natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρόκειται για τον λόγο που αντλεί­ται από την παραβίαση της αρχής της δημο­σιότητας (υπό α'), για τον λόγο σχετικά με την παραβίαση της αρχής της διαφάνειας (υπό β') και για εκείνον που αντλείται από την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως της αναδρομικής ισχύος των νομικών κανόνων (υπό ε').
They are: the plea concerning a breach of the principle of publication [(a)], breach of the principle of transparency [(b)] and breach of the principle of non-retroactivity of legal rules [(e)].
Ακολούθως, θα εξετάσω τους υπό­λοιπους τέσσερις λόγους, αφού προηγο­υμένως εξετάσω το συμβατό των κανόνων των διμερών συμφωνιών με εκείνους της πολυμερούς συμφωνίας για τον ΠΟΕ και των παραρτημάτων της.
I shall deal later with the four other grounds relied on, after considering the compatibility of the rules contained in the bilateral agreements with those in the multilateral WTO Agreement and its annexes.
Η Πορτογαλική Δημοκρατία θέτει υπό αμφισβήτηση τον σύννομο χαρακτήρα της αποφάσεως του Συμβουλίου, με την αιτιο­λογία ότι συνιστά παραβίαση τόσο των γενικών αρχών του κονοτικού δικαίου όσο και των κανόνων του ΠΟΕ.
The Portuguese Government contests the lawfulness of the Council Decision on the ground that it contravenes both the general principles of Community Law and the rules of the WTO.
Προς στήριξη αυτού του πρώτου λόγου ακυρότητας στον οποίο στηρίζεται η προσφυγή της, η Πορτο­γαλική Κυβέρνηση προβάλλει διαφόρους λόγους ακυρώσεως, ήτοι: α) την παραβίαση της αρχής της δημοσιότητας των κανόνων του κοινοτικού δικαίου, β) την παραβίαση της αρχής της διαφάνειας, γ) την παραβίαση της αρχής της αγαστής συνεργασίας που πρέπει να διέπει τις σχέσεις μεταξύ της Κοι­νότητας και των κρατών μελών, δ) την παρα­βίαση της αρχής της προστασίας της δικαιο­λογημένης εμπιστοσύνης, ε) την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως της αναδρο­μικής ισχύος των νομικών κανόνων, στ) την παραβίαση της αρχής της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και ζ) την παραβίαση
With regard to the first claim, the Portuguese Government invokes a number of grounds for annul ment: (a) breach of the principle of publication of Community legislation, (b) breach of the principle of transparency, (c) breach of the principle of cooperation in good faith between the Community and the Member States, (d) breach of the principle of protection of legitimate expectations, (e) breach of the principle of the non-retro-activity of legal rules, (f) breach of the principle of economic and social cohesion
Έτσι, όσον αφορά τη φερόμενη παρα­βίαση της αρχής της «δημοσιότητας των κανόνων του κοινοτικού δικαίου», αρκεί να υπομνηστεί ότι το άρθρο 191 της Συνθήκης ΕΚ, που αφορά τη δημοσίευση των κοινο­τικών πράξεων, δεν προβλέπει υποχρέωση δημοσιεύσεως για τις αποφάσεις περί συνά­ψεως διεθνών συμφωνιών.
In considering the claim of breach of the principle of 'publication of Community legislation', I shall merely point out that under Article 254 EC (ex Article 191), which deals with the publication of Com munity acts, there is no requirement to publish decisions on the conclusion of international agreements.
Ωστόσο, κατά πάγια πλέον πρακτική, οι πράξεις του Συμβουλίου που αφορούν τη σύναψη διεθνών συμφωνιών δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοι­νοτήτων.
However, according to established practice, Council acts on the conclusion of international agreements are published in the Official Journal of the European Communities.
