natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρέπει καταρχάς να επισημανθεί ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν διαθέτει τέτοιο μηχανισμό.
In that same line of authority the Court has also ruled that a directive cannot, of itself and independently of a national law adopted by a Member State for its implementation, have the
Επί του δευτέρου ερωτήματος
It follows from Article 3 of Directive 76/464 and list I in the Annex thereto that any discharge of cadmium is subject to the issue of prior
Εντούτοις, αυτή η υποχρέωση του εθνικού δικαστή να αναφέρεται στο περιεχόμενο της οδηγίας όταν ερμηνεύει τους σχετικούς κανόνες του εθνικού του δικαίου περιορίζεται όταν μια τέτοια ερμηνεία έχει ως αποτέλεσμα να θέτει τον ιδιώτη ενώπιον υποχρεώσεως η οποία προβλέπεται από μη μεταφερθείσα στην εσωτερική έννομη τάξη οδηγία ή, κατά μείζονα λόγο, όταν έχει ως αποτέλεσμα να στοιχειοθετείται ή να επιτείνεται, βάσει της οδηγίας και ελλείψει νόμου που να έχει θεσπιστεί για την εφαρμογή της, η ποινική ευθύνη όσων ενεργούν κατά παράβαση των διατάξεων της.
By this question the national court essentially seeks to ascertain whether, upon a correct interpretation of Community law, there is a method of procedure allowing the national court to eliminate from national legislation provisions which are contrary to a provision of a directive which has not been transposed, where the latter provision may not be relied on before the national court.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
It should be observed first of all that there is no such method of procedure in Community law.
Το άρθρο 3 της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαΐου 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι κάθε απόρριψη καδμίου, ανεξαρτήτως της ημερομηνίας ενάρξεως λειτουργίας της εγκαταστάσεως από την οποία προέρχεται, εξαρτάται από τη χορήγηση προηγούμενης άδειας
However, that obligation of the national court to refer to the content of the directive when interpreting the relevant rules of its own national law reaches a limit where such an interpretation leads to the imposition on an individual of an obligation laid down by a directive which has not been transposed or, more especially, where it has the effect of determining or aggravating, on the basis of the directive and in the absence of a law enacted for its implementation, the liability in criminal law of persons who act in contravention of that directive's provisions.
Ελλείψει πλήρους μεταφοράς εντός της ταχθείσας προθεσμίας της οδηγίας 76/464, και, επομένως του άρθρου της 3, και της οδηγίας 83/513/ΕΟΚ τον Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 1983, για τις οριακές τιμές και τους ποιοτικούς στόχους για τις απορρίψεις καδμίου, στην εσωτερική έννομη τάξη κράτους μέλους μια δημόσια αρχή του κράτους αυτού δεν μπορεί να επικαλεστεί αυτό το άρθρο 3 κατά ιδιώτη.
Article 3 of Council Directive 76/464/EEC of 4 May 1976 on pollution caused by certain dangerous substances discharged into the aquatic environment of the Community is to be interpreted as making any discharge of cadmium, irrespective of the date on which the plant from which it comes commenced operation, subject to the issue of a prior authorization.
Το κοινοτικό δίκαιο δεν διαθέτει μηχανισμό ο οποίος να επιτρέπει σε εθνικό δικαστήριο να μη λαμβάνει υπόψη διατάξεις εθνικής νομοθεσίας αντίθετες προς τη διάταξη μιας μη μεταφερθείσας στο εσωτερικό δίκαιο οδηγίας όταν η επίκληση της τελευταίας αυτής διατάξεως δεν είναι δυνατή ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου»
In the absence of full transposition by a Member State within the time allowed of Directive 76/464, and therefore of Article 3 thereof, and of Council Directive 83/513/EEC of 26 September 1983 on limit values and quality objectives for cadmium discharges, a public authority of that State may not rely on that Article 3 against an individual
Ο γενικός εισαγγελέας Μ.Β. Elmer ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τέταρτου τμήματος της 14ης Μαρτίου 1996.
There is no method of procedure in Community law allowing the national court to eliminate national provisions contrary to a provision of a directive which has not been transposed where that provision may not be relied upon before the national court.·»
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
Advocate General M.B. Elmer delivered his Opinion at the sitting of the Fourth Chamber on 14 March 1996.
Οι διατάξεις των οδηγιών 76/464 και 83/513 που υποχρεώνουν τον προβαίνοντα σε απορρίψεις καδμίου να ζητεί και να λαμβάνει την προς τούτο άδεια δεν μπορούν, αυτές καθεαυτές και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η εθνική νομοθεσία που ισχύει στο κράτος μέλος σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων αυτών, να επιτρέπουν τη μείωση ή επίταση της ποινικής ευθύνης για παράβαση των προπαρατεθεισών διατάξεων.
