natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μετά από σταθερότητα κατά το 1995, που διαπιστώθηκε ήδη και αναλύθηκε στη δέκατη τρίτη ετήσια έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, ο αριθμός καταγγελιών μειώθηκε (805 έναντι 1 006 το 1995). Η
After levelling off in 1995, a tendency already reported and analysed in the 13th annual report on monitoring the application of Community law, the number of complaints fell in 1996 (805 compared with 1 006
ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ μείωση αυτή θα αποτελέσει αντικείμενο του κατάλληλου σχολιασμού στη δέκατη τέταρτη ετήσια έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου.
COMMUNITY LAW in 1995). This decline will be discussed in the 14th annual report on monitoring the application of Community law.
Όσον αφορά τον αριθμό των νέων υποθέσεων που διαπιστώθηκαν αυτεπάγγελτα από τις υπηρεσίες της Επιτροπής, παρατηρείται αναστροφή της τάσης: ο αριθμός αυτός σημείωσε ελαφρά μείωση σε σχέση με το προη­γούμενο έτος (253 έναντι 297 το 1995), ενώ κατά τα προηγούμενα έτη είχε διαπιστωθεί κανονική αύξηση.
The tendency concerning new cases uncovered by the Commission's departments was reversed, with a slight fall over the previous year (253 as against 297 in 1995), whereas it had been rising steadily in the previous years.
Λεπτομερείς πληροφορίες για τις διαδικασίες παράβασης που έχουν κινηθεί κατά τη διάρκεια του έτους καθώς και για την κατάσταση μεταφοράς των κοινοτικών οδηγιών στα εθνικά δίκαια θα υπάρχουν στη δέκατη τέταρτη ετήσια έκθεση για την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου που θα δημοσιευθεί το 1997.
Detailed information on the infringement proceedings com menced in the course of the year and on progress in transposing directives into national law will be given in the 14th report on the applica tion of Community law, to be published in 1997.
Η Επιτροπή διαβίβασε στις 25 Ιουνίου(') τη δέκατη τρίτη ετήσια έκθεση (1995) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
The Commission sent the 13th annual report, covering 1995, to Parliament and the Council on 25 June.1Parliament reacted to the 12th annual report, covering 1994, in a resolution passed on 13 February.2
ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
DECISIONS BY THE COURT OF JUSTICE AND THE COURT OF FIRST INSTANCE
Νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου (1)
Decisions by the Court of Justice and the Court of First Instance1
Τα αριθμητικά στοιχεία για τη δραστηριότητα του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου εμφαίνονται στους πίνακες 26 έως 29.
Figures concerning the activities of the Court of Justice and the Court of First Instance are given in Tables 26 to 29.
Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε στις αναμενόμενες με ανυπομονησία
The Court stressed the importance of the second of these conditions in cases where the Member State's liability derives from the national legis­lature acting in a field in which it has wide discretion to make legisla­tive choices.
) και της 4ης Οκτωβρίου(fi
See also the quarterly analysis of judgments in the Bulletin of the European Union (Bull.
Δεύτερον, η παράβαση του κοι­νοτικού δικαίου πρέπει να είναι κατάφωρη.
4­1996, points 1.8.18 to 1.8.25; BulL 7/8­1996, points 1.8.55 to 1.8.63; Bull.
Δελτίο 101996, σημεία 1.8.14 έως 1.8.23. και Δελτίο 12-1996). (;) Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-46/93 και C-48/93, Brasserie du pêcheur SA κατά Bundesrepublik Deutschland, και The Queen κατά Secretary of State for Transport ex parte: Factortame Ltd. κ.λπ.
Joined Cases C­46/93 and C­48/93 Brasserie du pêcheur ν Germany and The Queen ν Secretary of State for Transport ex parte Factortame and Others: Bull.
(Δελτίο 4-1996. σημείο 1.8.23). (■') Υπόθεση C-5/94. The Queen κατά Ministry of Agriculture, Fisheries and Food, ex parte: Hedley Lomas (Ireland) Ltd.
4­1996, point 1.8.23.
(Δελτίο 7/8-1996. σημείο 1.8.58).
7/8­1996, point 1.8.58.
