natgillin/translations-raw huggingface dataset:
[Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 169 (νυν άρθρο 226 ΕΚ)]
Member States — Obligations — Implementation obligations — Justification — Not permissible (EC Treaty, Art. 169 (now Article 226 EC)) comply with the obligations and timelimits laid down in a directive.
Ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του εννόμου τάξεως προκειμέ­ νου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και των προθεσμιών που επι­βάλλονται από μια οδηγία.
A Member State may not plead provisions, practices or circumstances in its internal legal system in order to justify a failure to
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ FENNELLY — ΥΠΟΘΕΣΗ C­26/99
OPINION OF MR FENNELLY — CASE C­26/99
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ NIAL FENNELLY της 28ης Οκτωβρίου 1999 *
OPINION OF ADVOCATE GENERAL FENNELLY delivered on 28 October 1999 * declaration that the defendant be obliged to pay the costs of these proceedings.
Μη έχοντας ενημερωθεί από το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου σχετικά με τα μέτρα που ελήφθησαν για την εφαρμογή της οδηγίας, η Επιτροπή τού απηύθυνε έγγραφη όχληση στις 30 Μαΐου 1997. Μη έχοντας λάβει επίσημη απάντηση στο έγγραφο αυτό, η Επιτροπή απηύθυνε στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου αιτιολογημένη γνώμη στις 22 Δεκεμβρίου 1997.
This action has been brought by the Commission pursuant to Article 169 of the EC Treaty (now Article 226 EC) against the Grand Duchy of Luxembourg for a declara­tion that, by not adopting the legislative, regulatory or administrative measures necessary to comply with its obligations under Commission Directive 95/30/EC of 30 June 1995 adapting to technical pro­gress Council Directive 90/679/EEC on the protection of workers from risks related to exposure to biological agents at work (seventh individual Directive within the meaning of Article 16(1) of Directive 89/391/EEC), and/or by failing to inform the Commission thereof, Luxembourg has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty.
1—EEL 155,σ. 41.
1 — ΟJ 1995 L 155, p. 41.
Κατά συνέπεια, εμμένει στην προσφυγή της.
Consequently, it main tains its application.
μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη, η Επιτροπή αποφάσισε στις 2 Φεβρουαρίου 1999 να ασκήσει την παρού­σα προσφυγή, η οποία δεν στηρίζεται μόνο στις υποχρεώσεις που υπέχει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου από το άρ­θρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας, αλλά επίσης στο άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 10 ΕΚ) και στο άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 249, τρίτο εδάφιο, ΕΚ).
received no further official information regarding the transposition of the Directive, decided, on 2 February 1999, to bring the present application, which it bases not only on Luxembourg's obligations under Article 2(1) of the Directive but also on Article 5 of the EC Treaty (now Article 10 EC) and the third paragraph of Article 189 of the EC Treaty (now the third paragraph of Article 249 EC).
Βάσει της πάγιας νομολογίας του Δικαστηρίου, είναι προφανές ότι ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί εσωτερικές διοικητικές δυσχέρειες, στις οποίες πρέπει να περιλαμβάνονται και οι αναφερόμενες στην προετοιμασία της προεδρίας του Συμβουλίου Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, για να δικαιολογήσει τη μη εκπλήρωση των υπο­χρεώσεων που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο, να μεταφέρει εμπροθέσμως μια οδη­γία στην εσωτερική έννομη τάξη2.
It is clear from the well-established caselaw of the Court that a Member State may not seek to rely on internal administrative difficulties, which must include those related to preparing for the hosting of the Presidency of the Council of Ministers of the European Union, to justify a failure to fulfil its Community-law obligation to transpose in a timely fashion a directive into national law.2The Commission is, accordingly, entitled to the declaration that it seeks in so far as it relates to the nontransposition of the Directive, it being unnecessary to consider its alternative complaint regarding non-communication.3
3 — Βλ. σχετικά την απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 1999, C­362/98, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1999, σ. 1­6299).
2 — See, among many others, Case C-214/96 Commission v Spain [1998] ECR 1-7661, paragraph 18 and Case C-401/98 Commission v Greece [1999] ECR I-5543, paragraph 9.
Με το υπόμνημα αντικρούσεως της 27ης Απριλίου 1999, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, αν και δεν αρνείται ότι παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του, προβάλλει ότι η καθυστέρηση μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι ασκούσε την προεδρία του Συμβουλίου Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως κατά το δεύτερο εξάμηνο του 1997 και ότι, μετά το τέλος της προεδρίας αυτής, ελήφθησαν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλιστεί η ταχεία εφαρμογή της οδηγίας.
