natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με Διατάξεις της 26ης Ιανουαρίου και της 12ης Νοεμβρίου 1990, οι οποίες περιήλθαν στο Δικαστήριο αντίστοιχα στις 20 Αυγούστου και στις 15 Νοεμβρίου 1990, το Sheriff Court of Grampian, Highland and Islands at Elgin (Ηνωμένο Βασίλειο, Σκωτία) υπέβαλε πολλά προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 7 της Συνθήκης ΕΟΚ και των άρθρων 2 και 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) 101/76 του Συμβουλίου, περί θεσπίσεως κοινής διαρθρωτικής πολιτικής στον τομέα της αλιείας.
The Court held in that connection that the Community rules concerning the conservation of fishery resources did not preclude a condition such as that referred to by the national court since it was intended to ensure that fishing activities subject to quotas could be monitored and to facilitate the prevention of fraud in that area without being disproportionate to the objective pursued. Such a condition could not therefore be regarded as being contrary to Article 2(1) of Council Regulation No 101/76 by reason of the fact that it applied solely to vessels flying the flag of the Member State imposing the condition.
(19) Ως προς το άρθρο 7 της Συνθήκης, πρέπει να αναγνωριστεί ότι ο εν λόγω όρος αφορά μόνο τα πλοία που φέρουν τη σημαία του κράτους μέλους που έθεσε τον εν λόγω όρο και δεν αφορούν τα πλοία που φέρουν τη σημαία άλλων κρατών μελών που αλιεύουν τα ¡δια είδη στις ίδιες ζώνες CIEM.
Treaty did not apply to any disparities in treatment or distortions which might result for persons and undertakings subject to the jurisdiction of the Community from the application by a Member State of measures that were stricter than those applied in the same sphere by other Member States.
Το άρθρο 7 της Συνθήκης ΕΟΚ και το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 101/76 του Συμβουλίου, έχουν την έννοια ότι δεν εμποδίζουν ένα κράτος μέλος, το οποίο εξαρτά τη χρήση των αλιευτικών του ποσοστώσεων από τη χορήγηση αδείας, στην οποία περιλαμβάνει και την υποχρέωση του πλοιάρχου του πλοίου που φέρει τη σημαία του κράτους αυτού να γνωστοποιεί μέσω ασυρμάτου την πρόθεση του να μετακινηθεί από μία ζώνη CIEM σε άλλη, όταν ο όρος αυτός δεν ισχύει για τα πλοία που φέρουν τη σημαία άλλων κρατών μελών και αλιεύουν τα ίδια είδη στις ίδιες ζώνες.
Article 7 of the EEC Treaty and Article 2(1) of Council Regulation (EEC) No 101/76 are to be interpreted as meaning that a Member State which makes access to its fishing quotas subject to the grant of a licence is not precluded from including in such a licence a provision requiring the master of a vessel flying the flag of that State to report by radio its intention to cross from one ICES area to another, even though that condition does not apply to vessels flying the flag of other Member States fishing for the same species in the same areas.
Δυνάμει του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2241/87 του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1987, για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων ελέγχου για τις αλιευτικές δραστηριότητες, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να ανακοινώνουν στην Επιτροπή έναν όρο σαν τον προαναφερθέντα, τον οποίο περιλαμβάνουν στις άδειες που χορηγούν για πλοία φέροντα τη σημαία τους για να τους επιτρέψουν την αλιεία μέσα στο πλαίσιο των ποσοστώσεων τους.
Under Article 15 of Council Regulation (EEC) No 2241/87 of 23 July 1987 establishing certain control measures for fishing activities, Member States are required to notify to the Commission a condition such as that described above which they put in licences which they grant to vessels flying their flag authorizing such vessels to fish against their quotas.
