natgillin/translations-raw huggingface dataset:
0 AAW (ολλανδικός νόμος περί γενικής ρυθμίσεως της ανικανότητας προς εργασία), ο οποίος άρχισε να ισχύει την 1η Οκτωβρίου 1976, παρείχε στους άνδρες, καθώς και τις άγαμες γυναίκες, μετά από ανικανότητα προς εργασία διάρκειας ενός έτους, δικαίωμα για μια παροχή λόγω ανικανότητας προς εργασία το ύψος της οποίας δεν εξηρτάτο ούτε από άλλα ενδεχόμενα έσοδα ούτε από την απώλεια εισοδήματος του ασφαλισμένου.
By several judgments of 5 January 1988 the Centrale Raad van Beroep (Higher Social Security Court) held that those transitional provisions constituted discrimination on the ground of sex and that married women whose incapacity for work arose before 1 January 1979 were entitled with effect from 1 January 1980, the date on which the Law of 20 December 1979 came into force, to AAW benefits on the same conditions as men, that is to say, without having to satisfy the income requirement, even if their incapacity had commenced before 1 October 1975.
Το δικαίωμα για παροχή βάσει του AAW επεκτάθηκε στις έγγαμες γυναίκες με νόμο της 20ής Δεκεμβρίου 1979.
The transitional provisions held to discriminate against married women were repealed by a Law of 3 May 1989.
Η προϋπόθεση αυτή ίσχυε έναντι όλων των προσώπων των οποίων η ανικανότητα προς εργασία είχε αρχίσει μετά την 1η Ιανουαρίου 1979.
It, however, provided that persons whose incapacity for work arose before 1 January 1979 and who applied for AAW benefits after 3 May 1989 had to satisfy the income requirement that AAW benefits were to be withdrawn from persons whose incapacity for work arose before 1 January 1979 if they did not satisfy the income requirement.
Οι έγγαμες γυναίκες των οποίων η ανικανότητα αναγόταν σε χρόνο προγενέστερο της 1ης Οκτωβρίου 1975 δεν είχαν δικαίωμα για παροχή, έστω και αν πληρούσαν την προϋπόθεση εισοδήματος.
On 8 May 1989 Mrs De Weerd, whose incapacity for work commenced on 1 January 1976, submitted an application for AAW benefits which was rejected her application on the basis of the Law of 3 May 1989.
Εξάλλου, αυτές των οποίων η ανικανότητα είχε αρχίσει μεταξύ της 1ης Οκτωβρίου 1975 και της 1ης Ιανουαρίου 1979 είχαν δικαίωμα για παροχή μόνον αν πληρούσαν την προϋπόθεση εισοδήματος.
The other plaintiffs in the main action had the benefits for incapacity for work which they had been receiving withdrawn by the relevant trade associations with effect from 1 July 1991 on the basis of that Law on the ground that they did not satisfy the income requirement.
13 καταβάλλεται στα πρόσωπα των οποίων η ανικανότητα προς εργασία ανάγεται σε χρόνο προγενέστερο της 1ης Ιανουαρίου 1979, αν δεν πληρούν την προϋπόθεση εισοδήματος.
By the first question the national court asked in essence whether Community law prevents the application of national legislation which, by making entitlement to benefits for incapacity for work subject to a condition not previously imposed on men, deprives married women of rights which they derive from the direct effect of Article 4(1) of Directive 79/7.
Στις 8 Μαΐου 1989, η Roks, της οποίας η ανικανότητα προς εργασία ανάγεται στην 1η Ιανουαρίου 1976, ζήτησε παροχή βάσει του AAW, η οποία απέρριψε την αίτηση της βάσει του νόμου της 3ης Μαΐου 1989.
Married women whose incapacity for work arose before 1 January 1979 were entitled as from 23 December 1984, by virtue of the direct effect of Article 4(1) of Directive 79/7, to AAW benefits in the same conditions as men in the same situation, that is to say, without having to satisfy the income requirement.
Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν το κοινοτικό δίκαιο αντιτίθεται στην εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας η οποία, εξαρτώντας το δικαίωμα για παροχή λόγω ανικανότητας προς εργασία από μια προϋπόθεση που προηγουμένως δεν ίσχυε για τους άνδρες, στερεί τις έγγαμες γυναίκες από τα δικαιώματα που αντλούσαν από το άμεσο αποτέλεσμα του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7.
