natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η εκτέλεση αποφάσεων που άπτονται του κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισμού διέπεται από τους γενικούς κανόνες που αφορούν την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων, όπως προβλέπονται στον κώδικα πολιτικής δικονομίας.
The enforcement of judgments involving European competition law is governed by the general rules on the enforcement of court decisions laid down in the Judicial Code.
Όσον αφορά την εκτέλεση στο εξωτερικό αποφάσεων που έχουν ληφθεί στο Βέλγιο, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι όλες οι δικαστικές αποφάσεις αποτελούν εκδήλωση της κρατικής εξουσίας.
On the question of enforcement abroad of judgments delivered in Belgium, it will be remembered that court decisions are an exercise of public authority; the order for enforcement appended to a judgment instructs the public officials of the country to use their authority to enforce it.
Έτσι, το βελγικό ιδιωτικό διεθνές δίκαιο δεν μπορεί να ρυθμίσει τα αποτελέσματα που παράγουν στο εξωτερικό οι αποφάσεις που εκδίδονται στο Βέλγιο.
Thus Belgian private international law cannot regulate the effects abroad of judgments delivered in Belgium.
Οι αποφάσεις αυτές θα πρέπει να αναγνωρίζονται και να εκτελούνται στα λοιπά κράτη μέλη.
Such judgments have to be recognized and enforced in the other Member States.
Για την εκτέλεση μιας απόφασης σε ένα κράτος μέλος πρέπει να γίνεται αναφορά στη σύμβαση των Βρυξελλών για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 και ειδικότερα στο άρθρο 27 της εν λόγω σύμβασης που προβλέπει τις περιπτώσεις κωλυμάτων αναγνωρίσεως.
The enforcement of decisions in the Member States is governed by the Brussels Convention of 27 September 1968 on jurisdiction and enforcement of judgments in civil and commercial matters; in particular, Article 27 ofthe Convention specifies the cases in which recognition may be refused.
Στην περίπτωση μιας απόφασης του εκδόθηκε στο Βέλγιο και πρόκειται να εκτελεστεί σε κράτος μη μέλος της ΕΟΚ πρέπει να γίνει αναφορά στις διατάξεις, ενδεχομένως διεθνείς, που εφαρμόζονται στο εν λόγω κράτος.
When a decision issued in Belgium is to be enforced in a state that is not a member ofthe EC reference should be made to the provisions, including any international provisions, in force in that state.
Πάντως, πρέπει να σημειωθεί ότι η ειδική αγωγή παύσης της παράβασης πρέπει να ασκηθεί ενώπιον του εμποροδικίου της κατοικίας του εναγομένου ή του τόπου σύστασης ή εκτέλεσης των υποχρεώσεων που αποτελούν το αντικείμενο της διαφοράς (άρθρο 624 Κ.Πολ.Δ.) δηλαδή του τόπου όπου διαπράχθηκε η πράξη του αθέμιτου ανταγωνισμού.
It should be pointed out, however, that the special cease-and-desist proceedings which are provided for in Article 95 ofthe Trade Practices Act (formerly Article 55) are as a rule to be brought before the president ofthe commercial court ofthe place of residence ofthe defendant, or ofthe place of origin or of performance ofthe obligations in dispute (Article 624 ofthe Judicial Code), i.e. the place where the act constituting unfair competition occurred.
Σχετικά με το θέμα αυτό υπάρχουν διαφορές στην νομολογία.
This means that cease-and-desist proceedings that would involve enforcement abroad are not often brought in Belgium.
Αυτό έχει ως συνέπεια το να ασκείται μικρός αριθμός αγωγών για παύση παραβάσεως στο Βέλγιο, οι οποίες πρέπει να εκτελεστούν κατά ενός εναγομένου που είναι εγκατεστημένος στο εξωτερικό.
The Trade Practices Act is in any event a regulatory measure that has effect, in principle, only on Belgian territory.
Εξάλλου, πρόκειται για έναν νόμο που κατ,αρχήν δεν παράγει αποτελέσματα παρά μόνον στο έδαφος του Βελγίου.
