natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεκδ. υποθ. C-20/93 και C-21/93 3 DKV κατά Générale de Banque DKV και Mobil Oil κατά AG de 1824 και Générale de Banque Μεταφορές Υποθ. C-2/91 4 Μ.
Joined Cases C-20/93 and C-21/93 3 DKV ν Générale de Banque and DKV and Mobil Oil ν AG de 1824 and Générale de Banque Transport Case C-2/91 4 Wolf Meng Competition Case C-185/91 6 Bundesanstalt für den Güterfernverkehr ν Gebrüder Reiff GmbH & Co. KG Competition Case C-245/91 9 Ohra Schadeverzekeringen NV Competition Case C-68/92 10 Commission ν French Republic Taxation Case C-69/92 12 Commission ν Grand Duchy of Luxembourg Taxation THIS BULLETIN IS ISSUED BY THE COURT'S INFORMATION SERVICE TO PROVIDE RAPID INFORMATION ON THE WORK OF THE COURT.
Υποθ. C-236/92 17 Comitato di Coordinamento per la Difesa della Cava κ.λπ. κατά Regione Lombardia κ.λπ.
Case C-236/92 17 Comitato di Coordinamento per la Difesa della Cava and Others ν Regione Lombardia and Others Opinion of Mr Advocate General Darmon Case C-319/92 18 Salomone Haim ν Kassenzahnärztliche Vereinigung Nordrhein Opinion of Mr Advocate General Darmon Case C-154/93 19 A. Tawil-Albertini ν Ministre des Affaires Sociales Opinion of Mr Advocate General Darmon Joined Cases C-332/92, C-333/92 and C-335/92 20 Eurico Italia Sri and Others ν Ente Nazionale Risi Opinion of Mr Advocate General Darmon Case C-296/92 20 Commission ν Italian Republic Opinion of Mr Advocate General Gulmann Case C-381/92 21 Commission ν Ireland Opinion of Mr Advocate General Tesauro Case C-287/92 21 A. Maitland Toosey ν Department of Health & Social Security Opinion of Mr Advocate General Lenz Case C-327/92 22 N.V. Rheinhold en Mahla S.A. ν Bestuur van de Bedrijfsvereniging voor de Metaalnijverheid Opinion of Mr Advocate General Gulmann 32/93
Darmon Υποθ.
Page 3
Προδικαστική "Οδικές μεταφορές εμπορευμάτων - Επαγγελματική ικανότητα - Οικονομική επιφάνεια" (Ολομέλεια)
Preliminary rul ing (Transport of goods by road - Professional competence - Financial standing) (Full Court)
Με αποφάσεις της 11ης Ιανουαρίου 1993, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο στις 21 Ιανουαρίου 1993, το tribunal de commerce των Βρυξελλών υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 74/561/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
By judgments of 11 January 1993, received on 21 January 1993, the Tribunal de Commerce de Bruxelles (Brussels Commercial Court) referred a question to the Court for a preliminary ruling on the interpretation of Article 3(3) of Council Directive 74/561/EEC.
Η DKV προμήθευσε καύσιμα στη βελγική επιχείρηση μεταφοράς εμπορευμάτων Zelltrans.
DKV supplied Zelltrans, a Belgian goods-carrying undertaking, with diesel oil.
Επιπλέον, προμήθευσε καύσιμα, όπως και η Mobil, στην εταιρία Transports Leenien et Fils.
Along with Mobil, it similarly supplied Transport Lechien et Fils.
H SGB παρέσχε εγγύηση εις ολόκληρον για τις δύο μεταφορικές εταιρίες Zeli trans και Lechien, ενώ η AG de 1824 παρέσχε εγγύηση μόνο για τη δεύτερη.
SGB was the joint and several surety of the two transports companies Zelltrans and Lechien, while AG de 1824 was the joint and several surety only of Lechien.
