natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι:
The Court further mentionedits rulingin Case222/84- Johnston Ar:ticle 2(3) of the abovementionedDirective, which allowedprovisionsaimed at theprotectionof
Το άρθρο 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, είναι αρκούντως σαφές, ώστε να επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να μην καθιερώνουν νο­μοθετικώς την απαγόρευση της νυχτερινής ερ­γασίας των γυναικών, έστω και αν από την υποχρέωση αυτή δεν λείπουν οι εξαιρέσεις, ενώ ουδεμία υφίσταται απαγόρευση όσον αφορά τη νυχτερινή εργασία των ανδρών.
As a resultof foreign competition Suma , suffered economic constraints and hadfiled applicationsfordismissapelrmitsregarding200 of its employees Based . on the assumptionthat this numbercould be reducedby creatinga systemof shift-work,thus enablingacontinuousproductionday, and night, Suma hadenteredinto negotiationswith the trade union s The . resulting a gr ee men pro v ti de d that the systemof shift-work was consideredto be of exceptionacharaclterandthat Suma would returnto the initialsituationas soonasits economicdifficultieshad d is appeared In . ordertogiveequal opportunitiesto femaleemployeesthe,
Το Δικαστήριο επανέλαβε καταρχάς ότι σκοπός της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ είναι η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών όσον αφορά, μεταξύ άλλων, την πρόσβαση σε απασχόληση και τις συνθήκες εργασίας.
Caselaw of the European Court of Justice wornen with respectotpregnancyand maternity,intendedtoprotecta woman'sbiologicacondlitionandthe speciarellationshipwhich existsbetweena womanand her child.
Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο δήλωσε ότι, όπως είχε διευκρινίσει στην υπόθεση 152/84, Marshall, το άρθρο 5 της οδηγίας δεν παρέχει στα κράτη μέλη την ευχέρεια να εξαρτούν από όρους ή να περιορίζουν την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης.
The Frenchandltalian Governmentsarguedthat theprohibitionof night work for women,qualifiedby numerousderogationswas,in keepingwiththe generalaimsof protectingfemale employeesandwith speciaconsliderationsof a socialnature,suchas as the risksof assaul and t the greaterburdenof household work borne by women.
Το Δικαστήριο έκανε επίσης μνεία της απόφασης του επί της υπόθεσης C-222/84, Johnston, σύμ­φωνα με την οποία το άρθρο 2, παράγραφος 3, της οδηγίας, το οποίο περιέχει διατάξεις για την προστασία της γυναίκας, ιδίως όσον αφορά την εγκυμοσύνη και τη μητρότητα, αποσκοπεί στην εξασφάλιση, αφενός, της προστασίας της βιολο­γικής κατάστασης της γυναίκας και, αφετέρου, της προστασίας των ειδικών σχέσεων μεταξύ της γυναίκας και του τέκνου της.
Court ruledthat, on the assumptionthat they weregreaterat nightthen duringthe day,suitablemeasurescould be adoptedto dealwith them withoutjeopar-disingthe fundamentaplrincipleof equaltreatment.With regardto familyresponsibilitiesthe, Courtrecalledthat in Case184/83 - Hofmann,it had stated that the Directiveis not designedto settle questionsconcernedwith the organisationof the family,or to alterthedivisionof r es p on s ib il i be t y tween parents In . addition,turningto the numerousderogationsfromtheprohi-bition on night work for women,to whichthe Frenchand ltalian Governmentshad referredthe, Court heldthat they were inadequate to give effect to Directive76/207,sincethat Directivedid not allow anygeneraplrincipleexcludingwomenfrom night work; the derogationscould,indeed,bea sourceofdiscrimination.
Όσον αφορά τους σκοπούς της προστασίας του γυναικείου δυναμικού, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν ήταν προφανές ότι, εκτός από την περίπτωση εγκυμοσύνης και τοκετού, οι κίνδυνοι στους οποίους εκτίθενται οι γυναίκες σε μια τέτοια εργασία είναι γενικώς διαφορετικοί, ως προς τη φύση τους, από τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται οι άνδρες.
Article 5 of Directive 76/207 on the implementation ofthe principle of equal treatment for men and women asregards access to employment, vocational training andpromotion, and working conditions, is sufficientlyprecrse to impose on the MemberSfafes the obligationnot to lay down by legislation the principle that nightwork by women is prohibited, even if that obligation issubjectto exceptions, where night work for men is not prohibited.
