natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μέσα σ' αυτά τα σενάρια, μπορούμε να σχηματο­ποιήσουμε τις σχέσεις που συνδέουν τις δημογραφικές υποθέσεις και το κοινωνικοοικο­νομικό πλαίσιο με τον ακόλουθο τρόπο:
In these scenarios, the links between demographic postulations and the socioeconomic context can de described as follows.
— ΥΨΗΛΗ: Αυξημένη γονιμότητα (περίπου δυο παίδια κατά γυναίκα το 2025), χαμηλή θνησιμότητα (αναμενόμενη διάρκεια ζωής σε αύξηση: 84-86 έτη το 2025 για τις γυναίκες/79-82 έτη για τους άνδρες), ισχυρό μεταναστευτικό ρεύμα (800 000 άτομα/έτος).
HIGH: high fertility (approaching two children per woman in 2025); low mortality (rapid in crease in life expectancy to 84 to 86 years in 2025 for women and 79 to 82 years for men); considerable immigration (800 000 persons per year).
Αυτό προϋποθέτει π.χ.: αυξημένη υποστήριξη των γυναικών και των οικογενειών, περιορισμό της φτώχειας και του αποκλεισμού, βελτίωση της υγείας, άνοιγμα στη μετανάστευση και καλές συνθήκες απασχόλησης.
This would, for example, require: greater support for women and families, less poverty and exclusion, better health, fewer immigration controls and good employment conditions.
— ΧΑΜΗΛΗ: Χαμηλή γονιμότητα (στασιμότητα ή συνέχιση της μείωσης), υψηλή θνη­σιμότητα (αναμενόμενη διάρκεια ζωής σε ασθενή άνοδο: 79-81 έτη για τις γυναίκες / 74-76 έτη για τους άνδρες), μικρό μεταναστευτικό ισοζύγιο (250 000 άτομα/έτος ).
LOW: low fertility (stagnation or continued decrease); high mortality (little improvement in life expectancy: 79 to 81 years for women and 74 to 76 years for men); low immigration (250 000 per year).
Αυτό προϋποθέτει π.χ.: μείωση της κοινωνικής προστασίας, πιο αργή βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και των συνθηκών υγείας, κλείσιμο της μετανάστευσης ή χαμηλό­τερα οικονομικά κίνητρα.
This would for example, require: lowering of social protection standards, slower progress in terms of living standards and health conditions, closure to immigration or less significant economic incentives.
— ΜΕΣΗ: Μέσος όρος των αποτελεσμάτων των δύο προηγούμενων σεναρίων.
MEDIUM: the average of the results of the two preceding scenarios.
Οι προβολές αυτές παρουσιάζουν το πλεονέκτημα ότι επιτρέπουν τη σύγκριση μετάξι! όλων των κρατών μελών.
These projections have the advantage of permitting comparability between all the Member States.
Η Eurostat επεξεργάζεται εξειδικευμένα σενάρια τα οποία θα επιτρέψουν προβλέψεις έως το 2050, αναγκαίο χρονικό ορίζοντα για την αξιολόγηση ορισμένων δημογραφικών διεργασιών.
Eurostat is currently compiling more detailed scenarios allowing forecasts up to the year 2050, a timescale needed if certain demographic processes are to be assessed.
Θα πρέπει ωστόσο να υπενθυμίσουμε ότι τα απο­τελέσματα των προβολών εμπεριέχουν έναν κάποιο βαθμό αβεβαιότητας, ιδίως σε σχέση με την κατανομή κατά ηλικίες.
However, it should be noted that the results of projections involve a certain degree of uncertainty, particularly as regards age distribution.
Αυτή η άποψη, εξάλλου, αναπτύχθηκε με σαφήνεια στην έκθεση για τη δημογραφική κατάσταση του 1994 (βλέπε κεφάλαιο 1.6).
This aspect was also covered in the 1994 report on the demographic situation (see Chapter 1.6).
