natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υπάρχει λοιπόν μια ιστορική καθώς και μια ψυχολογική εξήγηση.
The director takes on a sort of responsibility for the work until the final phase, the materialised film.
Το μοντάζ μπορεί να θεωρηθεί σαν μια περίοδος κυο­φορίας.
Editing is the semantic analysis of the meaning of the film, which also implies that there is nurturing, psychological and emotional motivation.
Αφαιρείται κατά κάποιο τρόπο το έργο από το σκηνοθέτη, για να του παραδοθεί και πάλι τελειωμένο.
You have to love the material you are working on, and perhaps women are more capable of that.
Η πιο σημαντική εξέλιξη που παρατηρείται τη στιγμή αυτή στον κινηματογράφο αφορά την άνοδο στην αγορά των γυναικών σκηνοθετών.
The most interesting evolution that we are witnessing right now in cinema is the arrival of women directors on the market.
Στην αρχή, γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 60, οι γυναίκες έκαναν ταινίες που θεωρούνταν ως πολιτικά στρα­τευμένες.
In the beginning, towards the end of the sixties, women made films perceived as militant.
Στη συνέχεια, οι περισσότερες από αυτές αγανάκτησαν από την ετικέτα αυτή και δεν ήθελαν πλέον να κάνουν φεμινιστικές ταινίες.
Then, most of them despised the label and no longer wanted to make feminist films.
Ταυτόχρονα όμως, η ενθαρρυντική κατάσταση που παρατηρού­με σήμερα είναι άμεση κληρονομιά της φεμινιστι­κής περιόδου και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνούμε τελείως.
But at the same time, the encouraging situation that we are seeing today is a direct result of the feminist period and that should not be completely for gotten.
Η script-girl, είναι σήμερα μια γαλλική ιδιαιτε­ρότητα, αλλά στην Αγγλία και τις ΗΠΑ υπάρχουν στην αγορά πολλοί script-boys.
Women are talking about cinema plain and simple, and they are right because I think that the films made by women today are no longer militant, even though their viewpoint remains feminine.
Εξάλλου, και συγκριτικά με τους παραγωγούς, οικονομικούς υπεύθυνους ..., πιστεύω ότι οι σκηνο­θέτες προκαλούν λιγότερο φόβο απ'ό,τι ο γυναίκες τεχνικοί.
Moreover, compared with producers, the financial decision-makers..., I think that women directors are less intimidating than women technicians.
Η υπευθυνότητα δεν είναι η ίδια.
The responsibility isn't the same.
Μια σκηνοθέτης είναι ένας καλλιτέχνης και με την ιδιό­τητα αυτή θα περιβληθεί από τον παραγωγό και από μια στέρεη επαγγελματική ομάδα, για να εξασφαλί­σει την ομαλή πορεία του σχεδίου της.
A director is an artist, and as such she is surrounded by the producer and a solid professional team to ensure the success of the project. You can admit a weak ness in a woman artist, she will be given the means to put it right if she is talented and if she has something to say.
Και κατά περίεργο τρόπο, παρατήρησα ότι οι γυναίκες σκηνοθέτες επιλέγουν περισσότερο στην ομάδα τεχνικών που τους περιβάλλει άνδρες παρά γυναίκες.
Paradoxically, the same cannot be allowed for a photo artist technician. On the contrary, that position represents a pillar which must support the director.
Στη θέση αυτή του καλλιτέχνη και του κινηματογραφιστή, πιστεύω ότι είναι δυνατόν να αναζητείται ένα διαφορετικό βλέμμα, ένα ανδρι­κό βλέμμα για να κρίνει τα δρώμενα με άλλο μάτι.
And oddly enough, I have noticed that women directors sooner choose to surround themselves with men on the technical and production teams, rather than women.
Δεν νομίζω ότι οι γυναίκες στον κινηματογράφο πρέπει υποχρεωτικά να δουλεύουν μεταξύ τους, σε γκέτο, αλλά χρειάζεται να συμμετέχουν στην
As a woman director and artist, I think that one finds the need for a different perspective, a male's viewpoint to judge our work.
