natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ωστόσο, η εντολή αυτή δεν είναι δικαιολογημένη, δεδομένου ότι η άποψη της
It was agreed that the Decision, which stated that the Data System 'continues ... to provide information identifying sales volumes and market shares of the members and dealers for monthly periods and to give details on the chassis number and date of registration of each tractor sold', did not assert that in the Data System certain information was
Στη συνέχεια, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι η απόφαση, αφού εξετάζει το αν συμβιβάζεται με το άρθρο 85 της Συνθήκης το σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών που διαλαμβάνεται
Furthermore, provision of the information in question to all suppliers presupposed an agreement, or at any rate a tacit agreement, between the traders to define the boundaries of dealer sales territories by reference to the United Kingdom postcode system, as well as an institutional framework enabling information to
Όσον αφορά τον τρίτο λόγο ακυρώσεως ότι οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου δεν παρέβησαν το άρθρο 5 της Συνθήκης
Third plea: the United Kingdom authorities have not infringed Article 5 of the Treaty be exchanged between the traders through the trade association to which they belonged and, secondly, having regard to the frequency of such information and its systematic nature, it also enabled a given trader to forecast more precisely the conduct of its competitors, so reducing or removing the degree of uncertainty about the operation of the market which would have existed in the absence of such an exchange of information.
Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι από την απόφαση προκύπτει ότι, υπό ορισμένες συνθήκες, οι επίδικες πρακτικές είναι δυνατόν να συνιστούν συγχρόνως αφενός παράβαση του άρθρου 85 της Συνθήκης από τις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις και αφετέρου παράβαση των άρθρων 3, στοιχείο στ', 5 και 85 της Συνθήκης από το κράτος μέλος στο έδαφος τον οποίου εφαρμόζονται οι πρακτικές αυτές, χωρίς, εν πάση περιπτώσει, η συμπεριφορά των εθνικών αρχών να είναι ικανή να απαλλάξει τους επιχειρηματίες από τις συνέπειες της εκ μέρους τους παραβάσεως των διατάξεων του άρθρου 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης.
In the present case, the Court found that it was clear from the Decision, that in certain circumstances the practices in question could at the same time amount to an infringement by the undertakings concerned of Article 85 of the Treaty and an infringement of Articles 3(f), 5 and 85 of the Treaty by the Member State on whose territory such practices occurred, without the conduct of the national authorities being in any event capable of exonerating the traders from the consequences of their infringement of Article 85(1) of the Treaty.
Από την απόφαση προκύπτει, περαιτέρω, ότι η απόφαση αυτή δεν αποφαίνεται ρητώς επί του ζητήματος αν η επίδικη πρακτική μπορεί να αποτελεί παράβαση των υποχρεώσεων -ας οποίες επιβάλλει στις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου το άρθρο 5 της Συνθήκης.
Furthermore, it was apparent from the Decision that it expressly refrained from ruling on the question whether the practice in question was capable of constituting an infringement of the obligations which Article 5 of the Treaty placed on the United Kingdom authorities.
Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως που στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι η επίδικη πρακτική δεν. συνιστά παράβαση του άρθρον 5 της Συνθήκης πρέπει κατ' ανάγκην να απορριφθεί.
Consequently, the submission that the practice in question did not constitute an infringement of Article 5 of the Treaty must be dismissed in any event.
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.»
Orders the applicant to pay the costs.'
Υποθ. Τ-32/93 Ladbroke Racing Limited κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγωνισμός ισμός
Case T-32/93 Ladbroke Racing Limited ν Commission of the European CommunitiesCompetition
•Άρθρο 90 της Συνθήκης ΕΟΚ — Προσφυγή κατά παραλείψεως — Απαράδεκτο» (Δεύτερο τμήμα)
(Article 90 of the EEC Treaty —Actions against Community institutions for failure to act — Inadmissibility) (Second Chamber)
Γαλλικής Δημοκρατίας, απόφαση βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 3, της Συνθήκης.
Based on the third paragraph of Article 175 of the Treaty, this application sought a declaration that the Commission failed, in breach of the Treaty, to define its position, either by a
είναι οι υποχρεώσεις της Επιτροπής από το άρθρο 90 της Συνθήκης, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, ιδίως από την παράγραφο 3 αυτού.
reasoned decision open to challenge under Article 173 of the Treaty or by a letter similar in format to that provided for by Article 6 of Regulation No 99/63, on the applicant's complaint of 24 November 1989 requesting it to adopt a decision as against the French Republic based on Article 90(3) of the Treaty.
