natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με αποφάσεις της 20ής Σεπτεμβρίου 1988, οι οποίες περιήλθαν στή γραμματεία του Δικαστηρίου στις 29 Σεπτεμβρίου 1988, το Tribunal de première instance του Verviers (Βέλγιο) υπέβαλε τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα, ίδια και στις 19 συνεκδικασθείσες υποθέσεις, σχετικά με την ερμηνεία και το κύρος ορισμένων διατάξεων της κοινοτικής ρυθμίσεως όσον αφορά τη συμπληρωματική εισφορά επί του γάλακτος.
By judgments of 20 September 1988, which reached the Court Registry on 29 September 1988, the Tribunal de Première Instance. Verviers (Belgium) referred to the Court for a preliminary ruling four questions, which were the same in the 19 joined cases, on the interpretation and validity of certain Community regulations relating to the additional levy on milk.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο αγωγών που άσκησαν, ενώπιον του Tribunal de première instance του Verviers, γαλακτοπαραγωγοί εγκατεστημένοι στις περιφέρειες Λιέγης και Haute Ardenne του Βελγίου κατά, αφενός, των γαλακτοκομικών επιχειρήσεων με τις οποίες είναι συνδεδεμένοι και, αφετέρου, του Εθνικού Οργανισμού Γάλακτος και Γαλακτοκομικών Προϊόντων και του Βελγικού Δημοσίου, ζητώντας την επιστροφή ορισμένων ποσών τα οποία οι εν λόγω γαλακτοκομικές επιχειρήσεις είχαν παρακρατήσει από τους ενάγοντες, δυνάμει του καθεστώτος συμπληρωματικής εισφοράς, επί της τιμής του γάλακτος που τους είχαν παραδώσει οι τελευταίοι.
Those questions arose in an action brought by milk producers established in the regions of Liège and the Belgian Haute Ardenne and the dairies to which they were affiliated, the Office National du Lait et ses Dérivés and the Belgian State seeking the repayment of certain sums which the dairies had deducted, under the additional levy scheme, from the price of milk which had been delivered by the milk producers.
Με το πρώτο και δεύτερο ερώτημα, το εθνικό δικαστήριο ερωτά, κατ'ουσία, αν το άρθρο 5γ, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 804/68 του Συμβουλίου και του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 857/84 του Συμβουλίου είναι ισχυρά καθόσον οι διατάξεις αυτές επιτρέπουν στα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της εφαρμογής του καθεστώτος της συμπληρωματικής εισφοράς επί του γάλακτος, να επιλέγουν μεταξύ δύο τρόπων εφαρμογής, από τους οποίους ο ένας (εναλλακτική λύση Α) συνίσταται στην είσπραξη της εισφοράς επί των παραδόσεων γάλακτος που υπερβαίνουν τις ποσότητες αναφοράς των παραγωγών με συντελεστή 75% της ενδεικτικής τιμής του γάλακτος, ενώ ο άλλος τρόπος (εναλλακτική λύση Β) συνίσταται στην είσπραξη της εισφοράς επί των παραδόσεων γάλακτος που υπερβαίνουν τις ποσότητες αναφοράς των αγοραστών, με συντελεστή 100% της ενδεικτικής τιμής του γάλακτος.
By Its first and second questions the national court asked essentially whether Article 5c (1) of Council Regulation (EEC) No. 804/68 and Article 1 (1) of Council Regulation (EEC) No. 857/84 were valid inasmuch as they allowed the Member States, for the purposes of implementing the additional milk levy scheme, to choose between two formulas, one of which (formula A) provided for a levy to be imposed on deliveries of milk which exceeded the reference quantities of producers, at a rate of 75% of the target price of the milk, whereas the other (formula B) provided for the levy to be imposed on deliveries of milk which exceeded the reference quantities of the purchasers, at the rate of 100% of the target price of milk.
Οι ενάγοντες της κύριας δίκης θεωρούν ότι η ανωτέρω ρύθμιση δημιουργεί διακρίσεις μεταξύ, αφενός, των παραγωγών έναντι των οποίων εφαρμόζεται η εναλλακτική λύση Α και, αφετέρου, των παραγωγών, στους οποίους εφαρμόζεται η εναλλακτική λύση Β.
The applicants in the main proceedings considered that the regulations cited above gave rise to discrimination between the producers subject to the formula A scheme and those subject to the formula Β scheme.
