natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αλλοι συντελεστές, όποος εμπόδια στην γεω­γραφική και επαγγελματική μετακί­νηση, οι ενέργειες των εργατικών ενο5σεων, η επιβολή των κοινωνικών εισφορών και φόρων, η θεσμοθέτηση κατωτάτων ορίων μισθών και οι κοι­νωνικές απόψεις ως προς το τι συνι­στά αποδεκτό επίπεδο πληρωμών, είναι το ίδιο σημαντικά.
Indeed, in Portugal, where replacement rates of over 100% are estimated for a single person on half average earnings, under 10% of those recorded as unemployed on the ILO standard definition were in receipt of benefits or assistance in 1994 and in Spain, where rates were also high, the proportion was under 15%.
Με αυτό τον τρόπο, υπάρχει κίνδυνος αντικατάστασης ενός αποθαρρυντι­κού κριτηρίου — αυτό που αποθαρ­ρύνει την αναζήτηση εργασίας — από ένα άλλο — αυτό που αποθαρρύνει την προσπάθεια στην εργασία.
This is especially so for those on low pay and particularly for people with de pendants. However, even for those earning only half the average wage when in employment, the replace ment rate in 1993, even during the early stages of unemployment, was below 100% in all Member States except Portugal and below 80% in five of them in the case of a single person with an adequate record of employment.
Τελικά τα ποσοστά αντικατάστασης δεν καθορίζονται μόνο από το επίπε­δο στήριξης εισοδήματος των ανέρ­γων.
Moreover, replacement rates are not only determined by the level of in come support for the unemployed.
Επηρεάζονται επίσης από το επίπεδο της καθαρής αμοιβής όταν κανείς εργάζεται.
They are also affected by the level of take-home pay when in work.
Αν τα υψηλά ποσο­στά αντικατάστασης αποθαρρύνουν τους άνεργους να αναζητήσουν ενερ­γητικά εργασία τότε το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί με το τον ίδιο τρόπο αυξάνοντας τις καθαρές αμοιβές αντί να μειωθούν τα επιδό­ματα ανεργίας.
If high replacement rates represent a disincentive for those out of work actively to seek employment, then the problem can equally be tackled from the other side — in other words, by raising take-home pay rather than by re ducing unemployment benefits.
Ένας τρόπος για να γίνει αυτό είναι μέσω των επιδομά­των των εργαζομένων όπως το πρό­γραμμα Οικογενειακής Πίστης στο Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο αυξάνει το διαθέσιμο εισόδημα στο μικτό μι­σθό που πληρώνουν οι εργοδότες αλ­λά αφορά μόνο τους εν ενεργεία εργαζομένους.
One means of doing this without revising the cost of labour to employers is through in-work benefits, such as the Family Credit scheme in the UK, which increases disposable income in relation to the gross wage paid by employers but is only available to those in work.
Είναι επίσης από την άλλη μεριά διαθέσιμο μόνο για τους οικογενειάρχες πράγμα το οποίο συ­νεπάγεται ένα σημαντικό περιορισμό στην πιθανή αποτελεσματικότητα του.
It is also, on the other hand, only available to those with families (except for a relatively small number of disabled), which represents a significant limitation on its potential effectiveness (a limitation which is in the process of being reassessed by the UK authorities with a view possibly to broadening its applicability). cability).
(Περιορισμός ο οποίος βρίσκε­ται σε διαδικασία επανεκτίμησης από τις διοικητικές αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου με πιθανό στόχο την πλα­τύτερη εφαρμογή του).
Such rates do not seem overly generous in tenns of ensuring that those out of work can avoid living in poverty, especially in a relative sense (usually taken as half the average household income in the country in question) though many of the unemployed live in households where there is more than one potential wage earner.
Ανάλογης μορφής πρόβλημα υφίστα­ται ειδικώτερα στις περιπτώσεις έγγαμων γυναικών, αλλά και γενικώτερα στις περιπτώσεις όπου σ' ένα νοικοκυριό εργάζεται και δεύτερο άτομο.
