natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επίσης, με τη θέσπιση της ανεξαρτησίας της κεντρικής τράπεζας σε όλα σχεδόν τα κράτη μέλη τα τελευταία έτη, δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο ότι τα κέρδη της κεντρικής τράπεζας θα περιέλ­θουν αυτομάτως στα δημόσια ταμεία.
Moreover, with the establishment of central bank independence in virtually all the Member States in recent years, there can be no presumption that the profits of the central bank will automatically accrue to the government.
Τέλος, κατά τα επόμενα έτη, σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίστηκαν με τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα έσοδα από την προσφορά χρήματος θα περιέρχονται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) λόγω της θέσης μονοπωλίου που θα κατέχει στην έκδοση χαρτονομι­σμάτων.
Finally, in future years, according to the rules set out in the Treaty on European Union, seigniorage will accrue to the European Central Bank (ECB) as a result of its note-issuing monopoly position.
Τα έσοδα αυτά θα κατανέμονται στις επιμέρους κεντρικές τράπεζες ανάλογα με το εγγεγραμμένο κεφάλαιο τους στην ΕΚΤ(2) και έμμεσα στις κυβερνήσεις των κρατών μελών.
This revenue will be distributed to constituent central banks according to their capital subscription in the ECB(2) and indirectly to the governments in the Member States.
Συνεπώς, για να είναι δυνατή η μεταφορά των εσόδων από την προσφορά χρήματος στον προϋπολογισμό της ΕΕ, πρέ­πει να φορολογηθούν άμεσα τα κέρδη των εθνικών κεντρικών τραπεζών που συνδέο­νται με αυτά τα έσοδα.
Thus, to make possible the transfer of seigniorage to the EU budget it would be necessary to tax directly the. national central bank profits associated with this.
Μετά την έναρξη της δια­δικασίας σύγκλισης και τη μεγάλη πτώση του πληθωρισμού κατά τα τελευταία έτη, τα έσοδα από την προσφορά χρήματος περιο-
D Seigniorage as an own resource would be simple to administer, would involve little administration, and would not be subject to fraud and avoidance.
D Τα έσοδα από την προσφορά χρήματος ανήκουν στην ΕΕ εφόσον απορρέουν από την κοινή νομισματική πολιτική που ασκείται από την ΕΚΤ σε μη περιφερειακή κλίμακα.
D Seigniorage belongs to the EU level since it derives from the common monetary policy exercised by the ECB on a non-regional scale. In this respect, seigniorage resembles tradi-
Το θέμα της δίκαιης κατανομής δεν τίθεται άμεσα στην παρούσα περίπτωση.
D It is also possible that it may yield consider able revenue for the EU budget.
Αν και η τεχνολο­γία των συναλλαγών είναι λιγότερο προηγ­μένη στις φτωχότερες χώρες, ενδέχεται να υπάρχουν στοιχεία φθίνουσας προοδευτι­κότητας, δεδομένου ότι πρόκειται για φόρο επί των ταμειακών διαθεσίμων.
In the steady state, seigniorage can be approximated by the tax on nominal balances, or the rate of inflation, and the ratio of holdings of nominal bal ances to GNP.
Βέβαια, αυτό μπορεί να είναι ελάσσονος σημασίας, εφόσον η θέσπιση της εν λόγω τεχνολογίας των συναλλαγών θα γενικευθεί με την ΟΝΕ.
If price stability is interpreted to mean an inflation rate of between 0 and 2%, and assuming that money holdings amount to around 10 % of GNP, seigniorage revenues could amount to between 0 and 0.2% of GNP in the EU(3).
(Ζ) Βλέπε άρθρο 33 του Πρωτοκόλλου για το καταστατικό του ευρωπαϊκού συστήματος κεντρικών τραπεζών και
However, it is clear that this can be an unreliable and unstable revenue, and likely subject to severe shocks emanating from changes in the transactions technology.
(') Υπάρχουν πολλές εκτιμήσεις των εσόδων από την προσφορά χρήματος στα ειδικά συγγράμματα.