Επειδή οι δύο μεταφορικές εταιρίες κηρύχθηκαν σε πτώχευση, η DKV και η Mobil πληροφόρησαν την SGB και την AG de 1824 ότι ήταν πιστωτές, η πρώτη των εταιριών Zelltrans και Lechien, η δεύτερη μόνο της Lechien, λόγω των μη πληρωθέντων τιμολογίων που αντιστοιχούσαν στις προμήθειες καυσίμων, για τις οποίες έγινε λόγος προηγουμένως, και τις εκάλεσαν να αποδεσμεύσουν την εγγύηση που είχαν στα χέρια τους.
When the two transport companies were declared insolvent DKV and Mobil informed SGB and AG de 1824 that they were creditors, DKV of Zell trans and Lechien, Mobil only of Lechien, for unpaid invoices for the supply of the diesel oil previously referred to and requested them to release the security they held.
Επειδή η DKV και η Mobil δεν έλαβαν ικανοποιητική απάντηση, ενήγαγαν την SGB και την AG de 1824 ενώπιον του tribunal de commerce των Βρυξελλών.
When that was not done DKV and Mobil brought an action against SGB and AG de 1824 before the Tribunal de Commerce de Bruxelles.
Οι πράξεις εγγυήσεως καταρτίστηκαν σύμφωνα με τις διατάξεις του βασιλικού διατάγματος της 5ης Σεπτεμβρίου 1978, το οποίο διασφαλίζει τη μεταφορά της οδηγίας 74/561 στο εσωτερικό δίκαιο.
The security was provided in accordance with the provisions of the Royal Decree of 5 September 1978 transposing Directive 74/561.
Οι προσφεύγουσες της κύριας δίκης υποστηρίζουν βάσει του άρθρου 3 της οδηγίας 74/561 ότι η απαιτουμένη από το προαναφερθέν βασιλικό διάταγμα εγγύηση δεν καλύπτει μόνο τις πιστώσεις που απορρέουν από σύμβαση μεταφοράς, αλλά επίσης και όλες αυτές που απορρέουν από την άσκηση εκ μέρους του μεταφορέα των επαγγελματικών δραστηριοτήτων του, περιλαμβανομένων και των πιστώσεων που αφορούν την προμήθεια καυσίμων.
The plaintiffs in the main proceedings claimed, on the basis of Article 3 of Directive 74/561, that the security required by the aforementioned Royal Decree covered not only debts arising from a transport contract but also other business debts of the carrier including debts for the supply of diesel oil.
Από το ίδιο το γράμμα του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 74/561, όπως ήταν διατυπωμένο πριν από την 1η Ιανουαρίου 1990, προκύπτει ότι αφήνει σε κάθε κράτος μέλος ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως ως προς τις λεπτομέρειες του συστήματος αποδείξεως της οικονομικής επιφάνειας των μεταφορέων.
The Court considered that it followed from the actual terms of Article 3(3) of Directive 74/561, in the version prior to 1 January 1990, that it left each Member State a wide discretion regarding the conditions of proof of the financial standing of carriers.
Ειδικότερα, δεν επιβάλλει τη θέση σε εφαρμογή συστήματος εγγυήσεως προκειμένου να αντιμετωπίζει τον κίνδυνο αφερεγγυότητας της μεταφορικής επιχειρήσεως.
In particular, it did not require the setting up of a system of security to meet the risk of the insolvency of the transport undertaking.
Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορεί να έχει την έννοια ότι καθορίζει τις κατηγορίες των πιστώσεων που πρέπει να καλύπτονται από την εγγύηση, όταν ένα κράτος μέλος επιλέγει να θέσει σε εφαρμογή αυτό το σύστημα.
In those circumstances it could not be interpreted as determining the categories of debts which had to be guaranteed by the security where a Member State elected to set up such a system.
