natgillin/translations-raw huggingface dataset:
επί πενταετία και, αφετέρου, της φυλάξεως τους στην κατοικία φυσικού προσο')που, αποκλειομένων των νομικών προσο')πων, τέτοιες απαιτήσεις δεν μπορούν να δικαιολογηθούν.
Articles 59 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 49 EC) and 60 of the EC Treaty (now Article 50 EC) do not preclude the imposition by a Member State on an undertaking established in another Member State, and temporarily carrying out work in the first State, of an obligation to pay the workers deployed by it the minimum remuneration fixed by the collective labour agreement applicable in the first Member State, provided that the provisions in question are sufficiently precise and accessible that they do not render it impossible or excessively difficult in practice for such an employer to determine the obligations with which he ¿v required to comply.
Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της αναλογικότητας, ποια έγγραφα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο μιας τέτοιας υποχρεώσεως.
Articles 59 and 60 of the Treaty preclude the imposition by a Member State on an undertaking established in another Member State, and temporarily carrying out work in the first State, of an obligation — even if laid down in public-order legislation — topay, in respect of each worker deployed, employers' contributions to schemes such as the Belgian 'timbres-intempéries" and 'timbres-fidélité" schemes, and to issue to each of such workers an individual record, where the undertaking in question is already subject, in the Member State in which it is established, to obligations which are essentially comparable, as regards their objective ofsafeguarding the interests of workers, and which relate to the same workers and the same periods of activity.
Πράγματι, ο έλεγχος της τηρήσεοις το)ν νομοθεσιοιν περί της κοινοηακής προστασίας των εργαζομένου στον οικοδομικό τομέα μπορεί να διασφαλιστεί με λιγότερο περιοριστικά μέτρα.
Articles 59 and 60 of the Treaty preclude the imposition by a Member State on an undertaking established in another Member State, and temporarily carrying out work in the first State, of an obligation — even if laid down in public-order legislation — to draw up social or labour documents such as labour rules, a special staff register and an individual accountfor each worker in the form prescribed by the rules of the first State, where the social protection of workers which may justify those requirements is already safeguarded by theproduction of social and labour documents kept by the undertaking in question in accordance with the rules applying in the Member State in which it is established
Εν πάση περιπτώσει, προκειμένου ειδικότερα για τις υποχρεώσεις, αφενός, της φυλάξεως των συνδεομένων με τη σχέση εργασίας εγγράφων επί του εδάφους του κράτους μέλους υποδοχής
That is the position where, as regards the keeping of social and labour documents, the undertaking is already subject, in the Member State in which it is established, to obligations which are comparable, as regards their objective ofsafeguarding the interests of workers, to those imposed by the legislation of the host Member State, and which relate to the same workers and the same periods of activity.
«1) Τα άρθρα 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 49 ΕΚ) και 60 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 50 ΕΚ) δεν απαγορεύουν σε κράτος μέλος να επιβάλλει σας επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος και εκτελούν προσωρινώς εργασίες εντός τον πρώτον κράτους την υποχρέωση να καταβάλλονν στους αποσπασμένους εργαζομένους τους την κατώτατη αμοιβή η οποία καθορίζεται από τη συλλογική σύμβαση εργασίας που ισχύει στο πρώτο κράτος μέλος, υπό τον άρον ότι οι συναφείς διατάξεις είναι επαρκώς σαφείς και προσιτές ώστε να μη καθιστούν, στην πράξη, αδύνατο ή εξαιρετικά δυσχερή τον εκ μέρους ενός τέτοιου εργοδότη προσδιορισμό των υποχρεώσεων τις οποίες οφείλει να τηρεί
Articles 59 and 60 of the Treaty do not preclude the imposition by a Member State on an undertaking established in another Member State, and temporarily carrying out work in the first State, of an obligation to keep social and labour documents available, throughout the period of activity within the territory of the first Member State, on site or in an accessible and clearly identified place within the territory ofthat State, where such a measure is necessary in order to enable it effectively to monitor compliance with legislation ofthat State which is justified by the need to safeguard the social protection of workers.
