natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αυτό μέ έκανε νά τονίσω στην έκθεση γιά τήν ευρω­παϊκή ένωση, τής οποίας ή σύνταξη μού είχε ανατεθεί τό 1974 καί τήν όποια υπέβαλα στά Κράτη μέλη τόν 'Ιανουάριο τού 1976, τήν επιτακτική ανάγκη νά πλησιά­σουμε τους ευρωπαίους πολίτες προς αυτή τήν Ευρώπη πού χτιζόταν γι' αυτούς, αλλά κάπως έξω άπ' αυτούς —ή τουλάχιστον, χωρίς πλήρη κατανόηση άπό μέρους τους.
In the report on European Union which I was asked to draw up in 1974 and I presented to the Member States in January 1976, I emphasized the urgent need to acquaint the European citizen with this Europe which was being built for him, albeit rather without his involvement, at least without his full comprehension.
Αυτό καθιστά αναγκαία τήν καλή συνεργασία μεταξύ Συμβουλίου καί Κοινοβουλίου.
What we need is the Europe of the individual, for was it not indeed Jean Monnet himself who said that the task should not consist of unifying States but of unify-
25η επέτειος βήματα προόδου.
Silver jubilee ing mankind.
'Ο Churchill μιλούσε γιά « συνεχή δημιουργία ».
It is that Europe, the true Europe, which is in my thoughts on this, the 25th an niversary of the Rome Treaties.
Όπως καί κάθε ανθρώπινο έργο, ή Ευ­ρώπη θά διατηρηθεί μόνο κάνοντας νέα βήματα προς μιά στενότερη ένωση.
But let us not deceive ourselves: all that we have achieved hitherto will be maintained only if it is steadily reinforced by new steps forward. Churchill spoke of continuous creation and, like all human endeavours, Europe's momentum will be preserved only through new moves towards evercloser unity.
Μήπως δέν αναφέρεται πάντοτε ή μεταβολή καί ή μεταμόρφωση ώς κριτήριο τής διαφο­ράς τής ζωής άπό τήν άψυχη ϋλη ; (...)
After all, for ages the criterion for the difference between life and inanimate matter has been that of change and metamorphosis ...
Όπως έλεγε ό Christopher Dawson, « τά πραγματικά θεμέλια τού πολιτισμού μας είναι όχι τό εθνικό κράτος άλλα ή ευρωπαϊκή ενότητα.
As Christopher Dawson said, "the true foundations of our culture are not the nation State but European unity.
Γεγονός είναι », συνέχιζε, « δτι μέχρι σήμερα ή ενότητα αυτή δέν έχει περιβληθεί πολιτικό σχήμα.
Admittedly", he continued, "this unity has not hitherto had a political form.
'Αποτελεί όμως κοινωνική πραγματι­κότητα, καί άν οί διάφοροι εθνικοί πολιτισμοί έφτασαν στό σημερινό τους επίπεδο, τό οφείλουν στό δτι υπήρξαν κοινωνοί τής πραγματικότητας αυτής ».
But it is social reality, and the various national cultures have attained their present-day level only because they have communed with this reality."
Καί προσθέτει : « "Αν είναι νά επιζήσει ό πολιτισμός μας, είναι απαραίτητο νά δημιουργήσει κοινή ευρωπαϊκή συνείδηση καί νά αποκτήσει τό αίσθημα τής ιστορικής καί οργανικής του ενότητας ».
He went on to say, "If our civilization is to survive, it is esssential that it aspire to a common European awareness and that it acquire a sense of its historical and organic unity."
Αυτό συμβαίνει καί μέ τήν Ευρώπη : δέν είναι πιά τό ουτοπικό όνειρο μεμονωμένων οραματιστών, άπό τό Δάντη ως τόν 'Αβά de Saint-Pierre, άπό τόν Bentham ως τόν Kant, άπό τόν Comenius ως τόν von Lilienfeld, άπό τόν Saint-Simon ως τόν Mazzini, άπό τόν Bríand ως τόν Coudenhove-Calergi.
