natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Βάσει των διατάξεων του άρθρου 14, παράγραφος 1, του κανονισμού αριθ. 17/62:
Pursuant to Article 14(1) of Regulation No 17, 'the Commission mayundertake all necessary investigations into undertakings and associations ofundertakings.
«... η Επιτροπή δύναται να διεξάγει όλους τους απαραίτητους ελέγχους στις επιχειρήσεις και τις ενώσεις επιχειρήσεων.
(a) to examine the books and other business records;(b) to take copies of or extracts from the books and business records;(c) to ask for oral explanations on-the-spot;
Στις εξεταζόμενες υποθέσεις, η Επιτροπή επέλεξε να ενεργήσει πραγματοποιώντας έκτα­κτες επισκέψεις που εντάλθηκαν με απόφαση που λήφθηκε βάσει του άρθρου 14, παρά­γραφος 3.
In the cases in question, the Commission had opted for surprise investigationsordered by decision pursuant to Article 14(3).
Οι εξουσίες ελέγχου παραμένουν εξάλλου οι ίδιες, είτε προηγείται απόφαση είτε απλή έγγραφη εντολή ελέγχου.
Investigating powers are the samewhether ordered by decision or by authorization in writing.
Η κύρια διαφορά έγκειται orto óu στο πλαίσιο του άρθρου 14, παράγραφος 3 «... οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να δεχθούν τους ελέγχους τους οποίους διατάσσει με απόφαση της η Επιτροπή».
The main differenceis that, pursuant to Article 14(3), 'undertakings... shall submit to investigationsordered by decision of the Commission'.
Τέλος, σύμφωνα με την παράγραφο 6 του ιδίου άρθρου, όταν μια επιχείρηση αντιτίθεται στη διενέργεια ελέγχου ο οποίος διετάχθη με απόφαση, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος παρέχει στους εντεταλμένους υπαλλήλους της Επιτροπής την απαραίτητη συνδρομή για να μπορέσουν να ενεργήσουν τον έλεγχο.
Pursuant to Article 14(6), where an undertaking opposes an investigationordered by decision, the Member State concerned must afford the necessaryassistance to the officials authorized by the Commission to enable them tomake their investigation.
Τόσο ο σκοπός του κανονισμού αριθ. 17/62 όσο και η απαρίθμηση στο άρθρο 14 των εξουσιών που διαθέτουν οι υπάλληλοι της Επιτροπής καθιστούν σαφές ότι οι έλεγχοι μπο­ρούν να έχουν μεγάλη έκταση.
Both the purpose of Regulation No 17 and the powers conferred on Commissionofficials under Article 14 show that investigations can have very wide scope.
Το Δικαστήριο υπενθύμισε, καταρχάς, óu το δικαίωμα εισόδου σε όλους τους χώρους των επιχειρήσεων εμφανίζει ιδιαίτερη σημασία.
The Court firstly pointed out that the right to enter the premises of undertakingswas of particular importance.
Πράγματι, το δικαίωμα αυτό συνεπάγεται, διαφορετικά θα ήταν ανώφελο, την ευχέρεια αναζήτησης διαφόρων στοιχείων που δεν εί­ναι ακόμη πλήρως γνωστά ή δεν έχουν λάβει την τελική τους μορφή.
Such right, if it were to be effective, implied theright to look for various items of information that were not yet known or fullyidentified.
Χωρίς την ευχέρεια αυτή είναι αδύνατον η Επιτροπή να συλλέξει τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για τον έλεγχο, αν προσκρούσει σε άρνηση συνεργασίας ή και στην κωλυσιεργία των προς έλεγχο επιχειρήσεων.
Without such a right, it would be impossible for the Commission toobtain the information necessary for the investigation if it were confrontedwith a refusal to collaborate or an attitude of obstruction on the part of theundertakings concerned.
