natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δύο είναι οι κυριώτεροι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν στην προσπάθεια να μεταφραστούν οι φυσιολογικές απαιτήσεις του οργανισμού σε τιμές διαιτητικής πρόσληψης σιδήρου: τα επίπεδα του σιδήρου στο σώμα και η σύνθεση της διατροφής.
It is important to be aware of the multitude of factors influencing the bioavailability of iron and that there may be segments of most populations having diets with a rather poor bioavailability. On the other hand, for the European population at large, the error will not be great if a single figure of 15% is selected as a basis for the calculations of dietary requirements from the physiological requirements.
Τα επίπεδα και η απορρόφηση του σιδήρου στο σώμα
Reports of the Scientific Committee for Food: 31st series
Η απορρόφηση του σιδήρου της διατροφής επηρεάζεται από τα επίπεδα περιεκτικότητας του σιδήρου στον οργανισμό.
The present figure for bioavailability of iron from the whole diet (15%) should be considered as the upper borderline value associated with maintenance of health (i.e. absence of iron stores but normal haemoglobin values).
Όσο μεγαλύτερη είναι η ανάγκη του οργανισμού για σίδηρο, τόσο υψηλότερο είναι το ποσοστό της δόσης που απορροφάται16.
Correction should be made for dietary fortification iron that is only partially soluble in the gastrointestinal tract.
Υπάρχει βέβαια ένα ανώτατο όριο στην προσαρμογή αυτή του οργανισμού.
The values given in Table 25.1 are the intakes needed to cover the requirements of 95% of the various population groups, based on a bioavailability of 15%.
Οι τροφικές απαιτήσεις του οργανισμού σε σίδηρο πρέπει να ικανοποιούν ένα ορισμένο επίπεδο σιδήρου.
Menstruating women, both adults and teenagers, have a very skewed distribution of their iron requirements.
Οι υπολογισμοί που παρουσιάζονται εδώ, βασίζονται στη βιοδιαθεσιμότητα του σιδήρου της διατροφής ακριβώς στο μεταίχμιο της φυσιολογικής κατάστασης και της έλλειψης.
A PRI based on the 95th centile would be unrealistically high for the great majority of women, so Table 25.1 gives the requirements of the 90th and 95th centiles of menstruating women.
Παράγοντες που επηρεάζουν την απορρόφηση τον διαιτητικού σιδήρου
Strategies to improve iron nutrition
Η απορρόφηση αυτή είναι ανεξάρτητη από την σύνθεση του γεύματος και το όλο επίπεδο του σιδήρου στο σώμα.
A higher intake of foods enhancing iron absorption or a lower intake of foods inhibiting absorption (see earlier) will increase the bioavailability of the dietary iron.
Η απορρόφηση ωστόσο του σιδήρου της μη-αίμης εξαρτάται από τα γενικότερα επίπεδα του σιδήρου στον οργανισμό και την ισορροπία που υπάρχει μεταξύ πολλών διαιτητικών παραγόντων που επηρεάζουν την απορρόφηση.
An increased intake of lean meat will not only provide more well-absorbed haem iron but also enhance the absorption of non-haem iron.
Υπάρχει λοιπόν σημαντική διακύμανση της απορρόφησης του στοιχείου στα διάφορα γεύματα, η οποία εξαρτάται από την ίδια τη σύνθεση του γεύματος.
The latter can also be achieved by increasing the intake of ascorbic acid-rich foods, especially if the usual intake of ascorbic acid is low.
Οι διαθέσιμες πληροφορίες είναι περιορισμένες όσο θα διαρκούν οι μακροπρόθεσμες μελέτες χημικής ισορροπίας.
With the present type of diet and present low-energy lifestyle about 500 mg iron would be needed in iron stores of mothers to cover iron requirements during pregnancy.
Οι τιμές που δίνονται στον Πίνακα 25.1 είναι οι απαιτούμενες τιμές για να καλυφθούν οι απαιτήσεις του 95% των ομάδων διαφόρων πληθυσμών και βασίζονται σε μια βιοδιαθεσιμότητα 15%.
The marked skewness of the distribution of iron requirements in menstruating women implies that a considerable fraction of them are at risk of developing iron deficiency.
