natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κεφάλαιο 10 - Οι περιφερειακές πολιτικές των κρατών μελών: οι πρόσφατες τάσεις
Chapter 10 - Regional policies in Member States: recent trends
Οι περιφερειακές πολιτικές των κρατών μελών: οι πρόσφατες τάσεις ση των επιχειρήσεων.
Regional policies in Member States: recent trends aid business expansion.
Όσον αφορά τις σημαντικές επεν­δύσεις σε υποδομές (δίκτυα μεταφορών, τχ\λεπηιοινο)νιών και ενέργειας), τα κράτη μέλη δεν κάνουν συστηματικό διaχoJρισμó ανάμεσα στις επενδύσεις ευρύτερου χαρακτή­ρα και στις ειδικές επενδύσεις για την προώθηση της περιφερειακής ανάπτυξης.
Where major infrastructure investment is concerned (transport, telecommunications and energy networks) Member States tend not to distinguish systematically between that of a general nature and that undertaken specifically to promote regional development.
Για το λόγο αυτό, η περιφερεια­κή πολιτική που ασκείται σε κοινοτική κλίμακα και δίνει μεγάλο βάρος στις υποδομές είναι δύσκολο να συγκριθεί άμεσα με την περιφερειακή πολιτική των κρατούν μελών
For this reason, re gional policy conducted at Community level, which has a strong emphasis on infrastructure, is difficult to compare directly with that of the Member States.
Η ανάλυση που ακολουθεί χωρίζεται σε τρεις ενότητες.
The analysis below is divided into three sections.
Η προπη εξετάζει τις πρόσφατες αλλαγές όσον αφορά τους στόχους, τιςπροτεραιότητες και το πλαίσιο της περιφερεια­κής πολιτικής στα κράτη μέλη, περιλαμβανομένης της ση­μασίας που δίνεται στα κίνητρα περιφερειακής ανάπτυξης για τις επιχειρήσεις και τις υποδομές που αφορούν τη λειτουργία των επιχειρήσεων.
The first reviews recent changes in the objectives, priorities and context of regional policy in Member States, including the importance accorded to regional incentives to business and to business-related infra structure.
Η δεύτερη ενότητα εξετάζει τις αλλαγές στο σχεδιασμό των κινήτρων περιφερειακής ανάπτυξης όσον αφορά τη μορφή τους, το κόστος, τη γεω­γραφική κάλυτρη και τους στόχους των ενισχύσεων.
The second examines changes in the design of regional incentives as regards their form, value, spatial coverage and the targets of assistance.
Η τελευταία ενότητα εξετάζει τις τάσεις TOJV δαπανών για περιφερειακά κίνητρα από το 1980 δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στις εξελίξεις κατά τα τέλη της δεκαετίας του 80.
The final section considers trends in expenditure on re gional incentives since 1980, focusing, in particular, on developments during the late 1980s.
Η τελευταία πενταετία ήταν περίοδος μεγάλης αβεβαιότη­τας και αvαθεoJρήσεωv των περιφερειακοί πολιτικών TOJV κραπόν μελών.
The past five years have been a period of consider able uncertainty and upheaval in the regional policies of Member States.
Σημαντικές γεωπολιτικές εξελίξεις, οικο­νομικές ανακατατάξεις και μία σχεδόν αδιάκοπη, διαδικα­σία διαρθροπικο^ν μεταβολών συνέβαλαν από κοινού στη δημιουργία ενός δύσκολου πλαισίου για την περιφερειακή πολιτική.
Major geopolitical develop ments, economic fluctuations and almost continuous structural change have combined to create a difficult environment for regional policy.
Οι αλλαγές αυτές εκδηλο^νονται στα βόρεια κρά­τη μέλη με τη μορφή μιας εκτενούς και αυτόματης μείωσης των ενισχνσεοΆ' που χορηγούνται στις επιχειρήσεις υπέρ μιας περισσότερο επιλεκτικής προσέγγισης που δίνει με­γαλύτερο βάρος σε σχέση με το παρελθόν στην ανάπτυξη του επιχειρηματικού πνεύματος (στήριξη της παροχής υπηρεσιοίν στους παραγωγούς) και TOJV μικρών επιχειρήσεoJV.
