natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εντούτοις, η οδηγία δεν απαγορεύει τη μεταβολή της εργασιακής σχέσεως μεταξύ των εργαζομένων και του νέου επιχειρηματία, εφόσον το
The directive does not, however, preclude an alteration in the employment relationship with the new head of the undertaking in so far as the national law applicable allows such an alteration except in the event of the transfer of an undertaking.
12 εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο επιτρέπει τη μεταβολή αυτή, όταν δεν συντρέχει μεταβίβαση επιχειρήσεως.
Furthermore, the transferee is under an obligation to observe the terms of a collective agreement to the same extent as they applied to the transferor, until the date of termination or expiry of the collective agreement or the date of the entry into force or the application of another collective agreement."
0 γενικός εισαγγελέας W. Van Gerven ανέπτυξε τις προτάοεκ του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 8ης Οκτωβρίου 1992.
Mr Advocate General Van Gerven delivered his Opinion at the sitting of the Court on 8 October 1992.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο την εξής απάντηση:
He proposed that the Court should reply as follows:
Η οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, εφαρμόζεται στην περίπτωση κατά την οποία η επιχείρηση συνάπτει συμφωνία με άλλη επιχείρηση, στην οποία αναθέτει την εκμετάλλευση των εστιατορίων του προσωπικού της, με ταυτόχρονη επαναπρόσληψη του προσωπικού που απασχολείται ήδη μόνιμα στο τμήμα αυτό της επιχειρήσεως, εφόσον το τμήμα της μεταβιβαζόμενης επιχείρησης διατηρεί τον χαρακτήρα του.
Council Directive 77/187/EEC of 14 February 1977 applies in a case where one undertaking enters into an agreement with another undertaking to operate its staff canteens, taking over staff permanently employed in that part of the undertaking, provided that the part of the undertaking transferred retains its identity.
Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει, ενόψει του συνόλου των πραγματικών στοιχείων που χαρακτηρίζουν τη συναλλαγή σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, αν παραμένει αναλλοίωτος ο χαρακτήρας αυτός.
It is for the national court to establish whether that identity is maintained, taking account of all the factual circumstances surrounding the transaction concerned.
Για να εφαρμόζεται η οδηγία 77/187/ΕΟΚ, δεν είναι αναγκαίο να ανήκει το μεταβιβαζόμενο τμήμα της επιχειρήσεως στον κλάδο παραγωγής της επιχειρήσεως.
For Directive 77/187/EEC to apply, it is not necessary for the part of the undertaking transferred to be concerned with the undertaking's production.
Προς τούτο αρκεί να πρόκειται για τμήμα επιχειρήσεως που έχει αυτοτέλεια από οργανωτική άποψη και ασκεί δραστηριότητες, ιδιάζουσας έστω φύσεως, που έχουν σχέση με τους ενδιαφερόμενους εργαζομένους.
It is sufficient for those purposes if the part of the undertaking concerned is identifiable as a unit, from the organizational point of view, carrying on activities, even of a specific nature, which affect the workers concerned.
Η οδηγία 77/187/ΕΟΚ δεν απαγορεύει την εκ μέρους του νέου επιχειρηματία μονομερή μεταβολή της ημέρας καταβολής και/ή της συνθέσεως του μισθού, εφόσον βέβαια το συνολικό ύψος του μισθού αυτού παραμένει αμετάβλητο, αν οι εθνικές διατάξεις επιτρέπουν στους εργοδότες να επιφέρουν, όταν δεν πρόκειται για μεταβίβαση επιχειρήσεως, τέτοιες μεταβολές η τροποποιήσεις."
Directive 77/187/EEC does not preclude the unilateral alteration, by the new chief executive, of the time of payment and/or the composition of the salary, on the understanding that the total amount thereof remains unchanged, provided that the relevant national provisions authorize an employer to make such alterations in circumstances other than those involving the transfer of an undertaking."
