natgillin/translations-raw huggingface dataset:
C-323/90Επιτροπή κατά Πορτογαλικής Δημοκρατίας Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων Υποθ. C-43/90
Case C-323/90 Commission ν Portuguese Republic Free movement of goods Case C-43/90 Commission ν Federal Republic of Germany Approximation of laws Case C-282/90 Industrie- en Handelsonderneming Vreugdenhil BV ν Commission Agriculture
Τ-11/89Shell κατά Επιτροπής Ανταγωνισμός Υποθ. Τ-12/89SA Solvay et Compagnie κατά Επιτροπής Ανταγωνισμός
Case T-9/89 Hüls ν Commission Competition Case T-10/89 Hoechst Aktiengesellschaft ν Commission Competition Case T-ll/89 Shell ν Commission Competition Case T-12/89 Solvay et Compagnie SA ν Commission Competition Case T-13/89 Imperial Chemical Industries PLC ν Commission Competition
Υποθ. C-62/90 Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα F.G. Jacobs
Case C-62/90 Commission v Federal Republic of Germany Opinion of Mr Advocate General Jacobs Case C-195/90 Commission v Federal Republic of Germany Opinion of Mr Advocate General Jacobs Case C-290/90 Commission v Federal Republic of Germany Opinion of Mr Advocate General Van Gerven
C-290/90 Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Walter Van Gerven
Case T-24/90 Automec v Commission T-28/90 Asia Motor France and Others v Commission Opinion of Mr Advocate General Edward
Ενώπιον του Δικαστηρίου
A. Before the Court of Justice
Υποθ. C-214/89 : Powell Duffryn pic κατά Wolfgang Perereit
Case C-214/89
10.3.92 "Σύμβαση των Βρυξελλών - Σύμβαση περί παρεκτάσεως δικαιοδοσίας - Ρήτρα περιλαμβανομένη στο καταστατικό ανώνυμης εταιρίας" (Ολομέλεια)
Powell Duffryn PLC ν Wolfgang Petereit - 10 February 1992 (Brussels Convention - Jurisdiction agreement - Clause contained in the statutes of a company limited by shares) (Full Court)
Με Διάταξη της 1ης Ιουνίου 1989, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 10 Ιουλίου 1989, το Oberlandesgericht Koblenz υπέβαλε ορισμένα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 17 της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση περί προσχωρήσεως του 1978.
By an order of 1 June 1989, received at the Court on 10 July 1989, the Oberlandesgericht Koblenz referred questions to the Court for a preliminary ruling concerning the interpretation of Article 17 of the Convention of 27 September 1968 on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters, as amended by the 1978 Accession Convention.
Η Powell Duffryn, εταιρία αγγλικού δικαίου, απέκτησε με δημόσια εγγραφή ονομαστικές μετοχές της IBH-Holding, εταιρίας γερμανικού δικαίου, επ' ευκαιρία διαδοχικών αυξήσεων του κεφαλαίου της τελευταίας, μάλιστα δε εισέπραξε και μερίσματα.
Powell Duffryn, a company governed by English law, subscribed for registered shares in IBH-Holding, a company governed by German law, when the share capital was increased on four occasions and also received dividends.
Το 1983, η IBH-Holding κηρύχθηκε σε πτώχευση και ο Petereit, ενεργώντας ως σύνδικος πτωχεύσεως, άσκησε, ενόψει της ρήτρας περί παρεκτάσεως δικαιοδοσίας περιλαμβανομένης στο καταστατικό της εταιρίας, αγωγή ενώπιον του Landgericht του Mainz, υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι η Powell Duffryn δεν εξεπλήρωσε έναντι της IBH-Holding τις χρηματικές οφειλές που υπείχε δυνάμει των αυξήσεων κεφαλαίου.
In 1983, IBH-Holding was declared insolvent and Mr Petereit, acting as the trustee in bankruptcy, brought proceedings before the Landgericht Mainz on the basis of the jurisdiction clause in the company's statutes, maintaining inter alia that Powell Duffryn had not fulfilled its cash payment obligations in respect of the increases in capital.
