natgillin/translations-raw huggingface dataset:
30 Το τεκμήριο αυτό λειτουργεί, μεταξύ άλλων, υπέρ του εργαζομένου ο οποίος, έχοντας εργαστεί στο Βέλγιο, δεν είναι σε θέση να αποδείξει επαρκείς καταβολές εισφορών εντός όλων των σχετικών ετών λόγω καταστροφής ή απώλειας εγγράφων, καθώς και υπέρ του προσώπου που κατόπιν των γεγονότων του πολέμου δεν μπό­ρεσε να συνεχίσει τη σταδιοδρομία του στο Βέλγιο.
30 That presumption operates, in particular, in favour of a worker who, having worked in Belgium, is not in a position to provide evidence of having paid sufficient contributions during all the years at issue because of the destruction or loss of documents and of a person who, as a result of the events of the War, could not continue his employment record in Belgium.
Συνεπώς, στην περίπτωση του προσφεύγοντος της κύριας δίκης, το τεκμήριο δεν μπορεί να ανατραπεί απλώς και μόνο λόγω του ότι εργάστηκε στη Γερμανία επί ορισμένο χρονικό διάστημα.
In a case such as that of the applicant in the main proceedings, the presumption could not therefore be rebutted by the mere fact that he had worked in Germany for a certain time.
Συνεπώς, στο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι δεν αποτελεί ρήτρα μειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως υπό την έννοια του κανονισμού 1408/71 εθνική διάταξη όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, κατά την οποία ο μισθωτός ο
The answer to the question must therefore be that a national provision such as that at issue in the main proceedings under which an employed person who, between 1 January 1938 and 31 December 1944, was in employment is deemed
Ι ­ 8220
I - 8220
PLATBROOD οποίος, μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1938 και 31ης Δεκεμβρίου 1944, άσκησε δραστη­ριότητα υπό την ιδιότητα αυτή τεκμαίρεται ότι συνέχισε την εν λόγω δραστηριότητα μισθωτού υπό τις ίδιες συνθήκες διάρκειας καθ' όλη την περίοδο μεταξύ της ημε­ρομηνίας κατά την οποία έπαυσε η απασχόληση του και της 31ης Δεκεμβρίου 1945, αλλά κατά την οποία διάταξη το τεκμήριο αυτό δεν ισχύει για τις περιόδους απα­σχολήσεως για τις οποίες ο ενδιαφερόμενος λαμβάνει σύνταξη βάσει συστήματος άλλου κράτους.
PLATBROOD V ONP to have continued to be an employed person under the same conditions as regards duration throughout the period between the date on which his employment ceased and 31 December 1945, but under which that presumption is not applicable to periods of employment for which the person concerned receives a pension under a scheme of another State, does not constitute a provision on reduction, suspension or withdrawal within the meaning of Regulation No 1408/71.
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ (πέμπτο τμήμα), κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε με απόφαση της 21ης Απριλίου 1998 το Tribunal du travail de Mons, αποφαίνεται:
THE COURT (Fifth Chamber), in answer to the question referred to it by the Tribunal du Travail, Mons, by judgment of 21 April 1998, hereby rules:
Δεν αποτελεί ρήτρα μειώσεως, αναστολής ή καταργήσεως υπό την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρ­μογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη
A national provision such as that at issue in the main proceedings under which an employed person who, between 1 January 1938 and 31 December 1944, was in employment is deemed to have continued to be an employed person under the
Ι ­ 8221
I - 8221
Ι ­ 8222
I - 8222
Υπόθεση C­191/98 Ρ
Case C-191/98 P
Γεώργιος Τζοάνος κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Georges Tzoanos v Commission of the European Communities
«Αίτηση αναιρέσεως — Απόρριψη προσφυγής ακυρώσεως κατά του μέτρου της οριστικής παύσεως — Παράλληλη εξέλιξη πειθαρχικής διαδικασίας και ποινικής διώξεως (άρθρο 88, πέμπτο εδάφιο, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων)»
(Appeal — Dismissal of application for annulment of a decision ordering removal from post — Concurrent disciplinary and criminal proceedings (Fifth paragraph of Article 88 of the Staff Regulations))
Alber της 9ης Μαρτίου 1999 Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 1999 ...
