natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Προδικαστική «Δικαίωμα πνευματικής βιντεοδίσκων» (Ολομέλεια)
Preliminary ruling (Copyright and related rights - Videodisc (Full Court)
Με διάταξη της 7ης Φεβρουαρίου 1997, το Retten i Ålborg (Πρωτοδικείο του Ålborg) υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 30, 36, 85 και 86 της Συνθήκης ΕΚ, καθώς και της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992 (στο εξής: οδηγία).
By order of 7 February 1997, Retten i Ålborg (Court of First Instance, Ålborg) referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Articles 30,36,85 and 86 of the EC Treaty and of Council Directive 92/100/EEC of 19 November 1992 ('the Directive').
Ελλείψει τέτοιων διευκρινίσεων, το αιτούν δικαστήριο δεν παρέσχε στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να του δώσει λυσιτελή ερμηνεία των εν λόγω άρθρων.
In the absence of such information the national court has failed to put the Court in a position to give an interpretation of those articles which could be of use to it.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Foreningen af danske Videogramdistributører (ενώσεως των Δανών διανομέων βιντεογραφημάτων, στο εξής: FDV), ενεργούσας για λογαριασμό των Egmont Film AyS κ.λπ., και της δανικής επιχειρήσεως Laserdisken, η οποία ειδικεύεται στην εμπορία κινηματογραφικών έργων μεταγραφέντων σε δίσκους αναγνώσεως με ακτίνες laser, σχετικά με την εκμίσθωση στη Δανία τέτοιων προϊόντων που εισάγονται από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Those questions were raised in proceedings between Foreningen af danske Videogramdistributører (Association of Danish Video Distributors, 'the FDV), acting for Egmont Film A/S and Others, and the Danish undertaking Laserdisken, which specialises in marketing films on laser discs, concerning the offer of such products imported from the United Kingdom for rental in Denmark.
Υπό τις συνθήκες αυτές, τα ερωτήματα που υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο πρέπει να θεωρηθούν απαράδεκτα κατά το μέρος που αφορούν την ερμηνεία των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης.
In those circumstances, the questions referred by the national court must be regarded as inadmissible in so far as they concern the interpretation of Articles 85 and 86 of the Treaty.
Κατά συνέπεια, τα ερωτήματα αυτά μπορούν να εξεταστούν μόνον όσον αφορά την ερμηνεία των άρθρων 30 και 36 της Συνθήκης καθώς και της οδηγίας.
As a result, those questions can be considered only with regard to the interpretation of Articles 30 and 36 of the Treaty and the Directive.
Με τα δύο ερωτήματα του, το αιτούν δικαστήριο ρωτά το Δικαστήριο αν τα πιο πάνω άρθρα της Συνθήκης και η οδηγία εμποδίζουν τον κάτοχο του αποκλειστικού δικαιώματος εκμισθώσεως να απαγορεύσει εντός κράτους μέλους την εκμίσθωση αντιγράφων κινηματογραφικού έργου, ενώ η εκμίσθωση των αντιγράφων αυτών έχει επιτραπεί εντός άλλου κράτους μέλους.
By its two questions, the national court is asking ihr Court of Justice whether it is contrary to the articles of the Treaty referred to or to the Directive for the holder of an exclusive rental right to prohibit copies of a film from being offered for rental in a Member State even where offering those copies for rental has been authorised within another Member State.
