natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται, ιδίως, οι φόροι για την καταχώριση ή για οποιαδήποτε άλλη διαδικαστική πράξη η οποία αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση μιας δραστηριότητας.
They include taxes in respect of registration or any other formality required before the commencement of business.
Στις διατάξεις του άρθρου 12, παράγραφος 1, της οδηγίας περιλαμβάνεται εξαντλητικός κατάλογος των τελών και φόρων, πλην του φόρου εισφοράς, που επιτρέπεται να επιβάλλονται επί των κεφαλαιουχικών εταιριών, κατά παρέκκλιση των οριζομένων στα προαναφερθέντα άρθρα 10 και 11, κατά την κατάρτιση πράξεων αναφερομένων στις εν λόγω δύο διατάξεις.
Article 12(1) of the directive sets out an exhaustive list of taxes and duties other than capital duty which, notwithstanding Articles 10 and 11 cited above, may be levied on capital companies in respect of the transactions which are referred thereto.
Στο άρθρο 12 της οδηγίας αναφέρεται, συγκεκριμένα, στην πρώτη παράγραφο, στοιχείο ε, "οι φόροι, οι οποίοι έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα".
Article 12 of the directive refers, among other things, in paragraph (l)(e), to "duties paid by way of fees or dues".
Επί των διατάξεων του άρθρου 10 της οδηγίας
Article 10 of the directive
Τα υποβληθέντα ερωτήματα αναφέρονται, καταρχάς, στο αν ετήσιος φόρος που επιβάλλεται λόγω της καταχωρίσεως κεφαλαιουχικών εταιριών εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 10 της οδηγίας.
The Court noted that the questions concern first, in substance, whether an annual charge on the registration of capital companies falls within the scope of Article 10 of the directive.
Επιβάλλεται σχετικώς να τονιστεί ότι οι έμμεσοι φόροι που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά με τον φόρο εισφοράς εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 10 της οδηγίας.
It should be emphasized that indirect taxes with the same characteristics as capital duty fall within the scope of Article 10 of the directive.
Στη διάταξη αυτή εμπίπτουν όλοι οι φόροι, ανεξαρτήτως της μορφής τους, οι οποίοι καταβάλλονται με αφορμή τη σύσταση μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας (στοιχείο α) ή την καταχώριση της ή την πραγματοποίηση οποιασδήποτε άλλης διαδικαστικής πράξεως που αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση μιας δραστηριότητας και στην οποία υπόκειται μια εταιρία λόγω της νομικής της μορφής (στοιχείο β).
These include any taxes whatsoever in respect of the formation of a capital company ((a)) or in respect of registration or any other formality required before the commencement of business to which a company may be subject by reason of its legal form ((c)).
Συνεπώς, τα διάφορα τέλη και φόροι που επιβάλλονται λόγω της καταχωρίσεως μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των προαναφερθεισών διατάξεων και, καταρχήν, απαγορεύονται, υπό την επιφύλαξη των αποκλίσεων που προβλέπονται στις διατάξεις του άρθρου 12.
It follows that the various fees and charges payable on the registration of a capital company fall within the scope of the abovementioned provisions and are, in principle, prohibited, subject to the exceptions in Article 12.
Το γεγονός ότι ο φόρος δεν επιβάλλεται άπαξ μόνο κατά την καταχώριση της εταιρίας, αλλά και κάθε μεταγενέστερο έτος, δεν αποτελεί στοιχείο ικανό να εξαιρέσει τον φόρο αυτό από την απαγόρευση του άρθρου 10.
The fact that the charge is payable not only on the registration of the company but also in each subsequent year could not exempt it from the prohibition introduced by Article 10.
Επί των διατάξεων του άρθρου 12 της οδηγίας, που εισάγουν εξαιρέσεις, και της έννοιας των τελών που έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα
The exceptions in Article 12 of the directive and the concept of "duties paid by way of fees or dues"
Eni των τελών που αποτελούν ανταπόδοση για υπηρεσίες παρεχόμενες για λόγους γενικού συμφέροντος
directive and in particular Article 12(2), vary according to whether the company which is liable to pay those charges is a public limited company or a private limited company.
