natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά δεύτερο λόγο, τα μέλη του ταμείου υποχρεώθηκαν να καταβάλουν υψη­λότερες εισφορές για την κάλυψη των υψηλóτερoJV διαχειριστικών εξóδoJV των συνταξιοδοτικών προγραμμάτων μικρής κλίμακας σε σύγκριση με αυτά των κλαδικό« προγραμμάτων ευ­ρείας κλίμακας.
A different example of privatisation, in a broad sense, in this general area is the establishment of the Child Support Agency in the UK in 1993, set up to identify and trace absent parents — fathers, in particular — with the aim of increasing the amount that they pay to support their children (through the application of a fixed, and controversially rigid, formula to their present income) and, accordingly, to reduce the amount the State has to pay.
Σε ορισμένους τομείς, η ελευθερία επιλογής TOJV καταναλω­τών είναι πολύ πιθανό να επιφέρει αύξηση των δαπανών, ιδιαίτερα κα­θώς τα πραγματικά εισοδήματα αυ­ξάνονται.
The extra cost, however, has been offset by a reduction in their social insurance contributions (proportionately greater for lower than higher wage-earners), which on aver age more than compensates for the additional expenditure they are ex pected to incur.
Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και κοινωνικές υπηρεσίες
A combination of public and private provision is most prevalent in respect of health care.
Κατά το παρελθόν, πα­ρόμοια προγράμματα καταρτίζονταν κατά κύριο λόγο από τους εργοδότες και απευθύνονταν σε συγκεκριμένες επαγγελματικές κατηγορίες ή στο προσωπικό aux^^mévojv επιχειρή­σεων.
In all Member States, the private sector is involved to some extent in the supply of treatment and services and in most countries its importance has increased since 1980 (the only exceptions between 1980 and 1993 were Belgium, the Netherlands and Finland — see Chapter 5 below). At the same time, an increasing proportion of the cost of treat ment and of prescriptions has been passed onto patients.
Τα τελευταία χρόνια όμως, με τη βοήθεια οικονομικών κινήτρων και ευρείας δημοσιότητας, έχουν γίνει προσπάθειες να διαδοθεί ευρύ­
Moreover, in two countries, in particular, the Netherlands and the UK, significant reforms have taken place in the way the system is organised, both with the intention of introducing more
Η τάση προς την ιδιωτικοποίηση χα­ρακτηρίζεται από ευρύ πεδίο εφαρ­μογής, είναι όμιος προφανέστερη σε σχέση με τις συντάξεις γήρατος, την ιατρική περίθαλψη, τις κοινωνικές υπηρεσίες και τις παροχές ασθένειας και αναπηρίας.
Concern about the scale and growth of sickness and invalidity benefits has, in recent years, led governments in two countries, in particular — the Netherlands and the UK — to look for ways of reforming the system of payments in order to curb expenditure, partly through tightening eligibility criteria and partly through reducing the level of income support or abolishing benefits completely.
Στη συνέχεια εξετά­ζονται με τη σειρά οι πρόσφατες εξε­
In both countries, policy has been aimed at shifting responsibility for
Αναφορικά με την ιατροφαρμακευτι­κή περίθαλψη, επικρατούν κυρίως συνδυασμοί κρατικό« και ιδιωτικών συστιψυχαον παροχών.
As in the Netherlands, such a change is deliberately designed to give
Στοιχεία των ανίκανων προς εργασία στην Ένωση
Numbers of disabled in the Union
Δεν υπάρχουν συγκρίσιμα και αξιόπιστα στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των ατόμων που εισπράττουν αναπηρικά επιδόματα ή επιδόματα ανικανότητας στο εσοπερικό της Ένωσης.
Comparable and reliable data on the number of people drawing invalidity or disability benefits in the Union are not available.
Συγχρόνως, ένα διαρκώς αυ­ξανόμενο ποσοστό του κόστους της θεραπείας και των ιατρικών συντα­γών μετατέθηκε στους ώμους των ασθενών.