Council Directive 76/464/EEC of 4 May 1976 on pollution caused by certain dangerous substances discharged into the aquatic environment of the Community and Council Directive 83/513/EEC of 26 September 1983 on limit values and quality objectives for cadmium discharges must be interpreted as meaning that discharge of cadmium, whether from new or existing plant, may be
Κάθε εθνικό δικαστήριο, οσάκις ερμηνεύει και εφαρμόζει το εθνικό δίκαιο, πρέπει να θεωρεί ως πιθανόν ότι το οικείο κράτος μέλος είχε την πρόθεση να εκπληρώσει πλήρως τις απορρέουσες από τη σχετική οδηγία υποχρεώσεις.
Every national court, in the interpretation and application of national law, must presume that the State had the intention of fulfilling entirely the obligations arising from the directive concerned.
Εφαρμόζοντας το εθνικό δίκαιο, ασχέτως του αν πρόκειται για προγενέστερες ή για μεταγενέστερες της οδηγίας διατάξεις, το εθνικό δικαστήριο που καλείται να την ερμηνεύσει υποχρεούται να το πράττει, στο μέτρο του δυνατού, υπό το φως του κειμένου και του σκοπού της οδηγίας προς επίτευξη του αποτελέσματος που αυτή επιδιώκει και να συμμορφώνεται έτσι προς το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης.»
In applying provisions of national law, whether they were adopted before or after the directive, the national court must interpret them as far as possible in the light of the wording and the purpose of the directive in order to achieve the result pursued by the latter and thereby comply with the third paragraph of Article 189 of the Treaty.»
Προδικαστική «ΦΠΑ — Ερμηνεία του άρθρου 17, παράγραφοι 2 και 3, στοιχείο α, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ και των άρθρων 3, στοιχείο β, και 5, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ— Επιστροφή του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι εντός της χώρας» (Έκτο τμήμα)
Preliminary ruling (Value added tax — Interpretation of Article 17(2) and (3) (a) of Directive 77/388/EEC and of Article 3(b) and the first paragraph of Article 5 of Directive 79/1072/EEC — Refund of value added tax to taxable persons not established in the territory of the country) (Sixth Chamber) the refund of value added tax (hereinafter «VAT»), provided for in Articles 17 and 33 of the 1968 Wet op de Omzetbelasting (Law on Turnover Tax) which transposed the provisions of the Eighth Directive into Netherlands law.
Με διάταξη της 19ης Μαΐου 1993, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο την 1η Ιουνίου 1993, το Gerechtshof te 's-Gravenhage υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 17, παράγραφοι 2 και 3, στοιχείο α', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 (στο εξής: έκτη οδηγία), και των άρθρων 3, στοιχείο β', και 5, πρώτο εδάφιο, της όγδοης οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1979 (στο εξής: όγδοη οδηγία).
By order of 19 May 1993, received at the Court on 1 June 1993, the Gerechtshof, The Hague, referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 17(2) and (3)(a) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 (hereinafter «the Sixth Directive»), and of Article 3(b) and the first paragraph of Article 5 of the Eighth Council Directive 79/1072/EEC of 6 December 1979 (hereinafter «the Eighth Directive»).
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του Débouche, δικηγόρου εγκατεστημένου στο Βέλγιο, και του εφόρου σχετικά με το δικαίωμα προς επιστροφή του φόρου προστιθεμένης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ), που προβλέπεται στα άρθρα 17 και 33 του Wet op de omzetbelasting 1968 (νόμου σχετικού με τον φόρο κύκλου εργασιών), άρθρα τα οποία μετέφεραν τις διατάξεις της ογδόης οδηγίας στην ολλανδική έννομη τάξη.
The national court seeks in essence to ascertain whether Article 3(b) and the first paragraph of Article 5 of the Eighth Directive and Article 17(2) and (3)(a) of the Sixth Directive must be interpreted as meaning that a lawyer who, in the Member State in which he is established, is exempted from VAT pursuant to Article 28(3) (b) of the Sixth Directive in conjunction with Annex
Είναι σαφές όμως ότι ο Débouche δεν προσκόμισε τέτοιο πιστοποιητικό στις ολλανδικές αρχές.
F thereto, is entitled to a refund of VAT imposed on services supplied to him within another Member State in which services supplied by lawyers are not exempted.
