natgillin/translations-raw huggingface dataset:
II οδηγία αυτή ¿χει ως νομική βάση το άρθρο 235 της Συνθήκης Επιτροπή είχε προτείνει ως νομική βάση το άρθρο 7, παράγραφος 2.
In support of its application, the Parliament argued that, by omitting to select the proper legal basis, the Council had failed to respect the prerogatives of the Parliament in the legislative procedure, since the second paragraph of Article 7 provided for the Parliament's participation via the cooperation procedure, whereas Article 235 required only that it be consulted.
(34) Προς στήριξη της προσφυγής του το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι, παραλείποντας να επιλέξει την ενδεδειγμένη νομική βάση, το Συμβούλιο αγνόησε προνόμια του Κοινοβουλίου στη νομοθετική διαδικασία, καθόσον το άρθρο 7, παράγραφος 2, προβλέπει συμμετοχή του εν λόγω οργάνου κατά τη διαδικασία της συνεργασίας, ενώ το άρθρο 235 προβλέπει απλώς διαβούλευση με το Κοινοβούλιο.
The Court first of all pointed out that the directive in question established for an area covered by the Treaty, namely that of vocational training, which was the subject of Article 128, rules which prohibited discrimination on grounds of nationality, as provided for by the second paragraph of Article 7.
Επιβάλλεται καταρχάς να υπογραμμιστεί ότι η επίδικη οδηγία θεσπίζει, σε τομέα , ι ου εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Συνθήκης, δηλαδή στον τομέα της επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 128 της Συνθήκης, κανονιστική ρύθμιση η οποία απαγορεύει τις διακρίσεις λόγω ιθαγένειας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 2.
The Court could not accept the Council's argument that the directive in question conferred on students a right of free movement similar to that conferred on migrant workers, which went beyond the right of residence for the purposes of vocational training, and that consequently the objective and content of the directive exceeded the scope of Article 7 of the Treaty and for that reason the directive required Article 235 as its legal basis. Measures adopted under the second paragraph of Article 7 of the Treaty did not necessarily have to be limited to regulating the rights derived from the first paragraph of that article, but could also deal with aspects where regulation appeared necessary to enable those rights to be exercised effectively.
Ακυρώνει την οδηγία 90/366/ΕΟΚ του Συμβουλίου, σχετικά με το δικαίωμα διαμονής των φοιτητών.
Council Directive for students is
Τα αποτελέσματα της οδηγίας διατηρούνται σε ισχύ μέχρις εκδόσεως οδηγίας στηριζόμενης στην κατάλληλη νομική βάση.
The effects of the annulled directive shall continue to have force until the entry into force of a directive adopted on the appropriate legal basis;
Ολλανδική
Kingdom and
Η Επιτροπή καθώς και δικαστικά τους έξοδα."
The Commission and the Governments of the United Netherlands are ordered to bear their own costs."
0 γενικός εισαννελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της 20ής Μαΐου 1992.
Mr Advocate General Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 20 Mav 1992.
να αποφανθεί ότι τα αποτελέσματα της οδηγίας διατηρούνται σε ισχύ μέχρι της αντικαταστάσεως της με πράξη στηριζόμενη στην ορθή νομική βάση-
Declare that the effects of the directive shall be maintained until it has been replaced by a measure adopted on the correct legal basis;
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα, εκτός των εξόδων της Επιτροπής, των Κάτω Χωρών και του Ηνωμένου Βασιλείου, που φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα."
That question had arisen in the course of proceedings between the abovementioned parties relating to the decision taken by the Spanish authorities to refuse to issue to Mr Micheletti, who held dual Argentine and Italian nationality, a card identifying him as a Community national for the purpose of working in Spain as an odontologi st.
Υποθ. C-369/90: M.V. Micheletti κ.λπ. κατά Delegación del Gobierno en Cantabria
that corresponding to the habitual residence of the person concerned prior to his entry into Spain, in other words, Argentine nationality in the case of the plaintiff in the main proceedings.
Δικαιούχοι
The Court ruled as follows:
(προδικαστική) "Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Δικαίωμα Διπλή ιθαγένεια" (Ολομέλεια)
"The provisions of Community law on freedom of establishment preclude a Member State from denying a national of another Member State who possesses at the same time the nationality of a non-member country entitlement to that freedom on the ground that the 1 aw of the host State regards him as a national of the non-member country."
