natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε μια διπλή μελέτη τυφλής παρέμβασης του Houben κ.ά.
In a double blind intervention study by Houben et al.
(1992), ομάδες 8 αρρένων ανθρώπων εθελοντών (ηλικίας μεγαλύτερης των 65 ετών) έλαβαν 0, 100 mg ανά κιλό σωματικού βάρους (δύο φορές την ημέρα σε επιδόρπιο) καραμέλας αμμωνίας (με 23 mg THI/kg) και 100 mg καραμέλας αμμωνίας (με 143 mg THI/kg) σε επιδόρπιο για 7 ημέρες.
(1992) groups of 8 male human volunteers (above 65 years of age) were given 0, 100 mg per kg bw (twice daily in a dessert) ammonia caramel (with 23 mg THI/kg) and 100 mg of ammonia caramel (with 143 mg THI/kg) in a dessert for 7 days.
Η δοσολογία αυτή είναι ίση με την παρούσα προσωρινά αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη.
This dose is equivalent to the present temporary ADI.
Τα άτομα που συμμετείχαν επιλέχθηκαν βάσει του γεγονότος ότι παρουσίαζαν βιοχημικά και περιθωριακά έλλειψη βιταμίνης B¿ (μείωση σε πυριδοξάλη 5'-φωσφορικό στο πλάσμα και αύξηση σε a-EAST).
The participants were selected to be biochemically marginally vitamin B6deficient (decrease in plasma pyridoxal 5'-phosphate and increase in aEAST).
Η καραμέλα αμμωνίας και υψηλά στοιχεία βιταμίνης Bg αποκλείσθηκαν από τη διατροφή 2 εβδομάδες πριν από την έναρξη καθώς και κατά τη διάρκεια του πειράματος.
Ammonia caramel and high vitamin B6 items were excluded from the diet 2 weeks prior to and during the experiment.
Βασικές τιμές αιματολογικών και κλινικο-χημικών παραμέτρων αποκτήθηκαν δύο εβδομάδες πριν, μία εβδομάδα πριν και κατά την έναρξη της μελέτης.
Base values of haematological and clinical-chemical parameters were obtained at two weeks before, one week before and at the start of the study.
Δεν παρατηρήθηκε καμία επίδραση από την πρόσληψη καραμέλας αμμωνίας με περιεκτικότητα 23 και 143 mg THI/kg στον αριθμό των λεμφοκυττάρων του αίματος (στο σύνολο αλλά και εντός των υποσυνόλων) ή στις πολλαπλασιαστικές αντιδράσεις σε μιτογενετική διέγερση.
No effect of the intake of ammonia caramel with 23 and 143 mg of THI/kg were observed on blood lymphocyte numbers (total and within subsets) or on prolife­rative responses to mitogenic stimulation.
Επιπλέον, δεν παρατηρήθηκε καμία επίδραση σε άλλες αιματολογικές παραμέτρους συμπεριλαμβανομένων των επιπέδων οροανοσογλοβουλίνης και στην ανοσολογική παραγωγή in vitro από κεντριζόμενα με μιτογενετική διέγερση μονοπυρηνικά αιμοσφαίρια.
In addition no effect was seen on other haematological parameters including serum immunoglobulin levels and on immunogen production in vitro by pokeweed mitogen-stimulated mononuclear blood cells.
Οι συγγραφείς τονίζουν ότι όλες οι επιδράσεις επί των αιματολογικών και ανοσοποιητικών παραμέτρων στους αρουραίους παρατηρούνται εντός ορισμένων ημερών (βλέπε επίσης Heuben 1992) και ότι, ως εκ τούτου, τούτο ήταν επαρκές για τη διεξαγωγή της μελέτης σε ανθρώπους για μία περίοδο επτά ημερών.
The authors emphasise that all effects on haemato­logical and immunological parameters in rats are observed within a few days (see also Houben 1992) and that it, therefore, was found sufficient to conduct the study in humans for a period of seven days.
