natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με διάταξη της 29ης Φεβρουαρίου 1996, το Bundesgerichtshof υπέβαλε τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 13, πρώτο εδάφιο, σημεία 1 και 3, 24, 28, δεύτερο εδάφιο, και 34, δεύτερο εδάφιο, της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, όπως τροποποιήθηκε με τη Σύμβαση της 9ης Οκτωβρίου 1978 και με τη Σύμβαση της 25ης Οκτωβρίου 1982.
By order of 29 February 1996, the Bundesgerichtshof (Federal Court of Justice) referred to the Court four questions on the interpretation of Article 13, first paragraph, points 1 and 3, Article 24, Article 28, second paragraph, and Article 34, second paragraph, of the above Convention of 27 September 1968, as amended by the Convention of 9 October 1978 and by the Convention of 25 October 1982.
Επειδή αυτός δεν εκπλήρωσε πλήρως την υποχρέωση του να καταβάλει το τίμημα, η Intership Yachting πέτυχε την έκδοση της ολλανδικής αποφάσεως με την οποία ο Η.-Η. Mietz υποχρεώθηκε, μεταξύ άλλων, να της καταβάλει το ποσό των 143 750 DM εντόκως.
Mr Mietz having failed to meet in full his obligation to pay the price, Intership Yachting obtained the Netherlands judgment, by which Mr Mietz was ordered, inter alia, to pay to Intership Yachting the sum of DEM 143 750, plus interest.
Η απόφαση αυτή κηρύχθηκε προσωρινώς εκτελεστή.
That judgment was declared to be provisionally enforceable.
Στις 29 Οκτωβρίου 1993 το Landgericht Lüneburg (Γερμανία) δέχθηκε το αίτημα της Intership Yachting να κηρυχθεί εκτελεστή η ολλανδική απόφαση και διέταξε την περιαφή του εκτελεστηρίου τύπου.
On 29 October 1993 the Landgericht (Regional Court) Lüneburg (Germany), on the application of Intership Yachting, declared the Netherlands judgment to be enforceable and issued an order for its enforcement.
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαδικασίας ενώπιον ενός γερμανικού δικαστηρίου αντικείμενο της οποίας είναι να κηρυχθεί εκτελεστή στη Γερμανία απόφαση που εξέδωσε στις 12 Μαΐου 1993 (στο εξής: ολλανδική απόφαση) ο πρόεδρος του Arrondissementsrechtbank te Leeuwarden (Κάτω Χώρες) (στο εξής: δικαστήριο του κράτους προελεύσεως) κατόπιν μιας κατ' αντιμωλία διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων (kort geding) μεταξύ της Intership Yachting Sneek BV (στο εξής: Intership Yachting), εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με έδρα το Sneek (Κάτω Χώρες), και του Η.-Η. Mietz, κατοίκου Lüchow (Γερμανία).
Those questions have arisen in proceedings brought before a German court with a view to securing an order in Germany for the enforcement of a judgment delivered on 12 May 1993 ('the Netherlands judgment') by the President of the Arrondissementsrechtbank te Leeuwarden (Regional Court, Leeuwarden) (Netherlands) ('the court of origin') following adversarial interim proceedings ('kort geding1) between Intership Yachting Sneek BV ('Intership Yachting'), a limited-liability company established in Sneek (Netherlands), and Mr Mietz, who is domiciled in Lüchow (Germany).
Ο Η.-Η. Mietz και η Intership Yachting συνήψαν εγγράφως στο Sneek «σύμβαση πωλήσεως» που αφορούσε την αγορά ενός σκάφους Intership, τύπου 1150 G, στο οποίο έπρεπε να γίνουν
Mr Mietz and Intership Yachting concluded in writing in Sneek a 'contract of sale' for the purchase of an Intership Type 1.150 G vessel, to which a number of alterations were to be made.
Ο Η.-Η. Mietz άσκησε ανακοπή κατά της αποφάσεως περιαφής του εκτελεστηρίου τύπου.
Mr Mietz appealed against that decision authorising enforcement.
