natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα), κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της 15ης Ιουλίου 1998 το Klagenævnet for Udbud, αποφαίνεται:
THE COURT (First Chamber), in answer to the questions referred to it by the Klagenævnet for Udbud by order of 15 July 1998, hereby rules:
— Επιβάλλει στην αναθέτουσα αρχή που χορηγεί ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα ασκήσεως δραστηριότητας δημοσίας υπηρεσίας σε φορέα που δεν είναι αναθέτουσα αρχή να απαιτεί από τον φορέα αυτόν να τηρεί, για τις
— It requires a contracting authority which grants to a body other than such a contracting authority special or exclusive rights to engage in a public service activity to require of that body, in relation to the public supply
Ι­8317
I - 8317
Υπόθεση C­431/98 Ρ
Case C-431/98 P
Νικόλαος Προγούλης κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Nicolaos Progoulis v Commission of the European Communities
«Αίτηση αναιρέσεως —Αίτηση αναιρέσεως προδήλως αβάσιμη»
(Appeal — Clearly unfounded)
Διάταξη του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 1999 ....
Order of the Court (First Chamber), 18 November 1999
Υπάλληλοι — Προσφυγή — Προηγούμενη διοικητική ένσταση — Προθεσμία — Λήξη — Επανέναρξη — Προϋπόθεση — Νέο περιστατικό — Δεν υφίσταται (Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 91)
Officials — Actions — Prior administrative complaint — Timelimits — Where a complaint is out of time — Possibility for time to start running afresh — Condition — Existence of a material new fact — No such fact found (Staff Regulations, Arts 90 and 91)
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 1999 *
ORDER OF THE COURT (First Chamber) 18 November 1999 *
Στην υπόθεση C­431/98 Ρ,
In Case C-431/98 P,
Νικόλαος Προγούλης, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτοικος Βρυξελλών, εκπροσωπούμενος από τους Κ.
Nicolaos Progoulis, an official of the Commission of the European Communities, residing in Brussels (Belgium), represented by K. Adamantopoulos and V. Akritidis, of the Athens Bar, with an address for service in Luxembourg at the Chambers of E. Arendt and C. Medernach, 810 Rue Mathias Hardt, appellant,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον J. Currall, νομικό σύμβουλο, επικουρούμενο από τον Β.
Commission of the European Communities, represented by J. Currall, Legal Adviser, acting as Agent, assisted by B. Wägenbaur, Rechtsanwalt, Hamburg,
Ι ­ 8320
I - 8320
ΠΡΟΓΟΥΛΗΣ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρε­σίας, Centre Wagner, Kirchberg, καθής πρωτοδίκως,
PROGOULIS V COMMISSION with an address for service in Luxembourg at the office of C. Gómez de la Cruz, of its Legal Service, Wagner Centre, Kirchberg, defendant at first instance,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους L. Sevón (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, Ρ.
THE COURT (First Chamber), composed of: L. Sevón (Rapporteur), President of the Chamber, R Jann and M. Wathelet, Judges,
La Pergola γραμματέας: R.
Advocate General: A. La Pergola,
Grass αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, εκδίδει την ακόλουθη
Registrar: R. Grass, after hearing the views of the Advocate General, makes the following
Ι ­ 8321
I - 8321
ΔΙΑΤΑΞΗ της 18.
ORDER OF 18. 11.
11.1999 — ΥΠΟΘΕΣΗ C­431/98 Ρ στο εξής: αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη), με την οποία το Πρωτοδικείο απέρριψε ως προδήλως απαράδεκτη την προσφυγή του που είχε ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής της 13ης Μαΐου 1997, περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του με την οποία είχε ζητήσει την κατάταξη του στον βαθμό Β 1, κλιμάκιο 2, αναδρομικώς από 1ης Μαρτίου 1983 (στο εξής: επίδικη απόφαση).
1999 — CASE C-431/98 P v Commission [1998] ECR-SC I-A-521 and 11-1569 (hereinafter 'the contested order'), in which the Court of First Instance dismissed as manifestly inadmissible his application for annulment of the Commission's decision of 13 May 1997 rejecting his complaint seeking reclassification, with retroactive effect from 1 March 1983, in grade B 1, step 2 (hereinafter 'the contested decision').