(4) Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-178/94, C-179/94, C-188/94 και C-190/94, Erich Dillenkofer κ.λπ. κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Δελτίο 12-1996).
Joined Cases C­178/94, C­179/94, C­188/94, C­189/94 and C­190/94 Dillenkoffer and Others ν Germany: Bull. 12­1996.
Δικαιώματα του ανθρώπου
Human rights
Το Δικαστήριο θεώρησε σε γνωμοδότηση του της 28ης Μαρτίου(') ότι, στην παρούσα φάση του κοινοτικού δικαίου, η Κοινότητα δεν έχει αρμοδιό­τητα να προσχωρήσει στη σύμβαση για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμε?αωδών ελευθεριών.
On 28 March the Court held that, as Community law stands at present, the Community is not competent to accede to the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms.1In its opinion Article 235 of the EC Treaty does not con­stitute an appropriate legal basis, and only an amendment of the Treaty would make accession possible.
Θεωρεί ότι το άρθρο 235 της Συνθήκης δεν αποτελεί κατάλληλη νομική βάση και ότι μόνο η τροποποίηση της Συνθήκης θα επέτρεπε μια τέτοια προσχώρηση.
Accession to the Convention would entail substantial changes in the current Community arrangements for the protection of human rights as it would mean the Community enter­ing into a separate institutional system, namely that of the Convention.
Πράγματι, η προσχώ­ρηση της Κοινότητας στη σύμβαση θα συνεπαγόταν ουσιαστική αλλαγή του ισχύοντος κοινοτικού καθεστώτος προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώ­που, με την έννοια ότι θα επέφερε την ένταξη της Κοινότητας σε ένα χωριστό θεσμικό σύστημα, όπως αυτό της σύμβασης.
Such changes would, by virtue of their institutional implications for the Community and the Member States, have constitutional consequences which, by their very nature, would exceed the powers conferred by Arti­cle 235.
Δυσμενής διάκριση λόγω ιθαγένειας
Discrimination on grounds of nationality
(') Γνωμοδότηση 2/94 του Δικαστηρίου της 28ης Μαρτίου 1996 (Δελτίο 4-1996. σημείο 1.8.25). (2) Υπόθεση C-43/95, Data Delecta Aktiebolag. Ronny Forsber κατά MSL Dynamics Ltd.
Opinion 2/94 of 28 March 1996: Bull. 4-1996, point 1.8.25.
(Δελτίο 101996, σημείο 1.8.19).
10-1996, point 1.8.19.
ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ KAI ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
DECISIONS BY THE COURT OF JUSTICE AND THE COURT OF FIRST INSTANCE
485 δεν απαιτείται από τους υπηκόους του εν λόγω κράτους, σε περίπτωση που η αγωγή συνδέεται με την άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών που τελούν υπό την εγγύηση του κοινοτικού δικαίου.
449 security fell within the scope of the Treaty by reason of its effects on intra-Community trade in goods and services and was consequently sub­ject to the general principle of non-discrimination laid down by the first paragraph of Article 6, without there being any need to invoke other, more specific provisions of the Treaty.
Ισότητα μεταχείρισης ανδρών και γυναικών
Equal treatment
Σε απόφαση της 30ής Απριλίου('), το Δικαστήριο θεώρησε ότι η οδηγία 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχό­ληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας απαγορεύει την απόλυση τρανσεξουαλικού ατόμου για λόγους αναγό­μενους στην αλλαγή του φύλου του.
On 30 April the Court ruled that the dismissal of a transsexual for a reason related to a gender reassignment was precluded by Council Directive 76/207/EEC on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, voca­tional training and promotion, and working conditions.1The Court took the view that the Directive was simply the expression, in the material field, of the principle of equality, which was one of the fundamental principles of Community law and was intended to ensure that there was no discrimination whatsoever on grounds of sex. To tolerate such dis­crimination in respect of transsexuals would be tantamount to a failure to respect the dignity and freedom to which they were entitled and which the Court had a duty to safeguard.
Κοινωνικό δίκαιο: υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων
X-2 to make a favourable impact on the health and safety of workers through the organization of their working time and that such organization was not necessarily conceived as an instrument of employment policy.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι το Συμβούλιο δικαίως έλαβε το άρθρο 118 Α της Συνθήκης ως νομική βάση της οδηγίας.
