natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με το άρθρο 1 της Ενιαίας Πράξης «επιβεβαιώνουν και συμπληρώνουν τις διαδικασίες που συμφωνήθηκαν και τις πρα­κτικές που καθιερώθηκαν μεταξύ των κρατών μελών.
Title IV on transport, after providing in Article 74 that the objectives of the Treaty shall be pursued in the transport sector through a common transport policy, authorizes the Council in Article 75 to lay down common rules applicable to international transport, the conditions under which non-resident carriers may operate transport services within a Member State and any other appropriate provisions.
Οι εκθέ­σεις που αναφέρθηκαν παραπάνω και η πανηγυρική διακήρυξη διατηρούν το ενδιαφέρον τους για τον ορισμό της χάρτας της πολιτικής συνεργασίας.
Article 113, the key provision on trade policy, merely gives examples of the subject-matter of the measures that will make up the policy, leaving the institutions a wide discretion as to their precise scope. Finally, we would again refer to the enormous potential of Article 235 which was discussed in Chapter I.
«Τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη, μέλη των Ευρωπαϊκών Κοι­νοτήτων, προσπαθούν να διατυπώνουν και να εφαρμόζουν από κοινού μια ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική».
In the case of international agreements, the Treaty even provides for the possibility of prior control of constitutionality by the Court. Article 228(6) of the EC Treaty (formerly the second paragraph of Article 228(1)) allows the Council, the Commission or a Member State to obtain the Court's opinion, before an agreement
(') Βλέπε παραπάνω, παράγραφος 37.
Case 114/76 Beta-Mühle [1977] ECR 1211, at p. 1221 (paragraph 7).
Υποδεικνύει έτσι το δεσμό, που στο εξής είναι αδιάσπαστος, που υπάρχει μεταξύ της συμμε­τοχής στις Κοινότητες και της συμμετοχής στην πολιτική συνερ­γασία.
It does not preclude the possibility of the agreements being tested ex post under the normal judicial review procedure. ' A similar procedure is pro vided by Article 103 of the Euratom Treaty.
Μεταξύ των σημαντικών διατάξεων πρέπει να σημειωθεί ότι η υποχρέωση αμοιβαίας ενημέρωσης και διαβούλευσης εγγράφηκε πλέον σε μία Συνθήκη.
This lays down rules which Member States must observe when entering into agreements or contracts with nonmember countries, international organiza tions or nationals of nonmember countries concerning matters covered by the Treaty.
Δεν επρόκειτο πλέον για πολιτική δέ­σμευση αλλά για νομική υποχρέωση.
They must communicate the drafts of such agreements or contracts to the Commission.
Το άρθρο 31 προέβλεψε πράγματι ότι οι διατάξεις οι σχετικές με το Δικαστήριο δεν εφαρμόζονται παρά μόνο για το άρθρο II και το άρθρο 32 της Πράξης και όχι ως εκ τούτου για τον τίτλο III.
If the agreement or contract contains clauses that impede the application of the Treaty, the Commission lets the Member State know of its objections.
Πρόκειται λοιπόν για υποχρε­ώσεις για τις οποίες δεν επιβάλλονται κυρώσεις σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο.
The Member State may not conclude the proposed agreement or contract until it has satisfied the objections of the Commission or complied with a ruling on the compatibility of the clauses with the Treaty by the Court of Justice, which the Member State may ask to adjudicate urgently on the issue.2
θα αναφέρουμε επίσης την υποχρέωση των κρατών να απο­φεύγουν, στο μέτρο του δυνατού, να θέσουν εμπόδια στη δια­μόρφωση γενικής συναίνεσης και στην κοινή δράση που θα μπο­ρούσε ενδεχομένως να προκύψει από αυτήν [παράγραφος 3, υπό γ)].
