natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μελέτες μεταβολισμού σε αρουραίους, σκύλους και τον άνθρωπο έχουν δείξει ότι οι αρουραίοι και ο άνθρωπος αποβάλλουν περίπου 50% της οξικής ισοβουτυρικής σακχαρόζης σαν εκπνεόμενο C02, ενώ οι σκύλοι αποβάλλουν μόνο το 25% με τον ίδιο τρόπο.
Metabolic studies in rats, dogs and man have shown, that the rat and man eliminate about 50% of SAIB as expired CO2, while the dog eliminates only 25% by this route.
Οι αρουραίοι και ο άνθρωπος απεκκρίνουν περίπου 20-30% της χορηγούμενης δόσης ως μεταβολίτες στα ούρα και 10-20% ως αναλλοίωτη οξική ισοβουτυρική σακχαρόζη και μεταβολίτες στα κόπρανα.
Rat and man excrete about 20 -30 % of the administered dose as metabolites in their urine and 10 - 20 % as intact SAIB and metabolites in the faeces.
Τα σκυλιά από την άλλη απεκκρίνουν περίπου 7% μεταβολίτες στα ούρα και περίπου 50% οξικής ισοβουτυρικής σακχαρόξης και μεταβολίτες στα κόπρανα.
The dog, on the other hand, excretes about 7% metabolites in the urine and about 50% of SAIB and metabolites in the faeces.
Οι σκύλοι εμφανίζονται να απεκκρίνουν υψηλά ακετυλιωμένη σακχαρόζη στα ούρα, ενώ οι αρουραίοι και ο άνθρωπος απεκκρίνουν ακετυλιωμένο σε χαμηλότερο ποσοστό, μέρος του μορίου, εστέρων της σακχαρόζης.
Dogs appear to excrete highly acetylated sucrose in the urine while the rat and man excrete less highly acetylated partial sucrose esters. Although rats, dogs, monkeys and man absorb SAIB easily, the dog, in contrast to rat, monkey and man, appears to be unable to degrade the highly acetylated sucrose.
9 Οκτωβρίου 1992
9 OCTOBER 1992
Οσον αφορά την ηπατοχολινική λειτουργία, οι σκύλοι φαίνεται ότι είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο είδος.
This noadverse effect level is based on the results of long-term studies which have shown that at the highest dose levels used, there is some evidence of an effect on bodyweight and food consumption in both sexes.
Σε επίπεδο δόσης lgr/kg βάρους σώματος δεν σημειώθηκαν σταθερά δυσμενή φαινόμενα.
At the lg/kg b.w. dose level, no consistent adverse effects were noted.
Χρησιμοποιώντας έναν συντελεστή ασφαλείας 100 με βάση την επάρκεια των διαθεσίμων στοιχείων, η επιτροπή καθόρισε μια Αποδεκτή Ημερήσια Πρόσληψη 10 mg/ kg βάρους σώματος υπολογισμένη ως οξική ισοβουτυρική σακχαρόζη.
Using a safety factor of 100 in view of the adequacy of the data base now available, the Committee allocated an acceptable daily intake (ADI) of 10 mg/kg b.w. calculated as SAIB.
Γνώμη για την αποδοχή των κρασιών που υπόκεινται επεξεργασία με ορισμένες ιοντοεναλλακτικές ρητίνες διατυπώθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1992
OPINION ON THE ACCEPTABILITY OF WINES TREATED WITH CERTAIN ION-EXCHANGE
Να γίνει γνωμοδότηση για την αποδοχή των κρασιών που έχουν υποστεί επεξεργασία με ορισμένες ιοντοεναλλακτικές ρητίνες από την άποψη της ασφάλειας της υγείας του καταναλωτή.
To advise on the acceptability of wines treated with certain ion-exchange resins (IXR) from the point of view of safety to health or the consumer.
Η χρήση των ιοντοεναλλακτικών ρητινών στην οινολογική πρακτική είναι γνωστή από το 1945 και χρησιμοποιείται κυρίως στις ΗΠΑ και την Αυστραλία.
The use of IXRs in oenological practice has been under consideration since 1945 and is being practised particularly in the USA and Australia.
