natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αυτές είναι παράγοντες όπως το επίπεδο της βασικής υποδομής, το δυναμικό για καινοτομία, το απόθεμα της ειδικευμένης εργασίας ή η συγκέντρωση στους αναπτυσσόμενους ή στους φθίνοντες κλάδους.
It is difficult, however, to develop a unified measure on this basis, so this report adopts the wellestablished convention of defining competitiveness in terms of the outcome rather than the causes.
Η ανταγωνιστικότητα συχνά θεωρείται ως ένας βασικός δείκτης για την επιτυχία ή την αποτυχία της πολιτικής.
Competitiveness is often viewed as a key indicator of the success or failure of policy.
Η έννοια της ανταγωνιστικότητας, ωστόσο, ενώ είναι σχετικά προφανής όταν αναφέρεται στις επιχειρήσεις, είναι περισσότερο δύσκολο να οριστεί και να μετρηθεί όταν αναφέρεται σε περιφέρειες ή χώρες.
The concept of com petitiveness, however, while relatively clear when applied to enterprises, is more difficult to define and measure when applied to regions or countries.
Μία βιομηχανική περιφέρεια, για παράδειγμα, δεν ανταγωνίζεται άμεσα μία αγροτική περιφέρεια ή ένα χρηματοοικονομικό κέντρο, έτσι ώστε η μέτρηση της σχετικής της ανταγωνιστικότητας παρουσιάζει πρόβλημα.
An in dustrial region, for example, is not directly competing against a predominantly agricultural region or a financial centre, so the measurement of its relative com petitiveness is problematic.
Επιπλέον, ο ίδιος ο όρος τείνει να υποδηλώνει την εντύπωση μίας κατάστασης νίκης/ήττας, κατά την οποία οι περιφέρειες μπορούν να βελτιώσουν τη θέση τους μόνο σε βάρος άλλων περιφερειών, ενώ, στην πράξη, υπάρχουν αμοιβαία οφέλη που επιτυγχάνονται από τις περιφέρειες που γίνονται περισσότερο ανταγωνιστικές.
Moreover, the term itself tends to convey the impression of a win/lose situation, in which regions can improve their position only at the expense of others, whereas, in practice, there are mutual gains to be achieved from individual regions becoming more competitive.
Κατά συνέπεια, σε αυτό το σημείο, η ανταγωνιστικότητα ορίζεται ως «η ικανότητα παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών τα οποία επιτυγχάνουν στη δοκιμασία των διεθνών αγορών, ενώ ταυτόχρονα διατηρούνται υψηλά και διατηρήσιμα επίπεδα εισοδήματος» ή γενικότερα, «η ικανότητα των επιχειρήσεων, βιομηχανιών, περιφερειών, εθνών και υπερεθνικών περιοχών να δημιουργούν, αν και εκτεθειμένες στον διεθνή ανταγωνισμό, σχετικά υψηλά επίπεδα εισοδήματος και απασχόλησης»'.
Competitiveness is, therefore, defined here as the 'ability to produce goods and services which meet the test of international markets, while at the same time maintaining high and sustainable levels of in come' or, more generally, 'the ability of companies, industries, regions, nations and supra-national re gions to generate, while being exposed to international competition, relatively high income and employment levels".'
Σύμφωνα με το παραπάνω, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μία οικονομία μπορεί να αποδιαρθρωθεί, για αναλυτικούς σκοπούς, οτις παρακάτω συνιστώσες:
In line with this, GDP per head in any economy can be decomposed, for analytical purposes, into the follow ing elements:
Χ
Pop.
Πληθυ σμός
Total pop.
Απασχό ληση
Workingage pop.
Πληθυσμός εργάσιμης ηλικίας
It is, therefore, excluded from the following analysis.
Η πρόκληση είναι να αναπτυχθεί μία έννοια της ανταγωνιστικότητας που παρακάμπτει τα προβλήματα αυτά.
The challenge is to develop a concept of competitive ness which avoids these problems.
