natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το Βασίλειο της Δανίας, εισπράττοντας τέλος εγγραφής στα μητρώα επί των εισαγομένων μεταχειρισμένων οχημάτων, το οποίο κατά κανόνα υπολογίζεται βάσει μιας τεκμαρτής αξίας ανώτερης της πραγματικής αξίας του οχήματος με αποτέλεσμα τα εισαγόμενα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα οχήματα να επιβαρύνονται περισσότερο απ'ό,τι τα μεταχειρισμένα οχήματα που πωλούνται στη Δανία, στα μητρώα της οποίας είναι ήδη εγγεγραμμένα--, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 95 της Συνθήκης ΕΟΚ.
By imposing a registration duty on imported used motor vehicles based on a flat-rate value which is higher than the real value of the vehicle with the result that imported used motor vehicles are taxed more heavily than used motor vehicles which are sold on the domestic market after being registered in Denmark, the Kingdom of Denmark has failed to fulfil its obligations under Article 95 of the EEC Treaty;
Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα."
The parties are ordered to bear their own costs."
0 γενικός εισαγγελέας Jean Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 18ης Σεπτεμβρίου 1990.
Mr Advocate General Jean Mischo delivered his Opinion at the sitting on 18 September 1990.
Πρότεινε να αναγνωριστεί ότι:
He proposed that the Court should decide as follows:
Το Βασίλειο της Δανίας, λαμβάνοντας ως βάση υπολογισμού του τέλους εγγραφής στα μητρώα των οχημάτων που εισάγονται μεταχειρισμένα μια τεκμαρτή αξία που είναι κατά κανόνα υψηλότερη από την πραγματική αξία του οχήματος με αποτέλεσμα τα οχήματα αυτά να φέρουν φορολογική επιβάρυνση κατά κανόνα υψηλότερη από την υπολειπόμενη αξία του τέλους που παραμένει ενσωματωμένη στην αξία ενός οχήματος του ίδιου τύπου και της ίδιας παλαιότητας, το οποίο πωλείται στη Δανία στα μητρώα της οποίας είχε εγγραφεί όταν ήταν ήταν καινούργιο--, παραβαίνει τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 95 της Συνθήκης.
The Kingdom of Denmark has failed to fulfil its obligations under Article 95 of the Treaty because the calculation of the registration duty for imported used motor vehicles is in most cases made on the basis of an estimated value which is higher than the real value of the vehicle with the result that such motor vehicles bear a tax burden which is generally greater than the residual value of the tax still contained in the value of a vehicle of the same type and age sold in Denmark after being registered there when new;
Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα." υποθ. C-189/89 : Karl Spagl κατά Hauptzollamt Rosenheim
Case C-189/89: Karl Spagl ν Hauptzollamt Rosenheim - 11 December 1990 (Reference for a preliminary ruling) (Agriculture - Additional levy on milk) (Fifth Chamber)
(προδικαστική) "Γεωργία - Συμπληρωματική εισφορά επί του γάλακτος" (Πέμπτο τμήμα)
By order of 27 April 1989, which was received at the Court Registry on 30 May 1989, the Finanzgericht München [Finance Court, Munich] referred two questions to the Court for a preliminary ruling on the validity of the first indent of Article 3a (1) and Article 3a (2) of Council Regulation No. 857/84 of 31 March 1984, as amended by Council Regulation No. 764/89.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ των προαναφερομένων διαδίκων σχετικά με ποσότητα αναφοράς στο πλαίσιο της ρυθμίσεως περί της συμπληρωματικής εισφοράς επί του γάλακτος.
Those questions were raised in proceedings between the abovementioned parties concerning a reference quantity under the additional milk levy scheme.
0 Spagl, κάτοχος γεωργικής εκμεταλλεύσεως, έλαβε πριμοδότηση λόγω μη εμπορίας βάσει του κανονισμού 1078/77 του Συμβουλίου.
Mr Spagl, a farmer, was granted a non-marketing premium under Council Regulation No. 1078/77.
Η περίοδος μη εμπορίας, για την οποία δεσμεύτηκε να μην εκποιήσει ούτε γάλα ούτε γαλακτοκομικά προϊόντα προερχόμενα από την εκμετάλλευση του, έληξε στις 31 Μαρτίου 1983.
