natgillin/translations-raw huggingface dataset:
123/85, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών διανομής και εξυ­πηρέτησης των πελατών πριν και μετά την πώληση αυτοκινήτων οχημάτων.
The decision found that a circular letter dated 9 May 1989 from Peugeot to itsdealers in France, Belgium and Luxembourg, together with the implementationof the circular by those dealers, had the effect of suspending deliveries of Peugeotvehicles to Eco System and was therefore contrary to Article 85(L) and notexempted by Regulation (EEC) No 123185 on the application of Article 85(3) ofthe Treaty to certain categories of motor vehicle distribution and servicing agreements.
Υποστηρίζοντας την προσφυγή της, η Peugeot επικαλέστηκε ουσιαστικά το άρθρο 3, σημείο 11, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
In support of its application, Peugeot essenrially relied on paragraph 11 of Article 3 of the Regulation, which allows exemption where rhe dealer is obligednot to sell vehicles to final consumers using the services of an intermediaryunless the latter has 'prior written authority' to purchase a vehicle and take delivery.
123/85, που επιτρέπει τη χορήγηση απαλ­λαγής έστω και αν ο διανομέας δεσμεύεται να μην πωλεί αυτοκίνητα οχήματα σε τε­λικούς καταναλωτές οι οποίοι χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες ενός ενδιάμεσου, παρά μόνον αν έχει ήδη ανατεθεί γραπτώς στον τελευταίο να αγοράσει και να αποδεχθεί την παραλαβή ορισμένου αυτοκινήτου οχήματος.
Peugeoatlsoreferredto the Commission Notice of.lZDecember 1984concerning the Regulation, which states that undertakings within the distribution systemcan be obliged not to supply new motor vehicles within the contract programmeto or through a third party who represents himself as an authorized reseller ofnew vehicles or carries on an activity equivalent to that of a reseller (paragraph 3).
Επιπλέον, η Peugeot αναφέρθηκε στην ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμ­βρίου 1984, σχετικά με τον κανονισμό της Επιτροπής (ΕΟΚ) αριθ.
In dismissing the application, the Court clarified the concept of intermediarywith written authority, pointing out that the only condition imposed onintermediaries by the Regulation was that they should have prior writtenauthority from the final consumer.
Επιπλέον, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι οι προσφεύγουσες επιχειρήσεις δεν θα μπο­ρούσαν να επικαλεστούν την προαναφερθείσα ανακοίνωση, διότι δεν είναι παρά ερμηνευτική πράξη και λόγω του γεγονότος αυτού δεν μπορεί να τροποποιήσει τον κανονισμό όσον αφορά την έννοια του ενδιαμέσου.
The Courtalso ruled that the applicants could notrely on the abovementioned Notice as itsimplyinterpreted the Regulation and hence could not modifythelatter's meaning as far as the concept ofintermediary was concerned.
§ 6 — Κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης
ENTERPRISES g 6 - Abuse of a dominant position
Η λεγόμενη υπόθεση γυψοσανίδων (υπόθεση Τ-65/89, ΒΡΒ και British Gy­psum) έδωσε την ευκαιρία στο Πρωτοδικείο να κρίνει, με απόφαση της 1ης Απρι­λίου, πολλές πρακτικές, όπως καταχρήσεις δεσπόζουσας θέσης.
The 'plasterboard' case (Case T-65/89 BPB and British Gypsum) affordedthe Court of First Instance an opportunity to decide, by judgment of 1 April,that several practices constituted abuses of dominant positions.
Η εν λόγω υπόθεση αφορούσε δύο επιχειρήσεις σε δεσπόζουσα θέση: την ΒΡΒ, βρε­τανική εταιρεία χαρτοφυλακίου ενός ομίλου που ελέγχει περίπου το ήμισυ της πα­ραγωγικής ικανότητας γυψοσανίδων στην Κοινότητα και τη θυγατρική της British Gypsum.
The case concerned two enterprises in a dominant position: BPB, the Britishholding company of a group that controls about half of plasterboard productioncapacityin the Community, and its subsidiary,British Gypsum.
