natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το ενδιαφέρον για την πολιτική φαίνεται να είναι μικρότερο στους μεγαλύτερους δήμους από ό.τι στους μικρότερους (Denters, 1998).
Confidence in the responsiveness of local authorities is considerable in the Netherlands: 60 per cent of respondents had high (26 per cent) to very high (34 per cent) confidence in the authorities' responsiveness; 40 per cent had low (19 per cent) to very low (21 per cent) confidence.'There is a noticeable difference between older and younger respondents, with younger people often having greater confidence, and between large and small municipalities, with substantially more confidence felt in smaller municipalities.
Όσον αφορά τη συμμετοχή στις υποθέσεις του δήμου φαίνεται ότι υπάρχουν ακόμη σημαντικές διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών (Leijenaar
There seems to be a strong correlation between confidence in local authority responsiveness and the general opinion of the authority: if the general opinion of the authority is positive, then people are more likely to have confidence in its responsiveness.
και Niemöller, 1998).
There seems to be less interest in politics in large municipalities than in smaller municipalities (Denters 1998).
Η κατανομή των ψήφων μεταξύ ανδρών και γυναικών όσον αφορά στο κόμμα που προτιμούν είναι περίπου η ίδια.
As far as political involvement in local affairs is concerned, there still seem to be differences between men and women (Leijenaar and Niemöller 1998).
Πέραν αυτού παρατηρούνται όμως διαφορές και ιδιαίτερα στους μικρότερους δήμους:
Intention to vote is about the same among men and women. But differences are apparent in other respects, particularly in smaller municipalities:
• Κατά μέσο όρο, οι γυναίκες ενδιαφέρονται λιγότερο για την πολιτική από τους άνδρες. Οι διαφορές μεταξύ των δύο φύλων είναι μικρότερες όσον αφορά στην τοπική') πολιτική από την εθνική') πολιτική'), ιδιαιτέρως μάλιστα σε μικρότερους δήμους. • Οι γυναίκες χρησιμοποιούν σε λιγότερες περιπτώσεις από τους άνδρες τους διαύλους πολιτικής συμμετοχής, εκτός κι αν πρόκειται για τη συμμετοχή σε τοπικές επιτροπές δράσης. • Οι γυναίκες εκτιμούν ότι έχουν λιγότερες υποκειμενικές και αντικειμενικές πολιτικές ικανότητες, ιδιαιτέρως μάλιστα στις μεγαλύτερες περιοχές.
• women are generally less interested in politics than men; this difference is less pronounced for local politics than for national politics, especially in smaller municipalities; • women make less use of local participation machinery than men, except when it comes to taking part in local action committees; • women have less subjective and objective political power at local level, especially in larger municipalities.
Μορφές συμμετοχής των πολιτών
3.3 Patterns of Public Participation
Οι μεμονωμένοι πολίτες δεν έρχονται συχνά σε επαφή με την περιφερειακή διοίκηση.
Individuals do not often come into contact with provincial government.
Οι περιπτώσεις άμεσης συμμετοχής περιορίζονται συχνά στην περισσότερο παραδοσιακή μορφή που είναι συμμετοχή στις εκλογές, στην περίπτωση αυτή για την ανάδειξη περιφερειακών συμβουλίων.
Direct involvement is often limited to the most traditional form of participation, that is in elections, in this case elections for the provincial council.
Χαρακτηριστικό των εκλογών αυτών είναι μία συγκριτικά χαμηλή προσέλευση - στις 8 Μαρτίου 1995 ο μέσος όρος συμμετοχής στις εκλογές ήταν 50% - και μία έντονη "εθνικοποίηση" -το αποτέλεσμα καθορίζεται σε πολύ περιορισμένο βαθμό από θέματα και πολιτικούς της περιφέρειας.
Turnout at these elections is typically quite low—an average of 50 per cent on 8 March 1995—and strongly 'nationalised'; the results being determined only to a small extent by provincial issues and politicians.
