natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά τη διαδικασία της αξιολόγησης η επιτροπή επανεξέτασε τις συστάσεις διεθνών οργανισμών σε ό,τι αφορά την αφλατοξίνη Μ).
During the course of the evaluation, the Committee also reviewed recommendations of international organisations in relation to aflatoxin Mi.
Τα συμπεράσματα για την ουσία αυτή περιέχονται χάριν πληρότητας στο κεφάλαιο που ασχολείται με τις αφλατοξίνες.
The conclusions for this substance are included under the section dealing with aflatoxins for the sake of completeness.
Αφλατοξίνες Bj, Β2, Gi και G2
Aflatoxins Bj, Bz, Gì and G2
Οι αφλατοξίνες παράγονται από τρία είδη Aspergillus, π,χ, Α. flavus, Α. parasiticus και το σπάνιο
Aflatoxins are produced by three Aspergillus species, i.e. A. flavus, A. parasiticus and the rare species A. nomius.
είδος Α. nomius. Γενικά θεωρείται ότι ο Α. flavus παράγει αφλατοξίνες Β! και Βparasiticus παράγει αφλατοξίνες Β^ Β2, G] και G2.
It is generally considered that A. flavus produces aflatoxins Bi and B2, whereas A. parasiticus produces aflatoxins Bj, B2, G¡ and G2.
Τα είδη Aspergillus που παράγουν αφλατοξίνες, και κατά συνέπεια προκαλούν μόλυνση των τροφών από αφλατοξίνες, είναι διαδεδομένα σε περιοχές του κόσμου με ζεστά, υγρά κλίματα.
The aflatoxin producing Aspergillus species, and consequently dietary aflatoxins contamination, are ubiquitous in areas of the world with hot, humid climates.
Καθώς, όμως, χώρες σε περιοχές με ψυχρότερα κλίματα εισάγουν τρόφιμα από περιοχές όπου τα επίπεδα αφλατοξινών είναι υψηλά, οι αφλατοξίνες αποτελούν παγκόσμιο πρόβλημα.
Since countries in colder climatic areas import food from areas where aflatoxin levels are high, however, aflatoxins are of world-wide concern.
Αφλατοξίνες περιέχει συχνά το καλαμπόκι, τα φυστίκια, τα αποξηραμένα σύκα, τα βραζιλιάνικα καρύδια και άλλα αγροτικά προϊόντα υποτροπικών και τροπικών περιοχών.
Aflatoxins are frequent contaminants of corn, peanuts, dried figs, brazil nuts and other agricultural products from subtropic and tropic areas.
'Εχουν γίνει πολλές έρευνες για την παρουσία αφλατοξινών σε τροφές και ζιοοτροφές.
There are many surveys on the occurrence of aflatoxins in foods and feeds.
Εκθέσεις της Επιστημονικής Επιτροπής Τροφίμων (Τριακοστή Γ.έμπτη σειρά)
Reports of the Scientific Committee for Food (Thirty-fifth series)
ΑΦΛΑΤΟΞΙΝΕΣ,
AFLATOXINS, OCHRATOXIN A AND PATULIN
Οι αφλατοξίνες Β? και Gi εμφανίζονται πάντα σε πολύ μικρότερες ποσότητες.
Aflatoxin Bi is the most frequent type present in contaminated samples (60-80% of the total aflatoxin content) and aflatoxins B2, G] and Gi are generally not reported in the absence of aflatoxin B].
Ανάλογα με τη μέθοδο ανάλυσης, το όριο ανίχνευσης είναι
Aflatoxins B2 and G2 are typically present in much lower quantities.
Τα όρια ανίχνευσης των συνηθισμένων μεθόδων που χρησιμοποιούνται διεθνώς είναι της τάξης των 5-10 μg/kg.
The limits of detection of routine methods used internationally are in the range of 5 - 10 μg/kg.