Αυτό συμβαίνει ιδίως στην περίπτωση τέλους το οποίο καταβάλλεται εις ανταπόδοση πράξεως, όπως η καταχώριση κεφαλαιουχικών εταιριών, επιβαλλόμενης εκ της εσωτερικής νομοθεσίας, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, προς το συμφέρον τόσο των τρίτων όσο και των ιδίων των εταιριών.
In the context of the application of Article 12 of the directive, if the requirement that the charge be in the nature of remuneration means that, in contrast to general taxes, it must be in consideration of a service provided at the request of an individual, there is nothing in Article 12 which excludes from the definition of "duties paid by way of fees or dues" a charge in consideration of an operation required by law in the public interest.
Επί της σχέσεως μεταξύ του ύψους των τελών ανταποδοτικού χαρακτήρα και του κόστους της παρεχομένης υπηρεσίας
That is precisely the case of a charge payable in consideration of an operation such as the registration of capital companies which is required by domestic law, in accordance with Community law, in the interests both of third parties and the companies themselves.
Επιβάλλεται σχετικώς να υπογραμμισθεί ότι η διάκριση μεταξύ των απαγορευομένων κατά το άρθρο 10 της οδηγίας φόρων και των ανταποδοτικών τελών προϋποθέτει ότι τα τελευταία περιλαμβάνουν εκείνα μόνο τα ποσά, εισπραττόμενα κατά την καταχώριση ή ετησίως, το ύψος των οποίων υπολογίζεται βάσει του κόστους της παρεχομένης υπηρεσίας.
It must be stressed that the distinction between the taxes prohibited by Article 10 of the directive and "duties paid by way of fees or dues" means that the latter include solely payments, levied on registration or annually, the amount of which is calculated on the basis of the cost of the service provided.
Για ορισμένες πράξεις, όπως π.χ. για την καταχώριση μιας εταιρίας, είναι ίσως δύσκολο να προσδιοριστεί το κόστος της πράξεως.
No provision of the directive, and in particular Article 12(2), which simply prohibits certain forms of discrimination against all capital companies, prohibits Member States from setting different amounts for the registration of public limited companies and the registration of private limited companies,
Το άρθρο 10 της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 1969, περί των εμμέσεων φόρων των επιβαλλομένων επί των συγκεντρώσεων κεφαλαίων, έχει την έννοια ότι απαγορεύει, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων παρεκκλίσεως του άρθρου 12, ετήσια επιβάρυνση
Article 10 of Council Directive 69/335/EEC of 17 July 1969 concerning indirect taxes on the raising of capital must be interpreted as prohibiting, subject to the derogating provisions of Article 12, an annual charge due in respect of the registration of capital companies even if the product of that charge contributes to financing the department responsible for keeping the register of companies.
Το άρθρο 12 της οδηγίας έχει την έννοια ότι οι φόροι ανταποδοτικού χαρακτήρα κατά την παράγραφο 1, περίπτωση ε, της διατάξεως αυτής μπορούν να είναι οι εισπραττόμενες ως αντιπαροχή για την διενέργεια πράξεων αμοιβές που προβλέπονται νομοθετικώς χάριν του γενικού συμφέροντος, όπως συμβαίνει για παράδειγμα επ' ευκαιρία της καταχωρίσεως των κεφαλαιουχικών εταιριών.
Article 12 of the directive must be interpreted as meaning that duties paid by way of fees or dues referred to in Article 12(1)(e) may be remuneration for operations required by law in the public interest such as, for example, the registration of capital companies.
Το ύψος των φόρων αυτών που ενδέχεται να διαφέρουν ανάλογα με τη νομική μορφή της εταιρίας πρέπει να καθορίζεται με βάση το κόστος διενεργείας της πράξεως που μπορεί να αποτιμάται κατ' αποκοπήν."