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Handbookonequaltreatmentforwomenand menin the European Union long asthe High Court had not settledthequestionofthe retroactivityof the benefitsto 23 December1984,in the McDermott and Cotter / case, no decision could
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης: 25 Ιουλίου 1991
Date ofjudgment:25 July 1991
Τον Ιανουάριο του 1988, η Emmott ανέθεσε τελικά την υπόθεση της σε δικηγόρους οι οποίοι ζήτησαν και έλαβαν την άδεια να κινήσουν τη διαδικασία δικαστικού ελέγχου ενώπιον του High Court επιφυλασσομένου του δικαιώματος των Minister for Social Welfare και Attorney General να προβάλουν την ένσταση του εκπροθέσμου.
Reference:[1e91]EC R r-4269 that case was settled.In January1988, Mrs Emmottfinallyinstructedsolicitorswho, in July,obtainedleaveto bring an action beforethe High Court sublectto the Ministerfor Social Welfareand Attorney General'srighttopleadfailureto observetheproceduratlime limits.The nationaaulthoritiesconcerneddidin fact plead that Mrs Emmott'sdelayin initiatingproceedingsconstituteda barto her claim.
1453), με την οποία το Δικαστήριο, κρίνοντας επί προδικαστικών ερωτημάτων που του είχαν υποβληθεί σύμφωνα
Subject matter:Equaltreatmentin mattersof socialsecurity-Disabilitybenefit-Directeffect andtimelimitsforinitiatingproceedingsbefore nationalcourts(Arti-cle 4(1) of CouncilDirective79n_BAR_EECof 19
Βάσει του ανωτέρω σκεπτικού, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι:
By order of 22 June 1990,the High Court of lrelandreferredthe followingquestionto the Courtfor apreliminaryruling under Article177 of the EECTreaty:
Υπόθεση C-243/90 THE QUEEN κατά SECRETARY OF STATE FOR SOCIAL SECURITY (ex parte FLORENCE ROSE SMITHSON) λουθεί να εργάζεται κανονικά, η σύνταξη αναπηρίας τού καταβάλλεται επί πέντε κατ' ανώτατο όριο έτη μετά τη συμπλήρωση της ηλικίας συνταξιοδότησης.
(1)ls the ruling of the Court of Justiceof 24 March1987 in Case286/85 McDermott and Cotter v Minister for Social Welfare and Attorney General
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης: 4 Φεβρουαρίου 1992
[1987]ECR 1453 wherebythe Court of Justiceansweredthe questions referred to it pursuant to
Παραπομπή: Συλλογή 1992, μέρος Ι, σ. 467
Mrs Emmott was a married woman who, since December 1983, had beenin receiptof disabilitybenefit underlrish socialsecurity legislation Un .t il 18May 1 985, she received that benefit at the reduced rateapplicableat thetimeto all marriedwomen.
Αντικείμενο: Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών — Κοινωνική ασφάλιση — Συντάξεις αναπηρίας — Επίδομα στέγης
Article 177 of the EECTreatyby the High Courtinitsinterpretationof theprovisionsof Article4(1) of Council Directive79/7/EECof 19 December1978asfollows:
(Άρθρο 4 της οδηγίας του Συμβουλίου 79/7/ΕΟΚ, της 19ης Δεκεμβρίου 1978)
1986, a first adjustmen to t that benefit was made on the basisof the new legislationadoptedin implementation of Direcltve 79/7; from then on, Mrs Emmott
Δεδομένου ότι ήταν 67 ετών, η Smithson δεν είχε πλέον ούτε τη δυνατότητα να ανακαλέσει τη συνταξιοδότηση της και να υπαχθεί στο σύστημα της σύνταξης αναπηρίας.
Where Council Directive79/7lEECof 19 December1978 has not beenimplemented Ar,ticle 4(1) of the Directive wh,ich prohibitsall discriminationongro,unds of sex in matters of social security, couldbe reliedon asfrom 23 December1984in ordertoprecludethe applicationof any nationalprovisioninconsistenwtith it.
Με διάταξη της 26ης Ιουνίου 1990, το High Court of Justice, Queen's Bench Division, υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερω­τήματα σύμφωνα με το άρθρο 177 της Συνθήκης:
receivedthedisabilitybenefitat the rate applicableto aman who did nbt have any adult or child dependents.From 1 7 November1986,the benefit wasincreasedonaccountof herthree depend en ch ti ld ren In .
Στο Ηνωμένο Βασίλειο καταβάλλεται δυνάμει του Social Security Act (νόμος περί κοινωνικής ασφάλισης) του 1986 επίδομα στέγης σε όσους διαθέτουν πραγματικό επίδομα που δεν υπερ­βαίνει ένα θεωρητικό επίδομα, το οποίο καλείται «εφαρμοστέο ποσό».
June 1988,a third adjustmenwast made.lt was only afterthedeliveryon 24 March 1987 of thejudgmentof the Court in Case286/85 - McDermott and Cotter / thatshe seemed to haverealised that the Directive had givenher a rightto equaltreatment which she had beenentitledto exercisesince23 December1984.