Διαπιστώνεται επίσης ότι η όγδοη οδηγία δεν αποσκοπεί να θέσει υπό αμφισβήτηση το σύστημα που έχει τεθεί σε εφαρμογή από την έκτη οδηγία.
It is apparent from Article 17(2) of the Sixth Directive that a lawyer benefitting from the exemption under Article 28(3)(b) and Annex F thereto is not entitled to deduct input tax.
Δυνάμει της πέμπτης αιτιολογικής σκέψεως, η όγδοη οδηγία δεν πρέπει «να έχει ως συνέπεια να υποβάλει τους υποκειμένους στον φόρο σε διαφορετική μεταχείριση ανάλογα με το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένοι».
In order to give a reply which may help to resolve the dispute in the main proceedings, it should be borne in mind that in accordance with Article 3(b) of the Eighth Directive the taxpayer must, if he is to qualify for a refund, prove by means of a certificate issued by the authorities of the State in which he is established that he is a taxable person for the purposes of VAT in that State.
Η ερμηνεία αυτή στοιχεί προς την ερμηνεία που έχει δώσει το Δικαστήριο στο άρθρο 17 της έκτης οδηγίας.
It is particularly worth noting that a Member State is correct in not issuing a certificate for the purposes of Article 3(b) of the Eighth Directive to a lawyer who within that country supplies services exempted pursuant to Article 28(3) (b) of the Sixth Directive and Annex F thereto in the Member State in which he is established.
Εντούτοις, ο Débouche επικαλείται αυτή την πέμπτη αιτιολογική σκέψη για να επιτύχει την επιστροφή του φόρου.
Mr Débouche nevertheless relies on that fifth recital in the preamble to the directive in order to obtain a refund.
Πρέπει, πάντως, να επισημανθεί ότι, αν του επιστραφεί ο φόρος, θα περιέλθει σε πλεονεκτική θέση σε σχέση με τους Ολλανδούς δικηγόρους οι οποίοι έχουν δικαίωμα εκπτώσεως του καταβληθέντος σε προηγούμενο στάδιο φόρου εφόσον πραγματοποιούν φορολογούμενες πράξεις, ενώ ο Débouche πραγματοποιεί μόνον απαλλασσόμενες από τον φόρο πράξεις.
However, if that were so, he would be treated more favourably than Netherlands lawyers who are entitled to deduct input tax because they effect taxed transactions whereas Mr Débouche carries out exempted transactions.
•Το άρθρο 3, στοιχείο 0, της όγδοης οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1979, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών— τρόπος επιστροφής τον φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας έχει την έννοια ότι δικηγόρος ο οποίος δικαιούται απαλλαγής στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος δυνάμει του άρθρου 28, παράγραφος 3, στοιχείο ρ, και του παραστήματος ΣΤ της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, δεν δικαιούται, εκ του γεγονότος αυτού, να ζητεί από την αρμόδια αρχή αυτού του κράτους μέλους την έκδοση του πιστοποιητικού για το οποίο κάνουν λόγο οι διατάξεις αυτές και δεν έχει, επομένως δικαίωμα προς επιστροφή του ΦΠΑ ο οποίος έπληξε υπηρεσίες οι οποίες του παρασχέθηκαν εντός κράτους μέλους στο οποίο δεν είναι εγκατεστημένος και εντός του οποίου οι παροχές των δικηγόρων δεν απαλλάσσονται του φόρου. »
«Article 3(b) of the Eighth Council Directive (No 79/1072/EEC of 6 December 1979 on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Arrangements for the refund of value added tax to taxable persons not established in the territory of the country) is to be interpreted as meaning that the fact that a lawyer benefits, pursuant to Article 28(3) (b) of the Sixth CouncU Directive (No 77/388/EEC of 17 May 1977 on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment) and Annex F thereto, from an exemption in the Member State in which he is established does not entitle him to request the competent authorities of that Member State to issue the certificate mentioned therein and he is not, accordingly, entitled to a refund of the VAT charged on services supplied to him in a Member State in which he is not established and in which services supplied by lawyers are not exempted.»
'Εκρινε ότι έπρεπε να δοθεί στο αιτούν δικαστήριο η εξής απάντηση:
He considered that the answer to the question referred to the Court should be as follows:
«Οι συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 3, στοιχείο β', και 5, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 1979, όγδοης οδηγίας περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας, και του άρθρου 17, παράγραφοι 2 και 3, στοιχείο α', της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, έκτης οδηγίας περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, έχουν την έννοια ότι ο υποκείμενος στον φόρο, προκειμένου να τύχει επιστροφής του ΦΠΑ εντός κράτους μέλους άλλου από αυτό στο οποίο είναι εγκατεστημένος, πρέπει να έχει αντίστοιχο δικαίωμα εκπτώσεως του καταβληθέντος σε προηγούμενο στάδιο φόρου στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος.»
