natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο ανταγωνισμός συνέβαλε στη συγκράτηση της αύξησης των τιμών σε ολόκληρη την Κοινότητα, αλλά και στη σύγκλιση των τιμο')\' καταναλωτή τόσο για τα αγαθά όσο και τις υπηρεσίες σε κοινοτική κλίμακα (και πάλι ιδιαίτερα στους περισσότερο απελευθερωμένους τομείς)· ο συντελεστής διακύμανσης της τιμής (συμπεριλαμβανομένου των φόρων) των καταναλωτικών αγαθών μεταξύ των κρατών μελών έπεσε από 22,5 % το 1985 σε 19,6 % το 1993.
Competition has therefore helped to restrain price inflation throughout the Community, but also stimulated Community-wide consumer price convergence for both goods and services (again especially in the most deregulated sectors); the coefficient of price variation (including taxes) in consumer goods between Member States dropped from 22.5% in 1985 to 19.6% in 1993.
Για τις υπηρεσίες, η με'ιιυση αυτή ήταν από 33,7 σε 28,6 %.
For services, the drop was from 33.7 to 28.6%.
Από την άλλη πλευρά, στον ενεργειακό τομέα, όπου η απελευθέρωση μόλις έχει αρχίσει, ο συντελεστής διακύμανσης της τιμής μεταξύ των κρατών μελών αυξήθηκε έντονα (από 21,1 σε 31,7 %).
On the other hand, in the energy sector, where deregulation has hardly begun, the coefficient of price variation between Member States actually increased strongly (from 21.1 to 31.7%).
Συνολικά, πάντως, ο ανταγωνισμός έγινε εντονότερος με θετικές επιπτο')σεις στο ΑΕγχΠ, τις επενδύσεις και την απασχόληση στην Κοινότητα.
Overall, however, competition has increased, with positive effects on Community GDP, investment and employment.
Κοινότητας
On the Community's financial markets
Η κατάργηση rav συναλλαγματικών ελέγχων και άλλων περιορισμών στις ροές κεφαλαίων, μαζί με την απελευθέρωση των χρηματοοικονομικών αγορών, αρχίζει να παράγει αποτελέσματα.
Abolition of exchange controls and of other restrictions to capital flows, together with deregulation of financial markets, is starting to have effects.
Ήδη, σημειώθηκαν σημαντικές αυξήσεις στις διασυνοριακές ροές αποταμιεύσεων και επενδύσεων.
Already there have been significant increases in crossborder saving and investment flows.
Το 1993. οι εκροές επενδύσεοον χαρτοφυλακίου εξωτερικού ανέρχονταν κατά μέσο όρο (μη σταθμισμένο) σε 4,2 % του ΑΕγχΠ, σε σύγκριση με το 1.8 % μόνο του ΑΕγχΠ το 1985.
In 1993, foreign portfolio investment outflows were equivalent to an (unweighted) average of 4.2% of GDP, compared with just 1.8% of GDP in 1985.
Την ίδια περίοδο οι εισροές επενδύσεων χαρτοφυλακίου αυξήθηκαν από 2 % κατά μέσο όρο (μη σταθμισμένο) του ΑΕγχΠ σε 7,1 %.
In the same period, foreign portfolio investment inflows increased from an (unweighted) average of 2.0% of GDP to 7.1 %.
Η υλοποίηση της ενιαίας αγοράς
Implementation of the single market
Μολονότι ότι η ενοποίηση των αγορο")ν των κρατιόν μελών έχει ενταθεί, η ενιαία αγορά εξακολουθεί να είναι νομικά ατελής.
Although market integration among Member States has intensified, the single market still remains legally incomplete.
Την 1η Φεβρουρίου 1998, 21,1 % όλων των σχετικών μέτρο)ν δεν είχαν ακόμη εφαρμοστεί σε όλα τα κράτη μέλη.
On 1 February 1998, 21.1 % of all relevant measures were still not applied in all Member States.
