natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εξάλλου, ειδική υποδομή, δηλαδή το ΤΣΠ, τα ουσιώδη στοιχεία του οποίου περιγράφονται στις σκέψεις 8 έως 10 της παρούσας αποφάσεως, επιτρέπει την ταχεία και συστηματική ανταλλαγή των πληροφοριών που γνωστοποιούνται στην Επιτροπή.
Furthermore, a specific infrastructure, namely the CIS, whose essential elements are described in paragraphs 8, 9 and 10 of this judgment, allows the rapid and systematic exchange of information forwarded to the Commission.
Από την κανονιστική αυτή ρύθμιση προκύπτει ότι, στο σύνολό της, έχει ως συγκεκριμένο σκοπό και περιεχόμενο την καταπολέμηση της απάτης στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και, επομένως, αποβλέπει στην προστασία των οικο­νομικών συμφερόντων της Κοινότητας.
It is apparent from the contested regulation that, taken as a whole, its aim and specific content is the fight against fraud in the context of the customs union and the common agricultural policy, so that it seeks to protect the financial interests of the Community.
Δεδομένου ότι το άρθρο 209 Α της Συνθήκης, όπως ίσχυε κατά τη θέσπιση του προσβαλλομένου κανονισμού, καθόριζε τον επιδιωκόμενο σκοπό, χωρίς ωστόσο να απονέμει στην Κοινότητα την αρμο­διότητα να δημιουργήσει ένα σύστημα όπως το επίμαχο, η χρήση του άρθρου 235 της Συνθήκης ήταν δικαιολογημένη.
Since Article 209a of the Treaty, in the version applicable when the contested regulation was adopted, indicated the objective to be attained but did not confer on the Community competence to set up a system of the kind at issue, recourse to Article 235 of the Treaty was justified.
Διευκρινίζεται συναφώς ότι, αντιθέτως προς τους ισχυρισμούς της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου, το άρθρο 100 Α της Συνθήκης δεν έχει εφαρμογή εν προκειμένω.
It should be noted in this regard that, contrary to the assertions of the Commission and the Parliament, Article 100a is not applicable in the present case.
I­4529, σκέψη 17, και της 17ης Μαρτίου 1993, C­155/91, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1993, σ. I­939, σκέψη 19).
It is settled caselaw that recourse to Article 100a is not justified where the measure to be adopted has only the incidental effect of harmonising market conditions within the Community (see, in particular, Case C-70/88 Parliament v Council [1991] ECR 1-4529, paragraph 17, and Case C-155/91 Commission v Council [1993] ECR 1-939, paragraph 19).
Μολονότι είναι αληθές ότι, κατά τη δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη του προσ­βαλλόμένου κανονισμού, τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν νομοθεσία σχετικά με τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των ατόμων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, προκειμένου να μπορούν να μετάσχουν στο ΤΣΠ, και ότι οφείλουν, έως ότου εφαρμοστούν τα εθνικά μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδο­
While, in accordance with the 15th recital in the preamble to the contested regulation, the Member States must, in order to take part in the CIS, adopt legislation on the rights and freedoms of individuals with regard to the processing of personal data and are required, pending the national measures transposing Directive 95/46/EC of the European Parliament and of the Council of 24 October 1995 on the protection of individuals with regard to the processing
31), να εξασφαλίσουν επίπεδο προστασίας βασιζόμενα στις αρχές που περιέχει η οδηγία αυτή, είναι επίσης πρόδηλο, όπως θεώρησε η Γαλλική Κυβέρνηση και αναγνώρισε η Επιτροπή, ότι το ΤΣΠ δεν σκοπεί, αφ' εαυτού, στην προσέγγιση των εθνικών νομοθεσιών.
31), to guarantee a level of protection based on the principles of that directive, it is also clear, as the French Government has pointed out and the Commission has acknowledged, that the CIS does not itself harmonise national laws.
