natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οδηγία 93/7/ΕΟΚ (ΕΕ L 74 της 27.3.1993) Επιστροφή πολιτιστικών αγαθών που έχουν παρά­νομα απομακρυνθεί από το έδαφος κράτους μέλους Γερμανία, Ιταλία, Λουξεμβούργο
Directive 93/7/EEC (OJ L 74, 27.3.1993) Return of cultural objects unlawfully removed from the territory of a Member State Germany, Italy, Luxembourg
Οδηγία 93/22/ΕΟΚ (ΕΕ L 141 της 11.6.1993) Επενδυτικές υπηρεσίες στον τομέα των κινητών αξιών Λουξεμβούργο
Directive 93/22/EEC (OJ L 141, 11.6.1993) Investment services in the securities field Luxembourg
Κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου, η Επιτροπή προσέφυγε στο Δικαστήριο στις ακό­λουθες περιπτώσεις:
In December the Commission referred the following case to the Court of Justice.
Οδηγία 93/39/ΕΟΚ (ΕΕ L 214 της 24.8.1993) Φαρμακευτικά προϊόντα Γερμανία
Directive 77/388/EEC (OJ L 145, 13.6.1977) Common system of value added tax: uniform basis of assessment Spain, Netherlands
Απασχόληση, και κοινωνικές εργασιακές υποθέσεις
Decisions by the Court of Justice and the Court of First Instance
Οδηγία 77/388/ΕΟΚ (ΕΕ L 145 της 13.6.1977) Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιό­μορφη φορολογική βάση Ισπανία. Κάτω Χώρες
Customs union laid down in Article 10 of Regulation (EEC) No 1408/71, has not disclosed any factor of such a kind as to affect its validity.
Λουξεμβούργο
Article 177 of the EC
23.10.1997 — Υπόθεση C-157/94 — Επιτροπή/Κάτω Χώρες.
23.10.1997: Case C­157/94 ν Netherlands.
3) Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας, η Γαλλική Δημοκρατία και η Ιρλανδία που άσκησαν παρέμβαση, φέρουν τα δικα­στικά τους έξοδα.
(Application for a declaration that, by granting exclu­sive import rights for electricity for public distribu­tion, the Netherlands has failed to fulfil its obligations under Articles 30 and 37 of the EC Treaty.)
(Ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, θεσπίζοντας και διατηρώντας, έναντι των άλλων κρατών μελών, στο πλαίσιο εθνικού μονοπωλίου εμπορικού χαρακτήρα, αποκλειστικά δικαιώματα εισαγωγής και εξαγωγής στον τομέα του ηλεκτρικού ρεύματος, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 30, 34 και 37 της Συνθήκης ΕΚ.)
(Application for a declaration that, by establishing and maintaining, as against the other Member States, as part of a national monopoly of a commercial charac­ter, exclusive import and export rights in the electric­ity industry, Italy has failed to fulfil its obligations un­der Articles 30, 34 and 37 of the EC Treaty.)
23.10.1997 — Υπόθεση C-159/94 — Επιτροπή/Γαλλία.
4.11.1997: Case Dior v Evora.
2) Από την εξέταση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
The application is dismissed.
Νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου
(Application for a declaration that, by establishing exclusive import and export rights for gas and elec­tricity, France has failed to fulfil its obligations under Articles 30, 34 and 37 of the EC Treaty.)
Υπόθεση C-375/95 -
Decisions by the Court of Justice and the Court of First Instance
23.10.1997 Επιτροπή/Ελλάδα.
21.10.1997: Case T-229/94 Commission.
Τελωνειακή 'Ενωση
Court of First Instance Other decisions
ΕΕ C 387 της 20.12.1997
OJ C 387, 20.12.1997 and
ΕΚ
FNK v
EE C 387 της 20.12.1997
OJ C 387, 20.12.1997 and
ΕΚΑΧ
Articles
Αρθρο
178 and 215 of the EC
Αρθρο 33 της Συνθήκης
OJ C 370, 6.12.1997 and wal­
29.9.1997 — Υπόθεση Τ-4/97 — Roberto D'Orazio και Pierre Hublau/Επιτροπή.