The problem is well illustrated in two recent cases. The President ofthe Commercial Court in leper (or Ypres), which is near the French border, had to consider an application by a French trade association
Πάντως, το Δικαστήριο κήρυξε αβάσιμη την πράξη διότι το επίδικο γεγονός (παράνομη διαφήμιση έναντι του βελγικού δικαίου) αφορούσε μια διαφήμιση που, αν και δημιουργήθηκε και τυπώθηκε στο Βέλγιο, η μετάδοση της γινόταν αποκλειστικά στη Γαλλία: ο δικαστής έκρινε ότι δεν νομιμοποιείτο να επιβάλει κυρώσεις, βάσει της βελγικής νομοθεσίας, για παράβαση που διαπράχθηκε στη Γαλλία.
The application was directed against conduct which it appeared would have been unlawful under Belgian Act,but although the advertising matter had been designed and printed in Belgium it had been distributed only in France. He took the view that he had no jurisdiction under the Belgian legislation in respect of an infringement taking place in France (8.2.93, R.D.C., 1994, 648).
Αντίθετα, το Εφετείο της Mons (απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 1993, R.D.C. 1993, σ.
In the second case the Mons Court of Appeal came to a different conclusion.
Διαιτησία Α.
ARBITRATION PROCEDURES
Η διαιτησία διέπεται από τον νόμο της 4ης Ιουλίου 1972 του οποίου το άρθρο 1 εγκρίνει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση περί ενιαίας ρύθμισης της διαιτησίας και της οποίας το άρθρο 2 θεσπίζει ένα 6ο τμήμα στον κώδικα πολιτικής δικονομίας (άρθρα 1676 έως 1723 Κ.Πολ.Δ.).
The question of arbitration is governed by the Act of 4 July 1972, whose Article 1 approves the European Convention providing a uniform law on arbitration, while Article 2 inserts a new part, the sixth, in the Judicial Code (Articles 1676 to 1723 ofthe Code).
Το άρθρο 1676 του κώδικα πολιτικής δικονομίας επιβάλει δύο περιορισμούς όσον αφορά στο αντικείμενο μιας συμφωνίας περί διαιτησίας:
Article 1676 ofthe Judicial Code imposes two restrictions on the objects of an arbitration agreement:
1. η διαιτησία δεν μπορεί να έχει ως αντικείμενο παρά μία νομική αξίωση
1. the agreement may relate only to a claim in law;
2. η συμφωνία περί διαιτησίας δεν μπορεί να συναφθεί παρά στο πλαίσιο μιας διαφοράς το αντικείμενο της οποίας είναι δεκτικό διαθέσεως.
2. the agreement may relate only to a dispute which the parties are free to settle by an amicable compromise.
Εξάλλου, το άρθρο 6 του αστικού κώδικα απαγορεύει η συμφωνία περί διαιτησίας να παραβιάζει "διατάξεις δημοσίας τάξεως".
Article 6 of the Civil Code also prohibits arbitration agreements that would depart from "the laws relating to public policy".
Κατόπιν αυτού υποστηρίχθηκε ότι όφειλαν οι διαιτητές να δηλώσουν αναρμοδιότητα αφ ής στιγμής η λύση της διαιτησίας προϋπέθετε την εφαρμογή και την ερμηνεία ενός κανόνα δημόσιας τάξης.
It has been argued that this requires arbitrators to refuse to act when arbitration would involve applying and interpreting a rule of public policy.
Σήμερα η θέση αυτή δεν φαίνεται να έχει πλέον απήχηση και γενικώς θεωρείται ότι οι διαιτητές δεν μπορούν να αρνηθούν την εκπλήρωση των καθηκόντων τους παρά μόνον εάν η αποστολή τους αντίκειται στη δημόσια τάξη, εάν την παραβιάζει ή εάν ο επιδιωκόμενος στόχος εκ μέρους των διαδίκων, στο πλαίσιο της αιτήσεως τους, αντίκειται στη δημόσια τάξη.
This approach does not now seem to have any support, and it is generally considered that arbitrators must refrain from reaching a decision only if their terms of reference conflict with public policy or infringe it, or if the purpose ofthe reference from the parties is contrary to public policy.