Προγούλης πέτυχε στον γενικό διαγωνισμό COM/B/362, που προκήρυξε το 1982 η Επιτροπή για την κατάρτιση εφεδρικού πίνακα ελληνικής ιθαγενείας βοηθών διοικήσεως βαθμού Β 3 και Β 2.
The contested order shows that Mr Progoulis passed open competition COM/B/ 362 organised by the Commission in 1982 for the constitution of a reserve list of grade B 2 and B 3 assistants of Greek nationality.
Με απόφαση της 9ης Μαρτίου 1983, η οποία παρήγαγε αποτελέσματα από 1ης Μαρτίου 1983, ο αναιρεσείων διορίστηκε δόκιμος υπάλληλος σε θέση βοηθού διοικήσεως και με κατάταξη στον βαθμό Β 3, κλιμάκιο 2.
By decision of 9 March 1983, which took effect on 1 March 1983, he was appointed a probationary official, with the status of assistant, and classified in grade B 3, step 2.
Την επομένη, ήτοι στις 10 Μαρτίου 1983, ο αναιρεσείων υπέβαλε, βάσει του άρ­θρου 90, παράγραφος 1, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ), μια πρώτη αίτηση αναθεωρήσεως της κατατάξεως του.
The next day, 10 March 1983, he submitted an initial request pursuant to Article 90(1) of the Staff Regulations of officials of the European Communities ('the Staff Regulations') for a review of his classification.
Με έγγραφο της 13ης Ιουλίου 1983, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή (στο εξής: ΑΔΑ) ενέμεινε στην απόφαση της.
By letter of 13 July 1983 the appointing authority confirmed its decision.
Στις 10 Οκτωβρίου 1983, ο Ν. Προγούλης υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά της αποφάσεως της ΑΔΑ, ισχυριζόμενος ότι η ΑΔΑ δεν έλαβε υπόψη τον χρόνο της υποχρεωτικής στρατιωτικής του θητείας.
On 10 October 1983 Mr Progoulis lodged a complaint in respect of the appointing authority's decision, alleging that it had failed to take into account the length of his compulsory military service.
Ι ­ 8322
I - 8322
Με απόφαση της 18ης Νοεμβρίου 1983, η οποία παρήγαγε αποτελέσματα από 1ης Δεκεμβρίου 1983, ο αναιρεσείων μονιμοποιήθηκε.
By decision of 18 November 1983, which took effect on 1 December 1983, he was established as an official.
Με απόφαση της 20ής Ιανουαρίου 1984, η οποία παρήγαγε αποτελέσματα από 1ης Μαρτίου 1983, η ΑΔΑ, αποφαινόμενη επί της υποβληθείσας στις 10 Οκτωβρίου 1983 διοικητικής ενστάσεως, ακύρωσε την πράξη διορισμού της 9ης Μαρτίου 1983 και κατέταξε τον Ν. Προγούλη στον βαθμό Β 3, κλιμάκιο 3.
By decision of 20 January 1984, which took effect on 1 March 1983, the appointing authority, in response to the complaint of 10 October 1983, annulled the instrument of appointment of 9 March 1983 and classified Mr Progoulis in grade B 3, step 3.
Στις 5 Δεκεμβρίου 1991, ο Ν. Προγούλης υπέβαλε δεύτερη αίτηση αναθεωρήσεως της κατατάξεως του, με την οποία ζήτησε, βάσει του σημείου 1, στοιχείο β', δεύτερο εδάφιο, του παραρτήματος II της αποφάσεως της Επιτροπής της 6ης Ιουνίου 1973, σχετικά με τα εφαρμοστέα κριτήρια για την κατάταξη σε βαθμό και κλιμάκιο κατά την πρόσληψη (στο εξής: απόφαση της 6ης Ιουνίου 1973), την ανακατάταξη του στον βαθμό Β 2 και, σε περίπτωση αρνήσεως της Επιτροπής, την ανακατάταξη του στον βαθμό Β 1, λαμβανομένης υπόψη της, κατ' αυτόν, υπάρξεως προηγουμένου ανακατατάξεως από σταδιοδρομία σε σταδιοδρομία.