A further point to bear in mind is that even if benefit levels were to be re duced, there is no certainty that wages at the lower end of the pay scale would correspondingly decline as well. The constraint on wage re ductions does not come only, or even perhaps mainly, from the level at which unemployment benefits are set.
Όπως τονίσθηκε ανωτέρω, η ανάλυση που περιέχεται στο παρόν κεφάλαιο δεν περιλαμβάνει εξέταση των ποσοστών αντικατάστασης στις περιπτοίσεις ζευγαριών στα οποία εργάζονται και οι δύο σύντροφοι, πράγμα που συνιστά σημαντικό πε­ριορισμό δεδομένου ότι από πολυά­ριθμες μελέτες προκύπτει ότι οι επιπτώσεις των αντικινήτρων είναι ιδιαίτερα σημαντικές στις περιππυσεις εγγάμο3ν γυναικών.
Other factors, such as obstacles to geographical and occupational mobility, the actions of trade unions, the imposition of social charges and taxes on labour, minimum wage legislation and social attitudes to wards what constitutes acceptable pay levels, are equally important.
Ένα εγγενές πρόβλημα των επιδομά­των για εργαζομένους, πάντως, είναι οτι έχουν τη τάση να συνδέονται με υψηλούς οριακούς φορολογικούς συ­ντελεστές, με την έννοια ότι για τους χαμηλόμισθους το λαμβανόμενο πο­σό συνήθως μειο^νεται σημαντικά κα­θώς αυξάνονται οι μισθοί, ο3στε μειώνονται δραστηκά οι καθαρές αμοιβές σε σχέση με τους υψηλότε­ρους ακαθάριστους μισθούς.
One inherent problem of in-work benefits, however, is that they tend to be associated with high implicit marginal tax rates, in the sense that, if targeted on the lowest paid, the amount receivable usually declines significantly as wages increase, so effectively reducing the extent to which take-home pay rises in re sponse to higher wages.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο αυτό έχει σαν
In the UK, this results in marginal tax rates of over 90% for some recipients of Family Credit (see Employment in Europe, 1995, Part III, Section 1, for a fuller discussion of this issue and for estimates of marginal deduction rates in Member States).
Οικογένειες με αμοιβές εργασίας δύο μελών και επιπτώσεις αντικινήτρων χές της ή η σχετικά μεγάλη ενίσχυση που προσθέτει στα καθαρά έσοδα της οικογένειας βαρύνει στην απόφαση της να εργαστεί ή όχι, παραμένει θέμα για περaιτέρoJ εξέταση και διάλογο.
Two-earner families and disincentive effects earnings or the relatively large extent to which she can add to household disposable income is the more important factor determining whether or not she takes a job is a question for debate and investigation.
Η ανάλυση του παρόντος κεφαλαίου επικεντροτνεται στις περιπτοχτεις αποδοχών από ένα και μόνο άτομο, άγαμο ή έγγαμο (ή σε συμβίωση).
The analysis in this chapter is confined to one person earning whether they are single or married (or cohabiting).
Στην πραγ­ματικότητα, ένα μεγάλο ποσοστό οικογενειών απο­τελείται από δύο τουλάχιστον εργαζόμενους ή οικονομικώς ενεργά άτομα.
In reality, a high proportion of households consist of at least two wage-earners, or at least, two people who are economically active.
Τούτο συνιστά σημαντι­κό περιορισμό, μολονότι από την άποψη TOJV αντικι­νήτρων είναι ίσως σημαντικότερο να εξεταστεί η γενικότερη θέση TOJV γυναικών που σκέπτονται να αναζητήσουν εργασία, ανεξάρτητα του κατά πόσο αυτές εισπράττουν ή όχι οποιασδήποτε μορφής απο­ζημίωση ανεργίας (και μάλιστα, ανεξάρτητα του κα­τά πόσο είναι ή όχι εγγεγραμμένες στους καταλόγους ανεργίας).
