natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η έρευνα σε κοινοτική κλίμακα εντόπισε ορισμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι των αγροτικών περιοχών της Κοινότητας: τον κίνδυνο απώλειας της πολιτιστικής ταυτότητας, εφόσον τα αστικά πρότυπα και οι συνθήκες διαβίωσης αντικαθιστούν τους παραδοσιακού τρόπους ζωής· το αίσθημα της αδυναμίας και της μη συμμετοχής στα κοινά, εφόσον οι αποφάσεις γι'αυτούς που ζουν στην ύπαιθρο λαμβάνονται αλλού· έλλειψη ισορροπίας στην πυκνότητα του πληθυσμού, εφόσον σε ορισμένες περιοχές η πυκνότητα αυτή είναι τόσο χαμηλή που αποτελεί σοβαρότατο εμπόδιο για την ανάπτυξη και είναι δύσκολο να διατηρηθούν οι δημόσιες υπηρεσίες· προβλήματα προστασίας και διαχείρισης των περιβαλλοντικών και υδάτινων πόρων απομόνωση και περιθωριοποίηση των νέων ανδρών και γυναικών, ιδίως στις πιό απομακρυσμένες περιοχές· υψηλά ποσοστά ανεργίας και υποαπασχόλησης, που οφείλονται στην ανεπαρκή διάρθρωση της αγοράς εργασίας και την έλλειψη δυνατοτήτων επαγγελματικής κατάρτισης και ανεπάρκεια οικονομικού δυναμισμού· φορολογικές ρυθμίσεις για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις και επιχειρήσεις που δεν λαμβάνουν υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά των αγροτικών επιχειρήσεων άνιση ανάπτυξη που οφείλεται στις αυξανόμενες στρεβλώσεις της εκπαίδευσης, της επαγγελματικής κατάρτισης των υπηρεσιών και των τηλεπικοινωνιών (CEPPAR 1990) .
Research throughout the EU has identified a number of problems facing inhabitants of rural areas of the Community: a risk of loss of cultural identity, as urban models and living standards replace traditional ways of life; a feeling of powerlessness and non-participation in public life, as decisions affecting country dwellers are taken elsewhere; imbalances in population density and in some areas such low densities that development is severely handicapped and public services become difficult to maintain; problems of protecting and managing environmental and water resources; isolation and marginalisation of young people and women, particularly in the most remote areas; high rates of unemployment and underemployment, due to a poor labour market structure, lack of local training facilities and insufficient economic dynamism; fiscal regulations for farms and businesses which do not take into account the special characteristics of rural businesses; and unequal development caused by increasing distortions in education, training, services and communications (CEPFAR 1990).
Το μέγεθος και η φύση των προβλημάτων διαφέρουν από τον ένα τύπο αγροτικής περιοχής στον άλλο· για την κατανόηση αυτών των προβλημάτων το Συμβούλιο της Ευρώπης (1988) πρότεινε ένα διπλό διαχωρισμό: σε μειονεκτικές αγροτικές περιοχές που βρίσκονται σε παρακμή, οι οποίες βρίσκονται σε ορεινές περιοχές (Άλπεις, Πυρηναία, Κεντρική Οροσειρά, νότια Ευρώπη, Highlands της Σκωτίας), σε απομακρυσμένες περιφέρειες της δυτικής Ευρώπης (Βορειοδυτική Ισπανία, Βρετάνη, Δυτική Ιρλανδία, Κορνουάλη, Ουαλία και Σκωτία), στις περιοχές της Μεσογείου (που υπάγονται στις νότιες περιφέρειες του στόχου 1) και στα περισσότερο απομακρυσμένα τμήματα της δυτικής κεντρικής Ευρώπης και τα νησιά (νησιά της Δανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου).
The scale and nature of the problems vary from one type of rural region to another; to understand them the Council of Europe (1988) has proposed a two-fold distinction: disadvantaged and declining rural areas, which can be found in mountainous areas (Alps, Pyrenees, Massif Central, southern Europe, Highlands of Scotland), in peripheral regions of western Europe (north west Spain, Brittany, Western Ireland, Cornwall, Wales and Scotland), Mediterranean areas (corresponding to the Objective 1 regions in the south) and the more remote parts of western central Europe and islands (Danish and UK islands).
