natgillin/translations-raw huggingface dataset:
. άλλες άνικ.ανότητες οράσεως (2?)
.disability in symbolic communication (29.0) .other disability in non­verbal communica­tion (29.2)
— — ■■ ■ ιι ■ ■ ■ Μ —_ —— _— —
­ under SENDING: impaired movement or gesturing ability
. ανικανότητα συμβολυιής επικοινωνίας (29)
We have used this classification as the basis for the observations which follow on sensory and motor deficiencies encountered by the dis­abled.
. άλλη ανικανότητα μή προφορικής επικοινωνίας(292)
This is particularly clear in Annex I, a functional grid for the assessment of communication needs (see also paragraph 2.6 of this chapter).
Διαπιστώνοντας εξάλλου δτι πολλά προβλήματα έπΐ7(οιν·Λ > ίας τών ανα­ πήρων προέρχονται άπό τή δυσκολία προσβάσεως καί χειρισμ.ού τών τεχνι­ κών μέσων, θεωρούμε δτι είναι σημαντικό νά συμπληρώσουμε αυτές τίς·
This classification of functional disabilities can be used in con­junction with the more traditional headings used to define medical dis­abilities.
7;ατηγορίες μέ τίς ακόλουθες δύο:
This will give an idea of the communication handicaps with which we are particularly concerned:
- γιά τήν ΕΚΠΟΜΠΗ: . άνΐ7ίανότητες 7:ινήσεως 7ΐαί επιλογής
­ Handicaps at the receiving end a) visual impairment b) auditory impairment c) visual and auditory impairment d) other impairments (tactile language comprehension, etc.)
Τήν ξαυαβρίσ7'.ουμε ιδιαί­ τερα στό Παράρτημα Ι πού παρουσιάζει τό λειτουργικό πίνακα αξιολογή­ σεως τών -αναγκών (Βλέπε επίσης τήν παράγραφο 2.6 αυτού τού 7ίεφαλαίου).
­ Handicaps at the sending end (sound and word) e) impaired speech but no hearing disorder ­ Dysarthria (impairment of articulation) ­ Anarthria (defective articulation ­ here = no speech at all) ­ Nasality ­ Stammering
ISivai δυνατό νά συνδέσουμε αυτή τήν ταξινόμ.ηπ·; τών λειτονργι.·~·.» ανικανοτητών μέ τίς πιό κλασσικές κατηγορίες πο' χρη.π·ιο·Ό!.(Γ
- 25 - f) languages handicaps with no hearing disorder - Aphasia g) voice handicaps - disorders of the larynx and laryngectomy h) partial deafness with speech defects
·τα«.
- deaf and dumb
______________________ α) τά άτομα μέ ανεπάρκειες οράσεως β) τά άτομα μέ ανεπάρκειες & 7ίθής γ) τά άτομα μέ άνεπάρτ.ειες οράσεως καί άΐίΟΑς δ) άτομα μέ άλλες άνεπάρ7ΐειες (αφής, κατανοήσεως τού τρόπου εκφράσεως, κλπ.) ε ν 0 π ηα·ί έναρθρος λόγος)
- Handicaps at the sending end (motor system i) medullary disorders, particularly tetraplegia j) disorders of the cerebral hemispheres, particularly hemiplegia k) disabling disorders and progressive diseases (myopathy)
- Δυσαρθρία (κα.7^.ή λειτουργία τής άρθρώσεως)
- Combined handicaps at the sending end m) motor and speech handicaps (cerebral palsy)
- Βραδυγλοχτσία ζ) τά άτομα μέ αναπηρία τοΰ τρόπου έκφράσειος χωρίς ανωμαλία ά.7ίοής
This is why we prefer to regard technical aide as means of functional compensation, to enhance or back up, rather than to act as a substitute for the missing function (Harris and Vanderheiden (2.f)).
* η) τά άτομα μέ αναπηρία τής φωνής
One could call the best-adapted technical aide prostheses, i.e. technical aids which more or less replace the missing function(s).
-'Ασθένειες τοΰ λάρυγγα καί κατόπιν λαρυγγεκτομής θ) τά άτομα μέ διπλή αναπηρία ακοής καί έναρθρου λόγου
More specifically, this means com paring two kinds of need: those corresponding to the overall motivation of a person (the desire to communicate in a given situation) and those corresponding to the need for a specific technical aid to compensate for the effects of the handicap in that situation.
