natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ωστόσο,αυτές μπορεί να μην αποδειχθούν αξιόπιστος δείκτης της κατάστασης της βιταμίνης C, καθώς συμβαίνει συχνά η βιταμίνη να μεταφέρεται γρήγορα από το πλάσμα στα κύτταρα, όπως στην περίπτωση των μολύνσεων10.
A priori, the best means of determining vitamin C requirement would seem to be determination of the total body pool and its fractional rate of loss or catabolism. The appropriate intake would be that needed to replace losses and thus maintain the body pool, taking into account the bioavailability of vitamin C from the diet.
Λαμβανομένης υπόψη της βιοδιαθεσιμότητας της τροφικής βιταμίνης C, ως απαραίτητη πρόσληψη ορίζεται εκείνη η ποσότητα που απαιτείται για να καλύψει τις απώλειες και να διατηρήσει την ισορροπία της βιταμίνης στο σώμα.
For a wide range of body pool sizes (12-1700 mg) and vitamin C intakes up to 60 mg/day, the mean first-order rate of urinary excretion of vitamin C and its metabolites in adult men has been calculated as 2.7 ± 0.5 % of the body pool per day ".
Μπορεί κανείς από τα παραπάνω να υιοθετήσει μια τιμή ημερίσιας πρόσληψης της βιταμίνης C για τον ενήλικα, με δεδομένη την περιεκτικότητα σώματος των 900 mg και την αποτελεσματικότητα απορρόφησης της τάξεως των 85%.
Reports of the Scientific Committee for Food: 31st scries vitamin C in adult men by assuming a body pool of 900 mg and an absorption efficiency of 85%.
Μ' αυτό τον τρόπο, η Μέση Απαίτηση (AR) για τον ενήλικα ορίζεται ως εξής :
In this way the Average Requirement (AR) for an adult man is calculated as:
900 χ 2,9/100 χ 100/85 = 30,7 mg, νούμερο που μπορεί να στρογγυλευτεί σε 30 mg/ημέρα.
900 χ 2.9/100 χ 100/85 = 30.7 mg/d, which can be rounded off to 30 mg/d.
Η Πρόσληψη Αναφοράς Πληθυσμού (PRI) για τον ενήλικα άνδρα θα είναι 900 X (2,9 + 1,2)/100 x 100/85 = 43,4 mg, νούμερο που μπορεί να στρογγυλευτεί σε 45 mg/ημέρα.
900 χ (2.9 + 1.2V100 χ 100/85 = 43.4 mg/d, which can be rounded off to 45 mg/d.
Είναι δύσκολο να υπολογιστεί ένα Κατώτατο Όριο Πρόσληψης (LTI) για τη βιταμίνη C. Μπορεί κάποιος να υποστηρίζει ότι το επίπεδο αυτό θα πρέπει να οριστεί στο σημείο που προλαμβάνεται με βεβαιότητα το σκορβούτο - πολλοί όμως θα αντιτάξουν το επιχείρημα ότι μια τέτοια θεώρηση δεν ανταποκρίνεται στη θρεπτική αξία της βιταμίνης.
It is difficult to estimate a Lowest Threshold Intake (LTI) for vitamin C. It can be argued that it should be the amount that will certainly prevent scurvy - somewhat less than 10 mg/d in adult men - but many would consider that a too restricted view of the nutritional importance of the vitamin.
Η εξασφάλιση επάρκειας συγκεντρώσεων στον οργανισμό χρησιμοποιήθηκε σαν βάση για τον υπολογισμό της AR και PRI· εφαρμόζοντας μια παρόμοια μέθοδο μπορεί να υπολογιστεί και η LTI.
Maintenance of an adequate body pool has been used as the basis for calculating the AR and PRI; a similar approach can be employed for estimating the LTI.
θα ήταν παράλογο να υπολογίσουμε την LTI βασιζόμενοι στη σωματική περιεκτικότητα των 900 mg, τη στιγμή που η πιθανότητα λάθους θα ήταν μεγάλη.
It would be unreasonable to calculate a LTI to maintain a body pool size of 900 mg, as failure to do so is unlikely to be harmful.
