natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Λόγω του διαμελισμού, οι πωλήσεις οχημάτων στις παραδοσιακές αγο­ρές, που βρίσκονταν στη Δυτική Γερμανία και στη λοιπή Ευρώπη, διεκόπησαν εντελώς.
By reason of the partition, sales of vehicles on the traditional markets, situated in West Germany and the rest of Europe, were entirely broken off.
Η Auto Union AG εγκατέστησε τότε νέα εργοστάσια στο Ingolstadt, στη
Auto Union AG then set up new factories at Ingolstadt, in Bavaria. Subsequently, despite the
Βαυαρία. Ακολούθως, παρά την ύπαρξη κάποιας περιορισμένης αγοράς διαθέσεως στην Ανατολική Ευρώπη, η παραγωγή οχημάτων και κινητήρων στο Zwickau και στο Chemnitz κατέρρευσε.
FREISTAAT SACHSEN AND OTHERS V COMMISSION existence of limited openings in eastern Europe, production of vehicles and engines in Zwickau and Chemnitz collapsed.
Χωρίς τη διαίρεση της Γερμανίας, η Auto Union AG, που μετετράπη σε Audi, θα μπορούσε να είχε παραμείνει στην περιοχή και θα ήταν εξ ίσου εύπορη όσο τώρα.
Without the division of Germany, Auto Union AG, which subsequently became Audi, would have been able to remain in the region and would be as prosperous as it is now.
110 Υπ' αυτές τις συνθήκες, οι επίδικες ενισχύσεις, που έχουν ως προορισμό τη διευ­κόλυνση της εγκαταστάσεως ενός εργοστασίου κατασκευής αυτοκινήτων και ενός εργοστασίου κατασκευής κινητήρων στη Σαξονία, είναι στο σύνολο τους «ανα­γκαίες» κατά την έννοια του άρθρου 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης, καθ' όσον τα προκύπτοντα από τη διαίρεση της Γερμανίας μειονεκτήματα εξακο­λουθούν να υφίστανται.
110 In those circumstances, the applicants argue, all the aid at issue, intended to facilitate the establishment of a motor vehicle construction plant and an engine construction plant in Saxony, is 'necessary' within the meaning of Article 92(2)(c) of the Treaty to the extent that the disadvantages resulting from the division of Germany continue.
Εν προκειμένω, μόνον η προοπτική ότι θα ελάμβανε ολόκληρη αυτή την ενίσχυση παρακίνησε τη Volkswagen να επενδύσει στην επα­νεγκατάσταση μιας αυτοκινητοβιομηχανίας αναλόγου μεγέθους με εκείνης που υπήρχε στην περιοχή πριν από τον διαμελισμό.
In this case, only the prospect of receiving all that aid gave Volkswagen the incentive to invest in the re-establishment of a motor vehicle industry comparable in size to that which existed in the region before partition.
Οι επενδύσεις της Volkswagen απο­τελούσαν άλλωστε μια κίνηση που σκοπό είχε να ενθαρρύνει και άλλους παραγω­γούς να επενδύσουν στην περιοχή.
Volkswagen's investments were, moreover, a signal aimed at encouraging other undertakings to invest in the region.
111Έβδομον, η άρνηση της Επιτροπής να εφαρμόσει το άρθρο 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης στην απόφαση Mosel Ι δεν ασκεί επιρροή, άπαξ ούτε η Γερμανική Κυβέρνηση ούτε η Volkswagen είχαν τη δυνατότητα να αμφισβητήσουν δικαστικώς την απόφαση εκείνη, διότι το κύριο μέρος των επιδίκων ενισχύσεων είχε κηρυχθεί συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά.
111Seventhly, the applicants argue that the Commission's refusal to apply Article 92(2)(c) of the Treaty in the Mosel I decision is irrelevant, since neither the German Government nor Volkswagen had the opportunity to challenge that decision in law, the main part of the aid in question having been declared compatible with the common market.