And the same holds good on a European scale: Europe is no longer the utopian dream of a few visionaries, from Dante to the Abbé de Saint-Pierre, from Bentham to Kant, from Comenius to von Lilienfeld, from Saint-Simon to Mazzini, from Briand to Coudenhove-Calergi.
'Από τήν πρώτη της εμφάνιση ώς Ευρωπαϊκή Κοινότητα "Ανθρακα καί Χάλυβα τό 1952, έχει αποκτήσει μιά απτή υπόσταση —τήν αντι­λαμβάνεται μάλιστα κάποτε κανείς καλύτερα άπ' έξω παρά μέσα στά ίδια της τά Κράτη μέλη— έχει συγκεκρι­μενοποιηθεί καί ενισχυθεί, περιλαμβάνοντας νέους το­μείς καί νέα κράτη, πάντοτε στό κέντρο τής φλέγουσας επικαιρότητας, αντικείμενο κριτικού ενδιαφέροντος άπό μέρους τών εφημερίδων, τής ραδιοφωνίας καί τής τηλεόρασης.
Since it first came into being in the form of the European Coal and Steel Community in 1952, Europe has acquired a tangible reality — sometimes more readily per ceived outside than within its Member States themselves; it has become a reality and has reached out to encompass new fields and new States, is always at the centre of the stage in current affairs and the subject of the critical interest of the press, radio and television.
Κάθε τόσο δημιουργεί ελπίδες, κάπουκάπου κάνει θεαματικά άλματα προς τά εμπρός, πολύ συχνά δμως απογοητεύει μέ τή βραδύτητα τών επιτευγ­μάτων της —έστω καί άν ή βραδύτητα αυτή δικαιολο­γείται μέ τό παραπάνω άπό τήν τόλμη τού εγχειρήμα­τος.
Hopes in Europe abound, and from time to time Europe makes a significant step forward; but all too of ten it disappoints through the tardiness of its achievements—even if such tardiness is more than justified by the boldness of the enterprise.
Δέ θά τονιστεί ποτέ αρκετά δτι ή οικοδόμηση τής Ευ­ρώπης είναι ό μόνος δυνατός καί αναγκαίος δρόμος γιά τή διαφύλαξη τού πολιτισμού μας.
It cannot be repeated often enough that the construction of Europe is the necessary and only possible path for the safeguard of our civilization.
Γιά τήν καθεμιά άπό τίς χώρες μας αποτελεί τή μόνη απάντηση στίς προ­κλήσεις τού σημερινού κόσμου.
It is, for each of our countries, the sole response to the challenges of the world today.
Είναι δικό μας καθήκον νά προετοιμάσουμε τήν κοινωνία αυτή.
The duty of preparing for this society devolves upon us.
Όπως έλεγε ό Βολταίρος : « "Αν οί άνθρωποι είχαν τό δυστύχημα νά ασχολούνται μόνο μέ τό παρόν, κανείς δέ θά έσπερνε, κανείς δέ θά έχτιζε, κανείς δέ θά φύτευε, κανείς δέ θά φρόντιζε γιά τίποτε ■ μέσα στην ψεύτικη αυτή απόλαυση θά στερούνταν τά πάντα».
As Voltaire put it: "Were man to have the misfortune to look only to the present, he would neither sow, nor build, nor plant, nor make any provision for the future; all would be lacking in the midst of this fools' paradise." '
'Ομιλία τοϋ προέδρου τής 'Επιτροπής, κ. Gaston Thorn
Speech by Mr Gaston E. Thorn, President of the Commission
1.1.5. « 'Η ιδέα, τήν όποια μια μικρή ομάδα ευρωπαί­ων πολιτικών συνέλαβε καί έθεσε σέ εφαρμογή τήν έπαύριο τού 2ου παγκόσμιου πολέμου μέ σκοπό τήν ε­νοποίηση τής Ευρώπης, ήταν επαναστατική καί προφητική συνάμα.