Nevertheless, while more systematic monitoring of leave might be called for, there is a danger that a result of the change will be to discourage em­ployers from hiring people who are regarded as likely to be prone to spells of absence for illness or to retain those who have already shown themselves to be.
Ο σχετικός αριθμός των ατόμων που είναι ταξινομημένα στις Κάτω Χώρες και στο HvoJμέvo Βασίλειο στην ανωτέρω βάση ως οριστικώς ανίκανα προς εργασία σε σχέση με άλλα μέρη της Ένωσης είναι εντυπωσιακός.
The relative numbers of people classified as permanently disabled in the Netherlands and the UK on this basis in relation to other parts of the Union is striking.
Και στις δύο χώρες, περίπου 7% των ατόμων στην ομάδα ηλικίας 45 με 54 ετών και 15 16% στην ομάδα των 55 με 64 ετών θεωρούσαν τον εαυτό τους οριστικά ανίκανο το 1994 (Σχήμα 10).
In both countries, some 7% of people in the 45 to 54 age group and 15­16% of those in the 55 to 64 age group considered themselves to be permanently disabled in 1994 (Graph 10).
Τα ποσοστά αυτά, που είναι σχεδόν βέβαιο ότι αντανακλούν περισσότερο το είδος της εισοδηματικής ενίσχυσης που ει­σπράττουν τα ανίκανα άτομα παρά τον πραγματικό αριθμό τους, είναι διπλάσιες των μέσoJV όρων ολόκληρης της Ένωσης — αν και θα πρέπει να σημειωθεί ότι για ορισμένες χώρες τα στοιχεία είναι ελλιπή, και ιδιαίτερα για τη Γαλλία, για την οποία δεν υπάρχουν καθόλου στοιχεία.
These proportions, which almost certainly reflect the kind of income support which they are receiving rather than the actual number of people who are disabled, are twice as high as the averages for the Union as a whole — though it should be noted that the data are incomplete for some countries, France, in particular, for which there are no data at all.
Κατά συνέ­πεια, συνάγεται ότι τα μισά από το σύνολο των ανίκανων ατόμων στην Ένωση ζούσαν σ' αυτές τις δύο χώρες.
Around half of all the disabled people in the Union were, therefore, living in these two countries.
Επιπλέον, και στις δύο περιπτώσεις, οι αναλογίες έχουν αυξητική τάση με την πάροδο του χρόνου, αν και στις Κάτω Χώρες μεταξύ 1993 και 1994 υπήρξε κάποια μείωση στη νεότερη από τις δύο ομάδες ηλικίας, ίσως λόγω αυστηρότερων προϋποθέσεων για την επιλεξιμότητα.
Moreover, in both cases, the proportions have tended to increase over time, though there was some fall in the Netherlands for the younger of the two age groups between 1993 and 1994, perhaps in response to the tightening of eligibility conditions.
Άτομα 45-54 και 55-64 ετών οικονομικά μη ενεργά λόγω μόνιμης αναπηρίας, 1987 και 1994
People aged 45-54 and 55-64 economically inactive because of being permanently disabled, 1987 and 1994
% πληθυσμού 55-64
% population 55-64
% πληθυσμού 45-54
% population 45-54
D 1994 περιλαμβάνονται τα νέα ομοσπονδιακά κρατίδια.
D 1994 includes new Länder; F no data
Τα τελευταία χρόνια, η ανησυχία σχε­τικά με την κλίμακα και την αύξηση
As governments in these two countries and others in the Union have focused on reducing social expenditure, in Germany, the scope of the system has been extended to include a new func­tion, insurance against long­term care (Pflegeversicherung), financed, as noted above, by a general increase in contributions. The novelty of this
Κεφάλαιο 2 -Η προσαρμογή στην αλλαγή: πρόσφατες μεταρρυθμίσεις και θεμελιώδεις εξελίξεις νείας, ίσως και καθόλου, écrtoj και αν οι δημόσιες δαπάνες σημείωσαν πτώ­ση.