37 Πράγματι, το γεγονός και μόνον ότι το ΤΣΠ δεν μπορεί να τεθεί σε εφαρμογή χωρίς να ισχύουν στο εθνικό επίπεδο εναρμονισμένες σε κοινοτικό επίπεδο αρχές όσον αφορά την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ότι τα κράτη μέλη και η Επιτροπή πρέπει να διασφαλίσουν επίπεδο προστασίας βασιζόμενα στις αρχές που περιέχει η προπαρατεθείσα οδηγία 95/46 δεν αρκεί για να στηρίξει τη δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 100 Α της Συνθήκης, δεδομένου ότι η προ­σέγγιση αυτή των εθνικών νομοθεσιών αποτελεί παρακολουθηματικού και μόνον χαρακτήρα αποτέλεσμα της κανονιστικής αυτής ρυθμίσεως.
The mere fact that the CIS cannot be established unless principles harmonised at Community level concerning the protection of personal data are in force at national level and that the Member States and the Commission must guarantee a level of protection based on the principles contained in Directive 95/46 is not a sufficient basis for Article 100a of the Treaty to apply, since such harmonisation of national laws was only an incidental effect of the legislation.
38 Συνεπώς, δεδομένου ότι το άρθρο 235 της Συνθήκης αποτελεί την ορθή βάση για τη θέσπιση του προσβαλλομένου κανονισμού, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.
It is therefore to be concluded that, since Article 235 of the Treaty constitutes the correct basis for adoption of the contested regulation, the application must be dismissed.
39 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διά­δικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
Under Article 69(2) of the Rules of Procedure, the unsuccessful party is to be ordered to pay the costs.
Επειδή η Επιτροπή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα.
Since the Commission has been unsuccessful, it must be ordered to pay the costs.
Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 4, του ίδιου κανονισμού, το Κοινοβούλιο και η Γαλλική Δημοκρατία φέρουν τα δικά τους έξοδα.
In accordance with Article 69(4) of those rules, the Parliament and the French Republic are to bear their own costs.
Ι ­ 8090
I - 8090
Ο Πρόεδρος του έκτου τμήματος
Delivered in open court in Luxembourg on 18 November 1999.
Υπόθεση C­442/97
Case C-442/97
(αίτηση του Arbeidsrechtbank Brugge για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως)
(Reference for a preliminary ruling from the Arbeidsrechtbank Brugge)
« Κοινωνική ασφάλιση — Κανονισμός (ΕΟΚ) 1408/71 [όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1248/92] — Παροχές της ιδίας φύσεως οφειλόμενες δυνάμει της νομοθεσίας δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών — Ρήτρα μειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως προβλεπόμενη από τη νομοθεσία κράτους μέλους — Εθνική νομοθεσία αναγνωρίζουσα δυνάμει νομίμου τεκμηρίου ("τεκμηρίου των ετών του πολέμου") περιόδους απασχολήσεως υπό την προϋπόθεση ότι για τις περιόδους αυτές δεν έχει συσταθεί δικαίωμα λήψεως συντάξεως με επιβάρυνση άλλου συστήματος, περιλαμβανομένων των συστημάτων της αλλοδαπής»
(Social security — Regulation (EEC) No 1408/71 (as amended by Regulation (EEC) No 1248/92) — Benefits of the same kind payable under the legislation of two or more Member States — Provision on reduction, suspension or withdrawal laid down by the legislation of a Member State — National legislation acknowledging periods in accordance with a legal presumption (war years presumption) where no pension right payable under another scheme (including a foreign scheme) is established for them)
Alber της 18ης Μαΐου 1999 Ι ­ 8095 Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 1999. . .
