natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στη συνέχεια, όσον αφορά το ζήτημα αν δικαστήριο όπως το δικαστήριο Μπενελούξ μπορεί να υποχρεωθεί να υποβάλλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα, πρέπει να τονιστεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 177, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης, όταν ανακύπτει προδικαστικό ερώτημα στο πλαίσιο υποθέσεως που εκκρεμεί ενώπιον εθνικού δικαστηρίου οι αποφάσεις του οποίου δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα του εσωτερικού δικαίου, το δικαστήριο αυτό οφείλει να παραπέμπει το ζήτημα στο Δικαστήριο.
In these circumstances, in so far as no appeal lies against decisions of a court like the Benelux Court, which gives definitive rulings on questions of interpretation of uniform Benelux law, such a court may be obliged to make a reference to this Court under the third paragraph of Article 177 where a question relating to the interpretation of the Directive is raised before it.
Με το πρώτο ερώτημα του εθνικού δικαστηρίου ερωτάται αν, στην περίπτωση που ανακύπτει ζήτημα ερμηνείας της οδηγίας στο πλαίσιο δίκης διεξαγόμενης σε ένα από τα κράτη μέλη της Μπενελούξ και αφορώσας την ερμηνεία του ενιαίου νόμου Μπενελούξ περί σημάτων, το εθνικό ανώτατο δικαστήριο ή το δικαστήριο Μπενελούξ είναι το εθνικό δικαστήριο οι αποφάσεις του οποίου δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα του εσωτερικού δικαίου και, συνεπώς, οφείλει να παραπέμψει το ζήτημα στο Δικαστήρια κατά το άρθρο 177, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης.
By its first question, the Hoge Raad asks whether, in a case where a question relating to the interpretation of the Directive is raised in proceedings in one of the Benelux Member States concerning the interpretation of the Uniform Benelux Law on Trade Marks, it is the highest national court or the Benelux Court which is the national court against whose decisions there is no judicial remedy under national law and which is therefore obliged under the third paragraph of Article 177 of the Treaty to make a reference to the Court of Justice.
Είναι σχετικώς προφανές ότι, εφόσον δεν χωρεί ένδικο μέσο κατά της αποφάσεως δικαστηρίου όπως το δικαστήριο Μπενελούξ, το οποίο αμετακλήτως αποφαίνεται επί ερμηνευτικών ζητημάτων του ενιαίου δικαίου Μπενελούξ, ένα τέτοιο δικαστήριο μπορεί να υποχρεωθεί να υποβάλλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα κατά την έννοια του άρθρου 177, τρίτο εδάφιο, όταν ανακύπτει ενώπιον του ζήτημα σχετικό με την ερμηνεία της οδηγίας.
As regards, further, the question whether the Hoge Raad may be obliged to refer questions to this Court, there is no question that such a national supreme court, against whose decisions likewise no appeal lies under national law, may not give judgment without first making a reference to this Court under the third paragraph of Article 177 of the Treaty when a question relating to the interpretation of Community law is raised before it.
'Οσον αφορά, εξάλλου, το ζήτημα αν το Hoge Raad μπορεί να υποχρεωθεί να υποβάλλει προδικαστικά ερωτήματα στο Δικαστήριο, είναι
However, it does not necessarily follow that, in a situation such as that described by the Hoge Raad, both courts are actually obliged to make a reference to this Court.
Κατ' αρχάς, στο ερώτημα που υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο ορθώς λαμβάνεται ως δεδομένο ότι δικαστήριο όπως το δικαστήριο Μπενελούξ είναι δικαστήριο που μπορεί να υποβάλλει προδικαστικά ερωτήματα στο Δικαστήριο.
There is no good reason why such a court, common to a number of Member States, should not be able to submit questions to this Court, in the same way as courts or tribunals of any of those Member States.
βέβαιο ότι ένα τέτοιο ανώτατο εθνικό δικαστήριο, οι αποφάσεις του οποίου δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα του εσωτερικού δικαίου, δεν μπορεί να εκδώσει την απόφαση του χωρίς προηγουμένως να υποβάλει στο Δικαστήριο ερώτημα δυνάμει του άρθρου 177, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης, όταν ανακύπτει ενώπιον του ζήτημα σχετικό με την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου.
