natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά τη FEDESA, οι προϋποθέσεις αυτές δεν συντρέχουν εν προκειμένω.
In its view, those conditions are not satisfied in the present case.
Η αρχή της αναλογικότητας αναγνωρίζεται, κατά πάγια νομολογία, ως περιλαμβα­νόμενη στις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου.
The principle of proportionality has been recognised in settled case­law as one of the general principles of Community law.
Όσον αφορά τον δικαστικό έλεγχο των προϋποθέσεων αυτών;, επισημαίνεται ότι ο κοινοτικός νομοθέτης διαθέτει στα θέματα της κοινής γεωργικής πολιτικής διακρι­τική εξουσία η οποία αντιστοιχεί στις πολιτικές ευθύνες που του αναθέτουν το άρ­θρο 40 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 34 ΕΚ) και το άρθρο 43 της Συνθήκης ΕΚ.
With regard to judicial review of those conditions, in matters concerning the common agricultural policy, the Community legislature has a discretionary power corresponding to the political responsibilities entrusted to it by Article 40 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 34 EC) and Article 43 of the EC Treaty.
Κατά συνέπεια, μόνον η πρόδηλη ακαταλληλότητα ενός μέτρου που έχει θεσπιστεί σ' αυτόν τον τομέα, σε σχέση με τον στόχο που επιδιώκει το αρμόδιο όργανο, μπορεί να θίξει τη νομιμότητα του μέτρου (βλ. αποφάσεις Schräder, όπ.π., σκέψη 22, FEDESA κ.λπ., όπ.π., σκέψεις 13 και 14, και Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής, όπ.π., σκέψη 97, και απόφαση του Πρωτοδικείου της 13ης Δεκεμβρίου 1995, Τ­481/93 και Τ­484/93, Exporteurs in Levende Varkens κ.λπ. κατά Επιτροπής, σ. II­2941, σκέψεις 119 και 120).
Consequently, the legality of a measure adopted in that sphere can be affected only if the measure is manifestly inappropriate having regard to the objective which the competent institution is seeking to pursue (Schräder, cited above, paragraph 22; Fedesa and Others, cited above, paragraphs 13 and 14; United Kingdom ν Commission, cited above, paragraph 97; and Joined Cases T­481/93 and T­484/93 Exporteurs in Levende Varkens α.Ο. ν Commission [1995] ECR II­2941, paragraphs 119 and 120).
Εν προκειμένω οι προσφεύγουσες δεν αμφισβητούν τη νομιμότητα της απαγορεύ­σεως της χρησιμοποιήσεως των β­ανταγωνιστικών ουσιών προς τον σκοπό παχύν­σεως των ζώων, αν ληφθεί υπόψη ο αναγόμενος στη δημόσια υγεία σκοπός που
In this case, the applicants are not challenging the validity of the prohibition on using beta­agonists for the purpose of fattening cattle, having regard to the public health objective pursued by the institutions within the general framework of
Οι προ­σφεύγουσες φρονούν πάντως ότι το Συμβούλιο παραβίασε την αρχή της αναλογι­κότητας, επειδή απαγόρευσε παράλληλα, με μόνο σκοπό τη διευκόλυνση των ελέγχων, τη χορήγηση των ουσιών αυτών στα ζώα για θεραπευτικούς σκοπούς.
Directive 96/22. They consider, however, that the Council infringed the principle of proportionality by also prohibiting, solely for the purpose of facilitating controls, the use of those substances with a view to their administration to cattle for therapeutic purposes.
Δεδομένου ότι η οδηγία 96/22 εμπίπτει στο πεδίο της κοινής γεωργικής πολιτικής, πρέπει να εξακριβωθεί, πρώτον, ποιος είναι ο επιδιωκόμενος με τα επίμαχα μέτρα σκοπός, δεύτερον, αν τα μέτρα αυτά είναι προδήλως ακατάλληλα σε σχέση με τον σκοπό αυτό, τρίτον, αν είναι αναγκαία για την επίτευξη του σκοπού αυτού και αν μπορούσαν να θεσπιστούν άλλα, λιγότερο περιοριστικά, μέτρα και τέλος, τέταρτον, αν τα προκύψαντα μειονεκτήματα δεν είναι υπέρμετρα σε σχέση με τον εν λόγω σκοπό.
