natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όμως, στο τέλος της μεταβατικής περιόδου δεν είχαν ακόμη εκδοθεί οι οδηγίες για πολλά επαγγέλματα, ιδιαίτερα όσον αφο­ρά τους δικηγόρους.
By the end of the transitional period directives still had not been issued for some professions, including lawyers.
Μέσω προδικαστικού ζητήματος που τέ­θηκε από το βελγικό Συμβούλιο Επικρατείας, το Δικαστήριο αποφάνθηκε για το άμεσο αποτέλεσμα του άρθρου 52 από την 1η Ιανουαρίου 1970.
Despite this, the Court held in answer to a question referred for a preliminary ruling by the Belgian Conseil d'État that Article 52 had been directly effective since the transitional period ended on 1 January 1970.
Οι οδηγίες που θα εκδίδονταν στο μέλλον δεν θα είχαν ως στόχο τη θέση σε εφαρμογή του κανόνα της εθνικής μεταχεί­ρισης, διότι αυτός ισχύει πράγματι, δυνάμει του άρθρου 52, από την 1η Ιανουαρίου 1970.
It said that by 'laying down that freedom of establishment shall be attained at the end of the transitional period, Article 52 thus im poses an obligation to attain a precise result, the fulfilment of which had to be made easier by, but not made dependent on, the implementation of a programme of progressive measures.
θα απέβλεπαν μόνο στη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος της ελεύθερης εγκατάστασης.
The fact that this progression has not been adhered to leaves the obligation itself intact beyond the end of the period provided for its fulfilment.
Το Δικαστήριο αναγνώρισε το ίδιο αποτέλεσμα, από τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, στο άρθρο 37, παράγραφος 1, σχετικά με την προοδευτική μεταρρύθμιση των εθνικών μονοπωλίων εμπορι­κού χαρακτήρα. Δήλωσε ότι «ο αποκλεισμός, στο τέλος της μεταβατικής περιόδου, κάθε διάκρισης μεταξύ υπηκόων κρατών μελών όσον αφορά τους όρους εφοδιασμού και πρόσβασης στις
1 As well as the examples mentioned in the text, the Court has applied this principle to Article 9 which prohibits customs duties and charges having equivalent effect after the end of the transitional period (Joined Cases 37-38/73 Sociaal Fonds voor de Diamantarbeiders [1973] ECR 1609); Article 13(2) which bans charges having an equivalem effect to customs duties on imports (Case 33/70 SACE [1970] ECR 1213; Case 77/72 Capolongo [1973] ECR 611); and Article 16 prohibiting customs duties on exports (Case
2/74, Reyners, Συλλογή 1974, σσ.
2 Case 2/74 Reyners [1974] ECR 631, at p.
26 έως 28.
651 (paragraphs 26-28).
Βλέπουμε ότι η νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με το άμεσο αποτέλεσμα αναπληρώνει κατά κάποιο τρόπο την αδράνεια των εθνικών αρχών και των κοινοτικών οργάνων στην εκπλήρωση των καθηκόντων που τους επέβαλλε η Συνθήκη κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου.
It pointed out that 'the fact that at the end of the transitional period no discrimination regarding the conditions under which goods are procured and marketed must exist between nationals of Member States constitutes an obligation with a very precise objective subject to a clause postponing its operation. Upon the expiry of the transi tional period this obligation is no longer subject to any condition nor contingent, in its execution or in its effects, upon the introduction of any measure, either by the Community or by the Member States, and by its nature is capable of being relied on by nationals of Member States before national courts.' '
Το γεγονός για την Ενιαία Πράξη να προβλέψει ότι η Κοινότητα θεσπίζει τα μέτρα που προσδιορίζονται για την προοδευτική εγκαθίδρυση της εσωτερικής αγοράς κατά τη διάρκεια μιας πε­ριόδου που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 1992 δεν έχει για στόχο τη δημιουργία νέας μεταβατικής περιόδου και δεν αμφισβητεί τη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με το άμεσο αποτέλεσμα των κανόνων της Συνθήκης όπως το καθιέρωσε η νομολογία.