The amount of those duties, which may vary according to the legal form taken by the company, must be calculated on the basis of the cost of the operation, which may be evaluated on a flat-rate basis.
0 γενικός εισαγγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 30ής Σεπτεμβρίου 1992.
Mr Advocate General Jacobs delivered his Opinion on 30 September 1992.
Κατά τη γνώμη του:
He proposed that the Court should rule as follows:
"Το άρθρο 10, στοιχείο γ, της οδηγίας 69/335/ΕΟΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι απαγορεύει την επιβολή τελών καταχωρίσεως μιας κεφαλαιουχικής εταιρίας στο επίσημο μητρώο, ή συνεχίσεως της εν λόγω καταχωρίσεως, εισπραττομένων ετησίως ή κατά την πρώτη καταχώριση της εταιρίας, εκτός αν τα εν λόγω τέλη υπολογίζονται βάσει του πραγματικού κόστους καταχωρίσεως και διατηρήσεως της εγγραφής στο μητρώο των εν λόγω εταιριών."
"Article 10(c) of Council Directive 69/335/EEC must be interpreted as prohibiting the imposition of charges in respect of the entry of a capital company on the official register or in respect of the maintenance of that registration, whether levied annually or on first registration of the company, unless those charges are based on the actual costs of entering and maintaining companies on the register."
Υποθ. C-172/91: Volker Sonntag κατά Hans Waidmann κ.λπ.
Case C-172/91 Volker Sonntag ν Hans k/aidmann and Others 21 April 1993 Preliminary ruling (Brussels Convention of 27 September 1968 - Interpretation of Articles 1, 27 and 37) (Full court)
Προδικαστική "Σύμβαση των Βρυξελλών της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 - Ερμηνεία των άρθρων 1, 27 και 37" (Ολομέλεια)
By order of 28 May 1991, which was received at the Court on 1 July 1991, the Bundesgerichtshof (Federal Court of Justice) referred, pursuant to the Protocol of 3 June 1971 on the interpretation by the Court of Justice of the Convention of 27 September 1968 on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters, several questions for a preliminary ruling on the interpretation of the first paragraph of Article 1, Article 27(2) and the second paragraph of Article 37 of the Convention.
0 καθού η αίτηση άσκησε κατά της αποφάσεως αυτής προσφυγή προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι, βάσει του δημοσιοϋπαλληλικού δικαίου, έχει δικαίωμα να ζητήσει από το Land να τον απαλλάξει από την υποχρέωση αποκαταστάσεως της ζημίας σε περίπτωση που η δίκη καταλήξει εις βάρος του.
These questions were raised in proceedings between Volker Sonntag (hereinafter referred to as "the debtor"), supported by the Land Baden-Württemberg, and Mr and Mrs Waidmann and their son Stefan Waidmann (hereinafter referred to as "the creditors") in relation to the enforcement in the Federal Republic of Germany of the civil provisions of a judgment delivered by an Italian criminal court.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
It appeared from the documents that the creditors were the parents and brother of Thomas Waidmann, a pupil at the public school in the Land Baden-Württemberg, who on 8 June 1984 when on a school trip to Italy was killed in a mountain accident.
Συνεπώς, η Σύμβαση εφαρμόζεται επίσης και επί αποφάσεων για αστικά θέματα που εξέδωσε ποινικό δικαστήριο.
The debtor thereupon lodged an appeal against that decision claiming that he had a statutory right of indemnity against the Land for any obligation to pay damages should the proceedings go against him.
Το γεγονός ότι η αγωγή αποζημιώσεως ασκήθηκε κατά εκπαιδευτικού δημοσίας σχολής αναφορικά με την υποχρέωση του να επιτηρεί τους μαθητές, δεν έχει σημασία για τον χαρακτηρισμό της διαφοράς της κύριας δίκης σε σχέση με το άρθρο 1 της Συμβάσεως.