Κατ'εφαρμογή της εν λόγω αρχής, μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι το συνυποσχετικό ή η συμφωνία περί διαιτησίας με την οποία ζητείται από τους διαιτητές να αποφανθούν επί του ευεργετήματος της χορήγησης μιας απαλλαγής σε ατομική βάση κατ,εφαρμογήν των διατάξεων του άρθρου 85, παράγραφος 3, δεν έχει ισχύ εφόσον η εν λόγω αρμοδιότητα ανήκει αποκλειστικά στην Επιτροπή.
From this principle it may be deduced that an arbitration agreement which provides that arbitrators are to be asked for a decision on individual exemption under Article 85(3) is not valid, since the Commission is the only authority with power to take such a decision.
Επίσης, οι διαιτητές δεν φαίνεται να είναι αρμόδιοι για να διαπιστώσουν αμέσως την ύπαρξη ή όχι παραβιάσεων των άρθρων 85, παράγραφος 1 και 86.
Similarly, arbitrators do not seem to have power themselves to determine whether or not an infringement of Articles 85(1) or 86 has taken place.
Πράγματι, εφόσον οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να συνδιαλαγούν σχετικά με το συμβιβάσιμο της συμφωνίας περί διαιτησίας με τη δημόσια τάξη (άρθρο 9 του κανονισμού 17/62), επίσης δεν έχουν ούτε το δικαίωμα να διαπιστώνουν το εν λόγω συμβιβάσιμο μέσω της διαιτησίας.
As undertakings may not settle between themselves the question whether an agreement between them complies with public policy, and thus with Article 9 of Regulation No 17, they do not have a right to have such compliance established by arbitration.
Αντίθετα, δεν αποκλείεται το να εφαρμόσουν οι διαιτητές διατάξεις του κοινοτικού δικαίου και ειδικότερα τα άρθρα 85 και 86, εφόσον δεν γίνεται επίκληση του μέσου που βασίζεται στις εν λόγω διατάξεις παρά μόνον παρεμπιπτόντως.
On the other hand, there is nothing to stop arbitrators from applying the provisions of Community law, and in particular Articles 85 and 86, if the reference to those provisions arises only in the course of argument.
Στην περίπτωση αυτή, ο διαιτητής δεν κηρύσσει ακυρότητα "erga omnes" που απορρέει από την παράβαση αλλά περιορίζεται να διαπιστώσει την εν λόγω ακυρότητα και να εξαγάγει τα απαραίτητα συμπεράσματα για τις έννομες σχέσεις (συμβατικές ή ενοχές εξ αδικοπραξίας) που αποτελούν το αντικείμενο του συνυποσχετικού ή της συμφωνίας περί διαιτησίας.
In this case, the arbitrators are not annulling an agreement, with effect erga omnes, as a result of an infringement, but merely noting that the agreement is void and drawing the necessary conclusions for the legal relationships (in contract or tort) that form the subjectmatter of the arbitration agreement.
Έτσι, ο διαιτητής έχει αρμοδιότητα να εφαρμόσει το κοινοτικό δίκαιο, όπως ερμηνεύεται από το δικαστήριο, να αναγνωρίσει άμεσο αποτέλεσμα των άρθρων 85 και 86 καθώς επίσης να θέσει αυτεπαγγέλτως το θέμα του συμβιβάσιμου μιας συμφωνίας με το άρθρο 85 (Civ. Bruxelles, 15.10.75, J.T. 1976,499).
Arbitrators have also to apply Community law, as interpreted by the Court of Justice, to recognize the direct effect of Articles 85 and 86, and even spontaneously to raise the question of compatibility between an agreement and Article 85 (Civ. Brussels, 15.10.75, J.T., 1976, 499).
Η πρακτική
Practice
Πάντως, τα προβλήματα αυτά παρουσιάζονται σπανιότατα στη βελγική πρακτική.
These matters have only rarely arisen in practice in Belgium.