Opinion of Advocate General Alber delivered on 18 May 1999 Judgment of the Court (Fifth Chamber), 18 November 1999
(Κανονισμός 1408/71 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1248/92)
Social security for migrant workers — Benefits — National legislation to prevent overlapping — Where, in calculating pensions, the war years are taken into account in accordance with a presumption confined to periods not reckonable for the purposes of a pension under the scheme of another Member State — Such rules do not constitute 'provisions on reduction, suspension or withdrawal' within the meaning of Regulation No 1408/71 (Council Regulation No 1408/71, as amended by Regulation No 1248/92)
Ι ­ 8093
I - 8093
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C­442/97 μενος λαμβάνει σύνταξη βάσει συστήματος άλλου κράτους.
SUMMARY — CASE C-442/97 for which the person concerned receives a pension under a scheme of another State.
Δεν αποτελεί ρήτρα μειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως υπό την έννοια του κανονι­σμού 1408/71, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1248/92, εθνική διάταξη όπως η βελγική διάταξη περί τεκμηρίου των ετών του πολέμου, κατά την οποία ο μισθωτός ο οποίος άσκησε μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1938 και 1ης Ιανουαρίου 1945 υπό την ιδιότητα αυτή εργασία, για την οποία καταβλήθηκε βάσει συστήματος κοινωνικής ασφαλίσεως του οικείου κράτους κατώτατο όριο εισ­φορών, τεκμαίρεται ότι κατέβαλε επαρκείς εισφορές για να αποδειχθεί συνήθης και κύρια απασχόληση σε ολόκληρη την περίοδο μεταξύ της ημερομηνίας που έπαυσε η απο­δεδειγμένη απασχόληση και της 1ης Ιανου­αρίου 1946, αλλά κατά την οποία διάταξη το τεκμήριο αυτό δεν ισχύει για τις περιόδους απασχολήσεως για τις οποίες ο ενδιαφερό­
The term 'provisions on reduction, suspension or withdrawal' within the meaning of Regulation No 1408/71, as amended by Regulation No 1248/92, does not cover national legislation — such as that esta blishing the Belgian 'war years presumption' — under which an employed person who, between 1 January 1938 and 1 January 1945, was in employment in respect of which minimum contributions were paid under a social security scheme of the State concerned is deemed to have paid sufficient contributions to establish that he was normally and principally employed throughout the period between the date on which the period of employment esta blished came to an end and 1 January 1946, but under which that presumption is not applicable to periods of employment
Συγκεκριμένα, η διάταξη αυτή, εφόσον περιέχεται σε νομοθεσία που έχει ως αντι­κείμενο να μειώσει τις επιβλαβείς συνέπειες που ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος έχει για τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζο­μένων που υπόκεινται στη νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους, περιορίζεται να αντλήσει τις συνέπειες από το γεγονός ότι, για το σύνολο ή μέρος των περιόδων απασχο­λήσεως για τις οποίες ο ενδιαφερόμενος δεν είναι σε θέση να αποδείξει επαρκή καταβολή εισφορών κοινωνικής ασφαλίσεως βάσει του οικείου συστήματος, ο ενδιαφερόμενος ήδη λαμβάνει σύνταξη βάσει άλλου συστήματος.
In so far as a provision of that kind is part of legislation whose purpose is to reduce the damaging effects of the Second World War on the pension rights of workers subject to the legislation of the Member State concerned, it merely gives due effect to the fact that, for all or part of the periods of employment in respect of which the person concerned is not in a position to prove payment of sufficient social security contributions under the scheme in question, he is already receiving a pension under another scheme.
Ι ­ 8094
I - 8094
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TOY ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ SIEGBERT ALBER της 18ης Μαΐου 1999 *
OPINION OF ADVOCATE GENERAL ALBER delivered on 18 May 1999 *
Η σχετική βελγική ρύθμιση 2 έχει καθιερώσει το αποκαλούμενο «τεκμήριο των ετών του πολέμου», κατά το οποίο, αν απο­δειχθεί συνήθης απασχόληση και η καταβολή των σχετικών εισφορών κοινωνικής ασφαλί­σεως τουλάχιστον επί ένα έτος κατά την περίοδο μεταξύ του 1938 και του 1945, τεκ­μαίρεται ότι καταβλήθηκαν οι εισφορές κοινωνικής ασφαλίσεως που αντιστοιχούν σε συνήθη και κύρια απασχόληση για το υπό­λοιπο της περιόδου αυτής.
