natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή μπορεί, οσάκις αποφασίζει να προσδώσει διαφορετικό βαθμό προ­τεραιότητας στις διάφορες καταγγελίες των οποίων επιλαμβάνεται, όχι μόνο να ορίζει τη σειρά με την οποία πρόκειται να εξετασθούν οι καταγγελίες αλλά επίσης και να απορρίπτει καταγγελία λόγω ελλείψεως επαρκούς κοινοτικού συμφέ­ροντος προς συνέχιση της εξετάσεως της υποθέσεως.
Where the Commission assigns differ ent priorities to complaints submitted to it under Article 3 of Regulation No 17, it is entitled not only to decide the order in which the complaints are to be examined but also to reject a complaint for lack of a sufficient Com munity interest in further investigation of the case.
Το Πρωτοδικείο μπορεί να εξετάζει αυτεπαγγέλτως την παράβαση ουσιω­δών τύπων και, ιδίως, των δικονομικών εγγυήσεων που παρέχει η κοινοτική έννομη τάξη.
The Court of First Instance may of its own motion consider the question of infringement of essential procedural requirements and, in particular, of the procedural guarantees conferred by Community law.
Πάντως, η διακριτική εξουσία που δια­θέτει συναφώς η Επιτροπή δεν είναι απεριόριστη.
The discretion enjoyed by the Commission for that purpose is not unlimited, however.
'Ετσι, η Επιτροπή υπόκει­ται σε υποχρέωση αιτιολογίας όταν αρνείται να δώσει συνέχεια στην εξέταση καταγγελίας, η δε ως άνω αιτιολογία πρέπει να είναι αρκούντως ακριβής και λεπτομερής ώστε να επιτρέψει στο Πρωτοδικείο να ασκήσει αποτελεσμα­τικό έλεγχο επί της ασκήσεως εκ μέρους της Επιτροπής της εξουσίας να καθορί­ζει προτεραιότητες.
Accordingly, the Commission is under an obligation to state reasons if it declines to continue with the examination of a complaint, and the reasons stated must be sufficiently precise and detailed to enable the Court of First Instance effectively to review the Commission's use of its discretion to define priorities.
Ο έλεγχος αυτός δεν οδηγεί κατ' ανάγκη σε υποκατάσταση του Πρωτοδικείου στην εκ μέρους της Επιτροπής εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος, αλλά στο­
That review may not lead the Court of First Instance to substitute its assess ment of the Community interest for that of the Commission, but focuses on
Προκειμένου να εκτιμηθεί το κοινοτικό συμφέρον προς εξέταση μιας καταγγε­λίας της οποίας επιλαμβάνεται δυνάμει του άρθρου 3 του κανονισμού 17, ενα­πόκειται στην Επιτροπή να σταθμίσει τη σημασία της προσβολής που ενδέχεται να επιφέρει στη λειτουργία της κοινής αγοράς η φερόμενη παράβαση, την πι­θανότητα να αποδειχθεί η ύπαρξη της και την έκταση των μέτρων έρευνας που απαιτούνται για να εκπληρώσει η Επι­τροπή, υπό τις βέλτιστες προϋποθέσεις, την αποστολή της να μεριμνά για την τήρηση των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (νυν άρθρων 81 και 82 ΕΚ).
In order to evaluate the Community interest in investigating a complaint submitted to it pursuant to Article 3 of Regulation No 17, the Commission must balance the significance of the alleged infringement as regards the functioning of the common market, the probability of its being able to establish the existence of the infringe ment and the extent of the investigative measures required for it to perform, under the best possible conditions, its task of making sure that Articles 85 and 86 of the Treaty (now Articles 81 EC and 82 EC) are complied with.
EUROPÉENNE AUTOMOBILE κατά ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ νομολογία του Πρωτοδικείου και του Δικαστηρίου, η Επιτροπή μπορεί να εκ­τιμά, χωρίς να υποπέσει σε πρόδηλη πλάνη, ότι τα εθνικά δικαστήρια και οι εθνικές αρχές είναι σε θέση να αντιμε­τωπίσουν τις φερόμενες με την καταγ­γελία της προσφεύγουσας παραβάσεις καινά διαφυλάξουν τα απορρέοντα από το κοινοτικό δίκαιο δικαιώματα της.
EUROPÉENNE AUTOMOBILE V COMMISSION sion is entitled to reach the conclusion — and commits no manifest error in so doing — that the national courts and administrative authorities were capable of dealing with the infringe ments alleged in the complaint and of protecting the complainant's rights under Community law.