The non-marketing period, during which he had to undertake not to dispose of either milk or milk products from his farm, expired on 31 March 1983.
Στη συνέχεια, ο Spagl ζήτησε από τις αρμόδιες γερμανικές αρχές να του χορηγηθεί ποσότητα αναφοράς, σύμφωνα με τη ρύθμιση περί της συμπληρωματικής εισφοράς επί του γάλακτος, υπολογιζόμενη βάσει της ποσότητας γάλατος που είχε παραγάγει προ της περιόδου μη εμπορίας.
Subsequent to that date, Mr Spagl applied to the competent German authorities for a reference quantity under the additional milk levy scheme based on the quantity of milk he had produced prior to the non-marketing period.
Η αίτηση του αυτή απορρίφθηκε, κατ'εφαρμογή της οικείας κοινοτικής ρύθμισης, με την αιτιολογία ότι ο Spagl δεν είχε προβεί σε παραδόσεις γάλακτος κατά το 1983, έτος το οποίο η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας είχε ορίσει ως έτος αναφοράς, ούτε η περίπτωση του δικαιολογούσε την κατ'εξαίρεση χορήγηση ποσότητας αναφοράς.
That application was rejected under the Community rules at issue on the ground that Mr Spagl had not delivered milk in 1983, the reference year employed by the Federal Republic of Germany, and that his case did not justify a reference quantity being attributed to him on an exceptional basis.
Ως προς το πρώτο ερώτημα, πρέπει κατ'αρχάς να τονιστεί ότι η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 3α, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού 857/84, όπως τροποποιήθηκε, έχει ως αποτέλεσμα να αποκλείει την χορήγηση ειδικής ποσότητας αναφοράς στον παραγωγό του οποίου η περίοδος μη εμπορίας ή μετατροπής έληξε εντός της περιόδου 1981 έως 1983, η οποία περιλαμβάνει τα τρία ημερολογιακά έτη που θα μπορούσαν να επιλεγούν από τα κράτη μέλη ως έτη αναφοράς.
With regard to the first question, the Court pointed out first of all that the effect of the time-limit laid down in the first indent of Article 3a (1) of Council Regulation No. 857/84, as amended, was to exclude a special reference quantity being granted to any producer whose non-marketing or conversion period expired between 1981 and 1983, those being the three calendar years which the Member States could choose as reference years.
0 κοινοτικός νομοθέτης μπορούσε, ασφαλώς, να ορίσει προθεσμία αποκλείουσα την υπαγωγή στην ευεργετική διάταξη του άρθρου 3α όσων παραγωγών δεν προέβησαν σε παραδόσεις γάλακτος καθ'όλο το οικείο έτος αναφοράς, ή μέρος αυτού, για λόγους άσχετους προς την ανάληψη δέσμευσης περί μη εμπορίας ή περί μετατροπής· ωστόσο, η αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, όπως έχει ερμηνευθεί με τη νομολογία του Δικαστηρίου, εμποδίζει τον καθορισμό μιας τέτοιας προθεσμίας που θα είχε ως αποτέλεσμα να αποκλείει από την υπαγωγή στην ευεργετική διάταξη του
However, if the Community legislature was entitled validly to lay down a time-limit intended to exclude from the benefit of Article 3a producers who did not deliver milk during all or part of the reference year for reasons not connected with a non-marketing or conversion agreement, the principle of the protection of legitimate expectation, as interpreted by the Court, made it impossible to lay down a time-limit of that kind under conditions the effect of which was also to exclude from the benefit of Article 3a producers whose failure to deliver milk during all or part of the reference year was the consequence of their having fulfilled an obligation entered into under Regulation No. 1078/77.