The European citizen has gradually become used to Europe in this mould and to its frequent growing pains; it would even be true to say that, by virtue of the psychological quirk to which I refer red a moment ago, he has become so accustomed to it that he is to some degree no longer aware of Europe's existence or, more precisely, that he has no more than a partial view of its existence, since he has gradually ceased to associate the existence of Europe with a number of the advantages he enjoys ... .
Πρέπει επίσης οί πολίτες τής Ευ­ρώπης νά αποκτήσουν συνείδηση τών ωφελημάτων αυτής τής Κοινότητας στην καθημερινή τους ζωή, μέ τήν ανάπτυξη δράσης στον τομέα τής προστασίας τού καταναλωτή, στον τομέα τού περιβάλλοντος ή τής ελεύ­θερης εγκατάστασης —γιά νά περιοριστούμε σέ μερι­κούς τομείς πού αγγίζουν άμεσα τήν καθημερινή ζωή (...)
Whenever, therefore, we cross the borders between our States, we should ever more be aware, in the simplification and even the abolition of for malities, that the Community does indeed exist. And, from day to day, the citizens of Europe should be aware of the benefits the Community has brought them, whether these derive from ac tion on the consumer protection front, on the en vironment or on freedom of establishment, to cite but a few fields of direct concern to our everyday life ... .
Τό δραμά τους παραμένει καί δικό μας δράμα.
Memory tends to embellish the facts and gloss over the difficulties. But the truth is that Europe has always had problems.
Τά 25 πρώτα χρόνια τής Κοινής 'Αγοράς είδαν τήν εγκαθίδρυση καί τή βαθμιαία επέκταση της.
The first 25 years of the common market have seen its birth and its gradual growth.
Τά χρόνια πού ανοίγονται μπροστά μας θά πρέπει νά δουν τήν άνθιση της πέρα άπό τά τεχνικά επιτεύγματα, καθώς καί τόν εξανθρωπισμό της.
During the years which lie ahead, above and beyond what has been achieved in the technical sphere, Europe must be seen to flower and show a human face.
'Η ατομική μνήμη έχει τήν τάση νά ωραιοποιεί τήν 'ιστορία καί νά αμβλύνει τίς οξείες καμπές της, ό σεβασμός τής αλήθει­ας, δμως, μάς υποχρεώνει νά πούμε δτι σέ όλες τίς επο­χές ή Ευρώπη αντιμετώπισε δυσχέρειες (...)
The creation of a vast European market and a European Monetary System, the introduction of common policies, election of the European Parliament by direct universal suffrage, the accession of four new Member States, the spread of cooperation agreements—the Lomé Convention being the most progressive—with de veloping countries, all of these bear witness to the Community's vitality and its power of attraction.
'Η πρακτική αυτή έχει πρώτα άπ' δλα μειώσει τή δυνατότητα λήψης αποφάσε­ων άπό τίς Κοινότητες καί έχει δυσχεράνει τή λει­τουργία τών οργάνων.
However—and this would be my third submission—we are forced to recognize that, despite the record of the last 25 years, Europe's achievements and Europe's institutions are frail and inadequate faced with the challenges of today and tomorrow.
Έτσι επιστρέψαμε, χωρίς νά τό αντιληφθούμε, στίς διαπραγματεύσεις διακυβερνητικού τύπου καί στην κλασική εμπλοκή τών διαδικασιών : ή 'ισορροπία μετα­ξύ τών πλεονεκτημάτων καί τών μειονεκτημάτων άπό τή συμμετοχή στην Κοινότητα διερευνάται πλέον ολο καί περισσότερο μεμονωμένα, ολο καί λιγότερο συνο­λικά.
The cohesion of the Community and its capacity to take decisions were vitiated at the very time that they should have been enhanced, first of all to offset the inevitable dilution effect of new Member States joining and secondly to initiate new policies which, though not expressly provided for in the Treaties, were in keeping with the spirit of the Treaties and the logic of the Community venture.
'Η δεύτερη παρατήρηση μου άφορα τίς εντυπωσιακές προόδους πού επιτεύχθηκαν στό τόσο μικρό διάστημα τών 25 ετών.
