natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με την ως άνω απόφαση Micheletti κ.λπ., το Δικαστήριο δέχθηκε ότι οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου σε θέματα ελευθερίας εγκαταστάσεως εμποδίζουν τα κράτη μέλη να στερούν την ελευθερία αυτή από υπήκοο άλλου κράτους μέλους, ο οποίος έχει συγχρόνως την ιθαγένεια τρίτου κράτους, με το αιτιολογικό ότι η νομοθεσία του κράτους υποδοχής τον θεωρεί υπήκοο του τρίτου κράτους.
Thus, the Court ruled in Micheletti and Others that the provisions of Community law on freedom of establishment preclude a Member State from denying a national of another Member State who possesses at the same time the nationality of a nonmember country entitlement to that freedom on the ground that the law of the host State deems him to be a national of the nonmember country.
31 Πράγματι, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν απόκειται στη νομοθεσία κράτους μέλους να περιορίζει τα αποτελέσματα της απονομής της ιθαγενείας άλλου κράτους μέλους, επιβάλλοντας πρόσθετη προϋπόθεση αναγνωρίσεως της, όπως η συνήθης κατοικία του ενδιαφερομένου στο έδαφος του κράτους μέλους του οποίου έχει την ιθαγένεια πριν από την άφιξη του στο κράτος μέλος υποδοχής, για να μπορεί να απολαύει των προβλεπόμενων από τη Συνθήκη θεμελιωδών ελευθεριών.
31 The Court held that it is not permissible for the legislation of a Member State to restrict the effects of the grant of the nationality of another Member State by imposing an additional condition for obtaining recognition of that nationality with a view to the exercise of the fundamental freedoms provided for in the Treaty, such as the habitual residence of the person concerned in the territory of the Member State of which he was a national before his arrival in the host Member State.
Το συμπέρασμα αυτό επιβάλλεται και για τον πρόσθετο λόγο ότι τυχόν αποδοχή της προϋποθέσεως αυτής θα είχε ως συνέπεια να ποικίλλει το προσωπικό πεδίο εφαρμογής των κοινοτικών κανόνων περί ελευθερίας εγκαταστάσεως από το ένα κράτος μέλος στο άλλο (προαναφερθείσα απόφαση Micheletti κ.λπ., σκέψεις 10 έως 12).
That conclusion is rendered all the more necessary by the fact that the consequence of allowing such a possibility would be that the class of persons covered by the Community rules on freedom of establishment might vary from one Member State to another (Micheletti and Others, paragraphs 10 to 12).
32 Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο κατέληξε ότι αφ' ης στιγμής ο ενδιαφερόμενος αποδείξει την ιδιότητα του ως υπηκόου κράτους μέλους, τα λοιπά κράτη μέλη δεν δικαιούνται να αμφισβητούν την ανωτέρω ιδιότητα με το αιτιολογικό ότι το άτομο
32 Thus, the Court held that once the person concerned has established his status as a national of a Member State, the other Member States are not entitled to challenge that status on the ground that the person concerned might also have the
Ι ­ 7993
I - 7993
Εντούτοις, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι τα περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης διαφέρουν από εκείνα της προαναφερθείσας υποθέσεως Micheletti κ.λπ;.
However the circumstances of the case in the main proceedings are different from those in the Micheletti case.
Έτσι, στην υπόθεση της κύριας δίκης, ο διακινούμενος εργαζόμενος έχει, επιπλέον της ιθαγενείας τρίτου κράτους, την ιθαγένεια του κράτους μέλους στο οποίο κατοικεί και στο οποίο άσκησε την επαγγελματική του δραστηριότητα.
Thus, in the case in the main proceedings, in addition to the nationality of a nonmember country, the migrant worker holds the nationality of the Member State in which he set up home and carried on his occupational activity.
Ακόμη, το εν λόγω κράτος μέλος υποδοχής αρνείται σε μέλος της οικογενείας του εργαζομένου, το οποίο αντλεί δικαιώματα από την ιδιότητα του τελευταίου βάσει του άρθρου 41, παράγρφαος 1, της Συμφωνίας, τη δυνατότητα επικλήσεως όχι της ιθαγενείας άλλου κράτους μέλους αλλά της ιθαγενείας τρίτου κράτους την οποία έχει ο εν λόγω εργαζόμενος.
