natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η προσφεύγουσα είχε επίσης την ευκαιρία να λαμβάνει κάθε φορά θέση επί των σχετικών με το άρθρο 85 της Συνθήκης αιτιάσεων που της είχαν απευθυνθεί.
The applicant also had the opportunity on each occasion to state its views on the objections under Article 85 that were sent to it.
Σε απάντηση επί ερωτήσεως του Πρωτοδικείου, διευ­κρίνισε ότι είχε απαντήσει στις δύο πρώτες ανακοινώσεις αιτιάσεων της 11ης Σε­πτεμβρίου 1992 και της 1ης Σεπτεμβρίου 1993 και ότι είχε συμμετάσχει στις ακροάσεις της 6ης Οκτωβρίου 1992 και της 21ης και 22ας Σεπτεμβρίου 1993.
In reply to a question from the Court, it stated that it had replied to the first two statements of objections on 11 September 1992 and 1 September 1993, and that it had taken part in hearings on 6 October 1992 and 21 and 22 September 1993.
282 Όσον αφορά τις σχετικές με το άρθρο 86 της Συνθήκης αιτιάσεις, η πρώτη περίοδος που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι συνεπώς η διαρρεύσασα μεταξύ της διαβιβάσεως της δεύτερης ανακοινώσεως αιτιάσεων, στις 22 Απριλίου 1993, και της διαβιβάσεως της τρίτης ανακοινώσεως αιτιάσεων, στις 25 Μαρτίου 1996, ήτοι περίοδος 35 μηνών.
282 As regards the objections under Article 86, the first period to be taken into consideration is therefore that which elapsed between the despatch of the second statement of objections on 22 April 1993 and the despatch of the third statement of objections on 25 March 1996, a period of 35 months.
Πρέπει εντούτοις να τονιστεί ότι, κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, η προ­σφεύγουσα είχε την ευκαιρία να απαντήσει στη δεύτερη ανακοίνωση αιτιάσεων, την 1η Σεπτεμβρίου 1993.
It should be noted, however, that during that period the applicant had the opportunity to reply to the second statement of objections on 1 September 1993.
Αφού έλαβε γνώση των επιχειρημάτων που ανέπτυξε η προ­σφεύγουσα σε απάντηση επί της δεύτερης ανακοινώσεως αιτιάσεων, η Επιτροπή της γνωστοποίησε την εγκατάλειψη των δύο πρώτων διαδικασιών που είχαν κινηθεί δυνάμει του άρθρου 85 της Συνθήκης, στις 28 Ιουνίου και στις 2 Αυγούστου 1995, και της έδωσε εντολή να απαντήσει σε αίτηση πληροφοριών, βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού 17, στις 19 Ιουλίου 1995.
After hearing the applicant's arguments in reply to the second statement of objections, the Commission informed the applicant that it was abandoning the two proceedings commenced under Article 85 on 28 June and 2 August 1995, and ordered it to reply to a request for information under Article 11 of Regulation No 17 on 19 July 1995.
Αν και οι απόψεις των διαδίκων διίστανται όσον αφορά το ενδιαφέρον της τελευταίας αυτής εντολής, πρέπει να τονιστεί ότι οι διευκρινίσεις της προσφεύγουσας στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας δεν επι­τρέπουν να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η εντολή αυτή είναι αποτέλεσμα πλάνης στην οποία υπέπεσε η Επιτροπή κατά τον χειρισμό της υποθέσεως.
Although the parties differ as to the significance of that instruction, the explanations put forward by the applicant in the present proceedings do not support the conclusion that its adoption was the result of an error by the Commission in dealing with the case.
Πρέπει επιπλέον να δοθεί συναφώς έμφαση στον περίπλοκο χαρακτήρα, από άποψη πραγματικών
This was, moreover, a factually complex case in which the Commission had to deal with various complaints, as the applicant has not denied. The period of 35 months which elapsed between the
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­228/97 περιστατικών, της υποθέσεως και στις διάφορες καταγγελίες οι οποίες απευθύνθη­καν στην Επιτροπή, πράγμα που δεν αμφισβήτησε η προσφεύγουσα.
1999 — CASE T-228/97 second and the third statements of objections does not therefore appear unreasonable.
283 Η τελευταία χρονική περίοδος που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι η διαρρεύσασα μεταξύ της διαβιβάσεως της τρίτης ανακοινώσεως των αιτιάσεων, στις 25 Μαρτίου 1996, και της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, στις 14 Μαΐου 1997.