Όπως υπενθύμισε στο Δικαστήριο στην απόφαση της 28ης Απριλίου 1998, Metronome Musik, η αρχή της αναλώσεως των δικαιωμάτων διανομής στην περίπτωση πωλήσεως, από τον δικαιούχο ή με τη συγκατάθεση του, έργων που προστατεύονται από το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας απορρέει από πάγια νομολογία κατά
As the Court pointed out in its judgment in Case C-2(J(V% Mrltonomr Musik ν Mum /'nini Hokamp [1998J ECR 1-1953, the principle of exhaustion of distribution rights where copyright works are offered for sale by the rightholder or with his consent is expressed in the settled caselaw according to which, whilst Article 36 of the EC Treaty allows derogations from the fundamental principle of the free movement of goods on grounds of the protection of industrial and commercial property, such derogations are allowed only to the extent to which they are justified by the fact that they safeguard the rights
Όμως, το αποκλειστικό δικαίωμα που εγγυάται η νομοθεσία κράτους μέλους περί βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας αναλίσκεται όταν το προϊόν διοχετεύεται νομίμως στην αγορά άλλου κράτους μέλους από αυτόν τούτον τον δικαιούχο ή με τη συγκατάθεση του.
which constitute the specific subjectmatter of that property. However, the exclusive right guaranteed by the legislation of a Member State on industrial and commercial property is exhausted when a product has been lawfully distributed on the market in another Member State by the actual proprietor of the right or with his consent.
Η οδηγία προβαίνει σε διάκριση μεταξύ του ειδικού δικαιώματος εκμισθώσεως και δανεισμού, όπως αναφέρεται στο άρθρο της 1, και του δικαιώματος διανομής, το οποίο διέπεται από το άρθρο της 9 και ορίζεται ως το αποκλειστικό δικαίωμα διαθέσεως στο κοινό, κυρίως μέσω πωλήσεως, ενός από τα αντικείμενα που αφορά το άρθρο αυτό.
The Directive draws a distinction between the specific rental and lending right, referred to in Article 1, and the distribution right, governed by Article 9 and defined as an exclusive right to make one of the objects in question available to the public, principally by way of sale.
Ενώ το δικαίωμα εκμισθώσεως δεν αναλίσκεται με την πώληση ή οποιαδήποτε άλλη πράξη διαδόσεως του αντικειμένου αυτού, το δικαίωμα διανομής, αντιθέτως, αναλίσκεται στην περίπτωση πρώτης πωλήσεως εντός της Κοινότητας από τον δικαιούχο ή με τη συγκατάθεση του.
Whereas lending right is not exhausted by the sale or any other act of distribution of the object, distribution right, by contrast, is exhausted upon the first sale in the Community by the rightholder or with his consent.
Συνεπώς, η οδηγία αποκλείει ρητώς τη δυνατότητα αναλώσεως του δικαιώματος εκμισθώσεως, αντίθετα προς το δικαίωμα διανομής, με οποιαδήποτε πράξη διαδόσεως του σχετικού αντικειμένου.
Thus the Directive expressly precludes the possibility that lending right, unlike distribution right, can be exhausted by any act of distribution of the object in question.
Ωστόσο, η θέση σε κυκλοφορία υποθέματος εικόνας και ήχου δεν μπορεί εξ ορισμού να καταστήσει νόμιμες άλλες πράξεις εκμεταλλεύσεως του προστατευόμενου έργου, όπως η εκμίσθωση, που είναι διαφορετικής φύσεως από την πώληση ή οποιαδήποτε άλλη νόμιμη πράξη διανομής.
However, the release into circulation of a picture and sound recording cannot, by definition, render lawful other acts of exploitation of the protected work, such as rental, which are of a different nature from sale or any other lawful act of distribution.
Ακριβώς όπως το δικαίωμα παραστάσεως διά δημοσίας εκτελέσεως ενός έργου, το δικαίωμα εκμισθώσεως παραμένει ένα από τα προνόμια του δημιουργού και του παραγωγού παρά την πώληση του υλικού υποθέματος που περιέχει το έργο.
Just like the right to present a work by means of public performance, rental right remains one of the prerogatives of the author and producer notwithstanding sale of the physical recording.
