natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άρνησης πρόσληψης γυναίκας έγκειται στο γε­γονός ότι η ενδιαφερόμενη είναι έγκυος, η απόφαση αυτή συνδέεται άμεσα με το φύλο του υποψηφίου.
Case law of the European Court of Justice pregnancy and maternity, such as maternity leave.The Court was of the opinionthat in the case of anillness manifesting itself after the maternity leave, therewas no reasonto distinguishan illnessattributabletopregnancyor confinemenfrornt any other illness Such . a pathologicacondl ition was therefore covered by thegeneralrules applicablein the event of illness.
Εξάλλου πρέπει να έχει πραγματική ανατρεπτική επί­δραση επί του εργοδότη.
In view of the answerto the firstquestionthe,did not rule on the secondquestion.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι:
In the present case, the Court held that:
Παραπομπή: Συλλογή 1990, μέρος Ι, σ. 3979
Date ofjudgement:21 Novembe1r 990
Επειδή το So- og Handelsret (Ναυτικό και Εμπο­ρικό Δικαστήριο) απέρριψε την αγωγή που άσκησε η Hertz κατά της εν λόγω απόλυσης, η Hertz άσκησε έφεση κατά της απόφασης αυτής ενώπιον του Højesteret.
Reference: [1eeo]ECRt-4243 occupationasa main occupationwas not liableto paycontributionsunder Royal DecreeNo 38, if hisincomefrom working as a self-employedpersonremainedbelow a specifiedceiling.Thisexceptionfrom contributionsdid not deprivethepersonconcernedof thebenefitsavailableunderthe provisionsapplicableto selfemployed personsIn .t eg rity contested that applicationon the groundthat Article37 appliedonlytomarriedwomen, widows and studentsbut not tomarried men and widowers.
Ενώπιον του δικαστηρίου αυτού, η Handels- og Kontorfunktionærernes For bund i Danmmark (Ένωση των εμποροϋπαλλήλων και υπαλλήλων γραφείου της Δανίας) άσκησε παρέμβαση υπέρ της Hertz, η δε Dansk Arbejd­sgiverforening (Συνομοσπονδία των δανών εργο­δοτών) υπέρ της Aldi Marked.
Mrs Nadine Rouvroyandher childrenwho, continuedtheproceedingsafter Mr Leloup's death, maintainedthat Article37 infringedtheprincipleof equaltreatmenfotr men and womeninmatters of social security.
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης: 21 Νοεμβρίου 1990
referredthe following questionto the Courtfor apreliminaryruling under Article 177 of the EECTreaty:
Το 1983, το Caisse d'assurances sociales pour travailleurs indépendants «Integrity» ASBL (oro εξής: Integrity) ενήγαγε τον Leloup, αρχιτέκτονα υπαγόμενο στο ασφαλιστικό καθεστώς των ανεξάρτητων επαγγελματιών, λόγω μη κατα­βολής ασφαλιστικών εισφορών.
In 1983,the caissed'AssurancessocialespourTravail- leurs ln dependants 'ln te gr i
Το Δικαστήριο, κρίνοντας επί του ερωτήματος που του είχε υποβληθεί, αποφάνθηκε ότι: προς την οδηγία 79/7/ΕΟΚ, της 19ης Δε­κεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφάλισης;
Does Article 37 of the Royal Decreeof 19 December1967layingdowngenerarullesfor theimplementationof Ro ya De cl r ee No 38 of 27 July 1967 organisingsocialsecurityfor self-employedpersonscomplywith Directive 79/7lEECof 19 December1978 on theprogressiveimplementationof theprincipleof equaltreatmenfotrmen and womenin mattersof sociaseculrity?
Η απόφαση του ΔΕΚ
, to be appliedto him. Thefirst
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προοδευτικής εφαρμογής της apxrJÇ τ^ς ίσης μεταχείρισης μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφάλισης, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι είναι αντίθετη προς το άρθρο αυτό μια εθνική νομο­θεσία που επιφυλάσσει στις έγγαμες γυναίκες, τις χήρες και τους σπουδαστές τη δυνατότητα εξομοίωσης τους προς πρόσωπα που δεν οφείλουν ασφαλιστική εισφορά, ενώ δεν παρέχει την ίδια δυνατότητα απαλλαγής από εισφορές στους έγγαμους άνδρες ή τους χήρους που πληρούν, εξάλλου, τις ίδιες προϋποθέσεις.