According to Article 7(2) of the Directive, the 'exhaustion of rights' rule laid down in paragraph (1) is not applicable where there are legitimate reasons for the proprietor to oppose further commercialization of trademarked goods, especially where the condition of the goods is changed or impaired after they have been put on the market.
Πάντως, σε περίπτωση όπως αυτή στην οποία αναφέρεται το Hoge Raad, δεν προκύπτει οπωσδήποτε ότι και τα δύο δικαστήρια υποχρεούνται πράγματι να υποβάλουν προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο.
If, prior to making a reference to the Benelux Court, a court like the Hoge Raad has made use of its power to submit the question raised to the Court of Justice, the authority of the interpretation given by the latter may remove from a court like the Benelux Court its obligation to submit a question in substantially the same terms before giving its judgment.
Αν λοιπόν το δικαίωμα χρησιμοποιήσεως του σήματος για την αναγγελία της μεταγενέστερης εμπορίας δεν αναλωνόταν ακριβώς όπως το δικαίωμα μεταπωλήσεως, η μεταπώληση θα καθίστατο πολύ δυσχερέστερη και, επομένως, θα διακυβευόταν ο σκοπός του κανόνα του άρθρου 7 περί αναλώσεως του δικαιώματος.
Conversely, if no reference has been made to the Court of Justice by a court like the Hoge Raad, a court like the Benelux Court must submit the question to the Court of Justice, whose ruling may then remove from the Hoge Raad the obligation to submit a question in substantially the same terms before giving its judgment.
Σε περίπτωση που δικαστήριο όπως το Hoge Raad, πριν υποβάλει ερώτημα στο δικαστήριο Μπενελούξ, έκανε χρήση της δυνατότητας του να υποβάλει το ανάκυψαν ζήτημα υπό την κρίση του Δικαστηρίου, η δεσμευτικότητα της ερμηνείας του Δικαστηρίου μπορεί να απαλλάξει δικαστήριο όπως αυτό της Μπενελούξ από την υποχρέωση του να υποβάλει ερώτημα κατ' ουσίαν ταυτόσημο πριν εκδώσει την απόφαση του.
It follows that, where a reseller makes use of a trade mark in order to bring the public's attention to further commercialization of trademarked goods, a balance must be struck between the legitimate interest of the trade mark owner in being protected against resellers using his trade mark for advertising in a manner which could damage the reputation of the trade mark and the reseller's legitimate interest in being able to resell the goods in question by using advertising methods which are customary in his sector of trade.
Αντιστρόφως, σε περίπτωση που δικαστήριο όπως το Hoge Raad δεν υποβάλει προηγουμένως στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα, δικαστήριο όπως αυτό της Μπενελούξ υποχρεούται να παραπέμψει στο Δικαστήριο το ανάκυψαν ζήτημα, η δε απόφαση του Δικαστηρίου μπορεί να απαλλάξει το Hoge Raad από την υποχρέωση του να υποβάλει ερώτημα κατ' ουσίαν ταυτόσημο πριν εκδώσει την απόφαση του.
By its second question, the Hoge Raad asks in substance whether, on a proper interpretation of Articles 5 to 7 of the Directive, when trademarked goods have been put on the Community market by or with the consent of the proprietor of the trade mark, a reseller, besides being free to resell those goods, is also free to make use of the trade mark to bring to the public's attention the further commercialization of those goods.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
As regards the instant case, which concerns prestigious, luxury goods, the reseller must not act unfairly in relation to the legitimate interests of the trade mark owner.
Κατά το άρθρο 7, παράγραφος 2, της οδηγίας, ο κανόνας αναλώσεως του δικαιούματος που τίθεται στην παράγραφο 1 δεν έχει εφαρμογή όταν ο δικαιούχος σήματος έχει νόμιμους λόγους να αντιταχθεί στη μεταγενέστερη εμπορία των προϊόντων που φέρουν το σήμα, ιδίως όταν η κατάσταση των προϊόντων μεταβάλλεται ή αλλοιούται μετά τη διάθεση τους οτο εμπόριο.
If the right to prohibit the use of his trade mark in relation to goods, conferred on the proprietor of a trade mark under Article 5 of the Directive, is exhausted once the goods have been put on the market by himself or with his consent, the same applies as regards the right to use the trade mark for the purpose of bringing to the public's attention the further commercialization of those goods.
