natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με βοήθησε επίσης πολύ θεατρικά η Pina Bausch: η συνείδηση του σώματος, ο χορός και ο αυτοσχε­διασμός, όπως και ο διευθυντής Keith Johntsone (Καναδάς) όσον αφορά την ομαδική δουλειά.
The psychoanalyst Alice Miller (whom I collaborated with on two plays based on her essay Hitler's Childhood) also played an important role for me, as did the work of Donald Winnicot: the new British analytical school where childhood and creativity are studied. Pina
Η εκατονταετία του κινηματογράφου
The same is true of director Keith Johntsone (Canada) with regard to work in groups).
Για τη γενιά μου, το γεγονός ότι οι γυναίκες είχαν το δικαίωμα να μιλήσουν και να εκφραστούν μέσα από την εικόνα, το δικαίωμα να είναι και αυτές διανοούμενες, υπήρξε καθοριστικό.
For my generation, the fact that women had the right to speak and express themselves through images and the right to be, they too, intellectuals, was of capital importance.
Η πρόσβαση στη δημιουργία και στην ολοκλήρω­ση των γυναικών εξαρτάται σήμερα απο τη στρατηγική θέση της κάθε μίας.
Today, access to creation and directing depends on the strategic position of each and every woman.
Εάν είναι ικανή να μπει στις τηλεοπτικές σειρές και στην "εποποιία", είναι τυχε­ρή (Jane Campion - An Angel at my Table).
If she is capable of making it into television series and "epics", then she has a chance (Jane Campion - An Angel at my Table).
Suzanne OSTEN σκηνοθέτριες, απομακρυνθήκαμε λίγο από τις αναφορές αυτές και ορισμένες ανάμεσα μας περι­πλέκουν την κατάσταση.
there is a "feminine audience" (Thelma and Louise was very much appreciated in Sweden). But we, the filmdirectors of today, have moved away somewhat from this demand for references and some of us complicate somewhat the situation.
Προσωπικά έχω περισ­σότερα κοινά με τον John Cassavetes ( Women Under Influence) για τον τρόπο προβολής της γυναίκας στην οθόνη, παρά με μια νέα σουηδέζα φοιτήτρια η οποία, μέσα από μια ταινία φοιτή­τριας, εκφράζει τις πρώτες της αντιφεμινιστικές πράξεις.
I have more things in common with John Cassavetes (Women Under Influence) with regard to the representation of women on screen, than with a young Swedish student who, through a student film, expresses her first antifeminist actions.
Ο μοντερνισμός σχετικά με το φεμινισμό είναι ένα πρόβλημα που με απασχολεί συνεχώς.
Modernism as compared with feminism is a problem that I am constantly concerned about.
Υπάρχει κάποια φοβεία απέναντι στις πρωτοπο­ρίες της αισθητικής.
There is a kind of fear of avantgarde aesthetics.
Και δεν μπορούμε να υπο­στηρίξουμε κάτι που αγνοούμε!
And it is impossible to support something you do not know anything about!
Για μένα προσω­πικά, είναι σημαντική όλη η διαδικασία της ται­νίας, τα μέλη της ομάδας, η γενική ιδέα, ο τρόπος δουλειάς.
For me, the entire film process is important - the team members, the general idea, the manner of working.
Δεν μοιράζομαι με άλλους τις οικονομι­κές και σκηνοθετικές ανησυχίες μου.
I don't share my budget and production concerns. And I don't know how the film is going to be before it is finished.
Και δεν γνω­ρίζω την ταινία πριν τελειώσει.
Structures for artistic creations in the art industry are limited.
Η υποδομή για την καλλιτεχνική δημιουργία στη βιομηχανία τέχνης είναι περιορισμένη.
A women with a good reputation who is able to impress the system with a good manuscript has good chances of succeeding.
Δοκίμασα πραγματικά κάθε είδους χειρόγραφα.
I've really tried all types of manuscripts.
Έχω την εντύπωση ότι μερικές φορές εξαρτάται περισσότερο από την ποιότητα του ανθρώπου, από το βάρος των εμπει­ριών και από την ευαισθησία (feeling).
