natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όσον αφορά πολλές καταγγελίες που υπεβλήθησαν εξ ονόματος διαφόρων ισπανικών εταιριών «Charters» —και που αφορούσαν τα αποκλειστικά δικαιώ­ματα τα οποία έχουν παραχωρηθεί στην Iberia και δεν τους επιτρέπουν να διοργανώσουν τις δικές τους βοηθητικές υπηρεσίες (')— η Επιτροπή, αφού πληροφορήθηκε από τις ισπανικές αρχές ότι η αυτοβοήθεια είναι νόμιμη δραστηριότητα υποκείμενη σε προηγούμενη άδεια και ότι δεν είχαν γνώση καμιάς αρνήσεως αδείας στις εν λόγω εταιρείες και αφού ζήτησε, χωρίς αποτέλεσμα, από τις καταγγέλλουσες να της παράσχουν αποδείξεις της αρνήσεως των αρχών, αποφάσισε να κλείσει την υπόθεση, λόγω ελλείψεως αποδείξεων.
As regards a number of complaints submitted on behalf of various Spanish charter companies and relating to exclusive rights granted to Iberiawhich allegedly prevented them from organizing their own assistance,l the Commission, after being informed by the Spanish authorities that self-assistanceis a legal activity subject to prior authorization and that they were not awareof any refusal to grant authorization to the airlines in question and afterunsuccessfully requesting the plaintiffs to provide proof of such refusal by theauthorities, decided to file the complaints in question because of a lack ofevidence.
Παρά την επίσημη δέσμευση που ανέλαβαν οι ισπανικές αρχές, η κατά 65 % επιδότηση των τιμών των βοηθητικών υπηρεσιών στα αεροδρόμια, που εχορηγείτο στις ισπανικές αεροπορικές εταιρείες (2), καταργήθηκε μόνον μερικώς, από 1ης Νοεμβρίου.
In spite of a formal undertaking by the Spanish authorities, the reduction of65% in the charges for assistance at airports granted to Spanish airlines 2was only partly abolished from 1 November.
Η Επιτροπή μελετά τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν για να καταργηθεί πλήρως αυτή η επιδότηση που εισάγει διακρίσεις.
The Commission is studying themeasures that need to be taken to do away with this discriminatory reductioncompletely.
(2) XXI Έκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού, σημείο 336.
Twentyfirst Competition Report, point 335.Twenty-first Competition Report, point 336.
ΚΥΡΙΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΕΛΑΒΕ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ
284 COMPETITION POLICY AND STATE INTERVENTION
Κατόπιν της καταγγελίας που κατέθεσε ιδιωτικός ναυτιλιακός όμιλος σχετικά με την άρνηση της δανικής κυβέρνησης να του επιτρέψει την πρόσβαση στο λιμάνι του Rodby ('), προκειμένου να εκμεταλλεύεται την τακτική πορθμιακή γραμμή μεταξύ αυτού του λιμανιού και του γερμανικού λιμανιού Puttgarden, η Επιτροπή απηύθυνε προειδοποιητική επιστολή προς την κυβέρνηση αυτή, βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΟΚ.
Following a complaint lodged by a private shipping line concerning therefusal by the Danish Government to grant it access to Rodbyhavn lto operatea regular ferry service between that port and the German port of Puttgarden,the Commission sent a letter of formal notice to that Government on the basisof Article 90(3) of the EEC Treaty.
Η Επιτροπή έκρινε, πράγματι, ότι η άρνηση έχει ως αποτέλεσμα την προστασία του μονοπωλίου των δανικών (DSB) και γερμανικών (DB) σιδηροδρόμων που προσφέρουν οι ίδιοι από κοινού, υπηρεσίες μεταφορών στην ίδια αυτή θαλάσσια οδό.
In the Commission's opinion, the effect of this refusal is to protect the monopolyenjoyed by Danish (DSB) and German (DB) railways, which jointly operate aferry link on this route.
Η άρνηση αυτή είναι ασυμβίβαστη προς τις διατάξεις του άρθρου 90, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 86 της Συνθήκης.