— οι κοινωνικές και οι ιατρικές πρόοδοι επέτρεψαν την επιμήκυνση του χρόνου ζωής, υπό καλύτερες συνθήκες υγείας, γεγονός το οποίο οδήγησε σε σταθερή μείωση της θνη­σιμότητας·
• the scope for couples to decide the number and spacing of their offspring freely and indepen­dently has led to a drop in fertility; • social and medical progress has permitted a longer lifespan in better health, resulting in a con­tinued drop in mortality.
Ωστόσο, οι επιτυχίες αυτές είναι εύθραυστες, και σε αυτούς τους τομείς τα κεκτημένα πρέπει να διατηρούνται με μεγάλη μέριμνα.
However, these successes are fragile, and care is needed to maintain what has been achieved.
Πολλά είναι τα κρίσιμα ερωτήματα τα οποία τίθενται άμεσα:
Sev­eral fundamental questions immediately arise.
Όμως αν λάβου­με υπόψη την εξέλιξη ορισμένων παθογόνων συντελεστών, δημιουργούνται προβλημα­τισμοί σχετικά με τη συνέχιση αυτής της προόδου·
However, given the changes observed in certain pathogenic agents, there are doubts as to whether this advance can be maintained. • What does our society offer those ever­increasing numbers of very old people?
Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ: Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΗΛΙΚΙΑ Εάν αρχικά η επιμήκυνση της αναμενόμενης διάρκειας ζωής προκλήθηκε από τη μείωση της παιδικής θνησιμότητας, σήμερα προχωρά κυρίως μέσα από τη μείωση της θνη­σιμότητας στις μεγάλες ηλικίες: πεθαίνουμε σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία.
Whereas improved life expectancy was initially achieved by cutting infant mortality, further im­provements are now principally due to falling mortality at advanced ages: death is occurring later and later.
Κατά συνέπεια, τα παιδιά που συμπληρώνουν ένα χρόνο ζωής, διατρέχουν σε μικρό βαθμό τον κίνδυνο να αποβιώσουν πριν από την ηλικία των 60 ετών.
Nowadays, children who have reached their first birthday are unlikely to die be­fore the age of 60.
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι αυτό που κάποτε οριζόταν ως «τρίτη ηλικία» και περι­ελάμβανε, σε ένα αμάλγαμα, όλους τους συνταξιούχους, στην ουσία συντίθεται από δύο ξεχωριστές κατηγορίες, στο κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο: τα άτομα που έχουν συνταξιοδοτηθεί και είναι δραστήρια, με ανέπαφες τις σωματικές και πνευματικές τους δυνάμεις, με ισχυρή συμμετοχή στην οικονομική δραστηριότητα ως καταναλωτές και με το ρόλο τους στην «άτυπη» οικονομική ζωή (συναλλαγές προϊόντων και υπηρεσιών)· ξ ο
This means that the concept of 'the elderly', which lumped together all pensioners, in fact com­prises two quite different categories in social and economic terms: • retired people who are alert, in full possession of their physical and mental capacities and are well­integrated in the economy as consumers and as part of the informal economy (exchange of goods and services); • those persons who really are biologically 'aged', with reduced functional autonomy, and depen­dent on external resources in order to be able to ensure good living conditions.
Το όριο αυτό είναι στην ουσία μεταβλητό, και είναι δυνατόν
Strictly speaking, there is no specific age at which one passes from one group to the other.
« να ορισθεί ως η ηλικία στην οποία δεν απομένουν, κατά μέσο όρο, παρά λίγα χρόνια ζωής.
The boundary between them does in fact vary and could be defined as the age at which, on average, there are only a few years left to live.
Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει οπωσδήποτε τα ηλικιωμένα άτομα άνω των 80, και ιδίως τα άτομα άνω των 90.
In any case, this category includes the majority of persons aged over 80, and especially the over­90s.
Σε 30 χρόνια από σήμερα, ο αριθμός των ατόμων στην ανωτέρω κατη­γορία ηλικίας θα είναι από δύο έως τρεις φορές αυξημένος σε σχέση με σήμερα, γεγονός το οποίο θα οδηγήσει σε αυξημένη ζήτηση υποδομών προσαρμοσμένων στις ιδιαίτερες τους ανάγκες.
