natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το άρθρο 718 του ιταλικού ποινικού κώδικα προβλέπει κυρώσεις για την άσκηση ή διεξαγωγή τυχερών παιγνίων, ενώ το άρθρο 4 του νόμου 401/1989 τιμωρεί την καταχρηστική συμμετοχή στη διοργάνωση των επιφυλασσομένων στο Δημόσιο ή σε αδειούχες επιχειρήσεις παιγνίων ή στοιχημάτων.
Article 718 of the Italian Penal Code makes it a criminal offence to conduct or organise games of chance and Article 4 of Law No 401/1989 prohibits the unlawful participation in the organisation of games or betting reserved to the State or to organisations holding a State concession. Moreover, unauthorised gaming and betting are covered by Article 1933 of the Civil Code, according to which no action lies for the recovery of a gaming or betting debt.
Επιπλέον,
Nor, except in the event of fraud, can any sum paid voluntarily be reclaimed.
κέρδους.
bookmaker.
τα μη εγκεκριμένα παίγνια ή στοιχήματα εμπίπτουν στη διάταξη του άρθρου 1933 του αστικού κώδικα, σύμφιονα με το οποίο δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αγοιγής, με αντικείμενο την είσπραξη του, χρέος εκ παιγνίου ή εκ στοιχήματος.
As the Court held in Schindler, the Treaty provisions on the freedom to provide services apply, in the context of running lotteries, to an activity which enables people to participate in gambling in return for remuneration.
Αντίθετα, απαγορεύεται, πλην περιπτιόσειον απάτης, η αναζήτηση ως αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού που κατεβλήθη αυθορμήτως.
Such an activity therefore falls within the scope of Article 59 of the EC Treaty (now, after amendment, Article 49 EC) if at least one of the providers is established in a Member State other than that in which the service is offered.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, τα επίδικα παίγνια, στα πλαίσια της κύριας δίκης, πρέπει να θεωρηθούν ως παίγνια επί χρήμασι, συγκρίσιμα με τις λαχειοφόρες αγορές, αντικείμενο της αποφάσεως Schindler.
Since the Community judicature has not given any judgment on legislation of that kind, the Consiglio di Stato, whose decisions are not open to appeal, considers that Article 177 of the Treaty requires it to seek a ruling from the Court of Justice and asks whether the Treaty provisions on the provision of services preclude rules such as the Italian betting legislation in view of the social-policy concerns and of the concern to prevent fraud that justify it.
Πάντως, η παρούσα υπόθεση διακρίνεται της υποθέσεως Schindler τουλάχιστον υπό δύο επόψεις.
Those services are normally provided for remuneration consisting in payment of the stake and they are cross-frontier in character.
Zenatti έγκειται στη διαχείριση ενός κέντρου μεταδόσεως αποτελεσμάτων για τους Ιταλούς πελάτες της Overseas, σχετικά με στοιχήματα συναπτόμενα για αθλητικές εκδηλώσεις στο εξωτερικό.
The Italian legislation, inasmuch as it prohibits the taking of bets by any person or body other than those which may be licensed to do so, applies without distinction to all operators who might be interested in such an activity, whether established in Italy or in another Member State.
Αφενός, μολονότι οι επίδικες στις δύο υποθέσεις νομοθεσίες επιβάλλουν αμφότερες την απαγόρευση, πλην εξαιρέσεως, των συναφών πράξεων, δεν έχουν το ίδιο περιεχόμενο.
In this case, bets on sporting events, even if they cannot be regarded as games of pure chance, offer, like games of chance, an expectation of cash winnings in return for a stake.
Με απόφαση της 16ης Απριλίου 1997, ο Questore di Verona διέταξε την παύση της δραστηριότητας του D.
However, such legislation constitutes an obstacle to the freedom to provide services.
Zenatti με το αιτιολογικό ότι η δραστηριότητα αυτή δεν μπορούσε να εγκριθεί.
In those circumstances, the betting at issue in the main proceedings must be regarded as gambling of a kind comparable to the lotteries at issue in Schindler.
Zenatti και Overseas, για λογαριασμό της οποίας ενεργεί ο πρώτος.
However, the present case differs from Schindler in at least two respects.
