natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στις διαδικασίες ασφαλιστικών μέτρων, εφαρμόζεται πλήρως το κοινοτικό δίκαιο του ανταγωνισμού, αλλά λόγω του χαρακτήρα τους, τα δικαστήρια απορρίπτουν τις αιτήσεις παραπομπής και δεν αναστέλουν τη διαδικασία για άλλους λόγους.
In actions for injunctions EC competition law is applied to its full extent, but in view of the nature of such cases the courts refuse to stay the proceedings in order to request a preliminary ruling or for any other reason.
Τα πρωτοβάθμια δικαστήρια έχουν την τάση να κρίνουν τα ζητήματα ανταγωνισμού βάσει του εθνικού δικαίου και να αποφεύγουν τη γενικότερη εξέταση βάσει του κοινοτικού δικαίου.
The civil courts of first instance tend to decide competition questions under domestic law where possible, and to avoid any more thoroughgoing consideration of Community law.
Αυτό οφείλεται, ιδιαίτερα, στην καθυστέρηση που συνεπάγεται η αναστολή της διαδικασίας προκειμένου να αποφασισθεί από το δικαστήριο ανταγωνισμού η παραπομπή στο ΔΕΚ ή η αναμονή της απόφασης της Επιτροπής.
This is because staying proceedings in order to secure a decision from a specialized court, from the ECJ or from the Commission is a very time-corisuming exercise.
Παρόλα αυτά, μπορεί να λεχθεί ότι όλα τα δικαστήρια έχουν γνώση των διατάξεων των άρθρων 85 και 86 και είναι πρόθυμα να τις εφαρμόζουν, πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισμού στη Γερμανία.
It is fair to say, nevertheless, that the awareness of Articles 85 and 86 and the willingness to apply them which can be observed in the German courts mean that EC competition law is fully apphcable in Germany.
Ειρήνη Σ.
Page 228
Η μελέτη αυτή αφορά την εφαρμογή των άρθρων 85 και 86 από τα ελληνικά δικαστήρια.
The following introduces and treats the application of articles 85 and 86 by the Greek Courts.
Κρίνεται, συνεπώς, απαραίτητο να τονιστεί ότι, ενώ, θεωρητικά, έχει αναγνωριστεί πλήρως η υπεροχή (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Δικαίου, στην πραγματικότητα το δίκαιο αυτό παραμένει άγνωστο όχι μόνο στους πολίτες αλλά και σ'εκείνους που η Πολιτεία και το Σύνταγμα έταξαν να εφαρμόζουν τον νόμο στην πράξη: τους έλληνες δικαστές.
It is perhaps important to emphasise at this juncture that, while the priority (2) ofthe European Community law has been recognised to its full extent, theoretically in fact it remains a law unknown not only to the citizens but to those who the state and the Constitution have ordered to apply the law in praxis: Greek Judges.
Ακόμη και σήμερα, δώδεκα χρόνια μετά την ένταξη μας στην ΕΟΚ, οι έλληνες δικαστές δεν γνωρίζουν να εφαρμόζουν τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου ούτε να αξιοποιούν τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Today, twelve years after our accession into the EC, Greek Judges do not have the necessary knowledge to apply the rules of Community Law, nor do they follow the decisions of the European Court.
Αυτό "δεν οφείλεται στο γεγονός ότι ο έλληνας δικαστής δεν έχει κατανοήσει την αναγκαιότητα της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου ούτε στο ότι δεν εφαρμόζει το δίκαιο αυτό από προκατάληψη ή εθνικιστική αντίληψη, αλλά επειδή δεν έχει τη δυνατότητα να το γνωρίσει!".
The reason for this "is not due to the fact that the Greek judge has not conceived the necessity of the application of Community Law, nor does he fail to apply this law owing to any prejudice or chauvinism but because he is not offered the potential of getting acquainted with it!"
Οι παρατηρήσεις αυτές ενός πολύ σημαντικού δικαστή του Αρείου Πάγου1, δυστυχώς αποτελεί την πραγματικότητα όσον αφορά τα ελληνικά δικαστήρια.