Chapter 2 - Adapting to change: recent reforms and key developments move is not the provision of support for care itself — in a number of other Member Stales, care is provided as pari of health or social services or as part of their social assistance arrangements— but its incorporation in the social insur­ance system as such.
μάδων ασθενείας. Όμως. το πρόσθε­το κόστος αντισταθμίσθηκε με τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορο« τους (αναλογικά μεγαλύτερη για τους χαμηλόμισθους από ό,τι για τους υψη­λόμισθους), πράγμα που υπερκαλύ­πτει κατά μέσον όρο την πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση που αναμέ­νεται να έχουν.
countries, in addition to the Netherlands and the UK where reforms have been most substantial, such as Italy, Germany and Spain, attempts have either been made or are being considered to introduce more competition into the system with a view to raising efficiency.
'O^OJÇ και στις Κάτω Χώρες, μία τέ­τοια αλλαγή έχει σχεδιασθεί με την πρόθεση να δοθεί στους εργοδότες ένα ισχυρό κίνητρο για να προσπαθή­σουν να ελαττώσουν τις περιπτώσεις απουσίας λόγω ασθενείας.
On the other hand, in Denmark the opposite is occurring with the introduction and expansion of contributions, though from an­other perspective this can be seen as move towards convergence with the rest of the Union where there is a more mixed pattern of financing.
Συμπερασματικές παρατηρήσεις
Concluding remarks ne conclusion to be drawn from the above is that, just as
Στις Κάτω Χώρες ψηφίσθηκαν το 1993 νομοθετικές ρυθμίσεις βάσει των οποίωντο επίπεδο και η διάρκεια TOJV παροχο« εξαρτώνται από την ηλικία, διευρύνεται ο ορισμός της α­πασχόλησης που θεoJρεíται εύλογη για τον αιτούντα και αρχίζει η εφαρ­μογή τακτικών ιατρικών εξετάσεων.
Common trends are also apparent with regard to privatisation, if this is defined in very general terms to encompass any changes which lead to more private sector involvement in the provision of social protection or individuals having more responsi­bility and choice over the amount and form of protection provided.
Συγχρόνως, ζητείται από τις επιχειρήσεις να καταστριόσουν πολι­τικές για το μετριασμό TOJV άδειο« ασθενείας.
At the same time, there is little sign of any general move to narrow the scope of social protection coverage or to with­draw universal entitlement to income support and access to services.
ανωτέρω είναι ότι, όπως ακριβώς τα κράτη μέλη χαρακτηρίζονται από ου­σιαστικές διαφορές στα συστήματα κοινωνικής προστασίας που εφαρμό­ζουν, καθο^ς τονίζεται και στο Κεφά­λαιο 1, έτσι παρατηρήθηκαν τα τελευταία χρόνια και ορισμένες ανό­μοιες εξελίξεις.
Member States are characterised by significant differences in their social protection systems, as emphasised in Chapter 1, so too have there been a number of disparate developments over recent years.
Παρ'όλα αυτά, υπάρ­χουν σαφείς ενδείξεις σύγκλησης στη λήψη μέτρων και στα σημεία εστιασμού της πολιτικής, πράγμα που δε θα πρέπει να προξενεί κατάπληξη με δε­δομένη την κοινότητα των προβλημά­ των και TOJV προκλήσεων που αντιμετωπίζονται.
Nevertheless, there are clear signs of some conver­gence in the measures taken and in the focus of policy effort, which should not be too surprising given the common nature of the problems and challenges faced.
Η εμπειρία από τη Γερμανία, στην οποία για αρκετό διάστημα η εργοδο­σία είχε την ευθύνη της καταβολής επιδoμáTOJV ασθενείας, φαίνεται να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αυτό δε θα είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα.
In addition, there is a common trend away from a passive policy of in­come support towards active measures to get people into a position where they can support themselves rather than having to rely on the State.