I have the impression that some times it is more a question of human qualities, of personal experience and "feeling".
Βρίσκομαι πάντοτε λίγο μπροστά όσον αφορά τα θέματα!
I am always a little ahead of the game with regard to topics!
Αυτό λειτουργεί καλά για το θέατρο αλλά άσχημα για την κινηματογραφική βιομηχα­νία". ·
That works in theatre, but not in the film industry.·
Εάν επιδείξετε το δικό σας ύψος δημιουργού, θα γίνετε δύσκολα αποδεκτή στη Σουηδία, διότι σήμερα υπάρχει μια λατρεία του κλασικού χειρόγρα­φου.
If your assert your style as an author, you will have a difficult time finding acceptance in Sweden because today there is a cult of the classic manuscript.
Δεν υπάρχει δυνατότητα προβληματισμού.
There is no room for thought.
Το ήξερα ωστόσο από το θέατρο ότι συνέβαινε ήδη από τη δεκαετία του 70.
When I announced that there was a feminine audience in the film industry of the eighties, no one believed me.
Σήμερα είναι γεγονός ότι υπάρχει μια "γυναικεία ακροα­ματικότητα" (Thelma and Louise, που εκτιμάται πολύ στη Σουηδία).
And yet I knew through theatre that this had been the case since the seventies.
Στην Αγγλία, θα πρέπει να αναφέρουμε την Sally Potter η οποία, διασκευάζοντας το κείμενο της Virginia Woolf, γυρίζει μια κατα­πληκτική έκδοση του Orlando (1992).
In England, we should mention Sally Potter who, from the original text by Virginia Woolf, makes a magnificent version oí Orlando (1992).
Λιγότερο σαπφική και ερμητική από την ται­νία Freak Orlando της Urlike Ottinger, η ται­νία αυτή αποτελεί μια πραγματική κινηματο­γραφική πρόκληση για τη δομή της μέσα από τετρακόσια χρόνια ιστορίας, και για την πυκνότητα των ερωτημάτων που θέτει σχετι­κά με την Ιστορία, το σεξ, την ποίηση, την πολιτική ...
Less openly sapphic and obscure than Freak Orlando by Ulrike Ottinger, this film is nonetheless a real film feat in its structure through four hundred years of history and in the density of its account of history, sex, poetry, politics...
Άλλοτε άνδρας, άλλοτε γυναίκα, η ταινία Orlando (με τη μαγευτική ερμηνεία της Tilda Swinton) διασχίζει πολλές υπάρ­ξεις και θα μπορούσε από μόνο της να απο­τελέσει την ταινία σύμβολο ολόκληρης της περιπλάνησης των γυναικών στον κινηματο­γράφο.
Sometimes man, sometimes woman, Orlando (magnificently played by Tilda Swinton) traverses many destinies and could in itself be the film most symbolic of women's adventure in cinema.
Ο πατέρας της δημοσιογράφος γνώρισε προσωπικά τον καθηγητή Korczak που είναι ο ήρωας της ταινίας του Andrzej Wajda, σε σενάριο της Agnieszka Holland.
Her journalist father knew personally the doctor Korczak who is the subject of the film by Andrzej Wajda, based on the screenplay by Agnieszka Holland herself.
Ακολουθεί σπουδές κινηματογράφου στην Πράγα, στο FAMU (Πανεπιστήμιο Κινημα­τογράφου και Τηλεόρασης).
She studies film in Prague at the FAMU (Faculty of Cinema and Television). She receives her diploma in 1971 at the time of the reorganisation of Polish cinema of 1
Διπλωματούχα το 1971, κατά τη φάση της επανοργάνωσης του πολωνικού κινηματογράφου τον Ιανουάριο του 1972 γίνεται μέλος της ομάδας κινηματογραφιστών Χ, της οποίας καλλιτε­χνικός διευθυντής είναι ο Andrzej Wajda.
January 1972 and becomes a member of "film-directors X", the artistic director of which is Andrzej Wajda.
Βοηθός του Krysztof Zanussi στην ταινία Illumination (1973), γυρίζει από το 1975 και μετά τις πρώτες της ταινίες για την τηλεόρα­ση.
