natgillin/translations-raw huggingface dataset:
2) Συνάδει μια διάταξη του εθνικού δικαίου, όπως το άρθρο 32, παράγραφος 1, initio και στοιχείο b, του AAW —η οποία κατά το Centrale Raad van Beroep, από την 23η Δεκεμ­βρίου 1984 δεν συνεπάγεται πλέον δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος των γυναικών, επειδή «από την ημερομηνία αυτή μπορεί πράγματι να προκύψει χαμηλότερο επίδομα και για τους άνδρες ως συνέπεια της μεταβάσεως από ένα επίδομα AAW σε ένα επίδομα AWW»
Bydecisionof 8 January1988,the Bestuuvanr de Bed rij fsve ren i g voo ing r de ChemischeIndustrie(Board of the TradeAssociationfor the C he m ic a In du s lt ry ) the ,p red ec es so in r law of the NieuweIndustrieleBed-rijfsvereniging ( New TradeAssociationfor Industry), withdrewthe plaintiff'sbenefitunderthe AAW witheffectf rom 1 October 1987,pursuantot Article32(1Xb) of the AAW.lt appearsfrom the order makingthereferencethat the transferfrom the AAW schemeto lfquestion1 orquestion2 is answeredin thenegativeunde:r Communitylaw isit for thenationacoulrtto decide whether nationaleglisla-tion suchasthat describedinthe secondquestioniswhollyinapplicableor to interpreitt as requlringadeductionto be made?lf not, which approachismost compatiblewith Communitylaw?
Κατ' εφαρμογή της διατάξεως αυτής, οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα να αξιώνουν επίδομα λόγω ανικανότη­τας προς εργασία υπό τους ίδιους όρους με τους άνδρες.
Judgment of the,Court Court achievedin the caseof the voluntarysurrendebyr awidow of the benefitfor incapacityunlesssheis givenclear,specificinformationon thepotentiaflinancialconsequences of replacing that benefit by an AWWpensionl.t isfor the nationacoulrtto determinewhethersuchsurrendehasr actuallybeen made.
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση νες οικονομικές συνέπειες της αντικαταστάσεως του επιδόματος αυτού από τη σύνταξη βάσει του AWW.
With regardto the firstquestionthe, Courtpointedoutthat Directive79/7 seeksto implementgraduallytheprincipleof equaltreatmenfotr men and womeninmattersof sociasecurlitybu,t does notyetextendto thewholeof thisfield.Thus,accordingto Article3(2),itdoes not applyto provisionsconcerningsurvivors' benefits Conse q u en
Ελλείψει καταλλήλων μέτρων μεταφοράς του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7 στο εσωτερικό δίκαιο, στα εθνικά δικαστήρια εναπόκειται να εφαρμόζουν, μεταξύ των διαφόρων διαδικασιών της εσωτερικής έννομης τάξεως, εκείνες που είναι προ­σφορότερες να διασφαλίσουν στις γυναίκες την υπαγωγή τους σε σύστημα όμοιο με εκείνο που ισχύει για τους άνδρες που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση.
[1989]ECR4311,paragraph19)that Article4(1),consideredabove and in the light of thepurposeand content of that directiveis, sufficientlypreciseto bereliedupon by an individuabelforea nationacoulrtinorderto have anynationalprovisionnot in conformitywith that articledisappliedlt. isclearfromthejudgment clearfromthejudgment of 4 December 1 986 , Federafl'e Nederlandse Vakbe'weging(Case7 1/85,[1986] EC R 3855)that women are tion in this area,these benefitsare regulatedby theprovisionsof domesticandinternationalawl in forceinthe Member State concerned N a. tion a case l law which,on the basisof Article26 of the Inter nation a Co v en an lt , extendsthe principleof equaltreatmentto an areawhichis not atpresencoveredtby Directive7g/7 cannotaffectthegradualimplementationof the principlecontemplatedby the same Directivewh,ichisitselfthefirst stagein that implementation.
Από την απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 1986, 71/85, Fede­ratie Nederlandse Vakbeweging (Συλλογή 1986, σ.