Στην πράξη, τα άτομα που έχουν με­γαλύτερη πιθανότητα να υποστούν δυσμενείς επιππόσεις από την αλλα­γή των ρυθμίσεων είναι οι εργαζόμε­νοι σε μικρές επιχειρήσεις, στις οποίες οι έλεγχοι είναι σκόπιμα σχε­τικά χαλαρότεροι.
In some Member States, the public authorities are much more ac­tively engaged in the job creation process than in others, where they have concentrated more on an enab­ling role, removing restrictions and obstacles to employment growth.
ΣυγχρóvoJς, η γερ­μανική εμπειρία φαίνεται ακόμη να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δε θα υπάρξει από την αλλαγή σπουδαία οικονομία στο σύνολο των δαπανο« που αναφέρεται στα επιδόματα ασθε­
What is meant by active policy, therefore, differs in some degree across the Union and has come to cover a broad range of widely differ­ing measures and approaches. In most Member States, however, im­proving the functioning of the em­ployment services and the help and advice given to job seekers has been a central part of policy.
Παρόμοια μέτρα έχουν εφαρμοσθεί και στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Most particularly, in all Member States, governments have been in­creasingly concerned with contain­ing costs, especially of old­age pensions and unemployment com­pensation, two areas where the actual and impending pressure for expendi­ture growth is acute.
Με ισχύ από τον Απρίλιο του 1995, τα επιδό­ματα στις περιπτώσεις βραχυπρόθε­σμης ασθένειας και μακροπρόθεσμης αναπηρίας συγχoJvεύθηκav σε ενιαίο Επίδομα Ανικανότητας, με το επίπε­δο των πληρωμών να αυξάνεται ανά­λογα με τη διάρκεια και με απαίτηση τακτικών, ανεξάρτητων και περισσό­τερο αυστηρό« ιατρικών ελέγχoJV.
The action taken in this respect has also been similar, taking the form of targeting entitle­ment to benefit more narrowly — in respect of pensions, by raising the age of retirement — as much as di­rectly reducing the rates of benefit paid.
Επιπλέον, από τον Απρίλιο του 1994 οι εργοδότες κατέστησαν υπεύθυνοι για την κάλυψη TOJV πρώτων 28 εβδο­
Indeed, in the Southern countries of the Union as well as in Ireland, sub­stantial progress has been made towards the establishment of systems comparable in their coverage and the level of support provided to those in other Member States.
Ειδικότερα, το ενδιαφέρον óλoJV TOJV κυβερνήσεων των κρατών μελών συγκεντρο«εται ολοένα και περισσότε­ρο στον περιορισμό των δαπανών, κυρίως όσον αφορά τις συντάξεις γή­ρατος και τις αποζημώισεις TOJV ανέρ-
In financing, there has been a wide­spread shift away from contributions, especially those levied on employers towards increased reliance on taxa­tion on the grounds that the former is liable to add to labour costs and so deter job creation and damage cost competitiveness. As part of this, a general search for alternative forms
Κεφάλαιο 3 - Τάσεις Κοινωνικής Προστασίας και Χρηματοδότησης της
Chapter 3 - Trends in social protection and its financing
Κεφάλαιο 3 Τάσεις Κοινωνικής Προστασίας και Χρηματοδότησης της
Chapter 3
Το 1993, οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας (που εξ ορισμού πε­ σιο κατ' άτομο ποσό για κοινωνική προστασία απ' ό,τι η Ισπανία, πάνω από το διπλάσιο απ' ότι η Ιρλανδία και σχεδόν το τριπλάσιο απ' ότι η Πορτογαλία.
Trends in social protection and its financing n 1993, expenditure on social pro­tection — defined to include old-
ριλαμβάνουν τις συντάξεις γήρατος, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τις παροχές ασθενείας και αναπη­ρίας, τα επιδόματα ανεργίας και τις δαπάνες για τις δημόσιες υπηρεσίες απασχόλησης, τα οικογενειακά επι­δόματα, τα επιδόματα μητρότητας και στέγης, καθώς και τις διοικητικές δα­πάνες) ανήλθαν κατά μέσον όρο σε περίπου 29% του κοινοτικού ΑΕΠ.
age pensions, health care, sickness and invalidity benefits, unemploy­ment compensation and spending on public employment services, family allowances, maternity and housing benefits as well as administrative costs — averaged around 29% of Community GDP.