Πράγματι, όπως έχει ήδη σημειώσει το Δικαστήριο, η οικεία κοινοτική ρύθμιση δεν εξασφαλίζει σε όλες τις περιπτώσεις τη δυνατότητα των παραγωγών που κατά τον ανωτέρω τρόπο αποκλείονται από τη χορήγηση αντιπροσωπευτικής ποσότητας αναφοράς βάσει του άρθρου 2 να λάβουν ειδική ή συμπληρωματική ποσότητα αναφοράς βάσει άλλων διατάξεων της ρυθμίσεως αυτής, δεδομένου ότι η χορήγηση τέτοιων ποσοτήτων υπόκειται σε ειδικές προϋποθέσεις, χωρεί δε μόνον εντός των ορίων των διαθεσίμων προς τούτο ποσοτήτων.
With regard to the second question, the Court first pointed out that where a rate of reduction intended to ensure that the category of producers concerned does not obtain an unfair advantage compared to producers who continued to deliver milk during the reference year is applied, it would infringe the principle of the protection of legitimate expectation to fix that rate at a level so high compared to the rates of reduction applicable to producers whose reference quantities have been determined in accordance with Article 2 of Regulation No. 854/87 that its application would amount to a restriction which specifically affected the producers concerned precisely because of the undertaking into which they had entered under Regulation No. 1078/77.
Υπ'αυτές τις συνθήκες, η εφαρμογή στους παραγωγούς που εμπίπτουν στο άρθρο 3α συντελεστή μειώσεως 40 %, ο οποίος όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στην αντιπροσωπευτική αξία των συντελεστών που ισχύουν για τους παραγωγούς που εμπίπτουν στο άρθρο 2, αλλά και είναι υπερδιπλάσιος του υψηλότερου συνόλου των συντελεστών αυτών, πρέπει να θεωρηθεί ότι συνιστά περιορισμό πλήττοντα ειδικά τους πρώτους, λόγω ακριβώς της δέσμευσης που ανέλαβαν περί μη εμπορίας ή περί μετατροπής.
Under those circumstances, the application to producers covered by Article 3a of a rate of reduction of 40%, which, far from constituting a value representative of the rates applicable to producers covered by Article 2, is more than double the highest total of those rates must be regarded as a restriction which specifically affects the first category of traders precisely because of their non-marketing or conversion undertaking.
Ούτε το επιχείρημα του Συμβουλίου και της Επιτροπής, ότι η χορήγηση μικρότερου συντελεστή μειώσεως θα υπονόμευε τον σκοπό της ρυθμίσεως περί συμπληρωματικής εισφοράς επί του γάλακτος, μπορεί να δικαιολογήσει την αμφισβητούμενη ρύθμιση.
The argument of the Council and the Commission to the effect that the application of a lower rate of reduction would endanger the purpose of the additional milk levy system also did not justify the contested rules.
Πράγματι, και αν ακόμη υποτεθεί ότι μια ενδεχομένως σημαντικότερη αύξηση του κοινοτικού αποθέματος θα διετάρασσε αναπόφευκτα την ισορροπία της αγοράς γάλακτος, θα αρκούσε, ωστόσο, να μειωθούν αναλογικά οι ποσότητες αναφοράς των άλλων παραγωγών κατ'αντ¡στοίχο ποσό, ώστε να μπορέσουν να χορηγηθούν σημαντικότερες ειδικές ποσότητες αναφοράς στους παραγωγούς που ανέλαβαν δέσμευση βάσει του κανονισμού 1078/77.
Even if a greater increase in the Community reserve could not be envisaged without endangering the equilibrium of the milk market, it was none the less true that it would have been sufficient to reduce the reference quantities of the other producers proportionally by a corresponding amount, in order to grant larger special reference quantities to producers who had entered into undertakings under Regulation No. 1078/77.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
The Court held that:
Το άρθρο 3α, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, όπως τρόποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 764/89 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 1989, είναι άκυρο, κατά το μέτρο που αποκλείει την βάσει αυτού χορήγηση ειδικής ποσότητας αναφοράς στους παραγωγούς, των οποίων η περίοδος μη εμπορίας ή μετατροπής, εις εκπλήρωση δεσμεύσεως την οποία ανέλαβαν βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) 1078/77 του Συμβουλίου, της 17ης Μαίου 1977, λήγει πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1983 ή, κατά περίπτωση, τις 30 Σεπτεμβρίου 1983.