Η πρόσληψη μεγάλης ποσότητας (χιλιοστά γραμμαρίου) αφλατοξινών έχει διάφορες τοξικές επιδράσεις (κυρίως οξεία τοξική επίδραση στο συκώτι) και η πρόσληψη μεγάλων η μικρότερων ποσοτήτων έχει καρκινογόνο επίδραση στο συκώτι.
Intake of a large quantity (milligrams) of aflatoxins has a number of toxic effects (primarily an acute toxic effect in the liver) and intake of large or smaller quantities has a carcinogenic effect on the liver.
Εκτενείς εκτιμήσεις των τοξικών επιδράσεων αυτών των ουσιών έγιναν μεταξύ άλλων από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO) (1987), τη δανική έκθεση (1989), τους Kuiper και Goodman (1991), το Διεθνές Γραφείο Αντικαρκινικών Ερευνών (IARC) (1993).
Very extensive assessments of the toxic effects of these substances have been carried out among others by the World Health Organisation (WHO) (1987), Danish report (1989), Kuiper and Goodman (1991), International Agency for Research on Cancer (IARC) (1993).
Η καρκινογόνος δράση των αφλατοξινών εξετάστηκε σε έναν μεγάλο αριθμό πληθυσμιακών μελετών, τόσο συγκεντρωτικών όσο και συσχέτισης.
The potential carcinogenicity of aflatoxins has been examined in a large number of population studies, both cohort and correlation studies.
Οι περισσότερες από τις μελέτες αυτές διεξήχθησαν στην
Most of them were carried out in Africa and Asia, where substantial quantities of aflatoxins occur in basic foodstuffs.
Αφρική και στην Ασία, όπου σημαντικές ποσότητες αφλατοξινών εμφανίζονται σε βασικά είδη διατροφής.
It can be concluded that there is good accordance between the results of practically all the existing population studies, even though these have been carried out in population groups where other known risk factors for liver cancer such as hepatitis B-virus and alcohol, vary considerably.
II 1ARC κατέληξε στο συμπέρασμα το
IARC concluded in 1993 that there is sufficient evidence in humans for the carcinogenicity of naturally occurring mixtures of aflatoxins, and for the carcinogenicity of aflatoxin B].
Οι αφλατοξίνες αποδείχθηκε πως έχουν έντονη καρκινογόνο δράση σε πειράματα με ζώα και μάλιστα σε όλα τα ζωικά είδη που εξετάσθηκαν, π.χ. ποντικούς, αρουραίους, χάμστερ, ψάρια, πάπιες, μυγαλές και πιθήκους, και σε διάφορα όργανα, κατεξοχήν στο συκώτι.
Aflatoxins are extremely potent carcinogens in animal experiments and they are potent in all animal species investigated, i.e. mice, rats, hamsters, fish, duck, tree shrews and monkeys, and in several organs, the liver being the primary target.
Μια γραμμική σχέση δόσης-αντίδρασης διαπιστώθηκε για την αφλατοξίνη Β ι σε δύο τουλάχιστον ζωικά είδη και μάλιστα σε δόσεις μικρότερες από O.^ig/kg βάρος σώματος/ημέρα.
A linear dose-response relationship has been demonstrated for aflatoxin B) in at least two animal species down to doses of less than 0.1 Ug/kg b.w./day.
Αν και η αφλατοξίνη G] εξετάστηκε σε μικρότερη έκταση, φάνηκε να είναι τοξικολογικά παρόμοια με την αφλατοξίνη Βχ.
Although aflatoxin G\ has been tested less extensively, it appeared to be toxicologically similar to aflatoxin Bi.
'Εχει ελαφρώς μικρότερη καρκινογόνο δράση στο συκώτι και παρεμφερή καρκινογόνο δράση με την αφλατοξίνη Β], δηλ. εντός ενός συντελεστή 10.
It is a slightly less potent liver carcinogen, with a comparable carcinogenic potency to aflatoxin B], i.e. within a factor of 10.