Συγκεκριμένα, θεωρούν ότι το πλεονέκτημα που προκύπτει για τους παραγωγούς από την εφαρμογή της εναλλακτικής λύσεως Β δεν αντισταθμίζεται επαρκώς από τη διαφοροποίηση του συντελεστή της εισφοράς, ο οποίος έχει καθοριστεί στο 100% στο πλαίσιο της εναλλακτικής λύσεως Β και στο 75% στο πλαίσιο της εναλλακτικής λύσεως Α.
In their view, the advantage arising from the application of formula Β was not sufficiently offset by the difference in the rate of the levy, which was fixed at 100% under formula Β and at 75% under formula A.
Καταρχάς, υπενθυμίζεται σχετικά ότι, κατά πάγια νομολογία, η απαγόρευση των διακρίσεων συνεπάγεται απαγόρευση της αντιμετωπίσεως συγκρίσιμων καταστάσεων κατά διαφορετικό τρόπο, εκτός αν η διαφορά στον τρόπο μεταχειρίσεως δικαιολογείται αντικειμενικά.
The Court pointed out in that regard first of all that it was established case-law that the prohibition of discrimination meant that comparable situations were not treated differently, unless there was objective justification for the difference in treatment.
Στη συνέχεια, πρέπει να παρατηρηθεί ότι, όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις του κανονισμού 857/84, ο καθορισμός των συντελεστών της εισφοράς, οι οποίοι ισχύουν αντιστοίχως για την εναλλακτική λύση Α και για την εναλλακτική λύση Β, βασίστηκε σε εκτίμηση του Συμβουλίου όσον αφορά τον βαθμό στον οποίο, σε περίπτωση εφαρμογής της λύσεως Β, οι παραγωγοί επωφελούνται πράγματι από ποσότητες αναφοράς που δεν χρησιμοποιούν άλλοι παραγωγοί συνδεδεμένοι με την
The Court then pointed out that it was evident from the recitals of Regulation No. 857/84 that the rates of levy which were applicable under formula A and formula Β respectively were fixed on the basis of the Council's estimation of the extent to which, under formula B, producers actually profited from reference quantities which were not used by other
ίδια γαλακτοκομική επιχείρηση.
- 3 - producers affiliated to the same dairy.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Συμβούλιο ευλόγως θεώρησε ότι το γεγονός ότι στο πλαίσιο της εναλλακτικής λύσεως Β καθοριζόταν συντελεστής υψηλότερος κατά 25 μονάδες από αυτόν που καθοριζόταν στο πλαίσιο της εναλλακτικής λύσεως Α μπορούσε να εξουδετερώσει το πλεονέκτημα που συνεπάγεται για τους παραγωγούς που υπόκεινται στη λύση Β η δυνατότητα συμψηφισμού στο πλαίσιο της γαλακτοκομικής επιχειρήσεως και, επομένως, εξασφάλιζε την ισορροπία μεταξύ των πραγματικών επιπέδων της εισφοράς στο πλαίσιο των δύο εναλλακτικών λύσεων.
The Court stated that under those conditions, it was not unreasonable for the Council to consider that fixing the levy under formula Β at a level 25% higher than that applicable under formula A would be capable of neutralizing the advantage which producers subject to formula Β obtained from the possibility of offsetting within the dairy and would thus ensure that the actual rate of levy was the same under the two formulas.
Η διαπίστωση αυτή ενισχύεται και από το ότι το άρθρο 4α του κανονισμού 857/84 επιτρέπει στα κράτη μέλη, στο πλαίσιο τόσο της λύσεως Α όσο και της λύσεως Β, να χορηγούν τις ποσότητες αναφοράς που δεν έχουν χρησιμοποιήσει οι παραγωγοί ή οι αγοραστές στους παραγωγούς ή αγοραστές της ίδιας περιφέρειας και, ενδεχομένως, άλλων περιφερειών.
That finding was supported by the fact that Article 4b of Regulation No. 857/84 authorized Member States, under both formula A and Β, to allocate reference quantities which were not used by producers or purchasers to producers or purchasers in the same region and, if necessary, other regions.
Με τον τρόπο αυτό, η εν λόγω διάταξη δέχεται τον συμψηφισμό μεταξύ παραγωγών σε περιφερειακό ή και διαπεριφερειακό επίπεδο, ο οποίος επιτρέπει στους παραγωγούς, στο πλαίσιο της εναλλακτικής λύσεως Α, να επωφεληθούν των ποσοτήτων αναφοράς που δεν χρησιμοποίησαν οι άλλοι παραγωγοί.
