natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για τον λόγο αυτό, δεν βλέπω για ποιο λόγο το Πρωτοδι­κείο εφάρμοσε εσφαλμένα την αρχή της ισότητας των όπλων.
It is impossible to see, therefore, how the Court of First Instance misapplied the principle of equality of arms.
14 — Έτσι κατά λέξη η διατύπωση της αποφάσεως της 29ης Ιουνίου 1995, Τ­30/91 (Συλλογή 1995, σ. Π­1775, σκέψη 83).
14 — As expressly stated in Case T-30/91 Solvay v Commission [1995] ECR II-1775, paragraph 83.
Κατά την άποψη του αναιρεσείοντος, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πρέπει να αναιρεθεί και για τον λόγο ότι δεν εφαρ­μόστηκαν οι αρχές της κατ' αντιδικία διαδι­κασίας και της ισότητας των όπλων.
Mr Tzoanos considers that the judgment should also be set aside on the ground that the principles of inter partes proceed ings and equality of arms were not applied.
Στη σκέψη 329 της αποφάσεως εσφαλμένα αναφέρεται ότι ο αναιρεσείων είχε πρόσβαση στον φάκελο που είχαν στη διάθεση τους το πειθαρχικό συμβούλιο — προκειμένου να διατυπώσει τη γνώμη του — και η ΑΔΑ — προκειμένου να εκδώσει την απόφαση της. Κακώς επίσης προβλήθηκε ότι ο αναιρεσείων
The Court of First Instance was wrong to state at paragraph 329 of the judgment that Mr Tzoanos had had access to the file which was available to the Disciplinary Board when it delivered its opinion and to the appointing authority when it adopted
Ι ­ 8240
I - 8240
Όσον αφορά τα λοιπά έγγραφα που ο αναιρεσείων ζήτησε να προσκομιστούν, η Επιτροπή επισημαίνει ότι ούτε το πειθαρχικό συμβούλιο ούτε η ΑΔΑ προέβησαν σε επι­λογή των εγγράφων.
As regards the other documents whose production Mr Tzoanos had requested, the Commission points out that neither the Disciplinary Board nor the appointing authority had carried out a selection of the documents.
Αυτό, ως διαπίστωση πραγματικών περιστατικών εκ μέρους του Πρωτοδικείου, δεν μπορεί να προσβληθεί στο πλαίσιο της αιτήσεως αναι­ρέσεως.
The Commission maintains that it follows from the Solvay judgment that it is necessary to determine and consider in each case whether the non-disclosure of certain documents may have influenced the proceedings and the content of the decision to the applicant's disadvantage.
Είχε επίσης στη διά­θεση του αρκετό χρόνο για να υποβάλει τις παρατηρήσεις του επί των εγγράφων αυτών.
The Court of First Instance also considered those matters in the present case and reached the conclusion that the right of access to other documents could not influence the findings made, since they were based on documents to which the appellant also had had access.
Και για τον λόγο αυτό δεν μπορεί επο­μένως να διαπιστωθεί σφάλμα της αναιρεσι­βαλλομένης αποφάσεως.
That is a finding of fact by the Court of First Instance which cannot be challenged on appeal.
Η δεύτερη αιτίαση
Second complaint
Κατ' αρχάς, πρέπει να παρατηρηθεί ότι το Πρωτοδικείο, στη σκέψη 329 της αποφά­σεως, επισήμανε ότι ο αναιρεσείων δεν αντέδρασε, κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, στους ισχυρισμούς της Επιτροπής ότι, κατά την πειθαρχική διαδικασία, είχε πρόσβαση στον φάκελο που είχαν στη διά­θεση τους το πειθαρχικό συμβούλιο και η ΑΔΑ.
It should be pointed out, first, that at paragraph 329 of the judgment the Court of First Instance states that the applicant had not responded at the hearing to the Commission's submission to the effect that he had access during the disciplinary pro ceedings to the file which had also been available to the Disciplinary Board and the appointing authority.
Από αυτό το Πρωτοδικείο συνήγαγε
The Court of First Instance concluded that the principle of equality of arms had been observed and that Mr Tzoanos had been able to acquaint himself with all the documents on which
Τέλος, ο αναιρεσείων υποστηρίζει, στο πλαίσιο του τρίτου λόγου αναιρέσεως, ότι οι εναντίον του αιτιάσεις δεν διατυπώθηκαν με σαφήνεια και δεν αιτιολογήθηκαν.
The appellant then claims, in the con text of the third ground of appeal, that the complaints against him were not clearly formulated or reasoned.
