natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πράγματι, το Δικαστήριο τόνισε ότι «αφενός αν και όλα τα προϊόντα του εν λόγω κράτους μέλους δεν αποκτούν πλεονέκτημα έναντι των ξένων προϊόντων, πάντως όμως, όλα τα προϊόντα που ωφελούνται από το προτιμησιακό καθεστώς είναι εθνικά προϊόντα και αφετέρου ότι το γεγονός πως το περιοριστικό αποτέλεσμα ενός κρατικού μέτρου επί των εισαγωγών ευνοεί, όχι το σύνολο των εθνικών προϊόντων, αλλά μόνο ένα μέρος των προϊόντων αυτών, δεν είναι φύσεως τέτοιας που να απαλ­λάσσει το εν λόγω μέτρο από την απαγορευτική διάταξη του άρθρου 30».
Although all Italian products were not favoured in relation to foreign products, nevertheless the products enjoying preferential treatment were national products, and the fact that the restrictive effect of a government measure on imports did not favour all national products but only some of them did not exempt the measure from the prohibition of Article 30.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
INTERPRETATION AND APPLICATION PF THE SUBSTANTIVE RULES OF COMMUNITY LAW
Θα πρέπει να γίνεται αποκλειστική αναφορά στις εξουσίες που ανατίθενται στα κράτη μέλη με τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας, και εν προκειμένω στο άρθρο 14 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ.
Reference should be made solely to the powers conferred on Member States by the provisions of the directive in question, in this case by Article 14 of Directive 79/409/EEC.
Η υπόθεση C-128/89 (5) επέτρεψε στο Δικαστήριο να ερευνήσει τη νομολογία του για τις σχέσεις μεταξύ των άρθρων 30 και 36 της Συνθήκης ΕΟΚ αφενός και τις οδηγίες εναρμόνισης, αφετέρου.
In Case C-128/89 Commission ν Italy3the Court reviewed its past rulings on the relationship between Articles 30 and 36 of the EEC Treaty, on the one hand, and harmonization directives, on the other.
Αφού διαπίστωσε ότι η ιταλική νομοθεσία, απαγορεύοντας τις εισαγωγές κιτρίων (γκρέιπφρουτ) από ξηράς, καταλήγει να καθιστά δυσχερέστερες, αν όχι αδύνατες, τις εισαγωγές τους από άλλα κράτη μέλη, κατά παράβαση του άρθρου 30 της Συνθήκης ΕΟΚ, το
Having found that Italy's prohibition on imports of grapefruit through its inland borders had the effect of making imports from other Member States difficult if not impossible, in contravention of Article 30, the Court went on to consider whether the measures at issue nevertheless fell within the Member States' powers to regulate trade on grounds of plant health protection.
Κατά συνέπεια, μία εθνική πρακτική ή κανονιστική ρύθμιση, εκδιδόμενη ενόψει διαφυλάξεως ενός των στόχων του άρθρου 36 της Συνθήκης ΕΟΚ, συμβιβάζεται με τη Συνθήκη αυτή μόνον στο μέτρο που δεν υπερβαίνει τα όρια του ό,τι είναι πρόσφορο και αναγκαίο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου (2).
The purpose of such directives is to promote the free movement of goods by eliminating or at least reducing any obstacles resulting from national health protection measures taken under Article 36.4 Any national rules or practices adopted for a purpose specified in Article 36 are therefore incompatible with the Treaty if they go beyond the limits of what is appropriate and necessary to achieve the desired result.5In this particular case the Court held that the legislation in question went beyond the permissible limits since the Italian authorities had been unable to show that it was impossible to carry out health checks on the grapefruit at inland borders.
(2) Απόφαση της 20ής Μαΐου 1976, υπόθεση 104/75, de Peijper (Συλλογή 1976, σ. 613).
25.4.1979; Thirteenth General Report, point 281. OJ C 198, 7.8.1990.
0) Απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 1990, υπόθεση C-10/89, SA CNL-SUGAL NV κατά HAG GF AG (EE C 285 της 13.11.1990).
Case 45/76 Bauhuis v Netherlands Slate [1977] ECR 5. Case 104/75 Criminal proceedings v de Peijper [1976] ECR 613.
C) Απόφαση της 3.7.1974, υπόθεση 192/73.
Case C-10/89 (OJ C 285, 13.11.1990).
