natgillin/translations-raw huggingface dataset:
3) να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.»
The national court essentially sought to ascertain whether the provisions in question are to be interpreted as meaning that a quantitative limitation may be attached to an authorization for application of the system of processing under customs control as a way of discharging the inward processing relief arrangements.
Υποθ. C-437/93 Hauptzollamt Heilbronn κατά Temic Telefunken microelectronic GmbH Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων
be attached to an authorization to use the system of processing under customs control as a way of discharging the inward processing relief arrangements.'
Με διάταξη της 5ης Οκτωβρίου 1993, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 5 Νοεμβρίου 1993, το Bundesfinanzhof υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 18, παράγραφος 2, στοιχείο δ', και παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, και του άρθρου 21, παράγραφος 1, στοιχείο α', πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1999/85 του Συμβουλίου, για το καθεστώς ενεργητικής τελειοποιήσεως
'Article 18(2)(d) and the first subparagraph of Article 18(3) of Council Regulation (EEC) No 1999/85 of 16 July 1985 on inward processing relief arrangements must be interpreted as meaning that the authorization for discharge of inward processing arrangements by placing of the secondary compensating products under the system of processing under customs control cannot be made subject to quantitative limitations.'
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
It admits, moreover, that it was under an obligation to ensure that this was done.
•Το άρθρο 18, παράγραφος 2, στοιχείο δ', και παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, και το άρθρο21, παράγραφος 1, στοιχείο α, πρώτη περίπτωση, τον κανονισμού (ΕΟΚ) 1999/85 τον Συμβουλίου, της 16ης Ιουλίου 1985, για το καθεστώς ενεργητικής τελειοποίησης έχουν την έννοια ότι η άδεια υπαγωγής των εμπορευμάτων στο καθεστώς μεταποιήσεως υπό τελωνειακό έλεγχο ως τρόπου εκκαθαρίσεως του καθεστώτος ενεργητικής τελειοποιήσεως δεν μπορεί να συνοδεύεται από την επιβολή ποσοτικών περιορισμών.» »
By applications lodged on 7 April 1994 (C109/94), 14 July 1994 (C-207/94) and 1 August 1994 (C-225/94), the Commission of the European Communities brought three actions for a declaration that the Hellenic Republic has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty by failing, in Case C-109/94, to adopt or to communicate to the Commission within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 90/618/EEC and by failing, in Cases C-207/94 and C-225/94, to adopt and, in the alternative, to communicate to the Commission within the prescribed periods the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply, respectively, with Council Directives 88/357/EEC and 90/619/EEC.
Ο γενικός εισαγγελέας G.
That argument cannot be accepted.
Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τέταρτου τμήματος της 23ης Φεβρουαρίου 1995.
Mere administrative practices, which by their nature are alterable at will by the authorities and are not given the appropriate publicity, cannot be regarded as constituting the proper fulfilment of obligations under the Treaty.
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση:
Although the Hellenic Republic contends that
Συνεκδ. υποθ. C-109/94, C-207/94 και C-225/94 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
In both Case C-109/94 and Case C-225/94, the Hellenic Republic further observes that the Council of State has expressed the view that the promulgation of a presidential decree transposing Directives 90/618, 88/357 and 90/619 is impossible, in so far as the provisions of those directives have meanwhile been amended, replaced or repealed by Council Directives 92/49/EEC and 92/96/EEC.
Με δικόγραφα που πρωτοκολλήθηκαν στις 7 Απριλίου 1994 (C-109/94), στις 14 Ιουλίου 1994 (C-207/94) και την 1η Αυγούστου 1994 (C-225/94), η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ τρεις προσφυγές με αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει και να κοινοποιήσει (C-109/94), και επικουρικώς (C-207/94 και C-225/94) παραλείποντας να κοινοποιήσει στην Επιτροπή, εντός των ταχθεισών προθεσμιών τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί, αντιστοίχως, προς τις οδηγίες 90/618/ΕΟΚ 88/357/ΕΟΚ και 90/619/ΕΟΚ του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ
Council Directive 90/618/EEC of 8 November 1990 amending particularly as regards motor vehicle liability insurance, Directive 73/239/EEC and Directive 88/357/EEC which concern the coordination of laws, regulations and administrative provisions relating to direct insurance other than life assurance,
Κατόπιν αυτής της γνωμοδοτήσεως, οι αρμόδιες αρχές ανέλαβαν την πρωτοβουλία για προώθηση νέου προεδρικού διατάγματος που θα μετέφερε στο
Second Council Directive 88/357/EEC of 22 June 1988 on the coordination of laws, regulations and administrative provisions relating to direct insurance other than life assurance and laying down provisions to facilitate the effective exercise of freedom to provide services and amending Directive 73/239/EEC, and
Η Ελληνική Δημοκρατία ναι μεν ζητεί την απόρριψη της προσφυγής, πλην όμως δεν αμφισβητεί ότι οι οδηγίες δεν μεταφέρθηκαν στο εσωτερικό δίκαιο εντός των ταχθεισών προθεσμιών.
