natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υποθ. C-386/97 Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
Case C-285/96 39 Commission of the European Communities ν Italian Republic
Υποθ. C-53/96 Hermès International κατά FHT Marketing Choice BV Εξωτερικές σχέσεις
Case C-53/96 Hermès International ν FHT Marketing Choice BV External relations
Προδικαστική «Συμφωνία για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου — Συμφωνία για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (Συμφωνία για τα TRIP) — Άρθρο 177 της Συνθήκης — Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου — Άρθρο 50 της Συμφωνίας για τα TRIP — Προσωρινά μέτρα* (Ολομέλεια)
Preliminary ruling (Agreement establishing the World Trade Organisation — TRIPS Agreement —Article 177 of the Treaty — Jurisdiction of the Court of Justice — Article 50 of the TRIPS Agreement — Provisional measures) (Full Court) is proprietor of the name 'Hermes' and the name and device 'Hermes' as trade marks.
«Hermès» και το άλλο στη λέξη αυτή και σε απεικόνιση.
Hermes applies those trade marks to inter alia neckties which it markets through a selective distribution system.
Η Hermès επιθέτει τα σήματα αυτά, μεταξύ άλλων, στις γραβάτες που πωλεί μέσω συστήματος επιλεκτικής διανομής.
In the Netherlands, 'Hermes' neckties are sold by Galerie & Faïence BV and by the boutique Le Duc in Scheveningen and Zeist respectively. By order of 1 February 1996, the Arrondissementsrechtbank (District Court) Amsterdam referred to the Court for a preliminary ruling a question on the interpretation of Article 50(6) of the Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights (hereinafter 'the TRIPS Agreement'), as set out in Annex 1 C to the Agreement establishing the World Trade Organisation (hereinafter 'the WTO Agreement'), approved on behalf of the Community, as regards matters within its competence, in Council Decision 94/800/EC of 22 December 1994.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε κατά την εκδίκαση διαφοράς μεταξύ της Hermes International, ετερόρρυθμης εταιρίας κατά μετοχές που διέπεται από το γαλλικό δίκαιο (στο εξής: Hermès), και της FHT Marketing Choice BV (στο εξής: FHT), εταιρίας ολλανδικού δικαίου, αντικείμενο δε της διαφοράς είναι τα δικαιώματα σήματος της Hermes.
That question was raised in proceedings between Hermès International (hereinafter 'Hermes'), a partnership limited by shares governed by French law, and FHT Marketing Choice BV (hereinafter 'FHT'), a company incorporated under Netherlands law, concerning trade-mark rights owned by Hermes.
Στη συνέχεια, στις 2 Ιανουαρίου 1996, η Hermès υπέβαλε στον πρόεδρο του Arrondissementsrechtbank te Amsterdam αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, με την οποία ζήτησε να υποχρεωθεί η FHT να θέσει τέρμα στην προσβολή των δικαιωμάτων του δημιουργού και των δικαιωμάτων σήματος της αιτούσας.
In the order for reference, the President of the Arrondissementsrechtbank granted Hermes' application and ordered FHT to cease any present or future infringement of Hermes' exclusive copyright and trade-mark rights.
Η Hermes, κατόπιν των διεθνών καταχωρήσεων R 1% 756 και R 199 735, οι οποίες αφορούν τις χώρες Benelux, είναι δικαιούχος δύο σημάτων, από τα οποία το ένα συνίσταται στη λέξη
By virtue of international registrations R 196 756 and R 199 735 designating the Benelux, Hermes
έχει τα ακόλουθα διαδικασίας που χαρακτηριστικά:
— an appeal may be lodged against the decision, and
Με την απόφαση περί παραπομπής ο πρόεδρος του Arrondissementsrechtbank te Amsterdam δέχθηκε την αίτηση της Hermès και διέταξε την FHT να παύσει αμέσως κάθε προσβολή των αποκλειστικών δικαιωμάτων του δημιουργού και των δικαιωμάτων σήματος της Hermes και να απόσχει από κάθε τέτοια προσβολή στο μέλλον.
In the same proceedings Hermes also requested the President of the Arrondissementsrechtbank to fix a period of three months from the date of service of the interim decision as the period within which FHT could, under Article 50(6), request revocation of those provisional measures and a period of 14 days as the period within which Hermès could initiate proceedings on the merits of the case, that period to run from the date on which FHT requested revocation.