Οι περιοχές αυτές αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα:
These areas have a number of problems: - outmigration of younger age groups;
- μετανάστευση των νέων γήρανση του πληθυσμού· - μείωση του ποσοστού απασχόλησης στη γεωργίαελάχιστες δυνατότητες απασχόλησης, ιδίως για τους νέους και τις γυναίκες· - σχετικά χαμηλά εισοδήματα των νοικοκυριών - υποβάθμιση των δημόσιων και ιδιωτικών υπηρεσιών - σχετικά υψηλό κόστος αγαθών και υπηρεσιών απώλεια ειδικών πολιτιστικών χαρακτηριστικών, όπως η γλώσσα, τα έθιμα και η ταυτότητα. σε αγροτικές περιοχές που δέχονται τις πιέσεις των σύγχρονων εξελ ίξεων, οι οποίες βρίσκονται σε αγροτικές περιοχές κοντά σε αστικά κέντρα και σε βασικές οδικές αρτηρίες (π.χ. νοτιοανατολική Αγγλία, στο τρίγωνο Παρισίων-Βρυξελλών-Βόννης), σε πεδινές περιοχές (Κάτω Χώρες, ανατολικό Ηνωμένο Βασίλειο), σε παράκτιες περιοχές (τμήματα της ακτής της Μεσογείου, ορισμένα νησιά) και σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές (Αλπεις, ύπαιθρος κοντά σε αστικά κέντρα).
rural areas under pressure from modern developments, which can be found in rural areas close to urban conurbations and major communications routes (e.g. south-east England, within the Paris/Brussels/Bonn triangle), in lowland areas (Netherlands, eastern UK), in coastal areas (parts of Mediterranean coast, some islands) and in environmentally sensitive areas (Alps, countryside close to conurbations).
Οι περιοχές αυτές αντιμετωπίζουν ορισμένα διαφορετικά προβλήματα:
There areas face a number of other problems:
- φαινόμενα αστικοποίησης, όπως η στέγαση, το λιανικό εμπόριο, η ανάπτυξη των υπηρεσιών και της βιομηχανίας· οι επιπτώσεις των "νέων" τεχνολογιών στους φυσικούς πόρους, όπως η επίπτωση που έχουν στο περιβάλλον οι νέες μέθοδοι γεωργικής παραγωγής· η αύξηση του ελεύθερου χρόνου που ασκεί πίεση και δημιουργεί ζημία στο περιβάλλον σε ορισμένες αγροτικές περιοχές· η ρύπανση από τη βιομηχανία και από τις μεθόδους εντατικής γεωργικής παραγωγής.
- urbanisation processes such as housing, retail, service and industrial developments; - "new" technology's influence on primary resources, such as the impact on the environment of new farming practices; - increased leisure time leading to congestion and environmental damage in some rural areas; - pollution from industrial and intensive agricultural processes.
Η ορθολογική οργάνωση και ο συγκεντρωτισμός των υπηρεσιών υπήρξαν μία από τις αιτίες των δημογραφικών αλλαγών που αντανακλούν μία διαδικασία συνεχούς συγκεντρωτισμού στο εσωτερικό των αγροτικών περιφερειών και της υποβάθμισης της εσωτερικής ενδοχώρας, με μόνη εξαίρεση σε ορισμένες περιπτώσεις τη μετακίνηση ηλικιωμένων και συνταξιούχων προς αυτές τις περιοχές.
Rationalisation and centralisation of services have also been one cause of demographic changes reflecting a pattern of continuing centralisation within rural regions, and a decline in rural hinterlands, modified in some cases only by inward migration of older age groups and retired people.
