natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το ισοασκορβικό νάτριο και το ασκορβικό οξύ ήταν αρνητικά μέχρι και τα 5 χιλιογραμμάρια/τριβλίο (Ishidate, Μ. 1984).
No chromosomal aberrations or SCEs were induced in human fibroblasts (HE2144) at doses of 0.02 mg Na-IAA/ml for 40-48 hours (Kawachi, T. et al 1980; Sasaki, S. et al 1980).
Μια δοκιμασία αντιστροφής μετάλλαξης σαλμονέλλας σε στελέχη ΤΑ 98 ήταν αρνητική για το ισοασκορβικό νάτριο (Kawachi, Τ. κ. ά., 1980).
A test in rat bone marrow was reported positive for Na-IAA but insufficient details are reported to assess validity (Kawachi, T. et al 1980).
Το ισοασκορβικό οξύ ήταν μεταλλαξιογενετικά ανενεργό στο ζαχαρομύκητα Saccharomyces cereviciae σε συγκεντρώσεις 2% και 4% (Litton Bionetics 1976).
Na-IAA was tested in rats at dose levels of 0, 0.2, 1.0 and 5.0 g/kg b.w given either once or on ï successive days. The positive control was 0.2 mg TEM/kg b.w. given i.p., breeding being carried oui over 8 weeks.
Συγκεντρώσεις της τάξης του 5% ισοασκορβικού νατρίου δεν αύξαναν τη συχνότητα του μιτωτικού ανασυνδυασμού στο ζαχαρομύκητα Saccharomyces cereviciae D3 (Newell, G.W. κ. ά., 1974).
No treatment-related changes in early and late foetal deaths, corpora lutea and preimplantation losses were noted. Occasional significant differences were neither time- noi dosedependent (Newell, G.W. et al 1988).
Το ισοασκορβικό νάτριο δεν προκαλούσε καθόλου χρωμοσωμικές ανωμαλίες σε ινοβλάστες κινέζικων μυωξών με S9 (Matsuoka, Α. κ. ά., 1979).
Cytogenetic evaluation of meiotic chromosomes showed heritable reciprocal translocations only in the TEM-treated males. There was no effect on male fertility (Jorgenson, T.A. et al. 1978; Newell, G.W. et al 1988).
Μια δοκιμασία σε μυελό των οστών αρουραίου απέβη θετική για το ισοασκορβικό νάτριο, όμως δεν αναφέρονται επαρκείς λεπτομέρειες για να αξιολογηθεί η εγκυρότητα της (Kawachi, Τ. και συνεργάτες, 1980).
The modulating effect of human urine concentrates on the mutagenic or promutagenic activities of 2-acetylaminofluorene, 2-anthramine and 2,3,6-trinitrotoluene on Salm. typhim.
Το θετικό δείγμα ελέγχου ήταν 0,2 χιλιογραμμάρια ΤΈΜ/κιλό βάρους του σώματος, με ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση, ενώ η αναπαραγωγή διήρκεσε 8 εβδομάδες.
An enhanced carcinogenic response could be observed only when Na-AA and Na-IAA were given at 5% in the diet. Promotion effects were limited to forestomach, colon and urinary bladder.
ΟΞΥ
Comments
100 Fl αρσενικά από κάθε ομάδα ζευγαρώθηκαν το κάθε ένα με 3 θηλυκά και απομονώθηκαν τα μη αναπαραγωγικά, πιθανά στείρα και μερικώς στείρα.
IAA competitively inhibits the stereospecific carriers of the transport mechanism of AA in the gut mucosa and membranes of different tissues but is a poorer substrate with about l/5th affinity for the carrier.
Από το νέο ζευγάρωμα απέμειναν 3 ζώα ελέγχου, 20 ζώα με αγωγή TEM και 3 ζώα με αγωγή ισοασκορβικού οξέος.
Hence higher IAA concentrations are needed to achieve antiscorbutic effects.