Αυτό συμβαίνει όταν, προκειμένου για την τήρηση των συνδεομένων με τη σχέση εργασίας εγγράφων, οι επιχειρήσεις υπόκεινται ήδη, εντός τον κράτους όπου είναι εγκατεστημένες σε κατ" ουσίαν παρόμοιες υποχρεώσεις από πλευράς σκοπού, συνισταμένου στη διασφάλιση των συμφερόντων των εργαζομένων, για τους ίδιους εργαζομένους και για τις ίδιες περιόδους δραστηριότητας με εκείνες που προβλέπει η νομοθεσία του κράτους μέλους υποδοχής.
for a period of five years after the undertaking in question has ceased to employ workers in the first Member State, of social documents such as a staff register and individual accounts, at the address within that Member State of a natural person who holds those documents as an agent or servant*
Τα άρθρα 59 και 60 δεν απαγορεύουν σε κράτος μέλος να νποχρεώνει τις επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος και εκτελούν προσωρινώς εργασίες εντός τον πρώτου κράτους την υποχρέωση να διατηρούν στη διάθεση των αρμοδίων αρχών, στη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία οι εν λόγω επιχειρήσεις ασκούν δραστηριότητα επί του εδάφους του πρώτον κράτους μέλους συνδεόμενα με τη σχέση εργασίας έγγραφα στο εργοτάξιο ή σε άλλο προσιτό και σαφώς προσδιορισμένο μέρος επί του εδάφους τον κράτους αυτού, εφόσον το μέτρο αυτό είναι αναγκαίο προκειμένου το εν λόγω κράτος να μπορεί να ασκεί ουσιαστικό έλεγχο όσον αφορά την τήρηση της νομοθεσίας τον δΊκαιολογούμενο από τον σκοπό της διασφαλίσεως της κοινωνικής προστασίας των εργαζομένων.
(Failure by a Member State to fulfil its obligations Directive 79/409/EEC — Conservation of wild birds — Special protection areas) (Fifth Chamber) migratory species, is an area of outstanding ornithological interest at both Community and international level. The classification of a special protection area (hereinafter 'SPA') of 26 250 hectares of the Poitevin Marsh as SPAs fails, in the Commission's submission, to meet the French Republic's obligations under Article 4(1) and (2) of the Birds Directive.
Τα άρθρα 59 και 60 της Συνθήκης απαγορεύουν σε κράτος μέλος να επιβάλλει, έστω και με νόμους δημοσίας τάξεως και ασφάλειας στις επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες σε άλλο κράτος μέλος και εκτελούν προσωρινώς εργασίες εντός του πρώτου κράτους την νποχρέωση να φυλάσσουν, επί πενταετία αφότου έχουν παύσει να απασχολούν εργαζομένους εντός τον πρώτου κράτους μέλους συνδεόμενα με τη σχέση εργασίας έγγραφα, όπως το μητρώο προσωπικού και το ατομικό μισθολόγιο, στην εντός του εν λόγω κράτους μέλους κατοικία φυσικού προσώπου το οποίο φυλάσσει τα έγγραφα αυτά υπό την ιδιότητα τον εντολοδόχου ή τον προστηθέντος»
It is common ground that the Poitevin Marsh is a natural area of very great ornithological value for many bird species covered by Article 4(1) and (2) of the Birds Directive and that the French Government does not, in substance, deny that the area of land in the Poitevin Marsh classified as SPAs is inadequate in the light of Article 4 of the Birds Directive.
Ο γενικός εισαγγελέας P.
The legal status of the protection of the SPAs already classified
Ruiz-Jarabo Colomer ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 25ης Ιουνίου 1998.
The Commission states that the Poitevin Marsh, which consists of various natural environments favourable to ensuring the conservation of many bird species listed in Annex I to the Birds Directive as well as a significant number of
Το κείμενο δεν διατίθεται ακόμα στα ελληνικά.
