natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με δικόγραφο που κατέθεσε στο Δικαστήριο στις 28 Ιουλίου 1994, η Επιτροπή των
The seventh recital in the preamble to Directive 86/361 identifies the mutual recognition of conformity tests on mass-produced terminal equipment as the initial stage of mutual recognition of type approval sought for such equipment With that in view, Article 1 of that
Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 91/263/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1991 παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία και ιδίως από το άρθρο της 17.
directive provides that: The Member States shall implement the mutual recognition of the results of tests of conformity with common conformity specifications for mass-produced telecommunications terminal equipment in accordance with the detailed rules set out in this Directive'.
μετέφερε στο εσωτερικό δίκαιο την οδηγία 86/361 αναπαράγοντας ολόκληρο το κείμενο της σε σχετικό παράρτημα, πρέπει, πρώτον, να εξεταστούν οι σκοποί και οι διατάξεις της εν λόγω οδηγίας και της οδηγίας 91/263 προκειμένου να ερευνηθεί αν το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μεταφέροντας στο εσωτερικό δίκαιο την πρώτη οδηγία, έλαβε τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της δεύτερης.
The aim of Directive 91/263 is in fact wider than that of Directive 86/361: it is in fact to achieve full mutual recognition of type approval of terminal equipment so that each terminal equipment in question receives one type approval, valid throughout the Community.
Σύμφωνα με το άρθρο 17 της οδηγίας αυτής, τα κράτη μέλη έπρεπε να λάβουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη συμμόρφωση τους προς την εν λόγω οδηγία το αργότερο μέχρι τις 6 Νοεμβρίου 1992 και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικώς.
Similarly, the scope of Directive 91/263 is wider than that of Directive 86/361 since it covers both terminal equipment intended to be connected to the public telecommunications network (Article 1) and equipment which is capable of being connected to the public network but which is not intended for such a purpose (Article 2).
Από την πέμπτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 86/361 προκύπτει ότι «η αμοιβαία αναγνώριση των εγκρίσεων τύπου του τερματικού τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς τη δημιουργία ανοικτής και ενοποιημένης αγοράς των εξοπλισμών αυτών».
However, although the aim of Directive 86/361 is the mutual recognition and harmonization of conformity rules, it is still essential, for type approval to be carried out in each Member State since recognition in the other Member State applies only to test results.
Η έβδομη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 86/361 καθορίζει την αμοιβαία αναγνώριση των δοκιμών πιστότητας των τερματικών εξοπλισμών μαζικής παραγωγής ως το πρώτο στάδιο της αμοιβαίας αναγνώρισης των εγκρίσεων τύπου των εν λόγω εξοπλισμών.
Directive 86/361 gives the Commission responsibility for examining the detailed rules for the second stage of the establishment of a market in terminal equipment without internal frontiers covering, in particular, the implementation of mutual recognition of type approval and requires it to submit proposals to the Council on this matter.
Η εν λόγω κυβέρνηση παρατηρεί, τέλος, ότι υφίσταται ήδη ένα νομοσχέδιο που αποσκοπεί στη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 91/263, καθώς και της οδηγίας 93/97/ΕΟΚτου Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1993, για τη συμπλήρωση της οδηγίας 91/263/ΕΟΚ όσον αφορά τον εξοπλισμό δορυφορικών επίγειων σταθμών.
Article 3 of Directive 91/263 requires the Member States to take all appropriate measures to ensure that terminal equipment may be placed on the market and put into service only if it complies with the requirements laid down in the directive when it is properly installed and maintained and used for its intended purpose.
Επί της κανονιστικής αποφάσεως του Μεγάλου Δουκάτου της 15ης Δεκεμβρίου 1988
It follows that the directive provides for the recognition of not only the results of tests carried out in the other Member States but also of type approvals.
Δεδομένου ότι η κανονιστική απόφαση του Μεγάλου Δουκάτου της 15ης Δεκεμβρίου 1988
Terminal equipment must also meet the three requirements laid down in points (c), (e) and (f) of the first paragraph of Article 4, regarding electromagnetic compatibility, effective use of the
Τέλος, η οδηγίας 86/361 αναθέτει στην Επιτροπή την εξέταση των λεπτομερειών του δεύτερου σταδίου της πραγματοποίησης μιας χωρίς εσωτερικά σύνορα αγοράς τερματικών τηλεπικοινωνιακών εξοπλισμών, το οποίο θα αφορά ειδικότερα την εφαρμογή της αμοιβαίας αναγνώρισης των εγκρίσεων τύπου, καθώς και την υποβολή σχετικών προτάσεων στο Συμβούλιο.