112Κακώς, επομένως, η Επιτροπή εφάρμοσε, στην Απόφαση, τα κριτήρια του άρ­θρου 92, παράγραφος 3, της Συνθήκης, και ιδίως τα του κοινοτικού πλαισίου, που διαφέρουν θεμελιωδώς από εκείνα που όφειλε να εφαρμόσει βάσει του άρθρου 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης.
112 The Commission was therefore wrong in the Decision to apply the criteria of Article 92(3) of the Treaty, and particularly those of the Community framework, which differ fundamentally from those which it should have applied under Article 92(2)(c) of the Treaty.
113 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας συντάσσεται, κατ' ουσίαν, με τα επι­χειρήματα των προσφευγόντων και παραπέμπει, περαιτέρω, στα δικόγραφα της της υποθέσεως C­301/96.
113 The Federal Republic of Germany essentially supports the arguments of the applicants and also refers to its written submissions in Case C-301/96.
114 Σε επιστολή της 9ης Δεκεμβρίου 1992 που αφορούσε την υπό κρίση περίπτωση, ο Ομοσπονδιακός Καγκελλάριος Kohl δήλωσε στον Πρόεδρο της Επιτροπής Delors ότι η Γερμανική Κυβέρνηση «[θεωρούσε] κρίσιμο για τις εκκρεμείς ενώπιον της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υποθέσεις το άρθρο 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης ΕΟΚ».
114 In a letter of 9 December 1992 concerning this case, the Federal Chancellor, Mr Kohl, told the President of the Commission, Mr Delors, that the German Government '[regarded] Article 92(2)(c) of the EEC Treaty as the determining factor as regards matters currently pending before the Commission of the European Communities'.
Παρά τη διαφορά μεταξύ αυτής και της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της διατάξεως αυτής στα νέα Länder, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας συνεργάστηκε με την Επιτροπή στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας, δεδομένου ότι, σε άλλες υποθέσεις, αυτή είχε επιδείξει κατανόηση για τη δυσχερή οικονομική κατάσταση τους, πράγμα που κατέστησε δυνατή την επίτευξη συμβιβασμών.
Notwithstanding its difference with the Commission concerning the application of that provision to the new Länder, the Federal Republic of Germany had cooperated with the Commission in the context of the administrative procedure, given that, in other matters, the Commission had shown understanding of the difficult economic situation in those Länder, making compromises possible.
Η Γερμανική Κυβέρνηση διατύπωσε όμως ρητή επιφύλαξη, τονίζοντας ότι, κατά την άποψη της, κατ' ορθήν ερμηνεία της Συνθήκης, η επίμαχη διάταξη έπρεπε να τύχει εφαρμογής.
The German Government had, however, expressly stated a reservation in order to emphasise that, in its opinion, on a correct interpretation of the Treaty Article 92(2)(c) should be applied.
115 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας εμμένει στο ότι πρόκειται για νόμιμη παρέκκλιση και ότι, άπαξ συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 92, παρά­γραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης, η ενίσχυση εκ του νόμου συμβιβάζεται με την κοινή αγορά.
115 The Federal Republic of Germany insists that this is a legal derogation and that, where the factors envisaged by Article 92(2)(c) of the Treaty are present, the aid is automatically compatible with the common market.
Σύμφωνα, άλλωστε, με το άρθρο 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης, η εξέταση της Επιτροπής πρέπει να περιορίζεται στο να επαληθευθεί μήπως οι χορηγήσασες τις ενισχύσεις εθνικές αρχές εφάρμοσαν «καταχρηστικώς» τα κριτήρια του άρθρου 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης.
Moreover, under Article 93(2) of the Treaty, the Commission's investigation should be limited to verifying that the national authorities which granted the aid did not 'misuse' the criteria of Article 92(2)(c) of the Treaty.