The Court rejected the argument that adoption of the Directive was in breach of the principle of subsidiarity.
Το Δικαστήριο καταρχάς αναφέρει ότι η ύπαρξη άλλων, γενικότερων νομικών βάσεων, όπως τα άρθρα 100 και 100 Α, δεν έχει ως συνέπεια τον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 118 Α.
Since the Council had found it necessary to improve the existing level of protection for the health and safety of workers and to harmonize conditions in this area while maintaining the improvements made, Community action was needed to lay down minimum requirements and thus achieve this objective.
Στη συνέχεια το Δικαστήριο επισημαίνει ότι η εξέταση του σκοπού και του περιεχομένου της οδηγίας δείχνει ότι επιβάλλεται η χρησιμοποίηση του άρθρου 118 Α ως νομικής βάσης.
The Court held, however, that the Council had failed to explain why the second sentence of Article 5 of the Directive designated Sunday as a weekly rest day more closely connected with the health and safety of workers than any other day of the week.
Το Δικαστήριο απορρίπτει το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο η έκδοση της οδηγίας παραβιάζει την αρχή της επι­κουρικότητας.
Directive 83/189/EEC was not intended solely to lay down a procedure for the provision of information to the Commission but was also designed to protect the free movement of goods by means of preventive control.
Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο ακύρωσε το όρθρο 5, δεύτερο εδάφιο, θεωρώντας ότι αυτό μπορεί να αποσπασθεί από τις υπόλοιπες διατάξεις της οδηγίας.
This justified a tem porary prohibition on implementing a regulation until the Commission and the Member States concerned had had sufficient time to examine it, suggest amendments or propose a harmonizing directive.
(') Υπόθεση C-84/94, Ηνωμένο Βασίλειο κατά Συμβουλίου (Δελτίο 12-1996).
Case C-l94/94 CIA Security International 1.8.57.
Στις 11 Ιουλίου (2), το Πρωτοδικείο ακύρωσε στο σύνολο της απόφαση της Επιτροπής που χορηγούσε ατομική εξαίρεση, κατ' εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΚ, σε συμφωνία μεταξύ επιχειρήσεων που περιόριζε τον ανταγωνισμό.
On 11 July the Court of First Instance annulled in its entirety a Commission decision granting an individual exemption, under Article 85(3) of the EC Treaty, to a restrictive agreement between undertak­ings.1In the annulled decision the Commission had exempted the stat­utes of the EBU (European Broadcasting Union/Eurovision System), an association of the main public television channels and Canal+, from the provisions of Article 85(1) of the Treaty, which prohibit any agreements with a restrictive effect on competition.
Στην ακυρωθείσα απόφαση, η Επιτροπή εξαι­ρούσε το καταστατικό της Ευροοπαϊκής Ένωσης Ραδιοφωνίας-Τηλεόρασης/ Σύστημα της Eurovision (UER), που περιλαμβάνει τα κυριότερα κρατικά κανά­λια και το κανάλι Canal+, από την απαγόρευση περιοριστικών του ανταγω­νισμού συμφωνιών που προβλέπεται στο άρθρο 85, πρώτη παράγραφος, της Συνθήκης.
The Court of First Instance annulled the decision essentially on the grounds that the Commission had not carried out a full, detailed and impartial examination of all the facts pertinent to the case. In particular, a reading of the decision showed that the Commission did not have sufficient evidence to con­clude that the restrictions on competition in the EBU's statutes were indispensable within the meaning of Article 85(3)(a).
Ο κυριότερος λόγος για τον οποίο το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση ήταν ότι η Επιτροπή δεν είχε προβεί σε πλήρη, λεπτομερή και αντικειμενική εξέταση όλων των στοιχείων που αφορούν τη συγκεκριμένη περίπτωση.
Turning to the question of whether the public interest, as referred to in the decision, was a pertinent consideration which might be taken into account for granting an individual exemption, the Court held that, for the purposes of an overall assessment, the Commission could base its decisions to grant an exemption under Article 85(3) on considerations relating to the pursuit of the public interest.