'when indentof that articleprovidedthat: theirincome from employmenwtithinthe meaningof Articel 11(2)and(3)of Ro ya De cl r ee No 38, on whichthe calculationof their contributionsfor a specificyearwasto bebased, waslessthan BEF77 472.00,married women,widows and studentsto whom Royal Decree No 38applied might,for that yearin questionapp,lyto betreated as personscoveredby Article12(2)of thatdecree'.Pursuantot Article12(2)of the Royal DecreeNo 38, a personto whom that decreeappliedand,who, in additionto the activitygivingriseto theapplicationto him of the provisionsgoverningself-employedpersonshab,ituallyengagedin another
Επιπλέον, επισήμανε το Δι­καστήριο, σύμφωνα με την εσωτερική λογική της οδηγίας, το άρθρο 4, το οποίο καθορίζει την έκταση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, δεν εφαρμόζεται παρά μόνο εντός του προσωπικού και ουσιαστικού πεδίου εφαρμογής της οδηγίας (βλέπε συνεκδικασθείσες υποθέσεις 48, 106 και 107/88, Riele και λοιποί).
Accordingto the Court,the nationacoulrt was asking,in particular, whether Article 4 af Directive 79/7lEEC shouldbe interpretedasprohibitinga Member Statefrom grantingexclusivelyto married women, widowsand studentsthe possibilityof being assimilatedtopersonswho were not requiredto make any socialsecuritycontributionswheretheirincomeas self-employedpersonswas modestand wheretheyhabituallyengagedin anotheroccupationasa mainoccupation The .
Το αντίθετο συμβαίνει όταν είναι δυνατός ο διαχωρισμός των εισφορών ανάλογα με τις ατομικές παροχές.
Court observedthat in a caseof directdiscriminationthe, membersof thegroup placedat adisadvantagewere entitledto havethe samerulesappliedto them as were appliedto the membersof thegroup placedat an advantagewho werein the same
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης:
ln replyto the questionsubmittedto it, the Courtruledthat:
7 Φεβρουαρίου 1991 ενός υπαλλήλου με πλήρη απασχόληση, αλλά μόνο κατά το ήμισυ όταν οι υπάλληλοι συμπληρώνουν τουλάχιστον το ήμισυ του ωρα­ρίου ενός υπαλλήλου με πλήρη απασχόληση αλλά λιγότερο από τα τρία τέταρτα του ωραρίου αυτού. Οι εν λόγω διατάξεις της ΒΑΤ τροπο­ποιήθηκαν από την 1η Ιανουαρίου 1988, χωρίς όμως να ληφθούν υπόψη οι προηγούμενες περίοδοι υπηρεσίας.
Article 4(1) of Council Directive 79/7lEEC of 19December 1978 on the progressive implementationof the principle of equal treatment for men and womenin matters of social security must be interpretedasprecluding national legislation which reserves tomarried women, widows and students the possibility ofbeing assimilated to persons not liable to pay anysocial security contributions without granting thesame possibility of exemption from liability to paycontributions to married men or widowers who forfhe rest satisfy the same conditions.
Για το λόγο αυτό, η Nimz ισχυρίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών του Αμ­βούργου ότι οι προαναφερθείσες διατάξεις ήταν αντίθετες προς το άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΟΚ.
Mrs Nimz,thereforesubm,ittedto the HamburgLabour Court that theprovisionsinquestionwere contraryto Article 119 of the EEC Treaty.
