natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά το Δικαστήριο, τούτο συνηγορεί υπέρ του ότι ο κοινοτικός νομο­θέτης θέλησε, σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, την παρέμβαση του οργανισ­μού εγγυήσεως ενός μόνον κράτους μέλους, και τούτο για να αποτραπούν ανώφελες εμπλοκές των εθνικών συστημάτων και, ειδικότερα, η δημιουργία καταστάσεων όπου ο εργαζόμενος θα μπορούσε να αξιώσει την υπαγωγή του στις ευεργετικές διατάξεις της οδηγίας εντός περισσοτέρων του ενός κρα­τών μελών.
That confirms, in the Court's view, that the Community legislature intended, in the event of an employer's insolvency, that the guarantee institution of only one Member State should become involved, in order to prevent unnecessary entanglements between national systems and, in particular, situations in which a worker might claim the benefit of the directive in several Member States.
Επιπλέον, η αρχή της ασφαλείας δικαίου επιβάλλει να είναι σε θέση ο μισθωτός ο οποίος απασχολείται εντός κράτους μέλους από εργοδότη εγκατεστημένο στο κράτος αυτό υπό την έννοια που προεξέθεσα, στο σύστημα του οποίου κράτους καταβάλλουν
Furthermore, by virtue of the principle of legal certainty, a worker employed in a Member State by an employer established there in the sense that I have indicated, to whose social security scheme both contribute, must be able to approach the guar-
13 — Στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως των διακινουμένων εργα­ζομένων, λόγω του συστήματος συντονισμσύ των εθνικών συστημάτων, συνυπολογίζονται οι περίοδοι ασφαλίσεως που έχουν διανυθεί εντός των διαφόρων κρατών μελών για να αναγνωρισθεί το δικαίωμα σε παροχές κοινωνικής ασφαλίσεως.
13 — It is in the sphere of social security for migrant workers that, because of the system of coordination of national social security schemes, recourse is had to aggregation of insurance periods completed in the various Member States for recognition of entitlement to benefits.
Στον τομέα αυτόν επίσης θεσπίστηκε ένα σύστημα επιοτπροφής των παροχών που κατέβαλε ένας οργανισμός κοινωνικής ασφαλίσεως κράτους μέλους για λογαριασμό του οργανισμού κοινωνικής ασφαλίσεως άλλου κράτους μέλους.
It is in that sphere too that a system has been set up for the reimbursement of benefits paid by a social security institution in one Member State on behalf of another Member State.
Βάσει της διαπιστώσεως αυτής, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου ισχυ­ρίζεται ότι ο μόνος οργανισμός εγγυήσεως που θα έπρεπε να καταβάλει τις ανεξόφλητες απαιτήσεις από μισθούς των εργαζομένων
On the basis of that statement, the United Kingdom Government contends that the sole institution which should pay the outstanding claims of workers employed in branches in various Member
EVERSON και BARRASS αυτού οι οποίοι απασχολούνται σε επιχει­ρήσεις εδρεύουσες στο κράτος αυτό, πράγμα το οποίο δεν θα συνέβαινε αν ήταν υπο­χρεωμένος να υποβάλει αίτηση στον οργα­νισμό εγγυήσεως άλλου κράτους μέλους.
State who are employed by undertakings whose headquarters are located in that State, which would not happen if he were obliged to make a claim to the guarantee institution of another Member State.
εισφορές αμφότεροι, να απευθυνθεί στον οργανισμό εγγυήσεως του εν λόγω κράτους για την καταβολή απαιτήσεων από μισθούς που δεν εξοφλήθηκαν λόγω της αφερεγ­γυότητας του εργοδότη, σύμφωνα με τους κανόνες του κράτους αυτού, που είναι αυτοί τους οποίους γνωρίζει ο εργαζόμενος.
antee institution of that State for payment of arrears of wages due to him as a result of his employer's insolvency, in accordance with the laws of that State, with which the worker is familiar.
Θα αντέβαινε στην αρχή αυτή να υποχρεωθεί ο εργαζόμενος να απευθυνθεί στον οργανισμό εγγυήσεως άλλου κράτους μέλους για να αποζημιωθεί σύμφωνα με τους κανόνες και τις κλίμακες που ισχύουν στο άλλο κράτος και του είναι άγνωστα.
It would be contrary to that principle for him to have to apply to the guarantee institution of another Member State in order to be compensated in accordance with provisions and scales in force in that other State which would be alien to him.
