natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Job Centre46) ζήτησε την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως από το ΔΕΚ για την ερμηνεία των άρθρων 48, 55, 59, 60, 66, 86 και 90, με σκοπό να εκτιμηθεί το κατά πόσον (1) οι εθνικοί κανόνες για το "collocamento" (ήτοι το διορισμό των υπαλλήλων) και την έκτακτη εργασία, δεδομένου ότι αποτελούν διατάξεις αυστηρού δικαίου, για την προστασία των εργαζομένων και της εθνικής οικονομίας, μπορούν ενδεχομένως να θεωρηθούν ότι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 66 και 55 της Συνθήκης, στο μέτρο που αναφέρονται σε δραστηριότητες οι οποίες συνεπάγονται την άσκηση δημόσιας εξουσίας· και (2) κατά πόσον οι κοινοτικοί κανόνες τους οποίους επικαλείται ο καταγγέλλων, ελλείψει άλλων συγκεκριμένων κανόνων που να εφαρμόζονται στο εν λόγω ειδικό πεδίο, θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως διατάξεις αμέσου αποτελέσματος και ότι συνεπώς επιτρέπουν σε όλους τους ιδιώτες ή πρόσωπα δημοσίου δικαίου να διεξάγουν - χωρίς να χρειάζονται ειδική εξουσιοδότηση ή να υπόκεινται σε ειδικό έλεγχο - μια τέτοια δραστηριότητα μεσολάβησης μεταξύ της ζήτησης και της προσφοράς εργασίας, και/ή παροχής έκτακτου προσωπικού σε τρίτους, σε περιστάσεις, στις οποίες το σχετικό κράτος μέλος ευρίσκεται σε αδιιναμία να ικανοποιεί πλήρως μέσω των δικών του διοικητικών δομών, την εμφανιζόμενη ζήτηση για τέτοιες υπηρεσίες στην αγορά εργασίας.
Job Centre45) requested a preliminary ruling from the ECJ on the interpretation of Articles 48, 55, 59, 60, 66, 86 and 90, in order to assess whether (1) national rules on "collocamento" (i.e. placement of employees) and temporary work, given their pubhc character in protecting workers and national economy, may be considered to fall within the scope of Articles 66 and 55 ofthe Treaty, in that they refer to activities which involve the exercise of official authority; and (2) the community rules invoked by the plaintiff, in the absence of any precise mies implementing them in the specific area, may be considered to be directly effective and therefore entitling any pubhc or private individual or body to cany out - without any special control or authorization - such an activity of mediation between demand and offer of work, and/or the supply of temporary staff to third parties, in a situation where the Member State is unable though its own administrative apparatus to completely satisfy the actual demand for such services on the labour market.
ii) Η θειυρία της "σαφούς διατάξεως" (acte clair)
ii) The "acte clair" doctrine.
Τούτο συνεπάγεται ότι το ανώτερο δικαστήριο δεν υποχρεούται να ζητήσει την έκδοση προδικαστικής απόφασης όταν θεωρεί ότι
First, the Article 177 procedure is. in practice, vety important in terms of the coordination ofthe EU legal order with the different national legal systems ofthe Member States.
Το ΔΕΚ αποφάνθηκε (υπόθεση 179/90 της 10ης Δεκεμβρίου 1991, Foro il. 1992. IV.
Furthermore, the "acte clair" doctrine is not sufficiently clear to be applied without difficulties arising.
225) ότι είναι ασυμβίβαστο με τα άρθρα 90 παράγραφος 1,30,48 και 86 της Συνθήκης, το μονοπώλιο λιμενικών εργασιών που έχει χορηγηθεί από την ιταλική νομοθεσία σε ιταλική επιχείρηση, η οποία υποχρεούται επίσης να χρησιμοποιεί, για τις δραστηριότητες αυτές, λιμενική εταιρεία που απασχολεί αποκλειστικά ιταλούς εργαζόμενους.
1992,1, 1293 The ECJ ruled (Case 179/90 of December 10, 1991, Foro it. 1992, IV, 225) that is incompatible with Articles 90 (1), 30, 48 and 86 ofthe Treaty, the monopoly of port activities granted by the national law to an Italian undertaking, which is also obliged to use, for such activity, a port company with only Italian employees.