In 1977 the Court gave its opinion No 1/76 on a proposed agree ment with Switzerland to set up a European laying-up fund for inland waterway vessels. It found that the agreement was incompatible with the EEC Treaty for constitutional reasons: one Member State (Ireland) was completely excluded from participation in the agreement, the Member States were assigned unequal roles in operating the agreement, and the powers of the institutions were unduly restricted by being reduced to a purely advisory role in the bodies administering it.
Δεν πρόκειται προφανώς για την εισαγωγή ενός κανόνα πλειοψηφικής ψηφοφορίας αλλά για προφύλαξη κατά του κιν­δύνου αυθαίρετης τροχοπέδης από ένα κράτος.
The Court wanted to avoid the agreement becoming a precedent: 'The repetition of such procedures is in fact likely progressively to undo the work of the Community irreversibly, in view of the fact that each time the undertakings involved will be entered into with third countries.'3This ruling was in line with earlier judgments of the Court.
Η προεδρία και η Επιτροπή έχουν την ευθύνη να φροντίζουν για αυτή τη συνοχή (παράγραφος 5).
It based itself on Article 3 of the Coal and Steel Treaty which assigns specified objectives to the institutions, acting within the limits of their respective powers, in the common interest. It went on:
Η παράγραφος 6, που αφορά την ασφάλεια, χρωστάει πολλά στην πανηγυρική διακήρυξη της Στουτγάρδης.
1 See supra, Chapter I, Section 3. :This procedure was used in 1978 when the Belgian Government asked the Court for its view on a draft convention of the International Atomic Energy Agency on the physical protection of nuclear materials, installations and transport. Ruling of the Court No
Κεφάλαιο II — Οι πηγές του κοινοτικού δικαίου
The sources of Community law
Οι πηγές του κοινοτικού δικαίου τους αυτούς όρους με τα πρωτότυπα κείμενα (άρθρο 160). Το άρθρο 152 της πράξεως προσχωρήσεως του 1979 δίνει την ίδια εξουσία στα κείμενα που συντάχθηκαν στην ελληνική γλώσσα.
'From that provision there can be seen in the balance of powers which is characteristic of the institutional structure of the Community a fundamental guarantee granted by the Treaty in particular to the undertakings and associations of undertakings to which it applies." plies."
Οι πηγές του κοινοτικού δικαίου
Although nowadays the Court tends to take a less restrictive view of delegation by the Community institutions, its basic concern obviously has not changed.
Σύνταγμα, η Συνθήκη του Μάαστριχτ
The status of the Treaty as a Constitution appears clearly in the Court's exercise of judicial review, when it monitors not only consistency with general or specific objectives of the Treaty and maintenance of the institutional structure but also, as we shall see, the observance of fundamental rights.4
2 της ίδιας πράξης.
Section 2.
Οι κοινοτικές Συνθήκες οργανώνουν την «παραγωγή» των νομοθετικών κανόνων.
This section deals with the law that is made by the Community institutions under powers derived from the Treaties and in pursuance of the Treaties' aims.
Οι πηγές του κοινοτικού δικαίου
It is aptly termed 'derived' law, a phrase which expresses both the function of such law of serving the aims of the Treaties and its subordination to them.
Είναι δυνατό να παραβάλουμε προς αυτήν τη διαδικασία εκείνη που προβλέπει το άρθρο 103 της Συνθήκης Ευρατόμ.
The term 'derived' is preferable to 'secondary', because very often Community legislation innovates on the content of the Treaties and embodies primary rules comparable to those promulgated by national statutes.
Στη γνωμοδότηση του αριθ.
We will examine the extent to which such law is dependent on the Treaties, before describing the main features of the various types of legislation and other acts.
1/78 της 14.11.1978, Συλλογή 1978, σ. 2151.
1 Cases 9-10/56 Meroni [1957-58] ECR 133 and 157, at p. 152.
Και το Δικαστήριο συνέχιζε:
2 Opinion No 1/91, 14.12.1991: OJ C 110, 29.4.1992, p. 1.
(') Γνωμοδότηση της 14ης Δεκεμβρίου 1991, ΕΕ C 110 της 29.4.1992, σ. 1.
