natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην ενημερωτική έκθεση του τμήματος περιφερειακής ανάπτυξης με θέμα μια "Πολιτική για τις ορεινές περιοχές", η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κατέληξε σε σημασιολογική εναρμόνιση του όρου "ορεινή περιοχή" που περιλαμβάνει όλο το φάσμα των γεωφυσικών, κλιματικών, οικολογικών και κοινωνικοοικονομικών συνθηκών που χαρακτηρίζουν τα ευρωπαϊκά όρη.
In the information report on a policy for upland areas drawn up by its Section for Regional Development and Town and Country Planning, the Economic and Social Committee (ESC) offered a standard definition of the term "upland area" which accommodated the wide variety of physical, climatic, environmental and socioeconomic conditions found in Europe's upland and mountain regions.
Έτσι διαμορφώθηκε ένα ορισμός με μεθοδολογική και πρακτική χροιά και σκοπιμότητα, ο οποίος δημοσιεύθηκε στη γνωμοδότηση πρωτοβουλίας CES 461/88:
The following definition was thus suggested in own-initiative opinion CES 461/88:
Ορεινή περιοχή " θεωρείται μία γεωγραφική, περιβαλλοντική, κοινωνικο­οικονομική και πολιτισμική ενότητα στην οποία τα μειονεκτήματα που προέρχονται από το συνδυασμό του υψόμετρου και άλλων φυσικών παραγόντων πρέπει να θεωρούνται σε σχέση με τις κοινωνικο-οικονομικές εξαρτήσεις, την κατάσταση εδαφικής ανισορροπίας και το επίπεδο περιβαλλοντικής υποβάθμισης. "
"(An upland area is) a physical, environmental, socioeconomic and cultural region in which the disadvantages deriving from altitude and other natural factors must be considered in conjunction with socioeconomic constraints, spatial imbalance and environmental decay. "
Σύμφωνα με τον ορισμό αυτό, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή συγκέντρωσε τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται σε κάθε κράτος μέλος για τον καθορισμό των ορεινών περιοχών κατά την έννοια της προαναφερθείσας οδηγίας 75/268/ΕΟΚ και προσπάθησε να τα προσδιορίσει ακόμη περισσότερο προβαίνοντας, όποτε τούτο ήταν δυνατό, σε διάκριση μεταξύ κατ' εξοχήν ορεινών περιοχών "με τη στενή έννοια" (περιοχές ή κοινότητες με ορεινή έκταση άνω του 66%) και εν μέρει ορεινών περιοχών "με την ευρεία έννοια" (περιοχές ή κοινότητες με ορεινή έκταση κυμαινόμενη μεταξύ 33% και 66%).
On this basis, the ESC assembled the criteria used by the individual Member States to define mountain and hill areas under Directive 75/268/EEC and attempted to refine them by distinguishing, where possible, "predominantly" upland areas (regional or local authorities in which over 66% of the total area is upland) from "partially" upland areas (in which between 33% and 66% of the total is upland).
Κλίση
Altitude
Κατ'εξοχήν ορεινές περιοχές ( > 66%) Β
Predominantly upland areas ( > 66%)
Διαφορά στάθμης > 400m F
- variation in altitude > 400 m F
Γερμανία, εκτός της πρώην Ανατολικής.
-6- c) degree of environmental decay
Ηνωμένο Βασίλειο, εκτός της Βόρειας Ιρλανδίας.
Hence the choice and combination of these factors, and their use as yardsticL·, cannot be uniform throughout the Community, but must be adapted to the various circumstances. (...)
Τμήμα της περιοχής σε σχέση με την επιφάνεια του κράτους μέλους.
Instead, measures should cover compact "blocks" of territory, i.e. units comprising uplands plus the immediately adjoining areas which are linked to them geographically, economically and socially. (...)"
Με βάση την προαναφερθείσα έκθεση, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εξέδωσε την ακόλουθη γνωμοδότηση:
The European soil charter recently drawn up by the European Soil Bureau could be used for the establishment of further criteria for defining mountain or upland areas.
"Είναι αναγκαίο να γίνουν ομοιογενή τα νομικά κριτήρια για την ταξινόμηση των ορεινών περιοχών που μέχρι σήμερα έχουν θεσπισθεί τόσο από τα κράτη μέλη όσο και από την Κοινότητα.
In the run-up to the 2002 International Year of Mountains, the UN environment programme undertook to define the concept of mountain and mountain area as follows:
Αυτό πρέπει να γίνει και για να αποφευχθούν ενδεχόμενες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων των διαφόρων κρατών μελών.