Such a refusal would be incompatible with Article 90(1),read in conjunction with Article 86 of the Treaty.
Επιτροπή έκρινε ότι η ύπαρξη επιδοτήσεως της τάξης του 20 % στα τιμολόγια της εν λόγω εταιρείας για ορισμένα ταξίδια που πραγματοποιούν συνταξιούχοι ή άτομα ηλικίας άνω των 60 ετών, ισπανικής μόνον ιθαγένειας, δεν βασίζεται, όπως υποστηρίζει η ισπανική κυβέρνηση, σε αυστηρώς εμπορικά κριτήρια.
As regards the complaint against further discrimination on grounds ofnationality on the part of Transmediterranea, the public-sector sea transportcompany,2the Commission held that, contrary to the view taken by the Spanish Government, the existence of a 20% reduction in the company's faresfor certain trips made by pensioners and people over the age of 60, providedthey are of Spanish nationality, is not based on strictly commercial criteria.
Στην πραγματικότητα, το κράτος, μέσω της δημόσιας επιχείρησης του, συνεχίζει να επιδιώκει τους στόχους κοινωνικής φύσεως (εκπτώσεις υπέρ των ηλικιωμέ­νων), αλλά με διακρίσεις (αποκλειστικά ηλικιωμένοι Ισπανοί), που ορίζονταν στη νομοθεσία του η οποία απετέλεσε το αντικείμενο της απόφασης της Επιτροπής της 22ας Ιουνίου 1987 (3).
In reality, through the conduct of its public company, the State was continuingto pursue the social, but discriminatory objective (fare reductions only forelderly people of Spanish nationality) that it had set itself in the legislationwhich had already formed the subject of the Commission decision on 22 June1987.3
Αυτό οδήγησε την Επιτροπή στο συμπέρασμα ότι το ισπανικό κράτος, μέτοχος κατά 95 % στην εταιρεία Transmediterranea, απέφυγε, οπωσδήποτε, να ενεργήσει για να τερματίσει, κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΟΚ, ένα μέτρο σαφώς αντίθετο προς τις διατάξεις του άρθρου 7 αυτής της Συνθήκης.
This led the Commission to conclude that the Spanish State, which has a 95%holding in Transmediterranea, at the very least failed to act to put an end to ameasure within the meaning of Article 90(1) of the EEC Treaty which clearlyconflicts with Article 7 of the Treaty.
Συνεπώς, η Επιτροπή αναγκάστηκε να κινήσει, έναντι της ισπανικής κυβέρνησης, μια διαδικασία παράβασης, σύμφωνα με το άρθρο 90, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΟΚ.
The Commission therefore felt compelled to initiate infringement proceedingsagainst the Spanish Government under Article 90(3) of the EEC Treaty.
§ 5 — Αλλοι τομείς
§ 5 — Other industries
Με απόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 1991 (υπόθεση C-179/90, Porto di Genova), το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι το μονοπώλιο εκτελέσεως των λιμενικών εργασιών στην Ιταλία ήταν ασυμβίβαστο προς τις διατάξεις του άρθρου 90, παράγραφος 1, της Συνθήκης, σε συνδυασμό με τα άρθρα 30, 48 και 86.
In its judgment of 10 December 1991 (Case C-179/90 Porto di Genova),the Court of Justice held that the monopoly of port handling operations in Italy was incompatible with Article 90(1) of the Treaty, read in conjunctionwith Articles 30, 48 and 86.
Η Επιτροπή αναφερόταν ιδιαίτερα στα κυριότερα λιμάνια, ο όγκος κινήσεως των οποίων δύναται να επηρεάσει, κατά την άποψη της, τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.
By letter dated 31 July the Commission, in accordance with Article 90(3), gavethe Italian Government notice to communicate within two months the measuresit intended to adopt in order to bring the laws and regulations governing themonopoly of port handling operations in Italy into line with Community law.The Commission made specific reference to the major ports where, in its view,the volume of trade was liable to affect trade between Member States.
Στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής, η Επιτροπή πληροφορήθηκε ότι το ιταλικό Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε, στις 15 Οκτωβρίου, υπό μορφήν νομοθετικού διατάγματος (') νέες διατάξεις σχετικά με τις λιμενικές εργασίες.
In the course of the procedure, the Commission was informed that the Italian Council of Ministers had adopted on 15 October new provisions on dock workin the form of a decree-law.* *
Το διάταγμα αυτό καταργεί τόσο το άρθρο 110, τελευταία παράγραφος, του κώδικα της ναυτιλίας, που είχε θεσπίσει το μονοπώλιο των λιμενικών εργασιών, όσο και το άρθρο 11, τελευταία παράγραφος, του εν λόγω κώδικα, το οποίο προέβλεπε, για την ανάδοχο επιχείρηση, την υποχρέωση να προσφεύγει, για την εκτέλεση των λιμενικών εργασιών, σε λιμενική εταιρεία αποτελούμενη αποκλειστικά από ιταλούς εργαζομένους.
The decree-law abolishes both the last paragraph of Article 110 of the Shipping Code, which had established the dock-work monopoly, and the last paragraphof Article 11 of the Code, which requires the firm holding the concession touse a port company composed exclusively of nationals to carry out dock work.
Στην περίπτωση αυτή, πρόκειται για την άμεση κατάργηση των ουσιωδών πτυχών που προσεβλήθησαν από το Δικαστήριο (απόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 1991) και την Επιτροπή στην προαναφερόμενη προειδοποιητική επιστολή της 31ης Ιουλίου.
The new provisions thus immediately abolish the main points condemned bythe Court (judgment of 10 December 1991) and challenged by the Commissionin its letter of 31 July.
Ωστόσο, ορισμένες διατάξεις του νομοθετικού διατάγματος — που πρόκειται να μετατραπεί σε νόμο εντός 60 ημερών — δύνανται να προκαλέσουν ανησυχίες, ιδίως όσον αφορά τα πιθανά εμπόδια στην ελευθερία εγκαταστάσεως καθώς και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών.
However, certain provisions of the decree-law, which must be converted intolaw within 60 days, still give cause for concern, in particular as regards possibleobstacles to freedom of establishment and freedom to provide services.
Η Επιτροπή κάλεσε την ιταλική κυβέρνηση να προσαρμόσει αναλόγως αυτές τις διατάξεις.
The Commission called on the Italian Government to amend those provisions.
246 της 19.10.1992.
Decree-Law No 409 of 19 October 1992, Gazetta Ufficiale delta Repubblica Haliana, general series No 246, 19.10.1992.
Φροντίζει επίσης να καταργηθεί, από 1ης Ιανουαρίου 1993, κάθε ποσοτικός περιορισμός κατά την εισαγωγή ή μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος που, ενδεχομένως, υφίσταται ακόμη.
286 COMPETITION POLICY AND STATE INTERVENTION of the Member States regarding the conditions under which goods subject tothe monopoly in alcohol (ethyl alcohol of agricultural origin, ethyl alcohol ofnon-agricultural origin and wine spirits for use in the making of port wine) areprocured and marketed.
Η Επιτροπή προσέφυγε εναντίον της Πορτογαλικής Δημοκρατίας στις 10 Δεκεμβρίου 1990, ήτοι πριν το τέλος της μεταβατικής περιόδου, με στόχο να διαπιστωθεί πως η Πορτογαλική Δημοκρατία, εφόσον δεν προχώρησε στη σταδιακή διευθέτηση αυτού του μονοπωλίου από την 1η Ιανουαρίου 1986 και μετά, δεν ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις της με βάση το άρθρο 208, παράγραφος 1, της Πράξης Προσχώρησης του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας (υπόθεση C-361/90)-το ίδιο μονοπώλιο αποτέλεσε αργότερα αντικείμενο προδικαστικής ερώτησης που υποβλήθηκε από το Ανώτατο Διοικη­τικό Δικαστήριο της Πορτογαλίας (υπόθεση C-76/91).