Η Φινλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Σουηδία εμφανίζουν τις καλύτερες επιδόσεις στην ενσοψάτωση της νομοθεσίας (2,5 % ή λιγότερο ποσοστό της νομοθεσίας δεν έχει ακόμα μεταφερθεί), το Βέλγιο, η Αυστρία και η Γερμανία βρίσκονται στο αντίθετο άκρο (άνω του 7 % της νομοθεσίας πρέπει να ενσιοματο)θε'ι).
Finland, the United Kingdom and Sweden have the best transposition records (2.5% or less of legislation still to be transposed), Belgium, Austria and Germany the worst (over 7% still needing transposition).
Για να βελτιωθεί η κατάσταση και να προκύψουν τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη από την ολοκλήρωση της αγοράς, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη συμφώνησαν σε ένα σχέδιο δράσης για την ενιαία αγορά, τον Ιούνιο του 1997.
To improve the situation and reap the full potential of market integration, the Commission and Member States agreed an action plan for the single market in June 1997.
Εκτός από τη νομοθεσία. ο)στόσο, υπάρχουν και άλλα προβλήματα που καθυστερούν την ολοκλήρο^ση της αγοράς (και αποτελούν συνεπούς στόχο για την ανάληψη κοινοτικής δράσης).
Beyond legislation, however, other problems are also delaying market in tegration (and therefore are the target of Community action).
Τα προβλήματα αυτά περιλαμβάνουν τους τεχνικούς φραγμούς στο εμπόριο (που εκτιμάται ότι καλύπτουν περίπου 63 % του εμπορίου στο εσωτερικό της Κοινότητας), τις φορολογικές στρεβλο')σεις (επιζήμιος φορολογικός ανταγο)νισμός μεταξύ κρατιόν μελοόν, διπλή φορολόγηση, μη συνεκτικά εθνικά συστήματα ΦΠΑ) και τις κρατικές ενισχύσεις (που αντιπροσο)πεύουν μεταξύ 0,4 και 2,6 % του ΑΕγχΠ στα διάφορα κράτη μέλη μεταξύ 1992 και 1994).
These include technical trade barriers (estimated to cover around 63% of internal Community trade), tax distortions (harmful tax competition between Member States, double taxation, incoherent national VAT systems), and State aids (representing between 0.4 and 2.6% of GDP in the various Member States between 1992 and 1994).
Κατάσταση και εξέλιξη των ισοζυγίων πληρωμών
Situation and development of balances of payments on current account
Το άρθρο 109 Ι, παράγραφος 1, της Συνθήκης προβλέπει ότι η παρούσα έκθεση θα λαμβάνει υπόψη την κατάσταση και την εξέλιξη rav ισοζυγίο)ν πληρο)μο')ν.
Article 109j(l ) of the Treaty requires that this report shall take into account the situation and development of the balances of payments on current account.
Η απαίτηση αυτή αντικατοπτρίζει την ανάγκη να διασφαλιστεί ότι υπάρχει σταθερή κατάσταση στο ισοζύγιο πληροψοόν τιον κρατιόν μελοόν που εισέρχονται στην ΟΝΕ.
This requirement reflects the need to ensure that a sustainable current account position exists in the Member States entering EMU.
Η ελευθέρο)ση της κίνησης κεφαλαίιον αύξησε την πρόσβαση του ιδιωτικού τομέα στις διεθνείς δυνατότητες χρηματοδότησης και αποταμίευσης.
The liberalisation of capital movements has increased private sector access to international credit and saving opportunities.
Συνεποός, η διαχρονική αριστοποίηση της κατανάλο > σης και της αποταμίευσης του ιδιωτικού τομέα βελτιιόθηκε με αποτέλεσμα το ισοζύγιο τρεχουσοόν
In consequence, the intertemporal optimisation of private sector spending and saving has improved with the result that the current account balance reflects to a larger extent than previously the saving/investment behaviour of the private sector. Current account deficits are not evidence of macroeconomic disequilibria
Τα ελλείμματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών δεν αποτελούν ένδειξη μακροοικονομικιόν ανισορροπιών εφόσον είναι διατηρήσιμα μακροπρόθεσμα.