Στις 5 Δεκεμβρίου 1988, η Επιτροπή θεώρησε ότι η British Gypsum είχε καταχρα­στεί τη δεσπόζουσα θέση της για την προμήθεια γυψοσανίδων στη Μεγάλη Βρετα­νία και ότι η ΒΡΒ, μέσω της θυγατρικής της British Gypsum είχε επίσης καταχραστεί τη δεσπόζουσα θέση της στον τομέα της προμήθειας γυψοσανίδων στην Ιρλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία.
On 5 December 1988, the Commission decided that British Gypsum had abusedits dominant position in the supply of plasterboard in Great Britain and that BPB, through its subsidiary British Gypsum, had also abused its dominant position in the supply of plasterboard in Ireland and Northern lreland.
Η ΒΡΒ και η British Gypsum άσκησαν λοιπόν προσφυγή για την ακύρωση της εν λόγω απόφασης και, επικουρικώς, τη μείωση των επιβληθέντων προστίμων.
BPB and British Gypsum then brought an action for annulment of the decisionand for a reduction in the finesimposed. imposed.
Το Πρωτοδικείο απέρριψε τα μέσα των προσφευγουσών που —πέρα από την πα­ραβίαση των δικαιωμάτων υπεράσπισης (βλέπε ανωτέρω, παράγραφος 8, τρίτο εδά­φιο) — αφορούσαν διάφορες καταχρήσεις δεσπόζουσας θέσης.
The Court rejected the contentions of the applicants relating first to infringementofthe right to a fair hearing (see paragraph 8(c)) and secondly to various abuses of a dominant position.
Καταρχάς, το Πρωτοδικείο δέχτηκε ότι οι πρακτικές αναλογικών καταβολών — έστω και αν συνδέονται εν μέρει με δέσμευση αποκλειστικής προμήθειας του απο­δέκτη των εν λόγω καταβολών έναντι του προμηθευτή του — στα συστήματα κάθετης διανομής αποτελούν τρέχουσες πρακτικές και ότι, σε μια αγορά που χαρακτηρίζεται από αποτελεσματικό ανταγωνισμό, τέτοιου είδους συμβάσεις μπορούν να αποβούν προς το συμφέρον των δύο μερών και καταρχήν δεν μπορούν να απαγορευθούν.
It acknowledged that the practice of making promotional payments, even whenlinked to an undertaking by the recipient to purchase exclusively from thesupplier, is common in vertical distribution systems and that, in a market subjectto effective competition, such arrangements may be in the interests of bothparties and may not, in principle, be prohibited.
Αντίθετα, υπογραμμίστηκε ότι οι εν λόγω σκέψεις δεν θα μπορούσαν να γίνουν δε­κτές χωρίς την επιφύλαξη της περιπτώσεως μιας αγοράς όπου, ακριβώς λόγω του γε­γονότος της δεσπόζουσας θέσης που κατέχεται από έναν από τους εν λόγω φορείς, ο ανταγωνισμός έχει ήδη περιοριστεί.
Such considerations are not,however, unreservedlyapplicable in a market where competition is alreadyrestricted owing to the dominant position of one of the parties.
Πράγματι, μια επιχείρηση σε δεσπόζουσα θέση έχει ειδική ευθύνη, του να μην θίγει τις συνθήκες ενός αποτελεσματικού και θεμιτού ανταγωνισμού στην κοινή αγορά.
An enterprise in a dominant position is under a special duty not to jeopardize nor distort effective competition in the common market. The Court held that
Για τους λόγους αυτούς, σύμφωνα με το Πρωτοδικείο, η British Gypsum καταχράστηκε την εν λόγω θέση, συνδέοντας —έστω και με αίτηση τους— τους αγορα­στές με μια υποχρέωση ή υπόσχεση προμήθειας, από την ίδια, για το σύνολο ή για σημαντικό μέρος των αναγκών τους, πράγμα που αποτελεί ανεπίτρεπτο εμπόδιο στην είσοδο στην εν λόγω αγορά.
