natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η σύμβαση μεταξύ του παραγωγού ή του προμηθευτή των εμπορευμάτων, αφενός, και του εισαγωγέα, αφετέρου, είναι η σύμβαση που πρέπει να ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας, κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1224/80 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1980, περί της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων, στην περίπτωση παρεμβολής παραγγελιοδόχου ο οποίος ενήργησε ιδίω ονόματι, και, στην πραγματικότητα, εκπροσώπησε τον εισαγωγέα, για λογαριασμό του οποίου ενήργησε.
The transaction between the manufacturer or supplier of goods, on the one hand, and the importer, on the other, is the transaction to be taken Into account for determining the customs value in accordance with Article 3 (1) of Council Regulation (EEC) No. 1224/80 of 28 May 1980 on the valuation of goods for customs purposes, when a purchase agent has operated in his own name and has in reality represented the importer by acting on his behalf;
Η τιμή που προκύπτει από τη σύμβαση που συνήφθη μεταξύ παραγωγού ή προμηθευτή, αφενός, και εισαγωγέα, αφετέρου, αποτελεί τη δασμολογητέα αξία κατά το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1224/80 και η προμήθεια εκ της αγοράς δεν πρέπει να συμπεριληφθεί στην αξία αυτή, ακόμη και όταν ο εισαγωγέας χαρακτήρισε τον παραγγελιοδόχο ως πωλητή και δήλωσε για τα εμπορεύματα την τιμή τιμολογίου του παραγγελιοδόχου αυτού."
The price in the transaction between the manufacturer or supplier, on the one hand, and the importer, on the other, constitutes the customs value for the purposes of Article 3 (1) of Regulation (EEC) No. 1224/80, and the buying commission is not to be included in that value even when the importer has described the purchase agent as the seller and has declared the price of the goods as invoiced by that agent."
Mi seno ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση του τετάρτου τμήματος Tnc 20ñc Ιουνίου 1991.
Mr Advocate General Mischo delivered his Opinion at the sitting of the Fourth Chamber pn 2Q Ju^e 1991.
Πρότεινε να δοθούν οι ακόλουθες απαντήσεις :
He proposed that the Court should give the following answer:
Στην περίπτωση που έχει αποδειχθεί ότι ο εμπορικός αντιπρόσωπος, ο οποίος ενήργησε ιδίω ονόματι, στην πραγματικότητα αντιπροσώπευσε τον εισαγωγέα και ενήργησε για λογαριασμό του τελευταίου, υφίσταται, κατά την έννοια του άρθρου 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 1224/80 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 1980, περί τελωνειακής αξίας των εμπορευμάτων, μία μόνο σύμβαση πωλήσεως μεταξύ του παραγωγού/προμηθευτού και του εισαγωγέα του εμπορεύματος.
Once it is established that the agent, operating in his own name, has actually been representing the importer and has acted on the importer's behalf, then for the purposes of Article 3 of Council Regulation (EEC) No. 1224/80 of 28 May 1980 on the valuation of goods for customs purposes there has been only one
25.07.1991 (προδικαστική) "Φορολογία - Υποκείμενοι σε ΦΠΑ - Οργανισμοί δημοσίου δικαίου" (πέμπτο τμήμα)
Even if the importer has cited the agent under the heading "Seller" in the declaration as to the customs value, and has also declared the price invoiced by the agent (net of commission), the buying commission may not be included in the customs value."
Με Διάταξη της 11ης Ιουνίου 1990, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 2 Ιουλίου 1990, το Tribunal Superior de Justicia de Andalucía υπέβαλε δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου.
By order of 11 June 1990, received at the Court on 2 July 1990, the Tribunal Superior de Justicia de Andalucía [High Court of Andalusia] referred for a preliminary ruling two questions on the interpretation of certain provisions of the Sixth VAT Directive, Council Directive 77/388/EEC.
Εκπληρώνουν τα καθήκοντα τους ευρισκόμενοι σε σχέση υπηρεσιακής εξαρτήσεως από τους εν λόγω οργανισμούς.
They claimed remuneration in the form of premiums for routine collection, consisting of a percentage of the sums collected without constraint, and a share of the surcharges levied in cases of coercive recovery.
Τέλος, έχουν δικά τους γραφεία και προσλαμβάνουν οι ίδιοι το απαιτούμενο βοηθητικό προσωπικό.