Με το δεύτερο ερώτημα του εθνικού δικαστηρίου ερωτάται ουσιαστικώς αν τα άρθρα 5, 6 και 7 της οδηγίας έχουν την έννοια ότι, στην περίπτωση που προϊόντα φέροντα ένα σήμα διατίθενται στην κοινοτική αγορά από τον δικαιούχο του σήματος ή με τη συγκατάθεση του, ένας μεταπωλητής, εκτός της δυνατότητας μεταπωλήσεως αυτών των προϊόντων, έχει επίσης και τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει το σήμα προκειμένου να αναγγείλει στο κοινό τη μεταγενέστερη εμπορία αυτών των προϊόντων.
For example, such serious damage to the reputation of the trade mark could occur if, in an advertising leaflet distributed by him, the reseller did not take care to avoid putting the trade mark in a context which might seriously detract from the image which the trade mark owner has succeeded in creating around his trade mark.
Επιβάλλεται να διαπιστωθεί ότι, καίτοι το δικαίωμα που παρέχεται στον δικαιούχο ενός σήματος, κατά το άρθρο 5 της οδηγίας, να απαγορεύει τη χρήση του σήματος του επί
Even if the right to make use of a trade mark in order to attract attention to further commercialization were not exhausted in the same way as the right of resale, the latter would be made considerably more difficult and the purpose of the 'exhaustion of rights' rule laid down in Article 7 would thus be undermined.
'Οταν πρόκειται για περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, η οποία αφορά προϊόντα
By its sixth question the Hoge Raad asks in substance whether Articles 30 and 36 of the Treaty preclude the owner of a trade mark or holder of copyright relating to the bottles and packaging which he uses for his goods from preventing a reseller, by invoking the trade mark right or copyright, from advertising the further commercialization of those goods in a manner customary to retail traders in the relevant sector. It asks, further, whether this is also the case
πρόσβαση στην αγορά αυτών των προϊόντων αισθητά πιο δυσχερή.
according to the case-law of the Court, the grounds of protection of industrial and commercial property referred to in Article 36 include the protection conferred by copyright.
Αναφορικά με το δικαίωμα δικαιούχου σήματος, πρέπει να τονιστεί ότι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, το άρθρο 36 της Συνθήκης και το άρθρο 7 της οδηγίας πρέπει να ερμηνεύονται με τον ίδιο τρόπο.
where the reseller, as a result of the manner in which he uses the trade mark in his advertising material, damages the luxurious and prestigious image of the trade mark, or where the publication or reproduction of the trade mark takes place in circumstances liable to cause damage to the person entitled to the copyright.
πολυτέλειας και γοήτρου, ο μεταπωλητής δεν πρέπει να ενεργεί κατά τρόπο αθέμιτο έναντι των νομίμων συμφερόντων του δικαιούχου του σήματος.
Literary and artistic works may be the subject of commercial exploitation, whether by way of public performance or by way of the reproduction and marketing of the recordings made of them, and the two essential rights of the author, namely the exclusive right of performance and the exclusive right of reproduction, are not called in question by the rules of the Treaty.
Οφείλει λοιπόν να προσπαθεί να αποφύγει να θίξει την αξία του σήματος με τη διαφήμιση του που βλάπτει την αίγλη και την εικόνα γοήτρου συγκεκριμένων προϊόντων, καθώς και την αίσθηση πολυτέλειας που δημιουργούν.
It is also clear from the case-law that, while the commercial exploitation of copyright is a source of remuneration for the copyright owner, it also constitutes a form of control on marketing exercisable by the owner and that, from this point of view, commercial exploitation of copyright raises the same issues as that of any other industrial or commercial property.
Μια τέτοια σοβαρή βλάβη στη φήμη του σήματος μπορεί να προκληθεί από το γεγονός ότι ο μεταπωλητής δεν φρόντισε να μην τοποθετήσει στο διαφημιστικό φυλλάδιο του το συγκεκριμένο σήμα μεταξύ προϊόντων που θα μπορούσαν να βλάψουν σοβαρά την εικόνα που ο δικαιούχος κατάφερε να προσδώσει στο σήμα του.
