natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υπεροξεισωμικές επιδράσεις του DEHA είναι, παρόλα αυτά, μερικώς συνδεόμενες με εκείνες του DEHP.
Peroxisomal effects of DEHA are, however, moderate compared to those of DEHP.
Η EH θεωρείται ότι είναι ο άμεσος υπεροξεισωμικός πολλαπλασιαστής.
EH is considered to be the proximate peroxisomal proliferator.
Υπάρχει επίσης μία εμφανής διαφορά μεταξύ των ειδών για τις υπεροξεισωμικές επιδράσεις.
There is also a marked species difference for peroxisomal effects.
In vitro έρευνες με ηπατοκύτταρα αρουραίων, ινδικών χοιριδίων και αμερικάνικων πιθήκων της οικογένειας Hapalidae δείχνουν μόνο στα ηπατοκύτταρα αρουραίων μία σαφή επίδραση (4,5).
In vitro studies with hepatocytes of rats, guinea pigs and marmosets show only in rat hepatocytes a clear effect (4,5).
Μη ανθρώπινα πρωτεύοντα και άνθρωποι φαίνεται να είναι λιγότερο ευαίσθητοι από τα τρωκτικά σε χημικά προκαλούμενο υπεροξεισωμικό πολλαπλασιασμό (6,7).
Non-human primates and humans appear to be less sensitive than rodents to chemically induced peroxisome proliferation (6,7).
Παρόλο που μία κυρίαρχη θανατηφόρα δοκιμασία (ενδοπεριτοναϊκή) σε ποντίκια έχει αναφερθεί ότι δείχνει μία θετική εξαρτώμενη από τη δόση επίδραση (8), περαιτέρω δοκιμές σε μία σειρά συστημάτων είναι αρνητικές.
Although a dominant lethal assay (i.p.) in mice has been reported as showing a positive, dosedependent effect (8), further assays in a range of systems are negative.
Έτσι, in vitro δοκιμές με βακτήρια και χωρίς S9, in vitro λεμφοκυτταρική δοκιμή σε ποντίκια για την καταστροφή του DNA με ή χωρίς S9, μία in vivo μικροπυρηνική δοκιμή και μία θανατηφόρα δοκιμή στη δροσόφιλα δεν δείχνει καμία γενοτοξική δραστηριότητα του DEHA.
Thus, in vitro bacterial assays with and without S9, in vitro mouse lymphocyte test for DNA damage with and without S9, an in vivo mouse micronucleus test and a sex-linked recessive lethal test in Drosophila show no genotoxic activity of DEHA.
Μία έρευνα σχηματισμού ομοιοπολικού δεσμού με το DNA στο ήπαρ ποντικιών και ένα τεστ κυτταρικής μετατροπής σε κύτταρα BALB/3T3 ποντικιών είναι το ίδιο αρνητική (3).
A covalent DNA-binding study in mouse liver and a cell transformation test in BALB/3T3 mouse cells are equally negative (3).
Οι μακροχρόνιες έρευνες που αξιολογήθηκαν νωρίτερα σε ποντίκια και αρουραίους, χρησιμοποιώντας επίπεδα δόσεων 1715 και 3570 mg/kg σωμ.βαρ. στα ποντίκια και 600 και 1250 mg/kg σωμ.βαρ. στους αρουραίους, έδειξε μόνο για τα ποντίκια μία σημαντικά αυξημένη εμφάνιση όγκων στο ήπαρ.
The previously assessed long-term studies in mice and rats, using dose levels of 1715 and 3570 mg/kg b.w. in mice and 600 and 1250 mg/kg b.w. in rats, showed only in mice a significantly increased incidence of Liver tumours.
Μία πιθανή εξήγηση μπορεί να είναι τα χαμηλότερα επίπεδα δόσης που χρησιμοποιήθηκαν στους αρουραίους (9).
A possible explanation might be the lower dose levels used in rats (9).