Assistant to Kkrysztof Zanussi for the film Illumination (1973), she makes her first films for television starting in 1975.
Το ταλέντο της αποκορυφώνεται στην ταινία Aktorzy Prowincjonalni (1980 βραβείο της Διεθνούς Βδομάδας Κριτικής στις Κάννες) πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους, που αποτελεί ένα διαυγές και πικρό χρονικό των απογοητεύσεων μιας χαμένης γενιάς.
Her talent explodes in Aktorzy Prowincjonalni (1980 International Critic Week award in Cannes) her first full-length film which is a lucid and bitter chronicle of the disillusionment of a lost generation.
Κατά την παρουσίαση της δεύτερης ταινίας της μεγάλου μήκους Govaczka, στο Φεστιβάλ του Βερολίνου το 1981, κερδίζει το βραβείο γυναικείας ερμηνείας.
When her second full-length film, Govaczka, is presented at the Berlin Festival in 1981, she receives the award for best female actress.
Η ταινία πραγματεύε­ται τον αγώνα των πολωνών σοσιαλιστών στην αρχή του αιώνα κατά της τσαρικής καταπίεσης.
The film retraces the struggle of Polish socialist militants at the beginning of the century against czarist oppression.
Θεωρούμενη ως μια από τις μεγαλύτερες σκηνοθέτες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου η Agnieszka Holland, η οποία ζει από το 1981 και μετά στη Γαλλία, επιτυγχάνει μια διεθνή καριέρα.
Considered one of the best European film makers, Agnieszka Holland, who has lived in France since 1981, enjoys an international career.
Μετά την τεράστια επιτυχία της με την ταινία Europa, Europa (1990), δελεάστηκε από τις σειρήνες του Χόλυγουντ.
After enormous success with her film Europa, Europa (1990), she chose to answer the calls of Hollywood.
Το αφιέρωμα στις γυναίκες της Ευρώπης
Today she plays a unique and determining role in the promotion of women in the profes-
Η εποποιία των γυναικών στην 7η τέχνη στην Ευρώπη στική και αποφασιστική θέση για την αξιο­ποίηση των γυναικών στο επάγγελμα.
Women's path through European film history in 1953), discovered by Bertrand Tavernier, makes Félicité (1987), an audacious autobi­ographical story of jealousy, and more notably Le Petit prince a dit (1992) which tells of the life of a young girl with divorced parents.
Η ίδια δηλώνει: "Δεν ξέρω αν ο κινηματογράφος των γυναικών είναι πραγματικά διαφορετι­κός.
There are moments of superb poetry, such as the solitude of a child alone in the mountains who serene­ly faces the immensity of a landscape all to large for her.
Πρόκειται για την ταινία Astenitcheski Sindrom της Kira Mouratova, τη μεγαλοφυή ταινία Skyddsängeln της Suzanne Osten και την ταινία An Angel at my Table της Jane Campion.
But, as if by chance, three films made by women have truly moved me these last few years: Astenitcheski Sindrom by Kira Mouratova, a magnifi­cent film by Suzanne Osten Skyddsängeln and An Angel at my Table by Jane Campion.
Οι ταινίες αυτές ήταν κάτι διαφο­ρετικό, από απλά προϊόντα.
These films were more than simple products.
Είναι ίσως η απόδειξη ότι οι γυναίκες είναι σήμερα πιο δυνατές και θαρραλέες".
Perhaps it is proof that women are stronger and more courageous at present", she adds.
δεκαετία του 80. Η Juliet Berto (1947-1990). αφού έπαιξε διάφορους ρόλους σε πολυά­ριθμες ταινίες μεγάλων δημιουργών του "Νέου Κύματος" (J.L Godard, J.
Nicole Garcia (born in 1946), the prominent figure of French cinema and one of the most sought after actresses of her generation, makes Un Week­end sur deux (1990) with Nathalie Baye.
Rivette...), γυρίζει τις ταινίες Neige (1981) και Cap Canaille (1983).
Her heroine resembles her ­ distant, elusive, always on the move, only stopping to get a better start.