Δεδομέ­νου όμως ότι ο ίδιος υποστηρίζει ότι επικα­λέστηκε τον λόγο αυτό εν μέρει κατά την πειθαρχική διαδικασία και ενώπιον του ίδιου του Πρωτοδικείου, ο ισχυρισμός του αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος κατά την αναιρετική διαδικασία.
Since he himself states that he also relied on that complaint in part during the disciplinary proceedings and before the Court of First Instance, that argument must be dismissed as inadmissible on appeal.
Ι ­ 8241
I - 8241
Όσον αφορά το δεύτερο πρόγραμμα — LERAD —, το Πρωτοδικείο, στη σκέψη 278, αναφέρει ότι, ελλείψει περαιτέρω στοιχείων στην απόφαση της ΑΔΑ, πρέπει να εξεταστεί η έκθεση της ΓΔ XX στην οποία αναφέρεται η απόφαση της ΑΔΑ.
As regards the second project — IERAD — the Court of First Instance states at paragraph 278 that in the absence of further information in the contested decision it was necessary to consider the report of DG XX to which the decision refers.
Από την έκθεση αυτή προκύπτει ότι οι προβαλλόμενες αιτιάσεις επιρρίπτονται ιδίως στον αναιρεσείοντα, έστω και αν αυτός δεν αναφέρεται ρητώς.
It is apparent from that report that the allegations made are specifically attributable to the appellant, although he is not referred to by name.
Στη συνέχεια, το Πρωτοδικείο αναφέρει ότι από τις διευκρινίσεις αυτές και το περιεχό­μενο της αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως καθώς και από τις απαντήσεις του αναιρεσείοντος μπορούν να συναχθούν τέσσερις συγκεκριμένες αιτιάσεις εναντίον του.
The Court of First Instance then states that in the light of that information, the terms of the decision expressly rejecting the complaint and the applicant's responses, four specific allegations against him can be identified.
Ο αναιρεσείων αιτιάται το Πρωτοδικείο διότι υποκατέστησε την Επιτροπή και διατύπωσε το ίδιο, επί συγκεκριμένων προ­γραμμάτων, τις αιτιάσεις που δεν είχε διατυπώσει με σαφήνεια η Επιτροπή κατά του αναιρεσείοντος.
The appellant criticises the Court of First Instance for having substituted itself for the Commission and having, in respect of certain projects, itself formulated the allegations against him which the Commission had not precisely formulated.
Στη συνέχεια, το Πρωτοδικείο επισημαί­νει ότι η Επιτροπή διευκρίνισε τις αιτιάσεις στην απόφαση της περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως του αναιρεσείοντος.
The Court of First Instance goes on to state that the Commission specified the allegations in its decision expressly reject ing the complaint.
— Η γνώμη μου επί του λόγου αυτού
The Court of First Instance then demonstrates in detail that those allegations can in fact be formulated against the applicant.
Ο ισχυρισμός αυτός πρέπει να απορρι­φθεί ως αβάσιμος.
That argument must be rejected as unfounded.
Όσον αφορά το πρώτο πρόγραμμα — IFTO —, το Πρωτοδικείο στη σκέψη 266 της αποφάσεως παραπέμπει, ελλείψει περαιτέρω στοιχείων στην απόφαση της ΑΔΑ, στην έκθεση της ΓΔ XX.
As regards the first project — IFTO — the Court of First Instance refers at paragraph 266 of the judgment to the report of DG XX, in the absence of further information in the contested decision.
Δύο αιτιάσεις στην έκθεση αυτή, στην οποία παραπέμπει η απόφαση της ΑΔΑ, αφορούν συγκεκριμένα τον αναιρεσείοντα.
That report, to which the decision refers, con tains two specific allegations relating to the applicant.
Ι ­ 8242
I - 8242
Σύμφωνα με το άρθρο 122 του Κανο­ τουν από τις προαναφερθείσες εκθέσεις, στις νισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, το οποίες στηριζόταν η απόφαση της ΑΔΑ.
Under Article 122 of the Rules of Procedure of the Court of Justice, the Court is to make a decision as to costs where the appeal is unfounded.
Πρωτοδικείου. Πρέπει επομένως και ο τρίτος σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, λόγος αναιρέσεως να απορριφθεί στο σύνολο πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικα­ σίας, να καταδικαστεί στα έξοδα της διαδι­ του ως αβάσιμος.