Ειδικότερα, το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι η ανάγνωση της από­φασης αποδεικνύει ότι η Επιτροπή δεν διέθετε ικανοποιητικά στοιχεία για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι περιλαμβανόμενοι στο καταστατικό της UER περιορισμοί του ανταγωνισμού ήταν απαραίτητοι με την έννοια του
However, it found that the Commission had not demonstrated that the pursuit of the public interest required that the members of the EBU should be granted exclusive rights to the transmission of sports events or that such exclusive rights were indis­pensable if the EBU was to obtain a fair return on its investment. In the Court's opinion the Commission should have substantiated the assertions contained in its decision by a specific economic analysis so that the rea­sons given could be verified by the Community courts.
Securitel SPRL (Δελτίο 7/8-1996, σημείο 1.8.57).
It pointed out that the only way in which the Commission could have reacted favourably to the applicant's request
) Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις Τ-528/93, Τ-542/93. Τ-543/93 και Τ-546/93, Métropole Télévision SA, Reti televisive italiane SpA, Gestcvisión Telecinco SA και Antena 3 de Televisión κατά Επιτροπής
Joined Cases T­528/93, T­542/93, T­543/93 and T­546/93 Métropole Télévision and Others ν Commission: Bull.10­1996, point 1.8.16.
(Δελτίο 10-1996. σημείο 1.8.16).
7/8­1996, point 1.8.59.
Χ-2 άρθρου 85, παράγραφος 3, σημείο α), της Συνθήκης.
X-2 would have been to commence proceedings against the Member State for its failure to fulfil its obligations.
Δεχόμενο τα ανωτέρω, το Πρωτοδικείο εξομοιώνει πλήρως την άρνηση της Επιτροπής να κινήσει διαδικασία βάσει του όρθρου 93, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ στον τομέα του ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων με την άρνηση κίνησης διαδικασίας διαπίστωσης παράβασης βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, και της αναγνωρίζει την ίδια δια­κριτική ευχέρεια.
It thus held that the Commission's refusal to initiate proceedings under Article 93(2), which relates to State aid, should be treated in exactly the same way as a refusal to initiate proceedings for non-fulfilment of an obligation under Article 169 and that the Commission should enjoy the same discretionary powers in both cases.
Με σημαντική απόφαση της 11ης Ιουλίου(2), το Δικαστήριο επιφέρει ορισμένες διευκρινίσεις, τόσο στην έννοια της κρατικής ενίσχυσης, σύμφωνα με το άρθρο 92 της Συνθήκης ΕΚ, όσο και σε διαδικαστικά ερωτήματα που αφορούν τις εξουσίες των εθνικών δικαστηρίων όταν ασχολούνται με
On 11 July the Court handed down an important judgment clarifying both the concept of State aid within the meaning of Article 92 of the EEC Treaty and certain procedural questions relating to the pow­ers of national courts which have been asked to rule on State aid cases before the Commission has completed its examination of the government measures concerned.1As regards State aid, the Court found that the provision of logistical and commercial assistance by a public undertaking (in this case, the French Post Office) to its private-sector subsidiaries engaged in activities open to free competition could be regarded as aid within the meaning of Article 92 of the Treaty if the remuneration received in return was less than that which would have been demanded under normal market conditions.
(') Υπόθεση Τ-277/94.
Case C-39/94 SFEI ν La Poste and Others: Bull.
1996, σημείο 1.8.15).
10-1996, point 1.8.15.
Το Δικαστήριο εξέτασε επίσης το ερώτημα εάν ένα εθνικό δικαστήριο οφείλει να δηλώσει αναρμόδιο ή να αναστείλει την απόφαση του όταν η Επιτροπή ασχολείται παράλληλα με το θέμα και δεν έχει ακόμα αποφανθεί σχετικά με το ερώτημα εάν τα κρατικά μέτρα συνι­στούν κρατικές ενισχύσεις.
Before adopting a decision find­ing aid compatible or incompatible with the common market, the Com­mission could only enjoin the Member State concerned to suspend forth­with the payment of aid and to provide the Commission with all the information needed for an assessment of the aid's compatibility.