These changes are reflected in Northern Member States in a decline in large scale, automatic support to business in favour of a more selective approach with more emphasis than in the past on developing the business environment (assistance to producer services) and small enterprises.
Στα νότια κράτη μέλη και στην Ιρλανδία οι δαπάνες για κίνητρα περιφερειακής ανάπτυξης αυξήθηκαν και είναι πλέον από τις υψηλότερες στην Κοινότητα σε σχέση με το ΑΕΠ.
In Southern Member States and Ireland, expenditure on regional incentives has increased and is now among the highest in the Community in relation to GDP.
Τα συστήματα παροχής κινήτρων περιφερειακής ανάπτυξης στις χο^ρες αυτές διατήρησαν μία σχετικά μεγά­λη γεùJγρaφική κάλυψη, ενώ στα βόρεια κράτη μέλη η κάλυψη αυτή περιορίσθηκε.
These countries have maintained relatively extensive geographical coverage in their re gional incentive schemes whereas in Northern Member States such coverage has been reduced.
Το γεγονός αυτό συνέβαλε στο να μειωθούν οι διαφορές OJÇ προς τις δαπάνες για κίνητρα περιφερειακής ανάπτυξης στην Κοινότητα οι οποίες εκ­φράζονται ανά κάτοικο του πληθυσμού.
This has tended to reduce differences in expenditure on regional incentives across the Community when expressed per head of population.
Η Ιταλία αποτελεί τη βασική εξαίρεση, εφόσον στη χώρα αυτή οι κατά κεφαλή δαπάνες εξακολουθούν να είναι σημαντικά υψηλότερες σε σχέση με την υπόλοιπη Κοινότητα.
The major exception is Italy where expenditure per head remains substantially ahead of the rest of the Community.
Ορισμοί περιφερειακής πολιτικής
Definitions of regional policy
Οι στόχοι και το πλαίσιο της περιφερειακής πολιτικής
The objectives and context for regional policy
Εφόσον η προώθηση TOJV παραγωγικών επεvδύσεoJV απο­τελεί το βασικό μέσο για την ενθάρρυνση, της περιφερεια­κής ανάπτυξης σε όλα τα κράτη μέλη, το κύριο βάρος δίνεται στα κίντρα περιφερειακής ανάπτυξης και, σε μι­κρότερο βαθμό, OTTI δημιουργία υποδομών για την επέκτα-
Since the promotion of productive investment is the major means of stimulating regional development in all Member States, the focus is on regional incentives and, to a lesser extent, on the provision of infrastructure to
Οι εθνικές περιφερειακές πολιτικές της τελευταίας δεκαε­τίας είχαν ως κύριο χαρακτηριστικό την εκ νέου διατύπωση,
The major feature of national regional policy over the past decade has been the reformulation of policy
Κεφάλαιο 10 - Οι περιφερειακές πολιτικές των κρατών μελών: οι πρόσφατες τάσεις σε συγκεκριμένες περιοχές δημιούργησε προβλήματα για μερικές αναπτυγμένες περιοχές: ό κορεσμός αυτός ανα­νέωσε το ενδιαφέρον για τη λήψη μέτρων αποκέντριοσης της οικονομικής δραστηριότητας από αστικά κέντρα óπoJς το Παρίσι, η Αθήνα και το Λονδίνο.
Chapter 10 - Regional policies in Member States: recent trends objectives (see Box, for a summary of the major changes in policy in each of the Member States).
TOJV στόχων πολιτικής (βλ. πλαίσιο με τη συνοπτική παρου­σίαση, των βασικών αλλαγοιν της πολιτικής σε κάθε κράτος μέλος).
During the 1980s, regional policy became less oriented towards redistributing income and employment and more towards encouraging structural change to achieve greater diversification and raise the overall potential for economic growth.
