natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με το πρώτο του ερώτημα, το εθνικό δικαστήριο ζητεί να πληροφορηθεί αν η από 1ης Ιανουαρίου 1981 αναδρομική έναρξη ισχύος του κανονισμού 57/81, που προβλέπεται στο άρθρο 6 του ίδιου αυτού κανονισμού, είναι νόμιμη ή όχι αν ληφθεί υπόψη ότι το φύλλο της 1ης Ιανουαρίου 1981 της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο οποίο δημοσιεύθηκε ο κανονισμός 57/81, εκδόθηκε και ήταν πραγματικά διαθέσιμο στην Υπηρεσία Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μόλις στις 23 Ιανουαρίου 1981.
In its first question, the national court sought to determine whether the retroactive effect of Regulation No. 57/81 as from 1 January 1981, which was provided for in Article 6 of that regulation, was lawful or unlawful in view of the fact that the issue of the Official Journal of the European Communities for 1 January 1981 in which Regulation No. 57/81 was published was in fact available at the Publications Office of the European Communities solely from 23 January 1981.
Πρέπει προκαταρκτικά να υπογραμμιστεί ότι ένας κανονισμός πρέπει να θεωρείται ως δημοσιευθείς στο σύνολο της Κοινότητας κατά την ημερομηνία που φέρει το φύλλο της Επίσημης Εφημερίδας στο οποίο περιλαμβάνεται το κείμενο του κανονισμού αυτού.
The Court stated that it was to be stressed, at the outset, that a regulation must be deemed to be published throughout the Community on the date appearing on the issue of the Official Journal containing the text of the regulation.
Εντούτοις, στην περίπτωση που αποδεικνύεται ότι η ημερομηνία κατά την οποία το φύλλο ήταν πραγματικά διαθέσιμο δεν αντιστοιχεί στην ημερομηνία που φέρει το φύλλο, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πραγματική ημερομηνία κυκλοφορίας.
However, if it was established that the date on which that issue was in fact available was not the same as the date appearing on that issue, the date of actual issue was to be taken into account.
Επομένως, οι δύο κανονισμοί πρέπει να θεωρηθούν ως δημοσιευθέντες στις 23 Ιανουαρίου 1981, τρεις εβδομάδες μετά την έναρξη ισχύος τους.
Both regulations had therefore to be regarded as having been published on 23 January 1981, over three weeks after they entered into force.
δημοσιεύσεως της, μπορεί κατ'εξαίρεση να συμβαίνει διαφορετικά όταν αυτό επιβάλλεται από τον επιδιωκόμενο σκοπό και εφόσον η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των ενδιαφερομένων γίνεται προσηκόντως σεβαστή.
As the Court had already stated, in general the principle of legal certainty precluded a Community measure from taking effect from a point in time before its publication, and it could be otherwise only exceptionally, where the purpose to be achieved so demanded and where the legitimate expectations of those concerned were duly respected.
Σχετικώς, πρέπει να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή κανονικά θεώρησε ότι ο επιδιωκόμενος σκοπός γεν ιού συμφέροντος, δηλαδή για να διευκολυνθεί η μετάβαση από το προγενέστερο στο κοινοτικό καθεστώς και να εμποδιστεί η κερδοσκοπική διακίνηση γεωργικών προϊόντων, επιβαλλόταν όπως ο κανονισμός 57/81 έχει αναδρομικό χαρακτήρα.
In that, regard, the Court found that the Commission was able to consider that the purpose to be achieved in the general interest, that is to say to facilitate the transition from the former system to the Community system and to prevent speculative movements of agricultural products, demanded that Regulation (EEC) No. 57/81 should have retroactive effect.
Όσον αφορά τον σεβασμό της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των επιχειρηματιών, αρκεί η διαπίστωση ότι οι επιχειρηματίες δεν μπορούσαν νομίμως να αναμένουν να επωφεληθούν από την κατάργηση της κοινοτικής εισφοράς στα εμπορεύματα για τα οποία οι επιστροφές κατά την εξαγωγή είχαν καταβληθεί στην Ελλάδα, εφόσον η εισφορά έχει ιδίως ως σκοπό να εξουδετερώνει το αποτέλεσμα των επιστροφών που καταβάλλονται σε τρίτη χώρα.
As regards the legitimate expectations of traders, it was sufficient to note that traders could not legitimately expect to benefit from the abolition of the Community levy for goods in respect of which export refunds had been paid in Greece when the aim of the levy was, inter alia, to offset the effect of refunds received in non-member countries.