Contrary to Dior's contention, the national court is quite right in considering that a prohibition such as that envisaged in the main proceedings may constitute a measure having an effect equivalent to a quantitative restriction, in principle prohibited by Article 30. In this regard, it is enough that, according to the judgment referring the questions for a preliminary ruling, the main proceedings concern goods which the reseller has procured through parallel imports and that a prohibition of advertising such as that sought in the main proceedings would render commercialization, and consequently access to the market for those goods, appreciably more difficult.
Όσον αφορά το σκέλος του έκτου ερωτήματος που αναφέρεται στο δικαίωμα του δημιουργού, πρέπει να τονιστεί ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, οι λόγοι προστασίας της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας κατά την έννοια του άρθρου 36 περιλαμβάνουν την προστασία που παρέχει το δικαίωμα του δημιουργού.
As regards the question relating to trade mark rights, it is to be remembered that, according to the case-law of the Court, Article 36 of the Treaty and Article 7 of the Directive are to be interpreted in the same way.
Επί του έκτου ερωτήματος
As regards the part of the sixth question relating to copyright, it is to be remembered that,
Τα λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά έργα μπορούν να αποτελέσουν το αντικείμενο εμπορικής εκμεταλλεύσεως, είτε μέσω δημοσίας παραστάσεως, είτε μέσω αναπαραγωγής και θέσεως σε κυκλοφορία των υποθεμάτων επί των οποίων έχουν εγγραφεί, και ότι τα δύο ουσιώδη προνόμια του δημιουργού, δηλαδή το αποκλειστικό δικαίωμα παραστάσεως και το αποκλειστικό δικαίωμα αναπαραγωγής, δεν θίγονται από τους κανόνες της Συνθήκης.
Having regard to that case-law - there being no need to consider the question whether copyright and trade mark rights may be relied on simultaneously in respect of the same product , it is sufficient to hold that, in circumstances such as those in point in the main proceedings, the protection conferred by copyright as regards the reproduction of protected works in a reseller's advertising may not, in any event, be broader than that which is conferred on a trade mark owner in the same circumstances.
Αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Dior, ορθώς το εθνικό δικαστήριο φρονεί ότι απαγόρευση όπως αυτή για την οποία πρόκειται στην κύρια δίκη μπορεί να αποτελέσει μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος προς ποσοτικό περιορισμό, απαγορευόμενο από το άρθρο 30 της Συνθήκης.
Where a question relating to the interpretation of the First Council Directive (89/104/EEC) of 21 December 1988 to approximate the laws of the Member States relating to trade maries is raised in proceedings in one of the Benelux Member States concerning the interpretation of the Uniform Benelux Law on Trade Marks, a court against whose decisions there is no remedy under national law, as is the case with both the Benelux Court and the Hoge Raad der Nederlanden, must make a reference to the Court of Justice under the third paragraph of Article 177 of the EC Treaty.
Αρκεί σχετικώς να τονιστεί ότι, κατά την απόφαση περί παραπομπής, η κύρια δίκη αφορά προϊόντα τα οποία ο μεταπωλητής προμηθεύτηκε από παράλληλες εισαγωγές και ότι απαγόρευση της διαφημίσεως, όπως αυτή που ζητείται να επιβληθεί στο πλαίσιο της κύριας δίκης, θα καθιστούσε την εμπορία και, κατά συνέπεια, την
However, that obligation loses its purpose and is thus emptied of its substance when the question raised is substantially the same as a question which has already been the subject of a preliminary ruling in the same national proceedings.
Τα άρθρα 5 και 7 της οδηγίας 89/104 έχουν την έννοια ότι, στην περίπτωση κατά την οποία προϊόντα φέροντα σήμα διατέθηκαν στην κοινοτική αγορά από τον δικαιούχο του σήματος ή με τη συγκατάθεση του, ένας μεταπωλητής εκτός της δυνατότητας μεταπωλήσεως αυτών των προϊόντων, έχει επίσης τη δυνατότητα χρησιμοποιήσεως του σήματος προκειμένου να αναγγείλει στο κοινό τη μεταγενέστερη εμπορία αυτών των προϊόντων.
Ζ On a proper interpretation of Articles 5 and 7 of Directive 89/104, when trademarked goods have been put on the Community market by the proprietor of the trade mark or with his consent, a reseller, besides being free to resell those goods, ¿s also free to make use of the trade mark in order to bring to the public's attention the further commercialization of those goods.
