natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το Δικαστήριο κατέληξε στην κρίση αυτή αφού έκρινε με την ίδια απόφαση ότι οι συντάξεις επαγγελματιών αποτελούν αμοιβή κατά την έννοια του δευτέρου εδαφίου του άρθρου 119.
whe:nthe conr'm:itnnent is r'mad€' diftd'whleh co,nstitutespay within' the, meaning, of Ar:ticle t 19'.However, thatcomm,itment does, not necessarily have to, do with thefundi,ng dfrafiQements chosen to secul:re the per:iodicpaymentof thepensionwh,,ichthus rema'inoutsidethescopeof applicationof Article 1 19.
από τις εναλλακτικώς αναφερόμενες ημε­ρομηνίες αναφοράς, έτσι ώστε να προβληθεί και αξίωση αυξήσεως όσον αφορά τις μελ­λοντικές αξιώσεις συντάξεως,
In contri,butoryschemesfund,ingis providedthroug,hthe contributionsmade by the employeesand those made by the employers The . contributionsmade by the employeesare an elementof thei'rpaysincethey are deducted di,r'ectf rom an emp ly loyee's salary, which by definition is pay (seejudgmentof 11 March 1981,Worringham,Case 69/80,[1981]EC R 767).
δ) εναπόκειται στα εθνικά δικαστήρια να αποφανθούν επί του ζητήματος των διαχρο­
The amount of those contributionsmusttherefor:ebethe samefor allemployeesma,fe andfemale, whichisindeedso in the p r es en case t
2) Η οδηγία 86/378/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 1986, για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, δεν εμποδίζει τη δυνατότητα άμεσης και ευθείας επικλήσεως του άρθρου 119 της Συνθήκης ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων, με την επιφύλαξη της απαντήσεως που δίδεται στο τρίτο προδι­καστικό ερώτημα.
As regardstransferbenefitsandlump-sumoptions withwhichthe secondquestionis concerneds,inceby vir.tueof the Barber judg'ment Artiele1,1,9 ca'nnot be lnvokedto callin q,uestionthe financiabasliso,f pensionrightsaccrued, before 1 7 May 1 990 on the basis of differentretirement ages,it fol,lows that its capital equivalent must r)€c€ssd,ri,ly'be,sub to the co ject l'ts€Q,uences of that temporalI'i,mitation,. I'i,mitation,.
μορφές διακρίσεως που μπορούν να διαπιστω­θούν με τη βοήθεια μόνο των κριτηρίων της όμοιας εργασίας και της ισότητας των αμοιβών που περιέχει η διάταξη αυτή, χωρίς να είναι αναγκαία για την εφαρμογή των κριτηρίων αυτών κοινοτικά ή εθνικά μέτρα που να τα προσδιορί­ζουν ειδικότερα (βλέπε ιδίως απόφαση Barber, σκέψη 37).
contributionswhichensurethe adequacyof the fundsnecessary to cover the cost of the pensions promised, sosecuri:ngtheirpaymentin the future,tha,t beingthesu,bstanceof the employer"comm'Sitrnentl.t followsthat, unlike periodicpaymentof pensionsi,:nequalityofernployerscon'tributionspaidunderfunded defined- be ,n ef i schemes t w h
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
,ichis dueto the use of actuarial
1) Όπως προκύπτει από την απόφαση της 17ης Μαΐου 1990, Barber (0-262/88), το άρθρο 119 της Συνθήκης παραβιάζεται όταν, στο πλαί­σιο ενός επικουρικού επαγγελματικού συστήματος προνοίας, οι άνδρες εργαζόμε­νοι μπορούν να λάβουν επαγγελματική σύν­ταξη σε μεγαλύτερη ηλικία από ό,τι οι ευρισκόμενες στην ίδια κατάσταση γυναίκες εργαζόμενοι λόγω καθορισμού ηλικίας συνταξιοδοτήσεως που διαφέρει αναλόγως του φύλου.