(') There are many estimates of seigniorage revenues in the literature.
Βλέπε, π.χ., τις εκτιμήσεις που αναφέρονται στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1993α), πίνακας 32, σ. 90.
See, for example, the estimates reported in Eur opean Commission (1993a), Table 32, p. 90.
Ο Gros (1990) υπολογίζει ότι το 1982 τα έσοδα από την προσφορά χρήματος ανέρχονταν σε 5,86 % του ΑΕΠ στην Πορτογαλία, αλλά σε μόνο 0,80 % του ΑΕΠ το 1993' τα αντίστοιχα στοιχεία για την Ελλάδα είναι 3,39 και 0,90%· για την Ιταλία, 1,45 και 0,75%· για την Ισπανία 1,87 και 0,91 %■ για τη Γερμανία, 0,48 και 0,52%· βλέπε Gros (1990), πίνακας 7.1, σ. 165.
Gros (1990) estimates that in 1982 seigniorage amounted to 5.86% of GDP in Portugal but was only 0.80 % of GNP in 1993; the corresponding data for Greece are 3.39% and 0.90%; for Italy, 1.45% and 0.75%; for Spain 1.87% and 0.91 %; and for Germany, 0.48% and 0.52%; see Gros (1990), Table 7.1, p. 165.
Βλέπε επίσης Rovelli ( 1994) για περισσότερες και λεπτο­μερέστερες εκτιμήσεις των πηγών και του ρόλου των εσόδων αυτών στα δημόσια οικονομικά διαφόρων κρατών μελών.
See also Rovelli (1994) for additional and more detailed estimates of the sources and role of seigniorage in the public finances of several Member States.
Τέλος, ο Hinter κ.ά.
Finally, Buiter et al.
(1998), πίνακας 10.1, σ.
(1998), Table 10.1, p.
της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τριΐπεζας, Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
183, provide the most recent update concerning the role of seigniorage in the public finances of the Member States covering the period 1985 to 1994.
D Η φορολογική βάση είναι πλήρως εναρ­μονισμένη και έχει καθορισθεί ως τα κέρδη της κεντρικής τράπεζας.
(2) See Article 33 of the protocol on the Statute of the Eur opean System of Central Banks and of the European Cen
D Ο φόρος επί των εσόδων από την προ­σφορά χρήματος δεν είναι διαφανής για τους φορολογουμένους.
A principal drawback of seigniorage is its lack of visibility to taxpayers.
Σε μια σταθερή κατάσταση, το προϊόν του φόρου επί των εσόδων από την προ­
Although the under lying source of revenue, inflation, would be very visible, it would convey no information
Βασικό μειονέκτημα του φόρου επί των εσόδων από την προσφορά χρήματος είναι η έλλειψη διαφάνειας προς τους φορολο­γουμένους.
(3) As another example, Rovelli (1994) uses a similar framework to estimate potential seigniorage revenues under dif tral Bank, Treaty on European Union.
Αν και η πηγή των εσόδων στα οποία βασίζεται, δηλαδή ο πληθωρισμός, είναι ιδιαίτερα εμφανής, δεν θα παρέχει πληροφορίες για τις δαπάνες της ΕΕ και τη χρηματοδότηση της.
This article states that 'the net profit of the ECB shall be transferred in the following order: (a) an amount to be determined by the Governing Council, which may not exceed 20 % of the net profit, shall be transferred to the general reserve fund subject to a limit equal to 100% of the capital; (b) the remaining net profit shall be distributed to the share holders of the ECB in proportion to their paid-up shares'.
