natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο νόμος αυτός δεν προβλέπει ρητώς τις περιπτώσεις στις οποίες μια εταιρία συστα­θείσα εντός άλλου κράτους μέλους, με μόνιμη εγκατάσταση στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου απασχολεί μισθωτούς, καθίσταται αφερέγ­γυα σύμφωνα με τη νομοθεσία του πρώτου ή άλλου κράτους μέλους, αλλά όχι σύμφωνα με τη νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου.
The abovementioned act does not expressly provide for cases in which a company incorporated in another Member State, with a permanent establishment in the United Kingdom, where it has employ ees, becomes insolvent under the legislation of the first Member State or of another Member State but not under United Kingdom law.
Εντούτοις, το εθνικό δικαστήριο που επι­λήφθηκε της υποθέσεως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, σύμφωνα με τους συνήθεις κανόνες ερμηνείας του αγγλικού δικαίου, ο νόμος αυτός δεν υποχρεώνει τον Secretary of State να καταβάλει τους μισθούς και τις αποζημιώσεις που αξιώνουν οι ενάγοντες.
Nevertheless, the national court dealing with the case has reached the conclusion that, in accordance with the normal rules of interpretation of English law, that act does not oblige the Secretary of State to pay the wages and other amounts claimed by them.
ii) η εργοδότρια εταιρία έχει υποκατάστη­μα εντός του κράτους μέλους στο οποίο εργάζεται ο μισθωτός και το υποκα­τάστημα αυτό έχει καταχωρισθεί σύμ­φωνα με τις εθνικές διατάξεις για τη θέση σε εφαρμογή της οδηγίας 89/666/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ενδέκατης οδηγίας περί του δικαίου των εταιριών), μολονότι δεν αποτελεί εταιρία ούτε έχει αυτοτελή προς την εργοδότρια εταιρία νομική προσωπικότητα εντός του κράτους μέλους αυτού· και
(ii) the employer has a branch in the Member State in which the employee works, and that branch is registered under the national provisions implementing Council Directive 89/666/EEC (the Eleventh Company Law Directive), although it is not incorporated and does not have legal personality separate from that of the employer, in that Member State; and
ΙΙΙ—Το υποβληθέν προδικαστικό ερώτημα iii) τόσον ο εργοδότης όσον και ο μιθωτός υποχρεούνται να καταβάλλουν εισφορές κοινωνικής ασφαλίσεως εντός του κρά­τους μέλους στο οποίο εργάζεται ο μισθωτός· βάσει του άρθρου 3 της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας
(iii) both the employer and the employee are required to make social security contributions in the Member State in which the employee works,
Κατά την ενώπιον του διαδικασία, το Industrial Tribunal, Bristol, αποφάσισε, κατό­πιν αιτήματος του Secretary of State και προ­κειμένου να αποφευχθούν δυστάμενες ερμη­νείες της οδηγίας 80/987 από τα διάφορα δικαιοδοτικά όργανα, να αναστείλει τη δια­δικασία εν αναμονή της εκδόσεως προδι­καστικής αποφάσεως, βάσει του άρθρου 177
In the course of the proceedings before it, the Industrial Tribunal, Bristol, decided, at the request of the Secretary of State and in order to avoid differences between the judicial authorities of the Member States in their interpretation of Directive 80/987, to stay the proceedings pending a preliminary ruling from the Court of Justice under under Article 3 of Council Directive 80/987/EEC of 20 October 1980 on the approximation of the laws of the Member States relating to the protection of employ ees in the event of insolvency of their
Ι ­ 8907
I - 8907
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ­JARABO — ΥΠΟΘΕΣΗ C­198/98 του εργοδότη, ποιος οργανισμός εγγυήσεως ευθύνεται προς καταβολή των εντεύθεν οφειλομένων ποσών: σκοπό τη συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών του, και η οποία επιτρέπει να ληφθούν υπόψη απαιτήσεις αναφερό­μενες στο άρθρο 1, παράγραφος 1, και α) ο οργανισμός εγγυήσεως του κράτους μέλους στο οποίο κινήθηκε η διαδικασία συλλογικής ικανοποιήσεως των πιστω­τών λόγω αφερεγγυότητας ή β) ο οργανισμός εγγυήσεως του κράτους μέλους στο οποίο εργάζεται ο μισθωτός και στο οποίο ο εργοδότης αναπτύσσει μόνιμη εμπορική δραστηριότητα;» β) η αρμόδια αρχή δυνάμει των ανωτέρω νομοθετικών, κανονιστικών και διοικη­τικών διατάξεων:
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-198/98 employer, which guarantee institution is responsible for the payments thereby due; is it istrative provisions of the Member State concerned, to satisfy collectively the claims of creditors and which make it possible to take into consideration the claims referred to in Article 1(1), and
IV — Το κοινοτικό δίκαιο
(a) the guarantee institution in the Member State in which insolvency proceedings have been commenced, or
— είτε αποφάσισε την έναρξη της δια­δικασίας,
(b) the guarantee institution in the Member State in which the employee works and in which the employer has a permanent commercial presence?'