The first indent of Article 3a(l) of Council Regulation (EEC) No. 857/84 of 31 March 1984, as amended by Council Regulation (EEC) No. 764/89 of 20 March 1989, is invalid in so far as it excludes from the grant of a special reference quantity under that provision producers whose period of non-marketing or conversion, pursuant to the undertaking given under Council Regulation (EEC) No. 1078/77, expires after 31 December 1983 or, in some cases, 30 September 1983.
Jacobs ανέπτυξε τις ποοτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 2ας Οκτωβρίου 1990.
Mr Advocate General F.G. Jacobs delivered his Opinion at the sitting on 2 October 1990.
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση :
He proposed that the Court should give the following answers to the questions of the national court:
Το άρθρο 3α του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου είναι άκυρο, κατά το μέτρο που ένας παραγωγός, του οποίου η περίοδος μη εμπορίας βάσει δεσμεύσεως που ανέλαβε σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1078/77 έληξε πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1983 (ή, κατά περίπτωση, τις 30 Σεπτεμβρίου 1983), δεν δικαιούται ειδικής ποσότητας αναφοράς.
Article 3a of Council Regulation (EEC) No. 857/84 is invalid in so far as a producer whose period of non-marketing pursuant to an undertaking given under Council Regulation (EEC) No. 1078/77 expired before 31 December 1983 (or 30 September 1983, as the case may be), is not eligible for receipt of a special reference quantity.
Το άρθρο 3α του κανονισμού 857/84 του Συμβουλίου είναι άκυρο, κατά το μέτρο που ένας παραγωγός, ο οποίος λαμβάνει βάσει αυτού ειδική ποσότητα αναφοράς, υποχρεούται να καταβάλει συμπληρωματική εισφορά για ποσότητες που παρήγαγε πριν από την έκτη περίοδο εφαρμογής της ρυθμίσεως, μη υπερβαίνουσες την ποσότητα γάλακτος που παρέδωσε ή την ποσότητα ισοδυνάμου γάλακτος που επώλησε κατά τους 12 ημερολογιακούς μήνες που προηγούνται του μήνα κατά τον οποίο κατέθεσε την αίτηση για τη χορήγηση πριμοδότησης μη εμπορίας ή μετατροπής σύμφωνα με τον κανονισμό 1078/77 του Συμβουλίου.
Article 3a of Council Regulation No. 857/84 is invalid in so far as a producer who receives a special reference quantity under that provision is liable to pay the additional levy in respect of quantities produced prior to the sixth period of application of the scheme which do not exceed the quantity of milk delivered or the quantity of milk equivalent sold by that producer during the 12 calender months preceding the month in which the application for the non-marketing or conversion premium was made pursuant to Council Regulation No. 1078/77.
Από την εξέταση του άρθρου 3α του κανονισμού 857/84 του Συμβουλίου δεν προέκυψε κανένα άλλο στοιχείο δυνάμενο να επηρεάσει το κύρος της διατάξεως αυτής."
Examination of Article 3a of Council Regulation No. 857/84 has revealed no further factor of such a kind as to affect the validity of the provision in question."
8 υποθ. C-217/89 : Josef Pastãtter κατά Hauptzol1 amt Bad Reichenhall
The Court held that:
(προδικαστική) "Γεωργία - Συμπληρωματική εισφορά επί του γάλακτος" (Πέμπτο τμήμα)
Case C-263/88: Commission of the European Communities ν French Republic - 12 December 1990 (Free movement of persons - Establishment and provision of services - Doctors, nurses, midwives, dentists and veterinary surgeons - Overseas countries and territories) (Full Court)
Με Διάταξη της 14ης Ιουνίου 1989, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 10 Ιουλίου 1989, το Finanzgericht München υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς το κύρος του άρθρου 3α, παράγραφος 2, του κανονισμού 857/84 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 764/89 του Συμβουλίου.
By an application lodged at the Court Registry on 23 September 1988, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that the French Republic had failed to fulfil its obligations under Council Decision 80/1186/EEC and Council Decision 86/283/EEC.