Υποθ. C-123/91: Mi nalmet GmbH κατά Brandeis LTD
Page 12
12.11.1992 "Σύμβαση των Βρυξελλών της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 - Αναγνώριση αποφάσεως που εκδόθηκε κατά ερημοδικήσαντος εναγομένου - Άρθρο 27, σημείο 2" (Τέταρτο τμήμα)
(Brussels Convention of 27 September 1968 - Recognition of a judgment given in default of the defendant's appearance - Article 27(2)) (Fourth Chamber)
Με Διάταξη της 4ης Απριλίου 1991, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 26 Απριλίου 1991, το Bundesgerichtshof υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 27, σημείο 2, της Συμβάσεως των Βρυξελλών.
By order of 4 April 1991, which was received at the Court on 26 April 1991, the Bundesgerichtshof referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 27(2) of the Brussels Convention.
Επ' αυτού επιβάλλεται να τονιστεί ότι, όπως προκύπτει από την επίμαχη διάταξη, ο κρίσιμος για την άμυνα του εναγομένου χρόνος είναι ο χρόνος της καταθέσεως του εισαγωγικού δικογράφου.
By judgment of 14 March 1991, which was received at the Court on 6 May 1991, the Tribunal Administratif, Paris, referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Council Regulation (EEC) No 2114/71 and Commission Regulation No 1204/72.
"Το άρθρο 27, σημείο 2, της Συμβάσεως των Βρυξελλών πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύει να αναγνωριστεί εντός συμβαλλομένου κράτους απόφαση που έχει εκδοθεί ερήμην σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος, εφόσον το εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο δεν επιδόθηκε νομότυπα στον ερημοδικήσαντα εναγόμενο, έστω και αν ο εναγόμενος έλαβε στη συνέχεια γνώση της εκδοθείσας αποφάσεως και δεν άσκησε τα ένδικα μέσα που προβλέπουν οι δικονομικοί κανόνες του κράτους εντός του οποίου εκδόθηκε η απόφαση."
"The grant of the subsidy for processing oil seeds, as provided for in Council Regulation (EEC) No 2114/71 of 28 September 1971 on the subsidy for oil seeds, is subject, in accordance with the detailed rules of application laid down by Commission Regulation (EEC) No 1204/72 of 7 June 1972 laying down detailed rules for the application of the subsidy system for oil seeds, to the condition that the application for the ID part of the Community subsidy certificate referred to in Article 5(1 )(b) of the 1 atter regulation is lodged on the same day as that on which the Member State concerned assumes control over the seeds in the oil mill, and consequently before they are processed for oil production."
0 νενικός εισαγγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάοεκ του κατά τη συνεδρίαση του τετάρτου τμήματος Tnc 8nc Ιουλίου 1992.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Fourth Chamber of the Court on 11 June 1992.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την εξής απάντηση:
He proposed that the Court should reply as follows:
"Κατά το άρθρο 27, σημείο 2, της Συμβάσεως των Βρυξελλών, η απόφαση που εκδόθηκε ερήμην σε ένα συμβαλλόμενο κράτος δεν επιτρέπεται να αναγνωρίζεται σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος, αν το εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο δεν επιδόθηκε νομότυπα στον εναγόμενο, ακόμη και αν ο εναγόμενος έλαβε γνώση της σχετικής αποφάσεως και δεν άσκησε τα ένδικα μέσα που του παρείχε το δίκαιο του πρώτου κράτους και με τα οποία θα μπορούσε ενδεχομένως να επιτύχει την ακύρωση ή τη μεταρρύθμιση της αποφάσεως αυτής."
"The grant of the subsidy for oil seeds, as provided for in Council Regulation No 2114/71, is subject, in accordance with the detailed rules of application laid down by Commission Regulation No 1204/72, to the condition that the request for the ID part of the certificate is lodged on the same day as that on which the seeds are placed under control and before they are processed."
Υποθ. C-127/91: Comptoir National Technique Agricole (CNTA) κατά Υπουργείου Γεωργίας 12.11.1992
Case C-73/89: A. Fournier and Family v V. Van Werven, Bureau Central Français and Others -12 November 1992
"Γεωργία - Δικαίωμα επι της ενισχύσεως λόγω μεταποιήσεως" (Τέταρτο τμήμα)
(Motor vehicle insurance - Territory in which the vehicle is normally based) (Sixth Chamber)
Με απόφαση της 14ης Μαρτίου 1991, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 6 Μαΐου 1991, το tribunal administratif de Paris υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των κανονισμών (ΕΟΚ) 2114/71 του Συμβουλίου και 1204/72 της Επιτροπής.
