natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Είναι ασυμβίβαστη προς τις γενικές αρχές των οδηγιών 72/166, 84/5 και 90/232 η δυνατότητα να αντιταχθεί στον ζημιωθέντα τρίτο μια συμβατική ρήτρα, η οποία παράγει τα αποτελέσματα της στη σχέση μεταξύ ασφαλιστή και ασφαλισμένου και η οποία αποκλείει την ασφαλιστική κάλυψη σε περίπτωση που ο οδηγός που προκάλεσε τη ζημία τελούσε σε κατάσταση μέθης.
The right to invoke against an injured third party a contractual clause effective as between the insurer and the insured person excluding insurance because the driver who caused the damage was drunk infringes the principles of Directives 72/166, 84/5 and 90/232.
Αν επιτρέπεται να αντιταχθεί στον ζημιωθέντα ο αποκλεισμός της ασφαλιστικής καλύψεως, επειδή υ υπαίτιος του ατυχήματος τελούσε σε κατάσταση μέθης, ο οργανισμός που αναφέρεται στο άρθρο 1, παράγραφος 4, της οδηγίας 84/5 υποχρεούται να αποζημιώσει την ζημιωθέντα.»
Where a victim may lawfully be excluded from insurance cover because the person causing the damage was drunk, the body mentioned in Article 1(4) of Directive 84/4 is reuqired to compensate the victim.'
Υποθ.
obligations
Πρέπει να εξεταστεί αν η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας μπορούσε, βάσει του άρθρου 5, παράγραφος 3, στοιχείο γ', της οδηγίας, να συνάψει την επίμαχη σύμβαση κατόπιν διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού.
(c) in so far as is strictly necessary when, for reasons of extreme urgency brought about by events unforeseen by the contracting authorities in question, the time-limit laid down for the open, restricted or negotiated procedures referred to in paragraph 2 above cannot be kept The circumstances invoked to justify extreme urgency must not in any event be attributable to the contracting authorities...'.
Καθόσον το άρθρο 5, παράγραφος 3, στοιχείο γ', της οδηγίας επαναλαμβάνει τα οριζόμενα στο προϊοχύσαν άρθρο 9, στοιχείο δ', οι δύο διατάξεις πρέπει να ερμηνεύονται κατά τον ίδιο τρόπο.
In so far as Article 5(3)(c) of the Directive reproduces the wording of the former Article 9(d), those provisions must be given the same interpretation.
Κατά τη γερμανική νομοθεσία, τα σχέδια του προγράμματος εκβαθύνσεως του Unterems έπρεπε να αποτελέσουν το αντικείμενο διαδικασίας εγκρίσεως η οποία απαιτούσε, ιδίως, την έγκριση της κυβερνήσεως της περιοχής του Weser-Ems.
Under German legislation, the plans for deepening the lower Ems had to be approved by a procedure requiring, in particular, the agreement of the Weser-Ems Regional Authority.
Στα τέλη Μαΐου 1991, η κυβέρνηση της περιοχής Weser-Ems, η οποία δεν είχε μέχρι τότε προβάλει καμιά αντίρρηση, γνωστοποίησε ότι δεν ήταν σύμφωνη με τα σχέδια του προγράμματος για οικολογικούς λόγους.
At the end of May 1991, the date envisaged for conclusion of this procedure, the Weser-Ems Regional Authority, which had not previously raised any objection, gave notice that it did not agree to the project on ecological grounds.
Ενόψει της καθυστερήσεως της εγκρίσεως των σχεδίων, η Υπηρεσία Υδάτων και Ναυσιπλοΐας αποφάσισε να μην ακολουθήσει την ανοικτή διαδικασία και να συνάψει τη σύμβαση κατόπιν διαδικασίας με διαπραγμάτευση, χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού.
The Court has held in this regard that the provisions of Article 9 of Directive 71/305, which authorize derogations from the rules intended to ensure the effectiveness of the rights conferred by the Treaty in relation to public works contracts, must be interpreted strictly and that the burden of proving the existence of exceptional circumstances justifying a derogation lies on the person seeking to rely on those circumstances (Case C-57/94 Commission ν Italy [1995] ECR 1-1249, paragraph 23).
Το έργο κατακυρώθηκε κατόπιν διαδικασίας με διαπραγμάτευση στις 15 Αυγούστου 1991.
Given the delay in approving the plans, the Waterways and Navigation Office, Emden, decided to abandon the open procedure and to award the contract by negotiated procedure without prior publication of a tender notice. The contract was awarded on 15 August 1991 pursuant to the latter procedure.