As far as Directive 91/263 is concerned, the first recital in its preamble states that Directive 86/361 envisaged a further stage for full mutual recognition of type approval for terminal equipment That statement is clear evidence of the differences which exist between the two directives.
περιλαμβάνονται στον κατάλογο των βασικών απαιτήσεων του άρθρου 2, σημείο 17, της οδηγίας 86/361.
In view of the foregoing considerations, it is clear beyond dispute that the scope and aims of Directive 91/263 go further than the relevant national provisions in force. Consequently, this argument must be rejected.
'Οσον αφορά την οδηγία 91/263, η πρώτη αιτιολογική σκέψη της αναφέρει ότι η οδηγία 86/361 προέβλεψε ένα δεύτερο στάδιο για την πλήρη και αμοιβαία αναγνώριση των εγκρίσεων τύπου του τερματικού εξοπλισμού.
radio frequency spectrum, and interworking of terminal equipment with public telecommunications network equipment for the purpose of establishing, modifying, charging for, holding and clearing real or virtual connections.
Η διαπίστωση αυτή συνιστά προφανή ένδειξη των διαφορών που υφίστανται μεταξύ των δύο οδηγιών.
Those requirements do not appear in the list of the essential requirements set out in point 17 of Article 2 of Directive 86/361.
Βάσει των προεκτεθέντων, είναι προφανές ότι εθνικές διατάξεις που αναπαράγουν απλώς το κείμενο της οδηγίας 86/361 δεν επαρκούν για να μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο η οδηγία 91/263.
Directive 91/263 also introduced a system of EC marking for terminal equipment complying with the requirements of the directive, which was not provided for by Directive 86/361.
Επί του νόμου της 10ης Αυγούστου 1992
On the basis of those considerations, it is evident that national provisions simply reproducing the text of Directive 86/361 are not sufficient to transpose Directive 91/263.
Ο διαχωρισμός μεταξύ της επιχειρήσεως που προσφέρει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και της υπηρεσίας που έχει αρμοδιότητα να χορηγεί τις εγκρίσεις τύπου ήταν ήδη υποχρεωτικός βάσει του άρθρου 6 της οδηγίας 88/301/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 1988, σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές τηλεπικοινωνιακών τερματικών.
As regards the arguments which the Luxembourg Government draws from its Uberai policy on terminal equipment, it is sufficient to point out here that, according to the case-law of the Court the fact that a practice is in conformity with the requirements of a directive in the matter of protection may not constitute a reason for not transposing that directive into national law by provisions capable of creating a situation which is sufficiently precise, clear and transparent to enable individuals to ascertain their rights and obligations.
Κατόπιν των προεκτεθέντων, είναι βέβαιον ότι το περιεχόμενο και ο σκοπός της οδηγίας 91/263 βαίνουν πέραν των ισχυουσών εθνικών διατάξεων.
Nor is a draft regulation capable of the transposing of Directive 91/263.
Επομένως, το επιχείρημα αυτό πρέπει να απορριφθεί.
It was already obligatory, under Article 6 of Commission Directive 88/301/EEC of 16 May 1988 on competition in the markets in telecommunications terminal equipment for undertakings offering goods and/or services in the
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η οδηγία προβλέπει την αναγνώριση όχι μόνον των αποτελεσμάτων των δοκιμών που διενεργούνται εντός των λοιπών κρατών μελών, αλλά και των εγκρίσεων τύπου.
By failing to adopt within the period fold down the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Council Directive 91/263/EEC of 29 April 1991 on the approximation of the laws of the Member States concerning telecommunications terminal equipment, including the mutual recognition of their conformity, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under the directive and in particular under Article 17 thereof;
Οι απαιτήσεις αυτές δεν
The Grand Duchy of Luxembourg is ordered to pay the costs.'
Πρέπει επίσης να υπενθυμιστεί ότι η ύπαρξη ενός προσχεδίου κανονιστικής
declare that by not adopting the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply by the prescribed date with Council Directive 91/263/EEC on the approximation of the laws of the Member States concerning telecommunications terminal equipment including the mutual recognition
αποφάσεως δεν μπορεί να διασφαλίσει τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 91/263.
of their conformity, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under the third paragraph of Article 189 of the EC Treaty and under Article 17 of Directive 91/263/EEC;
Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.»