Since Directive 96/22 falls within the scope of the common agricultural policy, it is necessary to ascertain, first, what is the aim of the measures in question; second, whether those measures are manifestly inappropriate in relation to that aim; third, whether they are necessary for the attainment of that aim and whether any alternative, less restrictive, measures could have been envisaged; and finally, fourth, whether the disadvantages caused are disproportionate in relation to that aim.
Όσον αφορά, πρώτον, τον σκοπό που επιδιώκεται με τα επίμαχα μέτρα, πρέπει να τονιστεί ότι η οδηγία 96/22, όπως προκύπτει από την έκτη και την όγδοη αιτιολογική σκέψη της, αποσκοπεί τόσο στην προστασία της δημόσιας υγείας όσο και στην επίτευξη των σκοπών της κοινής γεωργικής πολιτικής στο πλαίσιο της κοινής οργανώσεως των αγορών, διασφαλίζοντας σε όλους τους καταναλωτές ίδιες συνθήκες προμήθειας κρέατος και παράγωγων τροφίμων και εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι τα προϊόντα αυτά ανταποκρίνονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στις απαιτήσεις και τις προσδοκίες τους.
As regards, first, the objective pursued by the measures in question, the sixth and eighth recitals in its preamble show that Directive 96/22 is concerned both with the protection of public health and with the attainment of the aims of the common agricultural policy within the framework of a common organisation of the markets, by ensuring that all consumers are able to acquire meat and foodstuffs derived therefrom under the same conditions of supply and that those products correspond as closely as possible to their concerns and expectations.
Η νομιμότητα των επίμαχων μέτρων πρέπει συνεπώς να εκτιμηθεί ενόψει του διττού αυτού σκοπού.
It is in the light of that dual objective that the legality of the measures in question must be assessed.
Όσον αφορά, δεύτερον, το ζήτημα αν τα επίμαχα μέτρα είναι προδήλως ακατάλ­ληλα, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, αν ληφθεί υπόψη ο σκοπός προστασίας της δημόσιας υγείας, ο οποίος αναφέρεται στην έκτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 96/22, το μέτρο απαγορεύσεως ενός προϊόντος λόγω των κινδύνων που ενέχει η χρησιμοποίηση του ενδείκνυται εξ ορισμού για την πρόληψη των κινδύνων που ενέχει η χρησιμοποίηση του αυτή.
As regards, secondly, the assessment as to whether the measures in question are clearly inappropriate, it must be held that, from the point of view of the objective of protecting public health referred to in the sixth recital in the preamble to Directive 96/22, a measure prohibiting a product by reason of the risks which its use may involve is, by definition, suited to preventing the dangers connected with such use.
Το ίδιο ισχύει εν προκειμένω σε σχέση με τον σκοπό
The same holds true, in this case, from the point of view of the objective
79 Επιβάλλεται να προστεθεί ότι, σε μια περίπτωση όπως η προκειμένη, στην οποία το επίμαχο προϊόν επιδέχεται δύο χρήσεις, από τις οποίες η μία, στον κτηνιατρικό τομέα, δεν ενέχει κινδύνους για τη δημόσια υγεία, ενώ η άλλη, προς τον σκοπό παχύνσεως των ζώων, είναι βλαβερή για τον άνθρωπο, το ζήτημα κατά πόσον η απαγόρευση πρέπει να καλύπτει αμφότερες τις χρήσεις δεν μπορεί να επιλυθεί αφηρημένα, αλλά πρέπει να ληφθούν υπόψη όλα τα κρίσιμα στοιχεία, ιδίως δε οι δυνατότητες καταχρήσεων και απατών, οι συμφυείς προς τις χρήσεις αυτές κίνδυνοι και η απο­τελεσματικότητα των μέτρων ελέγχου.