Σήμερα, οι ευρωπαϊκοί κινηματογράφοι πρέπει να λάβουν υπόψη τους τις γυναίκες και μέσα στα πλαίσια του αγώνα τους κατά των οικονομικών πιέσεων και κατά του αμε­ρικάνικου ανταγωνισμού.
Today, European cinema must rely on women, this includes in their battle against economic pressures and American compe­tition.
Η ενδυνάμωση των ευρωπαϊκών κριτηρίων σημαίνει και την ενθάρρυνση της πρόσβασης τους στην πρώτη, αλλά κυρίως στη δεύτερη ταινία.
Reinforcing European criteria also means supporting authors and favouring their access to the first, but especially the second film.
Ο κινηματογράφος κάθε ευρωπαϊκής χώρας παράγεται με τη μαζική χρηματική υποστή­ριξη των τηλεοράσεων.
Cinema in each European country is produced with the massive con­tribution of money from television.
Ορισμένες δημιουρ­γοί διάλεξαν αυτόν τον δρόμο, ξεκινώντας από την τηλεόραση για να φθάσουν στη συνέχεια στον κινηματογράφο.
Some women film­makers have chosen this route, they have started in television to work their way to cinema.
Και εδώ, πρόκειται για τις σχέσεις χωρισμένων γονέων: οι συμβιβασμοί, οι διευθετή­σεις και οι ευχαριστήσεις μιας ζωής ταραγμένης.
■■*■*■*■ tionship of divorced parents: compromise, arrangements, and the pleasures of a some­what hectic life.
Στην ταινία Le Fils préféré (1995), η Nicole Garcia επιλέγει να μιλήσει χωρίς προκαταλήψεις για τους άνδρες.
In Le Fils préféré (1995), Nicole Garcia chooses to portray men as unbi­ased and unpretentious.
Πρόκειται για μια μικρή επανάσταση στο γυναικείο κινηματογρά­φο, ο οποίος καταγράφονταν μέχρι τότε στα πλαίσια πιο μαχητικών σχέσεων με τους άνδρες: "Ήθελα να πλησιάσω τους άνδρες.
This amounts to a small revolution for women's cinema which until then was caught up in more problematic rela­tionships with them: "I wanted to get closer to men, to their fragility.
Να αγγίξω από κοντά την ευαισθησία τους.
In fact, I often take this perspective of them, and it is then that I like to support them!".
Στη Γαλλία, η Jeanne Labrune είναι λαμπρό παράδειγμα της ιδιαίτερης αυτής διαδρομής.
In France, Jeanne Labrune is an exam­ple of this particular process.
Γυρίζει την πρώτη της ταινία Fenêtre (1976) με το ΙΝΑ.
She makes her first film Fenêtre (1976) with the INA.
Το ύφος της κυμαί­νεται ανάμεσα στο ντοκυμαντέρ, την ποίηση και τη φαντασία.
Her style borders on documentary, poetry and fiction.
Το εμπλουτίζει ακόμη περισσότερο γυρίζοντας την ταινία L'Ile à ma dérive (1979).
She reinforces it with L'Ile à ma dérive (1979).
Διαβαίνει το κατώφλι της μικρής οθόνης για να παρουσιάσει στις Κάννες την ταινία De Sable et de sang ( 1988) στην κατηγορία "Ένα ορισμένο βλέμμα". Έκτοτε, υπογράφει για την τηλεόραση μόνο ντοκυμαντέρ: Jardins en Chine, Le Rêve anglais, Brèves rencontres dans un parc de Londres, Théâtre passé/présent.
She makes it to televi­sion, presenting De Sable et de sang in Cannes (1988) in the category A Certain Regard.
Τον υπόλοι­πο χρόνο της τον αφιερώνει στον κινηματο­γράφο. Γυρίζει τις ταινίες De sable et de sang (1987), Correspondance privée sur un lieu public (1988) και το 1991, Sans un cri.
The rest of the time she devotes to cinema. She makes De sable et de sang (1987), Correspondance privée sur un lieu public (1988) and, in 1991, Sans un cri.