Ο πρωταρχικός σκοπός αυτής της διεργασίας είναι η παρεμπόδιση της περαιτέρω κατακρήμνισης του διτρυγικού άλατος του καλίου στο κρασί, που εμφιαλώνεται μετά τη συνήθη χύδην αποθήκευση του σε χαμηλές θερμοκρασίες, με την μείωση του pH του κρασιού ή του γλεύκους.
The primary objective of this process is the prevention of further precipitation of K-bitartrate in wine, bottled after the usual bulk cold storage, by the reduction in the pH of the wine or grape juice.
Η τεχνολογία υπαγορεύει την επεξεργασία ενός τμήματος, που ποικίλλει από ένα μέσο 5% μέχρι μέγιστο 20%, του συνολικού αποθηκευμένου κρασιού πριν από την εμφιάλωση, με μια παρακαμπτήριο διαδικασία και συνεχή επανατροφοδότηση στο αποθηκευμένο κρασί.
The technology involves the treatment of a portion, varying from an average 5 % to a maximum of 20% of the total wine stored before bottling, by a by pass operation with continuous refeeding into the bulk wine.
Το πραγματικό μέρος του κρασιού που περνά μέσα από τις στήλες ιοντοεναλλακτικών ρητινών εξαρτάται από την ανάλυση του κρασιού πριν από την επεξεργασία, ιδιαίτερα για το Κ+(ιόντα καλίου), το pH και τα τρυγικά άλατα.
The actual portion eventually passed through the IXR column depends on the analysis of the wine before treatment, particularly for K+, pH and tartrate.
Είναι γνωστό ότι η συγκέντρωση των ιόντων καλίου (Κ+) στα σταφύλια είναι ο πιο σημαντικός δείκτης του pH, της ογκομετρικά μετρούμενης οξύτητας και της περιεκτικότητας του κρασιού και του γλεύκους σε διτρυγικό κάλιο.
It is known that the K+ concentration in the grape berry is the most important indicator for the pH, the titratable acidity and the K-bitartrate content of grape juice and wine.
Σε ένα καλής ποιότητας προϊόν δεν πρέπει να υπάρχει περίσσεια ιόντων καλίου (Κ+) και έτσι θα έχει το χαμηλότερο pH και την μικρότερη περιεκτικότητα σε διτρυγικό κάλιο.
In a good quality product there should be no excess of K+, and thus a lower pH and smaller K-bitartrate content.
Η αποθήκευση σε χαμηλή θερμοκρασία για μεγάλο χρονικό διάστημα και η προσθήκη τρυγικού οξέος αποτελούν, στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, τα παραδοσιακά μέσα σταθεροποίησης του αποθηκευμένου κρασιού, που παρεμποδίζουν σε μεγάλο βαθμό τον σχηματισμό ιζήματος μετά την εμφιάλωση.
Cold storage for a considerable period and the addition of tartaric acid have been, in the European Community, the traditional means of stabilising stored wine, largely preventing sediment formation after bottling.
Οι καταναλωτές των Η.Π.Α. απαιτούν από το εμφιαλωμένο κρασί τέλεια διαύγεια και απουσία κάθε ίχνους θολότητας και ιζήματος.
In the USA there is an absolute consumer requirement for bottled wine to be perfectly clear without any evidence of haze or deposit.
Οι οινοποιοί των Η.Π.Α. ισχυρίζονται ότι, εξαιτίας των συχνά και υπερβολικών μεταβολών της θερμοκρασίας σ' όλη την χώρα κατά τη διάρκεια της μεταφοράς και αποθήκευσης στα κτίρια των επιχειρήσεων, οι παραδοσιακές μέθοδοι δεν εγγυώνται την σταθερότητα και την τέλεια διαύγεια του εμφιαλωμένου κρασιού όταν διατίθεται στο εμπόριο.
The US wineries claim that, because of the often extreme variations in temperature encountered across the country during transport and storage on business premises, the traditional methods will not guarantee a stable and absolutely clear bottled wine when marketed.
Για το λόγο αυτόν βασίζονται κυρίως στη χρήση κατιοντικών ιοντοεναλλακτικών ρητινών για την Εναλλαγή ιόντων καλίου (Κ+) με ιόντα υδρογόνου (Η+) σε ένα μέρος του αποθηκευμένου χύδην κρασιού και έτσι αποφεύγεται ο μη σταθερός υπερκορεσμός με διτρυγικό άλας του καλίου.