However, if current account deficits (coinciding with high levels of external debt) are per ceived to be unsustainable, confidence in the exchange rate may be undermined.
Οι προβληματισμοί αυτοί σχετικά με τις ισοτιμίες δεν θα έχουν θέση στο περιβάλλον ενιαίου νομίσματος της ΟΝΕ. αλλά το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα παραμένει ζιοτικός δείκτης ως προς το πόσο αποδεκτό είναι το εθνικό χρέος.
Such exchange rate considerations will be less relevant in the single currency environment of'EMU, but the current account balance remains a vital indicator of national debt sustainability.
Με την έννοια αυτή. η εξέταση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγιόν συμπληρώνει τα κριτήρια: της Συνθήκης παρέχοντας ευρύτερη αξιολόγηση της θέσης rav κρατών μελοόν ως προς το συνολικό —δημόσιο και ιδιοττικό— χρέος τους.
In this sense, a review of' the current account balance supplements the Treaty criteria by providing a broader assessment of the Member States' capacity to sustain their overall — public and private sector — indebtedness.
Η ακόλουθη ανάλυση διευκρινίζει την κατάσταση των ισοζυγίων τρεχουσών συναλλαγοόν της Κοινότητας ιος συνόλου καθώς και των κρατών μελών.
The following analysis sheds some light on the current account positions of the Community as a whole and the Member States.
Ο πίνακας 7.3 παρουσιάζει τις τάσεις του ισοζυγίου τρεχουσοόν συναλλαγών της Κοινότητας ο)ς συνόλου και των κρατών μελών τα τελευταία έτη.
Table 7.3 presents the trends in the current account balance of the Community as a whole and of the Member States in recent years.
Το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγοόν της Κοινότητας αυξήθηκε σταδιακά από το 1994.
The cur rent account surplus of the Community has increased progressively since 1994; this contrasts with the situation of the late 1980s and early 1990s when significant deficits were recorded.
Η εξιοτερική θέση της Κοινότητας επωφελήθηκε από το ισχυρό δολάριο ΗΠΑ και την ανάπτυξη στις κυριότερες εξαγα > γικές αγορές της.
The Community's external performance has benefited from a strong US dollar and growth in its main export markets.
Στο μεταξύ, η αύξηση των εισαγο)γών περιορίστηκε από τη σχετικά υποτονική εγχώρια ζήτηση, ιδιαίτερα σε ορισμένα από τα μεγαλύτερα κράτη μέλη.
Meanwhile, import growth has been constrained by relatively sub dued domestic demand, particularly in some of the larger Member States.
Το βελτιιομένο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγιόν αποτελεί επίσης αντιστάθμιση της υψηλότερης εθνικής αποταμίευσης σε πολλά κράτη μέλι] ταυτόχρονα με τη δημοσιονομική εξυγίανση.
The improved current account balance is also the counterpart of higher national saving in many Member States as budgetary consolidation has pro ceeded.
Το 1997, το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών της Κοινότητας εκτιμάται ότι έφτασε το 1,2 % του ΑΕγχΠ. περιλαμβάνοντας ουσιώδες εμπορικό πλεόνασμα (περίπου 2,4 % του ΑΕγχΠ). το οποίο περιορίστηκε εν μέρει από ελλείμματα στο εισοδήματα των συντελεστών παραγωγής και στις μεταβιβαστικές πληρωμές.
In 1997, the Community current account surplus is estimated to have reached 1.3% of GDP, comprising a substantial trade surplus (about 2 % of GDP), partly offset by deficits in factor income and transfers.
Πλεόνασμα αυτής της τάξης είναι ασυνήθιστο και καταγράφηκε για τελευταία φορά το 1986.
A surplus of this magnitude is unusual and was last recorded in 1986.