(') 'Ενα άλλο παράδειγμα: ο Rovelli (1994) χρησιμοποιεί ένα παρόμοιο πλαίσιο για να υπολογίσει τα πιθανά έσοδα από την προσφορά χρήματος βάσει διάφορων συνδυασμών καταθέσεων όψεως και ονομαστικών επι­τοκίων (που εκφράζουν τον πληθωρισμό)' αναφέρει ότι τα έσοδα αυτά μπορεί να κυμαίνονται από 0,004 % του ΑΕΠ μέχρι το πολύ 0,3 % του ΑΕΠ· βλέπε Rovelli (1994), πίνακας 6, σ. 41.
ferent combinations of holdings of sight deposits and nominal interest rates (which stand for inflation); he shows that these revenues could range from 0.004 % of GDP to as much as 0.3 % of GDP; see Rovelli (1994), Table 6, p. 41.
Πλαίσιο 8 — Φόρος επί των εσόδων από την προσφορά χρήματος
about the costs of the EU and its financing. Finally, with transactions technology making it increasingly possible to hold cash balances in interest-bearing assets, the tax base of seigniorage will become very narrow indeed in future years.
Στην ΟΝΕ θα είναι αδύνατον να αποδίδονται έσοδα από την προσφορά χρήματος στα κράτη μέλη.
In EMU it will be impossible to allocate seigniorage to Member States.
Πλήρης· όμοια σε όλα τα κράτη μέλη.
Complete; identical in all Member States.
Ως άδηλος φόρος, τα έσοδα από την προσφορά χρήμα­τος δεν είναι διαφανή.
As an Implicit tax, seigniorage is not visible.
Πιθανόν να αποδώσει σημαντικά έσοδα, τα οποία θα είναι ιδιαίτερα ασταθή, εφόσον εξαρτάται από τη ζήτηση μετρητών, τα οποία επηρεάζονται από τις κυκλικές οικονομικές διακυμάνσεις.
Likely to raise considerable revenue which could be particularly unstable since it depends on the demand for cash bal ances, itself affected by the business cycle.
Αν και η σταθε­ρότητα τιμών στην ΟΝΕ διασφαλίζει επίσης μια σταθερή βάση για τα έσοδα από την προσφορά χρήμα­τος, οι εξελίξεις στην τεχνολογία των συναλλαγών καθώς και οι εξελίξεις στο πραγματικό εισόδημα μπο­ρεί να προκαλέσουν συρρίκνωση της φορολογικής βάσης των εσόδων από την προσφορά χρήματος και να καταστήσουν τα έσοδα αναξιόπιστα και μη προ­βλέψιμα.
Although price stability in EMU would also ensure a stable base for seigniorage, shocks to transactions technology as well as real income shocks could cause the seigniorage tax base to narrow and could make revenues unreliable and unpredictable.
Η διαχείριση θα ήταν εξαιρετικά απλή.
Administration would be extremely simple.
Θα αφορούσε έναν ελάχιστο αριθμό «φορολογουμένων» (εθνικές κεντρικές τράπεζες) και το κόστος για τη συμ­μόρφωση και την παρακολούθηση θα ήταν αμελητέο.
It would involve the smallest number of 'taxpayers' (national central banks) and compliance and monitoring costs would be negligible.
Συμπερασματικές παρατηρήσεις ρεύοντα κριτήρια.
Concluding comments importance of each criterion to be applied in assessing the performance of each candidate resource.
Βέβαια, ορισμένοι φόροι ανταποκρίνονται περισσότερο από άλλους σε ορισμένα κριτήρια, αλλά, εάν έπρεπε να χρηματοδοτηθεί ο προϋπολογισμός της ΕΕ εξ ολοκλήρου από νέους ιδίους πόρους, κανένας δεν θα ανταποκρινόταν στον ανα­γκαίο βαθμό σε όλα τα κριτήρια.
Table 1 summarises the assessment of each candidate resource ranked according to the criteria in the three studies cited in the table and mentioned throughout this annex.
Η οικονομική θεωρία παρέχει κριτήρια για την ανάθεση των φορολογικών μέσων σε κάθε επίπεδο εξουσίας μέσα σε ομοσπον­διακό πλαίσιο.
The ranking is ordinal; 1 indicates the most preferred and 8 indicates the least favoured among the eight candidates; identical marks indicate that the candidates in question per form equally well under the specific criterion.
