natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ελλείψει εναρμονίσεως σε κοινοτικό επίπεδο, εναπόκειται στη νομοθεσία κάθε κράτους μέλους να καθορίσει τις προϋποθέσεις του δικαιώματος ή της υποχρεώσεως υπαγωγής σε ένα σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως, αλλά τα κράτη μέλη οφείλουν, κατά την άσκηση της αρμοδιότητας αυτής, να τηρούν το κοινοτικό δίκαιο.
The Member States in principle retain the freedom to lay down the detailed rules for levying tax and social security contributions and may indeed pursue the objective of simplifying and coordinating those rules. Nevertheless, that objective, however desirable its pursuit may be, cannot justify undermining the rights which individuals derive from the Treaty provisions in which their fundamental freedoms are enshrined.
Επομένως, η εθνική νομοθεσία, όπως η επίμαχη στη διαφορά της κύριας δίκης συνιστά εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, απαγορευόμενο, καταρχήν, από το άρθρο 48 της Συνθήκης.
Article 48 of the Treaty implements a fundamental principle contained in Article 3(c) of the EC Treaty, under which, for the purposes set out in Article 2, the activities of the Community are to include the abolition, as between Member States, of obstacles to freedom of movement for persons.
Με το τέταρτο ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν η υποχρέωση καταβολής υψηλότερων εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως η οποία επιβάλλεται σε εργαζόμενο ο οποίος μεταφέρει
The Treaty provisions relating to freedom of movement for persons are intended to facilitate the pursuit by Community nationals of occupational activities of all kinds throughout the Community, and preclude measures which might place Community nationals at a disadvantage when they wish to pursue an economic activity in the territory of another Member State.
Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι η εφαρμοστέα στη διαφορά της κύριας δίκης εθνική ρύθμιση αφορά τη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφαλίσεως δεν μπορεί να αποκλείσει την εφαρμογή των κανόνων της Συνθήκης και, μεταξύ άλλων, των κανόνων περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων.
A national of a Member State could be deterred from leaving the Member State in which he resides in order to pursue an activity as an employed person, for the purposes of the Treaty, in the territory of another Member State if he
την κατοικία του από ένα κράτος μέλος σε άλλο για να ασκήσει εκεί μισθωτή δραστηριότητα, καταρχήν αντίθετη προς το άρθρο 48 της Συνθήκης, μπορεί να δικαιολογηθεί.
take up employment there must be set at the same level as that for the contributions which would be payable by a worker who has continued to reside in the same Member State.
Εντούτοις, όσο και αν η επιδίωξη του σκοπού αυτού είναι ευκταία, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσβολή των δικαιωμάτων που οι ιδιώτες αντλούν από τις διατάξεις της Συνθήκης που κατοχυρώνουν τις θεμελιώδεις ελευθερίες τους.
the burden of social security contributions borne by a worker who has transferred his residence from one Member State to another in order to take up employment there is heavier than that borne by a worker who has continued to reside in the same Member State, account must be taken only of income arising from employment or also of other income, such as income arising from real property.
Αν η εθνική νομοθεσία καθορίζει το επίπεδο των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο τα εισοδήματα από την εργασία αλλά και άλλα εισοδήματα, δεν μπορεί να καταλήγει με τον τρόπο αυτό στην επιβολή κυρώσεως στους εργαζομένους οι οποίοι διακινούνται, κατά τη διάρκεια του έτους, για να ασκήσουν τη δραστηριότητα τους στο έδαφος άλλου κράτους μέλους σε σχέση με τους εργαζομένους που διατηρούν την κατοικία τους στο ίδιο κράτος μέλος.
If national legislation sets the level of social security contributions by taking into account not only income from employment but also other income, that legislation cannot thereby result in workers who move in the course of a year in order to work in another Member State being penalised compared with those who continue to reside in the same Member State.
Κατά συνέπεια, στην περίπτωση αυτή, η φύση των εισοδημάτων που λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως δεν ασκεί καμία επιρροή στη διαφορά της κύριας δίκης.
That being so, the nature of the income taken into account to determine social security contributions is irrelevant in the main proceedings.
