natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εν πάση περιπτώσει, δεν είναι σωστό να θεωρηθεί ότι η ημερομηνία καταβολής μιας ενισχύσεως ασκεί επιρροή όσον αφορά τους εφαρμοστέους κανόνες.
In any case, it is not correct, in the Commission's submission, to consider that the date of payment of an aid influences the rules to be applied.
Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, η Επιτροπή ισχυρίστηκε ότι η απόφαση 91/176 κακώς άφηνε να εννοηθεί ότι συνέβαινε κάτι τέτοιο.
At the hearing the Commission stated that Decision No 91/176 wrongly gave the impression that this was the case.
Επιβάλλεται να υπομνηστεί ότι το άρθρο 4, στοιχείο γ', της Συνθήκης ΕΚΑΧ προβλέπει ότι απαγορεύονται όλες οι επιδοτήσεις ή ενισχύσεις που χορηγούνται από τα κράτη μέλη, υπό οποιαδήποτε μορφή.
It must be pointed out that Article 4(c) of the ECSC Treaty provides that all subsidies or aids granted by Member States, in any form whatsoever, are prohibited.
Είναι αληθές ότι δυνάμει του άρθρου 95 της Συνθήκης ΕΚΑΧ θεσπίστηκαν ορι­σμένες παρεκκλίσεις από την απαγόρευση αυτή, μεταξύ των οποίων, ιδίως, οι κώδικες ενισχύσεως για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα.
It is true that certain derogations from this prohibition have been adopted under Article 95 of the ECSC Treaty, including in particular the steel aid codes.
Όμως, οι κώδικες αυτοί έχουν ως μόνο αντικείμενο να επιτρέπονται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, παρεκκλίσεις από την απαγόρευση όσον αφορά συγκεκριμένες κατηγορίες ενι­σχύσεων που απαριθμούνται εξαντλητικώς.
However, these codes are only intended to authorise, subject to certain conditions, derogations from the prohibition for certain categories of aid which it lists exhaustively.
Επομένως, οι ενισχύσεις που δεν εμπίπτουν στις κατηγορίες τις οποίες ο ισχύων κώδικας απαλλάσσει από την απα­γόρευση αυτή εξακολουθούν να διέπονται αποκλειστικώς από το άρθρο 4, στοιχείο γ', της Συνθήκης (βλ. την απόφαση του Πρωτοδικείου της 24ης Οκτωβρίου 1997, Τ­239/94, EISA κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. II­1839, σκέψη 72).
Aid not falling into categories which the applicable code exempts from that prohibition thus remains subject exclusively to Article 4(c) of the Treaty (see the judgment in Case T-239/94 EISA ν Commission [1997] ECR 11-1839, paragraph 72).
61 Εξάλλου, αντίθετα προς τις διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις, διατάξεις που παρέχουν επί μονίμου βάσεως στην Επιτροπή την εξουσία να αποφαίνεται επί του συμβατού τους, οι προβλεπόμενες από τους κώδικες παρεκκλίσεις από την αρχή της απόλυτης απαγορεύσεως των ενισχύσεων του άρ­θρου 4, στοιχείο γ', της Συνθήκης μπορούν να επιτρέπονται μόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου που ορίζουν (βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 31ης Μαρτίου 1998, Τ­129/96, Preussag Stahl κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II­609, σκέψη 43).
61 Moreover, unlike the provisions of the EC Treaty on State aid, which empower the Commission to adopt decisions on its compatibility on a permanent basis, the derogations laid down in the codes to the principle of the absolute prohibition of aid in Article 4(c) of the ECSC Treaty can be granted only during a period which the codes determine (see the judgment in Case T-129/96 Preussag Stahl ν Commission [1998] ECR II-609, paragraph 43).