Η ανάλυση στο παρόν παράρτημα έδειξε ότι, αν και ορισμένοι φόροι μπορούν να θεωρηθούν σύμφωνοι με τα οικονομικά κριτήρια, σχεδόν όλοι δεν πληρούν απόλυτα, σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας, τα δευτε­
Economic theory provides criteria for the assignment of tax instruments by level of government in a federal context. Once it is deter mined that certain taxes belong to a higher level of authority, additional secondary criteria can be used to determine the suitability of the tax instruments to serve as own resources for the financing of the EU.
Αυτό αποτελεί εν μέρει ένα συλλογισμό για την εκτίμηση της αξίας που γίνεται στο μέρος της μελέτης που αφορά τη σχετική σημασία κάθε κριτηρίου που πρέπει να εφαρμόζεται για να αξιολογηθεί η απόδοση κάθε υποψήφιου πόρου.
The discussion in this annex has shown that while several taxes can be considered consistent with the economic criteria, they virtually all fail, to one degree or another, to fully satisfy the second ary criteria.
Ο πίνακας 1 συνο­ψίζει την αξιολόγηση κάθε υποψήφιου πόρου, που κατατάσσεται σύμφωνα με τα κριτήρια των τριών μελετών που αναφέρο­νται στον πίνακα και σε όλο το παρόν παράρτημα.
Clearly, some taxes perform better than others according to certain criteria but, if it were the case to fully finance the EU budget with new own resources, none fulfils all the criteria to the necessary degree.
Πίνακας 1 — Κατάταξη με σειρά προτίμησης των πιθανών νέων ιδίων πόρων στις τρεις μελέτες
Table 1 — Ordinal ranking of candidates for new own resources in three studies
Φόρος καθαρών κερδών νομικών προσώπων Φορολογία των επικοινωνιών Φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων Παρακρατούμενος φόρος επί των εσόδων κεφαλαίου (4Έσοδα από την προσφορά χρήματος της ΕΚΤ
Excise duties on tobacco, alcohol and mineral oil Corporate income tax Communications taxation Personal income tax Withholding tax on interest income (') ECB seigniorage
(') Δεν αναφέρεται σε πρόσφατες προτάσεις της Επιτροπής.
(') This does not refer to recent Commission proposals.
(2) Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1993α): όπ.π. πίνακας 3.1, σ.
Source: (2) European Commission (1993a): op. cit., Table 31, p.
85, γραμμή περί «γενικής εκτιμήσεως»
85, line providing an Overall appreciation'. (3) Begg et al.
(1997): όπ.π. πίνακας 6.1, σ. 51.
(1997): op. cit., Table 6.1, p. 51.
Ο Keen (1995): όπ.π., πίνακας 3.14, σ. 81.
(4) Keen (1995): op. cit., Table 3.14, p. 81.
Σημείωση: — = μη διαθέσιμα.
However, it is not evident that introducing new own resources on grounds of strengthen­ing financial autonomy alone would suffice.
σθούν ως μέρος βαθύτερων και ευρύτερων μεταρρυθμίσεων.
If other, possibly wider political considerations support it, then new own resources could be introduced as part of more fundamental and wide­ranging reforms.
Τέλος, η παρούσα ανασκόπηση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι απίθανο να βρεθεί ένας φόρος ο οποίος να ανταποκρίνεται μόνος του σε όλα τα κριτήρια για να κατα­στεί ίδιος πόρος της ΕΕ.
alternatives present themselves. The ECB seigniorage, some form of withholding tax on interest income, excises and the communica­tions tax could realistically become own resources provided that additional steps towards the integration of the EU took place.
Αυτό ίσως θα απαιτούσε ουσιαστικότερες αλλαγές στο σύστημα των ιδίων πόρων της ΕΕ, όπου η εισαγωγή νέων πόρων θα μπορούσε να είναι μόνο ένα μέρος.
If developments in environment or transport policy called for the introduction of specific taxes in these areas, their yield could be usefully attributed to the EU budget thus contributing to financial autonomy.
