natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συναφώς, από τον φάκελο προκύπτει, πρώτον, ότι τα περισσότερα κράτη μέλη είχαν ζητήσει από την Επιτροπή να περιλάβει την ονομασία «φέτα» στον κατάλογο των κοινών ονομασιών τον οποίο κατάρτιζε.
The documents before the Court show that a majority of the Member States had asked the Commission to include the name 'Feta' on the list of generic names which it was preparing.
Κατά το άρθρο 1, πρώτο εδάφιο, του επίδικου κανονισμού, «οι επωνυμίες που αναγράφονται στο παράρτημα καταχωρούνται ως προστατευόμενες γε < ογραφικές ενδείξεις (ΠΓΕ) ή προ(ττατευόμενες ονομασίες προελεύσεως (ΠΟΠ) δυνάμει του άρθρου 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92».
The first paragraph of Article 1 of the contested regulation provides: The names listed in the Annex shall be registered as protected geographical indications (PGI) or protected designations of origin (PDO) pursuant to Article 17 of Regulation (EEC) No 2081/92'.
Το αναφερόμενο στη διάταξη αυτή παράρτημα περιλαμβάνει στο μέρος του Α, που επιγράφεται «Προϊόντα του παραρτήματος II της Συνθήκης που προορίζονται για κατανάλωση», υπό «Τυριά», «Ελλάδα», την ονομασία «Φέτα (ΠΟΠ)».
The annex referred to by that provision mentions under the headings 'Cheeses' and 'Greece' in Part A, entitled 'Products listed in Annex II to the EC Treaty, intended for human consumption', 'Φέτα (Feta) (PDO)'.
Το (ίρΟρο 3 του βασικού κανονισμού 2081/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992, ορίζει:
The file relating to the name 'Feta' of which the Hellenic Republic sought registration as a PDO contained information concerning in particular the geographical origin of the raw material used in the manufacture of the product, the natural conditions prevailing in the region where that raw material was produced, the species and breeds of animals whose milk is used for the
Με τη γνωμοδότηση που έκανε στις 15 Νοεμβρίου 1994, η επιστημονική επιτροπή έκρινε, με τέσσερις ψήφους υπέρ και τρεις ψήφους κατά, ότι, ενόψει ιδίως των παρασχεθέντων στοιχείων, η ονομασία «φέτα» πληροί τις προϋποθέσεις καταχωρήσεως υπό την έννοια του βασικοί· κανονισμού, ειδικότερα δε του άρθρου 2, παράγραφος 3, αυτού.
In its opinion of 15 November 1994, the Scientific Committee expressed the view, by four votes in favour and three against, having regard in particular to the information supplied, that the name 'Feta' met the conditions for registration under the basic regulation, more particularly Article 2(3) thereof.
Ωστόσο, ο επίδικος κανονισμός δεν περιέχει καμία ένδειξη ή διευκρίνιση σχετικά με τους λόγους για τους οποίους, παρά τα επιχειρήματα που προέβαλαν ορισμένα κράτη μέλη είτε ιπο πλ(χίιτιο της καταρτίσεως της προτάσεως καταλόγου κοινών ονομασιών, η οποία προβλέπεται ιπο άρθρο 3, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού, είτε ιπο πλαίσιο της διαδικασίας εκδόσεως του επίδικου κανονισμού, που διέπεται από το άρθρο 15 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή κατέληξε ότι η ονομασία «φέτα» δεν αποτελεί κοινή ονομασία και μπορεί, επομένως, να καταχωρηθεί.
However, the contested regulation contains no indication or clarification regarding the reasons for which, notwithstanding the arguments put forward by certain Member States either in the context of preparation of the draft list of generic names provided for in Article 3(3) of the basic regulation or in the procedure for adoption of the contested regulation, as governed by Article 15 of the basic regulation, the Commission was persuaded to consider that the name 'Feta' does not constitute a generic name and can therefore be registered.
Με την ίδια γνωμοδότηση, η επιστημονική επιτροπή κατέληξε ομόφωνα ότι, λαμβανομένων υπόψη των εγγράφων που της είχαν υποβληθεί, η ονομασία «φέτα», ως ονομασία ελληνικού τυριού, δεν έχει κοινό χαρακτήρα, υπό την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού.