The Commmission initiated proceedings against the Republic of Portugal on10 December 1990, i.e. before the end of the transitional period, seeking toestablish that by failing to carry out the gradual adjustment of this monopolyfrom 1 January 1986, the Portuguese Republic had failed to comply with itsobligations pursuant to Article 208(1) of the Act of Accession of the Kingdomof Spain and the Republic of Portugal (Case C-361/90); the same monopolywas subsequently the subject of a request for a preliminary ruling from the Portuguese Supremo Tribunal Administrativo.
Έκτοτε, και με ημερομηνία 19 Ιανουαρίου 1993, το Δικαστήριο εξέδωσε τις αποφάσεις του για τις δύο αυτές υποθέσεις. Το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Επιτροπής εκτιμώντας ότι η πορτογαλική κυβέρνηση είχε πράγματι αρχίσει τη διαδικασία προοδευτικής διευθέτησης του μονοπωλίου και ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε πως τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση αυτή δεν ήταν τέτοιας φύσης ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι που προβλέπονται στο άρθρο 208 της Πράξης Προσχώρησης.
On 19 January 1993 the Court of Justice gave judgment in these two cases.The Court rejected the application of the Commission on the grounds that the Portuguese Government had effectively begun the process of progressivelyadjusting the monopoly and that the Commission had not demonstrated thatthe measures taken by the government were not of such a nature to achievethe objectives set out by Article 208 of the Act of Accession.
Τόσο στα πλαίσια της υπόθεσης C-361/90 όσο και ως απάντηση στην προδι­καστική ερώτηση που ετέθη στα πλαίσια της υπόθεσης C-76/91, το Δικαστήριο φρόντισε να τονίσει πως το άνοιγμα των ποσοστώσεων εισαγωγής δεν ήταν ο μόνος τρόπος διευθέτησης του μονοπωλίου.
Both in the framework of Case C-361/91 and in reply to the request for apreliminary ruling in Case C-76/91 the Court stated that the opening of quotasfor imports was not the only way to proceed to the adjustment of the monopoly.
§ 6 — Διάφορα
§ 6 — Other aspects
Δεδομένου ότι πλησιάζει η ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της συμφωνίας για τον ευρωπαϊκό οικονομικό χώρο, η Επιτροπή έκρινε σκόπιμο να υπενθυμίσει, από τώρα, τις υποχρεώσεις των κρατών μελών, ιδίως όσον αφορά τα εμπορικού χαρακτήρα μονοπώλια και τις επιχειρήσεις που τυγχάνουν προνομιακής μετα­χείρισης.
With a view to the forthcoming entry into force of the Agreement onthe European Economic Area, the Commission decided to remind Member States of their obligations concerning monopolies of a commercial characterand undertakings granted special or exclusive rights.
Εκλήθησαν, λοιπόν, τα κράτη μέλη να αναφέρουν στην Επιτροπή εάν έχουν διατηρήσει σε ισχύ, έναντι των χωρών της ΕΖΕΣ, εμπορικού χαρακτήρα μονοπώλια και, εάν ναι, να ορίσουν επακριβώς τα προϊόντα που αποτελούν το αντικείμενο αυτών των μονοπωλίων, τα σχετικά αποκλειστικά δικαιώματα (ιδίως αποκλειστικά δικαιώματα εισαγωγής, εξαγωγής και εμπορίας-πωλήσεως) καθώς και τα ήδη ληφθέντα ή μελετώμενα μέτρα διευθετήσεως.
All the Member States were therefore asked to inform the Commission whetherthey had maintained in force, in relation to the EFTA countries, any monopoliesof a commercial character and, if so, to specify the products covered by suchmonopolies, the exclusive rights concerned (in particular exclusive rights toimport, export, market or sell) and any adjustment measures already taken orplanned.
Με την επιφύλαξη των διατάξεων της συμφωνίας που παρέχουν σε μερικές χώρες της ΕΖΕΣ ορισμένες προσωρινές παρεκκλίσεις, η πλήρης διευθέτηση των μονοπωλίων θα πρέπει, κατ' αρχήν, να έχει πραγματοποιηθεί, το αργότερο, κατά την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ.