«Article 3(b) and the first paragraph of Article 5 of the Eighth Council Directive (79/1072/EEC) of 6 December 1979 on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Arrangements for the refund of value added tax to taxable persons not established in the territory of the country, in conjunction with Article 17(2) and (3)(a) of the Sixth Council Directive (77/388/EEC) of 17 May 1977 on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes — Common system of value added tax: uniform basis of assessment, must be interpreted as meaning that, in order to obtain a refund of VAT in a Member State other than that in which he is established, a taxable person must have a corresponding right to deduct input tax paid in the State in which he is established.»
C-287/94 A/S Richard Frederiksen & Co. κατά Skatteministeriet Φορολογία 26 Σεπτεμβρίου 1996
Case C-287/94 A/S Richard Frederiksen & Co. ν Skatteministeriet Taxation 26 September 1996
Προδικαστική «Συγκέντρωση κεφαλαίων — Φόρος εισφοράς — Ατοκο δάνειο χορηγηθέν από τη μητρική εταιρία στη θυγατρική της — Φορολογία επί του εισοδήματος των εταιριών» (Έκτο τμήμα) ενός ατόκου δανείου που χορήγησε η εταιρία αυτή σε μια θυγατρική της.
Preliminary ruling (Raising of capital — Capital duty — Interest-free loan granted by a parent company to its subsidiary — Company income tax) (Sixth Chamber) which do not entail an increase in the company's capital, but which do result in variation in the rights in the company or which may increase the value of the company's shares».
Με διάταξη της 6ης Οκτωβρίου 1994, που περιήλθε στο Δικαστήριο την 21η Οκτωβρίου 1994, το Østre Landsret υπέβαλε στο Δικαστήριο δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 10 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969.
By order of 6 October 1994, received at the Court on 21 October 1994, the Østre Landsret referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Articles 4(2)(b) and 10 of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969.
Το άρθρο 4 της οδηγίας περιέχει τον πίνακα των πράξεων οι οποίες υπόκεινται υποχρεωτικά στον φόρο εισφοράς και των πράξεων για τις οποίες τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να επιβάλλουν έναν τέτοιο φόρο.
By this question, the national court asks in essence whether, where a company benefits from an interest-free loan, Article 4(2) (b) of the directive is applicable to the amount of interest saved.
Κατά το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας, < f αυτή τη δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνεται: «η αύξηση της εταιρικής περιουσίας μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας διά παροχών προαγματοποιουμένων από ένα εταίρο, οι οποίες
Those questions were raised in proceedings between the Danish company A/S Frederiksen & Co. and the Skatteministeriet (Danish Ministry for Fiscal Affairs) concerning the levying of income tax on an interest-free loan granted by that company to one of its subsidiaries. Article 4 of the directive lists the transactions which are to be subject to capital duty and those which Member States may, if they choose, subject to such duty. In accordance with Article 4(2)(b), the second category includes:
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της δανικής εταιρίας A/S Richard Frederiksen & Co. και του Skatteministeriet, δανικού Υπουργείου Φορολογίας, σχετικά με τη φορολόγηση, βάσει των διατάξεων περί του φόρου εισοδήματος, 11
The granting of an interest-free loan allows the company to have capital available without having to bear its cost. The resultant saving in interest leads to an increase in its assets by allowing the company to avoid expenditure which it would otherwise have to bear.
απαγορεύοντας την επιβολή οποιουδήποτε φόρου πλην του φόρου εισφοράς. Κατά συνέπεια, επιβάλλεται να εξεταστεί αν η φορολογία του εισοδήματος των εταιριών εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.
the raising of capital, in force in the Member States at the present time (...) give rise to discrimination, double taxation and disparities which interfere with the free movement of capital and which, consequently, must be eliminated by harmonization».
Συναφώς, πρέπει καταρχάς να παρατηρηθεί ότι, σύμφωνα με τον τίτλο της, η οδηγία αφορά «τους εμμέσους φόρους τους επιβαλλόμενους επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων».
By this question, the national court seeks to ascertain whether Article 10 of the directive precludes the levying of income tax on a parent company which has granted an interest-free loan to one of its subsidiaries, on the basis of interest fixed after the event.
Με το ερώτημα αυτό, το αιτούν δικαστήριο ζητεί ουσιαστικά να πληροφορηθεί αν το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας έχει εφαρμογή, ως προς το ποσό των εξοικονομηθέντων τόκων, στην περίπτωση εταιρίας που λαμβάνει άτοκο δάνειο.