Η ΚΑΡΑΜΕΛΑ ΑΜΜΩΝΙΑΣ ΩΣ ΧΡΩΣΤΙΚΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ status dependent immunomodulation by caramel III, Diss.
AMMONIA CARAMEL AS A FOOD COLOUR status dependent immunomodulation by caramel III, Diss.
EET (1974): Εκθέσεις της Επιστημονικής Επιτροπής για τα Τρόφιμα, Πρώτη Σειρά.
SCF (1974): Reports of the Scientific Committee for food, First Series. No. 8801. Luxembourg.
EET (1979): Εκθέσεις της Επιστημονικής Επιτροπής για τα Τρόφιμα, 'Ογδοη Σειρά.
SCF (1979): Reports of the Scientific Committee for Food, Eighth Series. No. CB-28-79-827-EN-C. Luxembourg.
EET (1984): Εκθέσεις της Επιστημονικής Επιτροπής για τα Τρόφιμα, Δέκατη Τέταρτη Σειρά.
SCF (1984): Reports of the Scientific Committee for Food, Fourteenth Series. No.
EET (1989): Εκθέσεις της Επιστημονικής Επιτροπής για τα Τρόφιμα, Εικοστή Πρώτη Σειρά.
SCF (1989): Report of the Scientific Committee for Food, Twenty-first Series. No.
Επιτροπής για τα Τρόφιμα
Reports of the Scientific Committee for Food (Thirty-sixth series)
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΠΑ ΤΟΝ ΚΑΡΝΑΟΥΒΙΚΟ ΚΗΡΟ
OPINION ON CARNAUBA WAX
ΟΠΩΣ ΔΙΑΤΥΠΩΘΗΚΕ ΣΠΣ 16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1994
EXPRESSED ON 16 DECEMBER 1994
Να δοθούν συμβουλές για την ασφάλεια της χρήσης του καρναουβικού κηρού.
To advise on the safety in use of carnauba wax.
Ο καρναουβικός κηρός έχει παλαιότερα αξιολογηθεί από την Επιτροπή και στις 19 Οκτωβρίου 1990, η ουσία βρέθηκε προσωρινά αποδεκτή ως στιλβωτικό μέσο (EET 26^ Σειρά Έκθεσης, 1992).
Carnauba wax has previously been evaluated by the Committee and on 19 October 1990 the substance was found temporarily acceptable as a glazing agent (SCF 26th Series Report, 1992).
Η αποδοχή έγινε προσωρινά αναμένοντας συμπληρωματικά τοξικολογικά δεδομένα και τεχνικά στοιχεία σχετικά με τη χρήση.
The acceptance was made temporary pending supplementary toxicological data and technical data on use.
Σημερινή ανασκόπηση
Current review
Απο τότε η Μικτή Επιτροπή Ειδικών της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας για τα Πρόσθετα των Τροφίμων (JECFA) έχει αξιολογήσει τα ίδια δεδομένα όπως εκείνα που αξιολογήθηκαν από την EET (Επιστημονική Επιτροπή για τα Τρόφιμα), δηλαδή, μία μελέτη για 90 ημέρες στους αρουραίους, μία μελέτη σκύλων 28 εβδομάδων, μία συνδυασμένη μελέτη αναπαραγωγής και υποχρόνιας χορήγησης σε αρουραίους, μία μελέτη τερατογένεσης σε αρουραίους και εργαστηριακές μελέτες (in vitro) μεταλλαξιογένεσης σε βακτήρια και ζυμομήκυτες (WHO,1993; Parent κ.ά., 1983a, b; Rowland κ.ά., 1982).
Since then the WHO Joint Expert Committee on Food Additives (JECFA) has evaluated the same data as those evaluated by the SCF, that is, a 90-day rat study, a 28-week dog study, a combined reproduction and subchronic rat study, a rat teratogenicity study and in vitro mutagenicity studies in bacteria and yeast (WHO, 1993; Parent et al, 1983a, b; Rowland et al, 1982).