This is an important limitation, though in terms of disincentive effects it is perhaps more important to consider the general position of women contemplating seeking a job whether they are receiving unemployment compensation in any form or not (and, indeed, whether they are registered as unemployed or not).
Υπό την έννοια αυτή, πρό­κειται για ζήτημα ευρύτερο και λίγο διαφορετικό από αυτό που εξετάζεται εδώ, και το οποίο αφορά τις ενδεχόμενες επιπτώσεις των κοινωνικών βοηθη­μάτων στα κίνητρα TOJV ανέργων για αναζήτηση ερ­γασίας.
As such, it is a broader and slightly different issue than the one examined here which concerns the potential effect of social transfers to the unemployed on their incentive to be in employment.
Στη Γαλλία, όπου οι φόροι μισθωτών υπηρεσιών είναι χαμηλότεροι, το ποσό που απομένει στο μεμονωμένο εργαζόμενο με το ίδιο επίπεδο αποδοχών και υπό τις αυτές οικογενειακές συνθήκες είναι avτιoτoíχuJς υψηλότερο και οι καθαρές κρατήσεις είναι κάτω του 30% των αποδοχών.
In France, where taxes on payroll are lower, the amount which a sole wage earner with the same level of pay and in the same family circumstances keeps out of gross earnings tends to be correspondingly higher and net deductions are under 30% of earnings.
Εάν εργαστεί η σύζυγος, οι καθαρές κρατήσεις από τις αποδοχές της είναι σχεδόν όσο και στο Βέλγιο (54%), κυρίως εξαιτίας του κόστους της παιδικής μέριμνας, και έτσι αυτή προσθέτει και πάλι στο καθαρό έσοδο της οικογένειας κάτω από το μισό των ακαθάριστων αποδοχών της.
If the wife takes a job, net deductions from her earnings are much the same as in Belgium (54%), largely because of the costs of child care, so that again the amount which she adds to household disposable income is under half of her gross wage.
Εν τούτοις, στην προκειμένη περί­πτωση, λόγο3 του σχετικά υι_BAR_ιηλού αρχικού επιπέδου αποδοχοτν, το καθαρό εισόδημα αυξάνεται λιγότερο από ό,τι στο Βέλγιο — 65% της αύξησης στις συν­δυασμένες μικτές αποδοχές.
In this case, however, because of the relatively high initial level, household disposable income is increased by less than in Belgium, by 65% of the increase in combined gross earn ings.
Από μία πρόσφατη έρευνα που χρηματοδότησε η Επιτροπή (Protection sociale et activité économique des femmes en Europe, CERC), προκύπτει ότι η θέση των εγγάμων γυναικών που σκοπεύουν να αναζητήσουν εργασία ποικίλλει σημαντικά στις διάφορες περιο­χές της 'Evojcniç ως προς το ύψος TOJV κρατήσεoJv από τις μικτές αποδοχές και OJÇ προς το ύψος των δαπανών που σχετίζονται με την εργασία τους, π.χ. τις δαπάνες παιδικής μέριμνας, στην περίπτωση που υπάρχουν μικρά παιδιά.
Research recently sponsored by the Commission (Protection sociale et activité économique des femmes en Europe, CERC) indicates that the position of married women contemplating taking a job varies markedly across the Union in terms of the level of deductions from gross earnings and the costs associated with working, such as the costs of child care if she has small children.
Ποικίλλει συνεπώς σημα­ντικά το επίπεδο συνεισφοράς της γυναίκας από την εργασία της στα έσοδα της οικογένειας.
The extent to which she is able to add to household income by working, therefore, also differs considerably.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου οι φόροι μισθωτών υπηρεσιών είναι υψηλότεροι αλλά οι ασφαλιστικές εισφορές χαμηλότερες, το καθαρό εισόδημα της ίδιας οικογένειας με ένα εργαζόμενο είναι πολύ υψηλότερο σε σχέση με τις ακαθάριστες αποδοχές από ό,τι στο Βέλγιο, αλλά ελαφρο3ς χαμηλότερο από ό,τι στη Γαλλία, δεδομένου ότι οι καθαρές κρατήσεις ανέρχονται στο 31% των αποδοχών.