Η κινητικότητα φαίνεται να αποκτά μεγαλύτερη σημασία σε ορισμένες αγροτικές περιοχές, οι οποίες αντιμετωπίζουν έντονα ρεύματα ανταλλαγής πληθυσμών οι νέοι φεύγουν, οι συνταξιούχοι έρχονται, κάτοικοι αστικών κέντρων μένουν προσωρινά στη δεύτερη κατοικία τους στις περιοχές αυτές και στις περιοχές κοντά σε αστικά κέντρα υπάρχει μία αύξηση των μετακινούμενων για την εργασία τους και των οικογενειών τους.
Mobility appears to be of growing importance in some rural areas, which are witnessing strong population exchange flows; young people leaving, retired people moving in, the temporary stays of urban dwellers with second homes, and, close to urban centres, the growth in commuters and their families.
Εντούτοις, σε άλλες περιοχές τα χαμηλά ποσοστά απώλειας πληθυσμού αντανακλούν την έλλειψη δυνατοτήτων για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, που οφείλεται εν μέρει στην ανεπάρκεια των τοπικών αγορών εργασίας, την έλλειψη δυνατοτήτων μετακίνησης, τα σχετικά χαμηλά επίπεδα εκπαίδευσης και επαγγελματικής ειδίκευσης και την έλλειψη κεφαλαίων, τα οποία αποτελούν στοιχεία που περιορίζουν την κινητικότητα των ατόμων.
However, in other areas low levels of population loss reflect the lack of opportunities for much of the population, due to relatively poor local labour markets, lack of migration opportunities, relatively low education and skill levels, and lack of capital, all of which restrict mobility.
Αλλαγές στην αγροτική Ευρώπη
Changes in rural Europe
Κατά την περίοδο μετά τον πόλεμο σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές στην αγροτική Ευρώπη, οι οποίες μπορούν να συνοψισθούν ως εξής (Bell et al.
Rural Europe has experienced major changes in the postwar period, which can be summarised as follows (Bell et al.
1990): συνεχής συγκέντρωση γεωργικών εδαφών, εφόσον όλο και μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής τροφίμων προέρχεται από όλο και μικρότερο αριθμό γεωργικών εκμεταλλεύσεων, με αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση των μικρών εκμεταλλεύσεων
1990): continuing polarisation of agrarian structures, with increasing proportions of food coming from a decreasing proportion of farms, with consequent marginalisation of small farms; steady and sizeable decline in agricultural employment, including family employment; outward migration from many rural areas during the 1950s and 1960s; stabilisation and even growth of rural population in the 1970s and, to some extent, in the 1980s, with associated features including return migration and, in some cases, inward migration of "new rurals" from cities; relative and even absolute increases in rural manufacturing employment in many rural areas during the 1970s, and increases in service sector employment in the 1980s; continuing re-distribution of population within many rural areas, into small towns or villages, and away from open countryside;
- σημαντική αύξηση των ποσοστών συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας πολλών, αλλά όχι όλων των αγροτικών περιοχών.
a marked increase in female participation rates in many, but not all, rural areas.
Από το 1975 έως το 1985 το ποσοστό απασχόλησης στη γεωργία επί της συνολικής απασχόλησης στην Κοινότητα μειώθηκε από 11,2% σε 8,4 % (ΕΚ 1988).
Between 1975 and 1985 in the Community, the share of agriculture in total employment fell from 11,2% to 8,4% (EC 1988).
Η απώλεια γεωργών, γεωργικών οικογενειών και εργαζομένων στη γεωργία ήταν μεγάλη και συνεχής και απετέλεσε μέρος της ριζικής αναδιάρθρωσης των αγροτικών αγορών εργασίας (Bell et Α. 1990).
The loss of farmers, farm families and farm workers has been massive and continuous, and has been part of a radical restructuring of rural labour markets (Bell et al. 1990).
Υπήρξε μία διπολική εξέλιξη της διάρθρωσης των γεωργικών γαιών, με την ανάπτυξη ορισμένων γεωργικών εκμεταλλεύσεων μεσαίου μεγέθους σε μεγάλες εκμεταλλεύσεις, αφενός, και την εξαφάνιση των μικρών εκμεταλλεύσεων ή τη συρρίκνωση άλλων εκμεταλλεύσεων μεσαίου μεγέθους σε μικρές εκμεταλλεύσεις, αφετέρου.