It followed that a Member State may not impose, in national legislation intended to implement Article 4(1) of Directive 79/7 and adopted after the expiry of the time-limit set by the directive, a condition which deprives married women of the rights which they derive, as from the expiry of that period, from the direct effect of that provision of Community law.
Πρέπει να παρατηρηθεί ότι τα εθνικό εκτελεστικά μέτρα που θεσπίζονται μετά τη λήξη της προθεσμίας πρέπει να διασφαλίζουν πλήρως, από την ημερομηνία λήξεως της προθεσμίας που τάχθηκε στα κράτη μέλη για τη συμμόρφωση τους προς την οδηγία, τα δικαιώματα που γεννώνται υπέρ των ιδιωτών στα κράτη μέλη βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 1.
By the second question the national court sought in essence to know whether Community law precludes the introduction of national legislation which, by making continuance of entitlement to benefits for incapacity for work subject to a condition applicable henceforth to men and women alike has the effect of withdrawing from women in future rights which they derive from the direct effect of Article 4(1) of Directive 79/7.
Κατά συνέπεια, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να προβλέπει, στην εθνική νομοθεσία που αποσκοπεί στην εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7 και η οποία θεσπίζεται μετά τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται από την οδηγία, προϋπόθεση στερούσα τις έγγαμες γυναίκες από τα δικαιώματα που αντλούν, με τη λήξη της προθεσμίας αυτής, από το άμεσο αποτέλεσμα της διατάξεως του κοινοτικού δικαίου.
Directive 79/7 leaves intact the powers reserved by Articles 117 and 118 of the Treaty to the Member States to define their social policy within the framework of close cooperation organized by the Commission, and consequently the nature and extent of measures of social protection, including those relating to social security, and the way in which they are implemented.
Εξάλλου, το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν εμποδίζει ένα κράτος μέλος, όταν ελέγχει τις κοινωνικές του δαπάνες, να λαμβάνει μέτρα που έχουν ως αποτέλεσμα την αφαίρεση από ορισμένες κατηγορίες προσώπων του ευεργετήματος παροχών κοινωνικής ασφαλίσεως, υπό την προϋπόθεση ότι τα μέτρα αυτά δεν αντιτίθενται στην αρχή της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όπως ορίζεται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7.
By the third question the national court asked whether Article 4(1) of Directive 79/7 precludes the application of national legislation which makes the grant of benefits for incapacity for work dependent on the requirement of having received some income during the year preceding the commencement of the incapacity, a condition which, although it does not distinguish on grounds of sex, affects far more women than men, even if the adoption of that national legislation is justified on budgetary grounds.
Πρέπει να υπομνηστεί ότι το όρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7 αντιτίθεται στην εφαρμογή εθνικού μέτρου το οποίο, καίτοι έχει ουδέτερη διατύπωση, θέτει στην πράξη σε δυσμενή μοίρα ένα πολύ μεγαλύτερο ποσοστό γυναικών παρά ανδρών, εκτός αν το μέτρο αυτό δικαιολογείται από αντικειμενικούς παράγοντες άσχετους προς οποιαδήποτε διάκριση λόγω φύλου.
The Court recalled that it had consistently held that Article 4(1) of Directive 79/7 precludes the application of a national measure which, although formulated in neutral terms, works to the disadvantage of far more women than men, unless that measure is based on objectively justified factors unrelated to any discrimination on grounds of sex.
Το κοινοτικό δίκαιο αντιτάσσεται στην εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας η οποία, εξαρτώντας το δικαίωμα για παροχή λόγω ανικανότητας προς εργασία από προϋπόθεση που προηγουμένως δεν ίσχυε για τους άνδρες, στερεί τις έγγαμες γυναίκες των δικαιωμάτων που αντλούσαν από το άμεσο αποτέλεσμα του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως.
Community law precludes the application of national legislation which, by making entitlement to benefits for incapacity for work dependent on a condition not previously applied to men, deprives married women of the rights conferred on them by virtue of the direct effect of Article 4(1) of Directive 79/7/EEC of the Council of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment between men and women in matters of social security;
Το κοινοτικό δίκαιο δεν αντιτίθεται στη θέσπιση εθνικής νομοθεσίας η οποία, εξαρτώντας τη διατήρηση του ευεργετήματος της παροχής λόγω ανικανότητας προς εργασία από μία προϋπόθεση που ισχύει εφεξής τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες, έχει ως αποτέλεσμα την αφαίρεση από τις γυναίκες, για το μέλλον, των δικαιωμάτων που αντλούσαν από το άμεσο αποτέλεσμα του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7.
