natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το δεύτερο κριτήριο, — που συνίσταται στην εξακρίβωση ότι ο όγκος των μη κερδοφόρων πωλήσεων αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 20 % των πωλήσεων που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της κανονικής αξίας — που εφαρμοζόταν συνήθως πριν από την τροποποίηση αυτή, μπορεί πλέον να χρησιμο­ποιηθεί μόνον «ελλείψει ετέρου».
The second criterion, namely verifying that the volume of nonprofitable sales accounts for at least 20% of the sales used to determine normal value, which was generally applied before that amendment, can now only be used 'in the alternative'.
Επιπλέον, η εφαρμογή, εν προκειμένω, του δευτέρου αυτού κριτηρίου του 20 %, προκειμένου να καθοριστεί αν οι μη κερδοφόρες πωλήσεις πραγματοποιήθηκαν στην εγχώρια αγορά σε σημαντικές ποσότητες, και, συνεπώς, μπορούσαν να απο­κλειστούν κατά τον καθορισμό της κανονικής αξίας, είχε ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό των μη κερδοφόρων συναλλαγών στις 17 από τις 24 ομάδες προϊόντων.
Moreover, the use in the present case of the latter 20% test to determine whether there had been substantial quantities of unprofitable transactions on the domestic market which could therefore be excluded in determining normal value resulted in nonprofitable transactions being excluded in 17 groups of products out of 24.
Η κανονική αξία διαπιστώθηκε, κατά συνέπεια, για τις 17 ομάδες βάσει μόνον των
Normal value was therefore established for 17 groups on the basis of profitable
Αντιθέτως, η εφαρμογή του πρώτου κριτη­ρίου, που προαναφέρθηκε, θα οδηγούσε σε πιο ορθό αποτέλεσμα, δεδομένου ότι η κανονική αξία θα καθοριζόταν στην περίπτωση αυτή αφού λαμβανόταν υπόψη το σύνολο τόσο των κερδοφόρων όσο και των μη κερδοφόρων συναλλαγών στις 18 από τις 24 ομάδες.
Conversely, application of the first test would have led to a more reasonable result with the normal value being determined on the basis of both profitable and nonprofitable transactions in 18 out of 24 groups.
80 Δεδομένου ότι συνεπάγεται το παράλογο αυτό αποτέλεσμα, η εφαρμογή, εν προ­κειμένω, του δευτέρου κριτηρίου του άρθρου 2, παράγραφος 4, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας που καθιερώνει το άρθρο 3 Β της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 5 ΕΚ) (βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Ιουνίου 1996, Τ­162/94, ΝΜΒ France κ.λπ. κατά Επιτροπής Συλλογή 1996, σ. II­427, σκέψεις 69 και 73).
80 Since that outcome is unreasonable, the application in this instance of the second test under Article 2(4) infringed the principle of proportionality laid down in Article 3b of the EC Treaty (now Article 5 EC) (see Case T-162/94 NMB France ν Commission [1996] ECR 11-427, paragraphs 69 and 73).
81 Επιπλέον, ο προσβαλλόμενος κανονισμός είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένος, όσον αφορά την επιλογή του δευτέρου αυτού κριτηρίου, ενώ η προσφεύγουσα είχε επα­νειλημμένως αμφισβητήσει την επιλογή αυτή, κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας.
81 Furthermore, the contested decision is not supported by an adequate statement of reasons as far as the choice of that second criterion is concerned, and the applicant objected to that choice several times during the administrative procedure.
Το Συμβούλιο αποκρούει την ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 4, τρίτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού που προτείνει η προσφεύγουσα.
The Council rejects the applicant's interpretation of the third subparagraph of Article 2(4) of the basic regulation.
Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού «οι πωλήσεις του ομοειδούς προϊόντος στην εγχώρια αγορά της χώρας εξαγωγής ή οι εξαγωγικές πωλήσεις προς μια τρίτη χώρα, σε τιμές χαμηλότερες από το (πάγιο και μεταβλητό) κόστος παραγωγής ανά μονάδα, προσαυξημένο κατά τα έξοδα πώλησης και τα γενικά και διοικητικά έξοδα, είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι δεν πραγματο­
The first subparagraph of Article 2(4) of the basic regulation provides: 'Sales of the like product in the domestic market of the exporting country, or export sales to a third country, at prices below unit production costs (fixed and variable) plus selling, general and administrative costs may be treated as not being in the ordinary course of trade by reason of price, and may be disregarded in
PETROTUB και REPUBLICA κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ποιούνται στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων εξαιτίας της τιμής τους και να μη ληφθούν υπόψη για τον καθορισμό της κανονικής αξίας μόνον εφόσον απο­δεικνύεται ότι οι πωλήσεις αυτές έχουν πραγματοποιηθεί επί παρατεταμένο χρονικό διάστημα και σε σημαντικές ποσότητες και ότι οι τιμές τους δεν επιτρέπουν την ολοσχερή κάλυψη του κόστους μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα.»
