natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συναφώς, η Ιταλική Κυβέρνηση τονίζει ότι ως αιτιολογία για τη μη σύμπτωση της αιτιολογημένης γνώμης και της προσφυγής, δεν μπορεί να προβληθεί η τροποποίηση της οδηγίας 75/442 κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, διότι η τροποποίηση πραγμα­τοποιήθηκε πλέον των τριών ετών πριν από την κοινοποίηση της αιτιολογημένης γνώμης.
In that connection, the Italian Government states that the discrepancy between the reasoned opinion and the application cannot be justified by reference to an amendment to Directive 75/442 in the course of the procedure since the amendment was made more than three years prior to notification of the reasoned opinion.
Επομένως, η Επιτροπή δεν μπορούσε, όταν συνέταξε την αιτιολογημένη γνώμη, να αποκρύψει το γεγονός ότι από την 1η Απριλίου 1993 δεν ίσχυε πλέον το αρχικό κείμενο της οδηγίας 75/442.
Therefore, when drawing up the reasoned opinion, the Commission could not ignore the fact that, with effect from 1 April 1993, the original version of Directive 75/442 was no longer in force.
Εξάλλου, η διατύπωση της αιτιολογημένης γνώμης, καθόσον αναφέρεται αποκλειστικά στις διατάξεις της οδηγίας 75/442, συνεπάγεται σιωπηρή οριοθέτηση της προσαπτομένης παραβάσεως υπό την έννοια ότι αφορά μόνον τα προ της 1ης Απριλίου 1993 γεγονότα.
Moreover, by referring exclusively to the provisions of Directive 75/442, the wording of the reasoned opinion tacitly limits the alleged infringement to matters occurring prior to 1 April 1993.
31 Η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι αρχικώς επιβαλλόμενες στα κράτη μέλη υποχρεώσεις από την οδηγία 75/442, μολονότι κατ' ουσίαν παραμένουν αναλλοίωτες στην τρο­ποποιηθείσα οδηγία 75/442, κατέστησαν λεπτομερέστερες και αυστηρότερες.
31 The Commission states that, whilst the obligations initially imposed on the Member States by Directive 75/442 were essentially left intact by the amended directive, they became more detailed and were tightened up.
Οι υποχρεώσεις των άρθρων 4,5,7 και 10 της οδηγίας 75/442 επιβεβαιώθηκαν πλήρως με την τροποποιημένη οδηγία 75/442.
The obligations laid down in Articles 4, 5, 7 and 10 of Directive 75/442 were fully confirmed by the amended directive.
Επομένως, η κατάσταση του περιβάλλοντος στην κοιλάδα του San Rocco έπρεπε κατά μείζονα λόγο να κριθεί αντίθετη προς τις νέες διατάξεις.
Accordingly, there is all the more reason for treating the state of the environment in the San Rocco valley as being contrary to the new provisions.
Από το γεγονός ότι η εφαρμοστέα κανονιστική ρύθμιση υπέστη τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια της διαδικασίας δεν επιτρέπεται να συναχθεί ότι η Επιτροπή τροποποίησε τις αιτιάσεις της κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
The fact that the applicable rules underwent modification in the course of the procedure does not support the conclusion that the Commission amended its claims against the Italian Republic.
32 Συναφώς, επιβάλλεται η υπενθύμιση ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, η ύπαρξη παραβάσεως στο πλαίσιο προσφυγής βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης πρέπει να εκτιμάται ενόψει της κοινοτικής νομοθεσίας που ισχύει κατά την εκπνοή της τασσομένης εκ μέρους της Επιτροπής στο οικείο κράτος μέλος προθεσμίας
32 In that connection, the Court has held that, in the context of proceedings under Article 169, the existence of an infringement must be assessed in the light of the Community legislation in force at the close of the period prescribed by the Commission for the Member State concerned to comply with its reasoned
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ προκειμένου να συμμορφωθεί, προς την αιτιολογημένη γνώμη (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 1996, C­61/94, Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 1996, σ. I­3989, σκέψη 42).
