natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το 85% περίπου του παντοθενικού οξέως που προσλαμβάνεται από τη διατροφή έχει τη μορφή CoA ή φωσφοπαντοθεΐνης.
About 857c of dietary pantothenic acid is as CoA or phosphopantotheine.
Στο έντερο αυτά υφίστανται υδρόλυση σε παντοθενικό οξύ, το οποίο απορροφάται με διάχυση κατά μήκος του λεπτού εντέρου.
In the intestine these undergo hydrolysis to pantothenic acid, which is absorbed by diffusion throughout the small intestine.
Όλοι οι ιστοί είναι ικανοί να συνθέσουν CoA και την προσθετική ομάδα της πρωτεΐνης μεταφοράς ακυλομάδων από το παντοθενικό οξύ.
All tissues are capable of forming CoA and the prosthetic group of acyl carrier protein from pantothenic acid.
Αυτή η σύνθεση απαιτεί την παρουσία κυστεΐνης, ενώ η έλλειψη των θειαμινοξέων μεθιονίνης και κυστεΐνης μπορεί να οδηγήσει σε περιορισμένη σύνθεση και συνεπώς σε δευτερεύουσα λειτουργική έλλειψη παντοθενικού οξέως.
This synthesis requires the amino acid cysteine, and deficiency of the sulphur amino acids, methionine and cysteine, can result in impaired synthesis and hence secondary functional pantothenic acid deficiency.
Η φωσφοπαντοθεΐνη που προέρχεται από τον καταβολισμό του CoA και της πρωτεΐνης μεταφοράς ακυλομάδων μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί για τη σύνθεση CoA, καθώς και για τη σύνθεση νέας πρωτεΐνης μεταφοράς ακυλομάδων.
Phosphopantotheine, arising from the catabolism of CoA and acyl carrier protein, can be reused for CoA synthesis and new synthesis of acyl carrier protein.
Η φωσφοπαντοθεΐνη που δεν επαναχρησιμοποιείται αποφωσφοριλιώνεται και η υπολοιπόμενη παντεθεΐνη διασπάται σε παντοθενικό οξύ και κυστρεαμίνη.
Phosphopantotheine which is not re-utilised is dephosphorylated, and the resultant pantotheine is cleaved to pantothenic acid and cysteamine.
Το παντοθενικό οξύ διατηρείται καλά στον οργανισμόμία εβδομάδα μετά τη χορήγηση δόσεων ιχνηθέτη [14C] παντοθενικού οξέως, μόνο το 38% της δόσης επανακτήθηκε στα ούρα, όλο με τη μορφή ελεύθερης βιταμίνης.
Pantothenic acid is well conserved in the body; over a week after administration of tracer doses of [14C] pantothenic acid only some 38% of the dose is recovered in the urine, all as the free vitamin.
Δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία για τα αποθέματα του παντοθενικού οξέως στο σώμα.
There is no information on body reserves of pantothenic acid.
Το παντοθενικό οξύ βρίσκεται σε αφθονία στις τροφές, ενώ μπορεί να συντεθεί στον οργανισμό και από τα εντερικά βακτήρια.
Pantothenic acid is widely distributed in foods, and it is possible that intestinal bacterial synthesis also makes a contribution to intake. Deficiency has not been unequivocally reported in human beings except in specific depletion studies, which have frequently also used the antagonist methyl pantothenic acid.
Προφανή συμπτώματα έλλειψης δεν παρατηρήθηκαν στον άνθρωπο, με εξαίρεση τις ειδικές μελέτες εκκένωσης του οργανισμού, κατά τις οποίες μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις, χρησιμοποιήθηκε ο ανταγωνιστής μεθυλο παντοθενικό οξύ.
Reports of the Scientific Committee for Food: 31st series syndrome or nutritional melalgia. Although it was attributed to pantothenic acid deficiency, no specific trials of pantothenic acid were carried out; rather the subjects were given yeast extract and other rich sources of all vitamins as part of an urgent programme of nutritional rehabilitation.
Οι αιχμάλωτοι πολέμου στη Απω Ανατολή, εξαιτίας της πολύ κακής διατροφής, παρουσίασαν, ανάμεσα στις άλλες ενδείξεις και σύνδρομα της έλλειψης βιταμίνης, μια νέα μορφή παραισθησίας που συνοδευόταν από δυνατούς πόνους στα πόδια και τα δάχτυλα των ποδιών.