116 Αντιστρόφως προς το άρθρο 92, παράγραφος 2, στοιχείο β', της Συνθήκης, που αφορά τις ενισχύσεις σε περίπτωση θεομηνιών και άλλων παρομοίων γεγονότων, το άρθρο 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης δεν αποσκοπεί στην «επα­νόρθωση», αλλά στην «αντιστάθμιση» των συνεπειών της διαιρέσεως της Γερμανίας.
116 Unlike Article 92(2)(b) of the Treaty, concerning aid in cases of natural disaster and similar occurrences, Article 92(2)(c) does not aim to 'make good damage' but to 'compensate' for the consequences of the division of Germany.
Η ελαστικότερη αυτή διατύπωση λαμβάνει υπόψη τη σύνθετη οικονομική κατά­
That more flexible formulation takes account of the complex economic situation connected
FREISTAAT SACHSEN κ.λπ. κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σταση που συναρτάται προς τα μειονεκτήματα που προκλήθηκαν από αυτόν τον διαμελισμό.
FREISTAAT SACHSEN AND OTHERS V COMMISSION with the disadvantages caused by that partition, and envisaged the whole of the measures intended to create economic and social structures in the new Länder comparable with those existing in the other regions of Germany.
117 Κατά τη Γερμανική Κυβέρνηση, το άρθρο 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης περικλείει ολόκληρο το έδαφος των νέων Länder.
117 According to the German Government, Article 92(2)(c) of the Treaty covers all the territory of the new Länder.
Τα υπάρχοντα εν προ­κειμένω «οικονομικά μειονεκτήματα» είναι προφανώς εκείνα που «προκλήθηκαν» από τη διαίρεση της Γερμανίας, όπως προκύπτει από σύγκριση της παραγωγής γερμανικών αυτοκινήτων που επραγματοποιείτο στη Σαξονία πριν από το 1939 (27 % περίπου το 1936) με εκείνη που επραγματοποιείτο το 1990 (περίπου 5 %).
The 'economic disadvantages' at issue in this case were clearly 'caused' by the division of Germany, as is shown by comparing the percentage of German motor­vehicle production carried on in Saxony before 1939 (about 27% in 1936) with that achieved in 1990 (about 5%).
Η παρακμή αυτή οφείλεται κυρίως στην απώλεια των παραδοσιακών αγορών διαθέ­σεως στη Δύση και στην αναγκαστική αντικατάσταση τους από τις αγορές της Κομεκόν στο πλαίσιο μιας μορφής αναποτελεσματικής οικονομίας.
That decline was primarily due to the loss of traditional market openings in the West and their forced replacement by those of Comecon in an inefficient form of economy.
118Η Γερμανική Κυβέρνηση τονίζει, τέλος, ότι οι επενδύσεις της Volkswagen στη Σαξονία ανήλθαν το 1996 σε ένα σύνολο 3,5 περίπου δισεκατομμυρίων DM και δημιούργησαν 23 000 περίπου θέσεις απασχολήσεως.
118Finally, the German Government emphasises that Volkswagen's investments in Saxony amounted in 1996 to a total of approximately DEM 3.5 billion and generated about 23 000 jobs.
Οι επενδύσεις αυτές έχουν, επομένως, θεμελιώδη σημασία για τις εργασίες ανασυγκροτήσεως στα νέα Lander.
Such investments were thus of crucial importance for reconstruction works in the new Länder.
119 Η Επιτροπή διατείνεται ότι επαλήθευσε όντως αν το άρθρο 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης ήταν εφαρμοστέο στην παρούσα περίπτωση.
119 The Commission maintains that it did in fact verify whether Article 92(2)(c) of the Treaty was applicable in this case.
Είχε, όμως, την ευχέρεια να αποκλείσει την εφαρμογή του, δίνοντας την ίδια αιτιολογία με εκείνη που είχε δώσει με την απόφαση Mosel Ι.
It was however entitled to decline to apply it, giving the same reasoning as adopted in the Mosel I decision.