There has been a bi-polar development of agrarian structure, with the growth of some middle-sized farms into large farms on the one hand, and a disappearance of small farms, or decline of other middle-sized farms into small farms, on the other.
Οι μικρές εκμεταλλεύσεις επιβίωσαν, χάρη στις μεταβιβαστικές πληρωμές ή επιδομάτων και/ή με το να εργάζονται τα μέλη της οικογένειας εκτός της γεωργικής εκμετάλλευσης ή με το να αναπτύσσουν κάποια μη γεωργική δραστηριότητα εντός της εκμετάλλευσης, στοιχεία που θεωρούνται ως πολλαπλή δραστηριότητα.
Small farms have survived, as a result of transfer payments or benefits and/or by members of the farming family finding work outside the farm or developing nonagricultural work on the farm, both of which count as pluriactivity.
Αν και ο πληθυσμός πολλών αγροτικών περιοχών αυξήθηκε κατά τη δεκαετία του 1970 και σε ορισμένες περιπτώσεις και κατά τη δεκαετία του 80, εξακολουθούν να υπάρχουν αγροτικές περιοχές των οποίων ο πληθυσμός μειώνεται.
Although many rural areas gained population in the 1970s and in many cases also in the 1980s, there are still rural zones which are losing population.
Πολλές από τις περιοχές αυτές βρίσκονται στην αγροτική ενδοχώρα των πολύ απομακρυσμένων περιοχών και σε κεντρικές ορεινές περιοχές ή νησιά, αν και η σημαντικότερη απώλεια πληθυσμού δεν παρατηρείται στις νότιες περιφέρειες της Κοινότητας που παρουσιάζουν το μεγαλύτερο βαθμό εξάρτησης από τη γεωργία, αλλά στις αγροτικές περιοχές των σχετικά πλουσιότερων χωρών.
Many are found in the rural hinterlands of the periphery, and in central mountainous areas or islands, but it is often not the most agriculturally-dependent regions of the south which are losing population significantly, but more the rural regions in relatively richer countries.
Στη νότια Ευρώπη ο αγροτικός ιστός εξακολουθεί να εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τη γεωργία και οι αγροτικές οικογένεις και μεγάλα τμήματα του αγροτικού πληθυσμού φαίνεται να αντιστέκονται στη γενικότερη τάση, παρά τη μείωση των γεωργικών εισοδημάτων (Bryden 1992).
In the south the rural fabric remains heavily dependent on agriculture and farm families and substantial agrarian populations appear to persist despite declining agricultural incomes (Bryden 1992).
Σε όλες τις αγροτικές περιοχές της Κοινότητας οι ανεξάρτητες οικογενειακές επιχειρήσεις διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο από οικονομική άποψη.
In all rural regions in the EC independent family businesses play an economically important role.
Στις επιχειρήσεις αυτές περιλαμβάνονται οι οικογενειακές γεωργικές εκμεταλλεύσεις, αλλά και οι αυτοαπασχολούμενοι εκτός γεωργικού τομέα (βιομήχανοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, βιοτέχνες, έμποροι) (CEPFAR 1990).
This includes family farms, but also selfemployed non-farm traders (industrialists, liberal professions, craftspeople, traders) (CEPFAR 1990).
Συνολικά, 9 περίπου εκατομ. άτομα καλύπτουν με την εργασία τους ισοδύναμο ενός έτους πλήρους απασχόλησης στη γεωργία, αν και αυτοί που εξακολουθούν να εργάζονται με κάποιο τρόπο στη γη ανέρχονται σε 18 περίπου εκατομμύρια (ΕΚ 1991).
Overall, some 9 million people work the equivalent of a full year in agriculture, although nearly 18 million still have an attachment to the land in some form or another (EC 1991).
Εντούτοις, το 1981 ο γεωργικός τομέας αντιπροσώπευε μόνο το 3,4% του ΑΕΠ της Κοινότητας σε σύγκριση με 5,4% το 1970, ενώ το ποσοστό των απασχολούμενων στη γεωργία ήταν κατώτερο του 3% στο Βέλγιο και το Ηνωμένο Βασίλειο, 15% στην Ιρλανδία (από 25% το 1970) και 26% στην Ελλάδα (40% το 1970).