Το επάγγελμα της κάμερα, αντίθετα, είναι ακόμη ευρύτατα ανδρικό, κυρίως στη θέση του διευθυντή φωτογραφίας.
Camera jobs, on the contrary, are still largely male dominated - especially the post of director of photography.
Πριν δεκαπέντε περίπου χρόνια, ορισμένες γυναίκες μπήκαν στο επάγγελμα αλλά βρίσκουν δυσκολίες για να καταξιωθούν.
About fifteen years ago a few women entered the profes sion and had quite a difficult time making a name for themselves.
Συνεχώς μιλούν γι'αυτές: "αυτή ... ή αυτή ... είναι πραγματικά μια απροσάρμοστη!!!"
When referring to these women people still say: "this per son... or that person...is really an oddball!!!".
Κατά περίεργο τρόπο, κάτι τέτοιο δεν λέγεται ποτέ για έναν άνδρα.
Strangely enough, that is never said about men.
Στη στρατηγική αυτή θέση πρέπει να ξέρει κανείς να επιβάλλεται, κάτι που προϋποθέτει εκτός από τη δουλειά αυτή καθ'αυτή στην κάμερα, όλο το χειρισμό της τεχνι­κής ομάδας καθώς και την ιδιαίτερη σχέση με το σκηνοθέτη.
In this strategic job, it is necessary to be able to use your power, that implies full control over the technical team and a privileged relationship with the director in addition to the strict work on the camera.
Ο κινηματογράφος στοιχίζει ακριβά, και ο παραγωγοί προτιμούν να έχουν απέναντι τους "στέρεους" συναλλασόμενους.
Films are expensive, and producers want to have "solid" collaborators by their side.
Στον κινηματο­γράφο, η εικόνα, και ότι υπάρχει γύρω από την εικόνα, είναι πολύ ιεραρχημένο, και για κάποιον που γίνεται βοηθός είναι πολύ δύσκολο να ανεβεί
There are about a dozen reputed women directors of photography today in France working with full-length films, but there are also women assistants who, like their male counterparts, will remain just that perhaps for the duration of their careers.
Το αφιέρωμα στις γυναίκες της Ευρώπης
In cinema, photography and everything that revolves around it is hierarchical, and once
Η εποποιία των γυναικών στην 7η τέχνη στην Ευρώπη ιεραρχική προαγωγή στον επαγγελματικό τους χώρο.
I don't think that women in cinema necessarily need to work among themselves in a ghetto, but they need to take part in the hierarchic promotion of their jobs in the profession.
- Πιστεύετε ότι η εξέλιξη πον περιγράφετε για τη Γαλλία σνγκρίνεται με άλλες ευρωπαϊκές χώρες; αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνον εάν η Αγγλία, η Ισπανία, η Ελλάδα ... καταστούν σοβαροί χρηματο­δοτικοί εταίροι.
thought should also be given to a European distribution circuit, but we won't be able to replenish it unless England, Spain, Greece... are serious financial partners.
Προς στιγμήν, υπάρχουν συμπα­ραγωγές με τη Δημοκρατία της Τσεχίας.
At present, there are some co-productions with the Czech Republic.
Οι Τσέχοι έχουν έναν καλό κινηματογράφο, αλλά η Γαλλία δεν υπηρετεί την τσέχικη κινηματογραφική έκφρα­ση, απλώς κάνει ορισμένες παροχές υπηρεσιών εκεί, διότι στοιχίζουν φθηνότερα.
The Czechs have beautiful cinema, but France doesn't serve Czech film expression, it just hires services there because it is cheaper.
Ενώ το 80% των ευρωπαϊκών προβολών χρησιμοποιείται από τον αμερικάνικο κινηματο­γράφο, η Ευρώπη παραμένει απαθής απέναντι σ'αυτό το φαινόμενο χωρίς να λαμβάνει τα αντί­στοιχα μέτρα.
While 80% of European screens are used by American cinema, Europe does not really counter the phenomenon, it doesn't give itself the means to do so.
Αντιπροσωπεύουμε τον πιο σημαντικό παραγωγό ταινιών μεγάλου μήκους σε όλη την Ευρώπη.