Ωστόσο, η δυσκολία που είναι εγγενής στην εφαρμογή της θεωρίας της "σαφούς όιατέξεως" εμφανίζεται καθαρά στην απόφαση του Corte di Cassazione αριθ. 3960, της 27ης Νοεμβρίου 197548.
However, the difficulties inherent in applying the "acte clair" doctrine are shown clearly by reference to the decision ofthe Corte di Cassazione No. 3960, of November 27,197548.
Στην απόφαση του αυτή, το Corte di Cassazione ερμήνευσε το άρθρο 86 κατά τρόπο αντίθετο προς τις αρχές που θεσπίσθηκαν από το ΔΕΚ, στο μέτρο που αποφάνθηκε ότι ο ενάγων, ο οποίος επικαλείται δικαίωμα του που αντλεί με βάση την εθνική νομοθεσία, δεν δύναται ποτέ να παραβιάζει το άρθρο 86.
In that decision, the Corte di Cassazione has interpreted Article 86 in a manner contrary to the principles established by the ECJ, since it has held that the plaintiff who invokes a right granted to him by national law can never violate Article 86.
Αντίθετα, αποτελεί σαφώς αποκατεστημένη αρχή της νομολογίας του ΔΕΚ, ότι οι εθνικές νομοθεσίες που δεν συμβιβάζονται με την κοινοτική νομοθεσία περί ανταγωνισμού δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.
On the contrary, it is a well-established principle of ECJ case law that national laws inconsistent with Community competition law must be disregarded.
Σε μία νεώτερη υπόθεση που οδήγησε σε απόφαση του Corte di Cassazione το 199349 (απόφαση αριθ.
In a further case decided in 1993 by the Corte di Cassazione49(Decision no.
8390 της 27ης Ιουλίου 1993), ζητήθηκε από το Δικαστήριο να κρίνει το συμβιβάσιμο της ιταλικής νομοθεσίας, που αφορά την έκδοση υπουργικών εγκρίσεων σε εθνικές επιχειρήσεις με τις οποίες εξουσιοδοτούνται οι τελευταίες αυτές να διενεργούν πράξεις που να τις δεσμεύουν έναντι αλλοδαπών, με τους κανονισμούς 67/67 και 2591/72 της ΕΕ, που αφορούν τις συμφωνίες αποκλειστικής διανομής.
8390 of July 27, 1993), the Court was called upon to consider the compatibility of Italian legislation, concerning the issue of ministerial authorisations to national undertakings allowing them to accomplish acts committing themselves to obligations vis-à-vis foreign parties, with EU regulations 67/67 and 2591/72 œncerning exclusive distribution agreements.
Στην υπόθεση αυτή, το Δικαστήριο αποφάσισε ότι τα κριτήρια έκδοσης προδικαστικής απόφασης δεν πληρούντο στη συγκεκριμένη περίπτωση: το Corte θα μπορούσε να αποφανθεί το ίδιο όσον αφορά το συμβιβάσιμο της νομοθεσίας αυτής με βάση τη νομολογία του ΔΕΚ, στο μέτρο που το νόημα της νομολογίας αυτής ήταν αρκετά σαφές ώστε το Corte να είναι σε θέση από μόνο του να την ερμηνεύσει.
In that case, the Corte decided that the criteria for making a preliminary ruling were not met: the Corte could make a decision conceming the compatibility of this legislation on the basis of ECJ case law, the meaning of which was clear enough for the Corte to be able to interprete it itself.
Η τελευταία αυτή υπόθεση αποτελεί παράδειγμα απλής εφαρμογής της θεωρίας της "σαφούς διατάξεως" η οποία δεν θα οδηγούσε σε καμία αδικαιολόγητη δυσχέρεια ή αντιφατικότητα όσον αφορά το συντονισμό της εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας.
This latter case is an example of a simple apphcation ofthe acte clair doctrine which would not result in any undue difficulty or inconsistency in relation to coordination ofthe apphcation of EU law.