Thirty years from now, there will be two or three times as many people in this age category as there are now, bringing with it a proportional increase in the specific infrastructure needed to cope with their particular requirements.
(') Βλέπε μεταξύ άλλων «Η οικογένεια και η επιθυμία για παιδί», έρευνα του Ευρωβαρομέτρου αριθ. 32, Αύγουστος 1990.
■jj c o σ > o E cu τ > m See inter alia, Eurobarometer Survey No 32 'The family and the number of children', August 1990.
Αύξηση του ανθρώπινου δυνα­μικού μεταξύ 1995 και 2000
Young and old people: reversal of the relative proportions of the population
Από σήμερα έως το 2025:
Between now and the year 2025:
Αυτό το εύρος της κοινο­τικής γήρανσης μεταφράζεται κατά πολλούς τρόπους.
The most striking feature of Community de­mography is the nature of ageing, as re­flected by a faster increase in the elderly to young people ratio.
— Ο αριθμός των νέων κάτω των 20 θα μειωθεί κατά 9,5 εκατ., δηλαδή κατά 11 % σε σχέση με τον αριθμό τους σήμερα.
(i) The number of young people aged under 20 will fall by 9.5 million, or 11 %.
Αυτό θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην οργάνωση των υπηρεσιών που απευθύνονται ειδικά στους νέους (π.χ. εκπαιδευτική υπο­δομή), και θα πρέπει να υπάρξει μέριμνα ώστε να διατηρηθούν η ποιότητα ζωής και οι ευκαιρίες ανάπτυξης που τους προσφέρονται, παρά τη μείωση του ποσοστού τους.
This will have a direct impact on the organization of services targeted specifically at the young (educational infrastructure for example) and attention must be paid to ensuring that their quality of life and scope for fulfilment is preserved despite their decreasing num­ber.
— Η διάμεση ηλικία, δηλαδή η ηλικία που διαιρεί τον πληθυσμό σε δύο ίσες ομάδες και ήταν 32 έτη το 1960, έχει ανέλθει σε 36 έτη το 1995, δηλαδή αυξήθηκε μόνο κατά τέσσερα έτη.
The median age (the age separating the population into two groups of equal size) increased by only four years (from 32 to 36) between 1960 and 1995.
Όμως μέσα σε μικρότερο χρονικό διάστημα δηλαδή από σήμερα έως το 2025, η ηλικία αυτή θα υπερδιπλασια­στεί και θα ισούται με 45 έτη.
Between now and 2025, a shorter period, it will increase by more than twice that, to 45.
— Οι αναλογίες των ατόμων κάτω των 20 ετών και των άνω των 60 ετών θα αντιστραφούν από σήμερα έως το 2025.
(ii) The 'adults of working age' group will also decline, but to a lesser extent (6.4%).
Ενώ σήμερα οι αναλογίες είναι
Nevertheless, this age group will lose 13 million people, significantly altering human resource availability.
— Η ομάδα των επαγγελματικά . ενεργών ενηλίκων θα μειωθεί επίσης, όμως κατά ασθενέστερο ποσοστό (6,4%).
The proportions of the population aged less than 20 or more than 60 years respectively will reverse by 2025.
Το εν λόγω τμήμα του πληθυσμού θα χάσει ωστόσο περίπου 13 εκατ. ατόμων, γεγονός το οποίο θα μεταβάλει σημαντικά την αγορά του ανθρώπινου δυναμικού.
The younger group is currently larger, but the relative sizes will approach equality by around 2025, after which the proportion accounted for by the older group will grow continuously.
μεγαλύτερες στην πρώτη ομάδα, οι αναλογίες θα εξισωθούν γύρω στο — Οι συνταξιούχοι ενήλικοι θα αυξη­ θούν κατά περισσότερα από 37 εκατ.