These last remarks came from a senior Judge of the Supreme Court1 and unfortunately reflect the reality as regards the application of European Community Law by the Greek Courts.
Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι, σε βασικές γραμμές, η ελληνική νομοθεσία περί ανταγωνισμού (1) αποτελεί ενσωμάτωση των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού στην ελληνική έννομη τάξη και, αφετέρου, στο γεγονός ότι η ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού η οποία είναι η αρμόδια αρχή (3) και απαρτίζεται από εμπειρογνώμονες μάλλον παρά από δικαστές έχει ασχοληθεί με ένα ευρύ φάσμα υποθέσεων και έχει εκδώσει αποφάσεις με βάση τα κριτήρια που θέτει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Greek competition law has been shaped and influenced by EC competition rules so that in substance and structure both bodies of law bare maney similarities, furthermore the Greek Competition Committee being the competent regulatory authority (3) and comprised of experts rather than Judges has dealt with a wide variety of cases and has awarded decisions in light ofthe criteria set by the EC Commission and the European Court of Justice.
Εναρκτήρια ομιλία του αεροπαγίτη κ. Α. Μπακόπουλου στο συνέδριο για την επίδραση του κοινοτικού δικαίου και της Συνθήκης του Μάαστριχτ στην ελληνική έννομη τάξη που οργάνωσε το Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου στη Θεσσαλονίκη τον περασμένο Οκτώβριο.
Introductory speech of Mr. A. Bakopoulos-Supreme Court Justice ofthe Conference concerning "The impact ofthe Treaty of Maastricht to the Greek jurisdictions organised by the Centre of International and European Law" in Thessaloniki last October".
Το 1914, η Ελλάδα θέσπισε το νόμο 146/1914 "περί αθεμίτου ανταγωνισμού".
In 1914, Greece adopted Law 146/1914 "on Unfair Competition".
Το άρθρο 1 του εν λόγω νόμου, μπορεί να θεωρηθεί ως διάταξη δικαίου του ανταγωνισμού, καθόσον προβλέπει ότι "απαγορεύεται κατά τας εμπορικάς, βιομηχανικός ή γεωργικός συναλλαγάς πάσα προς τον σκοπόν ανταγωνισμού γινομένη πράξις, αντικείμενη εις τα χρηστά ήθη".
Article 1 ofthe said law, may be regarded as a provision of antitrust law insofar as it sets forth that "in commercial, industrial and agriculture transactions, any act which is opposed to morality is prohibited".
Πάντως, ειδική νομοθεσία περί ανταγωνισμού θεσπίστηκε για πρώτη φορά με το νόμο 703/1977 "περί ελέγχου μονοπωλίων και ολιγοπωλίων και προστασίας του ελευθέρου ανταγωνισμού".
Specific antitrust legislation was, enacted however, for the first time by law 703/1977 governing "The Control of Monopolies and Oligopolies and the Protection of Free Competition".
Ο νόμος αυτός εκδόθηκε ενόψει της ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα από την 01.01.1981.
This law was enacted with a view to the entry of Greece to the European Communities which took effect on 1.1.1981.
Οι βασικές του διατάξεις αντιστοιχούν στα άρθρα 85 και 86 της Συνθήκης ΕΟΚ καθώς και στους σχετικούς κοινοτικούς κανονισμούς, και ιδίως τον κανονισμό 17/1962.
Its basic provisions correspond to Articles 85 and 86 of the EC Treaty as well as to the respective EC regulations, especially Regulation 17/1962.
Μεταξύ του 1982 και 1986 επήλθαν ορισμένες τροποποιήσεις στο νόμο αυτό με υπουργικές αποφάσεις.
A small number of amendments were made to this law between 1982 and 1986 by way of ministerial decisions.