Experimental pantothenic acid depletion, normally together with the administration of the antagonist methyl pantothenic acid, results in neuromotor disorders, including paraesthesia of the hands and feet, hyperactive deep tendon reflexes and muscle weakness, as well as mental depression, gastrointestinal complaints and metabolic abnormalities which can be attributed to changes in lipid metabolism2.
Αυτό το φαινόμενο
Average intakes in adults are about 47 mg/d, but individuals consume 3-12 mg/d.
Διατροφή, κεφάλαιο 13: Παντοθενικό οξύ
Nutrition. Chapter 13: Pantothenic acid
Η μέση πρόσληψη παντοθενικού οξέως επαρκεί για να καλύψει τις απαιτήσεις του οργανισμού.
Average intakes of pantothenic acid are adequate to meet requirements.
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τιμές προσλήψεων κάτω των οποίων είναι πιθανόν να προυσιαστεί έλλειψη, ούτε αρκετά στοιχεία για τον καθορισμό Πρόσληψης Αναφοράς Πληθυσμού.
There is no information on intakes below which deficiency is likely, nor adequate evidence to determine Population Reference Intakes.
Βιοτίνη (βιταμίνη Η)
Biotin
Η βιοτίνη λειτουργεί σαν συνένζυμό που μεταφέρει το διοξείδιο του άνθρακα σε τέσσερεις αντιδράσεις από τις οποίες προκύπτουν οι ουσίες: πυροσταφυλική καρβοξυλάση που θεωρείται το σημαντικότερο στάδιο στη γλυκονεογένεση· ακετυλο CoA καρβοξυλάση, το πρώτο στάδιο στη σύνθεση των λιπαρών οξέων και προπιονυλο CoA και μεθυλοκροτονυλο CoA καρβοξυλάσες '.
Biotin functions as the coenzyme transferring carbon dioxide in four reactions: pyruvate carboxylase, a key step in gluconeogenesis; acetyl CoA carboxylase, the first step of fatty acid synthesis; and in propionyl CoA and methylcrotonyl CoA carboxylases '.
Η βιοτίνη στα τρόφιμα, συναντάται ως επί το πλείστον σαν βιοκυτίνη, η οποία είναι ομοιοπολικά προσδεδεμένη στα ένζυμα.
Most biotin in foods is present as biocytin, covalently bound to enzymes.
Η βιοκυτίνη απελευθερώνεται με τη πρωτεόλυση και στη συνέχεια υδρολύεται από τη βιοτινιδάση που περιέχεται στο παγκρεατικό υγρό και στις εκκρίσεις της εντερικής βλεννογόνου, για να σχηματίσει την ελεύθερη βιταμίνη.
This is released on proteolysis, and hydrolysed by biotinidase in the pancreatic juice and intestinal mucosal secretions to yield the free vitamin.
Δεν είναι γνωστό κατά πόσο η βιοτίνη που υπάρχει στα τρόφιμα είναι βιολογικά διαθέσιμη.
The extent to which bound biotin in foods is biologically available is not known.
Η βιοτίνη μεταφέρεται και απορροφάται κυρίως στο λεπτό έντερο, ενώ μόνον ένα μικρό μέρος λαμβάνεται από το παχύ έντερο.
Biotin is absorbed from the upper intestinal tract by active transport, although there is also some active uptake from the large intestine.
Τα εντερικά βακτήρια συνθέτουν αρκετά μεγάλες ποσότητες βιοτίνης κι έτσι συμπληρώνονται τα ποσά που προσλαμβάνονται από τη διατροφή.
Intestinal bacteria synthesise relatively large amounts of biotin, and it is assumed that this contributes to the host's nutrition.
Στους ιστούς η βιοτίνη ενσωματώνεται ομοιοπολικά στα εξαρτώμενα από αυτήν ένζυμα, ενώ κατά τον καταβολισμό αυτών των ενζύμων, η βιοκυτίνη υδρολύεται από μια συγκεκριμένη πεπτιδάση, τη βιοτινιδάση, επιτρέποντας έτσι την επαναχρησιμοποίηση της.
In tissues biotin is incorporated covalently into biotin-dependent enzymes, and on catabolism of these enzymes, the biocytin is hydrolysed by a specific peptidase, biotinidase, permitting reutilisation.