Η κατά την JECFA Ανεκτή Ημερήσια Δόση Πρόσληψης για τον άνθρωπο των 7 mg/kg. σωμ. βαρ. στηρίχτηκε στο επίπεδο όπου δεν υπάρχει καμία επίδραση στη συνδυασμένη μελέτη αναπαραγωγής και υποχρόνιας χορήγησης, κατά την οποία δεν παρατηρήθηκαν αρνητικές επιδράσεις ως τη μέγιστη δόση που ελέγχθηκε για 1% στη δίαιτα (ισοδύναμο με 700 mg/kg σωμ. βαρ.).
The JECFA ADI of 7 mg/kg bw was based on the no-effect level from the combined reproduction and subchronic study, in which no adverse effects were observed up to the highest dose level tested of 1% in the diet (equivalent to 700 mg/kg bw).
Δεν υποβλήθηκαν άλλα τοξικολογικά δεδομένα στην EET μετά από την 26η Έκθεση, αλλά η Επιτροπή πληροφορήθηκε ότι η χρήση του καρναουβικού κηρού στη ζαχαροπλαστική είναι απίθανο να υπερβεί τα 200 mg/kg.
No further toxicological data have been submitted to the SCF since its 26th Report, but the Committee has been informed that use of carnauba wax on confectionery is unlikely to exceed 200 mg/kg.
Ακόμη και με υψηλή κατανάλωση επεξεργασμένων τροφών θα ήταν απίθανο η κατανάλωση να ξεπερνούσε τα 12 mg/kg σωμ.βαρ./ημέρα.
Even with high intake of treated foods it would therefore be unlikely that intake would exceed 12 mg/kg bw/day.
Η Επιτροπή διαπίστωσε οτι η δομή των κύριων συστατικών του καρναουβικού κηρού (αλειφατικοί εστέρες με μακρά αλυσίδα) αυξάνει την πιθανότητα αυτό το κερί να συμπεριφερθεί όπως μερικοί υδατοδιαλυτοί υδρογονάνθρακες.
The Committee noted that the structure of the main components of carnauba wax (long-chain aliphatic esters) raises the possibility that this wax might behave like some mineral hydrocarbons.
Η έρευνα κλειδί (Parent κ.ά., 1983), στην οποία πλήρεις ιστοπαθολογικές έρευνες πραγματοποιήθηκαν στις ομάδες "μάρτυρες" και σε αυτές των αρουραίων της Fi γενιάς για το υποχρόνιο μέρος των 13 εβδομάδων της έρευνας, περιελάμβανε εκείνα τα όργανα όπου συσσώρευση και τοξικές επιδράσεις παρατηρήθηκαν μετά από πρόσληψη ορισμένων υδατοδιαλυτών υδρογονανθράκων, χωρίς να αναφερθούν καθόλου κάποιες επιδράσεις.
The key study (Parent et al, 1983b), in which full histopathological examinations were carried out on the control and high-dose groups of F^ rats used for the 13 week subchronic part of the study, did include those organs where accumulation and toxic effects have been observed after ingestion of certain mineral hydrocarbons, without any effects being reported.
Η Επιτροπή παρατήρησε, παρόλ' αυτά, ότι αυτές οι μελέτες συμπληρώθηκαν προτού να γίνουν γνωστές οι επιδράσεις των υδρογονανθράκων και οτι δεν υπήρχαν καθόλου στοιχεία για την απορρόφηση και το μεταβολισμό του καρναουβικού κηρού.
The Committee noted, however, that these studies were completed before the effects of mineral hydrocarbons became known and that there were no absorption or metabolism data for carnauba wax.
Γι' αυτό η Επιτροπή ζητά πληροφορίες για την ευκολία υδρόλυσης των συστατικών του καρναουβικού κηρού.
The Committee therefore requires information on the readiness of carnauba wax components to hydrolyse.
Αν αυτή δεν μπορεί να αποδειχθεί τότε η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει απόδειξη για την απουσία συσσώρευσης στους ιστούς.