(25) Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ των προαναφερθέντων διαδίκων σχετικής με απόφαση των ισπανικών διοικητικών αρχών να μη χορηγήσουν ατον Micheletti, ο οποίος έχει τη διπλή ιθαγένεια της Αργεντινής και της Ιταλίας, οριστική άδεια κοινοτικού υπηκόου για εγκατάσταση του στην Ισπανία J'; οδοντιάτρου.
"The relevant Community law, in particular Article 52 of the EEC Treaty, must be interpreted as precluding a Member State from denying a national of another Member State the right to exercise freedom of establishment on the ground that he possesses at the same time the nationality of a non-member country in which he had his habitual residence, his effective residence or his last residence."
Το Δικαστήρι ο αποφαινεται :
(Free movement of persons - Right of residence of the spouse of a national of a Member State who returns to establish himself in his country of origin) (Full Court)
Ο γενικός ειοανγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση Tnc Ολομέλειας της 30ής Ιανουαρίου 1992.
Following a decree nisi of divorce pronounced against him, the British authorities cut short his leave to remain, refused to grant him indefinite leave to remain as the spouse of a British citizen and, finally, proceeded with his deportation from the United Kingdom.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
Mr Singh appealed against the deportation order, claiming that he had a right of residence under Community law as the spouse of a British citizen who herself had a Community law right to set up in business in the United Kingdom.
"Το εφαρμοστέο κοινοτικό δίκαιο, ειδικότερα το άρθρο 52 της Συνθήκης ΕΟΚ, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος να μην αναγνωρίσει το δικαίωμα υπηκόου άλλου κράτους μέλους να ασκήσει την ελευθερία εγκαταστάσεως, με μόνο αιτιολογικό ότι ο ενδιαφερόμενος έχει ταυτόχρονα την ιθαγένεια τρίτου κράτους στο οποίο είχε τη συνήθη διαμονή του, την κατοικία του ή την τελευταία του κατοικία."
The Court ruled that a national of a Member State who had gone to another Member State in order to work there as an employed person pursuant to Article 48 of the Treaty and who returned to establish himself in order to pursue an activity as a selfemployed person in the territory of the Member State of which he was a national had the right, under Article 52 of the Treaty, to be accompanied in the territory of the latter State by his spouse, a national of a non-member country, under the same conditions as were laid down by Regulation No 1612/68, Directive 68/360 or Directive 73/148.
(προδικαστική) "Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Δικαίωμα διαμονής του συζύγου κοινοτικού υπηκόου επανερχομένου προς εγκατάσταση στη χώρα καταγωγής του" (Ολομέλεια)
However, the present case was concerned not with a right under national law but with the rights of movement and establishment granted to a Community national by Articles 48 and 52 of the Treaty; those rights could not be fully effective if such a person could be deterred from exercising them by obstacles raised in his or her country of origin to the entry and residence of his or her spouse.
Με Διάταξη της 19ης Οκτωβρίου 1990, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 17 Δεκεμβρίου 1990, το High Court of Justice (Queen's Bench Division) υπέβαλε στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των διατάξεων του άρθρου 52 της Συνθήκης και της οδηγίας 73/148/Ε0Κ του Συμβουλίου.
"Article 52 of the Treaty and Council Directive 73/148/EEC of 21 May 1973 on the abolition of restrictions on movement and residence within the Community for nationals of Member States with regard to establishment and the provision of services, properly construed, require a Member State to grant leave to enter and reside in its territory to the spouse, of whatever nationality, of a national of that State who has gone, with that spouse, to another Member State in order to work there as an employed person as envisaged by Article 48 of the Treaty and returns to establish himself or herself as envisaged by Article 52 of the Treaty in the State of which he or she is a national. A spouse must enjoy at least the same rights as would be granted to him or her under Community law if his or her spouse entered and resided in another Member State."
(34) Το 1982 ο Surinder Singh, ινδικής ιθαγένειας, νυμφεύθηκε βρετανή υπήκοο.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 20 Mav 1992.
