natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Προδικαστική — Tribunale di Treviso — Ερμηνεία του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 545/92 του Συμβουλίου, της 3ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το καθεστώς που ισχύει στις εισαγωγές στην Κοινότητα προϊόντων καταγωγής των Δημοκρατιών της Κροατίας και της Σλοβενίας και των Γιουγκοσλαβικών Δημοκρατιών της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, της Μακεδονίας και του Μαυροβουνίου, και του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 859/92 της Επιτροπής, της 3ης Απριλίου 1992, για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής κατά την εισαγωγή ορισμένων προϊόντων του τομέα του βοείου κρέατος καταγωγής των Δημοκρατιών της Κροατίας και της Σλοβενίας και των Γιουγκοσλαβικών Δημοκρατιών της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, της Μακεδονίας και του Μαυροβουνίου — Εισαγωγή βοείου κρέατος (baby beef) από την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας — Αρμόδιος για την έκδοση των πιστοποιητικών προελεύσεως οργανισμός
Preliminary ruling — Bundesfinanzhof — Interpretation of Art. 36(3) of Council Regulation No 222/77 of 13 December 1976 on Community transit (as amended by Council Regulation (EEC) No 474/90 of 22 February 1990) and of Article 11a of Commission Regulation 1062/87 of 27 March 1987 on provisions for the implementation of the Community transit procedure and for certain simplifications of that procedure — Offence or irregularity committed during an external Community transit procedure (Tl) — Customs office of the place where the offence or irregularity took place required to recover customs duties — Time limit by which proof of the place of the offence or irregularity must be adduced
Υποθ. C-231/98 Lamboley SA κατά Administration des impôts
Case C­234/98 G.C. Allen ν Amalgamated Construction Co. Ltd
Προδικαστική — Συμβούλιο Επικρατείας — Φορολογητέα αξία των εισαγομένων εμπορευμάτων — Δασμολογητέα αξία — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1224/80 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1980, περί της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων — Άρθρα 30 και 95 της Συνθήκης ΕΚ — Ευθύνη του Δημοσίου έναντι ιδιώτη σε περίπτωση παραβάσεως κοινοτικών διατάξεων εκ μέρους του Δημοσίου
Preliminary ruling — Tribunale di Treviso — Interpretation of Art. 1 of Council Regulation (EEC) No 545/92 of 3 February 1992 concerning the arrangements applicable to the import into the Community of products originating in the Republics of Croatia and Slovenia and the Yugoslav Republics of Bosnia­Herzegovina, Macedonia and Montenegro, and of Annex I to Commission Regulation (EEC) No 859/92 of 3 April 1992 laying down detailed rules governing imports of 'baby­beef originating in the Republics of Croatia and Slovenia and the Yugoslav Republics of Bosnia­Herzegovina, Macedonia and Montenegro — Import of "baby­beef from the former Yugoslav Republic of Macedonia — Determination of body empowered to issue certificates of origin
Προδικαστική — Tribunal de grande instance d'Epinal — Ερμηνεία του 95 της Συνθήκης ΕΚ — Σύστημα τελών αυτοκινήτων — Τέλος παρουσιάζον μεγάλη προοδευτική αύξηση από την κλίμακα πέραν της οποίας δεν υφίστανται αυτοκίνητα εγχώριας παραγωγής
Preliminary ruling — Industrial Tribunal, Leeds — Interpretation of Council Directive 77/187/EEC of 14 February 1977 on the approximation of the laws of the Member States relating to the safeguarding of employees' rights in the event of transfers of undertakings, businesses or parts of businesses ­ Transfer of part of the employees — Transfer between two companies belonging to the same group
Προδικαστική — Tribunal de grande instance d'Epinal — Ερμηνεία του 95 της Συνθήκης ΕΚ — Σύστημα τελών αυτοκινήτων — Τέλος παρουσιάζον μεγάλη προοδευτική αύξηση από
Reference for a preliminary ruling — Tribunal de Grande Instance d'Epinal — Interpretation of Art. 95 of the EC Treaty in relation to a system of motor vehicle taxation — Tax increasing sharply above the tax band in which there is no vehicle of domestic manufacture
Προδικαστική — Cour d'appel de Bruxelles -Ερμηνεία του άρθρου 13 του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων — Απαλλαγή των καταβαλλομένων από τις Κοινότητες μισθών από τον εθνικό φόρο — Συμβιβαστό εθνικού κανόνα, δυνάμει του οποίου ο σύζυγος του κοινοτικού υπαλλήλου φορολογείται ως «αυτοτελώς φορολογούμενος», δηλαδή δεν τυγχάνει του φορολογικού
Preliminary ruling — Interpretation of Second Council Directive 77/91/EEC of 13 December 1976 on coordination of safeguards which, for the protection of the interests of members and others, are required by Member States of
Υποθ. C-234/98 G.C. Allen κατά Amalgamated Construction Co. Ltd
Page 91
Προδικαστική — Industrial Tribunal, Leeds Ερμηνεία της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ του
their capital companies within the meaning of the second paragraph of Article 58 of the EC Treaty, in respect of the formation of public limited liability companies and the maintenance and alteration of
Το παρόν δελτίο συντάσσεται από το Τμήμα Τύπου και Πληροφοριών του Δικαστηρίου (L-2925 Λουξεμβούργο) για την ταχεία ενημέρωση των αναγνωστών επί των εργασιών του.