In doing so, Regulation No. 857 allowed offsetting between producers at the regional and even the inter-regional level, which allowed those producers, under formula A, to benefit from reference quantities which were not used by other producers.
Έχει, επομένως, ως αποτέλεσμα να μετριάζει, προς την αυτή κατεύθυνση με τη διαφορά των συντελεστών της εισφοράς, τα πλεονεκτήματα που συνεπάγεται για τους παραγωγούς η δυνατότητα συμψηφισμού στο πλαίσιο μιας γαλακτοκομικής επιχειρήσεως, σε περίπτωση εφαρμογής της εναλλακτικής λύσεως
Its effect was therefore to temper, in the same way as the difference in the rates of levy, the advantages resulting for the producers from the possibility of offsetting within the dairy when formula Β was applied.
Από αυτό έπεται ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο κοινοτικός νομοθέτης αγνόησε, στα πλαίσια της ευρείας εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει ως προς το θέμα αυτό, την απαγόρευση των διακρίσεων μεταξύ των παραγωγών της Κοινότητας.
The Court stated that it followed that it was not possible to hold that the Community legislator had, in exercising his wide power of discretion in the field, disregarded the prohibition of discrimination between Community producers.
Με το τρίτο ερώτημα, το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ'ουσία κατά πόσον είναι ισχυροί διάφοροι κοινοτικοί κανονισμού και διατάξεις όσον αφορά την συμπληρωματική εισφορά επί του γάλακτος, στο μέτρο που οι εν λόγω κανονισμοί και διατάξεις θεσπίζουν ιδιαίτερους κανόνες εφαρμοζόμενους μόνο στους παραγωγούς που είναι εγκατεστημένοι σε συγκεκριμένο κράτος μέλος.
By its third question, the national court asked whether various regulations and Community provisions relating to the additional levy on milk were valid insofar as they laid down special rules applicable only to producers established in a particular Member State.
Οι ενάγοντες της κύριας δίκης υποστηρίζουν ότι τα άρθρα 3, σημείο 3, τελευταίο εδάφιο, και 10, τελευταίο εδάφιο, του κανονισμού 857/84 συνιστούν παραβίαση της αρχής της απαγορεύεως των διακρίσεων, καθότι ευνοούν, χωρίς να υφίσταται αντικειμενικός λόγος, τους παραγωγούς ορισμένων κρατών μελών σε βάρος των παραγωγών άλλων κρατών μελών και καθιστούν, έτσι, επισφαλή τη διαμόρφωση μιας κοινής γεωργικής πολιτικής.
The applicants in the main proceedings maintained that the final subparagraph of Article 3 (3) and the final subparagraph of Article 10 of Regulation No. 857/84 infringed the principle of equal treatment by according special treatment, without any objective justification, to producers of certain Member States to the detriment of those of the other Member States, thus jeopardizing the establishment of a common agricultural policy.
Πρέπει και πάλι να υπενθυμιστεί σχετικά ότι, κατά πάγια νομολογία, η απαγόρευση των διακρίσεων δεν αποκλείει τη διαφορετική μεταχείριση συγκρίσιμων καταστάσεων, στο μέτρο που η διαφοροποίηση της μεταχειρίσεως δικαιολογείται αντικειμενικά.
In that regard the Court pointed out once more that it had constantly held that the prohibition of discrimination did not preclude comparable situations being treated differently as long as the difference in treatment was objectively justified.
Η επίδικη ρύθμιση πληροί την προϋπόθεση αυτή.
The regulations in question met that condition.
Εφόσον η επι κρινόμενη ρύθμιση υπαγορεύεται από την ανάγκη να ληφθεί υπόψη η ιδιαίτερη κατάσταση αυτών των κρατών μελών, η διαφορετική μεταχείριση μεταξύ των παραγωγών που είναι εγκατεστημένοι στην Ιταλία ή την Ελλάδα, αφενός, και των παραγωγών που
The Court stated that it was clear from the recitals of the regulations in question that there were special characteristics of the economic structures of both Italy and Greece, in relation to the other Member States - particularly in the field of the production and marketing of milk - which distinguished them from the economic structures of the
είναι εγκατεστημένοι στα άλλα κράτη μέλη, η οποία προκύπτει από την εφαρμογή της ρυθμίσεως αυτής, δικαιολογείται αντικειμενικά και, κατά συνέπεια, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι εισάγει διακρίσεις υπό την έννοια της νομολογίας του Δικαστηρίου.