COMMISSION V ITALY opinion (Case C-61/94 Commission v Germany [1996] ECR I-3989, paragraph 42).
Εν προκειμένω, το έγγραφο οχλήσεως εστάλη στις 26 Ιουνίου 1990.
In the present case, the letter of formal notice was sent on 26 June 1990.
Η οδηγία 91/156, που τροποποίησε την οδηγία 75/442, εκδόθηκε στις 18 Μαρτίου 1991.
On 18 March 1991, Directive 91/156 was adopted amending Directive 75/442.
Τα κράτη μέλη έπρεπε να συμμορφωθούν προς την οδηγία αυτή το αργότερο την 1η Απρι­λίου 1993.
The Member States were to comply with it by 1 April 1993 at the latest.
Στο εισαγωγικό τμήμα της αιτιολογημένης γνώμης, αναφέρεται το γεγονός ότι η οδηγία 75/442 τροποποιήθηκε, και ιδίως ότι οι διατάξεις των άρθρων 4,5,7 και 10 της οδηγίας 75/442 επαναλαμβάνονται στα άρθρα 4, 6, 7, 9, 10, 12 και 13 της τροπο­ποιημένης οδηγίας 75/442, ενώ, στο διατακτικό της αιτιολογημένης γνώμης, η Επι­τροπή αναφέρει μόνον την παλαιά αρίθμηση των άρθρων για τα οποία ισχυρίζεται ότι υπήρξε παράβαση.
In the introductory part of the reasoned opinion, reference is made to the fact that Directive 75/442 was amended and, in particular, that the provisions of Articles 4, 5, 7 and 10 of Directive 75/442 were incorporated in Articles 4, 6, 7, 9, 10, 12 and 13 of the amended directive, whereas in the operative part of the reasoned opinion the Commission merely cites the former numbering of the articles allegedly contravened.
Στην προσφυγή της, η Επιτροπή αναφέρει τα άρθρα της οδηγίας 75/442 προσθέτοντας συστηματικά, εντός παρενθέσεων, τις αντιστοιχίες των διατάξεων αυτών με την τροποποιημένη οδηγία 75/442, η οποία, όπως διευκρινίζει η Επιτροπή, «επαναλαμβάνει τις διατάξεις αυτές κατά το ουσιώδες μέρος τους».
In its application the Commission refers to the articles of Directive 75/442 systematically cross-referencing in brackets to the equivalent provisions of the amended directive, and states that the latter provisions essentially reproduce the content of the former.
Κατά πάγια νομολογία, το νομότυπο της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικα­σίας συνιστά ουσιώδη εγγύηση που παρέχει η Συνθήκη όχι μόνο για την προστασία των δικαιωμάτων του εν λόγω κράτους μέλους, αλλά και για να εξασφαλιστεί ότι η διαδικασία που θα κινηθεί ενδεχομένως ενώπιον του Δικαστηρίου θα έχει ως αντι­κείμενο μια σαφώς καθορισμένη διαφορά.
As the Court has consistently held, the proper conduct of the prelitigation procedure constitutes an essential guarantee required by the Treaty not only in order to protect the rights of the Member State concerned, but also to ensure that any contentious procedure will have a clearly defined dispute as its subjectmatter.
Μόνον εφόσον η προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία διεξαχθεί νομότυπα, η ενώπιον του Δικαστηρίου κατ' αντι­δικία διαδικασία παρέχει τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να κρίνει αν το κράτος μέλος παρέβη πραγματικά τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις τις οποίες αφορούν τα αιτήματα της Επιτροπής (διάταξη της 11ης Ιουλίου 1995, C­266/94, Επιτροπή κατά Ισπανίας, Συλλογή 1995, σ. I­1975, σκέψεις 17 και 18).