Council Directive 90/619/EEC of 8 November 1990 on the coordination of laws, regulations and administrative provisions relating to direct life assurance, laying down provisions to facilitate the effective exercise of freedom to provide services and amending Directive 79/267/EEC.
Αναγνωρίζει εξάλλου ότι έχει την υποχρέωση να τις μεταφέρει στο εσωτερικό δίκαιο.
Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 11 May 1995.
Πάντως, στην υπόθεση C-109/94 παρατηρεί ότι, παρά το ότι η οδηγία 90/618 δεν έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο, στην πράξη εφαρμόζονται οι διατάξεις της.
By failing to adopt within the prescribed time-limits the necessary laws, regulations and administrative provisions to comply fully with Directives 90/618/EEC, 88/357/EEC and 90/619/EEC, the Hellenic Republic has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty;
εσωτερικό δίκαιο τις πέντε οδηγίες 88/357, 90/618, 90/619, 92/49, και 92/96.
(Failure of a Member State to fulfil its obligations 90/219I EEC and 90/220/EEC - Genetically modified (Fifth Chamber) within the prescribed periods.
εσωτερικής έννομης τάξης τους προκειμένου να δικαιολογηθούν τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και των προθεσμιών που προβλέπουν οι κοινοτικές οδηγίες,
By application lodged on 20 June 1994, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt, or not notifying within the prescribed period, the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directives 90/219/EEC and 90/220/EEC, the Hellenic Republic had failed to fulfil its obligations under the EC Treaty.
Κατά πάγια νομολογία, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επικαλεστούν καταστάσεις της
Although it claims that the application should be dismissed, the Hellenic Republic does not contest the fact that the directives were not transposed
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
Since the directives were not transposed within the prescribed periods, the Court must declare the Hellenic Republic to be in breach of its obligations as claimed by the Commission.
Ο γενικός εισαγγελέας C Ο. Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 11ης Μαΐου 1995.
Declared that in not adopting within the prescribed periods the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 90/219/EEC of 23 April 1990 on the contained use of genetically modified micro-organisms and Council Directive 90/220/EEC of 23 April 1990 on the deliberate release into the environment of genetically modified organisms, the Hellenic Republic has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty;
τις οδηγίες 90/618/ΕΟΚ 88/357/ΕΟΚ και 90/619/ΕΟΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ
'(1) declare that, by failing to adopt within the prescribed period the measures necessary to implement Council Directive 90/219/EEC on the contained use of genetically modified micro-organisms and Council Directive 90/220/EEC on the deliberate release into the environment of genetically modified organisms, Greece has failed to fulfil its obligations under the Treaty;
Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
(2) order the Hellenic Republic to pay the costs.'
C-170/94 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας Περιβάλλον και καταναλωτές
Preliminary ruling (Social security for migrant workers —Designation of the competent State in accordance with Article 17 of Regulation (EEC) No 1408/71 — Residence and employment in a Member State other than the competent State Unemployment benefits provided pursuant to Article 71(l)(b)(ii)) (Sixth Chamber)
«Παράβαση κράτους μέλους — Μη μεταφορά των οδηγιών 90/219/ΕΟΚ και 90/220/ΕΟΚ στο εσωτερικό δίκαιο — Γενετικώς τροποποιημένοι οργανισμοί» (Πέμπτο τμήμα) προθεσμιών.
By judgment of 18 November 1993, received at the Court on 29 November 1993, the Arbeidshof, Brussels, asked several questions relating to the interpretation of Articles 17 and 71(l)(b)(ii) of Council Regulation (EEC) No 1408/71.
Η Ελληνική Δημοκρατία, τελικά, στο υπόμνημα ανταπαντήσεως, εκθέτει μόνον ότι η ελληνική Διοίκηση έχει σχγκροτήσει επιτροπή, αποτελούμενη από εκπροσώπους όλων των συναρμοδίων αρχών και του επιστημονικού κόσμου, για την επεξεργασία δύο σχεδίων κοινών υπουργικών αποφάσεων που προορίζονται να θέσουν σε εφαρμογή τις οδηγίες. Η Ελληνική Δημοκρατία επισυνάπτει τα δύο αυτά σχέδια στο υπόμνημα της.