29.9.1997: Case T-70/97 Region Commission.
ΕΕ C 370 της 6.12.1997
OJ C 370, 6.12.1997 T-239/94 EISA
29.9.1997 — Υπόθεση Τ-70/97 — Περι­φέρεια της Βαλλονίας/Επιτροπή.
24.10.1997: ν Commission.
ΕΕ C 370 της 6.12.1997
Article 173 of the EC
EE C 370 της 6.12.1997
OJ C 387, 20.12.1997 T-243/94 British
Αρθρο
Wirt- Commis­
ΕΚ
AEVP v
30.9.1997 — Υπόθεση Τ-122/96 — Federazione nazionale del commercio oleario (ΡεαεΓο1ίο)/Επιτροπή.
30.9.1997: Case T-122/96 γ Commission.
Δελτίο EE 12-1997
185 and 186 of the EC
3.11.1997 — Υπόθεση Τ-23/97 — AEVP Associação das Empresas de Vinho do Porto/ Επιτροπή.
1.10.1997: Case T-230/97 R frica and Dole Fresh Fruit Europe ν sion.
Εμπορική πολιτική
2.10.1997: Case T-213/97 R Council.
Αρθρα
Structural Funds
185/186 της Συνθήκης
7.11.1997: 'Le Canne'
ΕΚ
INEF v
ΕΕ C 387 της 20.12.1997
OJ C 387, 20.12.1997 v
EE C 387 της 20.12.1997
7.11.1997: v Commission.
15.10.1997 — Υπόθεση Τ-331/94 — IPK-München GmbH/Επιτροπή.
9.10.1997: Case T-134/97 Kesko Commission.
Ανάλυση του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου από την 1η Οκτωβρίου έως στις 31 Δεκεμβρίου 1997
Decisions by the Court of Justice and the Court of First Instance
3.11.1997 — Υπόθεση Τ-396/94 — Cen­trale Bewerkingseenheid (CBE) BV/Επιτροπή.
Cases C­157/94 Commission v Nether­lands, C­158/94 Commission v Italy, C­159/94 Commission v France and C­160/94 Commis­sion v Spain, Court judgments of 23 October 1997 (Full Court).
Richard Ducros/Επιτροπή.
15.10.1997: Case T­331/94 Commission.
Νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου
Case C­189/95 Franzen, Court judg­ment of 23 October 1997 (Full Court).
Συνθήκης ΕΚ μονοπώλιο λιανικής πωλήσεως οινοπνευματωδών ποτών.
Free movement of goods; preliminary rulings; interpretation of Articles 30 and 37 of the EC Treaty; monopoly of retail sales of alcoholic drinks.
Σε αυτή την απόφαση το Δικαστήριο εξέτασε δύο όψεις του σουηδικού μονοπωλίου γενικής πώλησης οινοπνευματωδών ποτών («Systembo­laget»).
In this judgment the Court examined two aspects of the Swedish monopoly for retail sales of alcoholic drinks ('Systembolaget').
Το Δικαστήριο αναγνωρίζει σε αυτές τις υπο­θέσεις ότι τα αποκλειστικά δικαώματα εισαγω­γής και εξαγωγής φυσικού αερίου και ηλεκτρι­κού ρεύματος που χορηγούνται σε ορισμένα ιδρύματα συνεπάγονται από το χαρακτήρα τους εις βάρος των εισαγωγέων και εξαγωγέων που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη διακριτική μεταχείριση αντίθετη προς το άρθρο 37 της Συνθήκης ΕΚ.
The Court recognised that the exclusive rights granted to certain establishments to import and export gas and electricity gave rise to discrimi­nation against importers and exporters estab­lished in other Member States, contrary to Arti­cle 37 of the EC Treaty.