Το DEHA προκάλεσε μειωμένη γονιμότητα σε μία έρευνα αναπαραγωγής σε αρσενικά ποντίκια σε μία υψηλή ενδοπεριτοναϊκή δόση των 9220 mg/kg σωμ.βαρ. αλλά παρόλα αυτά, δεν αναφέρθηκαν ορχικές βλάβες σε διατροφικές έρευνες 3 εβδομάδων σε αρουραίους και σε έρευνες σίτισης 13 εβδομάδων και 2 χρόνων σε ποντίκια και αρουραίους (3).
DEHA caused reduced fertility in a reproduction study in male mice at a high i.p. dose of 9220 mg/kg b.w. however, no testicular lesions have been reported in two 3-week feeding studies in rats and in 13week and 2-year feeding studies in mice and rats (3).
Καμία επίδραση στην γονιμότητα αρσενικών και θηλυκών αρουραίων δεν αναφέρονται σε έρευνα αναπαραγωγής 1 γενιάς με χρησιμοποίηση επιπέδων δόσεων ως τα 720 mg/kg σωμ.βαρ., παρόλο που σ' αυτή τη δόση εμβρυοτοξικές επιδράσεις, μειωμένη ανάπτυξη και αυξημένα βάρη ήπατος είναι εμφανή στους γονείς (12).
No effects on fertility of male and female rats are reported in a 1-generation reproduction study using dose levels up to 720 mg/kg b.w. although at that dose foetotoxic effects and, in parental animals, decreased growth and increased liver weights are noticeable (12).
Το DEHA δεν έχει καθόλου τερατογόνες επιδράσεις στους αρουραίους σε επίπεδα δόσης ως τα 720 mg/kg σωμ.βαρ. αλλά παρουσιάζονται μητρικές επιδράσεις.
DEHA has no teratogenic effects in rats at dose levels up to 720 mg/kg b.w. but maternal effects are present.
Εμβρυοτοξικές επιοράσεις παρουσιάζονται στα 110 mg/kg σωμ.βαρ. και έτσι καθορίζονται τα 30 mg/kg σωμ.βαρ. ως NOEL (13).
Foetotoxic effects appear at 110 mg/kg b.w. thus establishing as NOEL 30 mg/kg b.w (13).
ΛΙ 2-ΑΙΘΥΛΟ-ΕΞ ΥΛΟ-ΑΔΙΠΙΚΟ
DI-2-ETHYLHEXYLADIPATE
Η ικανότητα ορισμένων ενώσεων στις οποίες περιλαμβάνεται και το DEHA, να προκαλούν ηπατοκυτταρικά καρκινώματα σε αρουραίους έχει συνδεθεί με την ικανότητα τους να προκαλούν υπεροξεισωμική δραστηριότητα στο ήπαρ.
The ability of some compounds, including DEHA, to induce hepatocellular carcinomas in rodents has been linked to their ability for inducing peroxisomal activity in the liver.
Ο υπεροξεισωματικός πολλαπλασιασμός είναι στην πραγματικότητα ένα πρώιμο γεγονός κατά τη χορήγηση αυτών των ενώσεων και φαίνεται να είναι η πιο ευαίσθητη αλλαγή που συμβαίνει στο ήπαρ στις χαμηλές δόσεις.
Peroxisomal proliferation is in fact an early event during treatment with these compounds and appears to be the most sensitive change occurring in the liver at low doses.
Μία τυχαία σύνδεση μεταξύ του υπεροξεισωματικού πολλαπλασιασμού και της ανάπτυξης ηπατικών όγκων έχει προταθεί (6,10).
A causal association between peroxisomal proliferation and hepatic tumour development has been suggested (6,10).
Παρόλα αυτά, ο υφιστάμενος μηχανισμός καρκινογένεσης από υπεροξεισωμικό πολλαπλασιασμό δεν είναι γνωστός και μπορεί να είναι πολύπλοκος.
However, the underlying mechanism of carcinogenicity by peroxisomal proliferation is not known and may be complex.
- - - οξειδωτικό στρες και επαγωγή των έμμεσων μεταβολών του DNA προαγωγή των αυτόματων προνεοπλαστικών βλαβών παρατεταμένη ενεργοποίηση της ανάπτυξης.