"Το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 74/561/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Νοεμβρίου 1974, περί προσβάσεως στο επάγγελμα του μεταφορέα εμπορευμάτων στον τομέα των εσωτερικών και διεθνών οδικών μεταφορών, όπως εφαρμοζόταν έως τις 31 Δεκεμβρίου 1989, έχει την έννοια ότι δεν καθορίζει τις πιστώσεις που πρέπει να καλύπτονται από εγγύηση, όταν κράτος μέλος επιλέγει να θέσει σε εφαρμογή αυτό το σύστημα για να διασφαλίζεται η οικονομική επιφάνεια των οδικών μεταφορέων εμπορευμάτων."
"Artide 3(3) of Council Directive 74/561/EEC of 12 November 1974 on admission to the occupation of road haulage operator in national and international transport operations, in the version applicable until 31 December 1989, is to be interpreted as meaning that it does not determine what debts must be covered by a security where a Member State chooses to set up such a system in order to guarantee the financial standing of road haulage operators."
Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 20ñc Οκτωβρίου 1993.
Mr Advocate General Van Gerven delivered his Opinion at the sitting of the Court on 20 October 1993.
"Το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 74/561/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Νοεμβρίου 1974, περί προσβάσεως στο επάγγελμα του μεταφορέα εμπορευμάτων στον τομέα των εσωτερικών και διεθνών οδικών μεταφορών, όπως ίσχυε πριν τροποποιηθεί με την οδηγία 89/438/ΕΟΚ, δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν, προκειμένου να αποδεικνύεται η οικονομική επιφάνεια του μεταφορέα, τη σύσταση εγγυήσεως καλύπτουσας μόνο τους πιστωτές που έχουν συνάψει σύμβαση μεταφοράς με τον μεταφορέα.
"Article 3(3) of Council Directive 74/561/EEC of 12 November 1974 on admission to the occupation of road haulage operator in national and international transport operations, in the version in force until its amendment by Directive 89/438/EEC, does not preclude a Member State which, for the purpose of ensuring the financial standing of the haulage operator requires security to be provided, from reserving the benefit to creditors whose entitlement is based on a contract of carriage concluded with the haulage operator.
Στο εθνικό δικαστήριο και όχι στο Δικαστήριο των ΕΚ εναπόκειται να κρίνει αν η εθνική ρύθμιση προβλέπει τέτοιον περιορισμό."
It is for the national court and not for this Court to determine whether the national rules are in fact so restricted."
Υποθ. C-2/91 Meng
Case C-2/91: Wolf Meng
Προδικαστική "Μεσολαβητές ασφαλίσεων -- Κρατική κανονιστική ρύθμιση που απαγορεύει την παραχώρηση προμήθειας -- Ερμηνεία των άρθρων 3, στοιχείο στ, 5, δεύτερο εδάφιο, και 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης" (Ολομέλεια)
Preliminary ruling (Insurance agents - State rules prohibiting the grant of discounts -Interpretation of Article 3(f), the second paragraph of Article 5 and Article 85(1) of the EEC Treaty) (Full Court)
Με Διάταξη της 26ης Νοεμβρίου 1990, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 3 Ιανουαρίου 1991, το Kammergericht Berlin υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 3, στοιχείο στ, 5, δεύτερο εδάφιο, και 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης, προκειμένου να κριθεί ο συμβιβαστός προς τις εν λόγω διατάξεις χαρακτήρας κρατικής κανονιστικής ρυθμίσεως, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό του ανταγωνισμού μεταξύ επιχειρηματιών.
By order of 26 November 1990, which was received at the Court on 3 January 1991, the Kammergericht (Higher Regional Court), Berlin, referred a question to the Court for a preliminary ruling on the interpretation of Articles 3(f), 5, second paragraph, and 85(1) of the Treaty in order to ascertain the compatibility with those provisions of national rules the effect of which is to restrict competition between traders.
0 Meng έχει ως επάγγελμα να παρέχει συμβουλές σε οικονομικά ζητήματα και, ιδίως, ως προς τις συμβάσεις ασφαλίσεως.
Mr Meng carries on the business of advising on financial matters and in particular contracts of insurance.