On 5 December 1991 Mr Progoulis submitted a second request for review of his classification, in which he sought, pursuant to the second subparagraph of Paragraph 1(b) of Annex II to the Commission's decision of 6 June 1973 on the criteria applicable to appointment in grade and classification in step on recruitment ('the decision of 6 June 1973'), reclassification in grade B 2 or, if that were refused by the Commission, reclassification in grade B 1, since, he maintained, a precedent already existed for the reclassification of an official in a new career bracket.
10 Με έγγραφο της 6ης Απριλίου 1992, η ΑΔΑ απέρριψε την αίτηση, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι είχε υποβληθεί εκπρόθεσμα.
10 By letter of 6 April 1992 the appointing authority rejected that request, observing, in particular, that it had been submitted out of time.
11 Στις 2 Ιουλίου 1992, ο Ν. Προγούλης υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά της εν λόγω αποφάσεως της Επιτροπής.
11 On 2 July 1992 Mr Progoulis lodged a complaint against that decision of the Commission.
12 Στις 6 Οκτωβρίου 1992, η ΑΔΑ απέρριψε τη διοικητική ένσταση ως απαράδεκτη, με το αιτιολογικό ότι αποσκοπούσε στο να θέσει υπό αμφισβήτηση την απόφαση κατατάξεως της 20ής Ιανουαρίου 1984 και, συνεπώς, ήταν εκπρόθεσμη.
12 On 6 October 1992 the appointing authority rejected the complaint as inadmissible, on the ground that it sought to call in question the classification decision of 20 January 1984 and was therefore out of time.
13 Ο Ν. Προγούλης δεν άσκησε προσφυγή κατά της εν λόγω απορριπτικής αποφά­σεως.
13 Mr Progoulis did not bring proceedings in respect of that decision rejecting his complaint.
Ι ­ 8323
I - 8323
14 Στις 6 Μαΐου 1994, ο αναιρεσείων υπέβαλε τρίτη αίτηση ανακατατάξεως, αναφε­ρόμενος ιδίως στην απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Σεπτεμβρίου 1993, Τ­103/92 έως Τ­105/92, Baiwir κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή 1993, σ. II­987).
14 On 6 May 1994 he submitted a third request for reclassification, in which he referred, in particular, to the judgment of the Court of First Instance in Joined Cases T-103/92, T-104/92 and T-105/92 Baiwir and Others v Commission [1993] ECR II-987.
15 Στις 12 Ιουλίου 1994, η ΑΔΑ απέρριψε την ένσταση αυτή.
15 That request was refused by the appointing authority on 12 July 1994.
16 Στις 10 Οκτωβρίου 1994, ο Ν. Προγούλης υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά της πράξεως αυτής, ζητώντας την ανακατάταξη του στον βαθμό Β 1, κλιμάκιο 2, αναδρομικώς από 1ης Μαρτίου 1983, καθώς και την εκκαθάριση των χρηματικών συνεπειών του μέτρου αυτού, πλέον τόκων.
16 On 10 October 1994 Mr Progoulis lodged a complaint in respect of that refusal and sought reclassification in grade B 1, step 2, with retroactive effect from 1 March 1983, together with a determination of the pecuniary effects resulting from that measure plus interest.
17 Στις 20 Μαρτίου 1995, η ΑΔΑ απέρριψε την ένσταση αυτή.
17 The appointing authority rejected that complaint on 20 March 1995.
18 Στις 19 Ιουνίου 1995, ο Ν. Προγούλης άσκησε ενώπιον του Πρωτοδικείου προ­σφυγή, πρωτοκολληθείσα υπό τον αριθμό Τ­131/95, κατά της αποφάσεως περί απορρίψεως της ενστάσεως του της 10ης Οκτωβρίου 1994.
18 On 19 June 1995 Mr Progoulis brought an action before the Court of First Instance, registered as Case T-131/95, in which he contested the decision of 10 October 1994 rejecting his complaint.