Προς τούτο, είναι θεμιτό η Επιτροπή να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο τη σοβα­ρότητα της φερομένης παραβάσεως και την έκταση των απαιτουμένων μέτρων έρευνας προκειμένου να καταστεί εφικτό να αποδειχθεί η ύπαρξη της, αλλά επίσης και την ανάγκη αποσαφηνίσεως της νομικής καταστάσεως που αφορά η βαλλόμενη με την καταγγελία συμπε­ριφορά, καθώς και τον ορισμό των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, ενόψει του κοινοτικού δικαίου του ανταγωνι­σμού, των διαφόρων επιχειρηματιών που αφορά η εν λόγω συμπεριφορά.
To that end, it is legitimate for the Commission to take account not only of the seriousness of the alleged infringement and of the extent of the measures of investigation required in order to prove it, but also of the need to clarify the legal position relating to conduct alleged in the complaint and to define the rights and obligations under Community law of the various eco nomic operators affected by that conduct. duct.
Συναφώς, στο πλαίσιο της εξετάσεως καταγγελίας περί παραβάσεως του άρ­θρου 85 της Συνθήκης στον τομέα της διανομής αυτοκινήτων, εφόσον τα αντί­στοιχα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των εντεταλμένων ενδιαμέσων, των κα­τασκευαστών αυτοκινήτων και των δια­νομέων προσδιορίστηκαν και αποσαφη­νίστηκαν με τους κανονισμούς που ει­σάγουν εξαίρεση ανά κατηγορία, με ανα­κοίνωση της Επιτροπής, καθώς και με τη
Thus, where the Commission is faced with a situation where numerous factors give rise to a suspicion of anticompetitive conduct on the part of several large undertakings in the same economic sector, it is entitled to concentrate its efforts on one of the under takings concerned, whilst at the same time indicating to the economic operators who may have suffered damage as a result of the anticompetitive conduct of the other parties concerned that it was open to them to bring an action in the national courts.
Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ­9/96 και Τ­211/96,
In Joined Cases T­9/96 and T­211/96,
Européenne automobile SARL, εταιρία γαλλικού δικαίου, με έδρα το Carcassonne (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον Jean­Claude Fourgoux, δικηγόρο Παρισίων, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Pierrot Schütz, 4, rue Béatrix de Bourbon, προσφεύγουσα­ενάγουσα, κατά
Européenne Automobile SARL, a company incorporated under French law, established in Carcassonne, France, represented by Jean­Claude Fourgoux, of the Paris Bar, with an address for service in Luxembourg at the Chambers of Pierrot Schiltz, 4 Rue Béatrix de Bourbon, applicant, ν
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης αρχικώς από τους Giuliano Marenco, νομικό σύμβουλο, και Guy Charrier, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους αποσπασμένο στην Επιτροπή, ακολούθως από τους Marenco και Loïc Guérin, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους αποσπασμένο στην Επιτροπή, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, καθής­εναγομένης,
Commission of the European Communities, represented initially by Giuliano Marenco, Legal Adviser, and Guy Charrier, a national civil servant on secondment to the Commission, and, subsequently, by Mr Marenco and Loïc Guérin, a national civil servant on secondment to the Commission, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg at the office of Carlos Gómez de la Cruz, of its Legal Service, Wagner Centre, Kirchberg, defendant,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β.
APPLICATION for annulment of the Commission's decision of 9 October 1996 dismissing a complaint made by the applicant under Article 85 of the EC Treaty (now Article 81 EC) and for compensation for damage,
Βηλαρά, δικαστές, γραμματέας: Α. Mair, υπάλληλος διοικήσεως, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 2ας Μαρτίου 1999, εκδίδει την ακόλουθη
THE COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES (First Chamber), composed of: B. Vesterdorf, President, J. Pirrung and M. Vilaras, Judges, Registrar: A. Mair, Administrator, having regard to the written procedure and further to the hearing on 2 March 1999, gives the following
Η εταιρία Européenne automobile SARL, προσφεύγουσα­ενάγουσα (στο εξής: προ­σφεύγουσα), ασκεί στη Γαλλία, όπως διευκρινίζει η ίδια, τη δραστηριότητα, αφενός, του πωλητή μεταχειρισμένων οχημάτων και, αφετέρου, του παραγγελιοδόχου κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) 123/85 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1984,
According to the information it has provided, the applicant, Européenne Automobile SARL, sells second-hand vehicles and is also an authorised intermediary in France for the purposes of Commission Regulation (EEC) No 123/85 of 12 December 1984 on the application of Article 85(3) of the
ΑΠΟΦΑΣΗ της 13.12.1999 — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΘΕΙΣΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ Τ­9/96 και Τ­211/96 σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΟΚ σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής και εξυπηρετήσεως των πελατών πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων [ΕΕ 1985, L 15, σ.