120 Πρώτον, η Γερμανική Κυβέρνηση δεν ανταποκρίθηκε, κατά τη διοικητική διαδι­κασία, στο βάρος της προσκομίσεως όλων των στοιχείων που θα μπορούσαν να καταστήσουν δυνατή την επαλήθευση του αν επληρούντο οι προϋποθέσεις της αιτουμένης παρεκκλίσεως (προαναφερθείσα απόφαση Philip Morris κατά Επι­τροπής, σκέψη 18, και προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Capotorti στην ίδια υπό­θεση, σ.
120 First, the German Government did not discharge its duty during the adminis­trative procedure of providing all the information making it possible to determine whether the conditions for the requested derogation were fulfilled (Philip Morris, paragraph 18, and the Opinion of Advocate General Capotorti in that case, p.
22, σημείο 6· προαναφερθείσα απόφαση Ιταλία κατά Επιτροπής, σκέψη 20· προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Darmon, που προηγήθηκαν της προαναφερθεί­σας αποφάσεως της 14ης Οκτωβρίου 1987, Γερμανία κατά Επιτροπής, σ.
2693, paragraph 6; Italy ν Commission, paragraph 20; Opinion of Advocate General Darmon in Germany ν Commission, p.
4025, σημείο 8).
4025, paragraph 8).
ΑΠΟΦΑΣΗ της 15.12.1999 — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ Τ­132/96 και Τ­143/96 μετά τον Φεβρουάριο του 1993, ουδέποτε δε εμφάνισαν συγκεκριμένα στοιχεία δικαιολογούντα τη συνδρομή των απαιτουμένων από τη διάταξη αυτή προϋποθέ­σεων, ακόμη και αφού, με την απόφαση Mosel Ι, η Επιτροπή απέκλεισε την εφαρ­μογή της στην προκειμένη περίπτωση.
German Government nor Volkswagen claimed the benefit of Article 92(2)(c) of the Treaty after February 1993, and they did not at any time submit concrete evidence that the conditions required by that provision were met, even after the Commission disapplied it in this case in the Mosel I decision.
121 Δεύτερον, το άρθρο 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης, εφόσον αποτελεί εξαιρετική διάταξη, πρέπει να ερμηνεύεται στενά (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 10ης Μαΐου 1960, 3/58 έως 18/58, 25/58 και 26/58, Barbara Erzbergbau κ.λπ. κατά Ανωτάτης Αρχής, Συλλογή τόμος 1954­1964, σ. 391).
121 Secondly, being a derogating provision, Article 92(2)(c) of the Treaty should be interpreted narrowly (Joined Cases 3/58 to 18/58, 25/58 and 26/58 Barbara Erzbergbau and Others ν High Authority [1960] ECR 366, 408 and 409).
122 Τρίτον, το άρθρο 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης απαιτεί άμεση αιτιώδη συνάφεια μεταξύ του οικονομικού μειονεκτήματος που πρέπει να αντι­σταθμιστεί και της διαιρέσεως της Γερμανίας.
122 Thirdly, the Commission argues that Article 92(2)(c) of the Treaty requires a direct causal link between the economic disadvantage to be compensated for and the division of Germany.
Από της επανενώσεως, όμως, και εντεύθεν, οι άμεσες συνέπειες αυτής της διαιρέσεως ουσιαστικά εξαλείφθηκαν, εφόσον αποκαταστάθηκαν οι σιδηροδρομικές συνδέσεις και κατέστησαν εκ νέου προσιτές οι παραδοσιακές αγορές διαθέσεως.
Since reunification, the direct consequences of that division had practically disappeared, rail and road links having been re­established and traditional market openings being once again accessible.
Κατά συνέπεια, από το 1990 και εντεύθεν, η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται πλέον, παρά μόνον σε κάποιες εξαιρε­τικές περιπτώσεις.
Since 1990, therefore, that provision has applied only in certain exceptional cases.