Στη συνέχεια, η Jeanne Labrune θα επιστρέψει στην μικρή οθόνη με την ταινία φαντασίας Jules et Jim, την οποία αρνήθηκε επί μκρόν να γυρίζει.
Today, Jeanne Labrune returns to television with the fiction piece, Jules et Jim, which she refused to shoot for a long time.
Εν τω μεταξύ, συγγράφει συνε­χώς και εργάζεται αδιάκριτα για τον κινημα­τογράφο και την τηλεόραση.
In between,Jeanne Labrune writes and works indifferently for cinema and television.
Στη Γαλλία, η κατ'αρχήν περιθωριακή τάση των ηθοποιών που επιθυμούσαν να περάσουν από την άλλη πλευρά της κάμερας και να γίνουν σκηνοθέτες καθιερώθηκε στη
Again in France, a trend which is first general becomes more apparent in the eighties: actresses wanting to be on the other side of the camera as directors.
Απρίλιος, Μάϊος, Ιούνιος 1996 · αρ. 43
Juliet Berto (1947­1990), after having acted in several films by well known "Nouvelle Vague" directors (J.L Godard, J. Rivette...), makes Neige (1981) and Cap Canaille (1983). Christine Pascal (born
Κείμενο που γράφτηκε για το Τρήμα "ευρωπαίες σκηνοθέτες" ταυ Φεστιβάλ ταυ Créteil 1992.
1992 Critell Festival everything that is not very profitable, every thing that is not entertaining.
κατάκτησαν οι γυναίκες της γενιάς μου μέσα από τους αγώνες τους θεωρείται σήμερα από τη μετα­γενέστερη γενιά ως μια οριστική κατάκτηση.
There is a devaluation of everything that is speculative and intellectually disturbing. Besides that, with regard to feminism, the things that women of my generation acquired through their struggle are now considered by the next generation as definitive.
Η ανάγκη επαγρύπνησης δεν είναι προφανής για όλες.
The need for vigilance is not a "given" for everyone.
Αυτό που χρειάζεται αυτή τη στιγμή είναι η κοινή αντίσταση από τους άνδρες και τις γυναί­κες κατά της ανοησίας, της επιστροφής της μοι­ρολατρίας, των προκαταλήψεων, όλης αυτής της παιδιαριώδους και επικίνδυνης βαρβαρότητας που συνοδεύει την οικονομική κρίση καθώς και η αναδιοργάνωση του κόσμου.
The only thing for men and women to do now is to resist foolishness, the return of beliefs, of superstitions, of all of this child like and dangerous barbarity which accompanies economic recession and world reform.
"Τίποτε δεν με προδιέθετε να κάνω κινηματο­γράφο, και ωστόσο συνέβη, έμαθα προοδευτικά να καλύπτω τα κενά μου που ήταν τεράστια στον τομέα αυτό.
"Nothing predisposed me to make films, and yet that is what happened, I progressively learned to fill the gaps in my knowledge of filmmaking - which were total in the field.
Το σημαντικό ήταν η επιλογή.
The important thing is that the choice was made.
Ξεκίνησα κάνοντας προτάσεις σχεδίων στην τηλεόραση χωρίς να γνωρίζω κανέναν.
I started proposing television projects without knowing a soul. The technique I learned based on my needs.
Την τεχνι­κή την ανακάλυψα ταυτόχρονα με τις ανάγκες μου, ρωτώντας τους τεχνικούς για τα εργαλεία της δουλειάς τους, τις προδιαγραφές τους, προ­σπαθώντας να είμαι όσο το δυνατόν ακριβής στις ερωτήσεις μου, ώστε αυτοί που είχαν τις τεχνικές ικανότητες να μπορούν να με βοηθήσουν σ'αυτό που ήθελα να κάνω και πάντοτε αναζητώντας την τεχνική μέσα από τις ανάγκες μου, ποτέ το αντί­θετο.
I asked the technicians about the instruments that we were using, their per formance, I tried to be as precise as possible in my requests so that the others, who had the technical know-how, could help me materialise what I was looking for by find ing the techniques as they were needed, and not the other way around.