Without prejudice to the provisions of the Agreement granting temporaryderogations to certain EFTA countries, monopolies must in principle be fullyadjusted not later than the date of entry into force of the Agreement.
ΚΥΡΙΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΕΛΑΒΕ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ
288 COMPETITION POLICY AND STATE INTERVENTION
§ 7 — Ανακοίνωση σχετικά με τις δημόσιες επιχειρήσεις στον βιομηχανικό τομέα (')
§ 7 — Communication concerning public undertakingsin the manufacturing sector1
Μετά την έκδοση αυτής της ανακοίνωσης, το 1991, η Επιτροπή προσπάθησε να την εφαρμόσει, πρώτον, ως γενικό μέσο για τον έλεγχο μέτρων ενισχύσεως σε συνήθεις υποθέσεις και, δεύτερον, σύμφωνα με τον προορισμό της, δηλαδή ως μέσο που παρέχει, κατά την εξέταση των χρηματοοικονομικών και συναφών καταστάσεων των επιχειρήσεων, τη δυνατότητα να εξακριβωθεί αν υπάρχει ενίσχυση.
Following the adoption of this communication in 1991, the Commissionhas endeavoured to apply it, firstly, as a general instrument in the identificationof aid measures in routine cases and, secondly, as the tool it was designed tobe in ascertaining the existence of aid on the basis of the review of undertakings'financial and related statements.
Προσφυγή στο
Appeal to the Court of Justice
Δικαστήριο
2 to the Court of Justice
Τον Δεκέμβριο του 1991, η Γαλλική Δημοκρατία κατέθεσε στο Δικαστήριο προσφυγή (') σχετικά με την ανακοίνωση.
In December 1991 the French Republic appealedagainst the communication.
Η απόφαση του Δικαστηρίου αναμένεται να εκδοθεί μέσα στο 1993.
The Court is expected to hand down its ruling in 1993.
Για τα έτη 1989 και 1990 ελήφθησαν στοιχεία για επιχειρήσεις που αποτελούν αντικείμενο της ανακοίνωσης.
Data were received in respect of 1989 and 1990 for undertakings coveredby the communication.
Για το οικονομικό έτος 1991, όλα τα σχετικά κράτη μέλη παρέσχον, από λίγο έως πολύ, πληροφορίες.
For the financial year 1991, information was provided,to a greater or lesser extent, by the Member States concerned.
Οι αρχές που ορίζονται στην ανακοίνωση εφαρμόζονταν πάντοτε κατά την εξέταση περιπτώσεωνι κρατικών ενισχύσεων: η απόφαση για την Bull, που εξέδωσε η Επιτροπή τον Ιούλιο του 1992 (2) υπήρξε καθοριστική ως προς την εφαρμογή αυτή.
The principles set out in the communication were applied consistentlyduring the vetting of State aid cases, a leading case being the Bull decisionadopted by the Commission in July.3
(2) Υπόθεση C 325/91, Γαλλική Δημοκρατία κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
OJ C 273, 18.10.91.Case C 325/91 French Republic v Commission.OJ C 244,23.9.1992. 23.9.1992.
Οι αρχές αυτές εφαρμόστηκαν, επίσης, σε ορισμένες υποθέσεις που αφορούσαν επιχειρήσεις του δημόσιου τομέα: π.χ. οι προταθείσες ιδιωτικοποιήσεις της ENI και της IRI, η εκκαθάριση του EFIM ('), η εξαγορά και διάθεση στοιχείων του ενεργητικού από την Pechiney και η αύξηση κεφαλαίου της Aérospatiale.
The principles were also applied in a number of cases concerning public-sectorundertakings: e.g. the proposed privatizations of ENI and IRI; the liquidationof EFIM;1asset acquisitions and disposals by Pechiney and the capital increasein Aerospatiale.
Η Επιτροπή ανέλυσε πολλά από τα στοιχεία που έλαβε, σχετικά με το 1989 και 1990, και ενετόπισε ορισμένες περιπτώσεις χορηγήσεως ενισχύσεων σε δημόσιες επιχειρήσεις, χωρίς προηγούμενη έγκριση.