Άλλες πτυχές της διαρθρωτικής προσαρμογής πρέπει να αποδοθούν σε γεωπολιτικές εξελίξεις.
Other aspects of structural adjustment are attributable to geopolitical developments.
Η προετοιμασία για την ενιαία αγορά, που έχει OJÇ δυναμική την αύξηση της διασυνοριακής συνεργασίας και του ανταγιονισμού, προ­σέδωσε μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο θέμα της ανταγωνι­στικότητας και της π a ρ a γ oJ γ ικ ó τη τ a ς TOJV βιομηχανιών και επιχειρήσεoJV.
Preparations for the Single Market, with the potential for enhanced cross-border cooperation and competition, promoted greater concern with the competitiveness and pro ductivity of industries and firms.
Η επίπτωση του πολιτικού και οικονομικού μετασχηματισμού στην Ανατολική Ευρώπη ήταν μεγαλύτε­ρη emi Γερμανία, επειδή η επανένωση κατέστησε ανα­γκαία την εφαρμογή σημαντικοΛ' προγραμμάτων αναδιάρ­θρωσης σε όλους σχεδόν τους οικονομικούς τομείς TOJV νέων γερμανικών κρατιδίων, στα οποία περιλαμβάνεται μία μαζική αύξηση και ανακατανομή TOJV πόρων περιφε­ρειακής πολιτικής.
The impact of political and economic transformation in Eastern Europe has had greatest impact in Germany where unification has required major restructuring programmes in virtually all economic sectors of the new Gemían Länder, including a massive increase and reorientation of regional policy resources.
Στις άλλες περιοχές της Κοινότητας, η αποκλιμάκωση, της έντασης ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, αποδεικνύεται από το κλείσιμο ή την ορθολογική oργávoJση στρατιωτικών βάσεων και από τις περικοπές στην παραγωγή και την απασχόληση στις πολεμικές βιομη­χανίες.
Elsewhere in the Community, the lowering of East-West tension is apparent in the closure or rationalisation of military bases and cutbacks in production and employment in defence industries (see Chapter 3).
Κατά τα τελευταία έτη οι πολιτικοί ιθύνοντες αναγκάστη­καν να αvτιμετoJπíσoυv ορισμένες διαφορετικές μορφές διαρθροπικής προσαρμογής.
In recent years, policy makers have had to contend with several different kinds of structural adjustment.
Το κύριο βάρος εξακολούθη­σε να δίνεται στις περιφέρειες που εξαρτώνται από παρα­δοσιακούς βιομηχανικούς κλάδους, ιδίως στα βόρεια κρά­τη μέλη.
The primary concern, particularly in Northern Member States, has continued to be regions depend ent on traditional industries.
Τα προβλήματα διαρθρωτικής προσαρμογής, ojOTÓao, έχουν πλήξει ένα πολύ ευρύτερο φάσμα περιφε­ρειών σε όλη την Κοινότητα, και ιδύος τις περιφέρειες στις οποίες υπάρχουν μικρές πόλεις που εξαρτώνται από μία δραστηριότητα ή μεγάλες πόλεις που εξαρτώνται από βιο­μηχανίες όπως η πολεμική, οι οποίες αντιμετώπισαν κλεί­σιμο μονάδων παραγωγής ή μετατροπή της πaρaγoJγής προς προϊόντα για μη στρατιωτική χρήση, ή περιοχές με γεωργική ή αλιευτική δραστηριότητα που επλήγησαν από την πλεονάζουσα ικανότητα παραγωγής και τους περιορι­σμούς των ποσοστώσεων.
Problems of structural adjustment, however, have affected a much wider range of regions throughout the Community, espe cially those containing single activity towns or cities dependent on industries such as defence, which have experienced plant closure or conversion of production to nonmilitary goods, or fishing or agricultural communities affected by over-capacity and quota restrictions.
Αυτή η έμφαση στην προο3θηση της δίαρθροπικής προσαρ­μογής των περιφερειο^ν αντανακλά την επίδραση μακροοι­κονομικών εξελίξεων και γεoJπoλιτικώv αλλαγών.