However, in 1989 agriculture contributed only 3,4% of Community GDP, compared to 5,4% in 1970, and employed under 3% in Belgium and the UK, 15% in Ireland (down from 27% in 1970) and 26% in Greece (40% in 1970).
Σύμφωνα, όμως, με τον Bryden (1992), για να κατανοήσουμε τις αλλαγές που συντελούνται στις αγροτικές περιοχές της Κοινότητας και τις διαφορές ανάμεσα στις περιοχές, πρέπει να μετατοπισθεί το κέντρο βάρους της προσοχής από τη γεωργική παραγωγή, διάρθρωση και τα εισοδήματα προς την εργασία εκτός της γεωργικής εκμετάλλευσης και το ρόλο των εισοδημάτων από κοινωνικές παροχές.
But, according to Bryden (1992), to understand the changes that are occurring in rural areas of Europe, and the differences between areas, attention must shift away from agricultural production, structure and income towards offfarm work and the role of social transfer incomes.
Σε πολλές περιοχές των περιφερειών του στόχου 1 που εξαρτώνται από το γεωργικό τομέα, η γεωργία αντιπροσωπεύει λιγότερο από το ήμισυ του εισοδήματος της οικογενειακής εκμετάλλευσης, ενώ οι κοινωνικές παροχές (π.χ. συντάξεις) και η αμοιβή της εργασίας εκτός της γεωργικής εκμετάλλευσης αντιπροσωπεύουν από κοινού περισσότερο από το 1/4 του εισοδήματος της οικογενειακής εκμετάλλευσης, ενώ η αναλογία αυτή αυξήθηκε από το 1987 έως το 1991.
In many agriculturally-dependent areas in Objective 1 regions, agriculture accounts for less than half of farm household income, while social transfers (e.g. pensions) and offfarm work together account for more than a quarter of farm household income, with this proportion increasing between 1987 and 1991.
Εντούτοις, πολλές από τις μη γεωργικές θέσεις απασχόλησης είναι χαμηλά αμοιβόμενες και ανειδίκευτες και αφορούν συχνά μερική ή εποχιακή απασχόληση.
However, many of the nonagricultural jobs are also low paid and unskilled, often involving part-time or seasonal work.
Η απασχόληση στις αγροτικές περιοχές της Ευρώπης
Employment in rural Europe
'Οσον αφορά τη διάρθρωση της απασχόλησης στις αγροτικές περιοχές, σημειώθηκε μία γενική μείωση στον πρωτογενή τομέα, αλλά σημαντική αύξηση της απασχόλησης στο δευτερογενή και τριτογενή τομέα (CEPFAR 1990).
In terms of employment structure in rural areas, there has generally been a significant reduction in the primary sector, but a significant increase in the secondary and tertiary sectors (CEPFAR 1990).
Κατά τη δεκαετία του 70, σε πολλές αγροτικές περιοχές της Ευρώπης παρατηρήθηκε αύξηση των θέσεων απασχόλησης στη μεταποιητική βιομηχανία και τη βιοτεχνία.
In the 1970s, many rural areas in Europe experienced a growth in jobs in manufacturing and craft industries.
Τη δεκαετία του 80 το φαινόμενο αυτό συνεχίσθηκε σε ορισμένες περιοχές, ενώ σε άλλες, ιδίως σε εκείνες που εξαρτώνται από συγκεκριμένους κλάδους και από βιομηχανίες εντάσεως εργασίας με χαμηλό βαθμό ειδίκευσης, όπως οι κλωστοϋφαντουργίες, οι βιομηχανίες ενδύσεως, δέρματος και υπόδησης καθώς και ορισμένες βιομηχανίες μεταποίησης πρώτων υλών, σημειώθηκε μείωση της απασχόλησης στο βιομηχανικό τομέα.