By judgment of 26 September 1988, which was received at the Court on 9 March 1989, the Tribunal de Grande Instance, Toulon (France), referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of the phrase "territory in which the vehicle is normally based" in Article 1(4) of Council Directive 72/166/EEC.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε κατά την εκδίκαση διαφοράς μεταξύ των ανωτέρω διαδίκων, η οποία αφορούσε την απόφαση του Υπουργού Γεωργίας να απαιτήσει από το CNTA να του αποδώσει τις προκαταβολές των ενισχύσεων λόγω μεταποιήσεως ελαιούχων σπόρων, με το αιτιολογικό ότι η Επιτροπή είχε αρνηθεί να επιβαρύνει το ΕΓΤΠΕ με τις ανωτέρω ενισχύσεις, επειδή το μέρος ID του κοινοτικού πιστοποιητικού ενισχύσεως είχε κατατεθεί στον αρμόδιο οργανισμό μετά τη σύνθλιψη των σπόρων για τους οποίους χορηγούνταν η ενίσχυση αυτή.
That question was raised in a dispute between the Bureau Central Français des Assurances, on the one hand, and on the other the Netherlands national bureau and the German national bureau, on the question of who was ultimately to bear the burden of compensating the victims of a road accident caused in France by a private motor vehicle, properly registered in Germany, subsequently stolen and equipped with a false Netherlands registration plate corresponding to another vehicle belonging to a Netherlands national.
"Η χορήγηση της ενισχύσεως για τους ελαιούχους σπόρους, η οποία προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) 2114/71 του Συμβουλίου, της 28ης Σεπτεμβρίου 1971, περί της ενισχύσεως για τους ελαιούχους σπόρους, εξαρτάται, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες εφαρμογής που καθόρισε ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1204/72 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 1972, περί λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος της ενισχύσεως για τους ελαιούχους σπόρους, από την προϋπόθεση ότι το μέρος ID του κοινοτικού πιστοποιητικού ενισχύσεως, που προβλέπει το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β, του εν λόγω κανονισμού, κατατέθηκε την ¡δια ημέρα κατά την οποία το οικείο κράτος μέλος ανέλαβε τη διενέργεια του ελέγχου των σπόρων στο ελαιουργείο, συνεπώς δε πριν από τη μεταποίηση τους για την παραγωγή ελαίου."
"Article 1(4) of Council Directive 72/166/EEC of 24 April 1972 on the approximation of the laws of the Member States relating to insurance against civil liability in respect of the use of motor vehicles, and to the enforcement of the obligation to insure against such liability, must be interpreted as meaning that a vehicle which, on crossing the frontier, bears a registration plate which has been properly issued by the authorities of a Member State but is false since it constitutes in fact the registration plate of another vehicle, is to be regarded as normally based in the territory of the State which issued the plate in question."
0 γενι^ εισαγγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε τις προτάοεις του κατά τη συνεδρίαση του τετάρτου τυήυατος της 11ης Ιουνίου 1992.
Mr Advocate General Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber of the Court on 20 May 1992.
Ο γενικός εισαγγελέας πρότεινε την εξής απάντηση:
He proposed that the Court should reply as follows:
"Προϋπόθεση για τη χορήγηση της ενισχύσεως για τους ελαιούχους σπόρους, η οποία προβλέπεται από τον κανονισμό 2114/71 του Συμβουλίου, είναι, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες εφαρμογής που καθόρισε ο κανονισμός 1204/72 της Επιτροπής, να έχει κατατεθεί η αίτηση του μέρους ID του πιστοποιητικού την ¡δια ημέρα κατά την οποία διενεργείται ο έλεγχος των σπόρων, και συνεπώς πριν απο τη μεταποίηση τους."