Πολύ λιγότερα στοιχεία υπάρχουν για να περιγράψουν την τοξική/καρκινογόνο δράση των αφλατοξινών Β2και C¡2.
Much less data are available describing the toxic/carcinogenic potential of aflatoxin B2 and aflatoxin
Η IARC συμπέρανε το 1993 άτι υπάρχουν επαρκή στοιχεία που τεκμηριώνουν την καρκινογόνο δράση των μιγμάτων αφλατοξινών που προκύπτουν με φυσικό τρόπο και των αφλατοξινών Β ι και G ι σε πειραματόζωα.
IARC concluded in 1993 that there is sufficient evidence in experimental animals for the carcinogenicity of naturally occurring mixtures of aflatoxins and aflatoxin B] and Gi; in experimental animals there is limited evidence for carcinogenicity of aflatoxin B2 and inadequate evidence for the carcinogenicity of aflatoxin C > 2-
Οι αφλατοξίνες, ιδιαίτερα η Bj, εξετάσθηκαν εκτενώς για γενοτοξικότητα.
Aflatoxins, especially Bi, have been tested extensiveley for genotoxicity.
Η αφλατοξίνη Β, βρέθηκε σταθερά να είναι γενοτοξική, προκαλώντας σύμπλοκα σε ανθρώπους και ζώα in vivo και χρωμοσωμικές ανωμαλίες σε τρωκτικά και, σε μία μόνο έρευνα, σε πιθήκους rhesus in vivo.
Aflatoxin B] is consistently found to be genotoxic, producing adducts in humans and animals in vivo and chromosomal anomalies in rodents and, in a single study, in rhesus monkeys in vivo.
Προκαλεί βλάβη στο DNA, γονιδιακή μετάλλαξη, χρωμοσωμικές ανωμαλίες και αλλοιώσεις στα κύτταρα θηλαστικών in vitro, στα έντομα, σε κατωτέρους εΐΓκαρυαπικούς οργανισμούς και σε βακτηρίδια.
It induces DNA damage, gene mutation, chromosomal anomalies and cell transformation in mammalian cells in vitro, in insects, lower eukaryotes and bacteria.
Λιγότερες έρευνες έγιναν, σε φθίνουσα κλίμακα, για τις αφλατοξίνες Β2, G_BAR_ και G
Fewer studies have been performed, in descending order, with aflatoxins B2, Gi and G2 but these showed a comparable genotoxic profile.
ΩΧΡΑΤΟΞΙΝΗ
Aflatoxins are genotoxic carcinogens.
Οι αφλατοξίνες είναι γενοτοξικές καρκινογόνες ουσίες.
For this type of carcinogen, it is generally felt that there is no threshold dose below which no tumour formation would occur.
Με άλλα λόγια, κίνδυνος δεν υφίσταται μόνο στην περίπτωση μηδενικής έκθεσης.
In other words, only a zero level of exposure will result in no risk.
Διάφορα μαθηματικά και βιολογικά μοντέλα χρησιμοποιήθηκαν από διάφορους διεθνείς οργανισμούς για να υπολογισθεί κατά προσέγγιση ο κίνδυνος ογκογένεσης σε χαμηλά επίπεδα έκθεσης σε αφλατοξίνη, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία για τον άνθρωπο και τα ζώα, πρωτίστως για την αφλατοξίνη Β_BAR_.
Several mathematical and biological models have been used by different organisations to approximate the risk of tumour formation at low levels of aflatoxin exposure, based on human and animal data primarily for aflatoxin Bj.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η απόφαση για το ποιο επίπεδο κινδύνου κρίνεται αποδεκτό ή ανεκτό είναι κοιναινικοπολιτική και υπερβαίνει τα όρια της επιστημονικής εκτίμησης.
It should be noted that the decision as to which risk level is judged to be acceptable or tolerable is socio-political and goes beyond scientific assessment.