In the 1980s this has persisted in some areas, while in others, especially those dependent on branch plants and lowskill labour-intensive industries such as textiles, clothing, leather and footwear and certain primary processing industries, there have been declines in industrial
Η συγκέντρωση των βιομηχανιών κοντύτερα στα αστικά κέντρα μπορεί να προκαλέσει τη συνέχιση αυτής της διαδικασίας (Bell et Al. 1990).
employment. The concentration of manufacturing closer to population centres may continue this process (Bell et al. 1990).
'Οσον αφορά τις υπηρεσίες που απετέλεσαν γενικά ένα αναπτυσσόμενο τομέα (συχνά το μόνο τομέα σε ανάπτυξη) σε πολλές περιφέρειες, η απασχόληση ακολούθησε τη σχετική και απόλυτη μείωση της παροχής πολλών βασικών δημόσιων και ιδιωτικών υπηρεσιών στις αγροτικές περιοχές, οι τάσεις αυτές συνδυάστηκαν με την ορθολογικότερη οργάνωση και το συγκεντρωτισμό των υπηρεσιών του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, που ωφέλησαν τους μεγαλύτερους οικισμούς και έπληξαν τα μικρότερα χωριά στις αγροτικές περιοχές.
In the case of services, which in general have been a growth sector (often the only growth sector) in many regions, the concentration of employment has gone alongside relative and absolute declines in the provision of many basic public and private services in rural areas.
Ήταν μία από τις αιτίες της συγκέντρωσης βιομηχανιών στους ή γύρω από μεγαλύτερους οικισμούς που διαθέτουν σχετικά καλή παροχή δημόσιων υπηρεσιών και καλές επικοινωνίες.
These trends have been associated with rationalisation and centralisation of public and private sector services, which has benefited larger settlements and deprived smaller villages and rural areas. They have been one cause of the centralisation of manufacturing within or around larger settlements with relatively good provision of business and public services and good communications.
Οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις κατέχουν συχνά κυρίαρχο ρόλο στις αγροτικές περιοχές, ενώ μειώνεται συνεχώς η πρόσβαση τους σε κέντρα επαγγελματικής κατάρτισης και σε δυνατότητες σύγχρονων επικοινωνιών, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν ειδικά προβλήματα προσαρμογής (Bryden 1992).
Small and very small enterprises often predominate in rural areas, and these have increasingly lacked access to training centres, and modern communications facilities, facing them with particular problems in adaptation (Bryden 1992).
Προοπτικές
Prospects for the future
Οι μεσοπρόθεσμες προοπτικές είναι γενικά η συνέχιση της ίδιας κατάστασης: παρακμή της γεωργίας, στασιμότητα ή παρακμή της βιομηχανίας και κάποια ανάπτυξη υπηρεσιών χαμηλού εισοδήματος, θα συνεχιστούν οι τάσεις συγκεντρωτισμού στην παροχή υπηρεσιών και την απασχόληση καθώς και στη βιομηχανία σε μικρές πόλεις και περιφερειακά κέντρα, γεγονός που θα οξύνει την άνιση κατανομή των δραστηριοτήτων στο δευτερογενή και τριτογενή τομέα στις αγροτικές περιοχές (ΕΚ 1988).
The medium-term prospects are generally for more of the same - declining agriculture, static or declining manufacturing and some growth of lowincome services. The trends towards concentration of service provision and employment, and of manufacturing, in small towns and regional centres will continue, sharpening the uneven distribution of secondary and tertiary activities in rural areas (EC 1988).
Οι τάσεις αυτές θα θέσουν σε κίνδυνο τις προοπτικές για τη βελτίωση των συνθηκών των αγροτικών οικογενειών, στις οποίες περιλαμβάνονται οι οικογένειες με μικρές και μεσαίες γεωργικές εκμεταλλεύσεις, ιδίως στη νότια Ευρώπη, επειδή η μοναδική σχεδόν διέξοδος για την απόκτηση υψηλότερων εισοδημάτων γι'αυτή την κατηγορία των πολιτών είναι η εργασία εκτός της γεωργικής εκμετάλλευσης.