"Where a vehicle registered in one Member State is stolen and is unlawfully equipped with registration plates which create the impression that it is registered in another Member State, Article 1(4) of Council Directive 72/166, as amended by Article 4 of Council Directive 84/5, must be interpreted as meaning that the vehicle is normally based in the territory of the second Member State."
"Ασφάλιση αυτοκινήτων οχημάτων - Έδαφος συνήθους σταθμεύσεως" ( Έκτο τμήμα)
(Directive - Direct effect) (Sixth Chamber)
Με απόφαση της 26ης Σεπτεμβρίου 1988, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 9 Μαρτίου 1989, το tribunal de grande instance de Toulon (Γαλλία) υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία της έννοιας του εδάφους συνήθους σταθμεύσεως, η οποία χρησιμοποιείται στο άρθρο 1, παράγραφος 4, της οδηγίας 72/166/Ε0Κ του Συμβουλίου.
By judgments of 31 January 1991, which were received at the Court on 24 May 1991, the Efeteio (Court of Appeal), Athens, referred to the Court for a preliminary ruling three questions on the interpretation of the Second Council Directive 77/91/EEC and on the interpretation of Commission Decision 88/167/EEC.
16 εταιρικού κεφαλαίου της εταιρίας Kerafina, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του καθεστώτος που προβλέπεται από τον ελληνικό νόμο 1386/1983 και στο οποίο η Kerafina υπήχθη με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας.
Those questions were raised in a dispute between the aforesaid parties concerning increases in Kerafina's capital under the system laid down by Greek Law No 1386/1983, and applied to Kerafina by decision of the Minister for the National Economy.
Οι παλαιοί μέτοχοι της Kerafina θεώρησαν ότι οι αυξήσεις του κεφαλαίου της εταιρίας αυτής, οι οποίες αποφασίστηκαν με διοικητική πράξη, αντέβαιναν προς το άρθρο 25 της δεύτερης οδηγίας.
Kerafina's former shareholders considered that the capital increases decided upon by an administrative act were contrary to Article 25 of the Second Directive.
Οι ιδιώτες μπορούν να επικαλούνται ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων έναντι των δημοσίων αρχών το άρθρο 25, παράγραφος 1, της δεύτερης οδηγίας 77/91/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, περί συντονισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη μέλη εκ μέρους των εταιριών κατά την έννοια του άρθρου 58, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης, για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων, με σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες, όσον αφορά τη σύσταση της ανώνυμης εταιρίας καθώς και τη διατήρηση και τις μεταβολές του κεφαλαίου της.
Article 25(1) of the Second Council Directive 77/91/EEC of 13 December 1976 on coordination of safeguards which, for the protection of the interests of members and others, are required by Member States of companies within the meaning of the second paragraph of Article the Treaty, in respect of the formation of public limited companies and the maintenance and alteration of their capital, view to making such safeguards equivalent, may be invoked
Οι συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 25 και του άρθρου 41, παράγραφος 1, της δεύτερης οδηγίας έχουν την έννοια ότι αντίκειται οτις διατάξεις αυτές εθνική ρύθμιση η οποία, προς εξασφάλιση της επιβιώσεως και της συνεχίσεως της δραστηριότητας επιχειρήσεων που έχουν, από οικονομικής και κοινωνικής απόψεως, ιδιαίτερη σημασία για το κοινωνικό σύνολο και οι οποίες αντιμετωπίζουν, λόγω της υπερχρεώσεως τους, εξαιρετική κατάσταση, προβλέπει ότι μπορεί να αποφασιστεί με διοικητική πράξη η αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου τους υπό την επιφύλαξη της διατηρήσεως του δικαιώματος προτιμήσεως των παλαιών μετόχων κατά την έκδοση νέων μετοχών.
The combined provisions are Article 25 and Article 41(1) of the Second Directive must be interpreted as precluding national rules which, in order to ensure the survival and continued operation of companies of particular economic and social importance for society which, in view of their over-indebtedness, are in an exceptional situation, provide for the adoption by administrative act of a decision to increase the company capital, without prejudice to the pre-emptive right of the existing shareholders when the new shares are distributed.