Εξ άλλου, και ακόμη αν υποτεθεί ότι η Επιτροπή υποχρεούται να εκδώσει κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας πράξη βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 3, της Συνθήκης, η πράξη αυτή θα απευθύνεται μόνον σ' αυτό το κράτος μέλος.
Moreover, and even on the assumption that the Commission was obliged to adopt as against the French Republic a measure under Article 90(3) of the Treaty, that measure would be addressed only to that Member State. The applicant could not therefore claim to be in the precise position of the potential addressee of a legal measure which the Commission had a duty to adopt with regard to him, as required by Article 175(3) of the Treaty.
Επομένως, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι βρίσκεται όντως στη κατάσταση του δυνητικού αποδέκτη νομικής πράξεως που η Επιτροπή υποχρεούται να λάβει έναντι αυτού, όπως απαιτεί το άρθρο 175, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης.
The Court noted at the outset that it was a condition of an action for declaration of failure to act as instituted by Article 175 of the Treaty that the institution concerned should be under an obligation to act, so that the alleged failure to act was contrary to the Treaty. The Commission's obligations under Article 90 of the Treaty, as interpreted by the Court of Justice, and in particular under paragraph (3), must accordingly be considered.
Επίσης, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι η πράξη που, κατά τη γνώμη της, παρέλειψε να εκδώσει η Επιτροπή την αφορά άμεσα και ατομικά.
Article 90(3) of the Treaty confers on the Commission the task of ensuring compliance by the Member States with their obligations concerning the undertakings referred to in Article 90(1), and expressly invests it with the power to take action where necessary for that purpose under the conditions and by the legal measures which are there laid down.
Προκειμένου να αποδείξει ότι η πράξη που η Επιτροπή φέρεται ότι παρέλειψε να εκδώσει την αφορά ατομικά, η προσφεύγουσα επικαλείται μόνον την ιδιότητα της ως επιχειρηματία που βρίσκεται σε σχέση αμέσου ανταγωνισμού με το PMU σε ορισμένες περιοχές εκτός Γαλλίας και επιθυμεί επίσης να το ανταγωνιστεί στη Γαλλία.
In order to demonstrate that it was individually concerned by the measure which the Commission allegedly failed to adopt, the applicant relied solely on its capacity as an economic operator which was in direct competition with the PMU in a number of areas outside France and which wished to compete with it in France as well.
Επομένως, η πράξη που η Επιτροπή φέρεται ότι παρέλειψε να εκδώσει βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 3, της Συνθήκης μπορεί να αφορά την προσφεύγουσα μόνον υπό την ιδιότητα επιχειρηματία εντός της αγοράς στοιχημάτων για ιπποδρομίες, όπως και κάθε άλλον επιχειρηματία που βρίσκεται στην ίδια κατάσταση, πράγμα που δεν της παρέχει τη δυνατότητα να υποστηρίξει ότι η πράξη αυτή, άπαξ εκδιδόταν, θα την αφορούσε ατομικά.
Consequently, the measure which the Commission allegedly failed to adopt pursuant to Article 90(3) of the Treaty could concern the applicant solely in its capacity as an operator on the market in taking bets on horse-races, in the same way as any other operator in the same situation, which was not such as to enable it to claim that that measure, once adopted, would be of individual concern to it.
Όπως προκύπτει από τις διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 90 και από την όλη οικονομία των διατάξεων του άρθρου αυτού, οι εποπτικές αρμοδιότητες που διαθέτει η Επιτροπή έναντι των κρατών μελών που ευθύνονται για παραβάσεις των κανόνων της Συνθήκης, και ιδίως των κανόνων περί ανταγωνισμού, συνεπάγονται αναγκαίως ευρεία εξουσία εκτιμήσεως του θεσμικού αυτού οργάνου.
As may be seen from Article 90(3) and the general scheme of that article, the Commission's power to supervise the Member States responsible for an infringement of the Treaty rules, in particular those relating to competition, necessarily implied that that institution had a wide power of assessment.