Οι γυναίκες που έχουν εμμηνόρροια, ενήλικες και ανήλικες, παρουσιάζουν μεγάλη διακύμανση στις απαιτήσεις τους σε σίδηρο.
Personal assessment of individual menstrual losses is unreliable and women with physiological but heavy losses usually consider themselves as quite healthy and their losses as normal.
Έτσι ο Πίνακας 25.1 δίνει τις τιμές των απαιτήσεων σιδήρου του 90 και 95% των γυναικών με εμμηνόρροια.
Iron fortification is then a measure that must be seriously considered, especially as the life style of many individuals results in their having low energy needs, and thus reduced food consumption, resulting in a lowered iron intake.
Διατροφή, κεφάλαιο 25: ΣΙΔΗΡΟΣ
Reports of the Scientific Committee for Food: 31st series
Πίνακας 25.1 a.
Table 25.1 Absorbed and dietary iron requirements ".
Ηλικία
Menstrual losses
Συνολικές απαιτήσεις
Total requirements
Βασικές απώλειες
Basal losses
Διαιτητικές απαιτήσεις σιδήρου Βιοδιαθεσιμότητα 15%
Dietary iron requirements (assuming bioavailability 15%) years mg/d mg/d (rounded to nearest mg/d in brackets) kg
Γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση
Posl-mcnopausal women
Γυναίκες που θηλάζουν
Lactating women
Κατά ένα μέρος βασίζονται στην έκθεση FAOAVHO15και κατ' άλλο σε πρόσφατους υπολογισμούς των απαιτήσεων σιδήρου των γυναικών μι ιμμηνόρρυια.
Partly based on an FAO/WHO report '-1 and partly on new calculations of lhe distribution of iron requirements in menstruating women '°.
Λόγω της μεγάλης διακύμανσης που παρατηρείται στις διαιτητικές απαιτήσεις σιδήρου αυτής της κατηγορίας των γυναικών, οι αντίστοιχες ημερίσιες διαιτητικές απαιτήσεις στις ομάδες αυτές υπολογίζονται για δύο επίπεδα κάλυψης, του 90 και 95%.
Because of the very skewed distribution of iron requirements in ihesc women, dietary iron requirements are calculated for two levels of coverage, 90% and 95%, in these groups.
II βιοδιαθεσιμότητα του σιδήρου κατά την περίοδο αυτή ποικίλει πολύ και είναι κατά μέσο όρο χαμηλότερη του 15%.
Bioavailability of dietary iron during this period is greatly varying and on average lower than 15%.
Με 10% βιοδιαθεσιμότητα, για παράδειγμα, οι διαιτητικές απαιτήσεις σιδήρου θα είναι 93 mg.
With a 10% bioavailability, for example, dietary iron requirements will be 9.3 mg.
Η επίδραση της κανονικής διακύμανσης της συγκέντρωσης IIb δεν περιλαμβάνεται στην τιμή αυτή.
lïffcct of the normal variation in lib concentration not included in Ulis figure. Non-menstruating
Πίνακας 25.2 Τα ποσοστά των πληθυσμών των ενηλίκων και ανηλίκων γυναικών ηλικίας 1517 ετών με εμμηνόρροια, των οποίων οι ανάγκες καλύπτοναι με την απορρόφηση διαφόρων ποσοτήτων σιδήρου, και οι διαιτητικές προσλήψεις που είναι απαραίτητες για να προμηθεύσουν στον οργανισμό αυτές τις ποσότητες σιδήρου (λαμβάνεται ως δεδομένο μια βιοδιαθεσιμότητα της τάξεως τον 15%)
The percentages of populations of menstruating adult women and girls aged 15-17 years whose needs will be satisfied by various amounts of absorbed iron, and the dietary intakes that would be necessary to provide these amounts, assuming 15% bioavailability.
Πιθανότητα επάρκειας
Probability of adequacy
Διατητική πρόσληψη σιδήρου (mg/ημέρα)
Absorbed iron requirements (mg/d)
Απαιτήσεις απορροφούμενου σιδήρου (mg/ημέρα)
Dietary iron intake (mg/d)
Ενήλικες γυναίκες
Adult women
Φυσιολογία
191 mediated immunity).