(Failure to fulfil obligations — Transposition of Directives 82/176/EEC, 83/513/EEC, 84/156/EEC, 84/491/EEC and 86/280/EEC on the discharge of certain dangerous substances into the aquatic environment) (Sixth Chamber)
Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τιιήιιατος της 12ης Σεπτεμβρίου 1996.
The time-limit for transposition expired on 1 July 1983 for Directive 82/176 on 28 September 1985 for Directive 83/513, on 18 March 1986 for Directive 84/156, on 1 April 1986 for Directive 84/491 and on 1 January 1988 for Directive 86/280.
Πρότεινε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:
Council Directive 83/513/EEC of 26 September 1983;
Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.»
As regards the transposition of Directives 82/176, 83/513, 84/156 and 84/491, the Federal Republic of Germany forwarded to the Commission general administrative provisions (Allgemeine Verwaltungsvorschriften), which, in its view, transposed the directives at issue into the national legal system.
Υποθ. C-262/95 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Περιβάλλον και καταναλωτές
It submits that the directives at issue must be transposed in such a way as to guarantee their full application in a sufficiently clear and precise manner so that the persons concerned can ascertain the full extent of their rights and, where appropriate, rely on them before national courts.
— την οδηγία 82/176/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1982,
Council Directive 82/176/EEC of 22 March 1982 on limit values and quality objectives for mercury discharges by the chlor-aJkali electrolysis industry,
— την οδηγία 83/513/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 1983,
Council Directive 83/513/EEC of 26 September 1983 on limit values and quality objectives for cadmium discharges,
— την οδηγία 84/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Μαρτίου 1984,
Council Directive 84/156/EEC of 8 March 1984 on omit values and quality objectivesformercury discharges by sectors other than the chlor-alkali electrofysL· industry,
— την οδηγία 84/491/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Οκτωβρίου 1984, και προς
Council Directive 84/491/EEC of 9 October 1984 on limit values and quality objectives for discharges of hexachlorocyclohexane, and
— την οδηγία 86/280/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1986, και ιδίως προς το άρθρο 3 εκάστης των οδηγιών αυτών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ
Council Directive 86/280/EEC of 12 June 1986 on limit values and quality objectives for discharges of certain dangerous substances included in List I of the Annex to Directive 76/464/EEC, and in particular with Article 3 of each of those directives, the Federal Republic of Germany has failed to fulfil its obligations under those directives;
Εν προκειμένω, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν αμφισβητεί ότι δεν έλαβε νομικώς δεσμευτικά γενικά μέτρα για τη μεταφορά των επιδίκων οδηγιών στο γερμανικό δίκαιο.
He proposed that the Court should hold the Federal Republic of Germany in breach of its obligations under the directives at issue for failure to transpose them within the prescribed time-limits, and order the Federal Republic of Germany to pay the costs.
Εν πάση περιπτώσει, κατά πάγια νομολογία, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της
— Failure to transpose Directives 93/48/EEC, 93/85/EEC)
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
(Failure to fulfil obligations 93152/EEC, 93/61/EEC and (Sixth Chamber)
«1) Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας μη λαμβάνοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς
Similarly, in accordance with Directives 93/52 and 93/85, the Member States were required to bring into force the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with those directives by no later than 1 January 1994 and 15 November 1993 respectively and to notify the Commission forthwith.
— την οδηγία 82/176/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1982, περί των οριακών τιμών και των ποιοτικών στόχων για τις απορρίψεις υδραργύρου από τον βιομηχανικό τομέα της ηλεκτρολύσεως των χλωριούχων αλάτων αλκαλίων,
By application lodged at the Court on 3 October 1995, the Commission of the European Communities brought an action for a declaration that, by not adopting and bringing into force within the prescribed periods the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with:
— την οδηγία 83/513/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Σεπτεμβρίου 1983, για τις οριακές τιμές και τους ποιοτικούς στόχους για τις απορρίψεις καδμίου,
Commission Directive 93/48/EEC of 23 June 1993,
Καταδικάζει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα»
Commission Directive 93/61/EEC of 2 July 1993, and
Ο γενικός εισαγγελέας P.
Council Directive 93/85/EEC of 4 October 1993,
Léger ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος tnc 12ης Σεπτεμβρίου 1996.
The Italian Republic does not deny the alleged failure to fulfil its obligations, but states that the national authorities encountered procedural and legal problems.
Πρότεινε στο Δικαστήριο:
the Italian Republic had failed to fulfil its obligations under those directives and under the EC Treaty.
