natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Διατροφή, κεφάλαιον 4: Απαραίτητα λιπαρά οξέα
Nutrition. Chapter 4: Essential falty acids
Τα διαιτητικά n-3 PUFA κατά κύριο λόγο αποτελούνται από α-λινολενικό οξύ και μόνο μια μικρή ποσότητα συνίσταται από τους μεταβολίτες του.
Dietary n-3 PUFA usually consist mostly of a-linolenic acid, and only a smaller portion is contributed by its metabolites.
Συνιστάται ότι οι συνήθεις προσλήψεις επί συνόλου n-3 PUFA δεν θα πρέπει να ξεπερνούν το 5% της βρώσιμης ενέργειας και η ολική πρόσληψη PUFA (n-6+n-3) δεν θα πρέπει να ξεπερνά το 15% της ενέργειας.
It is recommended that habitual intakes of total n-3 PUFA should not exceed 5 % of energy and intakes of total PUFA (n-6 + n-3) should not exceed 15 % of energy.
Άλλες ομάδες
Other groups
Δεν υπάρχουν στοιχεία που ν' αποδεικνύουν ότι οι απαιτήσεις σε απαραίτητα λιπαρά οξέα διαφέρουν κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό όταν εκφράζονται σε ποσοστά επί της ενεργειακής πρόσληψης.
There is no evidence that essential fatty acid requirements during pregnancy and lactation are different, if they are expressed as percentages of energy intake.
Διατυπώθηκε ακόμη η άποψη9ότι οι τροφικά απαραίτητες δόσεις λιπαρών οξέων από τα παρασκευάσματα βρεφικών τροφών πρέπει να είναι το 4,5% της ενέργειας των n-6 PUFA και περίπου το 0,5% της ενέργειας των n-3 PUFA· τα ποσοστά αυτά προτείνονται σαν τιμές PRI για τα βρέφη ηλικίας 6-11 μηνών.
It has been suggested9that the dietary essential fatty acid intakes for formula-fed infants should be 4.5 % of energy for n-6 PUFA and approximately 0.5 % of energy for n-3 PUFA and these are now put forward as PRIs for infants 61 lm.
Η Πρόσληψη Αναφοράς Πληθυσμού για τα παιδιά ηλικίας 13 ετών ορίζεται στο 3% της ενέργειας των n-6 PUFA και στο 0,5% της ενέργειας των η-3 PUFA.
Population Reference Intakes for children aged 13 years should be 3 % of energy for n-6 PUFA and 0.5 % of energy for n-3 PUFA.
Η Πρόσληψη Αναφοράς Πληθυσμού για τα παιδιά ηλικίας 4 ετών και άνω, εκφρασμένη σαν ποσοστό επί της ενεργειακής πρόσληψης, καθορίζεται στα ίδια επίπεδα με αυτή των ενηλίκων.
Population Reference Intakes for children from 4 years, expressed as percentages of energy intake, should be the same as those for adults.
Εχ.ΟέοΕίς της επιστημονικής επιτροπής για τη διατροφή τον ανθρώπου: 31η οειρά
Reports of the Scientific Committee for Food: 31st series
(Οι τιμές εκφράζοντα ι σε ποσοστά επί της ενεργειακής πρόσληψης)
Expressed as a percentage of dietary energy
Ενήλικες η-6 πολυακόρεστα λιπαρά οξέα η-3 πολυακόρεστα λιπαρά οξέα
Adults n-6 polyunsaturated fatty acids n-3 polyunsaturated fatty acids
Μέση Απαίτηση
Average Requirement
Ηλικία n-6 PUFA η-3 PUFA
Age n-6 PUFA n-3 PUFA
7 - 10 ετών
7- 10 y
15 -17 ετών
15 -17 y
Αιατοοφή. κιφάλαιον 4: Απαραίτητα λιπαρά οξέα
Nutrition. Chapter 4: Essential fally acids
Οι τιμές αυτές μπορούν να εκφραστούν όσον αφορά τη μέση πρόσληψη σε g PUFA/ημέρα
These values can be expressed for average energy expenditures in g PUFA/d.