123 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η διατήρηση της διατάξεως του άρθρου 92, παρά­γραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης στις Συνθήκες του Μάαστριχτ και του Αμστερνταμ εξηγείται από την αρνησικυρία την οποία αντέταξε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στην κατάργηση της.
123 The Commission argues that the retention of the provision in Article 92(2)(c) of the Treaty in the Maastricht and Amsterdam Treaties is explained by the veto put forward by the Federal Republic of Germany against its removal.
Καμμία βούληση να δοθεί στο νέο άρθρο 87, παράγραφος 2, στοιχείο γ', ΕΚ άλλη σημασία από εκείνην του άρθρου 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης με την αρχική του ερμηνεία δεν προκύπτει από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ ούτε από τη Συνθήκη του Αμστερνταμ.
Neither the Treaty on European Union nor the Amsterdam Treaty reveal any intention to give the new Article 87(2)(c) EC any meaning other than that of Article 92(2)(c) of the Treaty in its initial interpretation.
Οι προ­σφεύγοντες δεν εξηγούν άλλωστε για ποιον λόγο η εν λόγω διάταξη δεν πρέπει εφεξής να καταλαμβάνει μόνον τις συνέπειες της διαιρέσεως της Γερμανίας, αλλά και τους αντίκτυπους της κεντρικά σχεδιασμένης οικονομίας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας και τις συνέπειες της εγκαθιδρύσεως της οικονομίας αγοράς, μετά την επανένωση της χώρας.
Nor, moreover, do the applicants explain why that provision should henceforth cover not only the consequences of the division of Germany but also the repercussions of the planned economy of the German Democratic Republic and the consequences of the introduction of a market economy after the reunification of the country.
124 Τέταρτον, η Επιτροπή διατείνεται ότι, ακόμη και πριν από την επανένωοη της Γερμανίας, ορισμένες μόνον περιοχές της παλαιάς Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, οι οποίες μειονεκτούσαν λόγω της άμεσης γειτνιάσεως τους με τη μεθόριο, μπορούσαν να λάβουν ενισχύσεις βάσει του άρθρου 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης.
124 Fourthly, the Commission argues that, even before the reunification of Germany, only certain regions of the former Federal Republic which were disadvantaged by reason of their immediate proximity to the frontier were capable of benefiting from aids pursuant to Article 92(2)(c) of the Treaty.
Επρόκειτο κυρίως για τις παραμεθόριες προς την ανατολική ζώνη περιοχές (Zonenrand) και για το Δυτικό Βερολίνο.
These were primarily regions bordering on the eastern zone ('Zonenrand') and West Berlin.
Η επανένωση της Γερμανίας ουδόλως μετέβαλε την αρχή αυτήν.
The reunification of Germany did not alter that principle in any way.
Έστω και αν, σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις, η εφαρμογή του άρθρου 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης θα μπορούσε να δικαιολογηθεί έναντι των παραμεθορίων περιοχών των κειμένων εκατέρωθεν των παλαιών συνόρων, άρα και στη Zonenrand της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η διάταξη αυτή δεν επι­τρέπει γενική και εκτεταμένη υποστήριξη στην ανάπτυξη των νέων Länder.
Even if, in certain exceptional cases, application of Article 92(2)(c) of the Treaty might be justified in relation to border regions situated on both sides of the former frontier and thus to the 'Zonenrand' of the former German Democratic Republic, the Commission maintains that that provision does not permit general and widespread support for the development of the new Länder.
125 Πέμπτον, η Επιτροπή τονίζει τη συνέπεια της πρακτικής των αποφάσεων της.
125 Fifthly, the Commission emphasises the consistency of its decisionmaking practice.
Από την επανένωση της Γερμανίας και εντεύθεν, στηρίχτηκε στο άρθρο 92, παρά­γραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης σε δύο μόνον αποφάσεις [απόφαση 92/465/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 14ης Απριλίου 1992, σχετικά με ενίσχυση που χορηγήθηκε από το κρατίδιο του Βερολίνου (Land Berlin, Γερμανία) στην Daimler­Benz AG (EE 1992, L 263, σ.