Αυτό αντιστοιχεί σε ποσό που μόλις υπερβαίνει τα 4.500 ECU ανά άτομο που ζει στα κράτη μέλη.
This was equival­ent to just over 4,500 ECU per person living in the Member States.
ECU), ενώ η αντίστοιχη δαπάνη της Ελλάδας μόλις που υπερβαίνει τις 1.600 ΜΑΔ κατ' άτομο, δηλαδή δια­φορά άνω του τετραπλασίου.
protection for every person resident in the country, Greece spent only 1,600 PPS per person, a difference of over 4 times.
Έτσι, και με κριτήριο την αγοραστική δύναμη, το 1993 τόσο η Δανία όσο και οι Κάτω Χώρες δαπάνησαν περίπου το διπλά­
Although the extent of variation was less for other Member States, it was still the case that there was a con­siderable difference between the level of expenditure in the more developed and more prosperous countries in the Union and the less developed ones, such as Greece, Potugal and Ireland. Both the Netherlands and Denmark,
Παρ' όλο ότι οι διαφορές αυτές αντα­νακλούν σε μεγάλο βαθμό τις διαφο­ρές του ύψους του πραγματικού κατά κεφαλήν εισοδήματος (και αγοραστι­κής δύναμης), είναι ωστόσο γεγονός ότι διαφαίνεται μια τάση (αν και κα­θόλου ομοιόμορφη) αύξησης των κοι­νωνικών δαπανών σε σχέση με το ΑΕΠ, ανάλογης με το επίπεδο του πραγματικού εισοδήματος (Σχήμα
Although these differences largely re­flect differences in levels of real in­come — and purchasing power—per head, it is, nevertheless, the case that there is a perceptible tendency, even if
Κατά κεφαλήν δαπάνες για κοινωνική προστασία και σε σχέση με το ΑΕΠ, 1993
Social protection expenditure per head and in relation to GDP, 1993
D περιλαμβάνονται τα νέα ομοσπονδιακά κρατίδια
D includes new Lander
Οι διαφορές επιτείνονται προκειμέ­νου για τη μέση κατά κεφαλή δαπάνη.
In terms of average expenditure per head of population, differences are even wider.
Το μέσο κατά κεφαλή ποσό που δα­πάνησε το Λουξεμβούργο το 1993 για κοινωνική προστασία του συνόλου των ατόμο« που διαμένουν στη χο^ρα υπερέβη τις 6.600 ΜΑΔ (μονάδες αγοραστικής δύναμης, οι οποίες προ­σφέρονται καλύτερα ως τρόπος μέ­τρησης του ελέγχου TOJV πραγματικών πóρoJV σε σχέση με άλλες χώρες της Ένωσης, απ' ότι το μέγεθος σε όρους
While Luxembourg in 1993 spent an average of over 6,600 PPS (purchasing power standards, which is a better measure of the com­mand over real resources relative to other countries in the Union than the figure in ECU terms) on social
Κεφάλαιο 3 - Τάσεις Κοινωνικής Προστασίας και Χρηματοδότησης της γή του ποσού που θα δαπανηθεί για κοινωνική προστασία, ακόμη και με­ταξύ κρατών με συγκρίσιμο επίπεδο πραγματικού εισοδήματος.
Chapter 3 - Trends in social protection and its financing much to spend on social protection even between countries with similar levels of real income, therefore, differs markedly between Member States.
Από την άλλη πλευρά, το πραγματικό εισόδημα δεν αποτελεί με κανένα τρόπο το μόνο καθοριστικό παράγο­ντα του ύψους της δαπάνης.
Real income, on the other hand, is by no means the only determinant of ex­penditure levels.