In the same opinion, the Scientific Committee unanimously concluded, on the basis of the documentation submitted to it, that the name 'Feta' for Greek cheese was not generic within the meaning of Article 3(1) of the basic regulation.
Δεδομένου ότι η προβλεπόμενη στο άρθρο 15 του βασικού κανονισμού επιτροπή δεν αποφάνθηκε επί της προτάσεως αυτής εντός της προθεσμίας που της είχε ταχθεί, η Επιτροπή υπέβαλε την πρόταση στο Συμβούλιο, στις 6 Μαρτίου 1996, σύμφωνα με τα όσα προβλέπει το άρθρο 15, τέταρτο εδάφιο, του εν λόγω κανονισμού.
The committee provided for in Article 15 of the basic regulation did not give a decision on that proposal within the period appointed and the Commission therefore submitted it to the Council on 6 March 1996, as provided for by the fourth paragraph of Article 15 ofthat regulation.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η Επιτροπή απέδωσε ελάχιστη σημασία ιπην κατάιπαση που υφίσταται στα άλλα κράτη μέλη πλην του κράτους προελεύσεως και θεώρησε ότι στερούνταν κάθε λυσιτέλειας οι εθνικές τους νομοθεσίες, για τον λόγο, αφενός, ότι πρέπει να αποδίδεται πρωταρχική σημασία στην κατάσταση που υφίσταται ιπο κράτος μέλος προελεύσεως και, ιχφετέρου, ότι το γεγονός ότι, σε άλλα κράτη μέλη, ήταν δυνατή η χρησιμοποίηση της ονομασίας «φέτα» για τη διάθεση ιπο εμπόριο νομίμως παραχθέντος τυριού δεν μπορούσε να δικαιολογήσει το ότι η εν λόγιο ονομασία έχει καταστεί κοινή.
It must be observed that the Commission minimised the importance to be attached to the situation existing in the Member States other than the State of origin and considered their national legislation to be entirely irrelevant on the grounds, first, that it is appropriate to attach primary importance to the situation existing in the Member State of origin and, second, that the fact that, in other Member States, the name 'Feta' may have been used for the marketing of lawfully produced cheese is no basis for concluding that that name has become generic.
Δεδομένου ότι το Συμβούλιο δεν αποφάσισε επί της προτάσεως αυτί]ς εντός της τρίμηνης προθεσμίας που προβλέπει το πέμπτο εδάφιο της ίδιας διατάξεως, η Επιτροπή εξέδωσε τελικά η ίδια, στις 12 Ιουνίου 1996, τον επίδικο κανονισμό.
Since the Council did not give a decision on the proposal within the period of three months laid down in the fifth paragraph of that article, the Commission finally adopted the contested regulation itself on 12 June 1996.
Δεν (χμφισβητείται ότι, με τον τελευταίο αιιτό κανονισμό, η ονομασία «φέτα» καταχωρήθηκε ως ΠΟΠ, βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού, που εφαρμόζεται σε παραδοσιακές ονομασίες, γεωγραφικές ή μη.
It is common ground that the latter regulation registered the name 'Feta' as a PDO under Article 2(3) of the basic regulation, which applies to traditional names, geographical or otherwise.
Δικαατηρίου
Findings of the Court
'Οσον αφορά το πρώτο από τα επιχειρήματα αυτά, πρέπει να υπογραμμιστεί, κατ' αρχάς, ότι το άρθρο 3, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού επιτάσσει ρητά ότι, για να διαπιστωθεί εάν μια ονομασία έχει καταιπεί κοινή, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι παράγοντες, μεταξύ των οποίο) ν συγκαταλέγονται υποχρεοπικά εκείνοι που απαριθμούνται ρητά, ήτοι η κατάσταση που υφίσταται στο κράτος μέλος προελεύσεως της ονομασίας και στις περιοχές καταναλώσειος, η
As regards the question whether the name 'Feta' must be regarded as a name that has become generic within the meaning of Article 3(1) of the basic regulation, the Court finds that the contested regulation confines itself to stressing, in the second recital in its preamble, that some of the names notified by the Member States to the Commission under Article 17 of the basic regulation were found to be in accordance with the provisions of that regulation and eligible to be registered and, in the third recital, to recalling that generic names are not registered.