Ανδρες
Average requirement
Εγκυμοσύνη (από τη 10η εβδομάδα)
Pregnancy (from 10th week)
Πρόσληψη Αναφοράς Πληθυσμού για τις νεαρότερες ομάδες ηλικίας
Population Reference Intakes for younger age groups (g PUFA/d)
7-10 ετών
7- 10 y
1517 ετών
15-17 y
Επίπεδο η υπέρβαση του οποίου είναι ανησυχητική για την πιθανή εμφάνιση μεταβολικών ανωμαλιών : η-3 PUFA
Level above which concern should be expressed about possible metabolic abnormalities: n-3 PUFA
5% της ενέργειας που προσλαμβάνεται από τη διατροφή n-3 PUFA + η-6 PUFA 15% της ενέργειας που προσλαμβάνεται από τη διατροφή
59c of dietary energy n-3 PUFA + n-6 PUFA
Εκθέσεις της επιστημονικής επιτροπής για τη διατροφή του ανθρώπου: 31η σειρά
Reports of the Scientific Committee for Food: 31st serie
Η βιταμίνη Α προσλαμβάνεται με δύο τρόπους: σαν προσχηματισμένη βιταμίνη Α (ρετινόλη) και με μορφή καροτινοειδών χρωστικών ουσιών, οι οποίες διασπώνται από τον οργανισμό δίνοντας ρετινόλη.
Vitamin A can be obtained in two ways: as preformed vitamin A (retinol) and as carotenoid pigments that can be cleaved in the body to give retinol.
Η προσχηματισμένη βιταμίνη Α (που λαμβάνει συνήθως τη μορφή ρετινυλικών εστέρων), βρίσκεται στη φυσική της μορφή μόνο στα ζώα.
Preformed vitamin A (usually in the form of retinyl esters) occurs naturally only in animals.
Συντίθεται ακόμη τεχνητά για να προστεθεί σε τρόφιμα και φαρμακευτικά παρασκευάσματα.
It is also synthesized for fortification of foodstuffs and inclusion in pharmaceutical preparations.
Το μεγαλύτερο μέρος της βιταμίνης Α που περιλαμβάνεται στη διατροφή των Ευρωπαίων προέρχεται από προσχηματισμένη βιταμίνη Α, ενώ σημαντική είναι η συμβολή των καροτινοειδών από τις τροφές φυτικής προέλευσης, τα οποία συναντώνται κυρίως σαν β-καροτίνη αν και άλλα καροτινοειδή μπορούν να δράσουν σαν προβιταμίνες Α.
Most of the vitamin A in European diets comes as preformed vitamin A, but a substantial contribution is made by carotenoids, mainly from plant foods, and overwhelmingly as ßcarotene, although some other carotenoids can also act as provitamins A.
Για να υπολογιστεί η ολική ενεργότητα της βιταμίνης Α, θα πρέπει οι παραπάνω δύο πηγές να προστεθούν.
The two contributions have to be added to give the total vitamin A activity.
Η αναλογία που έχει γίνει αποδεκτή για τη διατροφή είναι ότι 6 μg βκαροτίνης και 12 μg άλλης προβιταμίνης Α καροτινοειδών μπορεί να θεωρηθεί τροφικά ισοδύναμη με 1 μg ρετινόλης.
The widely accepted convention is that as they usually come in the diet 6 μg ßcarotene and 12 μg other provitamin A carotenoids can be considered to be nutritionally equivalent to 1 μg retinol.