Το άρθρο 2 της οδηγίας 80/987 ορίζει τα εξής:
Article 2 of Directive 80/987 provides:
— είτε διεπίστωσε ότι η επιχείρηση ή η εγκατάσταση του εργοδότη έκλεισε οριστικά και ότι η ανεπάρκεια των διαθεσίμων ενεργητικών στοιχείων δεν δικαιολογεί την έναρξη της δια­δικασίας.
— or established that the employer's undertaking or business has been definitively closed down and that the available assets are insufficient to warrant the opening of the proceedings.
Ι ­ 8908
I - 8908
To άρθρο 3 της οδηγίας αυτής, την ερμηνεία του οποίου ζητεί το Industrial Tri­bunal, ορίζει τα εξής: μέλους στο οποίο βρίσκεται το υποκατά­στημα και σύμφωνα με το άρθρο 3 της εν λόγω οδηγίας.
Article 3 thereof, of which the Industrial Tribunal, Bristol, seeks an interpretation, provides: pursuant to the law of the Member State of the branch, in accordance with Article 3 of that Directive.
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα ώστε ορισμένοι οργανισμοί εγγυήσεως να διασφαλίζουν, με την επιφύλαξη του άρ­θρου 4, την πληρωμή των ανεξόφλητων απαιτήσεων των μισθωτών που προέρχονται από συμβάσεις εργασίας ή από σχέσεις εργασίας και αφορούν την αμοιβή για περίοδο πριν μίαν ορισμένη ημερομηνία.
Member States shall take the measures necessary to ensure that guarantee institutions guarantee, subject to Article 4, pay ment of employees' outstanding claims resulting from contracts of employment or employment relationships and relating to pay for the period prior to a given date.
Η υποχρέωση δημοσιότητας που αναφέ­ρει το άρθρο 1 αφορά μόνο τις ακόλουθες πράξεις και στοιχεία:
The compulsory disclosure provided for in Article 1 shall cover the following documents and particulars only:
Η οδηγία 89/666 επιβάλλει στα υποκα­ταστήματα την υποχρέωση δημοσιεύσεως στοιχείων ως εξής: γ) το μητρώο στο οποίο έχει ανοιχθεί για την εταιρία ο φάκελος που αναφέρει το άρθρο 3 της οδηγίας 68/151/ΕΟΚ του Συμβουλίου καθώς και ο αριθμός εγ­γραφής της στο μητρώο αυτό·
(c) the register in which the company file mentioned in Article 3 of Council Directive 68/151/EEC is kept, together with the registration number in that register;
Οι πράξεις και τα στοιχεία που αφορούν τα υποκαταστήματα τα οποία έχουν ιδρύσει σε κράτος μέλος εταιρίες που διέπονται από το δίκαιο άλλου κράτους μέλους και στις οποίες εφαρμόζεται η οδηγία 68/151/ΕΟΚ δημοσιεύονται κατά το δίκαιο του κράτους
Documents and particulars relating to a branch opened in a Member State by a company which is governed by the law of another Member State and to which Directive 68/151/EEC applies shall be disclosed
Ι ­ 8909
I - 8909
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣRUIZ­JARABO —ΥΠΟΘΕΣΗ C­198/98 καταχωρίσεων στο μητρώο πρέπει οπωσδή­ποτε να εμφαίνεται στον φάκελο.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-198/98 matter of the entries in the register must in every case appear in the file.