Όσον αφορά το ζήτημα αν η ονομασία «φέτα» πρέπει να θεο)ρηθεί ως ονομασία που έχει
As regards the second argument, to the effect that, in the context of the third indent of Article 3(1) of the basic regulation, it is irrelevant that in several Member States other than the State of origin national rales have long existed which allow use of the name 'Feta', it must be borne in mind, first, that, under the second indent of Article 7(4) of the basic regulation, the fact that registration of a name at the request of a Member State might jeopardise the existence of products which are legally on the market constitutes a ground on which a statement of objection from another Member State may be admissible.
κατάσταση που υφΰπαται σε άλλα κράτη μέλη και η οικεία εθνική ή κοινοτική νομοθεσία.
products which are legally on the market and have therefore been legally marketed under that name in Member States other than the State of origin by which registration is applied for.
αντιθέτων διατάξεων, δεν μπορεί να επιτριχπεί, στο πλαίσιο της απλοποιημένης διαδικασίας, η καταχώρηση ονομασιών που δεν πληρούν τις οτΌΐαστικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για την καταχώρηση τους σύμφωνα με τη συνήθη διαδικασία καταχωρήσεως.
The Commission's own submissions show that, when registering the name 'Feta', it took no account whatsoever of the fact that that name had been used for a considerable time in certain Member States other than the Hellenic Republic.
Στο πλαίσιο των διαδικασιών καταχωρήσεως μιας ονομασίας προϊόντος δυνάμει του βασικού κανονισμού, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ύπαρξη προϊόντων που κυκλοφορούν νομίμως στην αγορά και έχουν επομένως διατεθεί νομίμως στο εμπόριο με την ονομασία αταή σε άλλα κράτη μέλη πλην του κράτους προελεύσεως, που ζητεί την καταχώρηση.
Even though Article 17(2) of the basic regulation expressly provides that Article 7 thereof is not applicable in the simplified registration procedure, a registration under that procedure also presupposes that the names conform with the substantive requirements of that regulation.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι από αυτά καθαυτά τα επιχειρήματα της Επιτροπής προκύπτει ότι η Επιτροπή, κατά την καταχώρηση της ονομαιτίας «φέτα», ουδόλως έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η ονομασία αυτή χρησιμοποιείται ουτό μακρού χρόνου σε ορισμένα κράτη μέλη πέραν της Ελληνικής Δημοκρατίας.
In the absence of express provisions to the contrary, there is no possibility, under the simplified procedure, of names being registered which do not fulfil the substantive conditions for registration under the normal registration procedure.
Επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν έλαβε δεόντως υπόψη όλους τους παράγοντες που όφειλε να λάβει υπόψη δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού.
The Commission thus failed to take due account of all the factors which the third indent of Article 3(1) of the basic regulation required it to take into consideration.
Πράγματι, ελλείψει ρητών
In the context of procedures for registration of a name of a product under the basic regulation, account must be taken of the existence of
Καταδικάζει την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα δικαστικά έξοδα,
The Commission of the European Communities is ordered to pay the costs;
Η Ελληνική Αημοκρατία φέρει τα δικαστικά της έξοδα.»
The Hellenic republic is ordered to bear its own costs.'
La Pergola ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαιχη της ολομέλειας της 15ης Σεπτεμβρίου 1998.
Advocate General A La Pergola delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 15 September 1998.
Πρότεινε ιπο Δικαστήριο
He proposed that the Court should annul the registration of 'feta' as a PDO in Part A of the Annex to the contested regulation and order the Commission to pay the costs.
καταχώρηση των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται ιπο άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/92 του Συμβουλίου" να καταδικάσει την Επιτροπή ιπα δικαιπικά έξοδα».
By order of 24 October 1996 the Corte Suprema di Cassazione (Supreme Court of Cassation) referred fourteen questions on the interpretation of Article 17 of the Convention of 27 September 1968, as amended by the Convention of 9 October 1978 on the Accession of the Kingdom of Denmark, Ireland and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland (hereinafter 'the Convention').
Υποθ. C-159/97 Trasporti Castelletti Spedizioni Internazionali SpA κατά Hugo Trumpy SpA Σύμβαση για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση των αποφάσεων
The Court takes the view that, on a proper construction of the Convention, the contracting parties' consent to the jurisdiction clause is presumed to exist where their conduct is consistent with a usage which governs the area of international trade or commerce in which they operate and of which they are, or ought to have been, aware.