They are therefore dependent on using essentially cationic LXRs to exchange the K+ for H+ in a portion of the stored bulk wine, thereby avoiding the unstable supersaturation with Kbitartrate.
Σε σπάνιες περιπτώσεις για ειδικά τοπικά προϊόντα που έχουν ήδη από την αρχή πολύ χαμηλό pH και ιόντα καλίου (Κ+) μπορούν να εναλλαχθούν με ιόντα νατρίου (Na+) σε ένα μέγιστο όριο 200 mgNa/ It για διατροφικούς λόγους.
In rare circumstances, for special regional products already having initially a very low pH, K+ may be exchanged for Na+ with a maximum limit of 200 mg Na/1 for nutritional reasons.
Ας σημειωθεί επίσης, ότι η επεξεργασία ενός τμήματος 10-40% διαυγασμένου γλεύκους με ιοντοεναλλακτικές ρητίνες και η ανάμιξη του στη συνέχεια με την υπόλοιπη ποσότητα που δεν έχει υποστεί την επεξεργασία αυτή αποτελεί πρακτική που εφαρμόζεται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
It should also be borne in mind, that it is current practice in the European Community to treat portions, between 10%-40%, of clarified grape juice with IXRs and then to blend these back with the untreated portion.
Προτιμάται η επεξεργασία με κατιοντικές ιοντοεναλλακτικές ρητίνες, αλλά χρησιμοποιούνται επίσης και ανιοντικές ιοντοεναλλακτικές ρητίνες, αν και λιγότερο συχνά, για την παραγωγή κρασιών επιδορπίων.
The preferred treatment is by cationic IXRs but anionic IXRs are also used, though far less frequently, in the production of dessert wines.
Μικτές ανιοντικές και κατιοντικές ιοντοεναλλακτικές ρητίνες δεν χρησιμοποιούνται ποτέ.
Anionic IXRs are not used for general treatment because even small changes in the anion content are likely to affect the taste and quality characteristics of the wine to a recognisable extent.
Οποιαδήποτε επεξεργασία με κατιοντικές και ανιοντικές ή μη ιοντικές ιοντοεναλλακτικές ρητίνες γίνεται πάντα διαδοχικά σε ξεχωριστές στήλες ιοντοεναλλακτικών ρητινών.
Mixed cationic and anionic IXRs are never used. Any treatment with cationic and anionic or non-ionic IXRs is always carried out consecutively in separate IXR towers.
11 Δεκεμβρίου 1992
11 DECEMBER 1992
Η αποδοχή των κρασιών που υπόκεινται επεξεργασία με ορισμένες ιοντοεναλλακτικές ρητίνες
THE ACCEPTABILITY OF WINES TREATED WITH CERTAIN ION-EXCHANGE RESINS
3.1 Η φύση των ιοντοεναλλακτικών ρητινών
3.1 Nature of IXRS
Στις Η.Π.Α. η χρήση των ιοντοεναλλακτικών ρητινών στην επεξεργασία του πόσιμου νερού και στις διεργασίες των τροφίμων γενικά επιτρέπεται με τους κανονισμούς (Αμερικανική) Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) 21CFR 173.25.
In the USA the use of IXRs for treating potable water and in food processing is generally permitted under FDA Regulations 21 CFR 173.25.
Αυτοί ο κανονισμοί περιέχουν 19 διαφορετικές ιοντοεναλλακτικές ρητίνες (βλ. παράρτημα) καθορίζοντας τον κατά προσέγγιση χημικό τύπο, τη φυσική τους μορφή, τις λειτουργίες και τις συνθήκες χρήσης.
These regulations list 19 different IXRs (see annex), setting out their approximate chemical type, physical form, functions and conditions of use.
Οι κανονισμοί θέτουν επίσης, αυστηρούς περιορισμούς για την καθαρότητα και την ολική αλλά όχι ειδική μεταφορά των συστατικών της ρητίνης υπό καθορισμένες συνθήκες ελέγχου.
They also lay down strict limits for purity and global but not specific migration of IXR constituents under prescribed conditions of testing.