Ταυτόχρονα, χρειάζεται να συλλάβει την ιδέα ότι, ενώ όλες οι περιφέρειες έχουν ισχυρά ανταγωνιστικές και μη-ανταγωνιστικές επιχειρήσεις, υπάρχουν γενικά χαρακτηριστικά μέσα σε μία περιφέρεια τα οποία επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα όλων των επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένες εκεί.
At the same time, it needs to capture the notion that, despite the fact that there are strongly competitive and uncompetitive firms in every region, there are common features within a re gion which affect the competitiveness of all firms lo cated there.
Αυτά τα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν τη φυσική και κοινωνική υποδομή, τις δεξιότητες του εργατικού δυναμικού και τη αποδοτικότητα των δημοσίων οργανισμών.
These features include physical and social infrastructure, the skills of the work force and the efficiency of public institutions.
Επιπλέον, η επιχειρηματική επιτυχία θα τείνει από μόνη της να προσθέτει στην ανταγωνιστικότητα μίας περιφέρειας καθώς οι εξωτερικές οικονομίες τις οποίες επιφέρει διευκολύνουν την ανάπτυξη άλλων επιχειρήσεων στον κλάδο, ή κλάδους, υπό συζήτηση και προσελκύουν την εισροή νέων επενδύσεων στην περιοχή.
Moreover, business success will tend in itself to add to a region's competitiveness insofar as the externalities to which it gives rise facilitate the development of other firms in the sector, or sectors, in question and attract new investment into the area.
Η τελευταία συνιστώσα, η αναλογία του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας, συμβάλει σχετικά λίγο στη διακύμανση της κατανομής του κατά κεφαλήν ΑΕΠ ανάμεσα στις περιφέρειες και, σε κάθε περίπτωση, δεν αποτελεί μία μεταβλητή που μπορεί εύκολα να μεταβληθεί με πολιτική. Κατά συνέπεια δεν περιλαμβάνεται στην ανάλυση που ακολουθεί.
Accordingly, competitiveness is measured in terms of GDP per head and is divided into two components which together determine its level: GDP per person employed, which is approximately equivalent to labour productivity (though it does not take into account the average number of hours worked, which can vary), and
2.1 Εισαγωγή στην ανταγωνιστικότητα παραγωγικότητα, αλλά και την ικανότητα των ατόμων να βρουν απασχόληση3.
2.1 Introduction to comDetitiveness the total number of people employed relative to work­ing­age population, ie the employment rate.2 For a re­ gion to be competitive, it should have both a relatively high level of productivity — or of job quality since the two will tend to go together — and a large number of people in work — or a satisfactory quantity of jobs.
Οι τάσεις στις συνιστώσες της ανταγωνιστικότητας
It should also be noted that the growth of GDP per head in any region is closely approximated by the sum of productivity growth and employment growth.
Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι ο ρυθμός αύξησης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε κάθε περιφέρεια προσεγγίζεται πιστά από το αθροισμάτων ρυθμών αύξησης της παραγωγικότητας και της απασχόλησης.
The low employment­content of growth com­pares unfavourably with the US where, over the same period, the greater part of the growth in GDP of 2.5% a year stemmed from an increase in employment of 1.5% a year, output per person only rising by 1% a year.
Η ανάπτυξη στην ΕΕ, τουλάχιστον μετά τον πόλεμο, έχει σε μεγάλο βαθμό επιτευχθεί με την αύξηση του μέσου προϊόντος ανά απασχολούμενο παρά με την αύξηση των απασχολουμένων.
In terms of levels, the gap in GDP per head between the EU and the US is accounted for equally by the two components, both productivity and employment be­ing around 20% higher in the US than in the EU.
Η διαφορά στην παραγωγικότητα, επομένως, μειώθηκε κατά την διάρκεια της περιόδου, ενώ η διαφορά στην απασχόληση αυξήθηκε.4
The relative contribution of the two components, productivity and employment, also var­ies significantly, even for regions with similar levels of GDP per head.
Όπως σημειώνεται σε προηγούμενα κεφάλαια, τόσο το επίπεδο όσο και ο ρυθμός αύξησης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ ποικίλει σημαντικά ανάμεσα στις περιφέρειες της EE.