Με την απόφαση 88/167/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 1987, που αφορά τον νόμο αριθ. 1386/1983, βάσει του οποίου η Ελληνική Κυβέρνηση χορηγεί ενισχύσεις στην ελληνική βιομηχανία, δεν επιτράπηκε στην Ελληνική Δημοκρατία να διατηρήσει σε ισχύ, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1987 το βραδύτερο, τις αντίθετες προς τη δεύτερη οδηγία διατάξεις του νόμου 1386/1983."
Commission Decision 88/167/EEC of 7 October 1987 concerning Law 1386/1983 by which the Greek Government grants aid to Greek industry did not authorize the Greek Government to maintain in force until 31 December 1987 that the latest the provisions of Law 1386/1983 which are contrary to the Second Directive."
Ο γενικός εισανγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήυατος της 22ας Σεπτεμβρίου 1992.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber of the Court on 22 September 1992.
Το άρθρο 25, σε συνδυασμό με το άρθρο 41, παράγραφος 1, της δεύτερης οδηγίας 77/91/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει την εφαρμογή εθνικής ρυθμίσεως, η οποία, προς τον σκοπό διασφαλίσεως της επιβιώσεως και της συνεχίσεως της λειτουργίας επιχειρήσεων που ενέχουν ιδιαίτερη σημασία από
The combined provisions are Articles 25 and 41(1) in the second Council Directive 77/91/EEC of 13 December 1976 are to be interpreted as precluding national laws which, for the purpose of ensuring the survival and continued operation of undertakings that are of special economic and social importance to the community but find themselves in exceptional circumstances on account of excessive debts, provide for decisions in the form of administrative acts increasing their company capital without prejudice to existing shareholders' pre-emptive rights when the new shares are issued.
Η απόφαση 88/167/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 1987, με την οποία η τελευταία δήλωσε ότι δεν προβάλλει αντιρρήσεις για την εφαρμογή του νόμου 1386/1983, υπό τον όρο ότι, ειδικότερα, η Ελληνική Κυβέρνηση θα τροποποιήσει, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1987, τις διατάξεις του εν λόγω νόμου, προκειμένου να τις προσαρμόσει προς τα άρθρα 25 και επ. και 29 και επ. της δεύτερης οδηγίας 77/91/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, δεν εισάγει υπέρ της Ελληνικής Δημοκρατίας παρέκκλιση από την εφαρμογή της οδηγίας αυτής μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1987."
Commission Decision 88/167/EEC of 7 October 1987, whereby the Commission stated that it had no objection to the implementation of Law 1386/1983, on condition (inter alia) that the Greek Government had amended, by 31 December 1987, the provisions of that Law so as to bring it into conformity with Articles 25 et seq. and 29 et seq. of the Second Council Directive of 13 December 1976, does not exonerate the Hellenic Republic from implementing the directive by that date (31 December 1987)."
Ερμηνεία των άρθρων 1 και 7 της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων - Δικαίωμα του εργαζομένου να εναντιωθεί στη μεταβίβαση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων προς τον αγοράζοντα την επιχείρηση.
Interpretation of Articles 1 and 7 of Council Directive 77/187/EEC on the approximation of the laws of the Member States relating to the safeguarding of employees' rights in the event of transfers of undertakings, businesses or parts of businesses - Right of the worker to object to the transfer of rights and obligations to the purchaser.
0 γενικός εισαννελέας W. Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 10ης Νοευβρίου 1992.
Mr Advocate General Van Gerven delivered his Opinion at the sitting of the Court on 10 November 1992.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
He proposed that the Court should reply as follows:
"Η οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Φεβρουαρίου 1977, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων, δεν απαγορεύει την αναγνώριση από τα κράτη μέλη του δικαιώματος του εργαζομένου να δηλώνει ότι η μεταβίβαση της επιχειρήσεως δεν θα παραγάγει έννομα αποτελέσματα έναντι του ιδίου, πράγμα που σημαίνει ότι η σύμβαση εργασίας που είχε συναφθεί με τον μεταβιβάζοντα θα εξακολουθήσει να ισχύει, εφόσον εξασφαλίζεται - με συμφωνία μεταξύ του εργαζομένου και του εργοδότη ή δυνάμει νομοθετικής, κανονιστικής ή διοικητικής διατάξεως κατά την έννοια του άρθρου 7 της οδηγίας - ότ ι η άσκηση του δικαιώματος του εργαζομένου αποβαίνει προς όφελος του όχι μόνο θεωρητικά, αλλά και στην πράξη.