The emphasis on promoting structural adjustment of regions reflects the influence of macroeconomic developments and geopolitical changes.
Η οικο­νομική κρίση κατά τη δεκαετία του 70 και στις αρχές της δεκαετίας του 80, σε συνδυασμό με την ανεργία που έλαβε μεγάλες διαστάσεις και τη διαρθροπική αλλαγή που έπλη­ξε όλες τις περιοχές, μείωσε τη σημασίατης περιφερειακής πολιτικής στα διάφορα κράτη μέλη.
Economic crises during the 1970s and early 1980s, associated with widespread unemployment and accompanied by structural change affecting all regions, reduced the importance of regional policy on the political agenda in several Member States.
Οι δημοσιονομικές δυσχέρειες και η μεταστροφή προς παρεμβάσεις που βα­σίζονται στις επιδοτήσεις είχαν σαν αποτέλεσμα την περι­κοπή των δαπανών και μία περισσότερο επιλεκτική προ­σέγγιση του θέματος της περιφερειακής ανάπτυξης σε πολλές χώρες.
Budgetary restrictions and changes in attitude towards subsidy-based intervention led to lower expenditure and a more selective approach to regional development in many countries.
Σε αυτό το πλαίσιο, η περιφερειακή πολιτική εστιάστηκε όλο και περισσότερο στην ενίσχυση της αναδιάρθρωσης των περιφερειακοί συστημάτων πaρaγüJγής.
Against this background, regional policy has focused increasingly on assisting the restructuring of regional production systems.
Αν και τα κίνητρα περιφερειακής οικονομικής ανάπτυξης εξακολου­θούν να αποτελούν το βασικό μέσο προώθησης véojv παραγωγικών επεvδύσεoJV στις περιφέρειες, οι πολιτικοί ιθύ­νοντες εγκαταλείπουν' την παλαιά μέθοδο TOJV επιδοτήσεων για τις επενδύσεις και την απασχόληση και τα λαμβανόμενα μέτρα στοχεύουν περισσότερο στη βελ­τίωση της αντο^νιστικάτητας και την ανάπτυξη επιχειρη­ματικού κλίματος στις περιφέρειες, μέσω της ανάπτυξης των υποδομών που αορορούν τη λειτουργία TOJV επιχειρή-σεoJV ' (ιδίως στις KÓTOJ Χώρες),της μεταφοράς τεχνολογίας και των υπηρεσιών παροχής συμβουλών, ιδίως σε θέματα marketing και εξαγωγών.
Although regional financial in centives are still the main instrument for the promotion of new productive investment in the regions, policy makers are moving away from their former reliance on subsidies for investment and employment, and measures are being oriented more towards improving competitiveness and the regional business environment through business-related infrastructure development (notably in the Netherlands), technology transfer and consultancy services, especially for marketing and exports.
Αλλαγές όμως σημειώνονται και στις υποδομές που αφορούν τη λειτουργία TOJV επιχειρή­σεων: η παραδοσιακή εξασφάλιση οικοπέδων για βιομη­χανική χρήση, εργοστασίων και τοπικιάν υπηρεσιών αντικαθίσταται από τη δημιουργία επιχειρήσεoJV, τεχνολογικών και επιστημονικών πάρκων και κέντρα τηλε­ματικής.
The nature of business-related infrastructure provision is also changing: the traditional provision of industrial es tates, factories and local services is being supplanted by the creation of enterprise and incubator units, technology and science parks and telematic centres.
Αυτή η ευρύτερη προσέγγιση για την προώθηση της παραγοογικής δραστηριότητας στις προβληματικές πε­ριοχές αντανακλάται επίσης και στον τρόπο διαχείρισης της περιφερειακής πολιτικής που συνδέεται όλο και περισ­σότερο με τις πολιτικές στους άλλους τομείς (π.χ. συντονι­σμός αστικής/περιφερειακής πολιτικής στο HB) και υπό­κειται σε όλο και μεγαλύτερο συντονισμό ανάμεσα στην
This broader approach to the promotion of productive activity in problem regions is also reflected in the administration of regional policy which is becoming more integrated with other areas of policy (eg urban/regional policy coordination in the UK) and is the subject of more coordination between central and regional government (as in Belgium and Spain).