(iii) Retired adults will see their numbers in­crease by over 37 million, a rise of some 50%.
Πώς θα επιτευχθεί, υπό τις κρατούσες συνθήκες, η διασφάλιση της χρημα­τοδότησης των συντάξεων και των υπηρεσιών υγείας;
Over the next 30 years, the three groups broadly corresponding to the social and economic structure in terms of the role they play (children and students (i.e. those econ­omically dependent), active adults, retired adults) will undergo considerable changes in numbers.
Μεταβολές πληθυσμού
Population variation
Αύξηση (%) μεταξύ 1977 και 1992
Percentage increase between 1977 and 1992*
Ορισμένα στοιχεία για τη Γερμανία: 1980-1992 Υπερπόντια διαμερίσματα, Γαλλία: 1982-1992 Περιοχή Border της Ιρλανδίας: 1977-1989 Ορισμένα στοιχεία για τις Κάτω Χώρες: 1979-1992 Αυστρία, Φινλανδία: 1981-1992 Σουηδία: 1985-1992
> =12 6-12 0-6 ] 60 ¡ < -6 i data not available • Certain data for Germany: 1989-92 " French overseas departments: 1982-92 • Border of Ireland: 1977-89 • Some data of Netherlands: 1979-92 'Austria, Finland: 1981-92 ' Sweden: 1985-92
Μια περιφερειακή διαφοροποίηση με σημαντικές επιπτώσεις
(iii) population concentration in corridors more or less linking the major cities.
— Η συγκέντρωση του πληθυσμού κατά μήκος των διαδρόμων που συνδέουν τις μεγάλες πόλεις.
A population decline in certain regions, such as in the former East Germany, may result from emigration and a decline in natural growth.
Η αποψίλωση του πληθυσμού, πηγή ανι­σορροπιών για την περιφερειακή δημο­γραφική δομή
It generally gives rise to significant imbalances in the population structure.
Ενδέχεται να προκύψουν σημαντικές ανισότητες στη δυναμι­κότητα οικονομικής και δημογραφικής εξέλιξης μεταξύ των περιφερειών.
Highly uneven distribution of ageing could completely derail the jobcreation potential in the regions and in crease the concentration of needs, and hence resources, relating to the infrastructure supplying specific services.
Για τους λόγους αυτούς, οι πληροφορίες που παρουσιάζονται στο χάρτη αριθ.
This could give rise to major inequalities in the scope individual regions have to achieve economic and demographic growth.
1 στο επίπεδο NUTS 3 αξίζουν ιδιαίτερο σχολιασμό.
Against this background, the information shown on Map 1 (NUTS 3 level) calls for specific comment. ment.
Προς το διπολισμό του εδάφους και την εξάπλωση των μεγαλουπόλεων
These two factors - the former particularly affecting adults and the second, by its very nature, more often young people - have an extensive stimulatory effect on the ageing of populations, with all the consequences that this can have for the development of the regions concerned.
Σε πολλά κράτη μέλη, τα δεδομένα απο­καλύπτουν συμπαγείς και εκτεταμένες περιοχές αποψίλωσης του πληθυσμού και άλλες, μικρότερης κλίμακας, με δημογραφική ανάπτυξη.
In several Member States, the data show both limited and extensive areas of depopulation and other, smaller, zones of demographic growth.
Στις περιοχές αποψίλωσης του πληθυσμού συναντούμε πολλές σταθερές παραμέτρους:
A number of factors are common to these population growth zones:
ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ■
(ii) the increasing density of metropolis populations, associated with depopulation of the city centres (examples include the Paris region);
Σε θέματα όπως η απασχόληση ή η κοινωνική προστασία, ο προβληματισμός γίνεται συνήθως σε παγκόσμια κλίμακα.
Issues such as employment or social protection are often examined in terms of an entire country.
Αυτό ισχύει και για τα δημογραφικά θέματα.
This is also true of demographic aspects.