The Commission submits that those areas of the Poitevin Marsh which the French Republic has
Υποθ. C-96/98 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας Περιβάλλον και καταναλωτές
the Baie de l'Aiguillon and the Pointe d'Arçay are concerned, the documents before the Court show that marine-farming construction and embankment works have been extended in those areas, thereby disturbing bird life.
Οδηγία 79/409/ΕΟΚ— Διατήρηση των αγρίων πτηνών
It follows that the French Republic has failed in its obligation to take appropriate measures to avoid deterioration of the areas in the Poitevin Marsh classified as SPAs, in breach of the first sentence of Article 4(4) of the Birds Directive.
«Παράβαση κράτους μέλους Ζώνες ειδικής προστασίας» (Πέμπτο τμήμα) και, αφετέρου, ότι η Γαλλική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί, κατ' ουσίαν, ότι η επιφάνεια των χαρακτηρισμένων ως ΖΕΠ εδαφών του Marais poitevin εξακολουθεί να είναι, από πλευράς του άρθρου 4 της οδηγίας περί πτηνών, ανεπαρκής.
Even if it were to be assumed that the SPAs classified consist entirely of wetlands and that the Law on Water enables water resources in these areas to be preserved in an efficient manner, the fact still remains that, to the extent to which it includes only provisions relating to water management, that Law is not in itself such as to ensure sufficient protection for the purposes of Article 4(1) and (2) of the Birds Directive.
Επί του νομικού καθεστώτος προστασίας ήδη χαρακτηρισμένων ως ΖΕΠ εδαφών
So far as agri-environmental measures are concerned, these are voluntary and purely hortatory in nature in relation to farmers working holdings in the Poitevin Marsh.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 3 Απριλίου 1998, η Επιτροπή των Ευροιπαϊκών Κοινοτήτοιν άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας ούτε τα ειδικά μέτρα που ήσαν αναγκαία για τη διατήρηση των οικοτόπων πτηνών στο Marais poitevin ούτε τα μέτρα που ενδείκνυνταν προκειμένου να αποφευχθεί η υποβάθμιση αυτών των οικοτόπων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979 (στο εξής: οδηγία περί πτηνών).
It is thus necessary to consider whether the Court has sufficient evidence before it to find that the French Republic has failed, contrary to the first sentence of Article 4(4) of the Birds Directive, to adopt the measures necessary to avoid deterioration of those areas in the Poitevin Marsh which should have been classified as SPAs.
Επί της ουσίας
The Commission maintains that the natural habitats of wild birds have suffered deterioration throughout the Poitevin Marsh.
Ειδικότερα, τα αποκαλούμενα ως γεωργικοπεριβαλλοντικά μέτρα και ο νόμος αριθ.
In that respect, the first sentence of Article 4(4) of the Birds Directive requires Member States to take appropriate steps to avoid, inter alia, deterioration of habitats in the SPAs classified pursuant to Article 4(1).
97-3, της 3ης Ιανουαρίου 1992, περί των υδάτων (στο εξής: νόμος περί TOJV υδάτων), στα οποία η Γαλλική Κυβέρνηση αναφέρεται, δεν επιτρέπουν τη διασφάλιση της πραγματικής προστασίας της πτηνοπανίδας που επιβάλλέΠο άρθρο 4 της οδηγίας περί πτηνών.
The Court must therefore consider whether there is sufficient evidence before it for a finding that the French Republic has failed, contrary to the first sentence of Article 4(4) of the Birds Directive, to adopt the measures necessary to avoid deterioration of those areas of the Poitevin Marsh already classified as SPAs.
Ο χαρακτηρισμός του Marais poitevin ως ζώνης ειδικής προστασίας (ΖΕΠ) 26 250 εκταρίων δεν ικανοποιεί τις υποχρεώσεις που η Γαλλική Δημοκρατία υπέχει από το άρθρο 4, παράγραφαι 1 και 2, της οδηγίας περί πτηνών.
