natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στη Μεγάλη Βρετανία τα συνταγματικά προβλήματα που δημιουργούνται από την εισαγωγή διατάξεων της Συνθήκης και των κοινοτικών πράξεων στο εσωτερικό δίκαιο ρυθμίζει η Euro­pean Communities Act του 1972.
In the United Kingdom, the European Communities Act 1972 resolved the constitutional problems raised by the incorporation of the provisions of the Treaties and Community legislation into national law.
Η παράγραφος 1 αναφέρεται στην άμεση εφαρμογή, η παράγραφος 2 αποσκοπεί να ρυθμίσει τις ενδεχόμενες συγκρούσεις προς μεταγενέστερο νόμο με την υπόδειξη ερμηνευτικής αρχής υπέρ των διατάξεων της European Communities Act, δηλαδή έμμεσα υπέρ του ίδιου του κοινοτικού δικαίου.
Subsection 2(1) provides for the Treaties and Community legislation to be directly applicable without further enactment in the United Kingdom, while Subsections 2(2) and 2(4) seek to solve the problem of possible conflicts with later national statutes by providing for such statutes to be construed in favour of the provisions of the European Communities Act, that is to say indirectly in favour of Community law itself. Comparable legislation was en acted to give effect to the Union Treaty.
Σχέσεις με το εθνικό δίκαιο
Relationship to national law powers derived from the Constitution to an international organiza tion or institution.
Πρέπει να σημειωθεί ιδιαίτερα ότι αυτοί δεν μπορούν να θίγουν «τα δικαιώματα του ανθρώπου και τα θεμέλια του δημοκρατικού καθεστώτος».
The transfer of powers coming within the jurisdiction of autonomous regions is also provided for by their statutes.
Αυτή είναι η διαδικασία που εφαρμόσθηκε για τη Συνθήκη προσχώρησης στις 12 Ιουνίου 1985, όπως και για τη Συνθήκη του Μάαστριχτ μετά από αναθεώρηση του Συντάγμα­τος εξαιτίας του άρθρου 8 Β, παράγραφος 1, σχετικά με το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι των υπηκόων άλλων κρατών μελών στις δημοτικές εκλογές.
Giving judgment in Case 64/1991 on 22 March 1991, the Court dismissed the possibility of actions incriminating rules or instruments enacted by the Community institutions for violations of the fundamental rights secured by Articles 14 to 30 of the Constitution.2Such actions can be brought only against instruments enacted by the national authorities to give effect to Community law, whether or not they are in conformity with Community law, notwithstanding the fact that Article 10(2) of the Constitution requires the fundamental rights and freedoms secured by the Constitution to be construed in the light of international human rights instruments. This would give the Court an indirect means of review ing Community instruments, and even the Treaties themselves.
Η διάταξη αυτή κρίθηκε, πράγματι, από το Συνταγματικό Δικαστήριο αντίθετη προς το άρθρο 13, παράγραφος 2, του Συντάγματος(').
The cases decided by the Court in human rights matters and the role played in them by international instruments suggest that there is no great risk of conflict between a rule of Community law held to be valid by the Court of Justice and fundamental rights as construed by the Constitutional Court.
Μεταξύ των αρμοδιοτήτων που μπορεί να χορηγεί η Ισπανία σε μια οργάνωση κοινοτικού τύπου αναφέρονται οι τομείς που υπά­γονται στις εξουσίες των αυτόνομων Κοινοτήτων, δυνάμει των καταστατικών της καθεμιάς από αυτές.
On the other hand, the Court does not consider itself bound to obtain a preliminary ruling from the European Court of Justice,3and may therefore decide a case before the Court of Justice has had the opportunity to rule on the validity of a Community instrument, despite Fotofrost. *
Το ζήτημα αν μια προσφυγή μπορεί να απευθύνεται στο συντα­γματικό δικαστήριο, σε περίπτωση παράβασης των δικαι­ωμάτων του ανθρώπου, είναι αμφιλεγόμενο.