Finally, in a subsequent judgment on Article 30 the Court said that 'the prohibition of quantitative restrictions and measures having equivalent effect ... is mandatory and explicit and its implementation does not require any subsequent intervention of the Member States or Community institutions. The prohibition therefore has direct effect and creates individual rights which national courts must protect; this occurred at the end of the transitional period at the latest, that is to say on 1 January 1970 as the provisions of the • second paragraph of Article 32 of the Treaty indicate.'2
Ο καθορισμός μιας νέας προθεσμίας αποβλέπει στο να επιτρέψει την υλοποίηση ενός προγράμματος —το Λευκό Βιβλίο της Επι­τροπής σχετικά με την εσωτερική αγορά— που περιλαμβάνει την εξάλειψη των πολλών εμποδίων που αντιτίθενται ακόμη στην πραγματική ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων.
The decisions establishing Treaty provisions to be actionable in national courts after the transitional period thus mitigate the consequences of the failure of national authorities and the Community institutions to carry out the commitments undertaken for the transi tional period.
Έτσι, η Κοινό­τητα θα αποτελέσει «ένα χώρο δίχως εσωτερικά σύνορα» κατά
The current single market programme under which the Community is to remove the remaining internal barriers to trade and mobility in
59/75, Marghera, Συλλογή 1976, σ. 101.
1 Case 59/75 Manghera [1976] ECR 91, at p.
74/76, lannelli, Συλλογή 1977, σσ.
2 Case 74/76 lannelli [1977] ECR 557, at p.
575-576, αιτιολογία αριθ. 13.
575 (paragraph 13).
159 την έννοια του άρθρου 8 Α, δεύτερο εδάφιο.
The programme, based on the Commission's 1985 White Paper on the internal market, is intended finally to make the Community into 'an area without internal frontiers in which the free movement of goods, persons, services and capital is ensured', to quote the words of the second paragraph of the new Article 8a of the EEC Treaty.
Για την επίτευξη του στόχου αυτού, η Ενιαία Πράξη καθιερώνει μια νέα διαδικασία προσέγγισης των νομοθεσιών, που προβλέπεται από το άρθρο 100 Α.
To achieve this goal the Single Act has introduced into the Treaty a new procedure for harmonizing national laws and regulations, under Article 100a.
Όλα τα παραδείγματα που αναφέραμε έως εδώ αφορούν το δικαίωμα των ιδιωτών να επικαλούνται, ενώπιον εθνικού δι­καστηρίου, έναντι του κράτους τους τα άμεσα αποτελέσματα που απορρέουν από υποχρέωση που επιβάλλεται στα κράτη μέλη της'Συνθήκης.
All the examples given so far concern the right of private individuals to invoke in national courts the direct effect of provi­sions of the Treaty against governments when these have failed to carry out obligations imposed by the provisions.
Πρόκειται για το λεγόμενο «κάθετο» αποτέλεσμα μιας διάταξης.
This is a vertical application of direct effect.
Το Δικαστήριο αναγνώρισε σε ορισμένους κανό­νες, λόγω της φύσης τους, ένα πληρέστερο αποτέλεσμα, που εκτείνεται επίσης στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών.
Some provisions have, however, been recognized by the Court as having wider effects that extend to relations between individuals.
Στην περίπτωση αυτή πρόκειται για «οριζόντιο» αποτέλεσμα.
In this case direct effect has a hori­zontal dimension.
Φυσικά, δεν ήταν δυνατό να αμφισβητηθεί ότι μια επιχείρηση μπορεί να επικαλεσθεί άμεσα εναντίον άλλης, ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων, τα άρθρα της Συνθήκης σχετικά με τους κανόνες περί ανταγωνισμού που εφαρμόζονται επί των επιχει­ρήσεων (άρθρο 85).
The classic example of the horizontal application of Treaty provi­sions concerns the competition rules applicable to businesses (Arti­cles 85 et seq.).
Αυτό συνάγεται από όλη τη νομολογία του Δικαστηρίου που αναφέρεται στον ανταγωνισμό μετά την από­φαση Bosch(l).
That these can be invoked directly by one firm against another in a national court has been made clear by all the competition caselaw since the Bosch judgment. '
31/61, Συλλογή 1962, σ.
1 Case 13/61 [1962] ECR 45.
97 επ. Αυτή η από­φαση έκρινε το αποτέλεσμα των άρθρων 85 και 86 προ της έναρξης της ισχύος του πρώτου κανονισμού επί θεμάτων ανταγωνισμού, του περίφημου κανονισμού αριθ.