Αφοί Van Zuylen Frères κατά Kaffee HAG AG (Συλλογή 1974, σ. 731.)
Case 192/73 Van Zuylen v Hag [1974] ECR 731.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΛΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
State even though the trade mark had originally belonged to a subsidiary (Café Hag) of the firm opposing the imports in question and had been acquired by a third firm (now CNL-Sucal), the subsidiary having been sequestrated as enemy property by the Belgian authorities in 1944.
519 απεφάνθη ότι «η ουσιαστική λειτουργία του σήματος θα εμποδίζετο αν ο κάτοχος του δικαιώματος δεν μπορεί να ασκήσει την ευχέρεια που του παρέχει η εθνική νομοθεσία να αντιταχθεί στην εισαγοογή παρομοίου προϊόντος με επωνυμία ικανή να προκαλέσει σύγχυση με το ιδικό του σήμα, επειδή, στην περίπτωση αυτή, οι καταναλωτές δεν θα ήταν πλέον σε θέση να προσδιορίσουν με βεβαιότητα την καταγωγή του προϊόντος που φέρει το σήμα και στον κάτοχο του δικαιώματος θα μπορούσε να καταλογισθεί η κακή ποιότητα ενός προϊόντος για το οποίο ουδεμία ευθύνη φέρει».
The Court concluded that the essential function of the trade mark would be compromised if the holder could not avail himself of the possibility offered to him under national law of opposing the importation of a similar product under a name that could be confused with its own trade mark, because consumers would no longer be able to identify with any certainty the origin of the product bearing the trade mark and the holder could find that a poor-quality product for which he was in no way responsible was attributed to him.
Η απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου (3) επέφερε σημαντικές διευκρινίσεις στον τομέα του δικαίου του ανταγωνισμού, ειδικότερα στο σύστημα ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων, λαμβανομένων υπόψη αφενός των διαδικαστικών κανόνων
In Case C-301/87 France ν Commission7,the Court clarified competition law concerning the monitoring of State aid schemes in several important respects — notably as regards (i) the procedural rules in Article 93(3), whereby Member States must notify aid measures at the draft stage so that they are not implemented before the Commission has approved them as compatible with the Treaty, and (ii) the obligation laid upon Member States to recover any aid which does not qualify for exemption under Article 92 and is therefore incompatible with the common market.
Bonfait BV (EE C 307 της 7.12.1990). (:) Απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 1990, υπόθεση C-277/87. Sandoz Prodotti Farmaceutici SpA κατά
Case C-269/89 (OJ C 307, 7.12.1990).
Επιτροπής (EE C 28 της 7.2.1990).
Case C-277/87 (OJ C 28, 7.2.1990). OJ C 61, 10.3.1990.
Με απόφαση της 21ης Μαρτίου ('), το Δικαστήριο απέρριψε την προ­σφυγή που είχε καταθέσει το Βέλγιο, με στόχο να επιτύχει την ακύρωση της αποφάσεως 87/418/ΕΟΚ (2) της Επιτροπής, που διαπίστωνε ότι η χορηγηθείσα χρηματοπιστωτική υποστήριξη, υπό διάφορες μορφές, από το βελγικό κράτος στην επιχείρηση Tubemeuse, συνιστούσε παράνομη ενίσχυση, λόγω μη τηρήσεως της διαδικασίας που προβλέπεται από το άρθρο 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης και λόγω του μη συμβιβάσιμου της με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 92 της Συνθήκης, ενίσχυση η οποία άρα έπρεπε να επιστραφεί.
In Case C-142/87 Belgium ν Commission1cation for the annulment of Decision 87/418/EEC, the Court rejected Belgium's appli­2 in which the Commission found that the various forms of assistance which the Belgian Government had granted to Tubemeuse were unlawful because the procedure laid down in Article 93(3) of the Treaty had not been observed and because the aid was incompatible with the common market within the meaning of Article 92 and should therefore be recovered.
(') Απόφαση της 21ης Μαρτίου 1990, υπόθεση C-142/87, Βέλγιο κατά Επιτροπής (EEC 101 της
Tetra Pak's main argument was that it was a manifest contradiction for the Commission to prohibit under Article 86 conduct which it had declared compatible with Article 85 and that this constituted an improper assessment of the relationship between Articles 85 and 86.