1 Opinion No 1/92, 10.4.1992: OJ C 136, 26.5.1992, p. 1.
(') Τμήμα 4, παρακάτω, παράγραφος 91.
Chapter II, Section 4, paragraph 91.
Τμήμα 2: Το παράγωγο δίκαιο
Derived law
Τα όργανα δεν διαθέτουν γενική εξουσία έκδοσης όλων των αναγκαίων πράξεων για την υλοποίηση των στόχων των Συνθηκών.
The institutions do not possess a general power to take any institutions have measures necessary to achieve the goals of the Treaties.
Μπορούν να ασκήσουν την εξουσία αυτή μόνο στις περιπτώσεις που το προβλέπουν οι Συνθήκες.
They have only the powers such power only in the cases in which the Treaties so provide.
Τον κανόνα αυτό τον εκφράζουν αφενός το άρθρο 3 της Συνθήκης ΕΟΚ, κατά το οποίο η δράση της Κοινότητας περιλαμβάνει, «σύμφωνα με τους όρους και το ρυθμό που προβλέπει η Συνθήκη», τις ενέργειες που περιγράφονται στο άρθρο αυτό, και αφετέρου το άρθρο 189, εδάφιο 1, κατά το οποίο «προς εκπλήρωση των καθηκόντων του και σύμφωνα με την παρούσα Συνθήκη, το Συμβούλιο και η Επιτροπή θεσπίζουν» τις πράξεις που ορίζονται στα εδάφια 2 έως 5 του άρθρου.
This is conferred the rule expressed by Article 3 of the EEC Treaty, under which the on them activities of the Community described therein are to be pursued 'as provided in this Treaty and in accordance with the timetable set out therein', and by the first paragraph of Article 189, which provides that the Council and the Commission are to adopt the legislation and other acts of the types described in the second to fifth para­graphs of the Article 'in order to carry out their task and in accordance with the provisions of this Treaty'.
Συχνά προστίθεται το άρθρο 4, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, σύμφωνα με τους όρους του οποίου: «Κάθε όργα­νο ενεργεί εντός των ορίων των εξουσιών που του παρέχονται από την παρούσα Συνθήκη», αλλά η διάταξη αυτή φαίνεται να αφορά μάλλον το διαχωρισμό των λειτουργιών μεταξύ των ορ­γάνων.
Commentators often add a reference here to the second subparagraph of Article 4(1) of the EEC Treaty, which reads: 'Each institution shall act within the limits of the powers conferred on it by this Treaty', but this provi­sion is in fact rather concerned with the separation of powers between the individual institutions.
Αντίθετα, το άρθρο 3 Β, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ, όπως προκύπτει από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ εκφράζει σί­γουρα την αρχή της κατ' ανάθεση αρμοδιότητας:
Now, however, the first para­graph of Article 3b of the EC Treaty provides specifically for the principle.
«Η Κοινότητα δρα μέσα στα όρια των αρμοδιοτήτων που της αναθέτει και των στόχων που τις ορίζει η παρούσα Συνθήκη.»
It reads: 'The Community shall act within the limits of the powers conferred on it by this Treaty and of the objectives assigned to it therein.'
Το Δικαστήριο απομάκρυνε αυτή την αντίληψη στην ερμηνεία της Συνθήκης
However, the rule of conferment of powers, while essentially true, should not be taken to mean that the institutions have no powers unless powers are expressly conferred on them.
ΕΚΑΧ εξ ονόματος του κανόνα του ωφέλιμου αποτελέσματος(').
The Court of Justice rejected this idea in favour of the 'effectiveness' {effet utile) principle in its interpretation of the Coal and Steel Treaty. '
Αναγνώρισε επίσης τη σιωπηρή αρμοδιότητα της ΕΟΚ στον το­μέα των εξωτερικών σχέσεων(2).