Απαντώντας αρνητικά, το Δικαστήριο τονίζει ειδικότερα ότι στην περίπτωση που ένα κρατικό μέτρο δεν έχει γνωστοποιη­θεί στην Επιτροπή, ο εθνικός δικαστής μπορεί να οδηγηθεί στην ερμηνεία της έννοιας της ενίσχυσης που περιέχεται στο άρθρο 92 της Συνθήκης, για να διευκρινισθεί εάν το εν λόγω μέτρο θα έπρεπε ή όχι να υπόκειται στη δια­δικασία γνωστοποίησης.
It was only if a Member State failed, despite the Commission's injunction, to provide the information requested that the latter had the power to ter­minate the procedure, take a decision finding the aid compatible or incompatible with the common market on the basis of the facts at its disposal and, where appropriate, order the aid to be recovered.
Σε περίπτωση αμφιβολιών για το χαρακτηρισμό αυτό, το εθνικό δικαστήριο μπορεί να ζητήσει από την Επιτροπή διασαφηνί­σεις και σε κάθε περίπτωση μπορεί ή οφείλει, σύμφωνα με το άρθρο 177 της Συνθήκης, να υποβάλει προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο για την ερ­μηνεία του άρθρου 92 της Συνθήκης ΕΚ. Επίσης, το Δικαστήριο διευκρινίζει ότι ένα εθνικό δικαστήριο, από το οποίο ζητείται απόφαση επιστροφής των ενισχύσεων οφείλει να αποδεχθεί το αίτημα αυτό εάν διαπιστώνει ότι οι ενισχύσεις δεν γνωστοποιήθηκαν στην Επιτροπή, εκτός εάν λόγω εξαιρε­τικών περιστάσεων δεν αρμόζει επιστροφή.
On 12 July1and 13 July2respectively, the Court of Justice and the Court of First Instance made orders dismissing the applications of the United Kingdom government and The National Farmers Union for the immediate suspension of Commission Decision 96/239/EC of 27 March (— > point 502), which prohibits the exportation of beef and derived products from the territory of the United Kingdom. Both Courts held that the Commission had put forward serious arguments to show that it had acted to protect public health and not simply for economic reasons as the United Kingdom claimed. They found that a serious dan­ger to animal and human health could not be ruled out, given the uncer­tainty of the scientific community regarding the transmissibility of bovine spongiform encephalopathy (BSE or mad cow disease) and Creutzfeld-Jakob disease. They also took the view that the measures taken by the Commission were not prima facie discriminatory since 97.9% of European cases of BSE had been found in the United King­dom. They noted in particular that since cattle were not marked and their movements were not monitored within the United Kingdom, the total export ban adopted on 27 March could not be replaced by a more selective system for effectively halting the progression of the disease. Lastly, both Courts found that on balance the Commission decision should be upheld inasmuch as the interest in having the contested deci­sion maintained was not readily comparable to the applicants' interest in having it suspended. 12
Κοινή γεωργική πολιτική
Common commercial policy — External relations
Στις 19 Μαρτίου (3), το Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση του Συμβουλίου, που χορηγούσε μόνο στα κράτη μέλη δικαίωμα ψήφου στους
On 19 March the Court annulled a Council decision giving only Member States the right to vote within the Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO) for the adoption of an agree­ment to encourage sea-fishing vessels to comply with international con­servation and management measures.1Both the individual Member States and the Community itself are members of the FAO.
(') Υπόθεση C-180/96 R, Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής.
The Court held that the Council decision on the vote had undeniable legal effects in that it gave only the Member States (and not the Community) the right to participate in the final adoption of the agreement.
Διάταξη του Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου (Δελτίο 101996, σημείο 1.8.14).
Lastly, the Court stressed the Com­munity's competence in this area and pointed out that provisions involving the competence of the Member States did not figure promi­nently in the agreement.
(:) Υπόθεση Τ-76/96 R, The National Farmers" Union κ.λπ. κατά Επιτροπής (Δελτίο 101996, σημείο 1.8.14).
Case C-25/94 Commission ν Council: Bull.
(3) Υπόθεση C-25/94, Επιτροπή κατά Συμβουλίου (Δελτίο 4-1996. σημείο 1.8.24).
4-1996, point 1.8.24.
ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΛΙΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ
DECISIONS BY THE COURT OF JUSTICE AND THE COURT OF FIRST INSTANCE
ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
Council decision was therefore abovementioned annulled.