Η κυτταρογενετική αξιολόγηση των μειωτικών χρωμοσωμάτων έδειξε κληρονομούμενες αμοιβαίες μεταθέσεις μόνο στα αρσενικά με αγωγή TEM.
AA in the tissue compartment with low affinity and high turnover (adrenals, lung, kidneys, testis, eye) is easily replaced by IAA but not in the tissue compartment with high affinity and low turnover (brain).
Δεν παρατηρήθηκε καμία επίδραση στην γονιμότητα των αρσενικών (Jorgenson, Τ.Α κ. ά., 1978. Newell, G.W. κ. ά., 1988).
IAA reduces the AA body pool, increases AA catabolism and reduces AA half-life by more rapid elimination of AA.
Μελέτες για συντονισμό μεταλλαξιογένεσης
IAA in adequate amounts has AA potency as shown in enzyme studies but no conclusions are possible regarding any effect on the bioavailability of AA, the evidence being contradictory.
Μελέτες για προαγωγή καρκίνου
The intestinal absorption of IAA proceeds by an active carrier-mediated mechanism in guineapigs and man but by passive diffusion in rats, mice, hamsters and rabbits.
Χρησιμοποιώντας διάφορα μοντέλα έναρξης, ακολουθούμενα από ισοασκορβικό οξύ ή ισοασκορβικό νάτριο, δεν κατέστη δυνατό να αποδειχθεί μια προαγωγική επίδραση του ασκορβικού ή του ισοασκορβικού οξέος.
Comparison of the plasma levels of IAA following prolonged oral administration to mice in one study (Tsao, C.S. et al 1983) with another study in human volunteers (Sauberlich, H.E. et al 1989) demonstrates similar plasma levels despite an order of magnitude lower intake in the human volunteers.
Η παρατήρηση μιας αυξημένης καρκινογενετικής αντίδρασης ήταν δυνατή μόνο όταν ασκορβικό νάτριο και ισοασκορβικό νάτριο χορηγούνταν στη δίαιτα σε συγκέντρωση 5%.
This difference could be due to the active carrier-mediated mechanism in man leading to greater gut absorption and /or tubular reabsorption.
Οι προαγωγικές επιδράσεις περιορίζονταν στον προστόμαχο, στο κόλον και στην ουροδόχο κύστη.
No study is available which enables a direct comparison of the rates of absorption by the two mechanisms in rodents and man.
Το γεγονός αυτό ενοχοποεί περισσότερο το ιόν του νατρίου παρά το ασκορβικό ή το ισοασκορβικό οξύ (Fukushima, S. κ. ά., 1986. Fukushima, S. κ. ά., 1986. Fukushima, S. κ. ά., 1986. Fukushima, S. κ. ά., 1987.
If the present uses of IAA were to be considerably extended adequate studies on comparative absorption rates in rats and man as well as the establishment of oral dose levels to achieve appropriate plasma levels in rats and mice would be essential.
Shibata, Μ.Α. κ. ά., 1989).
In man, oxalate excretion is greater with AA than with IAA (Sauberlich, H.E. et al 1989).
Παρομοίως, μόνο το ασκορβικό νάτριο, όχι όμως το ασκορβικό οξύ, αύξαναν τη σύνθεση του DNA στο επιθήλιο της ουροδόχου κύστης (Shibata, Μ.Α. κ. ά., 1989).
Although this demonstrates certain differences in the metabolism of IAA and AA in rat and man, it is likely that there are at least qualitative though not quantitative similarities.
Για το λόγο αυτό απαιτούνται υψηλότερες συγκεντρώσεις για την επίτευξη αντισκορβουτικών επιδράσεων.
In interpreting the relevance of toxicity studies in rats to man, it should be noted that the diketo-gluconate pathway is absent in man.
Το ισοασκορβικό οξύ μειώνει το απόθεμα ασκορβικού οξέος του σώματος, αυξάνει τον καταβολισμό του ασκορβικού οξέος και μειώνει την ημιπερίοδο ζωής του ασκορβικού οξέος με την ταχύτερη αποβολή του ασκορβικού οξέος.