It seems to me that Europe's achievement is under serious threat from nationalist and protectionist tendencies and from the short view being taken by Member States as the crisis grinds on, as un employment continues to rise for the ninth year running, as firms close down and public deficits grow.
Πολλά άπό τά ευρωπαϊκά επιτεύγματα έχουν 'ιστορική σημασία.
The crisis is widening the economic and so cial gap between the Member States to alarming proportions; it is sapping solidarity and under mining internal cohesion.
Διαστάσεις απόψεων, δσον άφορα τή φύση καί τους στόχους τής Κοινότητας, έκαναν τήν εμφάνιση τους καί, προοδευτικά, απέκτησαν « πλήρη δικαιώματα ».
More generally, I am afraid that commitment to Europe, and the political will to complete the construction of Europe, are losing much of their stamina.
"Ολα αυτά βέβαια νοθεύουν τή λειτουργία τών οργάνων καί καθιστούν δυσχερέστερο τό έργο τής Ευρωπαϊκής 'Επιτροπής.
We all know how far actual achieve ments over the last 10 years fall short of the ob jectives for European Union, and economic and monetary union, set by Heads of State or Govern ment.
Ή ευρωπαϊκή 'ιδέα μού φαίνεται νά χάνει έδαφος στην κοινή γνώμη, ή όποια αισθάνεται δτι ή Ευρώπη στέκε­ται αδύναμη μπροστά στην κρίση καί στίς διεθνείς εντά­σεις, χωρίς νά μπορεί νά ωφελήσει σέ τίποτα.
There can be no doubt that the major challenges which the nations of Europe must face, at home and abroad, before they step into the twenty-first century call for closer European integration and increased exploitation of the European dimension.
Φοβάμαι, επίσης, καί αυτό είναι πιό θεμελιώδες, δτι ή ευρωπαϊκή δέσμευση καί ή πολιτική βούληση γιά τήν ολοκλήρωση τής ευρωπαϊκής οικοδόμησης έχουν αρχί­σει νά ασθμαίνουν.
To my mind there is a definite causal link between Europe's debility and application of the unanimity rule introduced in 1966 contrary to the letter and the spirit of the Treaties. To begin with, this practice has eroded the Community's capacity to take decisions and made the function ing of the institutions cumbersome.
25η επέτειος
Silver jubilee
Τά μέσα αυτά είναι απαραίτητα γιά νά κερδηθεΐ ή μάχη τών επενδύσεων καί τής απασχόλησης, μάχη πού πρέπει νά αποτελέσει τήν ύπ' αριθμόν ένα προτεραιότητα μας.
If we believe that the only alternative to decline is economic and political integration, then it is for us to create the conditions that will allow the Community to advance.
σεις, δέν μπορούν νά απαρτίσουν ένα αρμονικό σύνολο μέ τό αρχικό οίκοδόμημα.
I am convinced that, if we are to overcome the centrifugal forces now at work and get things moving again, we must take a series of political initiatives.
Θά σάς φαινόταν μήπως παράξενο, άν σάς έλεγα δτι, κατά τήν άποψη μου, φτάσαμε στό στάδιο αυτό, δπου πρέπει νά ελέγξουμε τίς εξελίξεις πού πραγματοποιήθηκαν έδώ κι έκεϊ καί νά ξαναβά­λουμε τάξη στό ευρωπαϊκό οίκοδόμημα, προκειμένου νά εγκαινιάσουμε, μέσα σέ διαυγές πλαίσιο, τή νέα φάση τής ενοποίησης; (...)
We must solemnly confirm that the Community we want is the Community born of the Treaties, their basic principles and their initial inspiration; and that this Community will continue to be the centre of gravity of the essentially political process of European unification.
Προσφώνηση τοϋ προέδρου τοϋ Δικαστηρίου τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κ. J. Mertens de Wilmars
This would clearly demonstrate our willingness to build a second-generation Europe which will, I trust, be the Europe of generations yet unborn.'
