natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η ευρωπαϊκή γεωγραφία της γυναικείας απασχόλησης δείχνει, στις χώρες της Νοτίου Ευρώπης μία έντονη παρουσία στις γεωργικές ζώνες και στις λοιπές χώρες μια συγκέντρωση στις τριτογενείς ζώνες (Βερολίνο και Αμβούργο στη Γερμανία, περιοχή Παρισιού στη Γαλλία, κλπ...).
Research con­ducted in Italy has shown that the hardships of farming are nudging many women (and elderly workers) towards economic inactivity, non­employment and under­employment.
Στις βιομηχανικές περιοχές, το ποσοστό γυναικείας δραστηριότητας είναι αρκετά συστηματικά χαμηλότερο.
The situation is one in which "...the boundaries between unemployment, undei—employment and non­employment are very thin".1 Finally, as D. Meulders, R. Plasman and V. Vander Stricht point out, "The decline in employment in agriculture in the countries of the south may lead to the elimination from employment and so from the labour market of certain women, particularly those who are not regular wage­earners. "2
Αυτές οι περιφερειακές ανισότητες διευρύνουν τις διαφορές στο γυναικείο πληθυσμό.
These sectoral concentration phenomena are seconded by regional dispari­ties.
Εκεί όπου οι δυνατότητες απασχόλησης προσφέρονται στις γυναίκες, τα ποσοστά δραστηριότητας προοδεύουν πολύ γρήγορα.
If female employment is looked at along geographic lines, women are strongly represented in the agricultural areas in the southern Europe coun­tries and concentrated in the service areas (Berlin and Hamburg in Germany, the Paris area in France, etc.) in the other countries.
77, αναφέρεται από την Giovanna Altieri, ιταλική έκθεση, σ. 41-42.
77, quoted by Giovanna Altieri, Italian report, pp. 41­42.
Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ:ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΙΝΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ.
THE PUBLIC SECTOR: WHEN THE STATE SETS A BAD EXAMPLE
Μετά την ώθηση των δεκαετιών του εξήντα και του εβδομήντα, η αύξηση της απασχόλησης στη δημόσια διοίκηση γνώρισε έντονη επιβράδυνση.
The growth in civil service employment has fallen off sharply since the heyday of the sixties and seventies. It has stagnated or declined in most of the European countries since the early eighties.
Από την αρχή της δεκαετίας του ογδόντα, παρουσιάζει στασιμότητα ή μειώνεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.
Nevertheless, the per centage of women in the civil service has continued to grow.
Το μερίδιο των γυναικών στην απασχόληση στο δημόσιο συνεχίζει οπωσδήποτε να αυξάνεται.
In some countries women even make up the majority of government employees.
Στη δημόσια διοίκηση, η τομεακή συγκέντρωση των γυναικείων θέσεων απασχόλησης, όπως και ο κάθετος διαχωρισμός είναι το ίδιο έντονος όπως στον ιδιωτικό τομέα.
This is the case in France, where women make up 65.8* of the employees on the government payroll, and Denmark, where close to half of the country's women are in the civil service compared with only one-fifth of the men.
Ετσι, στη Δανία, «η εργασία μερικής απασχόλησης μικρής ή μεγάλης διάρκειας είναι πολύ συχνότερη στο δημόσιο τομέα απ'ό,τι στον ιδιωτικό»^).
At first glance one might be tempted to think that the countries of Europe, all of which have laws on occupational equality, were the first to implement them.
Στην Ισπανία, «μεταξύ των 291 000 νέων θέσεων εργασίας που δημιουργήθηκαν στο δημόσιο τομέα από το 1987, 51,5% ήταν βάσει προσωρινών συμβάσεων»«5).
Both the horizontal and the vertical segregation of women are as strong in the civil service as in the private sector.
Στη Γαλλία, 11,2% των μισθωτών του κράτους δεν είναι μόνιμοι υπάλληλοι έναντι 4,5% των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα(^).
Despite their growing numbers in the civil service, women continue to be confined to a small number of "women's" occupations and seldom rise to supervisory positions.