The questions were raised in proceedings between the Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening (National Employment Office) and J.T.M. Van Gestel, who has Netherlands nationality, concerning the refusal by the RVA to grant him unemployment benefits pursuant to Article 71(l)(b)(ii) of the Regulation.
Με δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στις 20 Ιουνίου 1994, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με αίτημα να αναγνωρισθεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη λαμβάνοντας ή μη κοινοποιώντας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 90/219/ΕΟΚ και 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ
Since Mr Van Gestel wished to remain subject to Netherlands social security, the Belgian Ministry of Social Welfare and the Netherlands State Secretary for Social Affairs and Employment reached an agreement that Netherlands social security legislation should continue to be applied to him for the duration of his employment in Belgium and at the latest until 30 November 1991.
Η Ελληνική Δημοκρατία, ενώ ζητεί την ιχπόρριψη της προσφυγής, δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι οι οδηγίες δεν μεταφέρθηκαν στο εσωτερικό δίκαιο εντός των ταχθεισών
That agreement, concluded when Mr Van Gestel was already resident and working in Belgium, was based on Article 17 of the Regulation, which introduces an exception to Article 13(2)(a) of the Regulation, according to which a person employed on the territory of a Member State is to be subject to the legislation. of that State.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
Compensation for severance was paid to him in the Netherlands.
Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
The question that arises is which State is competent in a case such as that in the main proceedings.
Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τμήματος της 4ης Μαΐου 1995.
In a case such as that in point in the main proceedings, the fact that the State of last employment of the person concerned is the State of his residence does not therefore preclude application of Article 71(1) of the Regulation where the competent State is not the State of residence.
Ήταν της γνώμης ότι το Δικαστήριο πρέπει:
Although, in accordance with Article 13(2)(a) of the Regulation, the State competent to provide unemployment benefits is in principle the State in which the worker is employed, that rule is, however, subject to the exceptions provided for, in particular, in Article 17 of the Regulation.
«1) να αναγνωρίσει ότι η Ελλάδα, μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της οδηγίας 90/219/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών, και της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για τη σκόπιμη απελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη·
That interpretation is corroborated by the purpose of Article 71(l)(b)(ii), the provisions of which are intended to guarantee to migrant workers unemployment benefits under the most favourable conditions for seeking new employment.
2) να καταδικάσει την Ελλάδα στα δικαστικά έξοδα.»
Those provisions are designed to enable the migrant worker to receive unemployment benefits in his State of residence.
Υποθ. C-454/93 Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening κατά Joop van Gestel Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
In application of the latter article, two or more Member States, the competent authorities of those States or the bodies designated by those authorities may, by common agreement, choose a competent State other than that of the place of employment.
Προδικαστική «Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων — Καθορισμός τον αρμοδίου κράτους σύμφωνα με το άρθρο 17 τον κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 — Κατοικία και απασχόληση σε κράτος μέλος διαφορετικό από το αρμόδιο κράτος — Επιδόματα ανεργίας χορηγούμενα δυνάμει τον άρθρον 71, παράγραφος 1, στοιχείο β, περίπτωση U» (Έκτο τμήμα) βάσει του άρθρου 71, παράγραφος 1, στοιχείο β', περίπτωση ii, του κανονισμού.
Consequently, Article 71(l)(b) is applicable where, in derogation from the provisions of Article 13, the competent State has been designated pursuant to an agreement concluded in accordance with Article 17 of the Regulation.
Με απόφαση της 18ης Νοεμβρίου 1993, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 29 Νοεμβρίου 1993, το Arbeidshof te Brussel υπέβαλε πολλά προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 17 και 71, παράγραφος 1, στοιχείο β', περίπτωση ii, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου.
Moreover, the factor which determines whether Article 71 applies at all is the residence of the person concerned in a Member State other than that to whose legislation he was subject during his last employment there.
Ο Van Gestel εργαζόταν από την 1η Ιουνίου 1980 στην Smithkline Beecham BV, εταιρία εδρεύουσα στις Κάτω Χώρες, όπου και κατοικούσε.
That determining factor implies that Article 71 is applicable even when, during his last employment, the worker resided and worked, either continuously or not, in the territory of the Member State in which his employer was also established.