Finally, they set up their own offices and recruited their own auxiliary staff.
Κατά την εκκαθάριση της πριμοδοτήσεως για την είσπραξη, οι Recaudadores de las Zonas primera y segunda προσαύξησαν το ποσά που τους αναλογούσε κατά το ποσό του ΦΠΑ.
When charging the collection premium the Recaudadores de las Zonas Primera y Segunda had increased the amount by the margin for VAT.
0 Ayuntamiento (δήμος) της Σεβίλλης δεν δέχθηκε την εκκαθάριση αυτή επικαλούμενος την υπηρεσιακή εξάρτηση των υπαλλήλων εισπράξεως του φόρου από τον δήμο.
The Ayuntamiento (Commune) of Seville objected to that charge, arguing that the relationship between the collectors and the municipal authority was that of employee and employer.
Το όρθρο 4, παράγραφοι 1 και 4, της έκτης οδηγίας έχει την έννοια ότι οι δραστηριότητες όπως αυτή των φοροεισπρακτόρων πρέπει να θεωρούνται ως ασκούμενες κατó τρόπο ανεξάρτητο.
Article 4 (1) and (4) of the Sixth Directive must be interpreted meaning that an activity such as that of tax collectors must be regarded as carried out on an independent basis;
Το άρθρο 4, παράγραφος 5, της έκτης οδηγίας πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι δεν έχει εφαρμογή όταν η δραστηριότητα δημοσίας αρχής δεν ασκείται απευθείας από την ¡δια αλλά ανατίθεται σε ανεξάρτητο τρίτο."
Article 4 (5) of the Sixth Directive must be interpreted as meaning that it is not applicable where the activity of a public authority is
Υποθ. C-76/90 : Μ.
Page 26
Säger κατά επιχειρήσεως Dennemeyer & Co. Ltd. 25.07.1991
26 - not carried on directly but is entrusted to an independent third party. "
"Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών -
Mr Advocate General Tesauro delivered his Opinion; at the sitting of the Fifth Chamber on 4 June 1991.
(έκτο τμήμα)
"- the term "independently" used 1n Article 4 (4) of the Sixth VAT
Δικαστήριο στις 21 Μαρτίου 1990, το Oberlandesgericht München υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 59 της Συνθήκης ΕΟΚ.
Case C-76/90: N. Säger ν Dennemeyer & Co. Limited - 25 July 1991 (Reference for a preliminary ruling) (Freedom of movement for persons - Freedom to provide services - Activities connected with the maintenance of industrial property rights) (Sixth Chamber) By order of 25 January 1990, received at the Court on 21 March 1990, the Oberlandesgericht München [Higher Regional Court, Munich] referred for a preliminary ruling a question concerning the interpretation of Article 59 of the EEC Treaty.
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ του Μ.
The question arose in the context of proceedings between Manfred Säger, a legal adviser and patent attorney in Munich, and Dennemeyer, a company specializing in the renewal of patents.
Τα Δικαστήριο αποφάνθηκε :
Mr Säger complained that Dennemeyer was engaging in unfair competition and was infringing the German Rechtsberatungsgesetz [Legal Advice Law].
Ο γενικός εισαγγελέας F. G.
The Court ruled as follows:
Πρότεινε να δοθεί η ακόλουθη απάντηση :
He proposed that the Court should rule as follows:
"Το άρθρο 59 της Συνθήκης ΕΟΚ έχει την έννοια ότι δεν μπορεί να απαγορευθεί σε επιχείρηση εγκατεστημένη σε κράτος μέλος, η οποία παρέχει σε πρόσωπα εγκατεστημένα σε άλλο κράτος μέλος υπηρεσία ανανεώσεως των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, αναλαμβάνοντας την παρακολούθηση των διπλωμάτων τους, πληροφορώντας τους για τις προθεσμίες καταβολής των τελών ανανεώσεως και καταβάλλοντος τα τέλη για λογαριασμό τους, με το αιτιολογικό ότι τις δραστηριότητες αυτές ασκούν αποκλειστικά οι ειδικοί για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας νομικοί σύμβουλοι και οι δικηγόροι, βάσει της νομοθεσίας του δευτέρου κράτους μέλους.