0 νενικός εισαγγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τυπματος της 23ης Ιανουαρίου 1992.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Sixth Chamber on 23 January 1992
Πρότεινε το Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα ως εξής:
He proposed that the Court should answer the questions referred as follows:
Το άρθρο 7 της Συνθήκης και το άρθρο 2 του κανονισμού 101/76 δεν παρεμποδίζουν κράτος μέλος να περιλαμβάνει στις άδειες αλιείας που χορηγούνται στα εθνικά αλιευτικά σκάφη όρο επιβάλλοντα την δι' ασυρμάτου αναφορά της μεταβάσεως πέραν της γραμμής που βρίσκεται σε τέσσερις μοίρες δυτικού γεωγραφικού πλάτους, η οποία χωρίζει τη ζώνη CIEM IV από τη ζώνη CIEM VI.
Article 7 of the Treaty and Article 2 of Regulation No 101/76 do not prohibit a Member State from incorporating in a fishing licence issued to national fishing vessels a condition requiring reporting by radio of the crossing of the line of longitude 4° west which separates ICES area IV from ICES area VI.
Το κράτος μέλος, που προτίθεται να εφαρμόσει όρο όπως αυτός που περιγράφεται υπό στοιχείο 1, πρέπει να τον κοινοποιεί στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού 101/76.
A Member State wishing to apply a condition such as that described in paragraph 1 above must notify it to the Commission in accordance with Article 3 of Regulation No 101/76.
Εντούτοις, η μη κοινοποίηση δεν καθιστά άκυρα και ανεφάρμοστα τα θεσπισθέντα μέτρα."
However, the absence of notification does not render the measures adopted invalid and inapplicable."
Bozzi κατά Cassa Nazionale di Previdenza ed Assistenza a favore degli avvocati e dei "procuratori legali" (CNP) 7.05.1992 (Προδικαστική) "Φορολογία - Ερμηνεία του άρθρου 33 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ" (έκτο τμήμα)
(Reference for a preliminary ruling) (Taxation - Interpretation of Article 33 of the Sixth VAT Directive) (Sixth Chamber)
Με Διάταξη της 14ης Δεκεμβρίου 1989, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 28 Νοεμβρίου 1990, ο Pretore di Milano υπέβαλε στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 33 της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου.
By order of 14 December 1989, which was received at the Court on 28 November 1990, the Pretura di Milano (Milan Magistrate's Court) referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 33 of the Sixth Council Directive.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του Bozzi, δικηγόρου Μιλάνου, και του CNP, ως προς το θέμα της νομιμότητας, έναντι της έκτης οδηγίας, του νόμου αριθ.
It was payable only when the lawyer sent a bill to his client. Furthermore, it did not include any method for deduction, since the lawyer who was required to pay to the CNP the supplementary contribution for which he had billed his clients was not entitled to make any deduction in any way connected to the cost of goods and services used in the pursuit of his activities.
576/80 που θεσπίζει στην Ιταλία, υπέρ του CNP, επικουρική εισφορά καταβαλλομένη από τους δικηγόρους και τους "procuratori legali", υπολογιζόμενη επί ποσοστού των αμοιβών που περιλαμβάνονται στον ετήσιο φόρο τους κύκλου εργασιών.
"Article 33 of the Sixth Council Directive (77/388/EEC) of 17 May 1977 on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes -Common system of valued added tax, must be interpreted as meaning that it does not preclude the introduction or maintenance of contributions having the characteristics of the supplementary contribution ("contributo integrativo")
(14) Πρώτον, η επικουρική εισφορά δεν αποτελεί εισφορά γενικού χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, αφενός ο νόμος αριθ.
"Article 33 of the Sixth VAT Directive does not preclude the imposition by a Member State of a requirement that lawyers pay to a provident fund a supplementary contribution such as the contributo integrativo."
(16) Τρίτον, η επικουρική εισφορά αποτελεί επιβάρυνση καταβαλλόμενη σε ένα και μόνο στάδιο.
(Reference for a preliminary ruling) (Free movement of persons - Freedom of establishment - Recognition of diplomas
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
- Estate agents) (Sixth Chamber)
Η Το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας 77/388/Ε0Κ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει την επιβολή η διατήρηση εισφοράς η οποία εμφανίζει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της επικουρικής εισφοράς ("contributo integrativo") υπέρ του Ταμείου Προνοίας που θεσπίστηκε στην Ιταλία και καταβάλλεται από τους δικηγόρους και από τους "procuratori legali".