Το έκτο ερώτημα αφορά τις συνέπειες της διαπιστώσεως από το εθνικό δικαστήριο της ασυμβατότητας της επίμαχης εθνικής νομοθεσίας προς το άρθρο 48 της Συνθήκης.
The sixth question is concerned with the consequences which would attach to a finding by the national court that the contested national legislation is incompatible with Article 48 of the Treaty.
Η εκ μέρους κράτους μέλους παρέκκλιση από τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από διοικητικής φύσεως λόγους.
Article 48 of the Treaty has direct effect in the legal orders of the Member States and confers on individuals rights which the national courts must protect.
Το άρθρο 48 της Συνθήκης έχει άμεσο αποτέλεσμα στις έννομες τάξεις των κρατών μελών και απονέμει στους ιδιώτες δικαιώματα τα οποία οφείλουν να προστατεύουν τα εθνικά δικαστήρια
Every national court must apply Community law in its entirety and protect rights which the latter confers on individuals, where necessary disapplying any provision of national law which may conflict with it.
Κάθε εθνικός δικαστής έχει την υποχρέωση να εφαρμόζει στο ακέραιο το κοινοτικό δίκαιο και να προστατεύει τα δικαιώματα τα οποία αυτό απονέμει στους ιδιώτες, αφήνοντας ανεφάρμοστη κάθε ενδεχομένως αντίθετη διάταξη του εθνικού δικαίου.
Furthermore, where national law lays down that a number of groups of persons are to be treated differently, in breach of Community law, the members of the group placed at a disadvantage must be treated in the same way and made subject to the same arrangements as the other persons concerned, arrangements which, for want of the correct application of Community law, remain the only valid point of reference.
Το άρθρο 48 της Συνθήκης απαγορεύει σε κράτος μέλος να επιβάλει σε εργαζόμενο ο οποίος έχει μεταφέρει κατά τη διάρκεια του έτους την κατοικία του από ένα κράτος μέλος σε άλλο προκειμένου να ασκήσει εκεί μισθωτή δραστηριότητα εισφορές κοινωνικής ασφαλίσεως βαρύτερες από αυτές τις οποίες θα όφειλε υπό ανάλογες συνθήκες ο εργαζόμενος ο οποίος διατήρησε καθ' όλη τη διάρκεια τον έτους την κατοικία τον εντός τον εν λόγω κράτους μέλους χωρίς ο πρώτος εργαζόμενος να έχει κατά τα λοιπά δικαίωμα σε πρόσθετες κοινωνικές παροχές
Article 48 of the Treaty precludes a Member State from levying, on a worker who has transferred his residence in the course of a year from one Member State to another in order to take up employment there, greater social security contributions than those which would be payable, in similar circumstances, by a worker who has continued to reside throughout the year in the Member State in question, where the first worker is not abo entitled to additional social benefits.
Η υποχρέωση καταβολής υψηλότερων εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως που πλήττει εργαζόμενο ο οποίος μεταφέρει την κατοικία του από ένα κράτος μέλος σε άλλο για να ασκήσει & αυτό μισθωτή δραστηριότητα, αντίθετη, καταρχήν, προς το άρθρο 48 της Συνθήκης δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ούτε από το γεγονός ότι απορρέει από νομοθεσία η οποία επιδιώκει την απλοποίηση και τον συντονισμό της επιβολής του φόρου εισοδήματος και των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως ούτε από δυσκολίες τεχνικού χαρακτήρα οι οποίες εμποδίζουν την πρόβλεψη διαφορετικών μεθόδων επιβολής ούτε από το γεγονός σα, σε ορισμένες περιπτώσεις άλλα πλεονεκτήματα όσον αφορά τον φόρο εισοδήματος ενδέχεται να αντισταθμίσουν, μάλιστα δε και να υπερβούν, το μειονέκτημα όσον αφορά τις εισφορές κοινωνικής ασφαλίσεως 4)
A heavier contributions burden on a worker who transfers his residence from one Member State to another in order to take up employment there, which is in principle incompatible with Article 48 of the Treaty, may not be justified either by the fact that it stems from legislation whose objective is to simplify and coordinate the levying of income tax and social security contributions, or by difficulties of a technical nature preventing other methods of collection, or ehe by the fact that, in certain circumstances, other advantages relating to income tax may offset, or indeed outweigh, the disadvantage as to social contributions.