Πάντως, η ζητούμενη τιμή μπορεί να προκύψει από μια σωματική περιεκτικότητα της τάξεως των 600 mg ως εξής:
However, it can be derived for a body pool of 600 mg as
Διατροφή, κεφάλαιο 15: Βιταμίνη C
Nutrition. Chapter 15: Vitamine
Απαιτήσεις άλλων ομάδων του πληθυσμού
The PRIs of older children are increased gradually to those for adults.
Παιδιά
Pregnancy
Η ποσότητα βιταμίνης C που περιέχεται στο μητρικό γάλα δείχνει να εξαρτάται από την τροφική πρόσληψης της μητέρας και όχι από τις ανάγκες του βρέφους.
It is assumed that the requirement of vitamin C during pregnancy is somewhat higher than that of nonpregnant women but by not more than 10 mg/d.
'Εχει δειχθεί στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ ότι η πρόσληψη της βιταμίνης μπορεί να μειωθεί στα 23 mg/ημέρα χωρίς να έχει αρνητικές επιπτώσεις για τις ανάγκες του βρέφους 2,ιι,ΐ3,ΐ4
This increase would allow for the 50 % higher plasma levels and probably higher cell concentration of vitamin C in the fetus and the higher catabolic rate of the fetus.
Οι τιμές PRI για τα μεγαλύτερα παιδιά αυξάνονται σταδιακά, πλησιάζοντας αυτές των ενηλίκων.
Lactating women should have a vitamin C intake which compensates for at least 20 mg vitamin C excreted in breast milk. On the assumption of a 85 % bioavailability, the dietary intake of lactating women should be 25 mg/d higher than nonlactating women for the entire lactating period.
Η βιταμίνη C του πλάσματος και των λευκοκυττάρων πέφτει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης13.
Conflicting results have been reported on the changes of blood levels of vitamin C as a result of ageing.
Δεν είναι γνωστό αν η πτώση αυτή οφείλεται σε φυσιολογική διεργασία (αιμοδιάλυση) ή υποδηλώνει μια αυξημένη ζήτηση της βιταμίνης.
It seems, however, that in the absence of pathological conditions that may influence vitamin C metabolism (e.g. digestion or absorption) or renal functioning, the vitamin C requirement of the elderly do not deviate from those of other adults ".
Υπολογίζεται ότι η απαίτηση του οργανισμού των εγκύων σε βιταμίνη C είναι κάπως μεγαλύτερη από αυτή των μη-εγκύων αλλά όχι περισσότερο από 10 mg/ημέρα.
Other factors affecting vitamin C requirement
Οι γυναίκες που θηλάζουν πρέπει να προσλαμβάνουν βιταμίνη C σε ποσότητα τουλάχιστον ίση με τα 20 mg της βιταμίνης που εκκρίνεται στο γάλα.
Smoking decreases the absorption and blood level of vitamin C and increases its catabolism. In heavy smokers (routinely more than 20 cigarettes per day) with a vitamin C intake of 60 mg/day, the mean absorption efficiency has been reported as 9 % lower and the mean half-life significantly reduced (by about 60 %) as compared with non-smokers16.
Λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι η βιοδιαθεσιμότητα της βιταμίνης C είναι 85%, η τροφική πρόσληψη των γυναικών που θηλάζουν πρέπει να είναι κατά 25 mg/ημέρα υψηλότερη από την αντίστοιχη των γυναικών που δεν θηλάζουν κι αυτό καθ' όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
A direct relationship has been demonstrated between the number of cigarettes smoked per day and levels of vitamin C. The daily turnover of vitamin C of heavy smokers would be about 40 % higher than that of non-smokers '6.
Άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την απαίτηση του οργανισμού σε βιταμίνη C
Some circumstances enhance the requirement for vitamin C, e.g. high physical activity, mental stress, alcoholism, drugs, and a number of pathological states, e.g. diabetes '4.
Τα κάπνισμα συμβάλλει στο να μειωθεί η απορρόφηση καθώς και οι συγκεντρώσεις της βιταμίνης C στο αίμα και να αυξηθεί ο καταβολισμός της.
There is a school of thought which believes that human requirements for vitamin C are considerably higher than the PRIs discussed above, e.g. more than 1 g/d.
'Εχει αποδειχθεί ότι υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στον αριθμό των τριγάρων που καπνίζει κάποιος την ημέρα και στα επίπεδα της βιταμίνης C στον οργανισμό του.
However, this is based on extrapolations to man from observations in animals that many consider unjustified.
