natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υπό τις συνθήκες αυτές, το High Court of Justice (England & Wales), Queen's Bench Division (Divisional Court), αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο δύο προδικαστικά ερωτήματα Επί του πρώτου ερωτήματος οικονομικές και υλικές δυσχέρειες.
On 24 June 1994 the applicant lodged a complaint with the Commission under Article 3(2) of Council Regulation No 17 directed against the manufacturer of Peugeot and Citroen motor vehicles (hereinafter 'PSA').
Επομένως, αντίθετα προς ό,τι ισχυρίζεται η Κυβέρνηση του Ηναψένου Βασιλείου, η αντιμετο^πιση της οικονομικής ένδειας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά τον σκοπό της κανονιστικής αποφάσεως.
230 EC) are measures which produce binding legal effects capable of affecting the applicant's interests by bringing about a significant change in his legal position.
Αντιθέτως, το επίδομα μπορεί να χορηγηθεί μόνο σε πρόσωπα που έχουν φθάσει τουλάχιστον την ηλικία το: > ν 60 ετών για τις γυναίκες και των 65 ετών για τους άνδρες.
Mere silence on the part of an institution cannot produce such effects unless express provision is made for it to do so by Community law.
Πρόκειται για προϋπόθεση που απαιτείται για τη χορήγηση του επιδόματος, εφαρμοστέα σε όλα τα πρόσωπα που αφορά η εν λόγω διάταξη.
Community law provides, in certain specific instances and by express provisions setting a time-limit, silence on the part of an institution is deemed to amount to a decision.
Με το πριότο ερώτημα,το High Court of Justice ρωτά αν το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας έχει την έννοια ότι επίδομα θερμάνσεως, όπως αυτό που καταβάλλεται δυνάμει των άρθρων 2, παράγραφοι 5 και 6, και 3, παράγραφος 1, της κανονιστικής αποφάσεως, εμπίπτει στην οδηγία αυτή.
In its complaint, the applicant requested the Commission to order PSA provisionally to desist from obstructing the application of Article 3(11) of Regulation No 123/85 by pressurising dealers in other Member States, particularly Belgium, Spain, Italy and the Netherlands, to refuse orders placed with them.
Πρέπει να εξεταστεί αν το επίδικο επίδομα της κύριας δίκης έχει άμεση και πραγματική σχέση με την προστασία από έναν από τους κινδύνους που απαριθμούνται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας.
Regulation No 17 and Regulation No 99/63 of 25 July 1963 on the hearings provided for in that Article 19(1) and (2) of Regulation No 17 contain no provision to the effect that the Commission's failure to respond to a request to act may amount to a decision.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το επίδικο στην κύρια δίκη επίδομα αφορά μόνον τα πρόσωπα που έχουν φθάσει τη νόμιμη ηλικία συνταξιοδοτήσεως και επομένως σκοπεί την προστασία τους από τον κίνδυνο γήρατος, που αναφέρεται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας.
On 9 October 1995 the applicant brought an action against the Commission before the Court for a declaration of failure to act, for annulment of an alleged implied decision by the Commission not to act on the application for interim measures and for compensation for damage (Case T-189/95).
Το γεγονός ότι ο αιτών το επίδομα πρέπει επίσης να δικαιούται μία από τις παροχές που απαριθμούνται στο άρθρο 2, παράγραφος 6, της κανονιστικής αποφάσεως δεν μεταβάλλει τη διαπίστωση αυτή.
Moreover, when the applications in Cases T189/95 and T-39/96 were made, the Commission had not adopted any partial decision capable of being interpreted as an implied refusal of the request for interim measures.
Πράγματι, οι παροχές αυτές είναι ποικίλης φύσεως και μόνον ορισμένες από αυτές σκοπούν την αντιμετώπιση της ανεπάρκειας χρηματικών πόρων.
After having sent the Commission a further letter of formal notice on 14 March 1996, the applicant brought another action (Case T-39/96), again for a declaration of failure to act by the Commission, for annulment of a possible refusal to adopt interim measures and for an order against the Commission to pay compensation for damage.
Ο επιδιωκόμενος από το Social Fund στόχος δεν ενδείκνυται για να καθοριστεί αν το επίδικο στην κύρια δίκη επίδομα αφορά έναν από τους κινδύνους που απαριθμούνται στην οδηγία, εφόσον πρόκειται για ταμείο που καταβάλλει εξαιρετικώς ποικίλα επιδόματα.