Συνεπώς, το Δικαστήριο επιβεβαιώνει σαφώς ότι οι εξουσίες έρευνας στα πλαίσια του άρθρου 14 δεν περιορίζονται στον παθητικό έλεγχο εκ μέρους των υπαλλήλων της Επι­τροπής, αλλά μπορούν να περιλαμβάνουν την ενεργό αναζήτηση αποδεικτικών στοιχείων που δεν είναι απολύτως γνωστά κατά τη στιγμή της διενέργειας του ελέγχου.
The Court thus clearly confirmed that the powers of investigation under Article14 were not confined to passive investigation on the part of the Commissionofficials, but could comprise an active search for evidence not fully known atthe time the search was carried out.
Εξάλλου, στην απόφαση Dow Chemical Iberica, το Δικαστήριο διευκρινίζει ότι το κύρος των αποφάσεων δεν επηρεάζεται από τις μεταγενέστερες της εκδόσεως τους πράξεις: «Ακόμη και αν η συμπεριφορά των υπαλλήλων της Επιτροπής δεν ήταν σύμφωνη προς τις εξουσίες τις οποίες διαθέτουν δυνάμει του κανονισμού αριθ. 17/62, το στοιχείο αυτό δεν επηρεάζει τη νομιμότητα των εν λόγω αποφάσεων».
In its Dow Chemical Iberica judgment, the Court held that acts preceding theadoption of a decision could not affect the validity of the decision since, evenif the conduct of the Commission's officials was not in accordance with thepowers they held under Regulation No 17, this fact could not affect the legalityof such decisions.
Στην περίπτωση των ελέγχων που πραγματοποιούνται με τη συνεργασία των ενδιαφερο­μένων επιχειρήσεων, οι υπάλληλοι της Επιτροπής έχουν την ευχέρεια να ζητούν την πα­ρουσίαση των εγγράφων που αναζητούν, να εισέρχονται στις εγκαταστάσεις που υπο­δεικνύουν και να ζητούν την παρουσίαση του περιεχομένου των επίπλων που επισημαίνουν.
In the case of investigations carried out with the collaboration of the undertakings concerned, the Commission's officials had the right to have the documentswhich they requested presented to them, to enter the premises which theydesignated and to have the content of the furniture which they indicated shownto them.
Αντίθετα, δεν δύνανται να παραβιάσουν εγκαταστάσεις ή έπιπλα ή να εξαναγκάσουν το προσωπικό της επιχείρησης να τους επιτρέψει την πρόσβαση σ' αυτά,
However, they could not force access to premises or to furniture orcompel the staff of the undertaking to afford them such access nor couldthey undertake searches without the authorization of the management of theundertaking (Hoechst judgment referring to above). In the case of investigationswhich met with opposition from the undertakings concerned, the Commission
102 Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ούτε να προβαίνουν σε αναδιφήσεις χωρίς την έγκριση των υπεύθυνων της επιχείρησης (απόφαση Hoechst).
MAIN CASES DECIDED BY THE COURT OF JUSTICE 97 officials could, without the collaboration of the undertaking, seek all theinformation necessary for the investigation with the assistance of the nationalauthorities (Hoechst judgment).
ιιι) Η συνδρομή των εθνικών αρχών κατά τη διενέργεια ελέγχων
(Hi) The assistance of the national authoritiesduring investigations
Το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι επαφίεται σε κάθε κράτος μέλος η ρύθμιση των συν­θηκών υπό της οποίες παρέχεται η συνδρομή των εθνικών αρχών στους υπαλλήλους της Επιτροπής.
The court pointed out that it was for each Member State to determinethe conditions under which the assistance of the national authorities wasafforded to the Commission's officials.
Εν προκειμένω, τα κράτη μέλη, υποχρεούνται να εξασφαλίσουν την αποτε­λεσματικότητα των ενεργειών της Επιτροπής.
In this respect the Member States wererequired to ensure the effectiveness of the Commission's action.
Το δε εθνικό δίκαιο καθορίζει τις κατάλλη­λες διαδικασίες που εγγυώνται τον σεβασμό των δικαιωμάτων των επιχειρήσεων (από­φαση Hoechst).