16 Μαρτίου 1999 δικαιοδοσίας
The ninth, fourth, fifth and eighth questions: usage in international trade or commerce
Προδικαστική «Σύμβαση των Βρυξελλών — Άρθρο 17 - Συμφωνία διεθνούς ανταποκρινόμενος στις συνήθειες του διεθνούς εμπορίου» (Ολομέλεια) ζητεί αποκλειστικώς να διευκρινιιπούν τέσσερα στοιχεία από τα οποία εξαρτάται το κύρος ρήτρας περί διεθνούς δικαιοδοσίας, καταρτισθείσας υπό μορφή ανταποκρινόμενη στις συνήθειες, τρίτη υποθετική περίπτωση του άρθρου 17, προπό εδάφιο, δεύτερη περίοδος, της Συμβάσεως.
The questions were raised in proceedings for compensation for damage allegedly caused during the unloading of goods carried under a number of bills of lading from Argentina to Italy, between Trasporti Castelletti Spedizioni Internazionali SpA ('Castelletti'), having its registered office in Milan, Italy, to which the goods were delivered, and Hugo Trumpy SpA ('Trumpy"), having its registered office in Genoa, Italy, in its capacity as agent for the vessel and for the carrier Lauritzen Reefers A/S ('Lauritzen'), whose registered office is in Copenhagen.
Με διάταξη της 24ης Οκτωβρίου 1996, το Corte suprema di cassazione υπέβαλε 14 προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 17 της προπαρατεθείσας Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 για την προσχώρηση του Βασιλείου της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (ιπο εξής: Σύμβαση).
It is apparent from the wording of the questions submitted that the national court seeks clarification of four factors affecting the validity of a jurisdiction clause which is drawn up in a form which accords with established practices (usages) — the third case mentioned in the second sentence of the first paragraph of Article 17 of the Convention.
Όπως επίσης προκύπτει από τα ανωτέρω ερωτήματα, το αιτούν δικαιπήριο διερωτάται αν υφίστανται, ενόψει του άρθρου 17 της Συμβάσεως, ενδεχόμενοι περιορισμοί κατά την επιλογή του υποδεικνυομένου δικαστηρίου (τρίτο, έβδομο και έκτο ερώτημα).
The existence of a usage is to be determined not by reference to the law of one of the Contracting Parties or in relation to international trade or commerce in general, but in relation to the branch of trade or commerce in which the parties to the contract operate.
Επί τον πρώτου ερωτήματος περί της αποδοχής από τα συμβαλλόμενα μέρη της ρήτρας περί διεθνούς δικαιοδοσίας
It is also clear from its questions that the national court is unsure whether there are any restrictions as to the choice of court under Article 17 of the Convention (third, seventh and sixth questions).
Με το πρώτο ερώτημα του, το αιτούν δικαιπήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν το άρθρο 17 της Συμβάσεως, ως έχει μετά τη Σύμβαση προσχωρήσεως της 9ης Οκτωβρίου 1978, προϋποθέτει κατ' ανάγκη ότι διαπιστώνεται η ιχποδοχή της ρήτρας περί διεθνούς δικαιοδοσίας ιχπό τα συμβαλλόμενα μέρη, εφόσον η διάταξη ιχναφέρεται μεν ιπην έννοια των «συνηθειών», χρησιμοποιεί όμως και τον όρο «καταρτίζεται».
By its first question, the national court is asking essentially whether Article 17 of the Convention, as amended by the Accession Convention of 9 October 1978, in so far as it refers to the notion of 'practices' (usages) whilst using the term 'concluded' [in the Italian version], necessarily
Όπως προκύπτει από τη διατύπωση των υποβληθέντων ερωτημάτων, το αιτούν δικαστήριο
The determining factor remains, however, whether the course of conduct in question is generally and regularly followed by operators in the branch of
του οποίου δρουν οι εμπορίου εντός συμβαλλόμενοι.
be assessed, the parties' nationality being irrelevant for the purposes of that investigation.
