natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Γαλλική Δημοκρατία, μη διασφαλίζοντας την τήρηση των ποσοστώσεων που της είχαν χορηγηθεί για το έτος 1986, όσον αφορά την αλιεία "άλλων ειδών (πρόσθετα αλιεύματα)" στα νορβηγικά ύδατα και την αλιεία σεβαστών στα ύδατα των νήσων Φερόε, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2057/82 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1982, περί θεσπίσεως ορισμένων μέτρων ελέγχου των αλιευτικών δραστηριοτήτων που ασκούνται από σκάφη των κρατών μελών, σε συνδυασμό προς το άρθρο 1 των κανονισμών (ΕΟΚ) 3730/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την κατανομή μεταξύ των κρατών μελών ορισμένων ποσοστώσεων αλιείας για τα σκάφη που αλιεύουν στην οικονομική ζώνη της Νορβηγίας και στην αλιευτική ζώνη που κείται γύρω από το Jan Mayen, και 3732/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την κατανομή μεταξύ των κρατών μελών των ποσοστώσεων αλιείας για τα σκάφη που αλιεύουν στα ύδατα των νήσων Φερόε.
By not ensuring compliance with the quotas allocated to it for the year 1986 for catches of "other species (as bycatches)" in Norwegian waters and of redfish in Faroese waters, the French Republic has failed to fulfil its obligations under Article 10 (2) of Council Regulation (EEC) No. 2057/82 of 29 June 1982 establishing certain control measures for fishing activities by vessels of the Member States, in conjunction with Article 1 of Council Regulation (EEC) No. 3730/85 of 20 December 1985 allocating certain catch quotas between Member States for vessels fish­ing in the Norwegian economic zone and the fishery zone around Jan Mayen and Article 1 of Council Regulation (EEC) No. 3732/85 of 20 December 1985 allocating catch quotas between Member States for vessels fishing in Faroese waters;
O VEVIKÓC εισαγγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας Tnc lOpc Ιανουαρίου 1991.
Mr Advocate General Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 10 January 1991.
Έκρινε ότι το Δικαστήριο έπρεπε :
He was of the opinion that the Court should:
Να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη διασφαλίζοντας την τήρηση των ποσοστώσεων που της είχαν χορηγηθεί για το έτος 1986, για την αλιεία "άλλων ειδών" στα νορβηγικά ύδατα και την αλιεία σεβαστών στα ύδατα των νήσων Φερόε, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2057/82 του Συμβουλίου, σε συνδυασμό προς το όρθρο 1 του κανονισμού 3730/85 και το άρθρο 1 του κανονισμού 3732/85.
Declare that the French Republic, by not ensuring respect for the quotas allocated to it for 1986 for the capture of "other species" in Norwegian waters and redfish in Faroese waters, has failed to fulfil its obliga­tions under Article 10 (2) of Council Regulation No. 2057/82 in conjunc­tion with Article 1 of Regulation No. 3730/85 and Article 1 of Regula­tion No. 3732/85;
Να απορρίψει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
For the rest, dismiss the application;
(προδικαστική) "Εξωτερικές σχέσεις - Συμφωνία συνεργασίας ΕΟΚ-Μαρόκου - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Κοινωνική ασφάλιση" (Ολομέλεια) d)
Office Nationale de l'Emploi (ONEM) ν Bahia Kziber ­ 31 January 1991 (Reference for a preliminary ruling) (Exterior relations ­ EEC­Morocco Co­operation Agreement ­ Principle of non­discrimination ­ Social security) (Full Court)
Με Απόφαση της 16ης Ιανουαρίου 1990, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 22 Ιανουαρίου 1990, η cour du travail de Liège (Βέλγιο) υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων της Συμφωνίας συνεργασίας που υπεγράφη το 1976 μεταξύ ΕΟΚ και Μαρόκου.
By judgment of 16 January 1990, which was received at the Court on 22 January 1990, the Cour du Travail de Liège [Labour Court, Liège] referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of certain provisions of the Co­operation Agreement signed in 1976 between the EEC and Morocco.