Article 8(3) of the Portuguese Constitution contained in Constitu tional Act No 1/82 provides that 'rules laid down by the responsible bodies of international organizations of which Portugal is a member are directly applicable in national law if the treaties establishing such organizations expressly so provide'.
Με μια απόφαση της 22ας Μαρτίου 1991, αριθ.
Thus, the legitimacy of the
(') Δήλωση της 1.7.1992, Rev. Inst. Eur., 1992, σσ. 633-655. (2) Rev. esp. der. inter., 1991, σ. 175.
' Declaration made on 1.7.1992, 11992] Rev. Inst.
Το άρθρο 8, παράγραφος 3, του πορτογαλικού Συντάγματος, όπως προκύπτει από τον συνταγματικό νόμο αριθ.
3 Judgment of 14.2.1991, [1991] Rev. esp. der. inter., p. 172; see A. Mangas Martín, 'La Constitución y la ley ante el derecho comunitario', [1991] Rev. Inst.
617 και 618.
See also judgment of 22.3.1991, supra.
Βλέπε επίσης απόφαση της
4 See paragraph 26, supra.
22.3.1991, παραπάνω αναφερόμενη.
185 transfer of sovereignty to international organizations is established.
Σχέσεις με το εθνικό δίκαιο β) Κοινοτικό δίκαιο και μεταγενέστερος νόμος
Unlike its Spanish counterpart, the Portuguese Constitutional Court feels it is bound to seek preliminary rulings from the Court of Justice. '
Σε όλα τα αρχικά κράτη μέλη η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου ανα­γνωρίζεται σήμερα από τα ανώτατα δικαστήρια.
The Court of Justice has had a decisive influence on how national courts deal with conflicts between Community law and later national legislation.2 In all the original Member States the supremacy of Community law in such cases is now recognized by the highest courts.
Χωρίς να περι­γράψουμε εδώ την εξέλιξη που σημειώθηκε, θα αναφέρουμε τις σημαντικότερες αποφάσεις που τοποθετούνται όλες μεταξύ 1970 και 1975.
Without tracing the course of this development in detail, we will look at the main decisions, most of which were handed down between 1970 and 1975.
Σε πολλές περιπτώσεις, στο κύρος της νομολογίας του Δικαστηρίου προστέθηκε το παράδειγμα αποφάσεων που εκδό­θηκαν σε άλλα κράτη μέλη.
In several cases the decisions were influenced by precedents in other Member States as well as by rulings of the Court of Justice.
Ορισμένες από αυτές οδήγησαν το δικαστή να δώσει λύση υπέρ της υπεροχής όχι μόνο στη σύγκρουση μεταξύ κοινοτικού και εθνικού δικαίου, αλλ' επίσης στο κλασικότερο και μερικές φορές άσχημα λυμένο πρόβλημα των σχέσεων μεταξύ του συμβατικού διεθνούς δικαίου και του εσωτερικού νόμου.
In some of them the national court not only resolved conflicts between Community and national law in favour of the su­premacy of Community law, but also decided in the same way the older problem, which has sometimes been poorly handled, of the relationship between international agreements and national law.
Σε ορισμένα κράτη όπως οι Κάτω Χώρες και το Λουξεμ­βούργο, όπου είτε το Σύνταγμα (άρθρο 65 επ. του ολλανδικού Συντάγματος, που έγινε άρθρο 94 μετά την αναθεώρηση του 1983) είτε η νομολογία (2) καθιερώνουν την υπεροχή του διεθνούς επί του εσωτερικού δικαίου, δεν συναντούμε απόφαση αρχής που να προέρχεται από ανώτερα δικαστήρια και να αναφέρεται στην υπεροχή του κοινοτικού δικαίου.
In some Member States, such as the Netherlands and Luxem­bourg, in which either the constitution (Articles 65 et seq. of the Dutch Constitution, Article 94 since the 1983 amendment) or case­law3 has established the supremacy of international law over domes­tic law, there are no decisions of principle from higher courts on the supremacy of Community law.