Η Powell Duffryn, εξάλλου, ήγειρε ένσταση ελλείψεως αρμοδιότητος του Landgericht, ισχυριζόμενη ότι η ρήτρα περί παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας, περιλαμβανόμενη στο καταστατικό ανώνυμης εταιρίας, δεν μπορεί να αποτελεί σύμβαση κατά την έννοια του προαναφερθέντος άρθρου 17.
For its part, Powell Duffryn pleaded that the Landgericht lacked jurisdiction, on the basis that a jurisdiction clause in the statutes of a company limited by shares could not constitute an agreement conferring jurisdiction within the meaning of Article 17 of the Brussels Convention.
Ρήτρα περί παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας, με την οποία προσδιορίζεται το αρμόδιο να επιληφθεί διαφορών μεταξύ ανώνυμης εταιρίας και των μετόχων της δικαστήριο συμβαλλομένου κράτους, περιλαμβανομένη στο καταστατικό της εν λόγω εταιρίας και συναφθείσα σύμφωνα προς τις διατάξεις του ισχύοντος εθνικού δικαίου και με βάση το ίδιο το καταστατικό, αποτελεί σύμβαση περί παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας κατά την έννοια του άρθρου 17 της Συμβάσεως των Βρυξελλών.
A clause conferring jurisdiction on the courts of a Contracting State to entertain disputes between a company limited by shares and its shareholders, inserted into the statutes of such company and adopted in accordance with the provisions of the applicable national law and the statutes constitutes an agreement conferring jurisdiction within the meaning of Article 17 of the Brussels Convention.
Ανεξάρτητα από τον τρόπο κτήσεως των μετοχών, οι τυπικές προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 17 πρέπει να λογίζονται ως πληρούμενες έναντι οποιουδήποτε μετόχου, εφόσον η ρήτρα περί παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας περιλαμβάνεται στο καταστατικό της εταιρίας και το καταστατικό αυτό είναι κατατεθειμένο σε μέρος προσπελάσιμο από τον μέτοχο ή εγγεγραμμένο σε δημόσιο μητρώο.
Irrespective of the manner of acquisition of the shares, the formal requirements laid down in Article 17 must be considered to be complied with in regard to any shareholder, where the clause conferring jurisdiction is contained in the statutes of the company and those statutes are lodged in a place to which the shareholder may have access or are entered in a public register.
Η προϋπόθεση του επαρκώς συγκεκριμένου χαρακτήρα της έννομης σχέσεως από την οποία μπορούν να ανακύψουν διαφορές κατά την έννοια του άρθρου 17 συντρέχει εφόσον η ρήτρα περί παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας η οποία περιλαμβάνεται στο καταστατικό εταιρίας μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αναφέρεται σε όλες τις διαφορές μεταξύ της εταιρίας και των μετόχων της λόγω της μεταξύ τους σχέσεως.
The requirement that a dispute must arise in connection with a particular legal relationship within the meaning of Article 17 is satisfied if the clause conferring jurisdiction in the statutes of a
Η προβαλλόμενη ενώπιον του εθνικού δικαστή ερμηνεία της ρήτρας περί παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας με σκοπό τον προσδιορισμό των διαφορών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εναπόκειται στον δικαστή αυτό".
It is for the national court to interpret the clause conferring jurisdiction invoked before it, in order to determine which disputes fall within its scope."
0 νενικός εισαννελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε TIC ποοτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση της ολομελείας του Δικαστηρίου της 20ής Noeußpiou 1991.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 20 November 1991
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
He concluded that the Court should reply as follows:
Η ρήτρα περί παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας που περιλαμβάνεται στο καταστατικό ανώνυμης εταιρίας, δυνάμει της οποίας οι μέτοχοι υπάγονται, ως προς όλες τις διαφορές με την εταιρία ή τα όργανα της, στο δικαστήριο που είναι κατά κανόνα αρμόδιο για τις αφορώσες την εταιρία υποθέσεις, συνιστά έγκυρη συμφωνία περί απονομής δικαιοδοσίας, κατά την έννοια του άρθρου 17 της Συμβάσεως, αν έχει συναφθεί τηρουμένων των εφαρμοστέων εθνικών κανόνων που αφορούν τη διαμόρφωση της εταιρικής βουλήσεως.
