natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ μιας επαγγελματικής ενώσεως, της Verband Sozialer Wettbewerb eV και των εταιριών Clinique Laboratories SNC και Estée Lauder Cosmetics GmbH, επ' ευκαιρία της χρήσεως της ονομασίας Clinique για την εμπορία καλλυντικών προϊόντων στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
That question was raised in proceedings between a trade association, the Verband Sozialer Wettbewerb eV, and the companies Clinique Laboratories SNC and Estée Lauder Cosmetics GmbH concerning the use of the name "Clinique" for the marketing of cosmetic products in the Federal Republic of Germany.
Οι εταιρίες αυτές είναι η γαλλική και η γερμανική θυγατρική εταιρία της αμερικανικής επιχειρήσεως Estée Lauder, οι οποίες διαθέτουν στο εμπόριο τα καλλυντικό προϊόντα που παρασκευάζονται από την εν λόγω επιχείρηση.
Those companies were, respectively, the French and German subsidiaries of the United States company Estée Lauder and market cosmetics manufactured by that company.
Τα προϊόντα αυτό επωλούντο από πολλών ετών με την ονομασία Clinique, εκτός της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας όπου διετίθεντο στο εμπόριο, από τότε που πρωτοκυκλοφόρησαν, το 1972, με την ονομασία Lini que.
Those products have been sold for many years under the name "Clinique" except in the Federal Republic of Germany, where they have been marketed, since their launch in 1972, under the name "Linique".
Προκειμένου να μειωθεί το κόστος συσκευασίας και διαφημίσεως που συνεπάγεται η εν λόγω διαφορά ονομασίας, η επιχείρηση αποφάσισε να πωλεί υπό το σήμα Clinique τα προοριζόμενα για τη γερμανική αγορά προϊόντα.
With a view to reducing packaging and advertising costs arising from this difference in names, the company decided to market the products intended for the German market under the name "Clinique".
Η ενάγουσα της κυρίας δίκης ένωση άσκησε αγωγή στηριζομένη στο άρθρο 3 του τροποποιημένου νόμου περί καταστολής του αθεμίτου ανταγωνισμού (UWG) και στο άρθρο 27 του τροποποιημένου νόμου περί προϊόντων διατροφής και αντικειμένων συνήθους χρήσεως (LMBG), προκειμένου να επιτύχει την παύση της χρήσεως στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας του σήματος Clinique, το οποίο θα μπορούσε, κατ' αυτή, να δημιουργήσει εσφαλμένως την εντύπωση στους καταναλωτές ότι τα προϊόντα για τα οποία πρόκειται έχουν θεραπευτικό αποτελέσματα.
The plaintiff in the main proceedings brought an action under Paragraph 3 of the German Gesetz gegen den unlauterem Wettbewerb (Law against Unfair Competition) ("UWG") of 7 June 1909, as amended, and under Article 27 of the Lebensmittel- und Bedarfsgegenständegesetz (Law on Foodstuffs and Consumer Items) ("LMBG") of 15 August 1974, as amended, seeking to stop the use in the Federal Republic of Germany of the name "Clinique" on the ground that that name could mislead consumers into believing that the products in question had medicinal properties.
Προσφάτως, το Δικαστήριο διευκρίνισε συναφώς ότι το άρθρο 30 της Συνθήκης απαγορεύει τα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, τα οποία προκύπτουν από κανόνες περί των προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούν τα εν λόγω εμπορεύματα (όπως οι προϋποθέσεις που αφορούν την ονομασία, το σχήμα, τις διαστάσεις, το βάρος, τη σύνθεση, την παρουσίαση, την επισήμανση και τη συσκευασία τους), ακόμη και αν οι κανόνες αυτοί εφαρμόζονται αδιακρίτως σε όλα τα προϊόντα, εφόσον η εν λόγω εφαρμογή δεν δικαιολογείται από σκοπό γενικού συμφέροντος που να δίνει το προβάδισμα στις απαιτήσεις της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων (απόφαση της 24ης Νοεμβρίου 1993, C-267/91 και C-268/91, Keck και Mithouard, Συλλογή 1993, σ. 1-0000, σκέψη 15).
