natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην πράξη, ο στόχος αυτός συχνά είναι δυνατόν να επιτυγχάνεται με την προσφυγή σε οδη-γίες-πλαίσια, δεδομένου ότι η νομοθεσία που μετα­φέρεται στο εθνικό δίκαιο πρέπει κανονικά να εφαρ­μόζεται επιτόπου από τις εθνικές ή περιφερειακές αρχές με παράλληλη τήρηση των συνταγματικών διατάξεων κάθε κράτους μέλους.
In practice this should be often the result of the use of framework directives, since the legislation transposed at national level would normally be implemented on the ground by the national or regional authorities with due respect for the constitutional requirements of the individual Member States.
Ωστόσο, όταν προ­βλέπεται άλλη νομοθετική πρόταση, πρέπει επίσης να εξετάζεται η δυνατότητα συγκεκριμένης αποκέντρω­σης της διαχείρισης της κοινοτικής δράσης.
However, in the case of other pro­posed legislation, the possibility of specific decentra­lization of the management of Community action should also be examined.
Αυτό το διάβημα είναι εξάλλου αναπό­φευκτο σε πολλές περιπτώσεις, δεδομένου ότι η ευρωπαϊκή δημόσια διοίκηση είναι ολιγάριθμη, ενώ οι εθνικές και περιφερειακές δημόσιες υπηρεσίες διαθέτουν πολυάριθμο προσωπικό.
This corresponds to the need to maintain such actions, as close to the citizen as possible It is also often inevitable, in view of the fact that the European public service is very small and the national and regional public services very large.
Οι σκέψεις που προαναφέρονται δείχνουν ότι η Επιτροπή επεξέτεινε τις εργασίες της στον τομέα της εφαρμογής της αρχής της επικουρικότητας πέραν των δεσμεύσεων που είχε αναλάβει στο Ευρωπαϊκό Συμ­βούλιο της Λισσαβόνας, όσον αφορά την αιτιολόγη­ση, στις νομοθετικές προτάσεις της, της ανάγκης δράσης σε κοινοτικό επίπεδο.
The paragraphs above indicate that the Commission has carried forward its work in the area of the application of the principle of subsidiarity, over and above the engagement which it took at the Lisbon European Council to justify in legislative proposals the need for such action at Community level.
Δύο είναι τα στοιχεία κλειδιά: η ανάγκη αιτιολόγησης της παρέμβασης πρέπει να αναγνωρίζεται από όλους τους ενδιαφερό­μενους στα κοινοτικά όργανα και η ένταση ή οι προτεινόμενες λεπτομέρειες για την κοινοτική παρέμ­βαση πρέπει να αποτελούν αντικείμενο εξέτασης.
In our view the two key elements are the need for all those concerned in the Community institutions to recognize the need to justify intervention and the need to examine the intensity of the manner in which intervention at Community level is proposed.
Οι δύο αυτές σημαντικές έννοιες δεν πρέπει να ερμη­νεύονται στατικά.
We do not think that there should be a static interpret­ation of these two important concepts. We should not "stop the film" of Community development.
Δεν πρέπει να "σταματήσει η ταινία" της κοινοτικής ανάπτυξης.
On an internal basis, the Commission has prepared a more detailed juridico-technical document intended to contribute to the definition of the principle and its better application; this document is [reproduced below].
Σε εσωτερικό επίπεδο, η Επιτροπή έχει προετοιμάσει ένα λεπτομε­ρέστερο νομικοτεχνικό έγγραφο που προορίζεται να συμβάλει στον ορισμό της εν λόγω αρχής και στην καλύτερη εφαρμογή της, το οποίο επισυνάπτεται στο παράρτημα.
Furthermore the Commission has already indicated that there could be advantage in an inter­institutional agreement on this point and is prepared to suggest a text, if this course seemed acceptable to the Parliament and to the Council.