283 The final period to be taken into consideration is that which elapsed between the adoption of the third statement of objections on 25 March 1996 and the adoption of the contested decision on 14 May 1997.
Κατά τη διάρκεια όμως της περιόδου αυτής, στις 12 Ιουλίου 1996, η προσφεύγουσα δια­βίβασε την απάντηση της επί της ανακοινώσεως των αιτιάσεων (βλ. ανωτέρω σκέψη 6).
During that period, on 12 July 1996, the applicant sent its reply to the statement of objections (see paragraph 6 above).
Η παρέλευση προθεσμίας δέκα περίπου μηνών για τη σύνταξη τελικής αποφάσεως σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας δεν συνιστά παραβίαση της αρχής της τηρήσεως εύλογης προθεσμίας σε διοικητική διαδικασία αφορώσα την πολιτική επί του ανταγωνισμού (βλ. προμνημονευθείσα απόφαση SCK και FNK κατά Επιτροπής, σκέψη 66).
The passage of a period of about 10 months for the drafting of a final decision in all the official languages of the Community does not constitute an infringement of the principle that the Commission should act within a reasonable time in an administrative proceeding concerning competition policy (SCK and FNK, paragraph 66).
284 Η προσφεύγουσα δεν μπορεί επίσης να επικαλεστεί την ίδια της τη συμπεριφορά κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας για να επιτείνει τη σημασία της διάρκειας της διαδικασίας αυτής.
284 Nor can the applicant rely on its own conduct during the administrative proceeding in order to increase the significance of the proceeding's duration.
Αρκεί πράγματι να τονιστεί ότι, έστω και αν είχε φροντίσει κάθε φορά να αντιδράσει εντός των προθεσμιών που της είχαν ταχθεί, δεν είχε ακόμη θέσει τέρμα, κατά την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, σε ορισμένες από τις καταχρήσεις που είχαν ήδη επισημανθεί στην ανακοίνωση των αιτιάσεων (εκείνες στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 1, σημεία 4,5 και 6).
Even if it took care on each occasion to respond within the time-limits specified, it had not yet put an end to a number of the abuses already identified in the statement of objections (those referred to in Article 1(4), (5) and (6)) at the time the contested decision was adopted.
285 Κατά συνέπεια, παρά τη συνολική διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας που προηγήθηκε της εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως, η απόφαση αυτή δεν ενέχει, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών της παρούσας υποθέσεως, παραβίαση της αρχής της τηρήσεως εύλογης προθεσμίας.
285 Therefore, despite the total duration of the administrative proceeding prior to the adoption of the contested decision, the decision is not, bearing in mind the particular circumstances of the case, vitiated by an infringement of the principle requiring that the Commission must act within a reasonable time.
Εν πάση περιπτώσει, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να αντλήσει κανένα επιχείρημα από την προμνημονευθείσα απόφαση της 17ης Δεκεμβρίου 1998, Baustahlgewebe κατά Επιτροπής, διότι οι επίδικες στην υπόθεση αυτή προθεσμίες αφορούσαν τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του κοινοτικού δικαστή και όχι μόνον τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας.
In any event, the applicant cannot rely on the judgment in Baustahlgewebe, since the periods at issue in that case concerned the duration of the procedure before the Community judicature and not just that of the administrative proceeding.
286 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι το τέταρτο σκέλος του πρώτου λόγου των επικου­ρικών αιτημάτων είναι απορριπτέο.
286 It follows from the above that the fourth branch of this first alternative plea must be dismissed.
Όσον αφορά τον άγνωστο μέχρι τότε χαρακτήρα της έννοιας της καταχρήσεως συλλογικής δεσπόζουσας Θέσεως
The novelty of the concept of the abuse of a joint dominant position
287 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η έννοια της συλλογικής δεσπόζουσας θέσεως δεν είχε ακόμη εφαρμοστεί στην πράξη κατά τον χρόνο της εκδηλώσεως των επίδικων ενεργειών.
287 The applicant argues that the concept of joint dominance had as yet had no practical implementation when the conduct at issue in the present case occurred.
Πράγματι, οι καταχρήσεις στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 1, σημεία 1 έως 3, του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως διαπράχθηκαν προ της εκδόσεως της αποφάσεως 89/93/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 7ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με τη διαδικασία εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης ΕΟΚ (IV/ 31.906 — Επίπεδος ύαλος) (ΕΕ L 33, σ. 44).