θα μπορούσαμε να πολλαπλασιάσουμε τα παραδείγματα, τις στατιστικές ή τους δείκτες.
A last fact of importance is that the jobs created for women in the civil service have often been parttime or temporary jobs.
Ολα συγκλίνουν προς ένα και το ίδιο συμπέρασμα:«η λειτουργία ως παράδειγμα που θα έπρεπε να περιμένουμε από τις κυβερνήσεις φαίνεται κατά συνέπεια ότι υπάρχει περισσότερο στα χαρτιά παρά στην πραγματικότητα»(').
Thus, in Denmark, "... long-term and short-term parttime working is much more frequent in the public than in the private sector."3In Belgium, an increase in the number of parttime positions accounts for the lion's share of the growth in civil service employment.4 In Spain, 51% of the 291,000 jobs created in the public sector since 1987 were temporary contracts.5 In France, 11.2% of women civil servants were not established in 1989, as opposed to 4.53» of their male counterparts.6We could give many more examples, statistics and indicators, but they all converge towards the same conclusion, that is, "... the lead justifiably expected from government exists more on paper than in reality."7
ΟΡΙΖΟΝΤΙΟΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ, ΚΑΘΕΤΟΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ: ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
HORIZONTAL SEGREGATION, VERTICAL SEGREGATION: WOMEN STAND?
Αυτός ο δείκτης «λαμβάνει την τιμή 0 όταν η αναλογία γυναικών σε κάθε τομέα είναι η ίδια με την αναλογία των γυναικών στο σύνολο των θέσεων απασχόλησης» (8).
This index, which gives the state of concentration of female economic activity in each country, "assumes the value of 0 if the percentage of women active in each sector is the same as the percentage of women in employment in general.
Με άλλα λόγια όσο ο δείκτης ανομοιότητας είναι υψηλότερος τόσο ο οριζόντιος διαχωρισμός είναι εντονότερος.
"8 In other words, the higher the dissimilarity index, the greater the horizontal segregation.
(3) Rita Knudsen, δανική έκθεση, σ. 38.
3Rita Knudsen, Danish report,p. 38.
(4) Daniele Meulders, Valérie Vander Stricht, βελγική έκθεση, σ. 27.
4Daniele Meulders & Valerie Vander Stricht, Belgian report, p. 27. 5Maria Pilar Alcobendas Tirado, Spanish report.
Δείκτες ανομοιότητας και μερίδιο των γυναικών στη συνολική απασχόληση (χώρες ταξινομημένες κατά φθίνουσα τιμή του δείκτη ανομοιότητας) (*)
Dissimilarity indexes and women's share in overall employment (countries classified according to the descending value of the dissimilarity index)*
Πηγή: Eurostat-έρευνα εργατικού δυναμικού, πίνακας 43
Source : Eurostat Labour Force Survey Table 43.
Ισπανία 1983: ισπανική έκθεση.
Spain 1983 : Spanish Report, Graphs by DULBEA on the basis of NACE 1 data per sector. * 1986 for Portugal, see also table 8.
-"Ο δείκτης ανομοιότητας έχει μειωθεί ελαφρώς σε όλες τις χώρες πλην της Ιρλανδίας όπου αυξήθηκε και της Γαλλίας όπου παραμένει στάσιμος.
- the dissimilarity index decreased slightly in all the countries except Ireland, where it rose, and France, where it remained static.
Παρά την αύξηση του επιπέδου κατάρτισης και τη μόρφωση των γυναικών, αυτές συναντούν πάντα τις ίδιες δυσχέρειες για να "ανέλθουν" στην ιεραρχία.
"In Denmark, the United Kingdom and Portugal, where women's share in employment is high...the dissimilarity index is high, too."10
Δείκτες ανομοιότητας 1989-1983* κατά φθίνουσα τάξη του δείκτη ανομοιότητας του 1989
1989-1983 dissimilarity indexes classified in descending order from the 1989 index
Eurostat - Ερευνα εργατικού δυναμικού, πίνακας 43, Ισπανία 83: ισπανική έκθεση.
Source: Labour Force Survey- Eurostat, table 43; Spain 1983: Spanish Report.