As regards the use of actuariafacto,rs lj differ:ingaccordingto sex, with the aim of an occupationalretiremenpenstionschem,ebeingtoprovidefor:thefuture paymentofperiodicpensionsthe, scheme'sfinanciaresoulrcesacc,ruedthroughfunding, must beadjusted'tothe pensionswhich,accordingto,forecasts, accordingto,forecasts, will,haveto be paid.The ESSesst'nen needed t s to give factors differing according to sex, is not struckat by Ar:ticle 119.
Ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως: 22 Δεκεμβρίου 1993
That conclusionnecessariexlytendsto theconversiofof l pdrtof the periodic pension into a capitalsum and,the transfero:fpensionrights,the value ofwhich can, be determined, only by reference to thef u finding d rr"o n9€ments chosen .
Δημοσίευση: Συλλογή, σ.
The Court, herebyrules.
Ο Neath διαπίστωσε επίσης ότι, ανεξαρτήτως της ερμη­νείας που ακολουθείται, η αξία των μεταφε­ρομένων δικαιωμάτων θα είναι εν πάση πε­ριπτώσει μικρότερη από την αντίστοιχη των γυναικών συναδέλφων του λόγω του ότι, για την εκτίμηση του μεταφερομένου κεφαλαίου χρησι­μοποιούνται στατιστικά ασφαλιστικά στοιχεία στηριζόμενα στο προσδόκιμο επιβιώσεως, τα οποία διαφέρουν από τους άνδρες στις γυναίκες.
The fact that women ilve onaveragelongerthan menis one of the actuariafacltor.stakeninto accountin determininghow the schemeinquestionisto be funded. Thisis why the employerhastopayhighercontributionsfor hisfemale employeesthanfor his male employeesl'n. orderto clar.ifywhetherthe situationin wh,ich male employeesare entitledtosums lower tha,n those, to which fem,ale employees areentrtledis compatiblewith Ar,ticle119,it must bedete rm ir-J€d whether transfer benef i,ts a n d l,u,filp-grJ;1',p options constitute pay within the,meaning of Article1,1'9.
Ομοίως, αν επέλεγε την ετεροχρονισμένη σύ­νταξη και τη χορήγηση μέρους αυτής ως εφάπαξ,
O,n, the,basis of the Barber j,udgment, the Cou:rt pointedout that, i,R: i the context of a defined'-benefit occupationapensl ion scheme, the employer's commitment to his.employees concerns the payment, at agiven mo'ment in: time, of a' perriodic pension for whichthe determining. cr.ltenar are already,known at the time
Ο Neath εργάσθηκε στην εταιρεία Hugh Steeper από 29 Ιανουαρίου 1973 μέχρι 29 Ιουνίου 1990, οπότε απολύθηκε για οικονομικούς λόγους.
C-262/B & Barber, the direct effect of Article 1 19 ofthe EEC Treaty may be reliedupon, for the purposeof claiming equal, treatment in the matter ofoccupational pensions, only in relation to benefitspayable in,respect af periods of employmentsubsequent to' 1'7May 1990, subject to theexception' in favour of workers ar those clai'mingunder thern, who have;before that date; ini,tiatedlega'l proceedings ott raised aft equivalentclaimunder the applicable national law.
Ήταν τότε πενήντα τεσσάρων ετών και ένδεκα μηνών.
The vafue oftransfer benefits and lump-su,m, sptions is affectedlikewise.
Ερωτήματα που υποβλήθηκαν στο Δικαστή­ριο
The use of actuarial factors differing according tosex in funded definedbenefit occupational pensionschemes does not fall within the scope of Article1 19 of the EEC Treaty.