"Altitude and slope and the environmental gradients they generate are key components of such a definition, but their combination is problematic.
Οι παράμετροι που πρέπει να εκτιμηθούν για να καθοριστεί η δέσμη των κριτηρίων θα πρέπει να είναι:
- - - - altitude between 200 and 1000 metres, with more than 300m variation in altitude; altitude between 1000 and 1500 metres, with gradient over 5° or more than 300m variation in altitude; altitude between 1500 and 2500 metres and gradient over 2°; altitude between 2500 and 3500 metres; altitude between 3500 and 4500 metres; altitude above 4500 metres.
Ί­ α) τα φυσικά μειονεκτήματα.
Mountain and upland areas cover around 38.8% of the total EU area.
Δεν περιορίζονται στις μεταβλητές που εξετάζονται στην οδηγία 75/268/ΕΟΚ (υψόμετρο, κλίση και συνδυασμός των δύο), αλλά: όσον αφορά το κλίμα πρέπει να εξετάζονται, εκτός από το υψόμετρο, το γεωγραφικό πλάτος και η γεωγραφική θέση όσον αφορά τη μορφολογία του εδάφους πρέπει να εξετάζονται, εκτός από τις κλίσεις, και άλλα κριτήρια όπως το ανάγλυφο και η φύση του εδάφους, κλπ.
They provide a wealth of highly specific and vital resources for the whole of Europe: water, forests, rare habitats and species, unique cultural roots, a storehouse of resources and areas for recreation.
γ) ο βαθμός της περιβαλλοντικής υποβάθμισης
- mountain and similar areas (arctic areas) of northern Europe (Finland, Sweden, Scotland);
Ο συνδυασμός, στις διάφορες καταστάσεις, των μεταβλητών που υποδείχθηκαν καθορίζει μία έκταση ως "ορεινή περιοχή" με αποτέλεσμα να ποικίϊλει το υψόμετρο πέραν του οποίου μια περιοχή θεωρείται ορεινή.
- mountain areas in temperate regions: Cantabrian mountains, Pyrenees, Massif Central, Jura, Vosges and Black Forest, Alps, Ardennes, Welsh mountains, etc.;
Γι'αυτό, ο καθορισμός παραμέτρων και ο συνδυασμός των διαφόρων παραγόντων δεν μπορεί να είναι ενιαίος για ολόκληρη την Κοινότητα, αλλά πρέπει να προσαρμόζεται στις διάφορες καταστάσεις. (...).
Mediterranean mountain areas: Iberian system, Appennines, the mountains of mainland Greece and the Greek islands, and those of the major Mediterranean islands (Crete, Sicily, Sardinia, Corsica, Majorca);
Οι περισσότεροι εθνικοί νόμοι και η ίδια η οδηγία 75/268, αναφέρονται στον καθορισμό των ορεινών περιοχών στην επικράτεια των διαφόρων κοινοτήτων ή σε μέρος τους.
- outlying and outermost island regions, such as the Atlantic archipelagos (Macaronesian region) of the Canaries, Azores and Madeira, and the French overseas departments of Guadeloupe, Martinique, Reunion and French Guiana.
Αυτό οδήγησε σε πολλές περιπτώσεις σε κατακερματισμό της έκτασης που πρέπει να ληφθεί υπόψη.
50% of national territory 90.8% of woodlands 79.5% of pastureland 46% of farmland 3,293 local and regional authorities (59.8% of the national total)
Τα μέτρα για τις ορεινές περιοχές θα πρέπει να παρεμβαίνουν σε συμπαγείς "όγκους" εδάφους (αφού εξεταστούν επίσης τα προβλήματα της ολοκλήρωσης μεταξύ των ορεινών και των πεδινών περιοχών) και να περιλαμβάνουν την καθ' αυτό ορεινή περιοχή και τις ζώνες
38% of national territory 88% of woodlands 16% of farmland 35.7% of local authorities around 6.3 million inhabitants (16% of the national population) population density of mountain areas: 32.7 per km2
-8 που είναι άμεσα γειτονικές και οι οποίες αποτελούν μ' αυτήν την ίδια γεωγραφική, οικονομική και κοινωνική ενότητα. (...)"
17.4% of national territory 33.7% of woodlands 31.4% of farmland
Ο Χάρτης των Εδαφών, ο οποίος εκπονήθηκε πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Εδαφών (European Soil Bureau), θα μπορέσει να αξιοποιηθεί εν προκειμένω με στόχο τη διαμόρφωση νέων κριτηρίων για τον προσδιορισμό των ορεινών περιοχών.