By a plea alleging breach of essential procedural requirements, and in particular of procedural guarantees, the applicant is criticising the Commission for having failed to carry out a careful and impartial examination of its complaint, which it was under a duty to do.
Επομένως, πρέπει να εξεταστεί η κανονιστική ρύθμιση που αφορά το επίδικο στην κύρια δίκη επίδομα, δηλαδή η κανονιστική απόφαση.
By application registered at the Court on 8 August 1996 the applicant brought an action for annulment of that decision and for compensation for damage (Case T-123/96).
Καθόσον η χορήγηση του επιδόματος θερμάνσεως σε οποιαδήποτε κατηγορία των εν λόγω προσώπων εξαρτάται πάντοτε από την επέλευση του κινδύνου γήρατος, πρέπει να θεωρηθεί ότι το επίδομα αυτό παρέχει άμεση και πραγματική προστασία από τον κίνδυνο αυτόν.
The case-law of the Court of Justice and the Court of First Instance has established, inter alia, that, where the Commission assigns different priorities to the complaints submitted to it, it is entitled not only to decide the order in which the complaints are examined but also to reject a complaint for lack of a sufficient Community interest in further investigation of the case.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
find the Commission and the Community liable for non-contractual damage.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, μολονότι το επίδομα σκοπεί την προστασία από τον κίνδυνο γήρατος και πρέπει συνεπώς να καταβάλλεται σε πρόσωπα μόνο μετά ορισμένη ηλικία, δεν συνεπάγεται ότι η ηλικία αυτή πρέπει οπωσδήποτε να συμπίπτει με τη νόμιμη ηλικία
Acts or decisions against which an action for annulment may be brought under Article 173 of the EC Treaty (now, after amendment, Article
συνταξιοδοτήσεως και να είναι, ως εκ τούτου, διαφορετική για τους άνδρες και τις γυναίκες.
would, if proven, amount to a particularly serious interference with competition the complaint of breach of the duty to provide reasons is unfounded.
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, συνάγεται το συμπέρασμα ότι δυσμενής διάκριση όπως η επίδικη στην κύρια δίκη δεν συνδέεται οποιοδήποτε με τη διαφορά ηλικίας συνταξιοδοτήσεως ανδρών και γυναικιόν, οπότε δεν καλύπτεται από την προβλεπόμενη στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο α', της οδηγίας παρέκκλιση.
Furthermore, it is legitimate for the Commission to take account also of the need to clarify the legal position relating to conduct alleged in the complaint and to define the rights and obligations under Community law, of the various economic operators affected by that conduct.
«1) Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδεντικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, έχει την έννοια ότι επίδομα θερμάνσεως, όπως το καταβαλλόμενο δυνάμει των άρθρων 2, παράγραφοι 5 και 6, και 3, παράγραφος 1, των Social Fund Winter Fuel Payment Regulations 1998, εμπίπτει στην οδηγία αυτή.
In this case, as is rightly stated in the contested decision, the respective rights and obligations of the authorised agents, car manufacturers and dealers were defined and set out in block exemption regulations by Commission Communication 91/C 329/06 and by the judgments of the Court of First Instance and of the Court of Justice. That being so, the Commission was entitled to reach the conclusion, and did not commit any manifest error in so doing, that the national courts and administrative authorities were capable of dealing with the infringements alleged in the applicant's complaint and of protecting the applicant's rights under Community law.
Η προβλεπόμενη οτο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο α, της οδηγίας 79/7 παρέκκλιση δεν τυγχάνει εφαρμογής σε επίδομα όπως το καταβαλλόμενο δυνάμει των άρθρων 2, παράγραφοι 5 και 6, και 3, παράγραφος 1, των Social Fund Winter Fuel Payment Regulations 1998.»
The fact that, in the Volkswagen case (see Commission Decision 98/273/EC), the Commission took action against conduct which at first sight appears similar to that which the applicant alleges against PSA and its network does not prove that it erred in its assessment of the Community interest in this case.
Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 23ης Σεπτεμβρίου 1999.
Accordingly, the complaint that there was a manifest error of appraisal in regard to the probative value of the evidence submitted by the applicant is unfounded.