Πράγματι, η αρχή είναι αυτο­νόητη και μπορούμε να διαπιστώσουμε τη σιωπηρή εφαρμογή της σε πολυάριθμες αποφάσεις που προέρχονται συχνά από κα­τώτερα δικαστήρια, ιδίως επ' ευκαιρία προδικαστικών προσφυ­γών.
The principle is accepted as a matter of course and is often clearly implicit in decisions handed down by both lower and appeal courts, particularly in connection with refer­ences for preliminary rulings.
(2) Ανώτατο Δικαστήριο του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, απόφαση της 14.7.1954, Chambre des Métiers/Pagani, J. T., 1954, σ.
2 For further details, see J. Mégret, op. cit., Vol. 10, t. 1, pp. 527­535.
694, με σχόλιο του Ρ. Pescatore.
694, with a note by P. Pescatore.
Το Δικαστήριο είχε αποφανθεί ότι η ενέργεια αυτή συνιστούσε παράβαση των υποχρεώσεων της Συνθήκης(2).
A shift of legal opinion, led by the Procurators-General at the Court of Cassa­tion, ' and the influence of rulings by the Court of Justice finally overcame this tradition which had adversely affected the position of international law generally as well as Community law.
Το Βέλγιο κατήργησε τα δια­τάγματα που επέβαλλαν τους δασμούς, αλλά με νόμο της 19ης Μαρτίου 1968 τα επικύρωσε για το παρελθόν.
The facts of the Le Ski case which led to this reversal were as follows: after the EEC Treaty had entered into force, Belgium had introduced new special duties on imports of dairy products, in violation of the standstill rule in Article 12.2 The Court of Justice had declared this conduct to be a breach of the country's Treaty obligations.3Belgium had repealed the government decrees intro­ ducing the duties but had passed legislation in 1968 whereby the past effect of the decrees was confirmed.
Μια εταιρεία άσκησε προσφυγή για την επιστροφή των δασμών που είχε καταβάλει.
A firm had nevertheless brought an action for repayment of the duties. The trial court dismissed the action.
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν τη δικαίωσε.
The Brussels Court of Appeal, however, al­lowed the appeal, holding that the 1968 legislation did not prevent the court from applying Community law to the case.
Κατόπιν των προτάσεων του γενικού εισαγγελέα Ganshof van der Meersch, το Ακυρωτικό, στο οποίο προσέφυγε το βελγικό κράτος κατά της απόφασης του Εφετείου, αποφάνθηκε με όρους σαφείς υπέρ της υπεροχής τόσο του διεθνούς συμβατικού όσο και του κοινοτικού δικαίου:
On the advice of Procurator-General Ganshof van der Meersch, the Court of Cassation, to which the Belgian Government had appealed against the Appeal Court judgment, came down clearly on the side of the supremacy both of international law generally and of Community law in particular:
Επιπλέον, κανένας συλλογισμός a contrario δυσμενής προς το διεθνές δίκαιο δεν είναι δυνατός βάσει αυτής της από­φασης.
This applies a fortiori when the conflict, as in the present case, is between a provision of national law and a provision of Community law.
Το Ακυρωτικό παρέχει μάλλον συμπληρωματικά επιχειρ­ήματα υπέρ της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου.
The Treaties which created Community law have established a new legal order in favour of which the Member States have limited the exercise of their sovereignty in the fields determined by the Treaties.'4
(') Βλέπε παραπάνω, τμήμα 2.
1 R. Hayoit de Termicourt followed by W. Ganshof van der Meersch. 2 See supra.
(2) Απόφαση της 13.11.1964, συν. υποθέσεις 90 και 91/63, Επιτροπή/Βέλγιο και Λου­ξεμβούργο, Συλλογή, 1964, σ.
3 Joined Cases 90 and 91/63 Commission ν Belgium and Luxembourg 119641 ECR 625.
1216 επ. (') Απόφαση της 27.5.1971, υπόθεση Fromageries Franco-Suisse «Le ski», J.T., 1971, σ.