Further studies to more fully elucidate the metabolism of IAA would be desirable, bearing in mind, however, that even the metabolism of AA has not been completely established.
ΟΞΥ
Excretion
Απορρόφηση
Toxicity/Carcinogenicity
Η απορρόφηση του ισοασκορβικού οξέος από το γαστρεντερικό σύστημα πραγματοποιείται μέσω ενός ενεργητικού μηχανισμού διευκολυνόμενης μεταφοράς στα ινδικά χοιρίδια και στον άνθρωπο, ενώ στους αρουραίους, τους ποντικούς, τους μυωξούς και τα κουνέλια γίνεται με παθητική διάχυση.
The more recent short-term study in mice did not show any specific toxic effects up to 2.5% IAA in their drinking water, higher doses causing reduced weight gain as well as liver, kidney and spleen toxicity.
Η σύγκριση των επιπέδων στο πλάσμα του ισοασκορβικού οξέος μετά από μακρόχρονη χορήγηση από το στόμα, σε ποντικούς σε μια μελέτη (Tsao, CS. κ. ά., 1983) και σε ανθρώπους εθελοντές σε μια άλλη μελέτη (Sauberlich, Η.Ε. και συνεργάτες, 1989), αποδεικνύει ομοιότητες στα επίπεδα του πλάσματος, παρά την κατά μια τάξη μεγέθους μικρότερη ποσότητα πρόσληψης στους εθελοντές ανθρώπους.
The available recent carcinogenicity study in mice (Inai, K. et al 1989) resulted in a minimal effect level of IAA for male mice of 3.3 g/kg b.w. and female mice of 4 g/kg b.w., when administered in their drinking water (reduced relative brain weights occurred at these doses).
Αυτή η διαφορά ενδεχομένως να οφείλεται στον ενεργητικό μηχανισμό διευκολυνόμενης μεταφοράς στον άνθρωπο, που έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη απορρόφηση από το έντερο και/ή επαναρρόφηση από τους νεφρικούς σωλήνες.
Hepatocellular adenomas and carcinomas were increased in male mice at 4.9g/kg b.w./day but the incidence in controls was unusually low and the effect was no longer apparent after adjustment for survival.
Δεν υπάρχει καμία μελέτη, η οποία να επιτρέπει την άμεση σύγκριση των ταχυτήτων της απορρόφησης των δύο μηχανισμών σε τρωκτικά και άνθρωπο.
Chronic toxic effects were not reported in detail, although it was stated that no significant histopathological differences were noted between treated and control groups.
Δεν υπάρχει καμία ένδειξη για παρεμβολές του ισοασκορβικού οξέος στην απορρόφηση του σιδήρου (Fe), του ψευδαργύρου (Zn) ή χαλκού (Cu) από παστό κρέας.
An early 36-weeks feeding study (Fitzhugh, O.G. et al 1946) in rats used only male animals and a single dose level. The reported findings in gross pathology and histopathology showed no evidence of any specific toxic effects attributable to IAA.
Σε μια άλλη μελέτη με αρουραίους, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν θ4-σημασμένα ισοασκορβικό οξύ και ασκορβικό οξύ, βρέθηκε στα ούρα ο μεταβολίτης ασκορβικό-2-θειικό άλας, όχι όμως και ισοασκορβικό-2-θειικό άλας.
The recent lifespan carcinogenicity study in rats (Abe, I. et al 1984), using administration in the drinking water, did not show any carcinogenic effects, the NEL being 1.25%, higher doses causing reduced bodyweight gain.
Στον άνθρωπο η απέκκριση οξαλικού είναι μεγαλύτερη με ασκορβικό οξύ από ότι με ισοασκορβικό οξύ (Sauberlich, Η.Ε. κ. ά., 1989).