Η βιοτίνη απεκκρίνεται είτε αμετάβλητη, είτε με τη μορφή δις-νορβιοτίνης που είναι προϊόν οξείδωσης.
Biotin may be excreted either unchanged or as the oxidation production bis-norbiotin.
Η δυνατότητα επαναρρόφησης της βιταμίνης από τα ούρα και το γεγονός ότι η βιοτίνη δεσμεύεται στο πλάσμα, έχει σαν αποτέλεσμα την πολύ καλή διατήρηση της ουσίας.
As a result of both resorption of the vitamin from urine and the protein binding of plasma biotin, which reduces excretion, there is very efficient conservation of biotin.
Αυτό, μαζί με την ανακυκλωμένη βιοτίνη που απελευθερώνεται από τον καταβολισμό των ενζύμων, αποτελούν ποσά βιοτίνης εξίσου σημαντικά με εκείνα που παράγονται από τη βακτηριακή σύνθεση της ουσίας στα έντερα και εξηγούν γιατί εμφανίζονται σπάνιες περιπτώσεις έλλειψης.
This, together with the recycling of biotin released by the catabolism of enzymes, may be as important as intestinal bacterial synthesis of the vitamin in explaining the scarcity of biotin deficiency.
Δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία για την αποθήκευση της βιοτίνης στον οργανισμό.
There is no information on body reserves of biotin.
Είναι άγνωστο φαινόμενο η έλλειψη βιοτίνης που να οφείλεται σε ανεπαρκή πρόσληψη, εκτός από τις περιπτώσεις ασθενών στους οποίους χορηγείται καθολικά παρεντερική διατροφή.
Biotin deficiency due to simple inadequacy of intake is unknown except in patients receiving total parenteral nutrition.
Η δράση των εξαρτημένων από τη βιοτίνη ενζύμων μειώνεται στις λίγες περιπτώσεις που παρατηρείται έλλειψη της βιταμίνης.
The few early reports of human biotin deficiency are all of people who consumed large amounts of uncooked eggs, and therefore had a high intake of the protein avidin, which binds biotin and renders it unavailable.
Εμποδίζεται ακόμη η σύνθεση πρωτεΐνης.
They developed a fine scaly dermatitis and hair loss.
Στις περιπτώσεις έλλειψης, παρατηρούνται ασυνήθιστες ποσότητες απεκκρινόμενων οργανικών
Provision of biotin supplements of between 2001000μg/day resulted in cure of the skin lesions, and regrowth of hair, despite continuing the abnormal diet providing large amounts of avidin.
'Ετσι, απ' αυτές τις μελέτες περιπτώσεων δεν προκύπτουν στοιχεία για τις ακριβείς ποσότητες βιοτίνης που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση της καλής υγεία.
Unfortunately, there seem to have been no studies of provision of modest doses of biotin to such patients, and none in which their high intake of uncooked eggs was either replaced by an equivalent intake of cooked eggs (in which avidin has been denatured by heat, and the yolks of which are a good source of biotin) or continued unchanged, so there is no information from these case reports of the amounts of biotin which are required for normal health.
Σε πειραματικές μελέτες εκκένωσης βιοτίνης, εφαρμόστηκαν δίαιτες στις οποίες μέχρι και 30% της ενεργειακής πρόσληψης προέρχονταν από ασπράδια ωμών αυγών.
In experimental studies of biotin depletion, diets providing up to 30% of energy intake from raw egg white have been used.
Τα υποκείμενα παρουσίασαν γλωσσίτιδα, ανορεξία, ναυτία, ζαλάδες, κατάπτωση, υπνηλία, καθώς και δερματίτιδα που εμφανίστηκε σαν απολέπιση λεπτών φολίδων δέρματος.
The subjects developed glossitis, anorexia, nausea, hallucinations, depression and somnolence, as well as a fine scaly desquamating dermatitis.
'Επειτα από τη χορήγηση 150 μg βιοτίνης με ένεση, όλα τα κλινικά συμπτώματα εξαφανίστηκαν.
Injection of 150 μg biotin daily reversed all the clinical signs.
Παρόμοια συμπτώματα έλλειψης βιοτίνης παρουσιάστηκαν και ασθενείς, οι οποίοι λάμβαναν καθολικά παρεντερική διατροφή για μεγάλα διαστήματα, π.χ μετά από εκτομή του εντέρου.