In the UK, where payroll taxes are higher but social contributions lower, the disposable income of the same household with a sole wage earner is much higher in relation to gross earnings than in Belgium but slightly lower than in France, net deductions amounting to 31% of earnings.
Από την άλλη πλευρά, εξαιτίας TOJV υψηλών δαπανών για την παι­δική μέριμνα, εάν εργαστεί η σύζυγος, η αναλογία των αποδοχών της που θα απολεσθεί σε κρατήσεις της μιας μορφής ή της άλλης θα είναι υψηλότερη από ό,τι στις άλλες δύο χώρες.
On the other hand, because of the high costs of child care, if the wife takes a job, a higher proportion of her earnings is liable to be absorbed by deductions of one kind or another than in the other two countries.
Οι καθαρές κρατήσεις ανέρχονται σε πλέον του 75% των αποδοχών της και έχει τη δυνατότητα να αυξήσει το καθαρό εισόδημα της οικογένειας μόνο κατά 23% του ποσοστού κατά το οποίο αυξάνει τις συνδυασμένες μικτές αποδο­χές.
Net deductions amount to over 75% of her earnings and she is able to increase household disposable income by only 23% of the percentage by which she raises combined gross earnings.
Π.χ. στο Βέλγιο, ένας άνδρας με προστατευόμενα μέλη τη σύζυγο και δύο μικρά παιδιά και αμοιβή σχετικά μέτρια (75% του μέσου όρου), και ο οποίος καταβάλλει ένα μέσο ενοίκιο, διαθέτει καθαρό ει­σόδημα (μετά την αφαίρεση, των ασφαλιστικών ει­σφορών, του φόρου μισθωπόν υπηρεσιών και TOJV δαπανών κατοικίας, αλλά με προσθήκη TOJV παρο­χών λόγω τέκνων) περίπου το 58% TOJV μικτών απο­δοχών του (δηλαδή οι καθαρές κρατήσεις του ανέρχονται σε περίπου 42% TOJV αποδοχών του).
For example, in Belgium, someone with a dependent wife and two young children on a relatively modest wage (75% of the average) and paying an average amount of rent typically has a disposable income, after social contributions, payroll tax and housing costs and including child benefits, of around 58% of gross earn ings (ie net deductions amount to some 42% of earn ings).
Αν εργασθεί και η σύζυγος (με ελαφρώς χαμηλότερο επίπεδο αποδοχών), το ποσό που θα προστεθεί στο καθαρό εισόδημα της οικογένειας θα είναι κáτoJ του μισού (47%) TOJV ακαθάριστων αποδοχών της, λóγoJ μεγαλύτερου ποσοστού φορολογίας και TOJV δαπα­νών για τα παιδιά.
If the wife takes a job (at a slightly lower level of wages), the amount which she adds to household disposable income will be under half (47%) of her gross earnings because of a higher effective tax rate and the costs of child care.
Συνεπώς, οι καθαρές κρατήσεις στην περίπτωση της θα είναι περίπου το 53% των αποδοχών της.
Net deductions in her case, therefore, are around 53% of earnings.
TaυτoχρóvüJς όμως θα είναι σε θέση με την εργασία της να αυξήσει σημαντικά το καθαρό εισόδημα της οικογένειας, κατά 80% της αύξησης των ακαθαρίστων εσόδων της (δηλαδή, εάν οι απο­δοχές της ανέρχονται στο 90% των αποδοχών του συζύγου της, θα είναι σε θεοί] να ανεβάσει το καθα­ρό έσοδο της οικογένειας κατά περίπου 70%).
At the same time, she is able through working to increase house hold disposable income significantly — by some 80% of the increase in household gross earnings (ie if she earns 90% of what her husband earns she will be able to increase household disposable income by just over 70%).