Απόφαση της 10ης Ιουλίου 1990, υπόθεση Τ-51/89, Tetra Pak Rausing SA κατά Επιτροπής (EEC 193 της 2.8.1990).
According to the Court, firms should assume that, as a rule, any aid which has not been notified to the Commission will have to be repaid.
Όταν πρόκειται για προσωρι­νή μετακίνηση, για λογαριασμό ενός παρέχοντος υπηρεσίες, θα πρέπει να εφαρμόζονται οι κανόνες οι σχετικοί με την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών.
In Rush Portuguesa ν Office national d'immigration ' the Court held that, where workers employed by a firm providing services are temporarily moved to the Member State in which the services are to be provided and then return to their country of origin on completion of their duties, the provisions of the Act of Accession of Spain and Portugal2whereby the other Member States may make access to employment and immigration subject to prior authorization are not applicable.
Εντούτοις, τα κράτη μέλη «υποδοχής» πρέπει να είναι σε θέση να επαληθεύουν το κατά πόσον μία πορτογαλική επιχείρηση του τομέα των κατασκευαστικών εργασιών ή των δημοσίων έργων χρησιμοποιεί την ελευθερία παροχής υπηρεσιών προς άλλους σκοπούς, παρα­δείγματος χάρη, με σκοπό να μετακινεί το προσωπικό της με σκοπούς την τοποθέτηση του ή να καθιστά διαθέσιμους τους εργαζόμενους, κατά παράβαση του άρθρου 216 της πράξης προσχώρησης».
Nevertheless, the host Member State must be able to check whether a Portuguese construction firm is not availing itself of the freedom to provide services for another purpose — for example, to enable its staff to travel for the purpose of being taken on as workers in breach of Article 216 of the Act of Accession.
(') Απόφαση της 27ης Μαρτίου 1990, υπόθεση C-113/89, Rush Portuguesa κατά Office national d'immigration, EEC 118 της 12.5.1990.
Although the Court has given a large number of consistent rulings on equality of treatment between Community nationals, Biehl ν Administration des Contributions du Grand-Duché de Luxembourg3was of particular interest in that it related to a case of concealed discrimination in the taxation field, which is prohibited under Article 7 of
) EE L 302 της 15.11.1985 και Δέκατη Ένατη Γενική Έκθεση, αριθ.
Case C­113/89 (OJ C 118, 12.5.1990).
720 έως 724. )
OJ L 302, 15.11.1985; Nineteenth General Report, points 720 to 724.
1612/68 (') που υλοποιεί τον γενικό κανόνα του άρθρου 48, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ.
Regulation (EEC) No 1612/68l and, in more general terms, by Article 48(2) of the EEC Treaty.
Η δικαιολόγηση αυτή δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο.
To justify the national provision in question, the tax authorities had stated that its purpose was to ensure that taxation was progressive since income and, consequently, tax liability arose in at least two Member States if there was a change of residence during the tax year.
Πράγματι, αν υποτεθεί ότι «ο προσωρινής διαμονής φορολο­γούμενος δεν εισπράξει στη διάρκεια του φορολογικού έτους εισοδήματα στη χώρα την οποία εγκατέλειψε ή σε αυτή που εγκαταστάθηκε», ο τελευταίος αυτός υφίσταται μειονέκτημα σε σχέση με τον μονίμως εγκατεστημένο φορολογούμενο στο μέτρο που του αφαιρείται το δικαίωμα επιστροφής του υπερβάλλοντος φόρου, δικαίωμα το οποίο διαθέτει πάντοτε ο μονίμως εγκατεστημένος φορολο­γούμενος.
This reasoning was rejected by the Court, which ruled that if taxpayers who are temporarily resident have received no income during the tax year in the country which they have left or in the country in which they take up residence, they will be at a disadvantage as compared with permanently resident taxpayers since they are deprived of their entitlement to the refund of any overpayment of tax, whereas the permanent resident is entitled to such a refund at all times.
Το Δικαστήριο κατέληξε στο συγκεκριμένο συμπέρασμα βασιζόμενο κυρίως στο στόχο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
The Court based its ruling mainly on the purpose of the Regulation — freedom of movement for workers.
Για να επιτύχει αυτή η ένταξη, είναι απαραίτητο να χορηγείται η δυνατότητα στο τέκνο του
If this was to be guaranteed without any infringement of individual liberty or dignity, the families of Community workers had to be integrated as fully as possible into the society of the host country.