The relevant Belgian provision 2 contains a presumption, called the 'war years presumption' whereby, if evidence is provided of normal and principal employment and of payment of the relevant social security contributions for at least one year between 1938 and 1945, contributions will be deemed to have been paid in respect of such employment for the remainder of that period.
Το τεκμήριο αυτό ανατρέπεται από τις περιόδους απασχο­λήσεως για τις οποίες ο ενδιαφερόμενος
This presumption is rebutted in respect of periods of employment for which
Ο προσφεύγων της κύριας δίκης (στο εξής: προσφεύγων) λαμβάνει γερμανική σύνταξη για περιόδους απασχολήσεως μεταξύ του 1938 και του 1945.
The plaintiff in the main proceedings (hereinafter 'the plaintiff') is drawing a German pension for periods of employment between 1938 and 1945.
Η χορήγηση της γερμανικής συντάξεως από γερμανικό φορέα οδήγησε τον βελγικό φορέα να υπο­λογίσει εκ νέου τη βελγική σύνταξη.
Following acknowledgment of the German pension by the German institution, the Belgian institution scheme recalculated his Belgian pension.
1 — Παγιωμένη μορφή του κανονισμού αυτού στην ΕΕ 1992, C 325, σ. 1.
1 — Consolidated version of Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 (OJ 1992 C 325, p. 1).
Ι ­ 8095
I - 8095
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBER — ΥΠΟΘΕΣΗ C­442/97 αρχές Μαΐου 1945.
OPINION OF MR ALBER — CASE C-442/97 from the end of March 1943 to the beginning of May 1945.
Εργάστηκε στη Siemens, αρχικά στη Νυρεμβέργη και μετά στα περίχωρα της Δρέσδης.
He had worked for Siemens, initially in Nuremberg and afterwards in the Dresden area.
μπορεί να ζητήσει σύνταξη, μεταξύ άλλων, βάσει συνταξιοδοτικού συστήματος της αλλοδαπής 3.
the person concerned can claim a pension, under a foreign pension scheme for example.
Το ζήτημα αν η ρύθμιση αυτή συνιστά ρήτρα μειώσεως υπό την έννοια του κανονισμού 1408/71 αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας εκδόσεως προδι­καστικής αποφάσεως.
3The question raised in the reference for a preliminary ruling is whether this regulation constitutes a provision on reduction within the meaning of Regulation No 1408/71.
Ο προσφεύγων ζητεί τον συνυπολογισμό των ετών 1943 και 1944 για τον καθορισμό της βελγικής «εθνικής συντάξεως».
The case was in the context of the following dispute: the plaintiff is seeking to have the years 1943 and 1944 taken into account pro rata in the determination of the 'national' Belgian pension.
Ο καθού της κύριας δίκης, ο Rijksdienst voor Pensioenen (στο εξής: καθού) θεωρεί ότι εμποδίζεται ο συνυπολογισμός αυτός, καθόσον έχει αποδειχθεί εργασία του προσφεύγοντος στη Γερμανία κατά την περίοδο αυτή.
The defendant in the main proceedings, the Rijksdienst voor Pensioenen (National Pensions Office) (hereinafter 'the defendant') takes the view that it cannot comply with that request because it has been shown that the plaintiff was employed in Germany during that period.
Με προσωρινή απόφαση της 6ης Μαρτίου 1989, ο βελγικός φορέας τού χορήγησε σύνταξη που υπολογίστηκε βάσει σταδιοδ­ρομίας 42/45.