«να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη μεταφορά των οδηγιών του Συμβουλίου 82/176/ΕΟΚ, της 22ας Μαρτίου 1982, περί των οριακών τιμών και των ποιοτικών στόχων για τις απορρίψεις υδραργύρου από τον βιομηχανικό τομέα της ηλεκτρολύσεως των χλωριούχων αλάτων
It is apparent from Directives 93/48, 93/49 and 93/61 respectively that the Member States were required to bring into force the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with those directives by no later than 31 December 1993 and to notify the Commission forthwith.
C-315/95 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας Γεωργία
By not adopting and bringing into force within the prescribed periods the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with:
«Παράβαση κράτους μέλους — Μη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των οδηγιών 93/481ΕΟΚ, 93/491ΕΟΚ, 93/52/ΕΟΚ, 93/611ΕΟΚ και 93/85/ΕΟΚ» (Έκτο τμήμα) παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις εν λόγω οδηγίες και τη Συνθήκη ΕΚ
Commission Directive 93/48/EEC of 23 June 1993 setting out the schedule indicating the conditions to be met by fruit plant propagating material and fruit plants intended for fruit production, pursuant to Council Directive 92/34/EEC,
— την οδηγία 93/48/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 1993,
Commission Directive 93/49/EEC of 23 June 1993 setting out the schedule indicatingtiie conditions to be met by ornamental plant propagating material and ornamental plants pursuant to Council Directive 91/682/EEC,
— την οδηγία 93/49/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 1993,
Council Directive 93/52/EEC of 24 June 1993 amending Directive 89/556/EEC on animalhealth conditions governmgintra-Comrnunity trade in andimportation from third countries of embryos of domestic animals of the bovine species, and
— την οδηγία 93/61/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, και προς
Commission Directive 93/61/EEC of 2 July 1993 setting out the schedules indicating the conditions to be met by vegetable propagating and planting material, otiter titan seed pursuant to Council Directive 92/33IEEC, EEC, the Italian Republic has failed tofidfü its obligations under Article 10 of Directive 93/48, Article 8 of Directive 93/49, Article 2 of 93/52 and Article 7 of Directive 93/61;
Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει από την Ιταλική Δημοκρατία καμιά γνωστοποίηση σχετικά με τη την οδηγία 93/85/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Οκτωβρίου 1993,
He proposed that the Court should hold the Italian Republic in breach of its obligations under Directives 93/48/EEC, 93/49/EEC, 93/52/EEC and 93/61/EEC and under the EC Treaty for failure to tranpose those directives within the prescribed period, and order the Italian Republic to pay the costs.
προσκρούσει σε διαδικαστικής και νομικής φύσεως δυσχέρειες.
Joined Cases T-21/95 and T-186/95 Marco Mazzocchi-Alemanni ν Commission of the European Communities Staff case
Ελλείψει απαντήσεως, η Επιτροπή απηύθυνε στην Ιταλική Κυβέρνηση αιτιολογημένη γνώμη.
Officials — Supplementary sickness insurance scheme for officials posted in nonmember countries —Application of ceilings (Third Chamber)
37 της 14ης Φεβρουαρίου 1996) και της διαβίβασε αντίγραφο της αποφάσεως αυτής.
Case T-298/94 Roquette Frères SA ν Council of the European Union Agriculture
Με έγγραφο της 2ας Απριλίου 1996, η Επιτροπή παραιτήθηκε της προσφυγής της όσον αφορά τη μη μεταφορά της οδηγίας 93/85.
(Common agricultural policy — Quota system in relation to the production of potato starch — Regulation (EC) No 1868/94 — Action for annulment — Closed group of traders — Inadmissibility) (Fourth Chamber) during the 1993/94, 1994/95 and 1995/96 marketing years.
Η Ιταλική Δημοκρατία ναι μεν δεν αμφισβητεί την προσαπτομένη παράβαση, πλην όμως διευκρινίζει ότι οι εθνικές αρχές έχουν
That regulation provided that, for the 1993/94 marketing year, Member States were to pay potatostarch producers the premium per tonne of starch produced.
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
The same premium was to apply for the 1994/95 and 1995/96 marketing years provided that total potatostarch production had not exceeded the quantity of 15 million tonnes during one or two of the preceding marketing years.
«1) Η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις νομοθετικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ήσαν αναγκαίες για τη συμμόρφωση της προς
The basic regulation laying down the regime for the production of potato starch is Council Regulation (EEC) No 1766/92 of 30 June 1992 on the common organization of the market in cereals, which also covers potatoes which may be used instead of cereals for the production of starch.