Τούτο ουδόλως θίγει την ευχέρεια των κρατών μελών να θεσπίσουν ευμενέστερες διαδικασίες για τους μισθωτούς, όπως είναι η ανεπίσημη συνεργασία που υφίσταται προς τούτο μεταξύ των οργανισμών εγγυήσεως των σκανδιναβικών χωρών14.
And of course none of the foregoing prevents the Member States from establish ing more favourable procedures for employees, such as the informal cooperation which exists for those purposes between the guarantee institutions of the Nordic States. 14
Υπάρχουν και άλλοι λόγοι, τους οποίους επισήμανε η Επιτροπή.
There are other reasons too, as indicated by the Commission.
Συγκεκριμένα, για να μπορεί να εφαρμοσθεί η οδηγία 80/987, πρέ­πει να υπάρχει τόσο ένας μισθωτός όσο και ένας αφερέγγυος εργοδότης, αμφότερες έννοιες οι οποίες ορίζονται από τις νομοθε­σίες των κρατών μελών και πρέπει, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, να εκτιμώνται από τον εθνικό δικαστή και, για τον λόγο αυτόν, ο εργαζόμενος και ο εργοδότης πρέπει να υπόκεινται στην ίδια νομοθεσία.
For it to be possible to apply Directive 80/987, there must be both an employee and an insolvent employer, both of which terms are defined by the legislation of the Member States and must be appraised in each case by the national court — and for that reason both must be subject to the same legislation.
Επιπλέον, μέχρι να αρχίσει να ισχύει μια ευρωπαϊκή σύμβαση παρέχουσα τη δυνατότητα κιν­ήσεως μιας και μόνης διαδικασίας κηρύξεως αφερεγγυότητας σε ολόκληρη την Κοι­νότητα, στο πλαίσιο της οποίας να λαμβά­νονται υπόψη όλα τα στοιχεία του ενεργητι­κού και όλοι οι ενδεχόμενοι πιστωτές, οι εθνικές νομοθεσίες θα εξακολουθήσουν να βασίζονται στην αρχή της εδαφικότητας και, επομένως, τα στοιχεία του ενεργητικού που δεν εμπίπτουν στη δικαιοδοσία ενός κράτους μέλους δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο διαδικασίας κινηθείσας εντός του κράτους αυτού.
And until such time as a European convention comes into operation, so that a single application can be made to obtain a declaration of insolvency for the Community as a whole, in which account would be taken of all assets and all potential creditors, the national laws continue to be based on the principle of territoriality with the result that, in proceedings initiated in a Member State, assets not located within its jurisdiction cannot be brought into account.
Υπάρχουν και άλλα επιχειρήματα που συνηγορούν υπέρ της λύσεως την οποία προτείνω.
There are other arguments which militate in favour of the solution that I propose.
Αφενός, η δικαστική προστασία του εργαζομένου θα ενισχυθεί αν αυτός μπορεί να απαιτήσει την καταβολή των μισθών που του οφείλονται από τις αρχές του κράτους εντός του οποίου άσκησε την επαγγελματική του δραστηριότητα.
First, the judicial protection of a worker will be enhanced if the payment of out standing wages can be required from the authorities of the State in which he worked.
Αφετέ­ρου, θα τύχει της ίδιας μεταχειρίσεως με τους λοιπούς εργαζομένους εντός του κράτους
Second, he will receive the same treatment as the remainder of the workers in that
14 — Η συνεργασία αυτή, η οποία στηρίζεται με απόφαση την οποία εξέδωσε το Nordisk Råd (Σκανδιναβικά συμβούλια) το 1984, παρέχει στον εργαζόμενο τη δυνατότητα, εφόσον η νομοθεσία του κράτους στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο ιδιοκτήτης είναι ευμενέστερη για τον εργαζόμενο απο τη νομοθεσία του κράτους μέλους εντός του οποίου ασκεί τη δραστηριότητά του, να ζητήσει την καταβολή της απαιτήσεως του από τον οργανιομό εγγυήσεως του πρώτου κράτους. Schaumburg­Müller: Lønmodtagernes Garantifiond, en lovkomme­ntar, Munksgaard, Κοπεγχάγη 1987, σ. 167.