Την οικονομική ύφεση στην αρχή της δεκαετίας του 80 ακολούθησε ανάκαμψη με μεγάλη οικονομική ανάπτυξη σε όλη την Κοινότητα, αλλά η ανεργία εξακολούθησε να είναι υτρηλή σε πολλές περιφέρειες, στις οποίες περιλαμ­βάνονται και ορισμένοι αστικοί/βιομηχανικοί οικισμοί.
The recovery from the recession of the early 1980s was followed by strong economic growth throughout the Community, but unemployment in many regions remained high, including certain urban/industrial ag glomerations.
(Στο Ηνωμένο Βασίλειο τα κοινιονικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά προβλήματα TOJV υποβαθμισμένων τμημά­των των μεγάλων αστικών κελτών είχαν σαν αποτέλεσμα να λαμβάνονται όλο και περισσότερο μέτρα πολιτικής για τα αστικά κέντρα που υποκατέστησαν σταδιακά την περι­φερειακή πολιτική όσον αφορά την πολιτική προτεραιότη­τα και τις δαπάνες.)
(In the UK, the social, economic and environmental problems of inner city areas prompted a growing range of urban policy measures which gradually supplanted regional policy in terms of political priority and expenditure.) The spatial concentration of growth also brought problems for some developed regions: over-heating and congestion en couraged renewed interest in measures to decentralise economic activity from cities such as Paris, Athens and London.
Επίσης η συγκέντρωση της ανάπτυξης
In addition, the monitoring of aids under Community competition policy - in the
Κεφάλαιο 10 - Οι περιφερειακές πολιτικές των κρατών μελών: οι πρόσφατες τάσεις κεντρική και τις περιφερειακές κυβερνήσεις (όπως στο Βέλγιο και την Ισπανία).
Chapter 10 - Regional policies in Member States: recent trends rates of support is a more selective approach to promoting indigenous regional development.
Ο καθορισμός κινήτρων περιφερειακής ανάπτυξης
Over the past decade, both the number and form of regional incentives used by Member States have become more limited.
Κατά τον καθορισμό TOJV κινητών για την προσέλκυση νέων παραγωγικών δραστηριοτήτων είναι εμφανής η με­τατόπιση των στόχων της εθνικής περιφερειακής πολιτικής για να δοθεί περισσότερο βάρος σαι, διαρθροπική προσαρ­μογή, ενώ περιορίζονται όλο και περισσότερο οι πόροι σε πολλά κράτη μέλη.
The diversity of incentives, com mon in most Community countries during the 1970s, is disappearing (particularly as regards fiscal concessions and interest-related subsidies), and most incentive packages are now heavily grant-based.
Το περιεχόμενο των μέτρων για τα κίνητρα, οτρόπος διαχείρισης τους, η γεωγραφική κάλυτ_BAR_ιη, οι όροι επιλεξιμότητας και τα ποσοστά της ενίσχυσης έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό μία περισσότερο επιλεκτική προ­σέγγιση για την προώθηση της εγχώριας περιφερειακής ανάπτυξης.
The diversity which remains tends to be greatest in the less developed countries: Greece, Italy, heland and Portugal typically have more numerous and varied incentives, including labour-related subsidies, than other Member States.
Επιπλέον, ο έλεγχος των ενισχύσεων βάσει της κοινοτικής πολιτικής επί του ανταγωνισμού, με στόχο τη δημιουργία ενός θεμι­τού ανταγωνισμού, εστιάζεται και στην κλίμακα (κάλυψη ενισχυόμενων περιοχών) και στην ένταση, (ποσοστά ενι­σχύσεων) της περιφερειακής πολιτικής.
interests of creating a 'level playing field' - has focused on both the extent (coverage of assisted areas) and intensity (rates of assistance) of regional policy.