Η καθημερινή ανταλλαγή της βιταμίνης C στους φανατικούς καπνιστές είναι κατά 40% περίπου υψηλότερη από αυτή των μη καπνιστών15.
Intakes in excess of about 80-100 mg/d lead to a quantitative increase in urinary excretion of unmetabolised vitamin C, indicating that at this level tissue reserves are saturated. It is difficult to justify a requirement in excess of tissue storage capacity.
Η βιοδιαθεσιμότητα του διαιτητικού σιδήρου της μη-αίμης μπορεί να βελτιωθεί σημαντικά όταν στο γεύμα περιέχεται 25 mg ή περισσότερο ασκορβικό οξύ.
It is hoped that in the near future more information will become available on the quantitative role of vitamin C in the body's defences against free radicals and on epidemiological evidence that appears to link higher vitamin C intakes with a lower
(τα ποσά εκφράζονται σε mg/ημέρα)
Summary mg/d
Ενήλικες mg/d
Adults
Αναφοράς
Population Reference Intakes of other groups
13 ετών
13 y
46 ετών
46 y
7-10 ετών
7-10 y
11-14 ετών
11-14 y
Διατροφή, κεφάλαιο 15: Βιταμίνη C
Reports of the Scientific Committee for Food: 31st series
Τις δύο κύριες μορφές της βιταμίνης D αποτελούν η σεκοστεροειδής χοληκαλσιφερόλη (βιταμίνη D3), η οποία προέρχεται από χολησερόλη ζωϊκής προέλευσης και την εργοκαλσιφερόλη (βιταμίνη D2), η οποία προέρχεται από τη φυτική στερόλη, την εργοστερόλη.
The two major forms of vitamin D are the secosteroids cholecalciferol (vitamin D3), derived from cholesterol and of animal origin, and ergocalciferol (vitamin D2), derived from the plant sterol, ergosterol.
Επειδή οι βιταμίνες Όι και D3 έχουν κατά βάση την ίδια επίδραση στον άνθρωπο, θα χρησιμοποιηθεί ο όρος βιταμίνη D για την αναφορά στις Όι και D3.
Since vitamins D2 and D3have roughly the same activity in man, the term vitamin D will be used here to refer to both D2and D3.
Οι ποσότητες της βιταμίνης D εκφράζονται συνήθως σε τιμές βάρους, αλλά η παλαιότερη διεθνής μονάδα μέτρησης IU (International Unit) βρίσκεται ακόμη σε εφαρμογή (1 IU = 0,025 μg βιταμίνης D).
Amounts of vitamin D are usually expressed in terms of weight, but the older International Unit (IU) is still in use (1 IU = 0.025 μg vitamin D).
Πιγγές
Sources
Στο Παρίσι (48°Ν), για παράδειγμα, μόνο την περίοδο ανάμεσα στο τέλος της άνοιξης και νωρίς το φθινόπωρο υπάρχει αρκετή ηλιακή UVB ακτινοβολία για τη σύνθεση της βιταμίνης D.
, this threshold level may not be reached in Northern Europe for a large part of the year. For example in Paris (48°N) only between late spring and early autumn is there sufficient UVB solar radiation to produce vitamin D. Even so, the amount produced during that limited season appears to be adequate to cover the needs of healthy adults living at latitudes between 35°N and 60°N, provided that the time in sunlight (10-15 min/d) and the amount of skin
Η διατροφή είναι πολύ υποδεέστερη πηγή βιταμίνη D.
Vitamin D synthesis also depends on the age of the subject, being decreased in elderly people3.
Μόνο μερικές τροφές (λιπαρά ψάρια, αυγά, βούτυρο, συκώτι και ορισμένα είδη κρέατος) περιέχουν αξιόλογες ποσότητες της βιταμίνης και η μέση ημερίσια πρόσληψη είναι πολύ μικρή για να επηρεάσει την παρουσία της βιαταμίνης D στον οργανισμό, εκτός από τις περιπτώσεις που καταναλώνονται συστηματικά τρόφιμα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά όπως π.χ. μαργαρίνη, γάλα, δημητριακά.