Το βάρος της προβιταμίνης Α των καροτινοειδών μετατρέπεται σε ισοδύναμα ρετινόλης και προστίθεται στο βάρος της προσχηματισμένης ρετινόλης, εκφράζοντας έτσι το συνολικό ποσό βιταμίνη Α σε ισοδύναμα ρετινόλης: για παράδειγμα, μία πρόσληψη 1800 μg βκαροτίνης + 600 μg ρετινόλης ισούται με 300 + 600 μg ισοδυνάμων ρετινόλης '· Τα ισοδύναμα ρετινόλης αντικαθιστούν τις παλαιότερες διεθνείς μονάδες (1 διεθνής μονάδα = 0,3 μg ρετινόλης) στη μέτρηση της ενεργότητας της βιταμίνης Α, για να λυθεί εν μέρει το πρόβλημα της πρόσθεσης των τιμών κατά τον υπολογισμό της συνολική συνεισφοράς των καροτινοειδών από τη διατροφή.
The weights of provitamin A carotenoids are converted to the equivalents of retinol and added to the weight of preformed retinol, to express the total vitamin A in terms of retinol equivalents, e.g. an intake of 1800 μg ßcarotene plus 600 μg retinol would amount to 300 + 600 = 900 μg retinol equivalents '. Retinol equivalents are replacing the older international units (1 international unit = 0.3 μg retinol) as a measure of vitamin A activity, in part because of the problem of adding in the contribution of dietary carotenoids
Η προβιταμίνη Α των καροτινοειδών παρουσιάζει μια δύσκολη περίπτωση βιοδιαθεσιμότητας.
Provitamin A carotenoids raise a difficult problem of bioavailability.
Τα καροτινοειδή απορροφώνται καλύτερα από ορισμένα τρόφιμα και δίαιτες απ'ότι σε άλλα και το ποσοστό μετατροπής τους σε ρετινόλη εξαρτάται, σε κάποια έκταση, από την ποσότητα που καταναλώθηκε κατά τη διάρκεια του γεύματος.
Carotenoids are absorbed better from some foodstuffs and diets than from others and the percentage converted to retinol depends to some extent on how much is ingested in a meal.
Η δραστικότητα της βιταμίνης Α παρουσιάζει λοιπόν σημαντικές δικυμάνσεις, ανάλογα με την περίπτωση '.
The vitamin A potency will therefore vary quite substantially according to circumstances '.
Για πρακτικούς λόγους, θεωρήθηκε αναγκαίο να οριστούν κάποιες τιμές, οι οποίες θα μπορούν να εφαρμόζονται σε μετρήσεις ρουτίνας και οι παράγοντες που αναφέρονται επιλέχθηκαν από μια ομάδα εμπειρογνωμόνων της FAO/WHO '.
For practical purposes it is necessary to select some value that can be used routinely and the factors mentioned were chosen by an FAO/WHO Expert Group '.Taken over a period of time and a variety of foodstuffs, they are a crude but serviceable compromise.
Η μετατροπή των καροτινοειδών σε ρετινόλη, πραγματοποιείται συνήθως στην εντερική βλεννογόνο.
The conversion of carotenoids to retinol takes place mainly in the intestinal mucosa.
Η ρετινόλη που μόλις έχει σχηματιστεί, μαζί με την
The newly formed retinol, along with any preformed retinol in the diet, is esterified in the intestinal mucosa and transported to the liver.
Αιατροφή, κεφάλαιο 5: Βιταμίνη Α
Nutrition. Chapter 5: Vitamin A
63 αντίστοιχη προσχηματισμένη ρετινόλη της διατροφής, εστεροποιούνται στον εντερικό βλεννογόνο και μεταφέρονται στο ήπαρ.
61 protein. The rate of output of retinol from the liver is controlled so as to keep the plasma retinol concentration fairly constant.
Το ήπαρ είναι το κύριο όργανο αποθήκευσης ποσοτήτων εστεροποιημένης βιταμίνης Α.
Dietary vitamin A surplus to immediate requirements is used to build up liver reserves, which can subsequently be drawn upon during any temporary dietary shortage.