Κατά συνέπεια, οι διαιτητικές αποφάσεις και η νομολογία δεν επιτρέπουν να εξαχθούν συγκεκριμένα συμπεράσματα.
Arbitration awards and court decisions do not enable any clear conclusions to be drawn.
IV. θεραπεία στην περίπτωση παραβιάσεως, με σύμβαση ή συμπεριφορά, του ευρωπαϊκού δικαίου του ανταγωνισμού
REMEDIES IN CASES OF CONTRACTS OR BEHAVIOUR IN CONFLICT WITH EUROPEAN COMPETITION LAW
Ακυρότητα των συμβατικών ρητρών κατ,εφαρμογή του άρθρου 85,παραγραφος 2
Nullity of clauses under Article 85(2)
Η ακυρότητα αυτοδικαίως είναι άγνωστη στο βελγικό δίκαιο.
Automatic nullity is unknown under Belgian law.
Σύμφωνα με τη νομολογία και τις πρόσφατες νομικές θεωρίες, η ακυρότητα δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αντικειμενικό χαρακτηριστικό, αλλά πρέπει να κηρυχθεί από τον δικαστή.
According to recent case-law and learned opinion, nullity should not be regarded as an objective characteristic: in order to be void an agreement must have been declared so by a court.
Η σύμβαση παραμένει εν ισχύει (ή έχει φαινομενική ισχύ) μεταξύ των διαδίκων μέχρι της εκδόσεως αποφάσεως από το δικαστήριο.
An agreement remains valid (or has apparent validity) between the parties until the court reaches a decision.
Το άρθρο 1133 του αστικού κώδικα αναφέρει ότι οι δικαιοπραξίες το περιεχόμενο των οποίων είναι παράνομο είναι άκυρες.
Article 1133 of the Civil Code provides that obligations whose cause is unlawful are void.
Οι συμβάσεις που παραβιάζουν τις διατάξεις του άρθρου 85 αντίκεινται στη δημόσια τάξη και λόγω του γεγονότος αυτού είναι άκυρες.
Agreements that ignore Article 85 are contrary to public policy, and thereby void.
Αν και το άρθρο 86 δεν προβλέπει κύρωση, ο δικαστής θα κηρύξει την ακυρότητα της σύμβασης, το αντικείμενο της οποίας παραβιάζει την απαγόρευση της κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης δυνάμει του άρθρου 86.
Although Article 86 does not provide for any sanction, the court will declare void an agreement based on a breach of the prohibition of abuse of dominant position within the meaning of Article 86.
Γενικές αρχές του αδιαιρέτου
General principles of inseverability
Για να καθορισθεί εάν μία σύμβαση πρέπει να κηρυχθεί μερικώς άκυρη, πρέπει να αναλυθεί η πραγματική πρόθεση των μερών, σε συνάρτηση με την ιδέα του αδιαιρέτου που ενοποιεί τις διάφορες ρήτρες της σύμβασης ελλείψει ρητών έννομων διατάξεων.
To determine whether an agreement should be declared partially void, the real intentions of the parties have to be considered, along with any indivisibility or inseverability which holds the various clauses of the contract together in the absence of explicit legal provisions.
Η ακυρότητα ενός μέρους της σύμβασης δεν συνεπάγεται την ακυρότητα της σύμβασης στο σύνολο της παρά εάν, σύμφωνα με την πρόθεση των μερών, το τμήμα της σύμβασης που πλήττεται από ακυρότητα αποτελεί την ουσιαστική προϋπόθεση από την οποία εξαρτάται ολόκληρη η σύμβαση ή εάν οι ποικίλες απορρέουσες υποχρεώσεις είναι αδιαίρετες.
If part of an agreement is void, this does not nullify the agreement as a whole, unless the part that is void was intended by the parties to form an essential term on which the whole agreement depended, or if the various obligations laid down are inseverable.
Όταν ο νόμος προβλέπει ρητώς την έκταση της ακυρότητας ή εάν τα μέρη έχουν στο πλαίσιο της σύμβασης καθορίσει την έκταση αυτή, ο δικαστής θα πρέπει να εφαρμόσει τον νόμο ή να αναφερθεί στην ρητή βούληση των μερών.