- - - oxidative stress and the induction of indirect DNA changes promotion of spontaneous preneoplastic lesions sustained growth stimulation.
Όλοι αυτοί οι μηχανισμοί θεωρείται ότι έχουν ένα όριο.
All these mechanisms are considered to have a threshold.
Δεν είναι αμοιβαία αποκλειόμενοι αλλά θα μπορούσαν να έχουν μία προσθετική ή συνεργατική επίδραση (11).
They are not mutually exclusive but could have an additive or synergistic effect (11).
Ο υπεροξεισωμικός πολλαπλασιασμός είναι συνδεδεμένος με τα υπεροξεισωμάτια με αυξημένη βοξείδωση των λιπαρών οξέων και παρόμοιων ενώσεων.
Peroxisomal proliferation is associated in the peroxisomes with increased ß-oxidation of fatty acids and similar compounds.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου και/ή άλλων ενεργών ειδών οξυγόνου.
This results in an increased production of hydrogen peroxide and/or other active oxygen species.
Αυτό μπορεί επίσης κα οδηγήσει σε άμεση καταστροφή του γενετικού υλικού στον πυρήνα του κυττάρου και επακόλουθη νεοπλαστική μετατροπή.
This may also lead to direct damage to the genetic material in the cell nucleus and subsequent neoplastic transformation.
Εναλλακτικά, η συσσωρευόμενη οξειδωτική καταστροφή στις ενδοκυτταρικές μεμβράνες μπορεί να οδηγήσει σε κυτταρικό θάνατο και σε αυξημένο κυτταρικό πολλαπλασιασμό, και έτσι να αυξήσει την πιθανότητα για αυτόματη δημιουργία όγκου (16).
Alternatively, cumulative oxidative damage to intracellular membranes can lead to cell death and increased cell turnover, thus increasing the probability of spontaneous tumour formation (16).
'Αλλοι ισχυρίζονται ότι η κυτταρική εκβλάστηση είναι απίθανο να παίζει πρωταρχικό ρόλο στην ηπατοκαρκινογενιτικότητα των υπεροξεισωμικών πολλαπλασιαστών γιατί α) η μέγιστη πολλαπλασιαστική αντίδραση είναι πολύ παροδική και β) η χρόνια χορήγηση έχει ως αποτέλεσμα καμία ή μία ελαφρή αύξηση στη σύνθεση του αναδιπλασιαζόμενου DNA.
Others claim that cell proliferation is unlikely to play a primary role in the hepatocarcinogenicity of peroxisome proliferators because a) the maximum proliferative response is very transient and b) chronic administration results in no or only a slight increase in replicative DNA synthesis.
Επιπλέον, η υπερπλασία των κυττάρων του ήπατος που προκαλείται από το μιτογόνο είναι λιγότερο προδιατεθημένη για γίνει καρκινογόνα και αρκετά ισχυρά μιτογόνα χωρίς υπεροξεισωμική πολλαπλασιαστική επίδραση δεν είναι καρκινογόνα (15).
Furthermore, mitogeninduced liver cell hyperplasia is less predisposed to become carcinogenic and several potent mitogens without a peroxisomal proliferative effect are not carcinogenic (15).
Το NOEL για το DEHA στους αρουραίους είναι περίπου 100 mg/kg σωμ.βαρ., και βασίζεται σε υπεροξεισωμικές επιδράσεις στο ήπαρ, όπως αυτές μετρήθηκαν από βιοχημικές παραμέτρους και σε ηλεκρομικροσκοπική ανάλυση στα ευαίσθητα είδη.
The NOEL for DEHA in the rat, based on the peroxisomal effects in the liver, as measured by biochemical parameters and electromicroscopic analysis in this sensitive species, is around 100 mg/kg b.w.