Opinion of Advocate General Alber delivered on 9 March 1999 Judgment of the Court (First Chamber), 18 November 1999
Υπάλληλοι — Πειθαρχικό καθεστώς — Πειθαρχική διαδικασία — Παράλληλη εξέλιξη πειθαρχικής διαδικασίας και ποινικής διώξεως — Υποχρέωση τον υπαλλήλου να προ­σκομίσει τα αποδεικτικά στοιχεία — Εκτίμηση του Πρωτοδικείου — Διαπίστωση πραγ­ματικού γεγονότος — Αναιρετικός έλεγχος — Αποκλείεται (Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 88, εδ. 5)
Officials — Disciplinary measures — Disciplinary proceedings — Submission that disciplinary proceedings are concurrent with criminal proceedings — Onus on the official to produce proof— Evidence to be appraised by the Court of First Instance — Findings of fact — Whether these may be reviewed in the course of an appeal — Not possible
Ι ­ 8223
I - 8223
ΠΕΡΙΛΗΨΗ — ΥΠΟΘΕΣΗ C­191/98 Ρ
SUMMARY — CASE C-191/98 P
Στον υπάλληλο, εις βάρος του οποίου έχει κινηθεί η πειθαρχική διαδικασία και ο οποίος υποστηρίζει ότι έχει ασκηθεί εις βάρος του και ποινική δίωξη για τις ίδιες πράξεις, υπό την έννοια του άρθρου 88, πέμπτο εδάφιο, του ΚΥΚ, εναπόκειται να παράσχει στην αρμόδια για τους διο­ρισμούς αρχή και, ενδεχομένως, στο Πρωτοδικείο τα αναγκαία στοιχεία προκειμένου να συναχθεί ότι τόσο η εις βάρος του κινηθείσα πειθαρχική διαδι­κασία όσο και η ποινική διαδικασία στηρίζονταν στις ίδιες πράξεις.
In the context of disciplinary proceed ings against an official who maintains that, for the purposes of the fifth paragraph of Article 88 of the Staff Regulations, criminal proceedings have been initiated against him in respect of the same acts, it is for that official to provide the appointing authority and, where appropriate, the Court of First Instance with sufficient evidence to support the conclusion that he was subject at one and the same time to disciplinary proceedings and to criminal proceedings relating to the same matters.
Σύμφωνα με τη γενική αρχή του σεβα­σμού των δικαιωμάτων άμυνας, στον υπάλληλο πρέπει να δίδεται η δυνα­τότητα να διατυπώνει την άποψη του εφ' όλων των εγγράφων που το όργανο προτίθεται να χρησιμοποιήσει κατ' αυτού.
According to the principle that the rights of the defence must be observed, an official must have the opportunity, in the context of disciplinary proceed ings, to comment on every document which the institution intends to use against him.
Στον βαθμό που δεν δόθηκε η δυνατότητα αυτή στον υπάλληλο, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη τα έγγραφα που δεν γνωστοποιήθηκαν ως αποδεικ­τικά μέσα.
Where an official is not given such an opportunity, the undisclosed documents must not be taken into consideration as evidence.
Πάντως, ο αποκλεισμός αυτός ορισμένων εγγράφων ως αποδεικτικών μέσων που χρησιμοποίησε το όργανο έχει σημασία μόνον αν η διατυπωθείσα από το όργανο αιτίαση μπορεί να απο­δειχθεί μόνο με παραπομπή στα έγ­γραφα αυτά.
How ever, the fact that certain documents used by the institution concerned are inadmissible as evidence is of no significance except to the extent to which the institution's case can be proved only by reference to those documents.