Από απόψεως πραγματικών περιστατικών, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του Φεβρουα­ρίου 1996 δημοσιεύθηκε, εν πάση περιπτώσει, τον Ιούνιο του ιδίου έτους, ήτοι τέσσερις περίπου μήνες μετά την έκδοση της.
On a point of fact, I should however point out that the contested Decision, which dates from February 1996, was published in June of the same year, thus about four months after its adoption.
Ι ­ 8401
I - 8401
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SAGGIO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­149/96 κατά την άποψη μου, την ακύρωοη της αποφάσεως.
OPINION OF MR SAGGIO — CASE C-149/96 my opinion, does not justify annulment of the decision.
ουδόλως συνεπάγεται την ακύρωση της αποφάσεως αυτής: πράγματι, η έλλειψη μιας τέτοιας αναφοράς δεν συνιστά παράβαση κανόνα δικαίου ικανή να δικαιολογήσει την ακύρωση της πράξεως.
mean that the decision itself is void, nor does such an omission constitute a breach of any rule of law which could justify its annulment.
Επομένως, ούτε αυτή η αιτίαση μου φαίνεται βάσιμη.
This plea too, in my opinion, is therefore unfounded.
Ο παράνομος χαρακτήρας της προ­σβαλλομένης αποφάσεως δεν προκύπτει ούτε από την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως της αναδρομικής ισχύος των /κοινοτικών πράξεων.
Nor is it possible to base a claim that the contested decision is unlawful on a breach of the principle of non-retroactivity of Community legal rules.
Είναι βέβαια αληθές ότι η απόφαση, η οποία εκδόθηκε τον Φεβ­ρουάριο 1996, αφορά τη σύναψη δύο συμφωνιών με τις οποίες η Κοινότητα ανέ­λαβε την υποχρέωση να ανοίξει σταδιακά την εσωτερική αγορά από το 1994 έναντι του Πακιστάν και από το 1995 έναντι της Ινδίας, πλην όμως φρονώ ότι το γεγονός ότι προβ­λέπονται τέτοιες υποχρεώσεις δεν συνεπά­γεται την παραβίαση της αρχής της απαγο­ρεύσεως της αναδρομικής ισχύος, όπως υποστηρίζει το προσφεύγον κράτος.
It is true that the decision, adopted in February 1996 con cerns the conclusion of two agreements in which the Community made certain com mitments — on the gradual opening up of the internal market — beginning in 1994 in the case of Pakistan, and in 1995 in that of India; I do not, however, consider that making such commitments constitutes a breach of the principle of non-retroactivity invoked by the Portuguese Government.
Προς στήριξη του δεύτερου λόγου, που αντλείται από την παραβίαση της αρχής της διαφάνειας, η Πορτογαλική Κυβέρνηση επι­καλείται το ψήφισμα του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 1993, σχετικά με την ποιότητα της διατύπωσης της κοινοτικής νομοθε­σίας10.
In support of its second plea, concern ing breach of the principle of transparency, the Portuguese Government invokes the Council Resolution of 8 June 1993 on the quality of drafting of Community legisla tion.
Όπως τόνισε το Συμβούλιο, το ψήφισμα αυτό δεν είναι δεσμευτικό 11 και δεν υποχρεώνει τα όργανα να ακολουθούν ειδι­κούς κανόνες κατά τη σύνταξη των νομοθε­τικών πράξεων, αλλά, πολλώ μάλλον, συνιστά μια πολιτική δέσμευση για τη σύνταξη των πράξεων αυτών κατά τρόπο σαφή και κατανοητό για τους αποδέκτες και, γενικότερα, για κάθε ενδιαφερόμενο.
10As the Council has observed, the resolution has no binding effect11and therefore places no obligation on the institutions to follow any particular rules in drafting legislative measures, although it does constitute a political commitment that such legislation should be made clear and comprehensible to those to whom the law applies, and on a more general level, to all interested parties.
