natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η εταρεία προσέφυγε στο Δικαστήριο για την επιστροφή των δασμών που είχαν πληρωθεί αχρεωστήτως.
The Court of Cassation, sitting as a special divisional court composed of the first president and representatives from each of the Court's divisions, dismissed the Customs Administration's appeal on the recommendation of Procurator-General Touffait. It held that:
Διαδοχικά, το Πρωτοδικείο και το Εφετείο στο Παρίσι δικαίωσαν την προσφεύγουσα βασιζόμενα στην υπεροχή της Συνθήκης επί του εσωτερικού νόμου που θεσπίζει το άρθρο 55 του Συντάγματος(3).
'The Treaty of 25 March 1957, which by virtue of the abovementioned Article of the Constitution has higher authority than that of statutes, has created a special legal system integrated into that of the Member States.
(') Βλέπε για το θέμα αυτό σχόλιο του Enrico Traversa παραπάνω.
See supra, Chapter 111, Section 1.
(2) Βλέπε παραπάνω, κεφάλαιο III, τμήμα Ι. (!) «Οι Συνθήκες ή συμφωνίες που έχουν κανονικά επικυρωθεί ή εγκριθεί έχουν από τη δημοσίευση τους ανώτερη ισχύ από εκείνη των νόμων, υπό την επιφύλαξη, για κάθε συμφωνία ή Συνθήκη, της εφαρμογής της από άλλο μέρος». (') Απόφαση της 24.5.1975, Administration des douanes/Sociétés «Cafés Jacques Vabre et J. Weigel», Cah. dr. eur., 1975, σ. 631.
Article 55 of the Constitution provides: 'Treaties or agreements that have been duly ratified shall, as soon as they are published, have a higher authority than statute, provided that the treaty or agreement in question is applied by the other party.' Judgment of 24 May 1975 Administration des douanes/Sociétés 'Cafés Jacques Vabre el J. Weigel' [1975] Cah. dr. eur., p. 631.
Ο γενικός εισαγγελέας Touffait θεώρησε την απόφαση αυτή ως ενθάρρυνση προς τα κατώτερα δικαστήρια προκειμένου να θέσουν σε εφαρμογή την υπεροχή.
191 tor-General Touffait saw this decision as encouraging courts to apply the supremacy of Community law themselves.
Λίγο μετά την απόφαση Jacques Vabre, το Ακυρωτικό κατήργησε διατάξεις του αγροτι­κού κώδικα —είναι αλήθεια ότι ήταν παλιότερες— υπέρ του άρ­θρου 52 της Συνθήκης, βασιζόμενο αποκλειστικά στον άμεσο χαρακτήρα της διάταξης αυτής και όχι πλέον στο άρθρο 55 του Συντάγματος. (2).
Shortly after the Jacques Vabre judgment, the Court of Cassation decided that Article 52 of the EEC Treaty prevailed over provisions of the Rural Code (compendium of agricultural legislation) solely on the basis of the direct effect of the Treaty Article and no longer on that of Article 55 of the Constitution, although admittedly the provision in question antedated the Treaty. '
Αντίθετα, το Συμβούλιο Επικρατείας διατήρησε για πολύ καιρό αντίθετη στάση προς την υπεροχή επί του μεταγενέστερου νόμου.
On the other hand, the Conseil d'État, the supreme administrative court, long took a position against the supremacy of Community law over later national law.
Επιβεβαίωσε τη νομολογία αυτή στην απόφαση που εξέδωσε για την υπόθεση τη λεγόμενη «des Somoules»(3), και σε αποφάσεις σχετικές με το αμφισβητούμενο των δύο πρώτων εκλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση καθολική ψηφοφορία (").