It is clear, however, from an examination of, in particular, the French Government's reply of 11 June 1996 to the reasoned opinion, the reasoned opinion itself, the Commission's letter of formal notice, the French Government's reply of 27 September 1993, and the maps placed on the case-file that a number of areas suitable for classification as SPAs, such as, in particular, the common lands of Vouillé, Vix and Ule d'Elle, had been destroyed by the time the two-month period laid down in the reasoned opinion expired.
Πρέπει να επισημανθεί, αφενός, ότι δεν αμφισβητείται ότι το Marais poitevin αποτελεί φυσική ζώνη υψίστης από ορνιθολογική άποψη σημασίας όσον αφορά πολυάριθμα είδη από τα πτηνά που μνημονεύονται στο άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας περί πτηνών
It follows that the French Republic did not take the measures necessary to avoid deterioration of some, but not all, areas in the Poitevin Marsh
Επί της υποβαθμίσεως του Marais poitevin
which should have been classified as SPAs, and thereby failed to meet its obligations under the first sentence of Article 4(4) of the Birds Directive.
Κατά συνέπεια, προκύπτει ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη την υποχρέιοσή της να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για την αποφιιγή της υποβαθμίσεως των χαρακτηρισμένων ως ΖΕΠ τοποθεσιών του Marais poitevin, κατά παράβαση του άρθρου 4, παράγραφος 4, πρώτη περίοδος, της οδηγίας περί πτηνών.
'(1) Declare that, by failing to classify as a special protection area a sufficiently large area of the Marais Poitevin, by failing to adopt measures to provide the classified special protection area with an adequate protection regime, by declassifying a strip of land previously classified as a special protection area in order to allow motorway construction works and by allowing significant disturbances affecting wild birds in that area, the French Republic has failed in its obligations under Article 4 of Council Directive 79/409/EEC of 2 April 1979 on the conservation of wild birds;
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
(Failure to Julfil obligations — Failure to transpose Directive 93/83/EEC) (Fifth Chamber)
< d) Η Γαλλική Δημοκρατία, μη έχοντας χαρακτηρίσει ως ζώνη ειδικής προστασίας εντός της ταχθείσας προθεσμίας επαρκή επιφάνεια του Marais poitevin, μη έχοντας λάβει μέτρα με τα οποία να έχει αναγνωριστεί για τις χαρακτηρισμένες ως ζώνες ειδικής προστασίας τοποθεσίες τον Marais poitevin ανάλογο νομικό καθεστώς και μη έχοντας λάβει τα μέτρα που ήσαν ενδεδειγμένα για την αποφυγή νποβαθμίσεαος τόσο των χαρακτηρισμένων ως ζωνών ειδικής προστασίας τοποθεσιών τον Marais poitevin όσο και ορισμένων από αυτές που έπρεπε να τύχουν του χαρακτηρισμού αυτού, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 4 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών.
By application lodged at the Court Registry on 9 June 1998, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by failing to adopt within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 93/83/EEC of 27 September 1993 (the Directive') and/or by failing to inform it thereof, Ireland had failed to fulfil its obligations under the EC Treaty.
Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 7 October 1999.
Το κείμενο δεν διατίθεται ακόμα στα ελληνικά.
He proposed that the Court should hold Ireland in breach of its obligations and order it to pay the costs.
προθεσμίας, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωση της προς την οδηγία 93/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1993 (στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.
(Officials — Compulsory transfer — Measure adversely affecting an official — Statement reasons — Misuse of powers) (Fifth Chamber)
Η Ιρλανδική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί ότι η οδηγία δεν μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
Action based on an arbitration clause — Reimbursement of ECU 251 649 pursuant to Article 9 of Contract BM 488.188 concluded between the Commission and Van Balkom et al.
Πρέπει να υπομνηστεί ότι, προκειμένου περί των δυσχερειών που επικαλείται η Ιρλανδική Κυβέρνηση όσον αφορά την έγκαιρη μεταφορά στο εσωτερικό της δίκαιο της οδηγίας, κατά πάγια νομολογία, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξεως προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των επιβαλλομένων από μια οδηγία υποχρεώσεων και προθεσμιών.