Furthermore, that host Member State is denying to a member of the worker's family who derives her rights from the worker's status under Article 41(1) of the Agreement the right to take advantage, not of that worker's being a national of another Member State, but of his possession of the nationality of a nonmember country.
Επιπλέον, σε αντίθεση προς την προαναφερθείσα απόφαση Micheletti κ.λπ., η οποία αφορούσε την ελευθερία εγκαταστάσεως δυνάμει της Συνθήκης, η νομοθεσία του κράτους μέλους η οποία προβάλλεται έναντι της F.
In addition, unlike the situation in point in the Micheletti case, which had to do with freedom of establishment under the Treaty, the legislation of the Member State resisting Mrs Mesbah's claim does not affect any fundamental freedom of movement since the purpose of the Agreement is not to enable Moroccan nationals to move freely within the Community but only to consolidate the socialsecurity position of Moroccan workers and members of their families living with them in the host Member State.
Υπό τις συνθήκες αυτές, η λύση που προκρίθηκε με την προαναφερθείσα απόφαση Micheletti κ.λπ., η οποία αφορά διαφορετική νομική κατάσταση σε σχέση με την υπόθεση της κύριας δίκης, δεν μπορεί να μεταφερθεί και σ' αυτήν.
That being so, the determination in the Micheletti case, which relates to a legal situation different from that in the main proceedings, cannot be transposed to this case.
Ι - 7994
I - 7994
Κατά συνέπεια, το σχετικό επιχείρημα που προέβαλε η Επιτροπή δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
The argument advanced by the Commission in that connection cannot therefore be upheld.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει στο κράτος μέλος υποδοχής να εμποδίζει μέλος της οικογενείας εργαζομένου βελγικής ιθαγε­νείας, ο οποίος διατήρησε τη μαροκινή ιθαγένεια από πλευράς μαροκινού δικαίου, να επικαλεστεί τη μαροκινή ιθαγένεια του εργαζομένου αυτού ζητώντας την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως, η οποία προβλέπεται υπέρ αυτού από το άρθρο 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας, με μόνη αιτιολογία ότι η νομοθεσία του ως άνω κράτους μέλους θεωρεί τον εν λόγω εργαζόμενο αποκλειστικά ως ημεδαπό.
It follows that Community law does not preclude a host Member State from preventing a member of the family of a worker of Belgian nationality who has retained Moroccan nationality under Moroccan law from relying on that worker's Moroccan nationality in order to obtain the benefit of the principle of equal treatment in the field of social security conferred on that worker by Article 41(1) of the Agreement, on the sole ground that under the legislation of that host State the worker is considered to be a national of that State alone.
Επομένως, εναπόκειται μόνο στο αιτούν δικαστήριο, στο πλαίσιο της αποκλειστικής αρμοδιότητάς του προς ερμηνεία και εφαρμογή του εθνικού δικαίου στη διαφορά της οποίας έχει επιληφθεί, να προσδιορίσει την ιθαγένεια του γαμβρού της F.
It is therefore for the national court alone, in the exercise of its exclusive power to interpret and apply its national law in the proceedings before it, to determine the nationality of Mrs Mesbah's son-in-law in accordance with the Belgian law, in particular the nationality legislation and private international law, applicable at the time when the application for disability allowance was made and during the relevant reference periods for assessing entitlement to that socialsecurity benefit.
41 Ενόψει του συνόλου των ανωτέρω σκέψεων, στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι μέλος της οικογενείας διακινούμενου εργαζομένου μαροκινής ιθαγε­νείας, σε περίπτωση που ο εργαζόμενος αυτός απέκτησε την ιθαγένεια του κράτους μέλους υποδοχής πριν από την ημερομηνία κατά την οποία το ως άνω μέλος της οικογενείας άρχισε να κατοικεί μαζί του εντός του εν λόγω κράτους μέλους και πριν από την εκ μέρους του υποβολή αιτήσεως προς χορήγηση παροχής κοινωνικής ασφαλίσεως δυνάμει της νομοθεσίας του ως άνω κράτους, δεν μπορεί, να στηριχθεί στο άρθρο 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας, επικαλούμενο τη μαροκινή ιθαγένεια του προαναφερθέντος εργαζομένου για να ζητήσει την εφαρμογή της προβλεπό­μενης από τη διάταξη αυτή αρχής της ίσης μεταχειρίσεως στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως.
