natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Παρόλα αυτά, οι ετήσιες δόσεις ατομικής έκθεσης που προέρχονται από κατανάλωση μη ακτινοβολημένων τροφών είναι της τάξης των 300 μ5ν, έτσι ώστε η συνεισφορά λιγότερων από 5 μ5ν/έτος, από το πιθανό μικρό ποσοστό συμετοχής στη συνολική δίαιτα ανιχνευμένων με νετρόνια τροφών, είναι αμελητέο.
However the annual individual exposure doses arising from consumption of unirradiated food are of the order of 300 pSv, so that the contribution of less than 5 uSv/year from the likely small percentage in the total diet of neutron-scanned food is negligible.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι συνολικές δόσεις ατομικής έκθεσης που οφείλονται στη φυσική ραδιενέργεια είναι της τάξης των 2000 jiSv (200 mrem)/éroç.
It should be noted that the total individual exposure doses due to natural background radioactivity are of the order of 2000 uSv (200 mrem) per year.
Με βάση τις παραπάνω πληροφορίες η EET κατέληξε ότι οι συσκευές επιτήρησης που χρησιμοποιούν διερεύνηση με νετρόνια, ιδιαίτερα τα συστήματα PFNA που λειτουργούν ως τα 14 NeV, τα οποία κατά την έρευνα δεν μεταδίδουν στα τρόφιμα δόσεις ακτινοβολίας μεγαλύτερες από 0,01 Gy, δεν έχουν ανάγκη φροντίδας για την ασφάλεια σχετικά με την αμελητέα προκαλούμενη πρόσθετη ακτινοβολία, ραδιολυτικά προϊόντα, την τοξικότητα τους, θρεπτικές και οργανολεπτικές δραστηριότητες των τροφών που έχουν ανιχνευθεί με νετρόνια.
On the basis of the above information the SCF has concluded, that surveillance devices using neutron scanning, in particular PFNA systems operating at up to 14 MeV, which during interrogation do not impart to foodstuffs radiation doses greater than 0.01 Gy, raise no safety concerns with regard to the negligible induced additional radioactivity, radiolytic products, their toxicity, nutritional and organoleptic properties of the neutron-interrogated foodstuffs.
Παρόλα αυτά, για να ανακουφιστούν οποιεσδήποτε ανησυχίες των καταναλωτών θα ήταν επιθυμητή η επιβεβαίωση των θεωρητικά υπολογισμένων επιπέδων πρόσθετης ραδιενέργειας με έλεγχο των τροφών, για την ύπαρξη οποιασδήποτε προκαλούμενης ραδιενέργειας, σε ένα κιβώτιο που έχει υποστεί διερεύνηση με το σύστημα PFNA.
The estimated maximum effective equivalent radiation dose to the individual consumer would amount to less than 5 p£ > v from natural background radiation. However, in order to allay any consumer concerns it would be desirable to confirm the theoretically calculated induced radioactivity levels by testing food from a container which has been subjected to neutron scanning by a PFNA system for any induced radioactivity.
Θα πρέπει επίσης να αναπτυχθεί μία διαδικασία που να βεβαιώνει ότι τα ίδια τρόφιμα δεν εκτίθενται επανειλημμένα σε ανίχνευση με νετρόνια, καθώς η γνωμοδότηση της επιτροπής ισχύει μόνο για τρόφιμα που έχουν υποβληθεί σε μία και μόνη διερεύνηση με PFNA.
A procedure should also be developed, which ensures that the same food items are not exposed repeatedly to neutron scanning, as this opinion of the committee applies only to foods which have been subjected to a single exposure of PFNA scanning.