It is only on the basis of a properly conducted prelitigation procedure that the contentious procedure before the Court will enable the latter to judge whether the Member State has in fact failed to fulfil the specific obligations which the Commission alleges it has breached (order in Case C-266/94 Commission v Spain [1995] ECR I-1975, paragraphs 17 and 18).
'Ετσι, μολονότι τα αιτήματα της προσφυγής δεν μπορούν κατ' αρχήν να βαίνουν πέραν των παραβάσεων τις οποίες αφορούν το διατακτικό της αιτιολογημένης γνώμης και το έγγραφο οχλήσεως, εντούτοις, όταν κατά τη διάρκεια της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας επέλθει μεταβολή του κοινοτικού δικαίου, η Επιτροπή παραδεκτώς μπορεί να διαπιστώσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων που
Accordingly, although the claims as stated in the application cannot in principle be extended beyond the infringements alleged in the operative part of the reasoned opinion and in the letter of formal notice, it is none the less true that, where Community law is amended during the course of the prelitigation procedure, the Commission has standing to seek a declaration that a Member
ΑΠΟΦΑΣΗ της 9.11.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ C­365/97 απορρέουν από το αρχικό κείμενο μιας οδηγίας, η οποία στη συνέχεια τροπο­ποιήθηκε ή καταργήθηκε, εφόσον οι υποχρεώσεις αυτές διατηρήθηκαν δυνάμει των νέων διατάξεων.
State has failed to fulfil obligations which were created in the initial version of a directive, subsequently amended or repealed, and which were maintained in force under the new provisions.
Όπως όμως τόνισε η Επιτροπή, από συγκριτική εξέταση των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι η τροποποιημένη οδηγία 75/442 κατέστησε αυστηρότερες ορισμένες διατάξεις της οδηγίας 75/442.
As the Commission has emphasised, a comparative study of those provisions shows that the amended directive tightened up certain provisions of Directive 75/442.
Κατά συνέπεια, οι περισσότερες από τις υποχρεώσεις οι οποίες επιβάλλονταν στα κράτη μέλη από την οδηγία 75/442 ισχύουν δυνάμει της τροποποιημένης οδηγίας 75/442.
Consequently, the majority of the obligations imposed on the Member States under Directive 75/442 remain applicable under the amended directive.
Φυσικά, μολονότι οι διατάξεις της τροποποιημένης οδηγίας 75/442 δεν περιέχονται τύποις στο διατακτικό της αιτιολογημένης γνώμης, ωστόσο μνημονεύονται στο σκεπτικό της μαζί με τις διατάξεις που επικαλείται η Επιτροπή (βλ. την απόφαση της 11ης Αυγούστου 1995, C­431/92, Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 1995, σ. I­2189, σκέψη 18).
Indeed, although the provisions of the amended directive are not formally mentioned in the operative part of the reasoned opinion, they are none the less mentioned in the body of the opinion among the provisions relied on by the Commission (see Case C-431/92 Commission v Germany [1995] ECR I-2189, paragraph 18).
Αντιθέτως, το αντικείμενο της διαφοράς δεν μπορεί να διευρυνθεί, ώστε να καλύψει υποχρεώσεις απορρέουσες από την τροποποιημένη οδηγία 75/442 που δεν αντι­στοιχούν σε υποχρεώσεις προβλεπόμενες στην οδηγία 75/442, διότι τούτο θα συνιστούσε παράβαση ουσιώδους τύπου, η οποία θα έθιγε το νομότυπο της δια­πιστώνουσας την παράβαση διαδικασίας.
Conversely, the subjectmatter of the dispute cannot be extended to obligations arising under the amended directive which do not correspond to those arising under Directive 75/442, as otherwise it would constitute a breach of the essential procedural requirements of infringement proceedings.
Επομένως, η προσφυγή είναι παραδεκτή καθόσον αφορά τις απορρέουσες από την τροποποιημένη οδηγία 75/442 υποχρεώσεις που ίσχυαν ήδη δυνάμει της οδη­γίας 75/442.