Έτσι, άπαξ και η περίοδος εφαρμογής του κώδικα εκπνεύσει, η Επιτροπή δεν έχει πλέον την εξουσία να επιτρέψει, δυνάμει των προβλεπομένων παρεκκλίσεων, στο πλαίσιο του κώδικα αυτού, μια μη γνωστοποιηθείσα ενίσχυση για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα (βλ., υπό την έννοια αυτή, την απόφαση του Δικαστηρίου της 3ης Οκτωβρίου 1985, 214/83, Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1985, σ. 3053, σκέψη 47).
Thus, once the period of applicability of the code has expired, the Commission is no longer empowered to authorise aid to the steel industry under the derogations provided if that aid has not been notified in accordance with that code (see, to that effect, the judgment in Case 214/83 Germany ν Commission [1985] ECR 3053, paragraph 47).
Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται το ότι οι επίμαχες ενισχύσεις δεν κοινοποιήθηκαν.
In the present case, it is common ground that the aid in question was not notified.
Σε μια τέτοια περίπτωση, το κράτος μέλος που παρέβη την υποχρέωση του κοινο­ποιήσεως δεν μπορεί να απαιτήσει από την Επιτροπή να ελέγξει το συμβατό με την κοινή αγορά μιας ενισχύσεως ενόψει καταργηθέντος κώδικα.
In such circumstances a Member State which has disregarded its obligation to notify aid cannot demand that the Commission verify the compatibility of an aid with the common market in the light of an expired code.
Ομοίως, ένα τέτοιο κράτος μέλος, το οποίο δεν τήρησε τους όρους που προβλέπονταν από τον εν λόγω κώδικα, δεν δικαιούται να επικαλείται την αρχή της ασφάλειας δικαίου προκειμένου να τύχουν εφαρμογής, προς όφελος του, οι μνημονευόμενες στον εν λόγω κώδικα παρεκκλίσεις (βλ., υπό την έννοια αυτή, την απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Οκτωβρίου 1997, Τ­331/94, ΙΡΚ κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. Π­1665, σκέψη 45).
Similarly, such a State, having failed to comply with the conditions laid down by the said code, is not justified in pleading the principle of legal certainty in order to benefit from the derogations set out therein (see, to that effect, the judgment in Case T-331/94 IPK-München ν Commission [1997] ECR II-1665, paragraph 45).
Το ίδιο ισχύει και όσον αφορά την προσφεύγουσα.
The same is true as regards the applicant.
Η εν λόγω επιχείρηση δεν δικαιούται να απαιτήσει από την Επιτροπή να ασκήσει τον έλεγχο της σχετικά με το συμβατό με την κοινή αγορά των χορηγηθεισών σ' αυτήν ενισχύσεων ενόψει καταργηθέντος κώδικα.
The applicant is not entitled to demand that the Commission verify whether aid granted to it is compatible with the common market in the light of an expired code.
Πράγματι, η Επιτροπή άσκησε τον έλεγχο της σύμφωνα με τον μόνο κώδικα που επέτρεπε μια τέτοια εξέταση.
The Commission conducted its investigation in accordance with the only code authorising such an examination.
Επομένως, η Επιτροπή ορθώς ισχυρίζεται ότι, εν προκειμένω, ουδόλως εφάρμοσε αναδρομικώς κανόνες που δεν ίσχυαν κατά τον χρόνο της χορηγήσεως των εν λόγω ενισχύσεων.
The Commission is thus correct in stating that in the present case it did not apply retroactively rules which were not in force when the aid in question was granted.
Συναφώς, πρέπει να υπομνηστεί ότι, υπό εξαιρετικές περιστάσεις, ο λαβών μια κηρυχθείσα παράνομη ή ασύμβατη με την κοινή αγορά ενίσχυση μπορεί να επικα­λεστεί την αρχή αυτή προκειμένου να αμφισβητήσει την ανάκτηση της εν λόγω ενισχύσεως.
It must be recalled in this regard that in exceptional circumstances the recipient of aid declared to be illegal or incompatible with the common market may rely on this principle in order to contest recovery of the aid.