This judgment ruled on the effect of Articles 85 and 86 before the entry into force of the procedural Regulation for enforcing the competition rules, Regulation 17 of 1962.
167/73, Επιτροπή /Γαλλία, Συλλογή
2 Case 167/73 Commission ν France [1974] ECR 359.
359 επ. Ο Το άρθρο αυτό απαγορεύει τις διακρίσεις επί παροχής υπηρεσιών.
3 Article 59 prohibits discrimination against other Member States' nationals wishing to provide services.
Σχέσεις με το εθνικό δίκαιο διάταξης που έχει περιληφθεί στον κανονισμό αθλητικής οργάνωσης»('). Στην περίπτωση αυτή, επρόκειτο για κανονισμό της Διεθνούς Ποδηλατικής Ένωσης σχετικά με τα παγκόσμια πρωταθλήματα ποδηλατικών αγώνων μέσων αποστάσεων συνο­δεία εποχούμενου προπονητή, σύμφωνα με τον οποίο, «ο προ­πονητής οφείλει να είναι της ίδιας υπηκοότητας με τον ποδηλάτη του».
139 the national court in judging the validity or the effects of a provision inserted in the rules of a sporting organization.'1At issue in this case was a provision in the rules of the International Cycle Racing Union on the medium-distance world cycling championships behind motorcycles, whereby the pacemaker was required to be of the same nationality as the cyclist.
Τέλος, το άρθρο 119, κατά το οποίο «κάθε κράτος μέλος εξα­σφαλίζει κατά τη διάρκεια του πρώτου σταδίου, και διατηρεί εν συνεχεία, την εφαρμογή της αρχής της ισότητος των αμοιβών για όμοια εργασία μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών ... εφαρμόζεται όχι μόνο στη δράση των δημοσίων αρχών, αλλά εκτείνεται επίσης σε κάθε σύμβαση που αφορά τη ρύθμιση κατά συλλογικό τρόπο της μισθωτής εργασίας, καθώς και στις συμβά­σεις μεταξύ ιδιωτών»(2).
Finally, Article 119, which provides that each Member State shall during the first stage ensure and subsequently maintain the applica­tion of the principle that men and women should receive equal pay for equal work, applies not only to the actions of the public authori­ties but also extends to all agreements which are intended to regulate paid labour collectively, as well as contracts between individuals.2 In Walrave, the Court was able to infer the direct effect of Article 59 as between individuals from the general nature of the terms of Article 59, which makes no distinction between the source of the restrictions to be abolished.3As for Article 119, this imposed on States a duty to bring about a specific result to be mandatorily achieved within a fixed period.
Είναι ενδιαφέρον να εξετάσου­με τη νομολογία αυτή ώστε να προσδιορίσουμε a contrario με περισσότερη ακρίβεια τα κριτήρια του αποτελέσματος αυτού(5).
There are of course provisions that the Court has found not to be directly effective.5It is interesting to look at these cases for the light they throw a contrario on the criteria that must be met for direct effect to be present.
(■) Απόφαση της 12.12.1974, υποθ. αριθ. 36/74, Walrave, Συλλογή αιτιολογία 21-25.
Article 102 requires Member States to consult the Commission before introducing new or amended legislation which there is reason
1976, σ.
Case 36/74 Walrave [1974] ECR 1405, at p.
455 επ.,
1419 (paragraphs 21-25).
43/75, Defrenne II, Συλλογή αιτιολογία αριθ. 39.
Case 43/75 De/renne // [1976] ECR 455, at p.
2338/82 βρίσκεται ο κατάλογος των διατάξεων της Συνθήκης στις οποίες το Δικαστήριο αναγνώρισε ή αρνήθηκε το άμεσο αποτέλεσμα· ΕΕ C 117 της 4.7.1983, σ. 13.
For a list of the provisions of the EEC Treaty that the Court has found to be directly effective and those it has found not to be directly effective, see the Commission's answer to Parliamentary Question No 2338/82, OJ C 177, 4.7.1983, p. 13.
Στην απόφαση Costa/ENEL, το Δικαστήριο αρνήθηκε το άμεσο αποτέλεσμα στα άρθρα 102 και 93, εκτός σε ό,τι αφορούσε την τελευταία πρόταση της παραγράφου 3 του άρθρου αυτού.
Relationship to national law to fear could cause a distortion of competition. The Court found that by this clause the Member States had undertaken an obligation to the Community which binds them as States, but which does not create individual rights which national courts must protect.