It has also recognized the implicit jurisdiction of the European Economic Community for foreign relations.2
Επιπλέον, το άρθρο 235 μετριάζει σημαντικά τον κανόνα της κατ' ανάθεση αρμοδιότητας(3).
Furthermore, Article 235 represents a considerable qualification of the rule.3
Για να επαναλάβουμε μια έκφραση που συναντούμε συχνά στη νομολογία του Δικαστηρίου, η Συνθήκη αποτελεί το θεμέλιο, το πλαίσιο και τα όρια(4) της νομοθετικής εξουσίας των ορ­γάνων.
The Treaty, to borrow an expression found throughout the Court's case-law, provides 'the basis, the framework and the bounds'4for the institutions' legislative powers.
Έτσι, στη σημαντική απόφαση του Simmenthai, αναφέρεται στη «νομοθετική εξουσία της Κοινότητας»(5).
Because of the importance of the effectiveness principle in its methods of interpre­tation and the broad terms in which the Treaty is drafted, the Court
667, ιδίως 688, και υποθ. αριθ. 25/59, Gouvernement des
336; Case 25/59 Netherlands ν High Authority [1960] ECR 355 and 372.
Pays-Bas/Η.Α., Συλλογή 1960, σσ. 728 και 757.
:See supra, Chapter I, Section 6. '
(2) Βλέπε ανωτέρω, κεφάλαιο Ι, τμήμα 6.
See supra, Chapter I, Section 5.
26/78, Viola, Συλλογή 1978, σ.
4 See, for example, Case 26/78 INAMI ν Viola [1978] ECR 1771, at p.
1771 (σχετικά με την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων που μετακινούνται εντός της Κοινότητας), αιτιολογία αριθ. 7.
1778 (paragraph 7), concerning social security provisions for people employed in a Member State other than their own.
(') Απόφαση της 9.3.1978, υποθ. αριθ.
The Court itself now often speaks of the Community institutions as having a 'legislative system' and as passing 'legislation', rather than a system for making 'rules' or 'norms'.
106/77, Συλλογή 1978, σ.
In the leading Simtnenthal judgment, for example, it referred to the 'legislative power' of the Community. '
629 επ. (') Βλέπε για το θέμα αυτό, ανωτέρω, τμήμα Ι, σημείο γ), και το κεφάλαιο Ι, τμήμα 3, κατωτέρω κεφάλαιο II, τμήμα 4.
The importance which the Court attaches to the general principles — non-discrimination, freedom, etc. — on which the Treaty is based, and the jurisdiction which it asserts to strike down any legislation or other action by the institutions that violates these principles, place it clearly in the category of a constitutional court.2
Οι πηγές του κοινοτικού δικαίου μόνον εάν και στο βαθμό που οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς, λόγω των διαστάσεων ή των αποτε­λεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο» (άρθρο 3 Β, δεύτερο εδάφιο).
'In areas which do not fall within its exclusive competence, the Community shall take action, in accordance with the principle of subsidiarity, only if and in so far as the objectives of the proposed action cannot be sufficiently achieved by the Member States and therefore, by reason of the scale or effects of the proposed action, be better achieved by the Community'.
Αυτή τουλάχιστον είναι η άποψη που εκφράσθηκε στα συμπεράσματα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη Λισσαβόνα τον Ιούνιο 1992("). Είναι βεβαίως το Δικαστήριο που πρέπει να αποφανθεί, την κα­τάλληλη στιγμή, για την ισχύ της αρχής.
The first reference in a Community document to the subsidiarity principle was probably in the Commission opinion on European Union;4Parliament then wrote it into Article 12(2) of its draft Treaty on European Union in 1984 and the Single Act (Article 130r(4) formalized it in environmental matters.
Υπάρχουν στη Συνθήκη
However, the Maastricht Treaty established it clearly as a principle of the Community
429-430, και στο άρθρο του Van Gerven, W., αναφερόμενο παρακάτω.