When there is legislation making express provision for nullity and defining its scope, or if the parties have fixed its scope by contract, the courts will apply that legislation or refer to the expressed intention ofthe parties.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η θεωρία της μετατροπής των άκυρων πράξεων δεν αναγνωρίζεται ρητά από το βελγικό θετικό δίκαιο.
It should be noted that the doctrine of "conversion", under which a transaction of one kind which proves to be void may be interpreted as if it were a transaction of another kind, is not expressly recognized in Belgian positive law.
Αποτελέσματα της ακυρότητας
Effects of nullity
Η ακυρότητα έχει αναδρομικό αποτέλεσμα: quod nullum est, nullum producit effectum.
Nullity has retroactive effect: quod nullum est, nullum producit effectum.
Διάκριση μεταξύ ολικής και μερικής ακυρότητας
Distinction between absolute and relative nullity
Πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ της μερικής και της ολικής ακυρότητας.
There is a distinction to be made between absolute and relative nullity.
Αυτή η τελευταία κηρύσσεται για την παράβαση κανόνων που προορίζονται να διασφαλίσουν την προστασία του γενικού συμφέροντος και της δημόσιας τάξης κατ' αντιδιαστολή προς τα ιδιωτικά ή ειδικά συμφέροντα.
Absolute nullity is the consequence of infringing rules intended to protect the general interest and public policy, as distinct from private or special interests.
Από τον στόχο αυτό απορρέουν τέσσερις συγκεκριμένοι τεχνικοί κανόνες: α) η πράξη που πάσχει από ολική ακυρότητα δεν μπορεί να επικυρωθεί, β) η ολική ακυρότητα μπορεί να ζητηθεί από οποιονδήποτε έχοντα έννομο συμφέρον, είτε πρόκειται για συμβαλλόμενο ή τρίτο σε σχέση με τη σύμβαση,
This leads to four technical rules: a) there can be no subsequent ratification of a transaction which is void absolutely; b) a declaration of absolute nullity can be applied for by any interested party, whether or not a party to the contract; c) claims of absolute nullity are time-barred after thirty years (Article 2262 ofthe Civil Code); d) absolute nullity must be declared by a court of its own motion once the facts of the case justify it.
Η διάκριση αυτή είναι σημαντική στο βαθμό που η νομική θεωρία αντιμετωπίζει το κοινοτικό δίκαιο του ανταγωνισμού ως αναπόσπαστο τμήμα της βελγικής οικονομικής δημόσιας τάξης.
The distinction is an important one, because learned opinion considers Community competition law as an integral part of Belgian public policy in commercial matters.
Έτσι, ορισμένοι δικαστές έχουν ήδη θέσει αυτεπαγγέλτως το πρόβλημα του συμβιβάσιμου προς τα άρθρα 85 και 86, έστω και αν κανένας από τους διαδίκους δεν έθεσε το πρόβλημα (Prés. comm.
Some courts have already spontaneously raised a problem of compatibility with Articles 85 and 86, even though none of the parties had done so (Prés. comm.
Bruxelles, 28.12.87, δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί).
Brussels, 28.12.87, not reported).
Διάφορα είδη αγωγών και νομική βάση για την καταβολή αποζημιώσεως α)
Remedies and legal basis for damages a)
Αγωγή για την κήρυξη ολικής ακυρότητας βάσει της αρχής του αδιαιρέτου
Application for a declaration that a contract is wholly void on the principle of inseverability
Ως παράδειγμα των όσων αναλύθηκαν στο σημείο β, αναφέρουμε ότι ο ειρηνοδίκης του Willebroek δέχθηκε τον ισχυρισμό του εναγομένου που υποστήριζε την ακυρότητα του συνόλου της σύμβασης, θεωρώντας ότι η ρήτρα αποκλειστικής πωλήσεως σε μία σύμβαση ζυθεστιατορίου, απαγορευμένη σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, αποτελούσε όρο εκ του οποίου εξαρτώταν η ύπαρξη της ίδιας της σύμβασης και κατά συνέπεια ότι το σύνολο της έπασχε από ακυρότητα (22.4.77, J.J.P. 1978, 69).
