natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με απόφαση της 21ης Μαρτίου ('), το Δικαστήριο απέρριψε την προ­σφυγή που είχε καταθέσει το Βέλγιο, με στόχο να επιτύχει την ακύρωση της αποφάσεως 87/418/ΕΟΚ (2) της Επιτροπής, που διαπίστωνε ότι η χορηγηθείσα χρηματοπιστωτική υποστήριξη, υπό διάφορες μορφές, από το βελγικό κράτος στην επιχείρηση Tubemeuse, συνιστούσε παράνομη ενίσχυση, λόγω μη τηρήσεως της διαδικασίας που προβλέπεται από το άρθρο 93, παράγραφος 3, της Συνθήκης και λόγω του μη συμβιβάσιμου της με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 92 της Συνθήκης, ενίσχυση η οποία άρα έπρεπε να επιστραφεί.
In Case C-142/87 Belgium ν Commissionxcation for the annulment of Decision 87/418/EEC, the Court rejected Belgium's appli­2 in which the Commission found that the various forms of assistance which the Belgian Government had granted to Tubemeuse were unlawful because the procedure laid down in Article 93(3) of the Treaty had not been observed and because the aid was incompatible with the common market within the meaning of Article 92 and should therefore be recovered.
Οι εν λόγω ενισχύσεις θα μπορούσαν να είχαν επιπτώσεις στην ανταγωνιστική θέση των κοινοτικών επιχειρήσεων του εξεταζόμενου τομέα «ακόμη και αν η δικαιούχος επιχείρηση εξάγει το σύνολο σχεδόν της παραγω­γής της εκτός Κοινότητας», λαμβανομένης υπόψη της αλληλεξάρτησης των αγορών στις οποίες λειτουργούν οι κοινοτικές επιχειρήσεις και της κατα­στάσεως κρίσης και ύφεσης —κατά συνέπεια αυξημένου ανταγωνισμού— που επικρατούσε τότε στην παγκόσμια αγορά μη συγκολλημένων σωλήνων.
The aid in question could affect competition between Community businesses in the relevant market even if Tubemeuse did export almost its entire output to non-member countries, given the interdependence of the markets on which Community businesses operated and the general context of crisis and recession (and, therefore, keener competition) on the world market for seamless tubes at the material time.
Το Δικαστήριο υπενθύμισε, στο πλαίσιο αυτό, ότι «η σχετικά μικρή σημασία μιας ενίσχυσης ή το σχετικά μέτριο μέγεθος της δικαιούχου επιχείρησης δεν αποκλείουν εκ των προτέρων την πιθανότητα να επηρεάζονται οι συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών».
In the Court's opinion, the fact that the aid was relatively insignificant or that the recipient was a relatively small firm did not necessarily preclude the possibility that trade between Member States might be affected.
Στην υπόθεση Τ-51/89(3), το ζήτημα που τέθηκε ήταν το κατά πόσον η Επιτροπή διατηρεί την αρμοδιότητα να διαπιστώσει κατάχρηση δεσπόζουσας
In Tetra Pak Rausing ν Commission3the Court of First Instance was asked to rule on whether the Commission could still decide that there had been abuse of a dominant position within the meaning of Article 86 of the EEC Treaty when the conduct in question involved the use of an exclusive patent licence for which the Commission had already granted block exemption.
(2) EE L227 της 14.8.1987 και Εικοστή Πρώτη Γενική Έκθεση, αριθ. 483.
OJ L 227, 14.8.1987; Twenty-first General Report, point 483.
(EEC 193 της 2.8.1990).
Case T-51/89 (OJ C 193, 2.8.1990). OJ C 261, 16.10.1990.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, κάθε επιχείρηση οφείλει, κατά γενικό κανόνα, να αναμένει ότι μια μη κοινοποιηθείσα ενίσχυση οφείλει να επιστραφεί.
VII­2 against a decision ordering repayment, that they were entitled to presume that aid granted was lawful since they are usually in a position to ascertain whether the Article 93 procedure has been duly observed.
Σε κάθε περίπτωση, τα κράτη μέλη δεν έχουν ουδέποτε το δικαίωμα να επικαλεσ­θούν τη νόμιμη εμπιστοσύνη των δικαιούχων της ενίσχυσης για να αποφύγουν την επιστροφή της ενίσχυσης, την οποία διατάσσει η Επιτροπή, ακόμα και αν υπάρχουν διατάξεις εθνικού δικαίου σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα.