Εν πάση περιπτώσει, από πραγματικής από­ψεως, η απόφαση φαίνεται σαφής ως προς όλες τις πτυχές της, τόσο αναφορικά με το κείμενο των διατάξεων της που αφορούν τη σύναψη των δύο διεθνών συμφωνιών όσο και αναφορικά με τους κανόνες που περιέχονται στα δύο μνημόνια συμφωνιών και προβλέ­πουν σειρά αμοιβαίων υποχρεώσεων των συμβαλλομένων μερών με σκοπό τη στα­διακή ελευθέρωση της αγοράς των κλωστο­ϋφαντουργικών προϊόντων.
In point of fact, however, the decision appears to be clear in every aspect, as regards both the wording of its provisions relating to the conclusion of two international agreements and as regards the rules contained in the two Memoranda of Understanding, which provide for a series of reciprocal undertakings by the contract ing parties with a view to the gradual liberalisation of the market in textile pro ducts.
Η αιτίαση που διατυπώνει το προσφεύγον κράτος, κατά την οποία η απόφαση παραλείπει να προσδιορί­σει ρητώς τις διατάξεις των προγενεστέρων πράξεων που τροποποιεί ή καταργεί,
The Portuguese Government's com plaint that the decision fails to indicate precisely what provisions of the earlier measures it amends or repeals does not
11 — Όσον αφορά τα ψηφίσματα τα οποία, ενόψει του περιεχομένου τους, είναι δεσμευτικά, βλ. τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της 10ης Απριλίου 1984, 108/83, Λουξεμβούργο κατά Κοινοβουλίου (Συλλογή 1984, α 1945, σκέψη 23), και της 28ης Νοεμβρίου 1991, C­213/88 και C­39/89, Λουξεμβούργο κατά Κοινοβουλίου (Συλλογή 1991, σ. Ι­5643, σκέψεις 25 έως 27).
11 — For resolutions which, on the basis of their content, are of a binding nature see judgments of the Court of Justice, in Case 108/83 Luxembourg v European Parliament [1984] ECR 1945, paragraph 23, and Joined Cases C-213/88 and C-39/89 Luxembourg v European Parliament [1991] ECR I-5643, paragraphs 25 to 27.
Συναφώς, το Συμβούλιο παρατηρεί ότι τα μνημόνια συμφωνίας μονογράφτηκαντο 1994, οπότε είναι φυσικό να περιέχουν διατάξεις σχετικές με τις εισαγωγές κλωστοϋφαντουρ­γικών προϊόντων που πραγματοποιήθηκαν από το 1995 και εξής.
On this matter, the Council observes that the Memoranda of Understanding were initialled in 1994 and that it is to be expected that they should contain provi sions concerning the importation of textiles as from 1995.
Το καθού όργανο υποστηρίζει ότι, εν πάση περιπτώσει, αφού η προσβαλλόμενη απόφαση ορίζει ως ημε­ρομηνία ενάρξεως ισχύος των εν λόγω συμφωνιών την ημερομηνία της υπογραφής τους από τα συμβαλλόμενα μέρη, που ήταν, αντιστοίχως, η 8η και η 27η Μαρτίου 1996, δεν προέβλεψε την αναδρομική εφαρμογή τους.
In any case, according to the Council, as the contested decision sets the date of signing by the contracting parties (8 and 27 March 1996) as the date on which the agreements were to come into force, it does not provide for those agreements to be applied retroactively.
Ωστόσο, φρονώ ότι το Συμβούλιο συγχέει την έναρξη ισχύος με τη διαχρονική εφαρμογή της πράξεως.
As I see it, the Coun cil is confusing entry into force with provisional application.
Η απόφαση δεν
There is no clause in the decision which provides specifically for its entry into force and, having been published in the Official Journal of the
Ι ­ 8402
I - 8402
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περιέχει ειδική διάταξη σχετικά με την έναρξη ισχύος της και, κατά συνέπεια, αφού δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, άρχισε να ισχύει, σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες, την 20ή ημέρα μετά τη δημοσίευση της (άρθρο 191 της Συνθήκης).