In connectionwith the secondquestion,it was notedthat Article32(1Xb) of the AAW concerns the withdrawal of benefitsfor incapacityfor work and that Directive79n appliesto such benefitsby virtue of
Μολονότι το απο­τέλεσμα που αναγνωρίζεται στο άρθρο 4, παρά­γραφος 1, της οδηγίας 79/7 αποκλείει την εφαρμογή μιας ασυμβίβαστης προς αυτό εθνικής διατάξεως, το εν λόγω άρθρο δεν περιορίζει την εξουσία των εθνικών δικαστηρίων να εφαρμό­ζουν, μεταξύ των διαφόρων διαδικασιών της εσωτερικής έννομης τάξεως, εκείνες που είναι προσφορότερες για τη διασφάλιση των προσω­πικών δικαιωμάτων τα οποία απονέμει το κοινο­τικό δίκαιο.
.isfindingis notinvalidated bythe fact that withdrawalis effectedfollowingthe grantof a benefit whichis not withinthe scopeof Directive79/7,in thepresentcasea survivor'sbenefit,bearingin mind' entitledto be treatedin the samemanner,andto havethe samerulesappliedto them, as men who arein thesamesituations,ince, wherethe Directivehas not beenimplementedthose,rulesremainthe only validpo'int of reference A .lt h ou gh Article 4(1) of Directive79/7 hasthe recognised effect of excluding the application of anincompatiblenationalprovisioni,t does not restrictthepower of nationalcourtsto apply suchproceduresofdomesticlaw as will safeguardthe individuarlightsconferredby Communitylaw.
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Case law of the Eu'ropean Court of Justice by the be'neficia,;ry and ,is,not app:licable towidowers who are,enti,tled to benefits far inca;pacity for wark.
Υπόθεση C-338/91 Η. STEENHORST-NEERINGS κατά BESTUUR VAN DE BEDRIJFSVERENIGING VOOR DETAILHANDEL, AMBACHTEN EN HUISVROUWEN
Case C-338/91H.
Ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως: 27 Οκτωβρίου 1993
Date of thejudgment:27 October1993 they have beengrantedbecomesentitledto a widow'spensionor temporarywidowsbenefitunderthe benefitunderthe
Ι
The
Περιεχόμενο: Ισότητα ανδρών και γυναικών — Κοινωνική ασφάλιση — Περιορισμός του αναδρομικού αποτελέσματος αιτήσεως για τη χορήγηση παροχής — Μετάβαση από την παροχή λόγω ανικανότητας προς εργασία στην παροχή επιζώντος
Content:Equaltreatmentfor men and women-Socialsecurity - Restriction on the retroactive effect ofclaimsfor benefits-Transferfrom benefitsforincapacityfor work to survivorsbene'fits
Επιπλέον, το άρθρο 32, παράγραφος 1, initio και υπό στοιχείο b, του AAW ορίζει τα εξής: «Το επίδομα λόγω ανικανότητας προς εργασία παύει να καταβάλ­λεται: (...) b) όταν η γυναίκα στην οποία χορηγήθηκε αποκτά δικαίωμα συντάξεως χήρας ή προσωρινού επιδόματος χήρας βάσει του Algemene Weduwen- en Wezenwet». O Algemene Weduwenen Wezenwet (γενικός νόμος περί χηρών και ορφανών, στο εξής: AWW) χορηγεί στη χήρα ασφαλισμένου, υπό ορισμένες προϋποθέ­σεις, δικαίωμα συντάξεως χήρας έως ότου συμπληρώσει την ηλικία των 65 ετών.