Στο πλαίσιο της δραστηριότητας αυτής, μεταξύ Μαρτίου 1987 και Ιουλίου 1988, παραχώρησε στους πελάτες του, έξι φορές κατά τη σύναψη συμβάσεων ασφαλίσεως, την προμήθεια που του είχε καταβάλει η ασφαλιστική εταιρία.
It was in connection with that activity that on six occasions between March 1987 and July 1988, on the conclusion of contracts of insurance, that he paid over to his clients the commission which had been paid to him by the insurance company.
Επειδή το Amtsgericht Tiergarten έκρινε ότι ο Meng, παραχωρώντας την προμήθεια του στους πελάτες του, παρέβη την εν λόγω κανονιστική ρύθμιση, του επέβαλλε ποόστιυο 1 850 DM.
The Amtsgericht took the view that in paying-over his commission to his clients Mr Meng infringed those rules and accordingly fined him DM 1 850.
Κατόπιν αυτού, ο ενδιαφερόμενος προσέβαλε την απόφαση αυτή ενώπιον του Kammergericht Berlin, ισχυριζόμενος ότι η κανόνι στ ικη ρύθμιση ήταν αντίθετη προς τα άρθρα 3, στοιχείο στ, 5, δεύτερο εδάφιο, και 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης.
Mr Meng appealed against the judgment to the Kammergericht Berlin alleging that the rules were contrary to Articles 3(f), 5, second paragraph, and 85(1) of the Treaty.
Ποέπει να υπομνησθεί ότι το άρθρο 85 της Συνθήκης, καθαυτό, αφορά μόνο τη συμ^οιφορά των επιχειρήσεων και δεν αναφέρεται σε νομοθετικά η κανονιστικά υέ¥ρα των κρατών μελών.
The Court pointed out that Article 85 of the Treaty per se is concerned only with the conduct of undertakings and not with national legislation.
Ano πάγια όμως νομολογία του Δικαστηρίου πρόκυπτε, οτ ι ϊο αΡρθίο 85\ σε συνδυασμό με το άρθρο 5 της Συνθήκης, επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να μη λαμβάνουν η διατηρούν σε ισχύ μέτρα, έστω και νομοθετικής n κανονΤστ.κής φύσεως, ικανά να ματαιώσουν την πρακτική αποτελεσματικότητα των περί ανταγωνισμού κανόνων που εφαρμόζονται στις επιχειρήσεις.
The Court had consistently held, however, that Article 85 of the Treaty, in conjunction with Article 5, required the Member States not to introduce or maintain in force measures, even of a legislative nature, which might render ineffective the competition rules applicable to undertakings.
Συμφωνά με την ¡δια αυτή νομολογία, αυτό συμβαίνει όταν ένα κράτος μέλος είτε επιβάλλει η ευνοεί τις συμφωνίες για συμπράξεις που αντιβαίνουν στο άρθρο 85 η ενισχύει τα αποτελέσματα αυτών των συμπράξεων, είτε αφαιρεί απο τη δίκη του ρύθμιση τον κρατικό της χαρακτήρα αναθέτοντας σε ιδιώτες επιχειρηματίες την ευθύνη να λαμβάνουν αποφάσεις περί παρεμβάσεως σε οικονομικά θέματα.
Such would be the case, the Court had held, if a Member State were to require or favour the adoption of agreements, decisions or concerted practices contrary to Article 85 or to reinforce their effects, or to deprive its own legislation of its official character by delegating to private traders responsibility for taking decisions affecting the economic sphere.
Αναγνωρίζεται συναφώς, πρώτον, ότι η γερμανική κανονιστική ρύθμιση περί ασοαλίσεων ούτε επιβάλλει ούτε ευνοεί τη συμφωνία για παράνομη σύμπραξη εκ μέρους των μεσολαβητών ασφαλίσεων, εφόσον η απαγόρευση την οποία προβλέπει αρκεί καθαυτή.