The Court stated that it had recently ruled that Article 30 of the Treaty prohibits obstacles to the free movement of goods resulting from rules that lay down requirements to be met by such goods (such as requirements as to designation, form, size, weight, composition, presentation, labelling, packaging), even if those rules apply without distinction to all products, unless their application can be justified by a public-interest objective taking precedence over the free movement of goods (judgment in Joined Cases C-267/91 and C-268/91 Keck and Mithouard, paragraph 15).
Η απαγόρευση θέσεως σε κυκλοφορία στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας των καλλυντικών προϊόντων υπό την ιδία ονομασία με την οποία διατίθενται στο εμπόριο εντός άλλων κρατών μελών, στηριζομένη στο αυτό όρθρο 3 του UWG, συνιστά, καταρχήν, εμπόδιο αυτού του είδους για το ενδοκοινοτικό εμπόριο.
The Court stated that the prohibition under Paragraph 3 of the UWG of the distribution within the Federal Republic of Germany of cosmetic products under the same name as that under which they were marketed in the other Member States constituted in principle an obstacle to intra-Community trade.
προϊόντων της υπό άλλη ονομασία, επιπλέον δε να φέρει τα έξοδα συσκευασίας και διαφημίσεως δείχνει ότι το μέτρο αυτό θίγει την ελευθερία των συναλλαγών.
- 5 - fact that by reason of that prohibition the undertaking in question was obliged in that Member State alone to market its products under a different name and to bear additional packaging and advertising costs demonstrated that this measure did affect free trade.
Προκειμένου να καθοριστεί αν, αποφεύγοντας την απόδοση στο προϊόν χαρακτηριστικών που αυτό δεν έχει, η απαγόρευση χρησιμοποιήσεως εντός της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας της ονομασίας Clinique για την εμπορία των καλλυντικών προϊόντων δικαιολογείται από λόγους προστασίας των καταναλωτών ή της υγείας των προσώπων, πρέπει να ληφθούν υπόψη τα διάφορα στοιχεία που περιλαμβάνονται στη Διάταξη περί παραπομπής.
In order to determine whether, in preventing a product being attributed with characteristics which it did not have, the prohibition of the use of the name "Clinique" for the marketing of cosmetic products in the Federal Republic of Germany could be justified by the objective of protecting consumers or the health of humans, it was necessary for the Court to take into account the information set out in the order for reference.
Δεν αμφισβητείται ότι τα προϊόντα αυτά εμφανίζονται ως καλλυντικά προϊόντα και όχι ως φάρμακα.
In particular, it was apparent from that information that the range of cosmetic products manufactured by the Estée Lauder company was sold in the Federal Republic of Germany exclusively in perfumeries and cosmetic departments of large stores, and therefore none of those products was available in pharmacies.
Δεν προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι, ανεξάρτητα από την ονομασία των προϊόντων, η εν λόγω παρουσίαση δεν τηρεί τους κανόνες που εφαρμόζονται συναφώς στα καλλυντικά προϊόντα.
It was not disputed that those products were presented as cosmetic products and not as medicinal products. It was not suggested that, apart from the name of the products, this presentation did not comply with the rules applicable to cosmetic products.
Τέλος, κατά το γράμμα του υποβληθέντος ερωτήματος, τα προϊόντα αυτά διατίθενται νομίμως στο εμπόριο εντός των άλλων χωρών υπό την ονομασία Clinique, χωρίς η χρήση αυτής της ονομασίας να παραπλανά προφανώς τους καταναλωτές.
Finally, according to the very wording of the question referred, those products were ordinarily marketed in other countries under the name "Clinique" and the use of that name apparently did not mislead consumers.
Μ Τα άρθρα 30 και 36 της Συνθήκης και το άρθρο 6, παράγραφος 2, της οδηγίας 76/768/Ε0Κ του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1976, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στα καλλυντικά προϊόντα, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν σε εθνικό μέτρο που απαγορεύει την εισαγωγή και εμπορία χαρακτηριζομένου και προσφερομένου ως καλλυντικού προϊόντος με το αιτιολογικό ότι το εν λόγω προϊόν φέρει την ονομασία Clinique.