14 — This cooperation, which originates in a decision adopted by the Nordic Council (Nordisk Råd) in 1984, makes it possible, if the legislation of the State in which the employer is established is more advantageous to the worker than that of the State in which he works, for the worker to apply for his claim to be paid by the guarantee institution of the first State. Schaumburg-Müller: Lønmodtagernes Garantifond, en Lovkommentar, Munksgaard, Copenhagen, 1987, p. 167.
Last but not least, δεν πρέπει να υποτιμώνται τα γλωσσικά προβλήματα τα οποία θα αντι­μετώπιζε ο εργαζόμενος αν υποχρεωνόταν να προβάλει το αίτημά του εντός άλλου κρά­τους μέλους, διότι τέτοιου είδους προβλή­ματα θα μπορούσαν να μειώσουν την απο­τελεσματικότητα της προστασίας την οποία προσφέρει η οδηγία.
Last but not least, the linguistic problems which would be encountered by a worker who had to pursue his application in another Member State and which would be liable to detract from the effectiveness of the protection offered by the Directive must not be underestimated.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ­JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­198/98
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-198/98
VII— Πρόταση
VE — Conclusion
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στo Δικαστήριο να δώσει στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το Industrial Tribunal του Bristol την ακόλουθη απάντηση:
In view of the foregoing considerations, I suggest that the Court of Justice give the following answer to the question submitted by the Industrial Tribunal, Bristol:
«Στην περίπτωση εργαζομένων που απασχολούνται εντός κράτους μέλους σε υποκατάστημα εταιρίας συσταθείσας εντός άλλου κράτους μέλους, στο οποίο εδρεύει η εταιρία αυτή και στο οποίο ζητήθηκε η κίνηση της διαδικασίας συλλογικής ικανοποιήσεως των πιστωτών, ο οργανισμός εγγυήσεως ο οποίος, σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, είναι υπεύθυνος για την εξόφληση των ανεξόφλητων απαιτήσεων από μισθούς είναι ο οργανισμός εγγυήσεως του κράτους εντός του οποίου ο εργαζόμενοι ασκούν τη δραστηριότητά τους και εντός του οποίου ο εργοδότης συνεισφέρει ή έπρεπε να συνεισφέρει στη χρηματο­δότηση του οργανισμού.»
Where workers employed in one Member State by a branch of a company incorporated in another Member State, where it had its registered office and where insolvency proceedings were commenced, under Article 3 of Council Directive 80/987/EEC of 20 October 1980 on the approximation of the laws of the Member States relating to the protection of employees in the event of the insolvency of their employer, the guarantee institution which must accept responsibility for outstanding claims is that of the State in which the workers are employed and in which the employer pays, or ought to pay, contributions to the financing of the institution.
Ι ­ 8920
I - 8920
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 1999 *
JUDGMENT OF THE COURT (Fifth Chamber) 16 December 1999 *
Στην υπόθεση C­198/98, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Industrial Tribunal, Bristol (Ηνωμένο Βασίλειο), προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρ­θρου 234 ΕΚ), με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώ­πιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
REFERENCE to the Court under Article 177 of the EC Treaty (now Article 234 EC) by the Industrial Tribunal, Bristol, United Kingdom, for a preliminary ruling in the proceedings pending before that tribunal between
Bell Lines Ltd, υπό εκκαθάριση, η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 3 της οδη­γίας 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητος του εργοδότη (ΕΕ ειδ. εκδ. 05/004, σ. 35),
Bell Lines Ltd (in liquidation), on the interpretation of Article 3 of Council Directive 80/987/EEC of 20 October 1980 on the approximation of the laws of the Member States relating to the protection of employees in the event of the insolvency of their employer (OJ 1980 L 283, p. 23),
Ι ­ 8921
I - 8921
Tether, barrister, εντολοδόχο του δικηγορικού γραφείου Pattinson & Brewer, solicitors, — η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, εκπροσωπούμενη από την Μ.
