natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υπό τις συνθήκες αυτές, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η χρήση περιγραφικών ενδείξεων όπως αυτές που αναφέρονται στη σκέψη 12 της παρούσας αποφάσεως δεν ασκεί καμία επιρροή στην απαγόρευση χρήσεως της ονομασίας «διαιτητικό τυρί» για προϊόντα στη σύνθεση των οποίων οποιοδήποτε συστατικό του γάλακτος έχει αντικατασταθεί από άλλη ουσία.
Consequently, it must be held that the use of descriptions such as those set out in paragraph 12 above does not affect the prohibition of use of the designation 'dietary cheese' for products in which one or other of the constituents of milk has been replaced by another substance.
Η διαπίστωση αυτή δεν αναιρείται από το επιχείρημα που προέβαλε η UDL, κατά το οποίο η απαγόρευση χρήσεως του όρου «τυρί» ως ονομασίας προϊόντων προερχο­μένων από το γάλα, στη σύνθεση των οποίων ένα φυσικό συστατικό έχει αντικα­
That conclusion is not shaken by UDL's argument that the prohibition of use of the term 'cheese' for products derived from milk in which a natural constituent
31 Αποτελεί επίσης πάγια νομολογία ότι, όσον αφορά τον δικαστικό έλεγχο των ανω­τέρω προϋποθέσεων, ο κοινοτικός νομοθέτης διαθέτει στον τομέα της κοινής γεωργικής πολιτικής διακριτική ευχέρεια αντίστοιχη προς τις πολιτικές ευθύνες που του αναθέτουν τα άρθρα 40 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρ­θρο 34 ΕΚ), 41 και 42 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρα 35 ΕΚ και 36 ΕΚ) και 43 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 37 ΕΚ).
31 It is also settled case­law that, as regards judicial review of the observance of the abovementioned conditions, the Community legislature has, in matters concern­ing the common agricultural policy, a discretionary power which corresponds to the political responsibilities placed upon it by Article 40 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 34 EC), Articles 41 and 42 of the EC Treaty (now Articles 35 EC and 36 EC) and Article 43 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 37 EC).
Κατά συνέπεια, η νομιμότητα μέτρου θεσπιζόμενου στον τομέα αυτό μπορεί να επηρεαστεί μόνον όταν το μέτρο είναι προδήλως ακατάλληλο για την επίτευξη του επιδιωκομένου από το αρμόδιο όργανο σκοπού (βλ. προαναφερθείσες αποφάσεις Fedesa κ.λπ., σκέψη 14, και Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής, σκέψη 97).
Consequently, the legality of a measure adopted in this area can be affected only if the measure is manifestly inappropriate having regard to the objective which the competent institution is seeking to pursue (Fedesa and Others, cited above, paragraph 14, and United Kingdom ν Commission, paragraph 97).
32 Συναφώς επιβάλλεται, πρώτον, η διαπίστωση ότι, όπως προκύπτει από την τρίτη και την έκτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού, ο σκοπός που επιδιώκει ο νομοθέτης έγκειται στην προστασία της φυσικής συνθέσεως του γάλακτος και των γαλακτο­κομικών προϊόντων προς το συμφέρον των παραγωγών και των καταναλωτών της
32 As is clear from the third and sixth recitals in the preamble to the Regulation, the objective pursued by the legislature is to protect the natural composition of milk and milk products in the interests of Community producers and consumers and to
Ι ­ 8872
I ­ 8872
Κοινότητας και η αποτροπή της δημιουργίας στους καταναλωτές οποιασδήποτε συγχύσεως μεταξύ των γαλακτοκομικών προϊόντων και των άλλων τροφίμων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που περιέχουν εν μέρει γαλακτοκομικά συστατικά.
UDL avoid any confusion in consumers' minds between milk products and the other food products, including those consisting partly of milk components.