Similar signs of biotin deficiency have been observed in patients receiving total parenteral nutrition for prolonged periods, e.g. after resection of the gut.
Τα συμπτώματα υποχώρησαν μετά από τη χορήγηση βιοτίνης, αλλά δεν μελετήθηκαν οι ενδεδειγμένες ποσότητες- σε γενικά πλαίσια, οι θεραπευτικές δόσεις κυμάνθηκαν μεταξύ 60 και 200 μg/ημέρa5.
The signs resolve following the provision of biotin, but there have been no studies of the amounts required; curative intakes have ranged between 60 and 200 μg/day5.
Υπάρχουν λίγες πληροφορίες σχετικά με τις απαιτήσεις του οργανισμού σε βιοτίνη, ενώ δεν υπάρχουν αποδείξεις στις οποίες θα μπορούσε να βασιστεί η διατύπωση συστάσεων.
There is little information concerning human biotin requirements, and no evidence on which to base recommendations.
Η μέση πρόσληψη βιοτίνης στις χώρες της ΕΟΚ είναι περίπου ανάμεσα στα 28-42 μg/ημέρa, αλλά ατομικά μπορεί να καταναλώνονται από 15 ως και 100 μg/ημέρa.
Average intakes of biotin in the EC are around 2842 μg /day, but individuals may consume between 15 and 100 μg/d.
Προσλήψεις αυτής της τάξεως προφανώς επαρκούν για να προλάβουν την εμφάνιση συμπτωμάτων έλλειψης.
Such intakes are obviously adequate to prevent deficiency. There is no evidence of adverse effects from high intakes of biotin.
Η μέση πρόσληψη βιοτίνης επαρκεί να καλύψει τις ανάγκες του οργανισμού.
Average intakes of biotin are adequate to meet requirements.
Δεν υπάρχουν ενδεδειγμένες τιμές κάτω από τις οποίες είναι πιθανό να εμφανιστούν συμπτώματα έλλειψης, ούτε επαρκείς ενδείξεις για τον καθορισμό Πρόσληψης Αναφοράς Πληθυσμού.
There is no information on intakes below which deficiency is likely, nor adequate evidence to determine the Population Reference Intakes.
Η αποδεκτή πρόσληψη για τους ενήλικες κυμαίνεται από 15 ως 100 μg/ημέρα.
The acceptable range of intakes for adults is the observed range 15-100 μg /day.
Μέχρι σήμερα δεν έχει κατανοηθεί επακριβώς ο τρόπος που η βιταμίνη C (Lασκορβικό οξύ) εμπλέκται στις διάφορες μεταβολικές αντιδράσεις του οργανισμού '·2.
Vitamin C (L-ascorbic acid) is involved in numerous metabolic reactions in ways not yet fully understood '2.
Η βιοχημική της ωστόσο λειτουργία έχει πλήρως προσδιοριστεί και εντοπίζεται στη δράση της σαν συμπαράγοντας υδροξυλίωσης που χρησιμοποιεί μοριακό οξυγόνο, μετατρέποντας την προλίνη σε υδροπρολίνη, όπως συμβαίνει και στη βιοσύνθεση του κολλαγόνου.
The most specifically defined biochemical function is as a cofactor in hydroxylations using molecular oxygen, notably of proline to hydroxyproline, as in the biosynthesis of collagen.
Το ασκορβικό οξύ συμμετέχει σε αυτή καθώς και σε άλλες αντιδράσεις σαν αναγωγέας.
Ascorbic acid participates in this and other reactions as a reducing agent.
Ανάγει τον Fe(III) σε Fe(II), γεγονός που βοηθά στην καλύτερη απορρόφηση στον οργανισμό του σιδήρου της μη-αίμης.
It reduces Fe(III) to Fe(II), which helps in improving the absorption of non-haem iron.
Ανάγει τις ελεύθερες ρίζες υπεροξειδίου σε υπεροξείδια του υδρογόνου και αποσβαίνει αποτελεσματικά τις απορροφήσεις οξυγόνου, ικανότητα που θεωρείται βασική στην ανάσχεση πολλών καταστρεπτικών φωτο-δυναμικών λειτουργιών (η επίδραση της βιταμίνης C στα μάτια καθώς και άλλες ευεργετικές της λειτουργίες στον ανθρώπινο οργανισμό αποδίδονται κυρίως στην αντιοξειδωτική της ιδιότητα).