σύμφωνα με τη δημοσιότητα που λαμβάνει χώρα για την εταιρία που προβλέπεται στο άρθρο 2, παρά­γραφος 1, στοιχεία θ), ι) και ια) της οδηγίας 68/151/ΕΟΚ,
accordance with disclosure by the company as provided for in Article 2(l)(h), (j) and (k) of Directive 68/151/EEC,
V — Η διαδικασία εκδόσεως προδικα­στικής αποφάσεως
— insolvency proceedings, arrangements, compositions, or any ana logous proceedings to which the company is subject;
Γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν κατά την παρούσα διαδικασία, εντός της προθε­σμίας του άρθρου 20 του κανονισμού ΕΚ του Δικαστηρίου, οι ενάγοντες της κύριας δίκης, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, η Ιρ­λανδική και η Ιταλική Κυβέρνηση, η Κυ­βέρνηση των Κάτω Χωρών και η Επιτροπή.
Written observations were submitted within the period prescribed by Article 20 of the EC Statute of the Court of Justice by the applicants in the main proceedings, the Governments of the United Kingdom, Ireland, Italy and the Netherlands, and the Commission.
Σε κάθε κράτος μέλος ανοίγεται φάκελος είτε σε κεντρικό μητρώο είτε σε εμπορικό μητρώο ή μητρώο εταιριών, για κάθε κατα­χωριζομένη εταιρία.
In each Member State a file shall be opened in a central register, commercial register or companies register, for each of the companies registered therein.
Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, η οποία διεξήχθη στις 6 Ιουλίου 1999, παρέστη­σαν και ανέπτυξαν προφορικές παρατηρή­σεις οι εκπρόσωποι των εναγόντων της κύριας δίκης, της Κυβερνήσεως του Ηνωμέ­νου Βασιλείου, της Ιρλανδικής και της Ιτα­λικής Κυβερνήσεως, της Κυβερνήσεως των Κάτω Χωρών και της Επιτροπής.
At the hearing, which was held on 6 July 1999, oral argument was presented by representatives of the applicants in the main proceedings, the Governments of the United Kingdom, Ireland, Italy and the Netherlands, and the Commission.
Όλες οι πράξεις και όλα τα στοιχεία που υπόκεινται σε δημοσιότητα δυνάμει του άρ­θρου 2 τίθενται στον φάκελο ή καταχωρί­ζονται στο μητρώο· το αντικείμενο των
All documents and particulars which must be disclosed in pursuance of Article 2 shall be kept in the file or entered in the register; the subject
5 — Πρώτη οδηγία του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 1968, περί συντο­νισμού των εγγυήσεων που απαιτούνται στα κράτη μέλη εκ μέρους των εταιριών, κατά την έννοια του άρθρου 58, δεύτερη παράγραφος, της Συνθήκης, για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων με σκοπό να καταστούν οι εγγυήσεις αυτές ισοδύναμες (ΕΕ ειδ. έκδ.06/001,σ.80).
5 — First Council Directive 68/151/EEC of 9 March 1968 on coordination of safeguards which, for the protection of the interests of members and others, are required by Member States of companies within the meaning of the second paragraph of Article 58 of the Treaty, with a view to making such safeguards equivalent throughout the Community (OJ English Special Edition 1968(1), p. 41).