Αντικείμενο: Άνοδος σε ανώτερη μισθολογική βαθμίδα — Διπλή περίοδος δοκιμασίας για τους ερ­γαζόμενους με μερική απασχόληοη — Έμμεση διάκριση
By order of 13 April 1989,the Labour Court of Hamburgreferred the followingquestionsto the Courtfor apreliminaryruling under Article 177 of the EECTreaty:
(Άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΟΚ και άρθρα 1 και 4 της οδηγίας του Συμβουλίου 75/117/ΕΟΚ, της 10ης Φεβρουαρίου 1975)
Subject matter:Equalpay-Sex discrimination (EEC Treaty Ar,ticle 1 19 and Articles1 and 4 of Council Directive7 5/117 lEEC of 1 0 February 197 5).
Με διάταξη της 13ης Απριλίου 1989, το Δικαστή­ριο Εργατικών Διαφορών του Αμβούργου υπέβαλε στο ΔΕΚ τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα σύμφωνα με το άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΟΚ:
consequentlya violationof Article 1 1 9 of the EECTreaty when a colfective agreement for the publicserviceestablishes-for employeesin the administration of a university - as a condition of passageto a highersalarygradeat the end of aqualifyingperiodthat:
Η Nimz ήταν υπάλληλος της Ελεύθερης και Χανσεατικής Πόλης του Αμβούργου από την 1η Ιανουαρίου 1977.
Mrs Nimz had been a civilservantof the Freieund Han se st a d Hamburg t (Free and Hanseatic City of Hamburg) since 1 January1977.
Από την 1η Ιανουαρίου 1983, εργαζόταν 20 ώρες εβδομαδιαίως και, από την ημερομηνία αυτή υπάχθηκε στη μισθολογική βαθμίδα V b, κατηγορία 1, της συλλογικής σύμβασης εργασίας των ομοσπονδιακών δημοσίων υπαλλήλων (Bundesangestelltentarifmertrag, στο εξής: ΒΑΤ).
She had worked,since1 January1983,for 20 hoursperweek and had beenpaidfrom that datein accordancewith scale VB,category 1 of the collective agreement for nationalpublic service employees (Bundesangestelltentarifver-trag)('BAT')A.fter sixyears'servicein thisgrade,employeesautomaticallymovedto salaryscalelVB, category2.
Μετά από έξι χρόνια υπηρεσίας στο βαθμό αυτό, οι υπάλληλοι ανέρ­χονταν αυτόματα στη μισθολογική βαθμίδα IV b, κατηγορία 2.
On 28 January1988,the admrnistrationofthe City of Hamburgrefusedto move herto the highersalary bracket lVB, category 2, relying on the provisionsof Article 23(a) of the BAT.
Στις 28 Ιανουαρίου 1988, οι διοικη­τικές αρχές της πόλης του Αμβούργου αρνήθη­καν να την κατατάξουν στην ανώτερη μισθολο­γική βαθμίδα IV b, κατηγορία 2, βασιζόμενες στις διατάξεις του άρθρου 23 α) της ΒΑΤ.
This provided that senioritywas fully taken into account for employees working forat least three quarters of the normal working n'ouls of afull-timeemployeebu,t that only half of theperiodof service was taken into account where empfoyeesworked for at least half but less than three quarters of
Οι διατάξεις αυτές όριζαν ότι οι περίοδοι υπηρεσίας λαμβά­νονταν υπόψη στο σύνολο τους για τους υπαλλήλους που συμπληρώνουν τουλάχιστον τα τρία τέταρτα του κανονικού ωραρίου εργασίας
(a)Do the combinedprovisionsof Article 1 19 and Article 117 of the EEC Treaty and/or theprovisionsof Council Directive75/117/EECrequirean employerto apply a qualifyingperiod of the same duration to part-tirneemployees working for less th:an three quartersof the normaf working hours of a fulf-timeemployee as for fufl-timeemployees and parttime employees worklng for at least three the normal working hour,s of a fulltime employee.
Επομένως, η σύμβαση αυτή πρέπει να θεωρηθεί ως ασυμβίβαστη προς το άρθρο 119 της Συνθήκης.
The Court was of the opinion that, in order to give a proper answer to question (i), it should be first determined whether the passage to a higher salary grade fell within the provisions of Article 119 of the Treaty.