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμα στα ελληνικά.
Where the Commission is faced with a situation where numerous factors give rise to a suspicion of anti-competitive conduct on the part of several large undertakings in the same economic sector, the Commission is entitled to concentrate its efforts on one of the undertakings concerned, whilst at the same time indicating to the economic operators who may have suffered damage as a result of the anti-competitive conduct of the other parties concerned that it was open to them to bring an action in the national courts.
Ενώπιον του ΠοωτοΟικείου
The Commission is in particular required to assess in each case how serious the alleged interferences with competition are.
Συνεκδ. υποθ. Τ-189/95, Τ-39/96 και Τ-123/96 Sevice pour le groupement d'acquisitions (SGA) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγωνισμός
However, the contested decision contains nothing to suggest that the Commission failed to appreciate that the conduct alleged against PSA in this case, namely conduct seeking to impede parallel imports of vehicles by authorised agents
κατά
taking action or that it committed an error of assessment.
«Ανταγωνισμός — Διανομή αυτοκινήτων— Εξέταση των καταγγελιών — Προσφυγή παραλείψεως, προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως» (Πρώτο τμήμα)
undertakings must be prima facie such as to constitute a breach of the Community rules on competition and there must be urgency in order to prevent the occurrence of a situation likely to cause serious and irreparable damage to the party applying for the measures or intolerable damage to the public interest.
Το κείμενο της αποφάσεως δεν διατίθεται ακόμα στα ελληνικά
In this case the applicant has not shown that its request was well founded.
Συνεκδ. υποθ.
Claim for compensation (Cases T-189/95, T-39/96 and T-123/96)
Τ-190/95 και Τ-45/96 Société de distribution de mécaniques et d'automobiles (Sodima) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγων ισμός
Consequently the Commission's assessment of the Community interest in pursuing the applicant's complaint is not vitiated by manifest errors as regards the places where the material facts arose.
13 Δεκεμβρίου 1999 κατά
In order for such measures to be granted, first, the practices of certain
«Ανταγωνισμός— Διανομή αυτοκινήτων— Εξέταση των καταγγελιών— Προσφυγή παραλείψεως, προσφυγή ακυρώσεως και αγωγή αποζημιώσεως — Απαράδεκτο» (Πρώτο τμήμα)
It is settled case-law that an application for compensation for damage must be dismissed where there is a close connection between it and an application for annulment which has itself been dismissed and where the Commission receives a complaint under Regulation No 17 it is not obliged to take a decision regarding the existence or otherwise of the alleged infringement unless the complaint falls within the exclusive purview of the Commission, which is not the case here.
Το κείμενο της αποφάσεως δεν διατίθεται ακόμη στα ελληνικά
In Case T-39/96, orders the parties to bear their own costs.'
13 Δεκεμβρίου 1999 κατά
13 December 1999
Τ-300/97 Benito Latino κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Joined Cases T-9/96 and T-211/96 Européenne automobile SARI. ν Commission of the European Communities Competition
15 Δεκεμβρίου 1999
13 December 1999
Υποθ. Τ-27/98 Albert Nardone κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-300/97 Benito Latino ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
«Υπάλληλοι — Επαγγελματική ασθένεια — Έκθεση σε αμίαντο και άλλες ουσίες -Ποσοστό μόνιμης μερικής αναπηρίας — Μη σύννομη γνώμη της ιατρικής επιτροπής» (Δεύτερο τμήμα)
(Officials — Occupation disease —Exposure to asbestos — Rate of permanent partial invalidity - Irregularity of the opinion of the medical board — Failure to state reasons ) (Second Chamber)
Υποθ. Τ-144/98 Dino Cantoreggi κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-27/98 Albert Nardone ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
« Υπάλληλοι — Προαγωγή — Συγκριτική εξέταση των προσόντων» (Δεύτερο τμήμα)
(Officials — Occupational disease — Exposure to asbestos and other substances — Rate of permanent partial invalidity — Irregularity of the opinion of the medical board) (Second Chamber)
Συνεκδ. υποθ. Τ-132/96 και Τ-143/96 Freistaat Sachsen, Volkswagen AG και Volkswagen Sachsen GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κρατικές ενισχύσεις
Case T-144/98 Dino Cantoreggi ν European Parliament Staff Regulations of Officials
ενισχύσεις
15 December 1999
Περιφερειακή οικονομική ανάπτυξη — Κοινοτικό πλαίσιο για τις κρατικές στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας» (Δεύτερο πενταμελές τμήμα) αναμενόμενη έναρξη λειτουργίας των εγκαταστάσεων Mosel II και Chemnitz II, που προβλεπόταν για το 1994.