Αντίθετα με τις άλλες μελέτες που εξετάσθηκαν, ο Spahn (1993) ευρίσκει θετικά στοιχεία σε όλες τις προτά­σεις και δεν τις κατατάσσει (').
A more promising possibility could be that the desirable features of more than one resource will be taken into consideration in order to form the ground for the development of new own resources in the future.
Αυτή η έλλειψη ομοφωνίας εκφράζει ουσιαστικότερα προβλήματα στον παρόν στάδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
This could concei­vably involve more fundamental changes in the EU's own resources system of which the introduction of new resources can be only one part.
Ωστόσο, δεν είναι σίγουρο ότι είναι αρκετή η θέσπιση νέων ιδίων πόρων για να ενισχυθεί η οικονο­μική αυτονομία.
Albi, E., Paredes, R. and Corona, E. (1997): 'Cor­porate tax as a possible fifth own Community resource: How much harmonisation is neces­sary?', study XIX/B1/9602 prepared for the Eur­opean Commission, DG XIX, June.
Εάν άλλες, πιθανόν ευρύτε­ρες πολιτικά μελέτες, την υποστηρίξουν, τότε οι νέοι ίδιοι πόροι θα μπορούσαν να θεσπι-
Begg, I., Grimwade, N. and Price, P. (1997): 'The own resources of the European Union: Analysis and possible developments', report prepared for the Directorate­General for Research of the Eur­opean Parliament, draft, 19 August 1997.
(') Βλέπε Spahn (1993), ιδίοις τμήμα 5 (συμπερασματικές παρατηρήσεις), σσ. 580 και 581.
Buchanan, J. (1950): 'Federalism and fiscal equity', American Economic Review, 50.
Μια δυνατότητα, μεσοπρόθεσμα, θα μπο­ρούσε να είναι η θέσπιση ενός συστήματος μεταβαλλόμενου ΦΠΑ με ενισχυμένη διαφά­νεια, εν πολλοίς σύμφωνα με τις γραμμές που προτείνονται στην έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1994).
One possibility, in the medium term, may be to introduce a modulated VAT system with strengthened visibility, much along the lines suggested in the European Parliament (1994) report.
Μακροπρόθεσμα, οπότε σημαντικός στόχος θα είναι αναμφί­βολα η ενίσχυση της οικονομικής αυτονο­μίας, θα παρουσιασθούν διάφορες εναλλα­κτικές λύσεις.
Over the long term, where an impor­tant objective would undoubtedly be the strengthening of financial autonomy, several
Βιβλιογραφία
American Economic Review, Papers and Proceed ings, May.
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1995): Τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβου­λίου σχετικά με το φόρο επί των εκπομπών διο­ξειδίου του άνθρακος και επί της ενέργειας, COM(95) 172 τελικό της 10.5.1995.
Council Directive 91/680/EEC of 16 December 1991, 'Supplementing the common system of value added tax and amending Directive 77/388/ EEC with a view to the abolition of fiscal frontiers'(OJ L 37, 31.12.1991).
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1996): Κοινό σύστημα ΦΠΑ — Πρόγραμμα για την ενιαία αγορά, COM(96) 328 τελικό της 22.7.1996.
Courchene, T. (1993): 'Reflections on Canadian federalism: Are there implications for European economic and monetary union?', in European Commission (1993b).
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1997γ): Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την ανα­διάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων, COM(97) 30 τελικό.
European Commission (1992a): 'The climate challenge — Economic aspects of the Community's emissions', European strategy for limiting C02Economy, No 51, May.
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1997δ): Πρόγραμμα δράσης για την ενιαία αγορά, ανα­κοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, CSE(97) 1 τελικό της 4.6.1997."
European Commission (1992b): 'The economics of limiting C02emissions', European Economy, Special Edition No 1.
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1997ε): «Πακέτο μέτρων για την αντιμετώπιση του επιζή­μιου φορολογικού ανταγωνισμού στην Ευρω­παϊκή Ένωση», COM(97) 564 τελικό της 5.11.1997.