Π'ΐΓ- ΤΓ ' ! ' ν.)
This is shown in Figure 6.
"* τή γενική δραστηριοποίηση τού άτομου (οί
(taking its performance into account)
ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΑΓΜΛΤΟΠΟΙτ, KSOYN ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
(limitations in these situations, motivation of the person) existing functional deficiencies into account)
ΣΥΝΗΘΗΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗ ΠΟΥ ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΧΝΙΚΟ ΒΟΗΘΗΜΑ
It can be seen from this figure that an important prerequisite is examination of the communication situation.
(καί άπαραίτη• τες λειτουργίες)
One way of describing the com munication situation is to answer the following questions.
(λαμβανομένων υπόψη τών απο­δόσεων αυτού)
Question 1 - What activities are involved in communication?
.ατά τή μελέτη αυτού του σχήματος, βλέπουμε επομΓνς οτι ενα σημαντικό προηγούμενο συνίσταται στδ νά εξετάσουμε τίς καταστάσεις επικοινωνίας. "Ενας τρόπος γιά νά. χαρα::τηρίσουμε τίς καταστάσεις επι­ κοινωνίας είναι ν'άπαντήσουμε στίς δύο επόμενες ερωτήσεις.
The working party which met in Luxembourg suggested that this question should be answered by restricting the use of the term "communication" to the following activities (2.g): - sensory and motor activities for the sending and receiving of messages; - communication activities as such . person to person (including oneself) . person to medium and/or programme of communication.
2_ότητε£_συ^
Question 2 - What are the basic modes of communication?
- αισθητήριες καί κινητικές δραστηριότητες εκπομπής ή λήψεως μη νυ ¡ ιάτων
For the sake of simplicity and taking into account modern technology which cannot be disregarded in this context, three basic communication modes emerge:
- δραστηριότητες επικοινωνίας, δπως ονομάζονται
- sound and voice - text and writing - picture and drawing.
. άπό άτομο πρδς άτομο (συμπεριλαμβανομένου καί τού ιδίου}
This distinction is made for practical and technological reasons but the categories are not rigidly separate since they can be interlinked in two ways: firstly, voice and writing are closely connected through the use of natural languages, text and picture are inseparable in the case of symbolic written -codes.
. άπό άτομο πρδς μ.έσον 7ίαί/ή πρόγραμμα επικοινωνίας
We have distinguished these three means of communication because it is practical and because of the attendant technological reasons.
- τόν ηχο καί τή φωνή
Illustration - Some communication situations
-58- ΐ'εσω τ~^ "f^crj'^ τ~ν 'υσικών τοδ""_ν εκ'"".σε'~ c/'
­ 27 ­Table 3 ­ COMMUNICATION SITUATIONS
Γιά ευκολία λ.οιπόν
ACTIVITIES INVOLVED IN COMMUNICATION
¿¡ρ.» ν'π'Ττπτο
Using an alarm clock
' π;πτπο ΓΝΩΝΙΑΣ
Exchanging letters (correspondence)
'Επικοινωνία μέ τδ'
Using a Braille cassette machine
ΤΡΟΠΟΙ
­ PICTURE AND DRAWING
'Ανταλλαγή επιστολών (αλληλογρα­φία)
Watching a televi­sion programme
- ΕΙΚΟΝΑ καί ΣΧΕΔΙΟ
This table is simply an illustration.
Αύτός ¿ πίνακας έχει κα.Γαρά επεξηγηματικό χαρακτήρα. Ι.'ρ'γμ.ατι,
In reality most situations require a combination of modes ­ sound, text and picture ­ and it would be futile to try to put them under a single heading.
Τέλος, δέν λήφθηκαν έδώ υπόψη ο ι δραστηριότατες οί ¿ποιες ε"χουν σχέση μέ ττ*ν πρδσβαση στην επικοινωνία, δηλαδή δλες οί δοαστηριότατες χειρισμού καί έλεγχου εξοπλισμών έπι- κοινωνίας.
Furthermore, there are group communication situations which may involve more complicated and more varied activities than those mentioned above and we have not taken into account here activities relating to access to communication, i.e. control and monitoring equipment.