4Judgment of 27 May 1971 Fromageries Franco-Suisse - Le Ski 1197 IJ JT, p.
471, με τη γνωμοδότηση του γενικού εισαγγελέα Ganshof van der Meersch που βρίσκεται επίσης στην Rev. trim. dr. eur., 1971, αριθ. 2.
471, also reproduced with the opinion of Procurator-General Ganshof van der Meersch in [1971] Rev. trim. dr. eur.
Σχέσεις με το εθνικό δίκαιο
Rather, the judg­ment puts forward additional arguments in favour of the supremacy of Community law.
Αυτή η σημαντική απόφαση αναφέρεται ρητώς από το ιταλικό Ακυρωτικό σε απόφαση του(') και εμπνέει τις προτάσεις του γενι­κού εισαγγελέα του Εφετείου στο Παρίσι(2) καθώς και τις προτά­σεις του γενικού εισαγγελέα του γαλλικού Ακυρωτικού (3) και σε πραγματικά παρόμοια υπόθεση που θα αναλύσουμε στη συνέχεια.
This important judgment was later cited in a decision by the Italian Court of Cassation, ' and was used as an argument in the recom­mendations of the Advocate­General to the Paris Court of Appeals2 and the Procurator­General of the French Court of Cassation3in a case very similar to the Belgian one which we will consider below.
Πολυάριθμες αποφάσεις —τόσο του βελγικού Ακυρωτικού όσο και των κατωτέρων δικαστηρίων— αποδεικνύουν ότι η λύση που δόθηκε στις 27 Μαΐου 1971 είναι σήμερα οριστικά αποδεκτή στο βελγικό δίκαιο (4).
Many later decisions, both by the Belgian Court of Cassation and by lower courts, show that the position taken in the Le Ski judgment is now settled Belgian law.4
Το ίδιο συμβαίνει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερ­μανίας.
The same is true in Germany.
Αρκεί να αναφερθούμε σχετικά στην κατηγορηματική διατύπωση της απόφασης της 9ης Ιουνίου 1971 του συνταγ­ματικού δικαστηρίου που περιγράφει το κοινοτικό δίκαιο ως δίκαιο υπέρτερης τάξης σε σχέση προς τον συνηθισμένο νόμο τον οποίο επικαλύπτει και απωθεί («überlagen und verdrängen»).
Here it is enough to refer to the categorical statement in the Constitutional Court's judgment of 9 June 1971, which described Community law as higher­ranking law than ordinary statute law which preempts and ousts {überlagern und verdrängen) such law.
Στον τακτικό δικαστή στον οποίο έχει αχθεί η όλη υπόθεση απόκειται να αποφασίσει για το εφαρμοστέο δίκαιο και, κατά συνέπεια, να αναγνωρίσει, σε συγκεκριμένη περίπτωση, την υπε­ροχή του κοινοτικού δικαίου(5).
It was for the ordinary courts hearing a case to determine the applicable law and, if Community law were appli­cable, to give that law precedence.5
Η υπεροχή αναγνωρίσθηκε σε πολλές αποφάσεις ανωτάτων ομο­σπονδιακών καθώς και κατωτέρων δικαστηρίων.
The supremacy of Community law over national statute has since been affirmed in several decisions by federal supreme courts or lower courts.
Με την απόφαση της 18-27ης Δεκεμβρίου 1973, το συνταγματικό δικαστήριο αναγνώρισε με τρόπο σιωπηρό αλλά σίγουρο την υπεροχή του κανονισμού επί του μεταγενέστερου νόμου(7).
In Italy the case­law has come a very long way since the Constitutional Court's 1964 judgment in Costa ν ENEL which, on the basis of a dualistic view of national and Community law as strictly separate bodies of law, held that the law ratifying the EEC Treaty could not be given greater authority than that of an ordinary statute.6
(2) Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Cabannes, J. T., 1973, σ. 695.