Καθήκον τών πολιτικών ανδρών, καί 'ιδιαίτερα τών αρχηγών κρατών καί κυβερνήσεων, είναι νά κα­ταστήσουν δυνατό αυτό πού θεωρούν αναγκαίο.
Community law, if I may say so, is one of the pre-eminent instruments in accomplishing the task before us, since the law is in essence "peaceful change" and European integration is just that. Respect for the law as much on an institutional plane as in the field of economic and social inter dependance is a duty imposed on the institutions here represented as well as on the Member States and on the Community citizen.
Δια­φορετικά, ή ιστορία γράφεται χωρίς αυτούς, γιά νά μήν πούμε δτι γράφεται εναντίον τους.
However, the Treaties established, thanks to a carefully considered sharing of jurisdiction, a hierachy of courts whose task it is to ensure the performance by all of that duty.
'Εάν είμαστε πεπεισμένοι δτι, έκτος τής παρακμής, δέν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση άπό τήν οικονομική καί πολιτική ολοκλήρωση τής Ευρώπης, τότε είναι χρέ­ος μας νά δημιουργήσουμε τίς προϋποθέσεις πού θά επιτρέψουν στην Κοινότητα νά πραγματοποιήσει ένα νέο άλμα προς τά εμπρός.
I cannot let an occasion such as this pass without emhasizing how well that cooperation— in spite of certain inevitable difficulties—has worked, how trustful and fruitful it has been and that it is thanks to that cooperation that it has been possible to give effect to the determination of the founders of the Community to set the building of Europe on legal foundations which are beyond challenge and recognized by all, and which ensure within the Community a degree of legal protection worthy of the principle of the rule of law.
Όσο καί άν παραμένει ακόμη ατελές καί ασυμπλήρωτο τό έργο πού πρέπει νά επιτελεστεί, εντού­τοις, ή οίκονομική πρόοδος πού επιτελέσθηκε κατά τά 25 άπό τά 30 έτη πού μάς χωρίζουν άπό τήν ιστορική πρωτοβουλία τού Robert Schuman, δέ θά ήταν δυνα­τόν, ούτε στό ελάχιστο, νά φτάσει στό επίπεδο πού έφτασε, άν είχαμε διατηρήσει στεγανές τίς εθνικές οικο­νομίες, πού καλούνταν νά αντιμετωπίσουν τήν κα­τάσταση ή καθεμία γιά λογαριασμό της.
However imperfect and incomplete the task to be accomplished remains, it is nevertheless true that the great economic progress which has come about in 25 of the 30 years since the his toric initiative by Robert Schuman would not have been achieved, and certainly not to the ex tent which has proved possible, if we maintained closed national economies which sought to resolve their own difficulties only in the light of their own interests.
Έχω τήν πεποίθηση δτι μόνο ή συνδυασμένη καί ταυ­τόχρονη ανάληψη συμπληρωματικών πρωτοβουλιών μπορεί νά αναχαιτίσει τίς κεντρόφυγες τάσεις καί νά προκαλέσει ανάκαμψη μέσα στίς απαιτούμενες προ­θεσμίες.
If that incomplete union has succeeded in making us more prosperous in times of prosperity, then it must be taken further and made better so as to make us less vulnerable in times of economic crisis and to establish new foundations for further progress.
Κρατάμε στά χέρια μας τους μοχλούς τής δράσης αυτής, διότι εμπεριέχονται ήδη, κατά τό μεγαλύτερο μέρος, στους αντικειμενικούς σκοπούς τών συνθηκών, στά μέσα πού οί συνθήκες αυτές προβλέπουν γιά τήν πραγματοποίηση τους καί στίς αρμοδιότητες πού παρέ­χονται στά ÖQyava γιά τό σκοπό αυτό.
It has an overriding duty in particular to be objective and restrained but it does not seek, for all that, merely to be an unconcerned and impassive ob server of the dramas of the time, of the victories or defeats for freedom, or of the progress or fail ure of peaceful change.