Κατά πόσο το υψηλό ποσοστό κρατήσεων από τις αποδο­
Whether the relatively high deduction rate from
Πρόσθετα προβλήματα προκύπτουν ενδεχομένως σε ορισμένες περιπκύσεις, óπoJς αναφέρθηκε στο Κεφάλαιο 2, όταν ο ένας από τους δύο εργαζόμενους είναι άνεργος και υποβάλει αίτηση για κoιvoJVική αρωγή (όταν εκπνέειγια παράδειγμα η περίοδος για την οποία δικαιούται ασφαλιστικοί παροχο^ν), την οποία είναι πιθανό να αποδειχθεί ότι δε δικαιούται αν το άλλο άτομο συνεχίζει να εργάζεται.
Additional problems can arise in certain cases, as noted in Chapter 2, when one of the wage earners in the household is unemployed and begins to claim social assistance (when entitlement to insurance benefits expires, for example), which may, in fact, not be payable if the other person is still in employment.
Σε τέτοια περίπτωση, δημιουργείται για το δεύτερο αυτό άτο­μο κίνητρο, πιθανόν σημαντικό, να σταματήσει να εργάζεται — περισσότερο λόγω των κανονισμοί που διέπουν την κοινωνική aρoJγή και την εφαρμογή ελέγχου των πρoσoJπικώv πάρουν και λιγότερο λόγω του επιπέδου των βοηθημάτων ή του συσχετισμού ανάμεσα στο φορολογικό σύστημα και το πρόγραμ­μα παροχών.
The incentive then for the latter to stop working — which has much more to do with the regulations governing social assistance and the application of meanstesting than the level of transfers or the interaction between the tax and benefit system — may well be significant.
Κεφάλαιο 4
Chapter 4 - Unemployment compensation and incentives to look for work earnings (see Box).
Λάιο 4 - Αποζηι. μιωσεις ανεργίας και κίνητρα για αναζήτηση εργασίας
In this way, there is a danger of re- placing one disincentive effect — that of discouraging job search — by another — that of discouraging work effort.
Κεφάλαιο 5 - Μεταρρυθμίσεις στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη
Chapter 5 - Reforms in health care
Κεφάλαιο 5 Μεταρρυθμίσεις στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη
Chapter 5
Εισαγωγή αποδε ιχθούν αποτελεσματικά για τη ν επίλυση τους.
Introduction n recent years, a major concern of policy throughout the Union has
Απ' αυτή την άποψη, η προσοχή εστιάστηκε γενικά στην δυνατότητα εισαγωγής στοι­χείων ανταγωνισμού με σκοπό την αύξηση της αποδοτικότητας.
A common focus in this regard has been on the possibilities of introducing elements of competition with a view to improving efficiency.
Το απο­τέλεσμα ήταν να έχουν εισαχθεί σε ορισμένα κράτη μέλη τα τελευταία χρόνια σημαντικές μεταρρυθμίσεις ή να εξετάζεται η εισαγωγή τους.
As a result, in a number of Member States, major reforms have either been introduced over the past few years or are being currently considered.
Στόχος του κεφαλαίου αυτού είναι η επισκόπηση των μεταρρυθμίσεων οι οποίες έχουν γίνει σε κάθε μία απ' αυτές τις χώρες, υπό το πρίσμα αφε­νός των ιδιαίτερων θεσμικών τους χα­ρακτηριστικών, που διαφέρουν από χώρα σε χώρα και τα οποία είναι ση­μαντικός καθοριστικός παράγοντας τόσο της αποτελεσματικότητας των α­ντιστοίχων μέτρων όσο και TOJV βασι­κών άρχουν.
The purpose of this chapter is to re view the changes which have been made in each of the countries in the light of both their institutional characteristics, which differ from country to country and which are a key deter mining factor of the kind of measures likely to prove effective, and of basic principles.