European Communities, it therefore came into force, according to the general rules, on the twentieth day following publication (Article 254 EC (ex Article 191)).
Επιπλέον, η εν λόγω απόφαση δεν προβλέπει ρητά ότι οι διατά­ξεις της έχουν αναδρομικό αποτέλεσμα.
Further more, the decision does not expressly provide for retroactive application of its provisions.
Ωστόσο, το γεγονός ότι τούτο δεν προ­βλέφθηκε δεν σημαίνει ότι, εν προκειμένω, η προσβαλλόμενη πράξη δεν ήταν δεσμευτική για την Κοινότητα κατά τη διάρκεια μιας περιόδου προγενέστερης από τη σύναψη των συμφωνιών, αφού οι συμφωνίες αυτές προβλέπουν ρητά σειρά υποχρεώσεων τόσο της Κοινότητας όσο και των λοιπών συμβαλλομένων κρατών, οι οποίες ισχύουν ήδη από το 1994/1995.
However, the absence of such a provision does not imply in this instance that the decision is not binding on the Community with regard to the period before the conclusion of the agreements, as these expressly contain a series of commitments by the Community and the other contracting States, to be fulfilled from 1994/95.
Αντιθέτως, πρέπει να εξεταστεί αν, υπό το φως των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου, μπορεί να γίνει δεκτό ότι οι διατάξεις των επίμαχων συμφωνιών άρχισαν να ισχύουν από το 1994/1995.
Therefore, contrary to what the Council claims, it is not necessary to establish the actual date of entry into force of the measure on the basis of the general rules on international agreements, and in particular Article 24 of the Vienna Con vention on the Law of Treaties of 22 May 1969 which deals with the entry into force of international agreements, but rather to determine, in the light of general principles of Community Law, whether the provisions of the agreements at issue can be regarded as applicable from 1994/95.
Όσον αφορά την ενδεχόμενη προσβολή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των ενδιαφε­ρομένων, φρονώ ότι δεν μπορούν να υπάρ­χουν συγκεκριμένες προσδοκίες των επιχει­ρηματιών του τομέα όσον αφορά μια πα­γίωση των ποσοστώσεων εισαγωγής, δεδο­μένου ότι η ελευθέρωση της αγοράς των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων αποτέ­λεσε το αντικείμενο μακρών διαπραγματεύ­σεων στο πλαίσιο του Γύρου της Ουρουγου­άης και ότι, επιπλέον, από τις αρχές του έτους 1995, ακριβώς κατ' εφαρμογήν του μνημο­νίου συμφωνίας που συνάφθηκε με την Ινδία στα τέλη του 1994, η Επιτροπή κατάργησε, με τον κανονισμό (ΕΚ) 3053/9512, τον κανο­νισμό 3030/93 σχετικά με τις εισαγωγές κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων στην Κοινότητα, κατά το μέρος που προέβλεπε τον καθορισμό δασμολογικών ποσοστώσεων για τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα οικο­τεχνίας καταγωγής Ινδίας.
On the matter of a possible breach of the legitimate expectations of those concerned, I do not believe that specific expectations of operators in this sector can be identified as regards binding import quotas, given that the liberalisation of the textiles market was the subject of long negotiations in the course of the Uruguay Round and, further more, that at the beginning of 1995, the Commission, precisely for the purpose of applying the Memorandum of Understand ing concluded with India at the end of 1994, repealed Regulation No 3030/93 on imports of certain textile products into the Community by Regulation (EC) No 3053/95,12in respect of the part in which it provided for the establishment of quantitative limits for cottage industry textile products from India.
Εντεύθεν συνά­γεται ότι και αυτή η αιτίαση πρέπει να απορριφθεί.
On the basis of these observations, I therefore consider that this plea also should be held to be unfounded.