Για να εκτιμηθεί αν η υποχρέωση καταβολής εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως που νπέχει ο εργαζόμενος ο οποίος μετέφερε την κατοικία τον από ένα κράτος μέλος σε άλλο για να ασκήσει εκεί μισθωτή δραστηριότητα είναι βαρύτερη από την υποχρέωση που υπέχει ο εργαζόμενος ο οποίος διατήρησε την κατοικία του στο ίδιο κράτος μέλος πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλα τα εισοδήματα που ασκούν επιρροή κατά την εθνική νομοθεσία προκειμένου να καθοριστεί το ύψος των εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως συμπεριλαμβανομένων ενδεχομένως των εισοδημάτων από ακίνητα
When assessing whether the burden of social security contributions borne by a worker who has transferred his residence from one Member State to another in order to take up employment there is heavier than that borne by a worker who has continued to reside in the same Member State, all income relevant under national law for determining the amount of contributions, including, as the case may be, income arising from real property, must be taken into account.
Στην περίπτωση κατά την οποία η επίδικη εθνική νομοθεσία είναι ασυμβίβαστη προς το άρθρο 48 της Συνθήκης ο εργαζόμενος ο οποίος μεταφέρει την κατοικία του από ένα κράτος μέλος σε άλλο για να ασκήσει ef αυτό μισθωτή δραστηριότητα έχει δικαίωμα να καταβάλει εισφορές κοινωνικής ασφαλίσεως στο ίδιο επίπεδο με τις εισφορές που καταβάλλει ο εργαζόμενος ο οποίος διατήρησε την κατοικία τον στο ίδιο κράτος μέλος»
If the contested national legislation is incompatible with Article 48 of the Treaty, a worker who transfers his residence from one Member State to another in order to take up employment there is entitled to have his social security contributions set at the same level as that of the contributions which would be payable by a worker who has continued to reside in the same Member State.'
Ο γενικός εισαγγελέας D.
The Dutch legislation in question does not lead to discrimination on grounds of nationality.
Ruiz-Jarabo Colomer ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση τη; ολομέλεια της 30ής Απριλίου 1998.
Articles 48 to 51 of the Treaty prevent a Member State from requiring Community nationals, including its own nationals, who exercise the freedom of movement, to pay a general social security contribution which exceeds the maximum payable by workers who do not exercise that freedom.
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται στα ελληνικά.
In the absence of any applicable Community measures, it is for the legislation of each Member State to specify the components of the basis for calculating contributions to its social security schemes, provided that the legislation in question does not discriminate between its own nationals and those of other Member States and provided that workers who exercise their freedom of movement are not prejudiced by comparison with those who do not.
28 Ιανουαρίου 1999
28 January 1999 conversion premium
Με διάταξη της 21ης Μαρτίου 1996 το Bundesverwaltungsgericht υπέβαλε δύο ερωτήματα ως προς την ερμηνεία και το κύρος του άρθρου 3α, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1639/91 του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1991.
Preliminary ruling (Additional milk levy Special reference quantity Nonmarketing and undertaking — Obligations — Failure to fulfil — Withdrawal of the conversion Retroactive annulment of a quota allocation) (Second Chamber)
Wilkens και ζήτησε, ταυτόχρονα, την επιστροφή εντόκως της πρώτης δόσεως αυτής.
Administrative Court) referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the
δυνατό να χορηγηθεί στον G. Wilkens ειδική ποσότητα αναφοράς.
interpretation and validity of the second subparagraph of Article 3a(l) of Regulation (EEC) No 857/84 of the Council of 31 March 1984, as amended by Council Regulation (EEC) No 1639/91 of 13 June 1991.
Το Bundesverwaltungsgericht ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο δύο ερωτήματα.
857/84 is to be interpreted as meaning that a milk producer who has had his entitlement to a nonmarketing or conversion premium granted under Regulation No 1078/77 withdrawn on the grounds of an alleged failure to fulfil his undertaking not to market milk or milk products for a period of five years may be given a special reference quantity, and whether, if the answer is no, that refusal to grant a special reference quantity is compatible with the principles of the protection of legitimate expectations and proportionality.