Δεύτερον, πρέπει να τονιστεί ότι δεν αποδεικνύεται ότι η χρήση της ονομασίας «τυρί», συνοδευομένης από περιγραφικές ενδείξεις, όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, για προϊόντα στη σύνθεση των οποίων οι λιπαρές ύλες του γάλακτος έχουν αντικατασταθεί πλήρως από λιπαρές ύλες φυτικής προελεύσεως, μπορεί να απο­τρέψει με βεβαιότητα τη δημιουργία στους καταναλωτές οποιασδήποτε συγχύσεως, όσον αφορά τη σύνθεση του προϊόντος που θέλουν να αγοράσουν.
Secondly, it is not established that the use of the term 'cheese' together with explanatory descriptions, such as those in question in the main proceedings, to designate products of which the milk fat has been entirely replaced by vegetable fat would be certain to prevent confusion in consumers' minds as to the composition of the product which they are about to purchase.
Αντιθέτως, η χρήση αυτή μπορεί προδήλως να θέσει σε κίνδυνο την προστασία της φυσικής συνθέσεως του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων.
However, it is clear that such use would impair the protection of the natural composition of milk and milk products.
Κατά συνέπεια, η απαγόρευση της χρήσεως της ονομασίας «τυρί» για προϊόντα προερχόμενα από το γάλα, στη σύνθεση των οποίων ένα φυσικό συστατικό του γάλακτος έχει αντικατασταθεί από εξωγενή ουσία, έστω κι αν οι συσκευασίες φέρουν προς τούτο περιγραφικές ενδείξεις, δεν αποτελεί μέτρο προδήλως ακατάλληλο για την υλοποίηση του επιδιωκομένου σκοπού και, επομένως, δεν αντιβαίνει προς την αρχή της αναλογικότητας.
Consequently, the prohibition of the use of the term 'cheese' to designate products derived from milk in which a natural constituent of milk has been replaced by a foreign substance, even when explanatory descriptions appear on the packaging, does not constitute a measure manifestly inappropriate to achieving the objective pursued and consequently such a prohibition is not contrary to the principle of proportionality.
Ενόψει των προεκτεθέντων, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι, όσον αφορά προϊόντα που προέρχονται από το γάλα, στη σύνθεση των οποίων ένα φυσικό συστατικό του γάλακτος έχει αντικατασταθεί από εξωγενή ουσία, δεν επι­τρέπεται η χρήση μιας ονομασίας όπως «τυρί διαίτης με φυτικά έλαια (ή μαλακό τυρί διαίτης που περιέχει φυτικά έλαια) για διατροφή με υποκατάστατα λιπαρά», έστω κι αν η ονομασία αυτή συμπληρώνεται από περιγραφικές ενδείξεις αναγραφόμενες επί
In view of the foregoing, the answer to be given to the second question must be that, in the case of products derived from milk in which a natural constituent of milk has been replaced by a foreign substance, a designation such as 'Dietary cheese (Dietary soft cheese) containing vegetable oil for a fat-modified diet' may not be used even when that designation is accompanied by additional descriptions
Ι ­ 8873
I - 8873
36 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Γερμανική, η Ελληνική, η Γαλλική και η Αυστριακή Κυβέρνηση, καθώς και η Επιτροπή, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται.
36 The costs incurred by the German, Greek, French and Austrian Governments and by the Commission, which have submitted observations to the Court, are not recoverable.
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ (έκτο τμήμα), κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της 5ης Μαρτίου 1998 το Bundesgerichtshof, αποφαίνεται:
THE COURT (Sixth Chamber), in answer to the questions referred to it by the Bundesgerichtshof by order of 5 March 1998, hereby rules:
Ι ­ 8874
I - 8874
UDL και των γαλακτοκομικών προϊόντων κατά τη διάθεση τους στο εμπόριο, σε συνδυασμό με το άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/398/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα τρόφιμα που προορίζονται για ειδική διατροφή, έχει την έννοια ότι ένα γαλακτοκομικό προϊόν στη σύνθεση του οποίου οι λιπαρές ύλες του γάλακτος έχουν αντικατασταθεί, για διαιτητικούς λόγους, από λιπαρές ύλες φυτικής προελεύσεως δεν μπορεί να ονομάζεται «τυρί».