Επιπλέον, η Επιτροπή έχει ήδη δηλώσει ότι θεωρεί πλεονεκτική τη σύναψη διοργανικής συμφωνίας ως προς το σημείο αυτό και είναι διατε­θειμένη να προβεί στην σχετική πρόταση, εφόσον η οδός αυτή φαίνεται αποδεκτή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
The Commission will continue to examine possible definitions of a more precise kind of the types of action which might be decentralized and of the elements of control and follow-up which might need to remain directly within the Commission's responsibility. The Community has already adopted a number of initiatives in this direction, in particular the development of the partnership in the operation of the structural policies.
Δελτίο ΕΚ 10-1992
I — Clarification of the concept
Η αρχή της επικουρικότητας
Community powers and national powers
Η αρχή της επικουρικότητας
A useful distinction can be made between those areas where Community money is being committed
Η αρχή της επικουρικότητας
Exclusive powers and shared powers
Οι δύο διαστάσεις της αρχής της επικουρικότητας α) Κριτήρια αναγκαιότητας
The two dimensions of the subsidiarily principle
β) Κριτήρια έντασης (αναλογικότητα)
The intensity (proportionality) of the action
II — Οριοθέτηση των αποκλειστικών αρμοδιοτή­των
II — The circumscription of exclusive powers
Τα χαρακτηριστικά της αποκ'/ειστικής αρμοδιότητας α) Το λειτουργικό στοιχείο β) Το υλικό στοιχείο
The subsidiarity principle as applied in the insti­tutional context is based on a simple concept: the powers that a State or a federation of States wields in the common interest are only those which individ­uals, families, companies and local or regional authorities cannot exercise in isolation.
Η δέσμη των αποκλειστικών αρμοδιοτήτων
The block of exclusive powers
III — Κριτήριο αναγκαιότητας και καταμερισμένες αρμοδιότητες
III — Interpreting the need for action when powers are shared
Οι δράσεις συμβολής
Supportive measures
Επικουρικότητα και ένταση της δράσης
IV — Subsidiarity and intensity of action
Η επιλογή του τρόπου δράσης
Choosing the appropriate form of action
Η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή 'Ενωση καθιέρωσε την αρχή της επικουρικότητας στο προοίμιο της και σε δύο από τις διατάξεις της (άρθρα Β και 3 Β).
The subsidiarity principle is enshrined in the pre­amble and in Articles Β and 3b of the Treaty on European Union.
Η αρχή αυτή βρισκόταν ήδη σε εμβρυακή κατάσταση στη Συνθήκη ΕΚΑΧ (άρθρο 5), αναφερόταν δε σιωπηρά μεν στη Συνθήκη της Ρώμης και ρητά στην Ενιαία Πράξη όσον αφορά τα θέματα περιβάλλοντος (130 Ρ).
It was present in embryonic form in the ECSC Treaty (Article 5). implicit in the Treaty of Rome, and spelled out in the Single Euro­pean Act in relation to the environment (Article 130r).
Η ένταση της νομοθετικής παρέμβασης
The intensity of legislative action
Η διαφάνεια των νομοθετικών κειμένων
Far from putting Community action in a straitjacket, it allows it to be expanded where cir­cumstances so require and. conversely, to be restric­ted or abandoned where it is no longer justified.
Διαχείριση και έλεγχος της εκτέλεσης
Transparency of instruments Management and supervision of implemen­
Επικουρικότητα και διαχείριση των κοινοτικών δρά­σεων
Subsidiarity activities
Λύση της διοργανικής συμφωνίας
The solution an interinstitutional agree­
Η αιτιολόγηση της αναγκαιότητας της δράσης απετέ­λεσε πάντα τη βάση των σημαντικών πρωτοβουλιών της Επιτροπής.
The common policies provided for in the Treaty of Rome, the creation of a frontier-free area and the flanking policies provided for in the Single Act — all these initiatives have been fully justified by the imperatives of European integration.