Growth of productivity, for example, is sometimes seen as being incompatible with increased employment, but whereas this may be true in simplistic terms in the short­term — eg for regions undergoing re­structuring — in the long­term, the two are more likely to be complementary, regions with high productivity growth tending to grow by more, to create and attract higher investment and, accordingly, to have higher rates of net job creation.
Η σχετική συμβολή των δύο συνιστωσών, παραγωγικότητα και απασχόληση, διαφέρει επίσης, σημαντικά, ακόμα και για περιφέρειες με όμοια επίπεδα του κατά κεφαλήν ΑΕΠ.
In addition, the underlying fac­tors may affect one component much more than the other, such as technological advance which will mainly boost productivity, or may affect both in different ways, such as training to improve labour force skills, which may not only raise productivity, but also increase the ability of people to find employment.3
Η σχέση μεταξύ της παραγωγικότητας και της απασχόλησης είναι πλούσια και σύνθετη με πολλές υποβόσκουσες επιρροές.
For example, while the regions in Portugal have a level of GDP per head which is similar to that in Span­ish regions (apart from the North­East), the level of productivity is much lower (typically only around 60% of the EU average as compared with around 90% of the average in Spain).
12 Συμβολή της παραγωγικότητας και της απασχόλησης στην αύξηση του ΑΕΠ, 1986-1996
12 Contribution of productivity and employment to GDP growth, 1986-96
Μέση ετήσια % μεταβολή
Annual average % change
ΑΕΠ ανά απασχολούμενο
GDP per person employed
Αντίστροφα, η απασχόληση είναι περίπου 68% του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας στην Πορτογαλία, ενώ στην Ισπανία, είναι μόλις γύρω στο 45%, και μόνο 40% στην Ανδαλουσία, ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά στην ΕΕ και αρκετά χαμηλότερο από το 60% που είναι το μέσο ποσοστό της ΕΕ (Χάρτης 22).
In Portugal, on the other hand, where the level of employment is well above the EU average, the greater need is to raise productivity (giving room for real wage levels to rise).
< < > Α- Πηγή: Eurostat
Source: Eurostat
Στην Πορτογαλία, από την άλλη πλευρά, όπου το επίπεδο της απασχόλησης είναι
Productivity growth in Portugal, at over 3% a year, was the second highest in the EU (after Ireland) between 1986 and 1996, and employment growth in Spain, at almost 11/2% a year was also among the highest in the EU. In­
Χάρτης 22 Κατά κεφαλήν ΑΕΠ, παραγωγικότητα και απασχόληση, 1996
Map 22 GDP per head, productivity and employment, 1996
Ποσοστό απασχόλησης
GDP per person employed
Δείκτης, ΕΥΡ 15 = 100
Index, EUR15=100
Δείκτης, ΕΥΡ 15= 100
Index EUR15 = 100
%πληθυομού 15-64
% of population 15-64 m
Τυπική απόκλιοη = = 26,9 F(DOM): 1994
Standard deviation = = 26.9 F(DOM): 1994
< 75 75-90 90-110 ΕΥΡ15 = 60,6 Τυπική απόκλιση = 9,3 Απασχόληση σύμφωνα με τον τόπο κατοικίας
Standard deviation = 18.9 Employed by place of work
Απασχόληση σύμφωνα με τον τόπο εργασίας
EUR15 = 60.6 Standard deviation = 9.3 Employed by place of residence
Πηγή: Eurostat, εκτιμήσεις ΓΔ
Source: Eurostat, DGXVI estimates
> 125 Άνευ στοιχείων Πηγή: Eurostat m ■ □
> 125 No data < 85.75 85.75-95.25 95.25- 104.75 104.75- 114.25 > 114.25 No data < 53.55 1 53.55-58.25 _BAR_ 58.25-62.95 ■ 62.95-67.65 _BAR_ > 67.65 ] No data □
Χάρτης 23 Αύξηση του ΑΕΠ, της παραγωγικότητας και της απασχόλησης, 1986-96
Map 23 GDP, productivity and employment growth, 1986-96
Αύξηση ΑΕΠ ανά απασχολούμενο
Growth of GDP per person employed
Π < -°· ΕΥΡ15 = 2,1 Τυπική απόκλιση = 0,8
EUR15 = 2.1 Standard deviation = 0.8
ΕΥΡ15 = 1,8 Τυπική απόκλιση = 0,8 EL, Α: μόνο σε εθνικό επίπεδο
EUR15 = 0.4 Standard deviation = 0.7 EL, A: national level
ΕΥΡ15 = 0.4 Τυπική απόκλιση = 0.7 EL, Α: μόνο σε εθνικό επίπεδο
EUR15 = 18 Standard deviation = 0 8+ EL. A: national level
D: εξαιρούνται τα νέα ΓΟΚ F(DOM): 1986-94
D: excluding nev/ La ider F(DOM): 1986-94
Πράγματι, σε ορισμένες ανατολικές περιφέρειες και στην πρωτεύουσα, τη Μαδρίτη, η αύξηση ήταν 2-21/2% ετησίως (Χάρτης 23).