Member States, in any event, are never entitled to invoke the legitimate expectations of the recipients of aid as grounds for non­compliance with a Commission decision ordering its repayment, irrespective of any national rules concerning such matters.
(') Απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 1990, υπόθεση C-5/89, Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημο­κρατίας της Γερμανίας (EEC 261 της 16.10.1990).
In this particular case the German Govern­ment, having infringed Article 93(3) of the Treaty, was not entitled to rely on Baden­Württemberg legislation on the protection of acquired rights in order to free itself from its obligation.
Στην περίπτωση των εργαζόμενος που αποστέλλονται προσωρινά για λογαριασμό ενός φορέα παροχής υπηρεσιών σε ένα κράτος όπου παρέχεται η υπηρεσία, και οι οποίοι επιστρέφουν συνεπώς στη χώρα καταγοίγής τους μετά την ολοκλήρωση της αποστολής τους, το Δικαστήριο αποφάσισε, στην υπό­θεση C-113/89 ('), ότι οι ρήτρες της συνθήκης προσχώρησης της Πορτογαλίας (και της Ισπανίας) (2), σχετικά με τη δυνατότητα των λοιπών κρατών μελών να υπάγουν σε προηγούμενη άδεια την πρόσβαση στην απασχόληση και τη μετανάστευση, δεν εφαρμόζονται εν προκειμένω.
In Rush Portuguesa ν Office national d'immigration1the Court held that, where workers employed by a firm providing services are temporarily moved to the Member State in which the services are to be provided and then return to their country of origin on completion of their duties, the provisions of the Act of Accession of Spain and Portugal2whereby the other Member States may make access to employment and immigration subject to prior authorization are not applicable.
Αλλά, η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών (στην προκειμένη περίπτωση, στον τομέα των κατασκευών και των δημόσιων υπηρεσιών) πρέπει να παράγει όλα τα αποτε­λέσματα της, ιδίως όσον αφορά την Πορτογαλία ήδη από της προσχωρήσεως του κράτους αυτού στην Κοινότητα.
The freedom to provide services (in this case, in the building and public works industry) must be fully operative in the case of Portugal from the time of accession to the Community.
Εντ.ούτοις, τα κράτη μέλη «υποδοχής» πρέπει να είναι σε θέση να επαληθεύουν το κατά πόσον μία πορτογαλική επιχείρηση του τομέα των κατασκευαστικών εργασιών ή των δημοσίων έργων χρησιμοποιεί την ελευθερία παροχής υπηρεσιών προς άλλους σκοπούς, παρα­δείγματος χάρη, με σκοπό να μετακινεί το προσωπικό της με σκοπούς την τοποθέτηση του ή να καθιστά διαθέσιμους τους εργαζόμενους, κατά παράβαση του άρθρου 216 της πράξης προσχώρησης».
Nevertheless, the host Member State must be able to check whether a Portuguese construction firm is not availing itself of the freedom to provide services for another purpose — for example, to enable its staff to travel for the purpose of being taken on as workers in breach of Article 216 of the Act of Accession.
Επίσης, το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι «το κοινοτικό δίκαιο δεν αντιτίθεται στην εκ μέρους των κρατών μελών επέκταση της νομοθεσίας τους ή των συλλογικών συμβάσεων εργασίας που συνάπτονται από τους κοινωνικούς εταίρους, ώστε να καταλαμβάνουν κάθε πρόσωπο που ασκεί μισθωτή εργασία, ακόμη και προσωρινού χαρακτήρα, στο έδαφος τους, οποιαδήποτε και αν είναι η χώρα εγκαταστάσεως του εργοδότη' επίσης, το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν την τήρηση των κανόνων χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα μέσα».
Finally, the Court held that Community law did not preclude Member States from extending their legis­lation or the collective bargaining agreements concluded by labour and employers to any person in paid employment, even of a temporary nature, on their territory, irrespective of the country in which the employer was established ; Community law did not prohibit Member States from requiring observance of these rules by appropriate means.
(') Απόφαση της 27ης Μαρτίου 1990. υπόθεση C-113/89, Rush Portuguesa κατά Office national
Although the Court has given a large number of consistent rulings on equality of treatment between Community nationals, Biehl ν Administration des Contributions du Grand-Duché de Luxembourg3was of particular interest in that it related to a case of concealed discrimination in the taxation field, which is prohibited under Article 7 of
EEL 302 της 15.11.1985 και Δέκατη Ένατη Γενική Έκθεση, αριθ.