1) Έχουν το άρθρο 119 και η απόφαση στην υπόθεση Barber ως αποτέλεσμα ότι παρέχουν δικαίωμα στον άνδρα εργαζόμενο, η σχέση εργασίας του οποίου τερματίζεται στις ή μετά τις 17 Μαΐου 1990, για την ίδια σύνταξη που θα ελάμβανε αν ήταν γυναίκα;
Date ofjudgment:3 February1994 andfemaleworkersaliketo ensurestrictsimilarityinthederogationsprovidedfor male and female workers(savewherethe needto treat men and womendifferentlyisjustified)by refrainingfromintroducingformale andfemale workers divergensysttemsof derogationsdifferingprimarilyin respecotf theprocedurefor the adoptionof derogationsand of the durationofthe night work authorisedsuch, asthe systems resulting und e
Για να απαντήσουμε στο ερώτημα αν το γεγονός ότι οι άνδρες εργαζόμενοι δικαιούνται ποσά χαμηλό­τερα από εκείνα τα οποία δικαιούνται οι γυναίκες εργαζόμενοι συνάδει με το άρθρο 119, θα πρέπει να εξετάσουμε αν οι εν λόγω παροχές συνιστούν αμοιβές με την έννοια του άρθρου 119. Το Δικαστήριο, στηριζόμενο στην απόφαση Barber, επισημαίνει ότι στην περίπτωση ενός συστήμα­τος συνταξιοδοτήσεως επαγγελματιών με προσ-
TheCourtreferredfirstlyto itsjudgmentin the Sfoeckelcase,in whichit ruledthat Article 5 of the Directiveissufficientlypreciseto imposeon the Member Statestheobligationnot to lay down by legislationthe principlethat night work by womenisprohibitedeven,if thatobligationis subjectot exceptionswhere, night work bymenis not prohibited U n. likethe situationin Stoeckelthe discriminationin thepresencasetdoes notliein the
Όσον αφορά την ακριβή έκταση του περιορισμού των διαχρονικών συνεπειών της απόφασης Bar­ber, το Δικαστήριο παραπέμπει στην απόφαση Ten Oever.
From 15 July 1986to 31 March1990, Mrs Minne,whowaslivingin Belgiumwo,rkedin the hotel.and cateringindustryat Capellen(Luxembourgwhe),re she wasrequiredto work nights.Sheceasedworking when shemovedto liveinthe Provinceof Liege(Belgiumwhe),reshe appliedfor unemploymenbenetfitfrom 2 April1990.
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση διοριστεί μόνο με βάση τον τρόπο χρηματο­δοτήσεως που έχει επιλεγεί.
Court), principleof theprohibitionof night work, which applieswithoutdistinctionto men and women, but ratherinthe derogationsfromthatprinciplel.t is apparenftromthejudgmentmakingthe referencethatthe differencebetweenthe two systems of derogations does not somuch concernthe number or nature of the exceptionsprovidedfor astheprocedurefor theiradoptionand adoptionand
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
Followingthe annulmenotf its decisionby the Tribunadul Travail,
Οι πρώτες αποτελούν συνιστώσα της αμοιβής του εργαζομένου, δεδομένου ότι επηρεάζουν απευ­θείας τον μισθό που αποτελεί εξ ορισμού αμοιβή (βλέπε την απόφαση της 11ης Μαρτίου 1981, 69/80, Worringham, Συλλογή 1981, σ.
The derogationsapplicableto men are set out in the Law, whereasthoseapplicableto women are,in accordancewith Article36(1) of the Law,laiddown by Royal Decree.
767) επομένως το ύψος τους πρέπει να είναι το ίδιο για όλους τους εργαζομένους, άνδρες και γυναίκες, πράγμα που όντως συμβαίνει εν προ­κειμένω.
Moreover,with regardto women, authorisednight work issometimeslimitedto specifiedhoursof the night,whereasthisis not so in the caseof men,
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο προ­δικαστικό ερώτημα.
Liege.As it was uncertainwhetherthe Belgianlegislationwas compatiblewith Communitylaw,thatcourt decidedto staytheproceedingsand to referthematterto the Court of Justicefor apreliminaryruling.
Από τις 15 Ιουλίου 1986 μέχρι τις 31 Μαρτίου 1990, η Μ. Minne, κάτοικος Βελγίου, εργάστηκε σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις στο Capellen (Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου), ήταν δε υποχρεωμένη να εργάζεται ενίοτε με νυκτερινό ωράριο.
, l treatment can n , or be t justifiedon the basisof Article 2(3) of the Directivel.tfollowsfrom the foregoingthat Article 5(1) of the Directiveprecludesa MemberStatefrom maintaininginitslegislationderogationsfrom a generalprohibitionofnight work which are subjectto more restrictiveconditionsin respecotf womenthanin respecotf menand which cannot bejustifiedby the needto ensureprotectionof a woman s biologicacondlitionor by the speciarellationshipwhich existsbetweena womanandher child.