Βασικές αρχές και προβλήματα
Basic principles and problems
Μια σημαντική διαφορά, η οποία έχει σπουδαίες επιπτώσεις για την κατάλ­ληλη αντιμετώπιση των πιέσεων τόσο από την πλευρά της ζήτησης όσο και του κόστους εμφανίζεται μεταξύ των εθνικών συστημάτων υγείας αφενός, τα οποία χρηματοδοτούνται κυρίως μέσω γενικής φορολογίας, και στα οποία οι υπηρεσίες προσφέρονται κατ' ευθείαν από το κράτος — στο μεγαλύτερο μέρος τους δωρεάν για όλους, και αφετέρου των συστημάτων που αναπτύσσονται με βάση ασφαλι­στικές αρχές, στα οποία επιμέρους ασφαλιστικά ταμεία με χρηματοδότη­ση κυρίως μέσω εισφορών, φέρουν την ευθύνη για την παροχή υπηρεσιοτν σε διαφορές επαγγελματικές ομάδες.
A principal difference which has major implications for the appropriate re sponse to demand and cost pressures is between national health systems which are financed predominantly through general taxation, where services are provided directly by the State and for the most part are freely accessible to all, and insurancebased systems where a number of insurance funds are responsible for providing services to various occupational groups and which are financed mainly by contributions.
Στην περίπτωση αυτή, το κράτος ασκεί έμμεσο μόνο έλεγχο πάνω στις δαπάνες.
In this case, there fore, the State exercises only indirect control over what is spent.
Η πλειοψηφία των κρατών μελών διατηρεί τον πρώ­το τύπο συστήματος. Ο δεύτερος τύπος υφίσταται στις χώρες της Μπενελούξ και στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Αυστρία, ενώ σε μερικές χώ­ρες της νότιας Ευρώπης, όπου η ανά­πτυξη του εθνικού συστήματος υγείας δεν έχει ακόμη πλήρως ολοκληρωθεί, και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, έχουν παραμείνει στοιχεία ενός κλαδικού συστήματος βασισμένου σε ασφαλι­στικές αρχές.
The majority of Member States have the for mer type of system, the Benelux countries plus Gennany, France and Austria have the second, though in some Southern European countries where the development of national health systems has not yet been fully completed, especially in Greece, elements of an insurancebased occupational system remain.
την Ένωση υπήρξε η συγκράτηση του κόστους της παροχής ιατροφαρμα­κευτικής περίθαλψης με δεδομένο ένα ιστορικό αφενός μεν αυξανόμε­νων απαιτήσεων που επιβάλλονται α­πό ένα γηράσκοντα πληθυσμό με ανερχόμενα επίπεδα πραγματικού ει­σοδήματος, αφετέρου δε αυξανόμε­νων δαπανών ως αποτέλεσμα νέων εξελίξεων στις θεραπείες, τεχνολογι­κών εξελίξεων και της εγγενούς τά­σης TOJV αρμοδίων να επιζητούν τη διόγκωση του προϋπολογισμού τους.
W been to contain the costs of health care provision against a background, on the one side, of the increased de mands imposed by an ageing population, and rising real income levels, and, on the other, of the increased costs resulting from new develop ments in treatment, technological advances and the inherent tendency for those responsible to seek to expand their budgets.
Σε όλα τα κράτη μέλη, η δαπάνη για υπηρεσίες υγείας έχει αυξηθεί από το 1980 σημαντικά σε πραγματικές τιμές (βλέπε Πλαίσιο).
In all Member States, expenditure on the health service has grown significantly in real terms since 1980 (see Box).
Με λίγες όμως εξαι­ρέσεις, οι κυβερνήσεις επέτυχαν να αποτρέψουν την απορρόφηση ενός σημαντικά μεγαλύτερου μεριδίου του ΑΕΠ για την κάλυψη των δαπανιόν αυτών, αν και, αναπόφευκτα λίγες στάθηκαν ικανές να διατηρήσουν σταθερή τη δαπάνη σε σχέση με το ΑΕΠ, όταν, κατά τη διάρκεια των ετών ύφεσης στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αυτό παρουσίασε μείωση ή στασιμότητα.