European Commission (1994a): 'Growth, competitiveness, employment — The challenges and ways forward into the 21st century', White Paper, Luxembourg.
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1998): Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την εξασφάλιση ελαχίστου επιπέδου πραγματικής φορολόγησης των εισοδημάτων της αποτα­μίευσης υπό μορφή τόκων στην Κοινότητα, COM0998) 295 τελικό της 20.5.1998, EE C 212 της 8.7.1998.
European Commission (1995): 'Amended proposal for a Council directive introducing a tax on carbon dioxide emissions and energy', COM(95) 172 final, 10 May.
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1992γ): Το σύστημα ώίων πόρων, COM(92) 81 τελικό της 10.3.1992.
European Commission (1996): 'A common system of VAT — A programme for the single market', COM(328) final, 22 July.
Οδηγία 91/680/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, για τη συμπλήρωση του κοινού συστήματος φόρου προστιθέμενης αξίας και την τροποποίηση, ενόψει της κατάργησης των φορολογικών συνόρων, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. EE L 37 της 31.12.1991.
European Commission (1997b): 'Proposal for Council Directive 97/30/EC on restructuring the Community framework for the taxation of energy products', Working Paper XXI/1055/97-EN.
Εισαγωγή
Introduction are inadequate measures of the benefits from membership of the EU.
Προβλήματα σχετιζόμενα με την έννοια των δημοσιονομικών θέσεων (3)
Problems with the concept of budgetary balance (3)
Οι δημοσιονομικές θέσεις, αν και διακρίνο­νται για την απλότητα τους, είτε συστημα­τικά αποδίδουν λανθασμένα τα οφέλη από τη συμμετοχή στην ΕΕ είτε είναι ακατάλλη­λες για τον υπολογισμό τους.
D First, recorded budgetary flows fail to account for positive externalities arising from EU policies; for example, CAP, structural operations and external expenditure benefit not only the immediate recipients but also give rise to spillover effects transcending national borders.
Το τμήμα 4 εξηγεί τους δύο ορισμούς —«λειτουργική δημοσιονομική θέση» και «βρετανική διόρθωση»— που χρησιμοποιούνται σε αυτή την έκθεση.
Budgetary balances, while appealing in their simplicity, either invariably misrepresent or
Οι δημοσιονομικές ροές δεν αντικατοπτρί­ζουν όλα τα οφέλη από τη συμμετοχή στην EE.
(') Budgetary balances are often referred to as net balances.
Η συμμετοχή στην ΕΕ οδηγεί τόσο σε χρηματοοικονομικά όσο και σε μη χρημα­τοοικονομικά πλεονεκτήματα καθώς και υποχρεώσεις, έχει δε και μια μη δημοσιονο­μική διάσταση, η οποία επισκιάζει τη δημο­σιονομική.
The term budgetary balances used in this report, in prefer ence to net balances, is more appealing because, first, the concept of a balance is by itself indicative of a difference and, second, it is redundant to characterise budgetary positions as net or gross.
Ο συμβατικός υπολογισμός των δημοσιονο­μικών θέσεων δεν κατορθώνει να αποδώ­σει επαρκώς τα οφέλη από τη συμμετοχή στην ΕΕ, και τούτο για τρεις τουλάχιστον λόγους:
(2) These issues were reviewed in detail in European Commission (1997): 'Budget contributions, EU expenditure, bud
( > ) Οι δημοσιονομικές θέσεις αναφέρονται συχνά ως καθα­ρές θέσεις.
D Second, there are often difficulties associated with the identification of the ultimate beneficiaries of EU expenditure policies.
Ο όρος «δημοσιονομικές θέσεις» που χρησι­μοποιείται σε αυτή την έκθεση προτιμάται από τον όρο «καθαρές θέσεις» διότι, πρώτον, η έννοια του υπολοί­που δείχνει από μόνη της κάποια διαφορά και. δεύτε­ρον, περιττεύει ο χαρακτηρισμός των δημοσιονομικών θέσεων ως καθαρών ή ακαθάριστων. Ο όρος δείχνει ειδικότερα τη διαφορά μεταξύ εισφορών προς τον προϋπολογισμό της ΕΕ και εσόδων από τον προϋπολο­γισμό αυτό.