20 Στις 24 Ιουνίου 1996, ο Ν. Προγούλης υπέβαλε στην ΑΔΑ τέταρτη αίτηση ανα­θεωρήσεως της κατατάξεως του σε βαθμό και ζήτησε από την ΑΔΑ να λάβει υπόψη
20 On 24 June 1996 Mr Progoulis submitted to the appointing authority a fourth request for a review of his classification, in which he asked the appointing
Ι ­ 8324
I - 8324
ΠΡΟΓΟΥΛΗΣ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ τη στρατιωτική του θητεία διαρκείας 27 μηνών και να τον κατατάξει στον βαθμό Β 1, κλιμάκιο 2, αναδρομικώς από 1ης Μαρτίου 1983.
PROGOULIS V COMMISSION authority to take into account his 27 months' military service and to classify him in grade B 1, step 2, with retroactive effect from 1 March 1983.
21 Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε με απόφαση της Επιτροπής της 8ης Αυγούστου 1996, με το αιτιολογικό ότι υποβλήθηκε μετά τρεις και πλέον μήνες από την απόφαση περί αρχικής κατατάξεως.
21 That request was refused by decision of the Commission of 8 August 1996, on the ground that it had been submitted more than three months after the initial classification decision.
Στις 6 Νοεμβρίου 1996, ο Ν. Προγούλης υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά της αποφάσεως αυτής, βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ.
On 6 November 1996 Mr Progoulis lodged a complaint against that decision pursuant to Article 90(2) of the Staff Regulations.
Η Επιτροπή απέρριψε την ένσταση αυτή με την επίδικη απόφαση.
The Commission thereafter adopted the contested decision, by which it rejected that complaint.
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 12 Αυγούστου 1997, ο Ν.
By application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 12 August 1997, Mr Progoulis brought proceedings for annulment of that decision.
Με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη, το Πρωτοδικείο έκρινε την προσφυγή προδήλως απαράδεκτη.
By the contested order, the Court of First Instance declared the action manifestly inadmissible.
Η αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη
The contested order
Ενώπιον του Πρωτοδικείου, ο Ν. Προγούλης ισχυρίστηκε ότι η ΑΔΑ, για να απορρίψει την αίτηση του περί αναθεωρήσεως της κατατάξεως, εφάρμοσε την απόφαση της Επιτροπής της 1ης Σεπτεμβρίου 1983, σχετικά με τα εφαρμοστέα
In the proceedings before the Court of First Instance, Mr Progoulis stated that, for the purposes of rejecting his application for review of his classification, the appointing authority had applied the Commission's decision of 1 September 1983
Ι - 8325
I - 8325
Προγούλης θεώρησε επομένως ότι η απόφαση του Πρωτοδικείου της 5ης Οκτωβρίου 1995, Τ­17/95, Αλεξοπούλου κατά Επιτροπής (Συλλογή Υπ.Υπ. 1995, σ.
He therefore took the view that the judgment of the Court of First Instance in Case T-17/95 Alexopoulou v Commission [1995] ECR-SC I-A-227 and 11-683 constituted a new fact enabling him to challenge the terms of his initial classification.
Στη σκέψη 36 της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως, το Πρωτοδικείο παρατήρησε ότι η επίδικη απόφαση απλώς επιβεβαίωσε την απόφαση περί αρχικής κατατάξεως της 2ας Μαρτίου 1984, που ελήφθη κατ' εφαρμογήν της αποφάσεως της 6ης Ιου­νίου 1973.
In paragraph 36 of the contested order, the Court of First Instance observed that the contested decision merely confirmed the initial classification decision of 2 March 1984, which was adopted pursuant to the decision of 6 June 1973.
Το Πρωτοδικείο, αφού εξέτασε στις σκέψεις 38 έως 41 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως αν η προπαρατεθείσα απόφαση Αλεξοπούλου κατά Επιτροπής συνιστούσε νέο και ουσιώδες πραγματικό περιστατικό που να δικαιολογεί την εκ νέου έναρξη της προθεσμίας ασκήσεως προσφυγής, κατέληξε σε αρνητικό συμπέ­ρασμα, αιτιολογώντας την εκτίμηση αυτή με παραπομπή στις σκέψεις 39 έως 45 της διατάξεως του της 11ης Ιουλίου 1997, Τ­16/97, Chauvin κατά Επιτροπής (Συλλογή Υπ.Υπ.