Παρόλα αυτά, οι σημαντικότερες τροποποιήσεις έγιναν στη διάρκεια του 1991 με την ψήφιση δύο νόμων, του νόμου 1931/1991 (Μάρτιος 1991) και του νόμου 2000/1991 (Δεκέμβριος 1991) με τους οποίους, στο βαθμό που αναφέρονται στις συγκεντρώσεις επιχειρήσεων, ενσωματώθηκαν οι βασικές διατάξεις του κανονισμού 4064/1989 για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων.
Nevertheless, the most significant amendments have been made during the course of 1991 with the enactment of two laws, Law 1934/1991 (March 1991) and Law 2000/1991 (December 1991) through which and as far as concentrations of enterprises are concerned, the basic provisions of Regulations 4064/1989 on the control of concentrations amongst undertakings have been adopted.
Η διατύπωση και η διάρθρωση του κειμένου αυτού είναι σχεδόν η ίδια με εκείνη των διατάξεων του κανονισμού 4064/89.
Finally, on February 26, 1995, the Greek Parliament passed Law No. 2296/95 which sets out a regulatory framework for the control of mergers and its wording and structure is almost identical to the provisions of Regulation 4064/89.
Με βάση τα παραπάνω και προτού αρχίσουμε την ανάλυση των θεμελιωδών διατάξεων της ελληνικής νομοθεσίας περί ανταγωνισμού (Β), θα πρέπει να γίνει μια σύντομη παρουσίαση των διαφορών μεταξύ των εννοιών του κοινοτικού και του εθνικού δικαίου στον τομέα του ανταγωνισμού (Α).
In the light of the above and before entering into on analysis of the fundamental provisions of Greek competition law (B). a brief presentation of the differences in concepts of Community and National Law on Competition should be made (A).
Διαφορές μεταξύ των εννοιών του κοινοτικού και του εθνικού δικαίου ανταγωνισμού
Differences in concepts of community and national law on competition.
Οι βασικές αρχές του κοινοτικού δικαίου στον τομέα του ανταγωνισμού2 προκύπτουν από τα άρθρα 85 και 86, τους αντίστοιχους κανονισμούς και οι οδηγίες για την πολιτική του ανταγωνισμού καθώς και τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
The substance of Community competition2law can be found in articles 85 and 86, the respective regulations and the directives on competition policy as well as the case law of the European Court.
Αυτό το νομικό πλαίσιο ευθυγραμμίζεται με τις απαιτήσεις ενός δυναμικού ανταγωνισμού και συγχρόνως παρέχει τη δυνατότητα για αύξηση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.
This legal framework is in line with the requirement of dynamic competition and at the same time capable of increasing the competitiveness ofthe European Industry.
Ο νόμος 703/77 "περί ελέγχου μονοπωλίων και ολιγοπωλίων και προστασίας του ελεύθερου ανταγωνισμού", όπως τροποποιήθηκε στη συνέχεια, ακολουθεί το υπόδειγμα των άρθρων 85 και 86 και κατά την ερμηνεία του θεωρείται ότι αποσκοπεί στην προστασία των ιδιωτικών συμφερόντων καθώς και του δημόσιου συμφέροντος, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 παράγραφος 1 και του άρθρου 106 παράγραφος 2 του ελληνικού συντάγματος.
The stated Law 703/77 for "The Control of Monopolies and Oligopolies and the Protection of Free Competition", as subsequently amended, follows the pattern of articles 85 and 86 and must be interpreted as aiming at the protection of individual interests as well as at the protection of public interest, pursuant to the provisions of article 5, para. 1 and article 106, para.
Σχετικά, έχουν διατυπωθεί τρεις διαφορετικές θεωρίες.
2 of the Greek Constitution. In this respect, three different theories have been expounded.
Πρώτον, η θεωρία της θεσμικής προστασίας του ανταγωνισμού· δεύτερον, η θεωρία της προστασίας των ιδιωτικών συμφερόντων.
First, the theory of the institutional protection of competition; and, second, the theory ofthe protection of private interests.