Για την περίπτωση αυτή χρησιμοποιήθηκε κάποτε η φράση "εκλογές χωρίς την ανάθεση εντολής".
These elections are sometimes referred to as 'elections without a mandate'.
Από πρόσφατη μελέτη της περιφερειακής διοίκησης του Λιμβούργου προέκυψε ότι ot πολίτες λίγο γνωρίζουν τα της περιφερειακής πολιτικής και το ενδιαφέρον τους γι' αυτήν είναι γενικά περιορισμένο.
A recent survey by the provincial government of Limburg showed that people's familiarity with, and interest in, provincial politics is generally limited.
Μόνο στην περίπτωση συγκεκριμένων, ειδικών, θεμάτων περιφερειακού χαρακτήρα παρατηρείται ενδιαφέρον εκ μέρος των πολιτών, οι οποίοι σημειωτέον δεν έχουν πάντα επίγνιοση του ρόλου της περιφέρευας επί των θεμάτων αυτών.
People can only be said to be interested in concrete, specific issues with which provincial government is involved, but they are not always aware of the role played by the province in such matters.
Το ποσοστό συμμετοχής στις δημοτικές εκλογές είναι συνήθως υψηλότερο.
Turnout at local council elections is usually higher.
Κατά τις τελευταίες τρεις εκλογές τα ποσοστά συμμετοχής προξένησαν αμφιβολίες σε πολλούς.
However, at the last three elections the turnout percentage was such as to raise doubts in many people's minds.
Ιδιαιτέρως τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών του 1990 (62%) προξένησαν σημαντικό κλονισμό, που με τη σειρά του έγινε αιτία για την δυΐξαγα)γή εκτενών συζητήσεων με αντικείμενο την αναγκαιότητα της πολιτικής ανανέωσης.
In particular, turnout at the 1990 localauthority elections (at 62 per cent) was a great shock, which then lead to an intense debate about the need for political renewal.
Ο κλονισμός ήταν ιδιαίτερα έντονος στις μεγάλες πόλεις, όπου το ποσοστό συμμετοχής σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν κατώτερο του συμβολικού ορίου του 50%.
The shock was especially severe in large cities, where turnout in some cases fell below the symbolic 50 per cent threshold.
Στο σημείο αυτό πρέπει να παρατηρηθεί ότι το ποσοστό συμμετοχής στις μεγάλες πόλεις ήταν πάντα χαμηλό, πράγμα το οποίο ισχύει οπωσδήποτε εάν συγκριθεί με την κατάσταση) στους δήμους της υπαίθρου.
At the same time, it should be noted that large cities have always tended to have a low turnout, certainly
ιοο
TABLE 10.6.
Πηγή: Voklskrant, 5 Μαρτίου 1998
Source: Volkskrant, 5 March 1998.
Από τον πίνακα 10.6 προκύπτει γιατί οι πολιτειολόγοι περιγράφουν τις δημοτικές εκλογές στις Κάτω Χώρες ως "εκλογές δεύτερης κατηγορίας".
Table 10.6 shows why political scientists describe localauthority elections in the Netherlands as 'second-order elections'.
Οι Smeets, Denters και Geurts ( 1998), ερεύνησαν τις προτιμήσεις των πολιτών κατά τις δημοτικές εκλογές και τις εκλογές yxa την ανάδειξη της Κάτω Βουλής.
Smeets, Denters, and Geurts (1998) investigated intention to vote at local authority elections and parliamentary elections.
Το μέγεθος του δήμου φαίνεται να ασκεί περιορισμένη επιρροή στις πολιτικές προτιμήσεις.
Some 78 per cent of respondents said they would definitely vote in localauthority elections, 13 per cent were not sure, and 8 per cent said they would definitely not vote.
ΠΙΝΑΚΑΣ 10.7: συμμετοχή : μορφές, ποσοστά, ανισότητες πιθανότητες επιτυχίας (γ) ποσοστό συμμετοχής σειρά (δ) σειρά (β) επί τοις % (α) 16%
For parliamentary elections these percentages were 87 per cent, 8 per cent, and 5 per cent respectively.