Γιά νά διασαφηνίσουμε καλύτερα τή λειτουργική ενέργεια, θά λά­ βουμε τώρα μία συγ?:εκριμένη κατάσταση επικοινωνίας 7'.αί θά τήν εξετά­ σουμε λεπτομερώς.
To illustrate the functional procedure in greater detail we shall now lock closely at a specific communication situation and what it involves.
Ή 7'.ατάσταση έπικοινιονίας πού παρουσιάζει τό τηλεφώνημα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα γιά διαφόρους λόγους.
The communication situation involved in the act of telephoning is particularly interesting for a number of reasons.
Κατόπιν, τδ τηλέφωνο είναι ενα διαδεδομένο μέσον, πού επιτρέπει τήν πρδσβαση σέ πολλές δυνατότητες στδ επίπεδο τής πληροφορήσεως καί της βοήθειας.
Secondly, the telephone is a widespread means of communication which provides access to various kinds of information and aid; here again it is extremely useful to people who really need to be able to call on such facilities at any time.
Κ_ έδώ ακόμα παρουσιάζει «ενα αξιόλογο ενδιαφέρον γιά τά άτομα πού έχουν μία πραγματΐ7'.ή άνάγ7ίη νά προσφύγουν άνά πάσα στιγμή σέ τέτοιες δυνατότητες. Τέλος, τδ τηλέφωνο είναι ενα τεχνικό
Finally, the telephone is piece of equipment which enables its users to benefit from technological progress because it can be adapted to the needs and problems encountered; this adaptation may make use of numerous modern techniques such as the automatic synthetic voice answering system, possibly going as far as the transmission of pictures.
Ή πρόθεση μας, επομένως, είναι ν'σποδείξουμ.ε πώς ή χρήση τού-τηλε­ φώνου μπορεί ν'αποσυντεθεί σ'εναν ορισμένο αριθμό ενεργειών, οί
This is why we are justified in considering telephone communication here both as an illustration of the functional approach and because of its technological repercussions.
¿ποιες απαιτούν ή ;:άθε μία χωριστά, λειτουργικές ικανότητες καί οί οποίες μπορούν, ή κάθε μία χωριστά, νά επωφεληθούν άπό τεχνικά μέσα προς αναπλήρωση τών ανεπαρκειών τοΰ χρήστη.
Our intention is therefore to show how the use of the telephone may be divided into a number of tasks each of which requires functional skills and can call on technical means to compensate for the user's deficiencies.
Έμ.πνεόμενοι άπό τδ άρθρο τού Δρ
The table in the Appendix to Chapter II suggests a functional ap proach to the telephone.
'Εκθέσαμε τά πλεονεΐ'.τήματα τής λειτουργίας προσεγγίσεως, πρέ­ πει τώρα υ'αναφέρουμε τόν τρόπο μέ τόν ¿πο~ο αυτή ή προσέγγιση μπο­ ρεί νά εφαρμοσθεί γιά νά επιλύσει· συγκεκριμένες περιπτώσεις αναπήρων πού έχουν άνάγ?'.ες έπΐ7 < οινωνίας.
We have presented the advantages of a functional approach and we now have to discuss how this approach can be implemented in specific cases where disabled persons have communication needs. Mention should first be made of the risk of breaking the communication situation down into subproblems or tasks which can be solved solely with the aid of an appropriate technical device.
Ποέπει κατ'άεχά.ρ ν'άναωέοουμε ενα κίνδυνο, εκείνον τού ν'άπο- συνθέσουμε τήν κατάσταση έπΐ7 < οινωνίας σέ ύποπροβλήματα ? πράξεις.
The functional approach should not consider the situation solely in terms of its technical components; it must take the whole situation into account with all that an individual person has to offer, his communication needs, the type of deficiency to which he is subject and its origin.
πού θά μπορούσαμε νά επιλύσουμε αποκλειστικά μέ τή βοήθεια κατάλλη­ λων τεχνολογιών.
The functional approach must also take the family, social and possibly the professional environment of the person into account.
'Κ λειτουργική προσέγγιση δέν πρέπει νά περιορισθεί στδ νά ?\.άβει υπόψη τήν κατάσταση μόνον άπό τεχνΐ7·ιής απόψεως.
