natgillin/translations-raw huggingface dataset:
τελωνειακές αρχές του κράτους εξαγωγής δεν εκδηλώνεται κατά τον ίδιο τρόπο όταν το προτιμησιακό καθεστώς έχει θεσπιστεί όχι με διεθνή συμφωνία μεταξύ της Κοινότητας και τρίτης χώρας βάσει αμοιβαίων υποχρεώσεων, αλλά με κοινοτικό μέτρο αυτοτελούς χαρακτήρα
Question 3b disputing not the facts found by a mission of enquiry, but that mission's assessment of those facts in the light of the relevant customs rules. There is nothing to suggest that the authorities of the non-member country have the power to bind the Community and its Member States in their interpretation of Community rules of the kind at issue in this case.
Πράγματι, κανένα στοιχείο δεν επιτρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι οι αρχές του τρίτου κράτους έχουν την εξουσία να δεσμεύουν την Κοινότητα και τα κράτη μέλη της ερμηνεύουσες μια κοινοτική ρύθμιση όπως η επίδικη.
As for the question whether, under the rules at issue in this case, disputes as to origin must be submitted to the Committee on Origin established by Regulation No 802/68 and referred to in the national court's question, the answer must be in the negative.
Αρκεί συναφώς να παρατηρηθεί ότι το επίδικο προτιμησιακό τελωνειακό καθεστώς θεσπίστηκε με σκοπό την προώθηση των εξαγωγών των Φερόων Νήσων προς την Κοινότητα και, συνεπώς, με σκοπό να συμβάλει στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη των νήσων αυτών.
In Question 3b, the national court asks whether the word «crew», as used in the fifth criterion for defining «Faroe Island vessels» referred to above, includes persons not forming part of the normal complement of the vessel who are engaged on a particular voyage or part of a voyage, pursuant to a joint venture agreement with an undertaking in a non-member country, to work on the vessel as trainees or as unskilled hands working below decks, paid either by the operator of the vessel or by the undertaking in the non-member country.
Ενόψει του σκοπού αυτού, μια ερμηνεία σύμφωνα με την οποία τα πέντε κριτήρια καθορισμού των «πλοίων των Φερόων Νήσων» εφαρμόζονται εναλλακτικώς θα κατέληγε σε απαράδεκτα αποτελέσματα.
The criteria for defining «Faroe Island vessels» set out in Annex IV to Regulation No 2051/74 and Explanatory Note 4 of Annex I to Regulation No 3184/74 seek to ensure that vessels whose cargoes are exempted from customs duties have a genuine economic link with the Faroe Islands.
Επί τον ερωτήματος
Question 3
Όσον αφορά το ερώτημα αν, στο πλαίσιο της επίδικης εν προκειμένω ρυθμίσεως, οι αμφισβητήσεις σχετικά με την καταγωγή των εμπορευμάτων πρέπει να υποβάλλονται στην Επιτροπή Καταγωγής που συστάθηκε με τον κανονισμό 802/68, προσήκει αρνητική απάντηση.
The national court's third question concerns the interpretation of Annex IV to Regulation No 2051/74, which defines the term «originating products» for products covered by the common organization of markets in the fishery products sector.
Επί του τρίτου ερωτήματος
In Question 3a, the national court asks whether the criteria for defining «Faroe Island vessels» are to be read conjunctively or disjunctively.
Το τρίτο ερώτημα του εθνικού δικαστηρίου αφορά την ερμηνεία του παραρτήματος IV του κανονισμού 2051/74, το οποίο ορίζει την έννοια το > ν «καταγόμενων προϊόντων» όσον αφορά τα προϊόντα που υπάγονται στην κοινή οργάνωση αγοριόν στον τομέα των προϊόντων αλιείας.
That link is not called in question where, on a particular voyage or part of a voyage and in addition to its normal crew, a vessel takes on board a number of third-country nationals to work as trainees or as unskilled hands below decks, particularly for training purposes, in order to comply with a joint venture agreement entered into with an undertaking in a non-member country for the purpose of enabling the vessel to fish inside the exclusive economic zone of that country. The question whether, under the terms of the joint venture agreement, the third-country nationals are paid by the operator of the vessel or by the undertaking in the non-member country is immaterial.
Τα κριτήρια καθορισμού των «πλοίων των Φερόων Νήσων» που προβλέπονται στο παράρτημα IV του κανονισμού 2051/74 και στην τέταρτη επεξηγηματική σημείωση του παραρτήματος Ι του κανονισμού 3184/74 αποσκοπούν στο να εξασφαλίσουν ότι τα πλοία των οποίων τα φορτία απαλλάσσονται από τους δασμούς εμφανίζουν πραγματικό οικονομικό σύνδεσμο με τις Φερόες Νήσους.