The Court of First Instance proceeded, in paragraphs 38 to 41 of the contested order, to examine whether the judgment in Alexopoulou, cited above, constituted a material new fact causing time to start running afresh for the purposes of bringing proceedings.
Στη σκέψη 42 της προπαρατεθείσας διατάξεως Chauvin κατά Επιτροπής, το Πρωτοδικείο τόνισε ότι με την προπαρατεθείσα απόφαση Αλεξοπούλου κατά Επιτροπής δεν ακύρωσε την απόφαση της 1ης Σεπτεμβρίου 1983, μολονότι έκρινε ότι ορισμένες από τις διατάξεις της δεν μπορούσαν να έχουν εφαρμογή στην υπόθεση της οποίας είχε επιληφθεί.
In paragraph 42 of the order in Chauvin v Commission, cited above, the Court of First Instance pointed out that, in its judgment in Alexopoulou, it had not annulled the decision of 1 September 1983, although it had held that certain of its provisions were inapplicable in the case before it.
Τόνισε επίσης στη σκέψη 44 της προπαρατεθείσας δια­τάξεως Chauvin κατά Επιτροπής ότι, δεδομένου ότι η ατομική απόφαση που ακύρωσε το Πρωτοδικείο με την προπαρατεθείσα απόφαση Αλεξοπούλου κατά Επιτροπής δεν αφορούσε ευθέως τον P.
It also observed, in paragraph 44 of the order in Chauvin, that, since the individual decision annulled by the Court of First Instance in its judgment in Alexopoulou was not of direct concern to Mr Chauvin, that judgment could not be regarded as a material new fact capable of causing time to start running afresh in his favour.
Ο Ν. Προγούλης προβάλλει δύο λόγους προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως κατά της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως, από τους οποίους ο πρώτος αφορά
Mr Progoulis relies on two pleas in support of his application for annulment of the contested order, the first of which alleges the commission by the Court of First
ΠΡΟΓΟΥΛΗΣ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο, οτην οποία υπέπεσε το Πρωτοδικείο στις σκέψεις 39 έως 41 της εν λόγω διατάξεως, ο δε δεύτερος αφορά την ανεπάρκεια της αιτιολογίας που περιέχεται στις ίδιες σκέψεις.
Instance of a manifest error of law in paragraphs 39 to 41 of that order and the second of which argues that those paragraphs do not contain an adequate statement of reasons.
Ο αναιρεσείων ζητεί εξάλλου από το Δικαστήριο να αποφανθεί το ίδιο επί της διαφοράς και να ακυρώσει την επίδικη απόφαση.
The appellant also requests the Court to give its own ruling on the dispute and to annul the contested decision.
31 Με τον πρώτο λόγο, ο Ν. Προγούλης προσάπτει στο Πρωτοδικείο ότι πλανήθηκε περί το δίκαιο εξομοιώνοντας την κατάσταση του με εκείνη του P.
31 By his first plea, Mr Progoulis complains that, by treating his situation as comparable to that of Mr Chauvin and by finding, for the reasons set out in paragraphs 39 to 45 of the order in Chauvin, that the judgment in Alexopoulou did not constitute a new fact capable of causing time to start running afresh for the purposes of the periods prescribed in Articles 90 and 91 of the Staff Regulations, the Court of First Instance committed an error of law.
Η κατάταξη όμως σε βαθμό και κλιμάκιο του αναιρεσείοντος έπρεπε να διέπεται από την απόφαση της 6ης Ιουνίου 1973 η οποία προέβλεπε, στο παράρτημα της ΙΙ, σημείο 1, στοιχείο β', δεύτερο εδάφιο, ότι η ανακατάταξη σε υψηλότερο βαθμό ήταν αυτόματη εφόσον ο υπάλληλος είχε υπηρετήσει στρατιωτική θητεία μεγαλύτερη των 24 μηνών, πράγμα το οποίο συνέβαινε στην περίπτωση του αναιρεσείοντος. Επιπλέον, αντίθετα προς τον P.