Τό κοινοτικό δίκαιο, άς μού επιτραπεί νά τό υπο­γραμμίσω, είναι ένα άπό τά προνομιούχα εργαλεία γιά
We have at our disposal appropriate methods to implement such actions since those methods are, for the most part, already to hand in the objectives of the Treaties, in the instruments provided for the realization of those objectives and in the
'Ιστορία 25 ετών
Twenty-five years of Community history
25 Μαρτίου 1957 : Οί υπουργοί τών Έξι υπογρά­φουν στό Καπιτώλιο, στή Ρώμη, τίς συνθήκες ΕΟΚ καί Εΰρατόμ.
25 March 1957: The EEC and Euratom Treaties are signed in Rome by the ministers of the Six
1958 : Δημιουργία τών κύριων
January 1958: Community institutions set up
'Ιανουάριος οργάνων.
It will ever strive, as in the past, to be equal to its task.
1 'Ιανουαρίου 1959-1 'Ιουλίου 1968 : 'Επίτευξη, κατά στάδια, τής Τελωνειακής "Ενωσης.
In that spirit and, the Court feels sure, in accord with the deep feeling of our peoples, the Court wishes to express its earnest desire that the pursuit of further European integration should be crowned with success.'
14 'Ιανουαρίου 1963 : Διακοπή τών διαπραγμα­τεύσεων γιά τήν προσχώρηση τού 'Ηνωμένου Βα­σιλείου .
20 July 1963: Yaoundé Convention signed 30 June 1965: France adopts its 'empty chair' policy
Τό Δικαστήριο δέν είναι παρά μόνο ένα, μεταξύ άλλων οργάνων, πού ή δράση τους οφείλει νά πραγματο­ποιήσει τους σκοπούς τών συνθηκών.
29 January 1966: The 'Luxembourg com promise': France takes her place again in spite of continuing disagreement; French conclude that when important issues are in volved, discussions should continue until unanimous agreement is reached; other Member States do not share this opinion
Συμμετέχει στή δράση αυτή μέσα στά πλαίσια τών αρμοδιοτήτων του.
II April 1967: The first medium-term economic policy programme is adopted
Θά προσπαθήσει, οπως καί κατά τό παρελθόν, νά μήν απο­τύχει στην αποστολή αυτή.
Messages of congratulation were addressed to the President of the Com mission by the diplomatic missions in Brussels and by Argentina, Canada, Honduras, Norway, Portugal, South Africa and Suriname.
'Εκφράζει, μέ αυτό τό πνεύ­μα καί σύμφωνα, είναι γι' αυτό βέβαιο, μέ τό βαθύ συ­ναίσθημα τών λαών μας, ευχές γιά τήν επιτυχία τής επίτευξης τής ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. »
1 July 1967: The 'Merger Treaty' comes in to force, establishing a single Council and Commission for the EEC, ECSC and Euratom 1 and 2 December 1969: The Hague summit meeting reaffirms agreement on the principle of enlargement, inaugurates political cooper ation and decides on economic union 21 April 1970: Own resources decision
20 'Ιουλίου 1963 : 'Υπογραφή τής σύμβασης της Γιαουντέ.
The European Council, commemorating the 25th anniversary, recalled 'the importance of the contribution made by the European Community over a quarter of a century to the achievement of the objectives of economic and social progress in the member countries'.
'Η 25η επέτειος τών συνθηκών τής Ρώμης χαιρετίσθηκε από τόν πρόεδρο Reagan, ό όποιος
24 June 1981: The Commission puts for ward suggestions for the reform of common policies and looks ahead to a second-generation Europe.
30 'Ιουνίου 1965 : Ή Γαλλία άσκεϊ τήν πολιτική τής « κενής έδρας ».
Mr Schmidt said that we could derive courage and confidence for the future from the 25 years the Rome Treaties had been in existence.
Ευρωπαϊκό Ίδρυμα
Structure and financing
1 'Ιανουαρίου 1973 : Οί Έξι τής Κοινότητας γί­νονται 'Εννέα.
At the European Council in Copenhagen on 7 and 8 April 1978 the Heads of State or of Government decided on the objectives and tasks of the Foundation and agreed on the framework for its structure and financing.