Οι τέσσερις από αυτές τις 19 ιοντοεναλλακτικές ρητίνες (α12, α13, α16, α18) δεν χρησιμοποιούνται στην επεξεργασία κρασιού.
Of these 19 listed IXRs some 4 (al2, al3, al6, al8) are excluded from use in the treatment of wine.
Από τις υπόλοιπες 15 μόνο 5 (αϊ, α3, α4, α5, α7) χρησιμοποιούνται στην πράξη από τους οινοποιούς.
Of the remaining 15 IXRs only 5 (al, a3, a4, a5, a7) are claimed to be in actual use by wineries.
Από αυτές η αϊ είναι η ευρύτατα χρησιμοποιούμενη κατιοντική ιοντοεναλλακτική ρητίνη για την παραγωγή επιτραπέζιων οίνων.
Of these the IXR al is the most widely employed cationic IXR in the production of table wines.
Οι ιοντοεναλλακτικές ρητίνες α4 και η α7 (ανιοντικές) χρησιμοπούνται λιγότερο συχνά και μόνο για την παραγωγή κρασιών (επιδορπίων).
The IXRs a4 and a7 (anionic) are used far less frequently and then only in the production of dessert wines.
Για τη χρήση των α3 και α5 δεν υπάρχουν ακόμα πληροφορίες.
No information on the use of IXRs a3 and a5 was available.
Η υπηρεσία Οινοπνευματωδών, Καπνού και Όπλων των Η.Π.Α. επιθυμεί να διατηρήσει τις υπόλοιπες 10 ιοντοεναλλακτικές ρητίνες ως πιθανές υποψήφιες για λόγους ευελιξίας.
The BATF (= US Bureau of Alcohol, Tobacco and Firearms) is, however, anxious to maintain the other 10 IXRs as possible candidates for reasons of flexibility.
Ούτε η Υπηρεσία Οινοπνευματωδών, Καπνού και Όπλων ούτε η οινοποιία των Η.Π.Α. μπορούν επί του παρόντος να καθορίσουν ποιες από τις 10 ρητίνες κατασκευάζονται ακόμη και σήμερα και ποιες είναι κατάλληλες για την επεξεργασία κρασιού.
Neither the BATF nor the US wine industry are able to state at present, which of the 10 potential candidate IXRs were still being manufactured today and were specifically suitable for the treatment of wine.
Τα μονομερή που επιτρέπονται για την παραγωγή της μήτρας της ρητίνης είναι το στυρένιο, το διβινυλοβενζόλιο, η φαινολοφορμαλδεϋδη, το μεθακρυλικό οξύ και ο μεθακρυλικός εστέρας, η επιχλωρυδρίνη και το ακρυλονιτρίλιο.
The monomers permitted for producing the resin matrix include styrene, divinylbenzene, phenolformaldehyde, methacrylic acid and methacrylate, epichlorhydrin and acrylonitrile.
Όλα αυτά επιτρέπονται επίσης προς το παρόν και στην Κοινότητα για την παραγωγή υλικών συσκευασίας και άλλων υλικών που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα.
All of these are also presently permitted in the Community for the production of packaging and materials in contact with food.
Τα πρόσθετα που επιτρέπονται είναι η αμμωνία (ΝΗ3), το υπεροξείδιο του υδρογόνου (Η2Ο2), η ακετόνη, το μεθυλοχλωρίδιο, χλωρομεθυλιακοί παράγοντες, η τριμεθυλαμίνη, η διμεθυλαμίνη, η διαιθυλενοτριαμίνη, η διμεθυλαιθανολαμίνη, η τριαιθυλενοτετραμίνη και η τετρααιθυλενοπενταμίνη.
The permitted additives include NH3, H2O2, acetone, methylchloride, chlormethylating agents, trimethylamine, dimethylamine, diethylenetriamine, dimethylethanolamine, triethylenetetramine, and tetraethylenepentamine.
Σχεδόν όλες αυτές οι ουσίες χρησιμοποιούνται επίσης στην Κοινότητα για την παραγωγή πλαστικών συσκευασίας τροφίμων.
Almost all of these are also in use in the Community for the production of plastic food packaging.