2.1 Introduction to competitiveness deed, in some Eastern regions and in the capital, Ma drid, growth was 2-2/2% a year (Map 23).
Παρόλα αυτά, με δεδομένη τη κλίμακα της διαφοράς που υπάρχει ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις, η σύγκλιση με το μέσο επίπεδο της ΕΕ είναι αναπόφευκτα μία μακροχρόνια διαδικασία.
Nevertheless, given the scale of the gap which exists in both cases, convergence towards the EU average is inevitably a longterm process.
Σε αντίθεση με την Ισπανία, δεν υπάρχει ένδειξη ότι αυτό το πρόβλημα διορθώνεται.
Unlike in Spain, there is no sign of this problem being corrected.
Ενώ ο ρυθμός αύξησης της παραγωγικότητας ήταν σχετικά υψηλός, κυμαινόμενος από μόλις κάτω από 2% (Σικελία) σε πάνω από 3% (Βασιλικάτα) κατά την περίοδο 1986 έως 1996, η απασχόληση στην πραγματικότητα μειώθηκε σε όλες τις περιφέρειες της Νοτίου Ιταλίας, κατά περίπου 1% ετησίως στις περισσότερες περιπτώσεις.
While productivity growth has been rela tively high, ranging from just under 2% (Sicilia) to over 3% (Basilicata) over the period 1986 to 1996, employ ment actually fell in all regions of Southern Italy, by around 1% a year in most cases.
Η απασχόληση επίσης μειώθηκε στην Ιταλία ως σύνολο, ενώ ο ρυθμός αύξησης της παραγωγικότητας ήταν ελαφρώς υψηλότερος από το μέσο ευρωπαϊκό, έτσι ώστε, ενώ τα επίπεδα της παραγωγικότητας και της απασχόλησης είναι αρκετά χαμηλότερα στο Νότο απ' ό,τι στην υπόλοιπη χώρα, το πρότυπο της μεταβολής δεν υπήρξε τόσο διαφορετικό.
Employment also declined in Italy as a whole, whereas the growth of productivity was slightly above the EU average, so that while levels of productivity and employment are much lower in the South than in the rest of the country, the pattern of change has not been so different.
Για τις περιφέρειες της Ελλάδας, η εικόνα είναι λιγότερο θετική.
For regions in Greece, the picture is less favourable.
Το επίπεδο της παραγωγικότητας στην αγροτική και ορεινή ενδοχώρα είναι χαρακτηριστικά μόνο περίπου 60% του μέσου επιπέδου στην ΕΕ — το χαμηλότερο στην ΕΕ μαζί με ορισμένες περιφέρειες της Πορτογαλίας.
The level of productivity in the rural and mountainous interior is typically only around 60% of the EU average — the lowest in the EU along with some regions in Portugal.