By order of 21 February 1991, received at the Court on 2 April 1991, the Juzgado de Instrucción No 20, Madrid, referred for a preliminary ruling two questions concerning Articles 52 and 57 of the EEC Treaty and Council Directive 67/43/EEC concerning the attainment of freedom of establishment and freedom to provide services in respect of certain activities of selfemployed persons.
0 νενικός εισαγγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις ποοτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήυατοο ^c 19nc Μαρτίου 1992.
Those questions had arisen in the course of criminal proceedings brought by the Colegio Oficial de Agentes de la Propiedad Inmobiliaria, an official association of estate agents, against "Aguirre Newman S.A.", a company operating as an estate agent, on the ground that Mr Stephen Newman, a British national who had a British qualification in estate management and was an executive director of the company in question, did not have an official qualification as an estate agent issued by the competent Spanish ministry following successful completion of selection examinations, and that he was not enrolled with the Colegio.
Πρότεινε το Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
The Court ruled as follows:
Με Διάταξη της 21ης Φεβρουαρίου 1991, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 2 Απριλίου 1991, το Juzgado de Instrucción αριθ. 20 της Μαδρίτης υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς τα άρθρα 52 και 57 της Συνθήκης ΕΟΚ και ως προς την οδηγίας 67/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί πραγματοποιήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών ορισμένων μη μισθωτών δραστηριοτήτων.
- 10 - qualification obtained by the applicant in his State of origin correspond to those required by the regulations of the host State; in cases where there is only partial correspondence of the diplomas or qualifications, the national authorities of the host State are entitled to require the applicant to show that he has obtained the missing knowledge and qualifications and ask him to sit an examination if necessary; the decision to refuse a national of another Member State the recognition or approval as equivalent of a diploma or professional qualification obtained in the Member State of which he is a national must be open to judicial review allowing assessment of its legality in Community law, and the reasons for the decision must be made available to the applicant.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
He proposed that the Court should reply to the questions referred as follows:
Τα άρθρα 52 και 57 της Συνθήκης δεν εμποδίζουν ένα κράτος μέλος να επιβάλει ποινικές κυρώσεις λόγω της ασκήσεως από υπήκοο άλλου κράτους μέλους επαγγέλματος διεπομένου από κανονιστική ρύθμιση, αν ο εν λόγω υπήκοος δεν πληροί τις προϋποθέσεις που επιβάλλονται από το δίκαιο του κράτους μέλους υποδοχής, εφόσον το κράτος μέλος υποδοχής τηρεί τις προϋποθέσεις που απορρέουν από την απάντηση στο προηγούμενο ερώτημα."
Where the competent authorities in the second Member State have not established appropriate administrative procedures for examining the equivalence of qualifications acquired in other Member States and where the person concerned has applied to a professional association which has statutory power to regulate admission to the profession and, having failed to obtain a properly reasoned reply, commences acting as an estate agent, no penalty may be imposed on him for pursuing that profession without holding the necessary qualifications, unless it is established that the qualifications obtained in the first Member State are not fully equivalent to those required in the second Member State.
Πρότεινε το Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα ως εξής:
If the qualifications do not correspond fully, the degree of equivalence must be taken into account in assessing any penalty."
C-63/90 και C-67/90: Πορτογαλία, Ισπανία κατά Συμβουλίου
Joined Cases C-63/90 and C-67/90: Portugal and Spain ν Council
Ακύρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 4054/89 του Συμβουλίου για την κατανομή, για το 1990, των ποσοστώσεων αλιείας της Κοινότητας στα ύδατα της Γροιλανδίας.
Application for a declaration that Council Regulation (EEC) No 4054/89 allocating, for 1990, Community catch quotas in Greenland waters is void.
Υπόθ. C-70/90: Ισπανία κατά Συμβουλίου
Case C-70/90: Spain ν Council
Ακύρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 4053/89 του Συμβουλίου για την κατανομή, για το 1990, μεταξύ των κρατών μελών των ποσοστώσεων αλιείας για τα σκάφη που αλιεύουν στα ύδατα των νήσων Féroé.