41 In the light of all of the foregoing considerations, the answer to the first question must be that a member of the family of a migrant worker of Moroccan nationality, where that worker has acquired the nationality of his host Member State before the date on which the said member of his family began to live with him there and applied for a social security benefit under the legislation of that State, cannot rely on Article 41(1) of the Agreement as a ground for invoking that worker's Moroccan nationality for the purposes of obtaining the benefit of the principle of equal treatment in the field of social security laid down in that provision.
Το ως άνω μέλος της οικογενείας Μαροκινού διακινούμενου εργαζομένου, εφόσον ο εργαζόμενος αυτός έχει και την ιθαγένεια του κράτους μέλους υποδοχής, δεν μπορεί
Such a member of the family of a Moroccan migrant worker, where that worker also has the nationality of the host Member State, could invoke his Moroccan
Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό, πρέπει να υπομνησθεί εξαρχής ότι το άρθρο 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας παρέχει την προστασία που προβλέπει η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων στον τομέα της κοινωνικής ασφαλίσεως όχι μόνο στον ίδιο τον Μαροκινό διακινούμενο εργαζόμενο, αλλά και στα μέλη της οικογενείας του που κατοικούν μαζί του.
In order to reply to this question, it should be noted at the outset that Article 41(1) of the Agreement confers the benefit of the principle of non discrimination in the field of social security not only on the Moroccan migrant worker himself but also on members of his family living with him.
Εντούτοις, η διάταξη αυτή δεν δίδει ορισμό του όρου «μέλη της οικογενείας» του εργαζομένου.
Article 41(1) does not, however, define the term 'members of the family' of the worker.
Ωστόσο, από το κείμενο της διατάξεως αυτής προκύπτει ότι ο κανόνας της ίσης μεταχειρίσεως τον οποίο προβλέπει δεν ισχύει μόνον υπέρ του συζύγου και των τέκνων του διακινούμενου εργαζομένου.
However, it follows from the very wording of that provision that the rule of equal treatment which it lays down is not exclusively for the benefit of the migrant worker's spouse and children.
Πράγματι, το άρθρο 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας χρησιμοποιεί τη γενικότερη έκφραση των «μελών της οικογενείας» του εργαζομένου, οπότε μπορεί να καλύπτει και άλλους συγγενείς του, όπως ιδίως οι ανιόντες του.
Article 41(1) of the Agreement uses the more general expression 'members of the family' of the worker. That expression is thus capable of covering other relatives of the worker, such as, in particular, relatives in the ascending line.
Εξάλλου, η εν λόγω διάταξη δεν περιλαμβάνει καμία ένδειξη δικαιολογούσα τη σκέψη ότι το περιεχόμενο του όρου «μέλη της οικογενείας» περιορίζεται μόνο στα άτομα που έχουν εξ αίματος συγγένεια με τον εργαζόμενο.
There is, moreover, nothing in that provision to suggest that the term 'members of the family' is confined to members of the same blood as the worker.
Ι ­ 7996
I - 7996
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι ο χρησιμοποιούμενος στο άρθρο 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας όρος «μέλη της οικογενείας» δεν αφορά μόνον τον σύζυγο και τους κατιόντες του εργαζομένου, αλλά και τα άτομα που έχουν στενό συγγενικό δεσμό με αυτόν, όπως ιδίως οι ανιόντες του, περιλαμβανομένων και των εξ αγχιστείας, υπό τη ρητή προϋπόθεση όμως ότι τα άτομα αυτά κατοικούν πράγματι μαζί με τον εργα­ζόμενο.
It follows from the foregoing that the term 'members of the family' in Article 41(1) of the Agreement refers not only t_BAR_o the worker's spouse and descendants but also to persons having a close family relationship with him such as his relatives in the ascending line, including those related to him by marriage, subject, however, to the express provision that those persons do in fact live with the worker.
Επομένως, άτομο όπως η εφεσίβλητη της κύριας δίκης, η οποία είναι η μητέρα της συζύγου του διακινούμενου εργαζομένου και διαμένει αδιαλείπτως από το 1985 στην οικία της θυγατέρας της και του γαμβρού της στο κράτος μέλος υποδοχής, πρέπει να θεωρηθεί ως μέλος της οικογενείας του εργαζομένου υπό την έννοια του άρθρου 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας.