Έχοντας στο νου την απουσία γενοτοξικής δραστηριότητας σε μία έρευνα μεταλλαξιογένεσης στην οποία χρησιμοποιήθηκαν πολλά άκρα, το μεγάλο περιθώριο μεταξύ των δόσεων του DEHA που απαιτούνται για την πρόκληση ηπατικών όγκων μόνο στα ποντίκια (1715-3570 mg/kg σωμ.βαρ.) και εκείνων που προκαλούν ηπατική υπεροξεισωμική δραστηριότητα ( > 100 mg/kg σωμ.βαρ.), όπως και η απόδειξη για την ύπαρξη ένος όριου για να προκληθεί ηπατική υπεροξεισωμική δραστηριότητα φέρουν την Επιτροπή σε θέση να συμπεράνει ότι οι πολύ μικρές προσλήψεις του DEHA τις χρήσεις του σε υλικά που έρχονται σε επαφή με την τροφή δεν θα έθεταν κανένα κίνδυνο καρκινογένεσης για τον άνθρωπο.
Bearing in mind the lack of genotoxic activity in all but one mutagenicity assay using several endpoints, the large margin between the doses of DEHA necessary to induce hepatic rumours only in mice (1715-3570 mg/kg b.w.) and those inducing hepatic peroxisomal activity ( > 100 mg/kg b.w.), as well as the evidence for a threshold for inducing hepatic peroxisomal activity enables the Committee to conclude that the very small intakes of DEHA from its uses in food contact materials would not pose any carcinogenic hazard for man.
Εμβρυοτοξικότητα παρατηρήθηκε στα 110 mg/kg σωμ.βαρ. σε μία έρευνα τερατογένεσης σε αρουραίους.
Foetotoxicity occurred in a teratogenicity study in rats at 110 mg/kg b.w.
To NOEL ήταν 30 mg/kg σωμ.βαρ.
The NOEL was 30 mg/kg b.w.
Η Επιτροπή χρησιμοποίησε γι' αυτό το λόγο έναν παράγοντα ασφάλειας 100 για να καθορίσει ένα TDI των 0,3 mg/kg σωμ.βαρ. για το DEHA.
The Committee therefore used a safety factor of 100 to establish a TDI for DEHA of 0.3 mg/kg b.w.
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΠΑ ΤΗΝ 3-ΜΟΝΟΧΛΩΡΟΠΡΟΠΑΝ-1,2-ΔΚ)ΛΗ (3-MCPD)
OPINION ON 3-MONOCHLORO-PROPANE-l,2-DIOL (3-MCPD)
Τα χημικά υδρολύματα των φυτικών πρωτεϊνών χρησιμοποιούνται συχνά ως καρυκεύματα για να βελτιώσουν το άρωμα ορισμένων τροφών.
Chemical hydrolysates of vegetable proteins are commonly used as seasonings to improve the flavour of certain foods.
Η υδρόλυση επιτυγχάνεται συνήθως μετά από επεξεργασία των ακατέργαστων πρωτεϊνών με υδροχλωρικό οξύ.
Hydrolysis is usually achieved by treatment of crude proteins with hydrochloric acid.
Κατά την κατεργασία αυτή, το υδροχλωρικό οξύ αντιδρά επίσης με τη γλυκερόλη που ελευθερώνεται από τα φυτικά λίπη και παράγει έναν αριθμό από χλωριωμένα προϊόντα, στα οποία περιλαμβάνεται η 3-μονοχλωρο-προπάν-1,2-διόλη (3-MCPD).
During this process, hydrochloric acid also interacts with glycerol released from vegetable fat yielding a number of chlorinated products, including 3-monochloro-propane-l,2-diol (3-MCPD).
Η 3MCPD δεν είναι η μοναδική χλωροπροπανόλη που σχηματίζεται κατά την τεχνολογική επεξεργασία που σήμερα χρησιμοποιείται για την παραγωγή υδρολυμένης φυτικής πρωτεΐνης.
3-MCPD is not the sole chloropropanol formed during the technological process currently used to produce hydrolysed vegetable protein.