Αυτό ισχύει κυ­ρίως για τα βόρεια κράτη μέλη.
This is particularly so in the Northern Member States.
Στη Δανία, εγκαταλείφθη­καν σχεδόν όλα τα συμβατικά κίνητρα περιφερειακής ανάπτυξης το 1991 και αντικαταστάθηκαν από ένα εθνικό σύστημα για την προώθηση της ανάπτυξης TOJV επιχειρή­σεων.
In Denmark, almost all conventional re gional incentives were abandoned in 1991 in favour of a new national system for the promotion of business development; in the Netherlands, regional as sistance has been confined to the North of the country (although there are some other areas with temporary designation); and in Germany, both the level of expenditure and the extent of assisted areas have been reduced substantially in the former West Germany -though assistance has been increased massively in the new Eastern Länder.
Στις Κάτω Χο3ρες, οι περιφερειακές ενισχύσεις έ­χουν περιορισθεί στο βόρειοτμήματηςχο^ρας (αν και κατά καιρούς ορίζονται και ορισμένες άλλες περιοχές).
Many of the incentives which have been abolished in recent years were major, high value, automatic schemes. Examples include WIR regional allow ances in the Netherlands (terminated in 1983), re gional development grants in Great Britain and standard capital grants in Northern Ireland (1988), investment allowances in West Germany (1989) and almost the entire package of Danish measures (1991).
Και στη Γερμανία και το επίπεδο TOJV δαπανών και η έκταση ενι­σχυόμενων περιοχών έχουν περιορισθεί ουσιαστικά στην προίην Ανατολική Γερμανία, αν και η ενίσχυση προς τα νέα ανατολικά κρατίδια έχει αυξηθεί σημαντικά.
By contrast, the new schemes introduced have tended to be less costly, indirect or focused on small firms, eg regional enterprise grants in Britain (introduced in 1988), aids for decentralisation and small firms in France (1991) and the business environment policy 'BOB' in the Netherlands (1992).
Κατά την προηγούμενη δεκαετία, περιορίσθηκε και ο α­ριθμός και η μορφή των κινήτρων περιφερειακής ανάπτυ­ξης που χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη.
By contrast, Member States in the South have generally maintained or increased expenditure on regional policy in recent years, aided by support from the Structural Funds, especially to Objective 1 regions, and more liberal conditions under competition policy.
Η πολυμορφία των κινήτρων, τα οποία ήταν κοινά στις περισσότερες χο5ρες κατά τη δεκαετία του 70, τείνει να εξαφανισθεί (ιδίως σε ό,τι αφορά τις φορολογικές διευκολύνσεις και τις ειδικές επιδοτήσεις επιτοκίου), και οι περισσότερες ρυθμίσεις για τα κίνητρα σήμερα βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στις επι­χορηγήσεις.
Nevertheless, they too have not been immune from cutbacks, at least as regards the promotion of productive investment. Besides Italy, where political change has led to the temporary suspension of re gional agencies and programmes, in both Spain and Portugal reductions in national expenditure on aid is expected to occur over the next few years.
Εξακολουθεί να υπάρχει μεγαλύτερη πολυ­μορφία κινήτροιν στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες: η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία εφαρμό­ζουν περισσότερα και διαφοροποιημένα κίνητρα, στα ο­ποία περιλαμβάνονται οι επιδοτήσεις για την πολιτική α­πασχόλησης, σε σχέση με τα άλλα κράτη, μέλη.
As indicated in Chapter 11, however, it is important for the weaker Member States and regions that overall re gional expenditure is maintained so that, with the increased resources available under the Structural Funds for the period 1994-99, a firm foundation is laid for catching up.
Πολλά από τα κίνητρα που καταργήθηκαν τα τελευταία χρόνια ήταν ση μαντικά προγράμματα αυτόματων παροχοΛ'.
The demise of major automatic schemes has given rise to an important shift in the administration of regional incentive policy.
Ενδεικτικά αναφέρουμε τις περιφερειακές ενισχύ­σεις WIR στις KÓTOJ Χο3ρες (που έπαχραν να χορηγούνται το 1983), τις επιχορηγήσεις περιφερειακής ανάπτυξης στη Μεγάλη Βρετανία, τις ενιαίες κεφαλαιακές ενισχύσεις στη Βόρεια Ιρλανδία (1988), τις επενδυτικές ενισχύσεις στη Δυτική Γερμανία (1989) και το σύνολο σχεδόν των μέτρων που εφαρμόζονταν στη Δανία (1991).
Whereas at the start of the 1980s automatically-administered incentives were prevalent, especially in the larger Community countries, by the end of the decade only in Italy was largescale automatic support still the basis of re gional incentives. Elsewhere, most support now has a significant discretionary component.
Αντίθετα, τα νέα συστήματα που θεσπίστηκαν έχουν χαμηλότερο κόστος, είναι έμμεσα ή αφορούν τις μικρές επιχειρήσεις π.χ. περι­φερειακές ενισχύσεις επιχειρήσεοιν στη Βρετανία (θεσπί­στηκαν το 1988), οι ενισχύσεις για αποκέντ^ση και για τις μικρές επιχειρήσεις στη Γαλλία (1991) και η πολιτική BOB στις KÓTOJ Χώρες για τη δημιουργία του κατάλληλου επι­χειρηματικού κλίματος (1992).
An additional administrative trend, as noted above, has been the development of a more decentralised approach in many Member States, particularly in respect of support for smaller projects and firms.
Η κατάργηση σημαντικοί προγραμμάτων αυτόματης πα­ροχής είχε σαν αποτέλεσμα μία σημαντική μετατόπιση στη διαχείριση της πολιτικής κινήτρων περιφερειακής ανάπτυ­ξης.
The shift in national regional policy objectives to focus more on structural adjustment, with increasingly limited resources in many Member States, is evident in the design of incentives to attract new productive activity.
Αν και κατά την αρχή της δεκαετίας του 80υπερίσχυαν υπερίσχυαν
A common theme in the composition of incentive packages, their administration, spatial coverage, the conditions for eligibility and the
Παρόλα αυτά, ούτε και αυτές οι χώ)ρες κατόρθοισαν να αποφύγουν τις περικοπές, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την προώθηση TOJV παραγoJ γ ι- κών επεvδύσεoJv.
Associated with these administrative developments, the eligibility conditions for regional incentives now involve greater selectivity and more discretion so as to increase the cost-effectiveness of assistance. In a
Κεφάλαιο 10 - Οι περιφερειακές πολιτικές των κρατών μελών: οι πρόσφατες τάσεις ροχές και υπόκεινται σε λιγότερο περιοριστικούς όρους επιλεξιμότητας σε σχέση με την επέκταση,, ενώ τα σχέδια που συνεπάγονται ορθολογική οργάνωση και αναπροσα­νατολισμό σπάνια λαμβάνουν ενίσχυση.
Chapter 10 ­ Regional policies in Member States: recent trends
Στις άλλες περιοχές, οι περισσότερες ενισχύ­σεις έχουν πλέον περισσότερο επιλεκτικό χαρακτήρα.
Netherlands (a decline of two­fifths), the UK (one­fifth) and Germany (one­third).
Εξάλλου, óπoJς προαναφέρθηκε, η δημόσια διοίκηση σε πολλά κράτη, μέλη είχε την τάση να ακολουθεί μία προσέγ­γιση μεγαλύτερης απoκέvτρoJoης, ιδίως σε ό,τι αφορά την ενίσχυση μικρóτερoJV' έργoJV και επιχειρήσεων.
number of countries, assistance has come to be limited to those sectors where it is considered effec­tive, excluding sectors with over­capacity.
Ταυτόχρονα έχει περιορισθεί η γειογραφική κάλυψη των εvισχυóμεvoJV περιοχιόν και εστιάζεται περισσότερο στις προβληματικές περιφέρειες των βόρειων κρατών μελών.
In other countries like Belgium and Portugal, eligibility con­ditions take more account of the industrial charac­teristics of projects.