Πάντως, μόνα αρμόδια να επιλύσουν το ζήτημα αυτό είναι τα εθνικά δικαστήρια.
I followed that, in these circumstances, such rulesfell, in principle, within the concept of pay within the meaning
Το Δικαστήριο θεώρησε ότι, προκειμένου να δοθεί ορθή απάντηση στο πρώτο ερώτημα, έπρεπε καταρχάς να επαληθευθεί αν η άνοδος σε ανώτερη μισθολογική βαθμίδα ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 119 της Συνθήκης.
As to the second question, the Court stated that wnerethere was indirect discrimination in a provision of acollective agreement the members of the groupdiscriminated against should be treated in the sameway and should have the same arrangements applied tothem as other employees, arrangements which, until Article 119 had been correctly implemented intonational law, remained the only valid system ofreference.
Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι στην προκειμένη
The Courtconcluded by saying that theseconstderations wereequally applicable in a case where a provision contraryto Community law arose in a collective agreement.
Το Δικαστήριο ολοκλήρω­σε το συλλογισμό του διευκρινίζοντας ότι οι σκέψεις αυτές επιβάλλονται, επίσης, στην περίπτωση κατά την οποία η αντίθετη προς το κοινοτικό δίκαιο διάταξη προκύπτει από συλλο­γική σύμβαση.
The Court also remarked that although seniority went hand-in-hand with experience which, in principle, should allow the employee to carry out his tasks all the better,the objectivity of such a criterion depended on all the circumstances in each case and notablyon the relationship between the nature of the duties
Το άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΟΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αντιτίθεται στο ότι μία συλλογική σύμβαση εργασίας, που έχει συναφθεί στο πλαίσιο των εθνικών δημοσίων υπηρεσιών, προβλέπει ότι λαμβά­νεται υπόψη ολόκληρος ο χρόνος υπηρεσίας των εργαζομένων, που απασχολούνται τουλάχιστον τα τρία τέταρτα του κανονικού χρόνου εργασίας, για την άνοδο σε ανώτερη μισθολογική βαθμίδα, αλλά μόνο το ήμισυ του εν λόγω χρόνου υπηρεσίας για τους εργαζόμενους, των οποίων ο χρόνος υπηρε­σίας έχει διάρκεια που κυμαίνεται μεταξύ του ημίσεος και των τριών τετάρτων αυτής του κανονικού χρόνου εργασίας οσάκις αποδεικνύεται ότι, στην πραγματικότητα, η τελευταία αυτή ομάδα εργαζομένων περι­λαμβάνει ποσοστό ανδρών σημαντικά πιο
Articte 119 of the EECTreaty must be interpretedasprecluding a collective agreement, entered intowithin national public services, from providing forthe seniority of workers performing at least threequarters of normal working time to be fully takeninto account for reclassification in a higher satarygrade, where only one half of such seniority istaken into account in the case of workers whoseworking hours are betvveen one half and threequarters of those normal working hours, where thelatter group of employees comprises a considerablysmallerpercentage of men than women, unless theemprcyer can prove that such a provision is justifiedby factors which depend for their objectivity inparticular on the relationship betvveen the natureof the duties performed and the experienceaffordedby the performance of those duties after acertain number of working hours have beenworked.
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Handbook on equal treatmentfor women and men in the European Union
Όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά, η παρούσα υπόθεση αποτελεί συνέχεια της υπόθεσης 286/85 — McDermott και Cotter Ι.
Subject matter:Equaltreatmentin mattersof socialsecurityPrincipleof nationalawl prohibitingunjustenrich-
To High Court εξέτασε τα νέα αυτά αιτήματα από κοινού με την προσφυγή που είχε ασκηθεί στις 4 Φεβρουαρίου 1985.
Mrs Cotter and Mrs McDermott initiated fr e sh pro- ceedings(withwhichthe presentcase is concerned)seekingdeclarationsof entitlementot variouspaymentswhich a married manin their circumstanceswould havereceivedfrom 23 December1984. Thesenewpro-ceedingsandtheproceedingsbroughton 4 Februarywere heardtogetherbeforethe High Court.