Κατά την 62η συνεδρία της (15 Απριλίου 1988) η Επιτροπή εξέτασε την 1,3- διχλωρο-2-προπανόλη (DCP).
At its 62nt* meeting (15 April 1988) the Committee examined l,3-dichloro-2-propanol (DCP).
Μακροχρόνιες έρευνες τοξικότητας/καρκινογένεσης σε αρουραίους έδειξαν μία καρκινογόνα δύναμη γι' αυτή την ουσία.
Long-term toxicity/carcinogenicity studies in rats indicated a carcinogenic potential for this substance.
Κατά την 74η συνεδρίαση της (28/29 Ιουνίου 1990), η Επιτροπή αξιολόγησε την μόλυνση των υδρολυμένων φυτικών πρωτεϊνών με 3-MCPD.
At its 74th meeting (28/29 June 1990) the Committee evaluated the contamination of hydrolysed plant proteins with 3-MCPD.
Κατά το χρονικό εκείνο διάστημα, μόνο περιορισμένες πληροφορίες από μία σειρά ερευνών για την 3MCPD ήταν διαθέσιμες για εκτίμηση, περιλαμβάνοντας δεδομένα για τον μεταβολισμό, την οξεία τοξικότητα, βραχυχρόνια και μακροχρόνια τοξικότητα, αναπαραγωγική τοξικότητα και γενοτοξικότητα.
At that time, only limited information from a range of studies on 3-MCPD was available for assessment, including data on metabolism, acute toxicity, short-term and long-term toxicity, reproductive toxicity and genotoxicity.
Παρόλο που βρέθηκαν ορισμένοι μεταβολίτες της 3-MCPD, ο μεταβολισμός της 3MCPD δεν ήταν και πάλι πλήρως κατανοητός.
Although certain metabolites of 3-MCPD were identified, the metabolism of 3-MCPD was not yet fully understood.
Από τα δεδομένα έλειπαν καλά περιγραμμένες τοξικοκινητικές και έρευνες ισορροπίας μάζας.
The data lacked well described toxicokinetic and mass balance studies.
Παρόλα αυτά οι διαθέσιμες πληροφορίες υποδείκνυαν ότι η 3MCPD είχε γρήγορη απορρόφηση και κυκλοφορούσε, διέσχιζε τα βιολογικά φράγματα και μοιραζόταν σε πολλούς ιστούς και όργανα.
The available information, however, suggested that 3-MCPD was rapidly absorbed and circulated, crossed biological barriers and was distributed into many tissues and organs.
Καμία πληροφορία για τη βραχυχρόνια τοξικότητα σε είδη εκτός των τρωκτικών δεν ήταν διαθέσιμη.
No information on short-term toxicity in non-rodent species was available.
Δεδομένα για χρόνια τοξικότητα και καρκινογένεση της 3MCPD ήταν σπάνια.
Chronic toxicity and carcinogenicity data on 3-MCPD were scarce.
Αναπαραγωγικές έρευνες εστιάζονταν κυρίως σε ειδικές αρνητικές επιδράσεις της 3MCPD στη γονιμότητα των αρσενικών.
Reproduction studies focused mainly on the specific adverse effects of 3-MCPD on male fertility.
Η δυνατότητα τερατογένεσης της 3MCPD δεν είχε ερευνηθεί.
The teratogenic potential of 3-MCPD had not been investigated.
Τα αποτελέσματα ειδικών ερευνών πάνω στη γενοτοξικότητα παρέμειναν μη πειστικά, παρόλο που η ουσία ήταν γενοτοξική σε ορισμένα συστήματα δοκιμών in vitro.
The results of special studies on genotoxicity remained inconclusive, although the substance was genotoxic in certain in vitro test systems.
Δεν ήταν δυνατό να καθοριστεί ένα όριο έκθεσης για τους ανθρώπους, καταναλωτές της 3MCPD το οποίο να στηρίζεται σε αυτές τις πληροφορίες.
It was not possible to establish an exposure limit for human consumers of 3-MCPD on the basis of this information.