Το Δικαστήριο έχει κρίνει επίσης ότι η προβλεπομένη στο άρθρο 9, στοιχείο δ', της οδηγίας 71/305 παρέκκλιση, δηλαδή η απαλλαγή από κάθε υποχρέωση δημοσιεύσεως προκηρύξεως διαγωνισμού, εξαρτάται από τη συνδρομή τριών σωρευτικών προϋποθέσεων.
The Court has also held that, according to Article 9(d) of Directive 71/305, the derogation for which it provides, namely exemption from the obligation to publish a notice of a call for tenders, is available only if three conditions are fulfilled concurrently.
Συγκεκριμένα, προϋποθέτει την ύπαρξη απροβλέπτου γεγονότος, την ύπαρξη κατεπείγουσας ανάγκης που δεν συμβιβάζεται με τις προθεσμίες που επιτάσσουν άλλες διαδικασίες και, τέλος, την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ του απροβλέπτου γεγονότος και της κατεπείγουσας ανάγκης που ανακύπτει.
That derogation requires the existence of an unforeseeable event, extreme urgency, rendering the observance of time-limits laid down by other procedures impossible, and, finally, a causal link between the unforeseeable event and the extreme urgency resulting therefrom (Case C-107/92 Commission ν Italy [1993] ECR 1-4655, paragraph 12). If one of those conditions is not satisfied, use of the negotiated procedure will not be justified.
Αν δεν πληρούται μία από τις προϋποθέσεις, η
The contracting authorities may award their public works contracts by negotiated procedure without prior publication of a tender notice, in the following cases:
έτσι τις αρμόδιες αρχές να το τροποποιήσουν, δεν μπορεί να θεωρηθεί απρόβλεπτο γεγονός για τις αναθέτουσες αρχές κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 3, στοιχείο γ', της οδηγίας,
foreseeable by the contracting authorities within the meaning of Article 5(3)(c) of the Directive.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
The Court ruled:
Δεδομένου ότι η Υπηρεσία Υδάτων και Ναυσιπλοίας του Emden συνήψε σύμβαση δημοσίων έργων βυθοκορήσεως του Unterems, μεταξύ Papenburg και Oìdersum, κατόπιν διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη ας υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 71/3051ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 1971, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 89/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 1989.
The Waterways and Navigation Office, Emden, having awarded the public works contract for the dredging of the lower Ems between Papenburg and Oldersum by negotiated procedure without prior publication of a tender notice in the Official Journal of the European Communities, the Federal Republic of Germany has failed to fulfl its obligations under Council Directive 71/305/EEC of 26 July 1971 concerning the coordination of procedures for the award of public works contracts, as amended by Council Directive 8914401EEC of 18 July 1989.
Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα διχαστικά έξοδα·
The Federal Republic of Germany is ordered to pay the costs.'
Ο γενικός εισαγγελέας Μ. Β.
Advocate General M.B. Elmer delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 8 February 1996.
Δεδομένου ότι η Wasser- und Schiffahrtsamt (Υπηρεσία Υδάτων και Ναυσιπλοΐας) του Emden ανέθεσε το δημόσιο έργο της εκβαθύνσεως του Unterems, μεταξύ Papenburg και Oìdersum, κατόπιν διαδικασίας με διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση προκηρύξεως διαγωνισμού στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 71/305/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 1971, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων, όπως έχει τροποποιηθεί με την οδηγία 89/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 1989.
By reason of the fact that the Wasser- und Schiffahrtsamt Emden awarded a public works contract for the deepening of part of the Lower Ems from Papenburg to Oldersum by negotiated procedure without publishing a tender notice in the Official Journal of the European Communities, the Federal Republic of Germany has failed to fulfil its obligations under Council Directive 71/305/EEC of 26 July 1971 concerning the coordination of procedures for the award of public works contracts, as amended by Council Directive 89/440/EEC of 18 July 1989.
Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.»
The Federal Republic of Germany is ordered to pay the costs of the proceedings.'
«Παράβαση κράτους μέλους — Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 911156/ΕΟΚ- Απόβλητα· (Πέμπτο τμήμα) διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση τους προς την οδηγία αυτή το αργότερο την 1η Απριλίου 1993 και ενημερώνουν περί αυτού αμέσως την Επιτροπή.
By application lodged at the Court Registry on 22 May 1995, the Commission of the European Communities brought an action under Article 169 of the EC Treaty for a declaration that, by not adopting or by not communicating to the Commission within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 91/156/EEC of 18 March 1991 amending Directive 75/442/EEC on waste (OJ 1991L 78, p.