It follows that the action is admissible inasmuch as it concerns obligations arising under the amended directive which were already applicable under Directive 75/442.
41 Υπό τις συνθήκες αυτές, η δεύτερη ένσταση απαραδέκτου πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη.
41 That being so, the second objection of inadmissibility must be rejected as unfounded.
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΓΓΑΛΙΑΣ
COMMISSION V ITALY
Τρίτον, η Ιταλική Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή στήριξε την προσφυγή της στα αποτελέσματα νέων εξακριβώσεων, στις οποίες προέβη αφού έλαβε το έγγραφο της 21ης Απριλίου 1997 της κυβερνήσεως αυτής.
Thirdly, the Italian Government contends that the Commission based its application on the results of fresh investigations which it carried out after receiving the Italian Government's letter of 21 April 1997.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επι­τροπή έπρεπε να κινήσει εκ νέου την προ της ασκήσεως προσφυγής διαδικασία αντί να ασκήσει την προσφυγή.
That being the case, the Commission, it is contended, ought to have restarted the prelitigation procedure instead of bringing proceedings.
Η Επιτροπή φρονεί ότι οι νέες εξακριβώσεις δεν συνιστούν νέες αιτιάσεις κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
The Commission considers that the new investigations do not amount to new allegations against the Italian Republic.
Αντιθέτως, προέβη στις εξακριβώσεις αυτές μόνον για να εκτιμήσει αν τα ανακοινωθέντα από την Ιταλική Κυβέρνηση μέτρα σε απάντηση στην αιτιολογημένη γνώμη μπορούσαν πράγματι να αποκαταστήσουν, στην κοιλάδα του San Rocco, τις περιβαλλοντικές συνθήκες σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο.
On the contrary, those investigations were carried out solely in order to determine whether the measures notified by the Italian Government in response to the reasoned opinion were in fact capable of restoring the environment in the San Rocco valley in! conformity with Community law.
Εντούτοις, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι τα εν λόγω μέτρα δεν μπορούσαν να βελτιώ­σουν την κατάσταση της εν λόγω κοιλάδας.
However, the Commission found that those measures were unlikely to alter the deterioration in the state of the valley.
Συναφώς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι οι εξακριβώσεις που έγιναν μετά την έκδοση της αιτιολογημένης γνώμης καθώς και οι αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου οδήγησαν την Επιτροπή στο συμπέρασμα ότι η Ιταλική Δημοκρατία δεν είχε ακόμα συμμορφωθεί προς την αιτιολογημένη αυτή γνώμη, και μάλιστα μετά την πάροδο της ταχθείσας προθεσμίας, και ότι έπρεπε να ασκηθεί προσφυγή.
In that connection, it must be stated that the investigations carried out following the adoption of the reasoned opinion, as well as the deliberations of the municipal council, led the Commission, for the purposes of bringing the action, to the conclusion that the Italian Republic had still not complied with that opinion, even after expiry of the timelimit prescribed for compliance therewith.
1759, σκέψη 8, της 24ης Μαρτίου 1988,240/86, Επιτροπή κατά Ελλάδος, Συλλογή 1988, σ. 1835, σκέψη 14, και της 18ης Μαρτίου 1992, προαναφερθείσα απόφαση Επιτροπή κατά Ελλάδος, σκέψη 12).
The Court has consistently held that, even where the default has been remedied after the timelimit prescribed has expired, there is still an interest in pursuing the action (see, in particular, Case 103/84 Commission v Italy [1986] ECR 1759, paragraph 8; Case 240/86 Commission v Greece [1988] ECR 1835, paragraph 14; and Case C-29/90 Commission v Greece, cited above, paragraph 12).
Πάντως, δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να αποφανθεί, στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής, ως προς το αν η προβαλλoμένη παράβαση εξέλιπε μετά τη λήξη της προθεσμίας αυτής.