If this cannot be shown then the Committee may require evidence of lack of accumulation in tissues.
16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1994
16 DECEMBER 1994
Αν και η Επιτροπή δεν έχει λάβει τα τοξικολογικά δεδομένα που ζητήθηκαν νωρίτερα, οι υπάρχουσες πληροφορίες βεβαιώνουν ότι η πιθανή κατανάλωση καρναουβικού κηρού θα είναι πάντα κατώτερη από την Ανεκτή Ημερήσια Δόση Πρόσληψης που καθορίστηκε από την JECFA και έτσι αφήνει ένα άνετο περιθώριο ασφάλειας μεταξύ της ποσότητας κατανάλωσης και του επιπέδου στο οποίο δεν παρατηρήθηκε καμία επίδραση, κατά τη συνδυασμένη έρευνα αναπαραγωγής και όχι υποχρόνιας λήψης σε αρουραίους.
Whilst the Committee has not received the toxicological data requested earlier, the information on use gives assurance that potential intake of carnauba wax will be well below the ADI allocated by JECFA and thus leaves a comfortable safety margin between intakes and the observed no-effect level in the combined reproduction and subchronic rat study.
Παρόλ' αυτά, εφόσον δεν υπάρχουν έρευνες για καρκινογένεση, τα στοιχεία σχετικά με τη μεταλλαξιογένεση θα πρέπει να είναι επαρκή.
However, where there are no carcinogenicity studies, then the mutagenicity data should be adequate.
Υπάρχουν έρευνες που έγιναν στη S. typhimurium ΤΑ 1535, 1537, 1538, και 98 που καλύπτουν το τελικό σημείο σημειακών μεταλλάξεων τύπου ζεύγους βάσης και μετατόπισης πλαισίου (παρόλο που δεν χρησιμοποίησαν το στέλεχος ΤΑ 100).
There are studies on S. typhimurium TA 1535, 1537, 1538 and 98 which covers base-pair and frame-shift point mutation endpoints (although they did not use the TA 100 strain).
Όμως, στην Επιτροπή δεν είναι γνωστή κάποια έρευνα που να καλύπτει πλήρως τις διαταραχές των χρωμοσωμάτων.
But the Committee has not been made aware of any study covering the endpoint of chromosome aberrations.
Συνιστάται να επεκταθεί η προσωρινή αποδοχή του καρναουβικού κηρού ως στιλβωτικού παράγοντα. Η υποβολή των αποτελεσμάτων των δοκιμών μεταλλαξιμότητας που καλύπτουν τις χρωμοσωμικές αλλαγές σε κύτταρα θηλαστικών in vitro και πληροφορίες για την ευκολία υδρόλυσης των συστατικών του εστέρα του καρναουβικού κηρού είναι σε εκκρεμότητα.
It is recommended that subject to compliance with an acceptable specification the temporary acceptance of carnauba wax used as a glazing agent be extended pending submission of a mutagenicity test covering the endpoint of chromosome aberrations in mammalian cells in vitro and information on the readiness of carnauba wax ester components to hydrolyse.
Αυτές οι έρευνες θα πρέπει να πραγματοποιηθούν σε υλικό που να πληροί κατάλληλες και αποδεκτές προδιαγραφές.
These studies should be carried out on material conforming to an appropriate and acceptable specification.
Αυτές οι πληροφορίες πρέπει να υποβληθούν μέσα σε ένα χρόνο.
This information should be submitted within one year.
EET (1992), Επιστημονική Επιτροπή για τα Τρόφιμα, 26^ Σειρά Εκθέσεων, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Λουξεμβούργο.
SCF (1992), Scientific Committee for Food 26th Series Report. European Commission, Luxembourg.