Όμως, το θέμα αυτό είναι άσχετο με το ζήτημα ποιος κώδικας ήταν εν προκειμένω εφαρμοστέος και θα εξεταστεί στο πλαίσιο του τρίτου λόγου ακυρώ­σεως.
However, this issue has no bearing on the question as to which code was applicable in the present case and will be examined in the context of the third plea.
Επομένως, πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν υποχρεούνταν να αναφερθεί στους προγενέστερους κώδικες ενισχύσεων για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα.
The Court therefore holds that the Commission was not obliged to refer to the earlier steel aid codes.
Το γεγονός ότι αναφέρθηκε σ' αυτούς χωρίς να έχει καμία απολύτως υποχρέωση δεν μεταβάλλει αυτή τη νομική κατάσταση.
The fact that it referred to them for the sake of completeness cannot alter the legal position.
Εξάλλου, το επιχείρημα της προσφεύγουσας με το οποίο υποστηρίζει ότι η απόφαση περί ανακτήσεως των παρασχεθεισών ενισχύσεων ήταν παράνομη λόγω του ότι η Επιτροπή δεν τήρησε κάποια προθεσμία παραγραφής δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
Nor can the applicant's argument that the decision to recover the aid was unlawful because the Commission had not complied with a time-limit be accepted.
Πράγματι, κατά τον χρόνο της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, καμιά προθεσμία παραγραφής δεν είχε οριστεί από τον κοινοτικό νομοθέτη όσον αφορά τις δράσεις της Επιτροπής αναφορικά με μη κοινοποιηθείσες κρατικές ενισχύσεις.
When the contested decision was adopted, no time-bar had been laid down by the Community legislature as regards action by the Commission in respect of non-notified State aid.
'Ετσι, η Επιτροπή δεν υποχρεούνταν να τηρήσει, όταν εξέδωσε την απόφαση αυτή, κάποια προθεσμία παραγραφής (βλ., μεταξύ άλλων, την απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Σεπτεμβρίου 1998, Τ-126/96 και Τ-127/96, BFM και EFIM κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. Π-3437, σκέψη 67).
The Commission was therefore not obliged to comply with a time-limit when it adopted this decision (see in particular the judgment in Joined Cases T-126/96 and 127/96 BFM and EFIM ν Commission [1998] ECR 11-3437, paragraph 67).
Εξ αυτού έπεται ότι ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί.
It follows that the second plea must be rejected.
Επί τον τρίτον λόγον ακνρώσεως πον αντλείται από την παράβαση των αρχών της ειλικρινούς σννεργασίας, της καλής πίστεως, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αναλογικότητας
The third plea, alleging infringement of the principles of sincere cooperation, good faith, protection of legitimate expectations and proportionality
71 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να εξεταστεί από κοινού με την απόφαση 91/176, δεδομένου ότι τα πραγματικά περιστατικά και
71 The applicant claims that the contested decision must be examined together with Decision No 91/176, as the facts and elements relating to the latter are the same
ΑΠΟΦΑΣΗ της 16.12.
JUDGMENT OF 16. 12.
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­158/96 λοιπά στοιχεία που έχουν σχέση με την τελευταία είναι τα ίδια με αυτά που αποτε­λούν το αντικείμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως.
1999 — CASE T-158/96 as those covered by the contested decision.
Ισχυρίζεται ότι η αποτελούσα το αντικείμενο της αποφάσεως αυτής ενίσχυση εκτιμήθηκε ως ασύμβατη με την κοινή αγορά χάλυβα για τον λόγο απλώς και μόνο ότι η καταβολή του αποτελούντος την ενίσχυση δανείου πραγματοποιήθηκε ύστερα από την εκπνοή, στις 31 Δεκεμβρίου 1985, της περιόδου κατά την οποία ετύγχανε εφαρμογής ο δεύτερος κώδικας.