UDL in conjunction with Article 3(2) of Council Directive 89/398/EEC of 3 May 1989 on the approximation of the laws of the Member States relating to foodstuffs intended for particular nutritional uses, is to be interpreted as meaning that a milk product in which the milk fat has been replaced by vegetable fat for dietetic reasons may not be designated as 'cheese'.
Ο Πρόεδρος του έκτου τμήματος
Delivered in open court in Luxembourg on 16 December 1999.
Υπόθεση C­150/98 Ρ
Case C-150/98 Ρ
Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κατά Ε
Economic and Social Committee of the European Communities ν E
« Αίτηση αναιρέσεως — Υπάλληλοι — Ελευθερία εκφράσεως έναντι των προϊσταμένων — Καθήκον πίστεως και αξιοπρέπεια του λειτουργήματος — Πειθαρχική ποινή — Τοποθέτηση σε κατώτερο κλιμάκιο»
(Appeal — Officials — Freedom of expression in relation to hierarchical superiors — Duty of loyalty and obligation to uphold the dignity of the service — Disciplinary measure — Relegation in step)
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα J. Mischo της 10ης Ιουνίου 1999 ....
Opinion of Advocate General Mischo delivered on 10 June 1999 Judgment of the Court (Second Chamber), 16 December 1999
Αναίρεση — Λόγοι — Έλεγχος από το Δικαστήριο τον νομικού χαρακτηρισμού των πραγματικών περιστατικών — Επιτρέπεται
Appeals — Pleas in law — Review by the Court of the legal nature of the facts — Whether permissible
[Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 168 Α (νυν άρθρο 225 ΕΚ)]
(EC Treaty, Art. 168a (now Article 225 EC))
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43, εδ. 2)
Officials — Rights and obligations — Freedom of expression — Observance, despite the obligation of allegiance to the Communities — Official's comments on staff report (Staff Regulations, Art. 43, second para.)
Αναίρεση — Λόγοι — Πλημμελές σκεπτικό αποφάσεως λόγω παραβάσεως του κοινοτι­κού δικαίου — Διατακτικό βάσιμο για άλλους νομικούς λόγους — Απόρριψη
Appeals — Pleas in law — Grounds of a judgment vitiated by an infringement of Community law — Operative part well founded on other legal grounds — Dismissal
Ι ­ 8877
I - 8877
ΠΕΡΙΛΗΨΗ —ΥΠΟΘΕΣΗ C­150/98 Ρ
SUMMARY — CASE C­150/98 Ρ
Όταν το Πρωτοδικείο έχει εξακριβώσει ή εκτιμήσει τα πραγματικά περιστατικά, το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να ασκήσει, δυνάμει του άρθρου 168 Α της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 225 ΕΚ), έλεγχο όσον αφορά τον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών αυτών περιστατικών και τις έννομες συνέπειες που συνήγαγε το Πρωτοδικείο.
Where the Court of First Instance has found or assessed facts, the Court of Justice has jurisdiction under Arti­cle 168a of the EC Treaty (now Arti­cle 225 EC) to review the legal nature of those facts and the legal conse­quences thereof as determined by the Court of First Instance.
Μολονότι δηλαδή είναι θεμιτό να επι­βάλλεται στους μόνιμους υπαλλήλους η υποχρέωση να επιδεικνύουν περίσκεψη, όπως άλλωστε προβλέπεται ρητά στα άρθρα 12 και 21 του ΚΥΚ, η υποχρέωση αυτή δεν πρέπει να ερμηνεύεται αυστηρά, όταν ο υπάλληλος ασκεί το δικαίωμα που του παρέχει το άρθρο 43, δεύτερο εδάφιο, του ΚΥΚ και επομένως η υποχρέωση αυτή μπορεί να θεωρηθεί ότι παραβιάζεται μόνον όταν ο υπάλ­ληλος χρησιμοποιεί εκφράσεις που συνιστούν καθύβριση ή θίγουν σοβαρά τον σεβασμό που οφείλεται στον βαθ­μολογητή.