The abuses referred to in Article 1(1) to (3) of the contested decision all took place before Commission Decision 89/93/EEC of 7 December 1988 (IV/31.906 Italian Flat Glass) relating to a proceeding under Articles 85 and 86 of the EEC Treaty (OJ 1989 L 33, p.
Ο άγνωστος χαρακτήρας της έννοιας της συλλογικής δεσπόζουσας θέσεως έπρεπε συνεπώς να είχε ληφθεί υπόψη κατά τον καθορισμό του ύψους του προστίμου (προμνημονευθείσα απόφαση AKZO κατά Επιτροπής, σκέψη 163).
The novelty of the concept of joint dominance should have been taken into account when the amount of the fine was determined (AKZO, paragraph 163).
288 Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι το μόνο συμπέρασμα που πρέπει να αντληθεί συναφώς από την προμνημονευθείσα απόφαση Compagnie maritime belge transports κ.λπ. κατά Επιτροπής είναι ότι ένα επιχείρημα στηριζόμενο σε νέο στοιχείο δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη αν δεν υπάρχει νέο στοιχείο.
288 The applicant further states that the only relevant information to be drawn from Compagnie Maritime Beige Transports is that an argument based on novelty cannot be upheld in the absence of novelty.
Στο σχέδιο ανακοινώσεως όμως της Επιτροπής [(COM(96) 649 τελικό], της 10ης Δεκεμβρίου 1996, σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού στις συμφωνίες προσβάσεως στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, η Επιτροπή ανέφερε ότι «οι συνθήκες υπό τις οποίες υπάρχει συλλογική δεσπόζουσα θέση και υπό τις οποίες οδηγεί σε κατάχρηση δεν διευκρι­νίστηκαν ακόμη πλήρως από τη νομολογία των κοινοτικών δικαιοδοτικών οργάνων ούτε από την πρακτική της Επιτροπής, το δίκαιο δε συνεχίζει να εξελίσσεται επί του θέματος αυτού».
In the draft communication of 10 December 1996 (COM(96)649 final) from the Commission on the application of the competition rules to access agreements in the telecommunications sector, the Commission itself observes that 'the circumstances in which a joint dominant position exists, and in which it is abused, have not yet been fully clarified by the caselaw of the Community courts or the practice of the Commission, and the law is still developing'.
289 Η Επιτροπή απορρίπτει το επιχείρημα της προσφεύγουσας, ισχυριζόμενη ιδίως ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στηρίζεται, κυρίως, στη διαπίστωση ατομικής δεσπόζο­υσας θέσεως της προσφεύγουσας και, μόνον επικουρικά, στη διαπίστωση συλλο­γικής δεσπόζουσας θέσεως.
289 The Commission rejects the applicant's argument, maintaining that the contested decision is based primarily on a finding that the applicant held an individual dominant position, while the finding of joint dominance was made purely in the alternative.
290 Πρέπει να υπομνηστεί προκαταρκτικά ότι η ερμηνεία της προσβαλλομένης αποφάσεως την οποία προτείνει η Επιτροπή στο υπόμνημα αντικρούσεως δεν μπορεί να γίνει δεκτή (βλ. ανωτέρω σκέψεις 25 έως 31).
290 As a preliminary observation, it should be noted that the reading of the contested decision proposed by the Commission in its defence cannot be accepted (see paragraphs 25 to 31 above).
291 Επισημαίνεται κατόπιν ότι αν και, κατά πάγια νομολογία, μπορεί να ληφθεί υπόψη, κατά τον καθορισμό του ύψους του προστίμου, το γεγονός ότι οι παραβάσεις εμπίπτουν σε τομέα του δικαίου όπου οι κανόνες του ανταγωνισμού ουδέποτε διευκρινίστηκαν (προμνημονευθείσα απόφαση AKZO κατά Επιτροπής, σκέψη 163), πολλά στοιχεία μαρτυρούν εντούτοις ότι η προσφεύγουσα δεν μπορεί εν προκειμένω να επικαλεστεί τον υποτιθέμενο άγνωστο χαρακτήρα της έννοιας της συλλογικής δεσπόζουσας θέσεως.
291 Although it is well established in caselaw that, in fixing the amount of the fine, account may be taken of the fact that the infringements fall within an area of the law in which the competition rules have never been clearly stated (AKZO, paragraph 163), there are many factors to show that, in this case, the applicant is not entitled to rely on the alleged novelty of the concept of a joint dominant position.