The diet is a much less important source of vitamin D. Only a few foods (fatty fish, eggs, butter, liver and certain types of meat) contain significant amounts of the vitamin and average daily intakes are too small to influence vitamin D status significantly, unless fortified food products are eaten regularly, e.g. margarine, milk,
Ειδικές δίαιτες vegeterian6και διατροφές μακροβιότητας7ή απλώς η χαμηλή
8, may decrease the availability of exogenous vitamin D or increase calcium intakesits catabolism.
Στο αίμα, η βιταμίνη D είναι προσδεδεμένη με την ειδική πρωτεΐνη- δέσμευσης βιταμίνης D, τη DBP, η οποία μεταφέρεται στο ήπαρ όπου και υφίσταται μια πρώτη υδροξυλίωση σε 25-υδροξυβιταμίνη D (25-(OH)D).
In the blood vitamin D is bound to a specific vitamin D-binding protein, DBP, and is transported to the liver, where it undergoes a first hydroxylation into 25hydroxyvitamin D (25-(OH)D).
Η 25(OH)D με τη σειρά της μεταφέρεται, προσδεδεμένη πάντα στην DBP, στο άνω νεφρικό σωληνάριο
This formation of 25-(OH)D in the liver is not tightly regulated and after inadvertent administration of excessive doses of vitamin D circulating levels of this metabolite increase up a hundred fold higher than those found in healthy populations.
(renal proximal tubule) όπου μετατρέπεται σε
In its tum 25-(OH)D is transported, bound to the same DBP, to the renal proximal tubule, where it is converted into 1,25-dihydroxyvitamin
Το μεγαλύτερο ποσοστό της l,25-(OH)2D, σε αναλογία με τη συνολική κυκλοφορία της στον οργανισμό των ανδρών και των μη έγκυων γυναικών, παράγεται από το άνω νεφρικό σωληνάριο (0,3-1 μg/ημέρα).
D. Unlike its precursor, 25-(OH)D, the circulating levels of l,25-(OH)2 not influenced by vitamin D status except in situations of severe vitamin D
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ο εμβρυοπλακούντιος είναι η δεύτερη πηγή προμήθειας l,25-(OH)2D του κυκλοφοριακού.
D is tightly feedback regulated by deficiency. In contrast, the synthesis of 25-(OH)2 l,25-(OH)2D itself and depends mainly upon the calcium and phosphate needs of the body9·"·12.
Η κυκλοφορία της 1,25(OH)2D, αντίθετα απ' ότι συμβαίνει στον πρόδρομο της, την 25(OH)D, δεν επηρεάζεται από την παρουσία της βιταμίνης D, εκτός από τις περιπτώσεις σοβαρής έλλειψης της τελευταίας.
D is the form of vitamin D responsible for calcium and phosphate l, 25- ( O H ) 2 absorption from the intestine, and for various actions on bone, kidneys, parathyroid glands and muscle, leading to the maintenance of phosphate homoeostasis in the extracellular fluid, to an increase in the extracellular concentration of calcium and to adequate mineralization of the skeleton 'i·12
Επιπλέον, είναι πιθανό η l,25-(OH)2D να συνδέεται και με μια σειρά άλλων διαδράσεων που δεν σχετίζονται με την ομοιόσταση του ασβεστίου και του φωσφόρου- η φυσιολογική όμως συγγένεια, αν υπάρχει, αυτών των επιδράσεων παραμένει αναξιολόγητη.
In addition, l,25-(OH)2 directly involved in a variety of different processes unrelated to calcium and phosphate homoeostasis, but the physiological relevance, if any, of these latter actions remains to be evaluated.
Τα πρώτα συμπτώματα από την έλλειψη της βιταμίνης D είναι υποκλινικά· εκδηλώνονται σαν μείωση των συγκεντρώσεων ασβεστίου και φωσφόρου στον
The early signs of vitamin D deficiency are infraclinical: decreased serum concentrations of calcium and phosphate, resulting from depressed absorption of calcium and phosphate from the intestine, secondary hyperparathyroidism and increased serum alkaline phosphatase activity. Hypocalcémie convulsions may occur at this stage.
Τα συμπτώματα οξείας και χρόνιας δηλητηρίασης βιταμίνης D περιλαμβάνουν ναυτία, διάρροια, πολυουρία, απώλεια βάρους, υπερασβεστιαιμία, υπερασβεστιουρία, ενώ σε επόμενα στάδια παρουσιάζονται φαινόμενα νευροασβεστίωσης, μειωμένης νεφρικής λειτουργίας και αποτιτάνωσης των μαλακών ιστών.