Η αίτηση του αυτή απορρίφθηκε, κατ'εφαρμογή της οικείας κοινοτικής ρύθμισης, με την αιτιολογία ότι ο Pastãtter δεν είχε προβεί σε παραδόσεις γάλακτος κατά το 1983, έτος το οποίο η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας είχε ορίσει ως έτος αναφοράς, ούτε η περίπτωση του δικαιολογούσε την κατ'εξαίρεση χορήγηση ποσότητας αναφοράς ή την χορήγηση συμπληρωματικής ποσότητας αναφοράς.
By failing to adopt the measures needed to allow nationals of other Member States in possession of the requisite French qualifications to establish themselves or provide services as doctors, general nurses, midwives, dentists or veterinary surgeons in the overseas territory of French Polynesia, and by failing to adopt within the prescribed period the necessary provisions regarding the occupation of veterinary surgeon in New Caledonia and its dependencies, the French Republic has failed to fulfil its obligations under Article 137 of Council Decision 80/1186/EEC of 16 December 1980 and Article 176 of Council Decision 86/283/EEC of 30 June 1986 on the association of the overseas countries and territories with the European Economic Community.
Βλ. απόφαση στην υπόθεση C-189/89 ανωτέρω.
The French Republic is ordered to pay the costs."
12.12.1990 "Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Εγκατάσταση και παροχή υπηρεσιών - Ιατροί, νοσοκόμοι, μαίες, οδοντίατροι, κτηνίατροι - Υπερπόντιες χώρες και εδάφη" (Ολομέλεια)
Joined Cases C-100 and 101/89: Peter Kaefer and Andrea Procacci ν French Republic - 12 December 1990 (Reference for a preliminary ruling) (Foreign relations - Right of residence and establishment - Overseas countries and territories - Article 177 - Jurisdiction of the Court) (Full Court)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στις 23 Σεπτεμβρίου 1988, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή, με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις αποφάσεις 80/1186/ΕΟΚ και 86/283/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
By two judgment of 21 March 1989, which were received at the Court Registry on 29 March 1989, the Tribunal Administratif [Administrative Court], Papeete, referred a question to the Court for a preliminary ruling on the interpretation of Article 176 of Council Decision 86/283/EEC.
Το Συμβούλιο αποφασίζει :
That question was raised in two cases concerning decisions in which the High Commissioner of the French Republic in Polynesia refused to grant a residence permit to Peter Kaefer, a German tourist, and ordered the expulsion from that territory of Andrea Procacci, who held a Swiss passport but claimed to be of Italian nationality.
0 γενικός εισαγγελέας Jean Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 17ης Μαΐου 1990.
Having regard to the distinction drawn in Article 227 of the Treaty between overseas departments and overseas countries and territories, the United Kingdom argues that only the courts in the overseas departments may directly apply Community law and, consequently, refer questions to the Court under Article 177 of the EEC Treaty.
Επομένως, η Γαλλική Δημοκρατία πρέπει να φέρει τα δικαστικά έξοδα."
It also noted, secondly, that Part Four of the EEC Treaty, in particular Article 136, gives the Community institutions, and in particular the Council, the power to lay down provisions on the basis of the principles set out in the Treaty concerning overseas countries and territories and that Council Decision 86/283/EEC constitutes such a provision.
Με δύο Αποφάσεις της 21ης Μαρτίου 1989, που περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 29 Μαρτίου 1989, το Tribunal Administratif de Papeete υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 176 της αποφάσεως 86/283/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
"The sphere of application of Article 176 of Council Decision 86/283/EEC of 30 June 1986 on the association of overseas countries and territories with the European Economic Community does not extend to cover decisions taken by the competent authorities of the Member States in regard to entry and residence of nationals of the other Member States in an overseas territory, except where such decisions concern the nationals of the other Member States who exercise or seek to exercise the right of establishment or the freedom to provide services in such a territory.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο δύο διαφορών, που έχουν ως αντικείμενο δύο αποφάσεις με τις οποίες ο haut-commissaire της Γαλλικής Δημοκρατίας στην Πολυνησία αφενός μεν αρνήθηκε να επιτρέψει την παραμονή του Peter Kaefer, περιηγητή γερμανικής ιθαγένειας, αφετέρου δε διέταξη την απέλαση από το εν λόγω έδαφος του Andréa Procacci, ο οποίος έφερε ελβετικό διαβατήριο, αλλά επικαλέστηκε την ιταλική του ιθαγένεια.