Findlay, D.J.S., Parsons, T.V. & M.R. Sene (1993) Irradiation of Food and the Induction of radioactivity. Radiât. Phys. Chem., 42, 417-420. Εκθέσεις της Επιστημονικής Επιτροπής για τα Τρόφιμα (Τριακοστή έκτη σειρά)
Findlay, D.J.S., Parsons, T.V. & M.R. Sene (1993) Irradiation of Food and the Induction of radioactivity. Radiât. Phys. Chem., 42, 417-420. Reports of the Scientific Committee for Food (Thirty-sixth series)
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΠΑ ΤΟ ΙΣΟ- ΑΣΚΟΡΒΙΚΟ ΟΞΥ
OPINION ON ISO-ASCORBIC ACID
Να δοθεί διευκρίνηση επάνω στη γνωμοδότηση για το ισοασκορβικό οξύ (ερυθορβικό οξύ) που διατυπώθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1990 (Επιστημονική Επιτροπή για τα Τρόφιμα, Εικοστή έκτη Σειρά Εκθέσεων).
To provide clarification of the opinion expressed on isoascorbic acid (erythorbic acid) on 19 October 1990 (Scientific Committee for Food, Twenty-sixth Series of Reports).
Η Επιστημονική Επιτροπή για τα Τρόφιμα έχει αξιολογήσει την ασφάλεια της χρήσης του ισοασκορβικού οξέος σε δύο προηγούμενες περιπτώσεις.
The Scientific Committee for Food has evaluated the safety in use of isoascorbic acid on two previous occasions.
Στη γνωμοδότηση της του Σεπτεμβρίου 1984, η Επιτροπή συμπέρανε ότι τα δεδομένα που ήταν τότε διαθέσιμα ήταν ανεπαρκή για πλήρη τοξικολογική αξιολόγηση της ουσίας και. επιπλέον, ότι η πιθανότητα ανταγωνιστικής αλληλεπίδρασης με την πρόσληψη και κατανομή του ασκορβικού οξέος θα μπορούσε να είναι σημαντική για τα άτομα με ακραία όρια πρόσληψης αυτής της βιταμίνης.
In its opinion of September 1984, the Committee concluded that the data then available were inadequate for full toxicological evaluation of the substance and, further, that the possibility of competitive interference with the absorption and distribution of ascorbic acid might be of significance for individuals with borderline intakes of this vitamin.
Σε εκείνη την περίπτωση, η Επιτροπή είχε τη γνώμη ότι η χρήση του σε τρόφιμα και τα ποτά δεν ήταν αποδεκτή και δεν καθόρισε μία ADI, Ανεκτή Ημερήσια Δόση Πρόσληψης, (Επιστημονική Επιτροπή για τα Τρόφιμα, Εικοστή έκτη Σειρά Αναφορών).
On that occasion, the Committee was of the opinion that the use of isoascorbic acid in food and drink was not acceptable and did not establish an ADI (Scientific Committee for Food, Twenty-second Series of Reports).
Μετά από αυτά, στη γνωμοδότηση της στις 19 Οκτωβρίου 1990, με βάση τα αποτελέσματα μίας μακροχρόνιας έρευνας σε αρουραίους και την ικανοποιητική συμφωνία αυτών των αποτελεσμάτων με την αναφερόμενη ανθρώπινη διαιτολογική εμπειρία, η Επιτροπή καθόρισε μία ADI των 6 mg/kg σωμ.βαρ. (Επιστημονική Επιτροπή για τα Τρόφιμα, Εικοστή έκτη Σειρά Εκθέσεων).
Subsequently, in its opinion of 19 October 1990, on the basis of the results of a long-term study in rats and the satisfactory agreement of those findings with reported human nutritional experience, the Committee established an ADI of 6 mg/kg bw (Scientific Committee for Food, Twenty-sixth Series of Reports).
Η αιτιολογία γι' αυτό το συμπέρασμα δεν παρουσιάστηκε εκτενώς στη δημοσιευμένη έκθεση της.
The rationale for that conclusion was not presented in extenso in its published report.