Since the reunification of Germany, it based only two decisions on Article 92(2)(c) of the Treaty [Commission Decision 92/465/EEC of 14 April 1992 concerning aid granted by the Land of Berlin (Germany) to Daimler-Benz AG (OJ 1992 L 263, p.
15, στο εξής: απόφαση Daimler­Benz), και απόφαση της Επιτροπής, της 13ης Απριλίου 1994, περί ενισχύσεως σε παραγωγούς πορσελάνης και δοχείων από γυαλί εγκατεστημένους στο Tettau (EE 1994, C 178, σ.
15; the 'Daimler-Benz decision') and a Commission decision of 13 April 1994 concerning aid to producers of glass containers and porcelain in Tettau (OJ 1994 C 178, p.
24, στο εξής: απόφαση Tet­tau)], που αφορούσαν περιπτώσεις στις οποίες οι άμεσες συνέπειες τηςχαράξεως των συνόρων μεταξύ των δύο ζωνών εξακολουθούσαν να γίνονται αισθητές.
24; the 'Tettau decision')], concerning cases in which the direct consequences of the line of the frontier between the two zones continued to be felt.
Στις λοιπές αποφάσεις της που αφορούσαν τις ενισχύσεις υπέρ των νέων Länder, η Επιτροπή δεν κατέφυγε στο άρθρο 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης.
In its other decisions concerning aid to the new Länder, the Commission did not use Article 92(2)(c) of the Treaty.
Όσο για την απόφαση για το Saarland, η Επιτροπή τονίζει ότι αυτό αποτελούσε ήδη Land όταν ετέθη σε ισχύ η Συνθήκη ΕΟΚ.
As for the decision concerning the Saarland, the Commission points out that that was already a Land at the time the EEC Treaty entered into force.
Η ανάγνωση, άλλωστε, του Δελτίου της ΕΟΚ αριθ. 2/1965 κατ' ουδένα τρόπο αφήνει να εννοηθεί ότι οι επίδικες ενισχύσεις επετ­ράπησαν κατ' εφαρμογήν του άρθρου 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης και όχι βάσει του άρθρου 92, παράγραφος 2, στοιχείο β', της Συνθήκης.
Moreover, on a reading of EEC Bulletin No 2-1965, there was nothing to support the conclusion that the aid in question was authorised pursuant to Article 92(2)(c) of the Treaty rather than Article 92(2)(b).
126 Έκτον, η κακή γενική οικονομική κατάσταση των νέων Länder δεν αποτελεί άμεση συνέπεια της διαιρέσεως της Γερμανίας, αλλά του πολιτικού συστήματος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της ίδιας της επανενώσεως, και ιδίως της απώλειας των αγορών αυτών των Länder στο πλαίσιο της Κομεκόν και των σχέσεων με την πρώην ΕΣΣΔ, της θέσεως σε ισχύ της γερμανικής νομισματικής, οικονομικής και
126 Sixthly, the poor general economic situation of the new Länder was a direct consequence not of the division of Germany but of the political system of the former German Democratic Republic and of the reunification itself, especially the loss of the markets of those Länder in the context of Comecon and relations with
127 Εν πάση περιπτώσει, η εγκατεστημένη στο Zwickau και στο Chemnitz αυτοκινητο­βιομηχανία παρήκμασε πριν από το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, όπως άλλωστε και η αυτοκινητοβιομηχανία άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
127 In any event, the motor vehicle industry established in Zwickau and Chemnitz suffered a decline before the end of the Second World War, as moreover did that of other European countries.
128 Τέλος, γνωρίζοντας ότι η πρακτική της ως προς τη λήψη αποφάσεων ουδέποτε είχε αμφισβητηθεί, η Επιτροπή δεν είχε κανένα λόγο να αιτιολογήσει περαιτέρω την Απόφαση, ως προς το ότι το άρθρο 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης δεν ετύγχανε εφαρμογής.