6,128 of local authorities (17% of the national total) and 92 towns 3.6 million inhabitants (7.7% of the national population) population density of mountain areas: 31 per km2 ( < 2/3 of the national average) IRL
Το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον
106,107 km2 (35.2% of national territory) 58.1% of woodlands 24.4% of farmland
Δεδομένου ότι το 2002 ανακηρύχθηκε Διεθνές Έτος των Ορέων, το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον ασχολήθηκε με τον ορισμό της έννοιας του όρους και της ορεινής περιοχής:
2,605 local authorities (32.1% of the national total) 7.5 million inhabitants (13.1% of the national population) population density of mountain areas: 70.7 per km2
"Το υψόμετρο, η κλίση και οι συνακόλουθες περιβαλλοντικές μεταβολές αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες αυτού του ορισμού, αλλά ο συνδυασμός τους είναι πολυσύνθετος.
70% of national territory 57% of farmland around 3 million inhabitants in mountain areas (37.5% of the national population) around 1,170 municipalities in mountain areas (almost 50%)
Η χρήση της κλίσεως ως κριτηρίου, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με το υψόμετρο, ενδέχεται να συμβάλει στην επίλυση αυτού του τελευταίου προβλήματος, αλλά όχι του πρώτου. "
40% of national territory 50% of woodlands and pastureland 50% of agricultural crops 23% of the national population
• υψόμετρο κυμαινόμενο μεταξύ 200 και 1000 μέτρων και υψομετρική απόκλιση άνω των 300 μέτρων
85% of farmland is in disadvantaged areas and 6% is in mountain areas 441 local authorities in disadvantaged and isolated areas, 94 towns in disadvantaged areas and 10 towns in isolated areas 3.5 million inhabitants live in disadvantaged areas (68% of the national population, 9% in mountain areas)
Η σημασία των ορεινών περιοχών στην Ευρώπη
5% of the population population density of mountain areas: 2 per km2
Σε σχέση με άλλες ηπείρους, η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει ευρύ φάσμα εξαιρετικά διαφοροποιημένων ορεινών εκτάσεων που αρχίζουν από τις αρκτικές ζώνες και φθάνουν ως τη Μεσόγειο, περνώντας από τις Άλπεις και από άλλους ορεινούς όγκους σε
Source: Information taken from a study drawn up for the European Parliament entitled Towards a European policy for mountain regions -problems, results obtained and adjustments needed.
9- περιοχές με εύκρατο κλίμα.
In some mountain areas, however, economic activity is often very weak.
Οι ορεινές περιοχές καλύπτουν περίπου το 38,8 % της συνολικής επιφάνειας της ΕΕ και αποτελούν έναν πολύ ιδιαίτερο πλούτο ζωτικών πόρων για ολόκληρη την Ευρώπη: ύδατα, δάση, σπάνια είδη και οικότοποι, μοναδικές πολιτιστικές ρίζες, χώροι ανεφοδιασμού και ανάπαυσης, κλπ.
While some are economically viable and are integrated into the rest of the EU economy, most of them face a number of problems: some 61.5% of mountain and arctic areas are eligible for assistance under Objective 1 and 24.7% under Objective 2 (see the second report on economic and social cohesion, COM(2001) 24 final).
Οι ορεινές περιοχές στην ΕΕ μπορούν να κατανεμηθούν σε τέσσερις βασικές ομάδες:
A brief typology of mountain areas may be obtained by combining natural factors with socioeconomic indicators. Such a typology, although imprecise, can provide a general picture of the situation.
• στις ορεινές και συναφείς περιοχές (αρκτικές ζώνες) της Βόρειας Ευρώπης (Φινλανδία, Σουηδία, Σκωτία)
Table: Typology of mountain and arctic areas according to the EU definition of mountain areas and of areas covered by the objectives of the Structural Funds
• στα ορεινά απομακρυσμένα νησιά και σε ορισμένες εξαιρετικά απομακρυσμένες περιφέρειες, όπως τα αρχιπελάγη του Ατλαντικού Ωκεανού (Περιφέρεια της Μακαρονησίας) - Κανάριοι Νήσοι, Αζόρες και Μαδέρα - και τα Υπερπόντια Διαμερίσματα - Γουαδελούπη, Μαρτινίκα, Ρεϋνιόν και Γαλλική Γουιάνα.