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΠΑ ΤΗΝ ΚΟΥΜΑΡΙΝΗ
OPINION ON COUMARIN
(ΕΝΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΤΩΝ ΥΑΙΚΩΝ ΠΗΓΏΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΑΡΩΜΑΤΩΝ ΠΟΥ
(A CONSTITUENT OF NATURAL FLAVOURING SOURCE MATERIALS
ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ ΠΑ ΤΤΣ ΑΡΩΜΑΤΚΕΣ
LIMITED BY ANNEX Π OF FLAVOURINGS DIRECTIVE 88/388/EEC)
ΟΠΩ Σ ΔΙΑΤΥΠΩΘΗΚΕ ΣΠΣ 16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1994
EXPRESSED ON 16 DECEMBER 1994
Για να επανεξεταστεί η τοξικότητα της κουμαρίνης υπό το φως των μελετών που συμπληρώθηκαν πρόσφατα και να εξεταστεί αν τα όρια της κουμαρίνης στα τρόφιμα, τα οποία καθορίζονται στο Παράρτημα II της Οδηγίας για τις αρωματικές ουσίες 88/388/ΕΟΚ (ΕΟΚ, 1988), πρέπει να τροποποιηθούν.
To review the toxicity of coumarin in the light of recently completed studies and to consider whether the limits for coumarin in food set out in Annex II of the flavourings Directive 88/388/EEC (EEC, 1988) need to be amended.
Η κουμαρίνη είναι μια φυσικά απαντώμενη βενζοπυρόνη.
Coumarin is a naturally occurring benzopyrone.
Απαντάται σε διάφορα φυτά όπως στους σπόρους του δέντρου Coumarouna odorata, σε ένα είδος τριφυλλιού και σε αρκετά υλικά που είναι φυσικές πηγές αρωμάτων.
It occurs in various plants including tonka beans and sweet clover and in several natural flavouring source materials.
Η κουμαρίνη από μόνη της χρησιμοποιούνταν αρχικά ως αρωματική ουσία μέχρι που η άμεση χρήση της στα τρόφιμα απαγορεύτηκε στην Αμερική το 1954, ακολουθώντας τις ανακοινώσεις για ηπατολογικές επιδράσεις σε αρουραίους και σκύλους.
Coumarin itself was originally used as a flavouring substance until the direct use of coumarin in food was prohibited in the USA in 1954 following reports of hepatotoxic effects in rats and dogs.
Χρησιμοποιείται όμως ακόμη στα αρώματα και τον καπνό.
It is still used in fragrances and tobacco.
Πιο πρόσφατα, έχει χρησιμοποιηθεί σε ιατρικές αγωγές σε λεμφοοίδημα υψηλής πρωτεΐνης και σε χρόνιες μολύνσεις όπως βρουκέλλωση και φυματίωση.
More recently, it has been used in the medical treatment of high protein lymphoedema and chronic infections such as brucellosis and tuberculosis.
Η κουμαρίνη εξετάστηκε επίσης στη θεραπεία του καρκινώματος των νεφρικών κυττάρων, του κακοήθους μελανώματος και του καρκίνου του προστάτη.
Coumarin has also been investigated in the treatment of renal cell carcinoma, malignant melanoma and prostate cancer.
Η κουμαρίνη αναγράφεται στην 3η έκδοση του "Γαλάζιου Βιβλίου" του Συμβουλίου της Ευρώπης (Συμβούλιο της Ευρώπης, 1981) ως "ενεργή ουσία".
Coumarin is listed in the 3rd Edition of the Council of Europe 'Blue Book' (Council of Europe, 1981) as an 'active principle'.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης καθορίζει την ενεργή ουσία ως ένα συστατικό ενός υλικού που είναι φυσική πηγή αρώματος για το οποίο, εξαιτίας των τοξικολογικών δεδομένων που υπάρχουν, εμφανίζεται αναγκαίος ο καθορισμός ενός ορίου μέγιστης συγκέντρωσης στα τρόφιμα.
The Council of Europe defines an active principle as a constituent of a natural flavouring source material for which, due to existing toxicological data, it appears necessary to set a maximum concentration limit in foodstuffs as consumed.