There are all very qualitative factors and the therapist must try to integrate all these aspects into his assessment of the needs of the patient and his search for a suitable solution.
HAPRIS 7 < αί VANDERHEIDEN (2.$τ) βεβαιώνουν δτι κάθε μεσολάβηση μέ σ:ίοπό·τήν ανάπτυξη τής επικοινωνίας σ'αύτά τά παιδιά .
In their work on vocal-children, Harris and Vanderheiden (2.f) say that any method used to develop communication in these children must take into account:
πρέπει νά βασίζεται σέ μία γενική άποψη ή ¿ποία νά λαμβάνει υπόψη:
- the development of physical mechanisms for the expression of communication and interaction with others;
- τήν ανάπτυξη τ"ν c', ισ ητήριω\» ναί '*υσΐ7'.~ν μηχανισμών τού παιδιού f
- the development of general interaction ability and of motivation and intent to communicate and of interest in his social environment; ronment;
""'ια τ*^ν ε^­""­'".σσ^ ?'c* T'~M ^­­·Ι * ­ ^ »
- the development of cognitive skills required for symbolic com munication.
\ ν ■
Page 39
­ τή δραστηριοποίηση τοΰ παιδιοΰ, τδ ενδιαφέρον του γιά τήν ανταλ­ λαγή κ.αί τήν επικοινωνία, γενι;'.ά καί, ιδιαίτερα στδ κοινωνικό του περιβάλλον.
The same applies to most disabled people who, in situations where communication is required, have problems of motivation as well as the usual physical and cognitive barriers.
- τήν ανάπτυξη γνώσεων τού παιδιού, τήν ικανότητα του νά χειρίζεται τά συστήματα σημάτων καί συμβόλων.
According to Harris and Vanderheiden, the aim should be to release the disabled person very slowly from the constraints he is subject to; the process should be a very gradual natural development where new possibilities emerge little by little from existing skills.
Τό "διο συμβαίνει γιά τούς περισσότερους αναπήρους οί ¿ποίοι, στίς 7:αταστάσεις· επικοινωνίας, συναντούν διάφορα εμπόδια τόσο στδ επίπεδο δραστηριθ7τοιήσεως καί γνώσεως, δσο καί στό φυσικό επίπεδο.
This is why the social and family environment is at least as important as the technical support; it is thus necessary for a functional approach to needs to be based on team work with parents, siblings and close friends as well as professional physical therapists, teachers, social workers or communication specialists.
Τέλος, οί κ.7ΐ. HARRIS 7ΐαί VANDERHSIDEN εμμένουν στον ίδιαίτερο χαρακτήρα 7ίάθε καταστάσεως έπΐ7ίοινιονίας αμέσως μόλις ένας ανάπηρος βρεθεί εντός αυτής.
Harris and Vanderheiden finally stress the special nature of any situation where communication is required whenever a disabled person is involved; the ever-present slow ness with which a disabled person expresses himself or understands alters the very basis of communication.
Ός επιφυλάξεων ή οποία αποσκοπεί στ' διάθεση άρ;:ετού χρόνου γιά τήν επίλυση τ~\· προβλημάτων επικοινωνίας, λαμβάνοντας υπόψη τδ περιβάλλον καί τδ ίδιο τδ άτομο
All this suggests that caution is required and that time should be taken to solve the problems; communication should be seen in relation to both the environment and the person himself, and his rate of develop ment must be respected.
ETJX, τού ^Γρύμ.ατος γιά τήν αναπροσαρμογή τών άτδμ.ων μ.έ αναπηρία ¿ράσεως, 7'.άνει ¿ ίδιος παρατηρήσεις προς αυτή τήν κατεύθυνση (2. ), δταν διαπιστώνει δτι: t,
A. Lequeux of the Fondation pour la Réadaptation des Déficients Visuele (Foundation for the Rehabilitation of the Partially Sighted) makes similar observations himself (2.j):
- *Η χρησιμοποίηση τών τεχνικών βοηθημάτων έ7:ικοινωνίας, εξαρτάται άπό 7:άθε άτομο.
- The use of a technical aid is dependent on the individual.