Signs of acute and chronic vitamin D intoxication include nausea, diarrhoea, polyuria, weight loss, hypercalcaemia, hypercalciuria, and eventually nephrocalcinosis, decreased renal function, or calcification of soft tissues.
Συμπτώματα δηλητηρίασης από τη βιταμίνη D παρουσιάστηκαν μετά από μακροχρόνια χορήγηση δύσεων 250-1250 μg/ημέρα13, ενώ μετά τη βραχυχρόνια (7 εβδομάδων) χορήγηση σε υγιείς ενήλικες δόσεων των 250 μg/ημέρa, δεν επέδρασε αρνητικά στον ορό και στις συγκεντρώσεις ουρικού ασβεστίου και φωσφόρου· επίσης, δεν προκάλεσε αύξηση των συγκεντρώσεων της 25(OH)D άνω των τιμών που επιτεύχθηκαν αυθόρμητα ύστερα από καθημερινή καθολική έκθεση του σώματος στην υπεριώδη ακτινοβολία14.
Signs of vitamin D intoxication have been found after prolonged administration of 250-1250 μg/d '3, although short term administration (7 weeks) of 250 μg/d to healthy adults had no detectable effects en the serum and urinary calcium and phosphate concentrations, and did not increase 25-(OH)D concentrations above levels spontaneously reached after daily total body exposure to UV irradiation '4.
Σποραδικά συμπτώματα υφασβεστιναιμίας παρουσιάστηκαν σε βρέφη που λάμβαναν κατά περιόδους, προληπτικά εναντίον της ραχίτιδας, πολύ μεγάλες δόσεις βιταμίνης D (15 mg κάθε 6 μήνες).
Hypercalcaemia has been shown to occur occasionally in infant populations receiving periodic administration of very high doses of vitamin D (15 mg, every 6 months) as a prophylaxis against rickets, and 25-(OH)D levels in the blood of these infants reach values similar to those found in patients with obvious vitamin D intoxication '·5.
Υποστηρίχθηκε ότι η μακροχρόνια πρόσληψη 100 μβ/ημέρα στα βρέφη, αυξάνει τις πιθανότητες υπερασβεστιναιμίας16, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει διατυπωθεί καμία αξιόπιστη θέση για τη συγκεκριμένη πρόσληψη της βιταμίνης D1·5.
It was claimed that prolonged daily intakes of 100 μg/d by infants increased the incidence of hypercalcaemia '6, but no reliable assessments of vitamin D intake could be made at that time.
Δόσεις των 50 μg/ημέρa εμφανίστηκαν ακίνδυνες για τα βρέφη και δεν επηρεάστηκε η κανονική σωματική ανάπτυξη17.
Doses of 50 μg/d do not appear to be harmful to infants as they do not affect statural growth '7.
Αξιολόγηση της βιταμίνης D στον οργανισμό
Assessment of vitamin D status
Οι υγιείς ενήλικοι που δεν εκτίθενται στον ήλιο ή ζουν σε χώρες στις οποίες οι περίοδοι της απαραίτητης UV ακτινοβολίας είναι περιορισμένες, μπορεί να παρουσιάσουν χαμηλές τιμές 25(OH)D της τάξεως των 68 ng/ml (15-20 nmol/L).
The most reliable marker of vitamin D status is the circulating level of 25-(OH)D. Healthy adults who do not expose themselves to sunshine, or live in countries with only a short season of useful UV irradiation, may have 25-(OH)D values as low as 68 ng/ml (15-20 nmol/L).
Σε ορισμένους απ' αυτούς τους κατά τα άλλα υγιείς ενήλικες, βρέθηκαν ορισμένα υποκλινικά συμπτώματα ανεπάρκειας βιταμίνης D, με επίπεδα 25(OH)D κάτω των 10 ng/ml.
Subclinical signs of vitamin D deficiency have been found in some of these otherwise healthy adults with 25-(OH)D levels below 10 ng/ml.
Αντίθετα, τα επίπεδα 25(OH)D που μετρήθηκαν μετά από πολύ ηλιοθεραπεία σε υγιείς ενήλικες που ζουν σε τροπικά κλίματα ή σε χώρες της Νότιας Ευρώπης, ήταν της τάξεως των 80 ng/ml (200 nmol/L).