Καμία ουσία που περιλαμβάνεται στον κατάλογο των ενεργών ουσιών δεν εγκρίνεται από το Συμβούλιο της Ευρώπης για να χρησιμοποιηθεί ως χημικά προσδιορισμένη αρωματική ουσία, χωρίς περιορισμούς.
No substance included in the list of active principles is approved by the Council of Europe for use as a chemically-defined flavouring substance in its own right.
Για την κουμαρίνη τα γενικά όρια είναι < 2 mg/kg σε τρόφιμα και ποτά με συγκεκριμένες εξαιρέσεις των 10 mg/kg σε "ειδικές" καραμέλες και σε αλκοολούχα ποτά. Πρέπει να σημειωθεί ότι το Συμβούλιο της Ευρώπης θεώρησε μεν ότι το γενικό όριο στα τρόφιμα και τα ποτά θα πρέπει να είναι μικρότερο από 2 mg/κλ., αλλά οι μέθοδοι που είναι γενικά διαθέσιμοι για την ώρα δεν επιτρέπουν ανίχνευση σε χαμηλότερο επίπεδο. Η Επιστημονική Επιτροπή για τα Τρόφιμα (EET) εξέτασε τον κατάλογο των απαγορευμένων ουσιών του Συμβουλίου της Ευρώπης το 1979 και θεώρησε ότι η έγκριση της συνεχιζόμενης χρήσης υλικών που είναι φυσικές πηγές αρωμάτων με τον περιορισμό των ενεργών ουσίων ήταν μια πρακτική προσέγγιση (EEK, 1979).
For coumarin, the general limits are < 2 mg/kg in food and beverages with specific exceptions of 10 mg/kg in "special" caramels and 10 mg/kg in alcoholic beverages. It should be noted that the Council of Europe considered that the general limit in food and beverages should be less than 2 mg/kg, but that methods of analysis generally available at the time did not permit a lower level of detection. The SCF examined the Council of Europe list of active principles in 1979 and considered that allowing the continued use of natural flavouring source materials with limitation of the active principles represented a practical approach (CEC, 1979).
Τα όρια ουσιών που έθεσε το Συμβούλιο της Ευρώπης εγκρίθηκαν με την προσθήκη μιας άλλης εξαίρεσης, 50mg/kg στις τσίχλες.
The Council of Europe limits were endorsed with the addition of another exception of 50 mg/kg in chewing gum.
Τα όρια της EET για την κουμαρίνη περιλαμβάνονται στο Παράρτημα II της Οδηγίας Πλαίσιο της Ε.Κ για τις αρωματικές ουσίες 88/388/ΕΟΚ.
The SCF limits for coumarin are included in Annex II of the EC Flavourings Framework Directive 88/388/EEC.
Σ' εκείνο το παράρτημα ορίζονται "μέγιστα όρια για ορισμένες ουσίες που λαμβάνονται από αρωματικές ύλες και άλλα συστατικά των τροφίμων με αρωματικές ιδιότητες και βρίσκονται μέσα στα τρόφιμα στα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί αρωματικές ύλες".
That annex sets 'maximum limits for certain substances obtained from flavourings and other food ingredients with flavouring properties present in foodstuffs as consumed in which flavourings have been used'.
Δηλαδή, το όριο ισχύει όχι μόνο αν στα τρόφιμα έχουν προστεθεί αρωματικές ουσίες αλλά αναφέρεται στο συνολικό ποσό της κουμαρίνης που βρίσκεται στα τρόφιμα, είτε από τα συστατικά του τροφίμου είτε από
In other words, the limit only applies if flavourings have been added to a foodstuff but refers to the total amount of coumarin present in that foodstuff from either food ingredients or the flavouring. Annex II of the directive also contains a footnote indicating that the substances listed may not be added as such to foodstuffs or to flavourings.