The Commission analysed much of the data received in respect of 1989 and1990 and identified a number of cases of aid granted to public undertakingswithout prior approval.
Αναμένεται, συνεπώς, ότι η Επιτροπή θα προβεί, κατά τους επόμενους μήνες, στις προβλεπόμενες από το άρθρο 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ ενέργειες, για τις περιπτώσεις αυτές.
Accordingly, it is anticipated that, in the comingmonths, the Commission will take formal action under Article 93(2) of the EECTreaty in respect of those cases.
(') Στις 23 Δεκεμβρίου 1992, ελήφθη από την Επιτροπή απόφαση για την κίνηση κατά της EFIM της διαδικασίας του άρθρου 92, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ.
The Commission decided to initiate the Article 92(2) procedure in respect of EFIM on 23 December1992.
Βλέπε σημεία 475 και επ. της παρούσας 'Εκθεσης.
See point 475 et seq. of this Report.
Κυριότερες αποφάσεις του Δικαστηρίου
Main decisions of the Court of Justice
§ 1 — Το παραδεκτό προσφυγών κατά αποφάσεων για κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης
§ 1 — Admissibility of applications lodged against decisionsto initiate proceedings under Article 93(2)
Στο πλαίσιο δύο αποφάσεων που εκδόθηκαν την ίδια μέρα ('), το Δικαστήριο απεφάνθη επί του παραδεκτού δύο προσφυγών που ασκήθηκαν κατά αποφάσεων της Επιτροπής για την κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ.
In two judgments delivered on the same day * the Court of Justice ruledon the admissibility of two applications lodged against Commission decisionsto initiate proceedings under Article 93(2) of the EEC Treaty.
Το Δικαστήριο δεν απεδέχθη την ένσταση περί απαραδέκτου που πρόβαλε η Επιτροπή, βασιζόμενη στο γεγονός ότι η επιστολή περί της κινήσεως της διαδικασίας δεν συνιστούσε βλαπτική πράξη, δυνάμενη να προσβληθεί βάσει του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΟΚ, διότι συνιστούσε προπαρασκευαστική σε σχέση με την τελική απόφαση.
The Court rejected the Commission's plea of inadmissibility based on the claimthat the letter initiating proceedings in each case was only a measure formingpart of the preparatory investigation leading up to the adoption of a finaldecision, and as such was not an act adversely affecting the applicant capableof being contested under Article 173 of the EEC Treaty.
Το Δικαστήριο έκρινε με τις αποφάσεις του ότι η απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας συνεπάγεται, για την Επιτροπή, επιλογή όσον αφορά το χαρακτη­ρισμό της ενισχύσεως και, άρα και ως προς τη σχετική διαδικασία, εφόσον μια τέτοια απόφαση παράγει διαφορετικά αποτελέσματα ανάλογα με το εάν η ενίσχυση θεωρείται νέα, κατά την έννοια του άρθρου 93, παράγραφος 3, ή ήδη υφιστάμενη ενίσχυση, εμπίπτουσα στο άρθρο 93, παράγραφος 1.
The decision to initiate proceedings implied a choice on the part of the Commission, which had to classify the aid and determine the procedure appropriate to it, as such a decision had different effects according to whether theaid was considered new aid within the meaning of Article 93(3) or existing aidsubject to Article 93(1).
Πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι θα περιοριστεί στο να ελέγξει, στο πλαίσιο της εξέτασης επί της ουσίας των δύο διαφορών, μόνον εάν μια ενίσχυση που χορηγείται κάτω από τις συνθήκες των δύο συγκεκριμένων περιπτώσεων συνιστά ή όχι νέα ενίσχυση κατά της οποίας η Επιτροπή θα μπορούσε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ.
The Court stated, however, that when it came to consider the substance of thetwo cases it would confine itself to establishing whether aid granted in thecircumstances constituted new aid in respect of which the Commission couldhave initiated the Article 93(2) procedure.