PETROTUB AND REPUBLICA V COUNCIL determining normal value, only if it is determined that such sales are made within an extended period in substantial quantities, and are at prices which do not provide for the recovery of all costs within a reasonable period of time'.
Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 4, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού αυτού, «(...) για να γίνει δεκτό ότι πωλήσεις σε τιμές κάτω του κόστους ανά μονάδα έχουν πραγματο­ποιηθεί σε σημαντικές ποσότητες εντός του εν λόγω χρονικού διαστήματος, πρέπει να αποδεικνύεται ότι η μέση σταθμισμένη τιμή πώλησης είναι κατώτερη του μέσου σταθμισμένου κόστους ανά μονάδα ή ότι ο όγκος των πωλήσεων σε τιμές κάτω του κόστους ανά μονάδα αντιπροσωπεύει ποσοστό 20 % τουλάχιστον των πωλήσεων που λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της κανονικής αξίας.»
The third subparagraph of Article 2(4) provides that 'sales below unit cost shall be considered to be made in substantial quantities within such a period when it is established that the weighted average selling price is below the weighted average unit cost, or that the volume of sales below unit cost is not less than 20% of sales being used to determine normal value.'
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι το άρθρο 2, παράγραφος 4, τρίτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού προβλέπει δύο εναλλακτικά κριτήρια που παρέχουν τη δυνα­τότητα να καθοριστεί αν οι πωλήσεις σε τιμές κάτω του κόστους παραγωγής ανά μονάδα προϊόντος πρέπει να θεωρηθεί ότι πραγματοποιήθηκαν σε σημαντικές ποσότητες.
It follows that the third subparagraph of Article 2(4) of the basic regulation lays down two alternative criteria for determining whether sales below unit production cost are to be regarded as made in substantial quantities.
Πράγματι, από τη διάταξη αυτή προκύπτει με σαφήνεια, όπως δείχνει η χρησιμοποίηση του συνδέσμου «ή», ότι αρκεί να πληρούται ένα από τα κριτήρια αυτά προκειμένου να θεωρηθεί ότι οι πωλήσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν σε σημαντικές ποσότητες.
According to the express terms of that provision, as is indicated by the use of the conjunction 'or', it is sufficient if one of those criteria is fulfilled for such sales to be regarded as being made in substantial quantities.
Αντίθετα προς τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, η ερμηνεία αυτή δεν είναι ασυμβίβαστη με το σημείο 2.2.1 του κώδικα αντιντάμπινγκ του 1994, συσχετιζόμενο με την πέμπτη επεξηγηματική του σημείωση, που διευκρινίζει ότι «οι πωλήσεις σε τιμές κάτω του κόστους ανά μονάδα προϊόντος πραγματοποιούνται σε σημαντικές ποσότητες όταν οι αρχές διαπιστώνουν ότι η μέση σταθμισμένη τιμή πώλησης στις συναλλαγές που λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της κανονικής αξίας είναι κατώτερη του μέσου σταθμισμένου κόστους ανά μονάδα προϊόντος ή ότι ο όγκος των πωλήσεων σε τιμές κάτω του κόστους ανά μονάδα προϊόντος αντιπροσωπεύει ποσοστό 20 % τουλάχιστον των πωλήσεων στις συναλλαγές που λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της κανονικής αξίας».
Contrary to the applicant's assertions, that interpretation is not incompatible with Article 2.2.1 of the 1994 Antidumping Code, read in conjunction with explanatory note 5 thereto, which states that 'sales below per unit costs are made in substantial quantities when the authorities establish that the weighted average selling price of the transactions under consideration for the determination of the normal value is below the weighted average per unit costs, or that the volume of sales below per unit costs represents not less than 20 per cent of the volume sold in transactions under consideration for the determination of the normal value.'
