natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Διαδικασία — Εισαγωγικό δικόγραφο — Τυπικές προϋποθέσεις — Εξατομίκευση του αντικειμένου της διαφοράς — Συνοπτική έκθεση των προβληθέντων λόγων — Αίτημα περί αποκαταστάσεως των ζημιών που προκάλεσε κοινοτικό όργανο
Procedure — Application initiating proceedings — Procedural requirements — Subject-matter of the dispute to be indicated — Pleas in law relied upon to be briefly stated — Application claiming compensation for damage caused by a Community institution
[Οργανισμός (ΕΚ) του Δικαστηρίου, άρθρο 19­ Κανονισμός Διαδικασίας του Πρωτοδι­κείου, άρθρο 44 § 1, στοιχ. γ']
(EC Statute of the Court of Justice, Art. 19; Rules of Procedure of the Court of First Instance, Art. 44(1)(c))
Ελλείψει ρητών διατάξεων περί καθο­ρισμού προθεσμίας, μετά τη λήξη της οποίας λογίζεται ότι μεσολαβεί σιωπηρή απόφαση εκ μέρους θεσμικού οργάνου που κλήθηκε να λάβει θέση, και περί καθορισμού του περιεχομένου της εν λόγω αποφάσεως, η απραξία του οργά­νου δεν μπορεί να εξομοιώνεται με απόφαση, εκτός και αν διακυβεύεται το σύστημα των εγκαθιδρυομένων με τη συνθήκη ενδίκων μέσων.
Where there are no such express provi sions laying down a deadline by which an implied decision is deemed to have been taken by the institution called upon to act and prescribing the tenor of that decision, an institution's inaction cannot be deemed to be equivalent to a decision without calling into question the system of remedies instituted by the Treaty.
Οι προθεσμίες ασκήσεως προσφυγής είναι δημοσίας τάξεως και εκφεύγουν της ευχέρειας του δικαστή και των δια­δίκων, οπότε ο ενδιαφερόμενος δεν μπορεί να επικαλείται την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προκει­μένου να αποτρέψει την εφαρμογή του άρθρου 175, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης (νυν άρθρο 232, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ), αναφερόμενος σε επαφές με την Επιτροπή μετά την όχληση.
The timelimits for initiating proceed ings are a matter of public policy and are not subject to the discretion of either the Court or the parties. Consequently, a party cannot rely on the principle of the protection of legitimate expectations in order to avoid application of the second paragraph of Article 175 of the Treaty (now the second paragraph of Article 232 EC), by refer ence to the contact it had with the Commission after the letter of formal notice.
Ούτε οι δηλώσεις της Επιτροπής στα πλαίσια της αλληλογραφίας της με τον ενδιαφε­ρόμενο, ούτε οι δημόσιες θέσεις του οργάνου μπορούν να έχουν οποιαδή­ποτε επίπτωση επί του παραδεκτού προσφυγής.
Neither statements by the Com mission in its correspondence with that party nor public declarations of its position can affect the admissibility of an action for failure to act.
Στο πλαίσιο διαδικασίας εφαρμογής των κανόνων του ανταγωνισμού, εφόσον οι κανονισμοί 17 και 99/63 δεν προβλέπουν ότι η σιωπή της Επιτροπής, εν συνεχεία αιτήσεως κοινοποιήσεως εγγράφων, επέχει θέση σιωπηρής απορριπτικής αποφάσεως, η σιωπή αυτή δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί πράξη δυνάμενη να απο­τελέσει αντικείμενο προσφυγής ακυρώ­σεως.
In respect of proceedings in implementation of the competition rules, since neither Regulation No 17 nor Regulation No 99/63 provide that failure on the part of the Commission to respond to a request for documents may amount to an implied rejection, its silence cannot be construed as an actionable measure.
Δυνάμει του άρθρου 19 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και του άρθρου 44, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Κανο­νισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, κάθε εισαγωγικό δικόγραφο περιέχει το αντικείμενο της διαφοράς και συνοπτική έκθεση των προβαλλομένων ισχυρισμών.
Under Article 19 of the Statute of the Court of Justice and Article 44(1 )(c) of the Rules of Procedure of the Court of First Instance, all applications must indicate the subjectmatter of the proceedings and include a brief statement of the grounds relied on. The informa tion given must be sufficiently clear and precise to enable the defendant to
Συνιστούν πράξεις ή αποφάσεις δυνά­μενες να αποτελέσουν αντικείμενο προ­σφυγής ακυρώσεως, κατά την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 230 ΕΚ), τα μέτρα που παράγουν δεσμε­υτικά έννομα αποτελέσματα, ικανά να επηρεάσουν τα συμφέροντα του προ­σφεύγοντος, μεταβάλλοντας κατά τρόπο σαφή τη νομική του κατάσταση.