Οι τομείς με τους οποίους ασχολή-
Everyone accepts that these tasks could only be effectively undertaken at European level.
Το περιεχόμενο διοργανικής συμφωνίας
( 'unteni of interinstitutional agreement
Η αρχή της επικουρικότητας
The subsidiarity principle the Community, in contrast to those reserved to the Member States, cannot be assumed.
Αποσαφήνιση της έννοιας
What is surprising is that certain other obligations to act, imposed by the authors of the Treaty, have still not been met in full.
Ουδείς σκέπτεται να αμφισβητήσει ότι το κοινοτικό επίπεδο ήταν το μόνο κατάλληλο από άποψη απο­τελεσματικότητας.
The list includes transport policy, certain aspects of commercial policy, and, indeed, some key provisions of the Euratom Treaty.
Πρέπει καταρχήν να διευκρινιστεί ότι η αρχή της επικουρικότητας είναι μια αρχή που ρυθμίζει την άσκηση αρμοδιοτήτων, και όχι την ανάθεση αρμοδιο­τήτων.
A first consequence of the subsidiarity principle — too often ignored — is implicit in the first paragraph of Article 3b, namely that national powers are the rule and the Community's the exception.
Αυτή η ανάθεση εξαρτάται μόνο από τους συντάκτες της Συνθήκης που είχαν "εξουσία σύστασης αρμοδιοτήτων".
This explains why it would be pointless, at "consti­tutional" level, to list the powers reserved to the Member States.
Θα έπρεπε μάλλον να εκπλήσσεται κανείς σε αντίθετη περίπτωση, δεδομένου ότι ορισμένες υποχρεώσεις δράσης, τις οποίες επεδίωκαν οι συντάκτες της Συνθήκης, δεν έχουν ακόμη τεθεί πλήρως σε εφαρ­μογή, όπως η πολιτική των μεταφορών ή ορισμένες πλευρές της εμπορικής πολιτικής, χωρίς να αναφερ­θούν ουσιώδεις διατάξεις της Συνθήκης Ευρατόμ.
The intensity of Community action is sometimes criticized, the finger being pointed in particular at excessively detailed rules in highly sensitive areas (environment, health), regarded, rightly or wrongly, as being essential to the creation of a single market.
Η ένταση της κοινοτικής δράσης ενίοτε επικρίθηκε και, ιδιαίτερα, ο υπερβολικά λεπτομερής χαρακτήρας ορισμένων ρυθμίσεων σε εξαιρετικά ευαίσθητους τομείς (περιβάλλον, υγεία) οι οποίοι, δίκαια ή άδικα, θεωρούνται ότι συνδέονται στενά με την υλοποίηση της κοινής αγοράς.
However, the absence of a list of national powers creates a political problem to the extent that local authorities, and indeed the general public, in certain Member States conclude that there are no precise limits to intervention by the Community, which stands accused of being able to meddle where it pleases.
Για το λόγο αυτό, είναι άχρηστη, από "συνταγματική" άποψη, η ύπαρξη καταλόγου αρμοδιοτήτων προοριζόμενων για τα κρά­τη μέλη.
If subsidiarity is to be translated into concrete terms for the benefit of the general public, the first ques­tion to be answered is whether it might not be better to indicate the main areas reserved to the Member States rather than simply affirm that national pow­ers are the rule.
Ωστόσο, η απουσία καταλόγου εθνικών αρμοδιοτήτων δημιουργεί πολιτικό πρόβλημα στο μέτρο που οι απο­κεντρωμένοι οργανισμοί ορισμένων κρατών μελών και η κοινή γνώμη, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν ακριβείς περιορισμοί στις παρεμβάσεις της Κοινότητας που κατηγορείται ότι μπορεί να αναμειγνύεται στα πάντα.
The fact that proposals are often requested by the Council or by Parliament, that wide­ranging consul­tations are held with all concerned (green papers, meetings of experts, etc.), that the initial proposals are expanded or altered beyond recognition by the Council or Parliament is of little consequence.