A clause conferring jurisdiction contained in the statutes of a company limited by shares, pursuant to which the shareholder is bound to accept the jurisdiction of the courts ordinarily competent to entertain suits concerning the company in respect of disputes with it or its organs, constitutes for all shareholders a valid agreement conferring jurisdiction within the meaning of Article 17 of the Convention, if it is concluded in compliance with the applicable rules of national law concerning the formation of the corporate will.
Η προϋπόθεση του επαρκώς συγκεκριμένου χαρακτήρα της έννομης σχέσεως από την οποία μπορούν να προκύπτουν διαφορές κατά την έννοια του άρθρου 17 συντρέχει αν το άρθρο 4 του καταστατικού ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι αναφέρεται σε όλες τις διαφορές μεταξύ των μετόχων και της εταιρίας λόγω της μεταξύ τους σχέσεως.
The requirement that a dispute must arise in connexion with a particular legal relationship within the meaning of Article 17 is satisfied if Article 4 of the statutes is interpreted as referring to all disputes between the shareholders and the company arising out of the reciprocal corporate obligations.
Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να ερμηνεύσει τη ρήτρα περί παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας προκειμένου να καθοριστούν οι διαφορές που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της".
It is for the national court to interpret the clause conferring jurisdiction in order to determine which disputes fall within its scope."
Υποθ. C-171/87 : Canon Inc. κατά Συμβουλίου
Case C-171/87 Canon Inc. ν Council - 10 March 1992 (Anti-dumping duty on imports of plain paper photocopiers originating in Japan) (Fifth Chamber)
10.3.92 "Δασμοί αντί ντάμπινγκ επί των συσκευών φωτοαντι γραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας" (πέμπτο τμήμα)
By an application lodged on 6 June 1987, Canon, whose registered office was in Tokyo, sought the annulment of Articles 1 and 2 of Council Regulation (EEC) No 535/87 imposing a definitive anti-dumping duty, fixed at 20% of the net free-at-Community-frontier price, on imports of plain paper photocopiers originating in Japan, in so far as they related to the applicant.
0 γενικός εισαγγελέας Jean Mischo ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου TunuoTOC της 23ης ΔεκειιΒοίου 1991.
Mr Advocate General Mischo delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber of 13 December 1991.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απορρίψει την προσφυγή ωα αβάσιμη και να καταδικάσει την Canon στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των παρεμβαινόντων.
He proposed that the Court should dismiss the application as unfounded and order Canon to pay the costs, including those of the interveners.
Με προσφυγή που κατέθεσε στις 6 Ιουνίου 1987, η εταιρία Mita, με έδρα την Οζάκα, ζήτησε την ακύρωση των άρθρων 1 και 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 535/87 του Συμβουλίου, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ, ανερχομένου σε 12,6% της καθαρής τιμής ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας, επί των εισαγωγών συσκευών φωτοαντι γραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας, κατά το μέτρο που αφορούν την προσφεύγουσα.
By an application lodged on 6 June 1987, Mita, whose registered office was in Osaka, sought the annulment of Articles 1 and 2 of Council Regulation (EEC) No 535/87 imposing a definitive anti-dumping duty, fixed at 12.6% of the net free-at-Community-frontier price, on imports of plain paper photocopiers originating in Japan, in so far as they related to the appiicant.
Η εταιρία Gestetner φέρει τα δικά της έξοδα.
Gestetner is ordered to bear its own costs."
0 γενικός εισαννελέας Jean Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 13ης Δεκεμβρίου 1990.