The acts or decisions against which an action for annulment may be brought under Article 173 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 230 EC) are those measures which produce binding legal effects capable of affect ing the interests of the applicant by bringing about a significant change in his legal position.
SODIMA κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
SODIMA V COMMISSION prepare his defence and the Court of First Instance to decide the case, if appropriate without further informa tion.
Για λόγους ασφάλειας δικαίου και ορθής απονομής της δικαιοσύνης, για να είναι παραδεκτή η προσφυγή πρέπει όλα τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοι­χεία στα οποία στηρίζεται να προκύπ­τουν, τουλάχιστον συνοπτικά, αλλά πάντως κατά τρόπο ομαλό και λογικό, από το ίδιο το κείμενο της προσφυγής.
In order to ensure legal certainty and the sound administration of justice, if an action is to be admissible, the essential facts and law on which it is based must be apparent from the text of the application itself, even if only stated briefly, provided the statement is coherent and comprehesible.
Για να ικανοποιεί τις ανωτέρω απαιτο­ύμενες προϋποθέσεις, το δικόγραφο με το οποίο ζητείται η αποκατάσταση των ζημιών που προκάλεσε κοινοτικό όργανο πρέπει να περιλαμβάνει στοιχεία επιτρέποντα την εξατομίκευση της συμπεριφοράς που ο προσφεύγων προ­σάπτει στο θεσμικό όργανο, τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι υφίσταται αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της συμπε­ριφοράς και της ζημίας που αυτός ισχυ­ρίζεται ότι υπέστη, καθώς και τον χαρακτήρα και την έκταση της εν λόγω ζημίας.
In order to satisfy those requirements, an application seeking compensation for damage caused by a Community institution must state the evidence from which the conduct alleged against the institution can be identified, the reasons for which the applicant considers there is a causal link between that conduct, the damage it claims to have suffered, and the nature and extent of that damage.
Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ­190/95 και Τ­45/96,
In Joined Cases T­190/95 and T­45/96,
Société de distribution de mécaniques et d'automobiles (Sodima), εταιρία γαλλικού δικαίου τελούσα υπό δικαστική εκκαθάριση, με έδρα το Istres (Γαλλία), εκπροσω­πούμενη από τον δικηγόρο Dominique Rafoni, εντεταλμένο εκκαθαριστή, και, στα πλαίσια της παρούσας δίκης, από τον Jean­Claude Fourgoux, δικηγόρο Παρισίων, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Pierrot Schütz, 4, rue Béatrix de Bourbon, προσφεύγουσα­ενάγουσα, κατά
Société de Distribution de Mécaniques et d'Automobiles (Sodima), a company incorporated under French law in judicial liquidation, established in Istres, France, represented by Dominique Rafoni, liquidator, and, in these proceedings, by Jean­Claude Fourgoux, of the Paris Bar, with an address for service in Luxembourg at the Chambers of Pierrot Schiltz, 4 Rue Béatrix de Bourbon, applicant, ν
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης αρχικώς από τους Giuliano Marenco, νομικό σύμβουλο, και Guy Charrier, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους αποσπασμένο στην Επιτροπή, ακολούθως από τους Marenco και Loïc Guérin, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους αποσπασμένο στην Επιτροπή, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg, καθής­εναγομένης,
Commission of the European Communities, represented initially by Giuliano Marenco, Legal Adviser, and Guy Charrier, a national civil servant on secondment to the Commission, and, subsequently, by Mr Marenco and Loïc Guérin, a national civil servant on secondment to the Commission, acting as Agents, with an address for service in Luxembourg at the office of Carlos Gómez de la Cruz, of its Legal Service, Wagner Centre, Kirchberg, defendant,
SODIMA κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ που έχουν ως αντικείμενο προσφυγές­αγωγές με τις οποίες ζητήθηκε, πρώτον, να διαπιστωθεί ότι η Επιτροπή παρέλειψε παρανόμως να λάβει θέση κατόπιν καταγ­γελίας της προσφεύγουσας­ενάγουσας βάσει του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 81 ΕΚ) και του κανονισμού (ΕΟΚ) 123/85 της Επιτροπής, της 12ης Δε­κεμβρίου 1984, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΟΚ, σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής και εξυπηρετήσεως των πελατών πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ 1985, L 15, σ.
