natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Προσπαθεί επίσης να θέσει το ερώτημα για τη χρησιμότητα της διάκρισης που κάνει η σημερινή Συνθήκη μεταξύ κανονισμού και οδηγίας, ως οργάνων της κοινοτικής νομοθεσίας, αλλά επίσης και για την άρνηση του Δικαστηρίου να αναγνωρίσει το οριζόντιο αποτέλεσμα στις οδηγίες.
How ever, it also raises the question whether the distinction made by the Treaty between regulations and directives as instruments of Community legislation is still of value.
Και η στάση αυτή θα είναι ακόμη πιο δύσκολο να τηρηθεί εφόσον, όπως είδαμε παραπάνω (παράγραφος 69), οι περισσότερες από τις οδηγίες θα ισχύουν, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, από τη δημοσίευση τους στην Επίσημη Εφημερίδα.
The distinction will, of course, be further blurred in the post-Maastricht situation when, as we saw at paragraph 69 supra, directives generally enter into force by reason of their publication in the Official Journal.
Το άμεσο αποτέλεσμα των οδηγιών δεν έχει ακόμα αναγνωρισθεί από το Συμβούλιο Επικρατείας της Γαλλίας, όποιες και να ήταν οι διευκρινίσεις που έγιναν σε μεταγενέστερη από την απόφαση
The French Conseil d'État has still not recognized that directives are always capable of having direct effect, whatever it may have appeared to say in a series of judgments given since Cohn-Bendit,4 notable among them being the judgment in Alitalia.5It is worth noting the arguments adduced by the applicant and accepted by the Conseil d'État in this case to have a national regulation declared to be illegal as contrary to a directive.
C-106/89, Marleasing, Συλλογή σ. 1-4135.
Case C-106/89 Marleasing [1990] ECR 1-4135.
(2) Απόφαση της 3.2.1989, AJDA, 1989, σ. 387. (3) Βλέπε επίσης, επακριβώς, ΕΚ, απόφαση της 25ης Μαΐου 1990, Ministre délégué..., chargé de l'environnement et autres/Fédération départementale des chasseurs de l'Isère et autres, AJDA, 1990, σσ. 730-732.
Judgment of 3.2.1989 [1989] AJDA p. 387.
Σχέσεις με το εθνικό δίκαιο αφορά αποφάσεις εκδοθείσες βάσει συμφωνίας συνδέσεως, βλέπε απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 1990, Sevince, C-192/89, Συλλογή 1990, σ. 1-3461)».
Relationship to national law there was an implied decision rejecting it. This was contested as ultra vires in the Conseil d'État, which recalled that 'after expiry of the prescribed periods, it is no longer lawful for national authorities to maintain in force provisions of subordinate legislation which are not compatible with the objectives set out in the relevant directives, nor to make new subordinate legislation conflicting with those objectives'. '
Τέλος, θα υπενθυμίσουμε (βλέπε παραπάνω εισαγωγή) ότι το Δικαστήριο διεύρυνε τη θεωρία της απόφασης Marshall που αφο­ρούσε το άμεσο αποτέλεσμα των οδηγιών, στις συστάσεις ΕΚΑΧ που απευθύνονταν στα κράτη μέλη(').
'... it is settled case­law that the provisions of a Council decision produce direct effects in the legal relationships between the Member States and those subject to their jurisdiction inasmuch as, if they impose an unconditional and sufficiently clear and precise obliga­tion on Member States, they thereby create individual rights which national courts must protect (see the judgment of the Court in Case 9/70 Grad ν Finanzamt Traunstein [1970] ECR 825, paragraph 9, and, as regards decisions adopted on the basis of an association agreement, the judgment in Case C­192/89 Sevince ν Staatssecre­taris van Justitie [1990] ECR 1­3461.'2
Οι διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται από την Κοινότητα
Lastly, it will be recalled that the Court of Justice extended the Marshall rule on the direct effect of directives to ECSC recommen­dations addressed to Member States (see Introduction, supra).1
Αν κρίνουμε από τη νομολογία σχετικά με το άμεσο απο­τέλεσμα, το Δικαστήριο έπρεπε λογικά να δέχεται ότι τα δικα­στήρια μπορούν να επικαλούνται ορισμένες διατάξεις διεθνών συμφωνιών που συνάπτονται από την Κοινότητα ως στοιχεία του κοινοτικού δικαίου.