- 4 - other Member States. Since the regulations at issue fulfilled the need to take into consideration the special situation In those Member States, the difference in the treatment accorded to producers established in Italy or in Greece and that accorded to producers established in the other Member States, to which the application of those regulations gave rise, 1s objectively justified and could not, therefore, be described as discriminatory within the meaning of the case-law of the Court.
Με το πρώτο σκέλος του τετάρτου ερωτήματος, το εθνικό δικαστήριο ερωτά αν το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 857/84 έχει την έννοια οτι επιτρέπεται στο κράτος μέλος να θεωρήσει το σύνολο του εδάφους του ως μία περιφέρεια, υπό την έννοια του άρθρου 5γ, παράγραφος 1, του κανονισμού 804/68, έστω και αν το έδαφος αυτό δεν εμφανίζει γεωγραφική ενότητα, στην οποία οι φυσικές συνθήκες, οι δομές της παραγωγής και η μέση απόδοση του ζωικού κεφαλαίου είναι παρόμοι ες.
With the first party of the fourth question, the national court asked whether Article 1 (2) of Regulation No. 857/84 must be interpreted as meaning that a Member State was authorized to consider its entire territory as a single region within the meaning of Article 5c (1) of Regulation No. 804/68 even if the territory was not a geographic unit in which the natural conditions, production structures and average herd yields were comparable.
Από την προαναφερθείσα διάταξη προκύπτει ότι τα κράτη μέλη, επιλέγοντας είτε να θεωρήσουν το σύνολο του εδάφους τους ως μια περιφέρεια είτε να υποδιαιρέσουν το έδαφος αυτό σε περισσότερες περιφέρειες, υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη τους συγχρόνως τη γεωγραφική διάρθρωση του εδάφους τους και τις ουσικές συνθήκες, τις δομές της παραγωγής και τη μέση απόδοση του ζωικού κεφαλαίου στα διάφορα τμήματα του εδάφους αυτού.
The Court stated that it followed from Article 5c (1) of Regulation No. 804/68 that when choosing either to consider their entire territory as a single region or to sub-divide that territory into several regions, the Member States were obliged to take Into consideration both the geographic structure of their territory and the natural conditions, the structures of production and the average herd yields in the different parts of the territory.
Πρέπει, πάντως, να διευκρινιστεί ότι, στα πλαίσια της αξιολογήσεως κριτηρίων που αψορούν μια περίπλοκη οικονομική πραγματικότητα, τα κράτη μέλη διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν υπερβεί τα όρια αυτά παρά μόνο αν η εκ μέρους τους εκτίμηση είναι προδήλως πεπλανημένη.
The Court stated, however, that since the criteria to be assessed related to a complex economic situation, the Member States possessed a wide power of discretion, the limits of which could be considered to have been exceeded only if a manifest error had been committed in assessing those criteria.
Με το δεύτερο σκέλος του τετάρτου ερωτήματος, το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατά πόσον η εξεταζόμενη διάταξη συμβιβάζεται με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 39, παράγραφος 2, της Συνθήκης, καθώς και από τις οδηγίες 75/268 του Συμβουλίου, περί της γεωργίας σε ορεινές περιοχές και ορισμένες μειονεκτούσες περιοχές, και 75/269 του Συμβουλίου, περί του πίνακος μειονεκτουσών γεωργικών περιοχών κατά την έννοια της οδηγίας 75/268 ΕΟΚ (Βέλγιο).
With the second part of the fourth question, the national court asked whether Article 1 (2) of Regulation No. 857/84 was compatible with the requirements flowing from Article 39 (2) of the Treaty and from Council Directive 75/268 on mountain and hill farming and farming in certain lessfavoured areas within the meaning of Directive 75/268/EEC (Belgium).
Όσον αφορά, πρώτον, τον ισχυρισμό περί παραβάσεως του άρθρου 39, παράγραφος 2, της Συνθήκης, παρατηρείται ότι οι όροι που θεσπίζονται με τη διάταξη αυτή τηρούνται εν προκειμένω.