Παρόλα αυτά, η Επιτροπή έλαβε υπόψη ότι η 3MCPD ήταν νεφροτοξική, είχε ανασταλτική επίδραση στη γονιμότητα των αρσενικών, και έδειξε γενοτοξική δραστηριότητα σε μερικές δοκιμές in vitro.
However, the Committee took into account that 3-MCPD was nephrotoxic, possessed an inhibitory effect on male fertility and showed genotoxic activity in some in vitro assays.
Η Επιτροπή συμπέρανε ότι:
The Committee concluded that:
"Βασιζόμενη στα διαθέσιμα αναλυτικά δεδομένα, η Επιτροπή αναγνώρισε ότι οι περιεκτικότητες της 3-χλωρο-1,2-προπανοδιόλης1(μονοχλωρο-προπαν-διόλη, MCPD) είναι υψηλά μεταβλητές μεταξύ των διαφόρων υδρολυμένων παρασκευασμάτων φυτικής πρωτεΐνης.
"Based upon available analytical data, the Committee recognised, that the contents of 3- chloro-l^-propanediol1(monochloro-propane-diol, MCPD) are highly variable among different hydrolysed vegetable protein preparations.
3-μονοχλωρο-προπανο-1,2-διόλη ή 3MCPD
3-monochloro-propane-l,2-diol or 3-MCPD
Στο μεταξύ η έρευνα καρκινογένεσης έχει συμπληρωθεί.
In the meantime, a carcinogenicity study in rats has been completed.
Σε αυτή την έρευνα, ομάδες από 50 αρσενικούς και 50 θηλυκούς αρουραίους Fisher F344 έπιναν νερό που περιείχε 3MCPD διαλυμένη σε νερό της βρύσης για 104 εβδομάδες.
In this study, groups of 50 male and 50 female Fisher F 344 rats were exposed to drinking water containing 3-MCPD dissolved in tap water for 104 weeks.
Μέσες ημερήσιες προσλήψεις των 1,1, 5,2 και 28,3 mg της 3-MCPD/kg σωματικού βάρους για τα αρσενικά, και 1,4, 7,0 και 35,3 για τα θηλυκά υπολο­γίστηκαν με βάση τις αναλύσεις στα σωματικά βάρη, στην κατανάλωση ύγρων και στο πόσιμο νερό.
Average daily intakes of 1.1, 5.2, and 28.3 mg 3-MCPD/kg body weight for the males, and 1.4, 7.0 and 35.3 for the females were calculated on the basis of body weights, liquid consumption and drinking water analyses.
Η χορήγηση της 3MCPD συνοδευόταν από μία εξαρτώμενη από τη δόση αύξηση των εμφανίσεων όγκων στα νεφρά στα άτομα και των δύο φύλων και στους όρχεις, στους μαστικούς και ακροποσθικούς αδένες των αρσενικών.
Treatment with 3-MCPD was accompanied by a dosedependent increase in the incidence of tumours in the kidneys of animals of both sexes and in the testes, mammary and preputial glands of males.
Αυτά τα αποτελέσματα οδηγούν σε αναθεώρηση της ανωτέρω σύστασης.
These results led to reconsideration of the above recommendation.
Είχε υποστηριχθεί ότι οι όγκοι στα νεφρά ήταν δευτερογενείς αντιδράσεις στη διαρκή τοξικότητα των οργάνων.
It had been argued that the kidney tumours were secondary to sustained organ toxicity.
Επιπλέον, ορμονικές διαταραχές είχαν προταθεί για να ερμηνεύσουν την εμφάνιση όγκων στους όρχεις και στους μαστικούς αδένες.
Furthermore, hormonal disturbances had been suggested to explain the appearance of tumours in the testes and mammary glands.
Παρόλα αυτά, καμία πειστική πειραματική απόδειξη δεν δόθηκε για να υποστηρίξει αυτή την υπόθεση.
However, no convincing experimental evidence was provided to support this assumption.
Ανακοινώθηκε επίσης ότι έγιναν προσπάθειες να εκτιμηθεί η πραγματικά ασφαλής δόση της 3MCPD με τη χρησιμοποίηση μεθόδων παρέκτασης.