Το tribunal du travail de Nerviers, το οποίο έκρινε την υπόθεση σε πρώτο βαθμό, αποφάνθηκε ότι η απόφαση του Onem ήταν αδικαιολόγητη, επειδή η βελγική νομοθεσία απαγορεύει την εργασία γυναικών σε ξενοδο­χειακές επιχειρήσεις μεταξύ μεσονυκτίου και 6ης πρωινής ώρας.
Bearingin mind, howevertha,t thejudgmentma,kingthe reference cites severaconventl ions dealing withnight work by women and bindingon Belgium (ConventionNo 89 of the Inter nation a Labour l Orga- nisationof 9 July1948 concerning Night Work of Women employedin Industry)the, Court notedthat,withoutit being necessaryto considerwhetherthepresencasetcomes withinthe scopeof the Convention,the Kingdomof Belgiumhasdenouncedthat conven-tionin orderto comply withits Communityobligations.
Στην προκειμένη υπόθεση, αντίθετα απ' ό,τι συνέβαινε στην ανωτέρω υπόθεση, η διάκριση δεν συνίσταται στην κα­ταρχήν επιβολή της απαγορεύσεως της νυκτε­ρινής εργασίας, η οποία ισχύει αδιακρίτως τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες, αλλά στις παρεκκλίσεις που προβλέπονται από την απαγόρευση αυτή.
Article 5 of Council Directive 76/207/EEC of 9 February1976 on the implementation of the pri:nciple of equaltreatment for men and wo'menas ,regards dcC€ss ,to employment, vocational training and promotion, andworking conditions precludes a Member State whichprohibits night work for both men and women frornmaintaining divergent systems of derogations wh,ich differ primarily in respect of the procedure for theadoptionof derogations and of the duration of thenight work authorised, if such a difference is notjustified by the need to ensure the protection ofwomen, particularly with regard to pregnancy andmaternity.
Επιπλέον, η επιτρεπόμενη νυκτερινή εργασία των γυναικών περιορίζεται ενίοτε σε ορισμένες νυκτερινές ώρες, πράγμα που δεν ισχύει για τους άνδρες.
Case C-343192M.A. DE WEERDN,.EEROKSAND, OTHERSV commencedbefore1 October 1975 were not entitled
Μ.
IJK E
Α.
EN
Ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως: 24 Φεβρουαρίου 1994
Date of the judgment:24 February 1994 t s
Δημοσίευση: Συλλογή, σ.
By severajudgmen l of 5 January1988, the Centrale
Ι — 571 ανικανότητας του προς εργασία, ορισμένο εισόδημα από ή σε σχέση με την άσκηση εργασίας.
Raadvan Beroep (Higher Soc i a Secu rl it y Court) heldthat thesetransitionaprovlisionsconstituteddiscrimi-nation on the gr:oundof sex, contraryto Article 26 of the l,nternationa
Γεγονότα και διαδικασία
The Al ge meRe Arbei d so, n gesch i k the i ds we
Αρχικά ο Algemene Arbeidsongeschikteidswet (ολ­λανδικός νόμος περί ανικανότητας προς εργα­σία, στο εξής: AAW), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ την 1η Οκτωβρίου 1976, παρείχε στους άνδρες καθώς και στις άγαμες γυναίκες, μετά την πάροδο του πρώτου έτους ανικανότητας προς εργασία, δικαίωμα επιδόματος λόγω ανικανότη­τας προς εργασία το ύψος της οποίας δεν εξηρτάτο ούτε από άλλα ενδεχόμενα έσοδα ούτε από την απώλεια εισοδήματος του ασφαλισμέ­νου.