In that respect it was to be observed first of all that the German rules on insurances neither required nor encouraged the conclusion of an unlawful agreement by insurance agents, since the prohibition which it contained was sufficient in itself.
Συναφώς, είναι βέβαιο ότι της εν λόγω κανονι στ ικής ρυθμίσεως δεν προηγήθηκε καυία συμφωνία στους τομείς που αυτή καλύπτει, δηλαδή στους τομείς της ασφαλίσεως ασθενείας, της ασφαλίσεως κατά ζημίας και της ασφαλίσεως άμυνας και προσφυγής.
In that respect it was to be observed that the rules did not follow on any agreement in the sectors covered by it, namely sickness insurance, accident and legal protection insurance.
Η Επιτροπή ισχυρίζεται, πάντως, ότι ορισμένες επιχειρήσεις είχαν συνάψει συυιρωνία περί απαγορεύσεως των παραχωρήσεων των προμηθειών στον τομέα της ασφαλίσεως ζωής και ότι η κανονιστική ρύθμιση, καθιστωσα τη συμφωνία αυτή εφαρμοστέα σε άλλους τομείς, επαύξησε την ισχύ της.
The Commission nevertheless maintained that certain undertakings had reached an agreement seeking to prohibit the paying-over of commission in the life insurance sector and that in making the agreement applicable to other sectors the rules had consolidated its scope.
Η άποψη αυτή δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
The Court could not accept that view.
Κανονιστική ρύθμιση εφαρμοστέα σε συγκεκριμένο τομέα ασφαλίσεως δεν μπορεί να θεωρείται ως εν ισχύουσα τα αποτελέσματα προϋφισταμένης συμπράξεως πάρα μόνον αν περιορίζεται να επαναλαμβάνει τα στοιχεία συμπράξεως που πραγματοποιήθηκε μεταξύ των επιχειρηματιών του εν λόγω τομέα.
Rules applicable to a particular insurance sector could be regarded as consolidating the effects of a previous agreement only if they were confined to adopting the items of an agreement which had been concluded by the interests in the sector.
Τέλος η ¡δια η κανονιστική ρύθμιση διατυπώνει την απαγόρευση περί χορηγήσεως πλεονεκτημάτων στους ασφαλιζομένους και δεν αναθέτει σε ιδιώτες επιχειρηματίες να λαμβάνουν αποφάσεις περί παρεμβάσεων σε οικονομικά θέματα.
Finally, the Court pointed out that the rules themselves contained the prohibition on granting benefits to policy-holders and did not delegate to private agents the responsibility for taking decisions to intervene in the economic sphere.
Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 14ης Ιουλίου 1993.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Court on 14 July 1993.
Πρότεινε το Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
He proposed that the Court should reply as follows:
"Τα άρθρα 3, στοιχείο στ, 5, δεύτερο εδάφιο, και 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης έχουν την έννοια ότι επιτρέπουν, ελλείψει συνδέσμου με επιχειρηματική συμπεριφορά απαγορευόμενη από το άρθρο 85, παράγραφος 1, την εφαρμογή κρατικής κανονιστικής ρυθμίσεως η οποία, όπως εν προκειμένω, απαγορεύει στους μεσολαβητές ασφαλίσεων των κλάδων ασθενείας και άμυνας και προσφυγής να παραχωρούν το σύνολο ή μέρος της προμήθειας που τους ανήκει."
"Article 3(f), the second paragraph of Article 5 and Article 85(1) of the EEC Treaty must be interpreted as meaning that they do not, in the absence of any conduct of the kind referred to in Article 85(1), preclude State rules which, as in the present case, prohibit insurance agents concerned with sickness and legal protection insurance from transferring to their clients all or part of the commission which they receive."