British Gypsum had abused that position by tying purchasers - albeit at their request - by commitment or promiseon their part to purchase all or a large
Αναφερόμενο στην απόφαση του Δικαστηρίου της
Referring to the Court of Justice judgment in Hoffmann-La Ro che ,T the Court said that an abuse may occur independently of any fault in view of the objective nature of that concept,and that therefore the applicants'contention that British Gypsum had never intended to weaken competition was invalid.
Στη συνέχεια, το Δικαστήριο δέχτηκε μια άλλη κατάχρηση σχετικά με τα κριτήρια προτεραιότητας για την εκτέλεση παραγγελιών σε περίοδο ελλείψεως.
Furthermore, the fact that it was possible at any time to break the contract withan enterprise in a dominant position did not alter the abusivenature of the conduct, since a dominant undertaking has the power to oblige its customersnot only to conclude but also to maintain such contracts.
Πάντως δεν επιβλήθηκε κανένα πρόστιμο για την εν λόγω συμπεριφορά.
The Court also found that the criteria for according priority in meeting ordersin times of shortage constituted an abuse, although no fines had beenimposed. imposed.
Τέλος, το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει την αρχή σύμφωνα με την οποία οι επιχειρήσεις που κατέχουν δεσπόζουσα θέση δεν στερούνται του δικαιώματος να τελούν πράξεις που υπερασπίζουν τα συμφέροντα τους εφόσον οι εν λόγω πράξεις δεν αποσκοπούν στο να ενισχύσουν τη δεσπόζουσα θέση τους και να την ασκήσουν καταχρηστικά.
Lastly, it observed that enterprises in a dominant position are free to act indefence of their own interests provided such action is not aimed at strengtheningand abusingtheir dominant position.
Πάντως, θεωρεί ότι οι πρακτικές της British Gypsum στην Ιρλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία, ως προμηθευτή που βρίσκεται σε δεσπόζουσα θέση έναντι του οποίου ο πελάτης βρίσκεται σε θέση εξάρτησης λιγότερο ή περισσότερο έντονης, αποσκοπού­σαν σαφώς στο να αποθαρρύνουν τους εμπόρους που είχαν την πρόθεση να εισά­γουν γυψοσανίδες και να τους αποτρέψουν να το κάνουν, ενισχύοντας κατά τον τρόπο αυτό ακόμη περισσότερο τη θέση της.
It considered, however, that British Gypsum's conduct in Ireland and Northern Ireland, as a supplier in a dominant position on which its customers dependedto a fairly marked degree,clearly had the object of penalizing merchantsintending to import plasterboard and of dissuadingthem from doing so, thusfurther strengthening its position.
§ 7 — Προδικαστικά ερωτήματα — Ειδική απαίτηση ακρίβειας στον τομέα του ανταγωνισμού
Particular need for g 7 - References for preliminaryrutings - precision in the competition field
Σε δύο υποθέσεις το Δικαστήριο δήλωσε ότι δεν συνέτρεχε λόγος να αποφαν­θεί επί των υποβληθέντων ερωτημάτων που είχαν υποβληθεί ως προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία των διατάξεων της Συνθήκης στον τομέα του ανταγωνισμού.
On two occasions the Court of Justice held that it was not necessary for it to give a preliminary ruling on questions referred to it concerning the interpretation of the Treaty competition rules.
α) Διατύπωσε την πρώτη δήλωση σε συνάρτηση με την απόφαση της 26ης Ιανουα­ρίου 1993, Telemarsicabruzzo και λοιποί, επί προδικαστικού ερωτήματος του Vice Pretore de Frascati (Ιταλία).
(a) It gave its first ruling to rhat effect in its judgmenr of. 26 January in Telemarsicabruzzo,delivered in response to a referehce from the Magistrate's
Τα ερωτήματα που τέθηκαν εκ μέρους του δικαστηρίου αυτού αφορούσαν την ερμηνεία των διατάξεων της Συνθήκης στον τομέα του ανταγωνισμού, και ειδι­κότερα των άρθρων 85, παράγραφος 3, και 86, ώστε να αξιολογηθεί το συμβι­βάσιμο προς το κοινοτικό δίκαιο της ιταλικής κανονιστικής ρύθμισης για τη χρη­σιμοποίηση εκ μέρους της κυβερνήσεως ορισμένων τηλεοπτικών διαύλων, πα­ρεμποδίζοντας κατά τον τρόπο αυτό την παρέμβαση του ιδιωτικού τομέα.