Therefore, whilst it would seem to be legitimate to require officials to show discretion, as indeed they are expressly required by Articles 12 and 21 of the Staff Regulations to do, that require­ment is not to be narrowly construed in respect of an official exercising his right under the second paragraph of Article 43 of the Staff Regulations. Accordingly, an official cannot be con­sidered to have failed to meet that requirement unless he uses seriously insulting language or language which seriously undermines the respect due to the reporting officer.
Στην υποχρέωση πίστεως στις Κοινότη­τες, η οποία επιβάλλεται στους μονίμους υπαλλήλους από τον ΚΥΚ, δεν μπορεί να προσδίδεται έννοια αντίθετη προς την ελευθερία εκφράσεως.
The obligation of allegiance to the Communities imposed on officials in the Staff Regulations cannot be inter­preted in such a way as to conflict with the right to freedom of expression.
Αν από το σκεπτικό μιας αποφάσεως του Πρωτοδικείου προκύπτει παράβαση του κοινοτικού δικαίου, αλλά το δια­τακτικό παρίσταται βάσιμο για άλλους νομικούς λόγους, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορρίπτεται.
Where the grounds of a judgment of the Court of First Instance disclose an infringement of Community law but the operative part of the judgment is shown to be well founded on other legal grounds, the appeal must be dismissed.
Ι ­ 8878
I ­ 8878
OKE κατά E
ESC V E
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ JEAN MISCHO της 10ης Ιουνίου 1999 *
OPINION OF ADVOCATE GENERAL MISCHO delivered on 10 June 1999 * tion" Directorate sent her a "draft staff report".
Η αίτηση αναιρέσεως στην παρούσα υπόθεση έχει υποβληθεί από την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (στο εξής: ΟΚΕ) κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου της 17ης Φεβρουαρίου 1998 στην υπόθεση Τ­183/96, Ε κατά ΟΚΕ 1, με την οποία ακυρώθηκε η πειθαρχική ποινή της υπο­βαθμίσεως κατά τρία κλιμάκια που είχε επιβληθεί στην Ε, μόνιμο υπάλληλο βαθμού C 3 και πέμπτου βαθμολογικού κλιμακίου, με απόφαση της αρμόδιας για τους διορι­σμούς αρχής (στο εξής: ΑΔΑ) της ΟΚΕ, της 18ης Ιανουαρίου 1996.
The appeal before us has been brought by the Economic and Social Committee against the judgment of 17 February 1998 of the Court of First Instance in Case Ε ν Economic and Social Committee of the European Communities,1annulling a dis­ciplinary measure of 18 January 1996 con­sisting of a relegation by three steps, imposed on E, at that time an official in Grade C 3, Step 5, by a decision of the Economic and Social Committee appoint­ing authority ('the appointing authority').
Με έγγραφο της 7ης Δεκεμβρίου 1994, η προσφεύγουσα διατύπωσε αντιρρήσεις σχετικά με τη σχεδιαζόμενη βαθμολογία.
By letter of 7 December 1994, the applicant raised objections to the draft staff report.
Με έγγραφο της 16ης Δεκεμβρίου 1994, επέστρεψε στον βαθμολογητή το σχέδιο εκθέσεως βαθμολογίας, συνοδευόμενο από τις ακόλουθες παρατηρήσεις:
By letter of 16 December 1994, she returned the staff report to the reporting officer with the following comments:
Τα πραγματικά περιστατικά για τα οποία επιβλήθηκε με την ανωτέρω απόφαση η εν λόγω ποινή παρατίθενται ως εξής στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Πρωτοδι­κείου:
The contested judgment sets out as follows the facts which that decision sought to penalise:
Η εκ μέρους μου γνώση της γαλλικής είναι εξαιρετική και δεν μπορεί να κριθεί από τον [βαθμολογητή], λαμβανομένου υπόψη ότι η δική του γνώση της γλώσσας αυτής είναι ανεπαρκής. Τα σημειώματά
'4 On 30 November 1994, in the context of the procedure for preparing her staff report for the period 1 September 1992 to 31 August 1994, the applicant's former director in the "Communica­
1 — Συλλογή Υπ.Υπ. ο.