4.6» 7.0» 31.0» 67J» τα7» au*
1.7% aod instrument engineering Other manufacturing industries
'Ανδρες
Nether
Η ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ: ΜΙΑ ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ.
UNEMPLOYMENT COMPENSATION:
O πίνακας της αποζημίωσης ανεργίας φανερώνει άλλη μια ανισότητα: οι άνεργες επωφελούνται λιγότερο από τους άνεργους της αποζημίωσης ανεργίας.
Analysis of the distribution of unemployment compensation reveals another source of inequality, for women benefit less from unemployment compensation than men do.
Στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 26% των γυναικών και 34% των ανδρών που είναι άνεργοι λαμβάνουν μία αποζημίωση, είτε με τη μορφή του επιδόματος ανεργίας είτε ως κοινωνικό βοήθημα.
For the whole of the European Community, 26* of women jobseekers and 34* of male jobseekers received compensation, whether in the form of unemployment benefits or welfare.
Πώς να γίνει κατανοητή η ύπαρξη και η εμμονή -το γεγονός είναι παλαιό- μιας απριόρι τόσο «παράνομης» ανισότητας. Οι D. Meudlers, R.
Meulders, Plasman and Vander Stricht make a very interesting first stab at an explanation, to the effect that "...the conditions associated with benefit payments are often a source of indirect discrimination between unemployed men and women.
«Για ό,τι αφορά τα κοινωνικά βοηθήματα που συνδέονται με την ανεργία (αρχή της συνδρομής), οι προϋποθέσεις πόρων που επιβάλλονται είναι συχνά εις βάρος των παντρεμένων γυναικών που εξαρτώνται από τα εισοδήματα του συζύγου»(8).
- As far as the unemployment-related national assistance is concerned (the aid principle), the means test often has negative repercussions for married women dependent on their husband's income."8
Ελλάδα
Fiance
Ισπαν[α
Ireland
Γαλλία Ιταλία Κάτυ Χώρες** Βέλγιο
This chapter will elucidate the types and conditions of women's jobs.
Λουξεμβούργο Ην.
Close to 853» of working women in the twelve Member States are employees.
Ιρλανδ(α Δαν (α Ελλάδα Πορτογαλ(α* Ισπανία* Ευρώπη 10 Ευρώπη 12
& 1989 ­3.32 ­3.24 Changes in this % between 1983 & 1989 +2.91 +2.84 % of male em­ployment in 1989 88 83
Πηγή: Ερευνες εργατικού δυναμικού
Changes in this % between 1983 & 1989 +0.4 +0.4 & 1989 +0.04 0 Indication of these change in 1983/89 values + +
Πίνακας 16.
Germany France Italy Netherlands **
Λουξεμβούργο Ηνωμένο Βασίλειο Ιρλανδ ία Δανία Ελλάδα Ισπαν ία Πορτογαλ ία Γερμαν ία Γαλλ ία Ιταλ ία Κάτω Χώρες Βέλγ ιο Ευρώπη 10 Ευρώπη 12
Belgium Luxembourg United­Kingdom Ireland Denmark Greece Portugal * Spain * Europe 10 Europe 12
Πηγή: Ερευνες εργατικού δυναμικού nd: Δεν διατίθενται στοιχεία
* * In the case of the Netherlands, the interpretation is distorted due to changes occuring in the definition during the period. * Changes between 1986 & 1989. Source : Labour Force Surveys. Page 45
»νδρε(
- Entrepreneurs (with one or more employees)
Γι ρναίκ. ρς προσωρινή μονιμη προσωρινή μόνιμη
This unsurprising situation remains relatively stable—it has changed little between 1983 and 1989.
Λουξεμβούργο Ηνωμένο Βασίλειο Ιρλανδ ία Δαν ία Ελλάδα Ισπαν ία Πορτογαλ ία Γερμαν ία Γαλλία Ιταλ ία Κάτω Χώρες Βέλγιο Ευρώπη 10 Ευρώπη 12
After the age of 24, i.e., after the period in which young people enter the working world, temporary employment declines amongst men but persists amongst women.