12 — Κανονισμός της 20ής Δεκεμβρίου 1995, για την τροποποίηση των παραρτημάτων Ι, II, ΠΙ, V, VI, VII, VIE, IX και XI του κανονισμού 3030/93 (ΕΕ L 323, α 1).
12 — Commission Regulation (EC) No 3053/95 of 20 December 1995 amending Annexes I, II, III, V, VI, VII, VIII, LX, and XI of Council Regulation (EEC) No 3030/93 on common rules for imports of certain textile products from third countries (OJ 1995 L 323, p. 1).
Ι ­ 8403
I - 8403
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SAGGIO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­149/96
OPINION OF MR SAGGIO — CASE C-149/96
— Επί του παραδεκτού των αιτιάσεων που στηρίζονται στην παράβαση των κανόνων των συμφωνιών του Παγκόσμιου Οργανι­σμού Εμπορίου α) Γενικές παρατηρήσεις: η νομολογία σχε­τικά με το άμεσο αποτέλεσμα των κανόνων της ΓΣΔΕ
— Admissibility of pleas concerning breach of the rules of the WTO Agreements sation cannot constitute a criterion of legality since they do not have direct effect, that being the explicit intention of the Council which, in the act concluding the WTO Agreements and in its decision of 22 December 1994, expressly ruled out the possibility of invoking provisions of the Agreement or its Annexes 'in Community or Member State courts' (eleventh recital in the preamble to Decision 94/800).
Προς αξιολόγηση του παραδεκτού των λόγων ακυρώσεως που προβάλλει η Πορτο­γαλική Κυβέρνηση, πρέπει να διαπιστωθεί το αποτέλεσμα που αναπτύσσουν οι διεθνείς συμφωνίες εντός της κοινοτικής έννομης τάξεως και μάλιστα, ειδικότερα, υπό το φως της νομολογίας σχετικά με την Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου.
In order to decide on the admissibility of the pleas of illegality advanced by the Portuguese Government, it is necessary to determine the effect of international agree ments on the Community legal order, in particular with reference to the caselaw on the General Agreement on Tariffs and Trade.
Προς στήριξη του ισχυρισμού της ότι μπορεί να επικαλεστεί τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, η Πορ­τογαλική Κυβέρνηση διατείνεται ότι, σύμφω­να με την περίφημη απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 1994, C­280/93, Γερμανία κατά Συμβουλίου13, αφού η προσβαλλόμενη από­φαση περί συνάψεως των διμερών συμφω­νιών με την Ινδία και το Πακιστάν σχετικά με την εισαγωγή κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων συνιστά εκτελεστική πράξη των κανόνων της ΓΣΔΕ, μπορεί να γίνει επίκληση των κανόνων αυτών στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής, ακόμη και αν αυτοί δεν έχουν άμεσο αποτέλεσμα.
In support of its view that it is entitled to rely on World Trade Organisation rules, the Portuguese Government states that, as the contested decision, under which the bilateral agreements with India and Pakistan on the importation of textile products were concluded, constitutes an act enforcing GATT provisions, those provisions, even though they do not have direct effect, may be relied upon in the present case, in accordance with the frequently cited judgment in Germany v Council.13 The Council contends that the contested decision is not an act enforcing WTO rules; it argues that the Portuguese Government is, in fact, inferring a conflict between the bilateral agreement concluded between the Community and India, and the multilateral agree ment on textiles — the ATC — (attached to the Agreement establishing the World Trade Organisation) on the other, a matter which comes under the exclusive jurisdiction of the Textiles Monitoring Body pro vided for in the multilateral agreement.
Το Συμβούλιο αμφισβητεί ότι η προσβαλλόμενη πράξη εκτελεί τους κανόνες του ΠΟΕ.
The Commission, for its part, merely points out that the rules of the World Trade Organi
Το άρθρο 228, παράγραφος 7, της Συνθήκης ΕΚ προβλέπει ότι οι συμφωνίες που συνάπτει η Κοινότητα — υπό τους όρους που καθορίζονται στο ίδιο άρθρο — με ένα ή περισσότερα κράτη ή με διεθνείς οργανισμούς «δεσμεύουν τα όργανα της Κοινότητας και τα κράτη μέλη».