Articles 30 and 36 of the EEC Treaty and Article 6(2) of Council Directive 76/768/EEC of 27 July 1976 on the approximation of the laws of the Member States relating to cosmetic products must be interpreted as precluding a national measure which prohibits the importation and marketing of a product classified and packaged as a cosmetic on the ground that the product bears the name "Clinique".
Gulmann ανέπτυξε TIC ποοτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τυήυατος Tnc 29ης Σεπτεμβρίου 1993.
Mr Advocate General Gulmann delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 29 September 1993.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση :
He proposed that the Court should reply in the following terms:
"Το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ έχει την έννοια ότι δεν κωλύει, κατ' αρχήν, την εφαρμογή διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας περί αθεμίτου ανταγωνισμού για την απαγόρευση της εμπορίας καλλυντικού προϊόντος με το αιτιολογικό ότι η ονομασία του εμπορεύματος δίνει στους καταναλωτές την εσφαλμένη εντύπωση ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες, έστω και αν το εν λόγω προϊόν διατίθεται νομίμως στο εμπόριο σε άλλα κράτη μέλη υπό την ονομασία αυτή.
"Article 30 of the EEC Treaty must be interpreted as meaning that it does not in principle preclude the application of national provisions on unfair competition to prohibit the marketing of a cosmetic product on the ground that consumers might be misled by the name of the product into believing that the product has medicinal characteristics, even though the product is lawfully marketed in other Member States under the name in question.
Εναπόκειται επίσης στο εθνικό δικαστήριο, κατά το κοινοτικό δίκαιο, να προβεί, εξετάζοντας αν πρέπει να εφαρμοστούν οι κανόνες της εθνικής
The national court must, however, when applying national provisions, ensure that their application will not lead to obstacles to trade
νομοθεσίας, σε σφαιρική εκτίμηση, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα κρίσιμα στοιχεία, περιλαμβανομένων των συνθηκών υπό τις οποίες διατίθενται στο εμπόριο τα προϊόντα και του κινδύνου παραπλανήσεως ανάλογα με την αντίστοιχη ομάδα καταναλωτών."
The national court must also under Community law, when considering whether the national rules must be applied, base itself on an overall assessment which takes account of all relevant factors, including the circumstances in which the products are sold and the danger of persons being misled with regard to the consumer group concerned."
Υποθ. C-308/87 : Α.
Case C-308/87 A. Grifoni ν Commission
"Εξωσυμβατική ευθύνη - Αποκατάσταση ζημίας" ( Έκτο τμήμα)
(Non-contractual liability - Compensation fordamage) (Sixth Chamber)
Το Δικαστήριο επιφυλάχθηκε ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Under the terms of that judgment, the parties had to submit to the Court, within six months, a calculation of the amount of compensation established by common accord or, failing such agreement, their own assessments with figures in support.
Κατόπιν της αποφάσεως αυτής, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των διαδίκων για την εκτίμηση της ζημίας δεν κατέστη δυνατό να καταλήξουν σε κάποιο αποτέλεσμα εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
Following that judgment negotiations between the parties with a view to assessing the damage failed to result in a successful outcome within the period provided for.
Υποχρεώνει την Επιτροπή να καταβάλει στον ενάγοντα ως αποζημίωση το ποσό των 268 210 529 ιταλικών λιρετών (LIT).
Ordered the Commission to pay to the applicant compensation in the amount of LIT 268 210 529;
Το ποσό αυτό αυξάνεται κατά τους τόκους υπερημερίας προς 8 % ετησίως από την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως μέχρι πλήρους εξοφλήσεως.
Declared that that sum was to bear interest at the annual rate of 8% with effect from the date of the judgment until actual payment;
Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικό έξοδα, με εξαίρεση τα έξοδα της διαταχθείσας από το Δικαστήριο ιατρικής γνωματεύσεως τα οποία θα φέρει κατά το ήμισυ έκαστος των διαδίκων.