Since the appellant has been unsuccessful in this case, he must be ordered to pay the costs pursuant to the first subparagraph of Article 69(2) of the Rules of Procedure.
Για τον λόγο αυτό, πρέπει να αποφανθείτε ως εξής:
On those grounds, I consider that the Court should:
« 1 ) Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
(1) Dismiss the appeal;
2) Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας.»
(2) Order the appellant to pay the costs of the appeal.
Ι ­ 8243
I - 8243
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 1999 *
JUDGMENT OF THE COURT (First Chamber) 18 November 1999 *
Στην υπόθεση C­191/98 Ρ,
In Case C-191/98 P,
Γεώργιος Τζοάνος, πρώην υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοι­νοτήτων, κάτοικος Αθηνών, εκπροσωπούμενος από τον Ε. Boigelot, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του L.
Georges Tzoanos, a former official of the Commission of the European Communities, residing in Athens (Greece), represented by E. Boigelot, of the Brussels Bar, with an address for service in Luxembourg at the Chambers of L. Schiltz, 2 Rue du Fort Rheinsheim, appellant,
Schütz, 2, rue du Fort Rheinsheim, αναιρεσείων, που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 19 Μαρτίου 1998 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τέταρτο τμήμα) στην υπόθεση Τ­74/96 Τζοάνος κατά Επιτροπής (Συλλογή Υπ.Υπ. 1998, σ.
APPEAL against the judgment of the Court of First Instance of the European Communities (Fourth Chamber) of 19 March 1998 in Case T-74/96 Tzoanos v Commission [1998] ECR-SC I-A-129 and 11-343, seeking to have that judgment set aside, the other party to the proceedings being:
Ι ­ 8244
I - 8244
Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
Brussels Bar, with an address for service in Luxembourg at the office of C. Gómez de la Cruz, of its Legal Service, Wagner Centre, Kirchberg,
Ο. Edward (εισηγητή), πρόεδρο του πέμπτου τμήματος, προεδρεύοντα του πρώτου τμήματος, P.
THE COURT (First Chamber), composed of: D.A.O. Edward (Rapporteur), President of the Fifth Chamber, acting as President of the First Chamber, P. Jann and M. Wathelet, Judges,
Alber γραμματέας: R. Grass έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 9ης Μαρτίου 1999, εκδίδει την ακόλουθη
Advocate General: S. Alber, Registrar: R. Grass, having regard to the report of the Judge-Rapporteur, after hearing the Opinion of the Advocate General at the sitting on 9 March 1999, gives the following
Απόφαση ι
Judgment
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 19 Μαΐου 1998, ο Γ. Τζοάνος άσκησε αναίρεση, δυνάμει του άρθρου 49 του Οργανισμού ΕΚ και των αντίστοιχων διατάξεων των Οργανισμών ΕΚΑΧ και ΕΚΑΕ του Δικαστηρίου, κατά
By application lodged at the Registry of the Court of Justice on 19 May 1998, Mr Tzoanos brought an appeal, pursuant to Article 49 of the EC Statute of the Court of Justice and the corresponding provisions of the ECSC and Euratom Statutes of
Ι - 8245
I - 8245
1998, σ.
JUDGMENT OF 18. 11.
Από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι ο Γ. Τζοάνος είναι πρώην υπάλληλος της Επιτροπής βαθμού Α 3 ο οποίος ήταν, από την 1η Ιουλίου 1989, προϊστάμενος της διοικητικής μονάδας 3 «Τουρισμός» της διευθύνσεως Α «Προώθηση των επιχειρήσεων και βελτίωση του περιβάλλοντος των επιχειρήσεων» της Γενικής Διευθύνσεως «Πολιτική των επιχειρήσεων, εμπόριο, τουρισμός και κοινωνική οικονομία» (ΓΔ XXIII) (στο εξής: διοικητική μονάδα ΧΧΠΙ.Α.3) (σκέψη 1 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).
It appears from the contested judgment that Mr Tzoanos is a former official of the Commission in Grade A 3 who, from 1 July 1989, had been Head of Unit 3 'Tourism' in Directorate A 'Business development and improvement of the business environment' of the Directorate-General for Enterprise Policy, Distributive Trades, Tourism and Cooperatives (DG XXIII) (hereinafter 'Unit XXIII.A.3') (paragraph 1 of the contested judgment).
Κατά το τέλος του έτους 1993, η Γενική Διεύθυνση «Οικονομικός έλεγχος» (ΓΔ XX) απεκάλυψε την ύπαρξη προβλήματος στη'διαχείριση της διοικητικής μονάδας ΧΧΙΠ.Α.3.