Η ρετινόλη μεταφέρεται στους ιστούς από την πρωτεΐνη δέσμευσης ρετινόλης, στους οποίους και καταναλώνεται.
Retinol is delivered by retinol-binding protein to the tissues that utilize it.
Στην αλεϋδική της μορφή, η ρετινόλη χρησιμεύει στους οφθαλμούς σαν το μέρος που συγκεντρώνεται το φως των οπτικών χρωστικών ουσιών.
In the eye it serves in its aldehyde form as the light-gathering pan of the visual pigments.
Σε άλλα όργανα έχει διαφορετική λειτουργία, παραμένοντας πάντα απαραίτητη στην ανάπτυξη και την ομαλή διαφοροποίηση των κυττάρων σ'αυτά τα πλαίσια και υπό μορφή ρετινοΐκού οξέως, αντιδρά με υποδοχείς του πυρήνα των κυττάρων, με αποτέλεσμα να επιφέρει αλλαγές στην έκφραση των γονιδίων \
In other organs it has different functions, being necessary for growth and development and for the normal differentiation of cells; in this role, perhaps in the form of retinoic acid, it appears to react with nuclear receptors to modify gene expression2.
Τα αποθέματα των ρετινολικών εστέρων στο ήπαρ μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη διατήρηση σε σταθερά επίπεδα της συγκέντρωσης ρετινόλης στο πλάσμα, ώστε να συνεχιστεί κανονικά η τροφοδότηση των οργάνων.
The reserves of retinyl esters in the liver can be used to maintain the plasma retinol concentration reasonably constant, so normal delivery to target organs can continue.
Μόνο στις περιπτώσεις που τα αποθέματα του ήπατος εξαντλούνται, η συγκέντρωση ρετινόλης στο πλάσμα πέφτει κάτω των 20μβ/ε11 (0,7μπιο1/ί) και αρχίζουν να παρουσιάζονται σημεία έλλειψης.
Only when the liver reserves are exhausted does the plasma retinol concentration fall below 20 μg/dl (0.7 μιτιοΙ/L) and deficiency signs begin to appear.
Ένα από τα πρώτα συμπτώματα είναι η αδυναμία προσαρμογής της όρασης στο χαμηλό φως ("τύφλωση της νύχτας" -"night blindness").
An early indication is impaired adaptation to low-intensity light (night blindness).
Εκτός αυτού, παρουσιάζονται κι άλλα συμπτώματα σε επόμενα στάδια, όπως η ξηρότητα του επιπεφικούς και κερατοειδούς (ξηροφθαλμία), τα οποία και μπορεί να οδηγήσουν σε μόνιμες βλάβες των οφθαλμών.
Other signs show, and in the later stages dryness of the conjunctiva and cornea (xerophthalmia) develops, which can lead to permanent eye damage.
Η επιπλέον πρόσληψη βιταμίνης Α χρησιμεύει για να σχηματιστούν αποθέματα ρετινολικών εστέρων στο ήπαρ.
Intakes of vitamin A in excess of needs are used to build up liver reserves of retinyl esters.
Αν, ωστόσο, ληφθούν πολύ μεγάλες ποσότητες ρετινόλης και ρετινυλικών εστέρων, μπορεί να αποσυγχρονίσουν το μηχανισμό του ήπατος και να προκαλέσουν βλάβες στο ήπαρ και τα οστά, τριχόπτωση, διπλωπία, εμετούς, πονοκεφάλους και άλλες ανωμαλίες.
If however very large amounts of retinol and retinyl esters are ingested, they can overwhelm this liver mechanism and cause liver and bone damage, hair loss, double vision, vomiting, headaches and other abnormalities.
Μεγάλες, εφάπαξ δόσεις, (π.χ. 300 mg στους ενήλικες) μπορεί να προκαλέσουν οξεία τοξικότητα, ενώ υπερβιταμίνωση Α παρουσιάζεται συνήθως ύστερα από τη χρόνια πρόσληψη ρετινόλης ή ρετινυλικών εστέρων, χωρίς οι δόσεις να είναι αναγκαστικά πολύ μεγάλες (π.χ.