Όπως αναμενόταν, η βελτίωση της εξωτερικής θέσης της Κοινότητας αντικατοπτρίζει κυρίιος αντίστοιχες τάσεις στα μεγαλύτερα κράτη μέλη δεδομένου ότι τα ελλείμματα στη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο περιορίστηκαν ιός την εξισορρόπηση, ενώ τα πλεονάσματα στη Γαλλία και την Ισπανία διευρύνθηκαν.
As might be expected, the improvement in the external position of the Community mainly reflects corresponding trends in the larger Member States as deficits in German)' and the United Kingdom have narrowed towards balance and surpluses in France and Spain have widened. The cur rent account trends in the other Member States have been mixed.
Οι τάσεις του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγιόν στα
In 1997, the current account balances of the Member States ranged from +6 to -3% of GDP.
άλλα κράτη μέλη ήταν μεικτές.
In considering current account developments in the Member States, three groups can be distinguished.
Το 1997, τα ισοζύγια τρεχουσοόν συναλλαγών των κρατών μελών κυμάνθηκαν από + 6 έοος - 3 % του ΑΕγχΠ.
Denmark is at an advanced stage of its economic cycle and the cur­rent account has moved from strong surplus in the early 1990s to near balance in 1997.
Εξετάζοντας τις εξελίξεις στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών των κρατών μελών, μπορούμε να διακρίνουμε τρεις ομάδες.
Given Denmark's relatively high level of external indebtedness, a balanced current account would seem appropriate.
Στην προότη ομάδα είναι η Δανία, η Γερμανία, η Ισπανία, η Αυστρία και το Ηνοψένο Βασίλειο, όπου το ισοζύγιο τρεχουσοόν συναλλαγών είναι περίπου
In Germany, the current account has been moving closer to balance, hav-
Ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών
Current account of the balance of payments
(ορισμός εθνικών λογαριασμών, % του ΑΕγχΠ)
(national accounts definition, as percentage of CDP)
εξισορροπημένο.
ing been in significant deficit since unification.
Τα υψηλά επίπεδα κατανάλωσης στο ανατολικό τμήμα της χώρας μείωσαν τις εξαγωγές προς τρίτες χώρες.
High levels of consumption in the eastern part of the country have reduced export supply to third countries.
Η βελτιωμένη ανταγωνιστικότητα αναμένεται να μειοόσει το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών τα επόμενα έτη.
Improved competitiveness should reduce the current account imbalance in coming years.
Ωστόσο, δεν φαίνεται πιθανό να παρουσιαστούν πλεονάσματα ανάλογα με αυτό πριν από την ενοποίηση δεδομένου ότι η κυκλική άνοδος της οικονομίας τροφοδοτείται από την εγχώρια ζήτηση.
However, surpluses on the preunification scale are unlikely to emerge as the cyclical upswing in the economy feeds through to domestic demand.
Η εξωτερική καθαρή θέση της Γερμανίας εξακολουθεί να είναι θετική.
Germany still enjoys a positive net external asset position.
Στην Ισπανία, το ισοζύγιο τρεχουσοόν συναλλαγών βελτιώνεται σταθερά.
In Spain, the current account balance has been steadily improving.
Η συνεχής μείωση του πληθωρισμού και η δημοσιονομική εξυγίανση αύξησαν την οικονομική εμπιστοσύνη η οποία, παράλληλα με τα χαμηλά επιτόκια, οδήγησε στην αύξηση της εγχώριας ζήτησης.
Sustained disinflation and budgetary consolidation have raised economic confidence which, together with low interest rates, has tended to stimulate domestic demand.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών πέρασε από σημαντικό έλλειμμα στα μέσα της δεκαετίας του 1980 σε κατάσταση ισορροπίας το 1997. παρά την προχωρημένη κυκλική θέση της οικονομίας.
In the United Kingdom, the current account has moved from substantial deficit since the mid-1980s to balance in 1997, despite the advanced cyclical position of the economy.