The Italian court's questions concerned the interpretation of the Treaty'sprovisions on competition, in particular Articles 85(3) and 86, with aviewto determining the compatibility with Community law of Italian rules whichreserve the use of certain television channels for the Government. thuspreventing the private sector from using them.
Τα ερωτήματα τέθηκαν στο πλαίσιο μιας διαφοράς μεταξύ εταιρειών ιδιοκτη­τριών τηλεοπτικών διαύλων προς τα ιταλικά Υπουργεία Τηλεπικοινωνιών και Αμύνης.
The questions arose in connection with a dispute between certain televisionbroadcasting companies on the one hand and the Italian Ministries for Postsand relecommunicarionsand the Defence on the other.
Για να ερμηνεύσει τα ερωτήματα, ο δικαστής της παραπομπής περιο­ρίστηκε στο να αναφέρει ότι το άρθρο 86 της Συνθήκης απαγορεύει οποιαδήποτε μορφή μονοπωλίου, χωρίς να διευκρινίσει τα πραγματικά και νομικά στοιχεία που θα επέτρεπαν να προσδιοριστεί το αντικείμενο των τεθέντων ερωτημάτων.
The court making the reference failed to specify the factual and legal framework which wouldhave allowed the purpose of the questions to be identified and simply stated that Article 86 prohibits all monopolies.
Διευ­κρίνισε ότι οι απαιτήσεις αυτές ισχύουν ειδικότερα για τον τομέα του ανταγωνι­σμού, που χαρακτηρίζεται από σύνθετες πραγματικές και νομικές καταστάσεις.
Although the file sent by the national court and the court proceedings hadproduced some information, it was too fragmentaryto allow the Court to interpret the Community competition rules with regard to the subjec of theproceedings.
Η Monin κατέθεσε καταγγελίες ενώπιον της Επιτροπής, για παραβίαση των άρθρων 30 και 85 της Συνθήκης ΕΚ, τις οποίες η Επιτροπή απέρριψε.
30 and 85 ofthe EC Treaty, whichthe Commission had rejected.l
Εν τω μεταξύ, η Monin κήρυξε πτώχευση. Ο αρμόδιος για την εξέταση της εκ­καθάρισης της εν λόγω εταιρείας δικαστής έθεσε πολλά προδικαστικά ερωτή­ματα στο Δικαστήριο, σχετικά με το κατά πόσον η προαναφερθείσα γαλλική πο­λιτική και η θέση την οποία έλαβε η Επιτροπή ως προς την υπόθεση αυτή ήταν συμβιβάσιμες προς το κοινοτικό δίκαιο.
Inthemeantime, Monin wentbankrupt.Thecourtresponsible forthe liquidationasked the Court of Justice for a preliminaryrulingonseveralquestions, essentially whetherthe French policydescribed above andthe positiontaken bythe Commissioninthatrespect werecompatible with Communitylaw.
Αλλά δεν είχε προσδιορίσει το πραγματικό και το κανονιστικό πλαίσιο οτο οποίο εντάσσονταν τα εν λόγω ερωτήματα.
The court making the reference had failed, however, to define the factual and legal backgroundtoits questions.
Το Δικαστήριο επανέλαβε ότι ο εν λόγω προσδιορισμός αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση που έχει ιδιαίτερη σημασία στον τομέα του ανταγωνισμού, που χαρακτηρίζεται από σύνθετες πραγματικές και νο­μικές καταστάσεις.
The Court of Justice repeated thatsuch a definitionwasanessential requirement, especially inthefieldof competitionwhere complexlegal andfactualconsiderations oftenare ^tissue.
Θεωρώντας ότι λόγω του γεγονότος αυτού δεν ήταν δυνατόν να υπάρξει συνάφεια μεταξύ TÜJV προδικαστικών ερωτημάτων και του αντικει­μένου της κύριας δίκης, το Δικαστήριο κήρυξε απαράδεκτα τα ερωτήματα που του υποβλήθηκαν.