(minimum altitude between southern Italy (including 600 and 800 metres) Sicily) and Greece (including Crete) northern Appennines and (in Piedmont and western and eastern Alps Lombardy) in Italy, large part of the Austrian Alps Large part of the German Alps
Σημασία των ορεινών περιοχών
Areas at lower altitude and/or with significant variations in altitude
360.000 ha, ήτοι περίπου 4% των μειονεκτικών περιοχών
Other mountain areas of Portugal, of southern, central and north-western
50% της εθνικής επικράτειας 90,8 % των δασών σε ορεινές περιοχές 79,5 % των βοσκοτόπων σε ορεινές περιοχές 46% των γεωργικών γαιών σε ορεινές περιοχές 3.293 κοινότητες σε ορεινές περιοχές (59,8 % επί του συνόλου της επικράτειας) 10,2 % του εθνικού πληθυσμού σε ορεινές περιοχές
Peripheral parts of the Some north-western Pyrenees, Massif parts of the French Alps Central, Jura and Vosges (in Savoie-Dauphinois), the central Alps in Italy (in Piedmont and Lombardy)
■Λ πυκνότητα πληθυσμού σε ορεινές περιοχές: 36 κάτοικοι/km (εθνικός μέσος όρος:
(generally more than 20%) Spain, of Corsica, of southern Italy (including Northern Appennines Sardinia and Sicily) and of and western and eastern Greece (including Crete) Alps in Italy
74 κάτοικοι/km )
Other mountain areas of Sweden and Finland (Lapland)
Σημασία των ορεινών περιοχών .
Other areas north of the 62°parallel and some adjacent areas
17,4 % της εθνικής επικράτειας 33,7 % των δασών της εθνικής επικράτειας 31,4 % των γεωργικών γαιών 6.128 (17%) κοινότητες σε ορεινές περιοχές και 92 πόλεις σε ορεινές περιοχές 3,6 εκατ. κάτοικοι σε ορεινές περιοχές (ήτοι 7,7 % του εθνικού πληθυσμού)
Provision of leisure and recreational activities for city dwellers, responding to a growing wish to explore alternative life styles in natural or cultural surroundings that have been carefully conserved
'y πυκνότητα πληθυσμού σε ορεινές περιοχές: 31 κάτοικοι/km ( < των 2/3 του εθνικού μέσου όρου) IRL I
Longer distances and hence more uneven distribution of basic infrastructure in comparison with that found in lowlands
70% της εθνικής επικράτειας 57% των γεωργικών γαιών περίπου 3 εκατομμύρια κάτοικοι σε ορεινές περιοχές (37,5 του εθνικού πληθυσμού) περίπου 1170 μειονότητες σε ορεινές περιοχές (σχεδόν 50%) 40% της εθνικής επικράτειας
Lack of compensation for the services which mountain communities provide for society as a whole by managing and protecting resources, landscapes and ecosystems In economic terms
50% των εθνικών δασών και βοσκοτόπων σε ορεινές περιοχές 50% των γεωργικών καλλιεργειών σε ορεινές περιοχές 23% του εθνικού πληθυσμού σε ορεινές περιοχές
New income sources typical of mountain areas and new sources of employment facilitated by the development of new technologies, particularly in the information and communication field
Σημασία των ορεινών περιοχών s
Some Community policies already have a significant impact on mountain areas. They include:
Σε πολλές ορεινές περιοχές η οικονομική δραστηριότητα βασίζεται, εκεί όπου τούτο είναι δυνατό, στη γεωργία, στον τουρισμό και σε άλλες υπηρεσίες, ενώ σε κάποιες άλλες η οικονομική δραστηριότητα είναι εξαιρετικά ασθενής. Παρότι ορισμένες ορεινές περιοχές έχουν δυνατότητες οικονομικής ανάπτυξης και είναι ενσωματωμένες στην οικονομία της Ένωσης, εντούτοις οι περισσότερες εξ αυτών παρουσιάζουν διάφορα προβλήματα: το 61,5 % των ορεινών περιοχών και των αρκτικών ζωνών εμπίπτει στο στόχο 1 και το 24,7 % στο στόχο 2 (Δεύτερη Έκθεση για την Οικονομική και Κοινωνική Συνοχή (COM(2001) 24 τελικό)).