This bulletin is issued by the Court's Press and Information Division (L-2925 Luxembourg) to provide rapid information on the work of the Court.
Γλώσσα πρωτοτύπου: η γαλλική.
Original version: French Completed on 23.07.1998 Catalogue No: DX-AC-98-0019-EN-C
Εβδομάδα από 14 έως 18 Σεπτεμβρίου 1998 αριθ. 20/98
Week of 14 to 18 September 1998 n° 20/98
C-431/97 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας Μεταφορές
Case C-372/96 Antonio Pontillo v Donatab Sri Agriculture
Υποθ. C-260/96 Ministero delle Finanze κατά Spac SpA Αρχές του κοινοτικού δικαίου
Case C-323/96 13 Commission of the European Communities v Kingdom of Belgium Company law
Υποθ. C-323/96 13 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου του Βελγίου Δίκαιο των εταιριών
Case C-231/96 Edilizia Industriale Siderurgica Sri (Edis) v Ministero delle Finanze Principles of Community law
Αρχές του κοινοτικού δικαίου
Case C-400/96 Jean Harpegnies Free movement of goods
Συνεκδ. υποθ. Τ-374/94, Τ-375/94, Τ-384/94 και Τ-388/94 21 European Night Services Ltd (ENS) κ.λπ. κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγωνισμός
Joined Cases T-374/94, Τ-375/94, Τ-384/94 and Τ-388/94 21
Υποθ. Τ-28/95 International Express Carriers Conference (IECC) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγωνισμός
manifatturiere (EFIM) ν Commission of the European Communities State aid
Υποθ. Τ-23/96 Elsa De Persio κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
European Night Services Ltd (ENS) and Others ν Commission of the European Communities Competition
Υποθ. Τ-110/95 International Express Carriers Conference (IECC) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγωνισμός
Case T­28/95 International Express Carriers Conference (IECC) ν Commission of the European Communities Competition
Υποθ. Τ-54/96 Oleifici Italiani SpA και Fratelli Rubino Industrie Olearie SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Γεωργία
Case T-23/96 25 Elsa De Persio ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
Υποθ. Τ-94/96 Martin Hagleitner κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T-54/96 Oleifici Italiani SpA et Fratelli Rubino Industrie Olearie SpA / Commission of the European Communities Agriculture
Υποθ. Τ-133/95 και Τ-204/95 International Express Carriers Conference (IECC) κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ανταγωνισμός
Case T­110/95 International Express Carriers Conference (IECC) ν Commission of the European Communities Competition
Υποθ. Τ-193/96 Lars Bo Rasmussen κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T­94/96 Martin Hagleitner ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
Υποθ. Τ-11/95 ΒΡ Chemicals Limited κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κρατικές ενισχύσεις
Case T­133/95 and 204/95 International Express Carriers Conference (IECC) ν Commission of the European Communities Competition
Υποθ. Τ-140/95 Ryanair κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κρατικές ενισχύσεις
Case T­ll/95 BP Chemicals Limited ν Commission of the European Communities State aid
Υποθ. Τ-234/97 Lars Bo Rasmussen κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων
Case T­193/96 Lars Bo Rasmussen ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
Τ-188/95 Waterleiding Maatschappij «Noord-West Brabant» NV κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κρατικές ενισχύσεις
Case T­140/95 Ryanair ν Commission of the European Communities State aid
Συνεκδ. υποθ. Τ-180/96 και Τ-181/96 Mediocurso - Estabelecimento de ensino particular, Ld.a, κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κοινωνική πολιτική
Case T­215/97 Sari Kristiina Jouhki ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
T-S0/96 61 Primex Produkte Import-Export GmbH & Co. KG, Gebr. Kruse GmbH και Interporc Im- und Export GmbH κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων Υποθ.