Σε απάντηση του αιτήματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για διευκρίνιση της γνωμοδότησης της για το ισοασκορβικό οξύ, η Επιτροπή εκθέτει στο κείμενο που ακολουθεί τις αιτίες που υποστηρίζουν τα συμπεράσματα της και επίσης λαμβάνει την ευκαιρία να αναθεωρήσει τα συμπεράσματα της υπό το φως της πρόσφατα υιοθετημένης Οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, την 92/2/ΕΚ, που αφορά τα πρόσθετα των τροφίμων εκτός από τα χρώματα και τις γλυκαντικές ύλες η οποία καθορίζει, για πρώτη φορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προβλεπόμενο όριο για τη χρήση του ασκορβικού οξέος στα τρόφιμα.
In response to the request from the Commission to clarify its opinion on isoascorbic acid, the Committee sets out in the following text the reasoning supporting its conclusions of 19 October 1990 and also takes the opportunity to review its conclusions in the light of the recently adopted European Parliament and Council Directive 95/2/EC concerning food additives other than colours and sweeteners which establishes for the first time at European Union level provision for the use of isoascorbic acid in food.
Από τους αρουραίους, τους ποντικούς, τους μυωξιούς (χάμστερ) και τα κουνέλια λείπει ο ενεργητικός μηχανισμός διευκολυνόμενης μεταφοράς της απορρόφησης που υπάρχει στα ινδικά χοιρίδια και στον άνθρωπο.
Rats, mice, hamsters and rabbits lack the active carrier-mediated absorption mechanism present in guineapigs and man.
Η εντερική απορρόφηση του ισοασκορβικού οξέος έχει αποδειχθεί ότι είναι λιγότερο αποτελεσματική στα τρωκτικά απ' ότι είναι στα ινδικά χοιρίδια και τον άνθρωπο.
Intestinal absorption of isoascorbic acid has been shown to be less efficient in rodents compared to guineapigs and man.
Η κατακράτιση του ισοασκορβικού οξέος στους ιστούς και η επαναρρόφησή του στους νεφρούς είναι επίσης μικρή, και έτσι οδηγεί στη γρήγορη αποβολή του με τα ούρα.
Retention of isoascorbic acid in the tissues and reabsorption in the kidneys is also poor, thus leading to its rapid elimination in the urine.
Γι' αυτό το ισοασκορβικό οξύ θεωρείται ότι έχει μικρή αντισκορβουτική δράση.
Isoascorbic acid is therefore regarded as having low antiscorbutic activity.
Η απόδειξη σχετικά με την αλληλεπίδραση του ισοασκορβικού οξέος με το ασκορβικό οξύ που βρίσκεται αποθηκευμένο στους ιστούς ή η απορρόφηση του είναι κάπως αντιφατική.
The evidence regarding isoascorbic acid interference with the ascorbic acid tissue stores or absorption is somewhat contradictory.
Η κανονική διαιτητική πρόσληψη από τις σήμερα προτεινόμενες χρήσεις δεν είναι πιθανό να οδηγεί σε καμία σημαντική έλλειψη του ασκορβικού οξέος.
Normal dietary intake from the presently suggested uses are not likely to lead to any significant deficiency in ascorbic acid.
Μόνο οι συγκεντρώσεις του ισοασκορβικού οξέος που είναι μεγαλύτερες τουλάχιστον κατά μία τάξη μεγέθους από αυτές του ασκορβικού οξέος είναι πιθανό να αλληλεπιδρούν σημαντικά με το προσλαμβανόμενο ασκορβικό οξύ.
Only concentrations of isoascorbic acid at least an order of magnitude higher than those of ascorbic acid are likely to interfere significantly with ascorbic acid uptake.
Έρευνες στον άνθρωπο έδειξαν ότι ημερήσιες δόσεις των 600 mg δεν είχαν αρνητικές επιδράσεις στον κορεσμό με ασκορβικό οξύ σε εθελοντές από τους οποίους έλειπε το ασκορβικό οξύ.
Human studies showed that daily doses of 600 mg had no adverse effects on ascorbic acid repletion in volunteers depleted of ascorbic acid.