επαφές με δημόσιους
Participation: types, percentages, inequalities
5 3 9 υπαλλήλους επιστολές/παράπονα συμμετοχή σε εκλογές συγκέντρωση υπογραφών/ έγγραφες αναφορές Πηγή: Denters και Geurts, 1998c, σελ. 174-176.
Reading examples: a20% of respondents claimed to have been involved in neighbourhood activities over the past five years.
Επεξήγηση: α) το 20% των ερωτηθέντων ισχυρίζονται ότι συμμετείχαν σε δράσεις που αναλήφθηκαν σε επίπεδο συνοικίας τα τελευταία 5 χρόνια β) οι δράσεις που αναλαμβάνονται σε επίπεδο συνοικίας κατατάσσονται στην 5η σειρά του καταλόγου των περισσότερων δημοφιλών μορφών συμμετοχής γ) όσο πιο πολλές είναι οι πιθανότητες επιτυχίας τόσο πιο υψηλός είναι ο βαθμός αντιπροσωπευτικής συμμετοχής.
b Neighbourhood activities rank fifth in the list of the most popular types of participation. c The higher the odds ratio, the higher the degree of representative participation; participation in neighbourhood actions is thus fairly representative.
Στον πίνακα 10.7 περιγράφονται μορφές συμμετοχής στην τοπική διοίκηση στις Κάτω Χώρες οι οποίες συνηθίζονται στις περισσότερες περιπτώσεις.
Table 10.7 shows quite a large variety of types of participation in Dutch local government.
Από τον ίδιο πίνακα προκύπτει ότι η συχνότερη μορφή συμμετοχής είναι η συμμετοχή σε εκλογές, η οποία ακολουθείται από την επαφή με δημόσιους υπαλλήλους, την κατάθεση προσφυγής στις αρμόδιες αρχές και την υποβολή έγγραφης αναφοράς: αυτοί είναι, θα μπορούσε να πει κανείς, οι "βασιλικοί" δίαυλοι συμμετοχής των πολιτών.
Voting is still the most common form of participation, followed by contacts with the local officials, addressing letters or complaints to the competent authority, and submitting petitions (what might be considered the 'respectable' methods of participation).
"Η συμμετοχή στην λήψη αποφάσεων" - η θεσμοθετημένη διαβούλευση με τη σύγκληση δημόσιας συνεδρίασης - ευρίσκεται σε συγκριτικά χαμηλή θέση.
'Public discussion', or formal consultation at a public meeting, scores relatively low.
Πρόκειται για μία μορφή συμμετοχής η οποία απαιτεί σχετικά πολλές προσπάθειες, ενώ οι προσδοκίες ως προς τα οφέλη της είναι συγκριτικά περιορισμένες.
This form of participation requires a lot of effort, while it is often perceived as yielding relatively low returns..
Οι Denters και Geurts ( 1998c), από την έρευνα των οποίων προέρχεται ο πίνακας 10.7, μελέτησαν περισσότερο την κοινωνική αντιπροσωπευτικότητα των δυαφόρων μορφών συμμετοχής (βλ. τις δύο τελευταίες στήλες του πίνακα 10.7).
Denters and Geurts (1998c), from whom Table 10.7 has been taken, have investigated more closely the social representativeness of the different forms of participation (see last two columns of Table 10.7).
Η κοινωνική αντιπροσωπευτικότητα είναι περισσότερο χαμηλή στην περίπτωση δραστηριοτήτων που αντιστοιχούν στη συμμετοχή σε λήψη αποφάσεων, ακολουθούμενη από τις επαφές με κόμματα και τη συμμετοχή σε εκλογές.
Social representativeness is highest in the case of petitions, followed by neighbourhood and other public campaigns; it is lowest in the case of public discussions, followed by party contacts and voting.
