natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι γνώμες της Ανωτάτης Αρχής δεν δεσμεύουν.
Opinions of the High Authority are not binding.
Παρά τη χρησιμοποίηση της έκφρασης «πράξεις οιονεί νομοθετι­κές», η Συνθήκη ΕΚΑΧ, εξαιτίας του λεπτομεριακού της χαρα­κτήρα ως Συνθήκη-νόμος, δεν έδινε τη δυνατότητα άσκησης εκτεταμένης νομοθετικής εξουσίας.
In spite of the Court's use of the expression 'quasi-legislative measures', the Coal and Steel Treaty did not offer major scope for legislative activity because the Treaty itself mostly lays down de tailed rules.
Με τις Συνθήκες της Ρώμης και, κυρίως, με τη Συνθήκη της ΕΟΚ ισχύει το αντίθετο.
The position is different in the Treaties of Rome, and especially in the EEC Treaty.
Το άρθρο 189 δεν αναθέτει στα όργανα την αρμοδιότητα να λαμβάνουν γενικές ή ατομικές πράξεις.
Article 189 does not empower the institutions to issue legislalegislation and tion or hand down decisions.
Περιέχει απλώς τον «νομοθετικό ορισμό» των πράξεων(3).
It merely gives the 'statutory definiother acts listed tion' of such acts. '
Παρ' όλα αυτά έχει βασική σημασία για τη Συνθήκη, πράγμα που έγινε αντιληπτό από τα
Nevertheless, the provision is of central imporin Article 189 of tance in the Treaty, a fact fully appreciated by national courts which the EEC Treaty attempted to challenge the constitutionality of their laws ratifying the Treaty because of the existence of this provision.2
Διακρίνονται από τις διατάξεις εσωτερικής και οργανωτικής ισχύος.
Article 189 is an improvement on Articles 14 and 15 of the Coal and Steel Treaty both in classification and terminology, but the new system does not establish a formal hierarchy between the various types.
Ο κανονισμός κατέχει την πρώτη θέση.
The regulation is described first.
Είναι η πληρέστερη και η αποτελεσματικότερη πράξη στην πανοπλία των μέσων που τίθενται στη διάθεση των οργάνων.
This is the most complete and effective instrument among the battery of powers the institutions have available.
Ο Alain Savary, εισηγητής του σχεδίου νόμου που εξουσιοδοτού­σε τον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας να επικυρώσει τη Συνθήκη για την ίδρυση της ΕΟΚ, υπογραμμίζει ότι:
As Alain Savary, the rapporteur for the Bill which authorized the French President to ratify the EEC Treaty, pointed out:
«Ο κανονισμός είναι ...η πραγματική "ευρωπαϊκή" εξουσία.
'The regulation is the truly "European" power.
Με αυτόν, η Κοινότητα αποκτά το δικαίωμα να νομοθετεί ευθέως για τους λαούς των κρατών μελών χωρίς την ενδιάμεση παρεμβολή των εθνικών αρχών.
By this means, the Community gains the right to address legislation directly to the citizens of Member States without going through national channels.
Υπάρχει, λοιπόν, στους τομείς που προβλέ­πεται η δυνατότητα λήψεως κανονισμών μια πραγματική μεταβί­βαση κυριαρχίας εκ μέρους των κρατών μελών υπέρ της ΕΟΚ»(2).
Thus, in the fields in which a power to make regulations is provided for, there is a possible and real delegation of sovereignty by the Member States for the benefit of the EEC.'3
Ο κανονισμός έχει γενική ισχύ.
Regulations have general application.
Το 1962, το Δικαστήριο έκρινε ότι «ο κανονισμός, που έχει ουσιαστικά νομοθετικό χαρα­κτήρα, εφαρμόζεται όχι επί περιορισμένου αριθμού αποδεκτών, αλλά επί κατηγοριών αποδεκτών που αναφέρονται αφηρημένα και συνολικά»(3).