Το Δικαστήριο διαπίστωσε επίσης ότι μια τέτοια διακριτική μεταχείριση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ παρά μόνο όταν η δραστηριότητα των επιχειρήσεων που είναι επιφορτισμένες από ένα κράτος μέλος με τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομιικού συμφέροντος εξαρτάται από τη χορήγηση αποκλειστικών δικαιωμάτων, χωρίς εντούτοις να επηρεάζεται η ανάπτυξη του εμπορίου σε βαθμό αντίθετο προς το συμφέρον της Κοινότητας.
The Court also found that such discrimination could only be justified by Article 90(2) of the EC Treaty if the tasks assigned to undertakings entrusted with the op­eration of services of general interest could be achieved only through the grant of exclusive rights and provided that the development of trade was not affected to such an extent as would be contrary to the interests of the Com­munity.
Πρώτον, το Δικαστήριο έκρινε ότι το σουηδικό μονοπώλιο ως τοιούτο, υπό την παρούσα μορ­φή του, συμβιβάζεται με το κοινοτικό δίκαιο.
The Court rejected the Commission's applica­tions, however, taking the view that the Com­mission had not demonstrated that France, Italy and the Netherlands had gone further than was necessary to enable the various establishments enjoying a monopoly to perform, under econo­mically acceptable conditions, the tasks of gen­eral economic interest assigned to them.
Ως προς την προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της Ισπανίας, το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή για το λόγο ότι η Επιτροπή δεν επέδειξε ότι η ισπανική νομοθεσία χορηγεί σε κρατική εταιρεία μονοπώλιο εισαγωγής και εξαγωγής ηλεκτρικού ρεύματος.
Firstly, the Court held that the Swedish monop­oly as such was, in its present form, compatible with Community law.
Δεύτερον, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι σουηδι­κές εθνικές διατάξεις που επιφυλάσσουν την εισαγωγή οινοπνευματωδών ποτών υπέρ των επιχειρηματιών που είναι κάτοχοι άδειας παραγωγής ή χονδρικού εμπορίου συνιστούν εμπόδιο κατά την εισαγωγή των οινοπνευμα­τωδών ποτών που προέρχονται από τα λοιπά κράτη μέλη, το οποίο απαγορεύεται από το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ.
It drew attention to the fact that Article 37 of the EC Treaty did not require national monopolies having a commer­cial character to be abolished but required them to be adjusted in such a way as to ensure that no discrimination was made between nationals of Member States as regards the conditions under which goods were procured and marketed.
Το Δικαστήριο επιβεβαιώνει τοιουτοτρόπως τη νομολογία του σύμφωνα με την οποία οποιαδήποτε εμπορική ρύθμιση ικανή να εμποδίσει άμεσα ή έμμεσα, πραγματικά ή δυνητικά, το ενδοκοινοτικό εμπόριο, αποτελεί μέτρο ισοδυνάμου αποτελέ­σματος προς ποσοτικό περιορισμό.
Hav­ing examined the product selection and promo­tion system and the organisation of the distribu­tion network, the Court concluded that the Swedish monopoly on retail sales of alcoholic beverages was not contrary to Article 37 of the EC Treaty.
Υπόθεση C-259/95, Ευρωπαϊκό Κοινο­βούλιο/Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απόφαση του Δικαστηρίου της 2ης Οκτιοβρίου 1997 (έκτο τμήμα).
Case C­259/95 Parliament v Council, Court judgment of 2 October 1997 (Sixth Cham­ber).
Προσφυγή για ακύρωση' προνόμια του Κοινο­βουλίου' άρθρο 169 της πράξης προσχώρησης των Βασιλείων της Σουηδίας και της Νορβη­γίας και των Δημοκρατιών της Αυστρίας και της Φινλανδίας.
Application for annulment; prerogatives of Par­liament; Article 169 of the Act of Accession of Sweden, Norway, Austria and Finland.
Αναφορές: Πράξη προσχώρησης της Σουηδίας, της Νορ­βηγίας, της Αυστρίας και της Φινλανδίας — ΕΕ C 241 της 29.8.1994.
References: Act of Accession of Sweden, Norway, Austria and Finland: OJ C 241, 29.8.1994; OJ LI, 1.1.1995; Bull.