Η ομοιότητα στα τοξικολογικά χαρακτηριστικά των αφλατοξινών Bj, Β2, G¡ και G2, παρά την περιορισμένη βάση δεδομένων για τις τρεις τελευταίες και ιδιαίτερα τις αφλατοξίνες Β2 και G2, δικαιολογεί μια εκτίμηση του κινδύνου για όλες αυτές τις αφλατοξίνες συνολικά, με βάση τα δεδομένα για την αφλατοξίνη Β^ Αυτή η συνολική προσέγγιση δικαιολογείται επιπλέον από το γεγονός ότι οι αφλατοξίνες G\, Β και G δεν ανιχνεύονται γενικά κατά την απουσία της
Similarity in the toxicological profile of aflatoxins Bi, B2, Gj and G2, despite a restricted data base for the latter three and especially aflatoxins B2 and G 2, justifies a risk assessment for all these aflatoxins as a group, based on the data of aflatoxin Bi.
2 αφλατοξίνης Β^ ενώ παρουσία της απαντούνται σε μικρότερες ποσότητες στις τροφές.
This group approach is moreover supported by the fact that aflatoxins G^ B2, and G2 are generally not detected in the absence of aflatoxin Bi and, if present, occur at lower quantities in the food.
Συνοψίζοντας, με βάση τον τεράστιο αριθμό δεδομένων και πρόσφατων εκτιμήσεων σχετικά με τις αφλατοξίνες, η επιτροπή συμφώνησε ότι δεν υπάρχει ανάγκη περαιτέρω ερευνών στον τομέα της τοξικολογικής εκτίμησης.
In summary, based on the vast amount of data and recent evaluations on aflatoxins, the Committee agreed that there was no need for it to do further work in the area of toxicological assessment.
Συμφώνησε με τις πρόσφατες εκτιμήσεις της IARC (1993) σχετικά με την καρκινογόνο δράση και τη γενοτοξικότητα των αφλατοξινών.
It agreed with the recent evaluations of IARC (1993) with respect to the carcinogenicity and genotoxicity of the aflatoxins.
Ing/kg βάρους σώματος/ ημέρα ή λιγότερο συμβάλλουν στον κίνδυνο για καρκίνο του ήπατος.
From the many reports on risk assessment, it can be concluded that even very low levels of exposure to aflatoxins, i.e. 1 ng/kg b.w./day or less still contribute to the risk of liver cancer.
Ο άνθρωπος εκτίθεται σ'αυτήν κυρίως μέσω του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων από ζώα που έχουν καταναλώσει τροφή που περιέχει αφλατοξίνη Μ)- βρέθηκε επίσης σε δείγματα ανθρώπινου γάλακτος.
Human exposure occurs primarily via milk and milk products from animals that have consumed contaminated feed; it has also been found in human milk samples.
Η αφλατοξίνη Μ] προκάλεσε βλάβη στο DNA σε κύτταρα τρωκτικών in vitro και γονιδιακή μετάλλαξη σε βακτηρίδια.
Aflatoxin M] produced DNA damage in rodent cells in vitro and gene mutation in bacteria.
Σχετικά με τον καρκινογόνο χαρακτήρα της αφλατοξίνης Μ^ η IARC συμπέρανε ότι υπάρχουν ανεπαρκή στοιχεία για τον άνθρωπο, επαρκείς, ωστόσο, για τα πειραματόζωα (κακοήθεις όγκοι στο συκώτι).
With respect to the carcinogenicity of aflatoxin Mi, IARC (1993) concluded that there is madequate evidence in humans, but sufficient evidence in experimental animals (liver tumours).
Η συνολική εκτίμηση της IARC ήταν: " Η αφλατοξίνη Μ ι είναι πιθανώς καρκινογόνος για τον άνθρωπο (Ομάδα 2Β) ".
The overall evaluation of IARC was: "Aflatoxin Mi is possibly carcinogenic to humans (Group 2B)".
Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν επαρκή στοιχεία που τεκμηριώνουν ότι η αφλατοξίνη Μι είναι γενοτοξική καρκινογόνος ουσία· η καρκινογόνος δράση της υπολογίζεται πως είναι περίπου 10 φορές χαμηλότερη από αυτήν της αφλατοξίνης Β],
The Committee concluded that there is sufficient evidence that aflatoxin Mi is a genotoxic carcinogen; its carcinogenic potency is estimated to be approximately 10 times lower than aflatoxin Bi.
Η πατουλίνη είναι μια μυκοτοξίνη που παράγεται από μύκητες που ανήκουν σε διάφορα γένη, τα οποία περιλαμβάνουν τα είδη Pénicillium, Aspergillus και Byssochlamys.
Patulin is a mycotoxin produced by fungi belonging to several genera, including Pénicillium, Aspergillus and Byssochlamys species.
Αν και η πατουλίνη μπορεί να βρίσκεται σε πολλά μουχλιασμένα φρούτα, δημητριακά και άλλες τροφές, οι κύριες πηγές μόλυνσης από πατουλίνη είναι τα μήλα και τα προϊόντα τους.
Although patulin can occur in many mouldy fruits, grains and other foods, the major sources of patulin contamination are apples and apple products.
Η πατουλίνη χαρακτηρίζεται από ισχυρή τάση προς ένωση με υδροθειικές ομάδες.
Patulin is characterised by its strong affinity for sulphhydryl groups.
Σύμπλοκα πατουλίνης με κυστεινη για παράδειγμα στη διατροφή είναι λιγότερο τοξικά από την αμμιγή ένωση σε πειράματα οξείας τοξικότητας, τερατογένεσης και μεταλλαξιογόνου δράσης.
Patulin adducts formed with, for example, cysteine in the diet are less toxic than the unmodified compound in acute toxicity studies, teratogenicity and mutagenicity studies.
Η έλξη της πατουλίνης προς σουλυδρυλικές ομάδες εξηγεί την ανασταλτική δράση της σε πολλά ένζυμα.
The affinity of patulin for sulphhydryl groups explains its inhibitory activity on many enzymes.
Καθώς τα σύμπλοκα πατουλίνης σχηματίζονται με την τροφή και η κύρια έκθεση του άνθρωποι' στην πατουλίνη γίνεται μέσω χυμών φρούτων, όπως είναι ο χυμός μήλου και ο μηλίτης, τα πειράματα που θα πρέπει κυρίως να ληφθούν υπόψιν για την τοξικολογική εκτίμηση είναι αυτά στα οποία η πατουλίνη χορηγήθηκε σε διάλυμα με καθετηριασμό ή διαλυμένη σε πόσιμο νερό.
As patulin adducts are formed in the diet and the major exposure of humans to patulin is via fruit drinks such as apple juice and apple cider, the most relevant studies to consider for toxicological evaluation are those in which patulin was administered in solution by gavage or dissolved in drinking water.
Σε οξεία και βραχυχρόνια πειράματα, η πατουλίνη προκάλεσε γαστρεντερική υπεραιμία, διαστολή, αιμορραγία και έλκωση.
In acute and shortterm studies, patulin caused gastrointestinal hyperaemia, distension, haemorrhage and ulceration.
Σε μακράς διαρκείας πειράματα (με χαμηλότερα επίπεδα δόσης) δεν παρατηρήθηκαν παρόμοιες επιδράσεις.
In longterm studies (at lower dose levels) these effects were not observed.
Μικρής διάρκειας πειράματα in vitro έδειξαν ότι η πατουλίνη δεν προκαλεί μετάλλαξη αλλά ότι έχει διαιρετική δράση σε μερικά συστήματα δοκιμής.
Shortterm in vitro studies revealed that patulin is not mutagenic, but that it has clastogenic activity in some test systems.
Λεν αναφέρθηκε σαφής τερατογόνος δράση.
No clear teratogenic effects were published.