It is for the national court to determine whether those circumstances have arisen in this case, and in particular whether nationals of non-member countries were taken on board in addition to the normal crew.
Επί του πρώτου σκέλους του τρίτου ερωτήματος
In Question 3c, the national court essentially asks whether, in order to enjoy preferential customs treatment pursuant to Regulation No
Με το πρώτο σκέλος του τρίτου ερωτήματος, το εθνικό δικαστήριο ερωτά αν τα κριτήρια καθορισμού των «πλοίων των Φερόων Νήσων»
Suffice it to note, in that regard, that the preferential customs system in question was established in order to promote exports from the Faroe Islands to the Community and thereby contribute to the economic and social development of those islands.
Συναφώς, δεν έχει σημασία το αν οι υπήκοοι της τρίτης χώρας αμείβονται, κατά τους όρους της συμφωνίας περί κοινοπραξίας, από τον έχοντα την εκμετάλλευση του πλοίου ή από την επιχείρηση της τρίτης χώρας.
In that respect, Article 9 of Regulation No 3184/74 provides that an EUR.1 certificate is to be issued on application in writing by the exporter, who is required by Article 21(2) of the same regulation to submit any appropriate supporting document proving that the goods to be exported qualify for the issue of a certificate.
Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει κατά πόσον οι περιστάσεις αυτές συντρέχουν εν προκειμένω και, ιδίως, αν στο πλοίο είχαν προσληφθεί υπήκοοι τρίτων χωρών επιπλέον του μονίμου πληρώματος.
The court also asks whether, in the absence of such separation, the customs authorities of the importing Member State may levy duty on imports derived from the factory in question in an amount equal to the duty that would have been payable if the origins of the goods in the consignment in question had been proportionally correspondent to the origins of the raw materials brought into the factory in the year in which the import occurred.
Ωστόσο, πρέπει, πρώτον, να παρατηρηθεί ότι το παράρτημα IV του κανονισμού 2051/74 ορίζει ως προϊόντα καταγωγής των Φερόων Νήσων «τα προϊόντα της θαλάσσιας αλιείας που εξάγονται από την θάλασσα από τα πλοία των [Φερόων Νήσων]» και ότι το άρθρο 2, πρώτο εδάφιο, σημείο 1, στοιχείο α', του κανονισμού 3184/74 ορίζει ότι ως προϊόντα καταγόμενα από τις Φερόες Νήσους θεωρούνται «τα προϊόντα που παρήχθησαν εξ ολοκλήρου στις [Φερόες Νήσους]».
By this question, the national court essentially asks whether it is for national law or Community law to determine the circumstances in which a postclearance demand for payment of a global sum, part of which is irrecoverable for exceeding the three-year time-limit laid down by Article 2(1) of Regulation No 1697/79, must be considered void in its entirety.
Το άρθρο 3, στοιχείο στ', του κανονισμού αυτού διευκρινίζει επίσης ότι στα προϊόντα «που παρήχθησαν εξ ολοκλήρου στις Φερόες Νήσους» περιλαμβάνονται «τα προϊόντα της θαλάσσιας αλιείας και άλλα προϊόντα που εξάγονται εκ της θαλάσσης από τα πλοία τους».
Neither Regulation No 2051/74 nor Regulation No 3184/74 expressly provides that, in order to retain the possibility of benefiting from preferential treatment, shrimps and prawns of Faroese origin must be physically separated during processing from those that come from non-member countries.
Ελλείψει περαιτέρω διευκρινίσεα > ν, οι διατάξεις αυτές υπονοούν ότι η προτιμησιακή μεταχείριση περιορίζεται μόνο στα προϊόντα που πράγματι κατάγονται από τις Φερόες Νήσους.
It is apparent from the Court's caselaw that, in the absence of relevant provisions of Community law, it is for the national legal system of each Member State to lay down the detailed rules and conditions for the collection of Community revenues, although such procedures and conditions may not render the system for collecting Community charges and dues less effective than that for collecting national charges and dues of the same kind, or render virtually impossible or excessively difficult the implementation of Community legislation.
Επί του τρίτου σκέλους του τρίτου ερωτήματος
In the absence of further particulars, those provisions show that preferential treatment is restricted to products which genuinely originate in the Faroe Islands.