CAP spending on export restitution is an example where expenditure may be recorded as allocated to the Member State from which goods are exported when, in fact, the ultimate beneficiaries are the producers in other Member States; research expenditure, where multinational consortia ask for EU payments to be made to one member of the consortium or to a bank account opened in Belgium or Luxembourg, also gives rise to similar difficulties.
() Αυτά τα θέματα εξετάστηκαν λεπτομερώς στο έγγραφο της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1997): «Εισφορές στον προϋπολογισμό, δαπάνες της ΕΕ, καθαρές δημοσιονομικές θέσεις και σχετική ευημερία των κρατών μελών», το οποίο υποβλήθηκε από τον πρόεδρο Sanler στο Συμβούλιο «Οικονομία και δημο­σιονομικά θέματα» της 13ης Οκτωβρίου.
getary balances and relative prosperity of the Member States', paper presented by President Santer to the Ecofin Council, 13 October.
) Το τμήμα αυτό βασίζεται κυρίως στα επιχειρήματα που προβάλλονται στο έγγραφο «Οικονομία και δημοσιονο­μικά θέματα» του 1997' βλέπε Επιτροπή των Ευρω­παϊκών Κοινοτήτων (1997): προαναφερόμενο έγγραφο, υποσημείωση 2, τμήμα 4, σο. 7-9.
('I This section is based substantially on the arguments put forward in a 1997 Ecofin paper; see European Commission (1997): op. cit., footnote 2, Part 4, pp. 7-9.
Προβλήματα υπολογισμού και ερμηνείας: εναλλακτικοί ορισμοί των δημοσιονομικών θέσεων
Problems of measurement and interpretation: Alternative definitions of budgetary balances
D δεύτερον, συχνά αναφύονται δυσχέρειες σε σχέση με τον προσδιορισμό των τελικών αποδεκτών των εξωτερικών δαπανών της ΕΕ.
Expenditure made by the European Union in the Member States must, by definition, be lower than total EU expenditure.
Οι δαπάνες της ΚΓΠ για επιστροφές κατά την εξαγωγή, π.χ., μπορεί να κατα­γράφονται ως χορηγούμενες στο κράτος μέλος από το οποίο εξάγονται τα αγαθά, ενώ στην πράξη τελικοί αποδέκτες είναι οι παραγωγοί σε άλλα κράτη μέλη.
The expenditure made by the EU in third countries has certainly important spillover effects for the Member States and is often paid directly to EU nationals. However, it would be illogical — as well as nearly impossible from a practical point of view — to attribute it explicitly to any specific Member State.
Μεταξύ αυτών των δύο ακραίων περιπτώσεων περιλαμβάνονται διάφορες κατηγορίες δαπανών, με διαφορε­τικό βαθμό «οφέλους» για τη δικαιούχο χώρα, οπότε είναι δύσκολο τόσο να εξαι­ρεθούν ορισμένες δαπάνες όσο και να ομα­δοποιηθούν άλλες σε κάποια κατηγορία που να ευσταθεί.
In addition, there are some minor items which, for practical considerations, are also almost impossible to allocate to individual Member States (e.g. transfers relative to the Union's share in the European Investment Fund capital, mission expenditure by EU officials). The remaining expenditure is usually referred to as allocated expenditure (2) and represents around 94% of total expenditure.
Σχετικά με τις εισφορές στον κοινοτικό προϋπολογισμό πρέπει να γίνει μια παρα­δοχή σχετικά με την καταλληλότερη μεταχεί­ριση των δασμών και των γεωργικών ει­σφορών (παραδοσιακοί ίδιοι πόροι — ΠΙΠ).
D the use of cash versus accrual data (with the problem of how to account for the carry-over of the unspent balances from previous years);