In a 1962 judgment, the Court held that 'a regulation, being essentially of a legislative nature, is applicable not to a limited number of persons, defined or identifiable, but to categories of persons viewed abstractly and in their entirety'.4
Γι' αυτό δεν έχει σημασία ότι είναι δυνατό να «προσδιορισθεί με μεγαλύτερη ή μικρότερη ακρίβεια ο αριθμός ή ακόμη και η
1 The expression is taken from the proceedings of the Lower House of the Dutch Parliament on the bill ratifying the EEC Treaty, 1956-57 session, Doc. 4725, No 3,
5266, σ. 2365.
'French National Assembly, Ordinary Session 1956-57, proceedings of 26.6.1957, Annex No 5266, p. 2365.
101/76, Koninklijke Scholten Honig, Συλλογή 1977, σ.
478; Case 101/76 Koninklijke Scholten Honig [1977] ECR 797, at p.
807, αιτιολογία αριθ. 21.
808 (paragraph 21).
119 ταυτότητα των υποκειμένων του δικαίου στα οποία εφαρμόζεται ο κανονισμός σε μια δεδομένη στιγμή, εφόσον είναι βέβαιο ότι η εφαρμογή αυτή πραγματοποιείται δυνάμει αντικειμενικής πραγ­ματικής κατάστασης που καθορίζεται από την πράξη, σε συνδυασμό με τον τελικό σκοπό της»(').
It did not matter whether it was possible 'to ascertain with a greater or lesser degree of accuracy the number or even the identity of the persons to which it applies at any given time as long as there is no doubt that the measure is applicable as the result of an objective situation of law or of a fact which it specifies and which is in harmony with its ultimate objective'. '
Πάντως, τα πραγματικά περιστατικά είναι δυνατό να εξατομι­κεύουν τους «αποδέκτες» μιας πράξης που χαρακτηρίζεται ως κανονισμός.
However, in certain circumstances legislation described as a 'regulation' may be of individual concern to an identifiable group, whose members are then in a comparable situation to the 'addressees' of a decision.
Έτσι, η μη αύξηση των επιστροφών κατά την εξαγωγή ορισμένων σιτηρών, παρά την αύξηση της τιμής κα­τωφλίου, αφορά έναν ορισμένο και γνωστό αριθμό εξαγωγέων σιτηρών όπως και, για κάθε έναν από αυτούς, τον όγκο των συναλλαγών για τις οποίες είχε ζητηθεί εκ των προτέρων καθορι­σμός των επιδοτήσεων, όπως το επέτρεπαν οι κανονισμοί(2).
For example, the failure, on the occasion of an increase in the threshold price for cereals, to make the usual adjustment of the export refund for cereals for which traders had applied for advance fixing of the export refund, as the basic regulations permitted, was held by the Court to concern a fixed and known number of cereal exporters and a known potential tonnage of exports in each case.2
Πρέπει να σημειωθεί ότι οι αποφάσεις αυτές αποφαίνονται επί της κανονιστικής ή μη κανονιστικής φύσης μιας πράξης με την ευκαιρία προσφυγών επί ακυρώσει, που είχαν ασκηθεί από ιδι­ώτες, οι οποίοι μπορούν να στραφούν μόνο κατά των πράξεων που τους αφορούν άμεσα και ατομικά (άρθρο 173, δεύτερο εδά­φιο).
It is important not to forget the context of such judgments, how ever. The rulings on whether or not a piece of legislation was a regulation were given in applications for judicial review brought by individual firms, which in order to be eligible for review had to show that the measure challenged was of 'direct and individual concern' to them (second paragraph of Article 173).
Γίνεται κατά συνέπεια αντιληπτό ότι αυτή ή εκείνη η λύση είναι δυνατό να μη συμπίπτει κατ' ανάγκη με μια καθαρά λογική και θεωρητική άποψη για τη φύση των πράξεων.