Τά περισσότερα άτομα, ά::δμα 7ΐι έ7'.ε~να πού δέν παρουσιάζουν αναπηρία, δέν "έχουν :·;αλές σχέσεις" μέ τίς τεχνΐ7'.ές. Ή αντίδραση τους μπροστΑ στΛ vio προϊόν είναι συχνά γεμάτη δυσπιστία.
We have been dealing with the practical problems of blind people for seven years and have learnt that first of all the patient must be motivated and must accept the equipment· Most people, even when they are able-bodied, have difficulty with technical equipment; their reaction to anything new is often disconcerting - their attitude fluctuates all the time.
Ζητούν αμέσως επε­ ξηγήσεις γιά τά υπέρ καί τά κατά.
We have had some surprises here with Optacon*"equipment which some people adopt rapidly and others reject.
Στην προκειμένη περίπτωση, είχαμε εκπλήξεις μέ τήν OPTACON*~, αφού ¿ρισμένα άτομα τήν υιοθέτησαν σύντομα, ένώ άλλα τήν αρνήθηκαν.
One young woman put it in a drawer where it remained for eighteen months then, when there was a change in the type of work she was doing, she took it out again and now uses it all the time.
'Υπήρξε η περίπτωση μάλιστα μιας νέας γυναίκας ή ¿ποία είχε βάλει τή συσκευή αυτή στό συρτάρι,, δπου
In practice, communi cation can never be achieved solely through technical aids; we sometimes have to wait for the person concerned himself to decide how he is going to incorporate the tool into his own way of communicating.
7',αί παρέμεινε έπί 18 μήνες, 7 < αί μετά, μέ τήν ευκαιρία μιας άλογης στην επαγγελματική της ζωή, τή Θυμήθη7'.ε πάλι net τώρα τή χρησιμο­ ποιεί μέ μεγάλη ευχέρεια.
For a functional assessment of needs, considerable attention must therefore be given to the psychological aspects of the problem, such as the motivation of the person, his acceptance of the use of a technical system, resistance to change, etc.
Στην πραγματικότητα, ή έπΐ/ίοινοονία δέν επιτυγχάνεται ποτέ αποκλειστικά μέσω τών τεχνικών βοηθημάτων.
Nancy Kerr (2.k) gives a very good explanation of this gradual acceptance (or rejection) of the handicap and the solutions to the problem.
Χρειάζεται 7'.αμία φορά νά περιμ,ένουμε ώστε ¿ ενδιαφερόμενος ν'άντι- ληφθεΐ ¿ ίδιος τόν τρόπο μέ τόν ¿ποιο θά ένσιοματώσει τό δργανο στό δΐΐίδ του τρόπο επικοινωνίας.
It is a process which takes time; there are periods when change is rejected in any given situation,there are developments in this situation and acceptance of solutions previously rejected. This process is very delicate and requires of the clinician considerable understanding and respect for the way in which the person chooses to proceed.
.*- OPTACON: Φορητή συσκευή αναγνώσεως γιά τούς τυφλούς.
* Optacon: Portable reading appliance for the blind which reproduces printed texts in relief.
Τρία παραδείγματα, 7:ού έγιναν στό Κέντρο KERPAPE, εξηγούν αύτδ τδ σημείο:
Three cases experienced at the Kerpape Centre illustrate this point«
- 0 θεραπευτής προτείνει στή Ζοζεφίνα, μέ αναπηρία έναρθρου λόγου, τή χρήση ενός πίνακα έπΐ7'.οινωνίας BLISS.
- The clinician offers Josephine, who cannot speak, the use of a Bliss communication board.
'Αργότερα, ή Ζοζεφίνα, άφοΰ έμαθε τόν τρόπο έ?:φράσεως μέ σήματα, ζητά νά τής εξηγήσουν τδν πίνακα BLISS.
At a later stage, after having learnt sign language, Josephine asks to have the Bliss system explained to her.
- Ό έργασιοθεραπευτής προτείνει στό" DIDIER (?-ίΐνητικδς άνάτυηρος εγκεφαλικής προελεύσειος) μία σύζευξη ή οποία τοΰ επιτρέπει νά πραγματοποιήσει δύο χειρισμούς μέ τά δύο γόνατα.
- The physical therapist offers Didier (who has cerebral palsy) an interface enabling him to work two controls with his knees.