2 Recommendations of Advocate­General Cabannes, quoted in [1973] JT, p. 695. '
(J) Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Touffait, Dalloz, 1975, σ. 497.
Recommendations of Procurator­General Touffait, [1975] Dalloz, p. 497.
(') Βλέπε κυρίως τις αποφάσεις του Ακυρωτικού της 14.1.1976.
4 See in particular judgments of the Court of Cassation of 14 January 1976, Pas.
Pas., Ι, 538, και της 26.9.1978, Pas., 1979, Ι, 127.
I 538, and 26 September 1978 [1979], Pas. I 127.
Πρέπει να τονισθεί εντούτοις μια εξαίρεση σχετικά, είναι αλήθεια, με μια διμερή συμφωνία μεταξύ του Βελγίου και του Ζαΐρ και όχι του κοινοτικού δικαίου.
A noteworthy exception, albeit concerning a bilateral agreement between Belgium and Zaire and not Community law, was the Court of Cassation's judgment of 21 April 1983 which held that national statute law could preclude application of a treaty: [1985] Rev. cri!, jur. beige 22, with a note by M. Waelbroeck.
Αλλες μεταγενέστερες αποφάσεις επανέλαβαν ρητά τη θεωρία της απόφασης «Le ski».
Other later judgments have expressly reverted to the Le Ski doctrine.
56. (s)Foro it., 1964, Ι., στήλη 465.
56. " [1964] Foro it. I, col. 465.
Πάντως, σε απόφαση της 22ας-30ής Οκτωβρίου 1975, το ίδιο δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η σύγκρουση μεταξύ ιταλικού νόμου και κοινοτικού κανονισμού έθετε πρόβλημα συνταγματικότητας του νόμου αυτού για έμμεση παράβαση του άρθρου 11 του Συντά­γματος, που συνιστά το θεμέλιο του περιορισμού της κυριαρχίας που επήλθε με την ένταξη στις Κοινότητες.
In 1975, however, the same Court decided that the conflict between an Italian statute and a Community regulation raised the question of the constitutionality of the statute in view of the fact that it in­directly violated Article 11 of the Constitution under which the country had limited its sovereignty on becoming a member of the Community.
Το πρόβλημα αυτό έπρεπε να υποβληθεί στο συνταγματικό δικαστήριο εκ μέρους του δικαστή από τον οποίο ζητήθηκε η μη εφαρμογή ενός τυπι­κού νόμου('), είτε αυτός ο νόμος περιοριζόταν στην επανάληψη των διατάξεων κοινοτικής πράξης άμεσα εφαρμοζόμενης είτε υπήρχε πραγματική σύγκρουση μεταξύ της πράξης αυτής και του νόμου.
The Court held that this question should be referred to it by the trial judge who had been asked to overrule the statute,2 regardless of whether the statute merely reproduced the provisions of directly applicable Community legislation or there was a real conflict between the Community legislation and the statute.
Εναντίον αυτής της τεχνικής που εφαρμόσθηκε από το συνταγ­ματικό δικαστήριο σε πολλές αποφάσεις, αντέδρασε το Δικα­στήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την απόφαση Simmenthal που αναφέραμε(2), θεωρώντας ως ασυμβίβαστο προς «τις απαιτήσεις που είναι σύμφυτες με το ίδιο το κοινοτικό δίκαιο» το γεγονός ότι ανατίθεται η λύση της σύγκρουσης μεταξύ αυτού και ενός μεταγενέστερου εθνικού νόμου «σε αρχή άλλη, εκτός του δικαστού, που καλείται να διασφαλίσει την εφαρμογή του κοινο­τικού δικαίου και στην οποία έχει απονεμηθεί ίδια εξουσία εκτιμή­σεως, έστω και αν το εμπόδιο που προκύπτει έτσι για την πλήρη αποτελεσματικότητα του δικαίου αυτού είναι μόνον πρόσκαιρο».