Σύμ­φωνα με τον Social Security Act του 1975, η σύνταξη αναπηρίας καταβάλλεται μέχρι τη συμπλήρωση από τον ενδιαφερόμενο της ηλικίας συνταξιοδότησης, δηλαδή του 60ού έτους για τις γυναίκες και του 65ου για τους άνδρες.
Somedays later:, she entered into correspondence with the Ministerfor SocialWelfareto obtainthe benefit of theprovisions of the Directive with effect from 23December1984.
Αντιβαίνει προς το άρθρο 4 της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου το γεγονός ότι οι γυναίκες ηλικίας μεταξύ 65 και 70 ετών δεν μπορούν να ζητήσουν και να λάβουν το υψηλότερο συμπληρωματικό επίδομα για συνταξιούχους βάσει της παραγράφου 10, εδάφιο 1, στοιχείο β), πρώτη περίπτωση, του παραρτήματος 2 της Housing Benefit (General) Regulations (γενικής κανονιστικής απόφασης περί επιδόματος στέγης) του 1987;
(2)In the absenceof measuresimplementingArticle 4(1) of the Directivewomen, are entitledto havethe samerulesappliedto them as are appliedtonre fi who are in the same situation si:nce, where t:he Directivehas not beenimplementedthose,rulesremainthe only valid pointof reference.'
2) Έχει μια γυναίκα ηλικίας μεταξύ 65 και 70 ετών το δικαίωμα, βάσει του άρθρου 2 του European Communities Act (βρετανικού νόμου περί Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) του 1972, σε συνδυασμό με το άρθρο 4 της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, να ζητήσει να θεωρηθεί, δυνάμει του άρθρου 30, παρά­γραφος 3, του Social Security Act (νόμου περί κοινωνικής ασφάλισης) του 1975, ότι ουδέ­ποτε έλαβε σύνταξη γήρατος, να ζητήσει δε και να λάβει (εφόσον συντρέχουν οι άλλες προϋποθέσεις) παροχές αναπηρίας βάσει του άρθρου 15 του νόμου αυτού και να ζητήσει και να λάβει το εν λόγω υψηλότερο συμπληρωματικό επίδομα βάσει της παραγ­ράφου 10, εδάφιο 1, στοιχείο β), πρώτη περίπτωση, του παραρτήματος 2 της απόφασης του 1987 επί επιδόματος στέγης;
Basedon thisreasoningthe Court ruled asfollows: applicable to men in the sa,ff),€ sirtr-ration, it is contrary tothe gener:aprlinci:plesof Communitylaw for therelevanat,uthoritiesof a Member Stateto rely uponnationalprocedur,arulles,in particularrulesrelatingtotime-limitsin, bringingclaimsin defenceof that clalmsuch as to restrrict or refuse such, compensation ?
Όσον αφορά το πρώτο ερώτημα, το Δικαστήριο διευκρίνισε καταρχάς ότι σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1, η οδηγία 79/7 εφαρμόζεται στα νομικά συστήματα που εξασφαλίζουν προστασία, μεταξύ άλλων, από τον κίνδυνο αναπηρίας ή γήρατος, καθώς και στις διατάξεις που αφορούν την κοινωνική πρόνοια, καθόσον οι διατάξεις αυ­τές προορίζονται να συμπληρώνουν το σύστημα αναπηρίας.
ln replyingto the questionsreferredto it, the Court,first of all,recalledthat it had consistentlyheldthat inthe absenceof Communityruleson the subject,it wasfor the domestic legal system of each Member State todeterminethe proceduraiondlitionsgovernlngactionsat lawintendedto ensurethepr:otectionof rights whichindividualsderivedfr:omthe direct effect of Communitylaw, pr:ovided that such conditions were not lessfavourablethan thoserelatingto similaractionsof adomesticnature nor framed so asto rendervirtuallyimpossiblethe exerciseof rightsconferredby Communitylaw.
Έτσι, για να εμπίπτει μια παροχή στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 79/7, πρέπει να συνιστά είτε το σύνολο ή μέρος συστήματος που προβλέπεται από το νόμο για την προστασία από έναν από τους απαριθμούμενους κινδύνους, είτε μορφή κοινωνικής πρόνοιας που αποβλέπει στον ίδιο στόχο (υπόθεση 150/85, Drake).
Whilstthe layingdown of reasonabletimelimits which,if unobservedbarred, proceedingsin,principlesatisfiedthe two conditionsmentionedabove,accountshould neverthelessbe taken of theparticularnature of directives The .
Ωστόσο, συμπλήρωσε το Δικαστήριο, το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο α), δεν καλύ­
Court stressedthat the Member Stateswere requir,edto ensurethe fullapplicationof directivesin a sufficientlyclear andprecisemannersothat, where directlveswereintended to createrightsfor:individuals they
Νομολογία του-Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Handbook on equal treatmentfor women and men in the European Union
Υπόθεση C-360/90
Case C-243190THEQUEENv
κατά
STATE STATE
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης: 4 Ιουνίου 1992
Date ofjudgment:4 Febru ary 1992 then.