Το ολικό όριο εισροής οργανικών υλικών που καθόρισε η (Αμερικανική) Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) είναι η lmg/ It οργανικών υλικών στο αποσταγμένο νερό, στην ένυδρη αλκοόλη 15% ή στο οξικό οξύ 5%.
The overall global extraction limit set the FDA is 1 mg/1 organic extractives in either distilled water, 15% aqueous alcohol or 5% acetic acid.
Στις τροποποιημένες με Η2Ο2 ρητίνες επιτρέπονται μέχρι 7ppm νιτρογενή υλικά.
In the H202-modified resins up to 7 ppm nitrogenous extractives are permitted.
Η οινοποιοία της Αυστραλίας χρησιμοποιεί τις ίδιες ιοντοεναλλακτικές ρητίνες οι οποίες επιτρέπονται και στις Η.Π.Α.
The Australian wine industry apparently uses the same IXRs that are permitted in the USA.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει δημοσιεύσει ένα ψήφισμα ΑΡ(89)2, το οποίο στοχεύει στη ρύθμιση της χρήσης των ιοντοεναλλακτικών ρητινών γενικά για τις διεργασίες τροφίμων αλλά εξαιρεί τις ρητίνες κυτταρινικής και ανόργανης μήτρας.
The Council of Europe (CoE) has published a Resolution AP(89)2 which aims at regulating the use of IXRs in general food processing but excludes cellulosic and inorganic matrix IXRs.
Ένα παράρτημα καταγράφει αποδεκτά μονομερή και άλλες ουσίες έναρξης, χημικούς τροποποιητές και άλλες βοηθητικές ουσίες πολυμερισμού.
One appendix lists the acceptable monomers and other starting substances, chemical modifiers, and polymerisation aids.
Ένα άλλο παράρτημα καταγράφει τις προσωρινά αποδεκτές ουσίες που ανήκουν σε τρεις κατηγορίες.
Another appendix lists the provisionally acceptable substances falling into the same three categories.
Τα όρια των μεταφερόμενων συστατικών της ρητίνης και οι προσομοιωτές που χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό των χαρακτηριστικών της μεταφοράς είναι όμοια με εκείνα που καθορίστηκαν από την (Αμερικανική) Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) στον 21 (Αμερικανικό) Κώδικα Ομοσπονδιακών Διατάξεων (CFR) 173.25.
The limits for migration of the IXR constituents and the simulants to be used in the determination of the migration characteristics are identical with those set by the FDA in 21 CFR 173.25.
Επιπλέον έχει καταγραφεί ένας μεγάλος αριθμός ειδικών ορίων μεταφερόμενου υλικού για πολλά από τα επιτρεπόμενα συστατικά των ιοντοεναλλακτικών ρητινών και το "μη ανιχνεύσιμο" όριο έχει καθορισθεί σε 0.1 mg/ It μεταφερόμενου υλικού.
In addition, a large number of specific migration limits for many of the permitted components of the IXRs is laid down, the "not detectable" limitation being set at 0.1 mg/1 extradant.
Ο κατάλογος του Συμβουλίου της Ευρώπης δεν αναφέρει τις ουσίες η χρήση των οποίων πρέπει να επιτραπεί για την επεξεργασία οινοπνευματωδών ποτών και κρασιών.
The CoE list does not indicate which substances are to be permitted specifically for the treatment of alcoholic beverages and wine.
Από την άποψη αυτή οι κατάλογοι του Συμβουλίου της Ευρώπης δεν είναι λιγότερο χρήσιμοι για τον προσδιορισμό τη ασφάλειας των ιοντοεναλλακτικών ρητινών που χρησιμοποιούνται στην επεξεργασία του κρασιού.
In this respect the CoE lists are less useful for assessing the safety aspects of the IXRs used in the treatment of wine.
H αποδοχή των κρασιών που υπόκεινται επεξεργασία με ορισμένες ιοντοεναλλακτικές ρητίνες
THE ACCEPTABILITY OF WINES TREATED WITH CERTAIN ION-EXCHANGE RESINS
3.2 Ασφάλεια σε θέματα υγείας
3.2 Safety to health considerations
Οι κανονισμοί 21 της (Αμερικανικής) Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) 173.25 του (Αμερικανικού) Κώδικα Ομοσπονδιακών Διατάξεων (CFR) επιτρέπουν τη χρήση 19 ιοντοεναλλακτικών ρητινών για την επεξεργασία πόσιμου νερού και τις διεργασίες των τροφίμων.