Υποστήριξε ότι η Intership Yachting και ο ίδιος συμφώνησαν όλες τις λεπτομέρειες της παραγγελίας αυτού του σκάφους, προοριζόμενου για προσωπική χρήση, στην Bootsmesse (έκθεση σκαφών αναψυχής) του Düsseldorf (Γερμανία) και ότι, κατά τη συνάντηση τους στο Sneek, μια εβδομάδα κατόπιν, απλώς υπέγραψαν τη σύμβαση, αυτός δε κατέβαλε τη συμφωνηθείσα
He argued that Intership Yachting and himself had agreed on all of the details of the order for the vessel in question, which was intended for his own personal use, at the Boat Show in Düsseldorf (Germany) and that, when they met again in Sneek one week later, they had merely signed the contract and he had made the agreed advance payment of DEM 40 000. From this he concluded that, under the second paragraph of Article 14 of the Convention, the courts of the Contracting State in which the debtor was
κινητών, κατά την έννοια του άρθρου 13, πρώτο εδάφιο, σημείο 3, της Συμβάσεως.
domiciled, that is to say Germany, had exclusive jurisdiction in the matter.
προκαταβολή των 40 000 DM. Υποστήριξε ότι, κατά το άρθρο 14, δεύτερο εδάφιο, της Συμβάσεως μόνα αρμόδια είναι τα δικαστήρια του συμβαλλόμενου κράτους στο έδαφος του οποίου έχει την κατοικία του ο οφειλέτης, δηλαδή τα δικαστήρια της Γερμανίας.
A contract such as that described in the present judgment is indeed a transaction in which the agreed price is discharged by way of several payments, so that such a contract could be described as a contract of sale, since transfer of possession and property takes place only after the agreed price has been paid in full.
Το Δικαστήριο κρίνει ότι ως πώληση ενσωμάτων κινητών με τμηματική καταβολή του τιμήματος νοείται η σύμβαση κατά την οποία το τίμημα εξοφλείται σε πλείονες δόσεις ή η οποία συνδέεται με σύμβαση χρηματοδοτήσεως.
The Bundesgerichtshof takes the view that recognition and enforcement of the Netherlands judgment could be refused, pursuant to the first paragraph of Article 28 of the Convention, only if Mr Mietz were able to rely on the rules governing jurisdiction over consumer contracts set out in Articles 13 and 14 of the Convention.
Το Bundesgerichtshof φρονεί ότι η αναγνώριση και η εκτέλεση της ολλανδικής αποφάσεως δεν μπορεί να γίνει, σύμφωνα με το άρθρο 28, πρώτο εδάφιο, της Συμβάσεως, παρά μόνον αν ο Η.-Η. Mietz μπορεί να επικαλεσθεί τους προβλεπόμενους στα άρθρα 13 και 14 της Συμβάσεως κανόνες περί διεθνούς δικαιοδοσίας που αφορούν συμβάσεις συναφθείσες από καταναλωτές.
Such a contract cannot, however, be described as a 'sale ... on instalment credit terms' within the meaning of Article 13, first paragraph, point 1, of the Convention.
Το Bundesgerichtshof αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο ορισμένα προδικαστικά ερωτήματα.
It follows from the wording of the Convention that Article 13, first paragraph, point 1, thereof is intended to protect the purchaser only where the vendor has granted him credit, that is to say, where the vendor has transferred to the purchaser possession of the goods in question before the purchaser has paid the full price.
Εντούτοις, μια τέτοια σύμβαση δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως «πώληση με τμηματική καταβολή του τιμήματος», κατά την έννοια του άρθρου 13, πρώτο εδάφιο, σημείο 1, της Συμβάσεως.
The crux of the Bundesgerichtshofs first question is whether the concept of the sale of goods on instalment credit terms within the meaning of Article 13, first paragraph, point 1, of the Convention must be understood as extending to a contract:
Επί του τετάρτου ερωτήματος η οποία αφορά την κατασκευή από τον πρώτο συμβαλλόμενο ενσωμάτου κινητού αντιστοιχούντος σε ορισμένο τύπο, στο οποίο έχουν επέλθει ορισμένες τροποποιήσεις,
Articles 289 to 297 of the Netherlands Code of Civil Procedure ('the Netherlands Code') deal with a form of procedure known as 'kort geding", which allows the President of the Arrondissementsrechtbank to grant enforceable measures 'in all cases which, having regard to the interests of the parties, require an immediate measure on grounds of urgency' (Article 289(1)).