Community law does not preclude the introduction of national legislation which, by making continuance of entitlement to benefits for incapacity for work subject to a condition applicable henceforth to men and women alike, has the effect of withdrawing from women in future rights which they derive from the direct effect of Article 4(1) of Directive 79/7/EEC;
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7 αντιτίθεται στην εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας η οποία εξαρτά τη χορήγηση παροχής λόγω ανικανότητας προς εργασία από την προϋπόθεση
Article 4(1) of Directive 79/7/EEC precludes the application of national legislation which makes the grant of benefits for incapacity for work subject to the condition of having received some income during the year preceding the commencement of the incapacity, a condition which, although it does not distinguish on grounds of sex, affects far more women than men, even if the adoption of that national legislation is justified on budgetary grounds;
Μόνο τα πρόσωπα που εμπίπτουν στο προσωπικό πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 79/7, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 της οδηγίας αυτής, και τα πρόσωπα τα οποία υφίστανται τα αποτελέσματα εθνικής διατάξεως που συνιστά διάκριση σε βάρος άλλου προσώπου που εμπίπτει το ίδιο στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας μπορούν, στην περίπτωση κατά την οποία εθνική νομοθεσία είναι ασυμβίβαστη προς το άρθρο 4, παράγραφος 1, να επικαλεστούν τη διάταξη αυτή ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων προκειμένου να μην εφαρμοστεί η εθνική νομοθεσία."
Only persons falling within the scope ratione personae of Directive 79/7/EEC as defined in Article 2 and those affected by discrimination in a national provision through another person who himself falls within the scope of the directive may, if that national legislation is incompatible with Article 4(1) of the directive, rely on that article before the national courts in order to prevent the application of the national legislation."
Darmon ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 8ης Δεκευβρίου 1993.
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting on 8 December 1993.
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αΡΧής τΠζ ¡σης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, εμποδίζει τις εθνικές νομοθεσίες να προβλέπουν για το παρελθόν ότι η χορήγηση στις έγγαμες γυναίκες κοινωνικής παροχής εξαρτάται από ένα ορισμένο ύψος εισοδήματος, προϋπόθεση η οποία δεν επιβάλλεται στους άνδρες που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση, ενώ μπορούσαν να λάβουν την παροχή αυτή προηγουμένως, από τις 23 Δεκεμβρίου 1984, χωρίς να απαιτείται η πλήρωση της προϋποθέσεως αυτής, δυνάμει του αμέσου αποτελέσματος της προαναφερθείσας διατάξεως της οδηγίας.
"(1) Article 4(1) of Directive 79/7/EEC of the Council of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security precludes national rules which make payment to married women of a social benefit subject, for the past, to an income requirement which is not imposed on men in the same situation, when they could obtain that benefit previously with effect from 23 December 1984 without having to meet that requirement by virtue of the direct effect of the abovementioned provision of the directive;
Η διάταξη αυτή δεν εμποδίσει την ανάκληση, στο μέλλον, της κοινωνικής παροχής, εφόσον αυτή η ανάκληση έχει εφαρμογή αδιακρίτως στους άνδρες και τις γυναίκες.
That provision does not preclude the withdrawal, for the future, of a social benefit, provided that the withdrawal applies to men and women alike;
Η εν λόγω διάταξη έχει την έννοια ότι δεν εμποδίζει την εφαρμογή εθνικής νομοθεσίας περί ανικανότητας προς εργασία η οποία, χωρίς να προβλέπει διάκριση με βάση το φύλο, εξαρτά τη χορήγηση κοινωνικής παροχής από την προϋπόθεση αποκτήσεως ενός ελάχιστου εισοδήματος κατά τη διάρκεια του προηγούμενου από την επέλευση της ανικανότητας έτους, έστω και αν η νομοθεσία αυτή έχει ως αποτέλεσμα ότι περισσότεροι άνδρες παρά γυναίκες λαμβάνουν την παροχή, εφόσον δικαιολογείται από οικονομικής φύσεως περιορισμούς και είναι σύμφωνη προς τη φύση του εν λόγω συστήματος.