Αυτή η εξουσία εκτιμήσεως είναι κατά μείζονα λόγο ευρύτερη, όσον αφορά ιδίως την τήρηση των κανόνων περί ανταγωνισμού από τα κράτη μέλη, καθόσον, αφενός, η Επιτροπή καλείται, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 90, κατά την ενάσκηση αυτής της εξουσίας της, να λαμβάνει υπόψη της τις συμφυείς με την ιδιαίτερη αποστολή των οικείων επιχειρήσεων απαιτήσεις και, αφετέρου, οι αρχές των κρατών μελών μπορούν να διαθέτουν, σε ορισμένες περιπτώσεις, εξ ίσου ευρεία εξουσία εκτιμήσεως για τη ρύθμιση ορισμένων θεμάτων, όπως η αγορά των στοιχημάτων, εντός της οποίας η προσφεύγουσα ασκεί τη δραστηριότητα της, προκειμένου να καθοριστούν οι απαιτήσεις που συνεπάγεται η προστασία των παικτών και της κοινωνικής τάξεως, λαμβανομένων υπόψη των κοινωνικο-πολιτιστικών ιδιομορφιών κάθε κράτους μέλους.
That power of assessment was even wider in relation in particular to Member States' compliance with the rules of competition since, first, Article 90(2) invited the Commission to take account in exercising that discretion of the demands inherent in the particular tasks of the undertakings concerned and, secondly, the authorities of the Member States may in certain cases have a sufficient degree of latitude in regulating certain matters, such as the gambling market on which the applicant operated, to determine what was required to protect the players and maintain order in society in the light of the specific social and cultural features of each Member State.
Επομένως, η άσκηση της εξουσίας εκτιμήσεως της συμφωνίας των κρατικών μέτρων με τους κανόνες της Συνθήκης, την οποία παρέχει το άρθρο 90, παράγραφος 3, της Συνθήκης, δεν συνοδεύεται με υποχρέωση παρεμβάσεως εκ μέρους της Επιτροπής, της οποίας μπορεί να γίνει επίκληση με σκοπό να αναγνωριστεί ενδεχόμενη παράλειψη της Επιτροπής.
Nor, finally, could the applicant validly claim to be sufficiently distinguished individually compared with other operators on the relevant market on the grounds that, first, it requested the Commission to adopt the measure which it allegedly failed to adopt and, secondly, it was able to participate in the investigation procedure conducted in this case by the Commission in accordance with Article 90 of the Treaty and, thirdly, it was able to require the Commission to define its position on its request, if not by a decision open to legal challenge, at least by a letter similar in format to that referred to in Article 6 of Regulation No 99/63. Firstly, given that neither Regulations No 17 and No 99/63 nor any other similar provision apply in the context of the exercise of the Commission's powers
Συγκεκριμένα, αφενός, επειδή οι κανονισμοί 17 και 99/63 ή κάθε άλλη παρόμοια διάταξη δεν έχουν εφαρμογή στα πλαίσια της ασκήσεως των εξουσιών που η Επιτροπή έχει από τις διατάξεις του άρθρου 90,
Consequently, the exercise of the power to assess the compatibility of State measures with the Treaty rules, conferred by Article 90(3) of the
ένας επιχειρηματίας δεν μπορεί να επικαλεστεί τα διαδικαστικά δικαιώματα που χορηγούν οι κανονισμοί αυτοί στους ενδιαφερομένους.
under Artide 90, an economie operator could not claim the benefit of procedural rights granted to interested parties by those regulations.
Αφετέρου, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι μόνη η συμμετοχή σε έρευνα που διεξάγει η Επιτροπή δεν είναι κατ' ανάγκην ικανή να καταστήσει παραδεκτή την προσφυγή ενός ενδιαφερομένου κατ' αποφάσεως που εκδίδεται κατόπιν της έρευνας αυτής, εφόσον η απόφαση, αυτή καθαυτή, λόγω της φύσεως και των εννόμων αποτελεσμάτων της, δεν τον αφορά ατομικά.
Secondly, it was dear from the case-law of the Court of Justice that mere participation in an investigation conducted by the Commission was not necessarily such as to enable an interested party to challenge the decision adopted after that investigation, since that decision itself, by its nature and effects, does not concern him individually.