1 — Case T­183/96 Ε ν ESC [1998] ECR I­A­67 and II­159.
Ι ­ 8879
I ­ 8879
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MISCHO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­150/98 Ρ αποβολή μου και είχε ως συνέπεια να καταργηθεί η θέση μου στο οργανό­γραμμα.
OPINION OF MR MISCHO — CASE C­150/98 Ρ
Η έκθεση βαθμολογίας που κατάρτισε ο [βαθμολογητής] αποτελεί καταχρηστική και δυσφημιστική προσωπική επίθεση, πλήρη ψευδών ισχυρισμών (...).»
The staff report drawn up by [the reporting officer] constitutes an abu­sive and defamatory personal attack full of false allegations ...".
Από τότε που τοποθετήθηκα στη διεύθυνση 'Επικοινωνία', ο [βαθμο­λογητής] με έθεσε στο περιθώριο και ποτέ δεν μου ανέθεσε εργασία γραμμα­τέως.
Since I was first assigned to the Com­munication Directorate, [the reporting officer] marginalised me and never allocated me any secretarial work.
Λόγω των προαναφερθέντων, η εκτί­μηση του [βαθμολογητή] είναι εντελώς αστήρικτη.
A mem­orandum accompanied the report, in which the reporting officer deplored the views which the applicant expressed in her letter of 16 December 1994.
Η έκθεση συνοδευόταν από σημείωμα με το οποίο ο βαθμολογητής ανέφερε ότι λυπάται βαθύτατα για τις κρίσεις που διατύπωσε η προσφεύγουσα με το έγ­γραφο της της 16ης Δεκεμβρίου 1994.
How and according to what criteria can he judge work which he never gave me, which he himself is not familiar with and which does not exist at the Commu­nication Directorate, since it is an artificial directorate, devoid of sub­stance or role ?
Κατά το διάστημα της υπηρεσίας μου στη διεύθυνση, υπήρξα θύμα προπηλα­κισμού εκ μέρους του [βαθμολογητή]: πίσω από την πλάτη μου, απηύθυνε, στις 28 Μαρτίου 1994, δυσφημιστικό σημείω­μα στον [Χ], το οποίο απαιτούσε την
During the period when I was assigned to the Directorate I was the victim of insults on the part of [the reporting officer]; unbeknown to me he sent a defamatory note to Mr [X] on
"Σας παρακαλώ να μη λαμβάνετε υπόψη τις άδειες μου, καθότι τούτο δεν σας αφορά και δεν είναι της αρμοδιότη­τάς σας.
"I would be grateful if you would refrain from taking note of my leave, since it does not concern you and is not within your competence.
OKE κατά E
ESC VE
Ομοίως, σας ζητώ να με σέβεσθε και να περιορίζεσθε αυστηρώς στις διατάξεις του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατα­στάσεως και της ισχύουσας ρυθμίσεως.
Similarly, I ask you to respect me and to confine yourself strictly to the pro visions laid down in the Staff Regulations and the rules in force.
Το άρθρο 57 του Κανονισμού Υπηρε­σιακής Καταστάσεως αναγνωρίζει στον υπάλληλο το δικαίωμα λήψεως ετήσιας άδειας την οποία εγκρίνει ο προϊστάμε­νος του: στην περίπτωση μου, ασφαλώς δεν είσθε ο εν λόγω προϊστάμενος.
Article 57 of the Staff Regulations entitles an official to annual leave authorised by that official's superior.
Περιοριστείτε στις αρμοδιότητές σας.
In my case, that immediate superior is certainly not you. Do not exceed your powers.
Στις 9 Νοεμβρίου 1995 το πειθαρχικό συμβούλιο εξέδωσε γνωμοδότηση με την οποία πρότεινε να επιβληθεί στην προσ­φεύγουσα η πειθαρχική ποινή της προσωρινής αναστολής της προαγωγής κατά κλιμάκιο.
On 9 November 1995, the Disciplinary Board issued an opinion in which it recommended that deferment of advancement to a higher step should be imposed on the applicant.