Finally, according to the last recital in the preamble to the directive, «the retention of other indirect taxes with the same characteristics as the capital duty or the stamp duty on securities might frustrate the purpose of the measures provided for in this directive and those taxes should therefore be abolished».
Επιβάλλεται η υπόμνηση ότι η χορήγηση ατόκου δανείου σε μια εταιρία της επιτρέπει να διαθέτει κεφάλαια, χωρίς να χρειάζεται να φέρει το σχετικό κόστος.
It is clear from Article 10 that the directive is intended to harmonize the taxes, charges and dues imposed on the raising of capital, within the confines of its field of application, by prohibiting the charging of any tax other than capital duty.
Πρέπει, επομένως, να θεωρηθεί ότι είναι ικανή να αυξήσει την αξία των εταιρικών μεριδίων της εταιρίας.
According to its title, the directive concerns «indirect taxes on the raising of capital».
Επί του δευτέρου ερωτήματος
Moreover, the second recital in the preamble to the directive states that «the indirect taxes on
Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει σαφώς ότι η οδηγία αποβλέπει στην κατάργηση των εμμέσων φόρων οι οποίοι, πλην του φόρου εισφοράς, έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά με αυτόν.
Article 4(2) (b) of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital must be interpreted as applying, where a company benefits from an interest-free loan, to the amount of interest saved.
Από το άρθρο 10 της οδηγίας προκύπτει ότι η οδηγία αυτή αποβλέπει, εντός των ορίων του πεδίου εφαρμογής της, στην εναρμόνιση των φόρων, τελών και φορολογικών επιβαρύνσεων που πλήττουν τις συγκεντρώσεις κεφαλαίων,
Article 10 of Directive 69/335/EEC does not preclude the levying of income tax on a parent company which has granted an interest-free loan to one of its subsidiaries, on the basis of interest fixed after the event.»
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
He proposed that the Court should reply as follows to the questions referred to it:
Το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο 0, της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί'των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, πρέπει να ερμηνευθεί νπό την έννοια ότι το
Article 4(2) (b) of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969 also relates to the amount corresponding to the interest which would under normal market conditions have been produced by a loan granted by a parent company to a subsidiary, where that loan was contracted without any condition as to payment of interest;
Το άρθρο 10 της οδηγίας 69/335 δεν εμποδίζει την επιβολή φόρου εισοδήματος βάσει του καθορισθέντος εκ των υστέρων επιτοκίου, σε μητρική εταιρία η οποία χορήγησε άτοκο δάνειο σε μια από τις θυγατρικές της»
Artide 10 of Directive 69/335/EEC does not concern direct taxes on income which may be imposed on sums transferred by a parent company to a subsidiary by means of an interest-free loan.»
Υποθ. C-327/94 Jürgen Dudda κατά Finanzamt Bergisch Gladbach Φορολογία
Case C-327/94 Jürgen Dudda ν Finanzamt Bergisch Gladbach Taxation
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του Dudda και του Finanzamt Bergisch Gladbach, σχετικά με την καταβολή του φόρου κύκλου εργασιών για υπηρεσίες που παρέσχε ο Dudda εκτός Γερμανίας.
Preliminary ruling (Sixth VAT Directive entertainment events (Sixth Chamber) persons where the cost of the services is included in the price of the goods.
Με διάταξη της 17ης Οκτωβρίου 1994, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 12 Δεκεμβρίου 1994, το Finanzgericht Köln υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 (στο εξής: έκτη οδηγία).
By order of 17 October 1994, received at the Court on 12 December 1994, the Finanzgericht (Finance Court), Cologne, referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Article 9(2) (c) of the Sixth Council Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 (hereinafter «the Sixth Directive»).
Επί του πρώτου ερωτήματος
Those questions were raised in proceedings between Mr Dudda and the Finanzamt (Tax Office), Bergisch Gladbach concerning the payment of turnover tax on services supplied by him outside Germany.
Το άρθρο 9, παράγραφος 2, της έκτης οδηγίας σκοπεί, στο σύνολο του, στη θέσπιση ενός ειδικού καθεστώτος για τις παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται μεταξύ των υποκειμένων στον φόρο και των οποίων το κόστος υπεισέρχεται στην τιμή των αγαθών.
There is a similar purpose underlying the first indent of Article 9(2) (c) which lays down that the place of the supply of services relating inter alia to artistic and entertainment activities and ancillary services is the place where those services are physically carried out.