By a provisional decision of 6 March 1989, the Belgian institution awarded him a pension calculated on the basis of a fraction of 42/45.
Με απόφαση της 29ης Ιανο­υαρίου 1990, ο γερμανικός φορέας, ο Lan­desversicherungsanstalt Rheinprovinz, ανα­γνώρισε ότι οφείλει παροχές για περίοδο απασχολήσεως οκτώ μηνών, δηλαδή για την περίοδο που συμπληρώθηκε στη Νυρεμ­βέργη, χωρίς να λάβει υπόψη τις περιόδους απασχολήσεως που συμπληρώθηκαν στο έδαφος της μελλοντικής (και πλέον πρώην) Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΛΔΓ).
By decision of 29 January 1990 the German institution, the Land es ver sicher ungsanstalt Rheinprovinz (Regional Insurance Office for Rhine Pro vince), acknowledged liability for payment of benefit for a period of employment of eight months, i.e. for the period in which the plaintiff had worked in Nuremberg, disregarding the subsequent periods in employment on the territory of the future (now former) GDR.
Στη συνέχεια, ο βελγικός φορέας έλαβε οριστική απόφαση στις 20 Απριλίου 1990, με την οποία χορήγησε σύνταξη βάσει του κλάσματος 41/45.
The Belgian institution then took a final decision on 20 April 1990, awarding a pension on the basis 41/45.
Ο προσφεύγων, ο οποίος γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1924, ζήτησε στις 22 Σεπ­τεμβρίου 1988 βελγική σύνταξη μισθωτού από την 1η Σεπτεμβρίου 1989, δηλαδή από τον πρώτο μήνα μετά τη συμπλήρωση του εξηκοστού πέμπτου έτους της ηλικίας του.
The plaintiff, born on 11 August 1924, submitted a claim on 22 September 1988 for an employed person's pension as from
Με την αίτηση του διευκρίνισε ότι έχει συμπληρώσει περίοδο απασχολήσεως στη Γερμανία από τα τέλη Μαρτίου 1943 μέχρι τις
1 September 1989 (that is to say, during the calendar month after that in which his 65th birthday fell). In his application he stated that he had been employed in Germany
Μετά την επανένωση της Γερμανίας το 1990, ο προσφεύγων ζήτησε τον εκ νέου υπολογισμό της γερμανικής του συντάξεως, προκειμένου να συνυπολογιστούν οι περίο­δοι απασχολήσεως που συμπληρώθηκαν στην Ανατολική Γερμανία, στο έδαφος της πρώην ΛΔΓ.
Following Germany reunification in 1990, the plaintiff lodged an application for review, seeking to have the insurance periods completed in East Germany, in the territory of the former GDR, taken into account for pension purposes.
Με απόφαση της 19ης Ιουνίου 1995, ο γερμανικός φορέας αναγνώρισε, από την 1η Ιανουαρίου 1995, δικαίωμα συντά­ξεως με επιβάρυνση της Γερμανίας, η οποία σύνταξη ανέρχεται στο ετήσιο ποσό των 903,12 γερμανικών μάρκων και αντιστοιχεί σε σταδιοδρομία 29 μηνών (26 μήνες εργασίας από τις 30 Μαρτίου 1943 μέχρι τις 30 Απρι­λίου 1945, στους οποίους προστίθενται κατ' αποκοπήν 3 μήνες).
By decision of 19 June 1995 the German institution acknowledged that Germany was liable for payment of a benefit of DEM 903.12 with effect from 1 January 1995, calculated on the basis of a period of employment of 29 months (26 months of employment from 30 March 1943 to 30 April 1945, plus three months added by way of a fixed supplement).
Ο εκ νέου υπολογισμός του συνταξιοδο­τικού δικαιώματος από τον γερμανικό φορέα οδήγησε τον βελγικό φορέα να προβεί και
The recalculation of pension entitlement by the German institution prompted the Belgian institution in turn to recalculate its
Ι ­ 8096
I - 8096
VAN COILE συνταξιοδοτικού συστήματος της αλλο­δαπής." αυτός σε νέο υπολογισμό.