Βεβαίως, όπως υποστηρίζει η Βρετανική Κυβέρνηση, ο υπήκοος κράτους μέλους εισέρχεται και διαμένει στο έδαφος του εν λόγω κράτους δυνάμει δικαιωμάτων που συνδέονται με την ιθαγένεια του και όχι δυνάμει δικαιωμάτων που του παρέχει το κοινοτικό δίκαιο.
"Where a married woman who is a national of a Member State has exercised Treaty rights in another Member State by working there and her husband enjoyed a right of residence under Community law in that other Member State, and where she then establishes herself in order to work as a selfemployed person in the Member State of which she is a national, Community law, in particular Directive 73/148/EEC, entitles her husband to enter and remain in that Member State under the conditions laid down in that directive."
Το Δικαστήριο αποφαίνεται :
Case C-9/91: The Queen ν Secretary of State for Social Security Ex parte: The Equal Opportunities Commission (EOC) - 7 July 1992
Ο/η σύζυγος πρέπει να απολαύει τουλάχιστον των δικαιωμάτων που θα του χορηγούσε το κοινοτικό δίκαιο αν ο/η σύζυγος του εισερχόταν και διέμενε oro έδαφος άλλου κρότους μέλους."
By order of 3 December 1990, which was received at the Court on 14 January 1991, the High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division, referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 7(1)(a) of Council Directive 79/7/EEC.
0 γενικός εισαγγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυΕε τις προταοει ς του κατά τ η συνεδρίαση της Ολομέλειaç της 20ής Μαίου 1992.
That question had been raised in connection with an application for judicial review made in the High Court by the EOC for the purpose of obtaining a declaration that the United Kingdom State pension scheme unlawfully discriminated against men on the ground of their sex, inasmuch as it required men to pay contributions for 44 years and women for 39 years in order to qualify for the same full basic retirement pension, and inasmuch as a man working between the ages of 60 and 64 paid contributions whereas a woman in the same situation did not do so.
Προτείνε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
The Court noted in that regard that the express purpose of Directive 79/7/EEC was to achieve the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security.
Υποθ. C-9/91: The Queen κατά Secretary of State for Social Security Ex parte: the Equal Opportunities Commission (EOC)
The progressive nature of the implementation was reflected in a number of derogations, including the one provided for by Article 7(l)(a), and manifested itself by the absence of any precise time limit for their maintenance.
(προδικαστική) "Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 79/7/Ε0Κ - 'Ιση μεταχείριση ανδρών και γυναικών -Περίοδοι καταβολής εισφορών" (Ολομέλεια)
A different pensionable age for men and women could not be maintained without altering the existing financial equilibrium, unless such inequality with respect to the length of contribution periods was also maintained.
Με Διάταξη της 3ης Δεκεμβρίου 1990, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 14 Ιανουαρίου 1991, το High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division, υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο α, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
In those circumstances, to exclude from the derogation discrimination concerning contribution periods, determined according to pensionable age, was thus contrary to the very objective of Article 7(1).
(14- Επιβάλλεται σχετικώς να τονιστεί ότι η οδηγία 79/7/ΕΟΚ ρητώς αναφέρεται στην 15) προοδευτική εφαρμογή της αρχής της ¡σης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως.
"Article 7(l)(a) of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security must be interpreted as authorizing the determination of a statutory pensionable age which differs according to sex for the purposes of granting old-age and retirement pensions and also forms of discrimination such as those described by the national court which are necessarily linked to that difference."
Την προοδευτικότητα της εφαρμογής της υποδηλώνουν ορισμένες παρεκκλίσεις, μεταξύ των οποίων εκείνη του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο α, έκφραση της δε αποτελεί η απουσία ακριβούς χρονικού ορίου διατηρήσεως τους.
"Where a Member State has fixed a pensionable age differing according to sex for the purposes of the grant of old-age and retirement pensions (65 years for men and 60 years for women), that Member State may still, on the basis of Article 7(1)(a) of Directive 79/7, derogate from the principle of equal treatment laid down in Article 4(1) of the directive by requiring:
(19) Συνεπώς, ο αποκλεισμός από την εξαίρεση των διακρίσεων εκείνων που αφορούν τις περιόδους καταβολής εισφορών, οι οποίες καθορίζονται ανάλογα με την ηλικία συνταξιοδοτήσεως, θα αντέβαινε προς τον ίδιο τον σκοπό των διατάξεων του άρθρου 7, παράγραφος 1.