Οι ενάγοντες της κύριας δίκης, η Ιρλαν­δική και η Ιταλική Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών και η Επιτροπή συμφω­νούν ότι την υποχρέωση καταβολής των ανεξόφλητων απαιτήσεων των εργαζομένων πρέπει να υπέχει ο οργανισμός εγγυήσεως του κράτους μέλους εντός του οποίου εργά­ζεται ο μισθωτός και είναι εγκατεστημένος ο εργοδότης, υπό την έννοια ότι ο εργοδότης αναπτύσσει μόνιμη εμπορική δραστη­
The applicants in the main proceedings, and the Governments of Ireland, Italy and the Netherlands, and the Commission agree that the obligation to pay the outstanding claims of workers must attach to the guarantee institution of the Member State in which the employee works and in which the employer is established, in the sense of
Ι­8910
I - 8910
Δικαστήριο με την απόφαση Mosbæk 6έχει γενική εφαρμογή και πρέπει να χρησιμεύσει για την κρίση επί της παρούσας υποθέσεως, δεδομένου ότι αποτελεί απλό κανόνα παρέ­χοντα σαφή απάντηση σε κάθε περίπτωση.
EVERSON AND BARRASS pretation, given by the Court of Justice in its judgment in Mosbæk,6is of general application and must be relied on for the decision to be given in these proceedings, being a simple rule which gives a clear answer in each case.
VI — Εξέταση του προδικαστικού ερω­τήματος ριότητα.
VI — Consideration of the question having a permanent commercial presence.
Οι λόγοι τους οποίους επικαλούνται είναι, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθοι: η Bell κατέβαλλε εισφορές στο σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως του Ηνωμένου Βασιλείου για τους εργαζομένους που απασχολούσε στο έδαφος του, αλλά δεν κατέβαλλε εισφορές στην Ιρλανδία για τους εργαζομένους αυτούς· η οδηγία 80/987 δεν προβλέπει κανένα σύστημα αντισταθμίσεως ή επιστρο­φής μεταξύ των οργανισμών εγγυήσεως των κρατών μελών για ποσά καταβληθέντα από έναν οργανισμό για λογαριασμό άλλου· θα αντέβαινε στην αρχή της ασφαλείας δικαίου αν ο εργαζόμενος για τον οποίο έχουν καταβληθεί εισφορές στον οργανισμό εγγυή­σεως κράτους μέλους έπρεπε να υποβάλει αίτηση στον οργανισμό εγγυήσεως άλλου κράτους μέλους προκειμένου να εισπράξει τις καθυστερούμενες αποδοχές του, χωρίς να ξέρει αν θα αποζημιωθεί σύμφωνα με τους κανόνες του κράτους μέλους απασχολήσεως ή του κράτους εντός του οποίου προέβαλε την αξίωση του.
The reasons which they put forward include the following: Bell contributed to the social security system in the United Kingdom in respect of the workers which it employed there, but did not contribute in respect of them in Ireland; Directive 80/987 provides for no system of set-off or reimbursement between the guarantee institutions of the Member States for sums paid by one of them on behalf of another; and it would be contrary to the principle of legal certainty for a worker in respect of whom contributions had been paid to the guarantee institution of a Member State to have to apply to the guarantee institution of another State in order to receive arrears, of pay, without knowing whether he would be compensated in accordance with the laws of the State of employment or those of the State in which he made his claim.
Με το υποβληθέν ερώτημα, το Industrial Tribunal, Bristol, ζητεί να μάθει ποιος οργα­νισμός εγγυήσεως πρέπει, βάσει του άρ­θρου 3 της οδηγίας 80/987, να είναι υπεύθυ­νος για τις εκκρεμείς απαιτήσεις από μισθούς των εναγόντων της κύριας δίκης.
The question submitted by the Industrial Tribunal, Bristol, seeks to ascertain which guarantee institution, under Article 3 of Directive 80/987, must be responsible for the outstanding wage claims of the applicants in the main proceedings.