As from 1963,Mrs Steenhorst-Neeringsborn, on 13August 1925, waspaidan invaliditypensionunderthe Invalid it e its we the t, legislationin force at thattime.Inview of thejudgmentsdeliveredbythe CentraleRaadvan Beroepon 5 January1988previouslyreferredto,she appliedto the TradeAssociationfor Retailers,Craftsmenand Housewives('Detam'on) 17 May 19BBfor AAW benefits By . decisionof 9 November1 9 89,the Boardof Detamgrantedthe benefitsshe had appliedfor, on the basisof incapacityfor work of between80and 1OOo/o,with effectfrom 17 May 1987,that is tosay, in accordance with Article25(2) of the AAW, oneyear beforethe claim was submitted In . the same decision ap p , ly ing Article32(1Xb)of the AAW,itwithdrewthe benefitswith effectfrom 1 July 1989 onthegroundthat sincethat date Mrs Steenhorst-Neeringswas entitledto a widow'spensionunderthe
Στις Κάτω Χώρες, ο Algemene Arbeidsongeschikteidswet (γενικός νόμος περί ανικανότητας προς εργασία, στο εξής: AAW) χορηγούσε στους άνδρες καθώς και στις άγαμες γυναίκες, μετά την πάροδο του πρώτου έτους ανικανότητας προς εργασία, δικαίωμα επιδόματος, έως ότου ο ενδιαφερόμενος συμπληρώσει την ηλικία των 65 ετών.
hereinafter 'the AAW') entitled men and unmarriedwomento benefitsafterthe first year of incapacityforwork up to the age of 65.
Ο Wet invoering gelijke uitkeringsrechten voor mannen en vrouwen (νόμος της 20ής Δεκεμβρίου 1979, περί θεσπίσεως της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα δικαιωμάτων επί επιδομάτων) επεξέτεινε το δικαίωμα αυτό στις έγγαμες γυναίκες, με εξαίρεση εκείνες που είχαν καταστεί ανίκανες προς εργασία πριν από την 1η Οκτωβρίου 1975.
The Wet Invoering GelijkeUitkeringsrechten voor Mannenen Vrouwen(Lawof 20Decembe1979rintroducingequaltreatmenfotr menand women as regardsentitlementot benefits)extendedthat entitlementot marriedwomen, with theexceptionof those whoseincapacityfor work arosebefore 1 October 1975.
Συνεπεία των προαναφερθεισών αποφάσεων του Centrale Raad van Beroep της 5ης Ιανουαρίου 1988, η προσφεύγουσα υπέβαλε στις 17 Μαΐου 1988 αίτηση για την καταβολή επιδό­ματος δυνάμει του AAW ενώπιον της Bedrijfsve­reniging voor Detailhandel, Ambachten en Huisvrouuisvrouwen (Detam).
Raadvan Beroep (Higher Soc i a Secu l rity Court) heldthat in sofar asthat exceptiononly appliedto marriedwomenit constituteddiscriminationon the ground ofsex,contraryto Article26 of the Inter nation a Co v en an lt on Civil and P ol it ic aR light s of 19 Decembe1966 r
Με απόφαση της 9ης Νοεμ­βρίου 1989, η διοίκηση της Detam χορήγησε το αιτηθέν επίδομα βάσει ποσοστού ανικανότητας προς εργασία 80 έως 100%, ορίζοντας ως
lt concludedthat from 1 January1980,the date whenthe law of 20 December1979referredto above cameinto force, married women whoseincapacityfor workarose before 1 October 197 5 were also entitled to AAW benefits By . virtue of Article25(2)of the AAW benefits
Με ορισμένες αποφάσεις της 5ης Ιανουαρίου 1988, το Centrale Raad van Beroep έκρινε ότι η εξαίρεση αυτή, στο μέτρο που αφορούσε απο­
Does Communitylaw requirethat marriedwomenwho becameunfitfor work before 1 October1975be entitledto benefitsunderthe Algemene Arbei dson gesch i k the i ds we with t retroactiveeffectto 23 December1984,the expirydatefortransposaof Dl irective 79/7/EEC, if those womendid not applyfor the benefitsfo,r the reasonssetout in the order makinqthe referenceun,til after 5
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση
ls a nationaplrovisionsuch asthat containedin Article3Z(l)(b)of the AlgemeneArbeidson- gesch i k the i ds we com p a t t ib le with Articlea(1)of of
Απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνία ενάρξεως της καταβολής τις 17 Μαΐου 1987, δηλαδή, σύμφωνα με το άρθρο 25, παράγραφος 2, του AAW, ένα έτος πριν από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως.
Judgment of the Court timelimitsfor proceedingsbroughtby individualsseekingto availthemselvesof theirrightsare applicableonly when a Member State hasproperlytransposedthedirectiveandthatthatprincipleappliesin this case The .