It reduces superoxide radicals to hydrogen peroxide, and effectively quenches singlet oxygen, which is the basis of its ability to inhibit many destructive photo-dynamic effects, e.g. in the eye, and other beneficial effects of vitamin C in the human body have been ascribed to its antioxidative capacity.
Το ασκορβικό οξύ είναι ένα από τα σημαντικότερα υδροδιαλυτά αντιοξειδωτικά τα οποία διασπούν τις αλυσίδες των βιολογικών συστημάτων3.
Ascorbic acid is one of the main water soluble chain-breaking antioxidants in biological systems3.
Μεγάλη προσοχή δίνεται σήμερα στο ρόλο της βιτατμίνης C σαν αντιοξειδωτικό που συμβάλλει στην άμυνα του οργανισμού, αλλά δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για να μπορούμε να υπολογίσουμε τις απαιτήσεις σε βιταμίνη C, βασιζόμενοι στην αντιοξειδωτική κατάσταση στο σώμα.
Much attention is now being paid to the role of vitamin C in the antioxidant defences of the body, but insufficient evidence is currently available to enable the antioxidant status of the body to be used as the basis of calculating vitamin C requirements.
Σε χαμηλές δόσεις, η απορρόφηση της βιταμίνης C μπορεί να είναι πλήρης, αλλά σε επίπεδα άνω της συνηθισμένης τροφικής πρόσληψης (30180 mg/ημέρα), η απορρόφηση πέφτει στα 80 ως 90%.
At low doses, absorption of vitamin C may be almost complete, but over the range of usual intake in food (30-180 mg/d), 80 to 90 % is absorbed.
'Οταν η βιταμίνη καταπίνεται σε ποσότητες μεγαλύτερες των 100 mg/ημέρα, απεκκρίνεται σχεδόν αυτούσια, επειδή ο ρυθμός της γαστεντερικής απορρόφησης μειώνεται ως και κατά 14% 4με την κατάποση.
When ingested in amounts higher than 100 mg/d, it is mainly excreted as such, while the percentage of gastrointestinal absorption decreases with the oral dose of vitamin C to values as low as 16 % 4.
Τα συνολικά αποθέματα ασκορβικού οξέως στον οργανισμό του ενήλικα άνδρα μπορεί να φτάσουν τα 3 g όταν η καθημερινές δόσεις ξεπερνούν τα 200 mg.
Total body stores of ascorbic acid in adult man may reach levels up to 3 g at daily intakes exceeding 200 mg.
Η βιταμίνη περιεκτικότητας σώματος ενός υγιή άνδρα που προσλαμβάνει καθημερινά από μια διατροφή δικής του επιλογής, 60100 mg ασκορβικών παραγώγων, είναι περίπου 1500 mg, δηλαδή 20 mg/kg βάρους σώματος5.
The average body pool of vitamin C of healthy male subjects consuming a self-selected diet with a daily ingestion of 60-100 mg of ascorbate is around 1500 mg, i.e. about 20 mg/kg body weight5.
Η πραγματική έλλειψη βιταμίνης C στους ενήλικες ονομάζεται σκορβούτο ενώ στα παιδιά ασθένεια του Moeller-Barlow, οι οποίες εμφανίζουν περίπου διαφορετικά συμπτώματα.
Frank vitamin C deficiency appears in the adult as scurvy, in the child as Moeller-Barlow disease, which has somewhat different signs.
Το σκορβούτο επιδρά κυρίως στους μεσεγχυμικούς ιστούς.
Scurvy affects primarily the mesenchymal tissues.
Η ελλειπής σύνθεση μεσοκυτταρικού υγρού και κολλαγόνου κάνει πιο ευαίσθητα τα τριχοειδή αγγεία, με αποτέλεσμα να προκαλούνται αιμοραγίες στο δέρμα, στις βλεννογόνους μεμβράνες, στα εσωτερικά όργανα και τους μυς.
The deficient formation of intercellular substance and collagen leads to increased fragility of the capillaries and to bleeding in the skin, mucous membranes, internal organs and muscles.
Στην περίπτωση του σκορβούτου της παιδικής ηλικίας, πλήττονται κυρίως οι ιστοί των οστών και ειδικότερα εκείνοι του θώρακα και των επιφυσιακών χόνδρων των άκρων.