Case T­3/96 35 Roland Haas, Hans­Werner Schmidt, Siegfried Schweikle, Albert Veith and Horst Wohlfeil ν Commission of the European Communities Staff Regulations of Officials
Τ-142/97 Eugénio Branco Ldaκατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Κοινωνική πολιτική
Joined Cases T-180/96 and T­181/96 36 Mediocurso ­ Estabelecimento de ensino particular, Ld.aν Commission of the European Communities Social policy
C-28/94 Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case T­50/96 55 Primex Produkte Import­Export GmbH & Co. KG, Gebr. Kruse GmbH et Interporc Im­ und Export GmbH ν Commission of the European Communities Free movement of goods Case T­95/96 40 Gestevisión Telecinco SA ν Commission of the European Communities State aid
Συνεκδ. υποθ.
Joined Cases C­289/96, C­293/96 and C­299/969
Υποθ. C-364/97 67 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
Case C-28/94 61 Kingdom of the Netherlands ν Commission of the European Communities
Υποθ.
FINAL JUDGMENTS
Υποθ. C-231/96 Edilizia Industríale Siderurgica Sri (Edis) κατά Ministero delle Finanze Αρχές του κοινοτικού δικαίου
Case C-231/96 Edilizia Industríale Siderurgica Sri (Edis) ν Ministero delle Finanze Principles of Community law
15 Σεπτεμβρίου 1998 καταβληθέντων
15 September 1998
Προδικαστική «Αναζήτηση αχρεωοτήτως δίκαιον» (Ολομέλεια)
Preliminary ruling (Recovery of sums paid but not due Procedural time-limits under national law) (Full Court) million for private limited companies and LIT 500 000 for other companies.
Με διάταξη της 18ης Ιουνίου 1996, ο πρόεδρος του Tribunale di Genova υπέβαλε τρία προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου σχετικά με την αναζήτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων.
By order of 18 June 1996, the President of the Tribunale di Genova (District Court, Genoa) referred to the Court of Justice for a preliminary ruling three questions on the interpretation of Community law concerning recovery of sums unduly paid.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Edilizia Industriale Siderurgica Sri (Edis), εταιρίας περιορισμένης ευθύνης (στο εξής: Edis), πρώην ανώνυμης εταιρίας, και του ιταλικού Υπουργείου Οικονομικών σχετικά με το υπέρ του Δημοσίου τέλος εγγραφής των εταιριών στο μητρώο επιχειρήσεων (στο εξής: τέλος υπέρ του Δημοσίου).
Those questions were raised in proceedings between Edilizia Industriale Siderurgica Sri (Edis), previously a public limited company and now a private limited company (hereinafter 'Edis'), and the Italian Ministry of Finance concerning the tassa di concessione governativa (administrative charge) for entering companies on the register of companies (hereinafter 'the registration charge').
Το τέλος υπέρ του Δημοσίου καθιερώθηκε με το διάταγμα 641 του Προέδρου της Δημοκρατίας, της 26ης Οκτωβρίου 1972.
The registration charge was introduced by Decree No 641 of the President of the Republic of 26 October 1972.
Με την απόφαση της 20ής Απριλίου 1993, Ponente Carni και Cispadana Costruzioni, που αφορούσε το τέλος υπέρ του Δημοσίου, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το άρθρο 10 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, έχει την έννοια ότι απαγορεύει, υπό την επιφύλαξη των εξαιρετικών διατάξεων του άρθρου 12, την επιβολή ετήσιου φόρου για την καταχώριση των κεφαλαιουχικών εταιριών στο οικείο μητρώο, και τούτο έστω και αν το προϊόν της εν λόγω επιβαρύνσεως συμβάλλει στη χρηματοδότηση της υπηρεσίας που είναι επιφορτισμένη με την τήρηση του μητρώου όπου καταχωρίζονται οι εταιρίες.