Chapter II, Section 4. 1 See references in C. F. Durand, Commentaire Mégret, op. cit., pp. 429-430, and article by Van Gerven, cited infra. 4 Supplement 5/75, Bull.
Το παράγωγο δίκαιο
Derived law
Έστω κι αν το Δικαστήριο αναγνωρίσει νομική αξία για την αρχή, δεν μπορεί να ασκήσει παρά περιθωριακό έλεγχο ή για έκδηλο σφάλμα, δηλαδή κατάχρηση (')·
99 and, by the reference in Article Β of the Maastricht Treaty, of the European Union also. '
Πράγματι, δεν φαίνεται καθόλου περίεργο που η αρχή είναι προ πάντων πολιτικής φύσης(2), έστω κι αν της αποδίδουν κάποια νομική ισχύ.
Problems of interpretation will abound; they can be mentioned only briefly here. The fact that the conference decided at the last moment to write the principle into a Treaty article rather than the preamble suggests that the negotiators wished to be sure that it had binding legal effect.
Γι' αυτό, όπως το τόνισε και η Επιτροπή, αληθεύει ότι η αρχή επικουρικότητας εμφανίζεται ως η έκφραση της ορθό­τητας, στοιχείο διαφάνειας και δημοκρατικός παράγοντας.
That, at any rate, is the view expressed in the conclu­sions of the Lisbon European Council in June 1992.2It will, of course, be for the Court of Justice to give a definite interpretation when a case is brought before it.
Υπάρχει εντούτοις ένας κίνδυνος: μη γίνει προσπάθεια να επι­βληθεί μια αμυντική αντίληψη της επικουρικότητας έναντι των κοινοτικών αρμοδιοτήτων.
The Treaty contains articles that appear to be statements of political intention, such as Article 110 (basic orientation of the common commercial policy) and Article 138a (importance of political parties at European level as a 'factor for integration within the Union' and as contributing 'to forming a European awareness and to expressing the political will of the citizens of the Union').
Αντίθετα, αν η αρχή τείνει να κάνει τη βέλτιστη άσκηση των αρμοδιοτήτων και μέσα σε πνεύμα συνεργασίας και αλληλεγγύης μεταξύ των διαφόρων επιπέδων εξουσιών, πρόκειται πράγματι για αρχή που είναι συναφής σε κάθε οικοδόμημα ομοσπονδιακού τύπου.
Even if the Court does acknowledge the principle to have a legal status, it will be able to do no more than review action for manifest error or abuse in only marginal circum­stances.3
Γι' αυτό πρέπει να αποφασίσει το Δικαστήριο.
However, there is a risk that it will be used as a means of attacking the Community's powers.
Η εφαρμογή της αρχής δεν καλύπτει τους τομείς αποκλειστικής αρμοδιότητας.
The Maastricht Treaty opts for the negative formulation of the principle, which may well have the effect that there can be no mandatory provision obliging the Community to act.5That will be for the Court to decide.
Εντούτοις, ορισμένες φορές έγινε προσφυγή στην αρχή επικουρικότητας για να δικαιολογηθεί η αναγκαία απο­κέντρωση της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου, ακόμη και για θέματα που υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοι­νότητας.
1 See in particular the proceedings of the Maastricht Symposium 'Subsidiarity: the challenge of change', EIPA, Maastricht, 1991; the article by V. Constantinesco, 'Subsi­ diarität: Zentrales Verfassungsprinzip für die politische Union', in Integration, 1991, pp. 165­178; and, for an excellent overview of the question, outlining opinions on the role of the Court of Justice, W. Van Gerven, 'De Beginselen "Subsidiariteit, evenre­digheid en samenwerking" in het Europese Gemeenschapsrecht', in Rechtskundig Weekblad, 1992, pp. 1241 et seq.