Η διαφο­ροποίηση των χωρών ως προς την ανάγκη κοινωνικής προστασίας είναι επίσης συνάρτηση της διάρθρωσης του πληθυσμού (ποσοστά των ηλικιω­μένων), του ποσοστού της ανεργίας, των ανισοτήτων στην κατανομή του εισοδήματος και άλλων.
Countries also vary in tenns of the need for social protection because of different population struc­tures (the proportion of elderly people), different levels of unemploy­ment, different disparities in under­lying income distribution and so on.
Ειδικότερα, μείζων στό­χος είναι να εξεταστεί κατά πόσο οι δημογραφικές τάσεις, και πιο συγκε­κριμένα η μεταβολή του αριθμού των ατόμων που είναι ενδεχόμενο να έχουν ανάγκη προστασίας ή αρωγής, ευθύνονται για τις μεταβολές των κοι­νωνικών δαπανών που συντελέστη­καν περί την τελευταία δεκαετία.
In particular, a major aim is to consider how far demographic trends, and more specifically changes in the numbers potentially in need of protection, or support, can account for the changes in social ex­penditure which have occurred over the past decade or so.
Οι διαφορές αυτές, καθώς και οι αλλαγές που έχουν υποστεί με
Outline of analysis hese differences, and the
Αυτό σημαίνει ότι, όσο οι οικονο­μίες αναπτύσσονται και αποκτούν ευ­ρωστία, τείνουν να διαθέτουν ολοένα και υψηλότερο ποσοστό των πόρων τους στην κοινωνική προστασία, με τις διάφορες μορφές της.
In other words, as econ­omies develop and become richer, they tend to devote an increasing proportion of resources to social protection in its various aspects.
Εν τούτοις, η έκταση του ίδιου του φαινομένου ποικίλλει από χώρα σε χο3ρα.
The extent to which this happens, however, itself varies be­tween countries.
Οι Κάτω Χώρες και η Ιταλία, χώρες με περίπου το ίδιο επίπεδο του κατά κε­φαλήν ΑΕΠ εκφραζόμενου σε όρους μονάδων αγοραστικής δύναμης, πα­ρουσιάζουν μεγάλη διαφοροποίηση στα ποσά που δαπανούν για την κοινο)νική προστασία, σε σχέση με το ΑΕΠ.
The Netherlands and Italy, with much the same levels of GDP per head when expressed in purchasing power standard terms, have very different levels of spending on social protection in relation to GDP.
Ενώ το 1993, οι δαπάνες της πρώτης ανήλθαν στο 33,5% εκείνες της δεύτερης παρέμειναν κάτω του 26%.
Whereas in the former it amounted to 33'/:% in 1993, in the latter it was under 26%.
Πράγματι, σε όλα τα βόρεια κράτη μέλη όπου το κατά κεφαλήν ΑΕΠ ήταν υψηλότερο από το ΑΕΠ στις Κάτω Χώρες (ή της Δανίας), η δαπάνη για κoιvoJvική προστασία ήταν μικρότερη, και σε ορισμένες περιπτώσεις η διαφορά ήταν αισθητή.
Indeed, in all Northern Member States where GDP per head was higher than in the Netherlands (or Denmark), social protection expenditure was lower, in some cases significantly so.
Επομένως, διαφοροποιείται σημαντι­κά μεταξύ TOJV κρατών μελών η επιλο­ την πάροδο του χρόνου, συγκαταλέ-
The choice of how them over time are among the issues examined in this chapter, which is
Δαπάνες κοινωνικής προστασίας και κατά κεφαλήν ΑΕΠ, 1993
Social protection expenditure and GDP per head, 1993
„_ Δαπάνες κοινωνικής προστασίας (% ΑΕΠ) àb
Social protection expenditure (% GDP)
♦ Ι
♦ I
♦ Ε
♦ E
D περιλαμβάνονται τα νέα ομοσπονδιακά κρατίδια
Excluding L; D includes new Länder
Όμως, μία τέτοια ανάλυση δε θεμε­λιώνει στέρεα συμπεράσματα.