The Court considered that it was apparent from the wording of the question and the grounds of the order making the reference that the national court sought in substance to determine whether "civil matter" within the meaning of the first sentence of the first paragraph of Article 1 of the Convention covered an action for damages brought before a criminal court against a teacher of a public school who on a school excursion caused damage to a pupil as a result of a culpable and unlawful breach of his duty of surveillance.
Πράγματι, παρόμοια αγωγή θα διέφευγε του πεδίου εφαρμογής της Συμβάσεως μόνο εφόσον ο υπεύθυνος κατά του οποίου στρέφεται εθεωρείτο ως δημόσια αρχή ενεργούσα στο πλαίσιο της ασκήσεως δημόσιας εξουσίας, πράγμα που δεν συμβαίνει στην περίπτωση εκπαιδευτικού δημόσιας σχολής.
In that respect it was to be borne in mind that the first paragraph of Article 1 of the Convention reads "this Convention shall apply in civil and commercial matters whatever the nature of the court or tribunal".
Επί του πρώτου ερωτήματος
It followed that the convention also applied to decisions given in civil matters by the criminal court.
8 της Συμβάσεως, ακόμα και στην περίπτωση που η εσωτερική νομοθεσία του κράτους εκτελέσεως παρέχει στους εν λόγω τρίτους δικαίωμα προσφυγής.
The fact that the action for the award of damages was brought against a teacher of a public school in connection with his duties towards the pupils was irrelevant for the classification of the proceedings from the point of view of Article 1 of the Convention.
Επιβάλλεται, επίσης, να τονιστεί ότι το Δικαστήριο έχει ήδη διευκρινίσει ότι το άρθρο 36 της Συμβάσεως αποκλείει τις προσφυγές που μπορούν να ασκηθούν κατά την εσωτερική νομοθεσία εκ μέρους τρίτων ενδιαφερομένων κατά της αποφάσεως περί περιαφής του εκτελεστηρίου τύπου.
The first question asked in substance whether the second paragraph of Article 37 of the Convention had to be interpreted as meaning that it precluded any appeal by interested third parties against a decision given on appeal under Article 36 of the Convention, even where the domestic law of the State in which enforcement was sought allowed such parties to appeal.
Η ¡δια αρχή πρέπει επίσης να εφαρμοστεί και στην περίπτωση προσφυγής που ασκήθηκε μεταγενέστερα, κατά το άρθρο 37, δεύτερο εδάφιο, της Συμβάσεως.
The Court had declared itself in favour of a restrictive interpretation of the term "judgment given on the appeal" in the second paragraph of Article 37 of the Convention and ruled that it cannot be extended so as to enable an appeal to be lodged against a judgment other than that given on the appeal.
Επιβάλλεται καταρχάς να τονιστεί ότι, όπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου, η μη αναγνώριση αποφάσεως για τους αναφερομένους στο άρθρο 27, σημείο 2, της Συμβάσεως λόγους είναι δυνατή μόνο όταν ο εναγόμενος ερημοδίκησε στην αρχική δίκη.
The last two questions which the Court found convenient to consider together and which concerned the interpretation of Article 27(2) of the Convention asked in the first place whether there was a "document which instituted the proceedings" where the defendant was informed by a written procedural document that a claim would also be made against him in criminal proceedings for compensation for material and non-material damage although the document did not indicate the amount of the claim in civil law which would be made against him.
Συνεπώς, δεν μπορεί να προβληθεί η διάταξη αυτή όταν ο εναγόμενος παρέστη, τουλάχιστον όταν ενημερώθηκε για τα στοιχεία της διαφοράς και είχε τη δυνατότητα να αμυνθεί.
In the second place it asked whether a defendant had appeared for the purposes of the aforementioned provision where in connection with a claim for compensation included in a criminal charge before the Court he pleaded through counsel of his choice to the criminal charge at the hearing of the facts but
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
- 9 not to the civil proceedings which were also the subject of oral argument in which he took part.