In its judgment in Joined Cases C-71/91 and C178/91 Ponente Carni and Cispadana Construzioni [1993] ECR 1-1915 (hereinafter 'Ponente Carni'), concerning the registration charge, the Court held that Article 10 of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969 concerning indirecttaxes on the raising of capital was to be interpreted as prohibiting, subject to the derogating provisions of Article 12, an annual charge due in respect of the registration of capital companies even though the product of that charge contributed to financing the department responsible for keeping the register of companies.
Το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι το άρθρο 12 της οδηγίας 69/335 έχει την έννοια ότι οι φόροι που έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα, στους οποίους αναφέρεται η παράγραφος 1, στοιχείο ε', της εν λόγω διατάξεως, είναι δυνατό να συνιστούν επιβαρύνσεις επιβαλλόμενες δίκην αντιπαροχής για πράξεις που επιβάλλονται από τον νόμο για σκοπό αναγόμενο στο γενικό συμφέρον, όπως είναι, παραδείγματος χάριν, η καταχώριση των κεφαλαιουχικών εταιριών στα οικεία μητρώα.
The Court also held that Article 12 of Directive 69/335 was to be interpreted as meaning that duties paid by way of fees or dues referred to in Article 12(l)(e) might constitute payment collected by way of consideration for transactions required by law in the public interest such as, for example, the registration of capital companies.
Τα ποσά των εν λόγω τελών, που είναι δυνατό να
The amount of such duties, which might vary according to the legal form taken by the company, was to be calculated on the basis of the cost of the transaction, which might be assessed on a flat-rate basis.
Το νομοθετικό διάταγμα 853, της 19ης Δεκεμβρίου 1984, προέβλεψε επίσης ότι οτο εξής θα οφείλεται τέλος όχι μόνον κατά την εγγραφή της συστατικής πράξεως της εταιρίας στο μητρώο, αλλά και στις 30 Ιουνίου όλων των επομένων ετών.
Decree-Law No 853 of 19 December 1984, which also provided that from then on the charge would be payable not only upon registration of the document incorporating the company but also on 30 June of each calendar year thereafter.
Το 1989 τα ποσά ανέρχονταν σε 12 εκατομμύρια ιταλικές λίρες (LIT) για τις ανώνυμες εταιρίες και τις ετερόρρυθμες κεφαλαιουχικές εταιρίες, σε 3,5 εκατομμύρια
The amount of the charge was then further altered in 1988 and 1989. In 1989 it amounted to LIT 12 million for public limited companies and partnerships limited by shares, LIT 3.5
προσφυγές περί επιστροφής φόρων εισπραχθέντων κατά παράβαση διατάξεως του κοινοτικού δικαίου αποκλειστική προθεσμία του εθνικού δικαίου, όταν η εφαρμογή της προθεσμίας αυτής έχει ως συνέπεια τον περιορισμό των διαχρονικών αποτελεσμάτων προδικαστικής αποφάσεως του Δικαστηρίου ως προς την ερμηνεία της διατάξεως αυτής.
force, it is also necessary, if that interpretation is to be applied by the national court to facts predating that judgment, for the detailed procedural rules governing legal proceedings under national law to have been complied with as regards matters both of form and of substance.
Κατόπιν της αποφάσεως αυτής, το νομοθετικό διάταγμα 331, της 30ής Αυγούστου 1993, μείωσε το τέλος υπέρ του Δημοσίου σε 500 000 LIT για όλες τις εταιρίες και κατάργησε την ετήσια είσπραξη του.
According to the order for reference, Edis paid LIT 64 500 000 to the Public Treasury in respect of the annual registration charge between 1986 and 1992.
Από τη διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι η Edis κατέβαλε, από το 1986 έως το 1992, στο Δημόσιο το ποσό των 64 500 000 LIT ως ετήσιο τέλος υπέρ του Δημοσίου.