Η ουσία της πρώτης από τις θεωρίες αυτές είναι ότι οι νομοθεσίες περί προστασίας του ελεύθερου ανταγωνισμού πρέπει να θεωρούνται ως νομοθεσίες για την προστασία του ανταγωνισμού ως θεσμού.
The essence of the former theory is that laws on the protection of free competition as an institution.
Η δεύτερη θεωρία θεωρεί ως δεδομένο ότι η προστασία της επιχειρηματικής πρωτοβουλίας εμπίπτει στο πεδίο του νόμου 703/1977.
The latter theory presupposes that the protection of entrepreneurial initiative falls within the purview of Law 703/1977.
Τέλος, η τρίτη θεωρία αποτελεί συνδυασμό των δύο παραπάνω θεωριών.
Finally, the third theory is a combination ofthe above-mentioned theories.
Οι όροι "κοινοτικό δίκαιο ανταγωνισμού", "δίκαιο ανταγωνισμού ΕΟΚ", "νομοθεσία προστασίας του ανταγωνισμού της ΕΟΚ" χρησιμοποιούνται σαν συνώνυμα.
The practice of the Commission for the Protection of Competition of the Ministry of Commerce established by Law 703/1977 varies. Thus, in its decision ALCOHOL TRUST3it ruled that the reduction of prices and the improvement of the quality standards for the benefit of the consumers are the main objectives ofthe law.
'Ετσι, στην απόφαση της για το τραστ οινοπνεύματος3αποφάνθηκε ότι κύριοι στόχοι της νομοθεσίας είναι η μείωση των τιμών και η βελτίωση των ποιοτικών προδιαγραφών προς όφελος των καταναλωτών.
Furthermore, in a decision4 handed down in 1982 the Administrative District Court of Athens held that Law 703/77 aims at controlling Monopolies and Oligopolies as well as at protecting free competition within all sectors of economic activity "for the benefit of the consumers, and hence, for the benefit of the whole society".
Πάντως, σε ορισμένες άλλες αποφάσεις δεν γίνεται αναφορά στην προστασία των ιδιωτικών συμφερόντων.
On the other hand, in some other decisions no mention of the protection of private interests is made.
Επίσης, φαίνεται ότι τα ελληνικά δικαστήρια αποφεύγουν να προβούν σε σαφή διάκριση μεταξύ των εννοιών της στρέβλωσης του ανταγωνισμού και του περιορισμού της οικονομικής ελευθερίας.
Moreover, Greek courts would seem to shy away from the task of drawing a clear distinction between the concepts of distortion of competition and that of restriction of economic freedom.
Όσον αφορά την πολιτική γραμμή που ακολουθεί η ελληνική νομοθεσία περί ανταγωνισμού, θα πρέπει να σημειωθεί ότι, ιδιαίτερα μετά την θέσπιση του νόμου 2000/1991, με τον οποίο επέρχονται περαιτέρω τροποποιήσεις στο νόμο 703/1977, οι αρμόδιες αρχές, δηλαδή το Υπουργείο Εμπορίου, έχουν σαν στόχο να καταστήσουν το νόμο περί ελεύθερου ανταγωνισμού το σημαντικότερο νομικό μέσο για τη δημιουργία μιας ελεύθερης και αυτορυθμιζόμενης αγοράς, και να αντικαταστήσουν τους κανονισμούς ελέγχου των τιμών που έχουν δημιουργήσει στρεβλώσεις στην ελληνική αγορά.
Recent amendments to Law 703/1977 by Law 2000/1991 reflect the Minister of Commerces aims of making the law on free competition and the regulatory authorities in charge thereof the most important legal vehicle for market liberalisation and self-regulation, and a viable substitute for the price control regulations that have created distortions on the Greek market.
Θεμελιώδεις διατάξεις του ελληνικού δικαίου ανταγωνισμού
Fundamental provisions of Greek competition law
Το ελληνικό δίκαιο ανταγωνισμού βρίσκεται σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τους σχετικούς κοινοτικούς κανόνες στα βασικά θέματα.