Appeal against the judgment of the Court of First Instance (Second Chamber, Extended Composition) of 27 January 1988 in Case T-67/94 Ladbroke Racing ν Commission — Annulment of Commission Decision 931625IEEC of 22 September 1993 concerning aid granted by the French Government to the Pari Mutuel Urbain (PMU) and to the racecourse undertakings (OJ1993 L 300, p. 15)
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
'— dismiss the appeal in its entirety;
Ο γενικός εισαγγελέας P.
Dismiss the remainder of the action.
« Υπάλληλοι — Αυτεπάγγελτη εξουσίας» (Πέμπτο τμήμα)
1) — National legislation reserving use of the description cidre for ciders manufactured in accordance with the rules in force in France and making labelling in French compulsory
Π. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ να καταδικάσει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα.»
Advocate General D. Ruiz-Jarabo Colomer delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 25 November 1999.
C-83/98 Ρ Γαλλική Δημοκρατία κατά Lad broke Racing Ltd και Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Preliminary ruling — Pretura Circondariale di Bolzano — Interpretation of Artide 48 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 39 EC) and Article 7(4) of Regulation (EEC) No 1612/68 of the Council of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community — Conditions for admission to a competition for a post in a private-law company - Requirement of possession of an official certificate attesting to knowledge of local languages only by one local authority (Provincia Autonoma di Bolzano)
Αγωγή βάσει ρήτρας διαιτησίας — Απόδοση ποσού 251.649 ECU κατ' εφαρμογή του άρθρου 9 της συμβάσεως ΒΜ 488.188, που συνήφθη μεταξύ της Επιτροπής και της Van Balkom κλπ.
Article 30 of the EC Treaty and Article 14 of Council Directive 79/112/EEC of 18 December 1978 on the approximation of the laws of the Member States relating to the labelling, presentation and advertising of foodstuffs for sale to the ultimate consumer preclude national legislation from requiring exclusively the use of a particular language for the labelling of foodstuffs, without allowing for the possibility of using another language easily understood by purchasers or of informing the purchaser by other measures.
Ο γενικός εισαγγελέας Γ. Κοσμάς ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 23ης Νοεμβρίρυ 1999.
Article 30 of the EC Treaty does not preclude national legislation such as Article 3 of Decree No 84-1147 which provides that the labelling and methods used must not mislead the purchaser or the consumer, particularly as to the characteristics of the foodstuff.'
Ο γενικός εισαγγελέας J. Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του δευτέρου τμήματος της 23ης Νοεμβρίου 1999.
'Article 48 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 39 EC) and Articles 3(1) and 7(1) and (4) of Council Regulation (EEC) No 1612/68 of 15 October 1968 on freedom of movement for workers within the Community do not apply to an allegation that a requirement in a Member State that candidates for a recruitment competition hold a specified certificate of bilingualism constitutes covert discrimination on grounds of nationality, where this allegation is made by a national of that Member State who has never exercised an economic activity elsewhere in the Community and whose studies in another Member State have no connection either with the nature of the vacant post or with the languages in question.'
Πρότεινε στο Δικαστήριο:
Case C-6/99 Association Greenpeace France and Others ν Ministère de l'Agriculture et de la Pêche and Others
Το κείμενο δεν διατίθεται ακόμα στα ελληνικά.
Case C-366/98 Ministère Public ν Yannick Geffroy
«— να απορρίψει στο συνολό της την αίτηση αναιρέσεως·
Preliminary ruling - French Conseil dEtat — Interpretation of Article 13(3) and (4) of Council Directive 90/220/EEC of 23 April 1990 on the
Υποθ. C-6/99 Association Greenpeace France κ.λπ. κατά Υπουργού Γεωργίας και Αλιείας κ.λπ.