The prohibition of discrimination laid down by Article 176 of Council Decision 86/283/EEC may be relied on before the competent authorities of a country or a territory by a national of a Member State, other than the one with which that country or territory maintains special relations, for the purpose of establishing himself or providing services there, once the person concerned satisfies the conditions required of nationals not established in that country or territory and if the Member State of which he is a national accords the same treatment to persons from the country or territory in question."
Εξ αυτού συμπεραίνει ότι το άρθρο 177 δεν εφαρμόζεται επί των ΡΤΟΜ.
He proposed that the Court should reply as follows to the question referred to it:
Δεύτερον, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το τέταρτο μέρος της Συνθήκης ΕΟΚ, και συγκεκριμένα το άρθρο 136, παρέχει στα όργανα της Κοινότητας, και ειδικότερα στο Συμβούλιο, την αρμοδιότητα να θεσπίζουν, βάσει των αρχών της Συνθήκης, διατάξεις περί των υπερπόντιων χωρών και εδαφών- τέτοια διάταξη συνιστά και η απόφαση 86/283 του Συμβουλίου.
Neither Articles 132 (5) and 135 of the Treaty nor Article 176 of Council Decision 86/283/EEC of 30 June 1976 on the association of overseas countries and territories with the EEC may be regarded as extending to cover decisions of whatever kind which may be taken by the competent authorities as regards the entry and residence of nationals of other Member States in an overseas territory. In the overseas countries and territories the right to enter and reside may only be claimed by the nationals of other Member States for the purpose of carrying on an activity as a self-employed person under the conditions provided for in Article 176 mentioned above.
"Οι αποφάσεις των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών όσον αφορά την είσοδο και την παραμονή των υπαλλήλων των άλλων κρατών μελών σε υπερπόντιο έδαφος δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 176 της αποφάσεως 86/283/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου
Article 176 of Council Decision 86/283/EEC of 30 June 1986 on the association of overseas countries and territories to the EEC must be interpreted as meaning that the non-discrimination rule which it contains may be relied upon before the competent authorities
1986, σχετικά με τη σύνδεση των υπερπόντιων χωρών και εδαφών με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, παρά μόνο κατά το μέτρο που οι αποφάσεις αυτές αφορούν τους υπηκόους άλλων κρατών μελών, οι οποίοι ασκούν ή προτίθενται να ασκήσουν το δικαίωμα εγκαταστάσεως ή ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στα εδάφη αυτά.
11 - of a country or territory by a national of a Member State other than that with which that country or territory maintains special relations, who wishes to carry on there a given activity as a self-employed person, or to go there to provide services of a specific type, and that a request to that effect must be granted, if the person in question satisfies all the conditions laid down, as regards the self-employed activity or the provision of services, for nationals of the Member State with which the country or territory maintains special relations who are not established in that country or territory, and if it is undisputed that in the Member State of which that person is a national the same treatment is guaranteed to persons hitherto established in the country or territory in question and having the nationality of the Member State with which that country or territory maintains special relations."
Ο γενικός εισαγγελέας Jean Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 17ης Μαΐου 1990.
By an application lodged at the Court Registry on 17 May 1989, Vandemoortele NV sought a declaration declaring void the Commission's decision, adopted on the basis of Regulation No. 2200/87 concerning the withholding at the time of final payment of an amount of ECU 56 463 from the amount due to the applicant in respect of 2 000 tonnes of refined rape seed oil to be delivered, as food aid, free-at-port-of-landing-landed which, because of a mechanical fault in the engine of the ship on which the oil was loaded, arrived 59 days late at its port of destination.
Πρότεινε να δοθεί η εξής απάντηση :
The Court pointed out that Article 22 (2) of Regulation No. 2200/87 provides for the withholding of amounts only upon the release of the delivery security mentioned in Article 12.
Το Δικαστήριο αποφασίζει :
The Court held that:
Καταδικάζει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα."
He proposed that the Court should "dismiss the application and order the applicant to pay the costs."