Με την προοπτική της προσωρινής μεταθέσεώς του σε άλλη θυγατρική εταιρία του ιδίου ομίλου, την SA Norden Europe (στο εξής: Norden), με έδρα τη Louvain-la-Neuve (Βέλγιο), από τα τέλη Οκτωβρίου 1988 εγκαταστάθηκε στο Βέλγιο
It is true that application of the provision thus interpreted allows workers to receive unemployment benefits from a Member State in which they have not paid contributions during their last employment. However that is a consequence intended by the Community legislature, which meant to ensure that workers were given the best chance of finding new employment.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening (εθνικού οργανισμού απασχολήσεως) και του J. van Gestel, Ολλανδού υπηκόου, σχετικά με την άρνηση του RVA να του χορηγήσει επιδόματα ανεργίας
It is true that in its judgment of 11 October 1984 in Guyot, the Court pointed out that Article 71 (1) of the Regulation concerned only employed persons who were residing in a Member State other than that in which they were last employed and thus appears to distinguish between the State of employment and the State of residence and not between the competent State and the State of residence. Nevertheless, that judgment does not contradict the above interpretation of Article 71(l)(b) of the Regulation.
Επομένως, το άρθρο 71, παράγραφος 1, στοιχείο β', έχει εφαρμογή οσάκις το αρμόδιο κράτος ορίστηκε, κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις του άρθρου 13, δυνάμει συμφωνίας η οποία συνήφθη σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού.
In its second question the national court asks whether Article 71(l)(b)(ii) applies even where the agreement pursuant to Article 17 of the Regulation came into being when the employed person was already working and residing in the territory of one and the same Member State.
Λόγω αναδιοργανώσεως της Norden, ο Van Gestel απολύθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1990.
that recourse to the derogation made available to the Member States by that provision is possible only as regards the future.
Στις Κάτω Χώρες του καταβλήθηκε αποζημίωση λόγω καταγγελίας της σχέσεως εργασίας.
On the contrary, it follows from the spirit and scheme of Article 17 that an agreement within the meaning,of that provision must also be capable, in the interests of the worker or workers concerned, of covering past periods.
Επί του πρώτου ερωτήματος
Nothing in the wording of Article 17 indicates
Τίθεται το ερώτημα ποιο είναι, σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, το αρμόδιο κράτος για την καταβολή των παροχών ανεργίας.
Article 71(l)(b)(ü) of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1991 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community, as amended and updated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983 must be interpreted as also applying to unemployed persons who during their last employment resided in the Member State in which they worked, even where, in derogation from Article 13(2)(a) of that Regulation, and pursuant to Article 17, therein referred to, the competent authorities of two Member States are in agreement that the employed person is to remain subject to the social security legislation of one of those Member States, not being the one in whose territory the unemployed person was employed.
Σε μια περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, το γεγονός ότι το κράτος της τελευταίας απασχολήσεως του εργαζομένου συμπίπτει με το κράτος της κατοικίας του δεν εμποδίζει επομένως την εφαρμογή του άρθρου 71, παράγραφος 1, του κανονισμού, καθόσον το αρμόδιο κράτος δεν είναι το κράτος της κατοικίας.
That article applies even where the agreement pursuant to Article 17 of the Regulation came into being when the employed person was already working and residing in the territory of one and the same Member State.'
Η ερμηνεία αυτή επιρρωννύεται από τον σκοπό του άρθρου 71, παράγραφος 1, στοιχείο β', περίπτωση ii, του οποίου οι διατάξεις αποβλέπουν στο να εξασφαλίσουν στον διακινούμενο εργαζόμενο το ευεργέτημα των παροχών ανεργίας υπό τις ευνοϊκότερες συνθήκες για την αναζήτηση νέας θέσεως εργασίας.
'Article 71(l)(b)(ii) of Council Regulation No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community must be interpreted as applying to an employed person who, pursuant to an agreement concluded in accordance with Article 17 of the regulation, remains subject to the social security system of the State in which he was previous employed, but who becomes wholly unemployed in another Member State where he was residing and working.'
Εντούτοις, πρόκειται για συνέπεια ανταποκρινόμενη στη βούληση του κοινοτικού νομοθέτη, ο οποίος θέλησε να παράσχει στον εργαζόμενο τις καλύτερες ευκαιρίες επαγγελματικής επανεντάξεως.
Preliminary ruling (Description of wines — Repetition on the label of the terms 'Kabinett', 'Spätlese', and 'Weissherbst' as parts of a brand name) (Sixth Chamber) before the Landgericht Frankfurt am Main for an order restraining the defendant from using those brand names.