In view of its decisions on the direct effect of provisions of the Treaty and legislation, it was reasonable to suppose that the Court would also recognize that the provisions of international agreements to which the Community was a party could be invoked as enforceable Community law before national courts.
Τοποθέτησε τη διάταξη στο πλαίσιο των συμφωνιών σύνδεσης στις οποίες ανήκε.
This the Court did in its judgment in Bresciani.
Σημείωσε ότι η απαγό­ρευση των εισαγωγικών δασμών αποτελούσε για την Κοινότητα υποχρέωση που δεν συνοδευόταν από καμία ρητή ή σιωπηρή επιφύλαξη.
The case concerned a clause in the first and second Yaoundé Conventions which pro­vided that goods imported from the associated countries were to benefit from the progressive abolition of customs duties and charges
181 σθηκαν στην Πορτογαλία με βάση εγγραφές που αποτελούσαν αντικείμενο πνευματικού δικαιώματος; Από το Court of Appeal τέθηκαν δύο ερωτήματα στο Δικαστήριο μέσω προδικαστικής προσφυγής.
157 having equivalent effect to such duties under Articles 12 et seq. of the EEC Treaty. Article 13(2) requiring the abolition of charges having equivalent effect to import duties had already been declared by the Court to be directly effective after the end of the transitional period.
Εξέθεσε σχετικά με αυτό δύο θεωρίες.
The Court did not stop at the fact that the Conventions expressly referred to the directly effective Treaty provision.
Η πρώτη βασίζεται στη διαφορά φύσης και στόχων των διεθνών συμφωνιών.
Instead, it looked at the background of the Conventions as the successor to the special association agreements with former colonies.
Η δεύτερη, στην ανάγκη να διατηρηθεί μια αντιστοι­χία πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων σε μια συνθήκη όπως οι συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών.
It noted that the prohibition of charges having equivalent effect to import duties on associated countries' products was not subject to any implied or express reservation, although the associated countries — but not the Community — could ask for consultations to determine how Article 2(1) was to be applied.
Παρόλο που το Δικαστήριο δεν πήρε θέση για το τόσο δύσκολο αυτό θέμα στην απόφαση Polydor, αντιμετώπισε το πρόβλημα του άμεσου αποτελέσματος των συμφωνιών σε δύο μεταγενέστε­ρες αποφάσεις.
This imbalance in the obligations assumed by the two sides, which was commonplace in conventions of this type, did not prevent the provision from having direct effect in relations between Member States and private individuals. '
Διαπί­στωσε ότι το άρθρο 53 ενσωματωνόταν «σε ένα σύνολο διατά­ξεων που είχαν ως αντικείμενο την προετοιμασία της εισόδου της Ελλάδας στην Κοινότητα ...».
Could the copyright holder in the United Kingdom, Polydor, enforce the copyright to prevent the importation of records that had been made in Portugal from the copyrighted sound recordings? The English Court of Appeal referred two main questions to the Court of Justice for a preliminary ruling.
Τόσο από τους όρους του όσο και από το αντικείμενο και τη φύση της συμφωνίας της οποίας
First, was the enforcement of UK copy rights to prevent import of the records a measure having equivalent effect to a quantitative restriction on imports under Article 14(2) of the EEC-Portugal Agreement? If so, was Article 14(2) directly effective?
(') Απόφαση της 9.2.1982, υποθ. αριθ.
As the Court replied in the negative to the first question, it did not see fit to answer the question about direct effect.2This was remar kable as the parties, the Commission and governments had all dealt with this question at length in their written and oral submissions.
270/80, Συλλογή 1982, σ.
The Commission's representative had taken a very restrictive line.
329 επ.
He put forward two arguments.
(2) Απόφαση της 29.4.1982, Pabst & Richarz KG/Hauptzollamt Oldenbourg, υποθ. 17/81, Συλλογή 1982, σ. 1331.
1 Case 87/75 [1976] ECR 129, at pp. 139-141.
Εφαρμόζοντας τα συνηθισμένα κριτήρια, το Δικαστήριο θεώρησε ότι η υπο­χρέωση αυτή ήταν «άμεσης εφαρμογής».
The first was based on the different nature and aims of international agreements, the second on the need to maintain reciprocity in the balance of advantages and disadvantages in a treaty such as a free trade agreement.
Η μεταγενέστερη νομολογία έδωσε σημαντικές διευκρινίσεις στο θέμα αυτό.