(') EEL257 της 19.10.1968. (2) Απόφαση της 13ης Νοεμβρίου 1990, υπόθεση C-308/90, Carmina di Leo κατά Land Berlin
And this in turn required that the children of Community workers living with their family in a Member State other than their own had to be able to choose their course of studies on the same terms as children who were nationals of that Member State.
(EE C 306 της 6.12.1990). )
3 which related to the payment
Η δήλωση ακυρότητας του άρθρου 73, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
The Court held that the uniform solution for all Member States, as referred to in Article 99 of Regulation No 1408/71 and in Article 60 of the Act of Accession (on
(3) EE L 230 της 22.8.1983 και Δέκατη Έβδομη Γενική Έκθεση, αριθ. 326.
OJ L 230, 22.8.1983; Seventeenth General Report, point 326. OJ L 302, 15.11.1985.
(Συλλογή 1986, σ. 1). )
Case 41/84 [1986] ECR 1.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
VII-2 the termination of the transitional arrangements governing the payment of family allowances to Spanish workers who are employed in a Member State other than Spain but whose family resides in Spain), came into force on 15 January 1986, the date on which the Pinna judgment was given.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι «η μόνη υποχρέωση την οποία επιβάλλει στα κράτη μέλη η έκτη οδηγία ('), όσον αφορά τη φορολόγηση των παροχών μεταφορικών υπηρεσιών, είναι να υπόκειται σε φόρο η παροχή υπηρεσιών που πραγματοποι­είται στο εσωτερικό των εδαφικών ορίων των κρατών αυτών».
The Court held that the only obligation which the sixth Directive2 placed on the Member States as regards the taxation of transport services was that they should subject to taxation the services provided within their territorial limits.
Συνεπώς, η εν λόγω οδηγία δεν υποχρεώνει τα κράτη μέλη να φορολογούν τα τμήματα εκείνα της διαδρομής που πραγματοποιούνται στον διεθνή χώρο, ακόμη και αν η μεταφορά πραγματοποιείται, χωρίς ενδιάμεσο σταθμό σε άλλο κράτος και χωρίς κατα­πάτηση των φορολογικών αρμοδιοτήτων άλλων κρατών, μεταξύ δύο σημείων της αυτής εθνικής επικράτειας.
The Directive does not, then, oblige Member States to tax those parts of the journey which occur in international waters or airspace, even if transport is provided between two points of the same national territory without any place of call in another country and without any encroachment on the tax jurisdiction of other States.
«Η μόνη συνέπεια η οποία επιτρέπεται να συναχθεί από το γενικό στόχο της έκτης οδηγίας είναι ότι τα κράτη μέλη που χρησιμο­ποιούν τη δυνατότητα να επεκτείνουν το πεδίο εφαρμογής της φορολογικής νομοθεσίας τους πέραν των καθεαυτό δικών τους εδαφικών ορίων, υποχρεούνται να τηρούν, όσον αφορά την υπαγωγή των φορολογητέων πράξεων, τους κοινούς κανόνες που έχουν θεσπιστεί από την οδηγία αυτή».
The only consequence which may be inferred from the general objective of the sixth Directive is that Member States which make use of the freedom to extend the scope of their tax legislation beyond their strict territorial limits must observe the common rules laid down by the Directive as regards subjecting transactions to tax.
Στην απόφαση του της 17ης Μαΐου (2), το Δικαστήριο ανακίνησε μια παλαιά συζήτηση κρίνοντας ότι οι παροχές των επαγγελματικών συστημάτων
In Barber ν Guardian Royal Exchange Assurance Group3the Court resolved a long-standing dispute by ruling that benefits payable under contracted-out occupational schemes constituted consideration paid by the employer to the worker in respect of his employment and consequently fell within the scope of Article 119 of the EEC Treaty, with all the consequences which this entailed (direct 'horizontal' effect ; full application of the principle of equal treatment, with no possibility of derogation).
Αυτή η σύμβαση πρέπει συνεπώς, καταρχήν, να θεωρηθεί αντίθετη προς το άρθρο 119 της Συνθήκης (εκτός αν ο εργοδότης αποδείξει ότι η εν λόγω διάταξη δικαιολογείται για αντικειμενικούς λόγους και ξένους προς οιαδήποτε διακριτι­κή μεταχείριση στηριζόμενη στο φύλο, γεγονός που επαφίεται στην αξιολόγηση του εθνικού δικαστηρίου, το οποίο είναι το μόνο αρμόδιο να εκτιμήσει τα πραγματικά περιστατικά).