Στην παρούσα υπόθεση, τα στοιχήματα επί των αθλητικών αγώνοον, ακόμη και αν δεν μπορούν να θεωρηθούν ως αμιγώς τυχερά παίγνια, δημιουργούν, όπως τα τελευταία, έναντι πληρωμής, προσδοκία προσπορίσεως χρηματικού
First, although the laws at issue in the two cases both impose a prohibition, subject to exceptions, upon the transactions involved, their scope is not the same. Whilst the national legislation considered in Schindler involved a total prohibition on the type of gambling at issue, namely large lotteries, the legislation at issue in this case does not totally prohibit the taking of bets but reserves to certain bodies the right to organise betting in certain circumstances.
Κατά συνέπεια, η εν λόγω δραστηριότητα εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 59 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρου 49 ΕΚ), εφόσον ένας τουλάχιστον από τους παρέχοντες την υπηρεσία είναι εγκατεστημένος
The legislation at issue in the main proceedings pursues objectives similar to those pursued by the United Kingdom legislation on lotteries, as identified by the Court in Schindler, since it seeks to prevent such gaming from being a source of private profit, to avoid risks of crime and fraud and the damaging individual and social consequences of the incitement to spend which it represents and to allow it only to the extent to which it may be socially useful as being
γενικότερα, τοιν καταναλωτιόν, καθώς και με την προστασία της κοινωνικής τάξεοις, σκοποί οι οποίοι, όποις ήδη έχει κριθεί, περιλαμβάνονται μεταξύ εκείνων που μπορούν να θεωρούνται οις επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος.
prohibited is not enough to show that the national legislation is not in reality intended to achieve the public-interest objectives at which it is purportedly aimed, which must be considered as a whole.
Επιπλέον, τα μέτρα που στηρίζονται σε τέτοιους λόγους πρέπει να είναι κατάλληλα ώστε να διασφαλίζουν την υλοποίηση των επιδιο)κομένων σκοπών και να μη βαίνουν πέραν του μέτρου που είναι αναγκαίο για την επίτευξη των σκοπών αυτών.
Limited authorisation of gambling on the basis of special or exclusive rights granted or assigned to certain bodies, which has the advantage of confining the desire to gamble and the exploitation of gambling within controlled channels, of preventing the risk of fraud or crime in the context of such exploitation, and of using the resulting profits for public-interest purposes, likewise falls within the ambit of those objectives.
Στην υπόθεση της κύριας δίκης, επίδικες παροχές είναι εκείνες που παρέχουν ο διοργανωτής των στοιχημάτων και οι πράκτορες του μέσω της συμμετοχής των στοιχηματιζόντων σε παίγνιο επί χρήμασι με την προσδοκία προσπορίσεως κέρδους.
Those objectives must be considered together. They concern the protection of the recipients of the service and, more generally, of consumers as well as the maintenance of order in society and have already been held to rank among those objectives which may be regarded as constituting overriding reasons relating to the public interest.
Οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται συνήθως έναντι αμοιβής, συνισταμένης στην καταβολή του ποσού που στοιχηματίζεται, και έχουν διασυνοριακό χαρακτήρα.
Moreover, measures based on such reasons must be suitable for securing attainment of the objectives pursued and not go beyond what is necessary to attain them.
Η ιταλική νομοθεσία, ως εκ του ότι απαγορεύει τη συλλογή των στοιχημάτων σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή οργανισμό πλην εκείνων που έχουν την άδεια να ασκήσουν τη δραστηριότητα αυτή, εφαρμόζεται αδιακρίτως στους επιχειρηματίες που ενδιαφέρονται ενδεχομένως για την άσκηση της εν λόγω δραστηριότητας, είτε είναι εγκατεστημένοι στην Ιταλία είτε σε άλλο κράτος μέλος.
Determination of the scope of the protection which a Member State intends providing in its territory in relation to lotteries and other forms of gambling falls within the margin of appreciation which the Court recognised as being enjoyed by the national authorities. It is for those authorities to consider whether, in the context of the aim pursued, it is necessary to prohibit activities of that kind, totally or partially, or only to restrict them and to lay down more or less rigorous procedures for controlling them.