It was also reported that attempts had been made to estimate the virtually safe dose of 3-MCPD by using log-probit extrapolation methods.
Παρόλα αυτά, η ανακριβής δοσολογία θα μπορούσε να κάνει οποιαδήποτε προσπάθεια ποσοτικής παρέκτασης των δεδομένων καρκινογένεσης, να είναι χωρίς νόημα.
However, the inaccurate dosing might render any attempt to quantitatively extrapolate the carcinogenicity data meaningless.
Η Επιτροπή προβληματίζεται από τη μεγάλη αβεβαιότητα των επιπέδων της δοσολογίας της δοκιμαζόμενης ουσίας κατά τη διάρκεια αυτής της έρευνας.
The Committee is concerned by the large uncertainty of the dosing levels of the test substance during this study.
Όπως φαίνεται από τους αριθμούς που αναφέρονται στην υποσημείωση , αποκλίσεις που φτάνουν ως τον παρόγοντα οκτώ ανάμεσα στις ομάδες των δόσεων αναφέρθηκαν για τη συγκέντρωση της 3-MCPD.
As shown by the figures quoted in the footnote2, within-dose group variations of up to a factor of eight were reported for the 3-MCPD concentration.
Η Επιτροπή διεπίστωσε ότι αρκετά από τα κενά πληροφοριών που περιγράφηκαν παραπάνω δεν είχαν συμπληρωθεί μετά από την πρώτη της αξιολόγηση για την 3-MCPD.
The Committee noted that several of the above described gaps of information had not been filled since it's first evaluation of 3-MCrD.
Παρόλα αυτά, στηριζόμενη στα αποτελέσματα της πρόσφατης έρευνας καρκινογένεσης και σε άλλα διαθέσιμα δεδομένα, η Επιτροπή έχει τώρα τη γνώμη ότι υπάρχει ικανοποιητική απόδειξη για καρκινογένεση από την 3MCPD στους αρουραίους.
However, based on the results of the recent carcinogenicity study and other available data, the Committee is now of the opinion that there is sufficient evidence for carcinogenicity of 3-MCPD in rats.
Επιπλέον, η 3MCPD είναι μεταλλαξιογόνα κατά τη δοκιμασία Ames προκαλώντας αντικαταστάσεις ζευγών βάσεων σε S. typh.
In addition, 3-MCPD is mutagenic in the Ames test causing base pair substitutions in S. typh.
ΤΑ 1535, θετική στη δοκιμή για λέμφωμα ποντικών στη θέση ΤΚ, και πιθανώς θετική στο V79 HPRT in vitro στα κινέζικα χάμστερ, και προκαλεί ανταλλαγές αδελφών χρωματίδων στα V79 κύτταρα.
TA 1535, positive in the mouse lymphoma TK locus assay, and possibly the Chinese hamster V79 HPRT test in vitro, and causes sister chromatid exchanges in V79 cells.
Θεωρώντας την in vitro γενοτοξικότητα που φαίνεται καθαρά και την επίδραση ογκογένεσης στους αρουραίους, η 3MCPD πρέπει να θεωρηθεί ως ένα γενοτοξικό καρκινογόνο.
In view of the clearly demonstrated in vitro genotoxicity and the tumorigenic effect in rats, 3-MCPD must be regarded as a genotoxic carcinogen.
Προκαλεί επίσης κακοήθεις μετατροπές στις ινοβλάστες των ποντικών.
It also causes malignant transformations in mouse fibroblasts.
Δεν μπορεί να καθοριστεί ένα ασφαλές όριο δόσης και η 3MCPD θα πρέπει να θεωρείται ως ανεπιθύμητη πρόσμιξη στην τροφή.