The provision must be interpreted as not precluding the application of national legislation on incapacity for work which, without distinguishing on grounds of sex, makes entitlement to a social benefit dependent on the requirement of having received a minimum income during the year prior to the commencement of the incapacity, even if the effect of the legislation is that more men than women are entitled to the benefit, provided that it is justified on budgetary grounds and is in accordance with the nature of the relevant scheme;
Το άρθρο 2 της προαναφερθείσας οδηγίας έχει την έννοια ότι μόνο τα άτομα τα οποία αυτή αφορά μπορούν να επικαλούνται ενδεχόμενο ασυμβίβαστο μιας εθνικής ρυθμίσεως προς το προαναφερθέν άρθρο 4,
Article 2 of the abovementioned directive is to be interpreted as meaning that only persons covered by it may rely on the incompatibility of national rules with Article 4(1) of the directive."
II παράγραφος 1.
Court of First Instance
Β.
(First Chamber)
Η συμφωνία Package Deal
The Package Deal Agreement
Στις 31 Οκτωβρίου 1980, οι τράπεζες, τα ταμιευτήρια και οι λοιποί πιστωτικοί οργανισμοί που μετέχουν στο σύστημα Eurocheque συνήψαν τη λεγόμενη συμφωνία "Package Deal" για τις προμήθειες, τις τοκοφόρους ημερομηνίες και την σε κεντρικό επίπεδο είσπραξη των τυποποιημένων ευρωεπιταγών που εκδίδονται σε τοπικό νόμισμα, καθώς και για το άνοιγμα του μη τραπεζικού τομέα.
On 31 October 1980 the banks, savings banks and other credit institutions participating in the Eurocheque system concluded the agreement known as 'the Package Deal Agreement on commissions, value dates and central clearing of uniform Eurocheques made out in local currency and the opening-up of the non-banking sector' .
Η συμφωνία Package Deal, η οποία αποτελεί μέρος των συμφωνιών Eurocheque, προβλέπει μεταξύ άλλων ότι για κάθε τυποποιημένη ευρωεπιταγή που εκδίδεται στην αλλοδαπή σε τοπικό νόμισμα εισπράττεται προμήθεια 1,25 % επί του ποσού της επιταγής, χωρίς κατώτατο όριο.
The Package Deal Agreement, which forms part of the Eurocheque agreements, lays down, in substance, the following principles: a commission of 1.25% of the amount of the cheque, with no minimum, is applied to all uniform Eurocheques made out abroad in local currency.
Οι ισχύουσες οδηγίες στο σύστημα Eurocheque ορίζουν ότι, "σε περίπτωση υπάρξεως εθνικού τραπεζικού συστήματος τιμολογήσεως όσον αφορά την πληρωμή των επιταγών, το σύστημα αυτό δεν θίγει τις τυποποιημένες αλλοδαπές ευρωεπιταγές" και ότι "οι τράπεζες των χωρών που αποδέχονται το σύστημα δεσμεύονται να μη παρακρατούν ειδική προμήθεια από τους δικαιούχους τυποποιημένων ευρωεπιταγών".
The instructions in force in the Eurocheque system specify that 'although a national rate of bank charges is applied in respect of the payment of cheques, it must not adversely affect foreign uniform Eurocheques' and that 'the banks of the countries concerned undertake not to charge any special commission to acceptors of uniform Eurocheques' .
Στις 10 Δεκεμβρίου 1984, η Επιτροπή εξέδωσε μία απόφαση σχετικά με διαδικασία με την οποία κήρυξε ανεφάρμοστες τις διατάξεις του άρθρου 85, παράγραφος 1, στη συμφωνία Package Deal για την περίοδο από της 7ης Ιουλίου 1982 έως την 30ή Απριλίου 1986.
On 10 December 1984 the Commission adopted a decision declaring the provisions of Article 85(1) inapplicable to the Package Deal Agreement for the period from 7 July 1982 to 30 April 1986.
Στις 5 Μαΐου 1986, η Eurocheque International ζήτησε από την Επιτροπή την ανανέωση της εξαιρέσεως της συμφωνίας Package Deal.
On 5 May 1986 Eurocheque International requested the Commission to renew the exemption of the Package Deal Agreement.
Στις 16 Δεκεμβρίου 1987, η Eurocheque International κοινοποίησε στην Επιτροπή τη νέα συμφωνία Package Deal που συνήφθη στις 5 Ιουνίου 1987 με αόριστη διάρκεια, και η οποία επρόκειτο να τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1988.