— Messrs Everson and Barrass, by M. Tether, Barrister, instructed by Pattinson & Brewer, Solicitors, — the United Kingdom Government, by M. Ewing, of the Treasury Solicitor's Department, acting as Agent, and M. Hoskins, Barrister,
Leanza, προϊστά­μενο της υπηρεσίας διπλωματικών διαφορών του Υπουργείου Εξωτερικών, επικουρούμενο από τον G. Aiello, avvocato dello Stato,
— the Italian Government, by Professor U. Leanza, Head of the Legal Service in the Ministry of Foreign Affairs, acting as Agent, and G. Aiello, Avvocato dello Stato,
Α. Fierstra, νομικό σύμβουλο στο Υπουργείο Εξωτερικών,
— the Netherlands Government, by M.A. Fierstra, Legal Adviser at the Ministry of Foreign Affairs, acting as Agent,
Γκουλούση και την Ν. Yerrell, κατά τη συνεδρίαση της 6ης Ιουλίου 1999, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 9ης Σεπτεμβρίου 1999, εκδίδει την ακόλουθη
— the Commission of the European Communities, by D. Gouloussis, Legal Adviser, and N. Yerrell, a national civil servant on secondment to the Legal Service, acting as Agents, having regard to the Report for the Hearing, after hearing the oral observations of Messrs Everson and Barrass, represented by M. Tether; the United Kingdom Government, represented by M. Ewing and M. Hoskins; the Irish Government, represented by M. Cush, SC, and C. O hOisin; the Italian Government, represented by G. Aiello; the Netherlands Government, represented by M.A. Fierstra; and the Commission, represented by D. Gouloussis and N. Yerrell, at the hearing on 6 July 1999, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 9 September 1999, gives the following
Με διάταξη της 6ης Μαΐου 1998, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 25 Μαΐου 1998, το Industrial Tribunal, Bristol, υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης
By order of 6 May 1998, received at the Court on 25 May 1998, the Industrial Tribunal, Bristol, referred to the Court for a preliminary ruling under Article 177
Ι ­ 8923
I - 8923
ΕΚ (νυν άρθρου 234 ΕΚ), προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρ­θρου 3 της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητος του εργοδότη (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/004, σ.
1999 — CASE C-198/98 of the EC Treaty (now Article 234 EC) a question on the interpretation of Article 3 of Council Directive 80/987/EEC of 20 October 1980 on the approximation of the laws of the Member States relating to the protection of employees in the event of the insolvency of their employer (OJ 1980 L 283, p.
35, στο εξής: οδηγία).
23, hereinafter 'the Directive').
Σκοπός της οδηγίας είναι να εξασφαλίσει στους μισθωτούς ένα κοινοτικό κατώτατο όριο προστασίας σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, υπό την επιφύλαξη των ευνοϊκότερων διατάξεων που υφίστανται στα κράτη μέλη.
The Directive is intended to guarantee employees a minimum level of protection under Community law in the event of the insolvency of their employer, without prejudice to more favourable provisions existing in the Member States.
Προς τούτο, υπο­χρεώνει τα κράτη μέλη να συστήσουν έναν οργανισμό που να εγγυάται στους εργαζομένους, των οποίων ο εργοδότης έχει καταστεί αφερέγγυος, την ικανοποίηση των ανεξόφλητων απαιτήσεων.
To that end, it requires Member States to establish an institution which will guarantee payment of outstanding claims to workers whose employer has become insolvent.
Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας, αυτή έχει εφαρμογή:
According to Article 1(1), the Directive applies:
Ι ­ 8924
I - 8924
« στις απαιτήσεις μισθωτών από συμβάσεις εργασίας ή από σχέσεις εργασίας κατά εργοδοτών σε κατάσταση αφερεγγυότητος κατά την έννοια του άρθρου 2, παρά­γραφος 1.»
'to employees' claims arising from contracts of employment or employment relationships and existing against employers who are in a state of insolvency within the meaning of Article 2(1).'
Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας ορίζει τα εξής:
'For the purposes of this Directive, an employer shall be deemed to be in a state of insolvency:
« Για τους σκοπούς της παρούσης οδηγίας, ένας εργοδότης θεωρείται ότι ευρίσκεται σε κατάσταση αφερεγγυότητος: α) αν έχει ζητηθεί η έναρξη διαδικασίας προβλεπομένης από τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις του ενδιαφερομένου κράτους μέλους κατά της περιουσίας του εργοδότη, με σκοπό τη συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών του, και η οποία επιτρέπει να ληφθούν υπόψη απαιτήσεις αναφερό­μενες στο άρθρο 1, παράγραφος 1, και β) η αρμόδια αρχή δυνάμει των ανωτέρω νομοθετικών, κανονιστικών και διοικη­τικών διατάξεων:
(a) where a request has been made for the opening of proceedings involving the employer's assets, as provided for under the laws, regulations and admin istrative provisions of the Member State concerned, to satisfy collectively the claims of creditors and which make it possible to take into consideration the claims referred to in Article 1(1), and
— είτε αποφάσισε την έναρξη της διαδικασίας,
— either decided to open the proceedings,
Ι ­ 8925
I - 8925
— είτε διεπίστωσε ότι η επιχείρηση ή η εγκατάσταση του εργοδότη έκλεισε οριστικά και ότι η ανεπάρκεια των διαθεσίμων ενεργητικών στοιχείων δεν δικαιολογεί την έναρξη της διαδικασίας.»