It states that the aid to which that decision relates was deemed incompatible with the common market in steel solely on the ground that the loan which constituted the aid had been paid after the period of applicability of the Second Code had expired on 31 December 1985.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, σε μια απλώς τυπικού χαρακτήρα πτυχή του ζητήματος προσ­δόθηκε ουσιαστική σημασία διότι η οικεία ενίσχυση εξετάστηκε βάσει του τρίτου κώδικα που άρχισε να ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 1986.
Hence, according to the applicant, a merely formal aspect had taken on substantive importance, because the aid in question was examined in accordance with the Third Code, which entered into force on 1 January 1986.
Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι, το 1982, είχε εκπονήσει ένα σχέδιο αναδιαρθρώσεως, στο πλαίσιο του επαρχιακού νόμου 25/81.
The applicant goes on to state that in 1982 it had prepared a restructuring plan under Provincial Law No 25/81.
Παρατηρεί ότι το σχέδιο αυτό εγκρίθηκε από την Επιτροπή το 1983.
It points out that this plan was approved by the Commission in 1983.
Εξάλλου, η επαρχία του Bolzano ρώτησε την Επιτροπή σχετικά με την ανάγκη κοινοποιήσεως ή μη των εμπιπτόντων στον επαρχιακό νόμο 25/81 σχεδίων ενισχύσεων.
Moreover, according to the applicant, the Province of Bolzano asked the Commission whether it was necessary to notify planned aid under Provincial Law No 25/81.
Ελλείψει απαντήσεως, η εν λόγω επαρχία θεώρησε ότι η κοινοποίηση δεν ήταν αναγκαία.
In the absence of a reply, the Province considered that notification was not necessary.
Η θέση αυτή είναι ακόμα περισσό­τερο κατανοητή εφόσον, αφενός, το έγγραφο που απέστειλε η Επιτροπή, στις 5 Ιουλίου 1982, στην Ιταλική Κυβέρνηση ανέφερε ότι το εν λόγω κοινοτικό όργανο επιφυλασσόταν «του δικαιώματος να διευκρινίσει τους όρους υπό τους οποίους αυτό το σύστημα θα εφαρμοζόταν στην επαρχία του Bolzano ανάλογα με την απόφαση που θα εκδιδόταν σε εθνικό επίπεδο» και, αφετέρου, η Επιτροπή ουδέποτε διευ­κρίνισε τους όρους αυτούς.
This position was all the more understandable, in the submission of the applicant, first because the letter of 5 July 1982 from the Commission to the Italian Government indicated that the Commission reserved 'the right to lay down the conditions on which this regime can be applied to the Province of Bolzano, depending on the decision which it will adopt at the national level', and secondly because the Commission never laid down those conditions.
Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι, κατά την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως 91/176, στις 25 Ιουλίου 1990, είχαν ληφθεί όλες οι αποφάσεις της επαρχίας του Bol­zano και καταβληθεί οι παρασχεθείσες ενισχύσεις.
The applicant adds that by the date on which Decision No 91/176 was adopted, namely 25 July 1990, all the decisions of the Province of Bolzano had been taken and the aid which had been granted had been paid.
Θα ήταν αφύσικο κατά τον χρόνο εκείνο, παρά το διαρρεύσαν διάστημα, δηλαδή επτά έτη ύστερα από την πρώτη απόφαση και δύο έτη ύστερα από την τελευταία, οι εν λόγω αποφάσεις να μην είναι γνωστές στην Επιτροπή ούτε να έχουν ληφθεί υπόψη απ' αυτήν.
In its submission, it would be strange if at that date, despite the time which had elapsed, that is to say seven years from the date of the first decision and two from that of the last, the Commission neither knew of the decisions in question nor took them into consideration.
Εν όψει των περιστάσεων αυτών, η Επιτροπή παραβίασε, πρώτον, την αρχή της ειλικρινούς συνεργασίας [βλ. άρθρο 86 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, το οποίο αντιστοιχεί
In view of these circumstances, the applicant claims that the Commission infringed, first, the principle of sincere cooperation (see Article 86 of the ECSC
ACCIAIERIE DI BOLZANO κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ κατ' ουσίαν στο άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 10 ΕΚ)].