It is understandable, therefore, if this or that ruling does not necessarily accord with a strictly logical and theoretical view of the nature of the act in question.
Ο κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του.
A regulation is binding in its entirety.
Από αυτό προκύπτει, για παράδειγμα, ότι ένα κράτος δεν μπορεί να παραχωρήσει για τον εισαγωγέα απαλλαγές από την υπο­χρέωση να καταβάλει εισφορά που επιβάλλεται από κανονι­σμοί3).
It follows that a Member State may not, for example, unilaterally grant exemptions from an import levy introduced by a regulation.3
Ένα κράτος μέλος δεν μπορεί επίσης να εμποδίσει την εκτέλεση ενός κανονισμού στηριζόμενο στο γεγονός ότι είχε εκφράσει «σαφείς επιφυλάξεις» κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες του κανονισμού.
Nor is a Member State entitled not to put a regulation into effect because it expressed strong reservations against it during the passage of the regulation.
Το Δικαστήριο επεσήμανε ότι:
The Court is quite firm on this point:
«¿εν είναι δυνατό να δεχθούμε ότι ένα κράτος μέλος δύναται να εφαρμόζει κατά τρόπο ατελή ή εκλεκτικό τις διατάξεις κοινοτικού
'It cannot be accepted that a Member State should apply in an incomplete or selective manner provisions of a Community regulation so as to render abortive certain aspects of Community legislation which it has opposed or which it considers contrary to its national interests', and 'the objective scope of rules laid down by
6/68, Zuckerfabrik Watenstedt, Συλλογή 1968, σ. 605.
' Case 6/68 Zuckerfabrik Watenstedt [1968] ECR 409, at p. 415. See also Case 64/69 Compagnie française commerciale et financière [1970] ECR 221, at pp. 226-227 (paragraph II); Case 101/76 Koninklijke Schollen Honig [1977] ECR 797, at p.
αριθ. 123/77, UNICME, Συλλογή 1978, σ.
808 (paragraph 23); Case 123/77 UNICME [1978] ECR 845, at p.
16, σ. 852. (!)
852 (paragraph 16).
100/74, CAM, Συλλογή 1975, σ.
Case 100/74 CAM [1975] ECR 1393, at p. 1403 (paragraph 15); Case 88/76 Société pour l'exportation des sucres [1977] ECR 709, at pp. 725-726.
18/72, Granaria, Συλλογή 1972, σ.
3 Case 18/72 Granaria [1972] ECR 1163.
«ομοίως, δυσκολίες εφαρμογής, που τυχόν εμφανίζονται κατά το στάδιο της εκτελέσεως μιας κοινοτικής πράξεως, δεν είναι δυνατό να επιτρέπουν σε κράτος μέλος να απαλλάσσεται μονομερώς από την τήρηση των υποχρεώσεων του»(') και ότι «ένα κράτος μέλος δεν δύναται να επικαλεσθεί διατάξεις ή πρακτικές της εσωτερικής του τάξεως για να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που απορρέουν από κοινοτικούς κανονισμούς»^).
'... practical difficulties which appear at the stage when a Commu­nity measure has to be put into effect cannot permit a Member State unilaterally to opt out of observing its obligations', ' and 'a Member State cannot plead the provisions or practices of its internal order in order to justify failure to observe obligations and time-limits arising from Community regulations'.2
Ο κανονισμός «ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος».
Regulations are directly applicable in all Member States.
(') Απόφαση της 7.2.1973, υποθ. αριθ. 39/72, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 1973, σ.
They are drawn up in the nine official languages of the Community and published in the Official Journal of the European Communities.
115. (:) Απόφαση της 8.2.1973, υποθ. αριθ. 30/72, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 1973, σ.
They take effect on a date specified in them or, if no date is specified, 20 days after publication (second paragraph of Article 191 of the EC Treaty, as amended at Maastricht).
Το παράγωγο δίκαιο
Publication is a condition of a regulation's binding effect on the subjects of Community law: Member States and private individuals.