According to the appellant, his classification in grade and step was necessarily governed by the decision of 6 June 1973, the second subparagraph in point 1(b) of Annex II to which provided that an official should automatically be reclassified in a higher grade where he had completed more than 24 months' military service, as in the case of the appellant.
Chauvin, ο αναιρεσείων αμφισβήτησε την κατάταξη του αμέσως μετά την απόφαση περί κατατάξεως.
In addition, unlike Mr Chauvin, the appellant had contested his classification immediately after adoption of the classification decision.
Με τον δεύτερο λόγο, ο Ν. Προγούλης προσάπτει στο Πρωτοδικείο ότι δεν αιτιο­λόγησε επαρκώς γιατί η προπαρατεθείσα απόφαση Αλεξοπούλου κατά Επιτροπής δεν συνιστούσε νέο περιστατικό στην ειδική περίπτωση του.
By his second plea, Mr Progoulis complains that the Court of First Instance failed to give an adequate statement of the reasons for which the judgment in Alexopoulou did not constitute a material new fact in his particular case.
Ι ­ 8327
I - 8327
34 Η Επιτροπή φρονεί ότι η αίτηση αναιρέσεως είναι προδήλως αβάσιμη.
34 The Commission considers that the appeal is manifestly unfounded.
Κατ' αυτήν, η προπαρατεθείσα απόφαση Αλεξοπούλου κατά Επιτροπής δεν ασκεί επιρροή στην περίπτωση του αναιρεσείοντος, καθόσον αφορά την κατάσταση υπαλλήλου διο­ρισθέντος κατ' εφαρμογήν της αποφάσεως της 1ης Σεπτεμβρίου 1983, ενώ ο αναι­ρεσείων διορίστηκε κατ' εφαρμογήν της αποφάσεως της 6ης Ιουνίου 1973, πράγμα το οποίο ελήφθη υπόψη από το Πρωτοδικείο στη σκέψη 36 της αναιρεσιβαλλομένης διατάξεως.
It maintains that the judgment in Alexopoulou is not relevant to the appellant's case since it concerns the situation of an official appointed pursuant to the decision of 1 September 1983, whereas the appellant was appointed pursuant to the decision of 6 June 1973, as the Court of First Instance acknowledged in paragraph 36 of the contested order.
35 Σύμφωνα με το άρθρο 119 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, όταν η αίτηση αναιρέσεως είναι προδήλως απαράδεκτη ή προδήλως αβάσιμη, το Δικαστήριο μπορεί, κατά πάσα στάση της δίκης, να την απορρίψει με αιτιολογημένη διάταξη.
35 Article 119 of the Rules of Procedure of the Court of Justice provides that, where an appeal is clearly inadmissible or clearly unfounded, the Court may at any time dismiss it by reasoned order.
36 Κατά πάγια νομολογία, μόνον η ύπαρξη νέων ουσιωδών πραγματικών περιστατικών μπορεί να δικαιολογήσει την υποβολή αιτήσεως περί επανεξετάσεως μιας αποφά­σεως μετά την πάροδο των προθεσμιών που προβλέπονται στα άρθρα 90 και 91 του ΚΥΚ.
36 It is settled caselaw that only the existence of material new facts may justify the submission of a request for a review of a decision following the expiry of the timelimits prescribed by Articles 90 and 91 of the Staff Regulations.
37 Από απλή ανάγνωση των λόγων που προβάλλει ο αναιρεσείων προκύπτει ότι οι λόγοι αυτοί είναι προδήλως και διττώς αβάσιμοι.
37 It is apparent simply from reading the pleas put forward by the appellant that they are manifestly unfounded in two respects.