Όπως επισήμανα, μεταξύ όλων όσων κατέθεσαν παρατηρήσεις κατά την παρούσα διαδικασία, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου είναι η μόνη η οποία ισχυρίζεται ότι η απάντηση στο υποβληθέν προδικαστικό ερώτημα υπάρχει ήδη στην απόφαση Mosbæk 7.
As I have just indicated, of all those which have submitted observations in the proceedings, the Government of the United Kingdom is the only one which contends that the answer to the question on which a preliminary ruling is requested is already to be found in the Mosbæk7judgment.
Οι ενάγοντες της κύριας δίκης, η Ιρλανδική και η Ιταλική Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση των Κάτω Χωρών και η Επι­τροπή υποστηρίζουν ότι η απάντηση που έδωσε το Δικαστήριο με την εν λόγω από­φαση περιορίζεται στα πραγματικά περισ­τατικά της υποθέσεως εκείνης και δεν πρέπει
The applicants in the main proceedings, the Governments of Ireland, Italy and the Netherlands, and the Commission main tain, on the other hand, that the answer given by the Court in that judgment is limited to the factual circumstances of that
6 — Απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 1997, C­117/96, Mosbæk (Συλλογή 1997,σ.
6 — Case C-117/96 Mosbæk [1997] ECR I-5017.
Ι­5017).
7 — Cited in footnote 6 above.
Η θέση την οποία έλαβε η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου διαφέρει ριζικώς από την άποψη που υιοθέτησαν τα λοιπά μέρη που κατέθεσαν παρατηρήσεις κατά την παρούσα διαδικασία, καθόσον η κυβέρνηση αυτή ισχυρίζεται ότι ο οργανισμός εγγυήσεως που πρέπει να ευθύνεται προς καταβολή είναι ο οργανισμός του κράτους εντός του οποίου είτε αποφασίστηκε η κίνηση της δια­δικασίας συλλογικής ικανοποιήσεως των πιστωτών είτε του κράτους εντός του οποίου διαπιστώθηκε ότι η επιχείρηση ή η εγκατάσ­ταση του εργοδότη έχει κλείσει οριστικά. Η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου θεωρεί ότι η ερμηνεία στην οποία προέβη το
The position taken by the United Kingdom Government differs radically from that adopted by the other parties to the proceedings, in that it submits that the guarantee institution which should be responsible for payment is that of the State in which either it was decided to commence the insolvency proceedings or that in which it is established that the employer's under taking or business has been definitively closed down.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ RUIZ­JARABO —ΥΠΟΘΕΣΗ C­198/98 να θεωρείται ότι έχει την έννοια ότι περιέχει κανόνα γενικής εφαρμογής.
OPINION OF MR RUIZ-JARABO — CASE C-198/98 case, and must not be interpreted as containing a rule of general application.
ρόμενη χωρίς να πραγματοποιεί καμία παρακράτηση φόρου ή συνταξιοδοτικών ή άλλων εισφορών βάσει της δανικής νομοθε­σίας.
without any deduction of tax or social security contributions for retirement or other contingencies under Danish law.
Λαμβανομένης υπόψη αυτής της δια­στάσεως απόψεων, θα εξετάσω το πραγμα­τικό πλαίσιο εντός του οποίου εκδόθηκε η απόφαση εκείνη, με την οποία το Δικαστήριο έπρεπε να κρίνει ποιος οργανισμός εγγυ­ήσεως όφειλε, σε περίπτωση αφερεγγυότη­τας του εργοδότη, να ικανοποιήσει τις εκκρε­μείς απαιτήσεις ενός εργαζομένου σε περί­πτωση που ο εργοδότης δεν ήταν εγκατεστη­μένος εντός του κράτους μέλους στο οποίο ο εργαζόμενος είχε την κατοικία του και αντιπροσωπευόταν αποκλειστικώς στο κρά­τος αυτό μέσω της δραστηριότητας του εν λόγω εργαζομένου, ο οποίος εργαζόταν σε γραφείο που είχε μισθώσει ο εργοδότης.