- the Common Agricultural Policy: compensatory allowance for less-favoured areas, agrienvironment measures, market regime for products from mountain areas (milk, meat), etc.; structural policy - Objectives 1 and 2 - and cohesion policy; Community initiatives for rural development (Leader +)and crossborder, transnational and interregional cooperation (Interreg III A, Β and C) - cf. the Interreg III Β "Alpine Area" cooperation programme between Germany, Austria, France, Italy, Switzerland, Slovenia and Liechstenstein; forestry policies; the debate on spatial development centred on the European Spatial Development Perspective (ESDP) and its implementation; common environment policy: the main directives on water, habitats, wild fauna and flora, soil, etc.; research and technological development policy and the significant improvements this should bring to quality of life.
Τυπολογία των ορέων και των ζωνών της Αρκτικής σύμφωνα με τον ορισμό που υιοθέτησε η ΕΕ για τις ορεινές περιοχές και για τις περιοχές που εμπίπτουν στους πρωταρχικούς στόχους της διαρθρωτικών ταμείων
For some years now, Europe has seen a number of resolutions and recommendations on mountain areas, issued by the relevant ministers, the former standing conference of local and regional authorities of Europe (now the Congress of Local and Regional Authorities of Europe), and the parliamentary assembly and committee of ministers of the Council of Europe.
Περιοχές όπου το υψόμετρο προκαλεί εξαιρετικά δυσχερείς κλιματικές συνθήκες (ελάχιστο υψόμετρο μεταξύ 600 και 800 μέτρων).
ESC opinion ( 1998) on A policy for upland areas; CoR opinion (1995) on The European charter on mountain areas; ESC opinion (1996) on The Alpine Arc: an opportunity for development and integration; CoR opinion (1997) on A policy for upland agriculture in Europe; Report of the European Parliament's Committee for Agriculture and Rural Development (1998) on A new strategy for mountain regions, which refers to an earlier study by the EP's Directorate-General for Research entitled Towards a European policy for Mountain Regions; European Parliament resolution on 25 years' application of Community legislation for hill and mountain farming.
Στόχος 1 Οι υψηλές οροσειρές της Νότιας, της Κεντρικής και της Βορειοδυτικής Ισπανίας, της Κορσικής, της Νότιας Ιταλίας
The Economic and Social Committee has recently been working on a lengthy opinion (rapporteur: Mr Bastian) on the Future of upland areas in the EU.
Στόχος 1 (συμπεριλαμβανομένης και της Σικελίας) και της Ελλάδας (συμπεριλαμβανομένης και της Κρήτης).
The Convention on the Protection of the Alps was signed in 1991 by representatives of the governments of the Alpine countries and of the European Union.
Μεγάλο τμήμα των Γερμανικών Άλπεων.
Its aim is develop a common policy for the.whole Alpine region in accordance with sustainable development principles.
Τα υψηλότερα όρη της Σουηδίας και της Φινλανδίας (Λαπωνία).
For the first time, it views the Alpine Arc as an indivisible unit that is part of Europe's common heritage.
Παραθαλάσσιων Άλπεων, των Βόρειων Απεννίνων και των Δυτικών και των Ανατολικών Άλπεων στην Ιταλία και μεγάλο τμήμα των Αυστριακών Άλπεων.
The convention's broad objectives are to achieve a balance between the socioeconomic needs of Alpine communities and the need to safeguard the Alpine environment.
Απομακρυσμένα τμήματα των Πυρηναίων, του Κεντρικού Ορεινού Όγκου,
The convention entered into force in March 1995, having been ratified by Austria, Germany, Liechtenstein, Slovenia and the European Union.
Ορισμένες περιοχές στο βορειοδυτικό τμήμα των Γαλλικών Άλπεων (DauphiniΣαβοΐα), οι
The convention includes provision for a research programme focusing on four topics (prevention of air pollution, management of water resources, waste management, and population and culture).
Περιοχές που βρίσκονται σε χαμηλότερο υψόμετρο ή/και με έντονη μέση κλίση (εν γένει άνω του 20%).
Its implementing protocols are to foster the adoption of policies on transport, tourism, soil conservation, forests, energy, agriculture, etc.
του Ιούρα και των Κεντρικές Άλπεις της Βοσγίων.
The EU has also let slip the opportunity to take part in the proceedings of the convention bodies.
Ιταλίας (στο Πιεμόντε και στη Τα Βόρεια Λομβαρδία).
This is regrettable, as the Alps form the largest mountain range in Europe in terms of geographical area, population and countries concerned.
Απέννινα και οι Δυτικές και οι Μεγάλο τμήμα των Ανατολικές Γερμανικών Άλπεων.
The European Commission could thus have taken some practical steps to promote Community policies for mountain areas.