Treaty to certain categories of motor vehicle distribution and servicing agreements (OJ 1985 L 15, p.
16, στο εξής: κανονισμός 123/85, όπως αντικαταστάθηκε από 1ης Οκτωβρίου 1995 με τον κανο­νισμό (ΕΚ) 1475/95 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1995 (ΕΕ L 145, σ. 25)].
16), which was replaced, as from 1 October 1995, by Commission Regulation (EC) No 1475/95 of 28 June 1995 (OJ 1995 L 145, p. 25).
Η εταιρία Auto Cité, αποκλειστική αντιπρόσωπος της Peugeot στο Carcassonne (Γαλλία), πέτυχε στις 31 Ιανουαρίου 1994 την έκδοση, εκ μέρους του tribunal de commerce de Carcassonne, καταδικαστικής εις βάρος της προσφεύγουσας αποφά­σεως λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού με το αιτιολογικό ότι δεν τηρούσε τις επιταγές του κανονισμού 123/85 όσον αφορά τις παράλληλες εισαγωγές αυτοκινήτων οχημάτων προελεύσεως άλλου κράτους μέλους.
On 31 January 1994 Auto Cité, a Peugeot concessionaire in Carcassonne, France, obtained judgment against the applicant in the Tribunal de Commerce de Carcassonne (Carcassonne Commercial Court) in a matter of unfair competition on the ground that the applicant failed to comply with the requirements of Regulation No 123/85 in relation to parallel imports of cars from another Member State.
Η προσφεύγουσα υπέβαλε στις 27 Ιουλίου 1994 ενώπιον της Επιτροπής καταγγελία δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτου κανονισμού εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (ΕΕ εέγγραφο 08/001, σ.
On 27 July 1994 the applicant lodged a complaint with the Commission under Article 3(2) of Council Regulation No 17 of 6 February 1962: First Regulation implementing Articles 85 and 86 of the Treaty (OJ, English Special Edition, First Series 1959-1962, p.
25, στο εξής: κανονισμός 17) σε βάρος του κατασκευαστή αυτοκινήτων οχημάτων Peugeot και Citroën (στο εξής: PSA).
87), against the manufacturer of Peugeot and Citroën cars (hereinafter 'PSA').
Το cour d'appel de Montpellier εξαφάνισε στις 8 Ιουνίου 1995 την απόφαση του tribunal de commerce de Carcassonne της 31ης Ιανουαρίου 1994 και απέρριψε την πρωτοδίκως ασκηθείσα αγωγή του αποκλειστικού αντιπροσώπου.
On 8 June 1995 the Cour d'Appel (Court of Appeal) of Montpellier overturned the judgment of the Tribunal de Commerce de Carcassonne of 31 January 1994 and gave judgment against the concessionaire.
Η προσφεύγουσα απέστειλε στις 27 Σεπτεμβρίου 1995 προς την Επιτροπή έγγραφο οχλήσεως προκειμένου να δοθεί συνέχεια στην καταγγελία της.
By letter of 27 September 1995 the applicant formally called upon the Commission to pursue its complaint.
Η προσφεύγουσα άσκησε στις 24 Ιανουαρίου 1996 ενώπιον του Πρωτοδικείου προσφυγή προκειμένου να αναγνωριστεί η παράλειψη της Επιτροπής, καθώς και αγωγή αποζημιώσεως προς αποκατάσταση ζημίας (υπόθεση Τ­9/96).
On 24 January 1996 the applicant brought an action in the Court for a declaration that the Commission had failed to act and for compensation for damage (Case T-9/96).
H Επιτροπή απηύθυνε στις 28 Μαρτίου 1996 προς την προσφεύγουσα ανακοίνωση δυνάμει του άρθρου 6 του κανονισμού 99/63/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 1963, περί των ακροάσεων που προβλέπει το άρθρο 19, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 17 του Συμβουλίου (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 37).
On 28 March 1996 the Commission sent the applicant a letter pursuant to Article 6 of Regulation No 99/63/EEC of the Commission of 25 July 1963 on the hearings provided for in Article 19(1) and (2) of Council Regulation No 17 (OJ, English Special Edition, First Series 1963-64, p. 47).