ΕΕ L Ι της 1.1.1995 και Δελτίο 6-1994. σημείο 1.3.15
6­1994, point 1.3.15 Council Decision 95/184/EC: OJ L 120, 31.5.1995; Bull.
Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων: προσφυγή για παράβαση' αποκλειστικά δικαι­ώματα εισαγωγής και εξαγωγής ηλεκτρικού ρεύματος (Γαλλία, Ιταλία, Κάτω Χώρες και Ισπανία) και φυσικού αερίου (Γαλλία).
Secondly, the Court held that the Swedish do­mestic provisions allowing only traders holding a production licence or a wholesale licence to import alcoholic beverages constituted an obsta­cle to the importation of alcoholic beverages from other Member States, which was precluded by Article 30 of the EC Treaty. The Court thus reaffirmed its established case­law whereby all trading rules which may directly or indirectly, actually or potentially, hinder intra­Community trade constitute measures having an effect equivalent to quantitative restrictions.
Απόφαση 95/184/ΕΚ του Συμβουλίου — EE L 120 της 31.5.1995 και Δελτίο 5-1995. σημείο 1.3.135
Council may adapt, in view of the accession of new Member States, the acts which it has adopted, where such adaptations are necessary and have not been provided for in the Act of Accession itself.
Τέλος, το Δικαστήριο σημειώνει ότι το άρθρο 169 της Συνθήκης προσχώρησης μπορεί να χρησιμεύσει ως βάση για την τροποποίηση των πράξεων που θεσπίστηκαν από κοινού από το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο.
fewer than the 12 plenary sessions required by the Edinburgh decision on the location of its seat, had failed to abide by a political compro­mise which was binding on it and had exceeded the powers of internal organisation which the Court acknowledged to be conferred on it by Article 142 of the EC Treaty.
Με αυτή την απόφαση, το Δικαστήριο προ­σδιορίζει την έκταση εφαρμογής του άρθρου 169 της πράξης προσχώρησης, η οποία προ­βλέπει ότι το Συμβούλιο μπορεί να προσαρμό­σει, λόγω της προσχώρησης νέων κρατών μελών, τις πράξεις τις οποίες θέσπισε όταν αυτές οι προσαρμογές είναι απαραίτητες και δεν έχουν προβλεφθεί από την ίδια την πράξη προσχώρησης.
The Court found in France's favour, noting that, by virtue of Articles 77 of the ECSC Treaty, 216 of the EC Treaty and 189 of the EAEC Treaty, the seat of the institutions was to be determined by common accord of the governments of the Member States. In the Court's opinion, the exer­cise of this competence, which involved not only the right but also the obligation to deter­mine the location of Parliament's seat, also implied the power to specify the activities which must take place there.
Έδρα των οργάνων Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο' περίοδοι συνόδου της ολομέλειας στο Στρασ­βούργο.
The Court held that the Act of Accession did not place any restriction on the use of Article 169 after the entry into force of the Treaty of Acces­sion, but merely authorised its use before that date.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το Δικαστήριο απορρίπτει την προσφυγή του Κοινοβουλίου με την οποία ζητείται η ακύρωση της απόφα­σης 95/184/ΕΚ του Συμβουλίου η οποία ελήφθη με θεμέλιο το άρθρο 169 της πράξης προσχώ­ρησης μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης προσχώρησης.
It pointed out that Article 2(3) of the Treaty of Accession enabled the Community institutions to adopt before accession certain measures referred to in Article 169 of the Act of Accession. On the other hand, amendments made to Community acts on the basis of Article 169 could be no more than simple adjustments made within a reasonable time after the entry into force of the Treaty of Accession, as was the case in this instance.
Το Δικαστήριο με αυτή την απόφαση ακυρώνει το ψήφισμα του Κοινοβουλίου της 20ής Σεπτεμβρίου 1995 με το οποίο το Κοινοβούλιο καθορίζει το πρόγραμμα εργασίας για το έτος 1996, το οποίο περιλαμβάνει μόνον ένδεκα περιόδους τακτικής συνόδου της ολομέλειας στο Στρασβούργο αντί των δώδεκα.