On 16 December 1987 Eurocheque International notified to the Commission the new Package Deal Agreement which was concluded on 5 June 1987, for an indefinite period, and was to enter into force on 1 January 1988.
Η συμφωνία του Ελσίνκι
The Helsinki Agreement
Κατά τη συνεδρίαση της Assemblée Eurocheque που πραγματοποιήθηκε στο Ελσίνκι στις 19 και 20 Μαΐου 1983, συνήφθη μεταξύ των γαλλικών τραπεζών και χρηματοπιστωτικών οργανισμών, αφενός, και της Assemblée Eurocheque, αφετέρου, "συμφωνία για την αποδοχή εκ μέρους των εμπόρων στη Γαλλία ευρωεπιταγών που έχουν εκδοθεί έναντι λογαριασμών που τηρούνται σε ξένους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς".
At the meeting of the Eurocheque Assembly held in Helsinki on 19 and 20 May 1983 there was concluded between the French banks and financial institutions, on the one hand, and the Eurocheque Assembly, on the other hand, an 'agreement on the acceptance by traders in France of Eurocheques drawn on foreign financial institutions' .
Στις 14 Οκτωβρίου 1983, ο Groupement Carte bleue πληροφόρησε την Επιτροπή ότι, για να βελτιώσουν τους όρους χρησιμοποιήσεως αυτού του συστήματος πληρωμής στη Γαλλία από τους αλλοδαπούς κατόχους ευρωεπιταγών, οι γαλλικές τράπεζες είχαν πρόσφατα συμφωνήσει να παράσχουν στους εμπόρους που είναι συμβεβλημένοι με τα δίκτυα Carte bleue και Eurocard τη δυνατότητα να εξαργυρώνουν τις αλλοδαπές ευρωεπιταγές που λαμβάνουν με την ίδια προμήθεια που ισχύει και για τις πωλήσεις που πραγματοποιούν με την Carte bleue και τις κάρτες Visa ή Eurocard - ενώ οι έμποροι αναλάμβαναν συγχρόνως τη δέσμευση να μη μετακυλίουν το ποσό της εισπραττόμενης προμήθειας στον κομιστή.
- 17 - to offer to the traders affiliated to the Carte Bleue and Eurocard France networks to clear the foreign Eurocheques which they received in payment at the same rate of charges as that applied for transactions effected by those traders through the Carte Bleue, Visa Card or Eurocard, the traders undertaking at the same time not to pass on to the holder the amount of the commission charged.
Στις 16 Ιουλίου 1990, ο Groupement Carte bleu κοινοποίησε επισήμως τη συμφωνία του Ελσίνκι στην Επιτροπή.
On 16 July 1990 the Groupement formally notified the Helsinki Agreement to the Commission.
Η διοικητική διαδικασία ως προς τη συμφωνία του Ελσίνκι
The administrative proceedings relating to the Helsinki Agreement
Στις 31 Ιουλίου 1990, παράλληλα με την ανακοίνωση αιτιάσεων προς την Eurocheque International όσον αφορά τόσο τη νέα συμφωνία Package Deal όσο και τη συμφωνία του Ελσίνκι, η Επιτροπή απηύθυνε στον Groupement ανακοίνωση αιτιάσεων μόνον ως προς τη συμφωνία του Ελσίνκι.
On 31 July 1990, at the same time as it sent to Eurocheque International a Statement of Objections relating both to the new Package Deal Agreement and to the Helsinki Agreement, the Commission sent to the Groupement a Statement of Objections limited to the Helsinki Agreement.
Στην ανακοίνωση αυτή, η Επιτροπή τονίζει, καταρχάς, ότι η εξέταση της αιτήσεως ανανεώσεως της εξαιρέσεως της συμφωνίας Package Deal, καθώς και διάφορες καταγγελίες που της υποβλήθηκαν επισήμως, κατέδειξαν τα προβλήματα που δημιουργούνται από τους όρους αποδοχής των αλλοδαπών ευρωεπιταγών στον εμπορικό τομέα στη Γαλλία, οι οποίοι απετέλεσαν το αντικείμενο συμφωνίας που υπογράφηκε στο Ελσίνκι στις 19 και 20 Μαΐου 1983, και δεν κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή.