It was nationallaw which laid down the appropriate procedural arrangements for ensuringthat the rights of undertakings were observed (Hoechst judgment).
Συνεπώς, η Επιτροπή οφείλει στην περίπτωση αυτή να σεβαστεί τις δικονομικές εγγυή­σεις που προβλέπει σχετικά το εθνικό δίκαιο και να φροντίσει ώστε το κατά το εθνικό δί­καιο αρμόδιο δικαιοδοτητικό όργανο να διαθέτει όλα τα στοιχεία που του είναι αναγκαία για να ασκήσει τον έλεγχο που εμπίπτει στην αρμοδιότητα του.
The Commission must therefore, in the such cases, submit to the proceduralguarantees laid down for this purpose by national law and must make surethat the authority competent under national law had all the facts necessary toallow it to exercise its own particular control.
Ωστόσο, το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι το όργανο αυτό — είτε δικαστικό είτε όχι — δεν μπορεί να θέσει τη δική του εκτίμηση για την αναγκαιότητα των διαταχθέντων ελέγχων στη θέση της εκτίμησης της Επιτροπής, εκτίμησης η οποία, είτε νομική είτε επί της ουσίας, υπόκειται στον έλεγχο νομιμότητας του Δικαστηρίου και μόνο.
However, the Court emphasizedthat such authority, whether or not judicial, could not substitute its ownassessment of whether the investigations ordered were necessary for that of the Commission, whose factual and legal assessments were subject only to controlas to legality by the Court of Justice.
Αντίθετα, το εθνικό όργανο έχει την εξουσία να εξετάσει, αφού διαπιστώσει ότι η απόφαση για τη διενέργεια ελέγχου είναι αυθεντική, μήπως τα μελετώμενα περιοριστικά μέτρα είναι αυθαίρετα ή υπερβολικά επαχθή σε σχέση με το αντικείμενο του ελέγχου και να μεριμνήσει για την τήρηση των κανόνων του οικείου εθνικού δικαίου κατά την εφαρμογή των μέτρων αυτών.
However, it did fall within the powersof the national authority to examine, after having established the correctnessof the investigation decision, whether the measures of constraint envisagedwere not arbitrary or excessive in relation to the subject matter of the investigation and to ensure that the rules of national law were complied with incarrying out such measures.
Υπό το φως των προαναφερθέντων, το Δικαστήριο κρίνει ότι η απόφαση ελέγχου (αντι­κείμενο της προσφυγής), η οποία εξουσιοδοτούσε τους υπαλλήλους της Επιτροπής να θέ­σουν σε εφαρμογή τη διαδικασία, δεν υπερέβαινε τα όρια των εξουσιών που διαθέτουν οι υπάλληλοι αυτοί δυνάμει του άρθρου 14 του κανονισμού αριθ. 17/62.
In the light of the above, the Court held that the investigation decision (thesubject of the appeal) authorizing the Commission's officials to implement theprocedure did not exceed the powers conferred on them under Article 14 of Regulation No 17.
§ 3 — Εφαρμογή του άρθρου 85 σε μια εθνική σύμπραξη και επιπτώσεις επί των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών
§3 — Application of Article 85 to a national carteland effect on trade between Member States
Στην απόφαστ\ Belasco (ι), το Δικαστήριο απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς που προέβαλαν οι προσφεύγοντες προς στήριξη της προσφυγής τους κατά της απόφασης της Επιτροπής με την οποία καταδικάστηκε μία εθνική σύμπραξη που συνάφθηκε μεταξύ επτά βέλγων παραγωγών ασφαλτούχων επενδύσεων, δυνάμει του άρθρου 85 της Συν­θήκης Ρ).