Μόνον ο παραγωγός που ενθαρρύνθηκε, από το θεσπισθέν με τον κανονισμό 1078/77 καθεστώς, να αναστείλει την εμπορία γάλακτος για ορισμένη περίοδο χάριν του γενικού συμφέροντος και ο οποίος, εξ αυτού του λόγου, δεν προέβη σε παραδόσεις κατά τη διάρκεια της δεσμεύσεως του μπορεί να επικαλεστεί την προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του για να διεκδικήσει τη χορήγηση ειδικής ποσότητας αναφοράς δυνάμει του άρθρου 3α, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 857/84.
The questions were raised in proceedings between Mr Wilkens, a milk producer, and the Landwirtschaftskammer (Chamber of Agriculture) Hanover concerning the retroactive annulment of a decision provisionally allocating a special reference quantity following the withdrawal of the conversion premium which had been granted to the plaintiff in the main action under Council Regulation (EEC) No 1078/77 of 17 May 1977.
Με τα δύο αυτά ερωτήματα το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν το άρθρο 3α, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 857/84 έχει την έννοια ότι παραγωγός γάλακτος, από τον οποίο αφαιρέθηκε το δικαίωμα της πριμοδοτήσεως μη εμπορίας ή μετατροπής που του χορηγήθηκε δυνάμει του κανονισμού 1078/77, λόγω φερομένης αθετήσεως της υποχρεώσεως του να μη διαθέτει στο εμπόριο ούτε γάλα ούτε γαλακτοκομικά προϊόντα κατά τη διάρκεια περιόδου πέντε ετών, μπορεί να λάβει ειδική ποσότητα αναφοράς και αν, σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, αυτή η άρνηση χορηγήσεως ειδικής ποσότητας αναφοράς συμβιβάζεται με τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αναλογικότητας.
As regards the purpose of the scheme for premiums and special reference quantities, both the rules introduced by Regulation No 1078/77 and those governing the additional levy laid down by Regulation No 857/84 are intended to reduce the surplus of milk and milk products and to restore balance on the milk market by encouraging farmers to abandon the marketing of milk and milk products for a certain period.
Συνεπώς, η παράβαση της υποχρεώσεως μη εμπορίας του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων κατά την περίοδο δεσμεύσεως συνεπάγεται, αφενός, την απώλεια της χορηγηθείσας δυνάμει του κανονισμού 107877 πριμοδοτήσεως και αποκλείει, αφετέρου, τη χορήγηση ειδικής ποσότητας αναφοράς δυνάμει του άρθρου 3α, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 857/84.
In 1983, after an investigation revealed irregularities in the slaughtering of dairy cows, the local government authorities in Hanover annulled the decision awarding Mr Wilkens the conversion premium and asked at the same time that the first portion thereof be repaid, together with interest.
Όσον αφορά τον σκοπό του καθεστώτος των πριμοδοτήσεων και των ειδικών ποσοτήτων αναφοράς, τόσο το θεσπισθέν με τον κανονισμό 1078/77 καθεστώς όσο και το καθεστώς της συμπληρωματικής εισφοράς που θεσπίσθηκε με τον κανονισμό 857/84 αποσκοπούν στη μείωση των πλεονασμάτων γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων και την αποκατάσταση της ισορροπίας στην αγορά του γάλακτος, παρακινώντας τους παραγωγούς να μην εμπορεύονται το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα επί ορισμένη περίοδο.
However, Article 3a of Regulation No 857/84 does not reflect that purpose. Since it permits producers who have given an undertaking under Regulation No 1078/77 to resume production under the additional levy scheme that provision does not, in fact, contribute to reducing milk production.
Πάντως, η απώλεια της πριμοδοτήσεως δεν οφείλεται πάντοτε μόνο στην παράβαση της υποχρεώσεως μη εμπορίας κατά την περίοδο της μετατροπής.
In June 1989 the plaintiff in the main action applied for a provisional special reference quantity in order to be able to resume milk production. The Landwirtschaftskammer Hanover certified that the legal requirements for the grant.