Με την ίδια απόφαση, η Detam σταμάτησε, κατ' εφαρμογή του άρθρου 32, παράγραφος 1, initio και υπό στοιχείο b, του AAW, την καταβολή του επιδόματος αυτού από την 1η Ιουλίου 1989, με την αιτιολογία ότι η Steenhorst-Neerings ελάμβανε από την ημερομη­νία αυτή σύνταξη χήρας δυνάμει του AWW.
Court rejectedthis argument;it hadfoundin Emmottthat so long as a directivehas not beenproperlytransposedinto nationalawlindividualsare unabletoascertainthe full extent of their rights,and thatthereforeuntil suchtime as a directivehas beenproperlytransposeda defaulting Member State maynot rely on anindividuasl delayin initiatingproceedingsagainstit in ordertoprotectrightsconferredupon himby theprovisionsof the directiveand,that aperiodlaiddown by nationalawl within whichproceedingsmustbe broughtcannotbeginto run beforethattime.
Η Steenhorst-Neerings άσκησε ενώπιον του Raad van Beroep te 's-Hertogenbosch προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής.
In the Emmott case,the applicantin the mainproceedingshad reliedon the Courtsjudgmentof 24 March 1987, McDermott and Cotter (Case C-286/85, [1 9871ECR, ECR,
1601) και ότι, εφόσον δεν έχει εκτελεστεί η οδηγία, οι ιδιώτες μπορούν από την ημερομηνία αυτή να επικαλούνται την εν λόγω διάταξη, προκειμένου να αποκρούσουν την εφαρμογή κάθε εθνικής διατάξεως ασυμβί­βαστης προς την οδηγία (απόφαση της 4ης Δεκεμβρίου 1986, υπόθεση 71/85, Κάτω Χώρες κατά Federatie Nederlandse Vakbeweging, Συλλογή 1986, σ. 3855).
1453)in orderto claim entitlemenbyt virtue of Article4(1) of Directive79/7,with effectfrom 23 December for transposaolf the Directive,anyinequalityoftreatment whichis attributableto thepreviously applicableconditionsfor entitlementot benefit0udg-ment of 8 March 1998, Dikand Others, Case 80/87,
Ι-4269, σκέψη 16).
ECR 160 1 ) ; if the Directive has not been
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, ο εθνικός κανόνας που περιορίζει το αναδρομικό αποτέλεσμα μιας αιτήσεως που έχει υποβληθεί για τη χορήγηση επιδόματος λόγω ανικανότητος προς εργασία πληροί τις δύο αυτές προϋποθέσεις.
1984,to invaliditybenefitsunderthe same conditionsasthose applicableto menin the samesituation The . administrative authorities had then declinedto adjudi-cate on herclaimsince Directive79/7 wasthe subjecotfproceedingspendingbeforea nationacoulrt. Finally, implementedtha,tprovisionmay be reliedon byindividualsafterthat datein orderto precludetheapplicationof any nationalprovisioninconsistenwtiththe Directive(judgmenotf 4 December1986, Federatie
Ο εν λόγω κανόνας απλώς και μόνον περιορίζει το αναδρομικό αποτέλεσμα των αιτήσεων που υποβάλλονται για τη χορήγηση του επιμάχου επιδόματος.
1991,Emmott, Case C-208/90[1991,]ECRl-4269,paragraph16).ln the Court'sview,the nationarulle restricting the retroactive effect of a clarmfor benefitsfor incapacityfor work satisfiesthe two conditionssetout above.
Ωστόσο, το ιστορικό της υποθέσεως Emmott διακρίνεται σαφώς από την εν λόγω υπόθεση.
The aimof the rule restricting the retroactive effect of claims forbenefitsfor incapacityfor work is quite differentfrom
Στην υπόθεση Emmott, η προσφεύγουσα της κύριας δίκης είχε αξιώσει, μετά την έκδοση της αποφάσεως του Δικαστη­ρίου της 24ης Μαρτίου 1987, υπόθεση 286/85, McDermott και Cotter (Συλλογή 1987, σ.