ΙΣΟ-ΑΣΚΟΡΒΙΚΟ
ISO-ASCORBIC ACID
Ο μεταβολισμός του ισοασκορβικού οξέος δεν έχει μελετηθεί λεπτομερώς αλλά φαίνεται να είναι, τουλάχιστον ποιοτικά, όμοιος με αυτόν του ασκορβικού οξέος.
The metabolism of isoascorbic acid has not been studied in detail but appears, at least qualitatively to be similar to that of ascorbic acid.
Παρόλο που τυπικές έρευνες αναπαραγωγής σε πολλές γενιές δεν έχουν γίνει, άλλες έρευνες δείχνουν ότι τουλάχιστον η αναπαραγωγική λειτουργία των αρσενικών δεν επηρεάζεται με την χορήγηση από το στόμα του ισοασκορβικού οξέος.
Although formal multigeneration reproduction studies have not been carried out, other studies show that at least male reproductive function is not affected by orally administered isoascorbic acid.
Το ισοασκορβικό οξύ δεν είναι ούτε τερατογόνο ούτε γενοτοξικό.
Isoascorbic acid is neither teratogenic nor genotoxic.
Παρόλη τη σχετικά μικρή απορρόφηση του προσλαμβανόμενου ισοασκορβικού οξέος από τους αρουραίους, οι χρησιμοποιούμενες δόσεις στις έρευνες μέγιστης διάρκειας ζωής σε ποντικούς (Inai κ.ά., 1989) είναι πιθανό να έχουν οδηγήσει σε επίπεδα του ισοασκορβικού οξέος στο πλάσμα όμοια με εκείνα που βρέθηκαν σε εθελοντές ανθρώπους στους οποίους δόθηκαν σχετικά υπερβολικές δόσεις για μία παρατεταμένη χρονική περίοδο.
Despite the comparatively poor absorption of ingested isoascorbic acid by rodents, the doses employed in the available lifespan studies in mice (Inai et al., 1989) are likely to have resulted in plasma levels of isoascorbic acid similar to those found in human volunteers given comparatively excessive doses for a prolonged period.
Σε μία 7μηνη έρευνα σε ποντικούς, μία δόση των 15 g/kg σωμ.βαρ. έδωσε στο πλάσμα επίπεδα των 25 mg/λίτρο (Tsao & Salimi, 1983). Στην έρευνα μέγιστης διάρκειας ζωής στους ποντικούς, δεν μετρήθηκαν επίπεδα στο πλάσμα αλλά η χρησιμοποιούμενη δόση ήταν 3,3-7 g/kg σωμ.βαρ. Σε μία έρευνα με θηλυκά άτομα ως εθελοντές, μία δόση 10 mg/kg σωμ.βαρ. έδωσε στο πλάσμα 3,5 mg/λίΐρο. Η φυσιολογική διαιτητική κατανάλωση, που βασίζεται στις σημερινές τεχνολογικές χρήσεις, είναι περίπου 0,13 mg/kg σωμ.βαρ. Στην έρευνα μέγιστης διάρκειας ζωής σε αρουραίους που χρησιμοποιήθηκαν για τον καθορισμό της Ανεκτής Ημερήσιας Δόσης Πρόσληψης, δόσεις των 0,625-1,25 g/kg σωμ.βαρ. δόθηκαν αλλά δεν μετρήθηκαν επίπεδα στο πλάσμα. Γι' αυτό, τουλάχιστον μία έρευνα με τρωκτικά ενδεχομένως πέτυχε κατάλληλα επίπεδα στο αίμα. Παρόλο που οι διαθέσιμες έρευνες μέγιστης διάρκειας ζωής σε ποντικούς και αρουραίους είναι ανεπαρκείς από πολλές απόψεις, υπό το φως των σύγχρονων απαιτήσεων, δεν δίνουν καμία απόδειξη για καρκινογένεση ή για ειδικές χρόνιες τοξικές επιδράσεις. Συνολικά, παρόλο που υπάρχουν μερικές αδυναμίες στη βάση δεδομένων, η Επιτροπή θεώρησε τη χρήση του ισοασκορβικού οξέος αποδεκτή εφόσον: (α) παρόλο που ο μεταβολισμός του ισοασκορβικού οξέος δεν είναι ίδιος με αυτόν του ασκορβικού οξέος, είναι παρόμοιος (β) αν και τα τρωκτικά είναι λιγότερο ικανά στην απορρόφηση του ισοασκορβικού οξέος, υπάρχει κάποια απορρόφηση στους αρουραίους και τους ποντικούς (τα είδη που χρησιμοποιήθηκαν στις έρευνες τοξικότητας) και (γ) δεν αναφέρθηκαν αρνητικές επιδράσεις στους ανθρώπους ως σήμερα.