Υπό τις συνθήκες αυτές, εν προκειμένω, τα κοινοτικά όργανα ορθώς εφάρμοσαν το δεύτερο κριτήριο που προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφος 4, τρίτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού, που συνίσταται στον έλεγχο αν ο όγκος των πωλήσεων σε τιμές κάτω του κόστους αντιπροσωπεύει ποσοστό 20 % τουλάχιστον των πωλήσεων που λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό της κανονικής αξίας.
In those circumstances, the Community institutions were certainly entitled to apply the second criterion set out in the third subparagraph of Article 2(4) of the basic regulation, consisting in verifying whether the volume of sales below unit cost represented not less than 20% of the sales being used to determine normal value.
Όμως, η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί ότι το κριτήριο αυτό πληρούται στις 17 ομάδες προϊόντων στις οποίες δεν ελήφθησαν υπόψη από την Επιτροπή οι μη κερδο­φόρες πωλήσεις κατά τον υπολογισμό της κανονικής αξίας, στο μέτρο που αυτές αντιπροσώπευαν ποσοστό 20 % και άνω του συνόλου των πωλήσεων.
The applicant does not deny that that criterion is met in the 17 groups of products in which unprofitable sales were excluded by the Commission in determining normal value, in so far as they represented 20% or more of total sales.
Όσον αφορά τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας σχετικά με τη φερόμενη παρα­βίαση της αρχής της αναλογικότητας, η επιλογή μεταξύ διαφόρων μεθόδων υπο­λογισμού σ' έναν βασικό κανονισμό προϋποθέτει την εκτίμηση περίπλοκων οικονομικών καταστάσεων, και, ως εκ τούτου, ο έλεγχος του κοινοτικού δικαστή πρέπει να περιορίζεται, στον τομέα της προστασίας από τα μέτρα ντάμπινγκ, στο ζήτημα αν τα μέτρα που θέσπισε ο κοινοτικός νομοθέτης, εν προκειμένω ο κανόνας του «εξομοιούμενου προς δαπάνη δασμού», είναι προδήλως ακατάλληλα σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Μαΐου 1987, 255/84, Nachi Fujikoshi κατά Συμβουλίου Συλλογή 1987, σ. 1861, σκέψη 21, και προαναφερθείσα απόφαση του Πρωτοδικείου ΝΜΒ Γαλλία κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψεις 72 και 73).
As regards the applicant's allegations of breach of the principle of proportionality, the choice between the different methods of calculation indicated in a basic regulation requires an appraisal of complex economic situations, which means that review of the observance of the principle of proportionality by the Community judicature is limited, in that sphere, to determining whether the method chosen is manifestly inappropriate having regard to the objective pursued (see Case 255/84 Nachi Fujikoshi ν Council [1987] ECR 1861, paragraph 21, and Case T-162/94 NMB France, cited above, paragraphs 72 and 73).
90 Πάντως σκοπός του άρθρου 2, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού είναι να ορίσει την κανονική αξία του οικείου προϊόντος προκειμένου να καθοριστεί η ύπαρξη ντάμπινγκ, με βάση τις τιμές που εφαρμόζονται στο πλαίσιο των συνήθων εμπορικών πράξεων για τα ομοειδή προϊόντα στη χώρα εξαγωγής, γεγονός που συνεπάγεται τον αποκλεισμό των πωλήσεων σε τιμές χαμηλότερες από το κόστος παραγωγής ανά μονάδα προϊόντος, προσαυξημένο κατά τα έξοδα πώλησης και τα γενικά έξοδα, εφόσον πραγματοποιούνται σε σημαντικές ποσότητες επί μεγάλο χρονικό διάστημα.
The purpose of Article 2(4) of the basic regulation is to define the normal value of the product concerned in order to determine whether dumping is taking place, having regard to the prices charged in the normal course of trade for like products in the exporting country, which means that sales at prices lower than unit production cost, plus selling and general costs, when they are made in substantial quantities over an extended period, are to be disregarded.
91 Στο πλαίσιο αυτό, το γεγονός και μόνο, που επικαλούνται οι προσφεύγουσες, ότι η εφαρμογή του κριτηρίου του 20 %, που διατυπώνει το άρθρο 2, παράγραφος 4, τρίτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού, είχε ως αποτέλεσμα να μη ληφθούν υπόψη οι συναλλαγές που πραγματοποιήθηκαν σε τιμές χαμηλότερες του κόστους ανά
91 In that context, the mere fact, relied on by the applicants, that the application of the 20% criterion provided for by the third subparagraph of Article 2(4) of the basic regulation involved the exclusion of transactions at prices lower than unit costs in 17 out of 24 groups of products does not in itself show that that criterion
PETROTUB και REPUBLICA κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ μονάδα προϊόντος σε 17 από τις 24 ομάδες προϊόντων δεν είναι καθαυτό ικανό να καταδείξει ότι το κριτήριο αυτό ήταν προδήλως ακατάλληλο υπό το πρίσμα του επιδιωκομένου σκοπού, ο οποίος συνίσταται στον καθορισμό της κανονικής αξίας, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη όλες οι κερδοφόρες πωλήσεις που πραγματοποιού­νταν σε σημαντικές ποσότητες επί μεγάλο χρονικό διάστημα.