Αντιθέτως, το άρθρο 3α του κανονισμού 857/84 δεν ανταποκρίνεται στον σκοπό αυτόν.
Nevertheless, the resumption of milk production by that category of producers was envisaged only inasmuch as excluding them had constituted a breach of their legitimate expectation of being able to resume deliveries once their nonmarketing or conversion undertaking had come to an end.
Επιτρέποντας στους παραγωγούς που ανέλαβαν δέσμευση δυνάμει του κανονισμού 107877 να επαναλάβουν την παραγωγή τους υπό το καθεστώς της συμπληρωματικής εισφοράς, η διάταξη αυτή δεν συμβάλλει, πράγματι, στη μείωση της γαλακτοπαραγωγής.
Following the judgment of the Oberverwaltungsgericht Lüneburg on 26 April 1990 confirming the decision to withdraw the conversion premium, the Landwirtschaftskammer Hanover withdrew the certificate by decision of 13 July 1992. In those circumstances no special reference quantity could be allocated to Mr Wilkens.
Συνεπώς, ο παραγωγός διατηρεί το δικαίωμα ειδικής ποσότητας αναφοράς οσάκις, παρ' όλη την παράβαση μιας ή περισσοτέρων εκ των λοιπών υποχρεώσεων σχετικά με το καθεστώς μη εμπορίας ή μετατροπής, συνεπαγόμενη την απώλεια της πριμοδοτήσεως, επιτεύχθηκε ο σκοπός του καθεστώτος που θεσπίστηκε με τον κανονισμό 1078/77.
Only producers who were induced by the rules introduced by Regulation No 1078/77 to suspend milk marketing for a certain period in the general interest and who for that reason made no deliveries during the period of the undertaking may rely on the principle of the protection of legitimate expectations in order to claim a special reference quantity under the second subparagraph of Article 3a(l) of Regulation No 857/84.
Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εκτιμήσει ποιες είναι οι υποχρεώσεις που απορρέουν από το καθεστώς μη εμπορίας και μετατροπής, τις οποίες ο προσφεύγων της κύριας δίκης πράγματι δεν έλαβε υπόψη.
By those two questions, the national court is asking, in essence, whether the second subparagraph of Article 3a(l) of Regulation No
ποσότητας αναφοράς δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κύρωση.
which eligibility for such a quantity accrues only to the extent that a producer may legitimately expect to receive it.
Αυτή η ερμηνεία του άρθρου 3α, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 857/84 είναι επίσης σύμφωνη προς την αρχή της αναλογικότητας.
That interpretation of the second subparagraph of Article 3a(l) of Regulation No 857/84 also satisfies the principle of proportionality.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
However, loss of the premium is not always the result exclusively of breach of the obligation not to market during the conversation period.
Léger ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά ττι συνεδρίαση του δεύτερου τμήματος της 24ης Σεπτεμβρίου 1998.
It is for the national court to determine what obligations connected with the nonmarketing and conversion scheme the plaintiff in the main action has in fact failed to fulfil.
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται στα ελληνικά.
Unlike the conversion premium scheme, under which even partial failure to comply with an undertaking makes the grant and continued enjoyment of the premium unjustified and deprives it of its legal basis partial failure to comply with the undertaking not to market milk has the result of excluding a milk producer from allocation of a special reference quantity only in due proportion to the extent of the breach of the undertaking.
28 Ιανουαρίου 1999
The Court ruled:
«Ερμηνεία του άρθρου 30 της Συνθήκης ΕΚ και της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου — Καλλυντικά προϊόντα — Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα περιορισμούς στον τομέα της διαφημίσεως» (Πέμπτο τμήμα)
Regulation (EEC) No 804/68 in the milk and milk products sector, as amended by Council Regulation (EEC) No 1639/91 of 13 June 1991, is to be interpreted as meaning that a producer who has had entitlement to the nonmarketing or conversion premium granted under Council Regulation (EEC) No 1078/77 of 17 May 1977 introducing a system of premiums for the nonmarketing of milk and milk products and for the conversion of dairy herds withdrawn as a result of an alleged failure to comply with his undertaking not to market milk or milk products L· to receive a special reference quantity in due proportion to his compliance with and performance ofthat undertaking.'