Προτιμάται να υπάρχει η έκφραση της προτίμησης του κοινοτι­κού δικαίου για την έμμεση διοίκηση αυτού (βλέπε παρακάτω παράγραφο 135).
2 See also the conclusions of the Edinburgh European Council of 11 and 12 December 1992, and in particular Annex I to Part A: Bull. EC 12/1992, point 1.1.1.
(') Βλέπε Jacqué, J.-P.: «Cours Florence», όπ.π., σ.
1 See J.­P. Jacqué, 'Florence Course', p.
313" πιο επιφυλακτικά, ακόμη,
313; Van Gerven (op. cit.) is even more reserved.
Europe, αριθ. 5757, 25.6.1992, σ. 4. ) Jacqué, J.-P.: «Cours Florence», όπ.π., σ. 311.
4 The President of the Commission is of this opinion: see Agence Europe, No 5757, 25.6.1992, p. 4. !J.­P. Jacqué, 'Florence Course', p. 311.
Οι πηγές του κοινοτικού δικαίου β) Οι «τυπικές» πράξεις
However, subsidiarity is often invoked in support of the need to decentralize the application of Community law, even in matters within the Community's exclusive competence.
Προσφεύγουμε στην έκφραση του ιταλικού δικαίου για να χαρακτηρίσουμε τις πράξεις των οργάνων που την ισχύ τους καθορίζουν μάλλον πλήρως οι Συνθήκες.
These are the forms of legislation and decisions, called 'typical' acts in a phrase borrowed from Italian legal theory, whose significance is relatively well defined in the Treaties.
Για το θέμα αυτό πρέπει να αναφερθούμε στα άρθρα 14 και 15 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, 189 της Συνθήκης ΕΟΚ και 161 της Συνθήκης Ευρατόμ.
The relevant passages are Articles 14 and 15 of the ECSC Treaty, Article 189 of the EEC Treaty and Article 161 of the Euratom Treaty.
Στην ΕΚΑΧ, τις πράξεις τις θεσπίζει η Ανωτάτη Αρχή (Επι­τροπή).
Under the Coal and Steel Treaty the legislator and decision-maker is the High Authority (Commission).
Στο σύστημα των Συνθηκών της Ρώμης είναι το Συμβο­ύλιο και η Επιτροπή.
Under the EC and Euratom Treaties, it can be either the Council or the Commission.
Η καθιέρωση διαδικασίας συναπόφασης από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (βλέπε παραπάνω παράγραφο 17) εξηγεί απόλυτα την αναφορά σε πολλά άρθρα της Συνθήκης στις πράξεις που εκδόθηκαν από κοινού από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και από το Συμβούλιο (άρθρα 173, πρώτο εδάφιο, 177, 184, 189, 191 κλπ.).
The establishment of the co-decision procedure by the Maastricht Treaty (see paragraph 17, supra) has been the reason for references in several articles to instruments adopted jointly by the European Parliament and the Council (Articles 173 (first paragraph), 177, 184, 189, 191, etc.).
Όπως είναι γνωστό το Συμβούλιο μπορεί να αναθέσει στην Επιτροπή αρμοδιότητες για την εκτέλεση των κανόνων που θε­σπίζει (άρθρο 155, τέταρτη περίπτωση της Συνθήκης ΕΟΚ).
As noted above, the Council may delegate to the Commission authority to issue legislation or decisions that fill in the details of legislation passed by the Council (Article 155, fourth indent, of the EC Treaty).
Στις Συνθήκες δεν καθορίζεται αν υπάρχει ιεραχία μεταξύ των βα­σικών κανόνων που θεσπίζει το Συμβούλιο και των κανονιστικών ή ατομικών διατάξεων που εκδίδει η Επιτροπή.
However, if there is a hierarchical relationship between basic legislation approved by the Council and implementing provisions, of general or individual application, issued by the Commission, this is certainly not reflected in the Treaties.