Το Δικαστήριο τόνισε σε πολλές αποφάσεις ότι:
They are published in the 'L' (legislation) series of the Official Journal, under the heading 'Acts whose publication is obligatory'.
«λόγω της φύσης και της λειτουργίας του στο σύστημα των πηγών του κοινοτικού δικαίου, (ο κανονισμός) παράγει άμεσα αποτε­λέσματα και είναι συνεπώς ικανός να παρέχει δικαιώματα στους ιδιώτες, τα οποία τα εθνικά δικαστήρια έχουν την υποχρέωση να προστατεύουν»^).
The direct applicability of a regulation means that it has the force of law automatically without the interposition of national legislation and, therefore, confers rights and imposes duties on Member States, government agencies, and private individuals in the same way as does national law.
Υπέδειξε ότι:
The Court has pointed out in many judgments that:
Στη συνέχεια το Δικαστήριο επανέλαβε και ανέπτυξε τον κανόνα αυτό σε αποφάσεις που εκδόθηκαν επί προδικαστικών ζητημάτων(3).
'By reason of their nature and their function in the system of the sources of Community law, regulations have direct effect and are, as such, capable of creating individual rights which national courts must protect.'3
43/71, Politi, Συλλογή 1971, σ.
Case 39/72 Commission ν Italy [1973] ECR 101, at p.
1049· 7.3.1972, υποθ. αριθ.
115 (paragraphs 20 and 22).
84/71, Marimex, Συλλογή 1972, σ.
Case 30/72 Commission ν Italy [1973] ECR 161, at p.
93/71, Leonesio, αν.· 10.10.1973, υποθ. αριθ.
172 (paragraph 11); Case 93/71 Leonesio [1972] ECR 287, at p.
990· 26.2.1976, υποθ. αριθ.
295 (paragraph 19).
65/75, Tasca, Συλλογή 1976, σ. 309.
Case 43/71 Politi [1971] ECR 1039, at p.
72, και απόφαση της 31.1.1978, υποθ. αριθ.
96 (paragraph 5); Leonesio, supra, note 2, at p.
94/77, Zerbone, Συλλογή 1978, σ. 116, αιτιολογίες αριθ.
293 (paragraph 5); Case 34/73 Variola [1973] ECR 981, at p.
38/70, Tradax, Συλλογή 1971, σ. 155.
990 (paragraph 8); Case 65/75 Tasca [1976] ECR 291, p.
Οι πηγές του κοινοτικού δικαίου επικύρωσε την προσφυγή από το Συμβούλιο σε απλοποιημένη διαδικασία για την έκδοση των εκτελεστικών κανονισμών, βασι­ζόμενο σε αποδεκτές, σε όλα τα κράτη μέλη, νομικές αντι­λήψεις, σύμφωνα με τις οποίες πρέπει να διακρίνουμε μεταξύ των μέτρων που βασίζονται άμεσα στην ίδια τη Συνθήκη και του παραγώγου δικαίου που προορίζεται να εξασφαλίσει την εκτέ­λεση τους(').
It is common practice to refer to regulations made by the Council under the procedure laid down in the relevant Treaty provisions as 'basic regulations', as distinct from 'implementing regulations' made by the Commission on the Council's authority under Article 155 or by the Council itself.
Πρέπει και αρκεί η ρύθμιση των ουσιωδών στοι­χείων ενός θέματος να γίνεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει η Συνθήκη.
The Court of Justice has endorsed the possibility of the Council making its own regulations to implement basic regulations. How­ever, it has insisted that even if they are made by the Council, implementing regulations may not depart from the provisions of the basic regulation.4 The Court has also approved the Council's use of a simplified procedure for adopting implementing regulations, on the basis of legal principles accepted in all the Member States, whereby a distinction must be drawn between measures grounded directly in the Treaty itself and legislation applying them.5It is necessary and sufficient that the main provisions of the legislation be decided in accordance with the procedure laid down in the Treaty.