Chronic toxic effects were not properly investigated - no incidences were reported although a few lesions occurring in high dose rats were described.
Κατά την ερμήνευση της σημασίας των τοξικολογικών μελετών σε ποντικούς και άνθρωπο, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι δεν υπάρχει στον άνθρωπο ο μεταβολικός δρόμος του δικετο-γλυκονικού.
The inadequacies of this recent study regarding chronic toxic effects is partially offset by the lifespan study in mice mentioned above.
Περαιτέρω μελέτες θα ήταν αναγκαίες για την πλήρη διαλεύκανση του μεταβολισμού του ισοασκορβικού οξέος, λαμβάνοντας ωστόσο υπόψη, ότι ούτε και ο μεταβολισμός του ασκορβικού οξέος έχει πλήρως διαλευκανθεί.
The latter study stated there was no evidence for the occurrence of specific toxic lesions attributable to dietary administration of IAA, although again no incidences of lesions were given.
Απέκκριση
Reproductive toxicity
Για το λόγο αυτό το ισοασκορβικό οξύ είναι σε θέση να ανταγωνίζεται το ασκορβικό οξύ και να μειώνει την επαναρρόφηση του.
2500 mg/kg b.w. in rats and 1030 mg/kg b.w. in mice caused no teratogenic effects.
Η πλέον σύγχρονη μελέτη μικρής διάρκειας σε ποντικούς δεν έδειξε συγκεκριμένες τοξικές επιδράσεις μέχρι και 2,5% του ισοασκορβικού οξέος στο πόσιμο νερό τους, με τις υψηλότερες δόσεις να προκαλούν μειωμένη απόκτηση βάρους καθώς και τοξικότητα στο ήπαρ, τους νεφρούς και τη σπλήνα.
IAA was adequately and extensively tested for somatic and germ cell mutagenicity in several in vitro and in vivo systems and was shown to have no genotoxic potential. IAA has also no tumour-promoting activity in several model systems testing for promoter activity.
Arakawa, N., Suzuki, E., Kurata, T., Otsuka, H., & Inagaki, C. (1986) Effect of erythorbSc acid administration on ascorbic acid content in guineapig tissues. J. Nutr Sei. Vitaminoi., 32, 171-181. Εκθέσεις της Επιστημονικής Επιτροπής για τα Τρόφιμα (Τριακοστή έκτη σειρά)
Arakawa, N., Suzuki, E., Kurata, T., Otsuka, H., & Inagaki, C. (1986) Effect of erythorbSc acid administration on ascorbic acid content in guineapig tissues. J. Nutr Sei. Vitaminoi., 32,171-181. 3.
KaWanishi, T., Ohno, Y., Sunouchi, M., Onoda, K., Takahashi, Α., Kasuya, Y., & Omori, Y. (1981) Studies on nitrosamine formation by the interaction between drugs and nitrite II. J. Tox. Sci. 6, 271-286. Εκθέσεις της Επιστημονικής Επιτροπής για τα Τρόφιμα (Τριακοστή έκτη σειρά)
KaWanishi, T., Ohno, Y., Sunouchi, M., Onoda, K., Takahashi, Α., Kasuya, Y., & Omori, Y. (1981) Studies on nitrosamine formation by the interaction between drugs and nitrite Π. J. Tox. Sci. 6, 271-286. 39.
EET (1990 και 1992) Εκθέσεις της Επιστημονικής Επιτροπής για τα Τρόφιμα, 22η Σειρά, σελ.
SCF (1990 and 1992) Reports of the Scientific Committee for Food, 22nd Series, pp 15, 30-32, 26th Series pp 2,12.
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΠΑ ΤΟ ΑΚΕΤΥΛΙΩΜΕΝΟ ΟΞΕΙΔΩΜΕΝΟ ΑΜΥΛΟ
OPINION ON ACETYLATED OXIDISED STARCH
ΔΙΑΤΥΠΩΘΗΚΕ ΣΠΣ 2 ΙΟΥΝΙΟΥ 1995
EXPRESSED ON 2 JUNE 1995
Για γνωμοδότηση σχετικά με την αποδοχή ως προς την ασφάλεια στη χρήση του ακετυλιωμένου οξειδωμένου αμύλου.