In all of Europe, France is the biggest producer of full-length films for cinema.
Είναι μια ιδιαιτερότητα που μας δίνει δύναμη αλλά που εξηγείται επίσης από μια υποδομή.
It is a quality which makes us strong, but which is also explained by an infrastructure.
Είμαστε η χώρα που έχει το μεγαλύτερο αριθμό τεχνικών κινηματογράφου και κατά συνέπεια, ο αριθμός των γυναικών είναι αναλογικά επίσης μεγαλύτερος.
It is the country with the greatest number of film technicians, so, proportionally, there are also a greater number of women.
Το κοινωνικό αυτό στρώμα διαμορφώθηκε ιστορικά μέσα από μια κληρονομιά, εμπειρίες, συνδικαλιστι­κούς αγώνες, επαγγελματικές ενώσεις, κινηματο­γραφικά φεστιβάλ, σχολές, εμπειρίες στο χώρο δου­λειάς.
This social body has historically been built upon a heritage, particular practices, unions, professional associations, film festivals, schools, on-the-job training...
Για να επανέλθουμε πιο άμεσα στην ερώτηση σας, είναι στις βόρειες χώρες που βρίσκει κανείς επίσης γυναίκες παραγωγούς, υπεύθυνους μοντάζ και σεναριογράφους, αλλά όχι τεχνικούς εικόνας.
Getting back to your question, it's in the Nordic countries where there are women producers, editors, script-girls, but not technicians at the photo level.
Στην Αγγλία, είναι περισσότερο άνδρες οι υπεύθυ­νοι μοντάζ.
In England, the great chief editors are sooner men.
Στη Γερμανία, υπάρχουν γυναίκες σε θέσεις μοντάζ ή σεναριογράφοι, αλλά και εκεί, λίγες είναι οι γυναίκες στην εικόνα.
In Germany, there are women editors and script-girls, but again, few women in photography.
Πριν μερικά χρόνια, οργανώσαμε ένα συνέδριο για να αντισταθούμε στο κλίμα ξενοφοβίας που καταλάμβανε τη Γαλλία απέναντι στις γυναίκες τεχνικούς άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
A couple of years ago, we organised a colloquium in order to counter the xenophobic environment that had taken root in France vis-à-vis technicians from other European countries.
Στο συνέ­δριο αυτό, στο οποίο συμμετείχαν τεχνικοί κινη­ματογράφου απ'όλη την Ευρώπη, δεν υπήρχε παρά μία μόνο γυναίκα, από μια σκανδιναβική χώρα.
At the colloquium which was to bring together film technicians from all over Europe, there was only one woman, from a Scandinavian country.
Είναι ένα σημάδι (περισσότερο αποθαρρυντικό), γιατί επιθυμούμε να κάνουμε κάτι ώστε να πραγ­ματοποιηθούν συμπαραγωγές και να γίνουν σεβα­στά τα καλλιτεχνικά δικαιώματα...
It's a sign (a discouraging one), as we had hoped that co-productions might be made, that artistic rights might be respected...
Δεν υπάρχει ταινία ή ντοκυμαντέρ που να γίνεται στη Γαλλία χωρίς τη μερική επιδότηση του CNC.
There is not a film or documentary made in France that is not financed in part by the CNC.
Δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να αναθεωρηθεί το σύστημα των κρατικών χρηματοδοτήσεων στον κινηματογράφο, διότι είναι αυτό που του επιτρέπει να είναι σε σχετικά καλή κατάσταση, τη στιγμή που η βιομηχανία αυτή καταστράφηκε στις περισ­σότερες ευρωπαϊκές χώρες και κυρίως σ'αυτές που είχαν στο παρελθόν ένα σημαντικό εθνικό κινημα­τογράφο.
The system of State subsidies to cinema should not at all be questioned, as that is the reason for its relatively good health, while the industry is struggling in most other European countries - notably those which in the past had strong and interesting national film industries.
Χρειάζεται περισσότερο οι ευρωπαϊκές χώρες να πάρουν παράδειγμα απο τη Γαλλία, για να ζητήσουν τις αντίστοιχες χρηματοδοτήσεις.