PETROTUB AND REPUBLICA V COUNCIL was manifestly inappropriate having regard to the objective pursued, which is to determine normal value by specifically excluding all unprofitable sales made in substantial quantities over an extended period.
Το γεγονός αυτό δεικνύει μόνον ότι, για τις 17 αυτές ομάδες προϊόντων, ποσοστό 20 % τουλάχιστον των πωλήσεων πραγματοποιούνταν επί μακρόν σε τιμές χαμηλότερες του κόστους ανά μονάδα προϊόντος.
It merely indicates that, for those 17 groups of products, at least 20% of sales were made for a considerable period at prices lower than unit cost.
Τέλος, ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ανεπαρκώς αιτιολογημένος, στο μέτρο που διευκρινίζει, κατ' ουσίαν, στο τρίτο εδάφιο της 19ης αιτιολογικής του σκέψης, ότι η Επιτροπή έκρινε ότι, δυνάμει του άρθρου 2, παρά­γραφος 4, του βασικού κανονισμού, οι πωλήσεις επί ζημία έπρεπε να μη ληφθούν υπόψη στον υπολογισμό της κανονικής αξίας εφόσον αντιπροσωπεύουν ποσοστό άνω του 20 % του συνόλου των εγχώριων πωλήσεων, λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων του βασικού κανονισμού και της πάγιας πρακτικής των κοινοτικών οργάνων κατά τον καθορισμό της κανονικής αξίας.
Finally, the contested regulation cannot be regarded as vitiated by an inadequate statement of the reasons on which it is based since it states, in essence, in the third paragraph of recital 19, that the Commission, having regard to Article 2(4) of the basic regulation, considered that sales made at a loss had to be excluded when establishing the normal value where such sales constituted more than 20% of all domestic sales, given the terms of the basic regulation and the institutions' consistent practice in the establishment of normal value.
Επομένως, το τρίτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
It follows that the third plea must be rejected.
III — Επί του τετάρτου λόγου ακυρώσεως, που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 11, του βασικού κανονισμού, στην υπόθεση Τ­33/98
III — Fourth plea: infringement of Article 2(11) of the basic regulation (Case T-33/98)
Η προσφεύγουσα Petrotub υπενθυμίζει ότι το άρθρο 2, παράγραφος 11, του βασι­κού κανονισμού ορίζει:
The applicant (Petrotub) notes that Article 2(11) of the basic regulation provides as follows:
«Με την επιφύλαξη των συναφών διατάξεων που διέπουν το θέμα της δίκαιης σύγκρισης, η ύπαρξη περιθωρίων ντάμπινγκ κατά την περίοδο έρευνας προσδιορί­ζεται κατά κανόνα με βάση τη σύγκριση μιας μέσης σταθμισμένης κανονικής αξίας με το σταθμισμένο μέσο όρο των τιμών όλων των συναλλαγών με αντικείμενο εξαγωγές
'Subject to the relevant provisions governing fair comparison, the existence of margins of dumping during the investigation period shall normally be established on the basis of a comparison of a weighted average normal value with a weighted average of prices of all export transactions to the Community, or by a comparison
Παρόλα αυτά, όταν για τον καθορισμό της κανονικής αξίας έχει ληφθεί ως βάση ο σταθμισμένος μέσος όρος, η κανονική αυτή αξία είναι δυνατό να συγκρίνεται με τις τιμές όλων των επιμέρους συναλλαγών με αντικείμενο εξαγωγές στην Κοινότητα, υπό την προϋ­πόθεση ότι εφαρμόζονται συστηματικά τιμές εξαγωγής οι οποίες διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με τον αγοραστή, την περιοχή ή τη χρονική περίοδο, ενώ η εφαρμογή των μεθόδων που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου δεν θα οδηγούσε στη διαπίστωση των εφαρμοζόμενων πρακτικών ντάμπινγκ σε όλη τους την έκταση.