First stated in the Semolina case,2this position was confirmed in its judgments on challenges to the first two direct elections to the European Parliament.3For the Conseil d'État to acknowledge the supremacy of the Treaty over later national law involved examining the national law's constitutionality, which both administrative and ordinary French courts had traditionally declined to do.4
Σε μια πρόσφατη απόφαση, το Συνταγματικό Συμβούλιο, αποφα­σίζοντας για τη νομιμότητα της εκλογής των βουλευτών στην
The Conseil d'État did not abandon this standpoint until recently, just after a decision of the Constitutional Council on the legality of the election of members of the National Assembly.
Απόφαση της 1.3.1968, Dalloz, 1968, σ. 285' Rev. trim. dr. eur., 1968, σ.
2 Judgment of 1 March 1968 [1968] Dalloz, p. 285; [1968] Rev. trim. dr. eut: p.
388, με τα συμπεράσματα της κ. Questiaux και το σχόλιο της κ. Constantinidès-Mégret.
388, with submissions of Mrs Questiaux and a note by Mrs Conslantinidès-Mégret.
4679­4681, Παρίσι, 16.9.1982.
Nos 4679-4681, Paris, 16 September 1982.
221 εθνική συνέλευση, κράτησε την αντίθετη στάση από αυτή του Συμβουλίου Επικρατείας(').
Relationship to national law ensure that international agreements were applied. '
1 της Ευρω­παϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου τις διατάξεις του νόμου αριθ.
This suggests that the Council would strike down legislation enacted in open defiance of the supremacy principle.
Το Συνταγματικό Συμβούλιο αποβλέπει ρητά στο άρθρο 55 του Συντάγματος.
In a judgment delivered in October 1989 {Nicolo), the Conseil d'État finally recognized the supremacy of international treaties over statute law, even of later date.
Μπορεί κανείς να σκεφθεί ότι το Συμβούλιο θα μπορούσε να λογοκρίνει ένα νόμο ο οποίος θα παράβαινε ρητά την αρχή της υπεροχής.
While the judgment placed the EEC Treaty on the same footing as an ordinary treaty and based supremacy on different grounds than those established in the caselaw of the Court of Justice, it nevertheless represents a major step for ward. 2
Το Συμβούλιο Επικρατείας, στην απόφαση Nicolo της 20ής Οκτω­βρίου 1982, εγκατέλειψε την παραδοσιακή του θεωρία.
In Boisdet (judgment given on 24 September 1990), the Conseil d'État set aside a law that was incompatible with a Council regulation.
Βέβαια, η Συνθήκη ΕΟΚ εξισώνεται στην απόφαση αυτή με μια συνηθισμένη συνθήκη, και η θεμελίωση της υπεροχής δεν είναι εκείνη που υποδεικνύει η νομολογία του Δικαστηρίου, άλλα το αποφασιστικό βήμα έγινε(3).
3 It has been argued that this was only to be expected since an earlier judgment4had already stated that Community regulations were to be treated in the same way as international agreements.5 The rule in Nicolo has since been extended to directives by Rothmans and Philip Morris, both judgments being given on 28 February 1992.6
Οι σχο­λιαστές ήταν της γνώμης ότι η λύση ήταν αυτή που προσμενόταν, λαμβάνοντας υπόψη παλαιότερη απόφαση (5) που παρο­ μοίασε τους κοινοτικούς κανονισμούς με τις διεθνείς συμ­φωνίες (6).
When one thinks back to the situation around the end of the 1960s, the rapid clarification of such an unquestionably difficult issue is impressive.
Η νομολογία Nicolo επεκτάθηκε κατόπιν με τις δύο
These developments augur well for the response of courts in the countries which joined the Community in 1973, 1981 and 1986 if they have to decide a real conflict, i.e. one not amenable to the traditional methods of inter pretation.
(') Απόφαση 88-1082/1117 της 21.10.1988, AJDA, Wachsmann, Ρ.
In the United Kingdom, the dicta of Lord
(2) Απόφαση 86-210 DC της 3.9.1986, JORF, 5.9.1986, σ. 10790. (!)
1 Decision No 86-210 DC of 3 September 1986, JORF, 5 September 1986, p. 10.790.
Βλέπε AJDA, 20.12.1989, σ. 788 επ., με σχόλιο του Simon, D.