Ι ­ 8224
I - 8224
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ SIEGBERT ALBER της 9ης Μαρτίου 1999 *
OPINION OF ADVOCATE GENERAL ALBER delivered on 9 March 1999 *
Ο αναιρεσείων κατηγορήθηκε συγκεκρι­μένα:
The complaints made against the appellant were as follows:
Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, ένας υπάλληλος, στον οποίο επιβλήθηκε η πειθαρχική κύρωση της οριστικής παύσεως (στο εξής: αναιρεσείων) στρέφεται κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου 1 που απέρ­ριψε την προσφυγή με την οποία ζήτησε την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί οριστικής παύσεως του.
In the present appeal, an official who has been removed from his post (hereinafter 'the appellant' or 'Mr Tzoanos') is request ing the Court to set aside the judgment of the Court of First Instance1dismissing his application for annulment of the Commission's decision removing him from his post.
Ο αναιρεσείων είναι ο πρώην προϊστάμε­νος της διοικητικής μονάδας 3 «Τουρισμός» της διευθύνσεως Α «Προώθηση των επι­χειρήσεων και βελτίωση του περιβάλλοντος των επιχειρήσεων» της Γενικής Διευθύνσεως «Πολιτική των επιχειρήσεων, εμπόριο, του­ρισμός και κοινωνική οικονομία» (ΓΔ ΧΧIII) (διοικητική μονάδα ΧΧΙΠ.Α.3).
The appellant is the former head of Unit 3 'Tourism' in Directorate A 'Business development and improvement of the business environment' of the Directorate-General for Enterprise Policy, Distributive Trades, Tourism and Cooperatives (DG XXIII) (Unit XXIII.A.3).
Με απόφαση της 22ας Ιουνίου 1995, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή (στο εξής: ΑΔΑ), δηλαδή η Επιτροπή, αποφάσισε να του επιβάλει την πειθαρχική κύρωση που πρότεινε το πει­θαρχικό συμβούλιο, δηλαδή την οριστική παύση χωρίς κατάργηση του δικαιώματος συντάξεως.
By decision of 22 June 1995 the appointing authority, namely the Commission, decided to impose the disciplinary measure recommended by the Disciplinary Board, that is to say removal from post without withdrawal of entitlement to retirement pension.
Πρώτον, ότι «άσκησε και ασκεί εξωτερικές δραστηριότητες χωρίς άδεια».
1 — Judgment of 19 March 1998 in Case T-74/96 Tzoanos v Commission [1998] ECR-SC II-343.
Ι ­ 8225
I - 8225
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBER — ΥΠΟΘΕΣΗ C­191/98 Ρ καθηκόντων του ως προϊσταμένου της διοικητικής μονάδας "Τουρισμός"» 2.
OPINION OF MR ALBER — CASE C-191/98 P mance of his duties as head of the "Tourism" Unit'.2
ο αναιρεσείων άσκησε προσφυγή η οποία απορρίφθηκε με απόφαση της 19ης Μαρ­τίου 1998.
On 17 May 1996 the applicant brought an action, which was dismissed by judgment of 19 March 1998.
Στις 3 Αυγούστου 1994 ο αναιρεσείων τέθηκε σε αργία, με κράτηση του ημίσεος των αποδοχών του.
On 3 August 1994 the appellant was suspended from his post and an amount equal to half of his basic salary was with held.
Δεδομένου ότι δεν εκδόθηκε οριστική απόφαση εντός της τασσομένης προθεσμίας, στις 4 Δεκεμβρίου 1994 καταβλήθηκαν και πάλι πλήρεις οι αποδοχές του — με διατήρηση της αργίας — και του επεστράφησαν τα μέχρι τότε κρατηθέντα ποσά.
Since no final decision had been taken within the prescribed period, his full salary was reinstated on 4 December 1994, although he continued to be suspended, and the sums withheld from his salary were repaid to him.
Με την απόφαση αυτή το Πρωτοδικείο κατέληξε, μεταξύ άλλων, στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν απαραίτητη η αιτούμενη από τον αναιρεσείοντα —τότε προσφεύγοντα — αναστολή της πειθαρχικής κατ' αυτού δια­δικασίας σύμφωνα με το άρθρο 88, πέμπτο εδάφιο, του ΚΥΚ μέχρι του πέρατος της ποινικής δίκης.