Ωστόσο, η σημαντική ανατίμηση της λίρας στερλίνας από τα τέλη του 1996 είναι πιθανό να οδηγήσει σε επιδείνωση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών το 1998.
However, the significant appreciation of the pound sterling since end-1996 is likely to lead to a deterioration in the current account position in 1998.
Στην Αυστρία το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγοόν είναι κυρίως συνέπεια της απότομης επιδείνωσης του ισοζυγίου υπηρεσιών.
In Austria, the current account deficit is mainly the consequence of a sharp deterioration in the services balance.
• Μια δεύτερη ομάδα κρατών, με το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ιρλανδία, την Ιταλία, τις Κάτιο Χοόρες, τη Σουηδία και τη Φινλανδία, πέτυχε πλεονάσματα στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών της μεγαλύτερα του 2 % του ΑΕγχΠ το 1997.
— A second group, comprising Belgium, France, Ireland, Italy, the Netherlands, Sweden and Finland, has achieved current account surpluses of more than 2% of GDP in 1997.
Στο Βέλγιο η αδύναμη εγχώρια ζήτηση σε σχέση με την εξωτερική ζήτηση είναι πιθανό να ενίσχυσε το ήδη σημαντικό πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγιόν. ενώ οι ίδιες συνθήκες ζήτησης ενίσχυσαν και το πλεόνασμα της Γαλλίας.
In Belgium, the weakness of domestic demand relative to external demand is likely to have increased the already wide current surplus, while relative demand conditions will have also underpinned the French surplus.
Στην Ιρλανδία, το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών αντικατοπτρίζει το σημαντικό πλεόνασμα του εμπορικού ισοζυγίου και ενισχύεται από σημαντικές εισροές τιον διαρθριοτικών ταμείων.
In Ireland, the current account surplus reflects a ver)' wide trade surplus and is further supported by substantial receipts from the Structural Funds.
Η βελτ'ιιοση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών στην Ιταλία ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακή.
The improve ment in the current account balance of Italy has been particularly striking.
Η διεύρυνση του πλεονάσματος σε επίπεδα άνω του 3 % του ΑΕγχΠ από το 1996 αντανακλά καταρχάς την υψηλότερη εθνική αποταμίευση μετά τη μείιοση τιον δημοσιονομικών ανισορροπιών.
The widening in the surplus to over 3% of GDP since 1996 primarily reflects higher national saving as budgetary imbalances have been reduced.
Ωστόσο, η προοπτική χαμηλών επιτοκίων για τα επόμενα έτη μπορεί να οδηγήσει σε ταχεία μείωση του ιδιαίτερα υψηλού ποσοστού αποταμίευσης τιον νοικοκυριών (15 % του ακαθάριστου
However, the prospect of lower interest rates in coming years may prompt a decline in the very high saving rate of private households (15% of gross disposable income in 1997) with a consequent boost to domestic demand and import growth. The Netherlands has reached a fairly mature stage in the economic cycle and the Output gap' appears to have narrowed significantly.
Στην Ελλάδα και την Πορτογαλία το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών είναι μεγαλύτερο από το 2 % του ΑΕγχΠ το 1997.
There were current account deficits of more than 2% of GDP in Greece and Portugal in 1997.
Η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει σημαντικό έλλειμμα του ευρύτερου κυβερνητικού τομέα που μειώνει το επίπεδο εθνικής αποταμίευσης.
Greece still has a relatively large government deficit reducing the level of national savings.
'Ετσι. η δημοσιονομική εξυγίανση θα επηρεάσει θετικά το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.
Thus, budgetary consolidation will have a positive impact on the balance of current account.
Στην Πορτογαλία, η ταχεία αύξηση το)ν εισαγωγών που οφείλεται στην εγχώρια ανάκαμψη ευθύνεται για το μεγαλύτερο μέρος της επιδε'ινο)σης του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.
In Portugal, rapidly rising import growth due to a domestically led recovery explains most of the current account deterioration.