Η γνωμοδότηση αυτή κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα στις 30 Νοεμβρίου 1995 και στις 18 Δεκεμ­βρίου 1995 έλαβε χώρα νέα ακρόαση της προσφεύγουσας.
This opinion was communicated to the applicant on 30 November 1995, and on 18 December 1995 the applicant was heard again.
Το ότι στο σημείωμά σας της 20ής Δεκεμβρίου 1994 (σημείο 4.a.3) κάνετε λόγο για τακτική εργασία είναι παρά­λογο, δεδομένου ότι ποτέ δεν μου ανα­θέσατε ούτε καθήκοντα ούτε τακτική εργασία.
The fact that you refer, in your memorandum of 20 December 1994 (paragraph 4.a.3), to regular work is absurd, since you have never assigned to me either duties or any regular task.
Στην ίδια αυτή απόφαση του Πρωτοδι­κείου εκτίθενται τα εξής ως προς την διε­ξαγωγή της πειθαρχικής διαδικασίας:
The judgment sets out the course of the disciplinary proceedings as follows:
10 Στις 18 Ιανουαρίου 1996 η ΑΔΑ αποφάσισε να επιβάλει στην προσφεύ­γουσα, για παράβαση των άρθρων 12 και 21 του ΚΥΚ, την πειθαρχική ποινή της τοποθετήσεως σε κατώτερο κλιμά­κιο, κατατάσσοντάς την από το κλιμάκιο 5 στο κλιμάκιο 2 του βαθμού C 3, και να καταχωρίσει την ποινή αυτή στον ατο­μικό φάκελο της προσφεύγουσας.
10 On 18 January 1996, the appointing authority decided to impose on the applicant, for infringement of Articles 12 and 21 of the Staff Regulations, the penalty of relegation in step, reducing her grade from Grade C 3, Step 5 to Grade C 3, Step 2, and to record this disciplinary measure on the applicant's personal file.
Η απόφαση, για να αποδείξει ότι η προσ­φεύγουσα συμπεριφέρεται καθ' υπο­τροπήν με τον τρόπο που της προσά­πτεται, περιέγραψε τη συμπεριφορά που τήρησε η προσφεύγουσα σε πλείστες περιπτώσεις το 1991, το 1992 και το 1994 και που χαρακτηριζόταν ως έλλειψη σεβασμού.
The decision also lists a series of instances of alleged behaviour by the applicant in the course of 1991, 1992 and 1994 which it regarded as lacking in respect, to illustrate the repeated nature of the conduct complained of in the case before it.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ MISCHO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­150/98 Ρ
OPINION OF MR MISCHO — CASE C­150/98 Ρ
11 Η απόφαση διευκρίνιζε ότι παράγει έννομα αποτελέσματα από της κοινο­ποιήσεως της στην προσφεύγουσα, αλλά ότι οι οικονομικές της συνέπειες μετατί­θενται για μετά τις 29 Φεβρουα­ρίου 1996.
11 The decision stated that it would take effect in law from the time it was communicated to the applicant, but that the financial consequences of the decision would be deferred until 29 February 1996.
επιλεγείσα ποινή είναι προδήλως δυσα­νάλογη σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά που διαπιστώθηκαν στην απόφαση [της ΑΔΑ] (αποφάσεις του Πρωτοδικείου της 26ης Νοεμβρίου 1991, Williams κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, προπαρατεθείσα, σκέψη 83, και της 17ης Οκτωβρίου 1991, Τ­26/89, De Compte κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1991, σ. Π­781, σκέψεις 220 έως 222).
incumbent on this Court to review whether the measure chosen is mani­festly disproportionate to the conduct which the decision held to have occur­red (judgments of the Court of First Instance in [Case T­146/89] Williams ν Court of Auditors, cited above, para­graph 83, and Case T­26/89 De Compte ν Parliament [1991] ECR II­781, paragraphs 220 to 222).
12 Στις 22 Απριλίου 1996 η προσφεύγουσα υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά της πειθαρχικής ποινής.