Σε γενικές γραμμές η κοινωνική αντιπροσωπευτικότητα είναι μεγαλύτερη
In general, it can be said that social representativeness is higher in the case of specific activities that address problems than in the case of more general or political activities.
στην περίπτωση συγκεκριμένων δράσεων για την επίλυση προβλημάτων από ό,τι σε πολιτικές δραστηριότητες περισσότερο γενικού χαρακτήρα.
The size of the local authority does not affect the use of formal means of participation (voting, public discussions, party contacts), but it does affect the amount of direct contacts with local politicians: the smaller the municipality, the more often these are used.
Το μέγεθος του δήμου δεν επηρεάζει τη χρήση θεσμοθετημένων διαύλων συμμετοχής (έκφραση ψήφου, συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων, επαφές με κόμματα), επηρεάζει όμως τις άμεσες επαφές με τοπικούς πολιτικούς.
Size also correlates with social representativeness, especially when it comes to establishing personal contacts: the social representativeness of contact-seekers is greater in the smallest municipalities than in the larger ones.
Οι επαφές αυτού του είδους χρησιμοποιούνται συχνότερα όσο μικρότερος είναι ο δήμος.
However, in the largest municipalities, the social representativeness of two formal participation channels (voting and party contacts) is even greater.
Ο βαθμός τοπικισμού του δημοτικού πολιτικού συστήματος δεν επηρεάζει το βαθμό χρήσης των διαφόρων διαύλων για την άσκηση εττιρροής, αλλά επηρεάζει το βαθμό κοινωνικής αντιπροσωπευτικότητας εκείνων που χρησιμοποιούν τους διαύλους αυτούς.
The degree of parochialism of the local political system does not affect the extent to which different channels of influence are used, but it does affect the extent to which those using those channels can be defined as socially representative.
Τα περισσότερο τοπικιστικά πολιτικά συστήματα εμφανίζουν μεγαλύτερη κοινωνική') αντιπροσωπευτικότητα, ιδιαιτέρως όσον αφορά τη σύναψη επαφών με πολιτικούς και υπαλλήλους, αλλά και όσον αφορά τη συμμετοχή στις εκλογές και στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων (Denters και Geurts 1998γ).
More parochial political systems show greater social representativeness, especially in respect of establishing contacts with politicians and officials, but also in respect of election turnout and public discussions (Denters and Geurts 1998c).
Εκείνοι που συμμετέχουν στην τοπική πολιτική δείχνουν σχετικά συχνά ικανοποιημένοι με τον τρόπο με τον οποίο οι τοπικές αρχές αντιμετωπίζουν τις επιθυμίες και τα αιτήματα τους, ακόμη και αν αυτά δεν ικανοποιηθούν (Denters και Geurts 1998α).
People who get involved in local politics are relatively often satisfied with the way in which local authorities deal with their wishes and demands, even when these are not met (Denters and Geurts 1998a).
Ωστόσο, εκείνοι που συμμετέχουν σε τοπικές πολιτικές υποθέσεις δεν είναι πολύ πιο ικανοποιημένοι από εκείνους που δεν συμμετέχουν.
However, people involved in local political affairs are not significantly more satisfied than those who are not involved.
Δεν υπάρχει συνεπώς σχέση αιτίου-αιτιατού μεταξύ συμμετοχής και ικανοποίησης.
There is no causal relationship between participation and satisfaction.
Οι Denters και Geurts υπαινίσσονται ότι η σχέση αιτίου-αιτιατού είναι μάλλον αντίθετη, ότι δηλαδή η δυσαρέσκεια οδηγεί στη συμμετοχή.
Denters and Geurts suggest that the causal relationship is rather the reverse: dissatisfaction leads to participation.
Το πολιτικό σύστημα των Κάτω Χωρών διαθέτει μία συγκριτικά ευνοϊκή "διάρθρωση για τη συμμετοχή στην πολιτική των "Νέων Κοινωνικών Κινημάτων και των προσανατολισμένων στη δράση μορφών συμμετοχής (Kriesi κ.α., 1992).