OJ L 302, 15.11.1985; Nineteenth General Report, points 720 to 724.
1612/68 (') που υλοποιεί τον γενικό κανόνα του άρθρου 48, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ.
Regulation (EEC) No 1612/68J and, in more general terms, by Article 48(2) of the EEC Treaty.
Πράγματι, συχνά οι τελευταίοι αυτοί θα είναι ακριβώς εκείνοι που θα εγκαταλείπουν τη χώρα κατά τη διάρκεια του έτους ή που θα εγκαθίστανται σε αυτήν».
Even though it applied irrespective of nationality, the condition that the taxpayer must be permanently resident in Luxembourg in order to obtain any refund of an overpayment of tax was liable to penalize taxpayers who are not Luxembourg nationals ; it was often they who would leave the country during the year, or who would take up residence there.
Για να δικαιολογηθεί η εν λόγω εθνική διάταξη, η φορολογική αρχή είχε προβάλει το επιχείρημα ότι ο στόχος της διάταξης αυτής ήταν να εγγυάται το σύστημα της προοδευτικής φορολογίας, λόγω της κατανομής των εισοδημάτων και άρα της φορολόγησης σε δύο τουλάχιστον κράτη, σε περίπτωση μεταφοράς του τόπου κατοικίας κατά τη διάρκεια ενός φορολογικού έτους.
To justify the national provision in question, the tax authorities had stated that its purpose was to ensure that taxation was progressive since income and, consequently, tax liability arose in at least two Member States if there was a change of residence during the tax year.
Η δικαιολόγηση αυτή δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο. Πράγματι, αν υποτεθεί ότι «ο προσωρινής διαμονής φορολο­γούμενος δεν εισπράξει στη διάρκεια του φορολογικού έτους εισοδήματα στη χώρα την οποία εγκατέλειψε ή σε αυτή που εγκαταστάθηκε», ο τελευταίος αυτός υφίσταται μειονέκτημα σε σχέση με τον μονίμως εγκατεστημένο φορολογούμενο στο μέτρο που του αφαιρείται το δικαίωμα επιστροφής του υπερβάλλοντος φόρου, δικαίωμα το οποίο διαθέτει πάντοτε ο μονίμως εγκατεστημένος φορολο­γούμενος.
This reasoning was rejected by the Court, which ruled that if taxpayers who are temporarily resident have received no income during the tax year in the country which they have left or in the country in which they take up residence, they will be at a disadvantage as compared with permanently resident taxpayers since they are deprived of their entitlement to the refund of any overpayment of tax, whereas the permanent resident is entitled to such a refund at all times.
Στην απόφαση του της 13ης Νοεμβρίου (2), το Δικαστήριο έκρινε ότι το αναγνωρισμένο δικαίωμα ίσης μεταχείρισης, σύμφωνα με το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
In Di Leo ν Land Berlin2the Court held that the right to equality of treatment, as provided for in Article 12 of Regulation No 1612/68 on freedom of movement for workers within the Community,1 must also be extended to a child who follows a training course outside the host country — in particular, in the Member State of which he or she is a national.
Το Δικαστήριο κατέληξε στο συγκεκριμένο συμπέρασμα βασιζόμενο κυρίως στο στόχο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
And this in turn required that the children of Community workers living with their family in a Member State other than their own had to be able to choose their course of studies on the same terms as children who were nationals of that Member State.
Για να επιτύχει αυτή η ένταξη, είναι απαραίτητο να χορηγείται η δυνατότητα στο τέκνο του
The Court held that the uniform solution for all Member States, as referred to in Article 99 of Regulation No 1408/71 and in Article 60 of the Act of Accession (on
(EE C 306 της 6.12.1990). (') EEL 257 της 19.10.1968.
OJ L 230, 22.8.1983; Seventeenth General Report, point 326. OJ L 302, 15.11.1985.
VII-2 κοινοτικού εργαζόμενου, o οποίος διαμένει με την οικογένεια του στο κράτος μέλος υποδοχής, να επιλέγει τις σπουδές του υπό τους αυτούς όρους με το τέκνο υπηκόου αυτού του κράτους.»
VII-2 the termination of the transitional arrangements governing the payment of family allowances to Spanish workers who are employed in a Member State other than Spain but whose family resides in Spain), came into force on 15 January 1986, the date on which the Pinna judgment was given.