Πηγή: Ερευνες εργατικού δυναμικού nd: Δεν διατίθενται στοιχεία
According to the Luxembourg experts, for women it remains a form of employment that they run up against throughout their working lives.5
Είναι λοιπόν ιδιαίτερα λεπτή η διαμόρφωση μιας συνολικής εικόνας ενός φαινομένου που περικλείει τόσες διαμάχες και αντιθέσεις.
4 The notion of "temporary work" as used here encompasses different types of employment ranging from job contracts for a limited period of time to seasonal work, in addition to the more familiar notion of occasional, temporary assignments.
Εντούτοις υπάρχει μία μόνη σταθερά: η γυναικεία ηγεμονική θέση.
This tendency to resort to various forms of temporary employment express in almost all the countries the flexibilisation policies set up by companies and/or the public powers.
Η ανάπτυξη εργασίας μερικής απασχόλησης για τους άνδρες παραμένει εξαιρετικά χαμηλή (3,8% κατά μέσο όρο στην Ευρώπη των δώδεκα).
The experts of all the member countries agree that, as a rule, temporary work is not chosen by the employee.
Δεδομένου αυτού, μπορούμε να χαρακτηρίσουμε σε γενικές γραμμές την εξέλιξη της εργασίας με καθεστώς μερικού χρόνου, να διαμορφώσουμε τον πίνακα των διαφορών και των ομοιοτήτων;
The fact that the brunt of these labour flexibilisation policies is borne by women raises a basic question, namely, is not the greater continuity of women's careers that is seen in many countries as a result of changing female economic activity patterns offset by the occupational instability that is linked to the spread of temporary work?
Πίνακας 18.
Table 15.
Τ Τ Τ Τ
Women
Τ Τ Τ i
Temporary
Τ 1 Τ Τ i Τ Τ
Overall men's employment
73.2 ι τ na 5.8 5.0 7.7
Developments
69.8 ι τ
5.3 8.3 4.3 na 10.0
Σε πολλές χώρες, απολαμβάνει πολύ ασθενούς κοινωνικής προστασίας (9).
This diversity muddles the analysis. It includes under one heading an amalgamation of different types of parttime work that have very little in common other than straying from the definition of a "normal work week".
Αυτό κατά τρόπο που μπορεί να δ ιακ ινδυνευθε ί εδώ η υπόθεση (10) μιας διπλής αγοράς εργασίας μερικού χρόνου: αφ'ενός οι θέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης μικρής διάρκειας, συνοδευόμενες από ασθενή κοινωνική ασφάλιση και δημ ιουργηθείσες από τις επιχειρήσεις στην προσπάθεια τους να περιορίσουν το κόστος εργασίας και να αυξήσουν την ελαστικότητα· αφ'ετέρου, οι θέσεις μερικής απασχόλησης μακράς διάρκειας που προεσεγγίζουν τις θέσεις απασχόλησης πλήρους χρόνου και που συχνότερα αποτελούν το αντικείμενο επιλογής από τους εργαζόμενους.
Parttime jobs of less than ten hours a week tend to be filled by young people (between the ages of 14 and 24) and elderly employees and in many countries benefit from minimal social protection.9Consequently, we might be so bold as to hypothesise that there exist two parttime employment markets,10 one consisting of parttime jobs of under 10 hours a week, accompa nied by few social benefits and created by companies eager to cut their payroll costs and increase flexibility, the other consisting of jobs with longer working hours that approach those of fulltime employment and are more often chosen by the employees.
Τέλος, αυτή η άκρα ποικιλία στον ορισμό του χρόνου προκαλεί μία αμφιβολία ως προς τις στατιστικές: ανάλογα με τις χώρες, κάποιος που εργάζεται 36 ώρες εβδομαδιαίως μπορεί να θεωρηθεί (να αυτοθεωρηθεf ) ως ενεργός πλήρους χρόνου ή μερικού χρόνου.
Finally, this extreme variety in the definition of parttime employment raises doubts as to the validity of the statistics. Depending on the country, someone who works 36 hours a week may be considered (or consider him/herself) be in full- or parttime employment.