Considering that sum to have been paid when not due, in breach of Directive 69/355, Edis applied to the competent finance administration, without success, for it to be refunded.
Εκτιμώντας ότι το ποσό αυτό είχε καταβληθεί αχρεωστήτως καθόσον το εν λόγω τέλος αντέβαινε στην οδηγία 69/335, η εταιρία αυτή ζήτησε ανεπιτυχώς την επιστροφή του από την αρμόδια δημοσιονομική υπηρεσία.
The consequence of such a limitation is to deprive litigants, who would normally be in a position, under their national procedural rules, to exercise the rights conferred on them by the Community provision concerned, of the right to rely on it in support of their claims.
Ωστόσο, ο πρόεδρος του Tribunale di Genova αναφέρει ότι η επιστροφή του τέλους υπέρ του Δημοσίου διέπεται από το άρθρο 13, δεύτερο εδάφιο, του διατάγματος 641/72, σύμφωνα με το οποίο «ο φορολογούμενος δύναται να ζητήσει την απόδοση των κακώς καταβληθέντων τελών εντός αποκλειστικής προθεσμίας τριών ετών από της ημερομηνίας καταβολής (...).»
The President of the Tribunale di Genova observes, however, that, the registration charge fell within the scope of Article 13(2) of Decree No 641/72, according to which '[t]he taxpayer may request repayment of charges wrongly paid within a period of three years reckoned from the date of payment, failing which his action shall be barred ...'.
Η εφαρμογή των κανόνων αυτών δεν πρέπει, έτσι, να συγχέεται με τον περιορισμό των αποτελεσμάτων μιας αποφάσεως με την οποία το Δικαστήριο αποφαίνεται επί ερμηνείας διατάξεως του κοινοτικού δικαίου.
The President of the Tribunale di Genova entertains doubts as to the compatibility of those conditions of repayment with the caselaw of the Court on the refunding of charges levied in breach of Community law.
Πράγματι, συνέπεια ενός τέτοιου περιορισμού είναι ότι στερεί στους ιδιώτες, οι οποίοι θα μπορούσαν κανονικά, σύμφωνα με τους διαδικαστικούς κανόνες του εθνικού τους δικαίου, να ασκήσουν τα δικαιώματα που αντλούν από την εν λόγω κοινοτική διάταξη, τη δυνατότητα να την επικαλεστούν προς στήριξη των αιτημάτων τους.
He observes in particular that, according to the general rules of Italian law, an action for the recovery of sums paid but not due is subject not to a peremptory time-limit but merely to the 10-year limitation period under the ordinary law, as provided by Article 2946 of the Civil Code.
Παρατηρεί μεταξύ άλλων ότι, κατά τους γενικούς κανόνες της ιταλικής έννομης τάξεως, η άσκηση αγωγής περί αναζητήσεως των αχρεωστήτως καταβληθέντων δεν υπόκειται σε αποκλειστική προθεσμία, αλλά μόνο στη δεκαετή παραγραφή του κοινού δικαίου, την οποία προβλέπει το άρθρο 2946 του Αστικού Κώδικα.
It is also clear from settled caselaw that, in the absence of Community rules governing the refund of national taxes levied though not due, it is for the domestic legal system of each Member State to designate the courts and tribunals having jurisdiction and to lay down the detailed procedural rules governing actions for safeguarding rights which individuals derive from Community law, provided, however, that such rules are not less favourable than those governing similar domestic actions and do not render virtually impossible or excessively difficult the exercise of rights conferred by Community law.
Συνεπώς, ο πρόεδρος του Tribunale di Genova ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο τρία προδικαστικά ερωτήματα.
The President of the Tribunale di Genova therefore stayed proceedings pending a preliminary ruling from the Court of Justice on three questions.
Το Δικαστήριο δέχθηκε έτσι ότι συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο ο καθορισμός ευλόγων αποκλειστικών προθεσμιών για την άσκηση
By its first question, the national court seeks to ascertain whether Community law prohibits a Member State from resisting actions for repayment of charges levied in breach of a provision of Community law by relying on a time-limit under national law where the application of that time-limit would restrict the effects in time of a preliminary ruling by the Court interpreting that provision.