With regard, first, to the alleged infringement of Article 39 (2) of the Treaty, the Court pointed out that the requirement contained in Article 39 (2) was complied with in the present case.
Πράγματι, η υπό κρίση ρύθμιση, αν εξεταστεί στο σύνολο της, είναι αρκετά εύκαμπτη ώστε να επιτρέπει στα κράτη μέλη, κατά την εφαρμογή του συστήματος, να λαμβάνουν προσηκόντως υπόψη τις αποκλίσεις όσον αφορά τη διάρθρωση και τις φυσικές συνθήκες που υφίστανται μεταξύ των διαφόρων γεωργικών περιφερειών τους.
The regulations in question, considered as a whole, were sufficiently flexible to allow the Member States, when implementing the scheme, to take due account of the structural and natural disparities between the various agricultural regions of their territories.
Όσον άφορα, εξάλλου, τον ισχυρισμό περί παραβάσεως των προαναφερθεί σων οδηγιών 75/268 και 75/269, αρκεί η παρατήρηση ότι οι εν λόγω οδηγίες επιδιώκουν σκοπό διαφορετικό από εκείνον που επιδιώκει η κοινοτική ρύθμιση περί συμπληρωματικής εισφοράς επί του γάλακτος.
With regard, secondly, to the alleged Infringement of Directives 75/268/EEC and 75/269/EEC, cited above, the Court stated that the directives had a different object from that of the Community regulations relating to the additional levy on milk.
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε:
distinct regions within the meaning of Article 1 (2) of Regulation No. 857/84.
Από την εξέταση των υποβληθέντων ερωτημάτων δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος ούτε του άρθρου 5γ, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 804/68 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1968, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 856/84 του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1984, ούτε του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 857/84 του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1984.
Consideration of the questions raised has disclosed no factor of such a kind as to affect the validity of the second subparagraph of Article 5c (1) of Regulation No. 804/68 of the Council of 27 June 1968, as amended by Council Regulation No. 856/84 of 31 March 1984 or of Article 1 (1) of Regulation No. 857/84 of 31 March 1984.
Από την εξέταση του υποβληθέντος ερωτήματος δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος ούτε του άρθρου 3, σημείο 3, τελευταίο εδάφιο, του κανονισμού 857/84 του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1984, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 1305/85 του Συμβουλίου της 23ης Μαίου 1985, ούτε του άρθρου 10, τελευταίο εδάφιο, του κανονισμού 857/84.
1984, as amended by Council Regulation No. 1305/85 of 23 May 1985, or of the final paragraph of Article 10 of Regulation No. 857/84.
Το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 857/84 του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 1984, έχει την έννοια ότι επιτρέπεται στο κράτος μέλος να θεωρήσει το σύνολο του εδάφους του ως μία και μόνη περιφέρεια υπό την έννοια του άρθρου 5γ, παράγραφος 1, του κανονισμού 804/68, ακόμα και αν το έδαφος αυτό δεν παρουσιάζει γεωγραφική ενότητα, στην οποία οι φυσικές συνθήκες, οι δομές της παραγωγής και η μέση απόδοση του ζωικού κεφαλαίου είναι παρόμοιες, εκτός εάν μια τέτοια επιλογή προδήλως δεν αρμόζει στη διάρθρωση του εν λόγω κράτους μέλους.
Article 1 (2) of Council Regulation No. 857/84 of 31 March 1984 must be interpreted as meaning that a Member State may treat its entire territory as a single region within the meaning of Article 5c (1) of Regulation No. 804/68, even if the territory is not a geographic unit in which the natural conditions, structures of production and average herd yields are comparable, unless such a decision is manifestly unsuited to the structures of the Member State in question.
Από την εξέταση του υποβληθέντος ερωτήματος δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος του άρθρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού 857/84 του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1984."
Consideration of the question raised has disclosed no factor of such a kind as to affect the validity of Article 1 (2) of Council Regulation No. 857/84 of 31 March 1984. ■
0 vçyiKòc εισαγγελέας Jean Mischo ονέπτυΕε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 13ης Δεκεμβρίου 19J9..
Advocate General Jean Mischo delivered his Opinion at the sitting on 13 December 1989
Από την εξέταση των δύο πρώτων ερωτημάτων δεν προκέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος ούτε του άρθρου 5ν, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 804/68 του Συμβουλίου, ούτε του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου, όπως αυτό ίσχυε μεταξύ 2ας Απριλίου 1984 και 31ης Μαρτίου 1987.