Thetransitionaprovlisionsdeemeddiscriminatoryagainst married women wererepealedby a t-awof 3 May 1989. Articlelllof that Law,however,providedthatpersonswhoseincapacityforwork arosebefore 1 January1979 and who appliedfor AAW benefitsafter 3 May 1989 hadto satisfytheincomerequir,emenandt, ArticlelV providedthat AAWbenefitswereto be withdrawnfrompersonswhoseincapacityfor work arosebefore 1 January1979it theydid not satisfythe income require men By t. ajudgmentof 23 J,une1992the CentraleRaadvan Beroepruledthatthe amountof incomerequiredwh,ichin 1988was N1-G4 403.52ayear,constitutedindirectdiscriminationagainst women, contrarlrto Article 26 of the lnternational Covenanretferredto above,andto Articlea(1)of of ur-un,orried women, at the end of on,e year's incapacityfor wo,rk, e:ntitlemen,t to benefits for i,ncapacity for work t the amount of wh ich d'i:dnot depe,nd
Το δικαίωμα επί παροχής βάσει του AAW επεκτάθηκε στις έγγαμες γυναίκες με τον Wet invoering gelijke uitkeringsrechten voor mannen en vrouwen (νόμο περί ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών όσον αφορά το δικαίωμα επί παροχών) της 20ής Δεκεμβρίου 1979.
otherincomeor the loss of incomeof the beneficiary,Entitlementot,benefitsunderthe AAW was extendedto married w,onrren, [y the Wet Invoering Gelijke,Uitkeringsrechtenvoor' Maofi€nen Vrouwen(l-awintroducingequalrtreatmentfor men and women asregardsentitlementot benefits)of 20 December1979.At th,esa,flre time, that Law made entitlement to benefits subject for
Ο νόμος αυτός εξάρτησε συγχρόνως το δικαίωμα για παροχή, ως προς όλους τους ασφαλισμένους από την προϋπόθεση ότι ο δικαιούχος έχει αποκτήσει, κατά το έτος που προηγήθηκε της ενάρξεως της
,, t certain categor:iesto, the conditi,onthat duringtheyearprecedingthe comrnencemenotf hisinca:pacifortywork the,ben,efirciarv rreceived, from his employment orr in connecti.on'th'erewa, certa ith j,n i income Th
Οι μεταβατικές διατάξεις που κρίθηκαν ότι εισάγουν διάκριση σε βάρος των εγγάμων γυναικών καταργήθηκαν με νόμο της 3ης Μαΐου 1989.
On 8 lVlay 1989 Mrs De Weerd, whoseincapacityfor'work commencedon 1 January1976, appliedfor AAWbenefitsto the Boardof the BedrijfsverenigingvoorDe t ail hand eA mb a ch l : , ten en Huisvrouwenwh,ich,rejectedher applicationon the basisof Articlelllof the Law of 3 May 1989.
Η Roks και οι άλλοι προσφεύγοντες της κύριας δίκης προσέ­βαλαν τις σχετικές πράξεις αρνήσεως ή παύσεως καταβολής της παροχής ενώπιον του Raad van Beroep te 's-Hertogenbosch.
nationabudgelt and/orthe financingof socialsecurity?Can expenditureamountingto approximately NLG 85 millionper year and approximately NLG 1 000 millionon a once-onlybasisbe regardedas unacceptabconsequencesleof that kind?
NLG ετησίως και περίπου ενός δισ.
Questions referred to the Court
4) Πρέπει να κηρυχθεί ανίσχυρη έναντι πάντων μια ρύθμιση όπως των άρθρων III και IV του Nederlandse Wet της 3ης Μαΐου 1989, Staats­blad 126 — σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ερώτημα 1 και/ή το ερώτη­μα 2;
Must a measuresuchasthat set out in Articleslll and lV of the Netherlands Law of 3 May 1989(Staatsblad 126) - in the event of an affirmativeanswertoquestion1 and/orquestion2-bedeclarednon-bindingerga omnes?
Απόφαση του Δικαστηρίου ριο επομένως συμπεραίνει ότι ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να προβλέπει, στην εθνική νομοθεσία που αποσκοπεί στην εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7 και η οποία θεσπίζεται μετά τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται από την οδηγία, προϋπόθεση στε­ρούσα τις έγγαμες γυναίκες από τα δικαιώματα που αντλούν, με τη λήξη της προθεσμίας αυτής, από το άμεσο αποτέλεσμα της διατάξεως του κοινοτικού δικαίου.