At the other end of the scale, 25-(OH)D levels as high as 80 ng/ml (200 nmol/L) are found in healthy adults living in tropical countries or in southern Europe after prolonged sunbathing.
136 Εκθέσεις της επιστημονικής επιτροπής για τη διατροφή του ανθρώπου: 31η σειρά παρουσιάζουν συνήθως επίπεδα 25(OH)D άνω των 100 ng/mg.
Patients with clear signs of vitamin D intoxication usually have 25-(OH)D levels above 100 ng/ml.
'Ετσι, οι επιθυμητές τιμές 25(OH)D μπορεί να κυμαίνονται ανάμεσα στα 1040 ng/ml (25-100 nmol/L).
Thus a desirable range for 25-(OH)D could be 10-40 ng/ml (25-100 nmol/L).
Οι απαιτήσεις λοιπόν του οργανισμού σε βιταμίνη D ικανοποιούνται όταν οι συγκεντρώσεις 25(OH)D διατηρούνται μέσα σ'αυτά τα επίπεδα.
The vitamin D requirement is therefore being considered as that necessary to maintain circulating 25-(OH)D concentrations in that range.
Διαιτητικές συστάσεις
Dietary recommendations
Το πρόβλημα που προέκυψε στην προσπάθεια να καθοριστούν οι διαιτητικές απαιτήσεις για τη βιταμίνη D, ήταν ότι ορισμένα άτομα παρουσίασαν σταθερότητα συγκεντρώσεων 25(OH)D σε επιθυμητά επίπεδα, μόνο από την ενδογενή σύνθεση της βιταμίνης D και χωρίς να προσλάβουν οποιαδήποτε ποσότητα από τη διατροφή.
The problem in trying to give a dietary requirement for vitamin D is that many individuals maintain their circulating 25-(OH)D concentrations in the desirable range by endogenous synthesis of vitamin D, and so need none in the diet
Αυτοί που δεν παράγουν επαρκείς ποσότητες βιταμίνης D ενδογενώς, χρειάζονται συμπληρωματικές δόσεις από τη διατροφή.
Those that do not produce sufficient vitamin D by endogenous synthesis need some dietary supply.
Η σύνθεση της βιταμίνης από τις θρεπτικές ουσίες τις διατροφής, θα εξαρτηθεί από την έκθεση του ατόμου στην UV ακτινοβολία και ίσως από την επάρκεια της πρόσληψης ασβεστίου και φωσφόρου.
The intake necessary will depend on the shortfall of exposure to effective UV radiation and perhaps on inadequacy of calcium and phosphate intakes.
Θεωρείται σίγουρο ότι συνεχίζουν να παρατηρούνται μεγάλες διαφορές μεταξύ των γεωγραφικών περιοχών της Ευρώπης (ανάλογα το υψόμετρο, τις κλιματολογικές συνθήκες και τη ατμοσφαιρική ρύπανση) και ίσως ανάμεσα στα κοινωνικά στρώματα και τις εθνικές μειονότητες μιας δεδομένης γεωγραφικής περιοχής (εξαιτίας της πρόσληψης ασβεστίου και φωσφόρου, της έκθεσης στο ηλιακό φώς).
There will thus be considerable variation between different geographical regions in Europe (latitude, climate and air pollution) and perhaps between social and ethnic groups in a given geographical region (calcium and phosphate intake, exposure to sunlight).
Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι αδόκιμο να διατυπωθούν ακριβείς συστάσεις· εξάλλου, αυτό δεν θα είχε νόημα για μερικές ομάδες του πλυθησμού, ειδικά για τους ενήλικες, οι περισσότεροι των οποίων δεν έχουν διαιτητικές απαιτήσεις.
In such circumstances, precise recommendations are hard to give; for some groups it would be pointless to try to do so, notably for adults, where most have no dietary requirement.
Ωστόσο, σε όλες τις ομάδες του πληθυσμού θα υπάρχουν πάντα άτομα που θα χρειάζονται ορισμένη ποσότητα τροφικής βιταμίνης D και γι'αυτό καθορίζεται μια σειρά τιμών που θα καλύπτουν τις απαιτήσεις όλων των μελών της ομάδας, ακόμη κι εκείνων με ελάχιστη ενδογενή σύνθεση βιταμίνης D.