Ο προσδιορισμός της εκτάσεως της προστασίας που σκοπεί να διασφαλίσει ένα κράτος μέλος εντός του εδάφους του, στον τομέα το > ν λαχειοφόρων αγορών και των λοιπών παιγνίων επί χρήμασι, εντάσσεται στην εξουσία εκτιμήσεως που αναγνώρισε το Δικαστήριο στις εθνικές αρχές.
However, such a limitation is acceptable only if, from the outset, it reflects a concern to bring about a genuine diminution in gambling opportunities and if the financing of social activities through a levy on the proceeds of authorised games constitutes only an incidental beneficial consequence and not the real justification for the restrictive policy adopted.
Πράγματι, σ' αυτές εναπόκειται να κρίνουν αν, στα πλαίσια του επιδκοκομένου σκοπού, είναι αναγκαία η ολική ή η μερική απαγόρευση των δραστηριοτήτων αυτής της φύσεως ή αν αρκεί ο περιορισμός τους και η πρόβλεψη προς τούτο αυστηρο^ν κατά το μάλλον ή ήττον τρόπων ελέγχου.
Even if it is not irrelevant that lotteries and other types of gambling may contribute significantly to the financing of benevolent or public-interest activities, that motive cannot in itself be regarded as an objective justification for restrictions on the freedom to provide services.
Πάντως, μια τέτοια νομοθεσία συνιστά εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή των υπηρεσιών.
The provisions adopted must be assessed solely in the light of the objectives pursued by the national authorities of the Member State concerned and of the level of protection which they seek to ensure.
Το Δικαστήριο εξετάζει συνεπώς αν η εν λόγω προσβολή της ελεύθερης παροχής υπηρεσκον μπορεί να επιτραπεί ως μέτρο εισάγον παρέκκλιση, ρητώς προβλεπόμενο από τη Συνθήκη, ή αν δικαιολογείται, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος.
It is for the national court to verify whether, having regard to the specific rules governing its application, the national legislation is genuinely directed to realising the objectives which are capable of justifying it and whether the restrictions which it imposes do not appear disproportionate in the light of those objectives.
Το γεγονός ότι τα επίμαχα στοιχήματα δεν απαγορεύονται πλήρους δεν αρκεί για να αποδείξει ότι η εθνική νομοθεσία δεν σκοπεί πράγματι να επιτύχει τους σκοπούς γενικού συμφέροντος τους οποίους φέρεται ότι επιδιώκει και οι οποίοι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους.
'The EC Treaty provisions on the freedom to provide services do not preclude national legislation, such as the Italian legislation, which reserves to certain bodies the right to take bets on sporting events if that legislation is in f act justified by social-policy objectives intended to limit the harmful effects of such activities and if the restrictions which it imposes are not disproportionate in relation to those objectives.'
Οι λόγοι αυτοί πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους.
Advocate General N. Fennelly delivered his Opinion at the sitting of the Full Court on 20 May 1999.
χρηματοδότηση αφιλοκερδο')ν ή γενικού συμφέροντος δραστηριοτήτοιν, ο λόγος αυτός δεν μπορεί να θεοιρηθεί αφεαυτού (»ς αντικειμενική αιτιολογία για τον περιορισμό της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών.
'National rules which grant special or exclusive rights to certain undertakings to take bets on sporting events and consequently restrict the freedom to provide bookmaking services are not incompatible with the Treaty provisions on the provision of services if they are imposed as part of a consistent and proportionate national policy of curbing the harmful individual and social effects of betting.'
«Οι διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ σχετικά με την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών δεν απαγορεύουν εθνική νομοθεσία επιφυλάσσουσα σε ορισμένους οργανισμούς το δικαίωμα της συλλογής των στοιχημάτων επί αθλητικών γεγονότων, όπως είναι η ιταλική νομοθεσία, εφόσον η οικεία νομοθεσία δικαιολογείται όντως από στόχους κοινωνικής πολιτικής προς περιορισμό των επιβλαβών συνεπειών παρομοίων δραστηριοτήτων και εφόσον οι περιορισμοί που επιβάλλει δεν είναι δυσανάλογοι υπό το φως των στόχων αυτών.»