— με την οποία ο πρώτος συμβαλλόμενος ανέλαβε την υποχρέωση να μεταβιβάσει την κυριότητα του εν λόγω αντικειμένου στον έτερο των συμβαλλομένων, ο οποίος, ως αντιπαροχή, ανέλαβε να καταβάλει το τίμημα σε πλείονες δόσεις, και
by which the first contracting party has undertaken to transfer the property in those goods to the second contracting party, who has undertaken, by way of consideration, to pay the price in several instalments; and
με την οποία προβλέπεται ότι η τελευταία δόση θα καταβληθεί πριν από την οριστική μεταβίβαση της κατοχής του εν λόγω αντικειμένου στον αντισυμβαλλόμενο.
It must be held that kort geding is a procedure of the type envisaged in Article 24 of the Convention, under which a court is authorised, by the law of its State, to order provisional or protective measures even if, under the Convention, it does not have jurisdiction as to the substance of the matter.
Κατά το άρθρο 292 του ολλανδικού κώδικα, «οι αποφάσεις που λαμβάνονται κατά τη διαδικασία των προσωρινών μέτρων δεν προδικάζουν την απόφαση επί της κύριας δίκης».
If the answer is in the negative, the Bundesgerichtshof asks, by its second question, whether such a contract must be treated as a contract for the supply of goods within the meaning of Article 13, first paragraph, point 3, of the Convention.
Η διαδικασία kort geding μπορεί να κινηθεί χωρίς να
The Court has held that the sale of goods on instalment credit terms is to be understood as a transaction in which the price is discharged by way of several payments or which is linked to a financing contract.
Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως, με το δεύτερο ερώτημα του το αιτούν δικαστήριο ερωτά αν μια τέτοια σύμβαση πρέπει να χαρακτηρισθεί ως προμήθεια ενσωμάτων
The Bundesgerichtshofs fourth question must be construed as seeking to ascertain whether a judgment ordering payment of contractual consideration, delivered at the end of a procedure such as kort geding, is a provisional measure which may be granted by virtue of the
απαιτείται η κίνηση διαδικασίας επί της ουσίας ενώπιον του αρμοδίου δικαστηρίου.
Jurisdiction provided for under Article 24 of the Convention.
Η ολλανδική απόφαση, για την οποία ζητείται περιαφή του εκτελεστηρίου τύπου στην υπόθεση της κύριας δίκης, χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα στοιχεία:
- it is limited to ordering the payment of a contractual consideration, without, on the one hand, repayment to the defendant of the sum awarded being guaranteed if the plaintiff is unsuccessful as regards the substance of his claim or, on the other, the measure sought relating only to specific assets of the defendant located or to be located within the confines of the territorial jurisdiction of the court to which application is made.
— εκδόθηκε στο πλαίσιο διαδικασίας η οποία, εκ της φύσεως της, δεν είναι διαδικασία επί της ουσίας, αλλά επείγουσα διαδικασία για τη χορήγηση προσωρινών μέτρων,
In the case of a judgment delivered solely by virtue of the jurisdiction provided for under Article 24 of the Convention and ordering interim payment of a contractual consideration, such a judgment does not constitute a provisional measure within the meaning of Article 24 unless, first, repayment to the defendant of the sum awarded is guaranteed if the plaintiff is unsuccessful as regards the substance of his claim and, second, the measure ordered relates only to specific assets of the defendant located or to be located within the confines of the territorial jurisdiction of the court to which application is made.
Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η διαδικασία kort geding είναι διαδικασία του είδους αυτών στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 24 της Συμβάσεως, κατά το οποίο μπορεί να παρέχεται σε δικαστήριο, από τη νομοθεσία του κράτους στο οποίο ανήκει, η δικαιοδοσία να διατάσσει τη λήψη προσωρινών ή συντηρητικών μέτρων ακόμα και όταν, δυνάμει της Συμβάσεως, το δικαστήριο αυτό δεν έχει δικαιοδοσία για την επί της ουσίας εκδίκαση της υποθέσεως.
It follows from the reply to the fourth question that, if the court of origin had expressly indicated in its judgment that it had based its jurisdiction on its national law in conjunction with Article 24 of the Convention, the court to which application for enforcement was made would have had to conclude that the measure ordered — namely unconditional interim payment — was not a provisional or protective measure within the meaning of that article and was therefore not capable of being the subject of an enforcement order under Title III of the Convention.