Ωστόσο, στην Πορτογαλία παρατηρείται υψηλή αύξηση της παραγωγικότητας που αντισταθμίζει την αύξηση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος στο σύνολο της οικονομίας.
Portugal is, how ever, experiencing high productivity growth in the exposed sector com pensating for unit labour cost increases in the overall economy.
Επιπλέον, οι εισροές άμεσων ξένων επενδύσεων παραμένουν σημαντικές στην Πορτογαλία, γεγονός που υποδηλώνει ότι το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών δεν θα είναι δυσβάσταχτο για το εγγύς μέλλον.
Furthermore, inflows of foreign direct investment remain strong in Portugal, indicating that the current account deficit is sustainable at least for the foreseeable period.
Από τα κράτη μέλη, οι βόρειες χώρες έχουν σημαντικό εξο^τερικό χρέος (Δανία: 25 % του ΑΕγχΠ το 1996, Φινλανδία και Σουηδία: 43 % του ΑΕγχΠ, βλέπε διάγραμμα 7.2).
Among the Member States, the Nordic countries have a significant net external debtor position (Denmark: 25% of GDP in 1996, Finland and Sweden: both 43% of GDP, see Graph 7.2).
Το πλεόνασμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών της Σουηδίας και της Φινλανδίας θα μειώσει το εν λόγω χρέος στο χρόνο, καθιστώντας τις οικονομίες τους λιγότερο ευάλωτες σε εξωτερικές νομισματικές εξελίξεις.
The current account surplus prevailing in Sweden and Finland will reduce this exposure over time, making these economies less vulnerable to external monetary developments.
Ωστόσο, άλλες χώρες με ακόμη υψηλότερο πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών τους (Βέλγιο, Kara Χοόρες) έχουν και ισχυρή εξωτερική πιστοηική θέση.
However, other countries with an even higher current account surplus (Belgium, the Netherlands) also have a sizeable external creditor position.
Τα υπόλοιπα κράτη μέλη έχουν είτε χαμηλή εξθ)τερική πιστο)τική θέση (η θετική θέση της Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου συρρικνοόθηκε) είτε καθαρή χρεο)στική θέση (η θέση της Ιταλίας είναι κοντά στην ισορροπία).
The other Member States have either a small external creditor position (the net asset positions of Germany and the United Kingdom have been shrinking) or a net liability position (Italy's position has come close to balance). ance).
Ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών Καθαρή κίνηση κεφαλαίων (') — 1996
Current account — net foreign assets (') — 1996
Καθαρή κίνηση κεφαλαίων (% του ΑΕγχΠ)
Net foreign assets (as percentage of GDP)
(') Δεν υπάρχουν στοιχεία για την καθαρή κίνηση κεφαλαίων για την Ιρλανδία και την Πορτογαλία.
(') Data on net foreign assets not available for Ireland and Luxembourg.
Όλα τα στοιχεία αφορούν το 1996 εκτός από την καθαρή κίνηση κεφαλαίων για τις Κάτω Χώρες (στοιχεία για το 1995).
All data for 1996 except Dutch net for­eign assets (figure for 1995).
Πηγή: ENI (καθαρή κίνηση κεφαλαίων), προβλέψεις άνοιξης 1998 (ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών).
Sources: EMI (net foreign assets), spring 1998 economic forecasts (current account balance).
Εξέταση της εξέλιξης του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος και άλλων δεικτών τιμών
Examination of development of unit labour costs and other price indices
Οι δείκτες τελικών τιμών καταναλωτή αποτελούν κατάλληλους και εύχρηστους δείκτες για την αξιολόγηση της τάσης του γενικού επιπέδου των τιμών, δεδομένου ότι καταγράφουν τις εξελίξεις των τιμών στο τέλος της οικονομικής διαδικασίας.
Indices of final consumer prices constitute accurate and timely indicators for assessing the trend in the general level of prices, since they capture price developments at the end of the economic process.