In a 7 months study in mice, a dose of 15 g/kg b.w. gave plasma levels of 25 mg/1 (Tsao & Salimi, 1983). In the lifespan study in mice, no plasma levels were measured but the dose used was 3.3-7 g/kg b.w. In a study in human female volunteers, a dose of 10 mg/kg b.w. gave plasma levels of 3.5 mg/1. Normal dietary intakes, based on present technological uses, are around 0.13 mg/kg b.w. In the lifespan rat study used to set the ADI doses of 0.625-1.25 g/kg b.w. were given but no plasma levels were measured. Therefore, at least one rodent study probably achieved adequate blood levels. Although the available lifespan studies in mice and rats are inadequate in several respects in the light of modern requirements they did not produce any evidence for carcinogenicity or specific chronic toxic effects. Overall, despite some deficiencies in the database, the Committee considered the use of isoascorbic acid to be acceptable because (i) although the metabolism of isoascorbic acid is not identical to ascorbic acid, it is similar, (ii) although rodents are less efficient at absorbing isoascorbic acid, there is some absorption in rats and mice (the species used in the toxicity studies) and (iii) no adverse effects have been reported from human exposure to date.
Καθώς το επίπεδο μη παρατηρήσιμων επιδράσεων (NEL) στην έρευνα με τους αρουραίους, βρέθηκε να είναι χαμηλότερο από το επίπεδο δόσης της ελάχιστης επίδρασης στην έρευνα με τα ποντίκια, η ADI (αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη), που είχε καθοριστεί με βάση την έρευνα στους αρουραίους, επιβεβαιώθηκε.
As the NEL in the rat study was found to be lower than the minimal effect dose level in the mouse study, the ADI, previously established on the basis of the rat study, was confirmed.
ADI για τον άνθρωπο: 6 mg/kg σωμ.βαρ.
ADI for man: 6 mg/kg b.w.
Οι παρούσες χρήσεις που αναγράφονται στην Οδηγία (95/2/ΕΚ) είναι πιθανό να οδηγούν σε πρόσληψη που βρίσκεται πολύ κάτω από την ADI.
Current uses Usted in the Directive (95/2/EC) are likely to result in dietary intakes well below the ADI.
Η Επιτροπή θα επιθυμούσε να πληροφορηθεί αν προτείνονται νέες χρήσεις που είναι πιθανό να οδηγούν σε κατανάλωση που σταθερά υπερβαίνει την ADI.
The Committee would like to be informed if new uses are being proposed which are likely to lead to intakes persistently exceeding the ADI.
Τα δεδομένα που αναθεωρήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της αξιολόγησης ανακεφαλαιώνονται στο παράρτημα αυτού του κειμένου.
The data reviewed during the course of this evaluation are summarised in the annex to this text.
TO D-ΙΣΟΑΣΚΟΡΒΙΚΟ (ΕΡΥΘΟΡΒΓΚΟ) ΟΞΥ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΑΤΑ ΝΑΤΡΙΟΥ, ΚΑΛΙΟΥ ΚΑΙ
D-ISOASCORBIC (ERYTHORBIC) ACID AND ITS SODIUM, POTASSIUM AND
Το ισοασκορβικό οξύ έχει το συντακτικό τύπο: o = c —
IAA has the structural formula: o = c-
Παρασκευάζεται από 2-κετο-α-γλυκονικό ασβέστιο με μια μέθοδο πολλαπλών σταδίων.