Η Ελληνική Δημοκρατία, μολονότι ζητεί την απόρριψη της προσφυγής, δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι η οδηγία δεν μεταφέρθηκε στο εσωτερικό της δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
32), the Hellenic Republic has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty and the firstmentioned directive.
Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/156 προβλέπει ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
Article 2(1) of Directive 91/156 provides that the Member States are to bring into force the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with that directive not later than 1 April 1993 and immediately to inform the Commission thereof.
Δεδομένου ότι η μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο δεν πραγματοποιήθηκε εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η ασκηθείσα, εν προκειμένω, από την Επιτροπή προσφυγή πρέπει να κριθεί βάσιμη.
Since the directive has not been transposed within the prescribed period, the action brought by the Commission in relation to that failure must be regarded as well founded.
Η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές κανονισακές και διοικητικές διατάξεις που ήταν αναγκαίες για τη συμμόρφωση της προς την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, για την τροποποίηση της οδηγίας 75/4421ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο της 2
By not adopting wohin the period prescribed the laws, regulations and administrative measures necessary to comply with Council Directive 91/156/EEC of 18 March 1991 amending Directive 75/442/EEC on waste, the Hellenic Republic has failed tofulfd its obligations under Article 2 of the firstmentioned directive.
Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα»
The Hellenic Republic is ordered to pay the costs.'
Ο γενικός εισαγγελέας Ν. Fennellv ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος του Δικαστηρίου της 1ης Φεβρουαρίου 1996.
Advocate General N. Fennellv delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 1 February 1996.
Να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θέτοντας σε εφαρμογή εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη
Ί) declare that by not implementing within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 91/156/EEC of 18 March 1991 amending Directive 75/442/EEC on waste, the Hellenic Republic has failed to fulfil its obligations under the third paragraph of Article 189 of the Treaty and under Article 2 of Directive 91/156;
Υποθ. C-161/95 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας Περιβάλλον και καταναλωτές
Case C-161/95 Commission of the European Communities ν Hellenic Republic Environment and consumers
«Παράβαση κράτους μέλους — Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ — Επεξεργασία αστικών λυμάτων» (Πέμπτο τμήμα) διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση τους προς την οδηγία αυτή το αργότερο στις 30 Ιουνίου 1993 και ενημερώνουν περί αυτού αμέσως την Επιτροπή.
(Failure of a Member State to fulfil its obligations — Non-transposition of Directive 91/271/EEC - Orban waste water treatment) (Fifth Chamber)
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 22 Μαΐου 1995, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωρισθεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει ή μη έχοντας κοινοποιήσει στην Επιτροπή εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήταν αναγκαίες για τη συμμόρφωση της προς την οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ και την οδηγία αυτή.
By application lodged at the Court Registry on 22 May 1995, the Commission of the European Communities brought an action under Article 169 of the EC Treaty for a declaration that, by not adopting or by not communicating to the Commission within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 91/271/EEC of 21 May 1991 concerning urban waste water treatment (OJ 1991 L 135, p. 40), the Hellenic Republic has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty and that directive.
Το άρθρο 19, παράγραφος 1, της οδηγίας 91/271 προβλέπει ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές
Article 19(1) of Directive 91/271 provides that the Member States are to bring into force the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with that directive not later than 30 June 1993 and immediately to inform the Commission thereof.
Δεδομένου ότι η μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο δεν πραγματοποιήθηκε εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η ασκηθείσα, εν προκειμένω, από την Επιτροπή προσφυγή πρέπει να κριθεί βάσιμη.
Although the Hellenic Republic contends that the application should be dismissed, it does not deny that the directive has not been transposed into national law within the prescribed period.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
Since the directive has not been transposed within the prescribed period, the action brought by the Commission in relation to that failure must be regarded as well founded.
Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα διχαστικά έξοδα»
By not adopting within the period prescribed the laws, regulations and administrative measures necessary to comply with Council Directive 91/271/EEC of 21 May 1991 concerning urban waste water treatment, the Hellenic Republic has failed to fulfd its obligations under Article 19 of that directive.
Ο γενικός εισαγγελέας Ν.
The Hellenic Republic is ordered to pay the costs.'
Fennellv ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος του Δικαστηρίου της 1ης Φεβρουαρίου 1996.
Advocate General N. Fennellv delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 1 February 1996.