Greek competition law is in absolute compliance with EC competition mies in essential areas.
Ιδιαίτερα, στα άρθρα 1 και 2 του νόμου 703/1977, όπως τροποποιήθηκε, υιοθετείται σχεδόν η ίδια διατύπωση με τα άρθρα 85 και 86 της Συνθήκης της Ρώμης.
Especially articles 1 and 2 of Law 703/1977, as amended, adopt almost the same wording as Articles 85 and 86 ofthe Treaty of Rome.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο νόμος 703/1977 εκδόθηκε την εποχή κατά την οποία η Ελλάδα προετοιμαζόταν να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και ο έλληνας νομοθέτης θεωρούσε υποχρέωση της Ελλάδας να θεσπίσει μία νομοθετική πράξη για την προστασία του ελεύθερου ανταγωνισμού που να είναι σύμφωνη με τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού.
This is mainly because Law 703/1977 was adopted during the time when Greece was preparing to accede to the European Community and the Greek legislator considered mandatory for Greece to adopt a legislative act protecting free competition in conformity with EC competition rules.
Επιπλέον, έγινε μια διάκριση μεταξύ περιοριστικών συμφωνιών και κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης αφενός και συγκεντρώσεων αφετέρου.
Furthermore, a distinction could be made between (i) Restrictive Agreements and Abuse of A Dominance Position and (ii) Concentrations.
Περιοριστικές συμφωνίες και κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης ή σχέση οικονομικής εξάρτησης
Restrictive agreements and abuse of a dominant position or of a relationship of financial dependence
Τα άρθρα 1 και 2 του νόμου περί ανταγωνισμού υπ' αριθ.
Arts. 1 and 2 of Competition Law No. 703/77, as amended, follow the wording of Arts.
703/77, όπως τροποποιήθηκε, ακολουθούν τη διατύπωση των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης ΕΚ.
85 and 86 of the EC Treaty.
Βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 1 απαγορεύονται όλες οι συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων, οι αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων και οι εναρμονισμένες πρακτικές οι οποίες έχουν ως αντικείμενο ή αποτέλεσμα την παρακώλυση, τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού και είναι απολύτως άκυρες βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 2.
Under Art. 1(1), all agreements between undertakings, decisions of associations of undertakings and concerted practices, which have as their object the prevention, restriction or distortion of competition, are prohibited and are declared null and void by Art. 1(2).
Το άρθρο 1 παράγραφος 1 περιλαμβάνει επίσης την ακόλουθη μη εξαντλητική απαρίθμηση κατηγοριών συμφωνιών που εμπίπτουν στην απαγόρευση αυτή:
Art. 1(1) also provides the following non-exhaustive list of types of agreements caught by this prohibition:
- άμεσος ή έμμεσος καθορισμός των τιμών αγοράς ή πωλήσεως ή άλλων όρων συναλλαγής, περιορισμός ή έλεγχος της παραγωγής, της διαθέσεως, της τεχνολογικής ανάπτυξης ή των επενδύσεων, κατανομή των αγορών ή των πηγών εφοδιασμού,
- the direct or indirect fixing of purchase or selling prices or other trading conditions - the limitation or the control of production, distribution, technical development or investment - the allocation of markets or sources of supply
Επιτροπή προστασίας του ανταγωνισμού αριθ. 4/1980.
- the imposition on the other contracting party of obligations, which by their nature or according to commercial usage, have no connection with the subjectmatter ofthe agreements.
Σύμφωνα με το άρθρο 2 του νόμου υπ' αριθ. 703/77, όπως τροποποιήθηκε, απαγορεύεται η καταχρηστική εκμετάλλευση της δεσπόζουσας θέσης τους από μια ή περισσότερες επιχειρήσεις στο σύνολο ή σε σημαντικό μέρος της αγοράς της χώρας.
In accordance with Art. 2 of Law No. 703/77, as amended, any abuse by one or more undertakings of their dominant position within the market of the country or within a substantial part thereof is prohibited.