In its defence of 27 April 1999, Luxembourg, although not denying that it has failed to fulfil its obligations, submits that the delay may be attributed to its Presidency of the Council of Ministers of the European Union in the latter half of 1997 and that, since the end of that Presidency, all appropriate measures have been taken to ensure the rapid implementation of the Directive.
Θεωρεί ότι η προσφυγή της Επιτροπής θα είναι πλέον, εντός ολίγου, άνευ αντικειμένου και ζητεί από το Δικαστήριο να αναστείλει την παρού­σα διαδικασία.
It submits that the Commission's action will presently be unnecessary and requests the Court to suspend the present application.
Με το υπόμνημα απαντήσεως της 6ης Μαΐου 1999, η Επιτροπή επισημαίνει ότι λαμβάνει υπόψη την παρεχόμενη από το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου πλη­ροφορία, αλλά υπογραμμίζει, ότι, επί του πα­
In its reply of 6 May 1999, the Commission notes the information furnished by Luxembourg but points out that, to date, no such implementing measures
Ι ­ 8989
I - 8989
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ FENNELLY — ΥΠΟΘΕΣΗ C-26/99
OPINION OF MR FENNELLY — CASE C-26/99
Προτείνω κατά συνέπεια στο Δικαστήριο:
I thus recommend that the Court:
1 ) να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 95/30/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 1995, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/679/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την προστασία των εργαζομένων από κινδύνους που διατρέχουν λόγω της έκθεσης τους σε βιολογικούς παράγοντες κατά την εργασία (έβδομη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ·
(1) Declare that, by not adopting the legislative, regulatory or administrative measures necessary to comply with its obligations under Commission Directive 95/30/EC of 30 June 1995 adapting to technical progress Council Directive 90/679/EEC on the protection of workers from risks related to exposure to biological agents at work (seventh individual Directive within the meaning of Article 16(1) of Directive 89/391/EEC), the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty;
2) να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
(2) Order the Grand Duchy of Luxembourg to pay the costs of these proceedings.
Ι - 8990
I - 8990
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 16ης Δεκεμβρίου 1999 *
JUDGMENT OF THE COURT (Third Chamber) 16 December 1999 *
Στην υπόθεση C­26/99,
In Case C-26/99,
Yerrell, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους απο­σπασμένο στη Νομική Υπηρεσία, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gómez de la Cruz, μέλος της ίδιας υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, προσφεύγουσα, κατά
Commission of the European Communities, represented by P.J. Kuijper, Legal Adviser, and N. Yerrell, a national civil servant on secondment to its Legal Service, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg at the office of C. Gómez de la Cruz, of its Legal Service, Wagner Centre, Kirchberg, applicant, v
Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, εκπροσωπούμενου από τον Ρ.
Grand Duchy of Luxembourg, represented by P. Steinmetz, Director of Legal and Cultural Affairs at the Ministry of Foreign Affairs, acting as Agent, 5 Rue Notre-Dame, Luxembourg, defendant,
Steinmetz, διευθυντή νομικών και πολιτιστικών υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, 5, rue Notre­Dame, Luxembourg, καθού, που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμ­βούργου, μη θεσπίζοντας και/ή μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί
APPLICATION for a declaration that, by failing to adopt and/or notify to the Commission the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Commission Directive 95/30/EC of 30 June 1995 adapting to
Ι­8991
I - 8991
41), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ,
41), the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty,
Fennelly γραμματέας: R. Grass έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 28ης Οκτωβρίου 1999,
Advocate General: N. Fennelly, Registrar: R. Grass, having regard to the report of the Judge-Rapporteur, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 28 October 1999,
Ι ­ 8992
I - 8992
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 3 Φεβρουαρίου 1999, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 226 ΕΚ), προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνω­ριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας και/ή μη ανα­κοινώνοντας στην Επιτροπή τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 95/30/ΕΚ της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 1995, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/679/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την προστασία των εργαζομένων από κινδύνους που διατρέχουν λόγω της έκθεσης τους σε βιολογικούς παράγοντες κατά την εργασία (έβδομη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (ΕΕ L 155, σ.