2 See AJDA, 20.12.1989, pp. 788 el seq., with a note by D. Simon.
Συνθήκης('). Εντούτοις, στην ίδια απόφαση, ο λόρδος Denning προσθέτει: «Αν έφθανε μια μέρα που το κοινοβούλιο θα θέσπιζε αυθαίρετα ένα νόμο με την πρόθεση να απορρίψει τη Συνθήκη ή κάθε διάταξη που περιλαμβάνεται σ' αυτήν, ή να ενεργήσει ηθε­λημένα έναντι αυτής, και αν το διατύπωνε ρητά, θα θεωρούσα ότι το χρέος των δικαστηρίων μας θα ήταν να ακολουθήσουμε το νόμο».
Denning MR in two judgments of the Court of Appeal that the Treaty 'is equal in force to any statute' ' and that 'when we joined the Community, our Parliament enacted that we should abide by those principles laid down by the European Court ... the second [of which] is the principle of the supremacy of Community law',2do not appear to have settled the issue once and for all.
Μια ανάλογη ιδέα διατυπώθηκε από τη Βουλή των Λόρδων(2), που θεωρεί ότι οι όροι της Sex Discrimination Act του 1975 πρέπει να τύχουν ερμηνείας που συμβιβάζεται προς τις κοινοτικές υποχρεώσεις αν οι όροι αυτοί είναι λογικά ικανοί, χωρίς καμία υπερβολική στρέβλωση της συνηθισμένης έννοιας των χρησιμοποιουμένων λέξεων, να προσλάβουν μια τέτοια ση­μασία.
In Macarthys Ltd ν Smith,3the Court of Appeal held that Article 119 of the EEC Treaty overrode the Equal Pay Act passed before the United King­dom's accession to the EEC and the Sex Discrimination Act passed afterwards.
Σε δύο μεταγενέστερες αποφάσεις, η Βουλή των Λόρδων απομακρύνθηκε από τις παραδοσιακές αρχές που προτιμούσαν την κατά λέξη ερμηνεία για να στραφεί προς μια τελεολογική σημασία —και σύμφωνη προς τη νομολογία του Δικαστηρίου— της νομοθεσίας που λήφθηκε για την εκτέλεση του κοινοτικού δικαίου(3).
However, in the same judgment Lord Denning said: 'If the time should come when our Parliament deliberately passes an act with the intention of repudiating the Treaty or any provision in it or intentionally of acting inconsistently with it and says so in express terms then I should have thought that it would be the duty of our courts to follow the statute of our Parliament.'
Τέλος, στην απόφαση Factortame (βλέπε παρακάτω, παράγραφο 140), η Βουλή των Λόρδων συμμορφώθηκε προς τη νομολογία του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία το εθνικό δικαστήριο, στο οποίο έγινε προσφυγή για μια υπόθεση που αφορούσε το κοινοτικό δίκαιο, πρέπει να αποκλείει την εφαρμογή του κανόνα του εθνικού δικαίου που θα αντιτίθετο στο να ορίζει προσωρινά μέτρα έναντι της εφαρμογής ενός κανόνα αντιθέτου προς το κοινοτικό δίκαιο(").
A similar idea has been voiced by the House of Lords,4which has held that the Sex Discrimination Act 1975 must be construed in a manner compatible with Community obligations provided its terms can reasonably be so construed without the ordinary meaning of the words being excess­ively distorted.