Να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θέτοντας σε εφαρμογή εντός της ταχθείας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση της προς την οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 189, παράγραφος 3, της Συνθήκης και από το άρθρο 19 της οδηγίας 91/271*
Ί) declare that by not implementing within the prescribed period the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 91/271/EEC of 21 May 1991 concerning urban waste water treatment, the Hellenic Republic has failed to fulfil its obligations under the third paragraph of Article 189 of the Treaty and under Article 19 of Directive 91/271;
Να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
2) order the Hellenic Republic to pay the costs.'
Υποθ. C-243/95 Alejandro Rincón Moreno κατά Bundesanstalt für Arbeit Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
Case C-243/94 Alejandro Rincón Moreno ν Bundesanstalt für Arbeit Free movement for persons
Προδικαστική «Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων Αρθρο 74 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71» (Έκτο τμήμα)
Preliminary ruling (Social security for migrant workers — Family benefits — Article 74 of Regulation (EEC) No 1408/71) (Sixth Chamber) and subsequently by Council Regulation (EEC) No 3427/89 of 30 October 1989 (OJ 1989 L 331, p. 1, hereinafter 'Regulation No 1408/71').
Bundesanstalt für Arbeit για τους δύο γιους του, οι οποίοι σπούδαζαν στην Ισπανία.
That question has arisen in a dispute between Mr Moreno and the Bundesanstalt fur Arbeit (Federal Labour Office) concerning the latter's refusal to pay family benefits to Mr Moreno for the months of January and February 1993.
Με διάταξη της 29ης Αυγούστου 1994, το Sozialgericht Stuttgart υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 74 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου (στο εξής: κανονισμός 1408/71).
By order of 29 August 1994, received at the Court on 8 September 1994, the Sozialgericht (Social Court) Stuttgart referred to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EC Treaty a question on the interpretation of Article 74 of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community (OJ, English Special Edition 1971 (II), p.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1992 ο Moreno απολύθηκε.
416), as amended and updated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983 (OJ 1983 L 230, p. 6)
Ο Moreno, Ισπανός υπήκοος, εργάστηκε από το 1966 έως τις 15 Δεκεμβρίου 1992 ως μισθωτός στη Γερμανία και ελάμβανε, βάσει της ιδιότητας αυτής, οικογενειακά επιδόματα από το
Mr Moreno, who is a Spanish national, was employed in Germany from 1966 to 15 December 1992 and on that basis received family benefits
προωθήσεως της απασχολήσεως, στο εξής: AFG).
from the Bundesanstalt für Arbeit for his two sons, who were studying in Spain.
Επί της αναστολής
Mr Moreno was dismissed from his employment on 15 December 1992.
Πρώτον, το Bundesanstalt für Arbeit αποφάσισε να αναστείλει τη χορήγηση επιδομάτων ανεργίας στον Moreno για το χρονικό διάστημα από τις 16 Δεκεμβρίου 1992 έως τις 21 Φεβρουαρίου 1993, σύμφωνα με το άρθρο 117, παράγραφοι 2 και 3, του AFG.
In view of the length of his employment contract, its termination was subject under German legislation to expiry of a period of notice. With Mr Moreno's agreement, however, that notice was waived and his employer paid him compensation on account of dismissal.
Όσον αφορά την περίοδο αναστολής, πρέπει να τονιστεί óu, καίτοι ο ενδιαφερόμενος δεν έλαβε καμία παροχή ανεργίας σε χρήμα από τον αρμόδιο φορέα, έλαβε από τον εργοδότη του αποζημίωση κατά την καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του.
By decision of 6 April 1993, the Bundesanstalt fur Arbeit refused to pay family benefits to Mr Moreno for the months of January and February 1993 on the ground that Article 74 of Regulation No 1408/71 required, for the granting of family benefits, that the recipient should in fact be drawing unemployment benefit.
Ανακύπτει επομένως το ζήτημα αν η αποζημίωση αυτή πρέπει να θεωρηθεί ως παροχή ανεργίας υπό την έννοια του άρθρου 74 του κανονισμού 1408/71.
Since Mr Moreno had not been drawing any unemployment benefit during the disputed period by reason of the measures which it had adopted in his regard, the Bundesanstalt für Arbeit took the view that there was no reason to pay family benefits to him either
Πρέπει στη συνέχεια να τονιστεί ότι η ίδια η έννοια της αναστολής χορηγήσεως των παροχών σημαίνει ότι το δικαίωμα επί των παροχών αυτών εξακολουθεί να υφίσταται, αλλά ότι η καταβολή τους από τον αρμόδιο φορέα θα αρχίσει εκ νέου μετά τη λήξη της περιόδου αναστολής.
In the light of that fact, the Bundesanstalt fur Arbeit adopted two decisions in respect of Mr Moreno under the Arbeitsförderungsgesetz (Law on Employment Promotion) of 25 June 1969 (hereinafter the 'AFG') (Bundesgesetzblatt I, p. 582), as amended.