79 Moreover, in a case like the present, where the product in question has two uses, one as a veterinary medicinal product which does not endanger public health and the other for the purpose of fattening cattle which is harmful to humans, the question whether the prohibition should extend to both uses cannot be assessed in the abstract but must take account of all the relevant circumstances, in particular the possibilities for abuse and evasion, the risks connected therewith and the effectiveness of control measures.
80 Όσον αφορά, τρίτον, το ζήτημα κατά πόσον τα επίμαχα μέτρα είναι αναγκαία και κατά πόσον υπάρχουν ενδεχομένως εναλλακτικά και λιγότερο περιοριστικά μέτρα, πρέπει κατ' αρχάς να υπενθυμιστεί ότι για τις β­ανταγωνιστικές ουσίες, και συγκεκριμένα για την κλενβουτερόλη, καθορίστηκαν προσωρινά ΑΟΚ με τον κανονισμό 1312/96.
80 Thirdly, with regard to the assessment as to whether the measures in question are necessary and whether alternative less restrictive measures may exist, it should first be remembered that the provisional MRLs were fixed for beta-agonists, and in particular for clenbuterol, by Regulation No 1312/96.
81 Κατά συνέπεια, η χρήση της ουσίας αυτής μπορεί να θεωρηθεί ως μη ενέχουσα κινδύνους για τη δημόσια υγεία μέχρι ορισμένο ανώτατο όριο καταλοίπων.
81 It follows that use of that substance may be regarded as being without danger for human health below a certain residue level.
Πράγ­ματι, το άρθρο 1 του κανονισμού 2377/90 προβλέπει ότι το ΑΟΚ «βασίζεται στον τύπο και την ποσότητα καταλοίπων που θεωρείται ότι δεν συνεπάγονται τοξικο­λογικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία».
Under Article 1 of Regulation No 2377/90, an MRL 'is based on the type and amount of residue considered to be without any toxicological hazard for human health'.
Κατά το άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού, μπορεί να θεσπίζεται προσωρινό ΑΟΚ μόνο «εφόσον δεν υπάρχουν υπόνοιες ότι τα κατάλοιπα της συγκεκριμένης ουσίας, στο προτεινόμενο επίπεδο, αποτελούν κίνδυ­νο για την υγεία των καταναλωτών».
Under Article 4 of that regulation, a provisional MRL may be established only if 'there are no grounds for supposing that residues of the substance concerned at the level proposed present a hazard for the health of the consumer'.
82 Εντούτοις, ο καθορισμός ΑΟΚ για την κλενβουτερόλη δεν θα αρκούσε, υπό τις περιστάσεις της προκειμένης υποθέσεως, για τη διασφάλιση της προστασίας της δημόσιας υγείας.
82 In the circumstances of this case, however, the establishment of an MRL for clenbuterol is not sufficient to ensure the protection of public health.
BOEHRINGER κατά ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ και ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ υπάρχουν υπολείμματα της ουσίας αυτής σε κάθε τρόφιμο ζωικής προελεύσεως που θα εισερχόταν στην τροφική αλυσίδα.
BOEHRINGER V COUNCIL AND COMMISSION necessary, to that end, for the presence of residues of that substance to be systematically analysed in each foodstuff of animal origin entering the food chain.
Δεδομένου ότι στην πράξη αποκλείεται η διεξαγωγή τέτοιων συστηματικών αναλύ­σεων, αν μη τι άλλο λόγω του απαγορευτικού κόστους τους, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα ότι απλώς και μόνον ο καθορισμός ΑΟΚ για τις β­ανταγωνιστικές ουσίες θα καθιστούσε περιττή τη θέσπιση οποιουδήποτε άλλου μέτρου σχετικά με τη χρήση τους.
Since establishment of a systematic screening system of that kind is excluded in practice, if only because of the prohibitive cost, the argument that simply fixing an MRL for betaagonists makes the adoption of any other measure regulating their use unnecessary must be rejected.