Το άρθρο 102 επιβάλλει στο κράτος μέλος να συμβουλευθεί την Επιτροπή αν υπάρχει φόβος ότι η παρέμβαση μιας νομοθετικής διάταξης προκαλεί «στρέβλωση του ανταγωνισμού».
Simi­larly, by undertaking to inform the Commission before granting aid and by accepting the procedures laid down for this purpose in Article 93, the States had entered into an obligation with the Com­munity which likewise did not create individual rights, except the final sentence of Article 93(3), which, however, was not at issue in the case. '
Η τελευταία πρόταση του άρθρου 93, παράγραφος 3, απαγορεύει στα κράτη να χορηγήσουν ενίσχυση πριν η Επιτροπή περατώσει τη διαδικασία εξέτασης του σχεδίου.
This clause prohibits the Member States from proceeding with proposed aid measures before the Commission has completed its examination of the proposal.
Νομίζαμε ότι είναι δυνατό να συμπεράνουμε από αυτή τη νομο­λογία ότι οι καθαρά διαδικαστικές υποχρεώσεις που έχουν επι­βληθεί στα κράτη αφορούν μόνο τις σχέσεις μεταξύ κρατών και Κοινότητας και δεν έχουν, ως εκ τούτου, άμεσο αποτέλεσμα.
The implication of this ruling appeared to be that purely procedural obligations on Member States were a matter between the States and the Community and consequently did not give directly effective rights to individuals.
Εντούτοις, εννέα χρόνια μετά, αποφαινόμενο για την υπόθεση Lorenz, το Δικαστήριο, αν και αναφέρεται στην προγενέστερη απόφαση του, σημειώνει ότι «ο χαρακτήρας άμεσης εφαρμογής [της] απαγόρευσης [εκτέλεσης της ενίσχυσης] εκτείνεται σε όλη την περίοδο στην οποία εφαρμόζεται: έτσι το άμεσο αποτέλεσμα της απαγόρευσης εκτείνεται σε κάθε ενίσχυση η οποία θα είχε αρχίσει να εφαρμόζεται χωρίς να κοινοποιηθεί στην Επιτροπή.
However, in Lorenz nine years later the Court gave a wider meaning to the earlier ruling: 'The immediately applicable nature of this prohibition [on proceeding with an aid measure before clearance] extends to the whole of the period to which it applies.
Σε περίπτωση κοινοποίησης, πραγματοποιείται κατά την προκα­ταρκτική φάση και, σε περίπτωση που η Επιτροπή προχωρήσει στην κατ' αντιδικία διαδικασία, μέχρι την έκδοση της τελικής απόφασης» (2).
Thus the direct effect of the prohibition extends to all aid which has been implemented without being notified and, in the event of notifica­tion, operates during the preliminary period, and where the Com­mission sets in motion the contentious procedure, up to the final decision.'2
Όπως βλέπουμε ο ιδιώτης μπορεί να επικαλεσθεί ενώπιον του δικαστή του την έλλειψη κοινοποίησης στην Επιτροπή μιας νέας ενίσχυσης.
In other words, a private firm or individual could challenge a Member State's failure to notify a new aid measure to the Commis­sion in the national courts.
(') Απόφαση παρ. αναφ. σσ.
The Court confirmed this in 1991,3 citing the rule in Lorenz.
(2) Απόφαση της 11.12.1973, υποθ. αριθ.
1 Case 6/64 [1964] ECR 585, at pp. 595-596.
120/73, Συλλογή 1973, σ.
2 Case 120/73 [1973] ECR 1471, at p.
1483, αιτιολογία αριθ. 8.
1483 (paragraph 8).
Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε τη νομολογία αυτή σε μια απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 1991 ('), αναφερόμενο στην απόφαση Lorenz που αναφέραμε παραπάνω.
Where a Commission decision subsequently declared the measures to be compatible with the common market, that did not of itself suffice to validate earlier illegal acts.
Η μεταγενέστερη παρέμβαση μιας τελικής απόφασης της Επι­τροπής, που αναφέρει τα μέτρα που συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, δεν έχει σαν συνέπεια να νομιμοποιήσει, α posteriori, τις άκυρες πράξεις.
In the case in point, the French Government had introduced parafiscal charges, the proceeds of which were for the benefit of the intervention and market organiza­tion fund for the products of sea­fishing and fish­farming, without awaiting a Commission decision confirming their legality.