γενικούς κανόνες,προκειμένου να αποσαφηνίσει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Συνθήκη και επιβάλλονται στα κράτη μέλη όσον αφορά τις επιχειρήσεις στις οποίες αναφέρεται η παράγραφος 1 του άρθρου αυτού, και να καθορίζει κοινά κριτήρια για όλα τα κράτη μέλη, καθώς και για όλες τις εν λόγω επιχειρήσεις.
in order to specify the obligations arising for Member States under the Treaty with regard to the undertakings referred to in paragraph (1) of that artide and to determine criteria which were common to all the Member States and all the undertakings in question.
Τέτοιοι κανόνες μπορούν να θεσπίζονται βάσει των στοιχείων που διαθέτει η Επιτροπή, μέσω, μεταξύ άλλων, μελετών των σχετικών αγορών, όπως συνέβη εν προκειμένω, όπου δεν αμφισβητείται από τους διαδίκους ότι η Επιτροπή προέβη, την περίοδο 1990-1992, σε μελέτη των εθνικών νομοθεσιών που διέπουν την αγορά των παιγνίων.
Such rules could be laid down on the basis of the information available to the Commission from, among others, studies of the markets concerned, as in this case where it was common ground that in 1990-1992 the Commission conducted a study of the national laws governing the gambling market
Τέλος, και εν πάση περιπτώσει, δεν είναι παραδεκτή η αξίωση της προσφεύγουσας να παρέμβει η Επιτροπή, βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 3, της Συνθήκης, καθόσον σ* αυτήν εναπόκειται να κρίνει, εν όψει των ποικίλων μορφών των δημοσίων επιχειρήσεων στα διάφορα κράτη μέλη και της ποικιλίας και της πολυπλοκότητας των σχέσεων τους με τις δημόσιες αρχές, αν πρέπει να παρέμβει όχι με αποφάσεις απευθυνόμενες σ* ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, αλλά με οδηγίες. Με αυτές, η Επιτροπή μπορεί, συγκεκριμένα, να θεσπίζει
Consequently, individuals may not put the Commission on notice to ad under Article 90(3) of the Treaty, since such action may be taken, depending on the circumstances, by adopting a decision or a directive, a legislative measure of general scope addressed to the Member States the adoption of which cannot be required by individuals.*
Επομένως, οι ιδιώτες δεν μπορούν να ζητούν από την Επιτροπή να ενεργήσει βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 3, της Συνθήκης, καθόσον η παρέμβαση αυτή μπορεί να εκδηλώνεται, κατά περίπτωση, με την έκδοση είτε αποφάσεως είτε οδηγίας, κανονιστικής πράξεως γενικού χαρακτήρα απευθυνόμενης στα κράτη μέλη, την έκδοση της οποίας δεν μπορούν να απαιτήσουν οι ιδιώτες.
Finally, and in any event, the applicant could not require the Commission to take action under Artide 90(3) of the Treaty, since it was for the Commission to assess, in the light of the various types of public undertaking in the different Member States and the diversity and complexity of their relations with the public authorities, whether it was appropriate to take action not by way of dedsions addressed to one or more Member States but by way of directives. By the latter the Commission could enact general rules
Καταργεί τη δίκη, κατά τομέτρο που με τηνπροσφυγή επιδιώκεται η αναγνώριση παραλείψεως της Επιτροπής διότι δεν έλαβε θέση επί της καταγγελίας της προσφεύγουσας για παράβαση των διατάξεων των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης ΕΟΚ, σε συνδυασμό με ης διατάξεις των κανονισμών 17 του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτου κανονισμού εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης και 99/63/ΕΟΚ της Επιτροπής της 25 ης Ιουλίου 1963, περί των ακροάσεων που προβλέπονται στο άρθρο 19, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 17 του Συμβουλίου.
Rules that it is not necessary to give judgment on the application to the extent that it seeks a declaration of failure to act by the Commission in that it failed to define its position on the complaint which the applicant had lodged with it for infringement of the provisions of Articles 85 and 86 of the EEC Treaty in conjunction with those of Regulation No 17 of the Council of 6 February 1962, First Regulation implementing Articles 85 and 86 of the Treaty and Regulation No 99/63IEEC of the Commission of 25 July 1963 on the hearings provided for in Article 19(1) and (2) of Council Regulation No 17;
Κατά τα λοιπά, απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεχτη.