(ii) that men who continue in gainful employment until the age of 65 continue to pay contributions until that age, when women over the age of 60 are not required to pay such contributions, regardless of whether they continue in gainful employment after that age, unless such unequal treatment of men can be eliminated by the national court without unduly jeopardizing the coherence or financial equilibrium of the national social security system concerned."
Το Δικαστήριο αποφαίνεται :
Case C-270/91: Commission of the European Communities ν Italian Republic - 8 July 1992
"Το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο α, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως, έχει την έννοια ότι επιτρέπει τον καθορισμό νόμιμης ηλικίας αποχωρήσεως από την υπηρεσία που διαφέρει αναλόγως του φύλου ενόψει της χορηγήσεως συντάξεως γήρατος και αποχωρήσεως από την υπηρεσία, καθώς και ότι επιτρέπει διακρίσεις όπως αυτές που περιγράφει το παραπέμπον δικαστήριο, οι οποίες συνδέονται κατ' ανάγκη με την εν λόγω διαφορά."
By an application lodged on 15 October 1991, the Commission sought a declaration that, by failing to notify to the Commission the provisions necessary in order to fulfil the obligations imposed on it by Commission Directive 89/321/EEC and Council Directive 89/360/EEC, or by failing to adopt the measures necessary to comply with those directives by the prescribed dates, the Italian Republic had failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
0 γενικός εισαγγελέας Walter Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 12ης Μαΐου 1992.
The Italian Republic accepted that the directives in question had not been transposed in full in its domestic legal system, but did not provide any further details. It suggested that legislation before the Italian Parliament might put an end to that failure.
Προτείνε στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση:
The Court ruled as follows:
στους άνδρες να καταβάλλουν εισφορές πέντε ετη περισσότερο απο τις γυναίκες προκειμένου να έχουν το ίδιο δικαίωμα για σύνταξη γήρατος και αποχωρήσεως από την υπηρεσία- ϋ.
By failing to adopt within the prescribed time limits the laws, regulations and administrative provisions necessary in order to comply with Commission Directive 89/321/EEC of 27 April 1989 amending for the second time the Annexes to Council Directive 77/96/EEC on the examination for Trichinae (Trichinelle spiralis) upon importation from third countries of fresh meat derived from domestic swine, and with Council Directive 89/360/EEC of 30 May 1989 amending Directive 64/432/EEC as regards administrative areas and a cessation of serological testing for brucellosis in certain types of swine, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty;
C-270/91: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 15 May 1992.
8.07.1992 "Γεωργία - Παράλειψη - Οδηγίες ΕΟΚ - Μη μεταφορά οτο εθνικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας" (Ολομέλεια)
"I therefore conclude that the Court should hold that by failing to adopt within the requisite time limits the laws, regulations and administrative provisions necessary to satisfy the requirements of Commission Directive 89/321/EEC of 27 April 1989 and Council Directive 89/360/EEC of 30 May 1989 the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under the third paragraph of Article 189 of the EEC Treaty.
Η Ιταλική Δημοκρατία δέχεται ότι o¡ εν λόγω οδηγίες δεν μεταφέρθηκαν πλήρως στην εσωτερική έννομη τάξη, χωρίς ωστόσο να παρέχει άλλες διευκρινίσεις.
By a judgment of 9 September 1991, which was received at the Court on 20 September 1991, the Belgian Cour de Cassation referred for a preliminary ruling a question on the interpretation of Articles 2 and 3 of Council Regulation (EEC) No 1408/71.
Τονίζει οτι uno θέσπιση διατάγματα θα εξαλείψουν την παράβαση αυτή.
That question had arisen in the course of an appeal brought by the Belgian State against a judgment of the Brussels Cour du Travail which had confirmed
Καταδικάζει την Ιταλική
In the first place, the national court which made the reference described entitlement to such benefits in the question referred as a personal right.
Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα."
It followed that a national of a non-member country, married to a worker who was a national of a Member State, could not rely on Regulation No 1408/71, and in particular Articles 2 and 3 thereof, in order to claim a handicapped person's allowance such as that provided for by the above Belgian Law.
Ο νενικΟ€ εισαγγελέας Marco Dartnon ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της 15ης Μαΐου 1992.