Απαντώντας στην εν λόγω ανακοίνωση, η προσφεύγουσα υπέβαλε τις παρατηρήσεις της στις 26 Απριλίου 1996.
On 26 April 1996 the applicant submitted its comments thereon.
Με απόφαση της 9ης Οκτωβρίου 1996, η Επιτροπή απέρριψε την καταγγελία της προσφεύγουσας.
By decision of 9 October 1996 the Commission dismissed the applicant's complaint.
Με δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 17 Δεκεμβρίου 1996, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή-αγωγή, αξιώνοντας την ακύρωση της εν λόγω αποφάσεως και την αποκατάσταση ζημίας (υπόθεση Τ-211/96).
By an application registered at the Court Registry on 17 December 1996 the applicant brought an action for annulment of that decision and for compensation for damage (Case T-211/96).
Με διάταξη της 21ης Ιανουαρίου 1999, ο πρόεδρος του πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου αποφάσισε τη συνεκδίκαση των υποθέσεων για τους σκοπούς της προφορικής διαδικασίας και της εκδόσεως αποφάσεως.
By order of 21 January 1999 the President of the First Chamber of the Court of First Instance decided to join the cases for the purposes of the oral procedure and judgment.
10 Οι διάδικοι ανέπτυξαν προφορικά τις παρατηρήσεις τους και απάντησαν στις ερωτήσεις που τους υπέβαλε το Πρωτοδικείο κατά τη δημόσια συνεδρίαση της 2ας Μαρτίου 1999.
10 The parties presented oral argument and answered the questions put to them by the Court at the hearing in open court on 2 March 1999.
11 Στα πλαίσια της υποθέσεως Τ-9/96, η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
11 In Case T-9/96 the applicant claims that the Court should:
— να υποχρεώσει την Επιτροπή να της καταβάλει το ποσό των 200 000 ευρώ ως αποζημίωση·
— order the Commission to pay it EUR 200 000 by way of damages;
12 Η Επιτροπή ζητεί από το Πρωτοδικείο:
12 The Commission contends that the Court should:
— να κρίνει, επικουρικώς, ότι η προσφυγή στερείται αντικειμένου, επιπλέον δε ότι είναι αβάσιμη·
— in the alternative, declare the application devoid of purpose and, further more, unfounded;
13 Στα πλαίσια της υποθέσεως Τ-211/96, η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
13 In Case T-211/96 the applicant claims that the Court should:
— να ακυρώσει την απόφαση της 9ης Οκτωβρίου 1996·
— annul the decision of 9 October 1996;
— να αναγνωρίσει την εξωσυμβατική ευθύνη της Κοινότητας και να της επιδικάσει ποσό ύψους 246 000 ευρώ·
— find the Commission liable for non-contractual damage and award the applicant the sum of EUR 246 000;
— να απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη, όσον αφορά τη στοιχειοθέτηση της εξωσυμβατικής ευθύνης της·
— dismiss the action as inadmissible as regards non-contractual liability of the Commission;
— να κρίνει τα λοιπά αιτήματα της προσφυγής ως αβάσιμα·
— hold the other pleas in the action to be unfounded;
Επί της παραιτήσεως της προσφεύγουσας από την υπόθεση Τ­9/96
The applicant's withdrawal in Case T-9/96
15 Σε απάντηση ερωτήσεως του Πρωτοδικείου, ο εκπρόσωπος της προσφεύγουσας αναέγγραφοκατά τη συζήτηση ακροατηρίου την πρόθεση της προσφεύγουσας να παραιτηθεί εγγράφως από τα αιτήματα της περί παραλείψεως και αποζημιώσεως στα πλαίσια της υποθέσεως Τ­9/96.
15 In response to a question put by the Court, the applicant's representative stated at the hearing that he would withdraw in writing the claims for a declaration of failure to act and for compensation in Case T-9/96.
Με έγγραφο της 23ης Μαρτίου 1999, η προ­σφεύγουσα δήλωσε ότι «συναινεί ως προς τη μη απόφανση εκ μέρους του Πρωτο­δικείου επί τους ζητήματος της παραλείψεως (αδρανείας που της προκάλεσε σοβαρή ζημία)».
By letter of 23 March 1999 the applicant stated that it was 'resigned to the fact that the Court of First Instance would not determine the action for a declaration for failure to act (a failure which has caused it serious harm)'.