However, it is not for the Court to rule, in these proceedings, on whether the alleged default was remedied after expiry of that time-limit.
Η τρίτη ένσταση απαραδέκτου πρέπει επομένως να απορριφθεί ως αβάσιμη.
The third plea of inadmissibility must therefore be rejected as unfounded.
Τέταρτον, η Ιταλική Κυβέρνηση υποστηρίζει, με το υπόμνημα ανταπαντήσεως της, ότι η Επιτροπή προσέθεσε με το υπόμνημα απαντήσεως της νέα πραγματικά στοι­χεία ή χρησιμοποίησε νέα ή διαφορετική διατύπωση των αιτιάσεων.
Fourthly, the Italian Government maintains in its rejoinder that the Commission in its reply raised new matters of fact or couched its allegations in new or different terms.
Συναφώς, αρκεί η διαπίστωση, για τους λόγους που προέβαλε ο γενικός εισαγγελέας στις παραγράφους 50 έως 52 των προτάσεων του, ότι τα προβληθέντα από την Επιτροπή πραγματικά στοιχεία στο υπόμνημα απαντήσεως της δεν μπορούν να θεωρηθούν ως νέα πραγματικά στοιχεία ή ως νέα ή διαφορετική διατύπωση των αιτιάσεων.
In that connection, suffice it to note that, for the reasons stated by the Advocate General at points 50 to 52 of his Opinion, the matters of fact relied on by the Commission in its reply cannot be regarded as new matters of fact or as its allegations couched in new or different terms.
Επομένως, η τέταρτη ένσταση απαραδέκτου πρέπει επίσης να απορριφθεί.
The fourth objection of inadmissibility must therefore be rejected as well.
51 Επομένως, η προσφυγή πρέπει να κριθεί παραδεκτή στο σύνολο της, στο μέτρο που αφορά τις απορρέουσες από την τροποποιημένη οδηγία 75/442 υποχρεώσεις, οι οποίες ίσχυαν ήδη δυνάμει της οδηγίας 75/442.
51 It follows that the action must be declared admissible in its entirety, inasmuch as it concerns obligations arising under the amended directive which were already applicable under Directive 75/442.
52 Προκαταρκτικά, η Ιταλική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι, με την προσφυγή της, η Επιτροπή θέλησε να προστατεύσει άμεσα το περιβάλλον αντί να περιοριστεί,
52 As a preliminary matter, the Italian Government maintains that by its application the Commission was seeking to afford direct protection to the environment
Ι ­ 7820
I - 7820
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ σύμφωνα με το άρθρο 169 της Συνθήκης, στον έλεγχο της μεταφοράς της οδηγίας 75/442 στο εσωτερικό δίκαιο.
COMMISSION V ITALY instead of confining itself, under Article 169 of the Treaty, to a review of the transposition of Directive 75/442 into national law.
Επομένως, η προσφυγή της Επιτροπής δεν έχει κανένα έρεισμα στη Συνθήκη, καθόσον η Επιτροπή έχει ως αποστολή, δυνάμει του άρ­θρου 169 της Συνθήκης, να περιορίζει τον έλεγχο της στη μεταφορά μιας οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο και στα κανονιστικά και διοικητικά μέσα που το κράτος μέλος θέτει συναφώς σε ισχύ.
There is therefore, it is submitted, no Treaty basis for the action brought by the Commission since, under Article 169 of the Treaty, its task is to confine its review to the transposition of a directive into national law and to the legislative and administrative measures implemented by the Member State to that end.
Η Ιταλική Κυβέρνηση ισχυρίζεται επίσης ότι, κατ' αρχήν, από το μη συμβατό μιας πραγματικής καταστάσεως προς τους καθοριζόμενους στο άρθρο 4 της οδηγίας 75/442 στόχους δεν μπορεί να συναχθεί αυτομάτως παράβαση των υποχρεώσεων που επιβάλλονται με τη διάταξη αυτή.