1408/71 (2), στην εκδοχή του που προκύπτει από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2001/83 (3) του Συμβουλίου, και του άρθρου 60 της πράξης σχετικά με τους όρους προσχώρησης της Ισπανίας και
Once Article 73(2) of Regulation No 1408/71 had been declared void, the system laid down in Article 73(1) for the payment of family allowances became generally applicable, the Council having failed to adopt new rules under Article 51 of the EEC Treaty.
Στην υπόθεση C-30/89 (6), η διαφορά αφορούσε το ζήτημα του κατά πόσον η Γαλλία όφειλε να θέσει στη διάθεση της Επιτροπής, ως ιδίους πόρους, το ποσό
In Case C-30/89 Commission ν France1 the Court had to decide whether France was obliged to make available to the Commission, as own resources, the VAT on that part of the transport service between mainland France and Corsica which is provided in or above international waters.
525 του αντίστοιχου ΦΠΑ, για τις μεταφορές μεταξύ του ηπειρωτικού εδάφους της και του διαμερίσματος της Κορσικής, που αναφέρεται στο τμήμα εκείνο του δρομολογίου που πραγματοποιείται εντός ή υπεράνω των διεθνών υδάτων.
The Directive does not, then, oblige Member States to tax those parts of the journey which occur in international waters or airspace, even if transport is provided between two points of the same national territory without any place of call in another country and without any encroachment on the tax jurisdiction of other States.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι «η μόνη υποχρέωση την οποία επιβάλλει στα κράτη μέλη η έκτη οδηγία ('), όσον αφορά τη φορολόγηση των παροχών μεταφορικών υπηρεσιών, είναι να υπόκειται σε φόρο η παροχή υπηρεσιών που πραγματοποι­είται στο εσωτερικό των εδαφικών ορίων των κρατών αυτών».
The only consequence which may be inferred from the general objective of the sixth Directive is that Member States which make use of the freedom to extend the scope of their tax legislation beyond their strict territorial limits must observe the common rules laid down by the Directive as regards subjecting transactions to tax.
Στην απόφαση του της 17ης Μαΐου (2), το Δικαστήριο ανακίνησε μια παλαιά συζήτηση κρίνοντας ότι οι παροχές των επαγγελματικών συστημάτων
In Barber ν Guardian Royal Exchange Assurance Group 3the Court resolved a long-standing dispute by ruling that benefits payable under contracted-out occupational schemes constituted consideration paid by the employer to the worker in respect of his employment and consequently fell within the scope of Article 119 of the EEC Treaty, with all the consequences which this entailed (direct 'horizontal' effect ; full application of the principle of equal treatment, with no possibility of derogation).
(συμβατικών) κοινωνικής ασφάλισης, εφόσον «συνιστούν σαφώς πλεονεκτήματα καταβαλλόμενα από τον εργοδότη στον εργαζόμενο λόγω της απασχόλησης», εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 119 της Συνθήκης ΕΟΚ, με όλες τις συνέπειες που συνεπάγεται το γεγονός αυτό (άμεσο «οριζόντιο» αποτέλεσμα' απόλυτη εφαρμογή του κανόνα της ίσης αμοιβής, χωρίς δυνατότητα παρέκκλι­σης).
It was contrary to Article 119 for a man made compulsorily redundant to be entitled to only a deferred
Αυτή η σύμβαση πρέπει συνεπώς, καταρχήν, να θεωρηθεί αντίθετη προς το άρθρο 119 της Συνθήκης (εκτός αν ο εργοδότης αποδείξει ότι η εν λόγω διάταξη δικαιολογείται για αντικειμενικούς λόγους και ξένους προς οιαδήποτε διακριτι­κή μεταχείριση στηριζόμενη στο φύλο, γεγονός που επαφίεται στην αξιολόγηση του εθνικού δικαστηρίου, το οποίο είναι το μόνο αρμόδιο να εκτιμήσει τα πραγματικά περιστατικά).
Normally, therefore, such an agreement must be considered to be contrary to Article 119 (unless the employer shows that it is based on objectively justified factors unrelated to any discrimination on grounds of sex, and that is a matter for the national courts since only they are competent to assess the relevant facts).
Σύμφωνα με την απόφαση της 8ης Νοεμβρίου (2), από την οδηγία 76/207/ΕΟΚ (3) του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, στην κατάρτιση και την επαγγελματική εξέλιξη και τους όρους εργασίας, προκύπτει ότι η απόλυση μιας γυναίκας εργαζόμενης λόγω της εγκυμοσύνης της αποτελεί άμεση διάκριση η οποία βασίζεται στο φύλο, όπως είναι και η άρνηση πρόσληψης εγκύου.