Application for a declaration that Council Regulation (EEC) No 4053/89 allocating for 1990 certain catch quotas between the Member States for vessels fishing in Faroese waters is void.
Υπόθ. C-71/90: Ισπανία κατά Συμβουλίου
Case C-71/90: Spain ν Council
Ακύρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 4049/89 του Συμβουλίου για την κατανομή μεταξύ των κρατών μελών, για το 1990, ορισμένων ποσοστώσεων αλιείας για τα σκάφη που αλιεύουν στην αλιευτική ζώνη που βρίσκεται γύρω από το Jan Mayen.
Application for a declaration that Council Regulation (EEC) No 4049/89 allocating, for 1990, certain catch quotas between Member States for vessels fishing in the Norwegian exclusive economic zone and the fishing zone around Jan Mayen is void.
Υπόθ. C-73/90: Ισπανία κατά Συμβουλίου
Case C-73/90: Spain ν Council
Ακύρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 4051/89 του Συμβουλίου για την κατανομή, για το 1990, των ποσοστώσεων αλιείας μεταξύ των κρατών μελών για τα σκάφη που αλιεύουν στα ύδατα της Σουηδίας και του κανονισμού (ΕΟΚ) 4057/89 του Συμβουλίου για την τροποποίηση για δεύτερη φορά του κανονισμού (ΕΟΚ) 4198/88 για την κατανομή μεταξύ των κρατών μελών, για το 1989, των ποσοστώσεων αλιείας για τα σκάφη που αλιεύουν στα ύδατα της Σουηδίας.
Application for the annulment of Council Regulation (EEC) No 4051/89 allocating, for 1990, catch quotas between Member States for vessels fishing in Swedish waters, and of Council Regulation (EEC) No 4057/89 amending, for the second time, Regulation (EEC) No 4198/88 allocating, for 1989, catch quotas between Member States for vessels fishing in Swedish waters.
0 γενικός εισαννελέας Carl Otto Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της Ολουέλειας του Δικαστηρίου της 6ηο Μαΐου 1992.
Mr Advocate General Lenz delivered his Opinion at the sitting of the full Court on 6 Mav 1992
Πρότεινε:
His conclusion was as follows:
Συνεπώς, προτείνω να απορριφθούν οι προσφυγές ως αβάσιμες· φέρουν οι προσφεύγοντες τα δικαστικά έξοδα για κάθε υπόθεση σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας εκτός των εξόδων που η Επιτροπή και τα κράτη μέλη που παρεμβαίνουν στη δίκη φέρουν οι ίδιοι, σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 4."
Order the applicants to pay the costs under Article 69(2) of the Rules of Procedure, with the exception of the costs which the Commission and the intervening Member States are required themselves to bear pursuant to Article 69(4)."
Υπόθ. C-287/91: Επιτροπή κατά Ιταλίας
Case C-287/91: Commission ν Italy
Παράβαση κράτους - Άρθρο 7, παράγραφος 4, της οδηγίας 79/1072/ΕΟΚ: Όγδοη οδηγία του Συμβουλίου περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Λεπτομέρειες επιστροφής του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας - Επιστροφή του φόρου προστιθεμένης αξίας στους υποκειμένους στον φόρο οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της χώρας - Συστηματική καθυστέρηση.
Failure of a Member State to fulfil its obligations - Article 7(4) of Directive 79/1072/EEC: Eighth Council Directive on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes - Arrangements for the refund of value added tax to taxable persons not established in the territory of the country - Systematic delay.
0 γενικός εισαγγελέας Claus Gulmann ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση Tnc Ολομέλειας του Δικαστηρίου της 6ης Μαίου 1992.
Mr Advocate General Gulmann delivered his Opinion at the sitting of the full Court on 6 Mav 1992
"Συνεπώς, μπορώ μόνο να προτείνω το Δικαστήριο να αποφανθεί υπό την έννοια που ζητεί η Επιτροπή."
"Accordingly, I have no choice but to propose to the Court that it deliver a judgment in accordance with the Commission's claims."