Η συγκεκριμένη έκφραση της επικουρικότητας για τους πολίτες θέτει λοιπόν ένα πρώτο πρόβλημα, το οποίο συνίσταται στο κατά πόσον θα πρέπει να αναφέρονται οι κύριοι τομείς αρμοδιοτήτων που προορίζονται για τα κράτη μέλη, αντί να αρκεί η επιβεβαίωση ότι ο κανόνας είναι η εθνική αρμοδιό­τητα.
The public perception is that the Commission is mainly to blame for any rules or regulations which seem to conflict with the subsidiarity principle. Its having to bear the brunt of such criticism is especially unfair when it is doing no more than fulfil the two prime tasks assigned to it by the Treaty: exercising its sole right of initiative and acting as the custodian of Community law.
β) Αποκλειστικές και καταμερισμένες αρμοδιότητες
Exclusive powers and shared powers
Εν πάση περιπτώσει, η καθιέρωση της αρχής της επικουρικότητας στη Συνθήκη και η σημασία που της αποδίδουν τα κράτη μέλη συνιστούν ευκαιρία για όλα τα Όργανα, και καταρχήν για την Επιτροπή κατά την άσκηση της αρμοδιότητας πρωτοβουλίας της, να επαναφέρουν τη δράση της Κοινότητας στα ουσιώδη και να δρουν λιγότερο για να δρουν καλύτερα.
Be that as it may, the enshrinement of subsidiar­ity in the Treaty and the importance attached to it by the Member States provide an opportunity for all the institutions, and above all the Commission with its right of initiative, to confine Community action to the essentials, to do less to achieve more.
Μια δεύτερη δυσχέρεια που δημιουργεί η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή 'Ενωση είναι ότι οι συντάκτες της Συνθήκης, μολονότι απαρίθμησαν και, ενίοτε, οριο­θέτησαν προσεκτικά, τις αρμοδιότητες της Κοινότη­τας, καθιέρωσαν στο άρθρο 3 Β διάκριση μεταξύ των αποκλειστικών αρμοδιοτήτων της Κοινότητας και των καταμερισμένων αρμοδιοτήτων με τα κράτη μέλη, χωρίς να δίνουν ούτε ορισμό ούτε περιεχόμενο για καθεμία από αυτές τις "δέσμες αρμοδιοτήτων".
A second difficulty posed by the Treaty on Euro­pean Union is that, while the authors did enumerate and at times carefully circumscribe the Community's powers, they also drew a distinction in Article 3b between exclusive Community competence and competence shared with the Member States without defining or specifying the content of each of these "blocks of competence".
Με την ευκαιρία αυτή, υπογραμμίζεται επίσης ότι η εφαρμογή της αρχής αυτής δεν πρέπει να περιοριστεί στην άσκηση κηδεμονίας επί της Επιτροπής με την αμφισβήτηση του δικαιώματος πρωτοβουλίας που διαθέτει και, κατά συνέπεια, την τροποποίηση των ισορροπιών που ορίζουν οι Συνθήκες.
It also provides an opportunity to stress that subsidi­arity cannot be used to bring the Commission to heel by challenging its right of initiative and in this way altering the balance established by the Treaties.
Η αρχή της επικουρικότητας έχει διοργανική διάσταση και. ειδι­κότερα, συνδέεται στενά με το θέμα της έλλειψης δημοκρατικότητας.
There is an interinstitutional dimension to subsidiar­ity which also has a bearing on lhe democratic deficit.
Επομένως δεν υπάρχουν σαφώς καθορισμένα όρια μεταξύ αποκλειστικών και καταμερισμένων αρμοδιο­τήτων.
This means that there is no clear line of demarcation between exclusive and shared powers.
Η διάκριση μεταξύ αποκλειστικών αρμοδιο­τήτων και καταμερισμένων αρμοδιοτήτων έχει όμως μεγάλη σημασία, επειδή η αναγκαιότητα της δράσης εκτιμάται διαφορετικά ανάλογα με τον τύπο αρμοδιό­τητας.