In Kowalska ν Freie und Hansestadt Hamburg1the Court was asked by the Hamburg Arbeitsgericht to rule whether a collective agreement whereby a temporary severance grant could be paid only to full-time workers was compatible with Article 119 of the EEC Treaty.
Σχετικά με το θέμα αυτό, η άρνηση απασχόλησης που οφείλεται στις οικονομικές συνέπειες της απουσίας λόγω εγκυμοσύνης, ακόμα και όταν προκύπτει από κανόνες εκδιδόμενους από τις δημόσιες αρχές σχετικά με την αδυναμία προς εργασία και εξομοιώνει την εγκυμοσύνη με ασθένεια, πρέπει να θεωρηθεί ότι στηρίζεται ουσιαστικά στο γεγονός της εγκυμοσύνης.
The Court held that an agreement which enabled employers to maintain different overall pay levels for two categories of workers, namely those who worked the minimum number of hours per week or per month and those who, although doing the same job, did not work that minimum number of hours, amounted to de facto discrimination between men and women workers, since 'a considerably lower percentage of men than of women work part-time.'
(') Απόφαση της 27ης Ιουνίου 1990, υπόθεση C-33/89, Maria Kowalska κατά Freie und Hansestadt Hamburg (EEC 179 της 19.7.1990).
Normally, therefore, such an agreement must be considered to be contrary to Article 119 (unless the employer shows that it is based on objectively justified factors unrelated to any discrimination on grounds of sex, and that is a matter for the national courts since only they are competent to assess the relevant facts).
Αντίθετα, το Δικαστήριο έκρινε, στην υπόθεση C-179/88 ('), ότι η απόλυση γυναίκας εργαζόμενης λόγω επανειλημμένων αδειών ασθένειας, οι οποίες δεν οφείλονται σε εγκυμοσύνη ή τοκετό, αλλά σε ασθένεια που οφείλεται στην εγκυμοσύνη ή τον τοκετό δεν συνιστά άμεση διάκριση στηριζόμενη στο φύλο.
In Handels- of Kontorfunktionaerernes Forbund i Danmark v Dansk Arbejdsgiv­ erforening,4 on the other hand, the Court ruled that the dismissal of a female worker because of repeated absences resulting not simply from pregnancy or confinement but from an illness due to pregnancy or confinement did not constitute direct discrimination on grounds of sex. A pathological condition of that kind, if it developed after maternity leave, was covered by the general rules applicable to any illness.
Κοινή γεωργική πολιτική και αλιεία
The only question was whether the woman had been dismissed on the grounds of absence due to illness in the same way as a man would have been dismissed.
Στην παρούσα
Case C-33/89 (OJ C 179, 19.7.1990).
ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
Common agricultural policy and fisheries
VII-2 υπόθεση, το Δικαστήριο μεταθέτει στην εν λόγω υπόθεση τους ίδιους περιορι­σμούς δικαστικού ελέγχου που επιβάλλει όταν τα όργανα απολαύουν ευρείας εξουσίας εκτίμησης, έλεγχος που οφείλει να περιορίζεται στο να διαπιστώνει την απουσία έκδηλου σφάλματος.
The Court held that the principle underlying the option was justified by the need to ensure that the system was fully effective throughout the Community, with due regard for the diversity of milk­production and milk­collection structures in the various parts of the Community. The Court was also asked to specify the conditions under which a Member State could apply, in one part of its territory, a formula (A or B) which differed from that applicable elsewhere, bearing in mind the geographical structure of the territory, natural conditions, production structures and average herd yields.
Στην υπόθεση C-62/89 ('), το Δικαστήριο τόνισε ότι η υποχρέωση των κρατών μελών να απαγορεύουν προσωρινά την αλιεία, από την ημερομηνία κατά την οποία θεωρείται εξαντλημένη η σχετική ποσόστωση, αποτελεί γενικό κανόνα απαραίτητο για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα κάθε καθεστώτος διατήρησης και διαχείρισης των αλιευτικών πόρων που στηρίζεται στην κατανομή του όγκου των διαθέσιμων ποσοτήτων μεταξύ κρατών μελών.