While the Court did not commit itself on this thorny question in Polydor, it was faced with the problem of the direct effect of agreements in two later judgments.
Στην υπόθεση Kupferberg C), το Δικαστήριο αποφάνθηκε υπέρ του άμεσου αποτελέσματος του άρθρου 21, πρώτο εδάφιο, της συμφωνίας ΕΟΚ-Πορτογαλία.
It came out in favour of direct effect in answer to a question from the Hamburg Financial Court concerning Article 53 of the Associa­tion Agreement with Greece, which was worded in terms similar to Article 95 of the EEC Treaty which prohibits discriminatory taxa­tion of imports. '
Το Δικα­στήριο αποκλείει διαδοχικά το καθένα από τα επιχειρήματα αυτά.
Both from its wording and from the objective and nature of the Association Agreement of which it formed part, Article 53 precluded more favourable tax treatment of domestic spirits than of those imported from Greece.
Ούτε η φύση ούτε η οικονομία της συμφωνίας ΕΟΚ-Πορτο­γαλία μπορούν να θέσουν εμπόδιο στο άμεσο αποτέλεσμα.
Applying its customary criteria, the Court concluded that the obligation was directly applicable.
Το Δικαστήριο εξετάζει ως εκ τούτου «υπό το φως τόσο του αντικει­μένου και του στόχου της συμφωνίας αυτής όσο και του περιεχο-
This judgment, on similar lines to that in Bresciani, did not resolve the general question raised by the Polydor case, i.e. whether the criteria the Court had established for the direct effect of provisions of the Community Treaties were applicable to any international agreement made by the Community or, on the other hand, whether the doctrine of direct effect was so specific to the internal Commu­nity legal order that it could only be extended to international agreements when special circumstances were present, such as the special nature of the agreements (association agreements, for exam­ple) or a wording in precisely the same terms as in the Treaties.
(') Απόφαση της 26.10.1982, Hauptzollamt de Mayence et soc. CA.
Later decisions clarified the position in several important respects.
Kupferberg & C" a.A., υποθ. αριθ. 104/81, Συλλογή 1982, σ. 3641 επ. Page 185
Case 17/81 Pabst & Richarz ν Hauptzollamt Oldenburg [1982] ECR 1331, at pp. 1347e/ seq. ■ Case 104/81 [1982] ECR 3641, at pp. 3661 et seq. Page 161
183 μένου της», αν το άρθρο 21, πρώτο εδάφιο, πρόκειται για απαλ­λαγμένη αιρέσεων και επαρκώς σαφή διάταξη.
It therefore considered, in the light of both the object and purpose of the Agreement and of its context, whether the first paragraph of Article 21 imposed an unconditional precise obligation.
Αφού τόνισε τη σπουδαιότητα ενός κανόνα μη φορολογικής διά­κρισης σε μια συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών και τον απαλ­λαγμένο αιρέσεων χαρακτήρα της διάταξης αυτής, το Δικα­στήριο υποστήριξε την άμεση εφαρμογή της.
After stressing the importance of a rule against tax discrimination in a free trade agreement, the Court found that the obligation imposed by the clause was unconditional and precise and hence directly effective.
Η τελευταία αυτή απόφαση επέφερε έτσι μια θεμελιώδη διευκρί­νιση.
This judgment brought a substantial clarification of the position.
Δεν υπάρχει αποκλεισμός της αρχής του άμεσου αποτελέ­σματος των διατάξεων ορισμένων συμφωνιών που συνάπτονται από την Κοινότητα.
There was no fundamental reason why provisions of certain inter national agreements made by the Community should not be directly effective.
Εντούτοις, τα όργανα για να συνάψουν τέτοιες συμφωνίες μπορούν να ορίσουν με το άλλο μέρος τα αποτελέσματα που η συμφωνία πρέπει να παράγει στην εσωτε­ρική τάξη των συμβαλλομένων μερών.
However, the institutions responsible for making the agreements may contract with the other party what effects the agreement is to have in their respective internal laws.
Μόνο αν υπάρχει ρύθμιση του θέματος αυτού από τη συμφωνία, θα αποφασίσει οριστικά το Δικαστήριο όπως για οποιοδήποτε άλλο θέμα ερμηνείας.
Only if this question is not settled by the agreement itself can the Court decide the matter in the same way as any other question of interpretation.
Το Δικαστήριο αναγνώρισε επίσης ένα άμεσο αποτέλεσμα στο άρθρο 3 της συμφωνίας ΕΟΚ-Ισπανία, στη δεύτερη απόφαση Kupferberg (').