Judgment of the Court ls a provisionsuchasthat set out in Articlelllof the Netherlands Law of 3 May 1 989(Staatsblad126)-wherebythe rights of married womento AAWbenefit,acquiredby virtue of Communitylaw asfrom 23 December1984 but not(yet)asserted,have beentaken awayin theirentiretyon accountof the fact that the benefit was appliedfor out oftime as a resultof theintroductionin the meantimeof a new conditionfor the acquisitionof entitlementto benefit-contraryto the Communityprincipleof legalcertaintyor to any other principleof Communitylaw, such asthe requiremenotf proper implementing legislation
3203, και της 7ης Μαΐου 1991, C-229/89, Επιτροπή κατά Βελγίου, Συλλογή 1991, σ.
As regardsthe first questionthe, Courtpointedout that Article 4(1) of Directive79/7 may,in the absenceofappropriateimplementingmeasuresbe, reliedon byindividualsbeforethe nationacoulrtsin ordertoprecludethe applicationof anyprovisionof nationallaw inconsistenwtith that Article and that, as from 23
2865, σκέψεις 11 και 12).
1987 , Borrie Clarke, Case 384/85, l1997l ECR 2865,paragraphs1 1 and 12).
Κατά συνέπεια, οι έγγαμες γυναίκες, των οποίων η ανικανότητα προς εργασία ανάγεται σε χρόνο προγενέστερο της 1ης Ιανουαρίου 1979, είχαν δικαίωμα από τις 23 Δεκεμβρίου 1984, δυνάμει ιου άμεσου αποτελέσματος του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7, για παροχή βάσει του AAW υπό τις ίδιες προϋποθέσεις όπως οι άνδρες που βρίσκονταν στην ίδια κατάσταση, δηλαδή χωρίς να χρειάζεται να πληρούν την προϋπόθεση εισοδήματος.
As a result, marriedwomen as amendedby the Law of 4 July 1990(Staatsblad386)-wherebythe rightsof marriedwomento AAW benefit(andthe rights of othersto such abenefit)acquiredby virtue of Communitylaw asfrom 23 Decembe1984r and(usuallyonly subse-quently)assertedhave, beentaken away asfrom 1July 1991 as a resultof the introductionin themeantimeof a new conditionfor the acquisitionofentitlementot benefit-contraryto the Community principleof legalcertaintyor to any otherprincipleof Communitylaw, such asthe requirement of properimplementinglegislation?
Όσον αφορά το τρίτο ερώτημα, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό είναι άνευ αντικειμένου, όσον αφορά έναν κανόνα όπως το άρθρο III του νόμου της 3ης Μαΐου 1989, το οποίο στερεί τις έγγαμες γυναίκες των δικαιωμάτων που αντλούσαν, από της λήξεως της προθεσμίας μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 79/7, από το άμεσο αποτέλεσμα του άρθρου 4, παράγραφος 1, της
Canprovisionssuch asthoseset out in Articlesllland lV of the Netherlands Law of 3 May 1 989(Staatsblad1 26)-which(inpractice)affectexclusively(Articlelll) or largely (Article lV) marriedwomen and whichthusin principlecreateindirectdiscriminationagainsthoset women withinthemeaningof Article4(1) of Directive79/7lEEC- be objectivelyjustifiedby budgetaryconsiderations?Canthat bethe case wherethe settingasideof themeasurescontainedin thoseprovisionswouldlead may not imposein, national eg l islation intendedto im pl e menAt rticle 4(1) of Directive79/7 and adoptedafterthe expiryof the time limit set by the directivea,conditionwhich deprivesmarriedwomen of the rights to socially un accept a b consequences le for the
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Caselaw of the European Court of Justice whichthey derive,asfrom the expiryof thatperiod,from the direct effect of thatprovisionof Community law.
(Συλλογή 1989, σ. 1963, σκέψη 17) ότι πρόσωπο που δεν αφορά το άρθρο 2 της οδηγίας 79/7 δεν μπορεί να επικαλεστεί το άρθρο 4 της οδηγίας αυτής και ότι από την απόφαση της 11ης Ιουλίου 1991, C87/90, C-88/90 και C-89/90, Verholen κλπ.
79/7,would beto acceptthatthe applicationand scopeof asfundamentaal rule of Communitylaw asthat of the way in whichthey areimplemented(seeinter aliajudgmentsof 9 July 1987, Germanyet al.v Commis- equaltreatmentbetween men and women might varyin timeandplaceaccordingto the state of the publicfinancesof the Member States.