Το Δικαστήριο προσανατολίσθηκε προς μια ευρεία ερ­μηνεία των αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή.
They do not distinguish between the types of instrument according to whether they are adopted by the Council or the Commission, neither in the names given to them nor as far as provision for judicial review is concerned.
Στις άλλες περι­πτώσεις εφαρμόζονται διά μόνης της δημοσιεύσεως τους». Ο
It has firmly rejected a literal interpretation, seeking instead the true significance of the authority 'in the light of the scheme and objectives' both of the delegation clause itself and the legislation as a whole. '
25/70, Koster, Συλλογή 1970, σ.
Case 25/70 Röster [ 1970] ECR 1161, at p.
16· απόφαση της 30.10.1975, υποθ. αριθ. 23/75, Rey Soda, Συλλογή 1975, σ.
1173 (paragraph 16); Case 23/75 Rey Soda [1975] ECR 1279, at p.
1279 επ., ιδίως σ. 1301.
1301 (paragraph 14).
117 όρος «γενικές αποφάσεις» αναφέρεται μόνο στο άρθρο 33, εδά­φιο 2, που αναφέρεται στο παραδεκτό των προσφυγών ακυρώσεως εκ μέρους των επιχειρήσεων, και στις ουσιαστικές διατάξεις (για παράδειγμα, το άρθρο 50, παράγραφος 2).
In all other cases, they shall take effect by the mere fact of publication'. The term 'general decision' is mentioned only in the second paragraph of Article 33, regarding the right of businesses and associations to judicial review of decisions addressed to them, and in substantive provisions (for example, Article 50(2)).
Οι ατομικές αποφάσεις είναι διοικητικές πράξεις που απευθύνο­νται σε εξατομικευμένους αποδέκτες.
Individual decisions are administrative rulings addressed to individuals. viduals.
Ως γενικές αποφάσεις ορίζονται από το Δικαστήριο οι «οιονεί νομοθετικές πράξεις που προέρχονται από δημόσια αρχή και έχουν νομοθετική ισχύ έναντι πάντων»(').
General decisions have been defined by the Court as 'quasi-legislative measures adopted by a public authority with legislative effect erga omnes'.'
Σε άλλη υπόθεση, το Δικαστήριο αναγνωρίζει μία απόφαση ως γενική διότι «καθιε­ρώνει μια αρχή γενικής ισχύος ... θέτει τους όρους εφαρμογής της κατά τρόπο αφηρημένο και ... καθορίζει τις νομικές συνέ­πειες που απορρέουν απ' αυτήν»(2).
In another case the Court said that a decision was general because 'it establishes a legislative principle, imposes abstract conditions for its implementation and sets out the legal consequences entailed thereby'.2
Οι συστάσεις «συνεπάγονται υποχρέωση ως προς τους σκοπούς τους οποίους τάσσουν, αλλά αφήνουν σ' εκείνους προς τους οποίους απευθύνονται την επιλογή των καταλλήλων μέσων για την επίτευξη των σκοπών αυτών» (άρθρο 14, τρίτο εδάφιο).
Recommendations are 'binding as to the aims to be pursued but leave the choice of the appropriate methods for achieving these aims to those to whom the recommendations are addressed' (paragraph 3 of Article 14).
Από το άρθρο 15, δεύτερο και τρίτο εδάφιο, που αναφέρθηκε παρα­πάνω, συνεπάγεται ότι είναι δυνατόν να υπάρχουν ατομικές και γενικές συστάσεις.
It is clear from the second and third paragraphs of Article 15 that there can be individual and general recommendations.
Η πράξη αυτή που είναι η πρώτη μορφή της οδηγίας των Συνθηκών της Ρώμης, μπορεί να έχει ως αποδέκτες, αντίθετα προς την οδηγία, ένα ή περισσότερα κράτη και επιχει­ρήσεις.
Unlike directives under the EEC Treaties, of which they are the precursor, recommendations can be addressed to one or more Member States and even businesses.