Ωστόσο, δεν είναι το ίδιο κατάλληλοι για την αξιολόγηση των αιτίων του πληθωρισμού και τη διάρκεια των επιδόσεων ως προς τον πληθωρισμό.
However, they are less appropriate for the assessment of the causes of price inflation and the sustainability of the inflation performance.
Συνεπώς, η Συνθήκη (άρθρο 109 Ι, παράγραφος 1) προβλέπει «μια εξέταση των εξελίξεων του κατά μονάδα κόστους εργασίας και άλλων δεικτών τιμών«.
Therefore, the Treaty (Article 109j ( 1 ) ) also requires that 'the development of unit labour costs and other price indices' should be considered.
Κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος
Unit labour costs
Οι εξελίξεις στο κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος που αποτελούν παράγοντες-κλειδιά για την τάση στις τιμές καταναλο^τή εξετάστηκαν λεπτομερώς στο σημείο 3.4.2 της παρούσας έκθεσης.
As a key factor underlying trends in consumer prices, developments in unit labour costs have been examined in detail in Section 3.4.2 of the present report.
Το κυριότερο συμπέρασμα από την εν λόγω ανάλυση είναι ότι, σε κοινοτικό επίπεδο, οι συγκρατημένες αυξήσεις του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος συνέβαλαν σημαντικά στις θετικές επιδόσεις στον πληθωρισμό κατά τη διάρκεια του δευτέρου σταδίου.
The major conclusion from this analysis is that, at the Community level, moderate increases in unit labour costs have been one of the major contributory forces behind the favourable inflation performance during the second stage.
Οι εξελίξεις σε κάθε χώρα δείχνουν σαφή σύγκλιση μεταξύ των κρατών μελών προς ένα χαμηλό ποσοστό αύξησης του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος.
Developments at the country level show a clear convergence between Member States towards a low rate of growth of unit labour costs.
Η θετική εξέλιξη του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος δεν είναι αποτέλεσμα επιτάχυνσης της βελτίωσης της παραγο^γικότητας αλλά της συγκρατημένης αύξησης της ονομαστικής αμοιβής ανά εργαζόμενο.
The appropriate behaviour of unit labour costs does not result from an acceleration in labour productivity growth but from moderate growth in nominal compensation per employee.
Η παρατήρηση αυτή ισχύει για όλα τα κράτη μέλη και μπορεί να αποδοθεί σε τρεις κύριους παράγοντες: χαμηλές προσδοκίες για τον πληθωρισμό, αυξημένη συνειδητοποίηση των περιορισμών της προσφοράς και βελτίωση της προσφοράς εργασίας.
This has been common to all Member States and can be attributed to three main factors: low inflation expectations, heightened awareness of supply constraints and an improve ment in labour supply.
Οι παράγοντες αυτοί αποτελούν σημαντικές διαρθριοτικές μεταβολές, οι οποίες θα διασφαλίσουν πιθανότατα μισθολογικές εξελίξεις συνεπείς με το στόχο της σταθερότητας των τιμών για τα επόμενα έτη.
These factors constitute important structural changes, which are likely to ensure wage developments consistent with the objective of price stability in the coming years.
Όπο)ς και το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, οι τιμές των εισαγο)γοόν αποτελούν καθοριστική συνιστοόσα για την εξέλιξη rav τιμών και συνεποός αναλύθηκαν στο κεφάλαιο 3.
Like unit labour costs, import prices are an important determinant of price developments and have therefore also been analysed in Chapter 3.
Οι αυξήσεις των διεθνών τιμών των αγαθοόν ήταν περιορισμένες κατά τη διάρκεια του δεύτερου σταδίου της ΟΝΕ, αλλά η θετική επίδραση τους στις εγχοόριες τιμές οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στην εξέλιξη rav συναλλαγματικών ισοτιμιών.
Increases in international commodity prices were moderate during the second stage of EMU, but the beneficial effect on domestic prices has depended very much on the evolution of exchange rates.