The FDA Regulations 21 CFR 173.25 permit the use of 19 IXRs for treating potable water and in food processing.
Πέντε από αυτές τις ιοντοεναλλακτικές ρητίνες χρησιμοποιούνται στην πράξη για την επεξεργασία του κρασιού από τις αρχές της δεκαετίας του 1960.
Of these 5 IXRs are used in practice for the treatment of wine since the early 1960s.
Οι υπόλοιπες χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία του πόσιμου νερού και στις διεργασίες των τροφίμων.
The remainder is used for the treatment of potable water and in the processing of food.
β) τα μονομερή και τα πρόσθετα που χρησιμοποιούνταν σ' αυτές τις ιοντοεναλλακτικές ρητίνες αποτελούν επί χρόνια εγκεκριμένα συστατικά υλικών που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα, χωρίς να έχει αποκαλυφθεί ότι προκαλούν προβλήματα υγείας, γ) Αυτές οι ιοντοεναλλακτικές ρητίνες ελέγχθηκαν ως προς τα όρια μεταφοράς που καθορίστηκαν στον 21 (Αμερικανικό) Κώδικα Ομοσπονδιακών Διατάξεων (CFR) 173.25 και τα στοιχεία, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και μελέτες με ραδιοσεσημασμένα υλικά, υπάρχουν στην (Αμερικανική) Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA).
The basis for FDA approval was a ) some IXRs were already in use before the 1958 Food and Drug Act; b) the monomers and additives used in these IXRs have been approved already for years as components of food contact materials without apparently having caused any health problems; c) these IXRs have been tested for compliance with the migration limits set out in 21 CFR 173.25 and the data, including some studies with radio labelled materials, are held by the FDA; d) none of the monomers are known carcinogens and only a few may be regarded as probable carcinogens; e) exposure of the consumer from migration into food was considered infinitesimal taking into account the ratio between the very large mass of food or liquid processed and the weight of IXR used in the treatment columns.
Η μεταφορά από τις προαναφερθείσες 15 ιοντοεναλλακτικές ρητίνες περιορίζεται στους κανονισμούς της (Αμερικανικής) Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) στο lppm οργανικού υλικού που παρέχεται με καθέναν από τους διαλύτες, απεσταγμένο νερό, αιθυλική αλκοόλη 15% και 5% ένυδρο οξικό οξύ, όταν προετοιμάζονται για χρήση στα τρόφιμα.
Migration from the aforementioned 15 IXRs is limited in the FDA Regulations to 1 ppm of organic extractives obtained with each of the solvents, distilled water, 15% ethyl alcohol and 5% aqueous acetic acid, when prepared ready for use with food.
Εξαιτίας της χημικής φύσης των ιοντοεναλλακτικών ρητινών καθορίζονται στους κανονισμούς ορισμένες τροποποιήσεις της διαδικασίας προσδιορισμού της μεταφοράς.
Because of the chemical nature of the IXRs certain modifications of the procedure for determining migration are specified in the Regulations.
Είναι έτσι σαφές ότι τα υπολείμματα από την μεταφορά είναι αυστηρά περιορισμένα ιδιαίτερα όταν οι ιοντοεναλλακτικές ρητίνες χρησιμοποιούνται για επεξεργασία κρασιού.
It is thus clear that the residues from migration are strictly limited particularly when IXRs are used for the treatment of wine.
Από τη στιγμή που τοποθετούνται οι κατιοντικές ιοντοεναλλακτικές ρητίνες στη στήλη εναλλαγής, χρησιμοποιούνται συνεχώς επί 10-20 χρόνια.
The cationic IXRs, once loaded into an exchange tower, remain in constant use from 10-20 years.
Περίπου το 2% της ιοντοεναλλακτικής ρητίνης το χρόνο πρέπει να αντικατασταθεί από καινούργια ρητίνη εξαιτίας των απωλειών που προκαλούνται από την καθαρά φυσική καταστροφή των κόκκων της ρητίνης κατά την διάρκεια της αναγέννησης, της έκπλυσης και της εμφύσησης αζώτου, εργασιών που πρέπει να εκτελούνται σε τακτικά διαστήματα για να διατηρηθεί η δραστικότητα της στήλης.