"Article 59 of the EEC Treaty must be interpreted as meaning that an undertaking established in a Member State which provides to persons established in another Member State a patent renewal service, whereby it monitors their patents, informs them when renewal fees are due and pays the fees on their behalf, cannot be prevented from providing such a service on the ground that under the law of the second Member State such activities are reserved to patent agents and lawyers.
Εκδίδεται από την Υπηρεσία Πληροφοριών του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L2925 Λουξεμβούργο.
Published by the Information Service of the Court of Justice of the European Communities, L-2925 Luxembourg.
Η σύνταξη του παρόντος δελτίου περατώθηκε στις 31 Ιουλίου 1991.
Original version (French) completed on 31 July 1991.
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
THE PROCEEDINGS OF THE COURT OF JUSTICE AND COURT OF FIRST INSTANCE OF THE EUROPEAN COMMUNITIES
ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 1
Weeks of 16 September to 4 October 1991
Υποθ. C-13/90 3 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας Περιβάλλον Υποθ.
Case C-13/90 Commission of the European Communities ν French Republic Environment
C-14/90 3 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας Περιβάλλον Υπόθ.
Case C-14/90 Commission of the European Communities ν French Republic Environment
C-64/90 3 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας Περιβάλλον Υπόθ.
Case C-64/90 Commission of the European Communities ν French Republic Environment
Μεταφορές Υπόθ. C-8/90 7 Arbeidsauditeur bij de Arbeidsrechtbank te Turnhout κατά WPL Kennes κ.λπ.
Case C-7/90 Openbaar Ministerie ν Ρ J F Vandevenne and Others Transport
C-93/89 13 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων Υπόθ.
Case C-364/89 Irish Dairy Board Co-operative Ltd (An Bord BalnneV ν HZA GfflMU Agriculture
C-367/89 14 Υπουργός των Οικονομικών του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου κ.λπ. κατά Α.
Case C-93/89 Commission of the European Communities ν Ireland Free movement of persons
Richardt κ.λπ. Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων Υπόθ.
Case C-367/89 13 Minister of Finance of the Grand Duchy of Luxembourg ν Richardt and Others Free movement of goods
C-15/90 .....18 D.M. Mlddleburgh κατά Chief Adjudication Officer Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων Υπόθ. C-349/87 20 Ε.
Case C-15/90 Middleburoh ν Chief Adjudication Officer Free movement of persons
Σύμβαση διεθνούς δικαιοδοσίας / εκτελέσεως των αποφάσεων Υπόθ. C-196/90 27 Fonds voor Arbeidsongevallen κατά M. De Paep κ.λπ.
Case 196/90 Fonds voor Arbeidsongevallen v De Paeo and Others Free movement of persons
C-70/88 33 Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θεσμικόν δίκαιον Υπόθ.
Case C-70/88 European Parliament ν Council of the European Communities Institutions
C-14/90 : Υπόθ. C-64/90 : Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας
Cases C-13/90, C-14/90 and C-64/90 Commission of the European Communities ν French Republic 1 October 1991
1.10.1991 "Παράβαση - Ανώτατη τιμή μολύβδου που περιέχεται στην ατμόσφαιρα -Προδιαγραφές ποιότητος του αέρα όσον αφορά το διοξείδιο του αζώτου -Ανώτατες και ενδεικνυόμενες τιμές διοξειδίου του θείου στον ατμοσφαιρικό αέρα" (Ολομέλεια)
(Failure of a Member State to fulfil its obligations - Limit value for lead in the air - Air quality standards for nitrogen dioxide - Air quality limit values and guide values for sulphur dioxide) (Full Court)
Με δικόγραφα που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 18 Ιανουαρίου 1990, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, κατ' εφαρμογή του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή επιδιώκοντας να αναγνωριστεί ότι, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλες τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 82/884/ΕΟΚ, 85/203/ΕΟΚ και 80/779/Ε0Κ του Συμβουλίου, αντιστοίχως της 3ης Δεκεμβρίου 1982, για την οριακή τιμή του μολύβδου που περιέχεται στην ατμόσφαιρα (EE L 378, σ.
By applications lodged on 18 January 1990, the Commission brought actions for a declaration that by failing to adopt within the prescribed period all the laws, regulations and administrative measures needed to comply with Council Directives 82/884/EEC, 85/203/EEC and 80/779/EEC of 3 December 1982 concerning a limit value for lead in the air (OJ L 378, p.