In that judgment the Court of First Instance concluded, inter alia, that there had been no need to suspend the disciplinary proceedings pursuant to the fifth para graph of Article 88 of the Staff Regulations pending the close of the criminal proceed ings against the appellant (or the applicant, as he then was), as he had requested.
Το Πρωτοδικείο έκρινε περαιτέρω ότι οι διοικητικές παρατυπίες και τα πταίσματα χρηματοοικονομικής διαχειρί­σεως ενέπιπταν στον τομέα ευθύνης του αναιρεσείοντος και ότι αυτός, τελικώς, δεν μπορούσε να ισχυριστεί ότι δεν είχε πρόσ­βαση σε έγγραφα απαραίτητα για την άμυνά του.
The Court of First Instance further held that the administrative irregularities and budgetary and financial mismanagement related to matters falling within the appellant's responsibilities and, finally, that he could not claim that he did not have access to certain documents necessary for his defence.
Μετά το πέρας της διαδικασίας ενώπιον του πειθαρχικού συμβουλίου, η ΑΔΑ αποφάσισε στις 22 Ιουνίου 1995 — με ισχύ από 1ης Αυγούστου 1995 — την οριστική παύση του αναιρεσείοντος χωρίς κατάργηση του δικαιώματος συντάξεως.
Following the close of the proceedings before the Disciplinary Board, the appoint ing authority decided on 22 June 1995 to remove the appellant from his post without loss of entitlement to a retirement pension, with effect from 1 August 1995.
Η απόφαση ελήφθη σύμφωνα με το άρθρο 86, παρά­γραφος 2, στοιχείο oť, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ — τα αναφερόμενα άρθρα χωρίς περαιτέρω προσδιορισμό αφορούν . επίσης τον κανονισμό αυτό).
The decision was taken pursuant to Article 86(2)(f) of the Staff Regulations of Officials of the European Communities (hereinafter 'the Staff Regulations' — any articles cited without a particular reference are also from those Regulations).
Ο αναιρεσείων υπέβαλε διοικητική έν­σταση κατά της αποφάσεως της ΑΔΑ, η οποία απορρίφθηκε ρητώς με απόφαση της 19ης Φεβρουαρίου 1996. Στις 17 Μαΐου 1996
The appellant lodged a complaint against the decision of the appointing authority; that complaint was expressly rejected by decision of 19 February 1996.
Ο αναιρεσείων άσκησε κατά της αποφά­σεως αυτής αναίρεση στις 19 Μαΐου 1998 και υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι το Πρωτοδι­κείο ερμήνευσε εσφαλμένα το άρθρο 88, πέμπτο εδάφιο, του ΚΥΚ και το θεώρησε υπεύθυνο για παρατυπίες που δεν ενέπιπταν στο πεδίο των καθηκόντων του.
On 19 May 1998 the appellant appealed against that judgment; he claimed, inter alia, that the Court of First Instance had misinterpreted the fifth paragraph of Article 88 of the Staff Regulations and held him responsible for irregularities relating to matters which were outside the scope of his duties.
Εκτός αυτού υποστήριξε — όπως και προηγουμένως κατά την πρωτόδικη διαδικασία — ότι προσβλήθηκε το δικαίωμα άμυνας του, διότι οι αιτιάσεις που του επιρρίφθηκαν δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένες.
He further claimed, as he had already done at first instance, that there had been a breach of his rights of defence, since the statement of reasons for the complaints made against him was inadequate.
Παραβιάστηκε ακόμη η ισότητα των όπλων διότι δεν είχε πρόσβαση σε έγγραφα που θα επιβεβαίωναν τους ισχυρισμούς του.
He also pleaded a breach of the principle of equality of arms, on the ground that he had not had access to documents which would have confirmed his claims.
2 — Επιτομή της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως (Συλλογή Υπ.Υπ.1998, σ.Ι­Α­129καιΙ­Α­130).