"Από την εξέταση των προδικαστικών ερωτημάτων δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό να επηρεάσει το κύρος του άρθρου 6 του κανονισμού 57/81, περί λήψεως μεταβατικών μέτρων, λόγω της προσχωρήσεως της Ελλάδος, όσον αφορά τις συναλλαγές των γεωργικών προϊόντων, καθόσον ορίζει για τον εν λόγω κανονισμό αναδρομικό αποτέλεσμα από 1ης Ιανουαρίου 1981."
"Consideration of the questions raised has disclosed no factor of such a kind as to affect the validity of Article 6 of Commission Regulation (EEC) No. 57/81 on transitional measures to be taken, on account of the accession of Greece, in respect of trade in agricultural products in so far as it provides for that regulation to have retroactive effect as from 1 January 1981."
Πρότεινε : "Λαμβάνοντας υπόψη τα προεκτεθέντα, προτείνω στο Λικαστήριο, στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το Tribunale Civile της Γένοβας, να απαντήσει ότι από την εξέταση του υποβληθέντος ερωτήματος δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος του άρθρου 6 του κανονισμού 57/81 καθόσον αυτό συνεπάγεται για τον εν λόγω κανονισμό αναδρομικό αποτέλεσμα από 1ης Ιανουαρίου 1981".
He concluded in the following terms: "In view of the foregoing considerations, I propose that the Court should rule, in response to the question referred to it by the Tribunale Civile di Genova, that consideration of the question raised has disclosed no factor of such a kind as to affect the validity of Article 6 of Commission Regulation (EEC) No. 57/81 in so far as it provides for that regulation to have retroactive effect as from 1 January 1981".
C-101/88 : Επιχείρηση Gebr. Gausepohl κατά Hauptzoll aet Haaburg-Jonas
Case C-101/88: Firma Gebr.
(προδικαστική) "Γεωργία - Ειδικές επιστροφές κατά την εξαγωγή για ορισμένα αποστεωμένα βόεια κρέατα" (Δεύτερο τμήμα)
Gauscpohl ν Hauptzollamt Hamburg-Jonas - 10 January 1990 (Preliminary ruling) (Agriculture - Special export refunds on certain cuts of meat of bovine animals) (Second Chamber)
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν oro πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της επιχειρήσεως Gausepohl και του Hauptzollamt Hamburg-Jonas που αφορούσε τη χορήγηση ειδικών επιστροφών για την εξαγωγή αποσπώμενων τεμαχίων προερχομένων από 125 οπίσθια τεταρτημόρια μεγάλων αρρένων βοοειδών.
Those questions were raised in the action brought by Gausepohl against the Hauptzollamt [Principal Customs Office] Hamburg-Jonas concerning the grant of special refunds for the exportation of boneless cuts from 125 hindquarters of adult male cattle.
Το Haupt/oll amt ισχυριζόμενο ότι κατά την εξαγωγή έλειπε τεμάχιο φιλέτου και ότι, κατά συνέπεια, δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις που θέτει ο κανονισμός 1964/82 για τη χορήγηση ίων (ιδικών επιστροφών, κατέβαλε μόνο τη συνήθη επιστροφή για τμήμα μόνο του εξαχθέντος βοείου κρέατος, πράξη που αμφισβήτησε η προσφεύγουσα.
The Hauptzollamt, claiming that one piece of fillet was missing on exportation and that consequently the conditions laid down by Regulation No. 1964/82 for entitlement to the special refunds had not been met, only paid the normal refunds for a part of the exported meat of bovine animals, which the applicant contested.
Το πρώτο ερώτημα αναφέρεται στο αν το άρθρο 6, εδάφιο 1, του κανονισμού 19*4/82 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η χορήγηση ειδικής επιστροφής εξαρτάται από την εξαγωγή της συνολικής ποσότητας των τεμαχίων των οπισθίων τεταρτημορίων που υποβλήθηκαν σε έλεγχο ή αν, αντιθέτως, από την εξαγωγή της συνολικής ποσότητας του κάθε οπισθίου τεταρτημορίου που υποβλήθηκε σε έλεγχο.
The first question was whether the first paragraph of Article 6 of Regulation No. 1964/82 had to be interpreted as meaning that the grant of the special refund was subject to the exportation of the total quantity of pieces of hindquarters placed under supervision or, alternatively, on the exportation of the total quantity from each hindquarter placed under supervision.