Σε αντίθεση, ωστόσο, με την Πορτογαλία, η αύξηση της παραγωγικότητας είναι επίσης μικρή — 1 % ετησίως μεταξύ 1986 και 1996, σχεδόν το μισό του μέσου ποσοστού της ΕΕ, και κατά συνέπεια η απόσταση από το μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο διευρύνθηκε αντί να μειωθεί.
Unlike in Portugal, how ever, productivity growth has also been low — 1% a year between 1986 and 1996, almost half the EU av erage rate, and so the gap has widened rather than closed.
Ενώ τα ποσοστά απασχόλησης (εν μέρει λόγω των υψηλών ποσοστών συμμετοχής των γυναικών, όπως αναφέρεται παραπάνω) είναι ελάχιστα υψηλότερα από το μέσο ποσοστό της ΕΕ στις περισσότερες περιφέρειες (χαρακτηριστικά γύρω στο 62-63%), το προϊόν ανά απασχολούμενο οτις περισσότερες περιπτώσεις είναι μόνο περίπου 60% ή μικρότερο του αντίστοιχου μέσου της ΕΕ.
While em ployment rates (partly because of high female participation rates, as noted above) are a little above the EU average in most regions (typically around 62-63%), output per person employed is in most cases only some 60% or less of the EU average.
Παρόλο που δεν υπάρχουν συνολικά δεδομένα για την περίοδο 1986 έως 1996, η πρόσφατη τάση παρουσιάζει εξασθένιση του αρχικά σημαντικού ρυθμού αύξησης της παραγωγικότητας και σταθεροποίηση των ποσοστών απασχόλησης.
Although there are no data for the period 1986 to 1996 as a whole, the recent trend seems to be for the initially strong pro ductivity growth after unification to weaken and for employment rates to stabilise.
Ο αριθμός των απασχολουμένων, επιπλέον, σε αρκετές περιφέρειες δεν είναι μεγαλύτερος από το μισό του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας (το μέγεθος για το σύνολο της χώρας είναι μόλις γύρω στο 57%).
The number employed, moreover, is not much more than half of workingage population in many regions (the figure for the country as a whole is only around 57%).
Ο ρυθμός αύξησης της απασχόλησης, ωστόσο, κατά 0,7% ετησίως, ήταν ελαφρώς υψηλότερος από το μέσο ευρωπαϊκό μεταξύ 1986 και 1996.
Employment growth, however, at around 0.7% a year, was slightly above the EU average between 1986 and 1996.
'Ετσι, παρά τη μερική σύγκλιση προς το ευρωπαϊκό επίπεδο κατά την περίοδο αυτή, ένα μεγάλο μέρος των θέσεων εργασίας παραμένει σε ασθενέστερους κλάδους, και αυτό μαζί με το χαμηλό ρυθμό αύξησης της παραγωγικότητας μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη μελλοντική αύξηση των θέσεων εργασίας.
So although there was some convergence towards the EU level over this period, a high proportion of jobs remain in weaker sectors, and this plus the low growth of productivity could jeopardise future job growth.
Στην Ιρλανδία, και οι δύο συνιστώσες του κατά κεφαλήν ΑΕΠ παρουσιάζονται ενισχυμένες.
In the worst affected region, Itä-Suomi, productivity growth — at 2% a year over the period 1986 to 1996 — has been similar to the EU average, but employment has fallen by 2% a year.
Ο υψηλός ρυθμός αύξησης της παραγωγικότητας (πάνω από 4% ετησίως μεταξύ 1986 και 1996, με διαφορά ο υψηλότερος ρυθμός στην ΕΕ, εκτός από λίγες περιφέρειες της Πορτογαλίας), μαζί με τον ακόμα υψηλότερο ρυθμό αύξησης της παραγωγής, έχει αρχίσει να μεταφράζεται σε σημαντικούς ρυθμούς καθαρής δημιουργίας θέσεων εργασίας (οι οποίοι είναι κατά μέσον όρο 2% ετησίως για την παραπάνω περίοδο και 3% ετησίως για την τελευταία πενταετία).