'Ετσι όπως το τόνισε η θεωρία, η βρετανική νομολογία εξελίχθηκε κυρίως όσον αφορά τις μεθόδους ερ­μηνείας του αγγλικού δικαίου έναντι του κοινοτικού δικαίου, αλλά η θεμελίωση της υπεροχής παραμένει η European Commu­nities Act του 1972, και ο δικαστής δεν μπορεί παρά να υπο­χωρήσει αν το κοινοβούλιο παραβίαζε αυθαίρετα το κοινοτικό δίκαιο(5)·
In two subsequent cases the House of Lords depart­ed from the usual English practice of literal construction and ap­plied a teleologicai construction technique — which was also in conformity with the case­law of the Court of Justice — to legislation implementing Community law.5
Το άρθρο 28, παράγραφος 1, του ελληνικού Συντάγματος είναι ανάλογο με το άρθρο 55 του γαλλικού Συντάγματος, με μια σημαντική παραλλαγή, διότι η υπεροχή καλύπτει τους κανόνες
In Factortame,6the House of Lords followed the case­law of the Court of Justice to the effect that a national court hearing a case that turns on a point of Community law must disapply a rule of national law which debars it from ordering an interim injunction to prohibit application of legislation that conflicts with Community law.7 As some writers have pointed out, the practice of the English courts has evolved as regards the construction techniques applied to national legislation in relation to Community law, but the ultimate foundation for the supremacy of the latter remains the European
(') Εφετείο, 19.7.1979, Macarthys v. Smith, 3 All Ε. Rep. 325. (2) Garland v. British Rail Engineering Ltd, CML. Rep., 1982, σ. 174.
' Application des gaz SA ν Falks Veritas Ltd [1974] All ER 51 ; H. P. Bulmer and Another ν J. Bollinger and Others [1974] All ER 1226.
Kinder-Gest, όπ.π., σ.
6 See paragraph 140, infra.
31. (') Kinder-Gest, P.: όπ.π., σσ. 31-32.
1 This is cited by Kinder­Gest, op.cit., p. 31.
Σχέσεις με το εθνικό δίκαιο του γενικού διεθνούς δικαίου.
Communities Act 1972, and the courts would be forced to comply with parliamentary violations of Community law. '
Κατά συνέπεια, μπορεί κανείς να σκεφθεί ότι ο έλληνας δικαστής δεν θα δίσταζε να δώσει υπεροχή στο κοινοτικό δίκαιο επί ενός έστω μεταγενέστερου νόμου, όποια κι αν είναι η θεμελίωση που θα έδινε στην υπεροχή.
Article 28(1) of the Greek Constitution is similar to Article 55 of the French but with the important difference that the supremacy ex tends to the rules of general international law. It is likely therefore that the Greek courts would not hesitate to give precedence to Community law even over later national legislation, whatever basis they might adduce for this supremacy.
Το άρθρο 96, παράγραφος 1, του ισπανικού Συντάγματος του 1978 ορίζει ότι: «Οι διεθνείς συνθήκες, οι οποίες συνάπτονται έγκυρα, θα αποτελούν μέρος του εσωτερικού δικαίου, από την επίσημη δημοσίευση τους στην Ισπανία.
Article 96(1) of the 1978 Spanish Constitution provides that 'duly concluded international treaties shall form part of the national order, as soon as they are officially published in Spain.
Δεν μπορεί να γίνεται παρέκκλιση των διατάξεων τους και αυτές δεν μπορούν να τρο­ποποιούνται ή να καταργούνται παρά μόνο σύμφωνα με τους τύπους που προβλέπονται στις ίδιες τις συνθήκες ή σε συμφωνία με τους γενικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου».
No exceptions may be made from their provisions and they may not be amended or suspended except in accordance with the procedures laid down in the treaties themselves or with the general provisions of . international law'.
Από τη διάταξη αυτή, καθώς και από το άρθρο 5, παράγραφος 1, του Αστικού Κώδικα, όπως τροποποιήθηκε από το διάταγμα της 31ης Μαΐου 1974, συμπεραίνεται γενικά η υπεροχή των διεθνών συνθηκών επί του νόμου.
This provision and Article 5(1) of the Civil Code, as amended by a 1974 decree, are generally taken as the basis for the supremacy of international treaties over national law.
Ως εκ τούτου, τα επιχειρήματα που βασίζονται στη νομολογία του Δικαστηρίου βρίσκουν συμπληρωματικό στήριγ­μα στο ισπανικό εσωτερικό δίκαιο.