292 Πράγματι, αν και, κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο η προσφεύγουσα και η SDL είχαν προβεί στις διάφορες ενέργειες που συνιστούσαν καταχρηστική εκμε­τάλλευση της δεσπόζουσας θέσεως τους, δηλαδή μεταξύ 1986 και 1988 [άρθρο 1, σημεία 1 έως 3], η έννοια αυτή δεν είχε ακόμη καθιερωθεί στο δίκαιο του ανταγω­νισμού — η προαναφερθείσα απόφαση 89/93 εκδόθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1988 και το προμνημονευθέν σχέδιο ανακοινώσεως της Επιτροπής [COM(96) 649 τελικό], χωρίο του οποίου παραθέτει η προσφεύγουσα, φέρει ημερομηνία της 10ης Δε­κεμβρίου 1996 —, διαπιστώνεται εντούτοις ότι ο στόχος των καταχρηστικών πρα­κτικών που προσάπτονται στην προσφεύγουσα και στην SDL για τη χρονική περίοδο προ του Φεβρουαρίου του 1990, ήτοι η προάσπιση της θέσεως της στην αγορά και η παρεμπόδιση των εισαγωγών ζαχάρεως στην Ιρλανδία, δεν παρουσιάζει κανένα νέο χαρακτήρα από την άποψη του δικαίου του ανταγωνισμού (βλ., υπό την έννοια αυτή, την προμνημονευθείσα απόφαση Compagnie maritime belge transports κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 248).
292 Even if, at the time the applicant and SDL adopted the various types of conduct which constituted abuse of their joint dominant position, that is to say between 1986 and 1988 (Article 1(1) to (3)), that concept had not yet been established in competition law — Decision 89/93/EEC, cited above, is dated 7 December 1988 and the draft Commission communication (COM(96)649 final), of which the applicant cites an extract, is dated 10 December 1996 —, the aim of the abusive practices of which the applicant and SDL were accused for the period before February 1990, namely the protection of its market position and the prevention of sugar imports into Ireland, is nothing new in competition law (Compagnie Maritime Beige Transports, paragraph 248).
293 Επιπλέον, όπως παρατηρεί η Επιτροπή, το περιεχόμενο του σημειώματος της 21ης Νοεμβρίου 1988 (βλ. ανωτέρω σκέψη 64) εμφαίνει σαφώς ότι, πέραν του ότι η προσφεύγουσα γνώριζε την έκταση της θέσεως της και εκείνης της SDL στις δύο οικείες αγορές, τόσο η προσφεύγουσα όσο και η SDL είχαν συνείδηση των στενών οικονομικών δεσμών τους και της δυνατότητας συντονισμού της συμπεριφοράς τους στην αγορά.
293 Moreover, as the Commission observes, the note of 21 November 1988 (see paragraph 64 above) clearly shows that, in addition to the fact that the applicant knew the extent of its position and SDL's position on the two markets concerned, both the applicant and SDL were aware of the closeness of the economic links between them and the possibility of coordinating their conduct on the market.
294 Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή δεν παρέβη το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 μη θεωρώντας τον φερόμενο ως άγνωστο έως τότε χαρακτήρα της έννοιας της συλλογικής δεσπόζουσας θέσεως ως ελαφρυντικό στοιχείο κατά τον καθορισμό του ύψους του προστίμου.
294 In those circumstances, the Court finds that the Commission did not infringe Article 15(2) of Regulation No 17 by not taking the alleged novelty of the concept of a joint dominant position as a mitigating circumstance at the time the fine was fixed.
Πρέπει συνεπώς να απορριφθεί το πέμπτο σκέλος του πρώτου λόγου των επικουρικών αιτημάτων.
This fifth branch of the first alternative plea must therefore be dismissed.
Όσον αφορά τον δεύτερο λόγο, που αντλείται από την παράβαση τον άρθρον 3, παράγραφος 1, τον κανονισμού 17
The second plea, alleging infringement of Article 3(1) of Regulation No 17
295 Με το άρθρο 3 του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως, η Επιτροπή διατάσσει την προσφεύγουσα να παύσει τις παραβάσεις που διαπιστώνονται με το άρθρο 1, σημεία 4,5 και 6, στον βαθμό που δεν το έχει ήδη πράξει, και να απέχει από κάθε πράξη ή συμπεριφορά τέτοιας φύσεως στο μέλλον.
295 In Article 3 of the contested decision, the Commission orders the applicant to bring to an end the infringements referred to in Article 1(4), (5) and (6) in so far as it has not already done so, and to refrain from repeating any such act or conduct.