APPLICATION for, first, a declaration that the Commission unlawfully failed to adopt a position following a complaint by the applicant under Article 85 of the EC Treaty (now Article 81 EC) and Commission Regulation (EEC) No 123/85 of 12 December 1984 on the application of Article 85(3) of the Treaty to certain categories of motor vehicle distribution and servicing agreements (OJ 1985L 15, p.
16), δεύτερον, να ακυρωθεί φερομένη σιωπηρή απόφαση περί μη ανακοινώσεως στην προσφεύγουσα στοιχείων του φακέλου, τρίτον, να ακυρωθεί φερομένη σιωπηρή απόφαση περί συνενώσεως της καταγγελίας της προσφεύγουσας­ενάγου­σας με άλλες καταγγελίες και, τέταρτον, να αποκατασταθεί επελθούσα ζημία,
16) and, secondly, annulment of an alleged implied refusal to provide the applicant with the information on the file and, thirdly, annulment of an alleged implied decision to join the applicant's complaint with other complaints and, fourthly, compensation for damage,
ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (πρώτο τμήμα), συγκείμενο από τους Β.
THE COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES (First Chamber), composed of: B. Vesterdorf, President, J. Pirrung and M. Vilaras, Judges,
Jung έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 2ας Μαρτίου 1999,
Registrar: H. Jung, having regard to the written procedure and further to the hearing on 2 March 1999,
Η Auto­mobiles Peugeot SA, κατασκευαστής οχημάτων Peugeot και Citroën (στο εξής: PSA), κατήγγειλε τη σύμβαση αντιπροσωπείας σε χρόνο μη προκύπτοντα από τη δικο­γραφία.
The distribution agreement was terminated by Automobiles Peugeot SA, the manufacturer of Peugeot and Citroën cars (hereinafter 'PSA'), on a date which is not clear from the file.
Η προσφεύγουσα κατέθεσε στις 17 Δεκεμβρίου 1992 δήλωση περί παύσεως πληρωμών.
On 17 December 1992 the applicant filed a declaration of suspension of payments.
Στις 24 Ιουλίου 1996 τέθηκε υπό δικαστική εκκαθάριση.
On 24 July 1996 it was put into judicial liquidation.
Ενώπιον των γαλλικών δικαστηρίων εκκρεμεί διαφορά μεταξύ της προσφεύγουσας και της PSA, στο πλαίσιο της οποίας η προσφεύγουσα ζητεί την καταδίκη της PSA στην ικανοποίηση του παθητικού της ύψους 14 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων (FRF).
Proceedings are pending before the French courts between the applicant and PSA in which the applicant has applied for PSA to be ordered to meet its liabilities of FRF 14 million.
Η προσφεύγουσα υπέβαλε την 1η Ιουλίου 1994 ενώπιον της Επιτροπής καταγγελία δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 17 του Συμβουλίου, της 6ης Φεβρουαρίου 1962, πρώτου κανονισμού εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ.
On 1 July 1994 the applicant lodged a complaint with the Commission against PSA under Article 3(2) of Council Regulation No 17 of 6 February 1962: First Regulation implementing Articles 85 and 86 of the Treaty (OJ, English Special Edition, First Series 1959-62, p.
25, στο εξής: κανονισμός 17).
87, hereinafter 'Regulation No 17').
Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η σύμβαση αντιπροσωπείας που είχε συνάψει ήταν ασυμβίβαστη, τόσον από απόψεως διατυπώσεως όσο και εκτελέσεως της, προς το άρθρο 85 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 81 ΕΚ) και προς τον κανονισμό (ΕΟΚ) 123/85 της Επι­τροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 1984, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΟΚ σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής
The applicant claimed that the distribution agreement entered into by it was, in regard both to its wording and implementation, incompatible with Article 85 of the EC Treaty (now Article 81 EC) and Commission Regulation (EEC) No 123/85 of 12 December 1984 on the application of Article 85(3) of the EEC Treaty to
SODIMA κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ και εξυπηρετήσεως των πελατών πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων (ΕΕ 1985, L 15, σ. 16).
SODIMA V COMMISSION certain categories of motor vehicles distribution and servicing agreements (OJ 1985 L 15, p. 16).
Η προσφεύγουσα κάλεσε την Επιτροπή να ανακαλέσει το ευεργέτημα της ανά κατηγορία απαλλαγής σύμφωνα προς τα άρθρα 10 του προα­ναφερθέντος κανονισμού 123/85, της 12ης Δεκεμβρίου 1984, και 8 του κανονισμού 17, και να λάβει προσωρινά μέτρα.