Πρόσφατα, δημοσιεύτηκε μια προκαταρκτική ανακοίνωση από ένα Εθνικό Τοξικολογικό Πρόγραμμα στις ΗΠΑ, με βιοανάλυση της κουμαρίνης για πρόκληση καρκινογένεσης (ΝΤΡ, 1992a) και έτσι ζητήθηκε από την EET να επανεξετάσει την κουμαρίνη.
Recently, a draft report of a US National Toxicology Program carcinogenesis bioassay on coumarin has been published (NTP, 1992a) and so the SCF has been asked to review coumarin.
Στην ισχύουσα ανασκόπηση, η Επιτροπή εξέτασε πάλι τις παλαιότερα δημοσιευμένες τοξικολογικές έρευνες για την κουμαρίνη, λαμβάνοντας όμως υπόψη αυτή την πρόσφατη εργασία (ΝΤΡ) αλλά και άλλες οι οποίες δημοσιεύτηκαν μετά από την τελευταία μας ανασκόπηση.
In the current review, the Committee has looked again at the earlier published toxicological studies on coumarin, as well as taking account of the recent NTP work and other studies published since our last review.
Ζητήθηκε από την Επιτροπή να μελετήσει αν χρειάζεται να αλλάξουν τα όρια της κουμαρίνης, που παρατίθενται στο Παράρτημα II της Οδηγίας για τις αρωματικές ουσίες, τα οποία ισχύουν όταν υλικά που είναι φυσικές πηγές αρωμάτων προστίθενται στα τρόφιμα.
The Committee was asked to consider whether the limits for coumarin in food, which apply when natural flavouring source materials are added to food, as set out in Annex Π of the flavourings Directive, need to be amended.
Δεν ζητήθηκε από την EET να εξετάσει την κουμαρίνη ως χημικά καθορισμένη αρωματική ουσία αφού πρόσφατα απαγορεύτηκε για τέτοια χρήση, ούτε της ζητήθηκε να εξετάσει το γενικό πλαίσιο της ύπαρξης της μεμονωμένα ως φυσική τοξική ουσία στα τρόφιμα.
The SCF was not asked to consider coumarin as a chemically defined flavouring substance since it is currently prohibited for that purpose, nor was it asked to consider the context of its occurrence solely as a natural toxicant in foodstuffs.
Η κουμαρίνη είναι ηπατοτοξική στα αρουραίους και τους σκύλους και προκαλεί διόγκωση του ήπατος, εστιακή νέκρωση, ίνωση και διεύρυνση του χοληδόχου αγωγού.
Coumarin is hepatotoxic to rats and dogs, causing liver enlargement, focal necrosis, fibrosis and bile duct proliferation.
Παρόλ' αυτά, άλλα είδη εμφανίζονται πιο ανθεκτικά στις ηπατοτοξικές επιδράσεις της κουμαρίνης.
Other species however appear to be more resistant to the hepatotoxic effects of coumarin.
Στους αρουραίους, η ηπατοτοξικότητα φάνηκε καθαρά μετά από διαιτητική χορήγηση δόσεων της τάξεως των 87-125 mg/κλ.σωμ.βαρ./μέρα και ανώτερες (HRC, 1984; Brune, 1984; Cohen, 1979) και μετά από δόσεις με καθετήρα από το στόμα των 25 mg/kg σωμ.βαρ./μέρα και ανώτερες (ΝΤΡ, 1992a).
In rats, clear evidence of hepatotoxicity has been seen after dietary administration of doses in the range 87-125 mg/kg bw/day and above (HRC, 1984; Brune, 1984; Cohen, 1979) and after oral gavage doses of 25 mg/kg bw/day and above (NTP, 1992a).
Επιπρόσθετα με την ηπατοτοξικότητα, έρευνες έδειξαν επίσης ότι η κουμαρίνη προκάλεσε χολαγγειοκαρκινώματα και ηπατοκυτταρικά καρκινώματα.
In addition to hepatotoxicity, studies have also shown coumarin caused cholangiocarcinomas and hepatocellular carcinomas.