Ο δικαιούχος σήματος δεν μπορεί να αντιταχθεί, βάσει τον άρθρον 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/104, στην εκ μέρους μεταπωλητή, ο οποίος εμπορεύεται συνήθως είδη της αυτής φύσεως αλλ' όχι αναγκαστικά της ίδιας ποιότητας με τα προϊόντα που φέρουν το σήμα, χρησιμοποίηση, κατά τους συνήθεις για τον κλάδο της δραστηριότητας του τρόπους του σήματος προκειμένου να αναγγείλει στο κοινό τη μεταγενέστερη εμπορία αυτών των προϊόντων, εκτός αν αποδειχθεί ότι, λαμβανομένων υπόψη των ειδικών σε κάθε περίπτωση περιστάσεων, η χρησιμοποίηση τον σήματος για τον σκοπό αυτό βλάπτει σοβαρά τη φήμη αυτού του σήματος
The proprietor of a trade mark may not rely on Article 7(2) of Directive 89/104 to oppose the use of the trade mark, by a reseller who habitually markets articles of the same kind, but not necessarily of the same quality, as the trademarked goods, in ways customary in the resellers sector of trade, for the purpose of bringing to the publics attention the further commercialization of those goods, unless it is established that, given the specific circumstances of the case, the use of the trade mark for this purpose seriously damages the reputation of the trade mark.
Τα άρθρα 30 και 36 της Σννθήκης ΕΚ έχουν την έννοια ότι ο δικαιούχος σήματος ή φορέας δικαιώματος δημιουργού δεν μπορεί να αντιταχθεί στην εκ μέρους μεταπωλητή ο οποίος συνήθως εμπορεύεται είδη της αυτής φύσεως αλλ' όχι αναγκαστικά της ίδιας ποιότητας με τα προστατευόμενα προϊόντα, χρησιμοποίηση, σύμφωνα με τους συνήθεις για τον κλάδο της δραστηριότητας του τρόπους αυτών των δικαιωμάτων, προκειμένου να αναγγείλει στο κοινό τη μεταγενέστερη εμπορία αυτών των προϊόντων, εκτός αν αποδειχθεί ότι, λαμβανομένων υπόψη των ειδικών σε κάθε περίπτωση περιστάσεων, η χρησιμοποίηση των προϊόντων αυτών για τον σκοπό αυτό βλάπτει σοβαρά τη φήμη τους»
On a proper interpretation of Articles 30 and 36 of the EC Treaty, the proprietor of a trade mark or holder of copyright may not oppose their use by a reseller who habitually markets articles of the same kind, but not necessarily of the same quality, as the protected goods, in ways customary in the resellers sector of trade, for the purpose of bringing to the public's attention the further commercialization of those goods, unless it is established that, having regard to the specific circumstances of the case, the use of those goods for that purpose seriously damages their reputation.'
Ήταν της γνώμης ότι πρέπει να δοθούν οι ακόλουθες απαντήσεις:
He was of the opinion that the questions referred by the Hoge Raad should be answered as follows:
'Οταν στο πλαίσιο διαδικασίας αφορώσας το δίκαιο περί σημάτων σε μία από τις χώρες της Μπενελούξ ανακύπτει, σε σχέση με την ερμηνεία του ενιαίου νόμου της Μπενελούξ περί σημάτων, ζήτημα ερμηνείας της πρώτης οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, και υποβάλλεται ή πρόκειται να υποβληθεί προδικαστικό ερώτημα στο δικαστήριο της Μπενελούξ από ένα δικαστήριο των χωρών της Μπενελούξ οι αποφάσεις του οποίου δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα του εσωτερικού δικαίου, υπό την έννοια του άρθρου 177, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ, οι προϋποθέσεις του άρθρου αυτού πληρούνται εφόσον έχει παρασχεθεί στο Δικαστήριο η δυνατότητα να αποφανθεί πριν το εθνικό δικαστήριο εκδώσει οριστική απόφαση επί της ουσίας της υποθέσεως.
Where, in proceedings relating to trade marks in one of the Benelux countries in connection with the interpretation of the Uniform Benelux Law on Trade Marks, a question relating to the interpretation of the First Council Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks arises, and a reference is made or is to be made to the Benelux Court by a court of one of the Benelux countries against whose decisions there is no judicial remedy under national law within the meaning of the third paragraph of Article 177 of the EC Treaty, the requirements of that paragraph will be satisfied provided that the Court of Justice is enabled to give a ruling before the national court takes a final decision on the substance of the case.