Instead, European countries should do what France has done in order to get the subsidies for which we are envied.
Όλα αυτά εξελίσσονται, αλλά η ισότιμη Ευρώπη δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά με μεγάλη δυσκολία, διότι υπάρχει μια τρομακτική μείωση της απασχόλησης στο επάγγελμα μας.
All of that is coming about, but an equal Europe will be a difficult task, because a great many jobs are being lost in our profession.
'Ατομα, που κατείχαν μια εξαιρετική εκπαίδευση, γίνονται ξαφνικά άστεγοι, και το γεγονός αυτό αγγίζει όλο και περισσότερο έναν νέο πληθυσμό, 40/45 ετών.
People with excellent training are quickly becoming homeless, and it is affecting an ever younger age group - 40/45.
Χρειάζεται λοιπόν, παρ'όλα αυτά, οι γυναίκες να επενδυθούν σε τεχνικά κινηματογραφικά επαγγέλ­ματα, το όνομα των σημαντικότερων από αυτές να μπει ψηλά στην αφίσα και να μη διστάσουν να πάνε να δουλέψουν στις Ηνωμένες Πολιτείες ή όπου αλλού χρειαστεί. ·
Therefore, women need, despite everything, to invest in film technician professions, the best must have their names written in big letters and they must not hesitate to go work in the United States or anywhere else if needs be. ·
Σήμερα, όλο και περισσότερες ταινίες παράγο­νται με συγχρηματοδοτήσεις όπου η Γαλλία συμμε­τέχει με το μεγαλύτερο ποσό (υπό μορφή διαφόρων χρηματοδοτήσεων).
Currently, more and more films are being made on financial co-productions where France is contributing most of the money (in the form of various subsidies).
Χρειάζεται επίσης ένα δίκτυο διανομής σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά
It is up to each country to defend its rights to obtain, in their own countries, the establishment of a system like ours.
Το κίνημα έλαβε σύντομα διαστάσεις στην Γερμανία (πρώην ΛΔΓ).
Some atric nurse commits an act of aggression against a bank which allows the survival of a poorly run day-care center.
Στην ταινία Schwestern oder die Balance des Glücks (1979), υπέροχη ταινία που γύρισε αργότερα, η σκηνοθέτης κάνει μια σχεδόν κλινική περι­γραφή των ασυνείδητων μηχανισμών που δομούν τις σχέσεις τριιόν αδελφών.
Later, in the beautiful film Schwestern oder die Balance des Glücks (1979), the director gives an almost clinical description of the unconscious mechanisms structuring the relationship between three sisters.
Η αγάπη και το μίσος αλληλομπλέκονται, αναδεικνύο­ντας μια οικογενειακή αλήθεια που σπάνια προβάλλεται στην οθόνη.
Love and hate intermix, exposing a family reality rarely shown on screen.
Η Helma Sanders-Brahms (γεννημένη το 1940) δεν ήταν επίσης άγνωστη.
Nor was Helma Sanders-Brahms (born in 194U) an unknown. With Deutschland, bleiche Mütter (1980) she
Απρίλιος, Μάιος, Ιούνιος 1996 · αρ. 43
After the American model, the notion of the women's collective takes off immediately in larger cities such as Berlin and Hamburg.
Η εκατονταετία του κινηματογράφου αγώνα για να βγάλει από το σκοτάδι τις γυναίκες σκηνοθέτες.
the centenary of cinema bring women filmmakers out from the shadows.
Το 1984, η ταινία Der Schlaf der Vernunft, προσπαθεί να επανέλθει στην ιστορία των αγώνων αυτών και στην κληρονομιά που αφήνουν στις κόρες των φεμινιστριών.
In 1984, Der Schlaf der Vernunft, attempts to revisit to the story of those battles and the heritage that they represent for the daughters of feminists.
Προφανώς, η νέα γενιά των σκηνοθετών διεκδικεί περισσότερη ευχαρί­στηση και επιλέγει την κωμωδία ή ένα πιο ελαφρύ ύφος.
Evidently, the new generation of women filmmakers demand more pleasure and prefer come dies or a somewhat lighter tone.