Με το πρώτο ερώτημα του, ο αιτών δικαστής ερωτά αν το κοινοτικό δίκαιο απαγορεύει στα κράτη μέλη να αντιτάσσουν στις ένδικες
The national court seeks to ascertain whether Community law precludes a Member State from resisting actions for repayment of charges levied in breach of Community law by relying on a time-limit under national law of three years, by way of derogation from the ordinary rules governing actions between private individuals for the recovery of sums paid but not due, for which the period allowed is more favourable.
προσφυγής, προς το συμφέρον της ασφάλειας δικαίου, η οποία προστατεύει τόσο τον ενδιαφερόμενο φορολογούμενο όσο και την εμπλεκόμενη διοίκηση.
A comparison of the national systems shows that the problem of disputing charges which have been unlawfully claimed or refunding charges which have been paid when not due is settled in different ways in the various Member States, and even within a single Member State, according to the various kinds of taxes or charges in question.
Πράγματι, τέτοιες προθεσμίες δεν είναι ικανές να καταστήσουν πρακτικώς αδύνατη ή υπερβολικά δυσχερή την άσκηση των δικαιωμάτων που χορηγούνται από την κοινοτική έννομη τάξη.
alongside a limitation period applicable under the ordinary law to actions between private individuals for the recovery of sums paid but not due, special detailed rules, which are less favourable, governing claims and legal proceedings to challenge the imposition of charges and other levies.
Συναφώς, μια τριετής αποκλειστική προθεσμία του εσωτερικού δικαίου, αρχόμενη από την ημερομηνία της αμφισβητούμενης καταβολής, φαίνεται εύλογη.
In this case, the time-limit at issue applies not only to repayment of the contested registration charge but also to that of all governmental charges of that kind.
Η αρχή αυτή δεν μπορεί, αντιθέτως, να ερμηνευθεί ως υποχρεώνουσα το κράτος μέλος να επεκτείνει στο σύνολο των ενδίκων προσφυγών περί αποδόσεως των φόρων ή τελών που εισπράχθηκαν κατά παράβαση του κοινοτικού δικαίου το πλέον ευνοϊκό εσωτερικό καθεστώς αναζητήσεως των αχρεωστήτως καταβληθέντων.
By its third question, the national court seeks to ascertain whether Community law prohibits a Member State from resisting actions for repayment of charges levied in breach of a directive by relying on a time-limit under national law which is reckoned from the date of payment of the charges in question even though, at that date, the directive concerned had not yet been properly transposed into national law.
Από τη συγκριτική εξέταση των εθνικών συστημάτων προκύπτει ότι το ζήτημα της αμφισβητήσεως των παρανόμως απαιτηθέντων φόρων ή της αποδόσεως των αχρεωστήτως καταβληθέντων φόρων λύεται με διαφορετικούς τρόπους στα διάφορα κράτη μέλη, ακόμη δε και εντός του ιδίου κράτους, ανάλογα με τα διάφορα είδη των επίμαχων φόρων και τελών.
This diversity between national systems derives mainly from the lack of Community rules on the refunding of national charges levied though not due. In such circumstances, as pointed out in paragraph 19 of this judgment, it is for the domestic legal system of each Member State to designate the courts and tribunals having jurisdiction and to lay down the detailed procedural rules governing actions for safeguarding rights which individuals derive from Community law, provided, first, that such rules are not less favourable than those governing similar domestic actions (principle of equivalence) and, second, that they do not render virtually impossible or excessively difficult the exercise of rights conferred by Community law (principle of effectiveness).
Έτσι, το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει να προβλέπει η νομοθεσία κράτους μέλους, παράλληλα με την προθεσμία παραγραφής του κοινού δικαίου η οποία ισχύει για τις αγωγές περί αναζητήσεως των αχρεωστήτως καταβληθέντων μεταξύ ιδιωτών, ιδιαίτερους, λιγότερο ευνοϊκούς κανόνες για την υποβολή ενστάσεων και την άσκηση ενδίκων προσφυγών προς αμφισβήτηση των τελών και λοιπών φόρων.
The Court thus held in Fantask and Others that Community law does not prevent a Member State which has not properly transposed Directive 69/335 from resisting actions for repayment of duties levied in breach thereof by relying on a limitation period under national law of five years reckoned from the date on which those duties became payable.