296 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει, αφενός, ότι η επιταγή να απέχει από τη χορήγηση επιστροφών βάσει στόχου στους αγοραστές ζαχάρεως λιανικού εμπορίου, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 3, τέταρτη παράγραφος, πρώτο εδάφιο, του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως, συνιστά παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 17 στο μέτρο που έχει περιεχόμενο ευρύτερο από εκείνο της παραβάσεως στην οποία αναφέρεται και η οποία διαπιστώνεται με το άρθρο 1, σημείο 6, στοιχείο i, του εν λόγω διατακτικού.
296 The applicant claims, first, that the order to refrain from granting target rebates to retail sugar customers, as set out in the third paragraph of Article 3 of the contested decision, infringes Article 3(1) of Regulation No 17, in so far as the order is wider in scope than the infringement to which it relates and which is found in Article 1(6)(i) of the contested decision.
Η Επιτροπή δεν αναφέρθηκε πράγματι στο συνδυασμένο αποτέλεσμα των εν λόγω επιστροφών, ενώ το άρθρο 1, σημείο 6, στοιχείο i, δεν αφορά παρά τις επιστροφές βάσει στόχου που είχαν ακριβώς ως αποτέλεσμα να δημιουργούν σχέση εξαρτήσεως των ενώσεων χονδρεμπόρων με την προσφεύγουσα.
The Commission made no reference to the tying effect of the rebates in question, whereas Article 1(6)(i) refers only to the target rebates which allegedly had the effect of tying groups of wholesalers to the applicant.
Οι διευκρινίσεις στις οποίες προέβη η Επιτροπή στηρίζονται σε εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 3, δεύτερη παράγραφος του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως.
The Commission's explanations were based on a misinterpretation of the second paragraph of Article 3 of the contested decision.
297 Αφετέρου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η επιταγή καταργήσεως των άλλων εκπτώσεων, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 3, τρίτη παράγραφος, πρώτο εδάφιο, του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως, παραβαίνει επίσης το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 17, στο μέτρο που αφορά στην πραγματικότητα το σύστημα των συμπληρωματικών εκπτώσεων, ο καταχρηστικός χαρακτήρας του οποίου δεν αποτέλεσε αντικείμενο ρητής διαπιστώσεως στο οικείο τμήμα του δια­τακτικού, ήτοι στο άρθρο 1, σημείο 5, που περιορίζεται να καταδικάσει την πραγ­ματική εφαρμογή εισαγουσών διακρίσεις τιμών έναντι των ανταγωνιστριών επιχειρήσεων συσκευασίας ζαχάρεως στην αγορά της προοριζόμενης για λιανική πώληση ζαχάρεως.
297 Moreover, the applicant claims that the order to cease the other rebates, as set out in the second part of the third paragraph of Article 3 of the contested decision, also infringes Article 3(1) of Regulation No 17, in so far as it really concerns the system of additional rebates which was not formally found to be abusive in the relevant part of the operative part, Article 1(5), which only condemns active price discrimination against competing sugar packers on the retail sugar market.
Δεν έχει συναφώς σημασία να διευκρινιστεί αν το χωρίο αυτό του διατακτικού στηρίζεται στην παράγραφο 145 ή στην παράγραφο 149 των αιτιολο­γικών σκέψεων της προσβαλλομένης αποφάσεως.
In that regard, it is irrelevant whether this passage from the operative part is based on point 145 or point 149 of the contested decision.
Η Επιτροπή επιβάλλει στην προσφεύγουσα να παύσει τη χορήγηση όλων των άλλων εκπτώσεων, έστω και αν δεν εισάγουν διακρίσεις, για τον λόγο ότι δεν χορηγούνται συναρτήσει της ποσότητας της ζαχάρεως ή του κόστους της συναλλαγής, πράγμα που βαίνει πέραν του περιεχο­μένου του άρθρου 1, σημείο 5, του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως.
The Commission required the applicant to refrain from granting all other rebates, even if they were not discriminatory, because they were not in any way dependent on the quantity of sugar or the cost of the operation, which went beyond the scope of Article 1(5) of the contested decision.
1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ­228/97
1999 — CASE T­228/97
Η απαγόρευση αφορά μόνον τις πρακτικές που δεν είναι συμβατές με τις διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ (απόφαση του Πρωτοδικείου της 8ης Ιουνίου 1995, Τ­9/93, Schöller κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ.