In its Belasco judgment,* the court rejected all the arguments put forwardby the plaintiffs in support of their appeal against the Commission Decisionfinding that the national cartel entered into by seven Belgian producers ofroofing felt had infringed Article 85 of the Treaty.2
Οι εν λόγω επτά παραγωγοί κατείχαν από κοινού το 60 % περίπου της βελγικής αγοράς και είχαν συνάψει μια σύμβαση, με την οποία καθόριζαν ποσοστώσεις παραγωγής για καθέναν από αυτούς, καθώς και ένα σύστημα ελέγχου και αντιστάθμισης σε περίπτωση υπέρβασης, και η οποία αποσκοπούσε κυρίως στον από κοινού καθορισμό των τιμών, των όρων πώλησης και των εκπτώσεων, προέβλεπε συλλογικά διαφημιστικά μέτρα, τη χρήση κοινού εμπορικού σήματος και επέβαλε την παραγωγή τυποποιημένων προϊόντων.
The seven producers, who together held some 60% of the Belgian market, hadconcluded an agreement which established production quotas for each of themand a system of checks and compensation where these were exceeded, andwhich also was designed to establish common price lists, terms of sale anddiscounts, provided for joint promotional measures, the use of a joint trademark and the production of standardized products.
Οι συμβαλλόμενοι έθεσαν, επίσης, μεταξύ τους ως στόχο την προάσπιση και προώθηση των κοινών συμφερόντων τους κατά το μέτρο του δυνατού, και ιδίως στην περίπτωση αύξησης του ανταγωνισμού εκ μέρους ξένων επιχειρήσεων, της δημιουργίας νέων επιχειρήσεων ή της ανακάλυψης προϊόντων υποκατάστασης.
The parties had also setthemselves the objective of defending and promoting their interests jointly asfar as possible, notably in the event of increased competition from foreignfirms, the establishment of new firms or the development of substitute products.
Η σύμβαση αυτή τέθηκε σε εφαρμογή, μέσω τακτικών συνεδριάσεων της γενικής συνέ­λευσης των μελών και με τη συνδρομή της επαγγελματικής ένωσης τους, της Belasco, από την 1η Ιανουαρίου 1978 έως τις 9 Απριλίου 1984.
The agreement was implemented through regular general meetings of themembers and with the assistance of their professional association, Belasco,from 1 January 1978 to 9 April 1984.
Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ως προς όλα τα σημεία την εκτίμηση της Επιτροπής ως προς το στόχο και το περιοριστικό αποτέλεσμα των διαφόρων διατάξεων της σύμβασης.
On all points, the Court upheld the Commission's assessment regarding therestrictive object and effect of the various provisions of the agreement.
Πρέ­πει να σημειωθεί ότι η απόφαση της Επιτροπής ήταν εξαιρεηκά ακριβής, και ιδίως όσον αφορά την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων από τις διατάξεις αυτές, όπως εκείνων που αφορούν τον από κοινού καθορισμό των εκπτώσεων.
The Commission Decision wasextremely precise, particularly as regards its assessment of the effects of some of the provisions, such as the joint setting ofdiscounts.
Η Επιτροπή αναγνώριζε στην απόφαση της ότι δεν ήταν δυνατόν να έχει στη διάθεση της αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά την τήρηση, από τους συμβαλλόμενους, ορισμένων διατάξεων ή μέτρων.
In its decision, the Commission conceded that the parties' compliancewith some of the provisions or measures decided on could not be materiallyproved.
Παρόλο που η σύμβαση είχε συναφθεί μεταξύ των παραγωγών ενός και μόνο κράτους μέ­λους και είχε ως αντικείμενο την εμπορία προϊόντων εντός αυτού του κράτους, η Επι­τροπή υποστήριξε on, παρά την απουσία ειδικών διατάξεων στη σύμβαση σχετικών με την καταπολέμηση του εξωτερικού ανταγωνισμού, μια τέτοια σύμπραξη ήταν ικανή να επηρεάσει τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.
Although the agreement was concluded between producers in a single Member State and concerned only the marketing of products in that Member State, the Commission had taken the view that, even though the agreement did not makeany specific provision for combating foreign competition, the agreement wasliable to affect trade between Member States. Since its purpose was to preservethe market shares of the parties, it was necessarily liable to affect the scope forcompetitors from other Member States to develop their sales.