Large single doses (e.g. 300 mg in adults) can cause acute toxicity, but hypervitaminosis A usually arises from chronic ingestion of retinol or retinyl esters, not necessarily in very large amounts (e.g. 15 mg per day) but sufficient over a period of time to build up stocks that exceed the liver's ability to store or destroy them3. It has been suggested that even lower daily doses can cause liver damage if taken for long enough4.
Υποστηρίζεται επίσης ότι ακόμη και χαμηλές ημερήσιες δόσεις μπορεί να προξενήσουν βλάβες του ήπατος, αν λαμβάνονται για μεγάλο χρονικό διάστημα4.
Regular consumption of more than 6,000 μg per day has been associated with birth defects, but the risk seems not to be high unless much larger amounts are taken; chronic intakes of 30,000 μg per day will almost certainly be
Εκθέσεις της επιατηιιονικής επιτροπής για τη διατροφή του ανθρώπου: 31η σειρά
Reports of the Scientific Committee for Food: 31st series
Χρόνιες όμως προσλήψεις της τάξεως των 30.000 μg την ημέρα είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα προκαλέσουν φαινόμενα τερατογένεσης '.
It is recommended that single doses of retinol and retinyl esters should not exceed 120 mg retinol equivalents, and regular intakes should not exceed 9,000 μg/d for adult men, and 7,500 μπ/d for women that are not pregnant or likely to become pregnant6.
Οι έγκυες γυναίκες δεν θα πρέπει να λαμβάνουν συμπληρωματική βιταμίνη Α, εκτός αν έχουν ιατρική παρακολούθηση.
Pregnant women should not take supplementary vitamin A except under medical supervision.
Αντίστοιχες χαμηλότερες ποσότητες συνιστώνται και για τα παιδιά6.
Proportionately lower amounts are suggested for childrenf'.
Η β-καροτίνη δεν προκαλεί υπερβιταμίνωση Α γιατί δεν μετατρέπεται αρκετά γρήγορα σε ρετινόλη.
ß-Carotene does not cause hypervitaminosis A because it cannot be converted 10 retinol sufficiently quickly.
Μέθοδοι καθορισμού των φυσιολογικών απαιτήσεων
Methods of establishing physiological requirements
Όπως προαναφέρθηκε, η βιταμίνης Α που απορροφάται για ν' ανταποκριθεί στις αυξημένες άμεσες ανάγκες του οργανισμού, αποθηκεύεται στο ήπαρ σε εστεροποιημένη μορφή.
As mentioned, vitamin A absorbed in excess of immediate needs is stored in the liver in esterified form.
Το μέγεθος τανν αποθεμάτων του ήπατος αποτελεί την ακριβέστερη ένδειξη για την κατάσταση της βιταμίνης Α στον οργανισμό, η οποία χρησιμεύει συνήθως στις μεταθανάτιες έρευνες.
The size of the liver reserve is therefore the best objective measure of vitamin A status, and is commonly used for post-mortem studies.
Ένας βιοχημικός παράγοντας, που θα ήταν εύκολο να μετρηθεί για τον υπολογισμό της βιταμίνης Α στους ζώντες οργανισμούς, είναι η συγκέντρωση ρετινόλης στο πλάσμα· ο δείκτης όμως αυτός δεν είναι αρκετά ευαίσθητος για να υποδείξει την κατάσταση της βιταμίνης Α, επειδή ο ομοιοστατικός μηχανισμός διατηρεί το επίπεδα ρετινόλης σταθερά στο πλάσμα για μια ευρεία διακύμανη των αποθεμάτων του ήπατος.
A biochemical measure that can be easily made in living subjects is the plasma retinol concentration, but this is an insensitive indicator of vitamin A status, for a homoeostatic mechanism maintains the plasma level reasonably constant over quite a wide range of liver reserves.