Πρέπει να τονισθεί ότι όπως προφανώς προκύπτει από το ίδιο το γράμμα του άρθρου 6, εδάφιο 1, του κανονισμού 1964/82, η διάταξη αυτή αναφέρεται στην εξαγωγή της συνολικής ποσότητας του κρέατος που προέρχεται από την αποστέωση όλων των οπισθίων τεταρτημορίων που έχουν υποβληθεί σε έλεγχο.
The Court pointed out that it was manifestly evident from the very wording of the first paragraph of Article 6 of Regulation No. 1964/82 that that provision referred to the exportation of all the meat from the boning of all the hindquarters placed under control.
Ωστόσο, το ζήτημα που προκύπτει είναι αν η ερμηνεία αυτή μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την άρνηση χορηγήσεως ειδικών επιστροφών για τη συνολική ποσότητα του κρέατος, λόγω ελλείψεως τεμαχίου που αντιπροσωπεύει ένα ελάχιστο ποσοστό της συνολικής ποσότητας (3,1 χιλιόγραμμα επί συνολικής ποσότητας 8.812,52 χιλιογράμμων).
However, the question which arose was whether that interpretation could give rise to a refusal to grant the special refunds for the total quantity of the meat if one piece was missing, representing an infinitesimal part of the total amount (3.1 Kg out of a total of 8 812.52 Kg).
Πρέπει, σχετικώς, να τονισθεί ότι το άρθρο 6, εδάφιο 1, του κανονισμού 1964/82 πρέπει να εφαρμοστεί λαμβανομένης υπόψη της αρχής της αναλογικότητας, η οποία αποτελεί γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου.
In that regard, the Court stated that the first paragraph of Article 6 of Regulation 1964/82 had to be applied having regard to the principle of proportionality, which constituted a general principle of Community law.
Στην παρούσα περίπτωση δεν προκύπτει από τη δικογραφία ότι το παραπέμπον δικαστήριο διαπίστωσε την μη εκπλήρωση της κύριας υποχρεώσεως που προβλέπει ο επίδικος κανονισμός, δηλαδή της υποχρεώσεως εξαγωγής.
In the case at issue the documents before the Court did not show that the national court had found that there had been a failure to fulfil the principal obligation laid down by Regulation No. 1964/82, namely that of exportation.
Εξάλλου, το παραπέμπον δικαστήριο δεν διαπίστωσε έλλειψη καλής πίστεως εκ μέρους της προσφεύγουσας στην παρούσα διαφορά.
On the contrary, as the applicant and the Commission had pointed out, it was possible, or in any event it could not be ruled out, that the missing fillet at issue had in fact been exported, but could not be identified as having been so because of a packaging error or because the meat had been cut incorrectly and the fillet was not in the form of a single piece.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Similarly, the national court had not found that the applicant's good faith was in doubt in the case at issue.
προκειμένου να θεωρηθεί ότι òcv συντρέχει η προϋπόθεση εξαγωγής ως προς την υπόλοιπη ποσότητα κρέατος "
In those circumstances, and if there was no bad faith involved, a question which fell to the national court to decide, the principle of proportionality precluded a finding that the absence of a negligible proportion of the meat placed under supervision constituted sufficient grounds for considering that the condition relating to exportation had not been met with regard to the remainder of the meat .
0 γενικός εισαγγελέας Março.
The Court ruled as follows:
Πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ότι: "Το άρθρο 6, εδάφιο πρώτο, του κανονισμού 1964/82 της Επιτροπής, της 20ής Ιουλίου 1982, έχει την έννοια ότι η χορήγηση της ειδικής επιστροφής εξαρτάται από την εξαγωγή της συνολικής ποσότητας των τεμαχίων των οπισθίων τεταρτ$υορίων που έχουν υποβληθεί σε έλεγχο.
"The first paragraph of Article 6 of Regulation No. 1964/82 is to be interpreted as meaning that the grant of the special refund is to be conditional on exportation of the total quantity of pieces from hindquarters placed under supervision.
Ωστόσο, σε περίπτωση που ελλείπει ένα μόνο φιλέτο κρέατος, που αντιπροσωπεύει ασήμαντο ποσοστό της συνολικής ποσότητας, υπό αντικειμενικές περιστάσεις που αποκλείουν κάθε περίπτωση κακής πίστεως του εξαγωγέα, πρέπει, κατ'εξαίρεση, να χορηγείται η ειδική επιστροφή για τα τεταρτημόρια που έχουν πράγματι εξαχθεί".