(2 3) Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Bahia Kziber και του 0NEM, σχετικά με την άρνηση του τελευταίου να χορηγήσει στην πρώτη επίδομα αναμονής, το οποίο προβλέπει η βελγική νομοθεσία υπέρ των νέων που αναζητούν εργασία, για τον λόγο ότι η Kziber, η οποία ζει με τον πατέρα της, Μαροκινό πολίτη συνταξιοδοτηθέντα στο Βέλγιο όπου και είχε απασχοληθεί ως μισθωτός.
That question arose in the context of a dispute between Mrs Bahia Kziber and the ONEM over the latter's refusal to grant Mrs Kziber an unemployment benefit available under Belgian legislation to young persons seeking work on the ground that Mrs Kziber, who lived with her father, a Moroccan national now retired and living in Belgium after having worked in that country, was of Moroccan nationality.
Κατά πάγια νομολογία, διάταξη Συμφωνίας συναφθείσας μεταξύ Κοινότητας και τρίτης χώρας πρέπει να θεωρείται ως έχουσα απευθείας εφαρμογή, όταν, εν όψει της διατυπώσεως της, καθώς και του σκοπού και της φύσεως της Συμφωνίας, περιέχει σαφή και ακριβή υποχρέωση, μη εξαρτώμενη, προκειμένου να εκτελεστεί και να παραγάγει αποτελέσματα, από την παρεμβολή περαιτέρω πράξεως.
The Court pointed out that it had consistently been held that a provi­sion in an agreement concluded by the Community with non­member countries must be regarded as being directly applicable when, regard being had to its wording and the purpose and nature of the agreement itself, the provision contained a clear and precise obligation which was not subject, in its implementation or effects, to the adoption of any subsequent measure.
Συναφώς, πρέπει να γίνει δεκτό ότι το άρθρο 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας με το Μαρόκο καθιερώνει, κατά τρόπο σαφή, ακριβή και ανεπιφύλακτο, απαγόρευση ασκήσεως διακρίσεων, λόγω ιθαγενείας, εις βάρος των εργαζομένων μαροκινής ιθαγένειας και των μελών της οικογενείας τους που διαμένουν μαζί τους, στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως.
The fact that Article 41 (1) of the Agreement with Morocco specified that the prohibition of discrimination was subject to the provisions of the following paragraphs of that article could not be interpreted as depriving that prohibition of its unconditional nature.
Η περιεχόμενη στο άρθρο 41, παράγραφος 1, διευκρίνιση, ότι η απαγόρευση αυτή των διακρίσεων ισχύει υπό την επιφύλαξη των παραγράφων που ακολουθούν, δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αναιρεί τον ανεπιφύλακτο χαρακτήρα της απαγόρευσης των διακρίσεων.
Moreover, there was nothing in the purpose or nature of the Agreement containing the provision to contradict the conclusion that the prohibition of discrimination contained in Article 41 (1) was capable of applying directly to the position of Moroccan workers or of members of their families living with them in the Member States of the Community.
Ομοίως, το ότι το άρθρο 42, παράγραφος 1, προβλέπει την θέση σε εφαρμογή από το Συμβούλιο Συνεργασίας των εξαγγελλόμενων στο άρθρο 41 αρχών δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι θέτει εν αμφιβάλω την απευθείας εφαρμογή μιας διατάξεως, της οποίας η εκτέλεση ή τα αποτελέσματα δεν εξαρτώνται από την παρεμβολή καμμιάς περαιτέρω πράξεως.
The fact that the aim of the Agreement was essentially to further the economic development of Morocco and that it was limited to establishing co operation between the parties without aiming at Morocco's association with or future membership of the Communities did not prevent certain of its provisions from being directly applicable.
Η διαπίστωση αυτή ισχύει ειδικότερα όσον αφορά τα άρθρα 40 και 41, τα οποία κάθε άλλο παρά προγραμματικό απλώς χαρακτήρα έχουν, αλλά καθιερώνουν -στον τομέα των συνθηκών εργασίας και αμοιβής και στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης- μια αρχή διέπουσα την έννομη κατάσταση των ιδιωτών.
That was true, in particular, for Articles 40 and 41 which, far from being purely of the nature of a programme, laid down a principle capable of governing the legal situation of individuals in the field of conditions of work and remuneration and in the field of social security.