12 On 22 April 1996, the applicant sub­mitted a complaint against the penalty.
Η ένσταση αυτή απορρίφθηκε με έγγραφο της 14ης Αυ­γούστου 1996.»
That complaint was rejected by a letter of 14 August 1996.'
Ενώπιον του Πρωτοδικείου η Ε προέβαλε τέσσερις λόγους ακυρώσεως, από τους οποίους ο πρώτος στηριζόταν σε διαδικα­στική πλημμέλεια, ο δεύτερος σε πρόδηλα νομικά σφάλματα και κατάχρηση εξουσίας, ο τρίτος σε πρόδηλα πραγματικά σφάλματα και ο τέταρτος σε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.
E relied on four pleas in law before the Court of First Instance, alleging, first, procedural irregularity, secondly, manifest errors of law and misuse of powers, thirdly, manifest errors of fact, and fourthly, failure to observe the principle of proportionality.
Το Πρωτοδικείο απέρριψε τους τρεις πρώτους λόγους, αλλά δέχτηκε τον τέταρτο, με το εξής σκεπτικό:
The Court of First Instance dismissed the first three pleas, but upheld the fourth, basing its decision on the following con­siderations:
59 Εν προκειμένω, όπως διαπίστωσε το Πρωτοδικείο ανωτέρω, το πραγματικό περιστατικό που καταλογίστηκε στην προσφεύγουσα είναι ότι άσκησε το δικαίωμά της προς υποβολή των παρατηρήσεων της επί της εκθέσεως βαθμολογίας χρησιμοποιώντας τόνο και εκφράσεις που δεν συμβιβάζονται με τις υποχρεώσεις αξιοπρέπειας του λει­τουργήματος και σεβασμού προς τις αρχές του θεσμικού οργάνου.
59 In the present case, as the Court has found, ... the conduct attributable to the applicant is that when she used her right to communicate her observations on the staff report, she employed a tone and expressions which cannot be reconciled with the obligations relating to the dignity of the post and respect for the authorities of the institution.
Δεν πρό­κειται όμως για βαριά παράβαση των υποχρεώσεων της.
It was not, however, a serious breach of those obligations.
Συγκεκριμένα, με το επίμαχο σημείωμα, η προσφεύγουσα δεν χρησιμοποίησε υβριστική διατύπωση και αιτιολόγησε τις αιτιάσεις της κατά του βαθμολογητή εκθέτοντας αφενός τη δική της αντίληψη για την εργασιακή της σχέση προς αυτόν και αφετέρου τη βαθιά δυσαρέσκειά της.
In the contested memorandum, the applicant did not use grossly insulting language and she gave reasons for her criticism of the reporting officer, setting out her own view of the working relationship she had with him and expressing her pro­found dissatisfaction with it.
Η παράβαση των άρθρων 12 και 21 του ΚΥΚ συνίσταται συνεπώς μόνο στο ότι η προσφεύγουσα χρησιμοποίησε υπερβολικό και επιθε­τικό ύφος και επομένως, όπως ομολό­γησε η ίδια με το δικόγραφο της προ­σφυγής της, συμπεριφέρθηκε απρεπώς.
The breach of Articles 12 and 21 of the Staff Regulations therefore lies solely in the applicant's extreme and aggressive choice of words and in what she herself acknowledged in her application to be her unseemly conduct.
«58 Υπενθυμίζεται στη συνέχεια ότι η επι­λογή της κατάλληλης πειθαρχικής ποι­νής απόκειται στην πειθαρχική αρχή, η οποία πρέπει να στηρίξει την επιλογή της σε σφαιρική εκτίμηση όλων των συγκε­κριμένων πραγματικών περιστατικών και των επιβαρυντικών ή ελαφρυντικών περιστάσεων που προσιδιάζουν στην περί ης πρόκειται υπόθεση.
'58 It should be pointed out, next, that it is for the disciplinary authority to choose the appropriate penalty, and that that authority must base its election on a comprehensive appraisal of all the particular facts and the aggravating or mitigating circumstances peculiar to the case.