Howeverthe, Commissionarguedthat, accordingtothe Emmoftjudgment(paragraphs21,22 and23),the 23),the
Το κοινοτικό δίκαιο δεν απαγορεύει την εφαρμογή ενός κανόνα εθνικού δικαίου, σύμφωνα με τον οποίο ένα επίδομα λόγω ανικανότητας προς εργασία δεν μπορεί να αρχίσει να καταβάλλεται νωρίτερα από ένα έτος πριν από την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως, όταν ο ιδιώτης επικαλείται τα δικαιώματα που παρέχονται απευθείας από το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της ίσης μετα­χειρίσεως ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, από τις 23 Δεκεμ­βρίου 1984 και όταν κατά την ημερομηνία υποβολής της αιτήσεως το οικείο κράτος μέλος δεν έχει ακόμη μεταφέρει ορθώς την εν λόγω διάταξη στην εσωτερική του έννομη τάξη.
Co;mmunity law' does not precl'udethe applicationof a national rule of law according to whichbenefits for incapacity for work are payable notearlier than one year before the date of claim, inthe case where an individual'seeks to rely on rightsconferred directly by Article 4(1) of CouncilDirective 79/7/EEC of 19 December 1978 on theprogressive implementation of the principle ofequal treatment for men and women in' matters ofsocial security with effect from 23 December 1'984and where,on the date the claim for benefit wasmade, the Member State concerned had not yetproperly transposed that provisi,on inta natio'nallaw.
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ δεν απαγορεύει την εκ μέρους του εθνικού Δικαστήριοή εφαρμογή νομοθετικής διατάξεως κατά την οποία μόνο ως προς τις γυναίκες παύει η χορήγηση επιδόματος λόγω ανικανότητας προς εργασία μετά τη χορήγηση συντάξεως χήρας, όταν η διάταξη αυτή έχει εφαρμογή, κατά πάγια εθνική νομολογία, τόσο στις ανίκανες προς εργασία χήρες όσο και στους ανίκανους προς εργα­σία χήρους.
Article 4(1) of Directive 79/7 does not preclude theapplication by the national courts of a legislativeprovision according to which only women forfeittheir benefits for incapacity for work on beingawarded a widow's pension, if that provisio'n isconsistently applied by the courts to both widowsand widowers who are unfit for work.
Όσον αφορά το δεύτερο ερώτημα, επισημαίνει καταρχάς ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3, παρά­γραφος 2, της οδηγίας 79/7, η οδηγία αυτή δεν έχει εφαρμογή στις διατάξεις περί παροχών προς επιζώντες και ότι, επομένως, είναι αμφίβολο εάν μια διάταξη που ρυθμίζει τη συρροή του επιδό­ματος λόγω ανικανότητας προς εργασία με τη σύνταξη επιζώντος, όπως είναι η διάταξη του άρθρου 32, παράγραφος 1, initio και υπό στοιχείο b, του AAW, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.
As regardsthe secondquestionthe, firstpointto noteisthat, pursuant to Article 3(2) of Directive 79/7, the Directive does not applyto provisionsconcerningsurvivorsbenef' its and that, therefore, the questionarises whether a pr:ovision regulating the concurrenceof benefits for incapacity for wor.kwith survivors'benefits such ,, as Article 32(1Xb)o,f the AAW fallswithin the scope of the Dir.ective.
Διαπιστώνει στη συνέχεια ότι το άρθρο 32, παράγραφος 1, initio και υπό στοιχείο b, του AAW αφορά την παύση καταβολής επιδόματος ανικανότητας προς εργασία και ότι η οδηγία 79/7 έχει εφαρμογή στα επιδόματα αυτά, δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο α', αυτής.
Fu,rthermore, Article32(1)(b)of the AAW concernsthe withdrawalof benefits for incapacity for work and Directive 7g/7appliesto such benefitsby virtue of Article3(1Xa).lt isdeemedirrelevanthattthe withdrawaoccurslas a result of the award of a benefit,in this casesurvivors'benefitsfa,lling outsidethe scope of Directivelg/7.
Συνεπώς, μια εθνική διάταξη που στερεί από τις γυναίκες το δικαίωμα να αξιώνουν ένα επίδομα, το οποίο οι άνδρες που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση εξακολουθούν να λαμβάνουν, συνιστά δυσμενή διάκριση υπό την έννοια της οδηγίας 79/7.