Με Διάταξη της 14ης Ιουνίου 1991, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 22 Ιουλίου 1991, το Landgericht Koblenz υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 85 και 5, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, προκειμένου να καταστεί δυνατό σ' αυτό να αποφανθεί ως προς τον συμβιβαστό προς τις διατάξεις αυτές χαρακτήρα της υποχρεωτικής διαδικασίας εγκρίσεως που προβλέπεται από το γερμανικό δίκαιο για τα κόμιστρα των οδικών μεταφορών.
By order of 14 June 1991, received at the Court on 22 July 1991, the Landgericht (Regional Court) Koblenz referred a question to the Court on the interpretation of Articles 85 and 5, second paragraph, of the EEC Treaty to determine its compatibility with the provisions of the mandatory approval procedure provided for by German law in respect of road transport tariffs.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς, κατά την οποία το Bundesanstalt άσκησε αγωγή κατά του Rei ff ζητώντας την πληρωμή της διαφοράς μεταξύ του κομίστρου που καθόρισε ο Ομοσπονδιακός Υπουργός Μεταφορών και της τιμής που εισέπραξε στην πραγματικότητα ένας μεταφορέας από την Rei ff.
That question was raised in proceedings brought by the Bundesanstalt against Reifff f in order to recover payment of the difference between the transport tariff adopted by the Federal Minister for Transport and the price actually invoiced to Rei ff by a carrier.
Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, ο τομέας των οδικών μεταφορών εμπορευμάτων διέπεται από τον Güterkraftverkehrsgesetz (νόμος περί των οδικών μεταφορών εμπορευμάτων, στο εξής: GüKG), ο οποίος αποσκοπεί ιδίως, σύμφωνα με το άρθρο 7, στη διασφάλιση μιας από οικονομική άποψη δίκαιης κατανομής των καθηκόντων των μέσων μεταφοράς, μέσω τιμών που είναι σύμφωνες προς την αγορά και μέσω θεμιτού ανταγωνισμού μεταξύ των μέσων μεταφοράς.
In the Federal Republic of Germany the road transport of goods is governed by the Güterkraftverkehrsgesetz (Law on the carriage of goods by road), Article 7 of which seeks to ensure an economically reasonable distribution of tasks between the transport means.
Τα κόμιστρα καθορίζονται από τις επιτροπές κομίστρων σε συνάρτηση προς ορισμένους παράγοντες προβλεπόμενους από τον νόμο.
The Court observed that tariffs were fixed by tariff boards on the basis of certain factors provided by the law.
0 νόμος διευκρινίζει ότι τα μέλη των επιτροπών κομίστρων ασκούν τις δραστηριότητες τους τιμής ένεκεν και δεν δεσμεύονται από διαταγές ή οδηγίες.
Those commissions were made up of tariff experts from the relevant branches of the long distance road transport goods sector selected by the Federal Minister for Transport from persons proposed
Με το υποβληθέν από το Landgericht Koblenz ερώτημα ερωτάται αν τα άρθρα 3, στοιχείο στ, 5, δεύτερο εδάφιο, και 85 της Συνθήκης ΕΟΚ απαγορεύουν κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους να προβλέπει ότι τα κόμιστρα των οδικών μεταφορών εμπορευμάτων σε μεγάλη απόσταση καθορίζονται από επιτροπές κομίστρων και καθίστανται υποχρεωτικά για όλους τους επιχειρηματίες κατόπιν εγκρίσεως από τη δημόσια αρχή, υπό προϋποθέσεις όπως αυτές που προβλέπονται απο τον GÜKG.
The Court considered that the question put by the Landgericht Koblenz asked whether Articles 3(f), 5, second paragraph, and 85 of the EEC Treaty precluded rules of a Member State which provided that the tariffs for the long distance carriage of goods by road should be fixed by tariff boards and made binding on all parties after approval by the public authority in the circumstances provided for by the Güterkraftverkehrsgesetz.
Πρώτον, εξετάζεται αν κανονιστική ρύθμιση του τύπου του GüKG επιτρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι υφίσταται σύμπραξη κατά την έννοια του άρθρου 85 της Συνθήκης.