Towards the end of 1993, the Directorate-General for Financial Control (DG XX) discovered a number of problems in the management of Unit XXIII.A.3.
Τζοάνου, περιήλθε σε γνώση των ιεραρχικώς ανωτέρων του (σκέψη 2 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).
At the beginning of 1994 a press article which had appeared in Greece in July 1993 concerning the conduct of Mr Tzoanos was brought to the attention of his superiors (paragraph 2 of the contested judgment).
Τζοάνου εντός της διοικητικής μονάδας ΧΧΙΠ.Α.3, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή (στο εξής: ΑΔΑ) παρέ­πεμψε, στις 22 Δεκεμβρίου 1994, στο πειθαρχικό συμβούλιο τον Γ.
The appointing authority held an inquiry into Mr Tzoanos's activities within Unit XXIII.A.3 and on 22 December 1994 it referred five complaints against Mr Tzoanos to the Disciplinary Board, namely:
— « άσκησε και ασκεί εξωτερικές δραστηριότητες χωρίς άδεια»·
— that he '[had] exercised and continue[d] to exercise unauthorised outside activities';
— «παρέβη το καθήκον διακριτικότητας καθότι, χωρίς να ενημερώσει τους προϊσταμένους του, είχε την κατοικία του στην ίδια διεύθυνση με μια εξωτερική
— that he had 'failed to observe his duty of discretion in that, without informing his superiors, he had [had] his residence at the same address as that of an
Ι ­ 8246
I - 8246
ΤΖΟΑΝΟΣ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ επιχείρηση που μετέχει τακτικά σε προγράμματα επιδοτούμενα [ή προς επι­δότηση] από την Επιτροπή και καθότι διατύπωσε δημόσια κριτική σχετικά με έναν εθνικό φορέα στον τομέα του τουρισμού»·
TZOANOS V COMMISSION outside firm which regularly participated in projects funded or to be funded by the Commission and [had] publicly criticised a national body involved in the field of tourism';
— « παρέσχε υπηρεσίες στον τομέα των επαγγελματικών δραστηριοτήτων του στην Επιτροπή για λογαριασμό προσώπων ή οργανώσεων εκτός οργάνου που είναι δυνατό να επηρέασαν την ανεξαρτησία του κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως προϊσταμένου διοικητικής μονάδας στην Επιτροπή»·
— that he had 'provided services to the Commission in the field of his professional activities on behalf of persons or bodies outside the institution in such a way as to have compromised his independence in the performance of his duties as Head of Unit within the Commission';
— «προετοίμασε, για εκτός οργάνου πρόσωπα ή οργανώσεις, έγγραφα προορι­ζόμενα τελικώς είτε για την Επιτροπή, αντίθετα δε προς τα συμφέροντα της, είτε για εκτός οργάνου συνεργάτες προγραμμάτων που απολαύουν κοινοτικών επιδοτήσεων»·
— that he had 'prepared for persons or bodies outside the institution documents ultimately destined either for the Commission, and contrary to its interests, or for outside partners in projects funded by the Community';
— «διέπραξε υπηρεσιακές παρατυπίες και πταίσματα δημοσιονομικής και χρηματοοικονομικής διαχειρίσεως κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως προϊσταμένου της διοικητικής μονάδας "Τουρισμός"» (σκέψεις 3 και 10 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).
— that he had 'committed administrative irregularities and been guilty of budgetary and financial mismanagement in the performance of his duties as Head of the "Tourism" Unit' (paragraphs 3 and 10 of the contested judgment).
Στις 5 Απριλίου 1995, η ΑΔΑ διαβίβασε συμπληρωματική έκθεση στο πειθαρχικό συμβούλιο (σκέψη 15 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).
On 5 April 1995 the appointing authority sent an additional report to the Disciplinary Board (paragraph 15 of the contested judgment).
Τζοάνο την πειθαρ­χική κύρωση του άρθρου 86, παράγραφος 2, στοιχείο στ', του Κανονισμού Υπηρε­σιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής:
On 23 May 1995 the Disciplinary Board delivered a unanimous reasoned opinion recommending that the appointing authority should impose on Mr Tzoanos the disciplinary measure referred to in Article 86(2)(f) of the Staff Regulations of Officials of the European Communities ('the Staff Regulations'), namely removal
Ι ­ 8247
I - 8247
Τζοάνο την 1η Ιουνίου του ίδιου έτους (σκέψη 16 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).