Ordered the parties to bear their own costs except for those of the medical report ordered by the Court which should be borne as to one-half by each of the parties.
Tesauro ανέπτυΕε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήυατος της 16 Σεπτεμβρίου 1993.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 16 September 1993.
Πρότεινε το Δικαστήριο να κρίνει ότι :
He proposed that the Court should:
Η Κοινότητα υποχρεούται να καταβάλει στον προσφεύγοντα, ως αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη λόγω του ατυχήματος που του συνέβη στις 24 Οκτωβρίου 1985, το ποσό των 238 077 293 LIT, πλέον των τόκων υπερημερίας με ετήσιο επιτόκιο 8 % υπολογιζόμενων από την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως έως την πλήρη εξόφληση-
Order the Community to pay to the applicant, as compensation for the damage suffered as a result of the accident of 24 October 1985, the sum of LIT 238 077 293 together with interest at the annual rate of 8% with effect from the date of judgment to the date of actual payment;
κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά έξοδα του.
Order the parties to bear their own costs.
Υποθ. C-13/93 : Office nationale de l'emploi (Onern) κατά Μ. Ninne
3 February 1994
Προδικαστική "Οδηγία 76/207/ΕΟΚ - Νυκτερινή εργασία των γυναικών" ( Έκτο τμήμα)
Case C-13/93 Office National de l'Emploi ν M. Minne (Preliminary rul ing) (Directive 76/207/EEC - Night-work for women) (Sixth Chamber)
Με απόφαση της 8ης Ιανουαρίου 1993, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 15 Ιανουαρίου 1993, το cour du travail de Liège υπέβαλε, κατ' εφαρμογή του όρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
By judgment of 8 January 1993, which was received at the Court on 15 January 1993, the Court du Travail de Liège (Labour Court, Liège) referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 5 of Council Directive 76/207/EEC.
Minne και του Office national belge de l'emploi (στο εξής: Onem), με αντικείμενο τη χορήγηση επιδομάτων ανεργίας.
That question arose in proceedings between Mrs Minne and the Belgian Office National de l'Emploi (National Employment Office) ("the ONEM") concerning the granting of unemployment benefit.
Από τις 15 Ιουλίου 1986 έως τις 31 Μαρτίου 1990, η Μ. Minne, κάτοικος Βελγίου, εργάστηκε σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις στο Capel len (Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου), ήταν δε υποχρεωμένη να εργάζεται με νυκτερινό ωράριο.
From 15 July 1986 to 31 March 1990, Mrs Minne, who was living in Belgium, worked in the hotel and catering industry at Capel len (Luxembourg) where she was required to work nights.
Κατόπιν της μετοικήσεως της στην επαρχία της Λιέγης (Βέλγιο), κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας της και ζήτησε να της χορηγηθούν από τις 2 Απριλίου 1990 τα επιδόματα ανεργίας.
She ceased working when she moved to live in the Province de Liège (Belgium), where she applied for unemployment benefit.
Το Onem αρνήθηκε να της χορηγήσει τα επιδόματα αυτά, επειδή η Minne είχε δηλώσει ότι για οικογενειακούς λόγους δεν ήταν πλέον διατεθειμένη να εργάζεται κατά τη νύκτα.
The ONEM refused to grant her that benefit on the ground that she had declared that she was no longer prepared to work at night for family reasons.
Με το ανωτέρω ερώτημα το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ' ουσία αν το άρθρο 5 της οδηγίας απαγορεύει στα κράτη μέλη που προβλέπουν απαγόρευση νυκτερινής εργασίας τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες να διατηρούν σε ισχύ διαφορετικά συστήματα παρεκκλίσεων για κάθε φύλο.
In its question, the national court sought in substance to ascertain whether Article 5 of the directive precluded a Member State which precluded night-work for both men and women from maintaining systems of derogations which differed from one sex to the other.
Στην υπό κρίση υπόθεση, η διάκριση δεν συνίσταται στην καταρχήν απαγόρευση της νυκτερινής εργασίας, η οποία ισχύει αδιακρίτως τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες, αλλά στις παρεκκλίσεις της.