Mr Advocate General Mischo delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber of 13 December 1991.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απορρίψει την προσφυγή της Mita και να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των παρεμβαινόντων προς στήριξη των αιτημάτων του Συμβουλίου.
He proposed that the Court should dismiss the application and order Mita to pay the costs, including those of the parties intervening in support of the Council.
Η εταιρία Gestetner θα πρέπει να φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
Gestetner was to bear its own costs.
Υποθ. C-174/87 : Ricoh Company Ltd. κατά Συμβουλίου
Case 174/87 Ricoh Company Ltd ν Council - 10 March 1992 (Anti-dumping duty on imports of plain paper photocopiers originating in Japan) (Fifth Chamber)
10.3.92 "Δασμοί αντιντάμπινγκ επί των συσκευών φωτοαντι γραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας" (πέμπτο τμήμα)
By an application lodged on 9 June 1987, Ricoh, whose registered office was in Tokyo, sought the annulment of Council Regulation (EEC) No 535/87 imposing a definitive anti-dumping duty, fixed at 20% on imports of plain
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
- 7 paper photocopiers originating in Japan, in its entirety or, alternatively, in so far as it applied to the applicant.
Η 1.
"(1) The application is dismissed.
0 γενικός εισαγγελέας Jean Mischo ανέπτυξε TIC ποοτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 13ης Δεκεμβρίου 1990.
Mr Advocate General Mischo delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber of 13 December 1991.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απορρίψει την προσφυγή στο σύνολο της και να καταδικάσει την εταιρία Ricoh στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των παρεμβαινόντων.
He proposed that the Court should dismiss the application in its entirety and order Ricoh to pay the costs, including those of the interveners.
Με προσφυγή που κατέθεσαν στις 9 Ιουνίου 1987, οι ως άνω εταιρίες, μέλη του ομίλου Matsushita, με έδρα την Οζάκα, ζήτησαν την ακύρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 535/87 του Συμβουλίου, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ, καθοριζομένου σε 20% επί της καθαρής τιμής ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας, επί των εισαγωγών συσκευών φωτοαντ ι γραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας, στο μέτρο που αφορά τις προσφεύγουσες.
By an application lodged on 9 June 1987, the above companies, both members of the Matsushita group, whose registered offices were in Osaka, sought the annulment of Council Regulation (EEC) No 535/87 imposing a definitive anti­dumping duty, fixed at 20% of the net free-at-Community-frontier price, on imports of plain paper photocopiers originating in Japan, in so far as it affected the applicants.
0 γενικός εισαγγελέας Jean Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 13ης Δεκεμβρίου 1990.
Mr Advocate General Mischo delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber of 13 December 1991.
Πρότεινε τα ακόλουθα:
He proposed that the Court should dismiss the application and order the applicants to pay the costs, including those of the interveners.
"Κανείς από τους επικληθέντες από τη Matsushita λόγους δεν μπορεί να
Case C-176/87 Konishiroku Photo Industry Co Ltd ν Council - 10 March 1992 (Anti-dumping duty on imports of plain paper photocopiers originating in Japan)
Υποθ. C-176/87 : Konishiroku photo Industry Co.
(Fifth Chamber)
Με προσφυγή που κατέθεσε στις 9 Ιουνίου 1987, η εταιρία Konishiroku, με έδρα το Τόκυο, ζήτησε την ακύρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 535/87 του Συμβουλίου, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ, καθοριζομένου σε 20% επί της καθαρής τιμής ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας, επί των εισαγωγών συσκευών φωτοαντι γραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας, στο μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα.
By an application lodged on 9 June 1987, Konishiroku, whose registered office was in Tokyo, sought the annulment of Council Regulation (EEC) No 535/87 imposing a definitive anti-dumping duty, fixed at 20% of the net free-at-Community-frontier price, on imports of plain paper photocopiers originating in Japan, at least in so far as it applied to the applicant.
0 γενικός εισαγγελέας Jean Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέυπτου τμήυατοο της 13ης Δεκεμβρίου 1990.