To High Court δέχθηκε εν μέρει μόνο τις προσφυγές και απέρριψε συγκεκριμένα τα αιτήματα για τις προσαυξήσεις λόγω συντηρουμένου ενηλίκου και τέκνου, καθώς και το αίτημα καταβολής των μεταβατικών αντισταθμιστικών επιδομάτων.
This Courtallowedtheir claim onlyinpart,rejectingin particulartheir claimsin respecotf increasesfor adult and childdependentsand in respectof the transitionacompen-lsatory payments The .
Το δικαστήριο έκρινε ότι θα ήταν άδικο να καταβληθούν τα ποσά αυτά στις προσφεύγουσες, από τη στιγμή που οι σύζυγοι τους δεν εξαρτώνταν οικονομικά από αυτές.
High Courttook the vlewthat itwould be inequitabletopaythosesumsto theclaimantswhentheir spouseswere not financiallydependenupontthem.
Μετά την άσκηση έφεσης ενώπιον του Supreme Court ο Minister for Social Welfare και o Attorney General υποστήριξαν ότι, αν γίνονταν δεκτές οι αξιώσεις των εφεσειουσών, αυτό θα σήμαινε παραβίαση της αρχής του αδικαιολόγη­του πλουτισμού, η οποία κατά το ιρλανδικό δίκαιο αποτελεί λόγο για τον περιορισμό ή τη μη καταβολή αποζημίωσης.
On appealto the Supreme Court of lrelandthe, Ministerfor Social Welfareand Attorney Generaarguedlthatto allowtheclaimswould claimswould be againsthe t principle of unjust enrichment w h
Ερωτήματα που υποβλήθηκαν στο ΔΕΚ
As far asthe facts are concernedthe,presentcaseshould be readin conjunctionwith Case 286/85- McDermott and Cotter l.
Στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, πρέπει να προσθέσουμε ότι, πριν την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων επί της προαναφερθείσας υπόθεσης και προς εφαρμογή της οδηγίας 79/7, θεσπίσθηκε στην Ιρλανδία ο Social Welfare (n° 2) Act (δεύτερος νόμος περί κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικής πρόνοιας, στο εξής: εθνικός εκτελεστικός νόμος) του 1985, ο οποίος όμως ετέθη σε ισχύ σε διάφορες ημερομηνίες το 1986.
As to the presentcase,it should be addedthat beforethe Court of Justiceruled on the abovementionedcase,the lrishlegislaturein, implementingDirective79/7, enactedthe Social Welfare(No2) Act 1 985 ('the Act ' ), but this did not comeinto effect until variousdatesin1986.
Σκοπός αυτού του εθνικού εκτελεστικού νόμου ήταν να εξαι­ρεθούν οι έγγαμες γυναίκες από την κατηγορία των προσώπων που λογίζονται αυτόματα ως συντηρούμενα και να αντιμετωπίζονται πλέον, από άποψη κοινωνικής ασφάλειας, όπως ακριβώς και οι έγγαμοι άνδρες.
The aim of the Act wasto remove marriedwomenfrom the categoryof automaticdependencyandto treatthemas havingthe samestatuswithinthesociawellfarecode as married men. This was done byconfiningthepaymentof an increasein benefitinrespecotf an adult dependentot a situationwheretheactual dependencycould be shown,irrespectiveof the sex of the claimant
Αυτό επιτυγχανόταν με
[ transition aRe g u l la tions in
Με διάταξη της 12ης Δεκεμβρίου 1988, το Supreme Court της Ιρλανδίας υπέβαλε στο Δι-
' transition a l ' allowance (these increases were extended to be understoodas meaningthat married womenare entitledto increasein social welfare benefitsinrespect of in 1987 and againin 1988).