An examination of the first two questions has disclosed no factor of such a kind as to affect the validity of Article 5c (1) of Council Regulation (EEC) No. 804/68 or of Article 1 (1) of Council Regulation (EEC) No. 857/84 in the version in force between 2 April 1984 and 31 March 1987.
2. - Τα άρθρα 3, στοιχείο δ, 38, 39 και 40 της Συνθήκης, καθώς και ο κανονισμός (ΕΟΚ) 804/68 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 1968, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν, στα πλαίσια της εφαρμογής της κοινής γεωργικής πολιτικής, τη θέσπιση ειδικών μέτρων ισχυόντων για ορισμένους παράγωγους, εφόσον τα μέτρα αυτά δικαιολογούνται αντικειμενικά λόγω της καταστάσεως στην οποία βρίσκονται οι εν λόγω παραγωγοί.
2.(a) Articles 3d, 38, 39 and 40 of the Treaty and Regulation (EEC) No. 804/68 of the Council of 27 June 1968 on the common organization of the market in milk and milk products must be interpreted as meaning that they do not preclude that, in implementing the common agricultural policy, specific measures applicable to certain producers are provided for provided that the measures are objectively justified by the special situation in which those producers find themselves.
Από την εξέταση του τετάρτου ερωτήματος δεν προέκυψαν στοιχεία ικανά να επηρεάσουν το κύρος του άρθρου 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84, το οποίο πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση προς τις λοιπές διατάξεις που διέπουν το εν λόγω καθεστώς".
Consideration of the third question has disclosed no factor of such a kind as to affect the validity of the provisions referred to in Council Regulations (EEC) Nos. 857/84, 590/85, 1305/89, 1335/86 and 1343/86.
υποθ. C-74/89: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου
3.(a) Article 1 (2) of Regulation (EEC) No. 857/84 must be interpreted as meaning that a Member State is authorized to consider its entire territory as a single region even if the natural conditions, structures of production and the average herd yields are not uniformly comparable.
"Κρατικές ενισχύσεις - Αναζήτηση των ενισχύσεων - Μη εκτέλεση" (Ολομέλεια)
Consideration of the fourth question has not disclosed any factor of such a kind as to affect the validity of Article 1 (2) of Regulation (EEC) No. 857/84, which must be read in conjunction with the other provisions of the scheme".
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 9 Μαρτίου 1989,
Case C-74/89 Commission of the European Communities v Kingdom of Belgium - 21 February 1990 (State aid - Recovery - Non-implementation) (Full Court)
2 υνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή ζητώντας να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη συμμορφούμενο προς την απόφαση 84/111 της Επιτροπής, παρέβη υποχρέωση που υπέχει απο τη Συνθήκη ΕΟΚ.
By application lodged at the Court Registry on 9 March 1989, the Commission brought an action under the second subparagraph of Article 93 (2) of the EEC Treaty for a declaration that by not complying with Commission Decision 84/111 the Kingdom of Belgium had failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
Με την προαναφερθείσα απόφαση 84/111, η Επιτροπή, διαπιστώνοντας ότι η ενίσχυση την οποία η Βελγική Κυβέρνηση σκόπευε να χορηγήσει, υπό μορφή συμμετοχής κατά πλειοψηφία στο κεφάλαιο εταιρίας, σε παραγωγό συνθετικών ινών
In Decision 84/111, cited above, the Commission, having found that the aid which the Belgian Government intended to grant, in the form of a majority holding, to a synthetic fibre producer was incompatible with the common market within the meaning of Article 92 of the EEC Treaty, decided that the aid corresponding to the first phase of the project should be withdrawn and that part of it relating to the second phase should not be paid.
'ταν ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά υπό την έννοια του άρθρου 92 της Συνθήκης
The Kingdom of Belgium did not deny that it had failed to fulfil its obligations in the way complained of by the Commission.
OK, αποφάσισε ότι η ενίσχυση που αφορούσε την πρώτη φάση του σχεδίου έπρεπε να αναζητηθεί, το δε τμήμα της ενισχύσεως που αφορούσε τη δεύτερη φάση δεν έπρεπε να χορηγηθεί.
It explained the delays in implementing the decision by the fact that, as a result of regionalization, which took place on 1 January 1989, the necessary powers had passed from the State to the Flemish Region.