2 — Abstract of the judgment in Case T-74/96 [1998] ECR-SC I-A-129, 130.
Ι ­ 8226
I - 8226
Για τους λόγους αυτούς ζήτησε από το Δικαστήριο:
The applicant therefore claims that the Court of Justice should:
1) να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση,
(1) set aside the contested judgment;
Για τους λόγους αυτούς η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
The Commission therefore contends that the Court should:
2) να κρίνει το ίδιο επί της διαφοράς και, δεχόμενο την αρχική προσφυγή του αναιρεσείοντος:
(2) itself adjudicate on the dispute and allow his initial application, in the following terms:
1 ) να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως : α) να ακυρώσει την απόφαση της Επι­τροπής της 22ας Ιουνίου 1995, με την οποία επιβλήθηκε στον αναιρε­σείοντα οριστική παύση χωρίς κατάργηση του δικαιώματος συν­τάξεως, καθώς και την απόφαση της 19ης Φεβρουαρίου 1996, που απέρ­ριψε ρητώς τη διοικητική ένσταση του αναιρεσείοντος της 21ης Σε­πτεμβρίου 1995 κατά της προσβαλ­λομένης αποφάσεως, β) να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα και των δύο βαθμών.
(a) annul the Commission's decision of 22 June 1995 removing the appellant from his post without loss of entitlement to a retirement pension and the decision of 19 February 1996 expressly rejecting his com plaint of 21 September 1995 against the contested decision;
α) ως απαράδεκτη, όσον αφορά τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, στο μέτρο που αυτός αφορά τις διαπιστώσεις του Πρωτοδικείου σχετικά με το αντικείμενο και την έκταση των καθηκόντων που είχαν ανατεθεί στον αναιρεσείοντα και όσον αφορά τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, στο μέτρο που αυτός αφορά τα επιχει­ρήματα που επαναλάμβανονται στο σημείο 23 της αιτήσεως αναιρέσεως, σελίδες 17 και 18, β) σε κάθε περίπτωση συνολικώς ως αβάσιμη,
(a) as inadmissible, as regards the second ground of appeal, in that it seeks to call in question the findings of the Court of First Instance concerning the subjectmatter and scope of the tasks which had been assigned to the applicant and, as regards the third ground, in that point 23, pages 17 and 18, of the appeal relates to arguments already raised;
Κατά την άποψη της Επιτροπής η αίτηση αναιρέσεως είναι αβάσιμη, σε δύο μάλιστα σημεία απαράδεκτη.
The Commission contends that the appeal is unfounded, and in fact inadmis sible on two points.
Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της αναιρετικής διαδικασίας δεν είναι δυνατό να αμφισβητηθούν οι δια­πιστώσεις του Πρωτοδικείου όσον αφορά τον τομέα καθηκόντων που είχαν ανατεθεί στον αναιρεσείοντα.
Nor, in its view, can the findings of the Court of First Instance concerning the applicant's duties be called in question in an appeal.
Εξάλλου, όσον αφορά το ζήτημα της επάρκειας των δικαιωμάτων άμυνας, η αίτηση αναιρέσεως επαναλαμβά­νει απλώς, στο σημείο 23, στις σελίδες 17 και 18, τις αιτιάσεις που διατυπώθηκαν ήδη κατά τη διαδικασία ενώπιον του Πρωτοδικείου,
Furthermore, in point 23, pages 17 and 18, on the adequacy of the rights of defence, the appeal merely reiterates the complaints already raised in the proceedings before the Court of First
2) να καταδικάσει τον αναιρεσείοντα στα έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας.
(2) order the appellant to bear the costs of the appeal proceedings.
Ι ­ 8227
I - 8227
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ALBER — ΥΠΟΘΕΣΗ C­191/98 Ρ
OPINION OF MR ALBER — CASE C-191/98 P
Οι κρίσιμες διατάξεις μετά την έκδοση αμετακλήτου δικαστικής αποφάσεως.»