In Dekker ν VJV-Centrum Plus2the Court held that, under Directive 76/207/EEC on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions,3the refusal to engage a female worker because of her pregnancy constituted direct discrimination on grounds of sex, in the same way as the dismissal of a pregnant woman.
Σχετικά με το θέμα αυτό, η άρνηση απασχόλησης που οφείλεται στις οικονομικές συνέπειες της απουσίας λόγω εγκυμοσύνης, ακόμα και όταν προκύπτει από κανόνες εκδιδόμενους από τις δημόσιες αρχές σχετικά με την αδυναμία προς εργασία και εξομοιώνει την εγκυμοσύνη με ασθένεια, πρέπει να θεωρηθεί ότι στηρίζεται ουσιαστικά στο γεγονός της εγκυμοσύνης.
A refusal to engage a woman because of the financial consequences which would follow from her absence during pregnancy must be considered as motivated essentially by the fact of her pregnancy, even if the public authorities have laid down rules on inability to work which treat pregnancy on the same basis as illness.
(') Απόφαση της 27ης Ιουνίου 1990, υπόθεση C-33/89.
The only question was whether the woman had been dismissed on the grounds of absence due to illness in the same way as a man would have been dismissed.
Maria Kowalska κατά Freie und Hansestadt Hamburg (EE C 179 της 19.7.1990). (:) Απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 1990. υπόθεση C-177/88. Elisabeth Johanna Pacifica Dekker κατά Stichting Vormingscentrum voor Jonce Volwassenen (VJV-Ccntrum) Plus (EE C 304 τη; 4.12.1990).
Case C-33/89 (OJ C 179, 19.7.1990).
(3) EE L 39 της 14.2.1976, Ένατη Γενική Διεύθυνση, αριθ.
OJ L 39, 14.2.1976; Ninth General Report, point 204; Twelfth General Report, point 202.
Στην απόφαση Klensch (3), το Δικαστήριο είχε ήδη επιβάλει στα κράτη μέλη τα οποία θέτουν σε εφαρμογή ένα δικαίωμα επιλογής που καθιερώνεται από την κοινοτική νομοθεσία, την υπο­χρέωση τήρησης της αρχής της μη διακριτικής μεταχείρισης. Στην παρούσα
In Wuidart and Others ν Laiterie coopérative Eupenoise and Others1the Court gave its first ruling on the legal validity of the option which Member States have, under the milk quota system, of collecting the additional levy on deliveries in excess of reference quantities either from producers (formula A) or from purchasers (i.e. dairies) (formula B).
(') Απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 1990, υπόθεση C-179/88, Handels- og Kontorfunktionærernes
The Court held that the principle underlying the option was justified by the need to ensure that the system was fully effective throughout the Community, with due regard for the diversity of milk­production and milk­collection structures in the various parts of the Community.
Στην υπόθεση C-62/89C), το Δικαστήριο τόνισε ότι η υποχρέωση των κρατών μελών να απαγορεύουν προσίορινά την αλιεία, από την ημερομηνία κατά την οποία θεωρείται εξαντλημένη η σχετική ποσόστωση, αποτελεί γενικό κανόνα απαραίτητο για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα κάθε καθεστώτος διατήρησης και διαχείρισης των αλιευτικών πόρων που στηρίζεται στην κατανομή του όγκου των διαθέσιμων ποσοτήτων μεταξύ κρατών μελών.
In Case C­62/89 Commission ν France3the Court held that the obligation on Member States to place a temporary prohibition on fishing from the date on which the quota concerned was considered exhausted constituted a general rule which was needed to ensure the effectiveness of any system for the conservation and management of fishery resources where the total quantities available were shared out among the Member States.
Η απόφαση απαγόρευσης της αλιείας από τις εθνικές αρχές οφείλει να είναι δεσμευτική και κυρίως να λαμβάνεται πριν να εξαντληθούν οι ποσοστώσεις.
A decision by the national authorities to prohibit fishing must be binding and must be taken before the quotas are exhausted.