Εάν δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υφίσταται ήδη απόφαση όσον αφορά συγκεκριμένο ζήτημα ερμηνείας της κοινοτικής νομοθεσίας, το εθνικό δικαστήριο εφαρμόζει την εν λόγω προηγούμενη προδικαστική απόφαση του ΔΕΚ.
If there can be no doubt that a particular question regarding the interpretation of Community law has already been decided, the national court should apply that earlier preliminary mling of the ECJ.
Περαιτέρω το ΔΕΚ ενδέχεται να έχει ερμηνεύσει την κοινοτική νομοθεσία όχι μόνο στο πλαίσιο προγενέστερης προδικαστικής απόφασης αλλά και στο πλαίσιο προηγούμενων υποθέσεων με διαφορετικά αντικείμενα.
Further, the ECJ may have interpreted Community law not only in previous preliminary rulings, but also in earlier cases conceming other matters.
Α. Saggio, Aspetti problematici della competenza pregiudiziale della Corte di Giustizia delle Comuniru Europee messi in luce dalla giurisprudenza, Riv. di dir. eur., Ιούνιος-Δεκέμβριος 1987, τόμος 34, 179.
Furthermore, in the same decision, prior statements of the ECJ were invoked in order to ascertain the existence of a dominant position.
Επιπλέον, στην ίδια απόφαση, το δικαστήριο του Μιλάνου επικαλέσθηκε προγενέστερες αποφάσεις του ΔΕΚ για να διαπιστώσει την ύπαρξη δεσπόζουσας θέσης.
Italy this principle, the Tribunale rejected an apphcation requesting a preliminary mling concerning a matter which had already been clarified by the ECJ in a prior decision, and decided the case, instead on the basis of the principle already established by the ECJ in that prior decision.
Στην περίπτωση αυτή, η απόφαση του ΔΕΚ στην οποία αναφερόταν το Tribunale, αφορούσε την προδικαστική απόφαση για ζήτημα που υπέβαλε στο ΔΕΚ το Δικαστήριο του Μιλάνου με απόφαση της 10ης Νοεμβρίου 1986.
In this case, the ECJ decision to which the Tribunale referred to was a judgement in a preliminary mling submitted to the ECJ by the Tribunale di Milano by an order of November 10, 1986, affirming the compatibility with Article 86 of the protection granted by national law, by virtue of industrial rights (i.e. patents), to spare parts manufactured by car manufacturers.
367 του ενάγοντος που ζητούσε προδικαστική παραπομπή και απόφαση του ΔΕΚ επί του σημείου αυτού, επανεπιβεβαιώνοντας ότι οι αποφάσεις του ΔΕΚ είναι δεσμευτικές έναντι των εθνικών δικαστηρίων, τα οποία δεν δύνανται να επαναφέρουν τη συζήτηση επί θεμάτων για τα οποία έχουν τα ίδια αποφανθεί ή να επανυποβάλουν τα ίδια ερωτήματα στο ΔΕΚ με απλή επαναδιατύπωσή τους.
For that reason, the Tribunale refused the apphcation of the plaintiff requesting a preliminary mling to the ECJ on this point, reconfirming that ECJ decisions are binding on the national courts, which cannot open up the discussion on the questions decided by them again or re­submit the same questions to the ECJ by simply re­formulating them.
(e) Το Corte di Cassazione (απόφαση αριθ. 0355 της 23ης Ιανουαρίου 1990), παραπέμποντας στην απόφαση του ΔΕΚ στην υπόθεση United Brands56 αποφάνθηκε ότι, στις περιπτώσεις στις οποίες η διαφορά μεταξύ τιμών που επιβάλλει μια επιχείρηση ευρισκόμενα) σε δεσπόζουσα θέση, αποτελεί το αποτέλεσμα της διαφοράς στις ποσότητες αγαθών ή υπηρεσιών που προσφέρονται σε διάφορους χωριστούς πελάτες, μια τέτοια πρακτική δεν θα κρίνεται ότι συνιστά παραβίαση του άρθρου 86 δ.
e) The Corte di Cassazione (decision No. 0355 of January 23, 1990), citing the decision ofthe ECJ in the United Brands56case, has mied that when the difference between prices imposed by an undertaking in a dominant position is a result ofthe difference in the quantity of goods or services supplied to various different customers, such a practice shall not be deemed to be a violation of Article 86(d).