Η οδηγία «δεσμεύει κάθε κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται, όσον αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, αλλά αφήνει την επιλογή του τύπου και των μέσων στην αρμοδιότητα των εθνικών αρχών» (άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ).
A directive is 'binding, as to the result to be achieved, upon each Member State to which it is addressed, but [leaves] to the na­tional authorities the choice of form and methods' (third paragraph of Article 189 of the EEC Treaty).
Το άρθρο 191 της Συνθήκης ΕΚ συντά­χθηκε εκ νέου στη Συνθήκη του Μάαστριχτ.
It takes effect upon notification to the Member State or States concerned (second paragraph of Article 191 of the EEC Treaty).
(') Απόφαση της 17.12.1970, υποθ. αριθ.
4 Case 38/70 Tradax [197\] ECR 145, at p. 155 (paragraph 10).
25/70, Köster, Συλλογή 1970, σ. 1172.
' Case 25/70 Koster [1970] ECR 1161, at p. 1172.
C-240/90, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας/Επιτροπή, που δεν δημοσιεύθηκε ακόμη στη Συλλογή, παράγραφοι 35 επ.
See also Case C-240/90 Germany ν Commission, not yet reported, at paragraphs 35 et seq.
Το παράγωγο δίκαιο
The sources of Community law nal is 'for information' only, as in the case of all legislation or decisions other than regulations.
123 εξασφάλιση του επιδιωκόμενου από τις οδηγίες αποτελέσμα­τος» (').
Directives addressed to all the Member States and those adopted jointly by Parliament and the Council by the co-decision procedure are published in the Official Journal and enter into force, like regulations, on a date specified or 20 days after publication.
Με πιο σαφείς όρους, δήλωσε επίσης, σε μεταγενέστερη από­φαση, «ότι από το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης συνά­γεται ότι η αρμοδιότητα που αφήνεται στα κράτη μέλη σχετικά με τον τύπο και τα μέσα των προς λήψη από τις εθνικές αρχές μέτρων είναι συνάρτηση του αποτελέσματος που το Συμβούλιο ή η Επιτροπή προσπαθούν να επιτύχουν»(2).
Directives are an indirect form of legislation similar to laws that provide a framework or lay down principles under a federal system, but the analogy is not perfect because directives impose on the Member States an obligation to achieve a specified result. As the Court has stated, 'the freedom left to the Member States by Article 189 as to the choice of forms and methods of implementation of directives does not affect their obligation to choose the most appropriate forms and methods to ensure the effectiveness of the directives'. '
Μια ακόμη πιο σαφής διαφορά από το νόμο-πλαίσιο ή το νόμοπρόγραμμα είναι ότι, αντίθετα προς αυτόν, η οδηγία στη σημε­ρινή θέση του Δικαστηρίου δεν μπορεί να δεσμεύει άμεσα τους ιδιώτες (βλέπε παράγραφο 105 και επόμενες).
One even greater distinction between the directive and legislation setting a framework or laying down principles is that the former, unlike the latter, cannot as the caselaw stands engender obligations incumbent on individuals (see paragraphs 105 et seq., infra).
Το άμεσο αποτέλε­σμα της —και κατά συνέπεια, η αποτελεσματικότητα της— είναι περιορισμένα.
This limits its direct effect — and therefore its efficacity — in practice.
Η οδηγία ήταν, μέχρι την έναρξη ισχύος της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης, το αποκλειστικό μέσο δράσης των οργάνων για την προσέγγιση των νομοθεσιών (άρθρο 100 της Συνθήκης ΕΟΚ) και την πραγματοποίηση της ελευθερίας εγκαταστάσεως, παροχής υπηρεσιών και κυκλοφορίας των κεφαλαίων (άρθρα 54, 57, 63, 69).