Θα πρέπει εξάλλου να υπενθυμιστεί ότι το Συμβούλιο είχε να αντιμετωπίσει μια ιδιαίτερη περίπλοκη και λεπτή κατάσταση, όταν καλούνταν να ασκήσει την εξουσία εκτιμήσεως του και να αναλάβει τις πολιτικές ευθύνες του.
It must be borne in mind, moreover, that the Council had to exercise its discretion and assume its political responsibilities in the face of a particularly complex and delicate situation.
Πρώτον, ορισμένοι λόγοι αναγόμενοι στην υγεία και στην ευζωία των ζώων συνηγορούσαν υπέρ της διατηρήσεως σε ισχύ της άδειας θεραπευτικής χρησιμο­ποιήσεως των β­ανταγωνιστικών ουσιών, ακόμη και για τα βοοειδή.
On the one hand, a number of considerations linked with the health and welfare of animals argued in favour of maintaining the authorisation for the therapeutic use of beta-agonists, including their use for bovines.
Οι λόγοι αυτοί διατυπώθηκαν όχι μόνον από τις προσφεύγουσες, αλλά και από τη FEDESA, την Ομοσπονδία Ευρωπαίων Κτηνιάτρων, την Ευρωπαϊκή Ένωση Κτηνιάτρων, την Ένωση Γερμανών Κτηνιάτρων, τον καθηγητή της κτηνιατρικής σχολής του Πανε­πιστημίου Λιέγης Lekeux και τον καθηγητή της κτηνιατρικής σχολής του Πανε­πιστημίου Λειψίας Ungemach, τη Μόνιμη Κτηνιατρική Επιτροπή, την Επιτροπή Γεωργίας, Αλιείας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου του Κοινοβουλίου και την Οικο­νομική και Κοινωνική Επιτροπή, η οποία, με τη γνωμοδότηση της 21ης Δεκεμβρίου 1993 (ΕΕ 1994, C 52, σ.
Those considerations were expressed not just by the applicants but also by Fedesa, the Fédération des Vétérinaires Européens, the Union Européenne des Vétérinaires Practiciens, the Deutsche Tierarztegeschäfte e.V., Professor Lekeux of the faculty of veterinary medicine of the University of Liège and Professor Ungemach of the faculty of veterinary medicine of the University of Leipzig, the permanent veterinary committee, the Committee on Agriculture, Fisheries and Rural Development of the European Parliament, and the Economic and Social Committee, which, in its Opinion of 21 December 1993 (OJ 1994 C 52, p.
30), εξέφρασε επιφυλάξεις σχετικά με την προπαρατεθείσα πρόταση της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 1993, για την έκδοση κανονισμού του Συμβουλίου.
30), expressed reservations concerning the Commission's proposal for a regulation of 14 October 1993, referred to in paragraph 15 above.
Συγκεκριμένα, δεν έχει αποδειχθεί εν προκειμένω η ύπαρξη υποκατάστατων προϊόντων ισοδύναμης ποιότητας, που να είναι το ίδιο αβλαβή και να έχουν ισοδύ­ναμη αποτελεσματικότητα με τις β­ανταγωνιστικές ουσίες για τη θεραπεία των αναπνευστικών διαταραχών των βοοειδών (βλ. το έγγραφο που απέστειλε η Ομοσπονδία Ευρωπαίων Κτηνιάτρων στον επίτροπο Steichen στις 12 Οκτωβρίου
In particular, the existence of substitute products of equivalent quality, safety and efficacy to those of beta-agonists, for the treatment of respiratory problems in bovines, does not appear to have been established in this case (see the letter of the Fédération des Vétérinaires Européens to Mr Steichen, Member of the Commission, of 12 October 1993, the letter from the Union Européenne des Vétérinaires Practiciens to Mr Steichen of 20 October 1993, and the letter from the president