Μερική απασχόληση άνω των 30 ωρών (μισθωτών), κάτω των 10 ωρών (μισθωτών), κάτω των 8 ωρών(γενικά)
Part­time Employment over 30 Hours (Employees), under 10 Hours (Employees) and under 8 Hours (aggregate)
Εξέλιξη
Developments
Γαλλία
1983 5.1 15.6 i i
< θωρών συνολικά < ΙΟωρών μισθωτών > 3θωρών συνολικά μέση διάρκεια μισθωτών ωρών 28,1 ι
> 10 hn. employees > 30 hn. employees average working houn employees < 8 hn. aggregate Greece ι τ τ
< θωρών συνολικά < ΙΟωρών μισθωτών > 30ωρών συνολικά μέση διάρκεια μισθωτών ωρών 19,6 8,5
> 10 hn. employees > 30 hn. employees average working houn employees < 8 hn. aggregate > 10 hn. employees > 30 hn. employees average working homs employees 19.6
Πηγή: Ερευνες εργατικού δυναμικού
D/ Age, sex and family situationi, who works part-time?
Η κοινωνιολογική εικόνα των εργαζομένων με καθεστώς μερικής απασχόλησης δεν είναι εύκολο να διαμορφωθεί.
There is one certainty, however: the male parttime worker bears little resemblance to his female counterpart.
Εντούτοις, υπάρχει μια βεβαίωση: η εικόνα της ανδρικής εργασίας με καθεστώς μερικής απασχόλησης δεν μοιάζει πολύ με τη γυναικεία αντίστοιχη της.
Male parttime workers are concentrated at two extremes of the age scale, namely, the under-25s, who combine study and parttime work, and men over 55, who opt for various partial retirement schemes.
Από πλευράς γυναικών, αντίθετα, είναι μεταξύ 25 και 44 ετών που παρατηρείται σε μεγαλύτερο βαθμό η εργασία με καθεστώς μερικής απασχόλησης.
In contrast, most female parttime workers are between the ages of 25 and 44.
Αυτό καθόσον το μέτρο ικανοποίησης ή εθελοντικής επιλογής είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διαπιστωθεί: μπορεί κανείς να είναι πλήρως «ικανοποιημένος» από το γεγονός ότι διαθέτει μία απασχόληση μερικού χρόνου μάλλον παρά να είναι άνεργος,
One may be perfectly happy to have a parttime job rather than being unemployed, just as one may have "chosen" to work parttime because of overwhelming family obligations or even be satisfied with a parttime job "forced" upon one by the company.
Σε όλες τις περιπτώσεις, τα όρια μεταξύ της επιλογής και της υποχρέωσης, της ικανοποίησης και του αισθήματος απογοήτευσης είναι εμφανώς ασαφή...
In all these cases the boundaries between choice and necessity, satisfaction and resignation are extremely blurred.
Το θέμα είναι πολύπλοκο επίσης λόγω της ποικολομορφίας των καταστάσεων κάθε χώρας.
The issue is also complicated by the wide range of situations in each country.
Από την άποφη αυτή, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο παρουσιάζουν περιπτώσεις εντελώς διαφορετικές.
France and the United Kingdom, for example, present totally opposite examples in this respect.
Το Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με τους βρετανούς εμπειρογνώμονες «το 1990, 79% των παντρεμένων γυναικών που εργάζοντο με καθεστώς μερικής απασχόλησης έλεγαν ότι δεν θα επιθυμούσαν να εργάζονται με καθεστώς πλήρους απασχόλησης, ενώ ο αντίστοιχος αριθμός για τις ανύπαντρες γυναίκες ήταν 40,5%» < 11).
In the United Kingdom, according to the British experts, ".. .over.. .79% of married women did not want a fulltime Job in 1990. ..only 40.5% of non married women placed themselves in this cate gory."11In France, in contrast, according to a recent study, "...33% of parttime employees have chosen such an arrangement.. .Part-time work is introduced at the employer's initiative in two out of three cases".12 Other investigations carried out in France have also shown that parttime work as it is practised in such areas as commerce13 and cleaning does not reduce the conflicts between family life and work.