The political system in the Netherlands has a relatively favourable 'politicalopportunity structure' for new social movements and their stock of action-oriented participation forms (Kriesi et al. 1992).
Τα επίπεδα είναι κάπως υψηλότερα σε δήμους μεγάλων αστικών περιοχών από ό,τι σε μικρότερους δήμους, όπου η δημοτικότητα της κλασσικής εκλογικής συμμετοχής είναι κάπως μεγαλύτερη (Denters, 1998).
They are slightly higher in urban than non-urban municipalities, where traditional forms of electoral participation are somewhat more popular (Denters 1998).
ΠΙΝΑΚΑΣ 10.8: διάθεση διαμαρτυρίας, αποδοχή διαφόρων μορφών διαμαρτυρίας και επιθυμία μεγαλύτερης συμμετοχής στην τοπική αυτοδιοίκηση (ποσοστά)
TABLE 10.8. Willingness to protest, acceptance of various forms of protest, and desire for more say in subnational government (percentages)
Πηγή: SCP (1996: 492-94)- επίσης Denters (1998).
Source: SCP (1996: 492-4); also Denters (1998).
Από τον πίνακα 10.8 προκύπτει ότι η αποδοχή των περισσότερων μορφών πολιτικής διαμαρτυρίας έχει αυξηθεί σημαντικά με την πάροδο των χρόνων.
Table 10.8 shows that acceptance of most types of political protest has increased noticeably over the years.
Η ανάγκη για "περισσότερη συμμετοχή στην τοπική αυτοδιοίκηση" παραμένει υψηλή.
The need for 'more say in subnational government' is as great as ever.
Ευνοϊκή δεν είναι μόνο "η διάρθρωση για την πολιτική συμμετοχή", ευνοϊκό είναι και το έδαφος για τα προσανατολισμένα προς τη δράση "νέα κοινωνικά κινήματα".
There is not only a good 'politicalopportunity structure' for action-oriented forms of participation, but also a good basis for action-oriented 'new social movements'.
Το ποσοστό αυτό ήταν ήδη χαμηλό σε σχέση με τη διεθνή κατάσταση.
In 1970, 70 per cent of the Dutch population had a materialistic political approach, a low proportion by international standards.
Το 1993 μειώθηκε περαιτέρω σε 14%.
In 1993 this percentage had fallen further to 14 per cent.
Τον ίδιο χρόνο, το ποσοστό των πολιτών που είχαν ένα μεταϋλιστικό πολιτικό προσανατολισμό αυξήθηκε από 15% σε 22% (Abramson και Inglehart, 1995).
During the same period, the proportion of the population with postmaterialistic political views grew from 15 per cent to 22 per cent (Abramson and Inglehart 1995).
Η αύξηση του ποσοστού των )ΐεταϋλιστικών αξιών φαίνεται να καθηλώνεται στη δεκαετία του '90: θεωρούμενο σε διεθνή κλίμακα, το ποσοστό αυτό παραμένει υψηλό.
The rise in postmaterialistic values seems to have slowed in the 1990s, remaining at a high level by international standards.
ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ Η ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ
CHALLENGES FOR SUBNATIONAL DEMOCRACY
Στις Κάτω Χώρες προβάλλεται μερικές φορές ο ισχυρισμός ότι δεν υπάρχουν πραγματικά μεγάλα προβλήματα και ότι η δημόσια διοίκηση) ασχολείται κυρίως με μία "πολιτική διαχείρισης".
It is sometimes hypothesised that since the Netherlands no longer has any really serious problems public policy has become mainly 'administration" This is thought to be particularly the case at subnational level.
Υποτίθεται δε ότι αυτό ισχύει ιδιαιτέρως για την αυτοδιοίκηση.
Compared with the problems experienced for example by the southern EU Member States, those facing subnational authorities in the Netherlands indeed appear to be relatively trivial.
Οι πυλώνες στους οποίους μπορούσε να στηρίζεται στο παρελθόν η διοίκηση έχασαν ένα μεγάλο μέρος της ισχύος τους.