In childhood scurvy, the bone tissue is most obviously involved, especially in the breast cage and the stressed epiphyseal cartilage of the extremities.
Η ασθένεια μπορεί να παρουσιαστεί σε παιδιά που τρέφονται τεχνητά μετά τον 6ο μήνα, όταν εξαντληθούν τα εμφυτευμένα αποθέματα της βιταμίνης.
The disease can occur in artificially nourished infants after the 6lh month of life, when the transplacental^ transferred reserves of the vitamin have been exhausted.
Κλινικά συμπτώματα σκορβούτου εμφανίζονται στους ενήλικες άνδρες που προσλαμβάνουν ημερισίως λιγότερα των 10 mg/ημέρα, όταν η συνολική περιεκτικότητα ασκορβικού οξέως στον οργανισμό τους πέσει κάτω των 300 mg6. το γεγονός αυτό συνδυαζόμενο με τις χαμηλές τιμές της βιταμίνης C στο πλάσμα (ή τον ορό) και συνολικά στο αίμα, δίνει 2 mg/L (11 μιτιοΙ/L πλάσματος) και 3 mg/L (17 μπιοΙ/L αίματος) αντίστοιχα.
Clinical signs of scurvy appear in adult men on a daily intake of less than 10 mg/d, when the total body pool falls below 300 mg6, and are associated with plasma (or serum) and whole blood vitamin C values of less than 2 mg/L (11 μπιοΙ/L plasma) and 3 mg/L (17 μπιοΙ/L blood); leukocyte levels of less than 2 μg/108cells (85 μιτιοΙ/L) are observed.
Μικρότερης κλίμακας υποβιταμίνωση C μπορεί να συνοδεύεται από τα λεγόμενα "προ-σκορβουτικά" συμπτώματα που λαμβάνουν τη μορφή αδυναμίας, ατονίας, κούρασης, αυξημένης επιρρέπειας σε μολύνσεις και σε τυχόν άλλες νόσους2. '
A lesser degree of hypovitaminosis C can manifest itself in "prescorbutic" symptoms such as weakness, lassitude, fatigue, increased susceptibility to infections, and perhaps to other disease conditions2.
Εχουν παρατηρηθρεί φαινόμενα συμπεριφορικών ανωμαλιών, καθυστερημένης ανάρρωσης από χειρουργικές επεμβάσεις, απώλειας βάρους και μειωμένης απόκρισης του ανοσοποιητικού συστήματος.
Behavioural abnormalities, delayed recovery from surgical procedures, weight loss and deficient immune system responses have been reported.
'Ενα σύνηθες φαινόμενο έλλειψης της βιταμίνης C είναι η αναιμία η οποία οφείλεται στην αναστολή του μεταβολισμού του σιδήρου και ίσως και του φολικού οξέως.
A common feature of vitamin C deficiency is anaemia, due to impaired iron and perhaps folic acid metabolism.
Το μόνο αρνητικό σύμπτωμα που αναφέρθηκε κατ' επανάληψη στα υγιή άτομα ήταν κάποιες παροδικές γαστρεντερικές ανωμαλίες.
Reports that high intakes may be beneficial have led some individuals to take large doses of vitamin C. The only adverse effects consistently reported in apparently healthy subjects are transient gastrointestinal disturbances.
Αυτές παρουσιάστηκαν μετά την κατάποση 1 μόνο g, φαίνεται όμως ότι προκλήθηκαν μάλλον από την οξύτητα παρά από το ασκορβικό οξύ per se· τέτοιες παρενέργειες μπορεί σε μεγάλο βαθμό ν' αποτραπούν με τη χορήγηση της βιταμίνης σε μορφή αλατικού διαλύματος.
These can occur after ingestion of as little as 1 g, but seem to be caused by the acidity rather than the ascorbic acid per se because the symptoms can be largely avoided by taking the vitamin as a buffered salt.
Στα συμπτώματα από τη δράση μεγαλύτερων δόσεων που έχουν αναφερθεί κατά διαστήματα, περιλαμβάνεται η αυξημένη ουρική απέκκριση οξαλικών αλάτων η οποία είναι επικίνδυνη για τη δημιουργία πέτρας στα νεφρά ασθενών με ελαττωματικό μεταβολισμό των οξαλικών παραγώγων γενικά όμως, η πρόσληψη μέχρι τα 10 g/ημέρα δεν φαίνεται να παρουσιάζει κινδύνους για τους υγιείς ενήλικες7.