The Court stated that in the present case the discrimination did not lie in the principle of the prohibition of night-work, which applied without distinction to men and women, but rather in the derogations from that principle.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, η άνιση μεταχείριση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 3, της οδηγίας.
In this case, it did not follow from the legislation at issue that the nature of the differences between the two systems of derogations was justified by the
Το Δικαστήριο αποφαίνεται :
In those circumstances, unequal treatment could not be justified on the basis of Article 2(3) of the directive.
"Το άρθρο 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ¡σης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη που προβλέπουν απαγόρευση της νυκτερινής εργασίας, τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες, να διατηρούν σε ισχύ διαφορετικά συστήματα παρεκκλίσεων, τα οποία διαφέρουν μεταξύ τους κυρίως ως προς τη διαδικασία θεσπίσεως των παρεκκλίσεων και τη διάρκεια της επιτρεπομένης νυκτερινής εργασίας, εφόσον η διαφορά αυτή δεν δικαιολογείται από την ανάγκη εξασφαλίσεως της προστασίας της γυναίκας, ιδίως όσον αφορά την εγκυμοσύνη και τη μητρότητα.
Article 5 of Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions precluded a Member State which prohibited night-work for both men and women from maintaining divergent systems of derogations which differed principally in respect of the procedure· for the adoption of derogations and of the duration of the night-work authorized, if such a difference was not justified by the need to ensure the protection of women, particularly with regard to pregnancy and maternity.
Το άρθρο 5 της οδηγίας δεν μπορεί να εφαρμοστεί κατά το μέτρο κατά το οποίο οι εθνικές αυτές διατάξεις θεσπίστηκαν για να εξασφαλιστεί η εκ μέρους του κράτους μέλους εκτέλεση υποχρεώσεων απορρεουσών από διεθνή σύμβαση που συνήφθη με τρίτα κράτη πριν από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης."
Article 5 of the directive could not apply to the extent to which those national provisions were adopted in order to ensure the performance by the Member State of obligations arising under an international agreement concluded with non-member countries before the entry into force of the EEC Treaty.
Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 9 Δεκεμβρίου 1993.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 9 December 1993.
"Το όρθρο 5 της οδηγίας 76/207 δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να θεσπίζουν κανονιστική ρύθμιση που περιορίζει τη νυκτερινή εργασία των γυναικών, χωρίς να προβλέπει ανάλογους περιορισμούς και για τους άνδρες.
"Article 5 of Directive 76/207 prohibits a Member State from adopting rules limiting night-work for women without providing similar limitations also for men.
Εντούτοις, από το άρθρο 234, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης προκύπτει ότι η υποχρέωση των εθνικών δικαστηρίων να μην εφαρμόζουν διατάξεις του εσωτερικού δικαίου αντίθετες προς το εν λόγω άρθρο 5 της οδηγίας δεν υφίσταται στην περίπτωση όπου η εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων είναι απαραίτητη για την εξασφάλιση της τηρήσεως διεθνών υποχρεώσεων των κρατών μελών έναντι τρίτων κρατών δυνάμει συμβάσεως όπως η υπ' αριθ. 89 σύμβαση της ΔΟΕ, της 9ης Ιουλίου 1948, η οποία συνήφθη πριν από την έναρξη της ισχύος της Συνθήκης."
However, it follows from the first paragraph of Article 234 of the Treaty that the obligation of the national court to disregard provisions of national law contrary to the said Article 5 of the directive does not apply where the application of the said provisions is necessary to ensure observance of international obligations of the Member State in question vis-à-vis non-member countries pursuant to an agreement, such as Convention No 89 of the International Labour Organization of 9 July 1948, concluded before the entry into force of the said Treaty."
Με απόφαση της 19ης Μαΐου 1992 (Mulder II), το Δικαστήριο έκρινε ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή υποχρεούνται να αποκαταστήσουν τη ζημία που υπέστησαν οι ενάγοντες συνεπεία της εφαρμογής του κανονισμού 857/84.