15), της 7ης Μαρτίου 1985, σχετικά με τις προδιαγραφές ποιότητας του αέρα όσον αφορά το διοξείδιο του αζώτου (EE L 87, ο.
15), of 7 March 1985 on air quality standards for nitrogen dioxide (OJ L 87, p.
1) και της 15ης Ιουλίου 1980, περί των ανωτάτων και των ενδεικνυομένων τιμών διοξειδίου του θείου και αιωρουμένων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα (JO L 229, σ.
1) and of 15 July 1980 on air quality limit values and guide values for sulphur dioxide and suspended particulates (OJ L 229, p.
30), η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
30), the French Republic had failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
Μη Θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλες τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 82/884/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 1982, για την οριακή τιμή του μολύβδου που περιέχεται στην ατμόσφαιρα, προς την οδηγία 85/203/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 1985, σχετικά με τις προδιαγραφές ποιότητας του αέρα όσον αφορά το διοξείδιο του αζώτου, την οδηγία 80/779/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1980, περί τον αν UT όταν και ενδεικνυομένων τιμών διοξειδίου του θείου και αιωρουμένων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα, η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
By failing to adopt within the prescribed period a?J the laws, regulations and administrative measures needed to comply with Council Directives 82/884/EEC, 85/203/EEC and 80/779/EEC of 3 December 1982 concerning a limit value for lead in the air, of 7 March 1985 on air quality standards for nitrogen dioxide, and of 15 July 1980 on air quality limit values and guide values for sulphur dioxide and suspended particulates, the French Republic had failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty. .
O v8viKÓc εισαννελέαΓ Carl Otto Lenz ανέπτυΕε TIC ποοτάσεκ του κατά τη συνεδρίαση Tnc ολουέλειαο του Δικαστηρίου Tnc line Ιουλίου 1991.
4 - guide values for sulphur dioxide and suspended particulates, the French Republic has failed to fulfil its obligations under the EEC Treaty.
Σύμφωνα προς τα αιτήματα της προσφυγής, πρέπει επίσης η καθής να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα."
It is also appropriate to order the defendant to pay the costs, as requested in the Commission's pleadings."
Το Δικαστήριο αποφάσισε:
The appeal is dismissed.
Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως.
Mr Vidrányi is ordered to pay the costs.
Καταδικάζει τον Vidrányi στα δικαστικά έξοδα."
To the same end, Article 10 of Regulation No. 3820/85 prohibited remuneration in certain forms.
Υπόθ. C-7/90 Openbaar Hinisterle (ποινική δίωξη) κατά P.J.F. Vandevenne κ.λπ.
It was therefore clear that the legal form of the undertaking referred to in Article 15 was immaterial provided that the undertaking in question was an autonomous legal subject, regularly carrying on a transport business.
Επί του πρώτου ερωτήματος
5 - and procedure, analogous to that applied to infringements of national law of similar nature and extent and the resulting penalties had to be effective, proportionate and dissuasive.
0 κύριος σκοπός του άρθρου 15, παράγραφος 1, έγκειται στο να μη εξαναγκάζεται ένας οδηγός, από τους ιεραρχικώς ανωτέρους του, να εκτελεί την εργασία του κατά τρόπο αντίθετο προς τις διατάξεις του κανονισμού. Για τον ίδιο σκοπό, το άρθρο 10 του κανονισμού 3820/85 απαγορεύει ορισμένους τύπους αμοιβών.
It followed that neither Article 5 of the Treaty nor Article 15 of Regulation No. 3820/85 required a Member State to introduce into its national law a specific legal principle, such as that of the criminal responsibility of legal persons, in order to ensure fulfilment of the obligations imposed by Article 15 of the regulation.
Επομένως, είναι σαφές ότι η νομική μορφή της επιχειρήσεως που προβλέπεται από το άρθρο 15 δεν έχει σημασία, εφόσον πρόκειται για αυτοτελές υποκείμενο δικαίου που ασκεί κατά τρόπο διαρκή μεταφορική δραστηριότητα.
It was apparent from the very terms of Article 15 that the obligation thus created was an obligation to apply due diligence: the undertaking was required to organize the work of its employees in such a manner that they were able to comply with Regulation No. 3820/85, to carry out periodical checks to ensure compliance therewith and, if necessary, to take the necessary measures to prevent repeated infringements.