It is manufactured from Ca-2-keto-d-gluconate by a multistep process.
Οι τεχνολογικές λειτουργίες του είναι: α) Αντιοξειδωτικό για τη σταθεροποίηση του χρώματος και του αρώματος σε φρέσκα, κατεψυγμένα και κονσερβοποιημένα φρούτα, για τη σταθεροποίηση των β-κυανινών προς αποφυγή της διαφυγής αρώματος σε αεριούχα ποτά, που είναι αρωματισμένα με λεμόνι, στη μπύρα, στα αλεσμένα ψάρια.
It functions technologically as: a) antioxidant to stabilise colour and flavour in fresh, frozen and canned fruits, to stabilise betacyanins, to prevent off-flavours in citrus flavoured carbonated drinks, beer, minced-fish.
β) Επιταχυντής στο πάστωμα με νιτρώδη άλατα για κρέατα, για μεγαλύτερη διάρκεια ζωής (χρώμα, άρωμα), αναγωγή σε υπολειπόμενα νιτρώδη, αναστολή του σχηματισμού νιτροζαμινών.
b) accelerator of nitrite cure for meats, for better shelf life (colour, flavour), reduction in residual nitrite, inhibition of nitrosamine formation.
Επίπεδα χρήσης: χυμοί φρούτων 50-200 χιλιογραμμάρια/κιλό κονσερβοποιημένα, κατεψυγμένα φρούτα 250-450 χιλιογραμμάρια/κιλό μπύρα 20-60 χιλιογραμμάρια/λίτρο παστά κρέατα 200-500 χιλιογραμμάρια/κιλό.
50-200 mg/kg 250-450 mg/kg 20-60 mg/1 200-500 mg/kg fruit juices canned, frozen fruits beer cured meats
Το ισοασκορβικό οξύ και το ισοασκορβικό νάτριο είναι εγκεκριμένα συστατικά τροφίμων στις Η.Π.Α., στον Καναδά, στην Ιαπωνία, στην Αυστραλία, στη Νέα Ζηλανδία, στην Ανατολική Ευρώπη και σε ορισμένες χώρες της Νοτίου Αμερικής είτε σε χυμούς φρούτων είτε σε προϊόντα παστού κρέατος.
IAA and Na-IAA are permitted food additives in USA, Canada, Japan, Australia, New Zealand, Eastern Europe and some South American states either in fruit juices, fruits or cured meat products.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η χρήση τους απαγορεύεται από την Οδηγία για τα Αντιοξειδωτικά και τους Κανονισμούς για Αντιοξειδωτικά στα Τρόφιμα.
In the EU their use is prohibited by the Antioxidants Directive and the Antioxidants in Food Regulations.
Το ισοασκορβικό οξύ χρησιμοποιείται επίσης σε ορισμένα κρασιά, τα οποία για το λόγο αυτό δεν μπορούν να εισαχθούν στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
IAA is also used in certain wines which cannot therefore be imported into the European Community.
Η διάκριση μεταξύ του ασκορβικού και του ισοασκορβικού οξέος γίνεται με μια απλή, γρήγορη και αξιόπιστη αναλυτική μέθοδο (Hoffman, Β. 1980).
A simple, quick and reliable analytical method distinguishes between AA and IAA (Hoffman, B. 1980).
Το ισοασκορβικό οξύ και το ισοασκορβικό νάτριο αξιολογήθηκαν από την JECFA το 1961, 1973 και 1990.
IAA and Na-IAA were evaluated by JECFA in 1961,1973 and 1990.