To advise on the acceptability with respect to safety in use of acetylated oxidised starch.
Στις 14.06.1991 ελήφθη μια αίτηση για άδεια χρησιμοποίησης του ακετυλιωμένου οξειδωμένου αμύλου ως προσθετικού τροφίμων.
A submission was received on 14.06.1991 requesting permission to use acetylated oxidised starch (AOS) as a food additive.
Εκείνη τη χρονική περίοδο, δεν υποβλήθηκαν τοξικολογικά στοιχεία για υποστήριξη αυτού του αιτήματος.
No toxicity data were submitted at that time in support of this request.
Παρατήρησε ότι το ακετυλιωμένο άμυλο και το οξειδωμένο άμυλο (άμυλα στην ομάδα Β, βλ.
A W/G of the SCF considered the application at their meeting of 7-8.11.1991.
Δεύτερη Σειρά Εκθέσεων, 1976) είχαν ήδη θεωρηθεί αποδεκτά το καθένα ξεχωριστά.
It noted that acetylated starch and oxidised starch (starches in group B, see second Series of Reports, 1976) were already considered acceptable in their own right.
Ωστόσο, για να υπάρξει ένας πιο ολοκληρωμένος καθησυχασμός για την ασφάλεια ενός τροποποιημένου αμύλου, το οποίο είχε υποβληθεί στη συνδυασμένη κατεργασία της ακετυλίωσης και της οξείδωσης, απαιτήθηκε μια μελέτη σίτισης 90 ημερών και μια ακριβέστερη προδιαγραφή, η οποία να εκθέτει το βαθμό τροποποίησης καθώς και να προτείνει ανώτατα όρια για τα κατάλοιπα των αντιδρώντων και των παραπροϊόντων, όπως το χλωριούχο νάτριο, το χλωρικό νάτριο, το θειικό νάτριο και διοξείδιο του θείου.
However, to have more complete reassurance of the safety of a modified starch subjected to a combined treatment of acetylation and oxidation, it required a 90-day feeding study and a more precise specification setting out the degree of modification as well as proposing maximum limits for residues of reactants and byproducts such as sodium chloride, sodium chlorate, sodium sulphate and sulphur dioxide.
Κατά την 81η συνεδρίαση της Επιστημονικής Επιτροπής για τα Τρόφιμα στις 9-10.12.1991, η Επιτροπή χαρακτήρισε το ακετυλιωμένο οξειδωμένο άμυλο ως προσωρινά αποδεκτό, εκκρεμούσης της παραλαβής των αποτελεσμάτων της μελέτης σίτισης των 90 ημερών και μιας ικανοποιητικής προδιαγραφής εντός 2 ετών.
At the 81st meeting of the SCF of 9-10.12.1991 the Committee considered AOS temporarily acceptable pending receipt of the results of a 90-day feeding study and an adequate specification within 2 years.
Μια πλήρης έκθεση για μια μελέτη σίτισης 90 ημερών σε αρουραίους έχει υποβληθεί τώρα, στις αρχές του 1994, μαζί με μια προδιαγραφή για εκείνα τα προϊόντα, τα οποία είχαν υποβληθεί στην μεγαλύτερη επεξεργασία και τα οποία αποτέλεσαν το αντικείμενο της μελέτης των 90 ημερών.
A full report on a 90-day feeding study in rats has now been submitted early in 1994 together with a specification for those products which had received the highest treatment and which were the subject of the 90-day study.