— or established that the employer's undertaking or business has been definitively closed down and that the available assets are insufficient to warrant the opening of the proceedings.'
Το άρθρο 3 της οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να θεσπίσουν τα αναγκαία μέτρα ώστε οι οργανισμοί εγγυήσεως να διασφαλίζουν την ικανοποίηση των απαιτήσεων των μισθωτών οι οποίες απορρέουν από συμβάσεις ή σχέσεις εργασίας και αφορούν την αμοιβή για χρόνο πριν από ορισμένη ημερομηνία.
Article 3 of the Directive requires Member States to take the measures necessary to ensure that guarantee institutions guarantee payment of employees' out standing claims resulting from contracts of employment or employment relation ships and relating to pay for the period prior to a given date.
Κατά το άρθρο 5 της οδηγίας:
Article 5 of the Directive provides as follows :
Ι ­ 8926
I - 8926
EVERSON και BARRASS γ) η υποχρέωση πληρωμής εκ μέρους των οργανισμών είναι ανεξάρτητη από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων συνεισφοράς στη χρηματοδότηση.»
(c) the institutions' liabilities shall not depend on whether or not obligations to contribute to financing have been fulfilled.'
Η εθνική κανονιστική ρύθμιση
National legislation
Το τμήμα XII του Employment Rights Act 1996 (νόμου περί των δικαιωμάτων των εργαζομένων, στο εξής: νόμος του 1996) σκοπεί στη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη του Ηνωμένου Βασιλείου.
Part XII of the Employment Rights Act 1996 ('the 1996 Act') is intended to transpose the Directive into domestic law in the United Kingdom.
Κατά το αιτούν δικαστήριο, ο νόμος του 1996 δεν περιέχει ρητή διάταξη διέπουσα την περίπτωση κατά την οποία εταιρία που αναπτύσσει μόνιμη εμπορική δράση εντός του Ηνωμένου Βασιλείου και απασχολεί μισθωτούς εκεί, αλλά έχει συσταθεί σε άλλο κράτος μέλος, καθίσταται αφερέγγυα κατά τη νομοθεσία του κράτους μέλους αυτού.
According to the referring tribunal, the 1996 Act does not contain any express provision governing the situation in which a company which has a commercial presence in the United Kingdom and employs workers there but which is incorporated in another Member State becomes insolvent under the law of that other State.
10 Η Bell, τελούσα σήμερα υπό εκκαθάριση, είναι εταιρία ιρλανδικού δικαίου με έδρα το Δουβλίνο.
10 Bell, at present in liquidation, is a company incorporated under Irish law with its registered office in Dublin.
Ασκούσε δραστηριότητα ως ναυτιλιακός πράκτορας, ιδίως στο Ηνωμένο Βασίλειο, από διάφορες εμπορικές εγκαταστάσεις και απασχολούσε στη χώρα αυτή 209 μισθωτούς για τους οποίους οι εισφορές κοινωνικής ασφαλίσεως, τόσον του εργοδότη όσον και των εργαζομένων, καταβάλλονταν στο National Insurance Fund.
It carried on business as a shipping agent, in particular from various business addresses in the United Kingdom, and employed 209 persons in the United Kingdom for whom employer's and employees' social security contributions were paid into the National Insurance Fund.
11 Τον Ιούλιο του 1997 το High Court (Ιρλανδία) διέταξε τη λύση της Bell, λόγω του ότι κατέστη αφερέγγυα, και διόρισε εκκαθαριστή. To High Court of Justice (England Sc
11 In July 1997 the High Court of Ireland made an order that Bell be wound up on grounds of insolvency and appointed a liquidator.
1999 —ΥΠΟΘΕΣΗ C­198/98
1999 — CASE C­198/98
Wales), Queen's Bench Division, αναγνώρισε τον διορισμό αυτό στο πλαίσιο της δικαστικής συνεργασίας σε περιπτώσεις επελεύσεως αφερεγγυότητας και διόρισε ειδικούς συνδιαχειριστές για να βοηθήσουν στην εκκαθάριση των περιουσιακών στοιχείων της Bell εντός του Ηνωμένου Βασιλείου.