Τέλος τοϋ 1973 : Πρώτη κρίση τοϋ πετρελαίου.
They also decided that it should be located in Paris.
11 'Απριλίου 1967 : Έγκριση τού πρώτου προ­γράμματος μεσοπρόθεσμης οικονομικής πολι­τικής.
Three years of in activity followed, and then the project was revived by the French Government in its November 1981 memorandum on the revitalization of the Community,2and by Mr
28 Φεβρουαρίου 1975 : 'Υπογραφή τής πρώτης σύμβασης Λομέ.
Tindemans himself, who as President of the Council informed Parliament last January3
1 'Ιουλίου 1967 : Θέση σέ ίσχύ τής συνθήκης γιά τή « συγχώνευση τών εκτελεστικών οργάνων » ΕΟΚ, ΕΚΑΧ, ΕΚΑΕ.
The Board will be responsible for laying down the Foundation's general guidelines and for its overall policy.
13 Μαρτίου 1979 : Έναρξη τής 'ισχύος τού ευρω­παϊκού νομισματικού συστήματος.
It will be composed of 40 members: 20 appointed by the Member States (2 from each), 10 appointed by the Community and 10 coopted by the Community and the Member States.
1 καί 2 Δεκεμβρίου 1969 : Σύνοδος κορυφής τής Χάγης : διεύρυνση τής Κοινότητας, έναρξη της πολιτικής συνεργασίας, απόφαση γιά τή δημι­ουργία τής οικονομικής ένωσης.
The term office of members of the Board will be four years, renewable once. The Executive Committee, composed of one member per Member State, will be responsible for the general administration of the Foundation and will prepare the proceedings of the Board.
7 καί 10 'Ιουνίου 1979 : 'Εκλογή τοϋ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μέ άμεση καί καθολική ψηφο­φορία.
The Secretary-General, appointed by the Board, will be responsible for the management of the Foundation and the performance of its activities in ac cordance with instructions from the Board and the Executive Committee.
21 'Απριλίου 1970 : 'Απόφαση γιά τους Ιδίους πόρους.
that Belgium regarded the setting up of the foundation as a priority for its term as Council President.
1 'Ιανουαρίου 1981 :.Ή Ελλάδα καθίσταται τό δέκατο Κράτος μέλος.
As agreed at the same Council meeting, the agreement setting up the Foundation was signed on 29 March by the Representatives of the Member States' Governments, who were in Brussels for the European Council, at the ceremony to commemorate the 25th anniversary of the signing of the Rome Treaties.
30 'Ιουνίου 1970 : Έναρξη τών διαπραγματεύσε­ων γιά τήν προσχώρηση τού 'Ηνωμένου Βασιλεί­ου, τής Δανίας, τής 'Ιρλανδίας καί τής Νορβηγίας.
The Foundation will be financed by a contribution from the Community (4 million ECU for the first three years, of which 1 million will be for the first year) on the basis of an exchange of letters to be negotiated between the Commission and the Foundation, and by voluntary contributions from public and private sources.
'Αποστολή τού 'Ιδρύματος είναι ή αύξηση τής αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ τών λαών, ή προώθηση καλύτερης γνώσης τής ευρωπαϊκής πο­λιτιστικής κληρονομιάς καί ή ανάπτυξη καλύ­τερης κατανόησης τής ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης μέ ενέργειες πού θά συμπληρώνουν εκείνες άλλων οργανισμών ή ιδρυμάτων πού ενεργούν σέ εθνικό ή πολυεθνικό επίπεδο.
The task of the Foundation will be to increase mutual understanding between the peoples of the Community, to promote a better understanding of Europe's cultural heritage and to foster a deeper perception of European integration by means of activities complementing those of other national or multinational institutions or bodies.
Στό πλαίσιο τής απο­στολής αυτής, έργο τού 'Ιδρύματος θά είναι κυρί-
Part of the Foundation's task will be to encourage the study of the languages of the Commun
(3) Δελτίο ΕΚ 1-1982, σημείο 2.4.6.
EC 11-1981, point 3.5.1. Bull.