Mr Advocate General Mischo delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 13 December 1991.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απορρίψει την προσφυγή και να καταδικάσει την Konishiroku στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των παρεμβαινόντων."
He proposed that the Court should dismiss the application and order Konishiroku to pay the costs, including those of the interveners.
10.3.92 "Δασμοί αντιντάμπινγκ επί των συσκευών φωτοαντι γραφής που χρησιμοποιούν συνηθισμένο χαρτί, καταγωγής Ιαπωνίας" (πέμπτο τμήμα)
By an application lodged on 9 June 1987, Sanyo, whose registered office was in Osaka, sought the annulment of Council Regulation (EEC) No 535/87 imposing a definitive anti-dumping duty, fixed at 20% of the net free-at-Community-frontier price, on imports of plain paper photocopiers originating in Japan, at least in so far as it applied to the applicant.
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των παρεμβαινόντων".
He proposed that the Court should dismiss the application and order Sanyo to pay the costs, including those of the interveners.
Ltd. κατά Συμβουλίου
Ltd. ν Council (Anti-dumping duty on imports of plain paper photocopiers originating in Japan) (Fifth Chamber)
Με προσφυγή που κατέθεσε στις 9 Ιουνίου 1987, η εταιρία Minolta, με έδρα την Οζάκα, ζήτησε την ακύρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 535/87 του Συμβουλίου, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ, καθοριζομένου σε 20% επί της καθαρής τιμής ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας, στο μέτρο που αφορά την προσφεύγουσα.
By an application lodged on 9 June 1987, Minolta, whose registered office was in Osaka, sought the annulment of Council Regulation (EEC) No 535/87 imposing a definitive anti-dumping duty, fixed at 20% of the net free-at-Community-frontier price, on imports of plain paper photocopiers originating in Japan, in so far as it affected the applicant.
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των παρεμβαινόντων".
He suggested that the Court should dismiss the application and order Minolta to pay the costs, including those of the interveners.
0 νενικός εισαγνελέας Jean Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 13ης Δεκεμβρίου 1990.
Case C-179/87 Sharp Corporation ν Council - 10 March 1992 (Anti-dumping duty on imports of plain paper photocopiers originating in
Πρότεινε τα ακόλουθα:
Japan) (Fifth Chamber)
"Κανείς από τους επικληθέντες από την προσφεύγουσα λόγους δεν μπορεί να γίνει δεκτός και, συνακόλουθα, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί και η Minolta να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των παρεμβαινόντων."
By an application lodged on 9 June 1987, Sharp, whose registered office was in Osaka, sought the annulment in whole or in part of Council Regulation (EEC) No 535/87 imposing a definitive anti-dumping duty, fixed at 20% of the net free-at-Community-frontier price, on imports of plain paper photocopiers originating in Japan, in so far as it affected the applicant.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
He proposed that the Court should dismiss the application and order Sharp to pay the costs, including those of the interveners.
Απορρίπτει την προσφυγή.
Case C-188/88 NMB (Deutschland) GmbH and Others ν Commission - 10 March 1992 (Anti-dumping duties - Refund - Ball bearings) (Fifth Chamber)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των παρεμβαινόντων".
By those decisions the Commission rejected in part the companies' applications for refund of anti-dumping duties levied in 1985 and 1986 on imports of ball bearings originating in Singapore.
0 γενικός εισαγγελέας Jean Mischo ανέπτυξε TIC προτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 13nc Δεκευβρίου 1990.
The partial rejection of the applications was due to the fact that, in calculating the constructed export price, the Commission had deducted the anti-dumping duties paid by the applicants, on the basis of Notice 86/C 266/02 setting out guidelines concerning the application of Article 16 of Council Regulation No 2176/84.
Πρότεινε τα ακόλουθα:
The applicant importing companies were companies linked to the exporter of the product in question.