Ωστόσο, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι η αύξηση μιας διαφοροποίησης σε περιφερειακό επίπεδο ενδέχεται να ευθύνεται για τις τάσεις που εμφανίζονται σε επίπεδο χώρας.
However, it is not unlikely that increasing disparities at a regional level might be responsible for the trends observed at a national level.
Παρατηρείται ότι η διαχείριση των πόρων σε τομείς όπως η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η εκπαίδευση, η στέγαση, οι υποδομές μεταφορών ή η αγορά εργασίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ηλικιακή διάρθρωση του πληθυσμού σε τοπικό επίπεδο.
After all, the management of health care, education or housing resources, or of the transport or labour-market infrastructure, depends largely on the age structure of the population at a local level.
Εξάλλου, οι περιφερειακές ανισορροπίες στη δημογραφική δυναμική αποτελούν ακόμη πιθανή πηγή ειδικών κοινωνικών προβλημάτων, που είναι δυσεπίλυτα.
Moreover, regional disparities in demographic changes are also a potential source of specific so cial problems which are more difficult to resolve.
Ορισμένες κοινωνικοδημογραφικές καταστάσεις ενδέχεται π.χ. να οδηγήσουν τους πληθυσμούς σε ανα­γκαστική παραμονή σε έναν γεωγραφικό χώρο και, κατά συνέπεια, να εμποδίσουν τη μείωση των γεωγραφικών ανισορροπιών μέσω της γεωγραφικής κινητικότητας.
Certain sociodemographic situations may make populations dependent on their place of residence, for example, and thus reduce the scope for minimizing regional disparities through geographic mobility.
Είναι η περίπτωση των υπερηλίκων, οι οποίοι μετακινούνται δύσκολα, λόγω της έλλειψης προ­σωπικών πόρων, του κόστους στέγασης κλπ.
This is true of great age, which makes people physically less mobile, the shortage of personal resources and the cost of housing.
Θα ήταν χρήσιμο να αναλύσουμε τη διαδικασία και τις μελλοντικές τάσεις της περιφε­ρειακής δημογραφικής δυναμικής ώστε να μελετήσουμε τη σχέση της με την ανάπτυξη των περιφερειών και ιδίως με την ανάπτυξη της απασχόλησης.
It would be useful to analyse the process and future trends of regional demographic changes in order to study their links with regional development and, above all, with employment trends.
■ Αυστρία ■ Ελβετία ■ Γερμανία ■ Λουξεμβούργο
Trends ¡n the economic indicator of fertility over the past 40 years
Έτη παρατήρησης
Observation period (years)
Η μείωση της γονιμότητας
The fall in fertility
Με τη μείωση, κάθε χρόνο, του αριθμού των νεογέννητων, η μείωση της γονιμότητας που άρχισε να σημειώνεται το 1965 οδηγεί σήμερα σε μια πυραμίδα ηλικιών με όλο και στενότερη βάση.
By reducing year after year the numbers of newborn children, the fall in fertility which began about 1965 has now produced an age pyramid steadily narrowing towards the base.
Τις χώρες του Νότου και την Ιρλανδία όπου η μείωση της γονιμότητας σημειώθηκε με καθυ­στέρηση, όμως απότομα, και όπου δεν έχει σταθεροποιηθεί ακόμη (1,1 έως 1,4).
(iv) the southern countries and Ireland where the fall in fertility came much later, but was sudden and has not yet stabilized (1.1 to 1.4).
Η παρατήρηση της γονιμότητας κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης περιόδου στο παρελθόν επιβεβαιώνει την ιδέα της διάδοσης ενός συγκεκριμένου προ­τύπου, βάσει του οποίου οι χώρες της Ένωσης συγκλίνουν προς επίπεδα που παρουσιάζουν μικρότερη διασπορά σε σχέση με πριν από 40 χρόνια.
Accordingly, a significant disproportion between the < 45 and 45+ agegroups can be expected around the year 2025 in these countries. Past long-term fertility trends do seem to provide some evidence for the spread of a model which would see the countries of the Union converging at much more uniform levels than 40 years ago.