VAN COILE V RIJKSDIENST VOOR PENSIOENEN persons, or under a scheme of a foreign country.' award.
Έτσι, με απόφαση της 26ης Ιουλίου 1995, η οποία κοινο­ποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 4 Αυγούστου, ο βελγικός φορέας αναγνώ­ρισε, από την 1η Ιανουαρίου 1995, συντα­ξιοδοτικό δικαίωμα βάσει κλάσματος μόλις 40/45.
By decision of 26 July 1995, com municated to the plaintiff on 4 August, the Belgian institution determined his entitle ment with effect from 1 January 1995 on a reduced basis, namely 40/45.
Το αιτούν δικαστήριο υπέβαλε το ακό­λουθο προδικαστικό ερώτημα:
The national court referred the following question for a preliminary ruling:
Αποτελεί μια διάταξη, όπως αυτή του άρ­θρου 32 ter, έκτο εδάφιο, του ανωτέρω βασιλικού διατάγματος της 21ης Δεκεμβρίου 1967, μια κατά το άρθρο 46β, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 ρήτρα μειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως που προβλέπεται από τη νομοθεσία κράτους μέλους, η οποία ρήτρα δεν έχει εφαρμογή επί παροχής που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 46, παράγραφος 1, στοιχείο α', σημείο i; »
Is a provision such as the sixth paragraph of Article 32b of the Royal Decree of 21 December 1967 a provision on reduction, suspension or withdrawal laid down by the legislation of a Member State, as referred to in Article 46b(2) of Regulation No 1408/71, which does not apply to a benefit calculated in accordance with Article 46(l)(a)(i)?
Ο καθού και η Επιτροπή έλαβαν μέρος στη διαδικασία.
The defendant and the Commission participated in the procedure.
Θα επανέλθω στα επιχει­ρήματα των μερών στο πλαίσιο της νομικής αναλύσεως.
The arguments of the parties will be considered in the context of the legal analysis.
Β — Ανάλυση
B — Analysis
«Το άρθρο 32 ter, πέμπτο εδάφιο, του βασι­λικού διατάγματος της 21ης Δεκεμβρίου 1967, περί γενικής ρυθμίσεως του συστήμα­τος των συντάξεων λόγω συμπληρώσεως συνταξίμου χρόνου μισθωτής εργασίας και των συντάξεων επιζώντων μισθωτού, ορίζει: "Ο μισθωτός που απασχολήθηκε υπό την ιδιότητα αυτή κατά την περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1938 και 1ης Ιανουαρίου 1945, για την οποία καταβλήθηκαν ασφα­λιστικές εισφορές των οποίων το ποσό ανέρχεται στο ετήσιο ποσό του δευτέρου εδαφίου, τεκμαίρεται ότι έχει προβεί σε επαρκείς καταβολές για να αποδειχθεί συνήθης και κύρια απασχόληση σε ολόκληρη την περίοδο μεταξύ της ημερομηνίας που έπαυσε η αποδεδειγμένη απασχόληση και της 1ης Ιανουαρίου 1946."
The fifth paragraph of Article 32b of the Royal Decree of 21 December 1967 laying down general rules concerning retirement and survivor's pensions for workers pro vides as follows: 'An employed person who was in employment during the period between 1 January 1938 and 1 January 1945 in respect of which a contribution was paid of an amount equivalent to the annual amount referred to in the second paragraph shall be deemed to have paid sufficient contributions to establish that he was normally and principally employed throughout the period between the date on which the period of employment esta blished came to an end and 1 January 1946.'
Το αιτούν οίκαοτήριο εκτιμά ότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση όσον αφορά τη στα­διοδρομία που ο προσφεύγων θα μπορούσε να επικαλεστεί για τον καθορισμό της βελ­γικής συντάξεως αν δεν ελάμβανε σύνταξη από το γερμανικό σύστημα.