It was in reaction to this approach, which the Italian Constitutional Court followed in several other judgments, that the Court of Justice declared in its Simmenthal judgment3that it would be 'incompa­tible with those requirements which are the very essence of Commu­nity law ... if the solution of the conflict [between Community law and a subsequent national law] were to be reserved for an authority with a discretion of its own, other than the court called upon to apply Community law, even if such an impediment to the full effectiveness of Community law were only temporary'.
Εν πάση περιπτώσει, μπορούμε να υπογραμμίσουμε ότι αυτή η ίδια η υπεροχή δεν αμφισβητήθηκε από το συνταγματικό δικα­στήριο.
It should be made clear, however, that the supremacy of Commu­nity law was not, as such, questioned by the Constitutional Court.
Φαινόταν μάλιστα κατά κάποιο τρόπο να υποστηρίζεται από μια δραστική κύρωση: την κήρυξη της νομιμότητας έναντι του Συντάγματος, που έχει σαν πρακτικό αποτέλεσμα την εξαφά­νιση για το παρελθόν όπως και για το μέλλον των συνεπειών του κηρυχθέντος αντισυνταγματικού νόμου.
In fact it was to some extent bolstered by the drastic sanction which unconstitutionality attracted, of in practice wiping out the past and future effects of the offending national law.
Το συνταγματικό δικαστήριο, ευθυγραμμίσθηκε με την απόφαση Simmenthai του Δικαστηρίου στην απόφαση Granitoi της 8ης Ιουνίου 1984(3).
The Constitutional Court came into line with the Court of Justice's Simmenthal judgment in its 1984 judgment in Granitoi.* This held that a trial court could disregard national legislation contrary to directly applicable Community law on its own authority, without reference to the Constitutional Court.
Το συνταγ­ματικό δικαστήριο συμπλήρωσε εντούτοις την απόφαση αυτή με δύο επιφυλάξεις.
However, it attached two caveats to its ruling.
Αναφέραμε ήδη, παραπάνω, την πρώτη, που ήταν ήδη παρούσα στην απόφαση της 18-27ης Δεκεμβρίου 1973: συνίσταται στο να προβλέψει τη δυνατότητα διασφάλισης ελέγ-
The first has already been mentioned in connec­tion with the judgment of December 1973: namely, the right of the Court to examine the constitutionality of a provision of Community
(') Foro it., 1975, Ι., στήλη 2661.
1 [1974] Foro it. I, col. 315.
Σχέσεις με το εθνικό δίκαιο χου, αν δινόταν (από το Δικαστήριο) σε μια διάταξη του κοινοτι­κού δικαίου ερμηνεία αντίθετη προς τις βασικές αρχές του ιταλι­κού έννομου συστήματος και προς τα θεμελιώδη δικαιώματα.
189 law if the Court of Justice had given it an interpretation contrary to the basic principles of the Italian legal system and fundamental rights.
Η δεύτερη αναφέρεται στην πιθανή περίπτωση εμφανούς σύγκρουσης του κειμένου ενός ιταλικού νόμου και του κοινοτι­κού δικαίου.
The second caveat concerned cases where there was an overt conflict between an Italian statute and Community law.
Το συνταγματικό δικαστήριο έπρεπε επίσης να αποφανθεί αν διατάξεις του εσωτερικού δικαίου είχαν ως αντι­κείμενο να εμποδίσουν ή να διαταράξουν τη διαρκή τήρηση της Συνθήκης, όσον αφορά το κοινοτικό σύστημα και τον θεμελιώδη πυρήνα των αρχών του.
The Constitutional Court said that it should also be referred to if provisions of national law had the object of preventing or impeding the continuous observance of Community law and its core principles.
Η ισχύς των επιφυλάξεων αυτών δεν είναι αμελητέα, από την άποψη της θεωρίας της υπεροχής(').
These reservations are not inconsequential from the point of view of the doctrine of supremacy. However, their importance should not be overestimated. '
Έγινε ένα δύσκολο και αποφασιστικό βήμα από το ιταλικό συνταγματικό δικαστήριο στην απόφαση Granitoi.