Συνεπώς ο ψευδάργυρος μετέχει στην διαμόρφωση της γονιδιακής έκφρασης, καθώς και στους μηχανισμούς και τον έλεγχο των περισσότερων μεταβολικών οδών, εμπλέκοντας τις πρωτεΐνες, τους υδατάνθρακες, τα νουκλεϊνικά οξέα και τα λιπίδια.
However, there is currently an increasing interest in the occurrence in some children in Western communities, as well as in the Middle East, of a mild zinc deficiency syndrome manifest as zinc-responsive growth
Ο οργανισμός ενός ενήλικα άνδρα περιέχει 2 g περίπου ψευδάργυρο, από τον οποίο το 60% βρίσκεται στους σκελετικούς μύες και το 30% στα κόκκαλα.
Gross acute zinc toxicity has been described following the drinking of water which has been stored in galvanised containers or the use of such water for renal dialysis. Symptoms include nausea, vomiting, fever and are apparent after acute ingestion of 2 g or more of the element2.
Το 4-6% βρίσκεται στο δέρμα2·4.
Of more general concern are the effects of supraphysiological intakes of zinc.
Η ανταλλαγή του ψευδαργύρου στους ιστούς αυτούς είναι αργή και τα αποθέματα που δημιουργούνται δεν αποτελούν αξιόπιστη πηγή προμήθειας ψευδαργύρου κατά τις περιόδους στέρησης.
Prolonged intakes of 75-300 mg/d have been associated with impaired copper utilisation, producing features such as microcytic anaemia and neutropenia, but even short term intakes of about 50 mg zinc daily interfere with the metabolism of both iron and copper9.
Εφόσον ο ψευδάργυρος είναι απαραίτητος για την σύνθεση του μυϊκού ιστού, ενόσο αυτή πραγματοποιείται, εκλαμβάνεται σαν συστατικό με περιορισμένη θρεπτική αξία.
It is not known if long-term adaptation of the metabolism of these metals would compensate for such interactions with zinc, however it would be unwise to exceed a daily zinc intake of 30 mg in adults.
Ο ψευδάργυρος απορροφάται από το έντερο.
The assessment of zinc requirements in adults has been based on factorial analyses using measurements of basal losses during periods of extended deprivation, the turnover of radio-labelled endogenous zinc pools, and inference from observations in patients receiving total parenteral nutrition.
Η απορρόφηση από το επάνω μέρος του εντέρου είναι επαρκής, αλλά εφόσον υπάρχει ευρεία εντεροπαγκρεατική κυκλοφορία, η καθαρή εντερική απορρόφηση του μετάλλου επιτυγχάνεται μέσω του κάτω μέρος του λεπτού εντέρου.
None is ideal but all indicate that systemic supplies of 23 mg/d are adequate to avoid disturbed metabolism of other nutrients, and to support optimum nitrogen and carbohydrate metabolism.
Οι ποσότητες του ψευδαργύρου που χάνονται στα ούρα είναι σχετικά μικρές.
In studies of human volunteers adapted to very low daily intakes of zinc (0.2-0.3 mg/d), faecal and urinary loss of the element falls to 1.4 and 0.9 mg/d in men and women respectively; it is probable that integumental (principally dermal) loss would fall similarly10.
Συμπτώματα έλλειψης και υπερβολικής πρόσληψης
In reality requirements may be lower; in adult males zinc balance can be maintained on intakes of 5.5 mg/d but, since on a prolonged intake of 3.4 mg/d negative balances ensue, the above figures would seem prudent and practical on the basis of present evidence.
Γενικότερου ενδιαφέροντος είναι οι επιδράσεις προσλήψεων ψευδαργύρου πάνω από το φυσιολογικό όριο.
In children 6-11 m, average faecal, sweat and urinary losses are estimated to amount to about 0.1 mg/kg body weight/d, and a growth increment has been based on a lean tissue zinc content of 30 mg/kg.
Δεν είναι γνωστό αν η μακροπρόθεσμη προσαρμογή του μεταβολισμού των δύο αυτών μετάλλων αντισταθμίζει τις επιδράσεις του ψευδαργύρου, αλλά σε καμία περίπτωση στους ενήλικες δεν θα ήταν φρόνιμο η ημερίσια πρόσληψη ψευδαργύρου να υπερβαίνει τα 30 mg.
Absorption of dietary zinc is taken as 30%, giving an average requirement, and 30% is added for individual variation to give the PRI.