Εξάλλου, το Συμβούλιο όφειλε να λάβει υπόψη την αύξηση της χρήσεως στην κτηνοτροφία των β­ανταγωνιστικών ουσιών και των άλλων ουσιών με αναβολικά αποτελέσματα που είχαν αντικαταστήσει τις συμβατικές αυξητικές ορμόνες κατόπιν των μέτρων απαγορεύσεως και ελέγχου που είχαν ληφθεί σε σχέση με τα προϊόντα αυτά καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '80, τους νέους κινδύνους που δημιουργούσε η χρήση αυτή για τη δημόσια υγεία, την έκκληση στην οποία προέβη­σαν διάφορα κράτη μέλη το 1988 υπέρ της αναλήψεως κοινοτικής δράσεως στον τομέα αυτό, την έρευνα που διεξήγαγε η Επιτροπή εντός των κρατών μελών από το 1990 έως το 1992 σχετικά με την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας και το πόρισμα της οποίας ήταν ότι υπήρχαν σοβαροί κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία λόγω της δυνατότητας ευρείας χρήσεως αναβολικών, τη γνώμη του Κοινοβουλίου, του οποίου η Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Προστασίας των Καταναλωτών είχε κρίνει το 1994 ότι οι β­ανταγωνιστικές ουσίες έπρεπε να απαγορευθούν το συντομότερο δυνατόν για επιτακτικούς λόγους δημόσιας υγείας, τη γνώμη των αρμοδίων οργάνων ελέγχου των κρατών μελών, καθώς και τη γνώμη ορισμένων εμπειρογνωμόνων (βλ. την έκθεση των Schuman Associates, η οποία αναφέρθηκε ανωτέρω στη σκέψη 12, και την έκθεση της επιστημονικής διασκέψεως για τις αυξητικές ορμόνες στο κρέας, της 17ης Ιανουαρίου 1996, την οποία προσκόμισε το Συμβούλιο, όταν του ζητήθηκε από το Πρωτοδικείο, και κατά την οποία δεν είναι σκόπιμη η χρησιμοποίηση β­ανταγωνιστικών ουσιών, λόγω των δυνητικών κινδύνων που ενέχουν για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων).
On the other hand, the Council had to take account of the growing use of betaagonists and other anabolic substances in the raising of livestock in place of conventional growth hormones, following the adoption of prohibition and supervisory measures in respect of those products throughout the 1980s; the new risks for public health posed thereby; the request by various Member States as early as 1988 for Community action in this field; the enquiry carried out by the Commission in the Member States from 1990 to 1992 concerning the application of Community legislation, the results of which indicated the existence of serious risks to public health, linked to the widespread availability of anabolic agents; the opinion of the Parliament, whose Committee on the Environment, Public Health and Consumer Protection considered in 1994 that betaagonists should be banned as soon as possible for overriding reasons related to public health; the opinions of those responsible for monitoring in the Member States, and the opinions of certain experts (see the report by Schuman Associates, referred to in paragraph 12 above, and the report of the scientific conference on growth agents in meat, of 17 January 1996, produced by the Council at the request of the Court of First Instance, according to which the use of betaagonists was not appropriate because of their potential risks to human and animal health.
Κατά την εκτίμηση των δυνατοτήτων που είχε ως προς τα ληπτέα μέτρα, το Συμβούλιο όφειλε ειδικότερα να εξακριβώσει αν η ενδεχόμενη άδεια χρήσεως των β­ανταγωνιστικών ουσιών για θεραπευτικούς σκοπούς, η οποία θα συνοδευόταν από μέτρα ελέγχου σαν τα προτεινόμενα από τις προσφεύγουσες, θα μπορούσε να καταστήσει αδύνατη τη λαθραία χρήση ουσιών για τις οποίες αναγνωρίζεται ομόφωνα ότι η χορήγηση σε μεγάλες δόσεις προς τον σκοπό παχύνσεως των ζώων είναι βλαβερή ή αν μόνο η απαγόρευση των ουσιών αυτών και η πρόβλεψη παρεκκλίσεων υπό αυστηρότατους όρους θα μπορούσε να ελέγχεται αποτελεσμα­τικά και επομένως θα έπρεπε να επιβληθεί, μολονότι η Επιτροπή «υπό κανονικές συνθήκες δηλώνει απροθυμία να προτείνει την απόσυρση από την αγορά ενός προϊόντος που προορίζεται για θεραπευτικούς σκοπούς».