Πρέπει, επομένως, να γίνει δεκτό ότι, τόσο από το γράμμα του άρθρου 41, παράγραφος 1, όσο και από τον σκοπό και την φύση της Συμφωνίας στην οποία το άρθρο αυτό εντάσσεται, η διάταξη αυτή είναι δεκτική απευθείας εφαρμογής.
In those circumstances, the Court held that it was clear not only from its wording but also from the purpose and nature of the Agreement containing it that Article 41 (1) was capable of direct application.
Για την έννοια του άρθρου 41. παράγραφος 1, της Συμφωνίας
Scope of Article 41 (1) of the Agreement
Ο όρος "κοινωνική ασφάλιση", που περιέχεται στο άρθρο 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας, πρέπει να νοηθεί κατ'αναλογίαν προς τον ταυτόσημο όρο που περιέχεται στον κανονισμό 1408/71 του Συμβουλίου- περικλείει, άρα, τις παροχές λόγω ανεργίας, οι οποίες κατά παράδοση θεωρούνται ως κλάδος της κοινωνικής ασφαλίσεως.
The concept of social security in Article 41 (1) of the Agreement was to be interpreted by analogy with the same concept in Council Regulation No. 1408/71 and thus as including unemployment benefits, which were traditionally regarded as forming a branch of social security.
Όσον αφορά τον όρο "εργαζόμενος", που περιέχεται στο άρθρο 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας, πρέπει να γίνει δεκτό ότι περικλείει τόσο τους εν ενεργεία εργαζομένους, όσο και εκείνους που έχουν αποσυρθεί από την αγορά εργασίας, μεταξύ άλλων, αφού συμπλήρωσαν την απαιτούμενη ηλικία για να λάβουν σύνταξη γήρατος.
Finally, with regard to the extent of the rights of members of the families of Moroccan workers living with those workers, the principle of freedom from any discrimination based on nationality in the field of social security, contained in Article 41 (1), meant that a claimant fulfilling all the conditions laid down by national legislation for entitlement to unemployment benefits for young persons seeking work could not be refused those benefits on the ground of his nationality.
Τέλος, όσον αφορά το περιεχόμενο των δικαιωμάτων του μέλους της οικογενείας του Μαροκινού εργαζομένου, το οποίο διαμένει μαζί του, η διατυπωνόμενη στο άρθρο 41, παράγραφος 1, αρχή της απαγορεύσεως κάθε διακρίσεως λόγω ιθαγένειας στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως σημαίνει ότι στον ενδιαφερόμενο, ο οποίος συγκεντρώνει όλες τις προβλεπόμενες από την εθνική νομοθεσία διατάξεις για να λάβει επίδομα ανεργίας, προβλεπόμενο υπέρ των νέων που αναζητούν απασχόληση, αποκλείεται να απορριφθεί η αίτηση χορηγήσεως των παροχών αυτών λόγω της ιθαγενείας του.
Article 41 (1) of the Cooperation Agreement between the European Economic Community and the Kingdom of Morocco, signed in Rabat on 27 April 1976 and concluded on behalf of the Community by Council Regulation (EEC) No. 2211/78 of 26 September 1978, must be interpreted as meaning that it preciudes a Member State from refusing to grant an unemployment benefit, which its legislation makes available to young persons seeking work, to a member of the family of a worker of Moroccan nationality
Το Δικαστήριο αποφαίνεται :
­ 5 ­ residing with him, on the ground that the person seeking work is a Moroccan national.
0 γενικός εισαγγελέας Walter Van Gerven ανέπτυξε τις προτασεκ του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 6ης Δεκεμβρίου 1990.
Mr Advocate General Van Gerven delivered his Opinion at the sitting on 6 December 1990.