Observingthatitwastherefore unabletoestablish arelationshipbetween the questions and the substance ofthe case, the Courtruledthatthe questionswere inadmissible.
') Υπόθεση C-386/92, Monin Automobiles.
Judgment of 18 September'1992,Case'f-28/90 Asia Motor brance and Others v Commission;reported.
§ 8 — Διαδικαστικά ζητήματα α) Περιορισμός της διαδικασίας ενώπιον της Επιτροπής της νομολογίας Orkem
(a) Orkem case-law restricted to Commission procedure
Στην απόφαση της Orkem, το Δικαστήριο αποφάν­θηκε ότι η τήρηση των δικαιωμάτων της υπεράσπισης, βασική αρχή της κοινοτικής έννομης τάξης, απέκλειε τη δυνατότητα, για την Επιτροπή, να επιβάλλει σε μια επιχείρηση, με απόφαση για την παροχή πληροφοριών δυνάμει του άρθρου 11, πα­ράγραφος 5, του κανονισμού αριθ.
(Arrondissementsrechtbank Amsterdam) concerns the question whether the Orkem case-law extends to proceedings before a national civil court.lln Orkem,the Court had held that observance of the rights of the defence, as a fundamental principle of Community law, prevented the Commission,in the course ofa requestfor informationunder Article 11(5)of Regulation No17,from compellingan undertaking to provide it withanswers which mightinvolve an admission onits partoftheexistence of aninfringement which it is incumbent upon the Commission to prove.
17, την υποβολή απαντήσεων με τις οποίες η εν λόγω επιχείρηση θα ήταν υποχρεωμένη να δεχτεί τη διάπραξη παράβασης, για την ύπαρξη της οποίας το βάρος της αποδείξεως φέρει η Επιτροπή.
l nOt to u Postbank, the Courtheld, firsrly,thatthe applicationof Articles 85and 85 by nationalcourts was inprinciple governed by nationallawand thattherefore, providedthatthefundamentalprinciples of Community law were observed , the rights of the defence may differ from those applicable in Community proceedings.
Στην υπόθεση Postbank, το Δικαστήριο καταρχάς παρατήρησε ότι η εφαρμογή των άρθρων 85 και 86 εκ μέρους των εθνικών αρχών καταοχτ\ν διέπεται από τους κα­νόνες του εθνικού δικαίου, έστω και αν — με την επιφύλαξη της τήρησης των βα­σικών αρχών του κοινοτικού δικαίου— οι εγγυήσεις της υπεράσπισης μπορούν να διαφέρουν από εκείνες που εφαρμόζονται στις κοινοτικές διαδικασίες.
Secondly, onthe basis ofthe differences between an administrative procedure, as in the Orkem case, andaprocedureexclusively concerningtheprivaterelationships between individuals which cannot lead directly orindirectly to theimposition of a penaltyby a publicauthority,itruled that Communitylaw didnot require that a partyshould have the option of refusing to give answers whichmight admitthe existence of an infringement of the rules of competition.
Στη συνέχεια, βασιζόμενο στις υπάρχουσες διαφορές μεταξύ μιας διοικητικής δια­δικασίας, όπως στην απόφαση Orkem, και μιας διαδικασίας που αφορά αποκλει­στικά ιδιωτικές σχέσεις μεταξύ ιδιωτών, διαδικασία που δεν μπορεί να καταλήξει, αμέσως ή εμμέσως, στην επιβολή κυρώσεως εκ μέρους μιας δημόσιας αρχής, έκρινε ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν επιβάλλει το να αναγνωρίζεται στους διαδίκους στο πλαίσιο μιας τέτοιας διαδικασίας, η ευχέρεια να μην παρέχουν απαντήσεις οι οποίες θα οδηγούσαν σε αναγνώριση μιας παραβίασης των κανόνων του ανταγωνισμού.