However, a normal value established on a weighted average basis may be compared to prices of all individual export transactions to the Community, if there is a pattern of export prices which differs significantly among different purchasers, regions or time periods, and if the methods specified in the first sentence of this paragraph would not reflect the full degree of dumping being practised.
Η παρούσα παράγραφος δεν αποκλείει τη χρήση δειγματοληψιών σύμφωνα με το άρθρο 17».
This paragraph shall not preclude the use of sampling in accordance with Article 17.'
Η Petrotub ισχυρίζεται, πρώτον, ότι τα κοινοτικά όργανα παρέλειψαν να εξηγήσουν, όπως είχαν υποχρέωση από το άρθρο 2, παράγραφος 11, του βασικού κανονισμού, για ποιο λόγο η σύγκριση της μέσης σταθμισμένης κανονικής αξίας με τις τιμές όλων των επιμέρους συναλλαγών με αντικείμενο εξαγωγές οδηγούσε αποτελεσματικότερα από τις συνήθεις μεθόδους στη διαπίστωση της πραγματικής έκτασης του ντάμπινγκ· δεύτερον, ότι τα όργανα αυτά καθόρισαν το περιθώριο του ντάμπινγκ στηριζόμενα σε παράγοντες εκτός της περιόδου έρευνας· και τρίτον, ότι παρέλειψαν να αποδεί­ξουν ότι οι τιμές εξαγωγής που διαμορφώνονταν διέφεραν ανάλογα με τον αγοραστή ή τη χρονική περίοδο.
Petrotub claims, first, that the Community institutions failed to explain, as they were obliged to do under Article 2(11) of the basic regulation, why a comparison of the weighted average normal value with the prices of all individual export transactions reflected the full degree of dumping better than the normal methods; second, that their dumping determination was based on factors falling outside the investigation period; and third, that they did not demonstrate the existence of a pattern of export prices which differed as between different purchasers or time periods.
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, προκειμένου να χρησιμοποιήσουν κατ' εξαίρεση τη μέθοδο της συγκρίσεως της μέσης σταθμισμένης κανονικής αξίας με τις τιμές όλων των επιμέρους συναλλαγών με αντικείμενο εξαγωγές στην Κοινότητα, τα κοινοτικά όργανα ήταν μεταξύ άλλων υποχρεωμένα, βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 11, του βασικού κανονισμού, να εξηγήσουν για κάθε εταιρία χωριστά, τον λόγο για τον οποίο η μέθοδος αυτή οδηγεί στη διαπίστωση της πραγματικής εκτάσεως του ντάμπινγκ
The applicant claims that, in order to resort by way of exception to the method of comparing weighted average normal value with the prices of all individual exports to the Community, the Community institutions are obliged under Article 2(11) of the basic regulation to explain for each of the companies taken separately why that method reflects the full degree of dumping better than the
PETROTUB και REPUBLICA κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ αποτελεσματικότερα απο τις συνήθεις μεθόδους σύγκρισης κάθε σταθμισμένου μέσου όρου ή κάθε συναλλαγής χωριστά («συμμετρικές» μέθοδοι) που προα­ναφέρθηκαν.
PETROTUB AND REPUBLICA V COUNCIL normal methods mentioned above of a weighted average to weighted average comparison or a transaction-to-transaction comparison (symmetrical methods).
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το προαναφερθέν άρθρο 2 παράγραφος 11, το οποίο εισήχθη στον βασικό κανονισμό προς εφαρμογή του σημείου 2.4.2 του κώδικα αντιντάμπινγκ του 1994, πρέπει να ερμηνευθεί σε σχέση με το άρθρο αυτό.
It submits that Article 2(11), which was introduced into the basic regulation in order to implement Article 2.4.2 of the 1994 Antidumping Code, must be interpreted in the light of the latter provision.
Από τη διαπίστωση του εν λόγω σημείου 2.4.2 προέκυπτε ότι η μέθοδος που συνίσταται στη σύγκριση της μέσης σταθμισμένης κανονικής αξίας με τις επιμέρους τιμές εξαγωγής μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνον αν, αφενός, οι διαφορές στη διαμόρφωση των τιμών εξαγωγής μεταξύ των διαφόρων αγοραστών, περιοχών ή χρονικών περιόδων δεν είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη κατά τρόπο κατάλληλο με τη χρήση της μιας εκ των δύο συνήθων μεθόδων και αν, αφετέρου, παρέχεται εξήγηση για τον λόγο για τον οποίο οι διαφορές αυτές δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη με τη χρήση των συνήθων μεθόδων.