The fact remains that the Italian Constitutional Court took a difficult and crucial step in its Granita/ judgment.
Το συνταγματικό δικαστήριο, διευκρίνισε, στη συνέχεια, σε από­φαση της 4-11ης Ιουλίου 1989, αριθ. 389, Provincia de Bolzano, ότι όλα τα όργανα που είναι αρμόδια στα πλαίσια της ιταλικής έννομης τάξης να εκτελούν τους νόμους (και τις πράξεις που έχουν δύναμη και ισχύ νόμου), τόσο τα δικαστικά όργανα όσο και τα διοικητικά, ήταν υποχρεωμένα να αρνούνται να εφαρμό­ζουν τους εσωτερικούς κανόνες που δεν συμβιβάζονται με τους κανόνες που θεσπίζουν τα άρθρα 52 και 59 της Συνθήκης, όπως τους ερμήνευσε το Δικαστήριο.
The Constitutional Court held in a later case — No 389 Provincia di Bolzano (judgments given on 4 and 11 July 1989) — that all those who in the Italian legal order had power to execute legislation (including subordinate legislation), whether in a judicial or in an administrative capacity, were now under an obligation to disapply provisions of internal law that conflicted with Articles 52 and 59 of the Treaty as interpreted by the Court of Justice.
Η απόφαση Agrofarma είναι, εντούτοις, εκπληκτική, διότι το συνταγματικό δικαστήριο παραδέχεται τη νομιμότητα ενός δημοψηφίσματος για την κατάργηση ενός νόμου που εκτελούσε μια οδηγία, τονίζοντας ότι η ακύρωση αυτή δεν μπορούσε να έχει
The remarkable point in the Agrofarma judgment is that the Court acknowledged the validity of a referendum abrogating legislation implementing a directive on the astonishing ground that the abrogation would have no real impact since directives had direct effect themselves.4As the commentator points out, the Court confused the Italian State's obligation to give effect to the directive, to which the popular initiative (referendum) might run counter, and the direct
(') Όσον αφορά το θέμα αυτό, ελπίζουμε ότι δεν θα θεωρείται σαν απόφαση αρχής, όσον αφορά τη νομολογία «Granital» αλλά ως ένα «ατυχές συμβάν». Βλέπε, σχετικά, Sgarbanti, G.: «Corte costituzionale e Corte di giustizia: un dissidio sana­to?», Riv. dir. agrario, 1987, σ.
It is hoped that judgment No 286 of the Constitutional Court of 19 to 23 December 1986, Gazzetta Ufficiale, First Special Series, No 61, 31 December 1986, pp. 35-36, was only a 'hiccup' and not a deliberate retreat from the Granita! judgment.
293 και επ., ιδίως σ.
The Naples Appeal Court had considered that the law infringed the Treaty (Articles 7, 12, 37 and 95).
294 επ., με σχόλιο του Ε. Traversa. (^Corriere Tributario, αριθ.
294, with note by E. Traversa.
219 καμία επίπτωση στις διατάξεις της οδηγίας, εξαιτίας ... του άμεσου αποτελέσματος της(').
Relationship lo national law effect doctrine whereby an individual citizen can rely on the directive against the defaulting State.
Στη Γαλλία μια υπόθεση —που ονομάζεται των Cafés Jac­ques Vabre—, παρόμοια προς εκείνη που αντιμετώπισε το βελ­γικό Ακυρωτικό, επέτρεψε στο αντίστοιχο γαλλικό δικαστήριο να αποφανθεί σχετικά με την υπεροχή του κοινοτικού δικαίου.
In France, the facts of the leading case on the supremacy of Community law, Cafés Jacques Vabre, are remarkably similar to those of the Le Ski case in which the Belgian Court of Cassation decided this issue.
Η διάκριση αυτή ήταν αντίθετη προς το άρθρο 95 της Συνθήκης(2).
Both the Court of First Instance and the Paris Court of Appeal found in the plaintiff's favour because under Article 55 of the Constitution2the Treaty had to be given precedence over domestic law.