Treaty, which corresponds in substance to Article 5 of the EC Treaty (now Article 10 EC)).
Πράγματι, το εν λόγω κοινοτικό όργανο δεν ανέπτυξε την προβλεπόμενη από τη Συνθήκη ΕΚΑΧ αναγκαία δραστηριότητα για συνεργασία, όχι μόνο παραλείποντας να συνεργαστεί με τις εθνικές αρχές αλλά και καθυστερώντας την κίνηση της διαδικασίας, και τούτο μολονότι ήταν εν γνώσει των πραγματικών περιστατικών που επέβαλλαν την κίνηση της διαδικασίας, και καθυστερώντας την περάτωση της διαδικασίας αυτής με τη λήψη μιας αρνητικής περί ασυμβιβάστου αποφάσεως.
The Commission failed to take the necessary action with respect to cooperation as provided for in the ECSC Treaty, not only by omitting to collaborate with the national authorities but also by delaying the opening of the procedure despite having knowledge of the facts which should have required this and by delaying the outcome of that procedure by adopting a negative decision of incompatibility.
Δεύτερον, η Επιτροπή παραβίασε τις αρχές της καλής πίστεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
Secondly, according to the applicant, the Commission infringed the principles of good faith and the protection of legitimate expectations.
Πράγματι, οι ενέργειες της Επιτροπής, και ειδικότερα το χρονοβόρο της διαδικασίας, δημιούργησαν στις εθνικές αρχές και στην προσφεύγουσα τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη όσον αφορά τη νομιμότητα των επιμάχων ενισχύσεων.
The Commission's conduct, and especially the prolonged nature of the procedure, gave rise to legitimate expectations on the part of the national authorities and the applicant as to the legality of the contested aid.
Και οι μεν και η δε ενήργησαν σύμφωνα με την αρχή της καλής πίστεως, εφόσον δεν μπορούσαν, λογικώς, να φανταστούν ότι η Επιτροπή ήταν δυνατό να αμφισβητήσει τις ενισχύσεις.
They had acted in accordance with the principle of good faith, because they could not reasonably imagine that the Commission might contest the aid.
Πράγματι, το εν λόγω κοινοτικό όργανο όχι μόνο δεν προέβαλε οποιαδήποτε αντίρρηση όταν της τέθηκε στο σχετικό ζήτημα, αλλά, επιπλέον, δεν θεώρησε αναγκαίο, για μεγάλο χρονικό διάστημα ύστερα από τη χορήγηση των ενισχύσεων, να προβάλει αντιρρήσεις (βλ. τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της 15ης Ιανουαρίου 1986, 52/84, Επιτροπή κατά Βελγίου, Συλλογή 1986, σ. 89, σκέψη 16, και την προπαρατεθείσα απόφαση RSV κατά Επιτροπής).
The applicant maintains that not only had the Commission not objected when the matter had been raised with it but furthermore, for long after the grant of the aid, it had not considered it necessary to raise objections (see the judgments in Case 52/84 Commission ν Belgium [1986] ECR 89, paragraph 16, and in RSV).
Η Falck συντάσσεται με τη θέση της προσφεύγουσας ισχυριζόμενη ότι από τα κατατεθέντα από την τελευταία έγγραφα διαδικασίας προκύπτει ότι, άπαξ και κοινοποιήθηκε το σχέδιο αναδιαρθρώσεως και ελλείψει οποιασδήποτε αντιδράσεως της Επιτροπής (παρά τα διαβήματα στα οποία είχε προβεί η επαρχία του Bolzano και η Ιταλική Κυβέρνηση), η πεποίθηση της προσφεύγουσας σχετικά με τη νομιμότητα των καταβληθεισών ενισχύσεων ήταν απολύτως δικαιολογημένη.