As an example of the approach outlined at point (b), the local magistrate at Willebroek found for a defendant who argued that a beer supply contract was void in its entirety because an exclusive sales clause prohibited by Community law was a term upon which the existence of the contract depended (22.4.77, J.J.P., 1978, 69).
Αγωγή περί επιστροφής των καταβληθέντων στον αντισυμβαλλόμενο ποσών κατ'εκτέλεσην συμβάσεως της οποίας η ακυρότητα έχει αναγνωρισθεί
Action for recovery of amounts paid to the other party under a contract subsequently declared void
Ο δικαστής μπορεί να θεωρήσει ότι η επικύρωση αποτελεί συνήθη συνέπεια της ακυρότητας και λόγω του γεγονότος αυτού να την κηρύξει βάσιμη.
The court may consider that a claim for reimbursement is a natural consequence of nullity and uphold it.
Επίσης, το Εφετείο (Cour d'appel) των Βρυξελλών καταδίκασε την βελγική εταιρεία συγγραφέων, συνθετών και εκδοτών, να επιστρέψει τις προκαταβολές που έλαβε για την εισαγωγή μαγνητοφωνημένων ταινιών κατόπιν της ακυρότητας της σύμπραξης που αποσκοπούσε στην απαγόρευση της εξαγωγής μεταξύ εταιρειών πνευματικών δημιουργών (Bruxelles, 26.10.78, J.T., 1979, 407).
Similarly, the Brussels Court of Appeal required the Belgian copyright management society to return dues it had collected from an importer of recorded tapes, following the annulment of an agreement between management societies which sought to prevent exports (Brussels, 26.10.78, J.T., 1979, 407).
Μία άκυρη σύμβαση δεν δύναται να παράγει οποιοδήποτε αποτέλεσμα.
A void agreement does not produce any effects.
Το άρθρο 1131 του αστικού κώδικα απαγορεύει οποιαδήποτε δικαιοπραξία κατ,εκτέλεσην υποχρεώσεων ή συμβάσεων, περιέχουσα παράνομη ρήτρα, πράγμα που αντιστοιχεί στην αρχή "nemo auditur suam propriam turpitudinem allegane".
Article 1131 of the Civil Code proscribes all proceedings to enforce obligations or agreements having an unlawful cause, which is in accordance with the maxim nemo auditur suam proprium turpitudinem allegans (no one may rely upon his own wrongdoing).
O ειρηνοδίκης του Willebroek θεώρησε ότι ο ασταθής χαρακτήρας της προσωρινής ισχύος αντιτίθεται στην εφαρμογή μέτρων, τα οποία, λόγω του οριστικού τους χαρακτήρα,
The local magistrate at Willebroek considered that the transient nature of provisional validity prevented the application of measures which were of a permanent character, and consequently conflicted with the nullity which had in fact succeeded the period of provisional validity.
181 βρίσκονται σε αντίθετη με την ακυρότητα στην οποία κατέληξε η προσωρινή ισχύς.
He would not require the defendant to perform the obligations entered into, or to pay damages for failure to discharge the provisionally valid contract (J. Px Willebroek, J.J.P., 1978, 69).
Αγωγή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση ζημιών κατόπιν ακυρότητας της σύμβασης
Action by a party to a contract for compensation for injury incurred as a result ofthe nullity ofthe contract
Επειδή η παραβίαση ενός κοινοτικού κανόνα που συνεπάγεται την ακυρότητα της σύμβασης αποτελεί παράπτωμα σύμφωνα με το βελγικό δίκαιο, είναι θεμιτό ο ζημιωθείς διάδικος να απαιτήσει την καταβολή αποζημιώσεως εφόσον οι λοιποί όροι πληρούνται (απόδειξη της ζημίας και αιτιώδης συνάφεια).