These trends will damage the prospects for the improvement of the conditions of rural families, including those on small and mediumsized farms particularly in the south, because almost the only available route to higher incomes for this group is offfarm work.
θα συνεχισθεί επίσης η τάση για συγκέντρωση των θέσεων απασχόλησης με υψηλή ειδίκευση και μεγάλες αμοιβές, που συχνά αφορά την παροχή υπηρεσιών σε άλλες επιχειρήσεις και στο δημόσιο τομέα, στα αστικά κέντρα, ενώ η απασχόληση με χαμηλή αμοιβή, όπως οι υπηρεσίες καταναλωτών, μεταφορών και τουρισμού θα είναι περισσότερο διαδεδομένες στις αγροτικές περιοχές.
The trend towards the concentration of highly skilled and highly paid employment, often providing services to other businesses and the public sector, in urban areas, with low-wage sectors, such as consumer services, transport and tourism, over-represented in rural areas will also continue.
Σε πολλές αγροτικές περιοχές υπάρχει ο φόβος ότι η βασική πηγή για την ανάπτυξη της απασχόλησης στο προβλεπόμενο μέλλον θα είναι ο τομέας της παροχής χαμηλόμισθων υπηρεσιών, ενώ τα σύγχρονα δίκτυα μεταφορών και επικοινωνιών θα συμβάλλουν σε μία εισροή "νέων αγροτών" μάλλον και όχι στη βελτίωση των προοπτικών της απασχόλησης των κατοίκων των αγροτικών περιοχών (Bell et al. 1990) .
The fear in many rural areas is that the main source of employment growth in the foreseeable future will be in the low wage service sector, with improved transport and communications networks leading to an influx of "new-rurals" rather than an improvement of the employment prospects for rural dwellers (Bell et al. 1990).
Οι αγρότισσες στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα: τα βασικά συμπεράσματα
Rural Women in the European Union: the principal findings
Στοιχεία για τις αγρότισσες
Information on rural women
Τα δεδομένα και οι πληροφορίες που αφορούν ειδικά τις αγρότισσες στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα είναι, με ορισμένες φωτεινές εξαιρέσεις, ανεπαρκή και κακής ποιότητος.
Data and information that focus specifically on rural women in the European Union are, with some notable exceptions, poor both in quality and quantity.
Τα στοιχεία σε κοινοτική κλίμακα είναι ανύπαρκτα.
At EU level, information is all but absent.
Όλα τα υπάρχοντα στοιχεία εστιάζονται σε δύο θέματα: τις αγρότισσες και τη φροντίδα των παιδιών στις αγροτικές περιοχές.
What information there is focuses on just two issues: farm women, and childcare in rural areas.
Τα ευρωπαϊκά στατιστικά στοιχεία (κυρίως το EUROSTAT) μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να δώσουν μία συνολική εικόνα των περιφερειακών χαρακτηριστικών, αλλά, όπως συμβαίνει με όλες τις επίσημες στατιστικές πηγές, παρέχουν μία τμηματική και μεροληπτική εικόνα του οικονομικού ρόλου των γυναικών στις αγροτικές κοινότητες, επειδή ένα μεγάλο μέρος της εργασίας του γυναικείου αγροτικού πληθυσμού δεν φαίνεται στις επίσημες κατατάξεις της "δραστηριότητας" και της "εργασίας".
European statistics (primarily EUROSTAT) may be used to provide a global overview of regional patterns, but, as with all official statistical sources, provide a partial and biased picture of women's economic role in rural communities, because of the invisibility of much of rural women's labour in official classifications of "activity" and "work".
Σε εθνική κλίμακα, η εικόνα είναι ανομοιογενής.
At national level, the picture is mixed.
Για ορισμένες χώρες, όπως το Βέλγιο, οι Κάτω Χώρες, η Δανία, το Λουξεμβούργο και, σε μικρότερο βαθμό, η Γερμανία, τα στοιχεία για τις αγρότισσες είναι σπάνια.
For some countries, such as Belgium, the Netherlands, Denmark, Luxembourg and, to a lesser extent, Germany, information on rural women is scarce.