Στη Γαλλία, αντίθετα, σύμφωνα με μία πρόσφατη έρευνα «33% των μισθωτών με καθεστώς μερικής απασχόλησης επέλεξαν οι ίδιοι το κεθεστώς αυτό εργασίας(...).
Staggered working hours, hours that vary from day to day, weekend work and late hours are more frequent for parttime than fulltime employees.
Παρόμοιες παρατηρήσεις έχουν γίνει και για το Βέλγιο.
Similar findings have been reported for Belgium.
Σε πολλές χώρες, η ανάπτυξη των θέσεων με καθεστώς μερικής απασχόλησης γίνεται εις βάρος των θέσεων με καθεστώς πλήρους απασχόλησης.
The steady tendency of women to go into subordinate direct employment was accompanied between 1983 and 1990 by a tendency toward more unstable employment.
Είτε το θέλουμε είτε όχι, συμβάλλει στη όξυνση του φαινομένου της συγκέντρωσης της γυναικείας οικονομικής δραστηρι'οτητας.
If one counts all the forms of "non traditional" employment in which women are overrepresented it becomes clear that women are prime targets as far as policies aiming for flexibility are concerned.14
J: Rubery; J: Humphies, βρετανική έκθεση, σ.
11 J. Rubery & J. Humphries, British Report, p. 33. 12A. Lehman, "Le travail â temps partiel de 1978 å 1983.
Nicole, Εργασία των κυριών - ανδρικά επαγγέλματα, γυναικείες θέσεις εργασίας, Εκδόσεις Σύρος 1989, αναφέρεται από τη γαλλική έκθεση, σ. 66. D. Meulders, R: Plasman, V.
Syros, 1989, quoted by the French report, p. 66.
Vander Stricht, Εκθεση σύνθεσης, σ. 84.
The development of parttime work amongst all these "alternatives" may well be disorderly but, in the final analysis, the trend is alarming.
Η ανισότητα στην αμοιβή: παντού και πάντα.
Unequal pay: persistent and omnipresent
Με τις διαφορές στην αμοιβή, θίγεται η πλέον ορατή όψη των επαγγελματικών ανισοτήτων.
In coming to pay differences we touch the most visible of occupational inequities, the most visible, but not necessarily the most tangible.
Η πλέον ορατή, αλλά όχι κατ'ανάγκη η πιο απτή: στο εξής όλες οι χώρες της ΕΟΚ έχουν συντονίσει τις νομοθεσίες τους (πρβλ. πίνακας 22) με τις κοινοτικές οδηγίες(Ι), αλλά η ισότητα μεταξύ ανδρικών και γυναικείων αποδοχών δεν υφίσταται σε καμία από αυτές (πρβλ. πίνακας 23).
Henceforward, all the EC Member States must align their legislation (see Table 22) with Community directives.1Yet equal pay for men and women does not exist in any of them (see Table 23).
Παντού στην Ευρώπη, οι γυναίκες παραμένουν σημαντικά λιγότερο καλά πληρωμένες απ'ότι οι άνδρες.
Women throughout Europe remain significantly less well paid than men.
Πριν προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε το φαινόμενο αυτό ας δούμε τα γεγονότα και τους αριθμούς.
Before trying to understand this state look at the facts and figures.
(1) Το άρθρο 119 της Συνθήκης της Ρώμης που επιβάλλει την αρχή της ισότητας αμοιβών συμπληρώθηκε το 1975 με την κοινοτική οδηγία 75/117 που θεσπίζει την ισότητα αμοιβής για την ίδια εργασία ή για εργασία ίσης αζίας.
1 Article 119 of the Treaty of Rome enshrining the principle of equal pay was strengthened in 1975 by Community directive 75/117 stipulating that equal pay was due not only for the same work, but also for work of equal value.