Thus, the caselaw of the Court of Justice on supremacy is supported by provisions of domestic Spanish law.
Το ισπανικό συνταγματικό δικαστήριο εξέδωσε μια σημαντική απόφαση σχετικά με μία προσφυγή κατά των διατάξεων του νόμου για τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που προέ­βλεπε μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια και απαγόρευε την ταυτόχρονη συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σε ένα κοινοβούλιο μιας αυτόνομης κοινότητας.
The Spanish Constitutional Court has given an important judgment on an action brought against the law governing elections to the European Parliament, which provided for a single nationwide con stituency and prohibited simultaneous membership of the European Parliament and the Parliament of any of the Spanish autonomous communities.
Οι προσφεύγοντες υποστήριξαν ότι αυτή η νομοθετική απόφαση είναι αντίθετη προς το άρθρο 5 της απόφασης του Συμβουλίου για την εκλογή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
The applicants argued that this provision was contrary to Article 5 of the Council Decision organizing elections to the European Parliament. ment.
Το συνταγματικό δικαστήριο αρνήθηκε να αποφανθεί για το ζήτημα αυτό, με την απόφαση αριθ.
The Constitutional Court, giving judgment (No 28/91) on 14 February 1991, declined to answer the question.2 Applying the rule propounded by the Court of Justice in Simmenthal,3it held that the alleged incompatibility between a provision of Community law and a national law raised no specific constitutional problems and could be dealt with by the ordinary courts, if necessary after a preliminary
Για το συνταγματικό δικα­στήριο, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι κάθε παράβαση του κοινοτι­κού δικαίου θα είναι, ipso facto, παράβαση των άρθρων 93 έως 96
As the writer observes, such violations are purely an academic hypothesis; they would be the result of a political decision in international relations rather than a legal question.
237 έως 259, και σχόλιο του Mangas Martín, Α., ίδιο με αν.
237, with note by A. Mangas Martín at p. 587.
106/77, Συλλογή
Case 106/77 [1978] ECR 629.
225 του Συντάγματος που είναι διαδοχικά σχετικά με τη μεταβίβαση αρμοδιοτήτων σε διεθνείς οργανώσεις και στην υπεροχή των διεθνών συνθηκών.
195 ruling from the Court of Justice. It was not possible to argue that every violation of Community law was a per se violation of Articles 93 and 96 of the Constitution, relating to the transfer of powers to international organizations and to the primacy of international treaties.
Η αιτιολογία της απόφασης της 14ης Φεβρουαρίου 1991 προξενεί διάφορες παρατηρήσεις.
The grounds given for the judgment of 14 February 1991 call for comment on a number of points.
Πρέπει να τονισθεί επίσης ότι, αντίθετα με τη νομολογία του Δικαστηρίου (βλέπε παράγρα­φο 109), το συνταγματικό δικαστήριο είναι της γνώμης ότι τα κανονικά δικαστήρια θα είχαν κατά κάποιο τρόπο το μονοπώλιο της άσκησης του δικαίου και της υποχρέωσης να αποκλείουν μια εθνική διάταξη αντίθετη προς το κοινοτικό κανόνα που έχει άμεσο αποτέλεσμα.
Moreover the Constitutional Court has expressed the opinion, conflicting with the caselaw of the Court of Justice,2that the ordinary courts have a quasi-monopoly of the jurisdiction to enforce the law and of the obligation to disapply national provisions in conflict with directly applicable Community law.
Για το Δικαστήριο, οι διοικητικές αρχές δεν θα είχαν αυτή την εξουσία.
It sees no role for administrative bodies here.
Εξυπακούεται ότι ένα τέτοιο obiter dictum δεν έχει καμία αξία έναντι των απαιτήσεων του κοινοτι­κού δικαίου.
However, this was obiter and has no status in relation to Community law.