0,04-0,07 ως 0,10 γραμμομόριο/γραμμομόριο ή 1,1-1,8 ως 2,5% βάρος/βάρος
0.04 - 0.07 to 0.10 mol/mol or 1.1 -1.8 to 2.5% w/w
Κατάλοιπα αντιδρώντα:
0.022 - 0.037 to 0.047 mol/mol or 0.6 -1.2 to 1.3% w/w
S02 μέγιστο 5 ppm NaCl λιγότερο από 0,1% (αγωγιμότητα μικρότερη από 300 \íS/cm, που ισοδυναμεί με λιγότερο από 0,03% NaCl) όλα τα άλλα κατάλοιπα και παραπροϊόντα 10-100 ppm
SO2 maximum 5 ppm NaCl less than 0.1% (conductivity less than 300 uS/cm equivalent to less than 0.03% NaCl) all other residues and byproducts 10-100 ppm
ΑΚΕΤΥΛΙΩΜΕΝΟ
ACETYLATED OXIDISED STARCH
Σε 4 ομάδες, η κάθε μια από αυτές αποτελούμενη από 5 αρσενικούς αρουραίους Wistar ηλικίας 45 εβδομάδων και στεγασμένων 5 ανά κλωβό, χορηγήθηκε επί 2 εβδομάδες στη δίαιτα τους 0%, 10%, 30% ή 50% ακετυλιωμένο οξειδωμένο άμυλο διαμορφωμένο με εξώθηση.
4 groups, each of 5 male Wistar rats, 45 weeks old and housed 5 per cage, were fed for 2 weeks in their diet either 0%, 10%, 30% or 50% extruded AOS.
Σε 1 επιπλέον ομάδα χορηγήθηκε 30% μη διαμορφωμένο ακετυλιωμένο οξειδωμένο άμυλο.
1 additional group was fed 30% nonextruded AOS.
Προσδιορίστηκαν μόνο η αύξηση του βάρους του σώματος, η πρόσληψη τροφής, η αποδοτικότητα της τροφής και το βάρος των γεμάτων και των κενών τυφλών εντέρων.
Only body weight gain, food intake, food efficiency and the weight of filled and empty caeca were deteimined.
Οι τιμές της αύξησης βάρους, της πρόσληψης τροφής και της αποδοτικότητας της τροφής ήταν παρόμοιες σε όλες τις ομάδες.
Weight gain, food intake and food efficiency were comparable among all groups.
Το απόλυτο και το σχετικό βάρος του γεμάτου και του κενού τυφλού εντέρου ήταν αυξημένο στις ομάδες, στις οποίες χορηγούνταν 30% και 50% ακετυλιωμένο οξειδωμένο άμυλο και στην ομάδα, που έλαβε 30% μη διαμορφωμένο ακετυλιωμένο οξειδωμένο άμυλο.
The absolute and relative filled and empty caecal weight was increased in the groups fed 30% and 50% AOS and in the group fed 30% nonextruded AOS.
Τα ζώα, στα οποία χορηγήθηκε 50% ακετυλιωμένο οξειδωμένο άμυλο, παρουσίαζαν διάρροια και σημαντική μεγέθυνση του τυφλού εντέρου.
Animals given 50% AOS showed diarrhoea and considerable caecal enlargement.
Με βάση αυτά τα ευρήματα το εύρος δοσολογίας για τη μελέτη των 90 ημερών καθορίστηκε σε 0%, 5%, 10% και 30% στη δίαιτα.
On the basis of these findings the dose range for the 90-day study was set at 0%, 5%, 10% and 30% in the diet.
Σε 4 ομάδες, η κάθε μια από αυτές αποτελούμενη από 10 αρσενικούς και 10 θηλυκούς αρουραίους Wistar ηλικίας 45 εβδομάδων, χορηγήθηκε επί 13 εβδομάδες στη δίαιτα τους 0%, 5%, 10% ή 30% ακετυλιωμένο οξειδωμένο άμυλο διαμορφωμένο με εξώθηση.
4 groups, each of 10 male and 10 female Wistar rats, aged 45 weeks, were fed for 13 weeks in their diet 0%, 5%, 10% or 30% extruded AOS.