It was sufficient to point out, as mentioned above, that the spouse of a Belgian worker, who was not herself a national of a Member State of the Community, could not claim the benefit in question.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση:
As there was in those circumstances no "social advantage" for national workers, Article 7(2) of Regulation No 1612/68 was not applicable.
Προτείνω επίσης στο Δικαστήριο να καταδικάσει το καθού κράτος μέλος στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας."
"Articles 2 and 3 of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community, as amended and updated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983, must be interpreted as meaning that they cannot be relied on by a national of a non-member country, the spouse of a worker who is a national of a Member State, to claim a handicapped person's allowance which the national legislation grants as a personal right and not by reason of the status of member of a worker's family."
Με απόφαση της 9ης Σεπτεμβρίου 1991, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 20 Σεπτεμβρίου 1991, το Cour de cassation του Βελγίου υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 2 και 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου.
A member of the family of a migrant worker who is a national of a Member State cannot, for the purpose of claiming benefits for handicapped persons in another Member State, rely on Regulation (EEC) No 1408/71 if, in the latter Member State, handicapped persons may claim only a personal right to such benefits.
Γο ερώτημα αυτό αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο αναιρέσεως που άσκησε το Βελγικό Δημόσιο κατά αποφάσεως του cour du travail των Βρυξελλών το οποίο επιβεβαίωσε το δικαίωμα της Taghavi, ιρανικής ιθαγένειας, νυμφευμένης με Ιταλό υπήκοο και κατοίκου Βελγίου, επί επιδομάτων με ιονεκτούντος άτομου, βάσει του βελγικού νομού της 27ης Ιουνίου 1969, κατά τον οποίο δικαίωμα να λαμβάνουν τα εν λόγω επιδόματα έχουν, εκτός εξαιρέσεως, μόνο οι Βέλγοι που κατοικούν στο Βέλγιο.
Those questions had arisen in the course of proceedings between the above parties following the refusal by the Bundesanstalt to grant unemployment benefit to Frau Knoch, a German national, on the ground that she had received such benefit pursuant to British legislation and that the rules against overlapping provided for by Regulation No 1408/71 had the effect of excluding her from entitlement to German unemployment benefit.
Επιβάλλεται σχετικώς να τονιστεί οτι, όπως έχει ηδη αποφανθεί το Δικαστήριο, τα μέλη της οικογένειας εργαζομένου δεν μπορούν να προβάλουν, δυνάμει του κανονισμού 1408/71, παρά μόνο τα παρεπόμενα δικαιώματα, δηλαδή τα δικαιώματα που αποκτούν ως μέλη της οικογένειας εργαζομένου.
An employed person, other than a frontier worker, who is wholly unemployed and residing in the territory of a Member State other than the competent one during his 1 ast employment does not lose entitlement to the unemployment benefits referred to by Article 71(l)(b)(ii) of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community, in accordance with the legislation of the Member State in which he resides or to which he returns, by virtue of the fact that he has previously received unemployment insurance benefits from the institution of the Member State to whose legislation he was last subject.
Συνεπώς, ελλείψει "κοινωνικού πλεονεκτήματος" υπέρ των ημεδαπών εργαζομένων, το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 1612/68 δεν μπορεί να εφαρμοστεί.
The prohibition of overlapping benefits laid down by Article Regulation No 1408/71 applies in the context of Article and of Article 67 of Regulation No 1408/71.
"Τα άρθρα 2 και 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινώνικης ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε και αναπροσαρμόστηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983, έχουν την έννοια ότι δεν μπορεί να τα επικαλεί τα ι υπήκοος τρίτου κράτους, σύζυγος εργαζομένου υπηκόου κράτους μέλους, για να αξιώνει το προβλεπόμενο ano την εθνική νομοθεσία επίδομα με ιονεκτούντος ατόμου ως αυτοτελές δικαίωμα και οχι λόγω της ιδιότητος του ως μέλους της οικογένειας εργαζομένου."
Unemployment benefits constitute benefits of the same kind within the meaning of the first sentence of Article 12(1) of Regulation No 1408/71 when they are intended to replace the salary lost by reason of unemployment so as to provide for the maintenance of a person, and when the differences which exist between those benefits, parti cui ari y those relating to the basis of calculation and the conditions for their