There are nevertheless substantial challenges, at least in the view of the provincial and local officials who are confronted with the following developments and phenomena:
• Κατάργηση της ιεραρχίας - Οι οριζόντιες γραμμές είναι σαφώς διακριτές στις νέες οργανώσεις και ομάδες που εμφανίζονται στο πεδίο μεταξύ δημοσίου, αγοράς και πολιτών.
• Depillarisation (Ontzuiling)—Since the 1960s the social 'pillars' on which national and subnational politics had rested for a long time have been substantially undermined.
Οι οργανώσεις και οι ομάδες αυτές έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό το ότι η διάρθρωση τους και η προσέγγιση που εφαρμόζουν δεν είναι ιεραρχική.
The pillars on which authorities were previously able to rely are much weaker. Many of these pillars continue to live on in name, but their external and internal orientation has changed a great deal.
Από τη μία πλευρά πρόκειται για συγκριτικά χαλαρά δίκτυα ατομικιστών οι οποίοι συνεργάζονται για πραγματιστικούς λόγους.
In the middle ground between public administration and ordinary citizens (civil society), vertical pillars have lost much of their significance whilst horizontal lines have increased in importance.
Από την άλλη, πρόκειται για νέα κοινωνικά και πολιτικά κινήματα, που σχηματίζουν συγκριτικά συναινετικές ομάδες, όπου δίδεται ιδιαίτερη σημασία στην κοινωνική συμμετοχή και την πολιτική') ισότητα.
For the authorities this represents a major challenge in that a society with a more horizontal structure requires an approach that is radically different from what is needed when a society is based on vertical pillars (Hendriks 1996).
Οι νέες οργανώσεις και ομάδες προάγουν ένα πρότυπο πολίτη που διαφέρει σημαντικά από το πρότυπο του υπομονετικού πολίτη που χαρακτήριζε τις παλαιές οργανώσεις των διαφόρων πυλώνων.
• Dehierarchization—The horizontal lines are also visible in the new organizations and groups emerging today in the area lying between the authorities, the market, and individuals. What these organizations and groups have in common is a non-hierarchical structure and approach.
Ο νέος πολίτης είναι αφενός ανεξάρτητος, υπολογιστής, καταναλωτής, απαιτητικός και έχει συνείδηση της ποιότητας.
They are either loose networks of individuals cooperating with one another for pragmatic reasons or else new social and political movements that forge relatively solid links and set great store by social involvement and political equality.
Από την άλλη, είναι προοδευτικός, επιδιώκει τη συμμετοχή στα κοινά, δείχνει κοινωνικό ενδιαφέρον και έχει οικολογική συνείδηση.
The new organizations and groups promote models of citizenship that are noticeably different from the passive models characteristic of the old vertical structures.
• Η αύξηση των αιτημάτων και των προσδοκιών - Από μελέτες του Γραφείου Κοινωνικού και Πολιτιστικού Σχεδιασμού, προκύπτει ότι η διάδοση των παραδοσιακών κοινωνικών διαρθρώσεων δεν είχε επιπτώσεις για την κοινωνική συμμετοχή των πολιτών.
The new citizenship model is, on the one hand, autonomous, discerning, consumer-oriented, assertive, and quality-conscious, and, on the other, receptive to alternative life-styles, geared to participation, ecologically aware, and with a social conscience. • Rising demands and expectations—Studies carried out by the Social and Cultural Planning Office show that the erosion of traditional social structures has not been accompanied by less social involvement of ordinary citizens.
Όμως, η συμμετοχή στα κοινά εκφράζεται με άλλες μορφές.
Instead, involvement in public affairs has merely assumed a different form.
Οι πολίτες τηρούν περισσότερο κριτική στάση, είναι απαιτητικοί και περισσότερο ενεργητικοί απ' ό,τι στο παρελθόν.
The individual is now more critical, more assertive, and more active than ever before.