It follows that a person such as the respondent in the main proceedings, who is the mother of the migrant worker's spouse and who has since 1985 been continuously resident in the household of her daughter and son-in-law in the host Member State, must be considered to be a member of the family of that worker within the meaning of Article 41(1) of the Agreement.
Κατά συνέπεια, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ο όρος «μέλη της οικογενείας» του Μαροκινού διακινούμενου εργαζομένου, υπό την έννοια του άρθρου 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας, καλύπτει και τους ανιόντες του εργα­ζομένου αυτού και του συζύγου του που κατοικούν μαζί του εντός του κράτους μέλους υποδοχής.
The reply to the second question must therefore be that the term 'members of the family', within the meaning of the Article 41(1) of the Agreement, of a Moroccan migrant worker extends to relatives in the ascending line of that worker and of his spouse who live with him in the host Member State.
Δεδομένου ότι η παρούσα διαδι­κασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Since these proceedings are, for the parties to the main proceedings, a step in the proceedings pending before the national court, the decision on costs is a matter for that court.
Ι ­ 7997
I - 7997
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα), κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με απόφαση της 11ης Μαΐου 1998 το Cour du travail de Bruxelles, αποφαίνεται:
THE COURT (Sixth Chamber), in answer to the questions referred to it by the Cour du Travail de Bruxelles by judgment of 11 May 1998, hereby rules:
Το ως άνω μέλος της οικογενείας Μαροκινού διακινούμενου εργαζομένου, εφόσον ο εργαζόμενος αυτός έχει και την ιθαγένεια του κράτους μέλους υπο­δοχής, δεν μπορεί να επικαλεστεί τη μαροκινή ιθαγένεια του εργαζομένου
Such a member of the family of a Moroccan migrant worker, where that worker also has the nationality of the host Member State, could invoke his Moroccan nationality, for the purposes of the application of Article 41(1) of
MESBAH όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 41, παράγραφος 1, της Συμφωνίας αυτής παρά μόνο βασιζόμενο στο δίκαιο του οικείου κράτους μέλους, του οποίου η ερμηνεία και η εφαρμογή ωστόσο εναπόκεινται μόνο στο εθνικό δικαστήριο, στο πλαίσιο της ενώπιόν του διαφοράς.
BELGIAN STATE V MESBAH the Agreement, solely on the basis of the law of the Member State concerned, which it is for the national court alone, however, to interpret and apply in the proceedings before it.
Υπόθεση C­315/98
Case C-315/98
« Παράβαση κράτους μέλους — Οδηγία 95/21/ΕΚ»
(Failure by a Member State to fulfil its obligations — Directive 95/21/EC)
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Ε G.
Opinion of Advocate General Jacobs delivered on 23 September 1999 . . .
Jacobs της 23ης Σεπτεμβρίου 1999 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 11ης Νοεμβρίου 1999. . .
I-8003 Judgment of the Court (Fifth Chamber), 11 November 1999 1-8006
Πράξεις των οργάνων — Οδηγίες — Εκτέλεση από τα κράτη μέλη —Ανεπάρκεια απλών διοικητικών πρακτικών
Acts of the institutions — Directives — Implementation by the Member States — Mere administrative practice does not constitute fulfilment of that obligation
Προσφυγή λόγω παραβάσεως — Εξέταση του βάσιμου από το Δικαστήριο — Κατά­σταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη — Κατάσταση κατά τη λήξη της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη
Actions for failure to fulfil obligations — Examination by the Court of the merits — Situation to be taken into account — Situation prevailing at the end of the period laid down in the reasoned opinion
Απλές διοικητικές πρακτικές, οι οποίες από τη φύση τους μπορούν να τροποποιηθούν κατά βούληση της διοικήσεως και στερούνται προσή­
Mere administrative practices, which by their nature are alterable at will by the authorities and are not given the appropriate publicity, cannot be regarded as constituting the proper fulfil ment of a Member State's obligations
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C­315/98 θρου 249 ΕΚ) έχουν τα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται η οδηγία.
SUMMARY — CASE C-315/98 under Article 189 of the Treaty (now Article 249 EC).
Στο πλαίσιο προσφυγής βάσει του άρ­θρου 169 της Συνθήκης (νυν άρθρου 226 ΕΚ), η ύπαρξη παραβάσεως πρέπει
In an action under Article 169 of the Treaty (now Article 226 EC), the ques tion whether a Member State has failed to fulfil its obligations must be deter mined by reference to the situation prevailing in the Member State at the end of the period laid down in the reasoned opinion and the Court cannot take account of any subsequent changes.