It is clear from the wording of Article 2.4.2 that the method of comparing weighted average normal value with the prices of individual exports may be used only if, first, the differences in patterns of export prices amongst different purchasers, regions or time periods cannot appropriately be taken into account by the use of one or other of the two normal methods and, second, an explanation is provided as to why those differences cannot be taken into account by use of the normal methods.
Εν προκειμένω, ο προσβαλλόμενος κανονισμός δεν περιέχει τέτοια εξήγηση.
In this case there is no such explanation in the contested regulation.
Επιπλέον, τα κοινοτικά όργανα δεν διαπίστωσαν κατά τρόπο εξατομικευμένο, όσον αφορά την προσφεύγουσα, ότι οι συνήθεις μέθοδοι καθορισμού του περιθωρίου του ντάμπινγκ δεν μπορούσαν να οδηγήσουν στη διαπίστωση της πραγματικής εκτά­σεως της εφαρμοζόμένης από την προσφεύγουσα πρακτικής ντάμπινγκ.
Moreover, the Community institutions did not establish that in the applicant's individual situation the normal methods for determining the dumping margin would not reflect the full extent of the dumping engaged in by the applicant.
Στο στάδιο του υπομνήματος απαντήσεως, η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι τα κοινοτικά όργανα παρέβησαν επίσης το άρθρο 2, παράγραφος 11, του βασικού κανονισμού, καθόσον περιορίστηκαν στη σύγκριση της πρώτης εκ των δύο συμμετρικών μεθόδων με την τρίτη μέθοδο, που συνίσταται στη σύγκριση της μέσης σταθμισμένης κανονικής αξίας με τις επιμέρους τιμές εξαγωγής και παρέλειψαν να συγκρίνουν τη δεύτερη συμμετρική μέθοδο με την τρίτη αυτή μέθοδο.
In its reply, the applicant submits that the Community institutions also infringed Article 2(11) of the basic regulation in that they confined themselves to comparing the first of the two symmetrical methods with the third method under which the weighted average normal value is compared with the prices of individual exports and failed to compare the second symmetrical method with that third method.
Ως εκ τούτου, τα όργανα απέδειξαν ότι η εφαρμογή των δύο συμμετρικών μεθόδων καθορισμού του περιθωρίου του ντάμπινγκ δεν μπορούσε να οδηγήσει στη διαπίστωση της πραγματικής εκτάσεως του εφαρμοζομένου ντάμπινγκ.
It follows that the institutions did not demonstrate that the application of the two symmetrical methods of determining the dumping margin did not enable the real extent of the dumping to be disclosed.
100 Κατά το Συμβούλιο, OL ισχυρισμοί της προσφεύγουσας, που στηρίζονται στο σημείο 2.4.2 του κώδικα αντιντάμπινγκ του 1994, δεν προβλήθηκαν ούτε κατά την έρευνα ούτε με το δικόγραφο της προσφυγής.
100 According to the Council, the applicant's arguments based on Article 2.4.2 of the 1994 Antidumping Code were raised neither during the investigation nor in the application.
Επομένως, είναι απαράδεκτοι βάσει του άρθρου 48, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου.
They are therefore inadmissible under Article 48(2) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance.
Τούτο ισχύει για την επιχειρηματολογία ότι τα κοινοτικά όργανα έπρεπε να συγκρίνουν τις επιμέρους κανονικές αξίες με τις επιμέρους τιμές εξαγωγής και να ελέγξουν αν από τη συγκριτική αυτή μέθοδο μπορούσε να διαπιστωθεί η πραγματική έκταση του εφαρμοζομένου ντάμπινγκ.
That applies to the argument that the Community institutions ought to have compared individual normal values with individual export prices and decided whether that comparison reflected the actual degree of dumping.
Το αυτό ισχύει για το επιχείρημα ότι στα όργανα αυτά εναπέκειτο να εξηγήσουν για ποιο λόγο οι διαφορές στη διαμόρφωση των τιμών εξαγωγής δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη κατά πρόσφορο τρόπο με την εφαρμογή των δύο συνήθων μεθόδων.
That is true also of the argument that it was for the Community institutions to explain why account could not appropriately be taken of the differences in export price patterns by applying the two normal methods.
101 Εν πάση περιπτώσει, οι ισχυρισμοί αυτοί είναι αβάσιμοι.
101 In any event, those arguments are unfounded.