The fact is, however, that the distinction between the two is extremely important because the need for action is assessed quite differently depending on the type of powers.
Οι δύο διαστάσεις της αρχής της επικουρικότητας
The two dimensions of the subsidiarity principle
Σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 3 Β της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η επικουρικότητα καλύ­πτει δύο διαφορετικές νομικές έννοιες οι οποίες συχνά συγχέονται:
Under the terms of Article 3b of the Maastricht Treaty, the notion of subsidiarity covers two distinct legal concepts which are often confused:
Ώ την αναγκαιότητα παρέμβασης (εδάφιο 2)'
D the intensity (proportionality) of the action taken (third paragraph).
Σκοπός είναι να δοθεί συγκεκριμένο περιεχόμενο στη γνωστή προβληματική, την προβληματική της αναλο­γικότητας, και να εφαρμοστεί στην πράξη η πολιτική βούληση.
It must be made quite clear from the outset that the subsidiarity principle regulates the exercise of powers rather than the conferment of powers.
Αν μία δράση αποδεικνύεται αναγκαία για την επίτευξη των στόχων της Συνθήκης, αυτή δεν πρέπει να είναι δυσανάλογη.
The conferment of powers is a matter for the writers of our "Constitution", that is to say, of the Treaty.
α την ένταση (αναλογικότητα) των λεπτομερειών πα­ρέμβασης (εδάφιο 3).
(a) As far as need is concerned, subsidiarity gov­erns the very principle of Community intervention and it is for the Community to demonstrate the
Από νομική άποψη, η έννοια της αποκλειστικής αρμοδιότητας χαρακτηρίζεται από δύο σωρευτικά στοιχεία.
The subsidiarity principle justification for Community action in preference to action taken, or action which could be taken, by the Member States to achieve the objectives of the Treaty.
α) 'Ενα λειτουργικό στοιχείο: η υποχρέωση δράσης για την Κοινότητα που θεωρείται ως μόνη αρμόδια για την εκπλήρωση ορισμένων αποστολών.
(a) A functional element: an obligation on the Community to act because it is regarded as having sole responsibility for the performance of certain tasks.
Ωστόσο, το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 3 Β δεν υποχρεώνει την Κοινότητα να καταδείξει την ανα­γκαιότητα της δράσης παρά μόνον "στους τομείς που δεν υπάγονται στην αποκλειστική της αρμοδιότητα", δηλαδή στους τομείς καταμερισμένης αρμοδιότη­τας.
However, the second paragraph of Article 3b does not require the Community to demonstrate the need for action except "in areas which do not fall within its exclusive competence", that is to say, in areas of shared competence.
Με άλλα λόγια, οι συντάκτες της Συνθήκης ξεκίνη­σαν από το αξίωμα ότι, σε ορισμένους τομείς, η Κοινότητα αποτελούσε το μόνο κατάλληλο επίπεδο για την πραγματοποίηση των δράσεων που απαιτού­νται για την επίτευξη των στόχων της Συνθήκης.
The obligation to act should be clearly and precisely imposed by the Treaty itself — for example. Article 8a: "The Community shall adopt measures with the aim of progressively establishing the internal market over a period expiring on 31 December 1992 ..."; or Article 40: "... a common organization of agricultural markets shall be estab­lished".
Η υποχρέωση δράσης πρέπει να προκύπτει σαφώς και επακριβώς από την ίδια τη Συνθήκη — π.χ. το άρθρο 8 Α "Η Κοινότητα εκδίδει τα μέτρα για την προο­δευτική εγκαθίδρυση της εσωτερικής αγοράς κατά τη διάρκεια χρονικής περιόδου η οποία λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1992.." ή το άρθρο 40 "...δημιουργείται κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών".