25 του Εθνικού Συμβου­λίου απασχόλησης, που έγινε υποχρεωτική με βασ. διάταγμα
Collective Agreement on Labour ning process n° 25, enforced by Royal Decree
Ελλάδα
Ministry of Labour and Social
Υπουργέ ίο Εργασ ίας
Affairs; Industrial Tribunals
1414/84 επί της εφαρμογής της αρχής της ισό­τητας μεταξύ των φύλων στην εργασ ία
Law n° 1414/84 on the applica
Ιταλ ία
(amended by the Equal Opportu
Συμμετέχοντα μέρη στις συλλογικές διαπραγματεύσε ις μέα
Agreement on wage parity in Parties to the collective bargai industry ning process
Υπουργέ ίο Εργασ ίας
Agreement on wage parity in Ministry of Agriculture industry
Αστικά δικαστήρια
(revised) Equal Treatment act
Αστικά δικαστήρια
(integrating the equal pay act of
Επιτροπή ισότητας:επιθεώ­ρηση εργασ ίας
Equal opportunities legislation Commission for Equality; La
Επαγγελματικά δικαστήρια
Industrial Tribunals; Labour Ins pectorate
Πηγή: ΟΟΣΑ - Προοπτικές απασχόλησης 1988, σ. 181-182.
Source : OECD Employment Prospects 1988, pps. 181-182.
Στον τομέα των αμοιβών, η πρώτη παρατήρηση αποτελεί μια διαπίστωση ελλείψεων στοιχείων: δεν διατίθενται, τη στιγμή αυτή, δεδομένα επαρκώς ομοιογενή και πλήρη στοιχεία ώστε να γίνει μία σύγκριση σε ευρωπαϊκή κλίμακα(^).
The first remark concerning wages concerns the lack of information. We currently do not have sufficiently uniform, complete data to draw up a Europe-wide comparison.2A country-by-country analysis of the data never theless reveals a general trend for the entire European Community, namely, that "gender pay differentials persist and are even on the increase in cei— tain cases; there is thus nothing to Justify our stating that they are on the decline."3This fact, in itself, is gripping.
Το γεγονός είναι, από μόνο του εντυπωσιακό: παρά την αύξηση της γυναικείας δραστηριότητας, παρά την ύπαρξη νομοθεσίας όλο και περισσότερο εξισοτικής (πρβλ. πίνακας 22), οι ανισότητες αμοιβής έχουν αυξηθεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Despite the growth in women's economic activity, despite the existence of increasingly egalitarian legislation (see Table 22), the gap between men and women's salaries has widened in a number of countries, e.g., Italy, Denmark and Portugal.
Αυτό ισχύει για την Ιταλία, τη Δανία και Πορτογαλία.
Elsewhere it has persisted or, even better, narrowed slightly.
Αν η διαπίστωση είναι σχετικά εύκολο να γίνει, η ανάλυση του φαινομένου αποδεικνύεται πιο πολύπλοκη.
Whilst this fact is relatively simple to establish, it is more difficult to explain, for the growth in wage disparities seems to be due to causes that are specific to each country.
Ετσι, στην Ιταλία το σχετικό εισόδημα των γυναικών πέρασε το 79,4% το 1982 σε 76,8% το 1986.
Thus, in Italy women's average earnings expressed as a percentage of men's fell from 79.4% in 1982 to 76.8S» in 1986.
Στη Δανία, διαπιστώθηκε μία προοδευτική προσέγγιση των ανδρικών και γυναικείων αμοιβών που έφθασε στο ανώτατο σημείο το 1977: το έτος αυτό, οι γυναίκες κέρδιζαν 91,7% του ανδρικού μισθού.
Several studies converge to explain this as the effect of the government's wage policies (establishment of wage hike ceilings, end of the indexing of wages to inflation, etc.).4In Denmark there was a gradual lessening of the wage differential that came to a head in 1977, at which time women's average earnings were 91.7% those of men.
Στη συνέχεια, η διαδικασία εξίσωσης ακολούθησε καθοδική πορεία μέχρι το 1985 -μια αληθινή «πτώση» βεβαιώνει η Δανή εμπειρογνώμονας(5).
Thereafter, this egalitarian trend declined until 1985—taking a veritable "nosedive", according to the Danish experts.5In Great Britain the male/female wage differentials held steady whereas those within the economically active female population widened.