Η ίδια συλλογιστική πρέπει να ακολουθηθεί όσον αφορά τα αποτελέσματα της εκμισθώσεως. Το αποκλειστικό δικαίωμα εκμισθώσεως των διαφόρων αντιγράφων του έργου που ενσωματώνεται σε βιντεογράφημα είναι, λόγω της φύσεως του, δεκτικό εκμεταλλεύσεως μέσω επαναλαμβανόμενων και δυνητικώς
Accordingly, it follows both from the interpretation of Articles 30 and 36 of the Treaty, as regards the protection of copyright, and from the interpretation of the Directive that the exclusive right to authorise or prohibit the rental of a film is not exhausted when it is first exercised in one of the Member States of the Community.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
The exercise of such a right in circumstances such as those described in the order for reference is therefore not contrary to those provisions.
Ο γενικός εισαγγελέας A La Pergola ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 26ης Μαΐου 1998.
'It is not contrary to Articles 30 and 36 of the Treaty or to Council Directive 92/100/EEC of 19 November 1992 on rental right and lending right and on certain rights related to copyright in the field of intellectual property for the holder of an exclusive rental right to prohibit copies of a film from being offered for rental in a Member Stette even where the offering of those copies for rental has been authorised in the territory of another Member Slate.'
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση:
Advocate General A La Pergola delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 26 May 1998.
C-185/97 Belinda Jane Coote κατά Granada Hospitality Ltd Κοινωνική πολιτική
Case C-185/97 Belinda Jane Coute ν Granada Hospitality Ltd Social policy
22 Σεπτεμβρίου 1998
22 September J 998
Προδικαστική
Refusal of an employer to provide references for a former
«Οδηγία 76/207/ΕΟΚ τον Συμβουλίου — Άρνηση εργοδότη να χορηγήσει συστάσεις σε απολυθέντα πρώην υπάλληλο τον» (Ολομέλεια)
76/207/EEC dismissed)
Η διαφορά της κύριας δίκης
Preliminary ruling (Council Directive employee who was (Full Court)
Με διάταξη της 20ής Νοεμβρίου 1996, το Employment Appeal Tribunal, London, υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976.
By order of 20 November 1996, the Employment Appeal Tribunal, London, referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976.
Η υπόθεση κατέληξε σε συμβιβασμό και η σχέση εργασίας της Coote με τη Granada λύθηκε με κοινή συμφωνία στις 7 Σεπτεμβρίου 1993.
not to be interpreted as prohibiting net only retaliatory measures which take the form of detrimental conduct during the employment relationship but also those which are decided on or whose harmful effects are produced after the employment has ended.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Coote και του πρώην εργοδότη της, της ιδιωτικής επιχειρήσεως Granada Hospitality Ltd (στο εξής: Granada), σχετικά με την άρνηση του εργοδότη να χορηγήσει συστάσεις σε υποψήφιους εργοδότες της Coote.
Those questions were raised in proceedings between Ms Coote and her former private-sector employer, Granada Hospitality Ltd (hereinafter 'Granada'), concerning Granada's refusal to provide references to potential employers of Ms Cootc.
ευρέσεως εργασίας.
Ms Cootc was employed by Granada from December 1992 to September 1993.
Φρονεί ότι οι δυσχέρειες που αντιμετώπισε στην εύρεση εργασίας οφείλονται στο ότι η Granada δεν έδωσε συστάσεις σε ένα από τα πρακτορεία ευρέσεως εργασίας, πράγμα που η Granada αμφισβητεί.
In 1993 she brought a claim for sex discrimination against Granada, alleging that she had been dismissed because of pregnancy.
Η Coote άσκησε τότε νέα αγωγή κατά της Granada υποστηρίζοντας ότι ζημιώθηκε από την άρνηση της Granada να δώσει συστάσεις στο πρακτορείο ευρέσεως εργασίας.
That claim was settled, and Ms Coote's employment with Granada ended by mutual agreement on 7 September 1993.
Δυνάμει του άρθρου 6 της οδηγίας, κάθε πρόσωπο έχει το δικαίωμα ασκήσεως αποτελεσματικής προσφυγής ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου κατά πράξεων που θεωρεί ότι θίγουν την προβλεπόμενη από την οδηγία αρχή της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών.