Article 228(7) of the Treaty establishes that agreements concluded under the con ditions set out in that article between the Community and one or more States or an international organisation 'shall be binding on the institutions of the Community and on Member States'.
Επομένως, οι διεθνείς συμφωνίες αποτελούν πηγές δικαίου τις οποίες τα όργανα οφείλουν να τηρούν.
International agree ments therefore constitute sources of law with which the institutions must comply.
Όπως έγινε δεκτό με την απόφαση
As the Court ruled in its judgment in Haegeman in 1974, they constitute, 'as far as concerns the Community, an act of one of the institutions of the Community within
13 — Συλλογή 1994, σ. Ι­4973.
13 —Judgment in Case C-280/93 [1994] ECR I-4973.
Ι ­ 8404
I - 8404
Εντεύθεν συνάγεται ότι τα κοινοτικά όργανα, όταν εκδίδουν πράξεις παραγώγου δικαίου, οφείλουν να τηρούν τους κανόνες που προέρχονται από διεθνείς συμφωνίες, και μάλιστα από την ημερομηνία συνάψεως τους.
The provi sions of the agreement, from the coming into force thereof, form an integral part of Community law'.14 When the institutions adopt acts of secondary legislation, they must therefore comply with the rules con tained in agreements, from the time when the international agreements are concluded.
Μια ενδεχόμενη σύγκρουση μεταξύ των κανόνων του κοινοτικού δικαίου και των κανόνων τέτοιων συμφωνιών συνιστά, κατ' αρχήν, πλημμέλεια η οποία δικαιολογεί την ακύρωση της κοινοτικής πράξεως.
Any conflict between a Community source and a source contained in an agreement generally constitutes a defect in the Com munity measure which justifies its annul ment.
Στην ειδική περίπτωση των κανόνων που περιέχονται στη ΓΣΔΕ ή στις συμφωνίες που έχουν συναφθεί στο πλαίσιο της ΓΣΔΕ, ο κοινοτικός δικαστής έχει κηρύξει, κατ' αρχήν, εαυτόν αναρμόδιο, τόσο σε σχέση με την ερμηνεία των κανόνων της ΓΣΔΕ όσο και για την εκτίμηση του σύννομου χαρακτήρα πράξεων του κοινοτικού δικαίου που αντι­βαίνουν προς τους κανόνες αυτούς και έχει, κατά συνέπεια, αρνηθεί να αναγνωρίσει στους διεθνείς αυτούς κανόνες τον χαρακτήρα κριτηρίων ελέγχου της νομι­μότητας των κοινοτικών πράξεων.
As regards the rules contained in the GATT or in agreements concluded within the framework of the GATT, the Community judicature has held that it has in principle no jurisdiction either to interpret GATT rules or to determine the legality of Community acts conflicting with such rules, and has therefore not admitted these international rules as a criterion of the legality of Community acts.
Η υπόθεση International Fruit Company κ.λπ. του 197217 αφορούσε το κύρος τριών κανονισμών σχε­τικών με την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών, οι οποίοι φέρονταν ότι αντέβαιναν προς το άρθρο XI της ΓΣΔΕ.
In International Fruit (1972),17 the validity of three regulations on the common organisation of the markets in the fruit and vegetable sector was questioned; it was claimed that they were contrary to Article XI of the GATT.