Στο άρθρο αυτό απαριθμούνται τα ίδια παραδείγματα καταχρηστικής εκμετάλλευσης που προβλέπει το άρθρο 86 της Συνθήκης ΕΚ.
This Article enumerates the same examples of abuse provided in Art. 86 ofthe EC Treaty.
Η ύπαρξη δεσπόζουσας θέσης μπορεί να διαπιστωθεί από διάφορους παράγοντες, όπως το μερίδιο αγοράς, ο σημαντικός ανταγωνισμός, η πιθανότητα νέας εισόδου στην αγορά, ο κύκλος εργασιών και η τεχνολογική υπεροχή της επιχείρησης καθώς και το δίκτυο διανομής της.
Dominance may be established by a number of factors such as market share, substantial competition, the likelihood of new entry, the turnover and technological superiority of the company concerned as well as its distribution network.
Ο σημαντικότερος παράγοντας είναι το μερίδιο αγοράς.
The most important factor is market share.
Υψηλά μερίδια αγοράς, όπως το 60%, μπορούν να αποτελέσουν τεκμήριο δεσπόζουσας θέσης, ενώ ακόμη και μερίδιο αγοράς 30% μπορεί να οδηγήσει στη διαπίστωση ύπαρξης δεσπόζουσας θέσης.
High market shares such as 60% may raise a presumption of dominance and even a 30% market share may lead to the establishment of a dominant position.
Ο καθορισμός τιμών κάτω του κόστους, ο καθορισμός υπερβολικά υψηλών τιμών, η άρνηση εμπορικών συναλλαγών και η παροχή εκπτώσεων εμπιστοσύνης συνιστούν μορφές καταχρηστικής εκμετάλλευσης.
Below cost pricing, excessive pricing, refusal to deal and fidelity rebates constitute abuses.
Το άρθρο 2 έχει ερμηνευτεί κατά τρόπο ώστε να εφαρμόζεται και στις συλλογικές δεσπόζουσες θέσεις ενώ έχει υποστηριχθεί ότι μία παράβαση του άρθρου 1 μπορεί να αποτελεί καταχρηστική εκμετάλλευση κατά την έννοια του άρθρου 2.
Art. 2 has been interpreted so as to apply to a collective dominant position5 and it has also been held that an infringement under Art. 1 may constitute an abuse under Art. 2.
Σύμφωνα με το άρθρο 2α, απαγορεύεται η καταχρηστική εκμετάλλευση από μία ή περισσότερες επιχειρήσεις της σχέσης οικονομικής εξάρτησης με άλλη επιχείρηση, εφόσον η τελευταία κατέχει θέση πελάτη ή προμηθευτή προϊόντων ή υπηρεσιών και δεν διαθέτει ισοδύναμη εναλλακτική πηγή εφοδιασμού.
Pursuant to Art. 2a, the abuse by one or more enterprises of their relationship of financial dependence with another enterprise is prohibited where the latter is a client or supplier of products or services and does not have access to any equivalent alternative source.
Η εν λόγω καταχρηστική εκμετάλλευση σχέσης οικονομικής εξάρτησης μπορεί να συνίσταται ιδίως στην επιβολή αυθαίρετων όρων συναλλαγής ή στην αιφνίδια και αδικαιολόγητη διακοπή μακροχρόνιων εμπορικών σχέσεων.
Such abuse of a relationship of financial dependence may particularly consist of the imposition of arbitrary transaction conditions or the abrupt and unjustified termination of longterm commercial relations.
Η διάταξη αυτή, η οποία είναι ανάλογη με αυτήν του άρθρου 26 παράγραφος 2 του γερμανικού νόμου περί ανταγωνισμού, έχει σαν στόχο την εξασφάλιση ελεύθερης πρόσβασης στην αγορά, σε περιπτώσεις όπου δεν διαπιστώνεται η ύπαρξη καταχρηστικής εκμετάλλευσης δεσπόζουσας θέσης και δεν έχει εφαρμογή το άρθρο 2.