Το βάρος του σώματος και η κατανάλωση τροφής μετρούνταν σε εβδομαδιαία βάση, η ανάλυση ούρων πραγματοποιήθηκε τη 12η εβδομάδα, η οφθαλμοσκόπηση έγινε σε όλες τις ομάδες στην αρχή, και στα ζώα ελέγχου και στην ομάδα μέγιστης δόσης, τη 12η εβδομάδα.
Body weight gain and food consumption were measured weekly, urinalysis was carried out in week 12, ophthalmoscopy was performed on all groups at the start and in controls and the top dose group in week 12.
Πλήρεις αιματολογικοί και βιοχημικοί έλεγχοι, συμπεριλαμβανόμενων και υπολογισμών ALP, ASAT, ALAT και GGT, πραγματοποιήθηκαν μια φορά τη 14η εβδομάδα.
Full haematology and clinical chemistry including ALP, ASAT, ALAT, GGT estimations were performed once in week 14.
Προσδιορίστηκε το σχετικό βάρος των οργάνων σε όλες τις ομάδες για τους όρχεις, την υπόφυση, το θυρεοειδή, τα επινεφρίδια, τους νεφρούς, το θύμο, τον εγκέφαλο, τη σπλήνα, την καρδιά, το ήπαρ και το κενό και πλήρες τυφλό έντερο.
Relative organ weight were determined in all dose groups for testes, pituitary, thyroid, adrenals, kidneys, thymus, brain, spleen, heart, liver and empty and full caecum.
Ιστοπαθολογικός έλεγχος 33 οργάνων πραγματοποιήθηκε σε όλα τα ζώα της ομάδας ελέγχου και της ομάδας της μέγιστης δόσης.
Histopathology of 33 organs was performed on all animals of the control and top dose group.
Σε όλες τις άλλες πειραματικές ομάδες εξετάστηκαν μόνο οι νεφροί, το ήπαρ, οι πνεύμονες και η ουροδόχος κύστη.
In all other test groups only kidney, liver, lung and urinary bladder were examined.
Δεν παρατηρήθηκαν καθόλου μη φυσιολογικές κλινικές ενδείξεις ή ανωμαλίες στη συμπεριφορά.
No abnormal clinical signs or behavioural abnormalities were observed.
Δεν υπήρξαν καθόλου θάνατοι.
No mortalities occurred.
Οι τιμές της αύξησης βάρους, της πρόσληψης τροφής και της αποδοτικότητας της τροφής ήταν συγκρίσιμες μεταξύ των πειραματικών και των ομάδων ελέγχου.
Body weight gain, food intake and food efficiency were comparable among test and control groups.
Δεν υπήρχε καμία μεταβολή, αποδιδόμενη στην αγωγή, στις αιματολογικές, αιμοπηκτικές και βιοχημικές παραμέτρους και όλες οι τιμές ήταν συγκρίσιμες μεταξύ των πειραματικών και των ομάδων ελέγχου.
There were no treatment-related changes in the haematological, blood clotting and clinical chemistry parameters and all values were comparable between control and test groups.
Η ανάλυση ούρων δεν έδειξε καθόλου μεταβολές, που να αποδίδονταν στην αγωγή.
Urinalysis showed no treatment-related changes.
Όλα τα βάρη οργάνων ήταν συγκρίσιμα μεταξύ των πειραματικών και των ομάδων ελέγχου, όμως τα απόλυτα και τα σχετικά βάρη του γεμάτου και του κενού τυφλού εντέρου ήταν αυξημένα στην πειραματική ομάδα 30%.
All organ weights were comparable between test and control groups, but the absolute and relative weights of filled and empty caecum were increased in the 30% test group.
Ένας αρσενικός αρουραίος στην ομάδα 30% παρουσίασε διαστολή του τυφλού εντέρου.
One male rat in the 30% group had a dilated caecum.