In assessing the possibilities for action open to it, the Council had to focus its assessment in particular on the question whether authorisation to use betaagonists for therapeutic purposes, coupled with control measures of the type proposed by the applicants, was sufficient to prevent the clandestine use of substances whose harmfulness in massive doses for fattening purposes is universally acknowledged, or whether only a prohibition coupled with very strict derogations could be effectively monitored and should therefore be imposed, even though the Commission was 'normally reluctant to propose removal from the market of a product with therapeutic uses'.
Συναφώς οι προσφεύγουσες ισχυρίζονται ειδικότερα ότι υπάρχει η δυνατότητα, εφόσον διεξάγονται οι ενδεδειγμένοι έλεγχοι, ευχερούς διακρίσεως μεταξύ της χρήσεως β­ανταγωνιστικών ουσιών προς τον σκοπό παχύνσεως των ζώων και της χρήσεως τους προς θεραπευτικούς σκοπούς, οπότε η απαγόρευση της πρώτης, προς τον σκοπό επιτεύξεως του επιδιωκόμενου από το Συμβούλιο σκοπού, δεν συνεπα­γόταν κατ' ανάγκη την απαγόρευση της δεύτερης.
In that respect, the applicants argue more particularly that it is possible, by establishing appropriate controls, to distinguish easily between the use of betaagonists for the purposes of fattening cattle and their use for therapeutic purposes, so that the prohibition of the one, with a view to attaining the objective pursued by the Council, need not necessarily have entailed the prohibition of the other.
Τα κοινοτικά όργανα ισχυρί­ζονται αντίθετα ότι η αδυναμία ή η δυσχέρεια διακρίσεως μεταξύ αυτών των δύο χρήσεων (εκτός αν καθιερωθεί ένα σύστημα ελέγχων με απαγορευτικό κόστος) συνιστά ακριβώς τον δικαιολογητικό λόγο της πλήρους σχεδόν απαγορεύσεως της χρήσεως β­ανταγωνιστικών ουσιών στην εκτροφή βοοειδών, την οποία επέβαλε η οδηγία 96/22, καθόσον η προστασία της ανθρώπινης υγείας και η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών έπρεπε στη συγκεκριμένη περίπτωση να υπερισχύ­σουν όλων των άλλων παραγόντων, και συγκεκριμένα των σχετιζόμενων με την ευζωία των ζώων ή με τα δικαιώματα ιδιοκτησίας των προσφευγουσών.
For the institutions, on the other hand, it is precisely the impossibility or the difficulty of distinguishing between those two uses, without establishing a system of controls the cost of which would be prohibitive, that justifies the neartotal prohibition on the use of betaagonists in the raising of bovines imposed by Directive 96/22, since the protection of human health and the restoration of consumer confidence have to take priority in this case over all other considerations, and in particular those concerning animal welfare or the property rights of the applicants.
Ενόψει των επιστημονικών τεκμηρίων που προσκομίστηκαν ενώπιον του Πρωτο­δικείου, πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι σημερινές μέθοδοι εντοπισμού δεν παρέχουν τη δυνατότητα συναγωγής βέβαιων συμπερασμάτων ως προς το αν τα κατάλοιπα β­ανταγωνιστικών ουσιών που εντοπίζονται κατά τον έλεγχο ζώου ή παράγωγου τροφίμου προέρχονται από δόση χορηγηθείσα για θεραπευτικούς σκοπούς την προτεραία του ελέγχου ή από δόση χορηγηθείσα πολλές ημέρες νωρίτερα προς τον σκοπό τεχνητής παχύνσεως.
In the light of the scientific documentation produced before the Court, it must be acknowledged that current detection techniques do not make it possible to determine with certainty whether betaagonist residues found when monitoring an animal or derivative foodstuffs come from a dose administered for therapeutic purposes the day before the control or from a dose administered for the purpose of artificial fattening several days before.
91 Επιπλέον, δεν είναι προφανές ότι τα μέτρα που θεσπίστηκαν στο πλαίσιο της οδηγίας 81/851, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 90/676 (βλ. ανωτέρω τις σκέψεις 17 και 18), αρκούν για την πρόληψη κάθε παράνομης χρήσεως των εν λόγω προϊόντων.