Relevant legal provisions taken only after a final verdict has been reached by the court hearing the case' (fifth paragraph).
Ιδιαίτερη σημασία στην παρούσα διαδι­κασία έχει το άρθρο 88 του ΚΥΚ.
The most significant provision for the purposes of the present proceedings is Article 88 of the Staff Regulations, which reads:
Λόγοι αναιρέσεως
Grounds of appeal
(Πρώτο εδάφιο) «Σε περίπτωση βαρέος παραπτώματος που αποδίδεται στον υπάλληλο από την αρμόδια για τους διορισ­μούς αρχή (...) η αρχή αυτή δύναται αμέσως να προβεί στην αναστολή ασκήσεως των καθηκόντων του υπαλλήλου που έχει υπο­πέσει στο παράπτωμα αυτό.»
'Where an allegation of serious misconduct is made against an official ... [the appoint ing] authority may order that he be suspended forthwith' (first paragraph).
(Δεύτερο εδάφιο) (...)
... (second paragraph)
Αν δεν ληφθεί τέτοια απόφαση εντός τεσσάρων μηνών, ο ενδιαφερόμενος λαμβάνει εκ νέου όλες τις αποδοχές του.»
Where no decision has been taken by the end of four months, the official shall again receive his full remuneration' (third paragraph).
(Τέταρτο εδάφιο) «Αν στον υπάλληλο δεν επεβλήθη καμία κύρωση (...) ή αν, κατά την εκπνοή της προθεσμίας που προβλέπεται στην προηγούμενη παράγραφο, δεν έχει ληφθεί απόφαση για την περίπτωση του, έχει δικαίωμα επιστροφής των παρακρατήσεων επί των αποδοχών του.»
'Where no disciplinary action has been taken in respect of an official ... or if no final decision has been taken within the period specified in the preceding para graph, the official concerned shall be entitled to reimbursement of the amount of remuneration withheld' (fourth para graph).
Ο αναιρεσείων στηρίζει (εν μέρει, κατά τρόπο γενικό) την αίτηση αναιρέσεως στην παράβαση σειράς διατάξεων και αρχών.
The appellant bases his appeal (rather sweepingly, in part) on the breach of a whole range of provisions and principles.
Αναφέρει ιδίως τα άρθρα 33 και 46 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, σύμφωνα με τα οποία οι αποφάσεις πρέπει να είναι αιτιολογημένες.
He refers in that regard, in particular, to Articles 33 and 46 of the EC Statute of the Court of Justice, which provide that judgments are to state the reasons on which they are based.
Πέραν αυτού απαριθμεί τα άρθρα 12,13,14,17,21, παράγραφοι 1 και 2, και 25 του ΚΥΚ, που ανήκουν όλα στον τίτλο Π: «Δικαιώματα και υποχρεώσεις του υπαλλήλου».
He also refers to Articles 12, 13, 14 and 17, to the first and second paragraphs of Article 21 and to Article 25 of the Staff Regulations, which all come under Title II, 'Rights and obliga tions of officials'.
Τα άρθρα 87, δεύτερο εδάφιο, 88, πέμπτο εδάφιο, καθώς και 1, 2, 3, 7, δεύτερο εδάφιο, και 11 του παραρτήματος IX του ΚΥΚ, που αναφέρει στη συνέχεια, αφο­ρούν το πειθαρχικό καθεστώς και την πει­θαρχική διαδικασία.
The remaining provisions to which he refers, namely the second paragraph of Article 87 and the fifth para graph of Article 88 of the Staff Regulations and Articles 1, 2 and 3, the second para graph of Article 7 and Article 11 of Annex IX to the Staff Regulations, relate respectively to disciplinary measures and to disciplinary proceedings.