Στην παλαιότερη αξιολόγηση είχε καθοριστεί από εκείνη την επιτροπή μια Αποδεκτή Ημερήσια Δόση Πρόσληψης 5 χιλιογραμμαρίων/κιλό βάρους του σώματος, με βάση μια μακρόχρονη έρευνα σε αρουραίους (Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, 1974), αυτή όμως μεταβλήθηκε σε μια μη καθορισμένη "Αποδεκτή Ημερήσια Δόση Πρόσληψης" (Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, 1991), που βασίστηκε σε νέες τοξικολογικές και καρκινογενετικές έρευνες σε αρουραίους και ποντικούς, καθώς και σε έρευνες σχετικά με τις μεταβολικές και διατροφικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ του ισοασκορβικού και του ασκορβικού οξέος, περιλαμβανομένων και μελετών σε ανθρώπους.
In the earlier evaluation an ADI of 5 mg/kg b.w. was established by that committee on the basis of a long-term study in rats (WHO, 1974) but this was changed to an ADI "not specified" (WHO, 1991) on the basis of new long-term toxicity and carcinogenicity studies in rats and mice as well as studies on the metabolic and nutritional interactions of IAA with AA including human studies.
Από τότε έχουν γίνει γνωστές επιπλέον πληροφορίες που επιτρέπουν μια επαναξιολόγηση αυτών των ουσιών.
Additional information has become available since that time which permits a re-appraisal of these substances.
Βιολογικά δεδομένα
Biological data
Βιοχημικά στοιχεία Απορρόφηση, μεταβολισμός, κατανομή, απέκκριση:
Absorption, metabolism, distribution, excretion:
Έκθεση FASEB 1979. Hughes, R.E. και Jones, P.R. 1970).
Many studies have been carried out in guineapigs which lack L-gulono-lactono-oxidase and cannot synthesise AA similar to man and the primates.
Ο μηχανισμός μεταφοράς βρίσκεται στις λάχνες του εντερικού σωλήνα (Toggenburger, G. και συνεργάτες, 1979).
Rats, hamsters and rabbits synthesise AA and do not appear to have an active transport mechanism for AA but absorb it and IAA by passive diffusion.
Ο μεταβολισμός του ισοασκορβικού οξέος δεν έχει μελετηθεί πολύ.
After oral administration some 54% was exhaled, 30% appeared in the urine and 4% in the faeces.
Κατά πάσα πιθανότητα ακολουθεί τους ίδιους μεταβολικούς δρόμους όπως και το ασκορβικό οξύ.
Trace amounts (less than 1%) were found in the organs, chiefly liver, lung and kidneys (Hornig, D. 1975).
Οι τελικοί μεταβολίτες του ισοασκορβικού οξέος είναι κατά πάσα πιθανότητα C02, οξαλικό οξύ και παράγωγα με 4 και 5 άτομα άνθρακα.
Guineapigs given 40 mg/day for 2 months excreted at that time 1.9% of the ingested dose in their urine (Pelletier, O. 1969).
Μετά από ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση, περισσότερο από 75% εμφανίστηκε στα ούρα, 20% εκπνεύστηκε, 3% βρέθηκε στα περιττώματα.
Dogs given 5 g Na-IAA excreted 19% within 24 h (Rivers, J.M. et al 1963).
Μετά από χορήγηση από το στόμα, περίπου 54% εκπνεύστηκε, 30% εμφανίστηκε στα ούρα και 4% στα περιττώματα.
Rats excreted in their urine 10 times more C14-labelled IAA compared to AA (Baker, E.M. et al 1973).
Ιχνοποσότητες (λιγότερο από 1%) βρέθηκαν στα
However rats given 5% IAA in their diet only excreted twice as much as those given AA, only 5-10% of the excreted material was unchanged IAA (Fukushima, S. et al 1984).
ΟΞΥ όργανα, κυρίως στο ήπαρ, στους πνεύμονες και στους νεφρούς (Hornig, D. 1975).
In human subjects an oral dose of 300 mg IAA did not affect the urinary AA level (Kadin, H. 1959).