128 Finally, knowing that its decisionmaking practice had never been challenged, the Commission had no cause to state further grounds in the Decision as to the inapplicability of Article 92(2)(c) of the Treaty.
129 Κατά το άρθρο 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης, συμβιβάζονται με την κοινή αγορά «οι ενισχύσεις προς την οικονομία ορισμένων περιοχών της Ομο­σπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, οι οποίες θίγονται από τη διαίρεση της Γερμανίας, κατά το μέτρο που είναι αναγκαίες για την αντιστάθμιση των οικονο­μικών μειονεκτημάτων που προκαλούνται από τη διαίρεση αυτή».
129 Under Article 92(2)(c) of the Treaty, aid compatible with the common market includes 'aid granted to the economy of certain areas of the Federal Republic of Germany affected by the division of Germany, in so far as such aid is required in order to compensate for the economic disadvantages caused by that division'.
130 Η διάταξη αυτή επ' ουδενί λόγω καταργήθηκε σιωπηρώς κατόπιν της γερμανικής επανενώσεως, αλλά διατηρήθηκε σε ισχύ τόσο από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, που συνήφθη στις 7 Φεβρουαρίου 1992, όσο και από τη Συνθήκη του Άμστερνταμ, που συνήφθη στις 2 Οκτωβρίου 1997.
130 Far from being implicitly repealed following German reunification, that provision was retained by both the Maastricht Treaty concluded on 7 February 1992 and the Amsterdam Treaty concluded on 2 October 1997.
Ταυτόσημη διάταξη περιελήφθη, άλλωστε, στο άρθρο 61, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονο­μικό Χώρο, που συνήφθη στις 2 Μαΐου 1992 (ΕΕ 1994, L 1, σ. 3).
Moreover, an identical provision was inserted into Article 61(2)(c) of the Agreement on the European Economic Area concluded on 2 May 1992 (OJ 1994 L 1, p. 3).
131 Επομένως, και δεδομένης της αντικειμενικής εννοίας των κανόνων του κοινοτικού δικαίου, των οποίων πρέπει να διαφυλαχθεί το κύρος και η πρακτική αποτελεσμα­τικότητα, δεν μπορεί να τεκμαίρεται ότι η διάταξη αυτή κατέστη άνευ αντικειμένου από της επανενώσεως της Γερμανίας, όπως υποστήριξε επ' ακροατηρίου η Επι­τροπή, σε αντίθεση προς τη δική της διοικητική πρακτική (βλ. ιδίως αποφάσεις Daimler­Benz και Tettau).
131 Having regard to the objective scope of the rules of Community law, the authority and effectiveness of which must be preserved, it cannot therefore be assumed that that provision has become devoid of purpose since the reunification of Germany, as the Commission maintained at the hearing, contradicting its own adminis­trative practice (see, in particular, the Daimler­Benz and Tettau decisions).
132 Πρέπει, όμως, να τονιστεί ότι, εφόσον εισάγει παρέκκλιση από τη γενική αρχή του άρθρου 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης, κατά την οποία οι κρατικές ενισχύσεις δεν συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, το άρθρο 92, παράγραφος 2, στοιχείο γ', της Συνθήκης ερμηνεύεται στενά.
132 It should, nevertheless, be emphasised that, since it is a derogation from the general principle laid down in Article 92(1) of the Treaty that State aid is incompatible with the common market, Article 92(2)(c) of the Treaty must be interpreted narrowly.
134 Εν προκειμένω, η έκφραση «διαίρεση της Γερμανίας» αναφέρεται ιστορικά στη χάραξη της διαχωριστικής γραμμής μεταξύ των δύο ζωνών, το 1984.
134 In this case, the phrase 'division of Germany' refers historically to the establishment of the dividing line between the two zones in 1948.