By application lodged at the Registry of the Court on 3 February 1999, the Commission of the European Communities brought an action under Article 169 of the EC Treaty (now Article 226 EC) for a declaration that, by failing to adopt and/or notify to the Commission the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with Commission Directive 95/30/EC of 30 June 1995 adapting to technical progress Council Directive 90/679/EEC on the protection of workers from risks related to exposure to biological agents at work (seventh individual Directive within the meaning of Article 16(1) of Directive 89/391/EEC) (OJ 1995 L 155, p.
41, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υπο­χρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.
41, 'the Directive'), the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under the EC Treaty.
Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας προβλέπει ότι τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την οδηγία το αργότερο στις 30 Νοεμβρίου 1996, ενημερώνουν δε αμέσως σχετικά την Επιτροπή.
Article 2(1) of the Directive provides that the Member States are to bring into force the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with this Directive by 30 November 1996 and that they are immediately to inform the Commission thereof.
Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν έλαβε ανακοίνωση σχετικά με τη λήψη μέτρων από το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου για να συμμορφωθεί προς την οδηγία και δεν διέθετε κανένα άλλο στοιχείο που να της επιτρέπει να συναγάγει τη θέσπιση των αναγκαίων διατάξεων, με έγγραφο της 30ής Μαΐου 1997, όχλησε την Κυβέρνηση του
Since it had not been notified of any implementing measures adopted by the Grand Duchy of Luxembourg in order to comply with the Directive and it had no other evidence at its disposal to suggest that that State had adopted the necessary provisions, on 30 May 1997 the Commission sent a letter of formal notice to the
Ι ­ 8993
I - 8993
Λουξεμβούργου να της υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών, κατ' εφαρμογήν της διαδικασίας η οποία προβλέπεται στο άρθρο 169 της Συνθήκης.
Luxembourg Government asking it to submit its observations within two months, pursuant to the procedure provided for in Article 169 of the Treaty.
Μη έχοντας λάβει απάντηση στο έγγραφο αυτό, η Επιτροπή απηύθυνε στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, στις 22 Δεκεμβρίου 1997, αιτιολογημένη γνώμη, καλώντας το να λάβει εντός προθεσμίας δύο μηνών τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς την οδηγία.
The Commission received no response to that letter; accordingly, on 22 December 1997 it issued a reasoned opinion, calling upon the Grand Duchy of Luxembourg to adopt the measures necessary to comply with the Directive within a period of two months.
Με έγγραφο της 25ης Μαρτίου 1998, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ενημέρωσε την Επιτροπή ότι σχέδιο κανονισμού για την εφαρμογή της οδηγίας είχε υποβληθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας προς γνωμοδότηση και διαβίβασε, με έγγραφο της 19ης Αυγούστου 1998, το κείμενο των κυβερνητικών τροποποιήσεων επί του εν λόγω σχεδίου κανονισμού.
By letter of 25 March 1998, the Grand Duchy of Luxembourg informed the Commission that a draft regulation applying the Directive had been submitted to the Conseil d'État (Council of State) for its opinion and, by letter of 19 August 1998, the text of the Governmental amendments to that draft regulation was forwarded to the Commission.
Μη έχοντας λάβει καμία ανακοίνωση σχετικά με τη λήψη των τελευταίων αυτών μέτρων μεταφοράς της οδηγίας, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.
Having received no notification that those measures transposing the Directive had been adopted, the Commission commenced these proceedings.
Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου δεν αμφισβητεί ούτε την υποχρέωση του να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς την οδηγία ούτε την καθυστέρηση που σημειώθηκε σχετικά.
The Grand Duchy of Luxembourg does not dispute either that it is under an obligation to adopt the measures necessary to comply with the Directive or that it was late in doing so.
Προβάλλει πάντως ότι η καθυστέρηση που σημειώθηκε όσον αφορά τη θέσπιση του προμνημονευθέντος σχεδίου κανονισμού εξηγείται από το γεγονός ότι, επειδή ασκούσε την προεδρία του Συμβουλίου Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ένα πρώτο σχέδιο κανονισμού θεσπίστηκε μόλις στις 6 Φεβρουαρίου 1998.
It nevertheless contends that the delay in adopting the abovementioned draft regulation can be explained by the fact that, since it had held the Presidency of the Council of Ministers of the European Union, the first draft of the Grand Ducal Regulation was not adopted until 6 February 1998.
Επί του σχεδίου αυτού επήλθαν διάφορες τροπο­ποιήσεις, πράγμα που εξηγεί ότι ένα νέο κείμενο υποβλήθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας μόλις στις 27 Ιανουαρίου 1999.
Various amendments were made to that draft, which is why the new text was not submitted to the Conseil d'État until 27 January 1999.