Επί του πρώτου ερωτήματος
Question 1
Με το πρώτο ερώτημα του, το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν, για την εφαρμογή των κανονισμών 2051/74 και 3184/74, οι κανόνες περί του βάρους της αποδείξεως και των τρόπιον αποδείξεως του χαρακτήρα των εισαγομένιον από τις Φερόες Νήσους εμπορευμάτων ως καταγόμενων εμπορευμάτων καθορίζονται από το κοινοτικό δίκαιο ή από το δίκαιο του κράτους εισαγωγής.
The first subparagraph of Article 2(1) of Regulation No 1697/79 requires the competent authorities of a Member State who find that import duties legally due have not been collected to take action to recover those duties.
Στην πρώτη περίπτωση, το εθνικό δικαστήριο ζητεί από το Δικαστήριο να διευκρινίσει τους κανόνες που ισχύουν οε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση.
Under the second subparagraph, action for the recovery of uncollected duties may not be taken after the expiry of three years from the date of entry in the accounts of the amount originally required of the person liable for payment, or, where there is no entry in the accounts, from the date on which the customs debt was incurred.
Παρατηρείται, πρώτον, ότι οι κανόνες περί του βάρους της αποδείξεως και περί του τρόπου αποδείξεως του χαρακτήρα των εμπορευμάτων ως καταγόμενων εμπορευμάτων καθορίζονται από το εθνικό δίκαιο μόνο στο μέτρο που δεν απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο.
In Question 1, the national court essentially asks whether, for the purposes of applying Regulations Nos 2051/74 and 3184/74, the rules concerning the burden and means of proof of the originating status of goods imported from the Faroe Islands are a matter for Community law or for the law of the importing State. If the former, the court asks what rules apply in a case such as this.
Συναφώς, αρκεί η παρατήρηση ότι η εν λόγω ρύθμιση δεν περιέχει διάταξη από την οποία να απορρέει μια τέτοια υποχρέωση.
authorities of the importing Member State are required, before issuing postclearance demands for payment of customs duties, to determine whether it is possible to refrain from taking action for recovery pursuant to Article 5(2) of Regulation No 1697/79.
δευτέρου σκέλους του πέμπτου
The rules in question contain no provision from which such a requirement could be inferred.
Επί του ερωτήματος
The second part of Question 5
Με το ερώτημα αυτό, το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν από ποιο δίκαιο, το εθνικό ή το κοινοτικό, καθορίζονται οι περιστάσεις υπό τις οποίες μια πράξη εκ των υστέρων επιβολής δασμών, αφορώσα συνολικό ποσό μέρος του οποίου δεν μπορεί πλέον να εισπραχθεί λόγω υπερβάσεως της προθεσμίας των τριών ετών που προβλέπεται από το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 1697/79, πρέπει ενδεχομένως να θεωρηθεί άκυρη στο σύνολο της.
Article 5(2) of Regulation No 1697/79 lays down three cumulative conditions for waiver by the competent authorities of postclearance recovery of import duties, namely that non-collection must have been due to an error by the authorities, that the person liable must have acted in good faith, or in other words that he must not have been reasonably able to detect the error of the authorities, and that he must have complied with all the provisions laid down by the legislation in force so far as his customs declaration is concerned.
Από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, ελλείψει κοινοτικής διατάξεως, στην εσωτερική έννομη τάξη κάθε κράτους μέλους εναπόκειται να καθορίζει τους λεπτομερείς κανόνες και τους όρους της εισπράξεως των κοινοτικών φορολογικών επιβαρύνσεων, εξυπακουομένου, ωστόσο, ότι οι κανόνες και οι όροι αυτοί δεν μπορούν να καθιστούν λιγότερο αποτελεσματικό το σύστημα εισπράξεως των κοινοτικών φορολογικών επιβαρύνσεων και τελών από το σύστημα εισπράξεως των εθνικών φορολογικών επιβαρύνσεων και τελών του ιδίου τύπου, ούτε να καθιστούν πρακτικώς αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την εφαρμογή της κοινοτικής ρυθμίσεως.
In the second part of Question 5, the national court essentially asks whether Article 4 of Regulation No 2164/91 is to be interpreted as meaning that the competent authorities of the importing Member State are not required to refer a matter to the Commission for a decision as to the possibility of refraining from taking action for postclearance recovery of customs duties if they do not consider that the conditions laid down in Article 5(2) of Regulation No 1697/79 are satisfied.
Από τη νομολογία του Δικαστηρίου που αφορά το άρθρο 4 του κανονισμού 2164/91, προκύπτει ότι η εξουσία λήψεως αποφάσεων την οποία απονέμει στην Επιτροπή το άρθρο αυτό δεν αφορά την περίπτωση κατά την οποία οι αρμόδιες εθνικές αρχές είναι πεπεισμένες ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1697/79 και θεωρούν, επομένως, ότι οφείλουν να προβούν στην εκ των υστέρων είσπραξη.