(State aid — Compensation for economic disadvantages caused by the division of Germany - Serious disturbance in the economy of a Member State — Regional economic development Community Framework on State Aid to the Motor Vehicle Industry) (Second Chamber, Extended Composition) skeleton bodywork, painting and final assembly ('Mosel II') and a new vehicle­production plant in Chemnitz ('Chemnitz II').
Στις 27 Ιουλίου 1994, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση 94/1068/ΕΚ, σχετικά με την ενίσχυση που χορηγείται στον όμιλο Volkswagen για επενδύσεις στα νέα γερμανικά Länder (EE 1994, L 385, σ. 1, στο εξής: απόφαση Mosel Ι).
It was initially agreed that the reopening and restructuring of Mosel I and Chemnitz I constituted a temporary solution, designed to avoid unemployment of the existing workforce, pending the entry into service of Mosel II and Chemnitz II, scheduled for 1994.
Η θέση σε ισχύ της Οικονομικής, Νομισματικής και Κοινωνικής Ενώσεως μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, την 1η Ιουλίου 1990, επέφερε την κατάρρευση της ζητήσεως και της παραγωγής οχημάτων Trabant στη Σαξωνία.
The entry into force of the economic, monetary and social union between the Federal Republic of Germany and the German Democratic Republic on 1 July 1990 brought with it the collapse of demand for, and production of, Trabant vehicles in Saxony.
Για να διαφυλάξει την αυτοκινητοβιομηχανία στην περιοχή αυτήν, η Volkswagen AG (στο εξής: Volkswagen) εξεκίνησε διαπραγματεύσεις με την Treuhandanstalt (οργανισμό δημοσίου δικαίου επιφορτισμένο με την αναδιάρθρωση των επιχειρήσεων της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας), που κατέληξαν σε κατ' αρχήν συμφωνία τον Οκτώβριο του 1990.
In order to safeguard the motor­vehicle industry in that region, Volkswagen AG ('Volkswagen') entered into negotiations with the Treuhandanstalt, the public­law body entrusted with restructuring the businesses of the former German Democratic Republic, which led to an agreement in principle in October 1990.
Με την απόφαση Mosel Ι, η Επιτροπή έκρινε, μεταξύ άλλων, συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά διάφορες ενισχύσεις που είχαν χορηγηθεί μέχρι τα τέλη 1993, χρονολογία κατά την οποία έπρεπε να ολοκληρωθεί η αναδιάρθρωση, μέχρι ποσού 487,3 εκατομμ.
On 27 July 1994, the Commission adopted Decision 94/1068/EC of 27 July 1994 concerning aid granted to the Volkswagen Group for investments in the new German Länder (OJ 1994 L 385, p.
DM για το Mosel Ι και 84,8 εκατομμ.
1; 'the Mosel I decision').
την αναδοχή των τμημάτων βαφείου (τότε υπό κατασκευήν) και τελικής συναρμολογήσεως, κειμένων στις εγκαταστάσεις του Mosel (στο εξής: Mosel Ι)·
for the reopening of the existing paint workshop (then under construction) and the final assembly workshop on the Mosel site ('Mosel I');
Στις 26 Ιουνίου 1996, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση 96/666/ΕΚ, σχετικά με ενίσχυση που χορήγησε η Γερμανία προς τον όμιλο Volkswagen για τα εργοστάσια στις περιοχές Mosel και Chemnitz (στο εξής: Απόφαση).
In the Mosel I decision, the Commission, inter alia, declared various aid granted up to the end of 1993 (the date on which the restructuring was to be completed), and amounting to DM 487.3 million for Mosel I and DM 84.8 million for Chemnitz I, compatible with the common market.