Preliminary ruling (Community transit — Offence (First Chamber) the Hauptzollamt informed Lensing & Brockhausen that the transit procedure had not been completed. An inquiry notice sent to the office of destination on 3 May 1993 was not answered. When that office also failed to react to a formal letter of 12 October 1994, the Hauptzollamt issued a tax assessment for customs duty and VAT on import on 19 January 1995. By order of 28 April 1998, the Bundesfinanzhof (Federal Finance Court) referred to the Court for a preliminary ruling two questions on the interpretation of Article 36 of Council Regulation (EEC) No 222/77 of 13 December 1976 as amended by Council Regulation (EEC) No 474/90 of 22 February 1990 and of Article Ha of Commission Regulation (EEC) No 1062/87 of 27 March 1987 as amended by Commission Regulation (EEC) No 1429/90 of 29 May 1990.
Το κείμενο των προτάσεων δεν διατίθεται ακόμα στα ελληνικά.
By decision of 2 January 1996 the customs duty and VAT on import were reduced to DEM 6 544.90 by the German authorities, the remainder of the objection being rejected.
C-233/98 Hauptzollamt Neubrandenburg κατά Lensing & Brockhausen GmbH Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων 21 Οκτωβρίου 1999
On 8 July 1992 Lensing & Brockhausen, customs agents, asked the Hauptzollamt to clear a consignment of steel sections from Poland for the external Community transit procedure. The Τ 1 declaration gave as consignee Ateliers Metalgroup de Marcinelle, Belgium, and as office of destination Charleroi, Belgium. The consignment was to be produced by 16 July 1992 at the latest.
— Παράβαση ~ Είσπραξη δασμών — Αρμόδιο κράτος»
By letter of 22 January 1993
προορισμού.
Regulation (EEC) No 1214/92 of 21 April 1992, applicable from 1 January 1994.
Με το ίδιο έγγραφο, οι εν λόγοι αρχές επιβεβαίοισαν δήλοιση της εταιρίας Ateliers Metalgroup ότι τα εν λόγο) εμπορεύματα είχαν παραδοθεί στην επιχείρηση DVL Industries.
Under the first paragraph of Article 129 of Regulation No 1214/92, 'carriage' begun, in accordance with the provisions of Regulations No 222/77 and No 1062/87, 'on the last day that precedes the date of application of this Regulation, will be continued after that date under the conditions laid down in those Regulations'.
Με απόφαση της 28ης Απριλίου 1998, το Bundesfinanzhof υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ο)ς προς την ερμηνεία του άρθρου 36 του κανονισμού (ΕΟΚ) 222/77 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1976, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 474/90 του Συμβουλίου, της 22ας Φεβρουαρίου 1990, και του άρθρου 11α του κανονισμού (ΕΟΚ) 1062/87 της Επιτροπής, της 27ης Μαρτίου 1987, όποις τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1429/90 της Επιτροπής, της 29ης Μαίου 1990.
been given by Ateliers Metalgroup on 9 July 1992, within the timelimit prescribed for their production. In those circumstances the right to recover duty belonged exclusively, in its submission, to the Member State on whose territory the offence had been detected; it was thus irrelevant that the Belgian customs authorities had not been able to recover the duty from the consignee.
Με απόφαση της 2ας Ιανουαρίου 1996, οι δασμοί και ο ΦΠΑ κατά την εισαγο)γή μειώθηκαν από τις γερμανικές αρχές στα 6 544,90 γερμανικά μάρκα (DM), ενώ απορρίφθηκε, κατά τα λοιπά, η σχετική διοικητική ένσταση.
The Finanzgericht gave judgment in favour of Lensing & Brockhausen, holding that it was for the Belgian customs authorities, not the German authorities, to require payment of the duty. The Hauptzollamt appealed on a point of law to the Bundesfinanzhof, arguing in particular that the conditions for a refund under the third subparagraph of Article 36(3) of Regulation No 222/77 were not satisfied.
Η προσφυγή αυτή έγινε δεκτή, δεδομένου ότι το Finanzgericht έκρινε ότι οι βελγικές τελωνειακές αρχές και όχι η γερμανική διοίκηση δικαιούνταν να απαιτήσουν την καταβολή των δασμών.