However, the fact that an infinitesimal part of that total quantity is missing does not, in the absence of bad faith, constitute sufficient grounds for considering that the condition relating to exportation has not been met with regard to the remainder of the meat".
(προδικαστική) "Σύμβαση για τη διεθνή δικαιοδοσία/Εκτέλεση αποφάσεων - Σύμβαση των Βρυξελλών της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 - Παυλιανή αγωγή - Δωρεά ψιλής κυριότητας ακινήτων -'Αρθρο 16, παράγραφος 1" (Πέμπτο τμήμα)
"The first paragraph of Article 6 of Commission Regulation No. 1954/82 of 20 July 1932 must be interpreted as meaning that the grant of the special refund is subject to the exportation of the total quantity of pieces of hindquarters placed under supervision; however, in the event that a single fillet of meat, representing an insignificant proportion of the total quantity thus defined, is missing, where there is objectively no question of bad faith on the part of the exporter, the exporter may, exceptionally, be granted the special refund for the hindquarters actually exported".
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του ζεύγους Reichert και του υιού τους, Mario Reichert, αφενός, και της εταιρίας Dresdner Bank, αφετέρου.
Case 115/88: M. Reichert, H.-H. Reichert and I. Kockler ν Dresdener Bank -10 January 1990 (Preliminary ruling) (Convention on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments - Brussels Convention of 27 September 1968 - Debtor's action to set aside an agreement in defraud of creditors - Gift of legal ownership of immovable property -Article 16 (1)) (Fifth Chamber)
Η δωρεά αυτή προσβλήθηκε από την εταιρία Dresdner Bank, δανειστή του ζεύγους Reichert, ενώπιον του Tribunal de grande instance de Grasse, στην περιφέρεια του οποίου κείνται τα επίδικα ακίνητα, μέσω της λεγόμενης "παυλιανής" αγωγής, που προβλέπεται από το άρθρο 1167 του γαλλικού αστικού κώδικα.
By judgment of 18 November 1987, which was received at the Court on 11 April 1988, the Cour d'Appel [Court of Appeal], Aix-en-Provence referred a question to the Court for a preliminary ruling on the interpretation of Article 16 (1) of the Convention of 27 September 1968 on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters.
Με το ερώτημα του, το εθνικό δικαστήριο CPMIÙ αν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 16, παράγραφος 1, της Σύμβασης η περίπτωση κατά την οποία, μέσω αγωγής προβλεπόμενης από εθνικό δίκαιο, εν προκειμένω της παυλιανής αγωγής του γαλλικού δικαίου, ένας δανειστής προσβάλλει δωρεά ακινήτου την οποία θεωρεί ως συναφθείσα από τον οφειλέτη του προς καταδολίευση των δικαιωμάτων του.
Mr and Mrs Reichert, who reside in the Federal Republic of Germany, own immovable property in the local authority area of Antibes (Department of Alpes-Maritimes, France) legal ownership of which they transferred to their son, Mario Reichert, by a notarial deed executed at Creutzwald (Department of the Moselle, France). That deed was contested by the Dresdner Bank, a creditor of Mr and Mrs Reichert, before the Tribunal de Grande Instance [Regional Court], Grasse, within whose jurisdiction the property at issue is situated, by means of the so-called "action paulienne", provided for under Article 1167 of the French Civil Code.
Όμως, η λεγόμενη "παυλιανή αγωγή βρίσκει θεμέλιο στο ενοχικό δικαίωμα, προσωπικό δικαίωμα του δανειστή έναντι του οφειλέτη του και έχει ως αντικείμενο την προστασία του δικαιώματος κατασχέσεως που μπορεί να έχει ο πρώτος επί της περιουσίας του δεύτερου.
However, Mr and Mrs Reichert contested the jurisdiction of the court before the Cour d'Appel, Aix-en-Provence, arguing that Article 16 (1) of the Convention did not apply to the action brought against them by the Dresdner Bank because it did not have as its object "rights in rem" but was of its very nature an action in personam.
Εφόσον η αγωγή αυτή γίνει δεκτή, έχει ως συνέπεια να μη ισχύει, αποκλειστικά έναντι του δανειστή, εκποιητική δικαιοπραξία συναφθείσα από τον οφειλέτη προς καταδολίευση των δικαιωμάτων του.