However, it has been consistently held that the Member States' obligation arising from a directive to achieve the result envisaged by thi. directive and their duty under Article 5 of the EC Treaty to take all appropriate measures, whether general or particular, to ensure the fulfilment of that obligation are binding on aii the authorities of Member States including, fot matters within their jurisdiction, the courts.
Στα κράτη μέλη εναπόκειται η διασφάλιση αποτελεσματικού δικαστικού ελέγχου όσον αφορά την τήρηση των εφαρμοστέων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου και της εθνικής νομοθεσίας με την οποία αποσκοπείται η υλοποίηση των προβλεπόμενων από την οδηγία δικαιωμάτων.
In applying national law, in particular legislative provisions which, as in the present case, were specially introduced in order to implement the directive, the national court is required to interpret its national law, so far as possible, in the light of the wording and the purpose of the directive in order to achieve the result pursueo by the third paragraph of Article 189 of the Treaty.
'Ετσι, οσάκις το εθνικό δικαστήριο εφαρμόζει το εθνικό δίκαιο και δη τις διατάξεις νόμου ο οποίος, όπως εν προκειμένω, εκδόθηκε ειδικά εν όψει εκτελέσεως της οδηγίας, οφείλει να το ερμηνεύσει, κατά το μέτρο του δυνατού, υπό το φως του γράμματος και του σκοπού της οδηγίας ώστε να επιτευχθεί το κατά το άρθρο 189, παράγραφος 3, της Συνθήκης επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.
In those circumstances, Ihr questions ¡mi by ihr national court must be understood as seeking to ascertain, for the purpose of interpreting national provisions transposing the Directive, whether the Directive requires Member Stales to introduce into their national legal systems such measures as are necessary to ensure judicial protection for workers whose employer, after the end of the employment relationship, refuses to provide references as a reaction to proceedings brought to enforce compliance with the principle of equal treatment within the meaning of the Directive.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
It is for the Member States to ensure effective judicial control of compliance with the applicable provisions of Community law and of national legislation intended to give effect to the rights for which the Directive provides.
« Το άρθρο 6, της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, υποχρεώνει τα κράτη μέλη να εισαγάγουν στην οικεία εθνική έννομη τάξη τα μέτρα που είναι αναγκαία προκειμένου να εξασφαλιστεί η ένδικη προστασία του εργαζομένου, ο εργοδότης του οποίου αρνείται, μετά τη λήξη της σχέσεως εργασίας, να χορηγήσει συστάσεις, αντιδρώντας σε ένδικη προσφυγή που είχε ασκηθεί με σκοπό να γίνει σεβαστή η αρχή της ίσης μεταχείρισης κατά την έννοια της οδηγίας*
Having regard to the objective of the Directive, which is to arrive at real equality of opportunity for men and women, and to the fundamental nature of the right to effective judicial protection, it is not, in the absence of a clear indication to the contrary, to be inferred from the Directive that the legislature's intention was to limit the protection of workers against retaliatory measures decided on by the employer solely to cases of dismissal, which, although an exceptionally serious measure, is not the only measure which may effectively deter a worker from making use of the right to judicial protection. Such deterrent measures include inter alia those which, as in the present case, are taken as a reaction to proceedings brought against an employer and are intended to obstruct the dismissed employee's attempts to find new employment.
Ο γενικός εισαγγελέας J. Mischo ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 2ας Απριλίου 1998.
The principle of effective judicial control laid down in Article 6 of the Directive would be deprived of an essential part of its effectiveness if the protection which it provides did not cover measures which, as in the main proceedings in this case, an employer might take as a reaction to legal proceedings brought by an employee with the aim of enforcing compliance with the principle of equal treatment.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση:
Fear of such measures, where no legal remedy is available against them, might deter workers who considered themselves the victims of discrimination from pursuing their claims by
Η απαγόρευση κάθε διακρίσεως λόγω φύλου που θεσπίζει η οδηγία 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας,καλύπτει την εκ μέρους του εργοδότη χορήγηση συστάσεων στους μισθωτούς του. Συναφώς δεν ασκεί επιρροή το στοιχείο
'Article 6 of Council Directive 761207¡EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions requires Member States to introduce into their national legal systems such measures as are necessary to ensure judicial protection for workers whose employer, after the employment relationship has ended, refuses to provide references as a reaction to legal proceedings brought to enforce compliance with the principle of equal treatment within the meaning of that directive.'