Dismisses the application as inadmissible for the remainder,
Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
Orders the parties to bear their own costs;
Η παρεμβαίνουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα»
Orders the intervener to bear its own costs.'
Υπρθ.
Staff case
•Μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι — Εκκαθαριστικό σημείωμα αποδοχών — Βλαπτική πράξη — Διορθωτικός συντελεστής — Αλλαγή πρωτεύουσας — Ένσταση ελλείψεως νομιμότητας» (Τέταρτο τμήμα)
(Officials and temporary agents — Salary statement —Act having adverse effects — Weighting — Change of capital - Objection of illegality) (Fourth Chamber)
Υποθ. Τ-508793 Giuseppe Mancini κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπαλληλική
Case T-508193 Giuseppe Mancini ν Commission of the European Communities Staff case
« Υπάλληλος — Επάνοδος στην υπηρεσία των Κοινοτήτων μετά από περίοδο υπηρεσίας στην εθνική διοίκηση — Άρνηση χορηγήσεως αποζημιώσεως εγκαταστάσεως και ημερησίας αποζημιώσεως» (Τέταρτο τμήμα)
(Official — Return to the service of the Communities following a period of service with a national administration — Refusal to grant an installation allowance and daily subsistence allowances) (Fourth Chamber)
Υποθ. Τ-536793 Hartwig Benzler κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπαλληλική
Case T-536/93 Hartwig Benzler ν Commission of the European Communities Staff case
• Υπάλληλοι — Σύνταξη — Διορθωτικός συντελεστής — Αλλαγή πρωτεύουσας» (Τέταρτο τμήμα)
(Officials — Pension — Weighting — Change of capital) (Fourth Chamber)
• Υπάλληλοι — Πρόσληψη — Παράταση της ισχύος του πίνακα επιτυχόντων του διαγωνισμού EUR/B/16 — Ιατρική γνωμάτευση περί ανικανότητας — Προσφυγή ακυρώσεως — Αγωγή αποζημιώσεως» (Πέμπτο τμήμα)
(Officials — Recruitment — Extension of period of validity of the reserve list in competition EUR/B/16 — Medical opinion of inaptitude — Action for annulment — Action for damages) (Fifth Chamber)
Υποθ. C-174/94 R Γαλλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Μεταφορές
Case C-174/94 R French Republic ν Commission of the European Communities Transport
•Ασφαλιστικά μέτρα — Αναστολή εκτελέσεως — Επείγον — Σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία — Εναέριες μεταφορές — Κανονισμός (ΕΟΚ) 2408/92* πρόσβαση των κοινοτικών αερομεταφορέων σε δρομολόγια ενδοκοινοτικών αεροπορικών γραμμών.
By application lodged on 22 June 1994, the French Republic brought an application for Commission Decision 94/291/EC of 27 April 1994 on a procedure relating to the application of Council Regulation (EEC) No 2408/92 (Case VII/AMA/IV/93 - TAT-Paris (Orly) - Marseille and Paris (Orly) — Toulouse) tü be declared null and void on the grounds that the rights of the defence were not observed, that the decision was vitiated by a misuse of powers and that it infringed Council Regulation (EEC) No 2408/92 of 23 July 1992 on access for Community air carriers to intra-Community air routes.
Με χωριστό δικόγραφο, που κατέθεσε στις 21 Σεπτεμβρίου 1994, η Γαλλική Δημοκρατία υπέβαλε αίτηση αναστολής εκτελέσεως της ως άνω αποφάσεως της Επιτροπής, μέχρις ότου εκδοθεί η απόφαση του Δικαστηρίου.
By a separate document lodged on 21 September 1994, the French Republic brought an application for interim measures, seeking suspension of the operation of the said Commission decision pending judgment in the action.
Η εταιρία TAT European Airlines (στο εξής: TAT), η έδρα της οποίας βρίσκεται στην Tours (Γαλλία), υπέβαλε στη Γενική Διεύθυνση Πολιτικής Αεροπορίας του Υπουργείου
On 28 September 1993 TAT lodged a complaint with the Commission. In support of the complaint TAT claimed, firstly, that there had been an infringement of Anieles 3(f), 86 and 90
Ο Γενικός Διευθυντής Πολιτικής Αεροπορίας απέρριψε την αίτηση αυτή με έγγραφο της 21ης Ιουλίου 1993.