The Italian Government also submits that, as a matter of principle, a failure by a Member State to fulfil its obligations under Article 4 of Directive 75/442 cannot automatically be inferred from the fact that the situation on the ground is not in conformity with the objectives laid down in that provision.
Εξάλλου, η κυβέρνηση αυτή υποστηρίζει ότι, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης, μια προσφυγή λόγω παραβάσεως πρέπει να αφορά ένα σημαντικό τμήμα της εθνικής επικράτειας, που καθορίζεται σε σχέση με τη φύση των επιβαλλομένων με την οδηγία υποχρεώσεων.
Moreover, in its submission, proceedings under Article 169 of the Treaty must concern a significant part of national territory, to be determined in relation to the nature of the obligations imposed by a directive.
Η εδαφική έκταση της κοιλάδας του San Rocco δεν αρκεί για να δικαιολογήσει την άσκηση προσφυγής λόγω παραβάσεως κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας.
The territorial dimensions of the San Rocco valley are not sufficient to warrant an action against the Italian Republic for failure to fulfil its obligations.
Συναφώς, η Επιτροπή απαντά ότι υποχρεούται όχι μόνον να μεριμνά για τη με­ταφορά των οδηγιών σε κάθε εθνική έννομη τάξη, αλλά καινά εξακριβώνει αν οι επι­διωκόμενοι με τις οδηγίες αυτές σκοποί έχουν επιτευχθεί πράγματι και ορθώς στα κράτη μέλη, τα οποία υπόκεινται σε υποχρέωση επιτεύξεως ορισμένου αποτε­
In that connection, the Commission replies that it is obliged not only to ensure that directives are transposed into each national legal system, but also to verify that the objectives pursued by those directives are actually and correctly attained
Όσον αφορά το επιχείρημα της Ιταλικής Κυβερνήσεως ότι η εδαφική έκταση της κοιλάδας του San Rocco δεν αρκεί για να δικαιολογήσει την άσκηση προσφυγής λόγω παραβάσεως κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, η Επιτροπή τονίζει ότι το άρθρο 169 της Συνθήκης δεν καθορίζει το ελάχιστο εδαφικό όριο πέραν του οποίου η Επιτροπή μπορεί να επεμβαίνει για να ζητήσει την αναγνώριση παραβάσεως.
57 As to the Italian Government's argument that the territorial dimensions of the San Rocco valley are not sufficient to warrant proceedings being brought against the Italian Republic for failure to fulfil its obligations, the Commission points out that Article 169 lays down no minimum territorial threshold enabling it to seek a declaration to that effect.
Εκ προοιμίου, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το άρθρο 155, πρώτη περίπτωση, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 211, πρώτη περίπτωση, ΕΚ) αναθέτει στην Επιτροπή τη γενική αποστολή να μεριμνά για την εφαρμογή των διατάξεων της Συνθήκης καθώς και των διατάξεων που εκδίδουν τα θεσμικά όργανα δυνάμει της Συνθήκης αυτής.
58 As a preliminary point, it should be recalled that the first indent of Article 155 of the EC Treaty (now the first indent of Article 211 EC) entrusts the Commission with the general task of ensuring that the provisions of the Treaty, and the measures taken by the institutions pursuant thereto, are applied.
Βάσει της διατάξεως αυτής και του άρθρου 169 της Συνθήκης, η Επιτροπή έχει ως αποστολή, προς το γενικό κοινοτικό συμφέρον, να μεριμνά αυτεπαγγέλτως για την εφαρμογή από τα κράτη μέλη των διατάξεων της Συνθήκης και των διατάξεων που εκδίδουν τα θεσμικά όργανα δυνάμει της Συνθήκης και να επιδιώκει την αναγνώριση των παραβάσεων των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις ανωτέρω διατάξεις, προκειμένου να τίθεται τέρμα στις παραβάσεις αυτές (αποφάσεις της 4ης Απριλίου 1974,167/73, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή τόμος 1974, σ. 179, σκέψη 15, και της 11ης Αυγούστου 1995, Επιτροπή κατά Γερμανίας, προαναφερθείσα, σκέψη 21).