Ορισμένα αρσενικά και θηλυκά σε όλες τις ομάδες, εκτός από τα θηλυκά, στα οποία χορηγήθηκε 5% ακετυλιωμένο οξειδωμένο άμυλο, παρουσίαζαν μια μικρή αύξηση στην εμφάνιση υπερπλασίας του μεταβατικού νεφρικού πυελικού επιθηλίου, ιδιαίτερα τα αρσενικά και θηλυκά στην ομάδα μέγιστης δόσης, σε σύγκριση με τα ζώα ελέγχου.
Some males and females in all groups except the females given 5% AOS showed a slight increase in the incidence of hyperplasia of the transitional renal pelvic epithelium particularly in top dose males and females compared to controls.
Ωστόσο καμία από τις αυξήσεις δεν ήταν σημαντική από στατιστική άποψη.
However none of the increases was statistically significant.
4 από τα 10 αρσενικά στην πειραματική ομάδα 30% παρουσίασαν εστιακή υπερπλασία του επιθηλίου της κύστης.
4 out of 10 males in the 30% test group showed focal hyperplasia of the bladder epithelium.
Αυτό δεν παρατηρήθηκε σε καμία άλλη πειραματική ομάδα ούτε στην ομάδα ελέγχου.
This was not seen in any other test group nor in the control group.
Υπήρχαν λίγες συναθροίσεις κυττάρων του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος στο ήπαρ των αρσενικών της ομάδας δόσης 5% και λιγότερες στις ομάδες δόσης 10% και 30%, καθώς και σε όλες τις θηλυκές πειραματικές ομάδες και τις ομάδες ελέγχου.
Mineralisation in the pelvic renal epithelium as well as some renal cortical and cortico-medullary rnineralisation was seen in all groups and especially in the top dose female group.
Δεν φαίνεται να υπήρχε μια σχέση δόσης -αντίδρασης.
There were a few aggregates of RES cells in the liver of males of the 5% dose group and less so in the 10% and 30% dose groups as well as in all female test and control groups.
Το εύρημα αυτό είναι κοινότυπο για το είδος και την ηλικία των αρουραίων που χρησιμοποιήθηκαν.
A dose-response relationship was not discernible. This finding is common for the strain and age of the rats used.
Το αυξημένο βάρος του γεμάτου και του κενού τυφλού εντέρου των αρουραίων με τη μέγιστη δόση δε συσχετίστηκε με καμία ιστοπαθολογική μεταβολή στο τοίχωμα του τυφλού εντέρου ή οπουδήποτε αλλού στο γαστρεντερικό σύστημα.
The increased weight of filled and empty caecum in rats of the top dose was not associated with any histopathological changes in the caecal wall or elsewhere in the GI-tract.
Πρόκειται για μια πολύ γνωστή απάντηση σε αρουραίους στα υψηλά διαιτολογικά επίπεδα ανεπαρκώς χωνευμένων υδατανθράκων, ο πιθανός μηχανισμός της οποίας είναι η αυξημένος οσμοτικός φόρτος του SCFA, ο οποίος δημιουργείται από τη μικροβιολογική αποικοδόμηση και την με αυτή σχετιζόμενη κατακράτηση νερού.
It is a well-known response to high dietary levels of poorly digested carbohydrates in rats, the probable mechanism being the increased osmotic load from the SCFA produced by microbial degradation and the associated water retention.
Οι μεταβολές στο ουροθηλιακό επιθήλιο της νεφρικής πυέλου είναι παρόμοιες με εκείνες, οι οποίες παρατηρήθηκαν σε πειράματα σίτισης με άλλους τύπους χημικά τροποποιημένου αμύλου σε αρουραίους και ποντικούς, και συσχετίζονται με την ενσωμάτωση ανόργανων συστατικών.
The changes in the urothelial epithelium of the renal pelvis are similar to those found in feeding tests with other chemically modified starches in rats and in mice and are associated with mineralisation.