If the decision on the substance of the case were favourable to the French Government, the opening up to competition required by the contested cSecisros: could no longer be challenged.
Κατόπιν αυτού η Air Inter θα αναγκαζόταν να παύσει να εξυπηρετεί τις μη αποδοτικές γραμμές.
The Court notes, firstly, that the losses which Air Inter might incur as a result of the operation of the contested decision cannot oc regarded as certain.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1993, η TAT υπέβαλε καταγγελία στην Επιτροπή.
of the EEC Treaty and failure to comply with the agreement of 30 October 1990 between the Commission, the French Government and Air France on the opening up to multiple designation — in other words, competition - of eight routes, including Paris-Toulouse and Paris-Marseille.
Επικουρικώς, η TAT επικαλέστηκε παράβαση των διατάξεων του κανονισμού.
In the alternative, TAT argued that the provisions of the regulation had been infringed.
Δεύτερον, η TAT ζήτησε από την Επιτροπή, βάσει του άρθρου 175 της Συνθήκης ΕΟΚ ν« διαπιστώσει τις παραβάσεις αυτές και να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την άρση τους.
Secondly, TAT requested the Commission, on the basis of Article 175 of the EEC Treaty, to make a finding of those infringements and take all necessary measures to bring them to an end.
Η Γαλλική Κυβέρνηση υποστηρίζει, δεύτερον, ότι, εφόσον επιτραπεί ο ανταγωνισμός στις δύο επίμαχες γραμμές, η προσφυγή στην κύρια δίκη δεν θα έχει πλέον αντικείμενο, αφού η μεταβατική περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 του κανονισμού λήγει την 1η Ιανουαρίου 1996.
On this point the Commission, relying on confidential data whose accuracy is not challenged by the French Government, has submitted forecasts of market developments which contradict those of the French Government and appear no less probable.
Στις 27 Απριλίου 1994, η Επιτροπή εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία όριζε ότι η; Γαλλία δεν μπορεί πλέον να αρνείται σε κοινοτικούς αερομεταφορείς την άσκηση μεταφορικών δικαιωμάτων στα δρομολόγια Παρίσι (θΓΐν)-Μασσαλία και Παρίσι (Orly)Τουλούζη με το αιτιολογικό ότι οι γαλλικές αρχές κάνουν χρήση, στα δρομολόγια αυτά, των διατάξεων του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92.
On 27 April 1994 the Commission adopted the contested decision, which reads: France may not continue to refuse Community air carriers traffic rights on the Paris (Orly)-Marseille and Paris (Orly)-Toulouse routes on the grounds that the French authorities were applying Article 5 of Regulation (EEC) No 2408/92 on these routes.
Κατ' αρχάς, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η ζημία που ενδέχεται να υποστεί η Air Inter λόγω της εφαρμογής της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν μπορεί να θεωρηθεί βέβαιη.
Moreover, even assuming that the Frene ι Government's forecasts of Air Inter's losses are confirmed, the risk that some loss-making regional services operated by Air Inter would be given up is a mere hypothesis whose fulfilment is dependent on many uncertain factors.
Κατά το άρθρο 83, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, προϋπόθεση για την έκδοση, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών
Under Article 83(2) of the Rules of Procedure, an order for interim measures suspending operation of the contested measure is conditional on the existence of circumstances giving rise to urgency and pleas of fact and law establishing a prima facie case for the interim measures applied for.
Συναφώς, η Επιτροπή, στηριζόμενη σε απόρρητα στοιχεία, την ακρίβεια των οποίων δεν
Air Inter's exclusive right over for the routes in question are justified by its obligation to operate regular services at non-prohibitive prices on unprofitable routes in order to contribute to regional development.
Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου διατάσσει :
The Court made the following order:
Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
The application for interim measures is dismissed;
Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα
The costs are reserved.'
Υποθ. C-268/94 Πορτογαλία κατά Συμβουλίου
Case C-268/94 Portugal ν Council
Υποθ. C-269/94 ΑΡΤΙ κ.λπ. κατά Ministero dell'agricoltura e delle foreste κ.λπ.
Case C-270/94 Commission ν Italy