38 Πρώτον, ακόμη και αν το πληροφορικό στοιχείο που προκύπτει από την προπα­ρατεθείσα απόφαση Αλεξοπούλου κατά Επιτροπής, το οποίο ο αναιρεσείων επι­καλείται για να ζητήσει την αναθεώρηση της κατατάξεως του, είναι η από 1ης Σεπτεμβρίου 1983 ύπαρξη περιοριστικής πρακτικής στον τομέα της ανακατα­τάξεως, η οποία εφαρμόστηκε ακόμη και στους υπαλλήλους που διορίστηκαν πριν από την ημερομηνία αυτή και είχε ως αποτέλεσμα ότι, αντίθετα προς άλλους υπαλλήλους που υπηρέτησαν στρατιωτική θητεία πλέον των 24 μηνών, ο αναιρε­σείων δεν κατατάχθηκε αυτόματα σε υψηλότερο βαθμό, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι δεν πρόκειται για νέο πραγματικό περιστατικό.
38 First, although the information resulting from the judgment in Alexopoulou on which the appellant relies in seeking a review of his classification is the existence, from 1 September 1983 onwards, of a restrictive practice with regard to reclassification which was applicable even to officials appointed before that date and which meant that, unlike other officials who had completed more than 24 months' military service, he was not automatically classified in a higher grade, that does not amount to a new fact.
Ι ­ 8328
I - 8328
39 Συγκεκριμένα, αυτή η πρακτική την οποία προβάλλει ο αναιρεσείων δεν ήταν παρά η εφαρμογή των διατάξεων της αποφάσεως της 1ης Σεπτεμβρίου 1983.
The practice alleged by the appellant merely involved the application of the provisions of the decision of 1 September 1983.
Η ύπαρξη όμως της αποφάσεως αυτής ήταν όντως γνωστή, καθόσον γνωστοποιήθηκε στο προσωπικό με δημοσίευση της 21ης Οκτωβρίου 1983.
The existence of that decision was common knowledge, however, since it was brought to the attention of the staff by a publication dated 21 October 1983.
Προγούλη στηρίζεται στην παραδοχή ότι, αν είχε εφαρμοστεί στην περίπτωση του η απόφαση της 6ης Ιουνίου 1973, θα είχε καταταγεί σε υψηλότερο βαθμό της σταδιοδρομίας, λόγω του ότι είχε υπηρετήσει υποχρεωτική στρατιωτική θητεία πλέον των 24 μηνών.
Second, Mr Progoulis' arguments are based on the premiss that, if the decision of 6 June 1973 had been applied to him, he would have been classified in the higher grade of the career bracket on account of his having completed over 24 months' compulsory military service.
41 Το σημείο 1, στοιχείο β', του παρτήματος II της αποφάσεως της 6ης Ιουνίου 1973 ορίζει τα εξής:
41 Point 1(b) of Annex II to the decision of 6 June 1973 provides as follows:
« Ως νόμιμη υποχρέωση, η διάρκεια της στρατιωτικής θητείας δεν λαμβάνεται υπόψη κατ' αρχήν παρά μόνο για ενδεχόμενη χορήγηση επιπλέον κλιμακίου.
'The duration of any military service completed pursuant to a legal obligation shall in principle be taken into account only for the purposes of possible seniority in step.
Εξαίρεση από την αρχή αυτή μπορεί ωστόσο να υπάρξει και να οδηγήσει σε κατά­ταξη σε υψηλότερο βαθμό της σταδιοδρομίας, στην περίπτωση κατά την οποία η διάρκεια της θητείας αυτής είναι ίση ή μεγαλύτερη από 24 μήνες.»
However, an exception may be made to that principle, resulting in classification in the higher grade of a career bracket, where the duration of such service is equal to or greater than 24 months.'
Ι ­ 8329
I - 8329
Από έστω και επιφανειακή ανάγνωση της διατάξεως αυτής δεν μπορεί να συναχθεί αυτό που συνάγει ο αναιρεσείων, δηλαδή ότι κάθε πρόσωπο που υπηρέτησε στρα­τιωτική θητεία διαρκείας ίσης ή μεγαλύτερης από 24 μήνες έπρεπε αυτομάτως να καταταγεί σε υψηλότερο βαθμό της σταδιοδρομίας.
Even on a superficial reading of that provision, it cannot justify the appellant's conclusion that any person who has completed a period of military service equal to or greater than 24 months should automatically be classified in the higher grade of a career bracket.