Σε μια συνδιασμένη μακροχρόνια έρευνα αναπαραγωγήςκαρκινογένεσης σε αρουραίους, και σε μακράς διαρκείας πειράματα σε ποντίκια και αρουραίους δε διαπιστώθηκαν καρκινογόνες ιδιότητες (JEFCA, 1988).
In a combined reproduction/long-term/carcinogenicity studies in rats and in longterm studies in mice and rats no carcinogenic properties were established (JECFA, 1988).
Βασισμένη σ' αυτές τις συνδιασμένες μακροχρόνιες έρευνες αναπαραγωγής-καρκινογένεσης, η JEFCA όρισε μια προσωρινή αποδέκτη εβδομαδιαία πρόσληψη (PTWI) ΊμξΑξ, βάρος σώματος (JEFCA, 1988).
Based on these combined reproduction /longterm/carcinogenicity studies, JECFA allocated a Provisional Tolerable Weekly Intake (PTWI) of 7 μg/kg b.w. (JECFA, 1988).
Η αναθεώρηση της JEFCA δεν περιελάμβανε τα αποτελέσματα ενός υποχρόνιου πειράματος σε αρουραίους με πατουλίνη που χορηγήθηκε μέσω πόσιμου νερού, κατά το οποίο η κύρια επίδραση που διαπιστώθηκε ήταν η διαταραχή της νεφρικής λειτουργίας (μειωμένη αποβολή κρεατινίνης) και υπεραιμία στο δωδεκαδάκτυλο.
The JECFA review did not include the results of a subchronic study in rats with patulin administered through drinking water in which the most sensitive effect was impairment of the kidney function (decreased creatinine clearance) and hyperaemia in the duodenum.
Ο βαθμός μη παρατηρήσιμης δυσμενούς επίπτωσης στο πείραμα αυτό ήταν 0,8mg/kg βάρος σώματος.
The no observed adverse effect level in this study was 0.8 mg/kg b.w.
Στην ίδια μελέτη διαπιστώθηκε διαφορετική αντίδραση στα κοινά και στα ειδικά πειραματόζωα ελεύθερα παθογόνων, λόγιο της αντιβιοτικής δράσης της πατουλίνης στην μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου, η οποία οδηγεί σε θνησιμότητα σε ένα πολύ χαμηλότερο επίπεδο δόσης στα κοινά ζώα (Speijers et al. 1988).
In the same study, a different response was found in conventional and in specific pathogen free laboratory animals based on the antibiotic effect of patulin in gut micro flora, leading to mortality at a much lower dose level in conventional animals (Speijers et al. 1988).
Η IARC (1986) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να γίνει καμιά εκτίμηση της καρκινογόνου δράσης της πατουλίνης στον άνθρωπο και ότι υπάρχουν μόνο ανεπαρκή στοιχεία για τα πειραματόζωα.
IARC (1986) concluded that no evaluation could be made of the carcinogenicity of patulin to humans and that there is inadequate evidence in experimental animals.
Η συνολική εκτίμηση της IARC (1987) ήταν: "Η πατουλίνη δεν είναι κατατάξιμη ως προς την καρκινογόνο δράση της για τον άνθρωπο (Ομάδα 3)".
The overall evaluation of IARC (1987) was: "Patulin is not classifiable as to its carcinogenicity to humans (Group 3)".
Η Επιτροπή συμφωνεί προς το παρόν με τα συμπεράσματα των JEFCA και IARC.
The Committee agrees for the time being with the JECFA and IARC conclusions.
Προτίθεται να επανεξετάσει την άποψη της υπό το φως νέων πληροφοριών.
It proposes to reconsider its opinion in the light of new information.
Η ωχρατοξίνη Α είναι μια μυκοτοξίνη που παράγεται από διάφορους μύκητες (είδη Pénicillium και Aspergillus) και απαντάται σε ένα πλήθος φυτικών προϊόντων όπως είναι τα δημητριακά, τα προϊόντα δημητριακών, οι κόκκοι καφέ, τα φασόλια και τα κουκιά σε όλο τον κόσμο.