το εν λόγω μέτρο χαρακτηρίζεται από το εθνικό δίκαιο ως «ασφαλιστικό μέτρο» του οποίου επιβάλλεται «η άμεση λήψη» «λόγω επείγοντος»,
is to be regarded as a 'provisional measure' within the meaning of Article 50 of the TRIPS Agreement.
— η αίτηση λήψεως του εν λόγω μέτρου επιδίδεται στον αντίδικο, ο οποίος, αν εμφανιστεί ενώπιον του δικαστηρίου, αναπτύσσει την άποψη του,
The President of the Arrondissementsrechtbank considers that this last request of Hermès' cannot be granted, because Article 50(6) of the TRIPS Agreement does not place any time-limit on the defendant's right to request revocation of provisional measures.
— η απόφαση περί λήψεως του μέτρου εκδίδεται εγγράφως κατόπιν της εκτιμήσεως του περιεχομένου της υποθέσεως από τον δικάζοντα κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή και είναι αιτιολογημένη,
According to Article 50(1) of the TRIPS Agreement, that article applies to 'prompt and effective' measures, whose purpose is to 'prevent an infringement of any intellectual property right from occurring'.
— η απόφαση αυτή υπόκειται σε έφεση και
A measure such as the order made by the national court in the main proceedings meets that definition.
Τούτο θα ήταν αναγκαίο, αν τα μέτρα που διατάσσονται μετά την περάτωση της προκειμένης διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων συνιστούν «προσωρινά μέτρα» υπό την έννοια του άρθρου 50 της Συμφωνίας για τα TRIP.
The conclusion that a measure such as the order made by the national court is a 'provisional measure' within the meaning of Article 50 of the TRIPS Agreement is not affected by the other characteristics of that order.
Τα μέτρα που είναι παρεμφερή προς την απόφαση που εξέδωσε το αιτούν δικαστήριο στην κύρια δίκη καλύπτονται από τον ανωτέρω ορισμό.
The national court asks whether a measure whose purpose is to put an end to alleged infringements of a trade-mark right and which is adopted in the course of a procedure distinguished by the following features:
Η απόφαση αυτή, με την οποία σκοπείται η παύση της προσβολής των δικαιωμάτων επί σήματος, χαρακτηρίζεται ρητά από το εθνικό δίκαιο ως «ασφαλιστικό μέτρο» του οποίου η «άμεση λήψη» επιβάλλεται «λόγω επείγοντος».
— the measure is characterised under national law as an 'immediate provisional measure' and its adoption must be made 'on grounds of urgency",
της αποφάσεως με την οποία λαμβάνονται τα προσωρινά μέτρα.
provisional measures are to be adopted in accordance with the principle audi alteram partem.
Η ορθότητα του συμπεράσματος óu ένα μέτρο σαν την απόφαση που εξέδωσε το αιτούν δικαστήριο συνιστά «προσωρινό μέτρο» υπό την έννοια του άρθρου 50 της Συμφωνίας για τα TRIP δεν αναιρείται, αν ληφθούν υπόψη τα άλλα χαρακτηριστικά του μέτρου αυτού.
is being infringed or that such infringement is imminent, implies that the "provisional measures' are based, at least to a certain extent, upon such an assessment.
Τρίτον, από το γράμμα του άρθρου 50 της Συμφωνίας για τα TRIP ουδόλως συνάγεται ότι τα μέτρα που αφορά το άρθρο αυτό πρέπει να διατάσσονται χωρίς ο δικάζων δικαστής να προβαίνει σε εκτίμηση των διαφόρων στοιχείων της διαφοράς.
Second, the fact that the judge hearing the application for interim measures gives a reasoned decision in writing does not preclude that decision being characterised as a 'provisional measure' within the meaning of Article 50 of the TRIPS Agreement, since that provision lays down no rule as to the form of the decision ordering such a measure.
Αντίθετα, από την παράγραφο 3 του άρθρου αυτού, κατά την οποία οι δικαστικές αρχές έχουν την εξουσία να ζητούν από τον αιτούντα να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να μπορεί να αποδειχθεί επαρκώς ότι έχει προσβληθεί το δικαίωμα του ή ότι επίκειται τέτοια προσβολή, συνάγεται ότι τα «προσωρινά μέτρα» αποτελούν, τουλάχιστον μέχρι ορισμένο βαθμό, απόρροια τέτοιας εκτιμήσεως.
Fourth, as regards the fact that an appeal may be brought against a measure such as that in question in the main proceedings in this case, it should be observed that, although Article 50(4) of the TRIPS Agreement expressly provides for the possibility of requesting a 'review* where the provisional measure has been adopted inaudita alteraparte, no provision of that article precludes that 'provisional measures' should in general be open to appeal.
Πρώτον, όσον αφορά το γεγονός ότι ο αντίδικος καλείται και μπορεί να αναπτύξει τις απόψεις του ενώπιον του δικαστηρίου, επισημαίνεται ότι το άρθρο 50, παράγραφος 2, της Συμφωνίας για τα TRIP προβλέπει τη δυνατότητα των δικαστικών αρχών να διατάσσουν, «όταν κρίνεται αναγκαίο», τα προσωρινά μέτρα «χωρίς πρώτα να ακούσουν τις απόψεις της άλλης πλευράς» και ότι η παράγραφος 4 του άρθρου αυτού προβλέπει συναφώς ορισμένους ιδιαίτερους διαδικαστικούς κανόνες.
Lastly, any possible willingness of the parties to accept the interim judgment as a 'final' resolution of their dispute cannot alter the legal nature of a measure characterised as 'provisional' for the purposes of Article 50 of the TRIPS Agreement.
Το γεγονός ότι οι διατάξεις αυτές επιτρέπουν, όταν κρίνεται αναγκαίο, τη λήψη προσωρινών μέτρων χωρίς να υπάρξει ακρόαση της άλλης πλευράς δεν σημαίνει ότι μόνο τα μέτρα που διατάσσονται κατά τον τρόπο αυτό μπορούν να χαρακτηριστούν ως προσωρινά μέτρα υπό την έννοια του άρθρου 50 της Συμφωνίας για τα TRIP.
Third, there is nothing in the wording of Article 50 of the TRIPS Agreement to indicate that the measures to which that article refers must be adopted without an assessment by the judge of the substantive aspects of the case.
Αντίθετα, από τις εν λόγω διατάξεις προκύπτει ότι σε όλες τις άλλες περιπτώσεις τα προσωρινά μέτρα διατάσσονται κατόπιν τηρήσεως της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως.
On the contrary, Article 50(3), in terms of which the judicial authorities are to have authority to require the applicant to provide any reasonably available evidence in order to satisfy themselves with a sufficient degree of certainty that his right
Δεύτερον, το γεγονός ότι η απόφαση του δικάζοντος κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων δικαστή εκδίδεται εγγράφως και είναι αιτιολογημένη δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «προσωρινό μέτρο», υπό την έννοια του άρθρου 50 της Συμφωνίας για τα TRIP, αφού η διάταξη αυτή δεν περιέχει κανένα κανόνα σχετικά με τον τύπο
'A measure whose purpose is to put an end to alleged infringements of a trade-mark right and which is adopted in the course of a procedure distinguished by the following features:
Τέλος, η ενδεχόμενη βούληση των διαδίκων να αποδεχθούν την απόφαση περί ασφαλιστικών μέτρων ως «οριστική» επίλυση της διαφοράς τους δεν αναιρεί τη νομική φύση ενός μέτρου που χαρακτηρίζεται «προσωρινό», υπό την έννοια του άρθρου 50 της Συμφωνίας για τα TRIP.
— the measure is characterised under national law as an "immediate provisional measure' and its adoption must be required 'on grounds of urgency,
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
— the opposing party is summoned and ¿v heard if he appears before tive court,
•Πρέπει να θεωρηθεί ως "προσωρινό μέτρο", υπό την έννοια τον άρθρον 50 της συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα τον εμπορίου, η οποία αποτελεί το παράρτημα 1 Γ της Συμφωνίας για την ίδρυση τον Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, η οποία εγκρίθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας καθόσον αφορά τα θέματα που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες της, με την απόφαση 94/800/ΕΚ τον Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, το μέτρο με το οποίο επιδιώκεται να τεθεί τέρμα στην προσβολή δικαιώματος επί σήματος και το οποίο διατάσσεται στο πλαίσιο διαδικασίας που έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
— although the parties remain free to initiate proceedings on the merits of the case, the decision is usually accepted by the parties as a final? résolution of their dispute, is to be regarded as a "provisional measure" wohin the meaning of Article 50 of the Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights, as set out in Annex 1 C to the Agreement establishing the World Trade Organisation, approved on behalf of the Community, as regards matters within its competence, in Council Decision 94I800IEC of 22 December 1994.'
Ο γενικός εισαγγελέας G.
Case C-162/96 A. Racke GmbH & Co. ν Hauptzollamt Mainz External relations 16 June 1998
Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της 13ης Νοεμβρίου 1998.
Preliminary ruling 'EEC[Yugoslavia Cooperation Agreement — Suspension of trade concessions Convention on the Law of Treaties — Rebus sic stantibus clause' (Full Court)
Πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
On 7 May 1992, it declared the consignments released into free circulation under the scheme of preferential rates of customs duties provided for in the Cooperation Agreement.
«Το άρθρο 50, παράγραφος 6, της Συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (Συμφωνίας για τα TRIP) έχει την έννοια ότι καλύπτει και τα προσωρινά ή ασφαλιστικά μέτρα που λαμβάνονται κατόπιν ακροάσεως των διαδίκων και διατυπώνονται εγγράφως, είναι προσηκόντως αιτιολογημένα και υπόκεινται σε έφεση.»
By order of 7 March 1996, the Bundesfinanzhof (Federal Finance Court) referred to the Court for a preliminary ruling two questions concerning the validity of Council Regulation (EEC) No 3300/91 of 11 November 1991 suspending the trade concessions provided for by the Cooperation Agreement between the European Economic Community and the Socialist Federal Republic of Yugoslavia ('the disputed regulation').
Räcke GmbH & Co. κατά Hauptzollamt Mainz Εξωτερικές σχέσεις 16 Ιουνίου 1998
The questions were raised in proceedings between A. Racke GmbH & Co. ('Racke') and the Hauptzollamt Mainz (Principal Customs Office, Mainz) concerning a customs debt arising on the importation into Germany of certain quantities of wine originating in the Socialist Federal Republic of Yugoslavia. Legal background
Προδικαστική «Συμφωνία συνεργασίας ΕΟΚΙΓιουγκοσλαβία — Αναστολή των εμπορικών παραχωρήσεων — Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών — Ρήτρα rebus sic stantibus» (Ολομέλεια) ερωτήματα ως προς το κύρος του κανονισμού (ΕΟΚ) 3300/91 του Συμβουλίου, της 11ης
Racke then brought an action challenging that decision before the Finanzgericht (Finance Court), which upheld it in respect of wines imported before 15 November 1991, but dismissed it as to the remainder on the ground that the suspension by the disputed regulation of the trade concessions granted by the Cooperation Agreement was justified by the occurrence of a fundamental change in the situation, namely the war in Yugoslavia.
Με διάταξη της 7ης Μαρτίου 1996, το Bundesfinanzhof υπέβαλε δύο προδικαστικά
Between 6 November 1990 and 27 April 1992, Racke had wines it imported from the Kosovo wine-growing region cleared by customs in
διατυπώνονται στο άρθρο 62, παράγραφος 1, της Συμβάσεως της Βιέννης της 23ης Μαρτίου 1969 για το Δίκαιο των Συνθηκών (στο εξής: Σύμβαση της Βιέννης).
Since such jurisdiction extends to all grounds capable of invalidating those measures, the Court is obliged to examine whether their validity may be affected by reason of the fact that they are contrary to a rule of international law.
Το Bundesfinanzhof διερωτάται, στη συνέχεια, αν, ενόψει του άρθρου 65 της Συμβάσεως της Βιέννης, ήταν θεμιτή η επιλογή της αναστολής της συμφωνίας συνεργασίας χωρίς προηγούμενη κοινοποίηση και χωρίς προειδοποίηση, αν υφίστατο ιδιαιτέρως επείγουσα περίπτωση και αν ο χρόνος που παρήλθε από το χρονικό σημείο καταβολής των εν λόγω δασμών καθιστούσε δυνατή τη θεραπεία ενδεχομένων διαδικαστικών παραλείψεων.
Racke has appealed on a point of law against that decision to the Bundesfinanzhof, which first considers the question whether unilateral suspension of the Cooperation Agreement complies with the conditions laid down in Article 62(1) of the Vienna Convention on the Law of Treaties of 23 May 1969 (the 'Vienna Convention').
Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Α.
It should be noted that the question whether the disputed regulation is valid having regard to customary international law has arisen incidentally in a dispute in which Racke claims that the preferential rates of customs duty provided for in Article 22 of the Cooperation Agreement should be applied.
Räcke GmbH & Co. (στο εξής: Räcke) και του Hauptzollamt Mainz σε σχέση με μια δασμολογική οφειλή που γεννήθηκε συνεπεία της εισαγωγής στη Γερμανία ορισμένων ποσοτήτων οίνου καταγωγής της Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Νομικό πλαίσιο
The Bundesfinanzhof then considers whether, having regard to Article 65 of the Vienna Convention, it was permissible to proceed with the suspension of the Cooperation Agreement with no prior notification or waiting period, if there was especial urgency and the lapse of time before payment of the customs duties in question was sufficient to compensate for any procedural defects.
Ενόψει αυτών των ζητημάτων, το Bundesfinanzhof αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο δύο προδικαστικά ερωτήματα.
In the light of those considerations, the Bundesfinanzhof decided to stay the proceedings and refer two questions to the Court of Justice for a preliminary ruling.
Κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της 6ης Νοεμβρίου 1990 και της 27ης Απριλίου 1992 η Räcke προέβη σε εκτελωνισμό στη Γερμανία οίνων εισαχθέντων από την οινοπαραγωγό περιοχή του Κοσυφοπεδίου, θέτοντας τους σε καθεστώς τελωνειακής αποταμιεύσεως σε ιδιωτική αποθήκη.
By its very wording, that provision requires Community measures to implement it in order to enable the annual Community tariff quota to be opened in accordance with the detailed rules laid down by Article 2(1) and (2) of the Additional Protocol, the Community having no discretion as to the adoption of those measures.
Στις 7 Μαΐου 1992, δήλωσε τις τιθέμενες σε κατανάλωση παρτίδες υπό το καθεστώς των δασμών με προτιμησιακό δασμολογικό συντελεστή, όπως προβλέπεται στη συμφωνία συνεργασίας.
The Community is obliged to carry out, within a certain period, an exact calculation of customs duties in accordance with those provisions.
Με απόφαση της 27ης Μαΐου 1992, το Hauptzollamt Mainz απαίτησε εντούτοις τη διαφορά μεταξύ του δασμολογικού συντελεστή που ισχύει για τις τρίτες χώρες και του προτιμησιακού συντελεστή για τον λόγο ότι οι οίνοι είχαν εισαχθεί από τη Σερβία.
It follows that, as regards the preferential customs treatment for which it makes provision, Article 22(4) of the Cooperation Agreement is capable of conferring rights upon which individuals may rely before national courts.
Εκ προοιμίου, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, καίτοι η Σύμβαση της Βιέννης δεν δεσμεύει ούτε την Κοινότητα ούτε όλα τα κράτη μέλη, σε μια σειρά διατάξεων της, μεταξύ των οποίων στο άρθρο 62, αντανακλώνται οι κανόνες του διεθνούς δικαίου που καθιερώνουν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, την αρχή κατά την οποία μια μεταβολή των περιστάσεων μπορεί να συνεπάγεται τη λήξη ισχύος ή την αναστολή μιας συνθήκης.
By way of a preliminary observation, it should be noted that even though the Vienna Convention does not bind either the Community or all its Member States, a series of its provisions, including Article 62, reflect the rules of international law which lay down, subject to certain conditions, the principle that a change of circumstances may entail the lapse or suspension of a treaty.
Συγκεκριμένα, το Διεθνές Δικαστήριο έκρινε ότι «η αρχή αυτή και οι εξαιρετικές προϋποθέσεις από τις οποίες διέπεται έχουν διατυπωθεί στο άρθρο 62 της Συμβάσεως της Βιέννης για το δίκαιο των Συνθηκών η οποία μπορεί, από πολλές απόψεις, να θεωρηθεί ως κωδικοποίηση τουυφισταμένου εθιμικού δικαίου, όσον αφορά την παύση των συμβατικών σχέσεων συνεπεία μεταβολής των περιστάσεων».
Thus the International Court of Justice held that '[tjhis principle, and the conditions and exceptions to which it is subject, have been embodied in Article 62 of the Vienna Convention on the Law of Treaties, which may in many respects be considered as a codification of existing customary law on the subject of the termination of a treaty relationship on account of change of circumstances'.
Δικαστηρίου
The jurisdiction of the Court
Η Räcke άσκησε αναίρεση (Revision) κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Bundesfinanzhof το οποίο διερωτάται κατ' αρχάς αν η μονομερής αναστολή της συμφωνίας συνεργασίας ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις που
As the Court has already held in Joined Cases 21/72 to 24/72 International Fruit Company ν Produktschap voor Groenten en Fruit, the jurisdiction of the Court to give preliminary rulings under Article 177 of the Treaty concerning the validity of acts of the Community institutions cannot be limited by the grounds on which the validity of those measures may be contested.
Επί του κύρους του επίδικου κανονισμού εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των συμβαλλομένων μερών και την προοδευτική κατάργηση των εμποδίων κατά το κύριο μέρος των συναλλαγών τους.
the suspending regulation, obligations deriving from rules of customary international law which govern the termination and suspension of treaty relations.
Μετά τη λήξη του πρώτου σταδίου αυτής της ελευθερώσεως, στις 30 Ιουνίου 1985, το πρόσθετο πρωτόκολλο όρισε το μεταγενέστερο καθεστώς των εμπορικών συναλλαγών.
It next needs to be examined whether, when invoking in legal proceedings the preferential customs treatment granted to him by Article 22(4) of the Cooperation Agreement, an individual may challenge the validity under customary international law rules of the disputed regulation, suspending the trade concessions granted under that Agreement as from 15 November 1991.
Πρέπει να τονισθεί ότι το ζήτημα του κύρους του επίδικου κανονισμού έναντι του εθιμικού διεθνούς δικαίου τίθεται, παρεμπιπτόντως, επ' ευκαιρία μιας διαφοράς στο πλαίσιο της οποίας η Räcke ζητεί την εφαρμογή του καθεστώτος προτιμησιακών δασμών που προβλέπεται με το άρθρο 22 της συμφωνίας συνεργασίας.
However, because of the complexity of the rules in question and the imprecision of some of the concepts to which they refer, judicial review must necessarily, and in particular in the context of a preliminary reference for an assessment of validity, be limited to the question whether, by adopting the suspending regulation, the Council made manifest errors of assessment concerning the conditions for applying those rules.
Στη συνέχεια, πρέπει να εξεταστεί αν ο ιδιώτης, όταν επικαλείται ενώπιον δικαστηρίου την προτιμησιακή δασμολογική μεταχείριση που του παρέχει το άρθρο 22, παράγραφος 4, της συμφωνίας συνεργασίας, όπως τροποποιήθηκε, μπορεί να θέσει ζήτημα κύρους, έναντι των κανόνων του εθιμικού διεθνούς δικαίου, του επίδικου κανονισμού ο οποίος ανέστειλε, από τις 15 Νοεμβρίου 1991, τις εμπορικές παραχωρήσεις που χορηγούσε η συμφωνία αυτή.
If the disputed regulation had to be declared invalid, the trade concessions granted by the Cooperation Agreement would remain applicable in Community law until the Community brought that Agreement to an end in accordance with the relevant rules of international law.
Κατά συνέπεια, πρέπει να εξεταστεί κατ' αρχάς αν το άρθρο 22, παράγραφος 4, που έχει εφαρμογή στην υπόθεση της κύριας δίκης, όπως καθίσταται σαφές από τον στόχο των κανονισμών περί ποσοστώσεων που μνημονεύονται στη διάταξη περί παραπομπής, μπορεί να θεμελιώσει, άμεσα, για τους ιδιώτες δικαιώματα προτιμησιακής τελωνειακής μεταχειρίσεως.
It follows that a declaration of the invalidity of the disputed regulation by reason of its being contrary to rules of customary international law would allow individuals to rely directly on the rights to preferential treatment granted to them by the Cooperation Agreement.