ανάμεσα στην ίδια την ιστορία της (αυτή ενός παιδιού του πολέμου) και στη χώρα της κάτω από τη ναζιστική μπότα.
establishes painful ties between her own story (a child of the war) and that of her country in the grip of nazism.
Η Heike Sander (γεννημένη το 1937) δημιουργεί το περιοδικό κινηματογράφου "Frauen und Film" (1974) πριν να γυρίσει την ταινία Die allseite redurziete Persönlichkeit (1977), στην οποία μεταχειρίζεται με μεγάλη ευστροφία το πρώην τείχος του Βερολίνου παραλληλίζο­ντας το με τη γυναικεία ταυτότητα που και αυτή είναι διχοτομημένη και κατακομματιασμένη.
Helke Sander (born in 1937) establishes the cinema revue "Frauen und Film" (1974) before making Die allseite redurzeite Persönlichkeit (1977), a film which very cleverly uses the former Berlin wall as a metaphor of women's identity, it too divided and broken.
Οι αυθεντικές αυτές ταινίες, ταυτό­χρονα μαχητικές και υψηλής ποιότητας, απο­δεικνύουν (μεταξύ άλλων) την ενεργητικότη­τα και τη δημιουργική δύναμη του γερμανι­κού κινηματογράφου της εποχής.
These original films, both combative and of superb quality, demonstrate (among other things) the energy and the creative power of German cinema of that period.
Το παιχνίδι με τις συμβατό­τητες του μοντερνισμού και της κλασικής πρωτοπορίας αποτελεί μια από τις σταθερές του έργου της, του οποίου οι πρώτες δημι­ουργίες: Laokoon und Söhne (1972 μικρού μήκους) και Madame Χ - Eine Absolute Herrscherin (1977), πρώτη της ταινία μεγά­λου μήκους, ξεχωρίζουν από την έλλειψη αφηγηματικού περιεχομένου.
Among her first films: Laokoon und Söhne (1972), a short film, and Madame X - Eine Absolute Herscherin (1977), her first full-length film, stand out in the absence of narrative content.
Ενώ τα νέα μέσα μεταφορών και επικοινωνίας εκμηδενί­ζουν το χρόνο και το χώρο, και τα μέσα ενη­μέρωσης και ο τουρισμός απλοποιούν ολό­κληρο τον κόσμο, οι ταινίες της Ottinger προσπαθούν να επαναφέρουν την απόσταση και τη διαφορά.
While new transportation and communication means reduce time and space to nothing and media and tourism rob the world of its originality, Ottinger's films attempt to rebuild distance and difference.
Η πραγματικότητα στις ται­νίες της Ottinger δίνει την ίδια προσοχή στο καθημερινό όπως και στο φανταστικό, στη συνειδητή ενέργεια όπως και στα ασυνείδητα κίνητρα, καθώς και σε όλες τις μορφές περι­θωριακής έκφρασης, γεγονός που της κόστι­σε τον τίτλο της "Βασίλισσας του υποκό­σμου στο Βερολίνο" (Roswitha Mueller).
Reality in Ottinger's films gives the same attention to "every day" as to the imaginary, to conscious action as to unconscious motivation as well as to all forms of marginal expression, which earned her the title of "Queen of Berlin's underground" (Roswitha Mueller).
Είναι οι ίδιες οι γυναίκες που υποχρέωσαν "τους επαγγελματίες του χώρου" να τις αναγνωρί­σουν και να τους παραχωρήσουν 50% της εκπροσώπησης σε όλα τα θεσμικά όργανα.
It is the women themselves who obliged the "male professionals of the profession" to acknowledge them and to reserve 50% representation in all institutional bodies for them.
Μέσα από δημοσιεύσεις, σεμινάρια, ταινίες τεκμηρίωσης και δημόσιες συζητήσεις, σκη­νοθέτριες μεταξύ των οποίων οι Jutta Brückner, Christina Perincioli, Claudia Von Alleman, όσες εκθέσαμε ήδη και η Ula Stöckl, δεν έπαυσαν να διεκδικούν το μερί­διο χρηματοδότησης τους.