"Council Directive 77/187/EEC of 14 February 1977, on the approximation of the laws of the Member States relating to the safeguarding of employees' rights in the event of transfers of undertakings, businesses or parts of businesses, does not preclude a Member State from granting to workers the right to state that the legal effects of the transfer of an undertaking are inapplicable to them, with the result that the contract of employment with the transferor is maintained, provided it is guaranteed - by an agreement between the workers and the employer or by virtue of a law, regulation or administrative provision within the meaning of Article 7 of the directive - that the right of objection is not only in principle but also in practice more favourable to the workers.
Η πάγια νομολογία του ανωτάτου εθνικού δικαστηρίου που είναι αρμόδιο για τις εργατικές διαφορές με την οποία αναγνωρίζεται το δικαίωμα αυτό, όπως περιγράφεται ανωτέρω, μπορεί να χαρακτηριστεί ως διάταξη κατά την έννοια του άρθρου 7 της οδηγίας, εφόσον η νομολογία αυτή άφορα την ερμηνεία εθνκής νομοθετικής διατάξεως και είχε ηδη παγιωθεί κατά τον χρόνο της μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, όπως συμβαίνει εν προκειμένω."
The consistent case-law of the supreme national court having jurisdiction in labour disputes, which lays down a right of objection such as that defined above, may be regarded as a provision within the meaning of Article 7 of the directive where that case-law concerns the interpretation of a national law and was already established at the time of the transposai of the directive into national law, as is the case here."
Υποθ. C-186/91: Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
Case C-186/91: Commission ν Kingdom of Belgium
Παράβαση κράτους - Πλημμελής μεταφορά του άρθρου 11 της οδηγίας 85/203/ΕΟΚ του Συμβουλίου, σχετικά με τις προδιαγραφές ποιότητας του αέρα για το διοξείδιο του αζώτου - Υποχρέωση συνεννοήσεων με τα όμορα κράτη μέλη.
Failure by a State to fulfil its obligations - Defective implementation of Article 11 of Council Directive 85/203/EEC on air quality standards for nitrogen dioxide - Duty of consultation with neighbouring Member States.
0 γενικός εισαγνελέας Carl Otto Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 10ης Νοεμβρίου 1992.
Mr Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Court on 10 November 1992.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:
He proposed that the Court should rule as follows:
Το Βασίλειο του Βελγίου, μη θέτοντας σε εφαρμογή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των υποχρεώσεων που προβλέπει το άρθρο 11 της οδηγίας 85/203/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 1985, σχετικά με τις προδιαγραφές ποιότητας του αέρα για το διοξείδιο του αζώτου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή και από το άρθρο 189 της Συνθήκης ΕΟΚ.
By failing to bring into force the laws, regulations and administrative provisions necessary to implement in its national law the obligations set out in Article 11 of Council Directive 85/203/EEC of 7 March 1985 on air quality standards for nitrogen dioxide, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under that article and under Article 189 of the EEC Treaty;
Υποθ. C-217/91: Βασίλειο της Ισπανίας κατά Επιτροπής
Case C-217/91: Kingdom of Spain ν Commission
Ακύρωση του άρθρου 7α, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1014/90 της Επιτροπής, περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής για τον ορισμό, τον χαρακτηρισμό και την παρουσίαση των αλκοολούχων ποτών, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1781/91 της Επιτροπής - Επισήμανση και παρουσίαση των ηδυπότων.
Annulment of the second sub-paragraph of Article 7a(3) of Commission Regulation (EEC) No 1014/90 laying down detailed rules of application for the definition, designation and presentation of alcoholic beverages, as amended by Commission Regulation (EEC) No 1781/91 - Labelling and presentation of 1iqueurs.