»Άρθρο 1 την εκ μέρους της Volkswagen Sachsen GmbH (στο εξής: VW Sachsen), θυγατρικής αποκλειστικής ιδιοκτησίας της Volkswagen, αναδοχή εργοστασίου παραγωγής κινητήρων κειμένου στις εγκαταστάσεις του Chemnitz (στο εξής: Chemnitz Ι)·
for the reopening by Volkswagen Sachsen GmbH ('VW Sachsen'), a wholly­owned subsidiary of Volkswagen, of an existing vehicle­production plant on the Chemnitz site ('Chemnitz I')
ενίσχυση της Γερμανίας προς [τον όμιλο Volkswagen] για τα επενδυτικά [του] σχέδια στην περιοχή Mosel (Mosel II) και στην περιοχή Chemnitz (Chemnitz II) υπό μορφή επενδυτικών επιδοτήσεων μέχρι του ποσού των 418,7 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων ενίσχυση της Γερμανίας προς [τον όμιλο Volkswagen] για τα επενδυτικά [του] σχέδια στην περιοχή Mosel (Mosel II) και
On 26 June 1996, the Commission adopted Decision 96/666/EC concerning aid granted by Germany to the Volkswagen Group in Mosel and Chemnitz (OJ 1996 L 308, p.
Αρχικά, έγινε αντιληπτό ότι η αναδοχή και η αναδιάρθρωση της Mosel Ι και της Chemnitz Ι συνιστούσαν μεταβατική λύση, που σκοπό είχε να αποφευχθεί να περιέλθει σε ανεργία το υφιστάμενο εργατικό δυναμικό, μέχρι την
46; 'the for the creation by VW Sachsen of a new motor vehicle construction plant in Mosel, comprising the four main activities of manufacture, namely metal pressing,
Άρθρο 2
'Article 1
Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση της 30ής Ιουνίου 1999, οι προσφεύγουσες της υποθέσεως Τ-143/96 ζήτησαν από το Πρωτοδικείο να διαπιστώσει ότι η προσφυγή έχει καταστεί άνευ αντικειμένου καθ' όσον επιδιώκει την ακύρωση του άρθρου 2, πρώτη περίπτωση, της Αποφάσεως.
By applications lodged at the Registry of the Court of First Instance on 26 August and 13 September 1996, the Free State of Saxony, of the one part, and Volkswagen and VW Sachsen of the other part brought two actions for the partial annulment of the Decision, which were registered under case numbers T­132/96 and T­143/96 respectively.
Οι ακόλουθες ενισχύσεις, τις οποίες η Γερμανία προτίθεται να χορηγήσει για διάφορα επενδυτικά σχέδια της Volkswagen AG στη Σαξονία, κρίνονται ασυμβίβαστες με το άρθρο 92, παράγραφος 3, στοιχείο γ', της Συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 61, παράγραφος 3, στοιχείο γ', της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ και απαγορεύεται να καταβληθούν:
The following aid proposed by Germany for the various investment projects of Volkswagen AG in Saxony is compatible with Article 92(3)(c) of the EC Treaty and Article 61(3)(c) of the EEA Agreement:
Το Πρωτοδικείο τονίζει ότι, εφόσον το Freistaat Sachsen έχει νομική προσωπικότητα δυνάμει του γερμανικού δικαίου, μπορεί να ασκήσει προσφυγή ακυρώσεως δυνάμει του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης.
By orders of 1 and 3 July 1998, the President of the Second Chamber, Extended Composition, of the Court of First Instance granted leave to the Federal Republic of Germany and the United Kingdom to intervene in Cases T­132/96 and T­143/96 in support of the applicants and the Commission respectively.
η σχεδιαζόμενη επενδυτική ενίσχυση προς [τον όμιλο Volkswagen] για τα επενδυτικά [του] σχέδια Mosel II και Chemnitz II υπό μορφή έκτακτης απόσβεσης των [επενδύσεων] στο πλαίσιο του νόμου περί ενισχυόμενων περιοχών (Fördergebietsgesetz) ονομαστικής αξίας 51,67 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων
aid granted by Germany to [the Volkswagen group] for [its] investment projects in Mosel (Mosel II) and Chemnitz (Chemnitz II) in the form of investment grants (Investitionszuschüsse) of up to DM 418.7 million,
Εν προκειμένω, η Απόφαση αφορά ενισχύσεις τις οποίες χορήγησε το Freistaat Sachsen, εν μέρει μέσω ιδίων πόρων του.