Through publications, seminars, documentaries and public debate, women filmmakers such as Jutta Brückner, Christina Perincioli, Claudia Von Alleman,those already mentioned and Ula Stöckl make nearly one film every year.
Η πρώτη της ταινία μικρού μήκους Antigone (1964) ακολουθεί­ται το 1968 από την Neun Leben Hat die Katze, πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους, της οποίας η προβολή απαγορεύτηκε.
Her first short film Antigone (1964) is followed in 1968 by Neun Leben Hat die Katze, her first full-length film which is to be distributed to 600 theatres, but is prohibited.
Το Βέλγιο, παρά την απουσία του στο πανόραμα αυτό, επευφημείται στο Φεστιβάλ των Καννών (1975) για την ταινία της Chantal Åkerman: Jeanne Dielman, 23, quai du Commerce, 1080 Bruxelles.
Belgium, so absent from this panorama, is nonetheless acclaimed at the Cannes Film Festival (1975) for the film by Chantal Åkerman: feanne Dielman, 23 quai du Commerce, 1080 Bruxelles.
Αφηγείται σε πραγματικό χρόνο (η ταινία διαρκεί περισ­σότερο από τρεις ώρες) την κατάσταση μιας γυναίκας εγκλωβισμένης στις οικιακές ασχο­λίες που περνάει, λόγω της απομόνωσης της και της πλήξης της, μέσα από συμπεριφορές που πλησιάζουν την τρέλα.
It tells, in real time (the film lasts over three hours), of the state of mind of a woman cooped up with housework and who, because she is cooped up, and because of this tediousness, approaches behaviour close to insanity.
Αληθινή σημαιο­φόρος του φεμινιστικού κινήματος, η ταινία αυτή ξεπερνά την πρόθεση της μέσα από μια προσωπική αισθητική που θα επιβεβαιωθεί στις επόμενες ταινίες της σκηνοθέτου: Les Rendez-vous d Anna (1978), Toute Une nuit (1982), Les Années 80 (1983)...
True standard bearer of the feminist move ment, the film also goes a step further with a personal aesthetic which reappears in the director's later films: Les Rendez-vous d'Anna (1978), Toute Une nuit (1982), Les Années 80 (1983)...
Οποιαδήποτε μικρή κίνηση γίνεται μεγάλη αρκεί να αποδίδεται με την αξιοπρέπεια της και την αλήθεια της" (Anne-Marie Faux).
Any little gesture becomes as large as life provided it is ren dered in all its dignity and in a true light". (Anne-Marie Faux).
σα και εργαζόμενη στη Γαλλία) έχει μια ιδι­αίτερη θέση στον κινηματογράφο, αυτή της γυναίκας των γραμμάτων.
Marguerite Duras (born in 1914 in Giadinh Vietnam, but living and working in France) has a unique status in the cinema as a woman of letters.
Δημιουργός περί­που είκοσι ταινιών, όπως La Musica (1967), Détruire dit-elle ( 1969), India Song ( 1975) και Le Camion (1977), επαγγέλλεται έναν κινη­ματογράφο πολύ λογοτεχνικό, όπου η εικό­να αποχωρίζεται το ηχογραφημένο κείμενο.
Having made some twenty films, from Di Musica (1967) to Détruire dit-elle (1969), India Song (1975) and Le Camion (1977), her cinema is very literary, where the picture seems disassociated with the text from the sound tape.
Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνει να δημιουρ­γήσει μια διηνεκή αντίστιξη στη σκέψη των θεατών ανάμεσα σε μια φανταστική έκκληση και την κινηματογραφική εικόνα.
She also succeeds in creating a perpetual counterpoint in the minds of spectators between imaginary evocation and film image.
Η ίδια δηλώνει το 1959: "Περνώντας απο το βιβλίο στην ταινία, πιστεύω ότι συνεχίζω πάντοτε να γράφω, αλλά ότι γράφω αλλού".
"In shifting from books to film, I think I continue to write, but I write else where", she explains in 1959.
Στην Ιταλία, η κωμωδία γνωρίζει επιτυχία και καθίσταται μια από τις μορφές έκφρα­σης που χρησιμοποιείται όλο και περισσότε­ρο στον κοινωνικό και πολιτικό διάλογο.