The Court held that Parliament must respect the competence of the Member States to determine the seat of the institutions and that the Member States, in exercising that competence, must ensure that their decisions did not stand in the way of the proper functioning of the institution concerned. Although it was true that the Edin­burgh decision placed certain constraints on Par­liament as regards the organisation of its work, those constraints were inherent in the need to determine its seat while maintaining several places of work for the institution.
Το Δικαστήριο θεωρεί ότι το άρθρο 169 της πράξης προσχώρησης δεν περιλαμβάνει περι­ορισμούς όσον αφορά τη χρησιμοποίηση του μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης προσχώ­ρησης, αλλά επιτρέπει απλά τη χρησιμοποίηση του ήδη πριν από αυτή την ημερομηνία.
The Court also pointed out that recourse to Arti­cle 169 of the Act of Accession could some­times mean retroactive measures.
Υπε­νθυμίζει πράγματι ότι, σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 2. παράγραφος 3, της Συνθήκης προσχώρησης, τα κοινοτικά όργανα μπορούν να θεσπίζουν πριν από την προσχώρηση τα μέτρα που αναφέρονται μεταξύ άλλων στο άρθρο 169 της πράξης προσχώρησης.
However, al­though the principle of legal certainty would generally require that the validity of a Commu­nity act should not commence on a date prior to the publication of such act, exceptions could be made if the objective pursued so required and if the legitimate expectations of the parties con­cerned were duly protected.
Το Δικαστήριο δέχεται την προσφυγή τονίζον­τας ότι εναπόκειται στην κυβέρνηση των κρα­τών μελών να ορίζουν, δυνάμει των άρθρων 77 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, 216 της Συνθήκης ΕΚ και 189 της Συνθήκης ΕΚΑΕ, με κοινή συμφωνία, την έδρα των οργάνων.
Equal treatment of men and women; equally qualified male and female candidates; priority for female candidates; saving clause; compli­ance with European rules.
Το Δικαστήριο τονίζει επίσης ότι η χρήση του άρθρου 169 της πράξης προσχώρησης μπορεί ενίοτε να οδηγήσει σε αναδρομικές εφαρμογές.
Lastly, the Court made the point that the said Article 169 could be used as a basis for the amendment of acts adopted jointly by the Coun­cil and Parliament.
Το Δικαστήριο
Court of Justice judgment of 17 October 1995, Case C-450/93 Kalanke ν Freie Hansestadt Bre­men [1995] ECR 1-3051
Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι στην υπόθεση «Kaianke» διαπίστωσε ότι εθνικός κανόνας ο οποίος παρέχει αυτομάτως την προτεραιότητα επί προαγωγής στις γυναίκες που έχουν ίσα προσόντα με τους άνδρες συνυποψι^ίους στους τομείς δραστηριότητας όπου οι γυναίκες είναι λιγότερες από τους άνδρες στο οικείο επίπεδο θέσης συνεπάγεται διάκριση που βασί­ζεται στο φύλο και είναι αντίθετη προς το κοινοτικό δίκαιο.
The Court acknowledged that, even where male and female candidates were equally qualified, male candidates tended to be promoted in pref­erence to female candidates, largely as a result of certain prejudices and stereotyped ideas con­cerning the role and capacities of women in working life and the fear that women would interrupt their careers more frequently because of household and family duties.
Αναφορές: Οδηγία 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου — ΕΕ L 39 της 14.2.1976 και Δελτίο 2-1976. σημείο 2210
The validity of the Commission regulation was contested on the grounds that the original draft had been withdrawn and that the text adopted was different in substance from the first draft in that it had retroactive effect.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 17ης Οκτω­βρίου 1995. Eekhard Kalanke/Fieie Hansestadt Bre­men — Συλλογή 1995. σ. 1-3051
The Court held that the management committee procedure had been properly observed by the Commission.