Αν το Δικαστήριο είχε τροποποιήσει τη νομολογία του στην υπόθεση Lorenz για το αποτέλεσμα του άρθρου 93, παράγραφος 3, τελευ­ταία πρόταση, η οργάνωση από τη Συνθήκη διαδικασίας κοινο­ποίησης των νέων ενισχύσεων θα κινδύνευε να καταντήσει νε­κρό γράμμα.
If the Court had departed from the rule laid down in Lorenz regarding the effect of the last sentence of Article 93(3), the notification procedure established by the Treaty could have been a dead letter; either the unnotified aid was found by the Commission to be contrary to the Treaty, in which case failure to follow the procedure was irrelevant, or it was found to be compatible, in which case there was no ground for complaining about the failure.
C-354/90, Fenacomex/Γαλλική Συλλογή 1991, σ. 1-5505.
The judgment in Fenacomex removes the danger to the Commission's policy on State aids.
Συλλογή 1990, σ.
In a judgment given in 1989 the Court clarified the implications for private individuals of non­compliance with another type of proce­dural obligation.
Συλλογή 1990 σ.
The case concerned a 1975 directive on the preven­tion and disposal of waste.
163 σχετικά με το θέμα αυτό.
This required the Member States to communicate proposed legislation in this area to the Commission in advance.
Το Δικαστήριο αναφέρει ότι η οδηγία δεν καθορίζει διαδικασία κοινοτικού ελέγχου για τα σχέδια και η θέση σε ισχύ των ρυθμίσεων που προβλέπονται δεν υπάγεται στη συμφωνία ή στην έλλειψη αντίθετης γνώμης της Επιτροπής.
The Court noted that the directive did not say how the Community authorities were to proceed in checking the draft legisla­tion or require that the Commission must have approved it or not raised any objection to it before it could be implemented.
Η υποχρέωση κοινοποίησης επιβάλλεται για να εκτιμάται η ανάγκη υιοθέτησης κοινοτικών μέτρων εναρμόνισης καθώς και για να εξετάζεται αν τα σχέδια που υποβάλλονται συμβιβάζονται ή όχι με το κοινοτικό δίκαιο.
The obligation to communicate draft legislation was imposed solely to enable the Commission to assess whether it was necessary to adopt harmonization measures and to scrutinize the drafts to see whether or not they were in conformity with Community law.
Το Δικαστήριο μπορεί να συνάγει ότι «Ούτε από το γράμμα ούτε από το σκοπό της εξεταζόμενης διατάξεως μπορεί να συναχθεί ότι η αθέτηση της υποχρεώσεως προηγουμένης κοινοποιήσεως, που βαρύνει τα κράτη μέλη, καθι­στά, αυτή καθαυτή, παράνομες τις κανονιστικές ρυθμίσεις που θεσπίζονται κατ' αυτόν τον τρόπο»(').
The Court concluded: 'Neither the words nor the purpose of the provision support the view that a Member State's failure to observe the obligation to notify proposed legislation in advance entails of itself the illegality of the legislation thus enacted.' '
Η διαφορά με το καθεστώς του άρθρου 93, παράγραφος 3, με αυτό τον τρόπο διαπιστώθηκε καθαρά.
The difference between this provision and that in Article 93(3) of the EEC Treaty is clear.
Η ύπαρξη δυνατότητας εκτίμησης στον τομέα των οργάνων ή των κρατών δεν συμβιβάζεται με το άμεσο αποτέλεσμα.
A procedural rule is not directly effective if it involves the exercise of discretion by the Community institutions — as here — or by Member States.
Βλέπε ήδη την απόφαση της 18.2.1986, υποθ. αριθ.
Case 3X0 S7 Etlichem und Others ν Commie tie Cinìsello Ba/sumo, [1989] ECR 2491.
174/84, Bulk Oil, Συλλογή 1986, ιδίως σ.
See also the earlier judgment in Case 174/84 Bulk Oil ¡1986] ECR 559, at p.
594, παράγρα­ φο 62.
594 (paragraph 62).
Για τον ίδιο λόγο το Δικαστήριο αρνήθηκε το άμεσο αποτέλεσμα στο άρθρο 67 σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφα­λαίων.
For this reason, the Court does not recognize the right of a private party to challenge an existing aid measure in his national court.