Δεύτερον, το Bundesanstalt für Arbeit αποφάσισε να αποκλείσει προσωρινώς τον Moreno από το επίδομα ανεργίας για το χρονικό διάστημα από τις 16 Δεκεμβρίου 1992 έως τις 9 Μαρτίου 1993 κατ* εφαρμογήν των διατάξεων του άρθρου 119, σε συνδυασμό με το άρθρο 119a του AFG.
It is necessary here to ask whether, although the Bundesanstalt fur Arbeit did not, during the disputed period, pay to Mr Moreno any unemployment benefit in cash by reason of the suspension and exclusion measures, he must be regarded as having drawn unemployment benefits within the meaning of that provision.
Τέλος, όπως ανάφερε η Γερμανική Κυβέρνηση, η αποζημίωση του άρθρου 117 του AFG αντικαθιστά εν μέρει το επίδομα ανεργίας επί του οποίου έχει κατ' αρχήν δικαίωμα α άνεργος.
The Bundesanstalt für Arbeit first decided to suspend Mr Moreno's entitlement to unemployment benefit for the period from 16 December 1992 to 21 February 1993, pursuant to Paragraph 117(2) and (3) of the AFG.
Κατά συνέπεια, η αποζημίωση αυτή έχει άμεση σχέση με τον κίνδυνο ανεργίας του άρθρου 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71 και, επομένως, μπορεί να εξομοιωθεί προς παροχή ανεργίας υπό την έννοια του άρθρου 74 του κανονισμού 1408/71.
Under those provisions, an unemployed person whose employment contract has been terminated without observance of a period of notice and who receives compensation from his employer is subject to suspension of his entitlement to unemployment benefit for a period the duration of which depends on the amount of compensation paid.
Επομένως, η αποζημίωση λόγω απολύσεως, όπως είναι η αποζημίωση του άρθρου 117 του AFG, πρέπει να θεωρηθεί ως παροχή ανεργίας υπό την έννοια του άρθρου 74 του κανονισμού 1408^71.
Regarding the period of suspension, it should be pointed out that although Mr Moreno did not draw any unemployment benefit in cash from the competent authority, he did receive compensation from his employer when his contract of employment was terminated.
Επί του προσωρινού αποκλεισμού
The question therefore arises as to whether that compensation should be treated as an unemployment benefit for the purposes of Article 74 of Regulation No 1408/71.
Όσον αφορά τα μέτρο προσωρινού αποκλεισμού σε βάρος του Moreno, πρέπει να εξεταστεί αν κωλύει τη χορήγηση στον Moreno οποιασδήποτε παροχής ανεργίας.
The very concept of suspension of benefits implies that the entitlement to such benefits remains but that payment of them by the competent body can resume only on expiry of the period of suspension.
Με απόφαση της 6ης Απριλίου 1993, το Bundesanstalt für Arbeit αρνήθηκε να καταβάλει στον Moreno οικογενειακά επιδόματα για τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο 1993, με το αιτιολογικό ότι το άρθρο 74 του κανονισμού 1408/71 θέτει ως προϋπόθεση για τη χορήγηση οικογενειακών επιδομάτων ότι ο ενδιαφερόμενος λαμβάνει πράγματι επιδόματα ανεργίας.
Secondly, the Bundesanstalt für Arbeit decided that benefit should be withheld from Mr Moreno for the period from 16 December 1992 to 9 March 1993 pursuant to the combined provisions of Paragraphs 119 and 119a of the AFG.
Καθόσον τα επιδόματα αυτά δεν καταβλήθηκαν στον Moreno κατά την επίδικη περίοδο, λόγω των μέτρων που έλαβε συναφώς το Bundesanstalt für Arbeit, δεν μπορούν να του χορηγηθούν ούτε οικογενειακά επιδόματα.
Those provisions state that if an unemployed person has terminated the employment relationship or if his conduct in breach of the employment contract has given rise to termination of the employment relationship and thus brought about his unemployment either intentionally or through gross negligence, that person is to be excluded from unemployment benefit for a specified period.
Εν προκειμένω τίθεται το ερώτημα αν πρέπει να θεωρηθεί ότι ο ενδιαφερόμενος έλαβε τις
However, during the suspension or temporary exclusion, the unemployed person is covered by sickness insurance under the combined provisions of Paragraph 19(2) of the Sozialgesetzbuch V (Social Security Code, Book V) and Paragraphs 155 and 155a of the AFG, as well as by the