Anationalprovisiondeprivingwomen of the rightto claim benefitswhich menin the same situationcontinueto, receivethus constitutesdiscriminationwithi:nr the meaning of Dir.ectii,ve 79/7. Consequently, a
Επομένως, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να διατηρήσει μια διάταξη η οποία, κατά το γράμμα της, επάγεται την άνιση μεταχείριση μεταξύ ανδρών και γυναικών κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7.
Menrber State may not maintainaprovisionwhich,according'toits wor:dingg,ivesriseto a discriminationwithinthe mean,ing of Ar:ticle 4(1) of Directive 79/7between men and wornen.lf, however, despite itswording, the national courts consistent$ applysuchr aprovision without distinction to wornen and rnen i,n the same situation, the national, courts are not preclurdedfrom continuing to apply that provision, in disputesbefore them in:aceordanee with such case laW whichenables, thernto,ensure:that Article4(1Y of Diiriee hlve V9/,7 is given,fullief ect for so b'ng:as the'$v4€mber State has,not yet adopted; the. lbgislaftion, ne'cessarln to, rmplement it in fu{[.
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ισότητας των αμοιβών να δικαιολογεί αντικειμε­νικά τη διαφορά των αποδοχών μεταξύ της εργασίας Α και της εργασίας Β;
Case law of the :Europea,n Court of Justice differ:ence in pay,upon the fact that the pay of jobsA and B respectivelyhave been determinedbydifferentcollectivebargainingprocesseswhich
Ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως: 27 Οκτωβρίου 1993
Date of thejudgment:27 October1993
Δημοσίευση: Συλλογή, 1993, σ.
Reference: [1993],ECR't-5535 lf the ernployerisableto establishthat at timesthere are seriousshortagesof suita'ble'candidates forjob B andthat hepaysthe higherremunerationto holders of job B so as to attract them to job B butit can also be establishedthat onlypart of thedifference in pay between job B and job A is due tothe needto attract suitable candidatesto job B
Αν η απάντηση στο ερώτημα 1 είναι καταφατική, αποτελεί για τον εργοδότη επαρκή δικαιολογία, όσον αφορά τη διαφορά των αποδοχών, το γεγονός ότι οι αποδοχές για τις εργασίες Α και Β καθορίστηκαν, αντίστοιχα, με διαφορετικές συλλογικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες, εξε­ταζόμενες χωριστά, δεν εισάγουν διακρίσεις μεταξύ των δύο φύλων και δεν θέτουν σε μειονεκτική θέση τις γυναίκες λόγω του φύλου τους;
, i de red her s el to f be is that part but only that part of the differ,encewhichis due to the needto attract s u it a b : le candidatesto job B objectivelyjustified a victimof sexdiscri,minationdueto thefactthat,at herlevelof senioritywithinthe Nation a He all th Service(NHS)(Chieflll), membersof her professionwh,ichis or overwhelming ly a female professiol' dre
Περιεχόμενο: Ισότητα αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών εργαζομένων — Βάρος της απο­δείξεως
more menthan wornen.In 1986,she br:oughtproceedingsagainsther employer,befoanre industrialtribunalc,lairningthat her annualpay was only GBP10
Η Dr Enderby εργάζεται ως ειδικός ορθοφωνίας στο Frenchay Health Authority («FHA»).
Inthis case,the Court of Appeal decidedin, accorda,nc€with British legislation and with the agre€Iile;ot of theparties, to exa:mine the question of the obiective
Ερωτήματα που υποβλήθηκαν στο Δικαστή­ριο
Questions referred to the Court justification of the diff'erence in ,pay before ttrat,o-f t'hleequivarlence of the lobs in issue, which ,rnay ,req'u'ire
3199, σκέψη 16).
individuals w he
Το Δικαστήριο δηλώνει ότι εναπόκειται κατά κανόνα στο πρόσωπο που επικαλείται περιστα­τικά προς στήριξη αιτήματος του να αποδείξει το βάσιμο των περιστατικών αυτών. Κατά συνέπεια, το βάρος αποδείξεως ότι υπάρχει δυσμενής διάκριση λόγω φύλου ως προς τις αμοιβές φέρει ο εργαζόμενος ο οποίος, επειδή θεωρεί ότι υφίσταται τέτοια διάκριση, ενάγει τον εργοδότη του προκειμένου να επιτύχει την εξάλειψη της διακρίσεως αυτής.