Επί του δευτέρου ερωτήματος
Nevertheless, it was unnecessary to introduce strict criminal liability of that kind attaching to the employer.
(12) Από αυτό συνάγεται ότι ούτε το άρθρο 5 της Συνθήκης ούτε ο κανονισμός 3820/85 επιβάλλουν σε κράτος μέλος την υποχρέωση να εισάγει στο εθνικό του δίκαιο ειδικό ποινικό σύστημα, όπως είναι η ποινική ευθύνη των νομικών προσώπων, προκειμένου να διασφαλιστεί η τήρηση των υποχρεώσεων τις οποίες επιβάλλει το άρθρο 15 του κανονισμού.
The term "undertaking'' appearing in Article 15 of Council Regulation (EECJ No. 3820/85 of 20 December 1985 on the harmonization of certain social legislation relating to road transport refers to an autonomous legal subject, irrespective of legal form, regularly carrying on a transport business, and empowered to organize and control the work of drivers and crew members.
(15) Από το ίδιο το γράμμα του άρθρου 15 προκύπτει ότι η κατά τον τρόπο αυτό δημιουργηθεί σα υποχρέωση είναι υποχρέωση που λειτουργεί ως μέσον: η επιχείρηση καλείται να οργανώνει την εργασία των υπαλλήλων της με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι δυνατή η συμμόρφωση τους προς τον κανονισμό 3820/85, να προβαίνει σε περιοδικούς ελέγχους της τηρήσεως του κανονισμού και, ενδεχομένως, να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε οι παραβάσεις να μη επαναλαμβάνονται.
Neither Article 5 of the EEC Treaty nor Article 17 (1) of Regulation No. 3820/85 requires a Member State to introduce into its national law the principle of the criminal responsibility of legal persons. Infringements of Article 15 of Regulation No. 3820/85 may be penalized by the application of provisions in conformity with the basic principles of national criminal law, provided that the resulting penalties are effective, proportionate and dissuasive.
(17) Πάντως, η εισαγωγή αυτής της αντικειμενικής ποινικής ευθύνης υπέρ του εργοδότη δεν επιβάλλεται.
Regulation No. 3820/85 neither requires Member States to introduce a system of strict criminal liability for the purpose of ensuring compliance with the obligations imposed by the Regulation, nor precludes them from doing so."
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Mr Advocate General Walter Van Gerven delivered his Opinion at the sitting on 19 February 1991.
Ο όρος "επιχείρηση" που προβλέπεται στο άρθρο 15 του κανονισμού ΕΟΚ 3820/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών, αναφέρεται σε αυτοτελές υποκείμενο δικαίου, ανεξαρτήτως της νομικής μορφής του, το οποίο ασκεί κατά τρόπο διαρκή μεταφορική δραστηριότητα και το οποίο έχει την εξουσία να οργανώνει και να ελέγχει την εργασία των οδηγών και των μελών του πληρώματος.
The term 'undertaking' used in Article 15 of Regulation No. 3820/85 refers to an autonomous legal subject, irrespective of legal form, which regularly carries on a transport business of the kind referred to in the regulation, using human and material resources, and which has the power to organize and control the work of drivers and crewmembers, whatever the nature of the legal relationship between the undertaking and the drivers and crew-members.
Ούτε το άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΟΚ ούτε το άρθρο 17, παράγραφος 1, του κανονισμού 3820/85 επιβάλλουν στα κράτη μέλη την υποχρέωση να εισαγάγουν στην εθνική τους νομοθεσία την αρχή της ποινικής ευθύνης των νομικών προσώπων.
Neither Article 17 of Regulation No. 3820/85 nor Article 5 of the EEC Treaty requires a legal person, which must observe the obligations laid down by Article 15 of Regulation No. 3820/85, to be declared personally subject to criminal liability for failure to discharge such obligations.
Ο κανονισμός 3820/85 ούτε απαιτεί ούτε αποκλείει την εκ μέρους των κρατών μελών θέσπιση συστήματος αντικειμενικής ποινικής ευθύνης για τη διασφάλιση της τηρήσεως των υποχρεώσεων που επιβάλλει ο κανονισμός."
Regulation No. 3820/85 neither requires the Member States to establish a system of strict liability in order to ensure compliance with the obligations imposed on the undertaking by Article 15 of the regulation, nor prevents them from doing so."