The applicant asked the Commission to withdraw the benefit of the block exemption in accordance with Article 10 of Regulation No 123/85 of 12 December 1984, cited above, and Article 8 of Regulation No 17, and to adopt interim measures.
Η Επιτροπή ανακοίνωσε στις 5 Αυγούστου 1994 στην PSA την καταγγελία της Sodima, καθώς και τον κατάλογο των δικαιολογητικών εγγράφων που επισύναψε η τελευταία, προκειμένου η πρώτη να λάβει θέση.
On 5 August 1994 the Commission sent Sodima's complaint, together with a list of the documents produced by Sodima as evidence, to PSA for comment.
Επιληφθείσα σειράς παρεμφερών καταγγελιών, η Επιτροπή διαβίβασε στις 26 Οκτωβρίου 1994 στην PSA αίτημα περί παροχής πληροφοριών δυνάμει του άρθρου 11 του κανονισμού 17.
On 26 October 1994, having received several similar complaints, the Commission sent PSA a request for information under Article 11 of Regulation No 17.
Επειδή η PSA ζήτησε να της κοινοποιηθεί το σύνολο των εγγράφων που είχε υπο­βάλει η Sodima, η Επιτροπή κάλεσε την προσφεύγουσα να διατυπώσει τις αντιρ­ρήσεις της, σε επίπεδο επαγγελματικού απορρήτου, προς την ως άνω ανακοίνωση.
PSA asked to be sent all the documents submitted by Sodima, upon which the Commission asked the applicant if it had any business-secrecy objection to that.
Η προσφεύγουσα συνήνεσε, εναντιωθείσα, πάντως, ως προς την κοινοποίηση των εγ­γράφων της προς τρίτους ή ως προς τη χρήση τους στα πλαίσια άλλων διαδικασιών εκ μέρους των υπηρεσιών της Επιτροπής.
The applicant consented, subject to its documents not being supplied to third parties or used in other procedures being dealt with by the Commission.
Με έγγραφα της 13ης Δεκεμβρίου 1994 και της 16ης Ιανουαρίου 1995, ακολούθως δε ταχυδρομικώς στις 23 Ιανουαρίου, 7 Φεβρουαρίου και την 1η Μαρτίου 1995, η προσφεύγουσα ζήτησε από την Επιτροπή να της ανακοινώσει αντίστοιχα το αίτημα περί παροχής πληροφοριών που είχε απευθύνει στην PSA καθώς και τις παρατη­ρήσεις της PSA επί της καταγγελίας της, χωρίς, πάντως, να λάβει απάντηση.
By letters of 13 December 1994 and 16 January 1995 and then of 23 January, 7 February and 1 March 1995, the applicant asked the Commission to send it the request for information sent to PSA and PSA's comments on its complaint, but it received no reply.
Στις 15 Φεβρουαρίου 1995, η PSA απάντησε στο αίτημα περί παροχής πληροφοριών εκ μέρους της Επιτροπής, εναντιούμενη, πάντως, στην ανακοίνωση των απαντήσεων της στην καταγγέλλουσα με το αιτιολογικό ότι επρόκειτο για επαγγελματικά απόρρητα.
On 15 February 1995 PSA replied to the Commission's request for information, but refused permission to send its replies to the complainant on grounds of business confidentiality.
Η PSA απέστειλε στις 27 Φεβρουαρίου 1995 στην Επιτροπή θέση της επί της καταγγελίας της προσφεύγουσας.
On 27 February 1995 PSA sent the Commission its comments on the applicant's complaint.
Με έγγραφο της 14ης Μαρτίου 1995, η προσφεύγουσα όχλησε την Επιτροπή, σύμφωνα προς το άρθρο 175 της Συνθήκης, να λάβει θέση το συντομότερο.
In a letter of 14 March 1995 the applicant formally called upon the Commission to adopt a position under Article 175 of the Treaty as soon as possible.
Στις 12 Οκτωβρίου 1995 η προσφεύγουσα άσκησε την προσφυγή στην υπόθεση Τ­190/95, η οποία συμπληρώθηκε με επεξηγηματικό υπόμνημα της 17ης Μαΐου 1996.
On 12 October 1995 the applicant brought the action in Case T-190/95, which was followed by a supplementary pleading of 17 May 1996.
Με χωριστό δικόγραφο της 8ης Δεκεμβρίου 1995, η Επιτροπή προέβαλε ένσταση απαραδέκτου, η οποία, σύμφωνα με διάταξη της 30ής Ιανουαρίου 1997, ενώθηκε για να συνεκδικαστεί με την ουσία.
By separate document of 8 December 1995 the Commission raised a plea of inadmissibility; a decision on that plea was, by order of 30 January 1997, reserved for final judgment.
10 Με ταχυδρομείο της 4ης Ιανουαρίου 1996, η προσφεύγουσα όχλησε εκ νέου την Επιτροπή να απευθύνει ανακοίνωση αιτιάσεων προς την PSA.
10 By letter of 4 January 1996 the applicant again formally called upon the Commission to notify PSA of the complaints.
11 Η προσφεύγουσα άσκησε στις 27 Μαρτίου 1996 την προσφυγή στην υπόθεση Τ­45/96.
11 On 27 March 1996 the applicant brought the action in Case T-45/96.
12 Η Επιτροπή απηύθυνε στις 27 Ιανουαρίου 1997 προς την προσφεύγουσα ανα­κοίνωση δυνάμει του άρθρου 6 του κανονισμού 99/63/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 1963, περί των ακροάσεων που προβλέπει το άρθρο 19, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού 17 του Συμβουλίου (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ.
12 On 27 January 1997 the Commission notified the applicant under Article 6 of Regulation No 99/63/EEC of the Commission of 25 July 1963 on the hearings provided for in Article 19(1) and (2) of Council Regulation No 17 (OJ, English Special Edition First Series 1963-64, p.
37, στο εξής: κανονισμός 99/63), γνωστοποιώντας την πρόθεση της να απορρίψει την καταγγελία.
47, hereinafter 'Regulation No 99/73') of its intention to dismiss the complaint.
Ως παράρτημα του εν λόγω εγγράφου, η Επιτροπή διαβίβασε στην προσφεύγουσα όσες δεν καλύπτονταν από το επαγγελματικό απόρρητο πληροφορίες που της κοι­νοποίησε η PSA.
Under cover of that letter, the Commission sent the applicant the information provided by PSA not covered by business secrecy.
Η προσφεύγουσα απάντησε στις 13 Μαρτίου 1997 ότι δεν ήταν σε θέση να υποβάλει εγκύρως τις παρατηρήσεις της λόγω της μερικής κοινοποιήσεως του φακέλου.
On 13 March 1997 the applicant replied that it was not in a position validly to submit its observations because only part of the file had been disclosed to it.
13 Με απόφαση της 5ης Ιανουαρίου 1999, η Επιτροπή απέρριψε την καταγγελία.
13 By decision of 5 January 1999 the Commission dismissed the complaint.
Η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως (υπόθεση Τ­62/99).
The applicant brought an action against that decision (Case T-62/99).
SODIMA κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
SODIMA V COMMISSION
14 Με διάταξη της 21ης Ιανουαρίου 1999, ο πρόεδρος του πρώτου τμήματος του Πρωτοδικείου αποφάσισε τη συνεκδίκαση των υποθέσεων Τ-190/95 και Τ-45/96 για τους σκοπούς της προφορικής διαδικασίας και της εκδόσεως αποφάσεως.
14 By order of 21 January 1999 the President of the First Chamber of the Court of First Instance decided to join Cases T-190/95 and T-45/96 for the purposes of the hearing and judgment.
15 Κατά τη συνεδρίαση της 2ας Μαρτίου 1999, οι διάδικοι αγόρευσαν και απάντησαν στις ερωτήσεις του Πρωτοδικείου.
15 The parties presented oral argument and replied to the questions of the Court at the hearing of 2 March 1999.
16 Με έγγραφο το οποίο περιήλθε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις 25 Μαρτίου 1999, η προσφεύγουσα ζήτησε την ένωση της υποθέσεως Τ-62/99 με τις παρούσες συνεκδικασθείσες υποθέσεις.
16 By a letter which reached the Registry of the Court on 25 March 1999, the applicant requested that Case T-62/99 be joined to these two joined cases.
Διευκρίνισε ότι πρόθεση της ήταν να παραιτηθεί από τα αιτήματά της περί παραλείψεως σε περίπτωση ενώσεως των δύο τελευταίων με την υπόθεση Τ-62/99.
It stated that it would withdraw its application for a declaration of failure to act if these two cases were joined with Case T-62/99.
17 Δεδομένου ότι οι παρούσες υποθέσεις ήσαν ώριμες προς εκδίκαση, το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι παρέλκει η απόφανση επί της αιτηθείσας ενώσεως.