Στις 30 Απριλίου('), το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή που υπο­βλήθηκε από τις Κάτω Χώρες κατά, κυρίως, της απόφασης 93/731/ΕΚ του Συμβουλίου, του κώδικα συμπεριφοράς σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Συμβουλίου και της Επιτροπής και του άρθρου 22 του εσωτε­ρικού κανονισμού του Συμβουλίου που αφορά το ίδιο θέμα(2).
On 30 April the Court dismissed the action1brought by the Netherlands for annulment of Council Decision 93/731/EC, the code of conduct concerning public access to Council and Commission documents and Article 22 of the Council's Rules of Procedure concerning the same subject.2The Court pointed out that it was to bring themselves into line with the trend towards openness and to comply with the right of access to information (a right consistent with the democratic nature of the institutions) that the Council and the Commission had decided to amend their Rules of Procedure, which until then had been based essentially on the need for confidentiality.
Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι, όσο ο κοινοτικός νομοθέτης δεν έχει θεσπίσει γενική ρύθμιση του δικαιώματος πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα των οργάνων, τα τελευταία πρέπει να λαμβάνουν μέτρα που αφορούν τη μεταχείριση των αιτήσεων πληροφόρησης βάσει της εξουσίας τους εσωτερικής οργάνωσης.
Until such time as the Community adopted general rules governing the public's right of access to documents held by its institutions, those institutions had to take measures to process requests for information on the strength of their own powers of internal organization.
Το Δικαστήριο απορρίπτει τα επιχειρήματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, διότι αυτό δεν συνδέεται με την άσκηση της εν λόγω εξουσίας που ανήκει στα άλλα όργανα.
It rejected the arguments put forward by Parliament, which had no reason to involve itself in the exercise of powers specific to the other institutions.
Τέλος, το Δικαστήριο θεωρεί την προσφυγή απαράδεκτη, στο μέτρο που στρέφεται κατά του ίδιου «του οδηγού συμπεριφοράς», ο οποίος χαρακτηρίζεται «ως πράξη που αποτελεί έκφραση απλού εκούσιου συντονισμού» και ο οποίος δεν σκοπεύει «να παράγει έννομα αποτελέσματα»
The Court deemed the application inadmissible in that it was directed against the code of conduct, an act which was the expression of purely voluntary coordination and was not intended to 'have legal effects'.
Με Διάταξη της 19ης Ιουνίου(3), το Πρωτοδικείο απαιτεί από την Επιτροπή να διευκρινίσει με τρόπο λεπτομερή και συγκεκριμένο τους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι ορισμένα εσωτερικά έγγραφα δεν μπορούν να ανακοινω­θούν στους διαδίκους.
On 19 June the Court of First Instance issued an Order calling on the Commission to provide a detailed and specific statement of the reasons why it considers that certain internal documents cannot be made available to the parties to proceedings.3The case in question related to the special procedure governing applications lodged against acts adopted by the institutions in the areas covered by the ECSC Treaty.
Η υπόθεση αφορά την ειδική διαδικασία που εφαρμόζεται σε περίπτωση προσφυγής κατά πράξεων οργάνων που λήφθηκαν στον τομέα της Συνθήκης ΕΚΑΧ.
Under this procedure, which is laid down in Article 23 of the (ECSC) Statute of the Court, the institution whose act is contested must forward to the Court all the evidence relating to the case before it.
Σύμφωνα με το Πρωτο­δικείο, η Επιτροπή δεν μπορεί, επομένως, να αντιταχθεί χωρίς αιτιολόγηση στη διαβίβαση των εσωτερικών της εγγράφων στους προσφεύγοντες.
The Court held that any evidence provided pursuant to the said Article 23 should, in principle, be made available to all parties to the proceedings and that the Commis­sion could not therefore oppose the release of its internal documents to the applicants without good reason.
(') Υπόθεση C-58/94.
Case C-58/94 Netherlands ν Council: Bull.
Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά Συμβουλίου (Δελτίο 7/8-1996, σημείο 1.8.55).
7/8-1996, point 1.8.55. OJ L304, 10.12.1993; OJ L 340, 31.12.1993; OJ L 46, 18.2.1994.