— ο εναγόμενος δεν είχε την κατοικία του στο έδαφος του συμβαλλομένου κράτους στο οποίο ανήκει το δικαστήριο προελεύσεως και δεν προκύπτει από την ολλανδική απόφαση ότι, για άλλους λόγους, το δικαστήριο αυτό είχε διεθνή δικαιοδοσία, δυνάμει της Συμβάσεως, για την επί της ουσίας επιδίκαση της υποθέσεως,
By this question, the Bundesgerichtshof is asking in substance whether the court to which application for enforcement is made may, in the context of the procedure for ordering enforcement set out in Title III of the Convention, take account of new facts relied on by one party for the purpose of establishing that a contract such as that described in the present judgment satisfies the conditions listed in Article 13, first paragraph, point 3, heads (a) and (b), of the Convention.
Με το τέταρτο ερώτημα του αιτούντος δικαστηρίου πρέπει να νοηθεί ότι ζητείται να διευκρινισθεί αν απόφαση διατάσσουσα την καταβολή μιας συμβατικής αντιπαροχής, η οποία εκδόθηκε στο πλαίσιο διαδικασίας όπως αυτή της kort geding, συνιστά προσωρινό μέτρο δυνάμενο να χορηγηθεί δυνάμει της διεθνούς δικαιοδοσίας που προβλέπει το άρθρο 24 της Συμβάσεως.
So, where the court of origin is silent as to the basis of its jurisdiction, the need to ensure that the Convention rules are not circumvented requires that its judgment be construed as meaning that that court founded its jurisdiction to order provisional measures on its national law governing interim measures and not on any jurisdiction as to substance derived from the Convention.
— δεν περιέχει καμία αιτιολογία για τη θεμελίωση της διεθνούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου προελεύσεως για την επί της ουσίας εκδίκαση της υποθέσεως και
— it was delivered at the end of proceedings which were not, by their very nature, proceedings as to substance, but summary proceedings for the granting of interim measures;
περιορίζεται να διατάξει την καταβολή μιας συμβατικής αντιπαροχής, χωρίς πάντως να διασφαλίζεται η επιστροφή στον εναγόμενο του καταβληθέντος ποσού στην περίπτωση που ο ενάγων δεν δικαιωθεί επί της ουσίας της υποθέσεως και το διαταχθέν μέτρο να αφορά μόνο συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία του εναγομένου ευρισκόμενα, ή οφείλοντα να ευρίσκονται, εντός του πεδίου της κατά τόπον αρμοδιότητας του επιληφθέντος δικαστηρίου.
the defendant was not domiciled in the Contracting State of the court of origin and it does not appear from the Netherlands judgment that, for other reasons, that court had jurisdiction under the Convention as to the substance of the matter,
Με το ερώτημα αυτό, το αιτούν δικαστήριο ερωτά ουσιαστικώς αν το δικαστήριο του κράτους εκτελέσεως έχει τη δυνατότητα, στο πλαίσιο της διαδικασίας περιαφής του εκτελεστηρίου τίτλου που προβλέπει ο τίτλος III της Συμβάσεως, να λάβει υπόψη νέα πραγματικά περιστατικά που επικαλείται ένας διάδικος προκειμένου να αποδείξει ότι σύμβαση, όπως αυτή που περιγράφεται στην παρούσα απόφαση, πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 13, πρώτο εδάφιο, σημείο 3, στοιχεία α' και β', της Συμβάσεως.
It is consequently unnecessary for that court to examine whether, and under what circumstances, it might take account of new facts for the purpose of possible application of the second paragraph of Article 28 of the Convention.
Συνεπώς, σε περίπτωση έχουσα τα χαρακτηριστικά στοιχεία που συνοπτικώς εκτέθηκαν στην παρούσα απόφαση, το
A judgment ordering interim payment of contractual consideration, delivered at the end of a procedure such as that provided f or under Articles 289 to 297 of the Netherlands Code of Civil Procedure by a court not having jurisdiction under the Convention of 27 September 1968 as to the substance of the matter is not a provisional measure capable of being granted under Article 24 ofthat Convention unless, first, repayment to the defendant of the sum awarded is guaranteed if the plaintiff is unsuccessful as regards the substance of his claim and, second, the measure ordered relates only to specific assets of the defendant located or to be located within the confines of the territorial jurisdiction of the court to which application is made.'
Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι το Δικαστήριο δεν χρειάζεται να απαντήσει στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα.
Advocate General P. Léger delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 8 October 1997.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται: tl)
He proposed that the Court give the following answer to the national court's questions:
Αντιθέτως σύμβαση που έχει τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά πρέπει να χαρακτηρίζεται ως σύμβαση έχουσα ως αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών ή την προμήθεια ενσωμάτου κινητού κατά την έννοια του άρθρου 13, πρώτο εδάφιο, σημείο 1, της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968
The concept of "sale of goods on instalment credit terms", within the meaning of point 1 of the first paragraph of Article 13 of the Convention of 27 September 1968 on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters, cannot be understood as including a transaction having as its object the supply of goods to a person acting for a purpose which can be regarded as being
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
outside his trade or profession, when the price, payable in instalments, is fully due before the final delivery of the goods to the consumer who has purchased them.
Στο πλαίσιο της συμβάσεως, τα άρθρα 34, δεύτερο εδάφιο, και 28, δεύτερο εδάφιο, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν στο δικαστήριο του κράτους εκτελέσεως να λαμβάνει υπόψη, στο πλαίσιο της ασκήσεως της κατ' εξαίρεση ελεγκτικής του εξουσίας ως προς τη διεθνή δικαιοδοσία του δικαστηρίου του κράτους προελεύσεως, δυνάμει του τμήματος 4, του τίτλου Π, πραγματικά στοιχεία ξένα προς εκείνα τα οποία το δικαστήριο του κράτους προελεύσεως έλαβε υπόψη ή μπορούσε να λάβει υπόψη αν ο διάδικος που τα επικαλείται παρέλειψε να τα επικαλεστεί ενώπιον αυτού.»
Within the system of the Convention, the second paragraph of Article 34 and the second paragraph of Article 28 must be interpreted as precluding the court of the State applied to from taking into account, in the exercise of its exceptional power of review of the jurisdiction of the court of origin under Section 4 of Title II, matters of fact other than those that the court of origin has taken into account or could have taken into account if the party putting them forward had not refrained from adducing them before it.
Επικουρικώς,
In the alternative,
Η έννοια της 'συμβάσεως που έχει ως αντικείμενο παροχή υπηρεσιών ή προμήθεια ενσωμάτων κινητών', κατά την έννοια του άρθρου 13, πρώτο εδάφιο, σημείο 3, έχει την έννοια ότι περιλαμβάνει την περίπτωση συμβάσεως που έχει ως αντικείμενο την προμήθεια σκάφους με κινητήρα, εφόσον η σύμβαση αυτή πληροί τις δύο προϋποθέσεις που πρέπει σωρευτικώς να συντρέχουν ως προς τον σύνδεσμο με την κατοικία του καταναλωτή και προβλέπονται στα σημεία α' και β'.
The concept of "contract for the supply of goods or a contract for the supply of services", within the meaning of point 3 of the first paragraph of Article 13, must be interpreted as including the case of a contract for the supply of a motor boat, in so far as that contract fulfils the two cumulative conditions under (a) and (b) relating to its connection with the place of domicile of the consumer.
Το σύστημα που προβλέπει η σύμβαση και, ειδικότερα, το άρθρο 34, δεύτερο εδάφιο, καθόσον αυτό παραπέμπει στο άρθρο 28, τρίτο εδάφιο, δεν επιτρέπει στο δικαστήριο του κράτους εκτελέσεως να προβαίνει σε έλεγχο της διεθνούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου του κράτους προελεύσεως δυνάμει του άρθρου 24 της συμβάσεως.»
The system put in place by the Convention and, in particular, the second paragraph of Article 34, in so far as it refers to the third paragraph of Article 28, does not permit the court of the State applied to review the jurisdiction of the court of the State of origin under Article 24 of the Convention.'