17 Since these cases are ready to be determined, the Court considers it inappropriate to grant the application for joinder.
18 Στα πλαίσια της υποθέσεως Τ-190/95, η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
18 In Case T-190/95, the applicant claims that the Court should:
— να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση περί μη ανακοινώσεως·
— annul the implied refusal to notify;
— να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση περί συνενώσεως των φακέλων
— annul the implied decision to join the cases;
— να αναγνωρίσει ότι συντρέχει εξωσυμβατική ευθύνη της Επιτροπής επισύρουσα την υποχρέωση αποκαταστάσεως της ζημίας ύψους 200 000 ευρώ ετησίως, αρχής γενομένης από τις 14 Μαρτίου 1995*
— find the Commission liable for damages and declare it bound to pay compensation for damage suffered in the amount of EUR 200 000 per annum from 14 March 1995;
19 Η Επιτροπή ζητεί από το Πρωτοδικείο:
19 The Commission contends that the Court should:
— επικουρικώς, να αναγνωρίσει ότι η προσφυγή
— in the alternative, declare the application
— στερείται αντικειμένου και, επιπλέον, είναι αβάσιμη όσον αφορά την παρά­λειψη και τη στοιχειοθέτηση της εξωσυμβατικής ευθύνης της Επιτροπής·
— devoid of purpose and, furthermore, unfounded as regards the failure to act and invocation of the Commission's non-contractual liability;
— είναι αβάσιμη όσον αφορά το αίτημα περί ακυρώσεως των φερομένων σιωπηρών αποφάσεων αρνήσεως ανακοινώσεως εγγράφων και περί συνε­νώσεως των φακέλων
— unfounded as regards the application for annulment of the alleged implied refusal to send the documents and join the cases;
20 Στα πλαίσια της υποθέσεως Τ-45/96, η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
20 In Case T-45/96, the applicant claims that the Court should:
— να αναγνωρίσει ότι συντρέχει εξωσυμβατική ευθύνη της Επιτροπής επισύρουσα την υποχρέωση αποκαταστάσεως της ζημίας ύψους 200 000 ευρώ ετησίως, αρχής γενομένης από τις 14 Μαρτίου 1995·
— find the Commission to be liable in damages and declare it bound to pay compensation in the amount of EUR 200 000 per annum from 14 March 1995;
21 Η Επιτροπή ζητεί από το Πρωτοδικείο:
21 The Commission contends that the Court should:
— να απορρίψει την προσφυγή, όσον αφορά την παράλειψη και την ακύρωση, ως απαράδεκτη, και, επικουρικώς, ως αβάσιμη·
— dismiss the actions for a declaration of failure to act and annulment as inadmissible and, in the alternative, as unfounded;
Επί του παραδεκτού της προσφυγής οτην υπόθεση Τ­190/95
Admissibility of the action in Case T-190/95
Επί των αιτημάτων περί παραλείψεως
Application for a declaration of failure to act
Η Επιτροπή φρονεί ότι η προσφυγή κατά παραλείψεως ασκήθηκε εκπροθέσμως και, επικουρικώς, ότι κατέστη άνευ αντικειμένου δεδομένου ότι η ίδια απηύθυνε προς την προσφεύγουσα ανακοίνωση δυνάμει του άρθρου 6 του κανονισμού 99/63.
The Commission contends that the action for a declaration of failure to act is out of time and, in the alternative, that it has become devoid of purpose given that the Commission has written to the applicant under Article 6 of Regulation No 99/63.
Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσφυγή της πρέπει να κηρυχθεί παραδεκτή κατ' εφαρμογήν της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
The applicant claims that its action must be declared admissible by virtue of the principle of the protection of legitimate expectations.
Εξάλλου, η κοινοποίηση της προσφυγής εκ μέρους της Γραμματείας του Πρωτοδι­κείου προς την Επιτροπή θα μπορούσε να εκληφθεί ως νέα όχληση, οπότε θα πληρούνταν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 175, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 232, δεύτερο εδάφιο, ΕΚ).
Moreover, the act by the Registry of the Court of First Instance of notifying the Commission of the action could be considered to amount to a new letter of formal notice such that the preconditions for the second paragraph of Article 175 of the EC Treaty (now the second paragraph of Article 232 EC) to apply are met.
Η όχληση της προσφεύγουσας προς την Επιτροπή φέρει ημερομηνία 14 Μαρτίου 1995.
The letter of formal notice sent by the applicant to the Commission is dated 14 March 1995.