Falck concurs with the applicant's submission, stating that it is apparent from the procedural documents presented by the applicant that once the restructuring plan had been notified and in the absence of any reaction from the Commission (despite the steps taken by the Province of Bolzano and the Italian Government) the applicant's confidence in the regularity of the aid that had been paid was entirely legitimate.
Το αρχικό σχέδιο καθώς και το συμπληρωματικό σχέδιο αναδιαρθρώσεως αποτελούσαν ανα­μφισβήτητα τη συνέχεια ενός γενικότερου σχεδίου και ενός προγράμματος παρεμ­βάσεων.
According to Falck, the initial and supplementary restructur­ing plans were undoubtedly part of one continuous project and one programme of actions.
Επομένως, η συμπλήρωση και η εκτέλεση αυτού του σχεδίου σε σχέση με το «υφιστάμενο» σύστημα δεν απαιτούσε ούτε κοινοποίηση ούτε γνωστοποίηση διότι δεν επρόκειτο για «νέες» ενισχύσεις (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 9ης Αυ­γούστου 1994, C­44/93, Namur­Les assurances du crédit, Συλλογή 1994, σ. I­3829).
As this plan was supplemented and executed under the 'existing' regime, it did not, in Falck's submission, need to be either communicated or notified, because it was not 'new' aid (see the judgment in Case C­44/93 Namur­Les Assurances du Crédit v Office National du Ducroire and the Belgian State [1994] ECR I­3829).
Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι επέδειξε επιμέλεια όσον αφορά τον έλεγχο των ενισχύσεων που επανειλημμένως είχε λάβει.
The applicant then maintains that it displayed diligence in verifying the aid it had received on several occasions.
Εξάλλου, η Επιτροπή δεν
Moreover, the Commission adduces no evidence to
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­158/96 παρέσχε κανένα στοιχείο από το οποίο να αποδεικνύεται ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη.
1999 — CASE T-158/96 show that this was not the case.
Έτσι, η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και η καλή πίστη της προσφεύγουσας πρέπει να θεωρηθούν ως, καταρχήν, δεδομένες.
Hence, the legitimate expectations and good faith of the applicant must, in its submission, be taken for granted.
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ακόμη ότι το γεγονός ότι μεταξύ της χορηγήσεως των ενισχύσεων και της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως παρήλθε μια τόσο μακρά περίοδος μετατρέπει την ανάκτηση των ενισχύσεων σε κύρωση μη προβλε­πόμενη από το κοινοτικό δίκαιο.
The applicant also maintains that the fact that such a long period elapsed between the grant of the aid and the adoption of the contested decision transformed the recovery of the aid into a penalty, for which Community law does not provide.
Με την ανάκτηση δεν επιδιώκεται πλέον ο σκοπός της αποκαταστάσεως της ισορροπίας της αγοράς και της εξαλείψεως των συνεπειών της στρεβλώσεως από τις καταβληθείσες ενισχύσεις, εφόσον, καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι συνθήκες αγοράς καθώς και οι πραγματικές και νομικές καταστάσεις μεταβλήθηκαν.
In its submission, recovery no longer serves the purpose of restoring market equilibrium and eliminating the distorting effects of the aid granted, given that during this time market conditions and situations of fact and even of law have changed.
Εξάλλου, θα μπορούσε να έχει υπάρξει παραγραφή σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.
Furthermore, recovery could have been time-barred under national law.
Η εκτίμηση περί μετατροπής της ανακτήσεως σε κύρωση επιρρωννύεται από το γεγονός ότι το ανακτούμενο ποσό βαρύνεται με τόκους που αρχίζουν να τρέχουν από την ημερομηνία χορηγήσεως των ενισχύσεων και όχι από την ημερομηνία εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως.
The effect of transforming recovery into a penalty is reinforced, according to the applicant, by the fact that interest is levied on the recovered amount as from the date of grant of the aid and not from the date on which the contested decision was adopted.