Πάναος, το Δικαστήριο τονίζει ότι στη συγκε­κριμένη περίπτωση, η νομοθεσία του ομοσπο­νδιακού κράτους της Βόρειας Ρηνανίας-Βε-στφαλίας προβλέπει μια ρήτρα «παρέκκλισης» σύμφωνα με την οποία οι γυναίκες δεν πρέπει να προάγονται κατά προτεραιότητα εφόσον λόγοι που άπτονται του προσώπου του ανδρός υποψηφίου έχουν ως αποτέλεσμα να κλείνει ο ζυγός υπέρ αυτού.
In this particular case, however, the Court noted that the North Rhine-Westphalia legislation included a saving clause whereby women were not to be given priority for promotion if reasons specific to an individual male candidate tilted the balance in his favour.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται ότι μια τέτοια ρήτρα αποφεύγει την αναγνώριση απόλυτης και απεριόριστης προτεραιότητας στις γυναί­κες και κατά συνέπεια η εθνική νομοθεσία δεν είναι αντίθετη προς την οδηγία 76/207/ΕΟΚ. υπό τον όρο τα κριτήρια αυτά δεν συνεπάγον­ται δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος τιον γυναι­κών υποψηφίων.
The Court concluded that such a clause pre­vented absolute and unconditional priority being given to women and that, consequently, the national rules in question were compatible with Directive 76/207/EEC, provided the criteria applied were not such as to discriminate against female candidates.
Υπόθεση C-244/95, Ρ. Moskof ΑΕ/Ε()νι-κός Οργανισμός Καπνού, απόφαση του Δικα­στηρίου της 20ής Νοεμβρίου 1997 (πέμπτο τμήμα).
Case C-244/95 P. Moskof ν Ethinikos organismos Kapnou, Court judgment of 20 November 1997 (Fifth Chamber).
Στη συγκεκριμένη υπόθεση, το Δικαστήριο παρέχει διευκρινίσεις για τη διαδικασία της επιτροπής διαχείρισης.
Agriculture; raw tobacco; monetary measures; agricultural conversion rates; validity of a regu­lation; principle of non-retroactivity.
Τοιουτοτρόπως, δεν είναι απαραίτητη νέα υποβολή του σχεδίου στην επιτροπή δια­χείρισης.
In this case the Court ruled that a special noncontributory benefit for disabled persons could not be exported.
Το Δικαστήριο τονίζει, πράγματι, ότι η αναδρομική εφαρμογή του κανονισμού δεν προξενεί ζημία στους σχετικούς φορείς.
not therefore required. As the Court pointed out, the regulation's retroactive effect had not resulted in any losses to the traders concerned.
Υπόθεση C-408/95, Eurotunnel SA e.a./ Sea France et autres, απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Νοεμβρίου 1997 (ολομέλεια).
Case C-408/95 Eurotunnel and Others ν Sea France and Others, Court judgment of 11 November 1997 (Full Court).
Η επιτροπή ενέκρινε το σχέδιο την ίδια ημέρα αλλά δύο αντιπροσωπείες ψήφισαν κατά.
Excise duties; transitional arrangements for taxfree shops; validity of directives; absence of fac­tors affecting validity.
Το κύρος του κανονισμού που εγκρίθηκε από την Επιτροπή αμφισβητήθηκε λόγω του ότι το αρχικά υποβληθέν σχέδιο στην επιτροπή δια­χείρισης αποσύρθηκε και ότι το κείμενο το οποίο εγκρίθηκε συνιστούσε ουσιαστικά νέα πράξη διαφορετική από το αρχικό σχέδιο, εφόσον είχε αναδρομική ισχύ.
Mr Snares, who had worked in the United King­dom as an employee for 25 years, had received a disability living allowance (DLA) following an accident.
Ως εκ τούτου, το εγκριθέν σχέδιο θα έπρεπε να έχει υποβληθεί στην επιτροπή διαχείρισης.
Shortly afterwards he had decided to settle in Tenerife and had informed the UK au­thorities accordingly.
Οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου — ΕΕ L 76 της 23.3.1992 και Δελτίο 1/2-1992, σημείο 1.3.9
The authorities had then decided to discontinue his entitlement to DLA with effect from his departure, eligibility being subject to a condition of residence in the Mem­ber State awarding the benefit, as provided for in Regulation (EEC) No 1408/71, as amended by Regulation (EEC) No 1247/92, which lists this type of allowance as a special noncontributory benefit.
Το Δικαστήριο κρίνει ότι η διαδικασία της επιτροπής διαχείρισης τηρήθηκε από την Επι­τροπή.
The Court confirmed the validity of the provi­sions of Council Directives 91/680/EEC and 92/ 12/EEC on taxfree sales on journeys involving the crossing of frontiers.
Σε αυτή την υπόθεση, το Δικαστήριο επιβεβαί­ωσε το κύρος των διατάξεων των οδηγιών 91/680/ΕΟΚ και 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις απαλλαγμένες φόρου πωλήσεις κατά τη διάρκεια ταξιδιού που συναπάγεται τη διάβαση συνόρου.
The Court pointed out that it had in the past ac­cepted that the grant of benefits closely linked with the social environment might be made sub­ject to a condition of residence in the State of the competent institution. DLA fell within this category.
Το Συμβούλιο επέφερε, ομόφωνα, τροποποίη­ση στις προτάσεις της Επιτροπής για να δια­τηρήσει τη δυνατότητα αφορολόγητων πωλή­σεων στο πλαίσιο των ενδοκοινοτικών ταξι­διών.
The Council had unanimously amended the Commission proposals for the maintenance of taxfree sales on board ships or aircraft crossing intraCommunity frontiers.
Το κύρος αυτής της τροποποίησης αμφι­σβητήθηκε λόγω του ότι δεν είχε αποτελέσει το αντικείμενο πρότασης της Επιτροπής και, δεδομένου ότι η Επιτροπή ήταν αντίθετη σε αυτήν την τροποποίηση, εξερχόταν του πεδίου εφαρμογής των οδηγιών.
The validity of this amendment was contested on the grounds that it had not been the subject of a Commission pro­posal and that, since the Commission was opposed to any such amendment, it did not fall within the scope of the directives.
Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η Επιτροπή δεν απέσυρε το πρώτο σχέδιο κανονισμού που υποβλήθηκε στην επιτροπή διαχείρισης, θεω­ρεί ότι το γεγονός ότι αναζητήθηκαν δυνατό­τητες συμβιβασμού δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως σιωπηρή απόσυρση του αρχικού κειμένου.
The Court also pointed out that, in the absence of harmonisation in social security matters, the Member States remained competent to define the conditions for granting social security bene­fits, even if they made them more strict, pro­vided the conditions adopted did not give rise to overt or disguised discrimination between Com­munity workers.
Το Δικαστήριο θεωρεί ότι το Συμβούλιο δεν υπερέβη την εξουσία τροποποίησης που δια­θέτει βάσει του άρθρου 149 της Συνθήκης ΕΟΚ.
The Court held that the Council had not exceeded its power to make amendments under Article 149 of the EEC Treaty.
Νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου πρώτη παράγραφος, της Συνθήκης ΕΚ), το Συμβούλιο μπορούσε να τροποποιήσει την πρόταση της Επιτροπής εφόσον αποφάσιζε με ομοφωνία.
By virtue of the powers conferred at that time by Article 149(1) of the EEC Treaty (now Article 189a(l) of the EC Treaty), the Council could amend a proposal from the Commission provided it acted unani­mously.
Επιπλέον, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η τροποποίηση που επήλθε υπάγεται πλήρως στο πεδίο εφαρμογής των εν λόγω οδηγιών, παρά την αντίθεση της Επιτροπής για την επελθούσα τροποποίηση.
The Court also held that the amendment in question was within the scope of the direc­tives concerned, despite the Commission's opposition thereto.
Υπόθεση C-20/96, Kelvin Albert Snares/ Adjudication officer, απόφαση του Δικαστηρίου της 4ης Νοεμβρίου 1997 (ολομέλεια).
Case C-20/96 Snares ν Adjudication Officer, Court judgment of 4 November 1997 (Full Court).