Δεν είναι η τεχνική που δημιουργεί προβλή­ματα στον κινηματογράφο.
It is not technique that poses problems in cinema.
Η τεχνική είναι εκεί για να λύσει προβλήματα έκφρασης.
Technique is there to resolve problems of expression.
Είχα πάντο­τε στενούς συνεργάτες στις ομάδες τεχνικών.
I have always found willing "co-conspirators" from among the technical teams.
Το δεύτερο τηλεοπτικό κανάλι μου ζήτησε να προτείνω ένα άλλο πρωτότυπο σχέδιο.
The second television channel asked me to propose another original project.
Έγραψα και γύρισα την ταινία La Digue, και στη συνέ­χεια La Part de l'autre για το πρώτο κανάλι που ήταν ακόμη κρατικό.
I wrote and filmed La Digue, then, for the first channel which was still public, La Part de l'autre.
Παρουσίασα την πρώτη αυτή ταινία στην επιτροπή επιλογής για τις προ­οπτικές στις Κάννες.
The latter film I presented to the jury for Perspectives in Cannes.
Η ταινία επιλέχθηκε.
It was nominated.
Ένιωθα την εποχή εκείνη ότι η τηλεόραση βυθι­ζόταν στην αποσύνθεση, τη διανοητική φτώχεια που της αναγνωρίζουμε σήμερα, εκτός από πολύ σπάνιες εκπομπές.
I felt at the time that television was going downhill, becoming the mental misery that it is today, with the exception of a few very rare programmes.
Ήταν όλο και πιο δύσκολο να περάσει κανείς πρωτότυπα και φιλόδοξα σχέδια.
It became increasingly difficult to make original and ambitious projects.
Όταν το καταφέρναμε τελικά, τα σχέδια κακομε­ταχειρίζονταν, μεταδίδονταν αργά τη νύχτα, αποπρογραμματίζονταν από τη μια μέρα στην άλλη.
When we succeeded, they were mishandled, given a late time slot, taken off the programme from one day to the next.
Το πνεύμα που επικρατούσε στις τηλεορά­σεις γινόταν όλο και περισσότερο αξιοθρήνητο, κυνικό, διανοητικά υποβαθμισμένο, περιφρονητικό, εμπορικό.
The environment in television became more and more miserable, cynical, with little ambition intellectually-speaking, contemptuous and commercial.
Αποφάσισα λοιπόν να μην δουλέψω πια για την τηλεόραση και να κάνω την πρώτη μου ταινία μεγάλου μήκους.
That is when I decided not to work for television again until I had made my first full-length film for cinema.
Και αυτό έγινε.
That is what happened.
Έγραψα το σενάριο της ταινίας De Sable et de sang που αντανακλούσε μια πραγματική επιθυμία της οποίας το γύρισμα διήρκεσε τρία χρόνια.
I wrote the screenplay for De Sable et de sang which ful filled a true desire, and I took three years to make it.
Περάσαμε από την εποχή των θρησκειών στην εποχή των ιδεολογιών.
There was the period of religions, then that of ideologies.
Η καταρράκωση των ιδεο­λογιών είναι θετική, ωστόσο λίγοι γνωρίζουν να την ξεπεράσουν και να προχωρήσουν ελεύθερα με διαύγεια και παρά τη σύγχυση, ψάχνοντας να αποκτήσουν οι ίδιοι, με τον πιο λογικό τρόπο, μια συμπεριφορά μέσα σ'ένα πολύπλοκο και πολυτάραχο κόσμο.
The collapse of ideologies is a good thing, but faced with that, few people know how to freely and consciously, despite the disarray, go about making their own way as rationally as possible in a very complex, very agitated world.
Πολλοί έχουν την ανάγκη από αγίους που θα τους προστατέψουν, έχουν ανάγκη από ασφάλεια, έστω κι αν είναι απατηλή και ψεύτικη.
Many need saints to whom they can confess, need certitude even if misleading or false.
Γίνεται λοιπόν μια επιστροφή στις θρησκείες, στις κτηνώδεις και φασιστικές αντιλή­ψεις, στον εθνικιστικό εγωκεντρισμό, στις αντι­δραστικές ενέργειες, στον κονφορμισμό, στο μοραλισμό.