Ωστόσο, η μεταβαλλόμενη δυναμικότητα της δια­δικασίας μείωσης και τα άνισα επίπεδα αφετηρίας (βλέπε σχήμα 4) είχαν ως συνέπεια το γεγονός ότι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετω­πίζουν μια εξαιρετικά άνιση διαδικασία γήρανσης.
However, variations in the rate of decrease, and the considerable differences in the point of departure (see Figure 4) mean that Member States are experiencing the ageing process in very different ways.
Η ιστορία της γονιμότητας διακρίνει κυρίως τέσσερις ενδεικτικές περιπτώ­σεις:
Four different fertility patterns can be identified: tified:
— Τις χώρες του Βορρά (Σουηδία, Φινλανδία και Δανία), όπου το χαρακτηριστικό είναι η ανάκτηση της γονιμότητας προς το τέλος της δεκαετίας του 1980, της οποίας τα τρέχοντα επίπεδα (μεταξύ 1,7 και 2,1) είναι μεταξύ των υψηλότερων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρότι υπάρχει μια πρόσφατη τάση προς τη μείωση.
(i) the northern countries (Sweden, Finland and Denmark) are notable for the upturn in fertility towards the end of the 1980s: current levels are the highest in the Union (between 1.7 and 2.1) despite a recent downward turn;
— Τις χώρες του κέντρου (Ηνωμένο Βασίλειο, Κάτω Χώρες, Βέλγιο, Γαλλία και Λουξεμβούργο), όπου η γονιμότητα, από το 1975 περίπου, κυμαίνεται σε επίπεδα κάτω του 2,1 που είναι το όριο ασφαλείας για την ανανέωση των γενεών (1,5 έως 1,8).
(ii) the central countries (United Kingdom, the Netherlands, Belgium, France and Luxembourg), where since about 1975 fertility has fluctuated at levels lower than the 2.1 threshold which would maintain the population (1.5 to 1.8);
Η επιμήκυνση του χρόνου ζωής: πρόοδος και σύγκλιση στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Longer life: progress and convergence within the Union
Προσδόκιμο ζωής το 1993 Προσδόκιμο ζωής το 1960
Life expectancy- 1993 Life expectancy- 1960
Η μείωση της θνησιμότητας
The fall in mortality
Η επιμήκυνση του προσδόκιμου ζωής που σημειώθηκε μετά το 1960 είναι γενι­κευμένη, ωστόσο ενδιαφέρουσα διαπί­στωση αποτελεί το γεγονός ότι οι μεγαλύτερες πρόοδοι σημειώθηκαν στις χώρες όπου, αρχικά, το προσδόκιμο ζωής ήταν χαμηλότερο.
Since 1960, life expectancy has increased in all countries, but it is interesting to note that the greatest progress has been in those countries where, initially, life expectancy was the shortest.
Στο παρελθόν, εκείνο που προκάλεσε αυτή την αλματώδη πρόοδο ήταν η μείωση της παιδικής θνησιμότητας.
In the past, this rapid progress was primarily due to reducing in fant mortality.
Σήμερα, αφορά κυρίως τους «άνω των 60», χάρη στην πρόοδο που σημειώθηκε στους τομείς της πρόληψης και θεραπείας των καρ­διοαγγειακών παθήσεων και του καρκίνου.
Nowadays, it involves particularly those aged over 60, thanks to the progress achieved in the prevention and treatment of cardiovascular diseases and cancer.
Στον τομέα αυτό, η εξέλιξη προς την καλύτερη υγιεινή ζωής — ισορροπημένη διατροφή, εγκατάλειψη της συνήθειας του καπνίσματος, σωμα­τική άσκηση, τακτική ιατρική παρακο­λούθηση— έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο.
Another major contributor has been a shift towards a better lifestyle - balanced diets, cessation of smoking, participation in sport and regular medical checks.
Ενώπιον του θανάτου, οι άνδρες και οι γυναίκες εξακολουθούν να μην είναι ίσοι.