Σε σύγκριση με την περίοδο των κοινωνικών διαχωρισμών, οι πολίτες υποβάλλουν σήμερα στη διοίκηση δέσμες αιτημάτων που δεν είναι μόνο ευρύτερα, αλλά και περισσότερο συγκεκριμένα.
Compared with the period of vertical pillars, citizens now make not only more extensive, but also more concrete demands of the authorities.
Η εξέλιξη αυτί') φέρνει τις αρχές αντιμέτωπες με ένα διοικητικό πρόβλημα για το οποίο δεν έχει βρεθεί ακόμη ικανοποιητική λύση.
For the authorities concerned, this development raises administrative problems to which no satisfactory solution has been found.
• Ενδιάμεσι] διοίκηση - Από τη σκοπιά της αυτοδιοίκησης, το σύστημα των κοινωνικών πυλώνων ήταν τουλάχιστον εξίσου σημαντικό με την εθνική διοίκηση στις Κάτω Χώρες.
On the one hand, much more is expected of the authorities, whilst, on the other hand, action by the authorities in society is less easily accepted. • Meso-government—Pillarization has been at least as important for subnational authorities in the Netherlands as it has been for national authorities.
Το γεγονός ότι τον τρέχοντα αιώνα οι περιφέρειες ανέλαβαν σταδιακά ένα δευτερεύοντα, βοηθητικό ρόλο εξηγείται από τον Toonen (1996).
The fact that Dutch provinces this century have been confined to playing a subordinate, supporting role is attributed by Toonen (1996) to the fact that the vertical pillar system has, en passant, been an effective system for coordinating interprovincial relations and solving interprovincial conflicts.
Μητροπολιτικές περιφέρειες - Λόγω της ασθενούς φήμης των περιφερειών, η αναζήτηση για την ανεύρεση λύσεων για περιφερειακά θέματα διοίκησης μετατοπιζόταν αλλού - κυρίως στο χώρο που υπερβαίνει τα όρια των πόλεων, όπου οι διαδιοικητικές διενέξεις είναι περισσότερο εμφανείς.
For a long time this quest has bypassed the provinces. Recently, however, the provinces have taken up the challenge in an effort to prove themselves fully-fledged organs of mesogovernment. • Metropolitan regions—Because of the poor reputation of the provinces, regional administrative solutions have for a long time been sought elsewhere, particularly in the 'larger-than-local' framework of cities where interadministrative conflicts are most pronounced.
Σε άλλες χώρες το "θέμα των περιφερειών" εντοπίζεται μάλλον σε περιοχές όπως η Φλάνδρα, η Καταλονία, η Σκωτία ή η Βαυαρία.
Outside the Netherlands, answers to the regional question are being sought in, for example, Flanders, Catalonia, Scotland, or Bavaria.
Όταν αναφέρεται κανείς στο "θέμα των περιφερειών" στις Κάτω Χώρες, έχει κυρίως υπόψη του πόλεις όπως το Ρότερνταμ και το Άμστερνταμ.
When talking of the 'regional question' in the Netherlands, one is thinking first and foremost of towns such as Rotterdam and Amsterdam.
'Εχουν καταβληθεί επανειλημμένες προσπάθειες για την επίλυση των διοικητικών προβλημάτων μεγάλων αστικών περιοχών.
Frequent efforts have already been made to find an administrative solution to the problems of major urban areas.
Στις αρχές της δεκαετίας του '90 φαινόταν ότι η λύση είχε βρεθεί με το σχηματισμό των περιφερειών πόλεων ή "πόλεων/ περιφερειών".
In the early 1990s, it seemed that a solution had been found in the creation or 'city regions' or 'city provinces'.
Όμως, με τα δημοψηφίσματα στο Άμστερνταμ και το Ρότερνταμ (βλ. παρακάτω κεφάλαιο 5) η κατάσταση φαίνεται ότι είναι για μία ακόμη φορά αβέβαιη.
However, after the referendums in Amsterdam and Rotterdam (see sect.