The infringement of a Community rule that has led to the annulment of a contract constitutes an unlawful act for purposes of Belgian law, and an injured party may claim damages as long as the necessary conditions are fulfilled (proof of damage and proof of causation). For example, a retailer was
Αυτό ίσχυσε π.χ. στην περίπτωση ενός λιανοπωλητή ο οποίος κλήτευσε τον εισαγωγέα του, επειδή αρνιόταν να του παραδώσει τα προϊόντα με το σκεπτικό ότι δεν τηρούσε πλέον τις επιβεβλημένες τιμές (Βρυξέλλες, 19.02.69, J.T., 1969, 241).
Belgium able to bring an action against an importer who refused to supply certain goods on the grounds that the retailer had ceased to comply with resale price maintenance arrangements (Brussels, 19.2.69, J.T., 1969, 241).
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η άρνηση προμήθειας δεν αποτελούσε παράπτωμα εφόσον η αναστολή των παραδόσεων βασιζόταν σε έναν νόμιμο στόχο, παραδείγματος χάριν εκείνον του να αποτραπεί μία υποτίμηση των τιμών ώστε να εξασφαλισθεί μία δίκαιη αμοιβή στους λιανοπωλητές και ιδίως στους λιγότερο ευνοημένους από αυτούς.
In that case the court decided that refusal to supply was not an unlawful act when deliveries were suspended for a legitimate purpose, and that in the circumstances it was legitimate to seek to prevent a decline in prices so as to ensure a fair return to retailers, especially those at a disadvantage.
Αγωγή αποζημιώσεως για την αποκατάσταση της ζημίας που υπέστη τρίτος λόγω της ακυρότητας της σύμβασης
Proceedings by a third party to obtain compensation for injury incurred as a result of the nullity ofthe contract
Επιβάλλεται το ίδιο σκεπτικό εφόσον η παραβίαση των κοινοτικών διατάξεων συνεπάγεται την απόλυτη ακυρότητα της σύμβασης, πράγμα που μπορεί να επικαλεσθεί και τρίτος έχων έννομον συμφέρον.
The same argument applies: breach of Community provisions implies the absolute nullity of the contract, and this can be relied upon even by a third party.
Κατά τον τρόπο αυτό ένας μεταπωλητής προσέφυγε στην δικαιοσύνη ώστε να επιτύχει την καταδίκη του εισαγωγέα που είχε αρνηθεί την προμήθεια προϊόντων στον κύριο αντιπρόσωπο λόγω μιας ρήτρας αποκλειστικής πωλήσεως, για την οποία ο μεταπωλητής θεωρούσε ότι αντέβαινε τις διατάξεις της συνθήκης (Βρυξέλλες, 17.09.81, J.T., 1982, 412).
Thus a sub-dealer was able to bring an action against an importer who refused to supply goods to the main dealer, invoking an exclusive sales clause which the sub-dealer considered contrary to the Treaty (Brussels, 17.9.81, J.T, 1982,412).
Αξία μιας άκυρης σύμβασης έναντι τρίτων
Value of a void contract in proceedings against a third party
Συμβαίνει συχνά ένας συμμετέχων σε δίκτυο επιλεκτικής διανομής να ασκήσει αγωγή για παύση παραβάσεως κατά ενός παράλληλου εισαγωγέα προς τον μη εξουσιοδοτημένο διανομέα.
It frequently happens that a member of a selective distribution network brings cease-and-desist proceedings against a parallel importer supplying an unapproved dealer.
Εάν ο δικαστής θεωρήσει ότι μια τέτοια συμφωνία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 85, παράγραφος 1 και ότι δυνάμει της δεύτερης παραγράφου του ιδίου άρθρου η σύμβαση πάσχει από ακυρότητα, αυτή η τελευταία δεν μπορεί να χρησιμεύσει ως βάση σε μία αίτηση απαγόρευσης πωλήσεων που απευθύνεται κατά ενός μη εξουσιοδοτημένου διανομέα (Prés. comm. Nivellles, 25.11.82, R.D.C., 1983, 473).
If the court considers that the selective distribution agreement is caught by Article 85(1), and consequently void under Article 85(2), the agreement cannot be the basis for an application to prohibit an unapproved dealer from selling (Prés. comm. Nivelles, 25.11.82, R.D.C., 1983, 473).