In Case C­62/89 Commission ν France3the Court held that the obligation on Member States to place a temporary prohibition on fishing from the date on which the quota concerned was considered exhausted constituted a general rule which was needed to ensure the effectiveness of any system for the conservation and management of fishery resources where the total quantities available were shared out among the Member States.
Όσον αφορά τις ανταλλαγές ποσοστώσεων μεταξύ κρατών μελών, εφόσον αυτές επιτρέπουν την αύξηση της ποσόστωσης ενός κράτους μέλους κατά τη διάρκεια του έτους, πρέπει να αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης είτε πριν την εξάντληση της αρχικής ποσόστωσης είτε μετά την προσωρινή απαγόρευση της αλιείας.
Although exchanges of quotas between Member States made it possible to increase a Member State's quota in the course of the year, such exchanges had to be negotiated either before the exhaustion of the original quota or after the provisional ban on fishing.
(') Απόφαση της 20ής Μαρτίου 1990, υπόθεση C-62/89, Επιτροπή κατά Γαλλίας (EEC 105 της
Joined Cases 201/85 and 202/85 Klensch and Others ν Secrétaire d'Etat [1986] ECR 3503. OJ C 105, 11.4.1990.
Με την απόφαση της 26ης Ιουνίου ('), οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 962/88 και 984/88 της Επιτροπής (2), οι οποίοι ανέστειλαν την έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής για τα επιτραπέζια μήλα καταγωγής Χιλής, καθώς και ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.
In Sofrimport ν Commission the Court ruled that Regulations Nos 962/88 and 984/88 suspending the issue of import licences for dessert apples originating in Chile4 and Regulation No 1040/88,5 which set maximum limits for imports of dessert apples from non-member countries, were void in so far as they related to products in transit, on the grounds that in this particular case the Commission had not shown that it was in the overriding public interest to suspend imports of the products in question.
2707/72 (4) του Συμβουλίου, του οποίου το άρθρο 3, παράγραφος 3, προστατεύει τους οικονο­μικούς παράγοντες από τα επιζήμια αποτελέσματα που απορρέουν από τα μέτρα διασφάλισης μου μπορούν να ληφθούν από τα κοινοτικά όργανα.
Only if the overriding public interest was jeopardized could there be any justification for measures contrary to the legitimate expectations of businesses importing into the Community goods (fruit and vegetables) specified in Regulation No 2707/72,6 Article 3(3) of which protects importers from the ill effects of any protective measures taken by the Community institutions.
EEL 95 της 13.4.1988, ΕΕ L 98 της 15.4.1988 και Εικοστή Δεύτερη Γενική Έκθεση, αριθ. 651. )
OJ L 95, 13.4.1988; OJ L 98, 15.4.1988; Twenty-second General Report, point 651.
ΕΕ L 102 της 21.4.1988 και Εικοστή Δεύτερη Γενική Έκθεση, αριθ. 651. )
OJ L 102, 21.4.1988; Twenty-second General Report, point 651.
ΕΕ L291 της 28.12.1972 και Έκτη Γενική Έκθεση, αριθ. 242.
OJ L 291, 28.12.1972; Sixth General Report, point 242.
530 το ΚΟΙΝΟΤΙΚΌ ΔΊΚΑΙΟ
COMMUNITY LAW
Το Δικαστήριο έκρινε ότι τέτοιου είδους εξουσία ουδόλως προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ.
By its judgment in Case C-366/88 France ν Commissionλthe Court declared void, on grounds of lack of competence, the Commission's internal instructions entitling its staff to take and analyse samples independently of the Member States for EAGGF management and control purposes and laying down the procedures to be followed in this context.
729/70 (2) του Συμβουλίου σχετικά με τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (PAC) και σε κάθε περίπτωση μόνον το Συμβούλιο είναι εξουσιοδοτημένο, βάσει του άρθρου 9, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού, να θεσπίζει τους γενικούς κανόνες εκτέλεσης όσον αφορά τον έλεγχο της αλήθειας και της κανονικότητας των ενεργειών που χρηματοδοτούνται από το Ταμείο.
The Court held that no such powers had been conferred on the Commission by Regulation No 729/70 on the financing of the CAP2and that only the Council was competent, under Article 9(3) of the Regulation, to lay down general rules for verifying whether the operations financed by the EAGGF had in fact been carried out in the proper manner.