When it comes to death, men and women are not always equal.
Κατά μέσο όρο, οι γυναίκες ζουν ακόμη έξι χρόνια περίπου περισσότερο από τους άνδρες με αποτέλεσμα ο πλη­θυσμός των ηλικιωμένων είναι κατά πλειονότητα γυναικείος.
On average, women still live approximately six years longer than men, which means that the elderly population is predominantly female.
Ωστόσο οι πρόοδοι στο προσδόκιμο ζωής σημειώνονται παράλληλα και για τα δύο φύλα.
However, advances in life expectancy run parallel for both sexes.
Η επιμήκυνση της ζωής δεν είναι αυτονόητο κεκτημένο, είναι παράγωγο ενός συνδυασμού παραγόντων συμπεριφοράς (διατροφή, κάπνισμα, σωματική άσκηση, ιατρική παρακολούθηση), οι οποίοι με τη σειρά τους συνδέονται με την κοινωνική/οικονομική θέση (εκπαίδευση, είδος εργασίας, εισοδήματα, ανεργία), με την τεχνολογική πρόοδο και με την εξέλιξη των γνώσεων σε ιατρικό επίπεδο, με την ποιότητα του περιβάλλοντος (έκθεση σε βλαβερές ουσίες) και με την κοινωνική πρόοδο (πρόσβαση στην κατάλληλη περίθαλψη, πρόληψη των ασθενειών και των ατυχημάτων, πληροφόρηση).
Longer life is not a self­evident fact, it results from a combination of behavioural factors (diet, smoking, sport, medical supervision) which are themselves strongly influenced by socioeconomic status (education, type of work, income, unemployment), together with technical progress and advances in medical knowledge, the quality of the environment (exposure to harmful agents) and social progress (access to appropriate care, prevention of disease and accidents, information).
Αυτές οι παράμετροι έχουν σημαντική περιφερειακή και κοινωνική διασπορά, δημιουργώντας σημαντικές διαφορές στον τομέα της υγείας, ενώ καλό θα ήταν να τις μελετήσουμε αναλυτικά σε περιφερειακό επίπεδο.
These parameters reveal significant regional and social differences, creating major health dispar­ities. It would be worthwhile taking a detailed look at them at regional level.
ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΕΙ Η ΓΗΡΑΝΣΗ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ;
COULD IMMIGRATION BE USED TO COMPENSATE FOR DEMORAPHIC AGEING?
Το ερώτημα επανέρχεται συχνά, για το λόγο αυτό είναι χρήσιμο να απαντηθεί με ποσοτικά δεδομένα.
The question is often asked, and it is useful to have the facts to answer it.
Όπως ήδη αναφέρθηκε, η γήρανση αντιστοιχεί σε αύξηση της αναλογίας ηλικι­ωμένων σε σχέση με τους νεότερους.
As noted above, age­ing involves an increase in the proportion of the older generations in relation to the younger ones.
Το σχήμα που ακολουθεί παρουσιάζει δύο καμπύλες: χαμηλά, τα μεταναστευτικά ισοζύγια (εισερχόμενοι μετανάστες, από τους οποίους αφαι­ρούνται οι εξερχόμενοι μετανάστες), τα οποία υπολογίζονται βάσει του «μέσου» σεναρίου, δηλαδή τελικά 525 000 εισερχόμενοι μετανάστες ετησίως.
The following graph shows two curves: the lower one comprises the migration balance (im­migrants minus emigrants) estimated in accordance with a 'medium' scenario; in other words, a net immigration of 525 000 per year.
Η καμπύλη στο άνω μέρος αντι­στοιχεί, με τη σειρά της, στους καθαρούς αριθμούς μεταναστών που θα έπρεπε να εισέλθουν στην Ένωση προκειμένου να διατηρηθεί σταθερή η αναλογία 60+/20-59 ετών στο επίπεδο του 1995.
The upper curve represents the net immigration to the Union which would be necessary to maintain the 60+: 20­59 years ratio at its 1995 level.