Το άρθρο 37, δεύτερο εδάφιο της Συμβάσεως έχει την έννοια ότι αποκλείεται προσφυγή τρίτων κατά αποφάσεως που εκδόθηκε στο πλαίσιο προσφυγής που ασκήθηκε δυνάμει του άρθρου 36 της Συμβάσεως, έστω και αν κατά την εσωτερική νομοθεσία του κράτους εκτελέσεως παρέχεται σε τρίτους η δυνατότητα προσφυγής.
The Court considered that it was clear from the case-law of the Court that the non-recognition of a decision for the reasons stated in Article 27(2) of the Convention was possible only if the defendant had no opportunity of defending himself in the original proceedings.
Η μη αναγνώριση αποφάσεως για τους αναφερόμενους στο άρθρο 27, σημείο 2, της Συμβάσεως λόγους είναι δυνατή μόνο εφόσον ερημοδικήσει στην αρχική δίκη.
That provision could not therefore be relied upon where the defendant has appeared, at least where he has been informed of the details of the proceedings and has been given an opportunity to defend himself.
0 νενικός εισαγνελέας Marco Darmon ανέπτυξε τις προτάσεκ του κατά τπ συνεδρίαση του Δικαστηρίου της 2ας Δεκεμβρίου 1992.
In view of the facts of the main proceedings the Court observed that where a defendant through counsel pleads at the hearing to the charges levelled against him and is aware of the civil claim made against him in the criminal proceedings, that plea must on principle be regarded as appearance to the proceedings as a whole without it being necessary to distinguish between the criminal charges and the civil claim.
0 όρος "αστικές και εμπορικές υποθέσεις", κατά την έννοια του άρθρου 1, πρώτο εδάφιο, της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, περιλαμβάνει τις διαφορές στο πλαίσιο των οποίων ιδιώτης ζητεί αποκατάσταση ζημίας που προκλήθηκε λόγω της παραβάσεως εκ μέρους δημοσίου λειτουργού της υποχρεώσεως του για επιτήρηση, έστω και αν τις συνέπειες αναλαμβάνει δημόσιο σύστημα ασφαλίσεως.
"Civil matters" within the meaning of the first sentence of the first paragraph of Article 1 of the Convention covers a claim for damages brought before a criminal court against a teacher in a public school who, during a school trip, caused injury to a pupil on account of a culpable and unlawful breach of his duties of supervision, even where this is covered by a scheme of social insurance under public law.
Το άρθρο 37, παράγραφος 2, της εν λόγω Συμβάσεως αποκλείει οποιαδήποτε προσφυγή τρίτων ενδιαφερομένων κατά αποφάσεως που εκδόθηκε κατ' εφαρμογή του άρθρου 36 της εν λόγω Συμβάσεως, ακόμα και στην περίπτωση που η νομοθεσία του κράτους προελεύσεως παρέχει τη δυνατότητα στους εν λόγω τρίτους να ασκήσουν μία τέτοια προσφυγή.
The second paragraph of Article 37 of the Convention has to be interpreted as precluding any appeal by interested third parties against the decision given on appeal under Article 36 of the Convention, even where the domestic law of the State in which enforcement is sought allows such parties to appeal.
Το άρθρο 27, σημείο 2, της Συμβάσεως δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση που ο εναγόμενος δεν ερημοδίκησε.
Non-recognition of a judgment for the reasons set out in Article 27(2) of the Convention is possible only where the defendant was in default of appearance in the original proceedings.
Η ερημοδικία κρίνεται κατά τη νομοθεσία του κράτους προελεύσεως.
Consequently, that provision may not be relied upon where the defendant entered an appearance. A defendant is deemed to have entered an appearance for the purposes of Article 27(2) of the Convention where, in connection with a claim for damages which is grafted on to the public action pending before the criminal court, the defendant, through defence counsel of his own choice, replied to the public charges but not to the civil claim, which was also dealt with orally in the presence of his counsel.
Με απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου 1992, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 4 Μαρτίου 1992, το Cour de cassation του Βελγίου υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 3, 46 και 51 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως κωδικοποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2001/83 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουνίου 1983.