— αν η πραγματική άρνηση χορηγήσεως συστάσεων διατυπώθηκε κατά τη διάρκεια της σχέσεως εργασίας ή μετά τη λήξη της,
Advocate General J. Mischo delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 2 April 1998.
— αν ο εργοδότης έλαβε την απόφαση του πριν ή μετά τη λήξη της περιόδου εργασίας.
He proposed, finally, that the Court should phrase its answer to the questions on which the Employment Appeal Tribunal seeks a preliminary ruling as follows:
Ωστόσο, η οδηγία 76/207 δεν υποχρεώνει τα κράτη μέλη να περιλάβουν στην οικεία εσωτερική έννομη τάξη τα αναγκαία μέτρα που θα επιτρέψουν στον μισθωτό να διεκδικήσει δικαστικώς τα δικαιώματα του κατά του πρώην εργοδότη του ο οποίος αρνήθηκε να του χορηγήσει συστάσεις, οσάκις η άρνηση αυτή αναλύεται ως αντίποινα σε ένδικη προσφυγή που είχε ασκήσει ο μισθωτός κατά του εργοδότη του ζητώντας να γίνει σεβαστή η αρχή της ίσης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών εργαζομένων.»
(1) The provision of references for employees by an employer is covered by the prohibition of any discrimination on grounds of sex laid down by Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions. In that connection, it is irrelevant whether the references were in fact refused during the period of employment or after its termination, or
Υποθ. C-319/96 Brinkmann Tabakfabriken GmbH κατά Skatteministeriet Φορολογία
whether the employer decided on the refusal before or after the termination of the period of employment.
Προδικαστική «Φόρος βαρύνων την κατανάλωση επεξεργασμένων καπνών — Οδηγία 79/32/ΕΟΚ — Τσιγάρα—Καπνοί καπνίσματος— Έννοια— Εξωσνμβατική ευθύνη κράτους μέλους λόγω παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου» (Δεύτερο τμήμα)
(2) Directive 76/207 does not, however, require Member States to introduce into their national legal systems such measures as are necessary to enable employees to bring legal proceedings against former employers who have refused to provide references for them, where that refusal constitutes retaliation for legal proceedings brought by the employee against the employer with a view to enforcing compliance with the requirement of equal treatment for men and women.
Δεν αμφισβητείται ότι προϊόν όπως το Westpoint πληροί την πρώτη και την τρίτη προϋπόθεση.
Case C-319/96 Brinkmann Tabakfabriken GmbH ν Skatteministeriet Taxation
Πράγματι, οι επίδικοι κύλινδροι καπνού είναι κομμένος καπνός ο οποίος μπορεί να καπνίζεται χωρίς μεταγενέστερη βιομηχανική μεταποίηση.
Preliminary ruling (Tax on the consumption of manufactured tobacco — Directive 79/32/EEC — Cigarettes -Smoking tobacco Concept Non-contractual liability of a Member State for breach of Community law) (Second Chamber) as a cigarette or as smoking tobacco, which would result in a lower rate.
τέταρτου
The first question
Επί τον δευτέρου, τον τρίτον και του ερωτήματος
By an order of 4 September 1996, the Østre Landsret (Danish Eastern Regional Court) referred to the Court for a preliminary ruling a number of questions on the interpretation of Articles 3(1) and 4(1) of the Second Council Directive (79/32/EEC) of 18 December 1978 (hereinafter 'the Second Directive'), and of the principle of a State's liability for damage caused to individuals by a breach of Community law attributable to that State.
Επί τον πρώτον ερωτήματος
It is common ground that a product such as Westpoint exhibits the first and third characteristics.
Εισαγωγικώς, παρατηρείται ότι η δεύτερη οδηγία περιείχε ήδη ακριβή ορισμό των τσιγάρων, τα τρία χαρακτηριστικά στοιχεία των οποίων είναι τα εξής: α) κύλινδροι καπνού οι οποίοι β) μπορούν να καπνίζονται ως έχουν και οι οποίοι γ) δεν είναι πούρα ή σιγαρίλλος.
Those questions have been raised in proceedings between Brinkmann Tabakfabriken GmbH, whose registered office is in Bremen (Germany), a producer of manufactured tobacco, and Skatteministeriet (the Danish Ministry of Fiscal Affairs) in relation to the levying of taxes applicable to manufactured tobaccos on a particular tobacco product manufactured by Brinkmann and sold under the designation 'Wcstpoint' and, more particularly, in relation to the question whether Westpoint should be taxed
σαφήνειας και ακρίβειας των συναφών διατάξεων της δεύτερης οδηγίας, διέπραξαν κατάφωρη παραβίαση τους.
4(1) of the Second Directive, which defines smoking tobacco. The rolls of tobacco at issue here in fact consist of tobacco which has been cut and is capable of being smoked without further industrial processing.
Παρατηρείται πάντως ότι, εν προκειμένω, ουδεμία άμεση αιτιώδης συνάφεια υφίσταται μεταξύ της παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου και της ζημίας που φέρεται ότι υπέστη η Brinkmann.
However, it must be emphasised that there is no direct causal link in this case between the breach of Community law and the damage allegedly suffered by Brinkmann.
Πράγματι, οι δανικές αρχές εφάρμασαν αμέσως τις συναφείς διατάξεις της δεύτερης οδηγίας που περιείχαν ακριβείς ορισμούς για τα προϊόντα καπνού.
Indeed, the Danish authorities gave immediate effect to the relevant provisions of the Second Directive containing precise definitions of tobacco products.
Επομένως, η παράλειψη θέσεως σε ισχύ των ορισμών της δεύτερης ρδηγίας με υπουργικές διατάξεις δεν επισύρει αφ' εαυτής την ευθύνη του κράτους.
Accordingly, the fact that the definitions in the Second Directive were not implemented by ministerial decree does not in itself give rise to liability on the part of the State.
Τούτο δεν συμβαίνει στην υπόθεση της κύριας δίκης. Πράγματι, το Westpoint δεν ανταποκρίνεται ακριβώς σε κανέναν από τους σχετικούς ορισμούς της οδηγίας.
It remains to be determined whether the Danish authorities committed a sufficiently serious breach of the relevant provisions of the Second Directive, having regard to the degree of clarity and precision of those provisions.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η ερμηνεία που έδωσαν οι δανικές αρχές στους σχετικούς ορισμούς δεν είναι προδήλως αντίθετη προς το κείμενο της δεύτερης οδηγίας και ιδίως προς τον σκοπό της.
By its second, third and fourth questions, the Østre Landsret is essentially asking whether a Member State whose authorities, in interpreting Articles 3(1) and 4(1) of the Second Directive, erroneously classified a product such as that at issue in these proceedings as a cigarette and did not suspend the operation of the decision adopted, is required under Community law to compensate the manufacturer for the damage sustained by the latter as a result of the erroneous decision.
Πρέπει περαιτέρω να εξετασθεί αν οι δανικές αρχές, λαμβανομένου υπόψη του βαθμού
In this case, there is no disputing that Articles 3(1) and 4(1) of the Second Directive which contain the definitions of cigarettes and smoking tobacco were not properly transposed into national law, as the competent Minister authorised by the relevant law to lay down the necessary provisions has not adopted any rule of law in implementation thereof.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Indeed, Westpoint does not correspond exactly to either of the definitions in the directive.