In that statement, the Commission points out that consideration of the request for renewal of the exemption of the Package Deal Agreement, together with various complaints formally submitted to it, have highlighted the problems raised by the terms for acceptance of foreign Eurocheques in the trading sector in France, problems which were the subject of an agreement signed in Helsinki on 19 and 20 May 1983 and not notified to the Commission.
Η Assemblée Eurocheque, η οποία συνήλθε στο Shannon της Ιρλανδίας στις 9 και 10 Μαΐου 1991, αναφερόμενη στις πάγιες αντιρρήσεις της Επιτροπής, εξέφρασε την πρόθεση να επιδείξει καλή θέληση θέτοντας τέρμα στην εφαρμογή της συμφωνίας του Ελσίνκι, καίτοι αμφισβητούσε ότι η συμφωνία αυτή θίγει τον ανταγωνισμό.
The Eurocheque Assembly, meeting at Shannon (Ireland) on 9 and 10 May 1991, manifested its intention to demonstrate good will by terminating the Helsinki Agreement, whilst contesting its anti-competitive nature.
Στις 19 Ιουνίου 1991, η Επιτροπή απηύθυνε μόνο στον Groupement συμπληρωματική ανακοίνωση των αιτιάσεων σχετικά με τη συμφωνία του Ελσίνκι.
On 19 June 1991 the Commission sent to the Groupement alone a supplementary Statement of Objections relating to the Helsinki Agreement.
Συναφώς, η Επιτροπή υπογραμμίζει, καταρχάς, ότι, παρά την κοινοποίηση της συμφωνίας του Ελσίνκι, δεν έκρινε σκόπιμο να διακόψει τη διαδικασία της ανακοινώσεως των αιτιάσεων, η οποία εντασσόταν στο γενικότερο πλαίσιο της ανακοινώσεως των αιτιάσεων επί του όλου συστήματος Eurocheque.
In that regard, the Commission points out, first, that, notwithstanding the notification of the Helsinki Agreement, it did not consider it expedient to interrupt the Statement of Objections process, which falls within the wider context of a Statement of Objections relating to the Eurocheque system in its entirety.
Υπενθυμίζει επίσης ότι η ανακοίνωση των αιτιάσεων, απαντώντας εκ των προτέρων στην κοινοποίηση της συμφωνίας του Ελσίνκι την οποία η Επιτροπή θεωρούσε αναμενόμενη, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι, εν πόση περιπτώσει, δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης.
It points out next that the Statement of Objections, replying in advance to the notification of the Helsinki Agreement, an eventuality which the Commission had envisaged, had concluded that in any event the conditions laid down in Article 85(3) of the Treaty were not fulfilled.
Στις 20 Ιουνίου 1991, η Επιτροπή απέστειλε στη Eurocheque International «προς ενημέρωση» αντίγραφο της συμπληρωματικής ανακοινώσεως των αιτιάσεων.
On 20 June 1991 the Commission sent to Eurocheque International a copy of the supplementary Statement of Objections 'for information'.
Η προσβαλλομένη απόφαση
The contested decision
Η Επιτροπή εξέδωσε στις 25 Μαρτίου 1992 την απόφαση 92/212/Ε0Κ, με την οποία δέχθηκε ότι η συμφωνία του Ελσίνκι συνιστά παράβαση του άρθρου 85, παράγραφος 1, απέρριψε την αίτηση απαλλαγής βάσει του άρθρου 85, παράγραφος 3, και επέβαλε πρόστιμο 5 000 000 ECU στον Groupement de cartes bancaires "CB" και 1 000 ECU στην Eurocheque International.
On 25 March 1992 the Commission adopted Decision 92/212/EEC declaring that the Helsinki Agreement constituted an infringement of Article 85(1), rejecting the request for exemption pursuant to Article 85(3) and imposing a fine of ECU 5
Επί της προσφυγής στην υπόθεση Τ-40/92
000 000 on Groupement des Cartes Bancaires "CB" and a fine of ECU 1 000 000 on Eurocheque International.
Το Πρωτοδικείο παρατηρεί ότι η Επιτροπή απέστειλε στην Eurocheque International, σε αντίγραφο και μόνο προς ενημέρωση, τη συμπληρωματική ανακοίνωση των αιτιάσεων χωρίς να της τάξει προθεσμία για να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της.
The Court found that the Commission sent to Eurocheque International the supplementary Statement of Objections, in the form of a copy and solely for the purposes of information, without prescribing a period of time for the submission of its observations.