In Ireland, both components of GDP per head have performed strongly. High growth in productivity (over 4% a year between 1986 and 1996, by far the highest rate in the EU, except in a few Portuguese regions), along with even higher growth in output, has begun to be translated into significant rates of net job creation (which averaged 2% a year over the period and 3% a year over the last 5 years).
Σαν αποτέλεσμα, το ΑΕΠ ανά απασχολούμενο στην Ιρλανδία αυξήθηκε πάνω από το μέσο ευρωπαϊκό και η αντίστοιχη απόσταση στο ποσοστό απασχόλησης μειώνεται ταχύτατα (το 1997, η απασχόληση
As a result, GDP per per son employed in Ireland has increased to above the EU average and the gap in the employment rate is narrowing rapidly (in 1997, employment was 58% of workingage population, only slightly less than the EU average).
Τα ποσοστά απασχόλησης στις περιφέρειες του Βορείου και Ανατολικού τμήματος της Φιλανδίας είναι παραδοσιακά υψηλά.
Southern Italy is similar to Spain, in the sense that low GDP per head is mainly attributable to a low level of employment.
Ωστόσο, η κρίση στις αρχές τις δεκαετίας του 1990 επέδρασε κυρίως στην απασχόληση, αφήνοντας το ρυθμό αύξησης της παραγωγικότητας ανεπηρέαστο ή ακόμα και λίγο υψηλότερο καθώς η βιομηχανία αναδιαρθρώνονταν.
GDP per person employed is typically around 90%. of the EU average (although in Calabria, it is exceptionally low at just over 80%) while employ ment is generally only around 40% of workingage population, lower than anywhere else in the Union.
Η απασχόληση, σήμερα, είναι μόλις γύρω στο 55% του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας, μικρότερη του αντίστοιχου μέσου της ΕΕ και περισσότερο χαρακτηριστική για μία μεσογειακή παρά μία σκανδιναβική περιφέρεια.
These, however, have tended to con centrate on countries rather than regions, and many of the indicators used are not statistically robust. Moreover, in many cases, the link between these indi-
2.1 Εισαγωγή στην ανταγωνιστικότητα επιδόσεις τείνουν να είναι η πηγή περισσοτέρων αιτήσεων από τις άλλες,
2.1 Introduction to competitiveness above average proportion of relatively highly qualified workers.
Το επόμενο τμήμα εξετάζει τους παράγοντες που προκαλούν αυτές τις αλλαγές οτις συνιστώσες του κατά κεφαλήν ΑΕΠ.
cators and competitiveness is either assumed or, where it is analysed, so many indicators are included, often of a non-quantifiable kind, that the underlying relationship is not transparent.
η περιφερειακή προσπελασιμότητα, η οποία μετρήθηκε με ένα νέο δείκτη περιφερειακότητας ο οποίος κατασκευάστηκε από τη ΓΔ XVI, και περιλαμβάνει τις επιδράσεις των διαφορών στις υποδομές των μεταφορών6, όπου οι περιφέρειες οτις οποίες το κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι άνω του μέσου όρου τείνουν να είναι περισσότερο προσπελάσιμες,
These four indicators, in a statistical sense, 'explain' almost twothirds of the variation in GDP per head be tween regions in the EU, in the sense that on average around 65% of this variation is associated with differ ences in the factors represented (this being estimated using a simple linear regression equation).
Τα τελευταία χρόνια, το ζήτημα της ανταγωνιστικότητας έχει προσελκύσει αρκετή προσοχή και αποτελεί το θέμα αρκετών μελετών.
A study performed for the Commission5and further work undertaken within the Commission represent first steps towards filling this gap.
Αυτές, ωστόσο, έχουν την τάση να επικεντρώνονται σε χώρες παρά σε περιφέρειες, και πολλοί από τους δείκτες που χρησιμοποιούν δεν είναι στατιστικά ισχυροί.
The aim has been to reduce the issue to the most basic but important elements, by constructing a simple model of the relation ship between GDP per head by region and the most significant features contributing to this.