The Court considered in the first place whether rules such as the Güterkraftverkehrsgesetz led to the inference of an agreement within the meaning of Article 85 of the Treaty.
Ως προς τον ρόλο των επιχειρηματιών, το Δικαστήριο έκρινε ότι το γεγονός ότι η δημόσια αρχή προβαίνει στον διορισμό προσώπων, προταθέντων απο τις άμεσα ενδιαφερόμενες επαγγελματικές οργανώσεις, ως μελών οργανισμού κληθεντος να καθορίζει τις τιμές, δεν αποκλείει την ύπαρξη συμπράξεως κατά την έννοια του άρθρου 85 της Συνθήκης, εφόσον τα πρόσωπα αυτά διαπραγματεύθηκαν και συνήψαν συμφωνία επι των τιμών ως εκπρόσωποι των οργανώσεων που τους πρότειναν.
As regards the role of the economic operators, the Court had held that the fact that the public authorities appointed persons proposed by the trade organizations directly concerned as members of a body called upon to fix prices did not exclude the existence of an agreement within the meaning of Article 85 of the Treaty where such persons negotiated or concluded an agreement on prices as representatives of the organizations which proposed them.
Αναφέρεται συναφώς, καταρχάς, ότι οι επιτροπές κομίστρων που προβλέπονται από τον GüKG αποτελούνται από εμπειρογνώμονες κομίστρων των ενδιαφερομένων κλάδων του τομέα των οδικών μεταφορών, οι οποίοι δεν δεσμεύονται από διαταγές η οδηγίες εκ μέρους των επιχειρήσεων ή ενώσεων που τους πρότειναν για διορισμό στον Ομοσπονδιακό Υπουργό Μεταφορών.
In that respect the Court pointed out that the tariff boards provided for by the Güterkraftverkehrsgesetz were made up of tariff experts from the relevant branches of the road transport sector and were not bound by orders or instructions from undertakings or associations which had proposed them to the Federal Minister for Transport.
Οι επιτροπές αυτές δεν μπορούν, επομένως, να θεωρηθούν ως ενώσεις εκπροσώπων επιχειρήσεων του οικείου τομέα.
Such commissions could not therefore be regarded as meetings of representatives of undertakings from the sector concerned.
Δεύτερον, ερευνάται μήπως ο δημόσιος τομέας ανέθεσε αρμοδιότητες του, στον τομέα καθορισμού των κομίστρων, σε ιδιώτες επιχειρηματίες.
It was then necessary to enquire whether the public authorities had not delegated their powers in relation to the fixing of tariffs to private economic operators.
Διαπιστώνεται συναφώς ότι o GüKG αποσκοπεί στην πραγματοποίηση της καλύτερης δυνατής οδικής υπηρεσίας, αναθέτει δε στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση την αποστολή να προσεγγίσει τους όρους ανταγωνισμού των μέσων μεταφοράς και να διασφαλίσει μία από οικονομική άποψη δίκαιη κατανομή των καθηκόντων μεταξύ αυτών των τελευταίων.
In that respect it was to be observed that the Güterkraftverkehrsgesetz sought to achieve an optimum road service and entrusted the Federal Government with the task of approximating the conditions of competition between transport means and ensuring an economically reasonable distribution of tasks between the transport means.
Προς τούτο, ο νόμος αναθέτει ρητώς στον Ομοσπονδιακό Υπουργό Μεταφορών να εναρμονίζει τις παροχές και τις τιμές των διάφορων μέσων μεταφοράς, προκειμένου να αποφεύγεται αθέμιτος ανταγωνισμός, ειδικότερα μεταξύ των οδικών, σιδηροδρομικών και πλωτών μεταφορών.
For that purpose the law expressly required the Federal Minister for Transport to harmonize services and the charges for the various transport means in order to avoid unfair competition in particular between road, rail and inland waterway transport means.