Αυτός αρνείται κατηγορηματικά.
He refuses point blank.
Μετά καθιστά αντιληπτό δτι επιθυμεί μία σύζευξη μέ δύο χειρισμούς 'μέ τήν προϋπόθεση νά μπορεί νά τήν χειρίζεται μέ τούς δύο βραχίονες, δπως όλος ¿ κόσμος, (κι οχ ι μέ τά γόνατα).
Later on he makes it clear that he would be quite happy with an interface with two controls as long as he can handle it with his two arms like everyone else (and not with his knees).
""'" ' ΐ''.ςποιοΰν ε'-'α σύσ τ".α '"υν'λε— τικής ¿μ.ιλίας.
- Children with speech disorders ase a synthetic voice system.
Πετά από λίγο -αιρό, δέν άντέχο"·» '-·ά "κάμουν"\ά'η προφοράς τών συλλαβών μ.έ τή μηχανή.
After a while they will no longer put up with the mistakes they "make" in the pronunciation of syllables with the machine.
'Επαναλαμβάνουν τά κείμενα μέχ.ρις δτου τά προφέρουν σωστά.
They go over the text again and again until it is pronounced correctly.
Συμ-ιεραίνουμε λοιπόν δτι ή λειτουργίί'.ή προσέγγιση άπαιτεΐ μία προοδευτική μεθοδολογία, μ.έ σύνεση, ή ¿ποία αναγνωρίζει τίς άνάγκες κ.αί τίς επιθυμίες τού άτομου συγχρόνως μέ τίς -καταστάσεις επικοινωνίας καί τίς εργασίες πού θέλει νά ε7 < πληρώσει.
To sum up, the functional approach is a gradual, cautious approach which pinpoints the needs and attitudes of the person as well as the situation requiring communication and the tasks he wishes to accomplish.
Πρέιτει επομένως νά προβλέ­ ψουμε μία τα?:.τική ή ¿ποία προοδευτικά νά προσεγγίζει σέ μία πρακτική λύση.
The procedure must therefore be a gradual refining process leading to a practical solution.
Αυτή ή λύση δέν μπορεί ποτέ νά θεωρηθεί σάν οριστική,'είναι δυ­ νατό νά εξελιχθεί σέ κάθε στιγμ.ή, νά εμπλουτισθεί μέ νέα στοιχεία ή άκόμ.α ν'άλλαξε ι τελείως.
This solution can never be regarded as final; it may evolve at any time; something new may appear on the scene to improve it; it may even change completely.
Τδ φαινόμενο αποδοχής τών τεχνολογιών άπό τό χρήστη ηδη αισθητό γενι::ά, αποβαίνει ά;ιόμα πιό αίσθητδ δταν ¿ χρήστης είναι ανάπηρος.
Technology is difficult enough for or dinary people to handle but the issue is even more sensitive when the users are disabled.
Γι'αύτδ τδ λόγο, ή λειτουργική προσέγγιση απαιτεί κατ'άρχάς τή συμμετοχή'τοΰ ενδιαφερομένου, Jtaí τή συνεργασία τού οικογενειακού περιβάλλοντος μέ τδ 6εραπευτΐ7ίό περιβάλλον.
This is why the first requirement of a functional approach is the participation of the person concerned and the collaboration of those around him (parents, friends) with the medical profession.
Τδ νά αξιολογήσουμε τίς άνάγκες σημαίνει νά τίς εξετά­σουμε, νά τίς εκτιμήσουμε γιά ν'άνταπο7ΐριθουμε καλύτερα σ'αύτές.
By needs we mean what is necessary for our existence, the require ments of personal and social life which have to be examined so that we can establish how best they can be met.
Συχνά ή αξιολόγηση αναγκών γίνεται μέ τήν προοπτική προδιαγραφής ένδς τεχνΐ7:ού βοηθήματος έπΐίίοινωνίας.
In the case of the communication needs of a disabled person, the aim of the clinician is to make a diagnosis in order to propose possible solutions.
"; < ?.~ ι c? 6·;^·ΓΓ τΓ:ν ¿'.νο'γ*:Γ·ν * *\ T't '
Very often needs are assessed in or der to prescribe a technical aid.