Until the entry into force of the Single European Act, the directive was the sole form of Community legislation available for harmonizing national laws (Article 100 of the EEC Treaty), securing freedom of establishment and services (i.e. freedom to set up in business in other Member States and freedom to provide services in other Member States without a permanent business establishment there) and liberalizing capital movements (Articles 54, 57, 63 and 69).
Αναφέρεται διαζευκτικά με τον κανονισμό και μερικές φο­ρές με την απόφαση σε άλλες διατάξεις της Συνθήκης (άρθρα 43, 87).
It is mentioned alongside regulations, and occasionally decisions, in other provisions of the Treaty (Articles 43 and 87).
48/75, Royer, Συλλογή 1976, σ.
' Case 48/75 Royer [1976] ECR 497, at p.
519, αιτιολογία αριθ. 75. (!)
519 (paragraph 75).
38/77, Enkä, Συλλογή 1977, σ.
2 Case 38/77 Enka [1977] ECR 2203, at p.
2212, αιτιολο­γία αριθ. 11.
2212 (paragraph 11).
21, σ. 13.
Page 109
Οι πηγές του κοινοτικού δικαίου ποίηση των νομοθετικών διατάξεων.
Under the new procedure for harmonizing national laws introduced by the Single Act in Article 100a of the Treaty, which applies if the Treaty does not provide otherwise, the Council has a choice of instruments: regulation, directive or decision.
Η ασαφής αυτή δήλωση, της οποίας η νομική φύση είναι ακόμη λιγότερο σίγουρη, δεν αρκεί για να υποχρεώσει την Επιτροπή να εγκαταλείψει την πρόταση έκδοσης κανονισμού αν της φαίνεται ότι αυτό είναι το κατάλληλο μέσο.
True, in a declaration included in the Final Act which was adopted when the Single Act was signed, the Commission has undertaken that in its proposals under Article 100a it will give precedence to use of the instrument of a directive if harmonization involves the amendment of legislation in one or more Member States. However, this vague declaration, whose legal status is uncertain to say the least, could not, it is submitted, force the Commission to abandon use of a regulation if this appeared the most appropriate instrument.
Το σχέδιο Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης πήγαινε μακρύτερα.
The draft Treaty establishing the European Union went further.
Ενοποιούσε τις διάφορες κατηγορίες πρά­ξεων προς όφελος του «νόμου» (άρθρο 34) και των «κανο­νισμών» και «αποφάσεων» που χρειάζονται για την εφαρμογή του (άρθρο 40).
It unified the various types of legislation into the categories 'laws' (Article 34) and 'regulations' and 'decisions' which give effect to laws (Article 40).
Όριζε την αρχή σύμφωνα με την οποία «(ο νόμος) περιορίζεται κατά το δυνατόν στη χάραξη των βασικών αρχών που διέπουν την κοινή δράση και αφήνει στις αρχές της Ένωσης και των κρατών μελών που είναι επιφορτισμένες με την εφαρ­μογή του τη φροντίδα καθορισμού των τρόπων εφαρμογής».
It made it a principle that 'as far as possible, [laws] shall restrict themselves to determining the fundamental principles governing common action and entrust the responsible authorities in the Union or the Member States with setting out in detail the procedures for their implementation'.
Καθιέρωνε τον «οργανικό νόμο» (άρθρο 34, παράγραφος 2), που έπρεπε να θεσπισθεί με ενισχυμένες πλειοψηφίες, κυρίως στον θεσμικό τομέα.
A special type of law, the loi organique, requiring a larger majority than ordinary laws, was provided for institutional matters (Article 34(2)).
Η ιταλική κυβέρνηση, η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο επανέφε­ραν την ιδέα της νέας ιεράρχησης των κανόνων(') κατά τις διακυβερνητικές συνδιασκέψεις που έκλεισαν με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ.
The idea of a new hierarchy of norms was taken up by the Italian Government, the Commission and Parliament,2at the intergovern mental conferences that culminated in the Maastricht Treaty.