Είναι το Συμβούλιο που έπρεπε να κρίνει για την ανάγκη της ελευθέρωσης καθορισμένων κινήσεων κεφαλαίων.
The declaration that aid is incompatible with the Treaty is, the Court has held, 'neither absolute nor unconditional'.
Μέχρι τότε, δεν είχε θεωρήσει ότι η ελευθέρωση της εξαγωγής χαρτονομι­σμάτων, που προσάπτονταν στον Casati, παρουσίαζε μια τέτοια ανάγκη.
Not only are automatic exceptions provided for, but both Articles 92 and 93 give the Commission a wide discretion and the Council wide powers to accept State aid in derogation from the general prohibition in Article 92(1).
Οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων δεν μπορούσαν ως εκ τούτου να θεωρηθούν ότι είχαν καταργηθεί.
It concluded that the intention of the Treaty was that 'the finding that an aid may be incompatible with the common market is to be determined subject to review by the Court, by means of an appropriate procedure which it is the Commission's responsibility to set in motion'. '
Η έκδοση της οδηγίας του Συμβουλίου στις 24 Ιουνίου 1988 άλλαξε την κατάσταση αυτού του τομέα.
It was also because of the discretion that the provisions allowed to those responsible for applying them, in this case not the Community institutions but national governments, that the Court denied direct effect to Articles 32 (last sentence) and 33, on the abolition of quotas in intra-Community trade,2and Article 97, which permitted Member States to charge average rates of multi-stage sales tax on imports as a means of removing discrimination from such tax systems.3 The issues that were at stake in these cases are no longer relevant now that the transitional period for the removal of trade barriers has long since ended and VAT has been introduced in place of multi-stage sales taxes.
Καθορίστηκε μια προθεσμία —η 1η Ιουλίου 1990— για την πλήρη υλοποίηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων(3).
However, the criterion eliminating direct effect, namely the existence of discretion, is still valid.
Η δράση των οργάνων προσδίδει περιεχόμενο σε διατάξεις που, καθαυτές, είναι καθαρά προγραμματικές.
The scope of that restriction, which remained in force after the expiry of the transitional period, varies in time and depends on an assessment of the requirements of the common market and on an appraisal of both the advantages and risks which liberalization might entail for the latter, having regard to the stage it has reached and, in particular, to the level of integration attained in matters in respect of which capital movements are particularly significant.4It was therefore for the Council to determine the need to liberalize a particular category of capital movements. The Council had so far not seen a need to liberalize restrictions on
(') Απόφαση της 3.4.1968, υποθ. αριθ.
' Case 74/76 Iannelli [1977] ECR 557, at pp. 575-576 (paragraphs 11 and 12).
28/67, Molkerei-Zentrale, Συλλογή 1968, σ. 230.
2 Case 13/68 Salgoil [1968] ECR 453, at p. 461.
(2) Απόφαση της 11.11.1981, υποθ. αριθ.
3 Case 28/67 Molkerei-Zentrale [1968] ECR 143, at pp. 155 et seq.
203/80, Casati, Συλλογή 1981, σ.
4 Case 203/80 Casali [1981] ECR 2595, at p.
2614, αιτιολογία αριθ. 10.
2614 (paragraph 10).
Άμεσο αποτέλεσμα
Direct effect
Σχετικά με αυτό, μπορούμε να αναφέρουμε τις αποφάσεις για τις αρμοδιότητες της Κοινότητας στα νομισματικά θέματα.
In this connection judgments can be cited concerning the powers of the Community in the monetary sphere.
Στο Δι­καστήριο τέθηκε το ερώτημα αν τα άρθρα 5 και 107 της Συνθήκης, καθώς και το ψήφισμα του Συμβουλίου και των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών της 22ας Μαρτίου 1971 σχετικά με την πραγματοποίηση κατά στάδια της οικονομικής και νομισματικής ένωσης έπρεπε να ερμηνευθούν ότι απαγορεύουν στα κράτη μέλη να επιτρέψουν την ελεύθερη διακύμανση των νομισμάτων τους.
In one such case the Court was asked whether Articles 5 and 107 of the Treaty and the resolu­tion which the Council and representatives of the Member States' governments had adopted on 22 March 1971 on the establishment by stages of an economic and monetary union should be interpreted as prohibiting Member States from allowing their currencies to float.