Ενήλικες
Pregnancy
Είναι πιθανό ότι η δερματική απώλεια θα ακολουθήσει αυτή την πορεία.
It is possible that the absorption of dietary zinc may increase during lactation, but there is no good evidence that it does.
Όσον αφορά τις απώλειες του
An extra dietary intake of 5 mg/d is proposed to cover the amount of zinc produced in the milk.
Διατροφή, κεφάλαιο 26: Ψευδάργυρος
Nutrition. Chapter 26: Zinc
PRI για τις άλλες ομάδες ηλικίας (mg/ημέρα)
Population Reference Intakes of other groups (mg/d)
Δύο μορφές οξείδωσης του χαλκού του επιτρέπουν να συμμετέχει στις δραστηριότητες μεταφοράς ηλεκτονίων που πραγματοποιούν οξειδάσες όπως εκείνη του κυττοχρώματος, η Cu/Zn διασμουτάση του υπεροξειδίου, η θειολοξειδάση και οι αμινικές οξειδάσες/ μονοφενολο μονοξυγενάσες, π.χ. DOPA (διοϋδροξυ-φαινυλαλανινική) οξειδάση και λυσυλοξειδάση.
The two oxidation states of copper enable it to participate in electron-transferring (oxidase) enzyme activities such as cytochrome oxidase, Cu/Zn superoxide dismutase, thioloxidase, and amine oxidases/ monophenol monooxygenases, e.g. DOPA oxidase and lysyl oxidase.
Έτσι, ο χαλκός είναι απαραίτητος για την ενέργεια του μεταβολισμού των κυττάρων, την παραγωγή συνδετικών ιστών και τη σύνθεση νευροενεργών πεπτιδίων (κατεχολαμίνων και εγκεφαλίνων) !·2·3.
Thus it is essential for cellular energy metabolism, the production of connective tissue and synthesis of neuroactive peptides (catecholamines and enkephalins) '·2,3.
Η συνολική περιεκτικότητα χαλκού στο σώμα των ενηλίκων είναι 50-120 mg, εκ των οποίων περίπου τα 15, τα 10 και τα 40% βρίσκονται στο ήπαρ, τον εγκέφαλο και τους μύες αντίστοιχα.
The total body copper in adults is 50-120 mg of which approximately 15 %, 10 % and 40 % are located in liver, brain and muscle respectively.
Στο πλάσμα (περιεκτικότητα χαλκού 10-25 μιτιοΙ/L), το 90-95% του χαλκού είναι δεσμευμένο στην κερουλοπλασμίνη και το υπόλοιπο είναι δεσμευμένο στην αλβουμίνη, την τρανσκουπρεΐνη και τα ελεύθερα αμινοξέα.
In plasma (copper content 10-25 μπιοΙ/L) 90-95 % of copper is bound to caeruloplasmin, the remainder is bound to albumin, transcuprein and free amino acids.
Η ακριβής λειτουργία της κερουλοπλασμίνης δεν είναι γνωστή.
The precise function of caeruloplasmin is unknown.
Πιθανόν να συμμετέχει στην περιφερειακή διανομή του χαλκού όπως κάνει η τρανσκουπρεΐνη και τα ελεύθερα αμινοξέα.
It may participate in the peripheral distribution of copper as may transcuprein and free amino acids.
Επιπλέον, η κερουλοπλασμίνη έχει και άλλες δραστικές ιδιότητες των οξειδασών, για τις οποίες χρησιμοποιεί υποστρώματα όπως οι βιογενείς αμίνες, η αδρεναλίνη, η οροτονίνη, τα ασκορβικά άλατα και οι σουλφυδρυλικές ομάδες, ενώ η οξείδωση του Fe (II) σε Fe (III) και του Μη (II) σε Μη (III) μπορεί να είναι αναγκαία για την πρόσδεση αυτών των ανόργανων ουσιών στην τρανσφερρίνη.
Additionally caeruloplasmin has numerous oxidase activities, substrates for which include biogenic amines, adrenaline, serotonin, ascorbate, and sulphydryl groups, and its oxidation of Fe(II) to Fe(III) and Mn(II) to Mn(III) may be essential for the binding of these metals to transferrin.
Μπορεί ακόμη να χρησιμεύει στο πλάσμα και σαν καθαριστής ελεύθερων ριζών.