298 It should be remembered that Article 3(1) of Regulation No 17 is to be applied according to the nature of the infringement found and may include an order to do certain acts or things which, unlawfully, have not been done as well as an order to bring an end to certain acts, practices or situations which are contrary to the Treaty (Commercial Solvents, paragraph 45).
ΙΙ ­ 1611, σκέψη 159).
The prohibition may cover only practices which are incompatible with the EC Treaty (Case T­9/93 Schöller ν Commission [1995] ECR II­1611, paragraph 159).
299 Το άρθρο 3 του διατακτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως περιλαμβάνει μια λογική σειρά επιταγών που σκοπό έχουν να εμποδίσουν την επανάληψη πράξεων μη συμβατών με το άρθρο 86 της Συνθήκης και βαίνουν από το γενικό προς το ειδικό και από το παρόν προς το μέλλον.
299 In this case, Article 3 of the contested decision contains a logical series of orders designed to prevent the repetition of actions incompatible with Article 86, moving from the general to the particular and from the present to the future.
300 'Ετσι, με την πρώτη παράγραφο επιβάλλεται στην προσφεύγουσα να παύσει αμέσως όλες τις παραβάσεις τις οποίες διέπραττε κατά τον χρόνο εκδόσεως της προσβαλ­λομένης αποφάσεως, ήτοι εκείνες που διαπιστώνονται με το άρθρο 1, σημεία 4, 5 και 6.
300 Thus, the first paragraph requires the applicant immediately to terminate all the infringements still current at the time of the adoption of the contested decision, namely those found in Article 1(4), (5) and (6).
Η παράγραφος αυτή είναι απόλυτα σύμφωνη με τις απαιτήσεις που επιβάλ­λονται συναφώς από τη νομολογία, πράγμα που δεν αμφισβητεί η προσφεύγουσα.
It is perfectly in accordance with the requirements of the case­law in that respect, as the applicant does not deny.
301 Με τη δεύτερη παράγραφο απαγορεύεται στην προσφεύγουσα να συνεχίσει τη διάπραξη όλων αυτών των παραβάσεων στο μέλλον ή να προβεί στη λήψη μέτρου ισοδυνάμου αποτελέσματος.
301 The second paragraph prohibits the applicant from continuing any of those infringements in the future or adopting any measure having equivalent effect.
Η παράγραφος αυτή είναι επίσης σύμφωνη με τις απαιτήσεις της νομολογίας, στο μέτρο που αφορά μόνον ενέργειες μη συμβατές με τη Συνθήκη.
It also complies with the requirements of the case­law, in so far as it covers only conduct that is incompatible with the Treaty.
302 Με την τρίτη παράγραφο διευκρινίζεται για το μέλλον η επιταγή που περιλαμβά­νεται στη δεύτερη παράγραφο, όσον αφορά ειδικότερα τις εισάγουσες διακρίσεις εκπτώσεις, δηλαδή τις εκπτώσεις κατά την εξαγωγή και τις εισάγουσες διακρίσεις εκπτώσεις έναντι των ανταγωνιστριών επιχειρήσεων συσκευασίας ζαχάρεως.
302 The third paragraph spells out for the future the order given in the second paragraph, more particularly concerning the discriminatory discounts, namely the export rebates and the rebates discriminating against competing sugar packers.
Αυτή η διευκρίνιση της γενικής επιταγής για το μέλλον, η οποία διατυπώνεται στη δεύτερη παράγραφο, αφορά συνεπώς ειδικά τις παραβάσεις οι οποίες διαπιστώνονται με το άρθρο 1, σημεία 4 και 5.
The explanation of the general prohibition for the future formulated in the second paragraph thus covers specifically the infringements found in Article 1(4) and (5).
Αφορά επίσης μόνον τη βιομηχανική αγορά.
It also relates only to the industrial market.
303 Με την τέταρτη παράγραφο διευκρινίζεται η γενική επιταγή για το μέλλον η οποία διατυπώνεται στη δεύτερη παράγραφο, όσον αφορά ειδικότερα τις κατ' επιλογήν χορηγούμενες εκπτώσεις στους πελάτες των ανταγωνιστριών επιχειρήσεων συσκε­υασίας ζαχάρεως και τη χορήγηση επιστροφών βάσει στόχου στους αγοραστές ζαχάρεως προοριζόμενης για λιανική πώληση.
303 The fourth paragraph spells out for the future the general order given in the second paragraph, more particularly concerning the selective rebates to customers of competing sugar packers and the granting of target rebates to purchasers of retail sugar.