(στ) Το Tribunale του Τορίνο (απόφαση της 15ης Φεβρουαρίου 1993, Smolars S.p.A. και Tipografia Artigiana S.p.A και ISTET S.p.A. κατά ILTE S.p.A και ATEL S.p.A και SIP S.p.A και Fratelli Pozzoni S.p.A και ATIMEC S.p.A, και με τρίτους παρεμβαίνοντες τις Facom Continuous s.r.l. και Immobiliare Ghiaie S.p.A και Carlo Bonacina και Silvana Paris57) έκρινε ότι δεν είναι πάντοτε απαραίτητο να ζητεί ο εθνικός δικαστής προδικαστική απόφαση του ΔΕΚ, όταν εξετάζει ζητήματα που αφορούν την κοινοτική νομοθεσία, στο μέτρο που ο νόμος αναγνωρίζει ότι ο εθνικός δικαστής είναι αρμόδιος να αποφασίζει κατά πόσον συγκεκριμένη δραστηριότητα (η οποία έχει αποδειχθεί στη διάρκεια της διαδικασίας) είναι ή δεν είναι συμβιβάσιμη με την κοινοτική νομοθεσία.
f) The Tribunale di Torino (decision of February 15, 1993, Smolars S.p.A. and Tipografia Artigiana S.p.A. and ISTET S.p.A. v. ILTE S.p.A. and ATEL S.p.A. and SIP S.p.A. and Fratelli Pozzoni S.p.A. and ATIMEC S.p.A. with Facom Continuous s.r.l. and Immobiliare Ghiaie S.p.A. and Carlo Bonacina and Silvana Paris as third party interveners57) stated that it is not always necessary for the national judge to request a preliminary ruling from the ECJ when considering questions conœrning EU law, since the law recognizes that the national judge is competent to decide whether a particular activity (which has been proved factually during the course ofthe proceedings) is compatible with the EU law or not.
Στη προκειμένη υπόθεση, το Tribunale τόνισε ότι η νομολογία το\ > ΔΕΚ απηχούσε πάντοτε τη γνώμη ότι τα άρθρα 85 και 86 της συνθήκης εφαρμόζονται μόνο στις περιπτώσεις που μπορεί να αποδειχθεί επίδραση στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών (και έτσι, όταν καταγγέλλεται απλώς μια επίδραση στο εσωτερικό και μόνο της αγοράς ενός κράτους μέλους, τούτο δεν θα είναι επαρκές ώστε να οδηγήσει στην εφαρμογή των άρθρων 85 ή 86, όσον αφορά την καταγγελλόμενη ανταγωνιστική πρακτική). (ζ) Τέλος, αξίζει να σημειωθούν οι αποφάσεις του Corte di Cassazione αριθ.
In this particular case, the Tribunale pointed out that the ECJ has consistently been ofthe opinion that Articles 85 and 86 ofthe Treaty only apply where an effect on trade between Member States can be demonstrated (and thus, where a merely internal effect on the market of one Member State is alleged this will not be sufficient to result in the application of Articles 85 or 86 to the alleged anti­competitive practice).
23ης Απριλίου 198158· του Tribunale της Monza (5 Νοεμβρίου 1984, The Dow Chemical κατά Dox-Al Italia S.p.A59) και του Tribunale της Μπολόνια (18 Ιουλίου 1987, The Dow
Tribunale di Monza (November 5, 1984, The Dow Chemical v. Dox­Al Italia S.p.A.59) and of Tribunale di Bologna (July 18, 1987. Covema S.p.A. v. CFI Compagnie Française des Isolants S.A.60.
Όλες οι εν λόγω αποφάσεις περιέχουν αρχές οι οποίες δεν συνάδουν με την προηγούμενη νομολογία του ΔΕΚ ή τις αποφάσεις της Επιτροπής και, κατά την απόψή μας, αποτελούν παράδειγμα εσφαλμένης εφαρμογής της θεωρίας της "διασαφηνισμένης πράξης."