•'•«■•cr καί :·.ία προδιανεαφί· πού καί οί "διεσ ¿"α^τώνται άπό
In this case the clinician assesses what the person would gain from the use of a technical aid and what the future situation is likely to be.
.ί δεδομένη στιγμή 7:σί άπό λύσεις πού μπορούν νά προβλεφθούν εκείνη τή στιγμή.
This is why needs cannot be assessed in absolute terms, they are associated with a diagnosis and a prescription which in their turn depend on the present situation and any solutions which can be envisaged in the future.
Οι συλλογισμοί πού ακολουθούν ¡.«.ας ¿δηγούν νά προτείνουμε, μέ μ.εγάλη επιφύλαξη, ενα λειτουργικό πίνακα αξιολογήσεως τών ανα­ γκών τόν ¿ποΤο θά βρούμε αναλυτικότερα στδ Παράρτημ.α Ι στό τέλος w ν
In the light of the comments which follow we would tentatively propose the adoption of a functional need assessment grid, a detailed version of which can be found in Annex I at the end of the report.
­ Δυσκολίεε πού συνανταμε_κατά τ£ν ά^ιολόγ^σ- ά^α_κών
- Difficulties encountered in the assessment of needs
Γιά νά κάνουμε δμως μία άποτελεσματΐ7:ή αξιολόγηση, δέν άρκει ν'αναλύσουμε τίς ικανό­ τητες τού άτομου.
In assessing needs, two sets of interrelated factors have to be considered: the tasks a person wishes to accomplish and his functional skills. However, to make an efficient assessment,
Γ:':.Γ· ι c~α" .επιζη­ τούμε νά άξιο?.ογήσουμ.ε τίς πραγματικές εναπομένουσες ικανότητες ¿νός
- 31 - it is not enough to list the individual's skille; a link muet be established between the patient'β functional skills and the existing (or possible) material solutions at that moment in time.
¿ρΐί'μένου ασθενούς: παρατηρούμε πράγματι δτι οί ίκανδτητείκ.αί c' άνάγκ.ες εξελίσσονται μέ τήν πάροδο τού χρόνου, καί δτι ή χρήση ενός τεχνικού" βοηθήματος μπορεί νά προκαλέσει ενα φαινόμενο προβολής νέων ικανοτήτων καί νέων αναγκών. Στά συνοπτικά πρακτικά (2.-O, ¿ η,
The clinician who wants to solve (or partially solve) the com­munication problem of the individual cannot restrict himself to the purely functional aspect of the problem; he must take into consideration the availability of equipment and the use which can be made of it, so that the assessment is"efficient",in that it includes the possibility of employing a technical aid.
SABBADINI αναφέρει τδ παράδειγμα ένδς αναπήρου ¿ ¿ποιος χρησιμοποιεί μία γραφομηχανή τής ¿ποίας τδ πλη7'.τρολδγιο 7ΐαί ή τυπογραφία ¿'.νάκα ι- νίσθη7'.αν σταδιακά κατόπιν αιτήσεως του, γιά νά ικανοποιηθούν ο ι νέες
There is here a kind of vicious circle: the clinician cannot prescribe a technical aid until he has assessed the needs of the patient but he cannot assess the needs of the patient until he knows what equipment is available to provide a technical solution to the patient's problem.
Παρατηρούμε συχνά αύτδ τδ είδος αμοιβαίας προσαρμογής του υποκειμένου στδ αντι­ κείμενο καί αντιθέτως, ή ¿ποία ερμηνεύει μία αποδοχή τού τεχνΐ7;ού βοηθήματος γιά τό άτομο.
This vicious circle occurs again when we try to assess the residual skills of a given patient: skills and needs develop over a period of time and the use of a techhical aid may involve learning new skills and may create new needs.In the minutes (2.g), Mr Sabbadini gives as an example a disabled person using a type­writer with a keyboard and typography which have gradually been modified to satisfy needs which he has observed when using the typewriter.
'Ενσωματώνοντας κατ'αύτδ τδν τρόπο τή τεχνική, ò χρή-τ ηθ ανακαλύπτει στδν ίδιο του τδν εαυτό νέες ικανότητες.
In this case the patient is a real apprentice commu­nicating with the machine over a period of time and through this relationship the user and the technical aid both evolve.