In view of that difference of opinion, I shall examine the factual context in which that judgment was delivered, where the Court had to decide which guarantee institution was required, in the event of the employer's insolvency, to settle the outstanding claims of a worker in a situation in which the employer was not established in the Member State where the employee resided, and was only represented there through the activity of that employee, who worked in offices rented by the employer.
Ένα έτος αργότερα η Colorgen κη­ρύχθηκε σε πτώχευση και οι μισθωτοί της, μεταξύ των οποίων και η C. Mosbæk, απολύθηκαν.
After one year, Colorgen Limited was declared insolvent and its employees, including Mrs Mosbæk, were dismissed.
Σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 80/987, η C. Mosbæk ανήγγειλε, τόσο στον δανικό οργανισμό εγγυήσεως όσο και στον Άγγλο σύνδικο της πτωχεύσεως της εταιρίας, μια ανεξόφλητη απαίτηση 471 996 δανικών κορωνών (DKK), η οποία περιε­λάμβανε μισθούς, προμήθειες και αποδοτέα επαγγελματικά έξοδα.
For the purposes of Article 3 of Directive 80/987, Mrs Mosbæk declared, both to the Danish guarantee institution and to the English receiver of the company, an out standing claim of DKK 471 996 in respect of wages, commission and disbursements.
Ο δανικός οργανι­σμός εγγυήσεως αρνήθηκε να ικανοποιήσει την απαίτηση, με το αιτιολογικό ότι αρμόδιος προς τούτο είναι ο οργανισμός εγγυήσεως του κράτους της έδρας του εργοδότη, εν προκειμένω του Ηνωμένου Βασιλείου.
The Danish guarantee institution refused to pay the claim, on the ground that that responsibility attached to the guarantee institution of the State where the employer was established, namely the United Kingdom.
Κατά τη δίκη που ακολούθησε, το Østre Landsret (Δανία) υπέβαλε ένα προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο.
In the subsequent proceedings, the Danish Østre Landsret sought a preliminary ruling from this Court.
Η εταιρία, της οποίας η έδρα βρισκόταν στην Αγγλία, δεν είχε εγκατα­σταθεί στη Δανία ούτε είχε καταχωρισθεί εκεί ως επιχείρηση ή για οποιονδήποτε άλλον λόγο, και συγκεκριμένα δεν είχε καταχωρι­σθεί στα μητρώα των φορολογικών ή τελω­νειακών αρχών.
The company, whose registered office was in England, was neither established nor registered in Denmark as an undertaking or for any other purpose, in particular for tax or customs purposes.
Εκπροσωπείτο στη Δανία μόνον από τη C. Mosbæk.
In that country, it was represented solely by Mrs Mosbæk.
Η απάντηση που έδωσε το Δικαστήριο με την απόφαση του ήταν ότι, όταν ο εργοδότης είναι εγκατεστημένος σε διαφορετικό κράτος μέλος από εκείνο στο έδαφος του οποίου ο εργαζόμενος κατοικεί ή διαμένει και ασκο­ύσε τη μισθωτή δραστηριότητά του, αρμόδιος για την ικανοποίηση των απαιτήσεων του εργαζομένου αυτού σε περίπτωση αφερεγ­γυότητας του εργοδότη του είναι ο οργανισμός εγγυήσεως του κράτους στο έδαφος του οποίου είτε αποφασίστηκε η κίνηση διαδι­κασίας συλλογικής ικανοποιήσεως των
The answer given by this Court in that judgment was that where the employer is established in a Member State other than that in which the employee resides and was employed, the guarantee institution responsible for the payment of that employee's claims in the event of the employer's insolvency is the institution of the State in which either it is decided to open the proceedings for the collective satisfaction
Ι­8912
I - 8912
EVERSON και BARRASS εισφορές κοινωνικής ασφαλίσεως για τους υπαλλήλους της στο Ηνωμένο Βασίλειο.
EVERSON AND BARRASS in respect of its employees in the United Kingdom.