Τέλος, το ανώτατο συνταγματικό δικαστήριο θε­ώρησε σκόπιμο να τονίσει το χαρακτήρα του υποσυνταγματικού κανόνα που θα επίχριζε, σύμφωνα με αυτό, το κοινοτικό δίκαιο, ενώ η συμμετοχή ενός κράτους μέλους στις Ευρωπαϊκές Κοινό­τητες επιφέρει —δυνάμει της διάταξης παροχής εξουσιών του Συντάγματος, επί του προκειμένου, το άρθρο 93— μια παρέκ­κλιση στη συνταγματική τάξη της άσκησης εξουσιών και την υπεροχή στις υλικές διατάξεις του Συντάγματος, από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης.
Finally, the Constitutional Court saw fit to underline the status of Commun ity law as ranking below constitutional law in the hierarchy of norms, even though the participation of a Member State in Community life, by virtue of Article 93 of the Constitution, an enabling provision, constitutes an exception from the standard organization of the exercise of public powers and treaty provisions take precedence over relevant provisions of the Constitution as soon as they are in force.
Το συνταγματικό δικαστήριο επιβεβαίωσε, στην απόφαση της 22ας Μαρτίου 1991, τη νομολογία έναντι της οποίας πιστεύεται ότι πρέπει να ορισθούν επιφυλάξεις(').
In its judgment of 22 March 1991 the Constitutional Court confirmed a body of caselaw which cannot be accepted unreservedly.3
Στην Πορτογαλία, η πλειοψηφία της θεωρίας αποφαίνεται υπέρ της υπεροχής του συμβατικού συνταγματικού δικαίου και, α fortiori, του κοινοτικού δικαίου.
In Portugal most commentators consider that international agree ments and, a fortiori, Community law prevail over national law.
Για πολλούς συγγραφείς, η υπε­ροχή του συμβατικού δικαίου απορρέει από το άρθρο 8, παρά­γραφος 2, του Συντάγματος του 1976, σύμφωνα με τους όρους του οποίου «οι κανόνες των διεθνών συμφωνιών που επικυρώνο­νται και εγκρίνονται κανονικά αρχίζουν να ισχύουν στο εσωτερι­κό δίκαιο μετά την επίσημη δημοσίευση τους και κατά το μέτρο που δεσμεύουν διεθνώς το κράτος της Πορτογαλίας».
In the view of several writers, the supremacy of international agree ments flows from Article 8(2) of the 1976 Constitution which pro vides that 'the provisions of duly ratified or approved international agreements enter into force in national law after their official publication and to the extent that they are internationally binding on the Portuguese State'.
Από την τελευταία αυτή παράγραφο συμπεραίνεται η αναγκαία υπεροχή της Συνθήκης στην εσωτερική τάξη.
This passage is interpreted as establishing the supremacy of international agreements in the national legal system.
Όσον αφορά το κοινοτικό δίκαιο, η νέα παράγραφος 3(2) του άρθρου 8 μπορεί να διαδραμα-
As far as Community law is concerned, the new paragraph 3 of Article 8 may play the same role as a vehicle of integration in Portugal as the corresponding clauses of other constitutions.4It requires that the consequences which Community law itself claims
(2) Αναφέρεται παραπάνω, παράγραφος 125.
4 See supra, paragraph 125.
Σχέσεις με το εθνικό δίκαιο τίσει στην Πορτογαλία τον ίδιο ρόλο του «μοχλού ολοκλήρω­σης» όπως οι αντίστοιχες διατάξεις των άλλων συνταγμάτων.
Relationship to national law to have be fully recognized, because of its specific nature, in Portuguese law.
Οι αβεβαιότητες του συ­νταγματικού παραγεγραμμένου μπορούν, πάντως, να διευκολύ­νουν διά λύση αυτής της τάξης(').
The uncertainty surrounding the constitutional provision could at least facilitate a solution on these lines. '
γ) Συμπέρασμα για την υπεροχή
(c) Conclusion on the supremacy of Community law
Η υπεροχή είναι θεμελιώδης ανάγκη του συστήματος ενο­ποίησης.