0 Απόφαση της 30ής Ιουνίου 1992, υπόθεση C 312/90, Ισπανία κατά Επιτροπής (Cenemesa κ.λπ.).
Judgments of 30 June 1992, Case C-47/91 Italy v Commission (Italgrani), not yet reported; and Case C-312/90 Spain v Commission {Cenemesa and Others), not yet reported.
§2 — Μη συμμόρφωση προς απόφαση εκδοθείσα δυνάμει του άρθρου 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης
§ 2 — Failure to comply with a decisionunder Article 93(3) the Court had to consider the relationship between
Το Δικαστήριο επελήφθη της σχέσης μεταξύ δύο αποφάσεων που εξεδόθησαν διαδοχικά στην υπόθεση Rover (').
In the Rover Case1two successive Decisions.
Η δεύτερη απόφαση, την οποία προσέβαλαν οι προσφεύγοντες και η οποία διαπίστωνε ότι είχε χορηγηθεί, κατά παράβαση της αποφάσεως της 13ης Ιουλίου 1988, συμπληρωματική ενίσχυση 44,4 εκατ. στερλινών υπέρ της Rover και της Aerospace, ελήφθη χωρίς να κινηθεί προηγουμένως η διαδικασία του άρθρου 93, παράγραφος 2, και ζητούσε από τις βρετανικές αρχές να αναζητήσουν από τους δικαιούχους το ποσόν της ενισχύσεως.
The second Decision, which had been adopted without first initiating theprocedure provided for in Article 93(2) and which was challenged by theapplicants, found that an additional UKL 44.4 million of aid had been paid to Rover and British Aerospace in breach of the earlier Decision of 13 July 1988,and called upon the United Kingdom authorities to recover it from the recipients.
Το Δικαστήριο απεδέχθη τη βασική επιχειρηματολογία των προσφευγόντων, παρατηρώντας ότι οι δύο μοναδικές επιλογές που είχε η Επιτροπή ήταν οι εξής:
The Court accepted the applicants' main contention, namely that the only twooptions open to the Commission were:
— η έκδοση νέας αποφάσεως για την κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ, κρίνοντας ότι τα οικονομικά πλεονεκτή­ματα ύψους 44,4 εκατ. στερλινών συνιστούσαν νέα ενίσχυση'
(i) the adoption of a new decision to initiate Article 93(2) proceedings on theground that the UKL 44.4 million of financial concessions constituted newaid; and
— η άμεση προσφυγή στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το 2ο εδάφιο της ίδιας αυτής διάταξης, για τη μη εκτέλεση, εκ μέρους του Ηνωμένου Βασιλείου, της αποφάσεως της 13ης Ιουλίου 1988.
(ii) the institution of proceedings directly before the Court, by virtue of thesecond subparagraph of Article 93(2), for the failure of the United Kingdom authorities to comply with the Decision of 13 July 1988.
(') Απόφαση της 4ης Φεβρουαρίου 1992, υπόθεση C 294/90, British Aerospace και όμιλος Rover κατά Επιτροπής.
Judgment of 4 February 1992, Case C-294/90 British Aerospace and Rover Group v Commission, notyet reported.
Σχέσεις μ€ κοινοτικά και άλλα όργανα
Contacts with Communityand other institutions
Κατά τη διάρκεια του 1992 το Κοινοβούλιο συνέχισε να επιδεικνύει ζωηρό ενδιαφέρον για τα θέματα ανταγωνισμού.
During the year Parliament continued to pay lively attention to competition matters.
Η Επιτροπή εκτιμά ιδιαίτερα τη στήριξη που της παρέχει και τα εποικοδομητικά του σχόλια και προσπαθεί ενεργά να διατηρεί συστηματικό διάλογο και να ενημερώνει το Κοινοβούλιο σχετικά με σημαντικά θέματα πολιτικής ανταγωνισμού.
Its support and constructive remarks are greatly appreciated bythe Commission, which effectively seeks to maintain a regular dialogue with,and to inform, Parliament on important competition policy issues.