πιστωτών είτε διαπιστώθηκε ότι η επιχείρηση ή η εγκατάσταση του εργοδότη έχει κλείσει οριστικά.
of creditors' claims or it has been established that the employer's undertaking or business has been closed down.
Αυτή είναι, επί λέξει, η διαπίστωση στην οποία η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασι­λείου επιθυμεί να προσδώσει τον χαρακτήρα κανόνα γενικής εφαρμογής.
That finding, in precisely those terms, is what the United Kingdom proposes raising to the status of a rule of general application. tion.
Πρέπει ακόμη να δούμε αν, παρά τις διαφο­ρές αυτές, μπορεί να ισχύσει η ίδια λύση στην υπό κρίση υπόθεση και αν μπορεί να γίνει δεκτό ότι αρμόδιος οργανισμός εγγυήσεως για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των μισθωτών της Bell στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίοι απολύθηκαν λόγω της αφερεγγυότη­τας του εργοδότη τους, είναι ο οργανισμός εγγυήσεως του κράτους μέλους εντός του οποίου διατάχθηκε η εκκαθάριση της Bell, δηλαδή ο ιρλανδικός οργανισμός εγγυήσεως.
What remains to be seen is whether, despite those differences, the same approach can be applied to this case and it can be held that the guarantee institution responsible for paying the outstanding claims in the United Kingdom of Bell employees who were dismissed as a result of their employer's insolvency is that of the Member State in which it was ordered to be wound up, that is to say the Irish guarantee institution.
Σπεύδω να παρατηρώ ότι τα πραγματικά περιστατικά των δύο υποθέσεων διαφέρουν σημαντικά.
At the outset, I would observe that the differences in the facts of the two cases are considerable.
Πράγματι, η μόνη ομοιότητα είναι προφανώς ότι σε κάθε υπόθεση μια εταιρία απασχολούσε κάποιον εργαζόμενο εντός κράτους μέλους διαφορετικού από το κράτος μέλος στο οποίο είχε την έδρα της.
Indeed, the only similarity appears to be that in each case a company employed someone in a Member State other than that in which it had its registered office.
Α — Επί της εφαρμογής της οδηγίας 80/987 στα υποκαταστήματα που ιδρύουν εντός κράτους μέλους εταιρίες συσταθείσες εντός άλλου κράτους μέλους και επί του δικαιώ­ματος εγκαταστάσεως
A. The application of Directive 80/987 to branches set up in a Member State by companies incorporated in another Member State, and the right of establishment
Mosbæk να μπορεί να εργάζεται εκεί ως η μόνη υπάλληλός της, ενώ η Bell είχε περισ­σοτέρους από 200 υπαλλήλους στο Ηνωμένο Βασίλειο.
The differences, however, are more numerous: first, Colorgen had only rented an office so that Mrs Mosbæk could work there as its only employee, whereas Bell had more than 200 employees in the United Kingdom.
Δεύτερον, η Colorgen ούτε είχε εγκατασταθεί στη Δανία ούτε είχε καταχω­ρισθεί εκεί ως επιχείρηση ούτε στα μητρώα των φορολογικών ή τελωνειακών αρχών, ενώ η Bell είχε τουλάχιστον ένα υποκατάστημα στο Ηνωμένο Βασίλειο το οποίο εκπληρούσε τις υποχρεώσεις δημοσιότητας που επιβάλλει η οδηγία 89/666.
Second, Colorgen was neither established nor registered as an undertaking in Denmark, for either tax or customs purposes, whereas Bell had at least one branch in the United Kingdom which fulfilled the disclosure requirements imposed by Directive 89/666.
Τρίτον, η Colorgen δεν πραγματοποιούσε κρατήσεις για εισφορές κοινωνικής ασφαλίσεως σύμφωνα με τη δανική νομοθεσία, ενώ η Bell κατέβαλλε
Third, Colorgen made no deductions for social security contributions under Danish legislation whereas Bell made social security payments