Το Handelsgericht Wien αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο ένα προδικαστικό ερώτημα.
Preliminary ruling (Interpretation of Article 30 of the EC Treaty and Council Directive 76/768/'EEC Cosmetic products — National legislation imposing advertising restrictions) (Fifth Chamber)
Η Smithkline διαθέτει στο εμπόριο στην Αυστρία τις οδοντόκρεμες «Odol-Med 3 (Samtweiß)» που παρασκευάζονται στη Γερμανία από την εταιρία Lingner και Fischer και διατίθενται εκεί στο εμπόριο.
By order of 20 December 1996, the Handelsgericht Wien (Commercial Court, Vienna) referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 30 of the EC Treaty and Council Directive 76/768/EEC of 27 July 1976.
Με το ερώτημα του, το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν οι συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 30 της Συνθήκης και της οδηγίας 76/768 απαγορεύουν την εφαρμογή εθνικής κανονιστικής ρυθμίσεως η οποία απαγορεύει τη διαφήμιση καλλυντικού προϊόντος, το οποίο προορίζεται να έλθει σε επαφή με τους βλεννογόνους, σύμφωνα με την οποία το προϊόν αυτό προλαμβάνει τη δημιουργία πέτρας και ουλίτιδας, εφόσον στη σύνθεση του δεν υπάρχει καμία από τις δραστικές ουσίες που απαριθμούνται στην εν λόγω κανονιστική ρύθμιση ως δυνάμενες να επιτύχουν ένα τέτοιο αποτέλεσμα, ο δε ενδιαφερόμενος δεν έλαβε άδεια για τη χρησιμοποίηση άλλων ουσιών.
In Austria, the Regulation of the Federal Minister for Health and Consumer Protection on the authorisation of pharmacologically active substances in cosmetic products, 'the Kosmetikverordnung', was adopted pursuant to the Lebensmittelgesetz (Federal Law on the marketing of foodstuffs, products intended for human consumption, additives, cosmetic products and items of daily use, 'the LMG').
Η οδηγία 76/768 προέβη σε πλήρη εναρμόνιση των εθνικών κανόνων περί συσκευασίας και επισημάνσεως των καλλυντικών προϊόντων.
That question was raised in proceedings between Österreichische Unilever GmbH ('Unilever') and Smithkline Beecham Markenartikel GmbH ('Smithkline') concerning statements appearing on tubes of toothpaste marketed by Smithkline in Austria and in television advertisements broadcast by it in that State.
Στο πλαίσιο της κύριας δίκης, η Unilever ζητεί να παύσουν τέτοιες ενδείξεις, τις οποίες θεωρεί αντίθετες προς τις διατάξεις της
Smithkline markets in Austria 'OdolMed 3 (Samtweiß)' toothpastes, which arc manufactured in Germany by the firm of Lingncr & Fischer and marketed in that country. In Page 12
Οι παρασκευαστές καλλυντικών προϊόντων που περιέχουν δραστικές ουσίες, οι οποίες δεν αναφέρονται από την Kosmetikverordnung, μπορούν να ζητούν ειδική άδεια για τη χρήση τέτοιων ουσιών.
Statements appearing on the tubes of toothpaste and in television advertisements, Smithkline claims that 'OdolMed 3 (Samtweiß)' helps to prevent parodontosis, contains or produces a triple prophylactic, provides triple protection against dental caries, plaque and parodontosis and removes or prevents the formation of tartar.
Μια κανονιστική ρύθμιση, όπως αυτή για την οποία πρόκειται στην κύρια δίκη, θα ήταν συμβατή προς το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/768, αν ο περιλαμβανόμενος στο παράρτημα 2 της Kosmetikverordnung κατάλογος περιείχε όλες τις δραστικές ουσίες που μπορούν να προλάβουν τη δημιουργία πέτρας ή ουλίτιδας.
A rule such as those at issue in the main proceedings would be compatible with Article 6(3) of Directive 76/768 if the list contained in Annex 2 to the Kosmetikverordnung comprised all active substances which may prevent the formation of tartar or parodontosis.