Inresponsetothe argument thatsuch an answer wouldallowthe Commissiontoobtain,throughnational proceedings, informationwhichitcould nothaveobtained directly,the Courtpointedoutthatthe Commissionand,indeed, anational authority, could not use such information (which it may legitimatelyreceive from any interested party) as a means of proof of an infringement of the competitionrules inthe context of proceedings capable ofleading to penalties,or as evidencejustifyingthe initiationof an enquiry priorto such proceedings.
(') Απόφαση της 18ης Οκτωβρίου 1989 στην υπόθεση 374/87, Orkem, Συλλογή 1989, σ. 3283.
Case 374/87 Orkem v Commission119891ECR3283.
Από αυτή την άποψη, η εν λόγω απόφαση περιέχει δύο σημαντικές ενδείξεις. Από τη μια πλευρά, αντικατοπτρίζει τη νόμιμη ανησυχία του Δικαστηρίου για τη δυνα­τότητα της Επιτροπής να συλλέγει με έμμεσο τρόπο τις πληροφορίες που δεν μπορεί να επιτύχει απευθείας.
Court's desire to draw a clear line between national and Community procedures,as evidencedby its ruling in the Spanish banks case.1 The Post ba zA judgmentplaces even more restrictions on the Commission than the Spanish banksjudgment places on national authorities, as the latter allowed, under certainconditions, information in the possession and which the Commissionsends tonational authorities to be used by the latter as evidencejustifying the initiationof national proceedings.
β) Μη επαρκώς σαφής κοινοποίηση αιτιάσεων — Παράβαση που αποδεικνύεται σε μεταγενέστερα έγγραφα
(b) Lack of clarity in statements of oblections- the basis of documents obtained subsequently
Ahlström Osakeyhtiö και λοιποί), το Δικαστήριο διαπίστωσε πολλές παραβιάσεις των δικαιωμάτων υπεράσπισης.
Pulp cases (Ahlström and Others),the Court of Justice found that the rights ofthe defence had been infringed in severalrespects. respects.
Καταρχάς διαπίστωσε ότι η ανακοίνωση των αιτιάσεων εκ μέρους της Επιτροπής δεν είχε διατυπωθεί με επαρκώς σαφείς όρους ώστε να επιτραπεί στους ενδιαφε­ρομένους να ενημερωθούν αποτελεσματικά για τις συμπεριφορές που τους προσά­πτονταν (σχετικά με τις τιμές της συναλλαγής) εφόσον δεν μπόρεσαν να αξιοποιή­σουν αποτελεσματικά το δικαίωμα υπεράσπισης τους κατά το στάδιο της διοικητικής διαδικασίας.
First, the Commission's statement of objections was not worded sufficientlyclearly to enable the applicants to know exactly what conduct was being objectedto (in respect of transaction prices) and hence to defend themselves effectivelyduring the administrative procedure.
Το Δικαστήριο ακύρωσε επίσης το άρθρο 1, παράγραφος 3, της προσβαλλόμενης απόφασης, όσον αφορά την παράβαση που αναφέρεται στις τιμές συναλλαγής που διαπράχθηκε εκ μέρους TÜJV μελών μιας από τις επίδικες ενώσεις.
The Court also annulled Article 1(3) of the contested decision in so far as itconcerned the infringement relating to transaction prices committed by membersof one of the associationsinvolved.The Commission had relied essentiallyondocuments obtained after the statement of objections was drawn up, thuspreventing the members of the association from expressing their views on thedocuments.
Τέλος, το Δικαστήριο ακύρωσε το άρθρο 1, παράγραφος 4, της απόφασης όσον αφορά την εταιρεία παραγωγής «St Anne», διότι, στο στάδιο της ανακοίνωσης των αιτιάσεων, η εν λόγω επιχείρηση δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει την αιτίαση που αφο-
Lastly, the Court annulled Article 1(4)of the decision in so far as it related tothe producer St Anne, which had not been able to learn of the objectionconcerning its participation in the meetings at which the concertation wasarranged.
γ) Δικαίωμα ακροάσεως
(c) Right to a fair hearing
Ειδικότερα, δεν πρέπει να ανακοινώνονται στις προσφεύγου­σες επιχειρήσεις οι αλληλογραφίες με τρίτες επιχειρήσεις.