On this aspect, the national court is essentially asking whether there was an error on the part of the competent authorities within the meaning of Article 5(2) of Regulation No 1697/79 where the exporter, acting in good faith, declared the goods to be of Faroese origin, the competent Faroese authorities, acting in good faith, certified in the EUR.1 certificates that the goods originated there and continued at all material times to maintain those certificates in force, and the competent authorities of the importing Member State, also acting in good faith, initially accepted that the origin of the goods was as declared on the certificates.
Συναφώς, πρέπει να παρατηρηθεί ότι το άρθρο 2, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1697/79 επιβάλλει στις αρμόδιες αρχές κράτους μέλους, οι οποίες διαπιστώνουν ότι δεν εισπράχθηκαν οι εισαγωγικοί δασμοί που οφείλονταν νομίμως, την υποχρέωση να κινούν διαδικασία εισπράξεως των δασμών αυτών.
It appears from the Court's caselaw on Article 4 of Regulation No 2164/91, that the power of decision conferred on the Commission by that article does not cover a case in which the competent authorities are persuaded that the terms of Article 5(2) of Regulation No 1697/79 are not fulfilled and therefore consider themselves bound to effect postclearance recovery.
Η ερμηνεία αυτή είναι σύμφωνη προς τον σκοπό του κανονισμού 2164/91, που συνίσταται στην εξασφάλιση της ομοιόμορφης εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου.
That interpretation is in conformity with the purpose of Regulation No 2164/91, which is to ensure the uniform application of Community law.
Η εφαρμογή αυτή διακινδυνεύει στις περιπτώσεις που γίνεται δεκτή αίτηση για μη πραγματοποίηση εκ των υστέρων ειπράξεως, διότι η εκτίμηση στην οποία στηρίζονται τα κράτη μέλη για να λάβουν ευνοϊκή απόφαση μπορεί, στην πράξη, λόγοι ιης πιθανής ελλείψεως κάθε ενδίκου βοηθήματος, να μην υπάγεται σε έλεγχο εξασφαλίζοντα την ομοιόμορφη εφαρμογή των προϋποθέσεων που θέτει η κοινοτική νομοθεσία.
That is likely to be jeopardized in cases where an application to waive postclearance recovery is allowed, since the assessment which a Member State may make in taking a favourable decision is likely, in reality, owing to the probable absence of any appeal, to escape any review by means of which the uniform application of the conditions laid down in the Community legislation may be ensured.
Επί του ερωτήματος
The third part of Question 5
Επί του τρίτον σκέλους του πέμπτον ερωτήματος
That condition cannot be regarded as fulfilled where the competent authorities have been misled — in particular as to the origin of the goods — by incorrect declarations on the part of the exporter whose validity they do not have to check or assess.
Με το πρώτο σκέλος του πέμπτου ερωτήματος, το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εισαγωγής υποχρεούνται, προτού εκδώσουν πράξεις εκ των
Moreover, it is apparent from the Court's caselaw that the person liable cannot entertain a legitimate expectation with regard to the validity of certificates by virtue of the fact that they were
Με το τρίτο σκέλος του πέμπτου ερωτήματος, το εθνικό δικαστήριο ζητεί, επιπλέον, από το Δικαστήριο να διευκρινίσει τις προϋποθέσεις εφαρμογής, σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση
In the third part of Question 5, the national court further asks the Court to specify the conditions for applying Article 5(2) of Regulation No 1697/79 in circumstances such as those of this case, in order to determine whether
Στην περίπτωση αυτή, ο υπόχρεος είναι εκείνος που φέρει τον κίνδυνο από εμπορικό παρασταστικό που αποδεικνύεται, κατόπιν μεταγενεστέρου ελέγχου, αναληθές.
initially accepted by the customs authorities of a Member State, since the role of those authorities in regard to the initial acceptance of declarations in no way prevents subsequent checks from being carried out.
στις κύριες δίκες, του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1697/79, προκειμένου να κρίνει κατά πόσον οι προσφεύγουσες των κυρίων δικών είχαν δικαίωμα να απαιτήσουν να μην πραγματοποιηθεί η εκ των υστέρων είσπραξη των δασμών.
It is settled caselaw that the person making the declaration must supply the competent customs authorities with all the necessary information as required by the Community rules, and by any national rules supplementing or transposing them, in relation to the customs treatment requested for the goods in question.
Ως προς την αδυναμία του υπόχρεου να διαγνώσει το σφάλμα των αρμοδίων αρχών
So far as concerns the second condition, it is clear from Question 5 that the national court considers that, in this case, the persons liable for payment at all times believed in good faith that the origin of the goods was as declared in the EUR.1 certificates.