Πέραν αυτού αναφέ­ρεται στις γενικές νομικές αρχές που ισχύουν στο κοινοτικό δίκαιο, και συγκεκριμένα στην αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας, στο δικαίωμα για κατ' αντιδικία διαδικασία και για αντικειμενικό δικαστή (καθώς και στο άρθρο 6 της Συμβάσεως περί των δικαιωμάτων του ανθρώπου), στην αρχή της ασφαλείας δικαίου, στην αρχή της καλής πίστης, στην προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, στο καθήκον πρόνοιας καθώς και στην αρχή σύμφωνα με την οποία κάθε διοικητική πράξη πρέπει να στηρίζεται σε λόγους νομικά παραδεκτούς, δηλαδή προσήκοντες και απαλλαγμένους νομικών ή πραγματικών σφαλμάτων. Στο πλαίσιο της περαιτέρω εξετάσεως θα περιοριστώ στα
The appellant also relies on the general principles of Community law, and in particular the principle of observance of the rights of the defence, the right to an inter partes proce dure and an impartial judge (and also Article 6 of the Convention on Human Rights), the principle of legal certainty, the principle of good faith, the protection of legitimate expectations, the duty to have regard for the welfare of officials and also the principle that every administrative act must be based on legally permissible grounds, that is, on grounds which are relevant and not vitiated by errors or law or
(Πέμπτο εδάφιο) «Εντούτοις, αν ο υπάλ­ληλος διώκεται ποινικώς για τις ίδιες πράξεις, η κατάσταση του ρυθμίζεται οριστικά μόνο
'Where, however, the official is prosecuted for those same acts, a final decision shall be
Ι ­ 8228
I - 8228
Το τέταρτο σημείο αφορά την έννοια των όρων «διώκεται ποινικώς».
TZOANOS V COMMISSION cerns the question as to what is to be understood by the term 'prosecuted'.
σημεία που αναπτύχθηκαν περαιτέρω από τον αναιρεσείοντα.
of fact. I shall confine my examination to the points which are further elaborated by the appellant.
Για λόγους οικονομίας της διαδικασίας επιβάλλεται να εξεταστούν πρώτα το πρώτο και τέταρτο σημείο.
In the interests of procedural economy, I propose to examine the second and fourth points first.
— Το δεύτερο σημείο τον πρώτον λόγον αναιρέσεως: ο χρόνος της πειθαρχικής ή της ποινικής διαδικασίας
Point 2 of the first ground of appeal: the date of the disciplinary proceedings and the prosecution
Ο αναιρεσείων προέβαλε συγκεκριμένα τρεις λόγους αναιρέσεως.
The appellant sets out three grounds of appeal in detail.
Με τον πρώτο λόγο αιτιάται την, κατά την άποψη του, εσφα­λμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρ­θρου 88, πέμπτο εδάφιο, του ΚΥΚ, με τον δεύτερο λόγο τα εσφαλμένα συμπεράσματα του Πρωτοδικείου, ιδίως όσον αφορά τα καθήκοντα και τις ευθύνες του, και με τον τρίτο την παραβίαση των αρχών της κατ' αντιδικία διαδικασίας, της ισότητας των όπλων και της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
In the first, he criticises what he considers the misinterpretation and misapplication of the fifth paragraph of Article 88 of the Staff Regulations; in the second, he criticises the incorrect con clusions of the Court of First Instance, especially as regards his duties and responsibilities; and in the third he criticises the breach of the principles of inter partes proceedings, equality of arms and the obligation to state reasons.
Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως
First ground of appeal
Μπορεί να θεωρηθεί αναμφισβήτητο ότι, τουλάχιστον κατά την έκδοση της προσβαλ­λομένης αποφάσεως στις 22 Ιουνίου 1995, εκκρεμούσε κατά του αναιρεσείοντος τυπική ποινική δίωξη.
It is common ground that the appellant was the subject of formal criminal proceed ings, at least after the contested decision was adopted on 22 June 1995.
— Ισχυρισμοί των διαδίκων
— Arguments of the parties
Στο πλαίσιο αυτού του λόγου αναιρέ­σεως οι αιτιάσεις του αναιρεσείοντος μπο­ρούν να συνοψιστούν σε τέσσερα σημεία.
In the context of this ground of appeal, the complaints which the appellant formulates may essentially be summarised in four points.