Η δυνατότητα αυτή δικαιολογείται για ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων οι οποίοι έχουν στενούς δεσμούς, ιδίως προσωπικής ή επαγγελματικής φύσεως, με τη χώρα όπου εγκαταστάθηκαν και διαμένουν συνήθως.
The plaintiff considers, first, that use of the terms 'Kabinett', 'Spätlese', 'Auslese' and 'Weissherbst' as parts of those brand names, the lettering used for those terms, and the larger character size are contrary to Article 3(2) and (3) of Regulation No 3201/90.
Εξάλλου, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, το αποφασιστικό στοιχείο για την εφαρμογή του άρθρου 71, στο σύνολο του, είναι η κατοικία του ενδιαφερομένου εντός κράτους μέλους διαφορετικού από εκείνο στη νομοθεσία του οποίου είχε υπαχθεί κατά τη διάρκεια της τελευταίας απασχολήσεως του.
By order of 16 September 1993, lodged at the Court Registry on 6 December 1993, the Oberlandesgericht Frankfurt am Main referred to the Court for a preliminary ruling four questions on the interpretation of Article 40(3) of Council Regulation (EEC) No 2392/89 of 24 July 1989 laying down general rules for the description and presentation of wines and grape musts and of Article 3 of Commission Regulation (EEC) No 3201/90 of 16 October 1990 laying down detailed rules for the description and presentation of wines and grape musts.
Με το δεύτερο ερώτημα του, το αιτούν δικαστήριο θέλει να πληροφορηθεί αν το άρθρο 71, παράγραφος 1, στοιχείο β', περίπτωση ii, του κανονισμού έχει εφαρμογή έστω κι αν η στηριζομένη στο άρθρο 17 του κανονισμού συμφωνία συνήφθη καθ' ον χρόνον ο εργαζόμενος εργαζόταν και κατοικούσε ήδη στο έδαφος ενός και του αυτού κράτους μέλους.
Secondly, the defendant is alleged to have infringed Article 40 of Regulation No 2392/89, whereby brand names may not contain any words, parts of words, signs or illustrations which are likely to cause confusion or mislead the persons to whom they are addressed.
Είναι αληθές ότι η εφαρμογή της ερμηνευομένης διατάξεως επιτρέπει στον εργαζόμενο να λαμβάνει παροχές ανεργίας κράτους μέλους στο
Use of the terms 'Kabinett', 'Spätlese' and 'Auslese' as mandatory information is regulated by Article 3(2) of Regulation No 3201/90 and use of the term 'Weissherbst' as optional information is regulated by Article 3(3)(a) in conjunction with the second subparagraph of Article 3(3) of that regulation.
Τίποτε από το κείμενο του άρθρου 17 δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η δυνατότητα παρεκκλίσεως, που παρέχει στα κράτη μέλη η διάταξη αυτή, δεν μπορεί να ασκηθεί παρά μόνον για το μέλλον.
The defendant markets Qualitätsweine mit Prädikat (German quality wines bearing quality indications) which bear the indications 'Kabinett', 'Spätlese' and 'Auslese', and also a Qualitätswein b.A (German quality wine produced in a specified region) under the designation 'Weissherbst', all of which are quality wines produced in a specified region (hereinafter 'quality wines psr').
Αντιθέτως, το πνεύμα και η οικονομία του άρθρου 17 απαιτούν να μπορεί μια συμφωνία, υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, να καλύπτει επίσης, προς το συμφέρον του ή των ενδιαφερομένων εργαζομένων, διανυθείσες ήδη περιόδους.
Those indications, and the designation 'Portugieser Weissherbst', are set out at the foot of the labels in characters of the same type and size as the name of the specified region or of a geographical unit smaller than the specified region. In addition, in the middle of those labels, in characters which are approximately three times larger and which catch the eye at once, there appear the brand names 'Erben Kabinett', 'Erben Spätlese', 'Erben Auslese' and 'Erben Weissherbst'.
Το άρθρο αυτό έχει εφαρμογή έστω κι αν η στηριζομένη στο άρθρο 17 του κανονισμού συμφωνία συνήφθη καθ' ον χρόνον ο μισθωτός εργαζόμενος εργαζόταν και κατοικούσε ήδη στο έδαφος ενός και τον αυτού κράτους μέλους»
The question thus arises whether either of those cases applies when the brand name on the product label includes, in characters three times as large, a word which already appears on the same label as information forming part of the appellation of the quality wine psr.