Ochratoxin A is a mycotoxin produced by several fungi (Pénicillium and Aspergillus species), and occurs naturally in a variety of plant products such as cereals, cereal products, coffee beans, beans and pulses all over the world.
Εμφανίζεται επίσης με μεταφορά από τις ζωοτροφές σε ζωικά προϊόντα, κυρίως σε εντόσθια (νεφρό, συκώτι, αίμα) και ανιχνεύεται ακόμη και στο ανθρώπινο αίμα.
It occurs also by transfer from feed in animal products especially in organ meat (kidney, liver, blood) and it is even detected in human blood.
Η ωχρατοξίνη Α προκαλεί τοξικές επιδράσεις στα πειραματόζωα, κυρίως τερατογόνου, ανοσολογικής, νεφροτοξικής και καρκινογόνου φύσης (ιδιαίτερα καρκίνοι του ουροποιητικού συστήματος).
Ochratoxin A causes a number of toxic effects in laboratory animals, primarily of a teratogenic, immunological, nephrotoxic and carcinogenic (mainly urinary tract tumours) nature.
Οι πιο κοινές και σοβαρές επιπτώσεις είναι η νεφροτοξικότητα και οι όγκοι στα νεφρά (Dirhcimcr και Creppy, 1991).
The most sensitive and notable effects are the nephrotoxicity and the kidney tumours (Dirheimer and Creppy, 1991).
Συμφωνά με την IARC (1993), τιπάρχουν επαρκή στοιχεία που να τεκμηριώνουν ότι η ωχρατοξίνη Α είναι καρκινογόνος στα ζώα, ωστόσο υπάρχουν ανεπαρκή στοιχεία για τον άνθρωπο.
According to IARC (1993), there is sufficient evidence in animals for carcinogenicity of ochratoxin A and inadequate evidence in humans for carcinogenicity.
Η συνολική εκτίμηση της IARC ήταν: " Η ωχρατοξίνη Α είναι πιθανώς καρκινογόνος για τον άνθρωπο (Ομάδα 2Β)".
The overall evaluation of IARC was: "Ochratoxin A is possibly carcinogenic to humans (Group 2B)".
Η ωχρατοξίνη Α δεν προκαλεί μεταλλάξεις σε συστήματα in vitro, προκαλεί, όμως, βλάβη στο DNA, στα κύτταρα τρωκτικών και στα τρωκτικά in vivo.
Ochratoxin A does not induce mutations in in vitro systems, but it induces DNA-damage in rodent cells in vitro and in rodents in vivo.
Μια έμμεση μεταλλακτική αντίδραση καλλιεργημένων κυττάρων ήπατος αρουραίου διαπιστώθηκε στον S. typhimurium.
A rat hepatocyte culture medium mediated mutagenic response was demonstrated in S. typhimunum.
Η ωχρατοξίνη Α σχημάτισε επίσης σύμπλοκα DNA στο νεφρό ποντικού και σε μικρότερη έκταση στο συκώτι και τη σπλήνα (IARC 1993).
Ochratoxin A also formed DNA-adducts in mouse kidney and to a lesser extent in liver and spleen (IARC 1993).
Η ωχρατοξίνη Α συνδέεται με νεφροπάθειες ατόμων που προέρχονται από την περιοχή των Βαλκανίων (Βαλκανική Επιδημική Νεφροπάθεια - BEN) και με την εμφάνιση όγκων του νεφρού (Ceovic el al., 1992).
Ochratoxin A has also been associated with the nephropathy in humans from the Balkan area (Balkan Endemic Nephropathy - BEN), and with the occurrence of kidney tumours (Ceovic et al. 1992).