All these decisions contain principles inconsistent with previous ECJ case­law or statements of the Commission, and are, in our view, an example ofthe incorrect application ofthe "acte éclairé" doctrine.
Στην πρώτη απόφαση, αυτή του Corte di Cassazione, το δικαστήριο αυτό έκρινε ότι δεν ήταν απαραίτητη για την ερμηνεία του άρθρου 85 η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως στη συγκεκριμένη υπόθεση, επειδή το ΔΕΚ είχε ήδη διευκρινίσει61ότι το άρθρο αυιό δεν εφαρμόζεται σε σ\)μφωνίες ήσσονος σημασίας.
hi the first decision made by the Corte di Cassazione, the Corte di Cassazione stated that no preliminary' mling was necessary on the interpretation of Article 85 in that particular case, because the ECJ had already made clear61 that this article was not applicable to agreements of minor importance.
ΔΕΚ. υπόθεση 27/76 της 14ης Φεβρουαρίου 1978.
1993, Π, 13 ECJ Case 53/87 of October 5, 1988. ECJ Case 27/76 of February 14, 1978. Giur. arm. di dir. ind. 1993,2939 Riv. di dir. int. priv. e proc.
1982, 351 Βλέπε πιό πάνω υποσημείωση 18 Riv. di dir. int. priv. e proc.
1982, 351 See note 18 above. Riv. di dir. int. priv. e proc.
Ιταλία συμφωνία αυτή δεν παραβιάζει το άρθρο 85 καθότι "οι επιπτώσεις της αποκλειστικότητας επηρεάζουν μόνο τη σχέση μεταξύ των συμμετεχουσών επιχειρήσεων".
The Corte, therefore, decided that Article 85 did not apply to an "agency agreement" ('accordo di agenzia") stating, withoutjustifying this decision other than by a vague reference to the limited amount of turnover, that the agreement was a "minor agreement" and in addition, that it did not infringe Article 85 because "the effects ofthe exclusivity are limited to the relationship between the participating undertakings".
Συνεπώς, κατά την άποψη του Corte, η συμφωνία αυτή δεν θα επηρέαζε κατά κανένα τρόπο το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών ή τον ανταγωνισμό στην κοινοτική αγορά.
In the Corte's view, therefore, the agreement concerned would not have any effect on trade between Member States or competition on the EU market.
Η απόφαση αυτή προξενεί ανησυχίες: i) το 1962, η Επιτροπή δήλωσε ότι κατά τη γνώμη της, συμφωνίες μεταξύ αντιπροσωπευόμενων και αντιπροσώπων, στις οποίες περιλαμβάνεται η ρήτρα "del credere", δεν παραβιάζουν κατ'αρχήν το άρθρο 85 παράγραφος 1: το Corte di Cassazione δεν είχε κάνει μνεία των προηγούμενων δηλώσεων της Επιτροπής επί του θέματος αυτού· και, ii) κατά την εκτίμηση του εάν η διάταξη περί αποκλειστικότητας παραβιάζει το άρθρο 85 παράγραφος 1, έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη τα μερίδια αγοράς που κατέχουν τα μέρη καθώς και η θέση τους στην αγορά· έτσι, η προαναφερόμενη απόφαση του δικαστηρίου δεν συμβιβάζεται με τους περιορισμούς που μπορεί να συνεπάγεται για τους τρίτους μια ρήτρα αποκλειστικότητας.
The decision is alarming: (i) since 1962, the Commission has made it clear that, in its opinion, agreements between principals and agents, including the "del credere" provision, do not, in principle, infringe Article 85(1): the Corte di Cassazione had not made reference to the Commission's previous statements on this subject; and (ii) in assessing whether an exclusivity provision infringes Article 85(1), the parties' market share and then position on the market should be taken into account, and the above statement ofthe Corte is not consistent with the restraints that an exclusivity clause can have on third parties.