In its question, the national court sought to know whether an action provided for under national law, in this case, the French "action paulienne", whereby a creditor challenged a gift of immovable property which he alleged was made by the debtor to defraud him of his rights, came within the scope of Article 16 (1) of the Convention.
Πράγματι, η έννομη προστασία των τρίτων που αποτελεί το γενεσιουργό λόγο τέτοιων κανόνων του εθνικού δικαίου μπορεί να διασφαλίζεται, εφόσον παρίσταται ανάγκη, από τη δημοσίευση όπως και όπου αυτή προβλέπεται από τη νομοθεσία του συμβαλλόμενου κράτους εντός του οποίου κείται το ακίνητο.
The Court pointed out that, according to its previous decisions, Article 16 (1) of the Convention was to be interpreted as meaning that the exclusive jurisdiction of the courts of the contracting State in which the property was situated did not extend to all actions concerned with rights in rem over immovable property but only to those which both came within the scope of the Convention and were among those which were intended to determine the scope, the composition, the ownership or the possession of immovable property or other rights in rem over such property and to ensure that the persons entitled to such rights enjoyed protection of the prerogatives attached thereto.
Ο γένικός εισαγγελέας Juan Mis.çho ανέπτυξε τις προτάσεις ίου κατά τη όύνεδρίαση .της 22ας Νοεμβρίου .1989.
The protection of the legal position of third parties underlying such rules of national law could be guaranteed, if necessary, by publication in the forms and places provided for by the law of the contracting State in which the immovable property was situated.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:
He proposed that the Court should decide as follows:
Η έννοια των "εμπράγματων αγωγών επί ακινήτων" του άρθρου 16, παράγραφος 1, της Σύμβασης των Βρυξελλών της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 πρέπει να ερμηνευθεί υπό το φως των σκοπών και του συστήματος της Σύμβασης αυτής.
The expression "proceedings which have as their object rights in rem" in Article 16 (1) of the Brussels Convention of 27 September 1968 must be interpreted in the light of the objectives and structure of that convention;
υπόθ. C-38/89 : Εισαγγελική Αρχή κατά Guy Blanguernon
An action such as the "action paulienne" provided for in Article 1167 of the French Civil Code is not covered by that expression".
(προδικαστική) "Δίκαιο εταιριών - Εφαρμογή των οδηγιών, Όρος της αμοιβαιότητας" (Τέταρτο Τμήμα)
By judgment of 30 June 1988, received at the Court on 16 February 1988, the Tribunal de Police [Local criminal court] Aix-les-Bains referred
ανάλογες διατάξεις, προϋπόθεση απαραίτητη για ιον ταυτόχρονο συντονισμό που επιδιώκει η τέταρτη οδηγία.
8 a question to the Court for a preliminary ruling on the interpretation of Article 54 (3) (g) of the Treaty and the Fourth Council Directive (78/660/EEC) on the annual accounts of certain types of companies.
Κατά συνέπεια, οι εθνικές νομοθετικές διατάξεις κράτους μέλους που συνιστούν εκτέλεση κοινοτικής οδηγίας πρέπει να εφαρμόζονται πλήρως, ακόμα και όταν η αντίστοιχη οδηγία δεν έχει ακόμα μεταφερθεί και τεθεί σε ισχύ στις έννομες τάξεις άλλων κρατών μελών.
Mr Blanguernon was charged with having failed to lodge the annual accounts of the company with the registry of the Tribunal de Commerce Chambéry within the month following their approval by the general meeting of shareholders.
Η ίδια διαπίστωση ισχύει, επίσης, και για τις εθνικές νομοθετικές διατάξεις που συνιστούν εκτέλεση της τέταρτης οδηγίας, η οποία στηρίζεται στο άρθρο 54, παράγραφος 3, στοιχείο ζ, της Συνθήκης.
There was a penalty for such omission under the French legislation on the accounting requirements of traders and certain companies. The object of the legislation was to transpose into French law the provisions of the Fourth Directive, which was based on Article 54 (3) (g) of the Treaty.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Certain Member States had not adopted measures to implement the Fourth Directive.