Τούτο αντίκειται επίσης προς την αρχή της αναλογικότητας, εφόσον, ακόμα και σε περίπτωση κατά την οποία η ανάκτηση θα ήταν δικαιολογημένη, η επιβαλλόμενη στην προσφεύγουσα θυσία θα ήταν υπερβολική και, επομένως, ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων, δυσανάλογη.
According to the applicant, this is also contrary to the principle of proportionality, as even if recovery was regarded as an obligatory matter, the sacrifice imposed on the applicant would be excessive, and hence disproportionate, having regard to the circumstances of the case.
80 Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι οι λόγοι ευθυδικίας, σκοπιμότητας και δικαιοσύνης που οδήγησαν την Επιτροπή στο να μην επιβάλει την ανάκτηση των τριών πρώτων ενισχύσεων έπρεπε επίσης να την ωθήσουν στο να μη ζητήσει την ανάκτηση και των τριών τελευταίων ενισχύσεων.
80 Lastly, the applicant submits that considerations of fairness, expediency and justice, which had led the Commission to refrain from ordering recovery of the three first amounts of aid, should also have led it to refrain from demanding recovery of the last three.
Η συνεκτίμηση και μόνο του διαρρεύσαντος διαστήματος, συγκεκριμένα δεκατρία χρόνια ύστερα από την πρώτη απόφαση και οκτώ ύστερα από την τελευταία, έπρεπε να οδηγήσει στη λήψη από την Επιτροπή διαφορετικής αποφάσεως.
Simply taking into consideration the time which had elapsed, that is to say 13 years from the first decision and eight from the last, should have led the Commission to adopt a different decision.
81 Η Επιτροπή αμφισβητεί όλα αυτά τα επιχειρήματα.
81 The Commission disputes all those arguments.
Παρατηρεί, μεταξύ άλλων, ότι, μολονότι τον Μάιο του 1983 είχε εγκρίνει, με βάση τον δεύτερο κώδικα ενισχύσεων για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα, τις χορηγηθείσες για επενδύσεις στην προ­
It points out in particular that whereas in May 1983 it had authorised, on the basis of the Second Steel Aid Code, the investment aid granted to the applicant in the context of a restructuring
ACCIAIERIE DI BOLZANO κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σφεύγουσα ενισχύσεις, στο πλαίσιο σχεδίου αναδιαρθρώσεως, που είχε γίνει απο­δεκτό υπό το κάλυμμα του επαρχιακού νόμου 25/81 και κοινοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του 1980, η απόφαση αυτή δεν ήταν δυνατό να θεωρηθεί ως επιτρέπουσα τη χορήγηση πάσης ενισχύσεως κατ' εφαρμογήν του εν λόγω σχεδίου.
ACCIAIERIE DI BOLZANO V COMMISSION plan adopted under Provincial Law No 25/81 and notified in September 1980, that decision could not be considered as authorising the grant of all aid in implementation of that plan.
Για κάθε περίπτωση είναι αναγκαία ειδική έγκριση της Επιτροπής.
It maintains that separate authorisation was required in each case.
Εξάλλου, η απόφαση της Επιτροπής του 1983 όρισε ως επιτακτική προθεσμία για τη χορήγηση της ενισχύσεως, ένα επιδοτούμενο δάνειο 6,5 δισεκατομμυρίων LIT, με διαφορά 2 δισεκατομμυρίων σε σχέση με το επιτόκιο της αγοράς, την 31η Δεκεμβρίου 1985, και τούτο υπό την απειλή κηρύξεως αυτού ως ασυμβάτου με την κοινή αγορά.
Moreover, the Commission's 1983 decision set 31 December 1985 as the mandatory time­limit for the grant of the aid, a subsidised loan of ITL 6.5 billion including ITL 2 billion accounted for by the difference in relation to the market interest rate; failure to observe that time­limit rendering the aid liable to be regarded as incompatible with the common market.