In all groups of the population however some individuals will need some dietary vitamin D, and a range of values is suggested that would meet the needs of all members of the group, even those with minimal endogenous production of vitamin D.
Ορισμένες ομάδες του πληθυσμού μπορεί να έχουν δυσκολίες να καλύψουν τις ανάγκες τους από την ενδογενή σύνθεση της βιταμίνης, είτε γιατί εκτίθενται λίγο στον ήλιο (π.χ. οι ηλικιωμένοι) είτε γιατί αυξάνονται οι φυσιολογικές του απαιτήσεις (π.χ. οι γυναίκες κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό) ή εξαιτίας και των δύο (π.χ. τα πολύ μικρά παιδιά).
Some population groups may have difficulty in obtaining their needs by endogenous synthesis, either because of inadequate exposure to sunlight (e.g. the elderly) or of a physiologically raised requirement (e.g. in pregnancy and lactation) or both (e.g. very young children).
Ένας μεγάλος αριθμός ατόμων σ' αυτές τις ομάδες θα χρειαστεί οπωσδήποτε τροφική βιταμίνη D και στην έλλειψη της μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα ανεπάρκειας.
Substantial numbers in these groups will need dietary vitamin D, and there is a sizeable risk of an individual becoming deficient.
Σ' αυτές τις ομάδες απαιτείται, σαν προληπτικό μέτρο απ'όλους η λήψη μιας ελάχιστης ποσότητας βιταμίνης από τη διατροφή.
In these groups, as a matter of prudence, a minimum value for intake is given, i.e. it is recommended that all members of the group receive that amount.
Αυτό σημαίνει στην πράξη ότι πρέπει να καταναλώνουν συμπληρώματα ή εμπλουτισμένες με βιταμίνη D τροφές.
In practice this will call for the consumption of supplements or fortified foodstuffs.
Διατροφή, κεφάλαιον 16: Βιταμίνη D
On the basis of their 25-(OH)D levels, dietary intakes of vitamin D do not appear essential for healthy adults, adequately supplied with calcium and phosphate, unless they are confined indoors4.
Με βάση τις τιμές 25(OH)D, δεν είναι απαραίτητη η πρόσληψη βιταμίνης D από τη διατροφή ατόμων που λαμβάνουν επαρκώς ασβέστιο και φώσφορο, εκτός από τις περιπτώσεις που δεν εκτίθενται στον ήλιο4.
, it appears that daily intakes of 10 μ & ά would bring 25-(OH)D concentrations into the desired range, even if endogenous synthesis were minimal.
Θεωρείται λοιπόν ότι οι απαιτήσεις όλων των ενηλίκων καλύπτονται από μια διαιτητική πρόσληψη της τάξεως των 0-10 μg/ημέρα.
It is suggested that the requirements of all adults would met by dietary intakes of Ο­ΙΟ μg/d.
Σε πολλά παιδιά που δεν λαμβάνουν συμπληρώματα βιταμίνης D παρουσιάζονται συμπτώματα ραχίτιδας.
There is a substantial incidence of rickets in infants not given vitamin D supplements.
Μελέτες που ασχολήθηκαν με τις τιμές της 25(OH)D σε βρέφη που είτε λάμβαναν συμπληρώματα είτε όχι, επιβεβαίωσαν την άποψη ότι τα βοέφη έχουν μεγάλη ανάγκη βιταμίνης D
Studies on the 25-(OH)D levels of infants supplemented or not supplemented with vitamin D confirm that infants have a high requirement 20.21
Για να διατηρηθούν σε επιθυμητά επίπεδα οι τιμές συγκεντρώσεων 25(OH)D, συνιστάται η διαιτητική πρόσληψη βιταμίνης D των βρεφών ηλικίας 6-11 μηνών, να μη πέφτει κάτω των 10 μβ/ημέρα.
In order to maintain circulating 25-(OH)D levels in the desired range it is recommended that the dietary intake of infants 61 lm should not be less than 10 μ & ά.
Αυτό χωρίς να αποκλείει το γεγονός ότι μπορεί να υπάρξουν περιπτώσεις βρεφών που θα χρειαστούν μέχρι και 25 μg βιταμίνης /ημέρα21.
It is possible that the requirement may be higher in some infants, perhaps up to 25 μg/d2'.