"Επειδή κανένα από τα επιμέρους επιχειρήματα δεν μπορεί να γίνει δεκτό, το μόνο που μπορώ να προτείνω στο Δικαστήριο είναι να απορρίψει την παρούσα προσφυγή και να καταδικάσει τη Sharp στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων των παρεμβαινόντων."
Independent importers could be expected to pass on the anti-dumping duties to their customers since otherwise they would incur a loss of interest on the amounts paid and suffer the effects of any currency devaluation and, since they had no knowledge of the facts on the basis of which the dumping margin was established, they would run the risk of not being granted the refund despite the increase in the export price; associated importers, however, might refrain from passing on the anti-dumping duties since they were aware of the commercial practices underlying the dumping and consequently were not in any doubt and ran no risks with respect to the possibility of obtaining a refund.
10.3.92 "Δασμοί αντιντάμπινγκ - Επιστροφή - Ένσφαιροι τριβείς (ρουλεμάν με σφαιρίδια)" (πέμπτο τμήμα)
Contrary to the claim made by the applicants, there was no inconsistency between the basic regulation and the GATT anti-dumping code.
Με τις εν λόγω αποφάσεις, η Επιτροπή απέρριψε μερικώς τις αιτήσεις επιστροφής των δασμών αντιντάμπινγκ που εισπράχθηκαν κατά τα έτη 1985 και 1986 από τις προσφεύγουσες εταιρίες επί ορισμένων εισαγωγών ένσφαιρων τριβέων καταγωγής Σιγκαπούρης.
The only difference between the two with respect to the construction of the export price was that whereas the code merely laid down the principle that allowance should be made for costs incurred between importation and resale, "including duties and taxes", the Community regulation specified certain duties and other costs, including anti-dumping duties, for which allowance was to be made.
Καταδικάζει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων του παρεμβαίνοντος διαδίκου".
The applicants are ordered to pay the costs, including those of the intervener.
0 γενικός εισαννελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυΕε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήυατος της 21nc Μαρτίου 1991.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 21 March 1991.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να κάνει δεκτή την προσφυγή και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
He proposed that the Court should uphold the application and order the Commission to pay the costs.
Υποθ. C-215/90 : Anne Maria Twomey κατά Chief Adjudication Officer
Case C-215/89
Με Διάταξη της 21ης Ιουνίου 1990, ένας από τους Social Security Commissioners του Λονδίνου υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 51 της Συνθήκης ΕΟΚ και των άρθρων 19 και 25 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου.
By order of 21 June 1990 a Social Security Commissioner, London, referred to the Court a for a preliminary ruling a question concerning the interpretation of Article 51 of the EEC Treaty and Articles 19 and 25 of Council Regulation (EEC) No 1408/71.
Η βρετανικής ιθαγενείας Twomey εργαζόταν ως οικιακή βοηθός στο Λονδίνο μεταξύ των ετών 1986 και 1987.
Mrs Twomey, a United Kingdom national, was employed as a home help in London between 1986 and 1987.
Το 1987 εγκαταστάθηκε στη Ιρλανδία όπου ασκούσε επαγγελματική δραστηριότητα.
In 1987 she settled in Ireland where she did not engage in any occupation.
Το 1988 ζήτησε από το βρετανικό Υπουργείο Κοινωνικής Ασφαλίσεως να της καταβάλει επίδομα ασθενείας λόγω ανικανότητας της προς εργασία, αίτημα το οποίο απορρίφθηκε με το αιτιολογικό ότι ο βρετανικός
In 1988 she applied to the United Kingdom Department of Social Security for sickness benefit; her application was rejected on the ground that United Kingdom law precludes payment of the benefits sought where the claimant does not reside in the United Kingdom.
12 νόμος αποκλείει την καταβολή των αιτηθεισών παροχών όταν ο αιτών δεν κατοικεί στη Μεγάλη Βρετανία.
- 12 scheme, Article 19 of Regulation No 1408/71 precludes the application of a residence requirement of the kind provided for by the contested legislation, which causes entitlement to the aforesaid benefit to lapse exclusively by reason of the claimant's transfer of residence to a Member State other than the competent State."