— την οδηγία 93/49/ΕΟΚ της Επιτροπής της 23ης Ιουνίου 1993, περί του δελτίου επί των όρων τους οποίους πρέπει να πληρούν το πολλαπλασιαστικό υλικό καλλωπιστικών φυτών και τα καλλωπιστικά φυτά σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας 91/682/ΕΟΚ του Συμβουλίου,
Taking the view that specific constraints, especially of a structural nature, on the starch sector warranted a corrective measure in favour of that sector, the Council adopted, pursuant to the basic regulation, Council Regulation (EEC) No 1543/93 of 14 June 1993 fixing the amount of the premium paid to producers of potato starch
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
Since production exceeded 1.5 million tonnes in the 1993/94 marketing year, the Council adopted,
Ο γενικός εισαγγελέας D.
of the situation of individual producers.
Ruiz-Jarabo Colomer ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του έκτου τμήματος της 3ης Οκτωβρίου 1996.
Its aim is to administer the whole Community potatostarch producing industry, as illustrated by the fact that the measures adopted were provided for by Regulation No 1543/93, which provides that in the event that the production of the starch industry as a whole should exceed 15 million tonnes, the Council is to decide on what measures to take.
Πρότεινε στο Δικαστήριο:
As a result, it was also entitled to a quota under the quota system established by Regulation No 1868/94.
2) να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
Taking the view that the system is discriminatory, the applicant brought this action for the annulment of Regulation No 1868/94 by application received at the Court on 30 September 1994.
Ενώπιον του Πρωτοδικείου
As the Court of Justice and the Court of First Instance have consistently held, the fourth paragraph of Article 173 of the Treaty gives individuals the right to challenge any decision which, albeit in the form of a regulation, is of direct and individual concern to them.
Συνεκδ. υποθ. Τ-21/95 και Τ-186/95 Marco Mazzocchi-Alemanni κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπάλληλοι
The test for distinguishing between a regulation and a decision is whether or not the measure in question has general application, and it is applied by assessing the nature of the contested decision and in particular the legal effects which it is intended to produce or actually produces.
Υπάλληλοι — Καθεστώς συμπληρωματικής υγειονομικής ασφαλίσεως για τους υπαλλήλους που είναι τοποθετημένοι σε τρίτη χώρα — Τρόπος επιστροφής των ιατρικών εξόδων — Εφαρμογή ανωτάτων ορίων (Τρίτο τμήμα)
Nevertheless, it is possible that a provision which, as a result of its nature and scope, is general in character may be of individual concern to a natural or legal person where that person is affected by reason of attributes peculiar to him or by reason of factual circumstances differentiating him from all other persons and, as a result, distinguishing him individually in like manner to the addressee of a decision.
Υποθ. Τ-298/94 Roquette Frères SA κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Γεωργία
Accordingly, no particular attribute or factual circumstances differentiate the applicant from other traders in the same situation.
7 Νοεμβρίου 1996
The Court held:
Επί του παραδεκτού
The Commission is ordered to bear its own costs.'
Εκτίμηση του Πρωτοδικείου
Case C-250/95 Futura Participations SA and Singer ν Administration des contributions
Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου, το άρθρο 173, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης παρέχει στους ιδιώτες το δικαίωμα να προσβάλουν κάθε απόφαση η οποία, αν και έχει εκδοθεί υπό τη μορφή κανονισμού, τους αφορά άμεσα και ατομικά.
Article 157 of the Luxembourg Law on Income Tax and the provisions in the convention against double taxation which refer to national rules are not compatible with Community law in so far as they make the application of provisions for carrying forward losses by non-resident taxpayers with a stable establishment in Luxembourg conditional upon accounts being regularly maintained and kept inside Luxembourg.'
Ο βασικός κανονισμός του καθεστώτος για την παραγωγή αμύλου γεωμήλων είναι ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1766/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των σιτηρών, ο οποίος καλύπτει και τα γεώμηλα τα οποία είναι υποκατάστατα των σιτηρών στην παραγωγή αμύλου.
Preliminary ruling—Conseild'État, Luxembourg— Interpretation of Art. 52 of the EC Treaty — National income tax legislation making the application of provisions for carrying forward losses by non-resident taxpayers with a stable establishment in the Member State concerned conditional upon the losses relating to domestic income and upon accounts being regularly maintained and kept inside the country