91 Moreover, it is not clear that the measures put into effect within the framework of Directive 81/851, as amended by Directive 90/676 (see paragraphs 17 and 18 above) are sufficient to prevent any misuse of the products in question.
92 Συναφώς επισημαίνεται ότι η προτεινόμενη από τις προσφεύγουσες λύση, κατά την οποία θα επιτρεπόταν στους κτηνοτρόφους, όπως εξέθεσαν οι προσφεύγουσες κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, να χορηγούν οι ίδιοι στα ζώα τους κτηνιατρικά φάρμακα περιέχοντα κλενβουτερόλη, βάσει συνταγής κτηνιάτρου αλλά χωρίς τη φυσική παρουσία του, θα δυσχέραινε ακόμη περισσότερο την εξακρίβωση του αν η προέλευση των καταλοίπων κλενβουτερόλης που θα εντοπίζονταν κατά τον έλεγχο είναι νόμιμη ή παράνομη, αφού θα συνεπαγόταν και θα δικαιολογούσε την ύπαρξη κατά σύστημα μεγάλων αποθεμάτων των εν λόγω προϊόντων στις κτηνιατροφικές μονάδες.
92 In that respect, the Court finds that the applicants' proposed solution, which is, as they stated at the hearing, to allow farmers themselves to administer clenbuterolbased veterinary medicinal products to cattle on the prescription of a veterinarian but without his actually being present, would, by the very fact of presupposing and justifying the habitual, large-scale presence of those products on farms, make it more difficult to identify the origin, lawful or unlawful, of any clenbuterol residues found on inspection.
Κατά τα λοιπά, επιβάλλεται η παρατήρηση ότι η οδηγία 96/22, στις περιπτώσεις στις οποίες επιτρέπει τη χορήγηση για θεραπευτικούς σκοπούς ουσιών με ορμονικά αποτελέσματα σε ζώα εκμεταλλεύσεως ή φαρμάκων περιεχόντων β­ανταγωνιστικές ουσίες στις αγελάδες προς διευκόλυνση του τοκετού (βλ. άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2), επιβάλλει τη χορήγηση των ουσιών αυτών από κτηνίατρο και την εμπεριστατω­μένη καταχώρηση της χορηγήσεως αυτής στο σχετικό μητρώο.
Directive 96/22 provides, moreover, in cases where it authorises the administration of substances having a hormonal action to farm animals for therapeutic purposes or of medicinal products containing betaagonists to cows when calving (see Article 4(1) and (2)), that treatment is to be administered by a veterinarian and must be subject to detailed registration.
Όλοι όμως οι διάδικοι συμφωνούν ότι, όσον αφορά τη θεραπεία των αναπνευστικών διαταραχών των βοοειδών, το σύστημα αυτό θα ήταν απαγορευτικό, μέχρι σημείου που οι κτηνοτρόφοι δεν θα το εφάρμοζαν.
All the parties agree in acknowledging that, as regards the treatment of respiratory problems in bovines, such a system would be prohibitive to the point of discouraging farmers from using it.
Συγκεκριμένα, η αγωγή συνήθως δεν συνίσταται σε μία μόνο ένεση, αλλά επιβάλλεται η χορήγηση από το στόμα μιας ή περισσότερων δόσεων ημερησίως επί πολλές ημέρες.
In the first place, treatment does not normally consist of a single injection but requires the oral administration of one or more daily doses over a period of several days.
Επιπλέον, δεδομένου ότι η κτηνοτροφία εντός της Κοινότητας έχει εντατικό χαρακτήρα και οι συχνότερες αναπνευστικές διαταραχές είναι μολυσματικής φύσεως, επιβάλλεται η ταυτόχρονη εφαρμογή της αγωγής σε μεγάλο αριθμό ζώων.
Moreover, intensive rearing conditions prevailing in the Community and the infectious nature of the most frequent respiratory problems require simultaneous treatment of a large number of animals.