Προδικαστική - Bundessozialgericht - Ερμηνεία των άρθρων 12, παράγραφος 1, 67, 69 και 71, παράγραφος 1, στοιχείο β, περίπτωση ϋ, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και στις οικογένειες τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας και του άρθρου 84, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 574/72 του Συμβουλίου -Αποδεικτική ισχύς της βεβαιώσεως - Μισθωτός εργαζόμενος που δεν είναι μεθοριακός εργαζόμενος και επιλέγει να λαμβάνει παροχές ανεργίας από το κράτος κατοικίας του αφού είχε ήδη λάβει παροχές από το κράτος της τελευταίας απασχολήσεως του.
Reference for a preliminary ruling - Bundessozialgericht - Interpretation of Articles 12(1), 67, 69 and 71(1)(b)(ii) of Council Regulation (EEC) No 1408/71 on the application of social security schemes to employed persons, to selfemployed persons and to members of their families moving within the Community, and of Article 84(2) of Regulation (EEC) No 574/72 of the Council - Probative value of the certified statement - A worker, other than a frontier worker, who chooses to draw unemployment benefit paid by his State of residence after having previously received benefits paid by the State in which he was last empioyed.
0 γενικός εισαγγελέας Walter Van Gerven ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 6ης Μαΐου 1992.
Mr Advocate General Van Gerven delivered his Opinion at the sitting on 6 May 1992
Πρότεινε το Δικαστήριο να απαντήσει στα ερωτήματα που υπέβαλε το αιτούν δικαστήριο ως εξής:
He proposed that the Court should answer the questions submitted by the national court as follows:
0 μισθωτός εργαζόμενος - χωρίς να είναι μεθοριακός εργαζόμενος - ο οποίος βρίσκεται σε πλήρη ανεργία και ο οποίος, κατά τη διάρκεια της τελευταίας απασχολήσεως του, κατοικούσε στο έδαφος κράτους μέλους άλλου από το αρμόδιο κράτος μέλος, δεν παύει να λαμβάνει τις παροχές λόγω ανεργίας που προβλέπονται από το άρθρο 71, παράγραφος 1, στοιχείο β, περίπτωση ii, του κανονισμού 1408/71, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου κατοικεί ή επιστρέφει, λόγω του ότι έλαβε προηγουμένως από τον φορέα του κράτους μέλους στη νομοθεσία του οποίου υπέκειτο τελευταίως ασφαλιστικές παροχές λόγω ανεργίας.
The right provided for in Article 71(1)(b)(ii) of Regulation No 1408/71 for a wholly unemployed person to receive benefits under the legislation of the Member State in which he resides or to which he returns does not preclude such a person - other than a frontier worker - who resided in the territory of a Member State other than the competent State during his last employment from having previously received unemployment insurance benefit from the competent institution of the Member State to whose legislation he was last subject.
Η απαγόρευση σωρεύσεως των παροχών που προβλέπεται από το άρθρο 12, παράγραφος 1, του κανονισμού 1408/71 εφαρμόζεται στο πλαίσιο του άρθρου 71, παράγραφος 1, στοιχείο β, περίπτωση ii, καθώς και του άρθρου 67 του κανονισμού 1408/71.
The prohibition on the overlapping of benefits imposed by Article 12(1) of Regulation No 1408/71 is applicable in the context of Article 7l(l)(b)(11) and Article 67 of Regulation No 1408/71.
Οι παροχές λόγω ανεργίας συνιστούν παροχές ιδίας φύσεως κατά την έννοια του άρθρου 12, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1408/71, οσάκις προορίζονται, προκειμένου να βοηθήσουν τη συντήρηση ενός προσώπου, να αντικαταστήσουν τον απολεσθέντα λόγω της ανεργίας μισθό και οι διαφορές που υφίστανται μεταξύ των εν λόγω παροχών, μεταξύ των οποίων αυτές που έχουν σχέση με τη βάση υπολογισμού και τις προϋποθέσεις χορηγήσεως, απορρέουν μόνο από τις διαρθρωτικές διαφορές μεταξύ των οικείων εθνικών συστημάτων ή είναι απλώς τυπικής φύσεως.