Ι ­ 8002
I - 8002
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ F.G.JACOBS της 23ης Σεπτεμβρίου 1999 *
OPINION OF ADVOCATE GENERAL JACOBS delivered on 23 September 1999 *
Με απάντηση της 30ής Απριλίου 1997, η Ιταλική Κυβέρνηση πληροφόρησε την Επι­τροπή ότι η οδηγία 95/21 περιλαμβάνεται στο παράρτημα D του σχεδίου κοινοτικού νόμου για το 1995­1996.
By reply dated 30 April 1997, the Italian Government informed the Commission that Directive 95/21 was listed in Schedule D to the draft Community Law for 19951996.
Η οδηγία 95/21/ΕΚ του Συμβουλίου, για την επιβολή, σχετικά με τη ναυσιπλοΐα που συνεπάγεται χρήση κοινοτικών λιμένων ή διέλευση από ύδατα υπό τη δικαιοδοσία κράτους μέλους, των διεθνών προτύπων για την ασφάλεια των πλοίων, την πρόληψη της ρυπάνσεως και τις συνθήκες διαβιώσεως και εργασίας επί των πλοίων (έλεγχος του κρά­τους του λιμένα)1, εκδόθηκε στις 19 Ιουνίου 1995.
Council Directive 95/21/EC concerning the enforcement, in respect of shipping using Community ports and sailing in the waters under the jurisdiction of the Member States, of international standards for ship safety, pollution prevention and ship board living and working conditions (port State control) 1 was adopted on 19 June 1995.
Το άρθρο 20, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής ορίζει: «Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας έως τις 30 Ιουνίου 1996, το αργότερο. Ενημερώ­νουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά».
Article 20(1) thereof provides: 'Member States shall adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary to implement this Directive not later than 30 June 1996 and shall forthwith inform the Commission thereof.'
Στις 24 Νοεμβρίου 1997, θεωρώντας ότι δεν έχουν θεσπιστεί μέτρα για την εφαρμογή της οδηγίας, η Επιτροπή απηύθυνε στην Ιταλική Κυβέρνηση αιτιολογημένη γνώμη σύμφωνα με το άρθρο 169 της Συνθήκης, καλώντας την εν λόγω κυβέρνηση να θεσπί­σει τα μέτρα αυτά εντός δύο μηνών.
On 24 November 1997, considering that no measures had been adopted to imple ment the Directive, the Commission sent the Italian Government a reasoned opinion in accordance with Article 169 of the EC Treaty, calling on it to adopt such measures within two months.
Στις 16 Ιανουαρίου 1997, μη έχοντας λάβει πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας από την Ιταλία, η Επιτροπή ζήτησε από την Ιταλική Κυβέρνη­ση να της υποβάλει τις παρατηρήσεις της σύμφωνα με το άρθρο 169 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 226 ΕΚ).
On 16 January 1997, having received no information concerning such implementation by Italy, the Commission requested the Italian Government to submit its observa tions in accordance with Article 169 of the EC Treaty (now Article 226 EC).
Στις 13 Φεβρουαρίου 1998 οι ιταλικές αρχές απέστειλαν στην Επιτροπή σχέδιο υπουργικής αποφάσεως για την εφαρμογή της οδηγίας· στις 26 Μαΐου 1998 πληροφό­ρησαν την Επιτροπή ότι στις 24 Απριλίου 1998 εκδόθηκε ο νόμος 128 2.
On 13 February 1998, the Italian authorities sent the Commission a draft regulation implementing the Directive; on 26 May 1998, they informed it that Law No 128 2 had been adopted on 24 April 1998.
Η οδηγία 95/21 περιλαμβάνεται στο παράρτημα D του νόμου
Directive 95/21 was included in Schedule D to that Law, in a list of
2 — Αποκαλείται, «κοινοτικός νόμος 1995­1997», Supplemento Ordinario GURΙ αριθ. 88, της 7ης Μαΐου 1998.
2 — Referred to as the 'Community Law 1995-1997', Supplemento Ordinario GURI No 88 of 7 May 1998.
* Γλώσσα του πρωτοτύπου: η αγγλική. 1— EĖ L 157, α.1.