With a few exceptions, however, governments have succeeded in preventing expenditure from absorbing a substantially larger share of GDP, though inevitably few were able to avoid spending expanding in relation to a falling or stagnant level of GDP during the re cession years of the early 1990s.
Η εμπειρία αυτή, σε συνδυασμό με τις προφανείς μακρο­χρόνιες πιέσεις για αύξηση, έχει κα­ταστήσει εντονότερη την αναζήτηση μεθόδων μείωσης των εξόδων χωρίς όμως να διακινδυνεύσει η υτρηλή ποιότητα των υπηρεσιών, και η πρό­σβαση σ' αυτές όλων όσων έχουν α­νάγκη θεραπείας.
This experience combined with the evident longterm pressures for growth has intensified the search for ways of keeping down expenditure without jeopardising the maintenance of a high quality service, accessible to all who have a need for treatment.
προβλήματα όσον αφορά τις μεθό­δους συγκράτησης του κόστους υγείας και διασφάλισης επαρκούς έκτασης και επιπέδου υπηρεσιών, οι μέθοδοι οργάνωσης της παροχής πε­ρίθαλψης και τα μέσα χρηματοδότη­σης διαφέρουν μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να διαφέρει τόσο η ανα­λυτική φύση των προβλημάτων και ο τρόπος που εκδηλο3νονται, όσο και τα μέτρα που φαίνονται πιθανότερο να
A second important difference is be tween a centralised organisation of health care and a decentralised one where regional and local authorities have more autonomy, though this is essentially a question of degree since in countries with a more centralised approach the lower level authorities responsible for actually providing the services have some discretion over the expenditure. A more centralised form lems in respect of methods of con taining health costs and ensuring an adequate extent and level of service, the methods of organising the provision of care and the means of financing differ between them.
Η έρευνα οδήγησε, ειδικότερα, σε λε­πτομερή εξέταση της οργάνωσης των συστημάτων και των μέσων κατανο­
As a result, the detailed nature of problems and their manifestation also vary, as do the measures likely to prove effective in resolvins them.
Στην πραγ­ματικότητα όμως πρόκειται για ζήτη­μα βαθμού αυτονομίας δεδομένου ότι
The search has led, in particular, to detailed consideration of the organisation of systems and of the means of allocating resources and deciding the
Τάσεις των δαπανών υγείας
Trends in health expenditure
Οι συνολικές δαπάνες για υγειονομική περίθαλψη στην 'Evojcni κατά το 1993 ήταν (σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ που αναφέρονται στις δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης) κατά μέσον όρο 8% του ΑΕΠ.
(according to OECD figures on health care expenditure).
Η κλίμακα των δαπανών όμως, διαφέρει σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών από σχεδόν 10% του ΑΕΠ στη Γαλλία μέχρι μόνο 4% του ΑΕΠ στην Ελλάδα (Σχήμα 64).
The scale of spending, however, varies significantly between Member States from almost 10% of GDP in
Το επίπεδο των δαπανών τείνει γενικώς να είναι υψηλότερο στις χώρες με προγράμματα ανταποδοτικού — στις χώρες της Μπενελούξ, στη Γερμανία και Αυστρία καθώς και στη Γαλλία — από ότι στις χώρες με εθνικά συστήματα υγείας που χρηματοδοτούνται από τη φορολογία (αν και η Ιταλία και η Φινλανδία αποτελούν σημαντικές εξαιρέσεις).
France to only 4'/; be higher in countries with insurancebased schemes — the Benelux countries, Germany and Austria as well as France — than in those with tax-financed national health systems (though Italy and Finland are major exceptions).
Τούτο αντανακλά εν μέρει το σχετικά υψηλό επίπεδο του πραγματικού κατά κεφαλήν εισοδήματος των χωρών της πρώτης ομάδας σε σχέση με το εισόδημα των χωρών της δεύτερης ομάδας και, κατά συνέπεια, την υψηλότερη ζήτηση υγειονομικής περίθαλψης.
This partly reflects the relatively high level of real income per head of the former group as compared with the latter and, therefore, the higher demand for health care.