14 when they are intended, in order to provide for a person's maintenance, to make up for loss of earnings as a result of unemployment and the differences between those benefits, including differences concerning the basis on which they are calculated and the conditions for their grant, arise purely from structural differences between the national schemes in question or are of a purely formal nature.
0 φορέας κράτους μέλους του οποίου η νομοθεσία εξαρτά την κτήση του δικαιώματος παροχών λόγω ανεργίας και τη διάρκεια του από τη συμπλήρωση περιόδων ασφαλίσεως οφείλει, στις περιπτώσεις που διέπονται από το άρθρο 71, παράγραφος 1, στοιχείο β, περίπτωση ii, και από το άρθρο 67 του κανονισμού 1408/71, σύμφωνα με το άρθρο 12, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του εν λόγω κανονισμού, να λαμβάνει υπόψη για τον υπολογισμό του δικαιώματος παροχών λόγω ανεργίας τις περιόδους ασφαλίσεως που συμπληρώθηκαν υπό τη νομοθεσία στην οποία υπόκειτο ο άνεργος τελευταίως.
The institution of a Member State under whose legislation the acquisition and duration of entitlement to unemployment benefit are contingent on the completion of periods of insurance must, in a situation under Article 71(1)(b)(ii) and Article 67 of Regulation No 1408/71, in accordance with the first sentence of Article 12(1) of that Regulation, take account in calculating the entitlement to unemployment benefit of the periods of insurance completed under the legislation to which the unemployed person was last subject.
Επιπλέον, οφείλει πάντως να αφαιρεί από την περίοδο καταβολής των παροχών λόγω ανεργίας τις ημέρες για τις οποίες καταβλήθηκαν παροχές υπό την αναφερθείσα νομοθεσία.
In that regard, however, it is necessary to deduct from the length of the period of entitlement acquired to unemployment benefit the number of days in respect of which unemployment benefit was received under the said legislation.
Η εκδοθείσα σύμφωνα με το άρθρο 84, παράγραφος 2, του κανονισμού 574/72 βεβαίωση δεν έχει αποκλειστική αποδεικτική ισχύ έναντι του αρμοδίου για θέματα ανεργίας φορέα άλλου κράτους μέλους ούτε έναντι των δικαστηρίων του εν λόγω κράτους.
The certified statement issued in accordance with Article 84(2) of Regulation No 574/72 does not have exclusive probative value in relation to the competent institution for matters relating to unemployment or the courts of another Member State.
Η περίοδος κατό τη διάρκεια της οποίας ο άνεργος πράγματι έλαβε επιδόματα ανεργίας υπό τη νομοθεσία του τελευταίου αναφερθέντος κράτους μέλους πρέπει να αφαιρεθεί από τη διάρκεια του δικαιώματος των παροχών της νομοθεσίας που αναφέρθηκε τελευταίως."
The benefits payable under the legislation of the Member State in which the unemployed person resides or to which he returns must be suspended pursuant to the third sentence of Article 71 (1)(b)(il) of Regulation No 1408/71 in so far as the conditions laid down by Article 69 of that Regulation have actually been fulfilled and the person concerned qualified for benefits on that basis in the Member State to whose legislation he was last subject.
Προδικαστική - Social Security Commissionner, Belfast - Ερμηνεία των άρθρων 4, παράγραφος 1, και 73, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και στις οικογένειες τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας - Ερμηνεία του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας - 'Εννοια της "παροχής κοινωνικής ασφαλίσεως" και έννοια του "κοινωνικού πλεονεκτήματος" - "Family credit" εφαρμοστέο στη Μεγάλη Βρετανία και Βόρεια Ιρλανδία.
Reference for a preliminary ruling - Social Security Commissioner, Belfast, - Interpretation of Article 4(1) and Article 73 of Council Regulation (EEC) No 1408/71 on the application of social security schemes to employed persons, selfemployed persons and members of their families moving within the Community - Interpretation of Article 7(2) of Regulation (EEC) No 1612/68 of