( > ) Belasco SA κατά Επιτροπής, υπόθεση 246/86, απόφαση της 11ης Ιουλίου 1989.
Case 246/86 Belasco SA v Commission, judgment of 11 July 1989.Decision of 10 July 1986, OJ L 232, 19.8.1986.
(5) Απόφαση της 10ης Ιουλίου 1986, ΕΕ L 232 της 19.6.1986, Δέκατη Έκτη 'Εκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού, σημείο 48.
Sixteenth Competition Report, point 48.
Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι, εφόσον πρόκειται για μια αγορά ανοικτή στις εισαγωγές, τα μέλη μιας σύμπραξης τιμών εντός των ορίων ενός κράτους δεν μπορούν να διατηρήσουν το μερίδιο τους στην αγορά παρά μόνο εάν προστατευθούν κατά του εξωτερικού ανταγωνισμού.
State did not mean that trade between Member States could not be affected.The Court held that, where the market was open to imports, the members ofa national price cartel could preserve their market shares only if they ensuredprotection against foreign competition.
Υπό τις συνθήκες αυτές, και παρά το γεγονός óu η επίδικη σύμπραξη είχε ως αντικείμενο την εμπορία προϊόντων σε ένα και μόνο κράτος μέλος, το Δικαστήριο δέχθηκε ότι η σύ­μπραξη αυτή ενδέχετο να επηρεάσει σημαντικά τις ενδοκοινοτικές εμπορικές συναλλα­γές.
Accordingly, although the cartel related only to the marketing of products in asingle Member State, the Court held that it could have a significant influenceon intraCommunity trade.
§ 4 — Εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών
§ 4 — Application of the competition rulesto air transport
Το δικαστήριο Bundesgerichtshof έθεσε τρία προδικαστικά ερωτήματα βάσει του άρθρου 177 και οχεηκά με την ερμηνεία των άρθρων 5, 85, 86, 88, 89 και 90 της Συν­θήκης, προκειμένου να κρίνει κατά πόσον συμβιβάζονται ορισμένες πρακηκές καθορι­σμού των ναύλων που εφαρμόζονται στις αεροπορικές μεταφορές επιβατών με τακτικές πτήσεις.
The Bundesgerichtshof referred three questions for a preliminary ruling,pursuant to Article 177, on the interpretation of Article 5, 85, 86, 88, 89 and90 of the Treaty, for the purposes of assessing the compatibility of certainpractices regarding the setting of fares for passengers on scheduled flights.
Τα ζητήματα αυτά ανέκυψαν στα πλαίσια μιας διαφοράς, η οποία οδήγησε σε προσφυγή ενώπιον των γερμανικών δικαστηρίων κατά δύο ταξιδιωτικών πρακτορείων για παρά­βαση της εθνικής νομοθεσίας περί αεροπορικών μεταφορών, η οποία απαγορεύει την εφαρμογή, στο γερμανικό έδαφος, ναύλων που δεν έχουν εγκριθεί από τον αρμόδιο ομοσπονδιακό υπουργό, για τον λόγο óu οι τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων τα οποία πωλούσαν τα πρακτορεία ήσαν κατώτερες από τις εγκεκριμένες ημές που εφάρμοζαν οι ανταγωνιστές τους.
The questions arose in proceedings against two travel agencies charged beforethe German courts with having infringed national law on air transport, whichprohibits the charging, on German territory, of fares not approved by therelevant Federal Ministry, on the grounds that the prices of the airtickets whichthey sold were lower than the approved fares charged by their competitors.
Ο κανονισμός αριθ. 3975/87 ('), ο οποίος καθορίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 στις επιχειρήσεις αεροπορικών μεταφορών, καλύπτει μόνο τις αερο­πορικές μεταφορές μεταξύ των αερολιμένων της Κοινότητας.
Regulation No 3975/87,Jwhich lays down the procedure for applying Articles85 and 86 to undertakings in the air transport sector, covers only air transportbetween Community airports.