Κατέληξε προτείνοντας :
He proposed that the Court should rule as follows:
5.02.1991 (Προδικαστική) "Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Δικαίωμα παραμονής των κοινοτικών πολιτών" (Τρίτο τμήμα) d)
Case C­363/89: Danielle Roux ν Belgian State ­ 5 February 1991 (Reference for a preliminary ruling) (Free movement of persons ­ Right of residence of Community nationals) (Third Chamber)
Με Διάταξη της 29ης Νοεμβρίου 1989, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 30 Νοεμβρίου 1989, το tribunal de première instance de Liège υπέβαλε τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων του κοινοτικού δικαίου, σχετικών με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, και ειδικότερα των όρθρων 3, στοιχείο γ', 7, 28, 52, 56 και 66 της Συνθήκης ΕΟΚ, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, και των οδηγιών 68/360/ΕΟΚ, 73/148/Ε0Κ και 64/221/Ε0Κ του Συμβουλίου.
By order of 29 November 1989, which was received at the Court on 30 November 1989, the Tribunal de Première Instance [Court of First Instance], Liège, referred to the Court for a preliminary ruling four questions on the interpretation of a number of provisions of Community law relating to the free movement of workers, the right of establishment and freedom to provide ser­vices and in particular Articles 3 (c), 7, 48, 52, 56 and 66 of the EEC Treaty, Regulation (EEC) No. 1612/68 of the Council and Council Directives 68/360/EEC, 73/148/EEC and 64/221/EEC.
Η Υπηρεσία Αλλοδαπών απέρριψε την αίτηση αυτή, με την αιτιολογία ότι η ενδιαφερόμενη δεν ασκούσε το επάγγελμα της ανεξάρτητης σερβιτόρας, αλλ'αντιθέτως εργαζόταν για λογαριασμό εργοδότη, έναντι του οποίου τελούσε σε σχέση εξηρτημένης εργασίας.
Prior registration of a national of a Member State of the Community with a social security scheme established by the legislation of the host State cannot be required as a condition for obtaining the right of residence or the delivery of a corresponding residence permit.
Την μισθωτή αυτή απασχόληση δεν την ασκούσε
Regis­tration with one social security scheme rather than another cannot
σύμψωνα με την ισχύουσα στο Βέλγιο νομοθεσία περί κοινωνικής ασφαλίσεως.
ordering justify a refusal expulsion from the to issue a residence permit or a decision territory.
Το άρθρο 4 της οδηγίας 68/360 και το άρθρο 6 της οδηγίας 73/148 απαγορεύουν στα κράτη μέλη να δέχονται ως μόνη απόδειξη του ότι ο ενδιαφερόμενος εμπίπτει σε μια από τις κατηγορίες των προσώπων που απολαύουν της ελεύθερης κυκλοφορίας -και δικαιούται επομένως αδείας παραμονής- την προηγούμενη εγγραφή του σε σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως.
Article 4 of Directive 68/360 and Article 6 of Directive 73/148 preclude Member States from accepting only prior registration with a social security scheme as evidence that the person concerned falls within one of the categories enjoying freedom of movement of persons and must thus be issued with a residence permit.
Σε περίπτωση που δεν αμφισβητείται ότι πολίτης άλλου κρότους μέλους ασκεί οικονομική δραστηριότητα, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να του χορηγήσουν άδεια παραμονής, χωρίς να ασκεί σχετικώς καμμία επιρροή ο χαρακτηρισμός της ασκούμενης δραστηριότητας ως μισθωτής ή ως ανεξάρτητης.
Member States are obliged to issue a residence permit to a national of another Member State if it is not disputed that that person is engaged in economic activity, without its being necessary in that regard to classify the activity as that of an employed or self-employed person.
Βάσει της κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως περί ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, δεν επιτρέπεται στα κράτη μέλη να αρνούνται σε κοινοτικό πολίτη την χορήγηση αδείας παραμονής για τον λόγο ότι αυτός δεν ασκεί την δραστηριότητα του σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία περί κοινωνικής ασφαλίσεως."
Member States may not, on the basis of the Community rules concerning freedom of movement for persons, refuse to issue a residence permit to a Community citizen on the ground that he does not exercise his activity in accordance with the social security legislation in force.
0 γενικός εισαγγελέας G. Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του τρίτου TunuoTOÇ της 2ας Οκτωβρίου 1990.
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Third Chamber on 2 October 1990.