16 Υπό το φως των δηλώσεων του εκπροσώπου της κατά τη συζήτηση ακροατηρίου, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι το εν λόγω έγγραφο έχει την έννοια ότι η προσφεύγουσα παραιτείται των αιτημάτων της επί της παραλείψεως και αποζημιώσεως στα πλαίσια της υποθέσεως Τ­9/96.
16 In the light of the statements made by the applicant's representative at the hearing, the Court considers that that letter must be interpreted as meaning that the applicant withdraws its applications for a declaration of failure to act and for damages in Case T-9/96.
Επί της ουσίας της υποθέσεως Τ­211/96
The substance of Case T-211/96
Επί της προσφυγής ακυρώσεως της αποφάσεως της 9ης Οκτωβρώυ 1996
The action for annulment of the decision of 9 October 1996
17 Με τα υπομνήματα της, η προσφεύγουσα προέβαλε κατ' ουσίαν τέσσερις λόγους ακυρώσεως. Ο πρώτος λόγος θεμελιώνεται στην παράβαση ουσιωδών τύπων και ειδικότερα στις δικονομικές εγγυήσεις, ο δεύτερος στην παραβίαση της Συνθήκης, ο τρίτος στην πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση εκ μέρους της Επιτροπής κατά την άσκηση της εξουσίας της περί λήψεως προσωρινών μέτρων και ο τέταρτος σε κατάχρηση εξουσίας.
17 In its pleadings the applicant essentially put forward four pleas in law: first, breach of essential procedural requirements and, more particularly, of procedural guarantees; secondly, infringement of the Treaty; thirdly, manifest error of assessment by the Commission in exercising its power to adopt interim measures; and fourthly, misuse of powers.
18 Κατά τη συζήτηση ακροατηρίου, η προσφεύγουσα προέβαλε δύο νέους λόγους ακυρώσεως, αρυομένους, αντιστοίχως, από το ότι η παρέλευση μη εύλογης προ­θεσμίας μεταξύ της καταγγελίας της και της προσβαλλομένης αποφάσεως αρκούσε για να δικαιολογήσει την ακύρωση της και από το ότι η απόφαση δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένη.
18 At the hearing the applicant raised two new pleas in law, namely that the unreasonable length of time which elapsed between its complaint and the contested decision is sufficient to justify annulling that decision and that the decision did not contain an adequate statement of reasons.
19 Κατ' αρχάς, πρέπει να εξεταστούν από κοινού ο πρώτος και ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως, καθώς και οι δύο λόγοι που προβλήθηκαν κατά τη συζήτηση ακρο­ατηρίου και αποσκοπούν κατ' ουσίαν στην επιβεβαίωση ότι η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις της όσον αφορά την αντιμετώπιση της καταγγελίας.
19 It is appropriate to begin by considering together the first and second pleas and the two pleas raised at the hearing which are basically that the Commission failed to fulfil its obligations as regards treatment of the complaint.
Επί των αρυομένων από την παραβίαση εκ μέρους της Επιτροπής των υποχρεώσεων της ως προς την αντιμετώπιση της καταγγελίας λόγων ακυρώσεως
The Commission's failure to fulfil its obligations as regards treatment of the complaint
— Επιχειρηματολογία των διαδίκων
— Arguments of the parties
20 Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν προέβη σε εμπεριστατωμένη και αμερόληπτη εξέταση της καταγγελίας της όπως όφειλε να πράξει.
20 By its first plea, the applicant is criticising the Commission for having failed to carry out a careful and impartial examination of its complaint which it was under a duty to do.
21 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως έχει τέσσερα σκέλη.
21 The second plea falls into four parts.
Με το πρώτο, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση της αποδεικτικής ισχύος των αποδεικτικών στοιχείων που της προσκομίστηκαν.
The first is the applicant's argument that the Commission committed a manifest error of assessment of the probative value of the evidence produced to it.
Με το δεύτερο σκέλος του λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση του κοινοτικού συμφέ­ροντος.
The second part of the plea alleges that the Commission committed a manifest error of assessment of the Community interest.
Με το τέταρτο σκέλος του λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη όσον αφορά τα μέτρα που έλαβε η PSA για να συνοδεύσει το πρόγραμμα κρατικών ενισχύσεων κατά την αγορά καινουργών αυτοκινήτων, γνωστό ως «πριμοδότηση Balladur ».
The fourth part of the plea alleges that the Commission committed a manifest error as regards the measures adopted by PSA in conjunction with the programme for State aid for the purchase of new cars, known as the 'Balladur bonus'.
Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι εμπίπτει στην εξουσία της, και μάλιστα στα πλαίσια του καθήκοντός της, να κάνει κατά προτεραιότητα χρήση των μέσων που διαθέτει αποκλειστικά και μόνο για τις υποθέσεις που εμφανίζουν επαρκώς κοινοτικό ενδιαφέρον.
The Commission points out that it is entitled, and is even under a duty, to prioritise its resources and to allocate them only to cases where there is a sufficient Community interest.
OL υποχρεώσεις της Επιτροπής, οσάκις αυτή επιλαμβάνεται καταγγελίας, έχουν προσδιοριστεί με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου, επιβε­βαιωθείσα εσχάτως με την απόφαση του Δικαστηρίου της 4ης Μαρτίου 1999 στην υπόθεση C­119/97 Ρ, Ufex κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. Ι­1341, σκέψεις 86 επ.).
The Commission's obligations when a complaint is referred to it have been laid down in settled case-law of the Courts of Justice and of First Instance, most recently confirmed by the Court of Justice in Case C-119/97 Ρ Ufex and Others ν Commission [1999] ECR I-1341, paragraph 86 et seq.
Όπως προκύπτει, ιδίως, από την ως άνω νομολογία, η Επιτροπή μπορεί, οσάκις αποφασίζει να προσδώσει διαφορετικό βαθμό προτεραιότητας στις διάφορες καταγγελίες των οποίων επιλαμβάνεται, όχι μόνο να ορίζει τη σειρά με την οποία πρόκειται να εξεταστούν οι καταγγελίες αλλ' επίσης και να απορρίπτει καταγγελία λόγω ελλείψεως επαρκούς κοινοτικού συμφέροντος προς συνέχιση της εξετάσεως της υποθέσεως (βλ. επίσης απόφαση του Πρωτοδικείου της 24ης Ιανουαρίου 1995 στην υπόθεση Τ­5/93, Tremblay κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ. II­185, σκέψη 60).
It is clear from that case-law, inter alia, that, where the Commission assigns different priorities to the complaints submitted to it, it is entitled not only to decide the order in which the complaints are examined but also to reject a complaint for lack of sufficient Community interest in further investigation of the case (see also judgment in Case T-5/93 Tremblay and Others ν Commission [1995] ECR II-185, paragraph 60).
Πάντως, η διακριτική εξουσία που διαθέτει συναφώς η Επιτροπή δεν είναι απε­ριόριστη.
The discretion enjoyed by the Commission for that purpose is not unlimited, however.
'Ετσι, η Επιτροπή υπόκειται σε υποχρέωση αιτιολογίας όταν αρνείται να δώσει συνέχεια στην εξέταση καταγγελίας, η δε ως άνω αιτιολογία πρέπει να είναι αρκούντως ακριβής και λεπτομερής ώστε να επιτρέψει στο Πρωτοδικείο να ασκήσει αποτελεσματικό έλεγχο επί της ασκήσεως εκ μέρους της Επιτροπής της εξουσίας να καθορίζει προτεραιότητες (βλ. προαναφερθείσα απόφαση Ufex κ.λπ. κατά Επι­τροπής, σκέψεις 89 έως 95).
Thus, the Commission is under an obligation to state reasons if it declines to continue with the examination of a complaint and the reasons stated must be sufficiently precise and detailed to enable the Court of First Instance effectively to review the Commission's use of its discretion to define priorities (Ufex and Others ν Commission, cited above, paragraphs 89 to 95).
Ο έλεγχος αυτός δεν οδηγεί κατ' ανάγκη σε υποκα­τάσταση του Πρωτοδικείου στην εκ μέρους της Επιτροπής εκτίμηση του κοινοτικού συμφέροντος, αλλά στοχεύει στο να ελεγχθεί αν η επίδικη απόφαση στηρίζεται σε ανακριβή πραγματικά περιστατικά και αν εκδόθηκε κατά πλάνη περί το δίκαιο, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ή κατά κατάχρηση εξουσίας (βλ. απόφαση του Πρωτοδικείου της 18ης Σεπτεμβρίου 1992 στην υπόθεση Τ­24/90, Automec κατά Επιτροπής, Συλλογή 1992, σ. II­2223, σκέψη 80).
That review cannot lead the Court to substitute its assessment of the Community interest for that of the Commission but focuses on whether or not the contested decision is based on materially incorrect facts, or is vitiated by an error of law, a manifest error of appraisal or misuse of powers (Case T-24/90 Automec ν Commission [1992] ECR II-2223, paragraph 80).