In other words, the authors of the Treaty assumed that, in certain areas, the Community was the only appropriate level for taking the action needed to achieve the objectives of the Treaty.
Εξάλλου, η Συνθήκη οργανώνει διαδικασία κυρώσεων για τη μη τήρηση της υποχρέωσης δράσης με την προσφυγή λ.όγω παράλειψης.
The Treaty also provides for sanctions in the event of failure to comply with the obligation to act.
Το Δικαστήριο, και αυτό πρέπει να τονιστεί, διαπίστωσε την παράλειψη του Συμβουλίου στον τομέα των μεταφορών.
The Court of Justice has already found against the Council for failure to act in the transport sector.
β) 'Ενα υλ.ικό στοιχείο: τα κράτη μέλη στερούνται του δικαιώματος να παρεμβαίνουν μονομερώς.
(b) A material element: the Member States lose the right to act unilaterally.
Ελλείψει ορισμού στη Συνθήκη της έννοιας της αποκλειστικής αρμοδιότητας ή απαρίθμησης των τομέων που αυτή καλύπτει, τα όργανα, και κατά κύριο λόγο η Επιτροπή, έχουν καθήκον να αναζητήσουν κοινή προσέγγιση της έννοιας αυτής προκειμένου να αποφεύγονται οι αδιάκοπες συγκρούσεις των ορίων μεταξύ αποκλειστικών και καταμερισμένων αρμοδιο­τήτων, που θέτουν σε κίνδυνο τη συνιστώσα "ανα­γκαιότητα" της επικουρικότητας.
Since the Treaty does not define the notion of exclus­ive competence or list the areas covered, it is for the institutions, and in the first place the Commission, to agree on a common approach to avoid endless demarcation disputes between exclusive competence and shared competence with the attendant dangers of watering down the "need" element of subsidi­arity.
Αυτή η απώλεια δεν σημαίνει ότι τα κράτη μέλη δεν μπορούν πλέον να νομοθετούν.
This does not mean that the Member States can no longer legislate.
Η σχετική δυνατότητα υφίσταται εφόσον η Κοινότητα το αποδέχεται —π.χ. για ορισμένες πλευρές της εμπορικής πολιτικής— ή πλαισιώνει τις εθνικές δράσεις, η Κοινότητα όμως μπορεί να κρίνει ότι η αφαίρεση του δικαιώματος πρέπει να είναι πλήρης.
They can still do so if the Com­munity agrees — on certain aspects of commercial policy, for example — or provides an umbrella for national action. But the Community could decide that this loss should be complete.
Επιπλέον, η αρχή της επικουρικότητας —ως κριτήριο επιλεξιμότητας καταμερισμένης αρμοδιότητας για την κοινοτική δράση— δεν ισχύει με τον ίδιο τρόπο για τους διάφορους στόχους που ορίζει η Συνθήκη.
Furthermore, the subsidiarity principle -- as a test of whether a given shared power qualifies for Com­munity action - does not apply in the same way to all the objectives set by the Treaty.
Ο βαθμός δεσμευτικότητας που επιβάλλεται στα όργανα και τα μέσα που τίθενται στη διάθεση τους δεν είναι τα ίδια για τις διάφορες αρμοδιότητες που ορίζονται στην Κοινότητα (π.χ. μεταξύ της πολιτικής της συνοχής και της πολιτικής άμυνας).
The constraints under which the institutions operate, and the instru­ments available to them, differ according to the responsibilities assigned to the Community (as between cohesion policy and civil protection, for example).
Δεν πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι, επειδή υπάρχει αποκλειστική αρμοδιότητα για τομέα που ορίζεται στη Συνθήκη (π.χ. οι κοινές οργανώσεις γεωργικών αγορών για την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 της Συνθήκης), όλη η ευθύνη για τη σχετική δραστηριότητα, υπό ευρεία ερμηνεία (π.χ. τη γεωργία), εμπίπτει σε αποκλειστική αρμοδιότητα.