Γι' αυτό το θέμα εντούτοις η Συνθήκη περιλαμβάνει μόνο μια δήλωδη προσαρτημένη στην τελική πράξη σύμφωνα με τους όρους της οποίας:
How ever, all the Treaty contains is a Declaration that:
«η συνδιάσκεψη συμφωνεί ότι η διακυβερνητική συνδιάσκεψη που θα συγκληθεί το 1996 θα εξετάσει σε ποιο βαθμό είναι δυνατόν να αναθεωρηθεί η κατάταξη των κοινοτικών πράξεων ώστε να καθο­ρισθεί η πρέπουσα ιεράρχηση των διαφόρων κατηγοριών πρά­ξεων.»
'The Conference agrees that the intergovernmental conference to be convened in 1996 will examine to what extent it might be possible to review the classification of Community acts with a view to establish ing an appropriate hierarchy between the different categories of act.'
Μπορούσε να υπάρξει θέση σε αυτή την ταξινόμηση για πράξη που έχει συγγενές αποτέλεσμα με εκείνο της οδηγίας.
1 Commission report on European Union, Supplement 5/75, Bull. EC, point 21, p.
(') Βλέπε για το θέμα αυτό το ψήφισμα για τη φύση των κοινοτικών πράξεων (έκθεση Bourlanges) της 18.4.1991, ΕΕ C 129 της 18.4.1991, σ.
Report of 18.4.1991: OJ C 129, 18.4.1991, p.
136, και τις αναφορές στο προοίμιο.
136, notably the references in the preamble.
Το παράγωγο δίκαιο
The sources of Community law
125 ποια ιεράρχηση και όχι αποβλέποντας στην εξειδικευμένη αποτε­λεσματικότητα τους.
In this set­up it would have been possible to provide for an instru­ment having a status akin to that of the directive.
Η χρήση των οδηγιών προκαλεί κριτικές.
The use made of directives has attracted criticism.
Για ορισμένους, η οδηγία υπεισέρχεται πολύ συχνά και χωρίς λόγο σε λεπτομέ­ρειες, αφήνοντας στα κράτη μέλη μόνο μια τυπική ελευθερία.
Some complain that they often go into needless detail, and leave Member States only nominally free to mould the legislation to their requirements.
Κατ' άλλους, η τεχνική του ομοιόμορφου νόμου που εισάγεται στις εθνικές έννομες τάξεις με συμβάσεις που εγκρίνονται από τα κοινοβούλια είναι η μόνη αποτελεσματική και παραδεκτή από δημοκρατική άποψη.
Others maintain that the only effective and democratically acceptable form of harmonizing legislation is a uniform law introduced into national law by conventions ratified by the parliaments.
Πρέπει να σημειώσουμε σχετικά ότι η πολύ λεπτομερής διατύπωση ορισμένων οδηγιών —χωρίς να είναι γενι­κευμένη— επιβάλλεται από την ανάγκη να καλυφθεί αποτελε­σματικά ένα θέμα συχνά τεχνικό, όπως συμβαίνει με τα τεχνικά εμπόδια των συναλλαγών.
In reply to these criticisms it must be pointed out that the great detail of some — by no means all — past directives was due to the need to cover effectively matters that were often highly technical, as in cases of non­tariff trade barriers where the Council wished to carry out a complete harmonization of the rules on specific matters.
Επιπλέον, τη λεπτομερή διατύπωση των οδηγιών προκαλεί συχνά η δυσπιστία των κρατών έναντι των εταίρων τους, διότι υπάρχει φόβος, δικαίως ή αδίκως, μήπως κάθε έλλειψη στη ρύθμιση χρησιμοποιηθεί από ορισμέ­νους για να εξασφαλίσουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα.
Also, it was often the Member States' mistrust of their partners that was responsible for the regulation of minutiae in directives; it was feared, rightly or wrongly, that any loophole would be exploited by others to gain a competitive advantage.