Το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1697/79 προβλέπει τρεις σωρευτικώς εφαρμοζόμενες προϋποθέσεις προκειμένου να μπορούν οι αρμόδιες αρχές να μην προβούν στην εκ των υστέρων είσπραξη εισαγωγικών δασμών, ήτοι οι δασμοί να μην έχουν εισπραχθεί ιηινεπεία σφάλματος των αρμοδίων αρχών, ο υπόχρεος να έχει ενεργήσει καλοπίστως, δηλαδή να μη μπορούσε λογικά να διαπιστώσει το σφάλμα των αρμοδίων αρχών, και να έχει τηρήσει όλες τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας όσον αφορά την τελωνειακή διασάφηση.
The Court has held, however, that this obligation may not go beyond production of the information that the person making the declaration may reasonably be expected to possess and obtain, with the result that it is sufficient for such information, even if incorrect, to have been provided in good faith.
Ως προς το σφάλμα των αρμοδίων αρχών
The right to property and the principle of proportionality
'Οσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, από το πέμπτο ερώτημα προκύπτει ότι το εθνικό δικαστήριο θεωρεί ότι, στην περίπτωση που αποτελεί το αντικείμενο των κυρίων δικών, οι υπόχρεοι πίστευαν πάντοτε καλοπίστως ότι η καταγωγή των εμπορευμάτων ήταν εκείνη που αναγραφόταν στα πιστοποιητικά EUR.1.
Nevertheless, the Court has consistently held that the condition in question implies that the national court must enquire whether the persons liable might not reasonably have been able to detect the error made by the competent customs authorities, having regard to the nature of the error, the professional experience of the traders concerned and the degree of care which they exercised.
Πρέπει, ωστόσο, να υπενθυμιστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, η προϋπόθεση αυτή συνεπάγεται ότι το εθνικό δικαστήριο οφείλει να εξετάσει κατά πόσον οι υπόχρεοι δεν μπορούσαν λογικά να διαγνώσουν το σφάλμα των αρμοδίων αρχών, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του σφάλματος, την επαγγελματική πείρα των ενδιαφερομένων επιχειρηματιών και την επιμέλεια που επέδειξαν.
In case the national court should consider that the conditions for applying Article 5(2) of Regulation No 1697/79 are not fulfilled in this case, it is necessary to examine the argument put forward by the plaintiffs in the main proceedings that postclearance recovery of import duties in this case would constitute an infringement of the right to property laid down by Article 1 of Protocol No 1 to the European Convention on Human Rights and Fundamental Freedoms of 4 November 1950.
Πρέπει να παρατηρηθεί ότι από το ίδιο το γράμμα του άρθρου 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 1697/79 προκύπτει ότι η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του υπόχρεου είναι άξια της προστασίας που προβλέπει το άρθρο αυτό μόνον αν το έρεισμα της εμπιστοσύνης του το δημιούργησαν «οι ίδιες» οι αρμόδιες αρχές.
The matters relied on by the plaintiffs in the main proceedings and referred to in the first indent above are taken into account under Article 5(2) of Regulation No 1697/79. Indeed, it follows from that provision that it may be disproportionate to take action for postclearance recovery where, following an error by the competent authorities, the duties were not collected at the time of importation and the traders concerned acted in good faith.
Όσον αφορά την επιμέλεια των ενδιαφερομένων επιχειρηματιών, πρέπει να θεωρηθεί ότι οι εν λόγω επιχειρηματίες, εφόσον έχουν οι ίδιοι αμφιβολίες ως προς τον καθορισμό της καταγωγής του εμπορεύματος, οφείλουν να ενημερώνονται και να ζητούν όλες τις δυνατές διευκρινίσεις προκειμένου να εξακριβώσουν αν ευσταθούν οι αμφιβολίες τους.
The national court observes in Question 5 that the exporter complied with all the provisions in force concerning its customs declaration, unless the contrary is to be inferred from the fact that the latter, acting in good faith, declared the goods to be of Faroese origin.
Η προϋπόθεση αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι πληρούται όταν οι αρμόδιες αρχές εμβάλλονται σε πλάνη — ιδίως περί την καταγωγή των εμπορευμάτων — από ανακριβείς δηλώσεις του εξαγωγέα, την εγκυρότητα των οποίων δεν
However, where the conditions for applying Article 5(2) of Regulation No 1697/79 are not fulfilled, the fact that action for postclearance recovery is taken does not constitute an infringement of the principle of proportionality, even if the duties claimed are no longer recoverable from the buyer of the imported products.