59 On the basis of that provision and of Article 169 of the Treaty, the Commission's function is, in the general interest of the Community, to ensure that the Treaty and the provisions adopted by the institutions thereunder are applied by the Member States and to note the existence of any failure to fulfil the obligations deriving therefrom, with a view to bringing it to an end ( Case 167/73 Commission v France [1974] ECR 359, paragraph 15, and Case C-431/92 Commission v Germany, cited above, paragraph 21).
Ενόψει του ρόλου της ως θεματοφύλακα της Συνθήκης, η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει παράβαση η οποία συνίσταται στο ότι δεν επιτεύχθηκε, σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, το επιδιωκόμενο από ορισμένη οδηγία αποτέλεσμα (απόφαση της 11ης Αυγούστου 1995, Επιτροπή κατά Γερμα­νίας, προαναφερθείσα, σκέψη 22).
60 Given its role as guardian of the Treaty, the Commission may ask the Court to find that, in not having achieved, in a specific case, the result intended by the directive, a Member State has failed to fulfil its obligations (Case C-431/92 Commission v Germany, cited above, paragraph 22).
61 Εν προκειμένω, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη την επιβαλλομένη από το άρθρο 4 της οδηγίας 75/442 υπο­
61 In the present case, the Commission is seeking a declaration that the Italian Republic has infringed the obligation imposed on Member States by Article 4 of
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΤΑΛΙΑΣ χρέωση, δυνάμει της οποίας τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι τα στερεά απόβλητα θα διατίθενται χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την υγεία του ανθρώπου και χωρίς να βλάπτουν το περιβάλλον, και κυρίως χωρίς να δημιουργούν κίνδυνο για το νερό, τον αέρα ή το έδαφος ή για την πανίδα ή τη χλωρίδα, χωρίς να προκαλούν ενοχλήσεις θορύβου ή οσμών, και χωρίς να επιφέρουν βλάβη στην τοποθεσία και στο τοπίο.
Directive 75/442 to take the necessary measures to ensure that waste is disposed of without endangering human health and without harming the environment and, in particular, without risk to water, air, soil and plants and animals, without causing a nuisance through noise or odours and without adversely affecting the countryside or places of special interest.
Η διάταξη αυτή επαναλαμβάνεται κατ' ουσίαν στο άρθρο 4, πρώτο εδάφιο, της τροποποιημένης οδηγίας 75/442.
That provision was essentially incorporated in the first paragraph of Article 4 of the amended directive.
Είναι αληθές ότι το Δικαστήριο — εξετάζοντας, όπως του είχε ζητήσει το αιτούν δικαστήριο, το ενδεχόμενο η οδηγία 75/442 να επιβάλλει στα κράτη μέλη τη λήψη των κατάλληλων μέτρων για την προώθηση της προλήψεως, ανακυκλώσεως και μετα­ποιήσεως των αποβλήτων αντί για την απόρριψη τους — έκρινε, με την προα­ναφερθείσα απόφαση Comitato di coordinamento per la difesa della cava κ.λπ., ότι το άρθρο 4 της οδηγίας 75/442 δεν γεννά υπέρ των ιδιωτών δικαιώματα που τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν να προστατεύουν.
It is true that the Court ruled in Comitato di Coordinamento per la Difesa della Cava, cited above, with regard to the possibility raised by the national court of Directive 75/442 requiring the Member States to adopt appropriate measures in order to encourage the prevention, recycling and conversion of waste, rather than the tipping thereof, that Article 4 of Directive 75/442 does not create rights for individuals which the national courts must protect.