* Original language: English.
Ι ­ 8003
I - 8003
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ JACOBS — ΥΠΟΘΕΣΗ C­315/98 οδηγίας 95/21 βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο.
OPINION OF MR JACOBS — CASE C-315/98 directives yet to be implemented by ministerial regulation.
αυτού, σε κατάλογο των οδηγιών που ακόμη έπρεπε να τεθούν σε εφαρμογή με υπουργική απόφαση.
3 The circulars concerned fall within that category and thus cannot be relied upon by the Italian Government in its defence.
Στις 12 Αυγούστου 1998 η Επιτροπή κί­νησε την παρούσα δίκη, στο πλαίσιο της οποίας ζητεί από το Δικαστήριο να δια­πιστώσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπί­ζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανο­νιστικές και διοικητικές διατάξεις για την εφαρμογή της οδηγίας 95/21, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία αυτή και από τη Συνθήκη και να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
On 12 August 1998, the Commission brought the present proceedings, in which it asks the Court to declare that, by not adopting the laws, regulations and administrative provisions necessary to implement Directive 95/21, the Italian Republic has failed to fulfil its obligations under that directive and the EC Treaty, and to order the Italian Republic to pay the costs.
Όσον αφορά το σχέδιο υπουργικής απο­φάσεως για την εφαρμογή της οδηγίας και το γεγονός ότι η οδηγία 95/21 περιλαμβάνεται στο παράρτημα D του νόμου 128 της 24ης Απριλίου 1998, πάλι κατά πάγια νομολογία το Δικαστήριο δέχεται ότι το ζήτημα αν ένα κράτος μέλος έχει τηρήσει τις υποχρεώσεις του πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την κατάσταση που υφίστατο κατά το τέλος της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολο­γημένη γνώμη 4.
As regards the draft regulation imple menting the Directive and the fact that Directive 95/21 is listed in Schedule D to Law No 128 of 24 April 1998, the Court has further consistently held that the ques tion whether a Member State has failed to fulfil its obligations must be determined by reference to the situation prevailing at the end of the period laid down in the reasoned opinion.
'Ετσι, σε όποιον βαθμό και αν εφαρμόστηκε η οδηγία με τα εν λόγω μέτρα, τα μέτρα αυτά δεν μπορούν να λη­φθούν υπόψη στην παρούσα υπόθεση.
4 Thus, even were those measures to have implemented the Directive in any degree, they could not be taken into consideration in the present case.
Με τους αμυντικούς της ισχυρισμούς, η Ιταλική Κυβέρνηση διατείνεται ότι οι υπο­χρεώσεις που απορρέουν από το μνημόνιο συνεννοήσεως για τον έλεγχο από το κράτος του λιμένα που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 26 Ιανουαρίου 1982 και από τις σχετικές αποφάσεις του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού, που στην ουσία επαναλαμβάνει η οδηγία, τηρούνται στην Ιταλία με σειρά εγκυκλίων που εξέδωσαν το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και το Υπουργείο Μεταφορών και Ναυσιπλοΐας από το 1977 μέχρι το 1998.
In its defence, the Italian Government argues that the obligations arising under the Memorandum of Understanding on Port State Control signed in Paris on 26 January 1982 and the resolutions of the International Maritime Organisation relating thereto, which the Directive in fact embodies, have been complied with in Italy by means of a series of circulars from the Ministry of the Mercantile Marine and the Ministry of Transport and Shipping dating from 1977 to 1998.
Περαιτέρω, αναφέρει ότι η διαδικασία εγκρίσεως του σχεδίου υπουρ­γικής αποφάσεως για την εφαρμογή της
It further states that the procedure for adopting the draft regulation implementing Directive 95/21 is at an advanced stage.
3 — Βλ., ως την πλέον πρόσφατη, την απόφαση της 16ης Δεκεμβρίου 1997, C­316/96, Επιτροπή κατά Ιταλίας (Συλλογή 1997, α 1­7231, σκέψη 16).
3 — See, most recently, Case C-316/96 Commission v Italy [1997] ECR 1-7231, paragraph 16 of the judgment.
4 — Αυτόθι, σκέψη 14.
4 — Ibid., paragraph 14.
Ι ­ 8004
I - 8004
Κατά συνέπεια, συνάγω ότι το Δικαστήριο θα πρέπει:
I therefore conclude that the Court should: