natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μεταξύ των εξαιρετικών περιπτώσεων, κατά την έννοια της τελευταίας φράσης της παραγράφου 3 του άρθρου 3α του κανονισμού 857/84, καταλέγονται
The exceptional circumstances referred to in the last sentence of Article 3a(3) of Regulation No 857/84 include circumstances where a producer has not been able to resume milk production on parts of his holding as a result of continuing legal uncertainty as to whether such production would count towards satisfying the requirement laid down by Article 3a(3). Accordingly, in determining, for the purposes of that
"Πρόσθετη εισφορά επί του γάλακτος" (Τρίτο τμήμα)
(Supplementary milk levy) (Third Chamber)
1 Με Διάταξη της 12ης Ιουλίου 1990, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 4 Σεπτεμβρίου 1990, το Finanzgericht Hamburg υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως npoc το κύρος του άρθρου 3α, παράγραφος 1, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84 του Συμβουλίου.
By Order of 12 July 1990, which was received at the Court on 4 September 1990, the Finanzgericht Hamburg referred a question to the Court for a preliminary ruling on the second indent of Article 3a(l) of Council Regulation No 857/84.
2,4 Το ερώτημα αυτό ανέκυψε κατά την εκδίκαση διαφοράς μεταξύ των ανωτέρω αναφερομένων διαδίκων, η οποία αφορά την άρνηση του Hauptzollamt να παραχωρήσει στον Wehrs ποσότητα αναφοράς βάσει του συστήματος της πρόσθετης εισφοράς επι του γάλακτος, με το αιτιολογικό ότι ο Wehrs διέθετε ήδη ποσότητα αναφοράς κατά το άρθρο 2 του κανονισμού 857/84, η οποία είχε υπολογιστεί βάσει των παραδόσεων γάλακτος του 1983.
That question was raised in proceedings between the abovementioned parties in relation to the Hauptzoll amt's refusal to grant Mr Wehrs a reference quantity under the supplementary milk levy system because he already had a reference quantity under Article 2 of Regulation No 857/84 calculated on the basis of the deliveries he had made in 1983.
13 Επ' αυτού επιβάλλεται η παρατήρηση ότι οι παραγωγοί οι οποίοι, όπως ο παραγωγός στην προκειμένη περίπτωση, ανέλαβαν εκμετάλλευση για την οποία είχε αναληφθεί δέσμευση μη εμπορίας ή μετατροπής, υποκαθ ιστάμενο ι στις υποχρεώσεις των προκάτοχων τους, και στους οποίους επομένως καταβλήθηκε το υπόλοιπο της πριμοδοτήσεως του άρθρου 6 του κανονισμού 1078/77 είχαν, όπως ακριβώς και οι παραγωγοί που είχαν αναλάβει τέτοια δέσμευση καθ' όλη την περίοδο της μη εμπορίας ή της μετατροπής, τη νόμιμη προσδοκία ότι, κατά τη λήξη της δεσμεύσεως τους, οεν θα τους επιβάλλονταν περιορισμοί που θα τους έθιγαν ειδικά λόγω της δεσμεύσεως τους αυτής.
Where a producer, as in the present case, has taken over a holding subject to a non-marketing or reconversion undertaking thereby assuming the obligations of his predecessor and receiving the balance of the premium pursuant to Article 6 of Regulation No 1078/77, he may, just as a producer who is bound by such an undertaking during the whole of the non-marketing and reconversion period, rightly expect not to be subject at the end of his undertaking to restrictions specifically affecting him on account of that undertaking.
0 επίμαχος όμως κανόνας περί απαγορεύσεως της σωρεύσεως επιβάλλει τέτοιους περιορισμούς στην κατηγορία αυτή παραγωγών, καθόσον αποκλείει τη δυνατότητα τους να λάβουν ποσότητα αναφοράς για τις εκμεταλλεύσεις για τις οποίες ίσχυαν δεσμεύσεις βάσει του κανονισμού 1078/77, ενώ δεν προβλέπεται ανάλογη νομική συνέπεια, αφού δεν υπάρχει ανάλογη απαγόρευση σωρεύσεως, για τους παραγωγούς που δεν είχαν αναλάβει τέτοια δέσμευση κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς.
The rule against aggregation in question imposes such restrictions to that category of producers because it leads to excluding them from the possibility of obtaining a reference quantity for holdings which were the subject of an undertaking under Regulation No 1078/77 whereas no such legal consequence is provided for in the absence of a similar prohibition of aggregation for producers who were not subject to any such undertaking during the reference year.
Κατά συνέπεια, η διάταξη αυτή πρέπει να κηρυχθεί ανίσχυρη ως αντιβαίνουσα προς την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
"The second indent of Article 3a(l) of Council Regulation (EEC No 857/84 of 31 March 1984, as amended by Council Regulation (EEC) No 764/89 of 20 March 1989, is invalid in so far as persons taking over a premium granted pursuant to Council Regulation (EEC) No 14078/77 are barred from allocation of a provisional special reference quantity if they have received a reference quantity under Article 2 of Regulation (EEC) No 857/84."
0 γενικός εισαγγελέας Carl Otto Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τρίτου τμήματος της 21ης Μαΐου 1992.
Mr Advocate General Carl Otto Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Third Chamber on 21 Mav 1992.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
He proposed that the following reply should be given:
"Το άρθρο 3α, παράγραφος 1, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 764/89, είναι ανίσχυρο, καθόσον αποκλείει τη χορήγηση ειδικής και προσωρινής ποσότητας αναφοράς σε όσους έχει μεταβιβαστεί δικαίωμα επί πριμοδοτήσεως κατά τον κανονισμό 1078/77 του Συμβουλίου, εφόσον TOUC έχει παραχωρηθεί ποσότητα αναφοράς κατά το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 857/84."
"The second indent of Article 3a(l) of Regulation (EEC) No 857/84, as amended by Regulation No 764/89, is invalid in so far as persons taking over a premium granted pursuant to Council Regulation No 1078/77 are barred from allocation of a provisional special reference quantity if they have received a reference quantity under Article 2 of Regulation (EEC) No 857/84."
Υποθ. C-97/91: Oleificio Borelli κατά Επιτροπής
Case C-97/91: Oleificio Borelli ν Commission - 3 December 1992
3.12.1992 "Προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής περί αρνήσεως παροχής της συνδρομής του ΕΓΤΠΕ βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) 355/77 του Συμβουλίου - Ανάκληση της θετικής γνώμης του οικείου κράτους μέλους - Αίτημα αποζημιώσεως" (Πέμπτο τμήμα)
(Application to declare void the Commission decision refusing the grant of assistance from the EAGGF under Council Regulation (EEC) No 355/77 -Withdrawal of the favourable opinion of the Member State concerned - Action for damages) (Fifth Chamber)
1 Με δικόγραφο της 18ης Μαρτίου 1991, η εταιρία Oleificio Borelli ζήτησε από το Δικαστήριο, κυρίως, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, με την οποία της γνωστοποιήθηκε ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να δεχθεί το α ι τ η μα της να της παρασχεθεί συνδρομή από το ΕΓΤΠΕ, καθώς και όλες τις διαδικαστικές πράξεις που κατέληξαν στην έκδοση της εν λόγω αποφάσεως και, επικουρικώς, να υποχρεώσει την Επιτροπή και/ή την Περιφέρεια της Λιγυρίας να την αποζημιώσουν για τη ζημία που υπέστη.
By application of 18 March 1991 Oleificio Borelli sought the annulment of the Commission decision stating that it could not grant a contribution from the EAGGF, as well as annulment of all the procedural steps which led to the said decision and alternatively an order that the Commission and/or the Liguria Region pay compensation for the damages they had caused.
7,8 Η προσφεύγουσα-ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι παράνομη λόγω ελλείψεως νομιμότητας της αρνητικής γνώμης της Περιφέρειας της Λ ι yup i ας, επί της οποίας στηρίχθηκε η εν λόγω απόφαση.
The applicant alleges that the contested decision is unlawful because the adverse opinion from the Liguria Region on which the decision is based was also unlawful.
Η προσφεύγουσα θεωρεί ότι, αν η έλλειψη νομιμότητας της γνώμης αυτής δεν είχε καμία συνέπεια επί του κύρους της προσβαλλόμενης απόφασης, η ¡οια θα στερούνταν κάθε δυνατότητας έννομης προστασίας, δεδομένου ότι η γνώμη της Περιφέρειας αποτελεί προπαρασκευαστική πράξη, κατά της οποίας δεν είναι δυνατή η άσκηση προσφυγής κατά το ιταλικό δίκαιο.
In its view if the unlawfulness of that opinion had no effect upon the validity of the contested decision the applicant would have no remedy in the courts since the opinion was a preparatory measure which is not open to challenge in the courts under Italian law.
Πρέπει να υπομνηστεί ότι, όταν ασκείται προσφυγή βάσει του άρθρου 173 της Συνθήκης, το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να αποφαίνεται επί της νομιμότητας των πράξεων των εθνικών οργάνων.
In an action brought under Article 173 of the Treaty the Court has no jurisdiction to rule on the lawfulness of a measure adopted by a national authority.
Η ανάγκη εξασφαλίσεως
The application is dismissed;
0 νενικός εισαννελέας Marco Darmon ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος Tnc 9ης Ιουνίου 1992.
Mr Advocate General Marco Darmon delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 9 June 1992.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε να απο ρριφθεί η παρούσα προσφυγή στο σύνολο της και να καταδικαστεί η προσφεύγο γουσα εταιρία σε όλα τα δικαστικά έξοδα.
"That the application be dismissed in its entirety and the applicant be ordered to pay the costs."
Υποθ. C-155/91: Επιτροπή κατά Συμβουλίου
Case C-155/91: Commission ν Council
Ακύρωση της οδηγίας 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για την τροποποίηση της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων - Νομική βάση: άρθρο 100Α ή άρθρο 130Ρ της Συνθήκης ΕΟΚ.
(Annulment of Council Directive 91/156/EEC amending Directive 75/442/EEC on waste - Legal basis in the Treaty: Article 100a or Article 130s of the EEC Treaty)
0 νενικός εισαγγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας του Δικαστηρίου της 1ης Δεκεμβρίου 1992.
Mr Advocate General Giuseppe Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Court on 1 December 1992.
"να απορρίψει την προσφυγή και να αποφανθεί, όσον αφορά τα δικαστικά έξοδα, ότι η Επιτροπή θα φέρει τα έξοδα του Συμβουλίου, ενώ το Κοινοβούλιο και το Ηνωμένο Βασίλειο θα φέρουν τα δικά τους έξοδα."
"The application be dismissed and the Commission be ordered to pay the Council's costs; the Parliament and the United Kingdom should bear their own costs."
Υποθ. C-46/90: Procureur du Roi κατά Lagauche κ.λπ.
Case C-46/90: Procureur du Roi ν Lagauche and Others
Ερμηνεία των άρθρων 37 και 86 της Συνθήκης ΕΟΚ - Εθνική νομοθεσία που απαγορεύει την πώληση ή μίσθωση ασυρμάτων συσκευών τηλεπικοινωνιών που δεν έχουν εγκριθεί από την αρμόδια εθνική αρχή, καθώς και τη χρήση των συσκευών αυτών χωρίς την άδεια της αρμόδιας εθνικής αρχής.
(Interpretation of Articles 37 and 86 of the EEC Treaty - National law prohibiting the sale or hire of telecommunication apparatus which has not been approved by the competent national authorities as well as the use of such apparatus without the authorization of the competent national authority)
0 γενικός εισαννελέας Carl Otto Lenz ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση Tnc 2ας Δεκεμβρίου 1992.~
Mr Advocate General Carl Otto Lenz delivered his Opinion at the sitting on 2 December 1992.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο να απαντήσει ως εξής:
He proposed that the Court should give the following answers:
πωλούν ή εκμισθώνουν συσκευές εκπομπής ή λήψεως, στην προκειμένη περίπτωση ασύρματες συσκευές τηλεφώνου, που δεν έχουν εγκριθεί από τον RTT (βελγικό οργανισμό τηλεπικοινωνιών), ή
Place on sale or for hire transmitting or receiving apparatus, in the present case radio telephones which have not been approved by the RTT or
κατέχουν, εγκαθιστούν ή θέτουν σε λειτουργία συσκευές εκπομπής, εν προκειμένω ασύρματες συσκευές τηλεφώνου και ένα ζεύγος φορητού ραδιοτηλεφώνου (walkie-talkie), χωρίς να έχουν λάβει την έγγραφη, ατομική και ανακλητή άδεια του αρμόδιου υπουργού.
Keep, set up or operate a transmitter, in the present case radio telephones and a pair of walkie-talkies without having obtained the written, personal and revocable authorization of the competent Minister.
Από τον συνδυασμό όμως των διατάξεων του άρθρου 86 και του άρθρου 90 της Συνθήκης ΕΟΚ προκύπτει ότι απαγορεύεται στους οργανισμούς που είναι αρμόδιοι, από τυπική ή ουσιαστική άποψη, για την εφαρμογή των εν λόγω κανόνων να εμπορεύονται στην αγορά τέτοιες συσκευές ως ανταγωνιστές άλλων κατασκευαστών."
The provisions of Article 86 in conjunction with those of Article 90 of the EEC Treaty however prohibit bodies responsible materially and formally for the application of the said rules from being a competitor in the market in such apparatus."
Υποθ. C-375/90: Επιτροπή κατά Ελληνικής Δημοκρατίας
Case C-375/90: Commission ν Hellenic Republic
Παράβαση κράτους - Άρθρα 30 έως 36 της Συνθήκης ΕΟΚ - Οδηγία 71/118/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των συναλλαγών νωπών κρεάτων πουλερικών - Οδηγία 83/643/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για τη διευκόλυνση των διοικητικών διατυπώσεων και των υλικών ελέγχων κατά τη μεταφορά εμπορευμάτων μεταξύ κρατών μελών - Κανονισμός (ΕΟΚ) 2967/76 του Συμβουλίου, περί καθορισμού κοινών κανόνων για την περιεκτικότητα σε νερό των κατεψυγμένων και υπερκατεψυγμένων αλεκτόρων, ορνίθων και ορνιθίων -Κανονισμός (ΕΟΚ) 2777/75 του Συμβουλίου, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του κρέατος πουλερικών.
(Failure of State to fulfil obligations - Articles 30 to 36 of the EEC Treaty - Council Directive 71/118/EEC on health problems in relation to trade in fresh meat and poultry - Council Direction 83/643/EEC on the facilitation of physical inspections and administrative formalities in respect of the carriage of goods between Member States - Council Regulation (EEC) No 2967/76 laying down common standards for the water content of frozen and deep-frozen chickens, hens and cocks - Council Regulation (EEC) No 2777/75 on the common organization of the markets in the meat and poultry sector)
0 γενικός εισαγγελέας Giuseppe Tesauro ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση Tnc ολομέλειας του Δικαστηρίου της 2ας Δεκεμβρίου 1992.
Mr Advocate General Giuseppe Tesauro delivered his Opinion at the sitting of the Court on 2 December 1992.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε στο Δικαστήριο
He proposed that the Court should:
να απορρίψει την προσφυγή,
Dismiss the application;
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα,
Order the Commission to pay the costs;
να ορίσει ότι η Γαλλική Κυβέρνηση, παρεμβαίνουσα, θα φέρει τα δικά της δικαστικά έξοδα."
(Interpretation of Articles 30 to 37 and 86 of the EEC Treaty and Commission Directive 88/301/EEC on competition in the markets in telecommunications terminal equipment in relation to local law imposing penalties (prison, fines) for keeping or using radio transmitters or receivers which have not been approved by the telecommunications administration)
0 νενικός εισαγγελέας Carl Otto Lenz ανέπτυξε TIC προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας του Δικαστηρίου της 2ας Δεκεμβρίου 1992.
Mr Advocate General Carl Otto Lenz delivered his Opinion at the sitting of the Court on 2 December 1992.
0 γενικός εισαγγελέας πρότεινε την εξής απάντηση:
He proposed that the question should be answered as follows:
"Τα άρθρα 30 έως 37 και 86 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, καθώς και η οδηγία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές τηλεπικοινωνιακών τερματικών, έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν τη θέσπιση νομοθετικών ή κανονιστικών διατάξεων όπως οι διατάξεις του νόμου της 30ής Ιουλίου 1979 και του βασιλικού διατάγματος της 15ης Οκτωβρίου 1979, που προβλέπουν ποινές φυλακίσεως και/ή την επιβολή προστίμου σε όσους:
"Articles 30 to 37 and 86 of the Treaty establishing the European Economic Community as well as the Commission Directive on competition in the markets in telecommunications terminal equipment are to be interpreted as meaning that they do not in themselves prohibit provisions of law of the kind in the Law of 30 July 1979 and the Royal Decree of 15 October 1979 in the radio communications sector, which punish by imprisonment and/or fines those who have:
πωλούν ή εκμισθώνουν συσκευές εκπομπής ή λήψεως ραδιοτηλεπικοινωνιών των οποίων το πρότυπο δεν έχει εγκριθεί από τον Régie des télégraphes et des téléphones (βελγικό οργανισμό τηλεπικοινωνιών) ως ανταποκρινόμενο στις τεχνικές προδιαγραφές που έχει ορίσει ο αρμόδιος υπουργός, εφόσον οι οργανισμοί που είναι αρμόδιοι για την εφαρμογή των προβλεπομένων διαδικασιών - τόσο από τυπική όσο και από ουσιαστική άποψη - δεν εμπορεύονται στην αγορά συσκευές που είναι ανταγωνιστικές προς τις ανωτέρω.
Offered for sale or hire a radio transmitter or receiver no specimen of which has been certified by the RTT as complying with the technical requirements laid down by the Minister provided that the bodies responsible for implementing the procedures provided for, both substantively and formally, are not competitors in the market for such apparatus.
Ερμηνεία του άρθρου 48 της Συνθήκης ΕΟΚ και της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΟΚ) 1251/70 της Επιτροπής - 'Εννοια του "εργαζομένου" - Πρόσωπο που τελεί σε ανεργία κατά την προσχώρηση του κράτους καταγωγής του στην Κοινότητα - Αντικειμενική αδυναμία ανευρέσεως εργασίας λόγω της καταστάσεως της υγείας του ενδιαφερομένου και της καταστάσεως της αγοράς εργασίας - Δικαίωμα παραμονής στο κράτος απασχολήσεως.
(Interpretation of Article 48 of the EEC Treaty and Council Directive 68/360/EEC and Commission Regulation (EEC) No 1251/70 - Definition of "worker" - Person unemployed when his Member State of origin joined the Community -Objective and possibility of finding employment due both to the state of health of the person concerned and the employment situation on the market -Right to remain in the territory of the State of employment)
Ο νενικός εισαγγελέας Marco Darmon ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας του Δικαστηρίου της 2ας Δεκεμβρίου 1992.
- 14 movement for workers within the Community or of Council Directive 68/360/EEC of 15 October 1968 on the abolition of restrictions on the movement and residence within the Community for workers of Member States and their families.
Οι εργαζόμενοι που δεν είχαν ποτέ δικαίωμα διαμονής, κατά την έννοια του άρθρου 48, παράγραφος 3, στοιχεία α έως γ, της Συνθήκης ΕΟΚ δεν έχουν δικαίωμα παραμονής κατά το άρθρο 48, παράγραφος 3, στοιχείο ο."
Workers who have never had a right to stay within the meaning of Article 48(3)(a) to (c) of the EEC Treaty cannot have the right to remain referred to in Article 48(3)(d)."
Waidmann κ.λπ.
Waidmann and Others
Ερμηνεία της Συμβάσεως των Βρυξελλών - Άρθρο 27, σημείο 2, σε σχέση με το εθνικό δίκαιο που επιτρέπει την άσκηση ενδίκου μέσου από τρίτους ενδιαφερομένους - Άρθρο 1, σημείο 1 - 'Εννοια της "αστικής υποθέσεως" σε σχέση με την περίπτωση κατά την οποία η σχέση μεταξύ δανειστή και οφειλέτη διέπεται στο κράτος στο οποίο θα εκτελεστεί απόφαση που εκδόθηκε σε άλλο κράτος από κανόνες του δημοσίου δικαίου (του συνταγματικού δικαίου ή του δικαίου των κοινωνικών ασφαλίσεων) - Άρθρο 27, σημείο 2 (περιεχόμενο του εισαγωγικού εγγράφου της δίκης, ερημοδικήσας εναγόμενος) σε σχέση με την περίπτωση στην οποία το δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η ποινική δίκη επιλαμβάνεται της απαιτήσεως αποζημιώσεως του θύματος.
(Interpretation of the Brussels Convention - Article 27(2) with regard to national law which allows third parties to lodge an appeal - Article 1(1) -Definition of "civil matter" with regard to a situation where the relationship between the creditor and debtor of a judgment delivered in the first State is governed in the State of enforcement by the rules of public law (constitutional or social security) - Article 27(2) (conditions in relation to the substance of the originating application; defendant "in default of appearance") in relation to a situation where the Court before which a public action comes has dealt with the civil action.
0 γενικός εισαγγελέας Marco Darmon ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη ουνεδρίαση της ολομέλειας του Δικαστηρίου Tnc 2ac Δεκεμβρίου 1992.
Mr Advocate General Marco Darmon delivered his Opinion at the sitting of the Court on 2 December 1992.
0 γενικός εισαγγελέας πρότείΛ/ε στο Δικαστήριο να αποφανθεί ως εξής:
He proposed that the Court should hold:
Η έννοια 'αστικές και εμπορικές υποθέσεις' του πρώτου εδαφίου του άρθρου 1 της Συμβάσεως της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, καλύπτει και τις περιπτώσεις στις οποίες ο ιδιώτης αξιώνει αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη λόγω της εκ μέρους Δημοσίου οργάνου παραβάσεως των υπηρεσιακών του καθηκόντων, ακόμη και αν οι συνέπειες της παραβάσεως αυτής καλύπτονται από εγγύηση του Δημοσίου.
The definition of"civil and commercial matter" within the meaning of the first paragraph of Article 1 of the Convention of 27 September 1968 on jurisdiction and the enforcement of judgments in civil and commercial matters include cases in which individuals seek compensation for damage caused by breach of the obligations of a public body notwithstanding liability for the damage is covered by a public guarantee.
Το άρθρο 37, παράγραφος 2, της εν λόγω Συμβάσεως αποκλείει την εκ μέρους τρίτου ενδιαφερομένου άσκηση ενδίκου μέσου κατά αποφάσεως που εκδόθηκε κατ' εφαρμογή του άρθρου 36 της Συμβάσεως, ακόμη και αν η νομοθεσία του κράτους εκτελέσεως παρέχει στους τρίτους αυτούς το ο ικαίωμα αυτό.
Article 37(2) of the Convention excludes any appeal by interested third parties against a decision pursuant to Article 36 of the Convention even where the law of the State concerned gives a right of appeal to third parties.
Υποθ. C-173/91: Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
Case C-173/91: Commission ν Kingdom of Belgium
Παράβαση κράτους - Άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΟΚ ή, επικουρικά, οδηγία 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί εφαρμογής της αρχής της ¡σης μεταχειρίσεως ανδρών και γυναικών όσον άφορα την πρόσβαση στην απασχόληση, στην επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας - Εθνική ρύθμιση κατά την οποία δεν χορηγούνται στις εργαζόμενες που έχουν υπερβεί το 60ό έτος της ηλικίας τους οι συμπληρωματικές αποζημιώσεις λόγω απολύσεως τις οποίες προβλέπει συλλογική σύμβαση που εφαρμόζεται υποχρεωτικώς.
(Failure of State to fulfil obligations - Article 119 of the EEC Treaty alternatively Council Directive 76/207/EEC on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions -National law depriving women workers aged more than 60 from the benefit of supplementary allowances on the termination of employment provided for in a collective agreement made binding)
να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, διατηρώντας σε ισχύ νομοθεσία που δεν επιτρέπει τη χορήγηση των συμπληρωματικών αποζημιώσεων λόγω απολύσεως στις εργαζόμενες που έχουν υπερβεί το 60ό έτος της ηλικίας τους, ενω παρέχει το δικαίωμα αυτό στους εργαζόμενους που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΟΚ,
Declare that, by maintaining in force legislation which renders female workers who have attained the age of 60 ineligible for a supplementary allowance payable upon redundancy in circumstances where a male worker in the same position would be entitled to that allowance, the Kingdom of Belgium has failed to fulfil its obligations under Article 119 of the EEC Treaty;
να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα."
Order the Kingdom of Belgium to pay the costs."
Συνεκδ. υποθ. C-260/91 και C-261/91: Diversinte κ.λπ. κατά Administrador Principal de Aduanas de La Junquera
Joined Cases C-260/91 and C-261/91: Diversinte and Others v Administration Principal de Aduanas de la Junquera
Κύρος του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) 744/87 της Επιτροπής, για την τροποποίηση του κανονισμού 805/86 που καθιέρωσε ένα φόρο στο μετουσιωμένο αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη προελεύσεως Ισπανίας και στις συναλλαγές με την Ισπανία - Αναδρομικότητα μιας εισφοράς λόγω εξαγωγής.
(Validity of Article 3 of Commission Regulation (EEC) No 744/87 amending Regulation No 805/86 introducing a charge on denatured skimmed powder coming from Spain and in trade with Spain - Retroactive effect of an export levy)
0 νενικός εισαννελέας Claus Gulmann ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του πέμπτου τμήματος της 3ης Δεκεμβρίου 1992.
Mr Advocate General Claus Gulmann delivered his Opinion at the sitting of the Fifth Chamber on 3 December 1992.