The direct effect of Article 3 of the EEC-Spain Agreement was recognized in a second Kupferberg judgment. '
Σε μια απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 1987(2), συστηματοποίησε τη θεωρία που προκύπτει από τη νομολογία αυτή· όρισε ότι:
In a 1987 judgment the Court summed up the legal position thus:
Εφαρμόζοντας τον ορισμό αυτό στις διατάξεις της συμφωνίας και του συμπληρωματικού πρωτοκόλλου σύνδεσης με την Τουρ­κία για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, έκρινε ότι οι διατάξεις αυτές «δεν αποτελούν κανόνες κοινοτικού δικαίου που εφαρμόζονται άμεσα στην εσωτερική τάξη των κρατών μελών» (παράγραφος 25 και διατακτικό).
'A provision in an agreement concluded by the Community with nonmember countries must be regarded as being directly applicable when, regard being had to its wording and the purpose and nature of the agreement itself, the provision contains a clear and precise obligation which is not subject, in its implementation or effects, to the adoption of any subsequent measure.'2
Για να απαντήσει σε ένα τέτοιο ερώτημα σχετικά με το άμεσο αποτέλεσμα διάταξης μιας διεθνούς συμφωνίας που συνάφθηκε από την Κοινότητα, το Δικαστήριο αναρωτάται για την ικανό-
Applying this definition to the provisions of the Association Agree ment with Turkey and of the additional protocol thereto governing the right of Turkish nationals to work in the EC, the Court decided that the provisions 'do not constitute rules of Community law that are directly applicable in the internal order of the Member States' (paragraph 25).
253/83, Συλλογή 1985, σ.
Case 253/83 [1985] ECR 157.
3719 επ., ιδίως σ. 3752.
Case 12/86 Demirel [1987] ECR 3719, p.
Σχέσεις με το εθνικό δίκαιο τητα της συμφωνίας να παράγει ένα τέτοιο αποτέλεσμα λόγω του αντικειμένου και της φύσης της.
Thus, to answer a question about the direct effect of the provisions of an international agreement made by the Community, the Court first examines whether in the light of the agreement's nature and objectives it is capable of having direct effect.
Όταν λυθεί το «προηγούμενο αυτό ερώτημα», εξετάζει τους όρους των διατάξεων εφαρμόζο­ντας τα ίδια κριτήρια όπως για τα άρθρα της Συνθήκης ΕΟΚ ή τις πράξεις των οργάνων(').
Once this preliminary question has been resolved, it looks at the terms of the provisions, applying to them the same criteria as for articles of the EEC Treaty or Community legislation. '
Το Δικαστήριο εφήρμοσε τη θεωρία που ανέπτυξε, ιδιαίτερα, στις αποφάσεις Kupferberg και Demirel, σχετικά με το άμεσο αποτέλεσμα διατάξεων διεθνών συμφωνιών που συνάπτονται από την Κοινότητα, σε αποφάσεις που θέσπισε το Συμβούλιο Σύνδεσης που συστάθηκε από μια τέτοια συμφωνία.
The Court has developed the doctrine propounded in Kupferberg and Demirel on the direct effect on international agreements con­cluded by the Community and applied it to decisions taken by an Association Council set up precisely by such an agreement.
Υπενθύμισε, σε μια πρώτη φάση, ότι ot διατάξεις συμφωνίας που συνάπτεται από το Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 228 και 238 της Συνθήκης, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος, από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας, της κοινοτικής έννομης τάξης.
It began by recalling that the provisions of an agreement concluded by the Council in accordance with Articles 228 and 238 of the Treaty are, from the time when they enter into force, an integral part of the Community legal order.
Δεν υπάρχει λοιπόν λόγος «μετατροπής» μιας τέτοιας απόφασης σε μια κατηγορία (κανονισμός, οδηγία, απόφαση) του κοινοτικού δικαίου.
It went on to conclude that a decision taken by an Association Council was likewise an integral part of the Community legal order from the time of its entry into force 'because it is directly connected with the association agreement'.2There is consequently no need to transform such a decision into some other category (regulation, directive, decision) of Community instrument.
Μια κοινοτική πράξη είναι απαραίτητη μόνο αν η εκτέλεση της απόφασης του Συμβουλίου Σύνδεσης προϋποθέτει την προηγούμενη θέσπιση συμπληρωματικών μέ­τρων.