Case T-278/93 R, T-555/93R, Τ-280/93 and Τ-541/93 R O.A. Jones and Others ν Council and Commission 1 February 1994 (Milk quotas - Application for adoption of interim measures - Temporary measures)
Εκτιμώντας ότι ορισμένες από τις διατάξεις του ανωτέρω κανονισμού, και ειδικότερα οι αφορώσες την προθεσμία παραγραφής, τους θίγουν, ορισμένοι από τους ενδιαφερομένους παραγωγούς, μεταξύ των οποίων οι προσφεύγοντες, άσκησαν ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγές ακυρώσεως με αντικείμενο τη μερική ακύρωση του κανονισμού 2187/93, καθώς και τις παρούσες αιτήσεις λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
[1988] ECR 2321 ["Mulder J") and Case 170/86 von Deetzen ν Hauptzollamt Hamburg-Jonas [1988] ECR 2355, the Court of Justice declared Regulation No 857/84, as supplemented by Commission Regulation (EEC) 1371/84 of 16 May 1984, laying down detailed rules for the application of the additional levy referred to in Article 5c of Regulation (EEC) No 804/68 invalid in so far as those regulations did not provide for the allocation of a reference quantity to producers who, pursuant to an undertaking entered into under Council Regulation (EEC) No 1078/77 of 17 May 1977 introducing a system of premiums for the non-marketing of milk and milk products and for the conversion of dairy herds, did not deliver milk during the reference year adopted by the Member State concerned.
Κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού 2187/93, η κατ' αποκοπήν αποζημίωση καταβάλλεται μόνο για την περίοδο κατά την οποία δεν παραγράφηκε το δικαίωμα προς αποζημίωση.
Further to that judgment of the Court, the Council and the Commission recognized, in a communication published in the Official Journal on 5 August 1992 (Official Journal C 198, p.
Το άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχείο α', προβλέπει ότι ως ημερομηνία διακοπής της πενταετούς προθεσμίας παραγραφής της εξωσυμβατικής ευθύνης της Κοινότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 43 του Κανονισμού του Δικαστηρίου, γίνεται δεκτή είτε η ημερομηνία υποβολής σε ένα από τα κοινοτικό όργανα της αιτήσεως του παραγωγού ο οποίος θεωρεί ότι θίγεται είτε η ημερομηνία προσφυγής στο Δικαστήριο, είτε ακόμη η προαναφερθείσα ημερομηνία της ανακοινώσεως, ήτοι η 5η Αυγούστου 1992.
4), that the findings in the judgment of the Court of Justice in Mulder II, cited above, applied to all persons in a comparable situation to that of the applicants in those cases and, pending the adoption of the measures necessary to give effect to the judgment of the Court, undertook in the case of applications made after 5 August 1992 not to rely on the provisions of Article 43 of the Statute of the Court of Justice, pursuant to which proceedings against the Community in matters arising from non-contractual liability are barred after a period of five years from the occurrence of the event giving rise thereto.
Κατά το άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 2187/93, η αίτηση αποζημιώσεως έπρεπε να υποβληθεί στην αρμόδια αρχή που όρισε κάθε κράτος μέλος το αργότερο μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 1993.
It was in those circumstances that on 22 July 1993 the Council adopted Regulation No 2187/93 which provides for an offer of flat-rate compensation to certain producers of milk and milk products temporarily prevented from carrying on their trade and lays down the detailed rules and conditions for the grant of that compensation.
Κατά το άρθρο 14, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού 2187/93, η μη αποδοχή της προσφοράς εντός διμήνου από την ημερομηνία παραλαβής της, έχει ως συνέπεια την εξ αυτής αποδέσμευση στο μέλλον των ενδιαφερομένων κοινοτικών οργάνων, ήτοι του Συμβουλίου και της Επιτροπής.
A certain number of producers affected, including the applicants, considering that they were adversely affected by certain provisions of that regulation, in particular those concerning the limitation period, brought actions before the Court of First Instance for the partial annulment of Regulation No 2187/93, and also the present applications for interim measures.