In its Plasterboard judgment (CaseT-65189 BPB and British Gypsum)referred to above (see paragraph 6 supra),the Court of First Instance specified the documents which the Commission could refuse to communicateto Partiesunder the rules on access to the file.
235 ταγγελία, κατά της οποίας οι προσφεύγουσες άσκησαν ανεπιτυχώς προσφυγή ενώ­πιον του Πρωτοδικείου (').
Underthese rules,firmsusuallyreceive, inanannextothestatement ofobjections, a list ofallthe documenrs inthe Commission's possessionwithanindicationofthe documenrsorparts ofdocuments rowhichthey mayhaveaccess.
Στη νέα τους προσφυγή αμφισβητούσαν μια επιστολή της 20ής Νοεμβρίου 1991, εκ μέρους ενός διευθυντή της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού, που τους γνωστοποιούσε ότι «προς το παρόν δεν μπορεί να δοθεί συνέχεια» στην καταγγελία τους, εξηγώντας τους συγχρόνως την ήδη ληφθείσα απόφαση και αναφέροντας τις τρέχουσες διαδικασίες.
Thisistoenable themtorespondappropriatelytotheconclusionsreached by the Commission. Amongthe documents regarded as confidential, andtherefore inaccessible,are internal Commission documents such as memoranda,draftsandotherworkingpapers.Informationwhichidentifies complainantswhowish toremain anonymousis also confidential, as is informationgiven tothe Commissionon condirionthatit remains confidential.
Κατά της εν λόγω προσφυγής η Επιτροπή ζήτησε εξαίρεση λόγω απαραδέκτου, εφό­σον η εν λόγω επιστολή δεν αποτελούσε πράξη δυνάμενη να προσβληθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΚ.
In the Plasterboard case, the Court held that the applicants had failed todemonstrate thatthese rules hadnotbeen complied with.
Το Πρωτοδικείο εξέτασε κάθε παράγραφο της εν λόγω επιστολής και εξήγαγε το συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να εξομοιωθεί με ανακοίνωση δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 6 του κανονισμού αριθ.
In particular, the Commission could not divulge the contents of correspondence withthird parties totheapplicants.
99/63/ΕΟΚ της Επιτροπής, διότι δεν αναφέρει στις προσφεύγουσες τους λόγους μιας ενδεχόμενης απόρριψης της καταγγελίας τους και δεν τους εκχωρεί καμία προθεσμία για να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.
Afirm inadominantpositionrowhichastatemenr of objections hadbeen sent couldtakeretaliatoryactionagainst comperirors,suppliers or customers whohad cooperated in the Commission's investigation.
Η επιστολή αυτή δεν αποτελεί επίσης νέα απόφαση της Επιτροπής που παράγει έν­νομα αποτελέσματα και κατά συνέπεια δύναται να αποτελέσει αντικείμενο προ­σφυγής ακυρώσεως.
354. ln Rendo 11 (Case T-2/92), the Court of First Insrance was afforded the opportunity to answer this point by Order of 29 March.
Το περιεχόμενο της περιορίζεται οτο να επαναλαμβάνει ορι­σμένες πληροφορίες και να διατυπώνει εκτιμήσεις που σε καμία περίπτωση δεν επι­τρέπουν να διαφανεί μια νέα απόφαση της Επιτροπής.
It originated in a complaint by the applicants against certain measurestaken by SEP, (a Dutch company serving as a vehicle forcooperation between electricity companies in the Netherlands),and by those electricity companies.
Επιπλέον, δεν αναφέρεται καθόλου ότι η συνεδρίαση των μελών της Επιτροπής διεξάχθηκε μια δεύτερη φορά επί της καταγγελίας και εγκρίθηκε σχετική απόφαση.
A Commission decision of1.6 January 1991. concerning some of rhe points raised in the complaint had been unsuccessfullycontestedby the applicants before the Court.l In their new action,they were contesting a letter of 20 November 1991 from a Director in the Directorate-Generalfor Competition stating thatitwas notpossibleas yet toact ontheircomplaintinviewofthe decision already taken and the ongoing proceedings.