Ill effects of higher doses have occasionally been reported, e.g. an increased urinary excretion of oxalate with a resulting higher risk of kidney stones in patients with defects of oxalate metabolism, but in general intakes up to 10 g/d seem not to be unsafe for healthy individuals7.
Διατροφή, κεφάλαιο 15: Βιταμίνη C
Nutrition. Chapter 15: Vitamin C
Το πείραμα του Sheffield που διερεύνησε τις απαιτήσεις σε βιταμίνη C των ενηλίκων8και η σύγχρονη μελέτη της Iowa6, έδειξαν ότι η ημερίσια πρόσληψη των 6,5-10 mg ασκορβικού οξέως αρκούν για να προλάβουν ή να θεραπεύσουν τα συμπτώματα του σκορβούτου.
The Sheffield experiment on the vitamin C requirements of human adults and the later Iowa study6indicated that a daily amount of 6.5-10 mg ascorbic acid is sufficient to prevent or to cure signs of scurvy.
Συμπεραίνεται λοιπόν ,ότι η χαμηλότερη πρόσληψη για τον ενήλικα θα πρέπει να βρίσκεται μέσα σ' αυτή την κλίμακα τιμών.
The ultimate lowest physiological requirement of adults is presumably in that range.
Θεωρείται γενικά ότι η ποσότητα βιταμίνης C που χρειάζεται για την καλύτερη λειτουργία του μεταβολισμού ενός οργανισμού, κυμαίνεται σε υψηλότερα επίπεδα από εκείνα που μπορούν να προλάβουν την εμφάνιση των κλασσικών συμπτωμάτων σκορβούτου.
It is generally assumed that the amount of vitamin C required for optimal functioning of metabolic processes within the body is higher than the amount to prevent classical signs of scurvy.
Ωστόσο, δεν είναι γνωστές σ' αυτές τις διαδικασίες ποια ακριβών ποσότητα της βιταμίνης C χρησιμοποιείται από τους ιστούς κατά τον καλύτερο τρόπο.
However, the optimal tissue levels of vitamin C for these processes are not known.
Τα αντίστοιχα επίπεδα περιεκτικότητας της βιταμίνης C στο αίμα έχουν μελετηθεί κατ' επανάληψη, παρόλο που η δυνατότητα επακριβούς αξιολόγησης τους είναι περιορισμένη.
Blood levels of vitamin C are often considered, although these levels have their limitations.
Συγκεντρώσεις στο πλάσμα άνω των 5 mg/L (28 μιηοΙ/L) θεωρούνται ικανοποιητικές.
Plasma concentrations above 5 mg/L (28 μιηοΙ/L) are taken as indicating an acceptable supply.
Αυτές επιτυγχάνονται με προσλήψεις βιταμίνης C της τάξεως περίπου των 30 mg/ημέρα.
Such levels are reached at vitamin C intakes from about 30 mg per day.
Οι συγκεντρώσεις της βιταμίνης C ανεβαίνουν γρήγορα όταν αυξηθεί η ημερίσια πρόσληψη, φτάνοντας στο επίπεδο των 12-15 mg/L (6885 μιηοΙ/L) σε δόσεις πολύ μεγαλύτερες των 80 mg/ημέρα9.
Vitamin C levels rise rapidly with increasing daily intake and reach a plateau of 12-15 mg/L (68-85 μπιοΙ/L) at intakes far above 80 mg per day9.
Η στενή σχέση ανάμεσα στη βιταμίνη C του πλάσματος και αυτής που έχει ληφθεί πρόσφατα από την τροφή, μειώνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν οι συγκεντρώσεις του πλάσματος σαν δείκτες επάρκειας της βιταμίνης.
The strong relation between plasma vitamin C and recent oral intake limits the value of the plasma level as a reliable indicator of vitamin C adequacy.
Οι τιμές του ασκορβικού οξέως στα λευκοκύτταρα αντιπροσωπεύουν περίπου εκείνες των ιστών.
The ascorbic acid level in leukocytes approximately reflects that in the tissues. However, it may not be a reliable index of vitamin C status as the vitamin rapidly moves from plasma into cells, e.g. during infections10.