Ο νενικόο εισαννελέαο Walter Van Gerven ανέπτυΕε TIC ποοτάσε^ του κατά τη συνεδρίαση του ποώτου TUÜUOTOC Tnc 19nc Φεβρουαρίου 1991.
Case C-8/90 Criminal proceedings against Willy Kennes and PVBA Verkooyen -2 October 1991 (Preliminary ruling) (Road transport - Legislation in social matters - Reference provision) (First Chamber)
Πρότεινε: "Ενόψει των όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω, προτείνω το Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Politierechtbank te Hasselt ως εξής:
By judgment of 9 January 1990, which was received at the Court on 12 January 1990, the Hof van Cassatie (Court of Cassation), Belgium, submitted to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty a question on the interpretation of Council Regulation (EEC) No. 3820/85 of 20 December 1985 on the harmonization of certain social legislation relating to road transport (Official Journal 1985 No. L 370. p. 1).
Ούτε το άρθρο 17 του κανονισμού ΕΟΚ 3820/85, ούτε το άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΟΚ επιβάλλουν ως προς ένα νομικό πρόσωπο, το οποίο υποχρεούται να τηρεί τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 15 του κανονισμού ΕΟΚ 3820/85, να κρίνεται ότι έχει προσωπική ποινική ευθύνη για τη μη εκτέλεση των υποχρεώσεων αυτών.
The question was raised in criminal proceedings brought against Willy Kennes, a driver, and PVBA Verkooyen, his employer, the latter as defendant bearing civil liability, for infringement by Mr Kennes of certain provisions of Regulation No. 3820/85 concerning daily driving periods and compulsory rest periods.
0 κανονισμός ΕΟΚ 3820/85 ούτε επιβάλλει ούτε εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν σύστημα αντικειμενικής ευθύνης προκειμένου να διασφαλίζεται η τήρηση των υποχρεώσεων που επιβάλλει στην επιχείρηση το άρθρο 15 του εν λόγω κανονισμού."
On 3 and 4 November 1986, that is to say after the entry into force of Regulation No. 3820/85 and the repeal of Regulation No. 543/69, but before the adoption by the Belgian Government of measures to implement Regulation
C-8/90 Ποινική δίωξη κατά U.
The Court stated that it was clear that Article 18(2) merely confirmed the consequences, at Community level, of the repeal of Regulation No. 3820/85.
Kennes κ.λπ.
The Court held as follows:
2.10.1991 (Προδικαστική) "Οδικές μεταφορές - Διατάξεις κοινωνικής φύσεως - Διάταξη παραπομπής" (Πρώτο τμήμα)
"Article 18 (2) of Council Regulation (EEC) No. 3820/85 of 20 December 1985 on the harmonization of certain social legislation relating to road transport must be interpreted as meaning that it does not apply to the references to repealed Regulation No. 543/89 appearing in national legislation implementing the latter regulation."
Το ερώτημα αυτό ανέκυψε στο πλαίσιο ποινικής διώξεως κατά του Kennes, οδηγού, και της εταιρίας Verkooyen, εργοδότη του, ως πολιτικώς υπευθύνου για τον λόγο ότι ο Kennes παρέβη ορισμένες διατάξεις του κανονισμού 3820/85 σχετικά με τη μεγίστη διάρκεια ημερησίας οδηγήσεως και την υποχρεωτική διάρκεια του χρόνου αναπαύσεως.
Article 18(2) of Regulation No. 3820/85 must be interpreted as meaning that the references to Regulation No. 543/69 contained in the provisions of national law adopted to implement the latter regulation are not references within the meaning of the abovementioned Article 18(2)."
Στις 3 και 4 Νοεμβρίου 1986, δηλαδή μετά την έναρξη της ισχύος του κανονισμού 3820/85 και την κατάργηση του κανονισμού 543/69, αλλά πριν από τη θέσπιση, εκ μέρους της Βελγικής Κυβερνήσεως, των μέτρων εφαρμογής του κανονισμού 3820/85, ο Kennes κρίθηκε ένοχος παραβάσεως των άρθρων 6,7 και 8 του τελευταίου αυτού κανονισμού.
(Preliminary ruling) (Contract for the sale of beef and veal from intervention stocks - Latent defects - Complaint made after purchase) (First Chamber)