Το δικαίωμα παραμονής και η χορήγηση της σχετικής αδείας δεν εξαρτώνται από την συμμόρφωση προς εθνικές διατάξεις περί κοινωνικής ασφαλίσεωςη μη συμμόρφωση εργαζομένου προστατευομένου από το κοινοτικό δίκαιο προς τις διατάξεις αυτές δεν δικαιολογεί, αφ'εαυτής, την απέλαση του.
The right of residence and the right to the corresponding permit are not dependent on compliance with national social security provisions; the failure of a worker protected by Community law to comply with those provisions cannot, alone, justify expulsion;
Το άρθρο 4 της οδηγίας 68/360 και το άρθρο 6 της οδηγίας 73/148 απαγορεύουν στα κράτη μέλη να επιβάλλουν την προηγούμενη εγγραφή σε σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως ως προϋπόθεση για την χορήγηση αδείας παραμονής.
Article 4 of Directive 68/360 and Article 6 of Directive 73/148 preclude Member States from requiring prior registration with a social security scheme as a condition for the issue of a residence permit;
Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να χορηγήσουν άδεια παραμονής σε όποιον αποδεικνύει, προσκομίζοντας τα δικαιολογητικά που απαιτούνται σύμψωνα με τις εφαρμοστέες κοινοτικές διατάξεις, ότι έχει δικαίωμα παραμονής,
A failure to comply with national provisions or procedures concerning registration with a social security scheme does not entitle Member States to refuse to issue a residence permit or, in any event, to impose disproportionate penalties which would create a barrier to freedom of movement for workers."
Η μη συμμόρφωση προς ουσιαστικές ή διαδικαστικές εθνικές διατάξεις αφορώσες την εγγραφή σε σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να αρνούνται την χορήγηση αδείας παραμονής, ούτε να επιβάλλουν δυσανάλογες κυρώσεις ικανές να εμποδίσουν την άσκηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων." υποθ. C-15/89 : Deltakabel BV κατά Staatssecretaris van Financiën
Case C­15/89: Deltakabel BV ν Staatssecretaris van Financiën ­ 5 February 1991 (Reference for a preliminary ruling) (Taxation ­ Raising of capital ­ Capital duty ­ Writing off a current account claim) (Fifth Chamber)
Με Απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 1988, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 23 Ιανουαρίου 1989, το Hoge Raad der Nederlanden υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία της οδηγίας 69/335/Ε0Κ του Συμβουλίου.
By a judgment of 14 December 1988, which was received at the Court on 23 January 1989, the Hoge Raad der Nederlanden [Supreme Court of the Nether­lands] referred to the Court for a preliminary ruling a question on the inter­pretation of Directive 69/335/EEC of the Council.
Το ερώτημα αυτό τέθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ των προαναφερομένων διαδίκων, η οποία έχει ως αντικείμενο την είσπραξη φόρου εισφοράς επί της παραιτήσεως -εκ μέρους της εταιρίας Deltavisie- από την απαίτηση από αλληλόχρεο λογαριασμό, την οποία αυτή είχε έναντι της θυγατρικής της Deltakabel.
That question arose in the context of a dispute between the above­men­tioned parties, concerning the levying of capital duty on the writing­off by the company Deltavisie of a current account claim against its subsidiary Deltakabel.
"Όταν μια μητρική εταιρία απαλείφει ένα στοιχείο του παθητικού θυγατρικής της εταιρίας, παραιτούμενη εν όλω ή εν μέρει από απαίτηση που έναντι της θυγατρικής αυτής, οι διατάξεις του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί των εμμέσων φόρων επί της συγκεντρώσεως κεφαλαίων, επιτρέπουν την επιβολή φόρου εισφοράς."
Where a parent company clears an item from the liabilities of a subsidi­ary by waiving in whole or in part a claim against that subsidiary, Article 4 (2) (b) of Directive 69/335/EEC of the Council of 17 July 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital allows capital duty to be levied.
0 γενικός εισαγγελέας Marco Darmon ανέπτυξε τις προτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 13ης Νοεμβρίου 1990.
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 13 November 1990.
"Η μερική απάλειψη του παθητικού μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας, δια της παραιτήσεως ενός εταίρου της από απαίτηση την οποία έχει έναντι αυτής, μπορεί να υποβληθεί σε φόρο εισφοράς βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων επί της συγκεντρώσεως κεφαλαίων."