Προδικαστική «Έκτη οδηγία περί ΦΠΑ — Σύστημα προωθήσεως των πωλήσεων — Αγαθά που εγχειρίζονται σε αντάλλαγμα της ανακτήσεως κουπονιών — Παράδοση εξ επαχθούς αιτίας — Εκπτώσεις και επιστροφές τιμήματος — Έννοια» (Ολομέλεια)
Directive, the application by an oil company of goods which are disposed of to a purchaser of fuel in exchange for vouchers which he has obtained in varying quantities, depending on the volume of fuel purchased, on payment of the full retail price for fuel from the pump — under the type of scheme described in this judgment — must be treated as a supply for consideration within the meaning of that provision.
Sails» για κάθε συμπληρωμένη ποσότητα δώδεκα λίτρων αγορασμένης βενζίνης.
In the present case, the exchange of goods for Q8 vouchers was effected for business purposes, since — as the national court found — the object of the promotion scheme was, both for Kuwait Petroleum and for the independent retailers taking part, to increase fuel sales.
Η τιμή της βενζίνης ήταν η ίδια ανεξαρτήτως του αν ο πελάτης ελάμβανε τα κουπόνια Q8 Sails (στο εξής: κουπόνια Q8) που του προσφέρονταν.
For that reason, a taxable person in the same situation as Kuwait Petroleum is authorised to deduct, in accordance with Article 17(2)(a) of the Sixth Directive, the amount of input VAT paid for the purchase of those goods.
'Οταν ένας πελάτης είχε συγκεντρώσει επαρκή αριθμό κουπονιών Q8, είχε δικαίωμα, εγχειρίζοντας τα, να επιλέξει, κάποια αγαθά από κατάλογο που απεκαλείτο «λίστα δώρων».
By letter of 16 June 1995, the Commissioners ruled that Kuwait Petroleum, which had deducted the input VAT on goods purchased for exchange with Q8 vouchers (hereinafter 'redemption goods'), was liable to account for output VAT on items supplied to customers where the cost of the item exceeded £10, on the ground that those goods were supplied by Kuwait Petroleum 'otherwise than for a consideration'.
Η Kuwait άσκησε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής.
By its first question, the national court asks essentially whether, on a proper construction of Article HA(3)(b) of the Sixth Directive, the terms 'rebates' and 'price discounts' can be applied to reductions covering the whole cost of supplying redemption goods.
Η βενζίνη την οποία η Kuwait εμπορεύεται υπό το σήμα «Q8» πωλείται στο λιανικό εμπόριο είτε απ' ευθείας από την Kuwait, σε 110 περίπου πρατήρια που της ανήκουν και που διαχειρίζεται η ίδια ή διαχειρίζονται άλλοι για λογαριασμό της, είτε από 500 περίπου ανεξάρτητους μεταπωλητές στους οποίους η Kuwait πωλεί βενζίνη Q8 ως χονδρέμπορος.
However, it is clear from the very wording of Article 5(6), first sentence, of the Sixth Directive that this provision treats as a supply made for consideration, and therefore as subject to VAT, a taxable person's disposal free of charge of goods forming part of his business assets, where input VAT was deductible on those goods, it being in principle immaterial whether their disposal was for business purposes. The second sentence of that provision, which precludes taxation of applications for the giving of samples or the making of gifts of small value for the purposes of the taxable person's business would make no sense if the first sentence did not make VAT payable on the disposal free of charge of such goods by the taxable person, even where this is done for business purposes.
To VAT and Duties Tribunal, London, αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο ορισμένα ερωτήματα.
Where the gifts are not of small value, such applications must be treated as taxable supplies, even where made for business purposes.
Στο πλαίσιο του συστήματος αυτού, προσφερόταν στους πελάτες ένα κουπόνι «Q8
By its second, third and fourth questions, the national court essentially asks whether, upon a proper construction of Article 5(6) of the Sixth
Με το πρώτο ερώτημα του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά στην ουσία αν το άρθρο 11, Α παράγραφος 3, στοιχείο β', της έκτης οδηγίας
Goods are supplied 'for consideration' within the meaning of Article 2, point 1, of the Sixth Directive only if there is a legal relationship between the supplier and the purchaser entailing
υποκειμένου στον φόρο ο οποίος προβαίνει για ιδιωτικούς σκοπούς στην ανάληψη αγαθού της επιχειρήσεως του και του κοινού καταναλωτή ο οποίος αγοράζει αγαθό του αυτού είδους.
reciprocal performance, the price received by the supplier constituting the value actually given in return for the goods supplied.