Η προαναφερθείσα οδηγία, ιδίως δε τα άρθρα 5, 6 και 7 της οδηγίας αυτής, έχουν την έννοια ότι, οσάκις εμπορεύματα διατίθενται στην αγορά εντός της Κοινότητας από τον δικαιούχο σήματος ή με τη συγκατάθεση του, ο μεταπωλητής είναι ελεύθερος, κατ' αρχήν, να χρησιμοποιεί το σήμα αυτό προκειμένου να γνωστοποιεί στο κοινό ότι πωλεί τα εμπορεύματα αυτά.
The abovementioned Directive, and in particular Articles 5, 6 and 7 thereof, must be interpreted as meaning that, where goods have been placed on the market in the Community by the trade mark owner or with his consent, a reseller is in principle free to use that trade mark for the purposes of bringing his sales to the attention of the public.
Ωστόσο, ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να αντιταχθεί στη χρήση του σήματος του από μεταπωλητή για διαφημιστικούς σκοπούς, εφόσον η διαφήμιση αυτή μπορεί να προσβάλει σοβαρά τη φήμη του σήματος και του δικαιούχου του.
The owner of the trade mark may however oppose the use of his mark by a reseller for the purposes of advertising where such advertising is liable to damage significantly the reputation of the trade mark and of its owner.
Στην περίπτωση των εμπορευμάτων πολυτελείας όπως είναι τα αρώματα, η προσβολή αυτή μπορεί να συνίσταται στην προσβολή της εικόνας των εμπορευμάτων ως ειδών πολυτελείας.
In the case of luxury goods such as perfumes, such damage may consist in damage to the luxurious image of the goods.
Ωστόσο, ο κίνδυνος σοβαρής προσβολής της φήμης του σήματος πρέπει να αποδεικνύεται προσηκόντως.
However, the risk of significant damage to the reputation of the trade mark must be properly substantiated.
Ωστόσο, ο κίνδυνος σοβαρής προσβολής της φήμης του σήματος πρέπει να αποδεικνύεται προσηκόντως.»
However, the risk of significant damage to the reputation of the trade mark must be properly substantiated.'
Υποθ. C-20/96 Kelvin Albert Snares κατά Adjudication Officer Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Case C-20/96 Kelvin Albert Snares ν Adjudication Officer Freedom of movement for persons
Προδικαστική »Κοινωνική ασφάλιση — Ειδικές παροχές μη στηριζόμενες στην καταβολή εισφορών — Άρθρο 4, παράγραφος 2α, και άρθρο 10α του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 — Επίδομα επιβιώσεως αναπήρων — Επίδομα μη εξαγώγιμο» (Ολομέλεια)
Preliminary ruling (Social security — Special non-contributory benefits —Articles 4(2a) and 10a of Regulation (EEC) No 1408/71 — Disability living allowance — Non-exportability) (Full Court) and the higher rate of the mobility component of DLA with effect from 1 September 1993.
Με διάταξη της 17ης Ιανουαρίου 1996, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 22 Ιανουαρίου 1996, ο Social Security Commissioner υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία και το κύρος των άρθρων 4, παράγραφος 2α, και 10α του κανονισμού (ΕΟΚ)
By order of 17 January 1996, received at the Court on 22 January 1996, the Social Security Commissioner referred for a preliminary ruling two questions on the interpretation and validity of Articles 4(2a) and 10a of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971, as amended and updated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983 (hereinafter 'Regulation No 1408/7Γ), as subsequently amended by Council Regulation (EEC) No 1247/92 of 30 April 1992.
Στις 21 Ιουλίου 1994, το Salisbury Social Security Appeal Tribunal απέρριψε την προσφυγή που άσκησε ο Κ.
residence clauses laid down in Article 10 of Regulation No 1408/71.
Ο πρόεδρος του Salisbury Social Security Appeal Tribunal επέτρεψε στον Κ. A Snares να ασκήσει έφεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Social Security Commissioner.
The Chairman of the Salisbury Social Security Appeal Tribunal granted Mr Snares leave to appeal against that decision to the Social Security Commissioner.