Ι ­ 8994
I - 8994
ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ θεωρεί ότι, δεδομένου ότι έλαβε τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει την ταχεία μεταφορά της οδηγίας, η προσφυγή της Επιτροπής θα είναι πλέον, εντός ολίγου, άνευ αντικειμένου και ζητεί από το Δικαστήριο να αναστείλει τη διαδικασία.
COMMISSION V LUXEMBOURG measures necessary to ensure that the Directive is transposed rapidly, the Luxembourg Government considers that the Commission's action will soon be devoid of purpose and asks the Court to stay proceedings.
Με το υπόμνημα απαντήσεως, η Επιτροπή επισημαίνει ότι λαμβάνει υπόψη την παρεχόμενη από την Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου πληροφορία, αλλά επανα­λαμβάνει τη θέση της ότι ουδέν οριστικό μέτρο μεταφοράς της οδηγίας ελήφθη.
In its reply, the Commission takes formal notice of the information provided by the Luxembourg Government, but reaffirms the fact that no final measure of transposition has been adopted.
Επισημαίνεται, πρώτον, ότι η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου δεν αμφισβητεί ότι δεν ελήφθησαν ακόμη τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσω­τερικό δίκαιο.
The first point to be made is that the Luxembourg Government does not dispute the fact that the measures necessary to transpose the Directive into national law have not yet been adopted.
10 Δεύτερον, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξεως προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που επιβάλλει μια οδηγία (βλ., ιδίως, απόφαση της 14ης Σεπτεμβρίου 1999, C­401/98, Επιτροπή κατά Ελλάδος, Συλλογή 1999, σ. 1­5543, σκέψη 9).
10 Secondly, it is settled caselaw that a Member State may not plead provisions, practices or circumstances existing in its internal legal system in order to justify a failure to comply with the obligations and timelimits laid down in a directive (see, inter alia, Case C-401/98 Commission v Greece [1999] ECR I-5543, paragraph 9).
11 Υπό τις συνθήκες αυτές, η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη.
11 In those circumstances the action brought by the Commission must be held to be well founded.
12 Πρέπει, συνεπώς, να αναγνωριστεί ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονι­
12 It must therefore be held that, by failing to adopt, within the prescribed period, the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with the
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ C­26/99 στικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας.
Directive, the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under Article 2(1) of that Directive.
13 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διά­δικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.
13 Under Article 69(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs, if they have been applied for in the successful party's pleadings.
Η Επιτροπή ζήτησε να καταδικαστεί το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
Since the Commission has asked that the Grand Duchy of Luxembourg be ordered to pay the costs and the latter has been unsuccessful, it must be ordered to pay the costs.
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα) αποφασίζει:
THE COURT (Third Chamber) hereby:
Ι ­ 8996
I - 8996
30ης Ιουνίου 1995, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 90/679/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την προστασία των εργαζομένων από κινδύ­νους που διατρέχουν λόγω της έκθεσης τους σε βιολογικούς παράγοντες κατά την εργασία (έβδομη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 16, παρά­γραφος 1, της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας.
Council Directive 90/679/EEC on the protection of workers from risks related to exposure to biological agents at work (seventh individual Directive within the meaning of Article 16(1) of Directive 89/391/EEC), the Grand Duchy of Luxembourg has failed to fulfil its obligations under Article 2(1) of that Directive;
Ο Πρόεδρος του τρίτου τμήματος
Delivered in open court in Luxembourg on 16 December 1999.
Υπόθεση C­47/99
Case C-47/99
« Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 94/33/ΕΚ — Μη μεταφορά εντός της ταχθείσας προθεσμίας»
(Failure by a Member State to fulfil its obligations — Directive 94/33/EC — Failure to transpose within the prescribed period)
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Α. Saggio της 14ης Οκτωβρίου 1999 . .
Opinion of Advocate General Saggio delivered on 14 October 1999 Judgment of the Court (Fifth Chamber), 16 December 1999
Ι ­ 8999
I - 8999
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ SAGGIO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­47/99
OPINION OF MR SAGGIO — CASE C-47/99
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ANTONIO SAGGIO της 14ης Οκτωβρίου 1999 *
OPINION OF ADVOCATE GENERAL SAGGIO delivered on 14 October 1999 *
Νομικό πλαίσιο, πραγματικά περιστατικά και διαδικασία διοικητικές διατάξεις για την εφαρμογή της οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
Relevant legislation, facts and procedure the Directive, the Grand Duchy of Luxembourg had failed to fulfil its obligations thereunder.