That opinion was notified to Mr Tzoanos on 1 June 1995 (paragraph 16 of the contested judgment).
Στις 12 Ιουνίου 1995, ο Γ. Τζοάνος άσκησε το δικαίωμα ακροάσεως του άρθρου 7, τρίτο εδάφιο, του παραρτήματος IX του ΚΥΚ (σκέψη 17 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).
On 12 June 1995 Mr Tzoanos was heard in accordance with the third paragraph of Article 7 of Annex IX to the Staff Regulations (paragraph 17 of the contested judgment).
Άρχισε να ισχύει από την 1η Αυγούστου 1995 (σκέψη 18 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).
That decision was notified to Mr Tzoanos on 23 June 1995 and took effect on 1 August 1995 (paragraph 18 of the contested judgment).
Τζοάνος υπέβαλε διοικητική ένσταση βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, η οποία απορρίφθηκε ρητώς με απόφαση της 19ης Φεβρουαρίου 1996 (σκέψη 19 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως).
By note of 21 September 1995, which was registered at the Secretariat-General of the Commission on 25 September 1995, Mr Tzoanos submitted a complaint under Article 90(2) of the Staff Regulations, which was expressly rejected by decision of 19 February 1996 (paragraph 19 of the contested judgment).
10 Υπό τις συνθήκες αυτές, ο Γ. Τζοάνος άσκησε προσφυγή με δικόγραφο που κατέ­θεσε στις 17 Μαΐου 1996 στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου με αίτημα την ακύρωση
10 It was against that background that, by application lodged at the Registry of the Court of First Instance on 17 May 1996, Mr Tzoanos brought an action for the
Ι ­ 8248
I - 8248
ΤΖΟΑΝΟΣ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της προσβαλλομένης αποφάσεως καθώς και της αποφάσεως με την οποία απορ­ρίφθηκε ρητώς η διοικητική ένσταση που ασκήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1995 κατά της αποφάσεως της 22ας Ιουνίου 1995.
TZOANOS V COMMISSION annulment of the contested decision and of the express rejection of his complaint of 21 September 1995 against the decision of 22 June 1995.
11 Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Πρωτοδικείο, αφού εξέτασε τους λόγους ακυρώσεως που προέβαλε ο Γ.
11 By the contested judgment, after examining the pleas in law relied on by Mr Tzoanos, the Court of First Instance dismissed the application in its entirety.
12 Για μια διεξοδικότερη έκθεση του νομικού πλαισίου και των πραγματικών περι­στατικών, γίνεται παραπομπή στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
12 For a fuller account of the legal background and facts of the case, reference should be made to the contested judgment.
13 Η αναίρεση στηρίζεται στην παραβίαση του κοινοτικού δικαίου και συγκεκριμένα:
13 The appeal is based on infringement of Community law, in particular:
— του άρθρου 33 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, κατά το οποίο οι αποφάσεις πρέπει να είναι αιτιολογημένες, διάταξη που ισχύει για το Πρωτο­δικείο δυνάμει του άρθρου 46 του εν λόγω ΚΥΚ.
— infringement of Article 33 of the EC Statute of the Court of Justice, which provides that judgments are to state the reasons on which they are based and which, pursuant to Article 46 of that Statute, is applicable to the Court of First Instance.
— παράβαση του ΚΥΚ, και συγκεκριμένα των άρθρων του 12,13,14,17,21, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, 25 και 87, δεύτερο εδάφιο, 88, πέμπτο εδάφιο, καθώς και του
— infringement of the Staff Regulations, specifically Articles 12,13, 14, 17, 21, first and second paragraphs, 25, 87, second paragraph, and 88, fifth
Ι ­ 8249
I - 8249
— των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου, ήτοι, μεταξύ άλλων, των αρχών του σεβασμού των δικαιωμάτων άμυνας, του δικαιώματος της κατ' αντιδικία δια­δικασίας και του αμερόληπτου δικαστή (και του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως περί των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), της ασφάλειας δικαίου, της καλής πίστης, της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, του καθή­κοντος προνοίας καθώς και της αρχής κατά την οποία κάθε διοικητική πράξη πρέπει να στηρίζεται σε λόγους νομικά παραδεκτούς, ήτοι προσήκοντες και απαλλαγμένους νομικών και/ή πραγματικών σφαλμάτων.
— infringement of general principles of Community law, namely the principles that the rights of the defence must be observed, the right to an inter partes hearing and an impartial court (and of Article 6 of the European Convention on Human Rights and Fundamental Freedoms), legal certainty, good faith, protection of legitimate expectations, the duty to have regard for the welfare and interests of officials and the principle that all administrative measures must be based on legally permissible grounds, that is to say grounds which are relevant and not vitiated by any error of law and/or of fact.