About 2% of IXR per year requires replacement with fresh resin because of losses as a result of purely physical break-up of the resin particles during the regeneration, washing and nitrogen blowing cycles required at regular intervals to maintain the activity of the column.
Η λεπτή σκόνη που σχηματίζεται από την καταστροφή της ρητίνης απομακρύνεται κάθε φορά που χρησιμοποιείται η στήλη μετά την αναγέννηση και πριν από έναν καινούργιο κύκλο επεξεργασίας.
The resulting fine powder of broken up IXR is removed every time the column is used after regeneration and before a new treatment cycle.
Επειδή οι ανιοντικές ιοντοεναλλακτικές ρητίνες είναι λιγότερο σταθερές, περίπου το 4% των ιοντοεναλλακτικών ρητινών πρέπει να αντικαθίσταται κάθε χρόνο δίνοντας μια μέση διάρκεια ζωής της στήλης 10 χρόνων περίπου.
Because anionic IXRs are slightly less stable, about 4% IXRs have to be replaced per year giving an average column life of about 10 years.
Εκθέσεις της Επιστημονικής Επιτροπής για τη Διατροφή του Ανθρώπου (Τριακοστή δεύτερη σειρά)
The quantity of wine treated in any bypass operation varies, depending on the analysis of the bulk wine, between 10%-15%, as a maximum, of the total stored bulk wine before bottling.
Το 75%-100% του εμφιαλωμένου επιτραπέζιου οίνου στην αγορά των Η.Π.Α. περιέχει κρασί επεξεργασμένο με ωντοεναλλακτικές ρητίνες.
Taking into account the vast dilution of any migrant from the IXRs the exposure of the consumer can be regarded as infinitesimal, whichever of the 5 IXRs is being employed.
Έτσι και στις δύο περιπτώσεις οποιοδήποτε μεταφερόμενο υλικό από την ιοντοεναλλακτική ρητίνη θα βρίσκεται σε τεράστια αραίωση ακόμη και πριν φθάσει στον κύριο όγκο του κρασιού πριν από την εμφιάλωση.
In addition the toxicological information available on these IXRs suggests that the monomers are not carcinogenic and have not given rise to toxicological problems.
Επιπλέον οι τοξικολογικές πληροφορίες που υπάρχουν γι' αυτές τις ιοντοεναλλακτικές ρητίνες αναφέρουν ότι τα μονομερή δεν είναι καρκινογόνα και δεν έχουν προκαλέσει τοξικολογικά προβλήματα.
In view of the infinitesimal actual exposure of the consumer to any migrating component from the IXRs a detailed knowledge of the SMLs of all monomers and additives is superfluous.
Δεδομένης της απειροελάχιστης πραγματικής έκθεσης των καταναλωτών σε οποιοδήποτε υλικό μεταφερόμενο από τις ιοντοεναλλακτικές ρητίνες, είναι περιττή μια λεπτομερής γνώση των SML όλων των μονομερών και των πρόσθετων.
Furthermore, because IXRs are never mixed in any given single column and these columns are used in series, there is also no need to consider combination effects of IXRs.
Επιπλέον επειδή οι ιοντοεναλλακτικές ρητίνες δεν αναμιγνύονται ποτέ σε μια απλή στήλη αλλά αυτές οι στήλες χρησιμοποιούνται εν σειρά, δεν χρειάζεται να εξεταστούν τα συνδυαστικά φαινόμενα των ιοντοεναλλακτικών ρητινών με διαλύτες άλλους εκτός από αυτούς που νόμιμα συνομολογήθηκαν στον 21 (Αμερικανικό) Κώδικα Ομοσπονδιακών Διατάξεων (CFR) 173.25, και οι οποίοι είναι πανομοιότυποι με εκείνους που καταγράφονται στο κανονισμό του Συμβουλίου της Ευρώπης.
It would also be inappropriate to demand general screening tests of IXRs with solvents other than those legally stipulated in 21 CFR 173.25, which are incidentally similar to those listed in the COE Regulation.