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση καστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα σύμφωνα με το άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΟΚ: κατάσταση, πρέπει η οδηγία του Συμβουλίου 79/7/ΕΟΚ να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα εθνικά δικαστήρια μπορούν να μην εφαρμόζουν τους κανόνες της εθνικής νο­μοθεσίας που προβλέπουν τη μείωση ή τη μη επιδίκαση αποζημίωσης στις περιπτώσεις στις οποίες η επιδίκαση αποζημίωσης θα αντέβαινε προς την αρχή της απαγόρευσης του αδικαιολόγητου πλουτισμού;
(2)In a claimbya womanfor compensatorypaymentsin respecotf discriminationallegedto have beensufferedby reasonof the failureto applyto themthe rulesapplicableto menin the samesituationis,Council Directive79/7lEECto be interpretedasmeaningthat a nationacoulrt or tribunal may notapplyrulesof nationalawl such asto restricotr of treatmentattributableto the factthat the conditionsfor entitlementot compensatorypaymentswerethosewhich appliedbeforethat date. That was so notwith-standingthefactthatthoseinequalitieswerethe resultof transition a pro vl i sions (seeCase 80/87-Dik).Subsequentthely, Court madeclearthat such belatedlyadoptedimplementingmeasuresshouldfullyrespectthe rights which Article4(1) had conferredonindividualsin a Member Stateasfromthe expiryof theperiod allowedto the MemberStatesfor complyingwith it.
1) Πρέπει η απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 24ης Μαρτίου 1987, στην υπόθεση 286/85, Norah McDermott και Ann Cotter κατά Minister of Social Welfare και Attorney General (Συλλογή 1987, σ.
As far as bothquestionswere concernedthe, Courtemphasisedthat,if the nationaaulthoritiescouldrelyon theprincipleof nationalawl prohibitingunjustenrichmentheyt would be ableto usetheirown own un lawf uc on du c l as t agroundfor deprivingArticle4(1) of the Directiveof its full effect.
Απαντώντας στο πρώτο ερώτημα, το Δικαστήριο ανέφερε ότι το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας εφαρμόζεται ιδίως όσον αφορά «τον υπολογισμό των παροχών, συμπεριλαμβα­νομένων των προσαυξήσεων λόγω συζύγου και προστατευομένου προσώπου».
Article 4(1) of Council Directive 79/7/EEC of 19December 1978 must be interpreted as meaningthat if, after the expiry of the period allowed forimplementation of the Directive, married men haveautomatically received increases in social securitybenefitsin respect of a spouse and childrendeemed to be dependants without having to proveactual dependency, married women without actualdependants are entitled to the same increases evenif in some circumsfances that will result in doublepayment of the increases.
Απαντώντας στο δεύτερο ερώτημα, το Δικαστή­ριο υπογράμμισε ότι η οδηγία δεν προβλέπει καμία παρέκκλιση από την οριζόμενη στο άρθρο 4, παράγραφος 1, αρχή της ίσης μεταχείρισης, με την οποία να μπορούν να παραταθούν τα απο­τελέσματα προγενέστερων εθνικών διατάξεων τα οποία συνιστούν διακρίσεις.
In answerto the first questionthe, Court notedthat Article4(1) of the Directivestatedthatit was applicable,in particularin,'thecalculationof benefitsincludingincreasesduein respecotf a spouseand for depen-dents'.The very wordingof that Article,saidthe Court,includedanyincreasesduein respecotf spouseswhowere not dependents W . it h regardto otherpersonsin,particulachrildrenno, proofof their actualdependencywasrequiredunderthe Directiveas a priorconditionforthe applicationof the principleof equaltreatmentotthepaymentof the increasesin questions Conse . - quently w h ,i le Member States might stipulatewhateverconditionsthey wishedfor entitlementot increasesinsocialsecuritybenefitsthey, were requiredto complyfullywith the principleof equaltreatmenlatid downin Article4(1) of the Directive The .
Επομένως, το κράτος μέλος δεν μπορεί να διατηρήσει, μετά τις 23 Δεκεμβρίου 1984, ανισότητες μεταχείρισης που να οφείλονται στο γεγονός ότι οι απαιτού­μενες προϋποθέσεις για τη γένεση του δικαιώ­ματος επί των αντισταθμιστικών επιδομάτων υφίοταντο πριν από αυτή την ημερομηνία.