Such an analysis, however, is by no means straightforward.
Επομένως, ενώ υπάρχει τώρα μια σχετικά πλήρης σειρά από στοιχεία που αφορούν τις δαπάνες κοινωνικής προστασίας στο εσωτερικό της Ένωσης, διαμορφω­μένα με τρόπο ώστε να είναι κατά το δυνατό περισσότερο συγκρίσιμα (χο)ρίς όμως να περιλαμβάνονται δύο από τα τρία νέα κράτη μέλη), σειρά που αποτελεί τη βάση της υπόψη ανά­λυσης (βλέπε Σημειώσεις και πηγές, στο τέλος της έκθεσης), υπάρχουν πο­λύ λιγότερα στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των δικαιoύχoJV κoιvoJvικής προστασίας, είτε με τη μορφή ενίσχυ­σης του εισοδήματος είτε με άλλη μορφή παροχής.
Thus while there is now a relatively well developed set of data on social protection expendi­ture in the Union designed to be as comparable as possible (though not as yet including two of the three new Member States), which forms the basis for the analysis here (see Notes and sources at the back of the report), there is considerably less information about the number of people in receipt of social protection, whether in the form of income support or the various services provided.
Γενικά, η έλλειψη στοιχειών αναφορικά με τους δι­καιούχους σημαίνει ότι, προκειμένου για ομάδες υψηλού κινδύνου (π.χ. άτομα που υπερβαίνουν την ηλικία συνταξιοδότησης στις διάφορες χώ­ρες), θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν πληθυσμιακά στοιχεία ή στοιχεία από την αγορά εργασίας, αντί να λαμβά­νονται ενδεικτικά στοιχεία του αριθ­μού TOJV δικαιούχοιν της βοήθειας.
In general, the lack of data on beneficiaries means that population or labour mar­ket figures for groups at risk (for example, the number of people above retirement age in the various coun­tries) have to be used instead to serve as a proxy for the numbers receiving support.
Συνεπούς, δεν είναι δυνατό να εξετα­στεί η πραγματική κατάσταση σχετι­κά με το εύρος της κάλυψης που παρέχουν τα συστήματα κoιvoJvικής προστασίας, κατά πόσο δηλαδή αυ-
As a result, it is not possible to examine what is happening to the extent of coverage of social protec­tion systems, in the sense of whether an increasing or declining number of people at risk have access to
Πίνακας 1 - Τρέχουσες δαπάνες κοινωνικής προστασίας, 1970-1993
Table 1 — Current expenditure on social protection, 1970-1993
Σύνολο κοινωνικής δαπάνης ως % του ΑΕΠ
Total social expenditure as % of GDP
Ετήσια μεταβολή δαπάνης ως % του ΑΕΠ (μέση μεταβολή σε % μονάδες)
Annual change in expenditure as % of GDP (average % point change)
0.2 δαπάνη ως % του ΑΕΠ εξαιρουμένων των επιδομάτων ανεργίας
Social expenditure excluding unemployment compensation as % of GDP
Ετήσια μεταβολή της δαπάνης ως % του ΑΕΠ (μέση μεταβολή
Annual change in expenditure as % of GDP (average % point change)
Τα ποσοστά για την ΕΚ το 1970 αναφέρονται στα 9 κράτη μέλη για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία.
The figures for lhe EC in 1970 refer to the 9 Member States for which data are available.
Οι μεταβολές μεταξύ 1970 και 1980 αφορούν στο μέσο όρο αυτών των 9 χωρών.
The changes between 1970 and 1980 relate to the average for these 9 countries.
Τα ποσοστά στις παρενθέσεις αφορούν ολόκληρη τη Γερμανία, συμπεριλαμβανομένων και των νέων ομοσπονδοικών κρατιδίων, τα υπόλοιπα ποσοστά για τη Γερμανία δεν τα περιλαμβάνουν.
Figures in brackets are for total Germany, including the new Lander; other figures for Germany exclude new Lander.