(England and Wales), Queen's Bench Division, recognised the appointment of the liquidator within the context of judicial cooperation in matters of insolvency and appointed joint special managers to assist in the winding up of Bell's affairs in the United Kingdom.
12 Οι μισθωτοί της Bell που απασχολούνταν εντός του κράτους μέλους αυτού απολύθηκαν.
12 Bell's employees in the United Kingdom were dismissed.
Οι περισσότεροι από αυτούς ζήτησαν από τον Secretary of State την καταβολή αποζημιώσεων, δυνάμει του τμήματος XII του νόμου του 1996, για καθυστερούμενες αποδοχές, μη καταβληθέντα επιδόματα αδείας και λόγω μη τηρήσεως της υποχρεώσεως προειδοποιήσεως.
Most of them applied to the Secretary of State under Part XII of the 1996 Act for payment in respect of arrears of pay, outstanding holiday pay and compensatory payments in lieu of notice.
Οι αιτήσεις αυτές απορρίφθηκαν με την αιτιολογία ότι ο νόμος του 1996, ερμηνευόμενος υπό το πρίσμα της αποφάσεως της 17ης Σεπτεμβρίου 1997, C­117/96, Mosbæk, (Συλλογή 1997, σ.
Those applications were rejected on the ground that the 1996 Act, interpreted in the light of the judgment in Case C­117/96 Mosbæk ν Lønmodtagernes Garantifond [1997] ECR I­5017, did not impose any obligation to make such payments.
13 Οι ενάγοντες της κύριας δίκης εργάζονταν στο υποκατάστημα της εταιρίας στο Avonmouth, κοντά στο Bristol.
13 The applicants in the main proceedings worked for Bell's branch at Avonmouth, near Bristol.
Το υποκατάστημα αυτό καταχωρίστηκε στο Registar of Companies for England and Wales (μητρώο εταιριών Αγγλίας και Ουαλίας), βάσει του άρθρου 690 Α και του παραρτήματος 21 Ατού Companies Act 1985 (νόμου περί εταιριών του 1985).
That branch was registered with the Registrar of Companies for England and Wales under section 690A of and Schedule 21A to the Companies Act 1985.
Οι διατάξεις αυτές θέτουν σε εφαρμογή, στο εσωτερικό δίκαιο του Ηνωμένου Βασιλείου, τους περί καταχωρίσεως των υποκαταστημάτων κανόνες της ενδέκατης οδηγίας 89/666/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τη δημοσιότητα των υποκαταστημάτων που έχουν συσταθεί σε ένα κράτος μέλος από ορισμένες μορφές εταιριών που διέπονται από το δίκαιο άλλου κράτους (ΕΕ L 395, σ. 36).
Those rules implement, within the domestic law of the United Kingdom, the branch registration requirements laid down in Eleventh Council Directive 89/666/EEC of 21 December 1989 concerning disclosure requirements in respect of branches opened in a Member State by certain types of company governed by the law of another State (OJ 1989 L 395, p. 36).
Η καταχώριση αυτή ωστόσο δεν προσέδωσε νομική προσωπικότητα στο υποκατάστημα του Avonmouth.
That registration, however, did not have the result of conferring legal personality on the Avonmouth branch.
14 Ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, οι ενάγοντες της κύριας δίκης υποστήριξαν ότι η κατάσταση τους διέφερε από την κατάσταση την οποία αφορούσε η προπαρατε­θείσα απόφαση Mosbæk, κατά το μέτρο που η Bell ανέπτυσσε μόνιμη εμπορική δράση εντός του Ηνωμένου Βασιλείου, ήταν καταχωρισμένη εντός του κράτους αυτού για φορολογικούς, δασμολογικούς και κοινωνικοασφαλιστικούς σκοπούς και είχε καταβάλει τις εισφορές κοινωνικής ασφαλίσεως στο Ηνωμένο Βασίλειο για τους μισθωτούς της που εργάζονταν εκεί.
14 Before the referring tribunal, the applicants in the main proceedings maintained that their situation was distinguishable from that in Mosbæk inasmuch as Bell had established a permanent commercial presence in the United Kingdom, was registered in that Member State for tax, customs and social security purposes, and had paid social security contributions in the United Kingdom in respect of its employees working there.