Η ωχρατοξίνη Α αξιολογήθηκε λοιπόν από τους Kuiper-Goodman (1989), τη JEFCA (1991), και από την Σκανδιναβική Ομάδα Εργασίας για την Τοξικολογία των Τροφιύν και την Εκτίμηση της Επικινδυνότητας (1991).
Ochratoxin A was evaluated by Kuiper-Goodman (1989), by JECFA (1991), and by the Nordic Working Group on Food Toxicology and Risk Evaluation (1991).
Η JEFCA (1991) όρισε την προσωρινή αποδεκτή εβδομαδιαία πρόσληψη με βάση το κατώτατο επίπεδο παρατηρήσιμων επιδράσεων (0,008 mg ωχρατοξίνης A /kg βάρους σώματος) νεφρικών βλαβών στα γουρούνια (το πιο ευαίσθητο είδος) και ένα 500-πλάσιο περιθώριο ασφάλειας.
JECFA (1991) has based a provisional tolerable weekly intake value on the lowest observed effect level (0.008 mg ochratoxin A/kg b.w.) for kidney damage in pigs (the most sensitive species) and a 500-fold margin of safety.
Η προσωρινή αποδεκτή εβδομαδιαία πρόσληψη ορίσθηκε στα 112 ng/kg βάρους σώματος/εβδομάδα (16 ng/kg βάρος σώματος/ημέρα).
The PTWI was allocated at 112 ng/kg b.w./week (16 ng/kg b.w./day).
Η έκθεση των Kuiper-Goodman και η αναφορά της Σκανδιναβικής ομάδας θεωρούν την καρκινογόνα ιδιότητα ως την πιο σημαντική.
The Kuiper-Goodman review and the report of the Nordic Group regard the carcinogenic property as the most important.
Η Σκανδιναβική Ομάδα Εργασίας υπολόγισε ένα αποδεκτό όριο ασφαλείας για την ωχρατοξίνη Α που ανέρχεται στα 5 ng/kg βάρους σώματος/ημέρα, με βάση ένα επίπεδο κινδύνου στη διάρκεια ζωής 1:10".
The Nordic Working Group has estimated an acceptable safe level for ochratoxin A at 5 ng/kg b.w./day based on a lifetime risk level of 1:106.
Οι Kuiper-Goodman υπολόγισαν ένα όριο ασφαλείας για την ωχρατοξίνη Α στα 0,2 ngOcg βάρους σώματος/ημέρα με το ίδιο επίπεδο κινδύνου.
Kuiper-Goodman estimated a safe level for ochratoxin A at 0.2 ng/kg b.w./day at the same risk level.
Η Επιτροπή συμφωνεί ότι η ωχρατοξίνη Α είναι ισχυρός νεφροτοξικός παράγοντας, καρκινογόνος ουσία και ότι έχει γενοτοξικές ιδιότητες.
The Committee agrees that ochratoxin A is a potent nephrotoxic agent, a carcinogen and that it has genotoxic properties.
Η γενοτοξική επίδραση μπορεί λοιπόν να εξηγηθεί από έναν έμμεσο μηχανισμό που προκαλεί διαταραχή της πρωτεϊνοσύνΟεσης.
The genotoxic effect may also be explained by an indirect mechanism involving impaired protein synthesis.
Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι παρόλο που οι εκτιμήσεις του κινδύνου καταλήγουν σε διαφορετικά αποτελέσματα, υπάρχει ευρεία συμφωνία ανάμεσα στις υπολογισμένες τιμές (16,5 και 0,2 ng/kg βάρους σώματος/ημέρα) και προσωρινά καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το αποδεκτό όριο ασφαλείας κατά την καθημερινή έκθεση είναι της τάξης των λίγων ng/kg βάρους σώματος/ημέρα.
The Committee concluded that although the risk assessments are on different toxicological end points there was a broad agreement between the calculated values (16, 5 and 0.2 ng/kg b.w./day) and provisionally supports the conclusion that an acceptable safe level of daily exposure would fall in the range of a few ng/kg b.w./day.