the caselaw of the Courtthatthe onus may shift whenthatis necessaryto avoid deprivingworkerswho appearto be the victimsof discriminationof any effectivemeansof enforcingthe principleof equal pay.Accord-ingly, when a measuredistinguishingbetweenemployeeson the basisof their hours of work hasinpracticean adverseimpacton substantiallymoremembersof one or other sex,that measure must beregardedas contraryto the objectivepursuedby Article1 19 of the Treatyun,lessthe employershowsthat it isbasedon objectivelyjustifiedfactorsunrelatedto anydiscriminationon groundsof sex(judgmenotf 13 May
1607, σκέψη 31, απόφαση της 27ης Ιουνίου 1990, C-33/89, Kowalska, Συλλογή 1990, σ.
Wherethereis aprimafaciecaseof discriminationit is,for the employerto showthat there are objectivereasonsfor the differencein pay.
1-2591, σκέψη 16, απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 1991, C-184/89, Nimz, Συλλογή 1991, σ. Ι-297, σκέψη 15).
Workers would beunableto enforcetheprincipleof equalpaybeforenationalcourtsif evidenceof aprimafacie case ofdiscriminationdid not shiftto the employether onus ofshowingthat the pay differentiaisl not in factdiscriminatory(see,by analogythe, Danfossjudgment,cited above,paragraph13)
του εργαζομένου, πλήττει όμως στην πράξη περισσότερες γυναίκες παρά άνδρες — μπορούν να θεωρηθούν ως οικονομικοί λόγοι που δικαιο­λογούνται αντικειμενικά (αποφάσεις Bilka, παρατεθείσα, σκέψη 36, και Nimz, παρατεθείσα, σκέψη 14).
, re an undertakingappliesa systemof paywhichis whollylackingin transparencyit, is for the employertoprovethat hispracticein the matter of wagesis notdiscriminatoryif a, female workerestablishesin, relationto a relativelylargenumberof employeestha,t theaveragepayfor womenislessthan that for men(judgmentof 17 October 1989, H.K. Forbund v Danfoss Case, 1 09/88,[1989]EC R 3 1 99, paragraph1 6).
Μεταξύ των λόγων αυτών μπορεί να περι­λαμβάνονται, σε συσχετισμό με τις ανάγκες και τους στόχους της επιχειρήσεως, διάφορα κριτή­ρια όπως η ευελιξία ή η ικανότητα προσαρμογής στα ωράρια και τους τόπους εργασίας, η επαγ­γελματική κατάρτιση ή ακόμη η αρχαιότητα του εργαζομένου (απόφαση Danfoss, παρατεθείσα, σκέψεις 22 έως 24).
Asto the secondquestionthe, factthatthe ratesof payat issuearedecidedby collectivebargainingprocessesconductedseparatelyfor each of the twoprofessionalgroupsconcernedw,ithout any discriminatoryeffectwithin eachgroup,doesnot precludea findingofprimafacie discriminationwherethe resultsof thoseprocessesshowthattwo groupswith the sameemployeandrthesametrade union aretreateddifferentlyl.f the employercouldrely on the absenceof discriminationwithin eachof the collectivebargainingprocessestaken separatelyas sufficienjusttificationfor the differencein pay, hecould,asthe German Governmenpotintedout, easilycircumventhetprincipleof equalpayby usingseparatebargainingprocesses.
Ο ακριβής προσδιορισμός του περιεχομένου ενός τέτοιου παράγοντα υπό τις περιστάσεις κάθε υποθέσεως επιβάλλει την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και, επομένως, εμπίπτει στην αρμοδιότητα του εθνι­κού δικαστηρίου.
With regardto the third questionthe, Court hasconsistenthelyldthat it isfor the nationacoulrt, whichhas solejurisdictionto makefindingsof fact,todeterminewhetherandto what extentthegroundsputforward by an employetor explainthe adoptionof apay practicewhich appliesindependentolyf a worker'ssex but in fact affects more womenthan men may be