This would be necessary only if the implementation of the Associa­tion Council decision presupposed the prior adoption of supplemen­tary measures.
Σε μεταγενέστερη απόφαση, το Δικαστήριο εφήρμοσε, για να καθιερώσει το άμεσο αποτέλεσμα απόφασης του Συμβουλίου Σύνδεσης, τα ίδια κριτήρια με αυτά που όρισε σχετικά με τις ίδιες τις συμφωνίες, αναφερόμενο ρητά στην απόφαση Demirel.
In a subsequent case the Court established that Association Council decisions had direct effect, using the same criteria as those applied to the agreements themselves and with explicit reference to Demirel.
Εξέτασε τη διατύπωση και κατόπιν το αντικείμενο και τη φύση των αποφάσεων και της συμφωνίας στην οποία αυτές προσαρ­τώνται (3).
It considered first the terms and then the purpose and nature of the decisions and of the agreement to which they related.3
Το Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε μόνο για το άμεσο αποτέλεσμα των συμφωνιών που συνάπτονται από την Κοινότητα.
The Court has not only given rulings on the direct effect of agree­ments made by the Community.
Χρειά­στηκε επίσης να εξετάσει τις συνέπειες στο εθνικό δίκαιο πα­λαιοτέρων συμφωνιών για τις οποίες, λόγω της άσκησης των αρμοδιοτήτων από την Κοινότητα, αυτή υποκατέστησε τα κράτη μέλη.
It has also had to consider the impact on domestic law of agreements antedating the Community under which because of the transfer of sovereignty to the Commu­nity the latter has assumed the Member States' obligations.
(') Βλέπε για το θέμα αυτό Tagaras, Η.: «L'effect des accords internationaux de la
For instance in the International Fruit judgment,4the Court refused to recognize clauses of the GATT Agreement as directly effective. It
Δημοκρατία/Επιτροπή,
2 Case 30/88 Greece ν Commission [1989] ECR 3733.
Συλλογή 1989, σ. 3733 επ.
3 Case C­192/89 Sevince [1990] ECR 1­3461.
C-192/89, Sevince, Συλλογή
4 Joined Cases 21­24/72 [1972] ECR 1219.
1990, σ. 1-3461.
See also Case 9/73 Schlüter [1973] ECR 1135.
Έτσι στην απόφαση International Fruit Cy που ήδη αναφέραμε('), το Δικαστήριο αρνήθηκε το άμεσο αποτέλεσμα σε διατά­ξεις της GATT. Επιβεβαίωσε την απόφαση του αυτή στις αποφά­σεις της 16ης Μαρτίου 1983 σε σχέση με άλλα άρθρα της Γενικής Συμφωνίας «ότι βασίζεται στην αρχή των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται βάσει αμοιβαιότητας και αμοιβαία παρεχομένων πλεονεκτημάτων και χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη ευκαμψία των διατάξεων της, κυρίως εκείνων που αναφέρονται στις δυνα­τότητες παρεκκλίσεως, στα μέτρα που μπορούν να λαμβάνονται σε περίπτωση εξαιρετικών δυσχερειών και το διακανονισμό των διαφορών μεταξύ των συμβαλλομένων μερών» (2).
161 confirmed this ruling in a series of judgments given in 1983 on other articles of the GATT Agreement because 'it was based on the principle of negotiations undertaken on a reciprocal and mutually advantageous basis and was characterized by the great flexibility of its provisions, in particular those concerning the possibilities of derogation, the measures which might be taken in cases of exceptional difficulty and the settlement of differences between the con tracting parties'. '
2423/88 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 1988, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων από μέρους των κρατών μη μελών της ΕΟΚ.
This refusal to recognize the direct effect of the GATT did not, however, prevent the Court from ruling on the compatibility of Council Regulation No 2423/88 of 11 July 1988 on protection against dumped or subsidized imports from countries which are not members of the European Economic Community2 with the GATT.