But we cannot conclude that, because the Com­munity has exclusive competence for an area defined in the Treaty (for example, common organizations of agricultural markets with a view to achieving the objectives of Article 39), all responsibility for the activity in question (agriculture, say) is covered by exclusive competence.
Στο κείμενο της Συνθήκης δεν μπορεί να δοθεί ερμηνεία υπερβαίνουσα την ορθοφροσύνη.
The text of the Treaty cannot be interpreted so broadly as to leave common sense out of account.
Η αρχή της επικουρικότητας
(b) As far as intensity is concerned, subsidiarity provides a guarantee that the extent of the action uiken will not be out of proportion to the objective pursued, irrespective of whether the powers exer­cised are exclusive or shared, as stipulated in the third paragraph of Article 3b.
Επιπλέον, ορισμένες υποχρεώσεις δράσης δεν εκφρά­ζονται με τη βούληση αφαίρεσης του δικαιώματος από τα κράτη μέλη.
In some cases, too. an obligation to act does not reflect any wish to deprive the Member States of the right to act.
Η δέσμη των αρμοδιοτήτων (')
77it' block of exclusive powers '
Ώ τη διατήρηση των αλ.ιευτικών πόρων (άρθρο 102 της Συνθήκης προσχώρησης) και, κατ' αναλογία με την κοινή γεωργική πολιτική, την κοινή οργάνωση της αγοράς προϊόντων αλιείας·
We need to give substance to a well-known problem, the problem of proportionality, and translate politi­cal will into practice: if action is needed to achieve the objectives of the Treaty, it must not be dispro­portionale; this implies that recourse to the most binding instruments should be used as a last resort and that, wherever possible, priority should be given to support measures rather than regulations, to mut­ual recognition rather than harmonization, to framework directives rather than detailed rules and regulations, etc.
Για την υλοποίηση των στόχων της, η Κοινότητα υπόκειται σε υποχρεώσεις δράσης οι οποίες είναι, ιδίως, η δημιουργία χώρου χωρίς εσωτερικά σύνορα, η ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και η εγκαθίδρυση οικονομικής και νομισματικής ένωσης (άρθρο Β της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση).
So that the Community can attain its objectives, certain obligations to act have been imposed on it. These include, in particular, the creation of an area without internal frontiers, the strengthening of econ­omic and social cohesion, and the establishment of economic and monetary union (Article Β of the Maastricht Treaty),
β) Η οριοθέτηση αυτής της δέσμης αποκλειστικών αρ­μοδιοτήτων καλείται να εςελ.ιχθεί σε συνάρτηση με την πρόοδο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
(a) At the present stage in the Community's devel­opment it is impossible, legally speaking, to deter-
Δεν μπορεί κατά κάποιο τρόπο να απολιθωθεί.
1Areas of exclusive powers covered by the ECSC and Euratom Treaties have been disregarded.
Σύμφωνα με τους όρους της ίδιας της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η αποκλειστική αρμοδιότη­τα και η κοινή πολιτική —ανεξάρτητα από τη σημα­σία της τελευταίας— είναι έννοιες τόσο διαφορετικές όσο και οι έννοιες του στόχου και της υποχρέωσης δράσης.
The subsidiarity principle mine whether all these obligations to act entail exclusive powers for the Community and in particu­lar whether they deprive the Member States of the right to act.
Από ιστορική άποψη, η έννοια της αποκλειστικής αρμοδιότητας αναπτύχθηκε αρχικά από την υποχρέ­ωση υλοποίησης της "κοινής αγοράς" που εκφράσθη­κε με ιδιαίτερα δεσμευτικούς όρους, περιλαμβανομέ­νου και του καθορισμού της σχετικής ημερομηνίας στην Ενιαία Πράξη.
Under the terms of the Maastricht Treaty itself "exclusive competence" and "common policy" — whatever the scale of that policy — are concepts as different as "objective" and "obligation to act".