Στη συγκεκριμένη όμως πε­ρίπτωση, το ζήτημα αφορούσε τις αεροπορικές μεταφορές στο εσωτερικό ενός κράτους μέλους, καθώς και αυτές μεταξύ ενός κράτους μέλους και ενός τρίτου κράτους.
However, the case in question related to airtransport within one Member State and to air transport between a Member State and a non-Community country.
Στο ζήτημα αυτό το Δικαστήριο δίνει τη λύση η οποία είχε δοθεί στην υπόθεση ASJES (2) — ενώ δεν υπήρχε κοινοηκός κανονισμός —, και συγκεκριμένα υποστηρίζει ότι, στην πε­ ρίπτωση αυτή, οι κανόνες καθορισμού των ναύλων εξακολουθούν να υπάγονται στις με­ταβατικές διατάξεις που προβλέπονται στα άρθρα 88 και 89 της Συνθήκης.
On this question, the Court gave the same ruling as in its Asjes judgment,2delivered at a time when Community rules did not exist, namely that, in such instances, the rules on the setting of fares remained subject to the transitionalprovisions provided for in Articles 88 and 89 of the Treaty.
Τα κυριότερα σημεία της απόφασης (
The main points clarified by the judgment3 are as follows:
) είναι τα ακόλουθα: ι) Άμεσο αποτέλεσμα του άρθρου 85
(i) The direct effect of Article 86
Το Δικαστήριο υποχρεούται πλέον να προβαίνει σε διάκριση των γεωγραφικών περιοχών που καλύπτουν οι σχετικές συμπράξεις.
The Court must in future distinguish in accordance with the geographicalscope of the agreement in question.
Συνεπώς, το άρθρο 85 έχει άμεση εφαρμογή στις ενδοκοινοτικές συμπράξεις περί ναύλων.
Thus, Article 85 is directly applicable tointra-Community fare agreements.
(') Κανονισμός αριθ. 3975/87 του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1987, σχετικά με τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού που ισχύουν για τις επιχειρήσεις στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών, EE L 374 της 31.12.1987, σ. 1.
The implementing Regulation No 3975/87, which covers international airtransport between Community airports, has given Article 85 an immediatedirect effect in its scope of application.
Δέκατη Έβδομη Έκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού, σημεία 43-45.
Council Regulation No 3975/87 of 14 December 1987 laying down the procedure for the application ofthe rules of competition to undertakings in the air transport sector, OJ L 374,31.12.1987, p. 1.
(J) Εισαγγελική αρχή κατά ASJES, συνεκδικασθείσες υποθέσεις 209 έως 213/84, της 30ής Απριλίου 1986, ΕΕ C 318 της 11.12.1986, σ. 4.
Seventeenth Competition Report, points 43-45.Joined Cases 209 to 213/84 Ministers Public v Asjes, OJ C 318, 11.12.1986, p. 4.
Δέκατη Έκτη Έκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού, σημεία 89-91. (·') Ahmed Saeed Flugreisen και Silverline, υπόθεση 66/86, απόφαση της 11ης Απριλίου 1989.
Sixteenth Competition Report, points 89-91.Case 66/86 Ahmed Saeed Flugreisen and Silverline, judgment of 11 April 1989.
Για τις συμπράξεις περί ναύλων που αφορούν το εσωτερικό ενός κράτους μέλους ή τις με­ταφορές μεταξύ ενός κράτους μέλους και ενός τρίτου κράτους, το Δικαστήριο αντιμετώ­πιζε την κατάσταση που ίσχυε πριν από το 1987, διότι ο κανονισμός δεν καλύπτει τις πε­ριπτώσεις αυτές.
In the case of fare agreements within a Member State or between a Member State and a non-Community country, the Court was confronted with thesituation that had prevailed before 1987, since the Regulation does not coversuch cases.