It may also serve as a plasma free radical scavenger.
Η εντερική απορρόφηση και μεταφορά του χαλκού γίνεται κατά κύριο λόγο στο λεπτό έντερο όπου, όπως και τ' άλλα ίχνη μετάλλων, βρίσκονται στο βλεννογόνο προσδεδεμένα πιθανόν σε υποκατάστατες χαμηλού μοριακού βάρους.
Intestinal uptake and transfer of copper occur predominantly in the small intestine, where, as with other trace metals, it is probably presented to the mucosa bound to low molecular weight ligands.
Η αποτελεσματικότητα της εντερικής απορρόφησης κυμαίνεται στα 3570%.
Intestinal absorptive efficiencies of between 35 and 70% have been reported.
Η συστημική ομοιόσταση του χαλκού επιτυγχάνεται με ρύθμιση της χολικής απέκκρισης και ποσότητες 0,5-1,5 mg του στοιχείου χάνονται καθημερινά μέσω αυτής της οδού.
Systemic homoeostasis of copper is achieved by adjustment of biliary excretion; 0.51.5 mg of the element is lost by this route daily.
Η εντερική προσαρμογή συμβάλλει επίσης σ'αυτή τη λειτουργία και, σε περίπτωση υψηλών προσλήψεων χαλκού, μπορεί να μπλοκαριστεί η απορρόφησης του χαλκού από τη μεταλλοθειονίνη4.
Intestinal adaptation also contributes and with high copper intakes an intestinal block of copper absorption mediated by metallothionein may occur4.
Αιατροφή. κεφάλαιο 27: Χαλκός
Nutrition. Chapter 27: Copper
Συμπτώματα έλλειψης και υπερβολικής πρόσληψης
Features of copper deficiency in infants and young children include neutropenia, leucopenia and skeletal abnormalities, and increased susceptibility to respiratory and other infections6.
Αναιμία μπορεί να δημιουργηθεί σε περιπτώσεις σοβαρής και παρατεταμένης έλλειψης.
Anaemia may develop if deficiency is prolonged and severe.
Η παρουσία διαιτητικής έλλειψης χαλκού στους ενήλικες είναι φαινόμενο πολύ λιγότερο τεκμηριωμένο.
The occurrence of dietary copper deficiency in adults is far less well documented.
9 ανωμαλίες του νεφρικού σωλήνα ή ακόμη και θάνατος
7 ·8 intakes may contribute to cardiovascular diseases
Σε χρόνια έκθεση, ο χαλκός συγκεντρώνεται στο ήπαρ και προκαλεί τοξικές παρενέργειες.
With chronic exposure copper accumulates in the liver and toxicity is insidious.
Βαθμιαία αναπτύσσεται ηπατική ανεπάρκεια από νέκρωση ή κύρρωση του ήπατος.
Eventually hepatic necrosis or cirrhosis with liver failure develops.
Μερικά βρέφη και μικρά παιδιά, τουλάχιστον παρουσιάζουν ευαισθησία σε υψηλές προσλήψεις που προέρχονται από τη χρήση χάλκινων δοχείων και άλλων ειδών συσκευασίας9.
Some infants and young children, at least, are vulnerable to high intakes arising from the use of copper containers and conduits9.
Όταν το στοιχείο λαμβάνεται σαν θειικός χαλκός σε δόσεις των 10 mg προκαλεί ναυτία, ενώ μεγαλύτερες δόσεις προκαλούν προοδευτικά έμετο L Ωστόσο, όταν ο χαλκός καταναλώνεται μαζί με την τροφή είναι περισσότερο ανεκτός και υποστηρίζεται σχετικά ότι τις δόσεις των 10-20 mg μπορεί να τις ανεχθεί ο οργανισμός.
Copper taken as copper sulphate induces nausea at intakes of 10 mg and intakes above this are increasingly emetic '. However when consumed with foods the element is better tolerated and it has been suggested that intakes of 10 to 35 mg/d could be tolerated.
Αυτές πάντως οι προτάσεις δεν έχουν επαληθευθεί και προς το παρόν συνιστάται ένα ανώτατο όριο της τάξεως των 10 mg/ημέρα.
These suggestions, however, have not been verified and for the moment an upper limit of 10 mg/d is proposed.
Υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία πάνω στα οποία μπορούν να στηριχθούν οι ανθρώπινες απαιτήσεις χαλκού.
There are limited data on which human copper requirements can be based.
Μια ανασκόπηση των δημοσιευμένων μελετών ισορροπίας δείχνει ότι ισορροπίες μπορούν να επιτευχθούν με ημερίσιες δόσεις των 1,2 mg περίπου (όπως προσωπικά ανακοινώθηκε από τον CF Mills).
A review of published balance studies suggests that balances can be achieved at intakes around 1.2 mg copper daily (CF Mills, personal communication).
Ενήλικες που συμμετείχαν σε κλινικές δοκιμές, παρουσίασαν βιοχημικές
Copper-responsive clinical and biochemical defects have been seen in adults on experimental intakes of 0.7-1.0 mg/d for four weeks or more.
Για παράδειγμα, στους ενήλικες που λαμβάνουν παρεντερική διατροφή, τα 0,3 mg/ημέρα αρκούν12· με μία απορροφητικότητα της τάξεως των 50% αυτή η τιμή αντιστοιχεί σε 0,6 mg/ημέρα.
For example, for adults on parenteral nutrition 0.3 mg/d is adequate12; at an absorbability of 50 % this could correspond to a dietary intake of
Οι διαιτητικές προσλήψεις κυμαίνονται γενικά από 1,0 ως 1,5 mg/ημέρα.
Dietary intakes are generally 1.0-1.5 mg daily.
Οι απαιτήσεις των βρεφών 6-11 μηνών υπολογίστηκαν με βάση την περιεκτικότητα ενός ιστού που ανέρχεται στα 1,38 μg/ημέρα, καθώς και μιας προσαρμογής που λαμβάνει υπόψη τις πιθανές απώλειες του ενδογενούς χαλκού14.
Requirements for infants 6-11 months have been calculated on the basis of a tissue content of 1.38 μ^13, and an adjustment to allow for a possible loss of endogenous copper14.
Μια απορρόφηση 50% θεωρείται σαν δεδομένη για να ορισθεί μια PRI της τάξεως των 36 μg/kg/ημέρa.
An absorption of 50% is assumed, to give a PRI of 36 μg/kg/d.
Οι τιμές PRI υπολογίστηκαν κατ' επέκταση των τιμών των 30 μg/kg/ημέρa για τα παιδιά ηλικίας 16 ετών, 24 μg/kg/ημέρa γι' αυτά των 7-10 ετών και 18 μg/kg/ημέρa για την ομάδα των 1517 ετών.
PRIs were calculated from the interpolated values of 30 μg/kg/d at 16 years, 24 μg/kg/d at 7-10 years, and 18 μg/kg/d at 15-17 years.
Αν 750 ml γάλακτος παράγονται με μια περιεκτικότητα χαλκού της τάξεως των 0,22 mg/L16και η απορρόφηση του είναι 50%, θα χρειαστεί μια αύξηση 0,33 mg/ημέρα για να καλύψει τις ανάγκες του θηλασμού.
If 750 ml milk is produced with a copper content of 0.22 mg/L16, and absorption is 50%, an increase of 0.33 mg/d would be required in the diet to support lactation.
Διατροφή, κεφάλαιο 27: Χαλκός
Nutrition. Chapter 27: Copper
(ποσά σε mg/ημέρα)
Average Requirement
PRI για άλλες ομάδες ηλικίας
Population Reference Intakes of other groups
Η συνολική περιεκτικότητα σεληνίου στο σώμα (3-30 mg) εξαρτάται από το γεωχημικό περιβάλλον και την εκάστοτε διατροφή.
The total body content of selenium (3-30 mg) varies according to the geochemical environment and dietary intakes.
Το σελήνιο αποτελεί αδιαχώριστο μέρος του ενζύμου γλουταθειονική υπεροξειδάση (GSHpx), ένας από τους μηχανισμούς που προστατεύει τις ενδοκυτταρικές δομές από οξειδωτικές βλάβες '.
Selenium is an integral part of the enzyme glutathione peroxidase (GSHpx), one of the mechanisms whereby intracellular structures are protected against oxidative damage '.
Λιγότερο από 2% σεληνίου στο πλάσμα υπάρχει σαν γλουταθειονική υπεροξειδάση.