In any political grouping of States aiming at integration, the supremacy of collectively agreed rules over those of individual members is an essential requirement.
Μια τέτοια στάση πιθανό να έθιγε την αμοιβαία εμπιστοσύνη και να κατέστρεφε έτσι τις δυνατότητες προόδου της κοινοτικής πορείας.
Fully understanding this, the Court of Justice has rejected the arguments and established doctrines of national courts which were totally unsuited to the new situation.
Η εξέταση των εθνικών νομολογιών αφήνει εντούτοις να φανούν ορισμένα ακόμη προβλήματα αν τις συγκρίνουμε με τη θεωρία του Δικαστηρίου.
Nevertheless, a comparison of national caselaw with the position of the Court of Justice still reveals some problems.
Η απόλυτη υπεροχή επί των συνταγμάτων δεν διασφαλίζεται.
The absolute supremacy of Community law over national constitutions is not everywhere accepted.
Το φαινόμενο εμφανίζεται, ιδιαίτερα, στις χώρες όπου είναι οργανωμένος ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων.
This is particularly apparent in countries that have a system for testing the constitutionality of legislation.
Και όμως η υπόθεση αληθινής διαμάχης θεωρείται εξαιρε­τικά περιορισμένη και παντού υπερέχουν οι ερμηνείες που είναι ευνοϊκές προς το κοινοτικό δίκαιο.
How ever, the possibility of a real conflict is considered to be extremely remote and everywhere interpretations in favour of Community law prevail.
Η θεμελίωση της υπεροχής του επί του εθνικού νόμου είναι ορισμένες φορές αβέβαια και μάλιστα ακατάλληλη.
The basis of the supremacy of Community law over national statutes is sometimes uncertain and in some increasingly isolated cases supremacy is still disputed.
Η θέση σε εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου
The supremacy of Community law is nevertheless already one of the most important established principles of the Community legal system which has permeated national courts to a remarkable extent.
Τμήμα 3: Η θέση σε εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου
Section 3. The administration of Community law
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζονται στο παρόν τμήμα αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του κοινοτικού δικαίου και τη λήψη από τα κράτη μέλη των μέτρων εκτέλεσης, ενδεχομένως κανονιστικού περιεχομένου, που απαιτούν οι κανόνες αυτοί.
This section is about the administration of Community law and in particular the part played by Member States in administering it, through legislation or otherwise.
Πρόκειται λοιπόν να καθορισθεί συγχρόνως σε ποιο επίπεδο —εθνικό ή κοινοτικό— ανήκει η εφαρμογή των κοινοτικών κα­νόνων σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και επίσης να εξετασθεί πώς τα κράτη μέλη οφείλουν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο, και ιδιαίτερα να αποσαφηνισθούν οι κανόνες που επιτρέπουν να προσδιορίζεται ποια κρατική αρχή επιφορτίζεται με το καθήκον αυτό.
The section thus looks at the level — national or Community — at which Community law is administered to specific cases and at how Member States have to discharge the obligations Community law places on them, especially as regards the rules for determining the particular branch of government responsible.
Το πρόβλημα της διοίκησης και της εκτέλεσης του κοινοτι­κού δικαίου συνδέεται με το πρόβλημα κάθε ομοσπονδιακού κράτους που δημιουργήθηκε από προϋπάρχοντα κράτη που κυρίως διέθεταν διοικητικά όργανα.
The problem of the administration of Community law is similar to that faced by any federal State formed of territories that were previously independently governed and administered.
Η έρευνα αποκαλύπτει ότι δεν υπάρχει ταυτότητα λύσεων για όλα τα ομοσπονδιακά κράτη και ότι συνυπάρχουν ακόμη στο εσωτερικό τους πολλά συστήμα­τα.
Experience shows that there is no single solution for all federations and even within the same one several systems may coexist.