Since it was uncertain as to the inferences to be drawn from failure to comply with the procedure under Article 11a of Regulation No 1062/87, in particular where because of the expiry of the limitation period the duty on import can no longer be levied in the Member State where the offence is eventually proved to have been committed, the Bundesfinanzhof referred several questions to the Court for a preliminary ruling
Προς στήριξη της ενώπιον του Bundesfinanzhof αιτήσεως του αναιρέσεως, το Hauptzollamt υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις επιστροφής που προβλέπονται στο άρθρο 36, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού 222/77.
The purpose of Article 36 of Regulation No 222/77 is to determine the competent State for recovery of duty on entry, where an offence or irregularity has been committed in the course of a Community transit operation.
Ως καταληκτική ημερομηνία της προθεσμίας για την προσκόμιση της αποστολής είχε οριστεί η 16η Ιουλίου 1992.
For cases in which the place of the offence or irregularity cannot be established, Article 36(2) and (3) sets out a series of presumptions which enable conflicts of jurisdiction to be avoided.
Με έγγραφο της 22ας Ιανουαρίου 1993, το Hauptzollamt πληροφόρησε τη Lensing & Brockhausen ότι η διαδικασία διαμετακομίσεως δεν είχε περατωθεί. Σχετική ειδοποίηση, αποσταλείσα στις 3 Μαίου 1993, στο τελωνείο προορισμού, έμεινε αναπάντητη. Δεδομένου ότι το τελωνείο αυτό δεν απάντησε σε έγγραφο οχλήσεως αποσταλέν στις 12 Οκτωβρίου 1994, το Hauptzollamt εξέδωσε, στις 19 Ιανουαρίου 1995, απόφαση περί εισπράξεως δασμών και ΦΠΑ κατά την εισαγωγή. Αντικείμενο του άρθρου 36 του κανονισμού 222/77 είναι ο προσδιορισμός του κράτους που είναι αρμόδιο σε θέματα εισπράξεως εισαγωγικών δασμών όταν κατά τη διάρκεια ή επ' ευκαιρία πράξεως κοινοτικής διαμετακομίσεοις έχει διαπραχθεί παράβαση ή παρατυπία.
By its first question, the national court essentially asks whether Article 36(3) of Regulation No 222/77 in conjunction with Article lla(2) of Regulation No 1062/87 must be interpreted as meaning that the Member State to which the office of departure belongs may recover duty on import only if it has indicated to the principal that he has three months in which to prove where the offence or irregularity was actually committed and such proof has not been provided within that period.
Στις 5 Φεβρουαρίου 1995 η Lensing & Brockhausen υπέβαλε διοικητική ένσταση, προκειμένου να αποδειχθεί ότι η εταιρία Ateliers Metalgroup είχε όντως παραλάβει και καταβάλει το τίμημα των ειδών καθορισμένης μορφής από χάλυβα. Με έγγραφο της 6ης Σεπτεμβρίου 1995, οι βελγικές αρχές επιβεβαίωσαν το γεγονός ότι η αποστολή δεν είχε προσκομιστεί στο τελωνείο
Under Article 36(3) of Regulation No 222/77 when the consignment has not been produced at the office of destination and the place of the offence or irregularity cannot be established, that offence or irregularity is deemed to have been committed in the Member State to which the office of departure belongs, unless "within a period to be determined' proof is furnished of the regularity of the transit operation or of the place where the offence or irregularity has actually been committed.
Για την περίπτωση όπου δεν μπορεί να διαπισποθεί ο τόπος της παραβάσεοίς ή της παρατυπίας, οι παράγραφοι 2 και 3 του εν λόγω άρθρου μνημονεύουν μια σειρά περιπτοόσεων που επιτρέπουν την πρόληψη συγκρούσεων αρμοδιοτήτων.
Regulation No 222/77 was repealed by Article 46(1) of Council Regulation (EEC) No 2726/90 of 17 September 1990 on Community transit and the transit procedure at issue in the main proceedings was commenced in 1992, before the Commission adopted transitional provisions pursuant to Article 46(2) of Regulation No 2726/90 applicable to Community transit operations commenced before 1 January 1993. Such measures were introduced by Commission
To Bundesfinanzhof εξέφρασε αμφιβολίες ως προς την ερμηνεία του άρθρου 36 του κανονισμού 222/77, σε συνδυασμό με το άρθρο 11α του κανονισμού 1062/87.
definitively acquired sole jurisdiction to levy the duty on the entry of the goods.