Η συγκέντρωση ρετινόλης στο πλάσμα πέφτει σε επικίνδυνα επίπεδα μόνο όταν ο οργανισμός βρίσκεται στα τελευταία στάδια έλλειψης, ενώ έχουν αρχίσει να εμφανίζονται παράλληλα κι άλλα συμπτώματα.
The plasma retinol concentration falls to a potentially hazardous level only in the later stages of deficiency, when other signs are beginning to show.
Οι περισσότερες συστάσεις για τις απαιτήσεις των ενηλίκων σε βιταμίνη Α βασίστηκαν σε μελέτες κορεσμού με εθελοντές, ο οργανισμός των οποίων είχε απογυμνωθεί από βιταμίνη Α.
Most recommendations for the vitamin A requirements of adults have been based on repletion studies with vitamin Α-depleted human volunteers.
Η μία από τις δύο πιο γνωστές μελέτες έγινε στα πλαίσια του λεγόμενου "πειράματος του Sheffield" στο Ηνωμένο Βασίλειο7και η άλλη, μεταγενέστερη και πληρέστερη, στην Αμερική, στα πλαίσια σχετικών ερευνών8·9.
The best known are the so-called Sheffield experiment in UK7and a later, and more thorough, American investigations·9.
Σ' αυτές τις μελέτες, χορηγήθηκαν αυξημένες δόσεις σε εθελοντές, ο οργανισμός των οποίων είχε προηγουμένως
In these studies increasing doses of vitamin A were given to depleted volunteers to cure deficiency signs such as impaired dark adaptation, abnormal electroretinograms, follicular hyperkeratosis and lowered blood haemoglobin and also to restore normal plasma retinol concentrations.
Σε μια άλλη προσέγγιση από τον Olson10μελετάται η παρουσία βιταμίνης Α στον οργανισμό, με βάση την επάρκεια της στο σώμα ("body pool size"), η οποία εδώ εκφράζεται συμβατικά με όρους περιεκτικότητας της βιταμίνης Α στο ήπαρ.
Another approach suggested by Olson10defines vitamin A status in terms of an adequate body pool size, conveniently expressed in terms of the liver vitamin A content.
Ο Olson προτείνει σαν κριτήριο επάρκειας της βιταμίνης Α, την τιμή συγκέντρωσης στο ήπαρ των 20 μg ρετινόλης (ή το ισοδύναμο σε εστεροποιημένη μορφή) ανά g υγρού βάρους ήπατος.
Olson proposed as a criterion for vitamin A sufficiency a liver concentration of 20 μg retinol (or the equivalent in the esterified form) per g wet weight liver.
Αυτά τα επίπεδα αποθέματος της βιταμίνης Α ανταποκρίνονται σ' έναν αριθμό κριτηρίων:
This level for vitamin A reserves meets a number of criteria7.
Δεν υπήρξαν κλινικές ενδείξεις έλλειψης στα άτομα που μετρήθηκαν οι προανοφερόμενες τιμές συγκέντρωσης στο ήπαρ.
No clinical signs of deficiency have been noted in subjects with this liver concentration.
Αυτή η συγκέντρωση βιταμίνης Α στο ήπαρ θα εξασφαλίσει σταθερή συγκέντρωση ρετινόλης στο πλάσμα σε επίπεδα άνω των 20 μβ/αΐ (0,7 μιτιοΙ/L).
This liver concentration will maintain a steady-state concentration of retinol in the plasma above 20 pg/dl (0.7 μιηοΙ/L).
Αυτή η συγκέντρωση θα μπορεί να συντηρήσει έναν ενήλικα που λαμβάνει τροφή χωρίς βιταμίνη Α, χωρίς να εμφανιστούν συμπτώματα ανεπάρκειας για μια περίοδο ενός μηνός.
This concentration should maintain an adult on a diet containing no vitamin A free from deficiency signs for a period of months.