"Το άρθρο 54, παράγραφος 3, στοιχείο ζ, της Συνθήκης και η τέταρτη οδηγία 78/660/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1978, περί των ετησίων λογαριασμών εταιριών ορισμένων μορφών, έχει την έννοια ότι οι νομοθετικές διατάξεις των κρατών μελών που αποβλέπουν στην εκτέλεση της οδηγίας πρέπει να τίθενται σε ισχύ και να εφαρμόζονται, έστω και αν τα άλλα κράτη μέλη δεν έχουν ακόμα λάβει μέτρα για την εκτέλεση της εν λόγω οδηγίας."
The Tribunal de Police asked whether it was in accordance with the letter and spirit of Article 54 (3) (g) of the Treaty and the Fourth Council Directive for national laws adopted pursuant thereto to enter into force individually while all the Member States had not adopted equivalent legislation which was a necessary condition for the simultaneous coordination required by the Fourth Directive.
0_Υεν!Μ6ς_ειοαγγελέ3ς_ςάΓΐ_.0££ο_.ί.Ε.η^ IQ£_10D & _QKTyêeÍQy_1989.
The Court pointed out that it had consistently held that a Member State could not justify failure to fulfil its obligations by the fact that other Member States had also failed to fulfil their obligations.
Πρότεινε να δοθεί ως απάντηση ότι : "Οι εθνικές νομοθετικές διατάξεις που έχουν ληφθεί σύμφωνα με τις οδηγίες που έχουν εκδοθεί (βάσει, π.χ. του άρθρου 54, παράγραφος 3, στοιχείο ζ, της Συνθήκης ΕΟΚ) πρέπει να τίθενται σε ισχύ το αργότερο κατά την ημερομηνία που προβλέπει η οδηγία.
That finding also applied to the national law which implemented the Fourth Directive based on Article 54 (3) (g) of the Treaty.
Αυτό πρέπει να γίνεται ανεξάρτητα από το αν όλα τα κράτη μέλη έχουν συμμορφωθεί προς την υποχρέωση που υπέχουν από την οδηγία να μεταφέρουν τις διατάξεις της στην εσωτερική τους έννομη τάξη".
The reason that the directive and Article 54 referred to the equivalence of safeguards required in the Member States to protect the interests of members and others was to define the degree of harmonization to be achieved. It could not therefore be inferred from that objective that the applicability of implementing measures of the Fourth Directive in a Member State depended on the adoption of equivalent measures in all the other Member States.
υποθ.
The Court held:
C-277/87 : Sandoz Prodotti Farmaceutici SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 11.01.1990
Mr Advocate General Carl Otto Lenz delivered his Opinion at the sitting on 10 October 1989.
"Ανταγωνισμός - Έννοια συμφωνίας" (Έκτο τμήμα)
He proposed the following reply: "National laws enacted pursuant to directives adopted (on the basis of, for example, Article 54 (3) (g) of the EEC Treaty) must enter into force no later than the date stipulated by the directive.
Η εν λόγω παράβαση στηριζόταν σε συμφωνία συνιστάμενη στις διαρκείς εμπορικές σχέσεις, οι οποίες συνάπτονταν και υλοποιούνταν μέσω επαναλαμβανόμενης εμπορικής πρακτικής, την οποία ακολουθούσε η Sandoz PF στις σχέσεις της με την πελατεία της· στοιχείο της πρακτικής αυτής ήταν να αναγράφει η Sandoz PF, στα τιμολόγια τα οποία απέστελλε στους πελάτες της, τη μνεία "απαγορεύεται η εξαγωγή".
By application lodged on 18 September 1987 the company Sandoz Prodotti Farmaceutici (hereinafter referred to as "Sandoz"), whose registered office is in Milan, requested the Court primarily to declare void Commission Decision 87/409 by which the Commission found that Sandoz had infringed Article 85 (1) of the EEC Treaty by providing for an export ban in commercial relations with its customers and imposed a fine of 800 000 ECU on Sandoz or, alternatively, a reduction of the fine.
Προς στήριξη του κυρίου αιτήματος της, η Sandoz PF διατείνεται, πρώτον, ότι δεν υφίσταται συμφωνία, κατά την έννοια του άρθρου 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΟΚ, μεταξύ αυτής και των πελατών της, αλλά απλώς μεμονωμένες συμβάσεις πωλήσεως.
The said infringement resulted from an agreement arising from continuous commercial relationships established and specified by a whole range of commercial procedures customarily followed by Sandoz in its relations with its customers, one item of which was constituted by invoices sent by Sandoz to its customers bearing the words "not to be exported".