Στην απόφαση του περί παραπομπής, το εθνικό δικαστήριο διαπιστώνει ότι το τελωνείο αναχωρήσεοις δεν όρισε, έναντι του κυρίως υπόχρεου, την προβλεπομένη στο άρθρο 11α του κανονισμού 1062/87 προθεσμία εντός της οποίας έπρεπε να προσκομιστεί η απόδειξη της κανονικότητας της πράξεοις διαμετακομίσεως ή του τόπου όπου όντως διεπράχθη η παράβαση.
It thus follows from the wording of Article 36(3) of Regulation No 222/77 and Article lla(2) of Regulation No 1062/87 that the indication by the office of departure of the timelimit within which proof of the place of the offence may be furnished by the principal is obligatory.
Τέτοια μέτρα αποτέλεσαν το αντικείμενο του κανονισμού (ΕΟΚ) 1214/92 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 1992, ο οποίος ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 1994.
That makes it possible to invite the principal to produce any evidence he may have within a mandatory time-limit, with a view to determining without delay the State with jurisdiction to recover duty under the conditions laid down in Article 36(1) and (3) of Regulation No 222/77.
Το άρθρο 11α, παράγραφος 2, του κανονισμού 1062/87 διασαφηνίζει ότι η ειδοποίηση του τελωνείου αναχωρήσεως προς τον κυρίως υπόχρεο «πρέπει να αναφέρει κυρίως την προθεσμία εντός της οποίας η απόδειξη της κανονικότητας της πράξης διαμετακόμισης ή του τόπου όπου πράγματι διαπράχθηκε η παράβαση ή η παρατυπία δύναται να προσκομίζεται στο τελωνείο αναχώρησης» και ότι «η προθεσμία αυτή ανέρχεται σε τρεις μήνες (...)».
It is implicit from the wording of the third subparagraph of Article 36(3) of Regulation No 222/77 that application of that provision presupposes that the authorities of the Member State to which the office of departure belongs are authorised to recover the duty and other taxes.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, από το γράμμα τόσο του άρθρου 36, παράγραφος 3, του κανονισμού 222/77 όσο και του άρθρου 11α, παράγραφος 2, του κανονισμού 1062/87 προκύπτει ότι ο καθορισμός από το τελωνείο αναχωρήσεως της προθεσμίας εντός της οποίας πρέπει να προσκομιστούν αποδείξεις από τον κυρίως υπόχρεο σχετικά, ιδίως, με τον τόπο της παραβάσεως, είναι υποχρεωτικού χαρακτήρα.
By its second question, the national court essentially asks whether the third subparagraph of Article 36(3) of Regulation No 222/77 is to be interpreted as applying also to a case in which the Member State to which the office of departure belongs has recovered duty due in respect of goods cleared for the Community transit procedure even though the principal has not been set a timelimit for furnishing proof of the place where the offence or irregularity was actually committed, in accordance with Article lla(2) of Regulation No 1062/87, and whether in such a case the refund of the duty irregularly recovered is subject to the condition that the duty due from the principal has been paid in the Member State where the offence was committed.
Διατηρώντας αμφιβολίες ως προς τις συνέπειες που έπρεπε να αντληθούν από τη μη τήρηση της προβλεπομένης στο άρθρο 11α του κανονισμού 1062/87 διαδικασίας, ειδικότερα όταν οι εισαγωγικοί δασμοί δεν μπορούν πλέον να εισπραχθούν εντός του κράτους μέλους όπου τελικώς θα αποδεικνυόταν ότι είχε διαπραχθεί η παράβαση, και τούτο λόγω της επελθούσας παραγραφής, το αιτούν δικαστήριο υπέβαλε στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα.
Under the third subparagraph of Article 36(3) of Regulation No 222/77, if before the expiry of the period of three years from the date of registration of the Τ 1 declaration the Member State where the offence or irregularity was actually committed is determined, that State acquires jurisdiction to recover the duty and other taxes, apart from those levied as own resources of the Community.
Με το πρώτο του ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί κατ' ουσίαν να μάθει αν το άρθρο 36,
In that case, once proof of such recovery is provided, the duty and taxes initially levied on the basis of the presumption that the Member State to which the office of departure belongs has jurisdiction are to be refunded, apart from those levied as own resources of the Community.