Το Δικαστήριο δίνει και πάλι, επομένως, τη λύση που είχε δώσει με την απόφαση της 30ης Απριλίου 1986: Το άρθρο 85 εφαρμόζεται στις συμπράξεις αυτές περί ναύλων, αλλά ο ε­θνικός δικαστής δεν μπορεί να διαπιστώσει την παράβαση (άρθρο 85 § 1) και να κηρύξει άκυρη τη σύμπραξη (άρθρο 85 § 2) παρά μόνο υπό την προϋπόθεση ότι η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους (βάσει του άρθρου 88) ή η Επιτροπή (βάσει του άρθρου 89) έχουν προηγουμένως διαπιστώσει ότι εφαρμόζεται το άρθρο 85.
The Court reverted to the line it had adopted in its judgment of 30 April 1986:'Article 85 is applicable to such fare agreements, but national courts may findthat there has been an infringement (Article 85(1)) and declare the agreementvoid (Article 85(2)) only if the competent authority of a Member State (pursuantto Article 88) or the Commission (pursuant to Article 89) have previouslyestablished that Article 85 is applicable.'
ιι) Οι όροι εφαρμογής του άρθρου 86 εκτός του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού 3975/ 87
(ii) The conditions for applying Article 86 outsidethe scope of application of Regulation No 3975/87
Κατά συνέπεια, το άρθρο 86 έχει άμεση εφαρμογή για το σύνολο του τομέα των αεροπορικών μεταφορών.
Consequently, Article 86 is directlyapplicable to the whole of the air transport sector.
Το Δικαστήριο δίνει, επίσης, ορισμένα στοιχεία απάντησης σχετικά με το τι θα μπορούσε να θεωρηθεί ως καταχρηστικό — με την έννοια του άρθρου 86 — στις πρακηκές καθο­ρισμού των ναύλων ενός αεροπορικού μεταφορέα: κατάχρηση υπάρχει εάν οι ναύλοι συ­νιστούν μη δίκαιους όρους μεταφοράς είτε έναντι των επιβατών (ναύλοι υπερβολικά υψηλοί), είτε έναντι των ανταγωνιστών (ναύλοι καταχρηστικά χαμηλοί που έχουν ως στόχο τον αποκλεισμό από την αγορά των εκτός της συμφωνίας επιχειρήσεων).
The Court also gives some indication of what might be considered an abuse,within the meaning of Article 86, in the fares charged by a carrier: a fare isabusive if it involves unfair transport conditions, either in respect of travellers(the fare is too high), or in respect of competitors (the fare is too low, with theaim of eliminating from the market undertakings not party to the agreement).
Πράγματι, στο βαθμό που οι νέοι κανονισμοί του Συμβουλίου προβλέπουν ότι το άρθρο 86 μπορεί να εφαρμοστεί στην περίπτωση εναρμονισμένης πρακτικής για την οποία είχε αρχικά χορηγηθεί είτε εξαίρεση κατά κατηγορία είτε ατομική εξαίρεση στα πλαίσια της διαδικασίας εναντίωσης, συνάγεται ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, το εν λόγω άρθρο μπορεί να αφορά τους ναύλους που ισχύουν για μια ορισμένη γραμμή, ή για ορισμένες γραμμές, τακτικών πτήσεων, εφόσον οι ναύλοι αυτοί καθορίστηκαν με διμερείς ή πολυ­μερείς συμβάσεις μεταξύ αερομεταφορέων και εάν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο αυτό.
To the extent that the new Council Regulations provide that Article 86 maybe applicable to a concerted practice that had initially been granted either ablock exemption or an individual exemption obtained under the positionprocedure, Article 86 may in certain cases apply to the charging of fares on agiven route or routes involving scheduled flights, where such fares have beenset on the basis of bilateral or multilateral agreements concluded between aircarriers, if the conditions laid down in Article 86 are met.
Ol ΣΗΜΑΝΊΤΚΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ 107 tu) Η νομιμότητα της διαδικασίας έγκρισης βάσει των άρθρων 5 και 90 της Συνθήκης
(Hi) The legality of the approval procedure in the lightof Articles 5 and 90 of the Treaty