In Italy, comedy is alive and well and has become one of the means of expression the most directly engaged in the social and political debate.
Στις συνθήκες αυτές, η Lina Wertmüller (γεννημένη το 1928) που υπήρξε βοηθός του Federico Fellini γυρίζει Mimi, metallurgico ferito nell'onore ( 1977) καυστική κωμωδία, η οποία μετά την προβολή της το 1972 στο Φεστιβάλ των Καννών, θα γνωρίσει μια διε­θνή επιτυχία.
In this context, Lina Wertmüller (born in 1928) who was the assistant to Federico Fellini, makes Minti, metallurgico ferito nell'onore (1977) with excessive humour, but which is internationally successful as it is presented at the Cannes Film Festival in 1972.
Σ'ένα τελείως διαφορετικό είδος η Maternale (1978) της Giovanna Gagliardo είναι μια καταπληκτική ταινία που συνδέει την αισθητική μιας φωτεινής, φροντισμένης και απέραντα γλυκείας μορφής με την πολυπλοκότητα του λόγου (η μητρική εικόνα, ταυτό­χρονα αντικείμενο αγάπης και μίσους).
In an opposite genre, Maternale (1978) by Giovanna Gagliardo is a magnificent film which joins the aesthetic of a light, wellgroomed and infinitely soft form, but with the complexity of its theme (the maternal image, object of both love and hate).
Μέσα από τη συνάντηση της καθημερινής ζωής μιας οικοκυράς αστής που ασχολείται με την ασθε­νή κόρη της, η ταινία αποδί­δει με υπονοούμενο τρόπο τις αλλοτριωμένες σχέσεις που κάτω από το κάλυμμα της αγάπης, συνδέουν τη μητέρα με την κόρη της.
In telling of the everyday life of a homemaker in bourgeois society who takes care of her sick daughter, it unveils· the consciousness of the growing distance in a relationship which, under the guise of love, unites mother and daughter.
Η ταινία αυτή αναπαραστά τη σχέση μητέρα-κόρη σαν μια θανάσιμη αντιπαράθεση.
The film depicts the motherdaughter relationship as a mortal combat.
Στη Γαλλία, μέσα στην παθιασμένη ατμό­σφαιρα της δεκαετίας του 70, πολυάριθμες σκηνοθέτες πλησιάζουν την μία ή την άλλη πλευρά του φεμινισμού με τη φαντασία.
In France, in the passionate climate of the seventies, many women filmmakers address this or that aspect of feminism through fiction.
Πρώτη η Nelly Kaplan , χτυπά αλλύπητα με βιαιότητα και χιούμορ τη φαλλοκρατία με την ταινία La Fiancée du pirate (1969).
Nelly Kaplan, the first to do so, mercilessly attacks male chauvinism with raciness and humour in La Fiancée du pirate (1969).
Για μεγάλο διάστημα βοηθός του Abel Gance και των καινοτομιών του, η Magirama (1956), θα γνωρίσει δόξες στη Βενετία και μια χωρίς προηγούμενο επιτυχία στο κοινό.
Long-time assistant to Abel Gance and his innovations, Magirama (1956), she is honoured in Venice and achieves unprecedented public success.
Η κύρια ερμηνεύτρια της, Bernadette Lafont, εκτιμά την ταινία ως μια απελευθερωτική πράξη όπου η νέα γυναίκα αντιτίθεται στη θρησκομανία και στη μικροαστική ηθική ενός χωρι­ού.
Her lead actress, Bernadette Lafont, appreciates the liberating quality of the film in which a young woman rebels against the bigotry and bourgeois moral of a small village.
Η Coline Serreau, γεννημένη το 1948, με την ταινία Pourquoi Pas? (1977) σκηνοθετεί την ιστορία της συμβίωσης τριών προσώ­πων, και μέσα από ένα τόνο κωμωδίας, συνταράσσει τον κομφορμισμό των αστών.
Born in 1948, Coline Serreau with Pourquoi Pas? (1977) focuses on a ménage-à-trois and, with its comic tone, challenges the rules of bourgeois conformism.