Πώς μεταφράζονται οι φυσιολογικές απαιτήσεις σε τιμές πρόσληψης από τη διατροφή
Translation of physiological requirements into dietary intake
Ο Olson πρότεινε μια μέθοδο υπολογισμού της μέσης τροφικής πρόσληψης που είναι αναγκαία για να διατηρηθεί η συγκέντρωση ρετινόλης στο ήπαρ στα 20 μg/g, εκτιμώντας παράλληλα ότι τα αποθέματα του ήπατος αντιπροσωπεύουν το 90% της συνολικής βιταμίνης Α στον οργανισμό και ότι η δυνατότητα αποθήκευσης μιας τροφικής δόσης βιταμίνης Α στο ήπαρ ανέρχεται, κατά μέσον όρο, στο 50% (αναφέρθηκαν τιμές από 40-90%).
Olson10suggested a method of calculating the mean dietary intake needed to maintain a liver retinol concentration of 20 μg/g assuming that the liver reserves represent 90% of the total body vitamin A and the efficiency of storage in the liver of an ingested dose of vitamin A is 50% (reported values 40-90%).
Μελέτες που πραγματοποιήθηκαν με ραδιενεργό βιταμίνη Α σε οκτώ ενήλικες εθελοντές (άνδρες), έδωσαν κατά μέσο όρο κλασματική καταβολική αναλογία (δηλαδή το ποσοστό απώλειας επί του συνόλου αποθηκευμένης βιταμίνης Α στο σώμα) 0,5%.
Studies with radioactive vitamin A in eight adult male volunteers5gave a mean fractional catabolic rate, i.e. the percentage of total body stores lost per day, of 0.5%.
Με βάση αυτές τις μετρήσεις και τις προαναφερθείσες εκτιμήσεις, η τιμή της μέσης πρόσληψης καθορίστηκε στα 6,7 μg ρετινόλης ανά κιλό βάρους σώματος την ημέρα.
Calculations based on this and the assumptions mentioned gave a mean dietary intake of 6.7 μg retinol per kilogram body weight per day.
Για έναν άνδρα που ζυγίζει 75 κιλά, η τιμή αυτή ορίζεται στα 503 μ^ημέρα· για μια γυναίκαι που ζυγίζει 62 κιλά η αντίστοιχη τιμή είναι 415 μβ/ημέρα.
For a 75 kg man this would be 503 μ^ά; for a 62 kg woman, 415 μ g/d.
Ο συντελεστής διακύμανσης των ρυθμών αποβολής της βιταμίνης Α που μετρήθηκε στα αντικείμενα αυτών των πειραμάτων ήταν της τάξεως των 20% περίπου· έτσι, η μέση ± 2SD τροφική απαίτηση υπλογίζεται στα 503 μg ± 201 για τον άνδρα και στα 415 μg ± 166 για τη γυναίκα.
The coefficient of variation for the rates of depletion in these experimental subjects was about 20%, so the mean ± 2SD daily dietary requirement would be 503 μ° ± 201 for men and 415 μg + 166 for women.
Παρόλο που αυτές οι μετρήσεις βασίζονται σε έναν αριθμό παραδοχών που είναι λισως αυθαίρετες και δεν θα ισχύουν για όλες τις περιπτώσεις, οι τιμές που προκύπτουν εμφανίζονται συνεπείς ως προς τα συμπτώματα έλλειψης που
Although these calculations rest on a number of assumptions that have to be arbitrary and will not hold in all circumstances, the derived requirements appear consistent with the effects on deficiency signs observed in depletion-repletion
9 παρατηρήθηκαν στις μελέτες εκκένωσης-κορεσμού με υποκείμενα εθελοντές
7 ·8 , 9 studies in human volunteers
Παρουσιάζουν επίσης κάποιες ενδείξεις για το ποια μπορεί να είναι η διακύμανση των ατομικών απαιτήσεων, παρ' ότι οι έρευνες διεξήχθησαν μόνο σε οκτώ άτομα.