Case C­249/89: Trave Schiffahrts­Gesellschaft mbH & Co. KG ν Finanzamt Kiel­Nord ­ 5 February 1991 (Reference for a preliminary ruling) (Taxation ­ Raising of capital ­ Capital duty ­ Interest­free loan granted by a member) (Fifth Chamber) By order of 28 June 1989, which was received at the Court on 7 August 1989, the Bundesfinanzhof [Federal Finance Court] referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Directive 69/335/EEC of the Council.
(Προδικαστική) "Φορολογία - Συγκέντρωση κεφαλαίων - Φόρος εισφοράς - Χορήγηση ατόκου δανείου από εταίρο" (Πέμπτο τμήμα)
That question arose in the context of the dispute between the abovementioned parties concerning the levying of capital duty on interest-free loans granted to Trave by its members.
"Το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί των εμμέσων φόρων επί της συγκεντρώσεως κεφαλαίων, επιτρέπει στα κράτη μέλη να υποβάλλουν σε φόρο εισφοράς το άτοκο δάνειο, το οποίο χορηγεί σε υπερχρεωμένη κεφαλαιουχική εταιρία ένας εταίρος της, βάσει του οικονομικού οφέλους το οποίο αποκομίζει απ'αυτό η εταιρία, ήτοι του ύφους των τόκων που εξοικονομεί , το οποίο καθορίζει ο εθνικός δικαστής."
Article 4 (2) (b) of Directive 69/335/EEC of the Council of 17 July 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital allows Member States to subject to capital duty an interest-free loan granted by a member of a heavily over-indebted capital company to that company on the basis of the loan's utility value, namely the amount of interest saved, as estab­lished by the national court.
0 γενικός εισαγνελέας Marco Darmon ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τυήυατος της 13ης ΝοευΒρίου 1990.
Mr Advocate General Darmon delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 13 November 1990.
Το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 69/335/Ε0Κ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων επί της συγκεντρώσεως κεφαλαίων, επιτρέπει στα κράτη μέλη να υποβάλλουν σε φόρο εισφοράς τα άτοκα δάνεια, τα οποία χορηγούν σε κεφαλαιουχική εταιρία οι εταίροι της, και όταν ακόμη η χορήγηση των δανείων αυτών δεν έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη απάλειψη του παθητικού της εταιρίας.
Article 4 (2) (b) of Directive 69/335/EEC of the Council of 17 July 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital allows Member States to subject to capital duty interest-free loans granted to a company with share capital by its members, even when the granting of those loans does not have the effect of clearing completely the liabilities of the com­pany;
Το ύψος του φόρου εισφοράς υπολογίζεται, κατ'εφαρμογήν του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο δ', της οδηγίας, με βάση το ύψος των εξοικονομουμένων κατ'αυτόν τον τρόπο τόκων, με το επιτόκιο που ισχύει στην αγορά κατά τον χρόνο χορηγήσεως των δανείων, αφού αφαιρεθούν τα έξοδα που ενδεχομένως βαρύνουν την εταιρία λόγω των δανείων αυτών."
Pursuant to Article 5 (1) (d) of the Directive, the amount of the capi­tal duty is to be calculated on the basis of the amount of the interest saved at the market rate applicable when the loans were granted after deduction, where appropriate, of the expenses borne by the company as a result of those loans."
Με Διάταξη της 13ης Απριλίου 1989, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 25 Μαΐου 1989, το Arbeitsgericht Hamburg υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 119 της Συνθήκης και της οδηγίας 75/117/Ε0Κ του Συμβουλίου.
Article 119 of the EEC Treaty must be interpreted as precluding a collective agreement, entered into within national public services, from providing for the seniority of workers performing at least three-quarters of normal working time to be fully taken into account for reclassification in a higher salary grade, where only one half of such seniority is taken into account in the case of workers whose working hours are between one half and three-quarters of those normal working hours, where the latter group of employees comprises a considerably smaller percentage of men than women, unless the employer can prove that such a provision is justified by factors which depend for their objectivity in particular on the relationship between the nature of the duties performed and the experience afforded by the performance of those duties after a certain number of working hours have been worked.