Στην αρχή αυτή του ανεφάρμοστου του άρθρου 85 στις συμφωνίες ήσσονος σημασίας ("bagatelles"), στο μέτρο που δεν επηρεάζουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, παρέπεμψε και το Tribunale di Bologna, αναφερόμενο στις ίδιες αποφάσεις με αυτές στις οποίες αναφέρθηκε το Corte di Cassazione στη πιό πάνω υπόθεση.
This principle of the inapphcabihty of Article 85 to minor agreements ("bagatelles"), because they do not affect trade between Member States, was also cited by the Tribunale di Bologna, referring to the same decisions ofthe ECJ referred to by the Corte di Cassazione in the case discussed above.
Το Tribunale βεβαίωσε ότι, μια συμφωνία, προκειμένου να απαγορευθεί σύμφωνα με το άρθρο 85, πρέπει να αφορά το εμπόριο μεταξύ δύο κρατών μελών και οι επιπτώσεις της να μη περιορίζονται στο έδαφος ενός και μόνο κράτους μέλους.
The Tribunale di Bologna affirmed that, in order to declare an agreement contrary to Article 85, it must concern trade between two Member States rather than have effects confined to the territory of a single Member State.
Τέλος, το Tribunale di Monza έκρινε επίσης ότι οι εν λόγω συμφωνίες και η κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης δεν παραβιάζουν τα άρθρα 85 και 86 καθότι αφορούν μόνο την Ιταλία και "συνεπώς" δεν θα μπορούσαν να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, ή τον ανταγωνισμό.
Finally, the Tribunale di Monza has also ruled that the relevant agreements and practices in that case neither infringed Articles 85 nor 86, since they were confined to Italy alone and "therefore" they could not affect trade between Member States or competition.
Το Tribunale υπενθύμισε την προηγούμενη απόφαση του ΔΕΚ στην υπόθεση Hugin-Lipton62στην οποία το ΔΕΚ έκρινε ότι οι σχετικές συμφωνίες και η κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης "αφορούσαν το έδαφος ενός και μόνο κράτους μέλους, [και] σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών και το στόχο της ενιαίας αγοράς".
The Tribunale recalled the previous statement of the ECJ in the Hugin-Lipton case62 that the agreements and the practices concerned were "destined to be implemented within the territory of a single member state, in any case would not have been able to affect trade between Member States and the objective of a single market".
Το δικαστήριο αυτό παρέλειψε να σημειώσει ότι η εν λόγω απόφαση αφορούσε την εφαρμογή μόνο του άρθρου 86.
The Tribunale failed to note that this decision ofthe ECJ concerned only the apphcation of Article 86.
Αντιθέτως, σύμφωνα με τη γενικώς αποδεκτή νομολογία της Επιτροπής και του ΔΕΚ, συμφωνίες ή πρακτικές μεταξύ εταιρειών που είναι εγκατεστημένες στο ίδιο κράτος μέλος και δεν ασκούν εμπορικές δραστηριότητες εκτός της επικράτειας αυτού του κράτους μέλους δύνανται, και στη συγκεκριμένη περίπτωση, να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών.
On the contrary, according to the established case-law of the Commission and ofthe ECJ, agreements or concerted practices between companies which are located in the same Member State, and which do not trade outside then domestic territory, may still affect trade between Member States.
Επιπλέον, η απόφαση του ΔΕΚ, την οποία επικαλέσθηκε το δικαστήριο αφορούσε, σύμφωνα με το ΔΕΚ, τα ιδιαίτερα περιστατικά της εν λόγω υπόθεσης ενώ σε μεταγενέστερες υποθέσεις το ΔΕΚ εξέφρασε διαφορετική άποψη.
In addition, the statement ofthe ECJ referred to by the Tribunale was confined by the ECJ to the particular chcumstances ofthat case, and in subsequent cases the ECJ has expressed a different opinion.
iv) Αναστολή των διαδικασιών βάσει του άρθρου 295 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας c.p.c) Σύμφωνα με το άρθρο 295 του c.p.c, τα Ιταλικά δικαστήρια οφείλουν να αναστείλουν την ενώπιον τους διαδικασία, πριν την εξέταση του κυρίου ζητήματος, στις περιπτώσεις που πρέπει να ληφθεί ανεξάρτητη προδικαστική απόφαση για ζήτημα το οποίο εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα άλλου δικαστηρίου.
iv) Staying of proceedings under Article 295 c.p.c. According to Article 295 c.p.c, Italian courts must stay proceedings where it is necessary to decide a prelirninary question separately from, and prior to, the main question, and this preliminary question falls under the exclusive jurisdiction of another judge.