Άλλες πεδινές περιοχές της Σουηδίας και της βρίσκονται βορείως του Φινλανδίας που
The need for a European Charter of Mountain Regions, as an instrument defining the principles that should govern the planning, development and protection of mountain regions, was addressed by the second European conference of mountain regions, held in Trento in 1988.
Άλλες περιοχές βορείως του 62ου παραλλήλου και ορισμένες παρακείμενες περιοχές.
However, the document was not approved by participants (over 200 administrators representing the member states of the Council of Europe) until six years later, at the third conference, in Chamonix on 15 to 17 September 1994.
62ου παραλλήλου (πρόκειται κυρίως για ορισμένες περιοχές στο εσωτερικό των χωρών αυτών).
The charter takes an integrated global approach aimed at establishing a European policy for mountain areas, in line with the recommendations of the 1992 Rio de Janeiro conference on Environment and Development.
βρίσκονται βορειότερα από τον 62ο παράλληλο (πρόκειται κυρίως για τις παράκτιες
The charter thus enshrines the role of mountain communities, not least in the pursuit of a fair balance between economic activities and ecological requirements.
Στόχος 2 περιοχές της Σουηδίας και για τις περιοχές στο εσωτερικό της
These aims shall be achieved while respecting and protecting the environment as a result of an overall assessment of human and natural resources, abandoning the traditional choice between economic development and protection of the natural environment and seeking to establish a balance between human activities and ecological requirements. "
Νότιας Φινλανδίας).
As can be seen, the programme adopts an appropriate and modern approach.
Προκλήσεις και δυνατότητες των ορεινών περιοχών
The Second Report on Economic and Social Cohesion
Δυνατότητες
The Commission recently adopted its Second Report on Economic and Social
Μεγαλύτερες αποστάσεις και συνεπώς άνιση κατανομή των βασικών υποδομών σε σχέση με τις υφιστάμενες στις πεδιάδες
"Islands and archipelagos, mountain and peripheral areas - including the Outermost' regions - are an important part of the Union and share many common physical and geo-morphological characteristics and economic disadvantages.
Ελλιπείς υπηρεσίες προς τα άτομα, την οικογένεια, τις επιχειρήσεις.
These regions generally suffer accessibility problems which make their economic integration with the rest of the Union more of a challenge.
Δυνατότητες
The report notes that:
Προκλήσεις Από κοινωνικής πλευράς Αυξανόμενη αβεβαιότητα όσον αφορά τις παραδοσιακές δραστηριότητες, όπως η γεωργία, η δασοκομία και ο τουρισμός.
"These areas - outermost regions, islands, mountain areas, peripheral areas, areas with very low population density - are often a key component of the Union's environmental and cultural heritage.
Δημιουργία νέων προοπτικών στον τομέα των τεχνολογιών αιχμής (ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, διατροπικές μεταφορές, γεωγραφικά συστήματα πληροφορικής).
Additional costs for basic services, including transport, can impede economic development. "
Γενική εξέλιξη προς την κατεύθυνση του δυναμικού συνδυασμού μεταξύ περιβάλλοντος και ανάπτυξης.
Following the debates on the second report, the Commission decided to undertake a series of studies on areas facing serious geographical or natural handicaps. Two have been launched, on island regions and mountain areas (including arctic areas).
Ο αντίκτυπος των κοινοτικών και των εθνικών πολιτικών
• regions whose development is lagging very far behind, most but not all of which are situated in the applicant countries; regions of the EU-15 which have not completed the convergence process;
Ο αντίκτυπος ορισμένων κοινοτικών πολιτικών υπήρξε μέχρι στιγμής μείζονος σημασίας για την εξέλιξη των ορεινών περιοχών.
• • other regions which face serious structural problems, particularly urban areas, rural areas, which are still highly dependent on agriculture, mountain areas, islands and other areas suffering from natural or demographic handicaps.
Μεταξύ των εν λόγω πολιτικών μπορούν να αναφερθούν οι εξής:
Hence, if only at Commission level, the specific nature of mountain areas appears to have been recognised and made the subject of analyses.
• η πολιτική για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη, καθώς και οι σημαντικές βελτιώσεις που θα πρέπει να προκύψουν για τη ζωή των ανθρώπων.
A number of parties are echoing this call to devote greater attention to mountain areas. The European Economic and Social Committee has recently adopted a highly relevant opinion on the subject, in which it calls for the adoption of a common approach to mountain areas by enshrining their special status in the Treaties.