Το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι είναι αρμόδιο να αποφαίνεται με προδικα­στικές αποφάσεις επί του κύρους των πρά­
The Court confirmed that it has jurisdiction to give preliminary rulings concerning the validity of acts of the institutions of the
Ακο­λούθως, με πολυάριθμες αποφάσεις αφορώ­σες την ερμηνεία διεθνών συμφωνιών, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι, προκειμένου να διαπιστωθεί αν ένας κανόνας διεθνούς συμφωνίας εφαρμόζ εται απευθείας εντός της έννομης τάξεως των κρατών μελών, πρέπει, αφενός, να εξετάζεται αν έχει σαφές,
The Court, in exercising its function as the organ which ensures compliance with Community law and consequently with all legal sources which produce effects within the Community legal order, including inter national agreements concluded by the Community, has recognised that it has jurisdiction to give preliminary rulings on the interpretation of such agreements with the aim of 'ensuring their uniform application throughout the Community'.15 In numerous judgments on the interpretation of international agreements, the Court has held that, to determine whether a provision in an international agreement has direct effect within the legal order of the Member States, it is necessary first to ascertain whether the content of that provision is
16 — Βλ. τις αποφάσεις της 5ης Φεβρουαρίου 1976, 87/75, Bresciani (Συλλογή τόμος 1976, σ. 57, σκέψη 16)· της 9ης Φεβρουαρίου 1982, 270/80, Harlequin και Simons (Συλλογή 1982, σ.
16 — See judgments in Case 87/75 Bresciani [1976] ECR 129, paragraph 16; Case 270/80 Polydor v Harlequin [1982] ECR 329, paragraph 14 et seq.; Case 17/81 Pabst [1982] ECR 1331, paragraphs 26 and 27; Case 104/81 Kupferberg [1982] ECR 3641, paragraphs 11 to 14 and 23; Case 12/86 Demirel [1987] ECR 3719, paragraph 14; Case 192/89 Sevince [1990] ECR I-3461, paragraph 15; Case C-18/90 Kziber [1991] ECR I-199, paragraph 15; Case C-432/92 Anastasiou [1994] ECR I-3087.
449, ειδικότερα σκέψεις 2 έως 6).
14 — Judgment in Case 181/73 Haegeman v Belgium [1974] ECR 449, in particular paragraphs 2 to 6.
17 — Απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 1972,21/72 έως24/72 (Συλλογή τόμος 1972­1973,0.279).
15 — See the judgment in Haegeman, cited above, paragraph 6.
15 — Συναφώς, βλ. την προαναφερθείσα απόφαση Haegeman, σκέψη 6. "
17 — See judgment in Joined Cases 21/72 and 24/72 International Fruit [1972] ECR 1219.
Ι ­ 8405
I - 8405
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SAGGIO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­149/96 ξεων των οργάνων της Κοινότητας, ακόμη και οτην περίπτωση κατά την οποία ο λόγος που μπορεί να θεμελιώσει την ακυρότητα τους απορρέει από την αντίθεση τους προς κανόνα διεθνούς δικαίου, πλην όμως δέχθηκε ότι «το ασυμβίβαστο μιας κοινοτικής πράξεως προς διάταξη διεθνούς δικαίου μπορεί να επηρεάζει το κύρος της πράξεως αυτής μόνον εφόσον η Κοινότητα δεσμεύεται από αυτή τη διάταξη».
Community, even if the ground on which their validity is contested is that they are contrary to a rule of international law, but held that, 'before the incompatibility of a Community measure with a provision of international law can affect the validity of that measure, the Community must first of all be bound by that provision'.
Ακολούθως, επιβε­βαίωσε μεν ότι είναι αρμόδιο να εξετάζει τους «λόγους ακυρότητας που αντλούνται από το διεθνές δίκαιο», πλην όμως εξάρτησε την άσκηση της ελεγκτικής του αρμοδιότητας από την προϋπόθεση να μπορεί να γίνει επίκληση των κανόνων της ΓΣΔΕ ενώπιον εθνικού δικαστηρίου.
Thus the Court, while confirming its own jurisdiction to examine 'whether their validity may be affected by reason of the fact that they are contrary to a rule of international law', nevertheless made the exercise of that jurisdiction subject to the condition that it should be possible to invoke GATT rules before a national court.