Less than 2 % of selenium in plasma exists as glutathione peroxidase.
Η έλλειψη σεληνίου (σε ζωϊ'κά μοντέλα έχει συσχετιστεί με ελαττωματική μικροσωματική οξείδωση των ξενοβιοτών, ενώ η μικροσωματική οξείδωση τύπου 1 ινδοθυρονίνης 5'-δειοϋδοδινάση που παρατηρείται στο ήπαρ των αρουραίων είναι ένα ένζυμο του σεληνίου3·4.
Selenium deficiency (in animal models) has been associated with defective microsomal oxidation of xenobiotics and rat hepatic microsomal type 1 iodothyronine
Επιπλέον, από την έλλειψη σεληνίου βλάπτονται ορισμένες ανοσολογικές λειτουργίες των κυττάρων6.
immune functions are disturbed by selenium deficiency
Το σελήνιο υπάρχει στα τρόφιμα κυρίως σαν σεληνομεθειονίνη και σεληνοκυστεΐνη.
Selenium is present in foods mainly as selenomethionine and selenocysteine.
Το γεγονός ότι η βιοδιαθεσιμότητα των ανόργανων μορφών του σεληνίου είναι μικρότερη από αυτή των οργανικών, έχει λίγη πρακτική σημασία, γιατί σε όλες τις μορφές που συντάται στη συνήθη διατροφή παρουσιάζει αρκετά ικανοποιητική απορρόφηση 1·7.
Although the bioavailability of inorganic selenium is less than that of organic forms, this is probably of little practical significance because all usual dietary forms are absorbed quite efficiently '·7.
Υπάρχουν δύο ειδών συγκεντρώσεις σεληνίου στους ιστούς. Η μία αποτελείται από τη σεληνομεθειονίνη των πρωτεϊνών.
The pool of selenomethionine in protein is subject to factors influencing methionine metabolism, and its constituent selenium is not necessarily available for seleniumdependent processes.
Για παράδειγμα, όταν μειώνεται η πρόσληψη μεθειονίνης, η σεληνομεθειονίνη ενσωματώνεται στη μεθειονίνη ακόμη κι αν αυτό επιφέρει έλλειψη σεληνίου.
For example, when methionine intake is limiting, selenomethionine is incorporated into methionine sites even if there is a concomitant selenium deficiency.
Η βιολογικά ενεργός συγκέντρωση σεληνίου εξαρτάται από την σεληνοκυστεΐνη, η οποία μπορεί να συντεθεί ενδογενώς.
The biologically active pool of selenium depends on selenocysteine, which can be synthesised endogenously.
Τα αμινοξέα του σεληνίου αποσυντίθενται συστημικά με
Homoeostasis of organic selenium is achieved by adaptations in urinary excretion, and to a lesser extent intestinal absorption.
Διατροφή, κεφάλαιο 28: Σελήνιο
Nutrition. Chapter 28: Selenium
203 συνέπεια να δημιουργηθούν υπολείματα αμινοξέων και σελινήτης.
203 degraded to yield amino acid residues and selenite.
Το πλεονάζον σελήνιο ανάγεται επιτυχώς σε μεθυλιωμένα και άλλα παράγωγα, τα οποία εκκρίνονται στα ούρα.
Excess selenium is successively reduced to methylated and other derivatives, which are excreted in the urine.
Το σοβαρότερο σύνδρομο που σχετίζεται με την παρουσία σεληνίου στον ανθρώπινο οργανισμό είναι η νόσος Keshan και η σχετική πάθηση του μυοκαρδίου που παρουσιάζεται κυρίως στα παιδιά, τους ενήλικες και τις νεαρές γυναίκες στην Κίνα.
In man the most striking selenium-responsive syndrome is that of Keshan disease, a selenium-responsive cardiomyopathy which affects predominantly children, adolescents and young women in China.
Κι άλλοι παράγοντες ίσως συμβάλλουν στην παθογένεση της νόσου Keshan, αλλά οι σχετικές παθήσεις του μυοκαρδίου παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που λάμβαναν εξ ολοκλήρου παρεντερική διατροφή.
Other factors probably contribute to the pathogenesis of Keshan disease, but related cardiomyopathies have been observed in patients on total parenteral nutrition.