Court moreoveaddedrthat if after 23 December1g84a married manautomaticallyreceivedincreasesin benefitsin respecotfpersonsdeemedto be dependentswithout havingtoprovethat those personswere actuallydependenonthim, a marriedwoman,in the samecircumstanceswas,also entitledto thoseincreasesand, no additional
Υπόθεση C-229/89 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ κατά
Case C-229189COMMISSIONOF THE EUROPEANCOMMUNITIES
Παραπομπή: Συλλογή 1991, μέρος Ι, σ.
Reference:[1991]ECR t-220s
2205 αντιστοιχούσε στο 35 % του τελευταίου τους εισοδήματος.
Thestatisticsgivenin a letteraddressedby the Belgianauthoritiesto the Commissionon 12 Septembe1r 983, and basedon a surveyof 6 % of those unemployedpersonsreceivingbenefitin June 1982,showedthatthe
Δεύτε­ρον, οι δικαιούχοι της πρώτης και δεύτερης ομάδας ελάμβαναν προσαύξηση που ανερχόταν στο 5 % του τελευταίου εισοδήματος τους για απώλεια του μοναδικού εισοδήματος.
Un employ men be ne t f it unemployedingroup1 were81.4 % male andthat, bycontrast,65.2 %oof thepersons making upgroup 3werefemale.
Πριν από το 1986, οι ομάδες αυτές καλούνταν αντίστοιχα «αρχηγοί οικογένειας», «εργαζόμενοι που ζουν μόνοι» και «συγκάτοι­κοι».
The Commissronwas of the opinionthat the Belgianunemploymenandt sicknessbenefitsystemsleadtoindirectdiscriminationagainswoment contraryto Article4(1) of Council Directive79/7.
Η Επιτροπή θεώρησε ότι το βελγικό σύστημα αποζημίωσης της ανεργίας και της ασθένειας είχαν ως αποτέλεσμα έμμεση διάκριση σε βάρος των γυναικών, η οποία ήταν αντίθετη προς το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ.
Thereforei,tbroughtinfringemenptroceedingsunder Article1 69 ofthe EECTreatyseek,inga declarationthat by failingtotake all measuresnecessaryfor the completeandpreciseapplicationof the abovementionedDirective, the Kingdomof Belgiumhadfailedto fulfilitsobligationunderthe EECTreaty.
Η απόφαση του ΔΕΚ ο Δικαστήριο υπενθύμισε εκ προοιμίου ότι, κατά πάγια νομολογία, το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας αντιτίθεται στη λιγότερο ευνοϊκή μετα­χείριση κοινωνικής ομάδας, οσάκις αποδεικνύε­ται ότι η ομάδα αυτή αποτελείται από πολύ μεγαλύτερο αριθμό προσώπων του ενός ή του άλλου φύλου, εκτός αν το εν λόγω μέτρο «δικαιολογείται από παράγοντες αντικειμενικούς και ξένους προς οποιαδήποτε διάκριση λόγω φύλου» (βλέπε υπόθεση 33/89, Kowalska).
TheBelgianlegislationrelatingto unemployment benefit ( Ro ya De cl r ee of 8 August 1986 and Minister i al Decreeof 23 January1987)and sicknessand disability benefit ( Ro ya Decree l of 30 July1986) allocatedthoseeligibleto one of threegroups.(1)an employedpersonwho cohabitedwith one or morepersonswho had noincome(2,)an employedpersonlivingalone,and(3)anemployedpersoncohabitingwith apersonreceivinganincome.Priorto 1986,thesegroups wererespectively
Κατά το Δι­καστήριο όμως οι θεωρήσεις αυτές δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν βάση κριτηρίων αντικειμενικών και ξένων προς κάθε διάκριση λόγω φύλου.
By way of introductionthe, Courtrecalledthataccordingto its establishedcaselaw Article4(1) of the Directiveprohibitedlessfavourabletreatmentof asociaglroup whenit turned out thatgroupwas was sickness benefit the