(Συλλογή 1991, σ.
sion, Cases281,283,284,285and 287/85,119871ECR3203, and of 7 May 1991 , Commission v Belgium, Case C-229/89, 11991 I EC R l-2205). As previously held by the
Ι-3757) προκύπτει ότι πρόσωπα που δεν εμπίπτουν στο προσωπικό πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 79/7 δεν μπορούν να επικαλεστούν το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, ακόμη και όταν τα πρόσωπα αυτά υπάγονται σε εθνικό σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως, όπως ο AAW ο οποίος καλύπτεται από το ουσιαστικό πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.
Court, Communitylaw does not prevent MemberStates from taking measuresin, orderto controltheirsocialexpenditurewh,ich havethe effect of with-drawingsocialsecuritybenefitsfrom certaincategoriesof personsprov,idedthat those measuresare compatible with the principleof equaltreatmentbetweenmen and women as definedin Article4(1) of Directive judgmentof 1 1 July 1991,Verholenand Others(JoinedCases C- 8 7, 88 and 89/90,[1991]ECRl-3757)tha,t
Το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) αποφαίνεται:
79/7 (see inter alia ludgment of 1 1 June 1987 , Teuling,(Case 30/85,119971 ECR2497)). 2497)).
οδηγίας αυτής και παγιώνει, κατ' αυτό τον τρόπο, μια άμεση διάκριση η οποία, πριν από την έναρξη ισχύος του νόμου της 3ης Μαΐου 1989, υφίστατο σε βάρος τους.
The Court consideredthat the third questionhas nopurposein the caseof aprovisionsuch as Articlelll ofthe Law of 3 May 1989, which deprivesmarriedwomenof rights whichthey derivedas,from the end of the
Ι-5943, σκέψη 13).
The Court(Sixth Chamber ) he
2) Το κοινοτικό δίκαιο δεν αντιτίθεται στη θέσπιση εθνικής νομοθεσίας η οποία, εξαρτώντας τη διατήρηση του ευεργετήμα­τος της παροχής λόγω ανικανότητας προς εργασία από μία προϋπόθεση που ισχύει εφεξής τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες, έχει ως αποτέλεσμα την αφαίρεση από τις γυναίκες, για το μέλλον, των δι­καιωμάτων που αντλούσαν από το άμεσο αποτέλεσμα του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7.
Article 4(1) of Directive79/7 precludesthe applicationof a national measurewhich, althoughformulatedinneutralterms, worksto the disadvantageof far morewomenthan men, unlessthat measureis basedonobjectivelyjustifiedfactors unrelatedto any discriminationon groundsof sex,that beingthe casewherethemeasureschosenreflecta legitimatesocialpolicyaim ofthe Member State whoselegislationis at issuea,reappropriateto achievethat aim and are necessaryinorderto do so(seejudgmentof 19 November1992,
3) Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7 αντιτίθεται στην εφαρμογή εθνικής νομοθε­σίας η οποία εξαρτά τη χορήγηση παροχής λόγω ανικανότητας προς εργασία από την
Molenbroek, CaseC-226/91 , 119921 ECR l-5943,paragraph13) Neverthelessal,thoughbudgetarycon-
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προϋπόθεση πραγματοποιήσεως κάποιου ει­σοδήματος κατά το έτος που προηγήθηκε της ενάρξεως της ανικανότητας, η οποία προϋπόθεση, καίτοι δεν κάνει διάκριση ανά­λογα με το φύλο, αφορά πολύ μεγαλύτερο αριθμό γυναικών παρά ανδρών, ακόμη και όταν η θέσπιση της εθνικής αυτής νομοθε­σίας στηρίζεται σε λόγους που αφορούν τον προϋπολογισμό.
Article 4(1) of Directive 79/7lEEC precludes theapplication of national legislation which makes thegrant of benefits for incapacity for work subject tothe condition of having received some incomeduring the year preceding the commencement ofthe incapacity, a condition which, although it doesnot distinguish on grounds of sex, affects far more women than men, even if the adoption of thatnational legislation is justified on budgetarygrounds.