Το Δικαστήριο καθιερώνει τοιουτοτρόπως τον προληπτικό χαρακτήρα αυτής της υποχρέωσης, τονίζοντας εξάλλου ότι ο ρυθμός αλιεύσεων ενός εκ των εν λόγω ειδών ήταν επαρκώς συστηματικός ώστε να επιτραπεί στις εθνικές αρχές να προβλέψουν επακριβώς τη στιγμή κατά την οποία επρόκειτο να εξαντληθεί η ποσόστωση.
The Court thus reaffirmed the preventive role of this obligation, pointing out that the pattern followed by catches of one of the species in question was sufficiently regular to enable the national authorities to forecast the exact time when the quota would be exhausted.
Όσον αφορά τις ανταλλαγές'ποσοστώσεων μεταξύ κρατών μελών, εφόσον αυτές επιτρέπουν την αύξηση της ποσόστωσης ενός κράτους μέλους κατά τη διάρκεια του έτους, πρέπει να αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης είτε πριν την εξάντληση της αρχικής ποσόστωσης είτε μετά την προσωρινή απαγόρευση της αλιείας.
Although exchanges of quotas between Member States made it possible to increase a Member State's quota in the course of the year, such exchanges had to be negotiated either before the exhaustion of the original quota or after the provisional ban on fishing.
(') Απόφαση της 20ής Μαρτίου 1990, υπόθεση C-62/89.
Joined Cases C­267/88 to 285/88 (OJ C 92, 11.4.1990).
Επιτροπή κατά Γαλλίας (EEC 105 της
Joined Cases 201/85 and 202/85 Klensch and Others ν Secrétaire d'Etal [1986] ECR 3503.
Απόφαση της 2ας Μαΐου 1990, υπόθεση C-27/89. Société coopérative agricole de Rozay en Brie. Provins et environs (Scarpe) κατά Office national interprofessionnel des céréales (ONIC) (EEC 132 της 31.5.1990). (1) Απόφαση της 8ης Ιουνίου 1989, υπόθεση C-167/88, Association générale des producteurs de blé et autres céréales (AGPB) κατά Office national interprofessionnel des céréales (ONIC) (EEC 175 της 11.7.1989).
Case C­27/89 (OJ C 132, 31.5.1990).
2727/75 (3) σχετικά με την ανάθεση, εκ μέρους του Συμβουλίου στην Επιτροπή, των εξουσιών να προβεί σε ειδικές παρεμβάσεις στην αγορά του μαλακού σίτου αρτοποιήσιμης ποιότητας και, συνεπώς, να καθορίσει την τιμή αγοράς του σίτου κατά τη θέσπιση του μέτρου παρέμβασης και να μειώσει το επίπεδο της σε σύγκριση με την προηγούμενη εσοδεία σε συνδυασμό με την πολιτική απορρόφησης των πλεονασμάτων που είχε ανακοινωθεί από το Συμβούλιο από το 1984.
The Court accepted the Commission's argument that its power to set these prices did not derive from the Council's failure to do so (although this did threaten to bring the common agricultural policy to a halt) but from the existing provisions of Regulation (EEC) No 2727/75,2 whereby the Council had delegated to the Commission the power to introduce special intervention measures on the market for common wheat of breadmaking quality and, consequently, to set the buying-in price for the wheat when such measures were adopted and to lower the price as compared with that for the previous marketing year, in line with the surplus-reduction policy announced by the Council in 1984.
Με την απόφαση της 26ης Ιουνίου ('), οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ.
In Sofrimport ν Commission3 the Court ruled that Regulations Nos 962/88 and
962/88 και 984/88 της Επιτροπής (2), οι οποίοι ανέστειλαν την έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής για τα επιτραπέζια μήλα καταγωγής Χιλής, καθώς και ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.
984/88 suspending the issue of import licences for dessert apples originating in Chile4 and Regulation No 1040/88,5 which set maximum limits for imports of dessert apples from non-member countries, were void in so far as they related to products in transit, on the grounds that in this particular case the Commission had not shown that it was in the overriding public interest to suspend imports of the products in question.
Συμβουλίου, του οποίου το άρθρο 3, παράγραφος 3, προστατεύει τους οικονο­μικούς παράγοντες από τα επιζήμια αποτελέσματα που απορρέουν από τα μέτρα διασφάλισης μου μπορούν να ληφθούν από τα κοινοτικά όργανα.
Only if the overriding public interest was jeopardized could there be any justification for measures contrary to the legitimate expectations of businesses importing into the Community goods (fruit and vegetables) specified in Regulation No 2707/72,6 Article 3(3) of which protects importers from the ill effects of any protective measures taken by the Community institutions.