Αυτά παρατηρήθηκαν και στα δύο φύλα σε διαιτητικές δόσεις των 230-340 mg/kg σωμ.βαρ./μέρα σε δύο μακροχρόνιες έρευνες σε αρουραίους Sprague-Dawley, στους οποίους δόθηκαν δόσεις που κυμαίνονταν στα 13-283 mg/kg σωμ.βαρ./μέρα (HRC, 1984) ή στα10-340 mg/kg σωμ.βαρ./μέρα (Brune, 1984).
These were seen in both sexes at dietary doses of 230-340 mg/kg bw/day in two chronic studies on Sprague-Dawley rats in which doses ranging from 13-283 mg/kg bw/day (HRC, 1984) or 10-340 mg/kg bw/day (Brune, 1984) were given.
Δεν παρατηρήθηκαν χολαγγειοκαρκινώματα σε δόσεις 87-110 mg/kg σωμ.βαρ./μέρα και κατώτερες, στις δύο jtaganáviü έρευνες.
Cholangiocarcinomas were not observed at doses of 87-110 mg/kg bw/day and below in these two studies.
Χολαγγειοκαρκινώματα ή ηπατοκυτταρικά καρκινώματα δεν εμφανίστηκαν στην μακροχρόνια έρευνα σε αρουραίους F344 στους οποίους η κουμαρίνη δόθηκε με καθετήρα σε δόσεις των 25, 50 ή 100 mg/kg σωμ.βαρ./μέρα (ΝΤΡ, 1992a).
No cholangiocarcinomas or hepatocellular carcinomas were seen in the one chronic study in F344 rats in which coumarin was given by gavage at doses of 25, 50 or 100 mg/kg bw/day (NTP, 1992a).
Αρκετές από τις νεώτερες μελέτες στη δίαιτα των ποντικιών για 90 μέρες ή 2 χρόνια έδειξαν ότι η συγκέντρωση των 1000 ppm (περίπου 50 mg/kg σωμ.βαρ./μέρα) δεν προκαλεί καμιά ιστολογική βλάβη στο ήπαρ (Cohen, 1979).
Several of the earlier 90 day and 2 year rat dietary studies have shown 1000 ppm (approximately 50 mg/kg bw/day) to be a no effect level for histological liver damage (Cohen, 1979).
Παρόλ' αυτά, εμφανίστηκαν αλλαγές στο βάρος του ήπατος και στα επίπεδα των ενζύμων του ηπατικού ορού, προκαλούμενες από χαμηλότερες δόσεις των 10-25 mg/κλ.σωμ.βαρ./μέρα, όταν αυτές δόθηκαν με καθετήρα (ΝΤΡ, 1992a; Cohen, 1979).
Changes in liver weight and serum liver enzyme levels however are seen from lower doses of 10-25 mg/kg bw/day when given Dy gavage (NTP, 1992a; Cohen, 1979).
Μία από τις πιο πρόσφατες 2ετείς διαιτητικές έρευνες έδειξε μικρές, μη τυπικές αλλαγές στους χοληδόχους αγωγούς των αρουραίων Sprague-Dawley, σε δόσεις κάτω των 10 mg/ kg σωμ.βαρ./μέρα, που είναι η κατώτερη δόση που δοκιμάστηκε (Brune, 1984).
One of the more recent 2-year dietary studies has shown minor, atypical changes in the bile ducts of Sprague-Dawley rats at doses down to 10 mg/kg bw/day, the lowest dose tested (Brune, 1984).
Στους σκύλους, σε δόση των 25 mg/kg σωμ.βαρ./μέρα, από το στόμα, για 100 μέρες προκάλεσε ιστολογική καταστροφή στο ήπαρ, με τα 10 mg/kg σωμ.βαρ./μέρα να είναι το επίπεδο χωρίς επίδραση (Hagan κ.ά., 1967).
In the dog oral doses of 25 mg/kg bw/day for over 100 days caused histological liver damage, 10 mg/kg bw/day being a no effect level (Hagan et al, 1967).