14 Τα επιχειρήματα του Γ.
14 Mr Tzoanos's arguments may be summarised under three headings:
— την εφαρμογή του άρθρου 88, πέμπτο εδάφιο, του ΚΥΚ,
— application of the fifth paragraph of Article 88 of the Staff Regulations;
— την εφαρμογή του ΚΥΚ, και συγκεκριμένα του άρθρου του 21, υπό το πρίσμα των οικονομικών υποχρεώσεων του Γ. Τζοάνου,
— application of the Staff Regulations, in particular Article 21, with regard to Mr Tzoanos's financial obligations;
— τον σεβασμό των δικαιωμάτων άμυνας που αφορούν, μεταξύ άλλων, την πρόσβαση σε έγγραφα.
— observance of the rights of the defence concerning, in particular, access to documents.
15 Καταρχάς, πρέπει να εξεταστούν τα επιχειρήματα του αναιρεσείοντος σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 88, πέμπτο εδάφιο, του ΚΥΚ, κατά τα οποία το
15 It is appropriate to examine, first, the appellant's arguments regarding the application of the fifth paragraph of Article 88 of the Staff Regulations, which
Ι ­ 8250
I - 8250
ΤΖΟΑΝΟΣ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
TZOANOS V COMMISSION allege that the Court of First Instance misapplied that provision.
Πρωτοδικείο δεν εφάρμοσε ορθώς την εν λόγω διάταξη.
First of all the Court must establish that that article is applicable to the present case.
16 Κατά το άρθρο 88, πρώτο και πέμπτο εδάφιο, του ΚΥΚ:
16 The first and fifth paragraphs of Article 88 of the Staff Regulations are worded as follows:
«Σε περίπτωση βαρέος παραπτώματος που αποδίδεται στον υπάλληλο (...) [η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή] δύναται να προβεί αμέσως στην αναστολή ασκήσεως των καθηκόντων του υπαλλήλου που έχει υποπέσει στο παράπτωμα αυτό.
'Where an allegation of serious misconduct is made against an official ... [the appointing authority] may order that he be suspended forthwith.
Εντούτοις, αν ο υπάλληλος διώκεται ποινικώς για τις ίδιες πράξεις, η κατάσταση του ρυθμίζεται οριστικά μόνο μετά την έκδοση αμετακλήτου δικαστικής αποφάσεως.»
Where, however, the official is prosecuted for those same acts, a final decision shall be taken only after a final verdict has been reached by the court hearing the case.'
17 Όσον αφορά την εφαρμογή της εν λόγω διατάξεως, το Πρωτοδικείο εξέτασε καταρχάς το περιεχόμενο της στις σκέψεις 33 και 34 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.
17 As regards application of that provision, the Court of First Instance first examined its purpose, in paragraphs 33 and 34 of the contested judgment.
Ακολούθως, διαπίστωσε, στη σκέψη 35, ότι από την οικονομία του άρθρου αυτού προέκυπτε ότι στον εν λόγω υπάλληλο εναπέκειτο να παράσχει στην ΑΔΑ τα στοιχεία που καθιστούν δυνατό να εκτιμηθεί αν οι πράξεις που του κατα­λογίζονταν στο πλαίσιο της πειθαρχικής διαδικασίας αποτελούσαν παράλληλα αντικείμενο ποινικών διώξεων εις βάρος του.
Then, in paragraph 35, it held that it followed from the scheme of Article 88 that it was for the official concerned to provide the appointing authority with sufficient information to enable it to determine whether the matters of which he was accused in disciplinary proceedings were at the same time the subject of criminal proceedings against him.
Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι, για την εκπλήρωση της υποχρεώσεως αυτής, ο εν λόγω υπάλληλος έπρεπε, καταρχήν, να αποδείξει ότι η ποινική δίωξη ασκήθηκε εις βάρος του εκκρεμούσας της κατ' αυτού πειθαρχικής διαδικασίας.
The Court considered that in order to meet that obligation the official concerned had, as a rule, to show that criminal proceedings had been initiated against him while he was subject to disciplinary proceedings.
Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι μόνον όταν ασκηθεί η ποινική
The Court observed that it was only where such criminal proceedings had been
Ι ­ 8251
I - 8251
18 Ως προς την κατάσταση του Γ.
JUDGMENT OF 18. 11.