Η οδηγία 94/33/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1994, για την προστασία των νέων κατά την εργασία 1 (στο εξής: οδηγία) προβλέπει στο άρθρο 17, παράγραφος 1, ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ «το αργότερο [ορθότερα: μέχρι τις] στις 22 Ιουνίου 1996», τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να εκπλη­ρώσουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εν λόγω οδηγία ή «εξασφαλίζουν τη θέ­σπιση από τους κοινωνικούς εταίρους, το αργότερο [ορθότερα: μέχρι] κατά την ίδια ημερομηνία, των αναγκαίων διατάξεων μέσω συμφωνίας», ενημερώνουν δε αμέσως σχε­τικά την Επιτροπή.
Article 17(1) of Council Directive 94/33/ EC of 22 June 1994 on the protection of young people at work 1 (hereinafter 'the Directive') provides that Member States are to bring into force the provisions necessary to comply with the its obligations under the Directive 'not later than 22 June 1996 or ensure, by that date at the latest, that the two sides of industry introduce the requisite provisions by means of collective agree ments', and 'forthwith inform the Commission thereof'.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμ­ματεία του Δικαστηρίου στις 16 Φεβρουα­ρίου 1999, η Επιτροπή άσκησε κατά του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου προσφυγή λόγω παραβάσεως κατά την έννοια του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 226 ΕΚ).
By document lodged at the Court Registry on 16 February 1999, the Commission brought an action under Article 169 of the EC Treaty (now Article 226 EC) against the Grand Duchy of Luxembourg, seeking from the Court a declaration that, by failing to adopt, within the prescribed period, the laws, regulations and administrative provisions necessary to implement
Τα πραγματικά περιστατικά που προη­γούνται της καταθέσεως της προσφυγής είναι τα ακόλουθα.
The facts preceding the commencement of that action are as follows.
Η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει από τις λουξεμβουργιανές αρχές καμία ανακοίνωση σχετικά με τα εθνικά μέτρα μεταφοράς της οδηγίας και μη διαθέτοντας πληροφορίες προερχόμενες από άλλες πηγές σχετικά με τη λήψη τέτοιων μέτρων, απέσ­τειλε στις ανωτέρω αρχές στις 16 Ιανουαρίου 1997 έγγραφη όχληση και τις κάλεσε να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους εντός προθεσμίας δύο μηνών.
On 16 January 1997, having received no communication from the Luxembourg authorities concerning national measures to implement the Directive, and having no information from other sources regarding the adoption of such measures, the Commission sent the Luxembourg authorities a letter of formal notice calling upon them to submit their observations within two months.
Οι λουξεμβουργια­νές αρχές απάντησαν με έγγραφο της 25ης Φεβρουαρίου 1997 και αναφέρθηκαν σε προπαρασκευαστικά μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας.
The authorities replied by letter of 25 February 1997 stating that legislation to transpose the Directive was being prepared.
Μη έχοντας λάβει περαιτέρω πληροφορίες, η Επιτροπή, με έγγραφο της 20ής Ιανουαρίου 1998, απηύθυ­νε στην Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου αιτιολογημένη γνώμη με την οποί« επανε­λάμβανε τις περιεχόμενες στην έγγραφη όχληση παρατηρήσεις, διαπίστωνε τη μη εκτέλεση της οδηγίας και έτασσε προθεσμία δύο μηνών για τη λήψη των αναγκαίων μέτρων.
The Commission received no further information and, by letter of 20 January 1998, sent the Luxembourg Government a reasoned opinion in which it set out the observations already made in its letter of formal notice, complained that the Directive had not been implemented, and laid down a period of two months in which it must adopt the necessary measures.
Με έγγραφο της 10ης Μαρτίου 1998, οι λουξεμβουργιανές αρχές διαβίβασαν στην Επιτροπή το κείμενο ενός σχεδίου νόμου που είχε ως αντικείμενο τη μεταφορά της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη και ζήτησαν συμπληρωματική προθεσμία για την περά­τωση της διαδικασίας θεσπίσεως των εν λόγω εθνικών διατάξεων.
By letter of 10 March 1998, the Luxembourg authorities sent the Commission the text of a draft law designed to transpose the Directive into domestic law, and asked for an extension of time in which to complete the drafting of the national provisions in question.
1—EE L 216, σ. 12.
1 — OJ 1994 L 216, p. 12.
Ι ­ 9000
I - 9000