They also provide some indication of what the range of individual requirements might be, even though only eight subjects were investigated.
Τέτοιου είδους μετρήσεις χρησιμοποιήθηκαν σαν βάση για τις n συστάσεις που διατυπώθηκαν αργότερα από την FAO/WHO και από την
Such calculations have been used as the basis of the latest u
Αλλα γνωμοδοτικά όργανα προτίμησαν να βασιστούν για τις συστάσεις τους μόνο σε στοιχεία από σχετικές μελέτες κορεσμού.
Other reviewing bodies have preferred to base their recommendations on repletion
Μερικά από αυτά απέρριψαν στην κυριολεξία την προσέγγιση που λαμβάνει υπόψη την περιεκτικότητα σε συνδυασμό με την επάρκεια στο σώμα ("body pool approach")13·14, εξαιτίας ίσως ορισμένων αμφιβολιών ως προς τις παραδοχές που γίνονται για να ληφθούν οι μετρήσεις, αλλά κυρίως γιατί κρίθηκε ασφαλέστερο να υπάρχουν αποθέματα στο ήπαρ υψηλότερα από 20 μg/g, όπως και συγκεντρώσεις ρετινόλης στο πλάσμα άνω των 30 μg/d] (1 μπιοΙ/L), και όχι των 20 μ & ά\ (0,7 μιτιοΙ/L).
, in part because of some doubts about the assumptions underlying the calculations, but mainly because it was thought safer to have reserves in the liver higher than 20 μ^, and to aim for a plasma retinol concentration above 30 μ^Ι (1 μπιοΙ/L) rather than 20 μg/dl (0.7 μπιοΙ/L).
Συμπτώματα ελαφριάς έλλειψης παρουσιάστηκαν σε ορισμένους Αμερικανούς εθελοντές, οι οποίοι υπέστησαν έλλειψη από βιταμίνη Α όταν οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα τους έφτασαν από 20 ως 30 μg/dl (0,7 - 1,0 μπιοΙ/L) 13.
Mild deficiency signs have been reported in some American volunteers depleted of vitamin A when plasma concentrations were between 20 and 30 μg/dl (0.7-1.0 μπΊθΙ/L) 13.
Για να διατηρηθούν οι συγκεντρώσεις του πλάσματος σε επίπεδα άνω των 30 μβ/αΐ, φαίνεται ότι είναι απαραίτητη για τον άνδρα μια κύρια ημερήσια πρόσληψη της τάξεως των 900 μg.
To maintain plasma retinol concentrations over 30 μg/dl a mean daily intake of 900 μg appeared to be needed in adult men; the current US RDA for adult men is set at 1000 μg. For adult women it is 800 μg/d '3.
Η σημερινή US RDA για τον ενήλικο άνδρα έχει οριστεί στα 1000 μg ενώ για την ενήλικη γυναίκα στα 800 μg/ημέρα.
Repletion studies however lend to overestimate requirements because deficiency signs often take some time to improve when a small curative dose of vitamin A is
Τόσο οι μετρήσεις της μελέτης Olson, όσο και οι ερμηνείες των δεδομένων από τα πειράματα κορεσμού είναι αμφισβητήσιμα, κυρίως επειδή και τα δύο είδη μελετών βασίστηκαν σε περιορισμένο αριθμό υποκειμένων.
Both the body pool calculations and the interpretations of the results of repletion experiments are open to criticism not least because both have to be based on a small number of subjects.
Υπάρχουν ακόμη διαφορές απόψεων σχετικά με το ποιο κριτήριο επάρκειας της βιταμίνης Α θα υιοθετηθεί τελικά, κυρίως όσον αφορά τις συγκεντρώσεις ρετινόλης στο πλάσμα.
There are also differences of opinion on what criterion of vitamin A sufficiency should be adopted, notably in terms of the plasma retinol concentration.