According to the national court, there is no dispute concerning the insurance period that would have had to be taken into account for the calculation of the Belgian pension if the plaintiff had not been in receipt of a German pension.
Όπως στην προσωρινή απόφαση της 6ης Μαρτίου 1989, θα λαμβάνονταν υπόψη τα έτη 1942 έως 1945, και τούτο εν μέρει βάσει συνταξιοδοτικών εισφορών και εν μέρει βάσει του αποκα­
The years from 1942 to 1945 were therefore taken into account in the provisional decision of 6 March 1989, partly on the basis of pension contributions and partly on the basis of the socalled 'war years presumption' laid down in the fifth paragraph of
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBER — ΥΠΟΘΕΣΗ C­442/97 πρέπει να χαρακτηριστεί ως εξωτερική εθνική διάταξη απαγορευούσα τη σώρευση.
OPINION OF MR ALBER — CASE C-442/97 therefore be regarded as a national provi sion against overlapping external benefits.
Κατά το άρ­θρο 32 ter, έκτο εδάφιο, του διατάγματος αυτού, το τεκμήριο ανατρέπεται μόνο για τις περιόδους απασχολήσεως για τις οποίες ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ζητήσει σύνταξη βάσει άλλου βελγικού συστήματος — εκτός του συστήματος των ανεξαρτήτων επαγ­γελματιών — ή βάσει συστήματος άλλου κράτους.
4 Pursuant to the sixth paragraph of Article 32b of that decree, that presumption may be rebutted only in respect of periods of employment for which the person concerned can claim a pension under another Belgian scheme — with the exception of the scheme for selfemployed persons — or under a scheme of another State.
Στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει να συναχθεί ότι το άρθρο 46β, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 αποκλείει την εφαρμογή του άρθρου 32 ter, έκτο εδάφιο, του προαναφερθέντος βασιλικού διατάγμα­τος για τον υπολογισμό της παροχής βάσει του άρθρου 46, παράγραφος 1, στοιχείο α', σημείο i, του κανονισμού 1408/71.
In those circumstances, it follows that, pursuant to Article 46b(2) of Regulation No 1408/71, the sixth paragraph of Article 32b of those General Rules may not be applied in calculating the benefits in accordance with Article 46(l)(a)(i) of Regulation No 1408/71.
Όμως, το αιτούν δικαστήριο διευκρινίζει ότι το Arbeidshof Gent δέχεται πλέον την άποψη του καθού ότι, όταν ο ενδιαφερόμε­νος λαμβάνει σύνταξη βάσει συστήματος της αλλοδαπής, η ανατροπή του τεκμηρίου των ετών του πολέμου δεν αποτελεί διάταξη απαγορεύουσα τη σώρευση.
The national court notes however that the Arbeidshof Gent (High Labour Court, Ghent) had already upheld the defendant's contention that the rebuttal of the war years presumption is not a provision on overlapping benefits in the event of the person concerned being in receipt of a pension under the scheme of another Member State.
Το αιτούν δικαστήριο τονίζει ότι, όσον αφορά το άρθρο 46, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1408/71, όπως είχε εφαρμογή πριν από την 1η Ιουνίου 1992 5, το Δικαστήριο έχει κρίνει κατ' επανάληψη ότι, σε περίπτωση παροχών της ιδίας φύσεως, το άρθρο 12, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71, αποκλείει την εφαρμογή εξωτερικών εθνικών κανόνων που απαγορεύουν τη σώρευση.
The national court points out that, with regard to Article 46(1) of Regulation No 1408/71, in the version applicable on 1 June 1992, 5 the Court has repeatedly stated, that on the basis of Article 12(2) of the Regulation, in the case of benefits of the same kind national rules against overlap ping external benefits had to be left out of account.