Επί τον ενάτου, τετάρτου, πέμπτου και ογδόου ερωτήματος σχετικά με την έννοια της συνήθειας του διεθνούς εμπορίου
Since Article 17 of the Convention does not contain any reference to forms of publicity, the court finds that, although any publicity which might be given in associations or specialised bodies to the standard forms on which a jurisdiction clause appears may help to prove that a practice is generally and regularly followed, such publicity cannot be a requirement for establishing the existence of a usage.
Επειδή το άρθρο 17 της Συμβάσεως δεν περιλαμβάνει καμία ένδειξη ως προς τις μορφές δημοσιότητας, πρέπει να θεωρηθεί ότι, προς απόδειξη της υπάρξεως μιας συνήθειας, δεν απαιτείται η δημοσιότητα που προσδίδουν ενδεχομένως ενώσεις ή ειδικευμένοι οργανισμοί στα έντυπα που περιλαμβάνουν ρήτρα διεθνούς δικαιοδοσίας, μολονότι η τελευταία είναι ικανή να έλθει προς επίρρωση της αποδείξεως ότι υφίσταται μία κατά κανόνα και τακτικά ακολουθούμενη πρακτική.
The actual or presumed awareness of a usage on the part of the parties to a contract can be made out, in particular, by showing either that the parties had previously had commercial or trade relations between themselves or with other parties operating in the sector in question, or that, in that sector, a particular course of conduct is sufficiently well known because it is generally and regularly followed when a particular type of contract is concluded, so that it may be regarded as being an established usage.
Επί τον δευτέρου, ενδεκάτου και δωδεκάτου ερωτήματος σχετικά με την έννοια τον ανταποκρινόμενου τύπου
The second, eleventh and tenth questions: form which accords with practices'
Το άρθρο 17 προβλέπει τις τυπικές προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι ρήτρες περί παρεκτάσεως αρμοδιότητας και τούτο για να διαφυλάσσεται η ασφάλεια δικαίου και η σύμπτωση βουλήσεως των συμβαλλομένων.
Article 17 is intended to lay down itself the conditions as to form which jurisdiction clauses must meet, so as to ensure legal certainty and to ensure that the parties have given their consent.
Με τα ανωτέρω ερωτήματα, το αιτούν δικαιπήριο προβληματίζεται κατ' ουσίαν (ης προς τις χώρες εντός των οποίων πρέπει να διαπιστωθεί η ύπαρξη συνήθειας, ως προς τη διαδικασία διαμορφώσεως της, ως προς τις μορφές δημοσιότητας υπό τις οποίες πρέπει να εκδηλώνεται και ως προς τις συνέπειες που πρέπει να συνάγονται, σχετικά με την ύπαρξη συνήθειας στον τομέα αυτό, από ένδικη αμφισβήτηση του κύρους ρητρών διεθνούς δικαιοδοσίας ενσωματωμένων σε φορτωτικές.
Given the Convention's silence on the means by which awareness of a usage may be proved, it must be held that, although any publicity which might be given in associations or specialised bodies to the standard forms containing jurisdiction clauses would make it easier to prove awareness, it cannot be essential for this purpose.
Δεν αμφισβητείται ότι η επίδικη, στα πλαίσια της κύριας δίκης, σύμβαση αφορά το διεθνές εμπόριο.
The validity of a jurisdiction clause may be subject to compliance with a particular condition as to form only if that condition is linked to the requirements of Article 17.
Η ύπαρξη ιπινηθείας δεν μπορεί να εκτιμάται με γνώμονα τη νομοθεσία ενός των συμβαλλομένων κρατών, αλλ' ότι πρέπει να διαπιστώνεται ιπα πλαίσια του εμπορικού κλάδου εντός του οποίου οι ιτυμβιχλλόμενοι ασκούν τις δραστηριότητες τους και όχι σε συνάρτηση με το διεθνές εμπόριο εν γένει.
It is therefore for the national court to refer to the commercial usages in the branch of international trade or commerce concerned in order to determine whether the physical appearance of the jurisdiction clause, including the language in which it is drawn up, and its insertion in a standard form, which has not been signed by the party not involved in drawing it up, are consistent with the forms according with those usages.
Υφίιπαται συνήθεια στον οικείο εμπορικό κλάδο όταν, ιδίως, κατά τη σύναψη συμβάσεων ορισμένου τύπου, οι επιχειρηματίες του κλάδου αυτού τηρούν κατά κανόνα και τακτικά συγκεκριμένη συμπεριφορά.