Επιπλέον, σε πολλές περιπτώσεις, η σύνδεση μεταξύ αυτών των δεικτών και της ανταγωνιστικότητας άλλοτε γίνεται μέσα από υπόθεση ή, όπου αυτό αναλύεται, περιλαμβάνονται τόσοι πολλοί δείκτες, συχνά μη-ποσοτικού τύπου, ώστε η βασική σχέση δεν είναι προφανής.
The approach followed was, first, to identify the main factors in the literature thought to explain variations in GDP per head between regions; secondly, to construct for each of these a simple, but statistically robust and observable, indicator to represent it; and, thirdly, to correlate variations between these indicators across regions with variations in GDP per head as well as GDP per person employed.
Οι τέσσερις αυτοί δείκτες, κατά τη στατιστική έννοια, «ερμηνεύουν» περίπου τα δύο τρίτα της διακύμανσης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ ανάμεσα στις περιφέρειες της ΕΕ, μετην έννοια ότι κατά μέσον όρο περίπου το 65% αυτών των διακυμάνσεων σχετίζεται με διαφορές στους παράγοντες που εκπροσωπούν (αυτό εκτιμάται με τη χρήση μίας απλής γραμμικής εξίσωσης παλινδρόμησης).
• the structure of economic activity, which for this purpose was simply represented as the division of employment between agriculture, manufacturing, construction, market services and nonmarket services, the regions with the highest levels of GDP per head tending to have a relatively high concentration of employment in market services and/or manufacturing;
Αυτό το αποτέλεσμα, ωστόσο, χρειάζεται να ερμηνευτεί με αρκετή προσοχή.
• the extent of innovative activity, which was measured by the number of patent applications, the best performing regions tending to be the source of more applications than others;
πραγματοποιήθηκε μαζί με την Επιτροπή αντιπροσωπεύουν τα πρώτα βήματα για την κάλυψη αυτού του κενού.
This, in part, reflects the relatively simple nature of the indicators themselves.
Ο σκοπός ήταν να περιοριστεί το ζήτημα στα πλέον στοιχειώδη αλλά σημαντικά στοιχεία, μετην κατασκευή ενός απλού μοντέλου της σχέσης μεταξύ του κατά κεφαλήν ΑΕΠ ανά περιφέρεια και των περισσότερο σημαντικών χαρακτηριστικών που συμβάλουν σε αυτή.
In particular, regional differ ences in the composition of market servces or of manufacturing — the extent to which activity is con centrated in advanced, high valueadded sectors as opposed to more basic, low valueadded sectors -may be at least as important as differences in the division of employment between broad sectors.
Η προσέγγιση που ακολουθήθηκε ήταν, πρώτον, να προσδιορίσει τους βασικούς παράγοντες που αναφέρονται στη βιβλιογραφία ότι εξηγούν τις διαφορές στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ ανάμεσα στις περιφέρειες, δεύτερον, να κατασκευάσει για κάθε ένα από αυτούς ένα απλό, αλλά στατιστικά ισχυρό, και εμφανή δείκτη που τον εκπροσωπεί, και τρίτον, να συσχετίσει τις διαφορές των δεικτών ανάμεσα στις περιφέρειες με διαφορές στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ καθώς και στο ΑΕΠ ανά απασχολούμενο.
Similarly, the innovative capacity of a region is only indirectly measured by the number of patents applied for, which may bear little relationship to the number of new products developed or the improvements made to the production process and which, in any event, is likely to be biased towards manufacturing and under state innovation in services. Moreover, education at tainment levels measure the formal qualifications of the work force and may not reflect the skills acquired through less formal means, such as through learning by doing.
Τέσσερις παράγοντες προέκυψαν ως στενά συνδεδεμένοι με τις περιφερειακές διαφορές στα μέτρα του ΑΕΠ:
• regional accessibility, which was measured by a new index of peripherality produced for DGXVI, which implicitly includes the effects of variations in transport infrastructure,6the regions where GDP per head is above average tending to have better accessibility;
Αυτό, εν μέρει, αντανακλά τη σχετικά απλή φύση των ίδιων των δεικτών.
Secondly, the average relationship as such says nothing about the direction of causation.