Υπενθυμίζοντας ότι τόσο οι διατάξεις της γενικής συμ­φωνίας όσο και αυτές του κώδικα αντιντάμπινγκ, που θεσπί­σθηκαν για τη θέση σε εφαρμογή του άρθρου VI της εν λόγω συμφωνίας, «έχουν ως αποτέλεσμα να δεσμεύουν την Κοινό­τητα» και διαπιστώνοντας ότι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, ο κανονισμός του 1988 θεσπίσθηκε σύμφωνα με τις υπάρχουσες διεθνείς υποχρεώσεις, το Δικαστήριο αποφάνθηκε:
Recalling that the effect of the General Agreement and of the antidumping code issued to give effect to Article VI was to bind the Community, the Court concluded that the 1988 Regulation, having regard to its recitals, was in conformity and held that:
«Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι ο νέος βασικός κανονισμός, το κύρος του οποίου αμφισβητείται από την προσφεύγουσα, εκδόθηκε προς εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων της Κοινότητας, στην οποία, συνεπώς, εναπόκειται, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, να εξασφαλίζει τη συμμόρφωση προς τις διατάξεις της Γενικής Συμφωνίας και τα μέτρα που έχουν θεσπιστεί για την εφαρμογή της.
'It follows that the new basic Regulation, which the applicant has called in question, was adopted in order to comply with the inter national obligations of the Community, which, as the Court has consistently held, is therefore under an obligation to ensure compliance with the General Agreement and its implementing measures. ...
Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να εξεταστεί αν το Συμβούλιο υπερέβη τα όρια του νομικού αυτού πλαισίου ...» (σημεία 31 και 32)(3).
In those circumstances, it is necessary to examine whether the Council went beyond the legal framework thus laid down ...' (paragraphs 31 and 32).3
Σχέσεις με το εθνικό δίκαιο β) Η τύχη εθνικού κανόνα αντιθέτου προς κανόνα με άμεσο αποτέλεσμα
Relationship to national law the Court in the Lück judgment. '
Επανέλαβε τη λύση αυτή στην απόφαση Lorenzi2),κ«ι, στην απόφαση Simmenthai ί^), διαβάζουμε ότι «οι διατάξεις της Συνθήκης και οι πράξεις των οργάνων που ισχύουν άμεσα έχουν ως αποτέλεσμα, στις σχέσεις τους με το εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών, ... να καθιστούν αυτοδικαίως ανεφάρμοστη, από το γεγονός και μόνο της ενάρξεως της ισχύος τους, κάθε αντί­θετη διάταξη της εθνικής νομοθεσίας»(4).
The position was repeated in Lorenz and Simmenthal,21where the Court said that 'the relation­ ship between provisions of the Treaty and directly applicable mea­sures of the institutions on the one hand and the national law of the Member States on the other is such that those provisions and measures ... by their entry into force render automatically inappli­cable any conflicting provision of current national law'.4The right of national law to determine the best means of asserting the direct effect of Community law must be reconciled with the fact that directly effective Community rules 'are a direct source of rights and duties for all those affected thereby'.
Κατά συνέπεια, η αυτοδί­καια μη εφαρμογή του προγενέστερου αντίθετου εθνικού δι­καίου (5) αποτελεί ελάχιστη λύση.
Consequently, holding earlier national law contrary to Community law inapplicable is the least the court must do.5It may go further and hold the contrary provisions null and void, if it has the power to do so under national law.
Όπως είδα­με, είναι δυνατό να πρόκειται για διατάξεις εκτέλεσης οδηγίας(6).
By virtue of the supremacy of Community law, directly effective provisions of Community law have a blocking effect on later national law.
Στην απόφαση Simmenthai, το Δικαστήριο υπογράμμισε με σαφήνεια ότι οι διατάξεις του κοινοτικού δικαίου που ισχύουν άμεσα έχουν ως αποτέλεσμα «να εμποδίζουν την έγκυρη θέσπιση νέων εθνικών νομοθετικών πράξεων, κατά το μέτρο που είναι
As we have seen, the contrary national law may be legislation improperly implementing a directive.6In the Simmenthal judgment the Court stated forcefully that directly applicable provi­sions of Community law preclude the valid adoption of new na­tional legislative measures to the extent to which they would be incompatible with Community provisions.7As such legislation is invalid, a national court cannot enforce it.
(') Απόφαση της 4.4.1968, υποθ. αριθ.
Factortame* follows directly from Simmenthal, in which the Court found support when holding that a common­law rule precluding the courts' right to order an interim injunction against the Crown should be disapplied in cases involving Community law.
34/67, Συλλογή
(c) The limits of direct effect
(:) Απόφαση της 11.12.1973, όπ.π., στην υποσημείωση 2, ο.
Case 34/67 [1968] ECR 245, at p. 251.
140, όπ.π., σ. 1483.
Case 120/73 [1973] ECR 1471, at p.