While the role of nephrotoxicity and hormonally mediated effects of 3-MCPD cannot be
Αποτελέσματα από την ανάλυση πόσιμου νερού έδειξαν ότι οι συγκεντρώσεις που χορηγήθηκαν κυμαίνονταν μεταξύ 0 και 22 ppm (ομάδα μάρτυρας), 0 και 89 ppm (ομάδα χαμηλής δόσης), 58 και 495 ppm (ομάδα ενδιάμεσης δόσης) και 244 και 626 ppm (ομάδα υψηλής δόσης).
Results of drinking water analysis indicated that the concentrations administered ranged between 0 and 22 ppm (control group), 0 and 89 ppm (low-dose group), 58 and 495 ppm (intermediate-dose group) and 244 and 626 ppm (high-dose group).
Η έκθεση δη­λώνει ότι το όριο ανίχνευσης της εφαρμοζόμενης αναλυτικής μεθόδου ήταν της τάξης των 10 ppm.
The report states that the limit of detection of the analytical method applied was in the order of 10 ppm.
3-ΜΟΝΟΧΛΩΡΟΠΡΟΠΑΝ-1,2-ΔΙΟΛΗ
Therefore residues of 3-MCPD in food products should be undetectable by the most sensitive analytical method3.
Με δεδομένο το επίπεδο χρησιμοποίησης των υδρολυμένων φυτικών πρωτεϊνών και τη δυσκολία προσδιορισμού της 3MCPD σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις που συναντώνται σε προϊόντα τροφίμων που τα περιλαμβάνουν, η Επιτροπή συνιστά η παρουσία αυτής της ουσίας να ελέγχεται τυπικά με την ανάλυση των υδρολυμένων φυτικών πρωτεϊνών και πως όλες οι προσπάθειες θα πρέπει να στραφούν στην ανάπτυξη τεχνολογικών μεθόδων που να οδηγούν σε προϊόντα που να μην περιέχουν χλωριωμένες προπανόλες.
Given the level of usage of hydrolysed plant proteins and the difficulty of determining 3-MCPD at the lower concentrations encountered in food products containing them, the Committee recommends that the presence of this substance be routinely controlled by analysis of the hydrolysed plant proteins themselves and that all efforts should be undertaken to develop technological methods leading to products not containing chlorinated propanols.
Έχοντας υπόψη τη σημασία του ελέγχου της παρουσίας της ουσίας αυτής στα εισαγόμενα τρόφιμα, η Επιτροπή επιπλέον συνιστά να γίνουν προσπάθειες για την ανάπτυξη αναλυτικών μεθόδων που να επιτρέπουν ανίχνευση της 3MCPD σε τελειωμένα τρόφιμα σε επίπεδα που είναι δυνατόν να βρεθούν από τη χρήση μολυσμένης υδρολυμένης φυτικής πρωτεΐνης.
In view of the importance of controlling the presence of the substance in imported foods, the Committee further recommends that efforts be made to develop analytical methods allowing detection of 3-MCPD in finished foodstuffs at the levels likely to be encountered from use of contaminated hydrolysed plant protein.
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΠΑ ΤΗΝ ΠΟΑΥΑΙΘΥΛΑΙΝΙΚΗ ΓΛΥΚΟΛΗ 6000 (PEG 6000)
OPINION ON POLYETHYLENEGLYCOL 6000 (PEG 6000)
Η Επιτροπή επιφορτίστηκε με μία αξιολόγηση που αφορά τη χρήση της πολυαιθυλενικής γλυκόλης 6000 (PEG 6000) σε παρασκευάσματα για σόδες στη θέση των γλυκαντικών ουσιών.
The Committee has been entrusted with the task of carrying out an evaluation of the use of polyethyleneglycol 6000 (PEG 6000) in preparations for sweetener-based sodas.
Ιστορικό και συζήτηση
Background and discussion
Αυτά τα παρασκευάσματα εμφανίζονται με τη μορφή δισκίων που περιέχουν κυρίως περίπου 3% PEG 6000, που πρέπει να δώσουν μετά από διάλυση στο νερό ένα ποτό τύπου σόδας.
These preparations, which are supplied in the form of tablets notably containing around 3% of PEG 6000, are designed to produce when dissolved in water a soda-type beverage.