Όσον αφορά τις διαδικασίες για τις οποίες υποβλήθηκαν στο δικαστήριο ζητήματα σχετικά με το άρθρο 85 και 86, ο πιό πάνω περιγραφόμενος μηχανισμός εφαρμόζεται επίσης στις ειδικές περιστάσεις που αναφέρονται ανωτέρω στο τμήμα II. 1.
As regards proceedings in which questions concerning Articles 85 and 86 are raised before an Italian court, the above-described mechanism also apphes in the specific situations referred to above under section Π. 1.
ΔΕΚ. υπόθεση 22/78 της 31ης Μαΐου 1979.
ECJ Case 22/78 of May 31,1979. See section 1,4.3.2 above.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, μέχρι σήμερα, οι Ιταλοί δικαστές δεν έκαναν ποτέ χρήση της προαναφερόμενης ευχέρειας σε περιπτώσεις παράλληλων διαδικασιών.
It is worth noting that, to date, Italian judges have never used the above­mentioned power in cases of parallel proceedings.
Πιό κάτα) παρατίθενται ορισμένα παραδείγματα υποθέσεων, στις οποίες υπήρξαν παράλληλες διαδικασίες, αλλά στις οποίες η ευχέρεια αυτή δεν χρησιμοποιήθηκε:
The following are examples of cases which involved parallel proceedings but where the power was not used: a) The Tribunale di Milano ­ Paco Rabanne Parfums S.A. e S.I.R.P.E.A. S.p.A. v. Metrofa Italia S.p.A. (decision of September 26, 197765) considered after a careful examination ofthe agreement and the Italian market concerned, that the agreement was compatible with Article 85(1) since it fell within the scope ofthe Commission's Notice on Agreements of Minor Importance.
Συνεπώς, παρότι η συμφωνία κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 85 παράγραφος 3, το Tribunale δεν ανέστειλε τη διαδικασία και εξέδωσε την απόφαση του βασιζόμενο στο γεγονός ότι η σχετική συμφωνία ισχύει.
Therefore, notwithstanding the fact that the agreement had been notified to the Commission under Article 85(3), the Tribunale did not suspend the proceedings and issued its decision on the basis ofthe validity ofthe agreement concerned.
Η Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού 99/63 εξέφρασε την άποψη της σχετικά με σύμβαση για την οποία ο εναγόμενος είχε κινήσει διαδικασία προστασίας του ανταγωνισμού (ισχυριζόμενος παραβίαση του άρθρο\) 86).
The Commission, according to Article 6 of Reg. 99/63, had expressed its opinion regarding a contract in respect of which the defendant had commenced antitrust proceedings (on the basis of an alleged infringement of Article 86).
Το Tribunale θεώρησε ότι η προαναφερθείσα επιστολή αποτελεί ισχυρό στοιχείο που θα επηρεάσει την μελλοντική απόφαση της Επιτροπής και συνεπώς έκρινε ότι δεν είναι απαραίτητη η αναστολή της διαδικασίας μέχρις ότου η Επιτροπή εκδώσει την απόφαση της.
The Tribunale considered this letter to constitute valid proof of how any future possible Commission decision might be made and therefore deemed it unnecessary to stay the proceedings until the Commission had issued its final decision.
'Ετσι, η εν λόγα) επιστολή θεωρήθηκε ως αποδεικτικό στοιχείο στο οποίο βασίστηκε το Tribunale για να εκδώσει την απόφαση του, με την οποία κηρύσσεται άκυρη η προαναφερθείσα συμφωνία που περιλαμβάνει ρήτρα αποκλειστικής προμήθειας67.
Such letter, therefore, assumed the value of evidence in the proceedings and was the basis for the Tribunale's decision to declare the agreement concerned, which contained an exclusive purchase clause, void67.