And so we return to religions, to beastly, fascist attitudes, to national egoism, class reactions, conformism, moralism.
Σήμερα, λίγοι άνθρωποι τολμούν να πουν αυτό που σκέφτονται, τολμούν να σκεφθούν, στο βαθμό που η κυρίαρχη αξία είναι η κοινωνι­κή καταξίωση και που το γεγονός αυτό βάζει την καιροσκοπία μπροστά από το θάρρος και την ειλικρίνεια.
At the moment, few people dare say what they think, dare think anything, insofar as the dominant value is social success which attributes more importance to opportunism than to courage and sincerity.
Η κοινωνική επιτυχία δεν είναι αμε­λητέα, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός, όπως και η αναγνώριση.
Social success is not contemptible, but it is not a merit in itself either, nor is recognition.
Αυτό που θαυμάζω είναι η εξυπνά­δα, το θάρρος, η ευαισθησία.
What I admire is intelligence, courage, sensitivity.
Οι αξίες αυτές περιφρονούνται σήμερα στο όνομα της έννοιας του κυνισμού, της επιδεξιότητας, της δύναμης.
Those qualities are currently looked down upon in favour of cynicism, authority, power.
Βυθιζόμαστε και πάλι στο σκοταδισμό την ίδια στιγμή που οι επιστήμες μας ανακαλύπτουν καταπληκτικά πράγματα, που οι νέες τεχνικές δεκαπλασιάζουν τις ικανότητες μας.
We are once again falling into obscurantism at a time when science is helping us to discover extraordinary things, when new technology is increasing our capabilities tenfold.
Ανάμεσα σ'όλα αυτά υπάρχει ο φεμινι­σμός.
Among these things are feminism.
Το να λέει κανείς ότι είναι φεμινίστρια σήμερα είναι ύποπτο, σαν κάτι που δεν είναι πια στη μόδα.
Today, to say that we are feminist is suspect, like something that has gone out of fashion.
Προσωπικά επιμένω να λέω ότι είμαι φεμινίστρια και ότι ενεργώ ανάλογα.
I continue to say, obstinately, that I am a feminist and consequently act as such.
Δεν γνωρί­ζω τι μας επιφυλάσσει το μέλλον.
I don't know what the future holds.
Το προσεχές μέλλον είναι ίσως σκοτεινό.
Perhaps the near future will be dark.
Δεν ξέρω τίποτε". ·
I just don't know." ·
Υπάρχει μια υποβάθμιση για ο,τιδήποτε θεωρείται θεωρητικό και διανοητικά ενο­χλητικό.
Feminine creation is suffering today from the same thing that every creation suffers from today: the systematic devaluation of everything that is intellectually ambitious,
Η εποποιία των γυναικών στην 7η τέχνη στην Ευρώπη γραφίστριες σε δραστηριότητα.
Women's path through European film history number is between three and five, including in those countries where the film industry was developed rather late.
Μέσα από την ιστορική αυτή αναδρομή του ρόλου των γυναικών στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο, κατανοεί κανείς καλύτερα ότι ήδη από την αρχή οι γυναίκες δεν έπαυ­σαν να είναι παρούσες σε όλες τις θέσεις της κινηματογραφικής τέχνης, ακόμη και στην αρχική φάση της δημιουργίας της.
In analysing this historical review of the role of women in European cinema, it becomes clear that from the very begin ning women have always been present at every level of the art of film-making, including its invention.
Κολακευμένες σαν σταρ, παραγκωνίστηκαν για μεγάλο διάστημα από την μεγάλη εμπο­ρική παραγωγή στο περιθώριο της δημιουρ­γίας.
Adulated as stars, they were long denied access to directing by big commercial production.
Ελλείψει επιτυχίας, κέρδισαν μια παράδοση ανεξαρτησίας και την επιβολή μιας διαφορετικής οπτικής στον κόσμο που τις περιβάλλει.
Consequently, they gained a tradition of independence and the persistence of another perspective of the world around them.