Μελέτες ισορροπίας έδειξαν ότι απεκκρίνονταν εντός 24 ωρών 50-70% της δοκιμαστικής δόσης ισοασκορβικού οξέος έναντι 15% ασκορβικού οξέος.
Balance studies showed that 50-70% of the IAA test load compared to 15% of AA were excreted within 24 hours.
Η απέκκριση του ισοασκορβικού οξέος ήταν ταχύτερη και πιο ολοκληρωμένη, γεγονός που προϋποθέτει μικρή επαναρρόφηση από τους νεφρικούς σωλήνες και καθόλου μετατόπιση του ασκορβικού οξέος (Wang, M.M. 1962).
Excretion of IAA was more rapid and more complete suggesting little renal tubular resorption and no displacement of AA (Wang, M.M. 1962).
Σε τέσσερις άνδρες με μερικώς εξαντλημένα αποθέματα ασκορβικού οξέος χορηγήθηκαν 50 χιλιογραμμάρια ισοασκορβικού οξέος καθημερινά επί 2 εβδομάδες, και στη συνέχεια 100 χιλιογραμμάρια καθημερινά επί 2 εβδομάδες.
Four males, partially depleted of AA were then given 50 mg IAA daily for 2 weeks, followed by 100 mg daily for 2 weeks.
Ενώ όλες οι συγκεντρώσεις του ασκορβικού οξέος συνέχιζαν να ελαττώνονται καθ' όλο το χρονικό διάσημα των 4 εβδομάδων, η απέκκριση στα ούρα του ισοασκορβικού οξέος αυξήθηκε σημαντικά.
While all AA concentrations continued to fall throughout the 4 weeks, the urinary excretion of IAA increased considerably.
Η δόση φόρτωσης των 300 χιλιογραμμαρίων δεν αύξησε το επίπεδο ασκορβικού οξέος στα λευκά κύτταρα, ενώ 50-60% της δόσης εμφανίζονταν στα ούρα.
A loading dose of 300 mg did not raise the white cell AA level, 50-60% of the load appearing in the urine.
Η τύχη του κατακρατούμενου μέρους δεν είναι γνωστή ούτε και η λειτουργία τυ δεϋδροισοασκορβικού οξέος.
The fate of the retained portion is not known nor the function of the dehydro-IAA.
Η πρόσληψη στα λευκά κύτταρα έδειχνε να είναι στερεοχημικά ειδική (Rivers, J.M. 1963).
White cell uptake appeared to be stereospecific (Rivers, J.M., 1963).
Οι ιστοί αποσπούν το ισοασκορβικό οξύ από το αίμα με ευκολία και φθάνουν το 60-70% του επιπέδου του ισοασκορβικού οξέος, όμως η κατακράτηση του ισοασκορβικού οξέος είναι λιγότερο ισχυρή (Hughes, R.E. και συνεργάτες, 1969. Hughes, R.E. και συνεργάτες, 1970).
Tissues abstract IAA easily from the blood and reach 60-79% of the AA level but retain IAA less strongly (Hughes, RE. et al, 1969; Hughes, RE. et al, 1970).
Κλιμακωτές δόσεις από το στόμα είτε του ασκορβικού είτε του ισοασκορβικού οξέος, οι οποίες χορηγήθηκαν σε ινδικά χοιρίδια σε ένα χρονικό διάστημα 16 ημερών, απέφεραν ανιχνεύσιμα επίπεδα σε ιστούς μόνο με δόσεις των 20 ή των 100 χιλιογραμμαρίων/ημέρα.
Oral graded doses of either AA or IAA, given to guineapigs over 16 days, produced detectable tissue levels of IAA only with doses of 20 or 100 mg/day.
Λιγότερο ισοασκορβικό οξύ είχε κατακρατηθεί στους ιστούς σε σύγκριση με την αντίστοιχη δόση ασκορβικού οξέος (Suzuki, Ε., και συνεργάτες, 1988).
Less IAA was retained in the tissues compared to equivalent AA loading (Suzuki, E., et al 1988).