Case C-286/95 Ρ Commission of the Communities ν Imperial Industries pic (ICI)
Προδικαστική — Conseil d'Etat της Γαλλίας — Ερμηνεία του άρθρου 13, παράγραφοι 3 και 4, της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, για την σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον — Αποτελέσματα μιας «ευνοϊκής αποφάσεως· της Επιτροπής — Υποχρέωση, ή όχι, για το οικείο κράτος μέλος να δώσει την »έγγραφη συγκάθεσή» του που επιτρέπει τη διάθεση του προϊόντος στην αγορά
Subject to recourse in good faith to the safeguard clause contained in Article 16 of Council Directive 90/220/EEC of 23 April 1990 on the deliberate release into the environment of genetically modified organisms, a Member State which has forwarded to the Commission an application for authorisation to place a GMO on the market has no discretion to refuse to give its consent in writing. It must consequently give such consent where there is no objection to the application by any other Member State or where the Commission has taken a favourable decision pursuant to Article 13(4) of Directive 90/220.
Προδικαστική — Pretore di Bolzano — Ερμηνεία του άρθρου 48 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 39 ΕΚ) και τον άρθρου 7, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητος — Προϋποθέσεις συμμετοχής σε διαγωνισμό για θέση εργασίας σε εταιρία ιδιωτικού δικαίου — Υποχρέωση κατοχής επίσημου πιστοποιητικού γνώσεως τοπικών γλωσσών, που εκδίδεται από μία μόνο διοικητική αρχή (Provincia Autonoma di Bolzano)
Appeal against the judgment of the Court of First Instance (First Chamber, Extended Composition), delivered on 29 June 1995, in Case T-37/91 — Annulment of Commission Decision 91/300/EEC relating to a proceeding pursuant to Article 86 of the EC Treaty (now Article 82 EC) (IV/33.133-D: bicarbonate of soda - ICI)
Fennellv ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 25ης Νοεμβρίου 1999.
Advocate General N. Fennelly delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 25 November 1999.
Ο γενικός εισαγγελέας J.
He proposed that the Court should:
Υποθ. C-366/98 Ministère Public κατά Yannick Geffroy
Reject the appeals against the judgments of the Court of First Instance in Case C-286/95 Ρ Commission of the European Communities ν Imperial Chemical Industries pic and Joined Cases C-287/95 Ρ and C-288/95 Ρ Commission of the European Communities ν Solvay SA as unfounded; and
Υποθ. C-258/98 Ποινική δίκη κατά Giovanni Carra κ.λπ.
Joined Cases C-287/95 Ρ and C-288/95 Ρ
Αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου (τρίτο τμήμα), της 15ης Σεπτεμβρίου 1998, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-180/96 και Τ-181/96, Mediocurso κατά Επιτροπής — Μείωση χρηματοδοτικής συνδρομής του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου
Agreement and of the Additional Protocol — Application to a Turkish national residing in a Member State contrary to its legislation on immigration — Whether Article 13 of the Agreement and Article 41 of the Additional Protocol have direct effect
Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 25ης Νοεμβρίου 1999.
Advocate General A La Pergola delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 25 November 1999.
Ο γενικός εισαγγελέας Ν.
He proposed that the Court should rule as follows:
Το κείμενο δεν διατίθεται ακόμα στα ελληνικά.
Appeal against the judgment of the Court of First Instance (First Chamber, Extended Composition), delivered on 29 June 1995, in Case T-31/91 -Judgment annulling Commission Decision 91/298/EEC relating to a proceeding pursuant to Article 85 of the EEC Treaty (now Article 81 EC) (TVI33.133: Bicarbonate of soda) —Admissibility of a new plea in law — Conditions governing the authentication of a decision adopted by the Members of the Commission
Το κείμενο δεν διατίθεται ακόμα στα ελληνικά.
Advocate General N. Fennelly delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 25 November 1999.
Υποθ. C-37/98 The Queen κατά Secretary of State for the Home Department, ex parte: Abdulnasir Savas
See Case C-286/95 Ρ