This provision, which is similar to Art. 26(2) of the German Competition Law, aims at ensuring free access to the market in cases where a dominant position is not found to exist and Art. 2 does not apply.
Πρόσφατα, το Πρωτοδικείο Αθηνών εξέδωσε την πρώτη του απόφαση με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 2α, λόγω της σχετικής δεσπόζουσας θέσης των εναγόντων (προμηθευτές των εναγομένων), και του γεγονότος ότι τα προϊόντα τους αντιπροσωπεύουν σημαντικό μέρος του κύκλου εργασιών των εναγομένων καθώς και λόγω της φήμης και ποιότητας των προϊόντων των εναγόντων.
Recently, the Court of First Instance in Athens made its first decision finding an infringement under Art. 2a. The grounds were: the relative dominant position ofthe plaintiffs (suppliers to the defendants), the fact that their products represented a substantial part of the turnover of the defendants and the reputation and quality ofthe plaintiffs' products.
Στο άρθρο 4 του νόμου αριθ.
Art. 4 of Law No. 2296/95 defines the concept of concentration in similar terms to the 1989 EC Merger Regulation.
2296/95 ορίζεται η έννοια της συγκέντρωσης ακολουθώντας τον αντίστοιχο ορισμό του κοινοτικού κανονισμού περί συγκεντρώσεων του 1989.
It is provided that a concentration, as such, does not fall within the prohibitions laid down in Arts.
Προβλέπεται ότι η συγκέντρωση επιχειρήσεων δεν εμπίπτει καθαυτή στις απαγορεύσεις των άρθρων 1 και 2.
1 and 2.
Ειδικότερα, συγκέντρωση θεωρείται ότι πραγματοποιείται όταν:
Specifically, a concentration is deemed to arise where:
- συγχωνεύονται με κάθε τρόπο δύο ή περισσότερες προηγουμένως ανεξάρτητες επιχειρήσεις ή
- two or more previously independent undertakings merge in any way or - one or more persons controlling at least one or more undertakings acquire directly or indirectly control ofthe whole or parts of one or more undertakings.
Εξάλλου, θα πρέπει να θεωρηθεί ως απαγορευμένη η σύσταση κοινής επιχείρησης που έχει ως αντικείμενο ή αποτέλεσμα το συντονισμό της συμπεριφοράς των μητρικών επιχειρήσεων σε θέματα ανταγωνισμού.
On the other hand, the formation of a joint venture which has as its object or effect the coordination of the behaviour ofthe parent companies on competition issues, should be considered prohibited.
'Ετσι, μία συμφωνία για τη δημιουργία κοινής επιχείρησης η οποία εκπληρώνει όλες τις λειτουργίες μιας αυτόνομης οικονομικής ενότητας θεωρείται ως επιτρεπόμενη συγκέντρωση, στο βαθμό που δεν συνεπάγεται το συντονισμό της ανταγωνιστικής συμπεριφοράς των ιδρυτικών επιχειρήσεων μεταξύ τους ή μεταξύ αυτών και της κοινής επιχείρησης.
Thus, an agreement to create a new undertaking to perform all functions of an autonomous economic entity will be treated as an allowable concentration insofar as it does not lead to coordination of the competitive behaviour of the parties amongst themselves or between them and the joint venture.
Το άρθρο 4α του νόμου υπ' αριθ. 703/77, όπως τροποποιήθηκε, προβλέπει υποχρεωτική γνωστοποίηση μετά τη συγκέντρωση και το άρθρο 4β προηγούμενη γνωστοποίηση της συγκέντρωσης.
Art. 4a of Law No. 703/77, as amended, provides for a mandatory post-concentration notification and Art. 4b for pre-concentration notification.
Οι σχετικές ανακοινώσεις γίνονται στην Επιτροπή Ανταγωνισμού με βάση τα κριτήρια που ισχύουν όσον αφορά τα κατώτατα όρια.
Notices are made to the Competition Committee assuming that the threshold criteria are met.