The definition of 'civil and commercial matters' within the meaning of the first paragraph of Article 1 of the Convention of 27 September 1968 on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters includes cases in which a party claims compensation for damage caused by breach by a public servant of his responsibilities even if the consequences are covered by a public guarantee.
Εξάλλου, από 1ης Ιανουαρίου 1973, περιελήφθη στις ευεργετικές διατάξεις του βελγικού νόμου περί εγγυημένου εισοδήματος ηλικιωμένων προσώπων, κατά τις οποίες χορηγείται παροχή που διασφαλίζει στους εμπίπτοντες στις εν λόγω διατάξεις συμπληρωματικούς πόρους ύψους ¡σου με τη διαφορά μεταξύ του ελαχίστου εισοδήματος που εγγυάται ο νόμος και τμήματος των πάσης φύσεως πόρων που διαθέτουν.
By judgment of 10 February 1Λ]92, which was received at the Court on 4 March 1992, the Cour de Cassation (Court of Cassation), Belgium referred a question for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty on the interpretation of Articles 3, 46 and 51 of Council (EEC) Regulation No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community, as consolidated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983.
Η Milazzo προσέφυγε στη δικαιοσύνη υποστηρίζοντας ότι ο νέος υπολογισμός ήταν αντίθετος προς τις διατάξεις των άρθρων 46 και 51 του κανονισμού 1408/71.
Furthermore, since 1 January 1973 she had been in receipt of income guaranteed to elderly persons provided for by the Belgian law, namely an allowance giving beneficiaries additional income equal to the difference between the minimum income guaranteed by the law and part of the income of any kind of which they were in receipt.
Το άρθρο 51 περιλαμβάνει δύο παραγράφους.
Article 51 has two paragraphs.
Στην παράγραφο 2 ορίζεται, αντιθέτως, ότι πραγματοποιείται νέος υπολογισμός, κατά το τελευταίο αυτό άρθρο, σε περίπτωση τροποποιήσεως του τρόπου καθορισμού ή των κανόνων υπολογισμού των παροχών.
Article 51(1) provides that if, by reason of an increase in the cost of living or changes in the level of wages or salaries or other reasons for adjustment, the benefits of the States concerned are altered by a fixed percentage or amount, such percentage or amount must be applied directly to the benefits determined under Article 46, without the need for a recalculation in accordance with that Article.
"Οι διατάξεις των άρθρων 46 και 51, παράγραφος 2, του κανονισμού εφαρμόζονται για τον καθορισμό και την προσαρμογή του ποσού μιας παροχής, όπως αυτής του
Article 51(2) on the other hand provides that if a method of determining benefits or the rules for calculating benefits should be altered, a recalculation is to be carried out in accordance with Article 46.
11 εγγυημένου εισοδήματος, που καταβάλλεται σε εργαζόμενο ο οποίος εργάστηκε ως μισθωτός σε κράτος μέλος και κατοικεί στο εν λόγω κράτος, ο οποίος λαμβάνει σύνταξη λόγω συμπληρώσεως συνταξίμου χρόνου από το εν λόγω κράτος και παράλληλα λαμβάνει σύνταξη λόγω συμπληρώσεως συνταξίμου χρόνου από άλλο κράτος μέλος.
"The provisions of Articles 46 and 51(2) of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community, as consolidated by Council Regulation (EEC) No 2001/83 of 2 June 1983, apply to the determination and adjustment of the amount of a benefit such as the guaranteed income paid to a worker who pursues activities as an employed person in one Member State, resides in that State, receives a retirement pension from that State and receives a pension from another State.
Αντιθέτως, οι διατάξεις του άρθρου 51, παράγραφος 1, δεν εφαρμόζονται ως προς την προσαρμογή μιας τέτοιας παροχής."
However, the provisions of Article 51(1) of the same regulation do not apply to the adjustment of such a benefit."
0 νενικός εισαγγελέας F.G. Jacobs ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέυπτου τυήματος της 28ης Ιανουαρίου 1993.
Mr Advocate General Jacobs delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 28 January 1993
Τα πραγματικά περιστατικά
He proposed that the Court should rule as follows: