of the scientific evidence relied on in support of the revocation decision, for the assessment made by the national authorities competent to revoke such authorisations.
Συναφώς, διαπιστώνεται ότι, στο πλαίσιο του συστήματος που έχει θεσπιστεί από τα ασκούντα επιρροή εν προκειμένω κοινοτικά νομοθετήματα
Consequently, Community law does not require the Member States to establish a procedure for judicial review of national decisions revoking marketing authorisations, taken pursuant to Directive 65/65 and in the exercise of complex assessments, which involves a more extensive review than that carried out by the Court in similar cases.
Παράλληλα προς την εθνική διαδικασία, η Γαλλική Δημοκρατία και το Βασίλειο των Κάτω Χωρών παρέπεμψαν το θέμα στην επιτροπή φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων τον Οκτώβριο του 1991.
Nevertheless, any national procedure for judicial review of decisions of national authorities revoking marketing authorisations must enable the court or tribunal seised of an application for
Η επιτροπή αυτή γνωμοδότησε στις 11 Δεκεμβρίου 1991 κατά της πλήρους ανακλήσεως των ΑΚ και κάλεσε την ad hoc ομάδα των εισηγητών που όρισε η ίδια αυτή επιτροπή να ολοκληρώσει την πραγματοποιηθείσα εργασία, προβαίνοντας στην εκτίμηση της σχέσεως κινδύνου-ωφελείας όλων των υπνωτικών βραχείας δράσεως, περιλαμβανομένης της τριαζολάμης.
It is clear that, within the framework of rules governing proprietary medicinal products laid down by the relevant Community legislation, only Article 12 of Directive 65/65 refers to the remedies available against decisions taken pursuant to Article 11 of the directive, that is to say, decisions suspending or revoking marketing authorisations for proprietary medicinal products. The first paragraph of Article 12 merely requires the Member States to provide for such decisions to be open to challenge by way of legal proceedings.
Επί τον δευτέρου εραπήματος
The opinion of the CPMP is in no way binding.