It asks whether it is necessary for the parties to choose a court having some link to the case, whether the court seised may review the validity of the clause as well as the intention of the party which inserted it, and whether the fact that the substantive provisions applicable before the chosen court tend to reduce that party's liability may affect the validity of the jurisdiction clause.
Επί τον δεκάτου τρίτου, δεκάτου τετάρτου και δωδέκατου ερωτήματος σχετικά με τη γνώση της συνήθειας από τονς συμβαλλομένους
The choice of court in a jurisdiction clause may be assessed only in the light of considerations connected with the requirements laid down by Article 17.
Με τα ερωτήματα αυτά, το αιτούν δικαιπήριο ερωτά κατ' ουσίαν, κατ' αρχάς, ποιος είναι ο συμβαλλόμενος που οφείλει να γνωρίζει τη συνήθεια και αν η ιθαγένεια του διαδραματίζει συναφώς ρόλο, ακολούθως, σε ποιο βαθμό ο
By these questions, the national court seeks to ascertain, first, which party must be aware of the usage and whether his nationality is relevant in this regard, next, what degree of awareness that party must have of the usage and, finally, whether any publicity must be given to the standard forms containing jurisdiction clauses and, if so, in what form.
Το γεγονός ότι οι επιχειρηματίες των χωρών που κατέχουν εξέχουσα θέση στον επίδικο κλάδο του διεθνούς εμπορίου ακολουθούν κατά κανόνα και τακτικά ιτυγκεκριμένη πρακτική μπορεί να αποτελέσει δείκτη προς επίρρωση της αποδείξεως ότι υφίιπαται συνήθεια.
In a situation such as that in the main proceedings, any further review of the validity of the clause and of the intention of the party which inserted it must be excluded and substantive rules of liability applicable in the chosen court must not affect the validity of the jurisdiction clause.
Πάντως, αποφασιιπικής σημασίας κριτήριο εξακολουθεί να παραμένει το αν η επίδικη συμπεριφορά τηρείται κατά κανόνα και τακτικά από τους επιχειρηματίες του κλάδου του διεθνούς
Since the validity of the clause under Article 17 must be assessed by reference to the relationship between the original parties, it follows that it is those parties whose awareness of the usage must
Η αποδοχή της ρήτρας περί διεθνούς δικαιοδοσίας τεκμαίρεται ως υφισταμένη οσάκις η συμπεριφορά
'The third case mentioned in the second sentence of the first paragraph of Article 17 of the Convention of 27 September 1968 on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters, as amended by the Convention of 9 October 1978 on the Accession of the Kingdom of Denmark, Ireland and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, is to be interpreted as follows:
συνήθεια, διέπουσα τον τομέα του διεθνούς εμπορίου εντός του οποίου δρουν, την οποία γνωρίζουν ή οφείλουν να γνωρίζουν.
The contracting parties' consent to the jurisdiction clause is presumed to exist where their conduct is consistent with a usage which governs the area of international trade or commerce in which they operate and of which they are, or ought to have been, aware.
Η ύπαρξη συνήθειας η οποία πρέπει να διαπιστώνεται εντός του εμπορικού κλάδου ιπον οποίο ασκούν τη δραστηριότητα τους οι συμβαλλόμενοι, αποδεικνύεται οσάκις οι επιχειρηματίες του κλάδου αυτού ακολουθούν, κατά τη σύναψη συμβάσεων αρίΑίμένου τύπου, συγκεκριμένη, τηρούμενη κατά κανόνα και τακτικά, συμπεριφορά
The existence of a usage, which must be determined in relation to the branch of trade or commerce in which the parties to the contract operate, is established where a particular course of conduct is generally and regularly followed by operators in that branch when concluding contracts of a particular type.
Δεν είναι αναγκαίο να αποδεικνύεται ιδύος εντός όλων των συμβαλλομένων η ύπαρξη εντός συγκεκριμένων χωρών, ούτε, κρατών, παρόμοιας συμπεριφοράς
It is not necessary for such a course of conduct to be established in specific countries or, in particular, in all the Contracting States.
Δεν μπορεί να απαιτείται συστηματικά συγκεκριμένη μορφή δημοσιότητας
A specific form of publicity cannot be required in all cases.