At the hearing on 30 June 1999, the applicants in Case T­143/96 asked the Court to hold that the action had become devoid of subject­matter in so far as it sought the annulment of the first indent of Article 2 of the Decision.
η σχεδιαζόμενη επενδυτική ενίσχυση προς [τον όμιλο Volkswagen] για το επενδυτικό [του] σχέδιο Mosel II υπό μορφή επενδυτικών επιδοτήσεων καθ' υπέρβαση του ποσού που ορίζεται στην πρώτη περίπτωση του άρθρου 1 και μέχρι του ποσού των 189,1 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων.»
aid granted by Germany to [the Volkswagen group] for [its] investment projects in Mosel (Mosel II) and Chemnitz (Chemnitz II) in the form of investment allowances (Investitionszulagen) of up to DM 120.4 million.
Το Freistaat Sachsen κατέβαλε στην Volkswagen, τον Ιούλιο του 1996, το ποσό των 90,7 εκατομμ.
The admissibility of the application in Case 'Γ­Ι 32/96
Επομένως, η Απόφαση αφορά ατομικά το Freistaat Sachsen κατά την έννοια του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης.
The Court of First Instance states that, since the Free State of Saxony has legal personality under German law, it may bring an action for annulment under the fourth paragraph of Article 173 of the Treaty.
Με δικόγραφα που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 26 Αυγούστου και στις 13 Σεπτεμβρίου 1996, το Freistaat Sachsen αφενός και οι Volkswagen και VW Sachsen αφετέρου άσκησαν προσφυγές περί μερικής ακυρώσεως της Αποφάσεως, που πρωτοκολλήθηκαν με τους αριθμούς Τ-132/96 και Τ-143/96, αντιστοίχως.
The following aid proposed by Germany for the various investment projects of Volkswagen AG in Saxony is incompatible with Article 92(3)(c) of the EC Treaty and Article 61(3)(c) of the EEA Agreement and may not be granted:
Εξ άλλου, καίτοι η Απόφαση απευθυνόταν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, οι εθνικές αρχές δεν έκαναν χρήση καμμιάς διακριτικής εξουσίας κατά την κοινοποίηση της στο Freistaat Sachsen.
In this case, the Decision is concerned with aid granted by the Free State of Saxony, partly from its own resources. It not only affects measures of which the Free State of Saxony is the author, namely the decrees of 1991,1993,1994 and 19%, but also prevents it from exercising its autonomous powers as it would wish.
Με διατάξεις της 1ης και της 3ης Ιουλίου 1998, ο Πρόεδρος του δευτέρου πενταμελούς τμήματος του Πρωτοδικείου επέτρεψε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και στο Ηνωμένο Βασίλειο να παρέμβουν στις υποθέσεις Τ-132/96
the proposed investment aid for [the Volkswagen group] for [its] investment projects in Mosel II and Chemnitz II in the form of special depreciation on investment under the Assisted Areas Law (Fördergebietsgesetz) with a nominal value of DM 51.67 million, the proposed investment aid to [the Volkswagen group] for [its] investment project in Mosel II in the form of investment grants (Investitionszuschüsse) in excess of the amount specified in the first indent of Article 1 and constituting an additional DM 189.1 million.'
Επομένως, η προσβαλλόμενη πράξη αφορά το Freistaat Sachsen και άμεσα, κατά την έννοια του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης.
It follows that the Free State of Saxony is individually concerned by the Decision within the meaning of the fourth paragraph of Article 173 of the Treatv.
Επομένως, το Freistaat Sachsen έχει έννομο συμφέρον προς αμφισβήτηση της Αποφάσεως διάφορο εκείνου του Γερμανικού Δημοσίου και έχει, επομένως, δικαίωμα να στραφεί κατ' αυτής δυνάμει του άρθρου 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης.
It should, nevertheless, be emphasised that, since it is a derogation from the general principle laid down in Article 92(1) of the Treaty that State aid is incompatible with the common market, Article 92(2)(c) of the Treaty must be interpreted narrowly.
Για όλους αυτούς τους λόγους, πρέπει ν' απορριφθεί η προβληθείσα από την Επιτροπή ένσταση απαραδέκτου.
According to the Court of First Instance, the investment grants at issue in this case constitute measures taken by the Free State of Saxony pursuant to the financial and legislative autonomy which it enjoys directly by virtue of the German constitution.