Παραπομπή: Συλλογή, σ.
Reference:119921 ECR t-467
Με απόφαση της 18ης Μαΐου 1990, το Arbeitsgericht διέταξε την εργοδότρια να της χορηγήσει 50,3 ώρες άδεια μετ' αποδοχών.
Queen's Bench Divisionre,ferredthe followingquestionsto the Courtfor apreliminaryruling under Article
Η εργοδότρια με τη σειρά της άσκησε έφεση στο Landesarbeitsgericht του Βερολίνου.
Subject matter:Equaltreatmentof men and women-Socialsecurity-Invaliditypensions-Housingbenefit(Article4 of Council Directive79/7lEECof 19Decembe1978r).
Με διάταξη της 24ης Οκτωβρίου 1990, το Lan­desarbeitsgericht του Βερολίνου υπέβαλε στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα σύμφωνα με το άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΟΚ:
(1)Doesthe inabilityof a woman aged between65and 70 to claim and receivehigherpensionpremiumon the basisof paragraph 10 (1 X b X o i ) f Schedule2 to the HousingBenefit(General) Regulations 1987 con tr a v en e Article4 of CouncilDirective 79/7 ?
Από το 1985, ήταν πρόεδρος μιας από τις τοπικές επιτροπές προσωπικού της εργοδότριας ένωσης.
(2)ls a woman aged between65 and 70 entitled,byreason of the combined effect of section 2 of the EuropeanCommunitiesAct 1972 and Article 4 of
Η απόφαση του ΔΕΚ πηγή εισοδήματος ακόμα και αν αυτά δεν εκτελούν, κατά τη διάρκεια των εκπαιδευτικών μαθημάτων, την εργασία που καθορίζεται από τη σύμβαση απασχόλησης.
In the United Kingdom,housingbenefit waspaidpursuantto the SocialSecurityAct 1986topersonswhoserealincome waslowerthan a notionalincomeknown asthe'applicableamount'.
Δεύτερον, το Δικαστή­ριο έκρινε απαραίτητο να διερευνήσει αν, με βάση την εθνική νομοθεσία, τα μέλη των επι­τροπών προσωπικού που εργάζονταν με κα­θεστώς μερικής απασχόλησης τύγχαναν διαφο­ρετικής μεταχείρισης σε σχέση με τους εργαζό­μενους που απασχολούνταν με πλήρες ωράριο από άποψη αποζημίωσης για την παρακολούθηση των εκπαιδευτικών μαθημάτων.
One of the elementswhich might be takeninto accountin ordertodeterminethat applicableamount wasthe'higherpensioneprremiumwh'ich was applicablein,teralia,topersonsaged between60 and 80, who lived alone andwerein receiptof one or more other socialsecuritybenefitsinc,ludingin, particulaanr, invaliditypension.Underthe Soc i a Secu l rity Act 1975, an invaliditypensionwas payableup topensionableage, which was60 for women and 65 for men.
Το Δικαστήριο τόνισε ότι οι δύο κατηγορίες μελών των εν λόγω επιτροπών αφιέρωναν τον ίδιο αριθμό ωρών για την παρακολούθηση των σχετικών μαθημάτων.
Personswho hadpassedthat age but remainedin regularemploymentwere alsopaidan invaliditypensionfor aperiodof fiveyears after the date on which they reached pensionableage.
Κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υποβλήθηκε, το Δικαστήριο έκρινε καταρχάς απαραίτητο να καθορίσει αν η αποζημίωση, με τη μορφή άδειας μετ' αποδοχών ή αμοιβής για υπερωρίες, για εκπαιδευτικά μαθήματα σχετικά με θέματα που αφορούν το έργο των επιτροπών προσωπικού, εμπίπτει στην έννοια της «αμοιβής» κατά το άρθρο 119 της Συνθήκης και την οδηγία 75/117.
,fer alia, the riskof invalidity or old age, andto provisionsconcerningsocialassistancein, sofar astheywereintendedto supplementhet invalidityschemeln.
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Caselaw of the European Court of Justice the risks listed by the Directive, such as sickness orinvalidity, are applied in order to determine the amountof the notional income.
Επαφίεται στο εκάστοτε κράτος μέλος να αποδείξει ότι η νομοθεσία αυτή δικαιολογείται από αντικειμενικούς παράγοντες, ξένους προς οποιαδήποτε διάκριση λόγω φύλου.
orderto fall withinthe scopeof that Directive,thereforea, benefitshouldconstitutethe whole orpartof a statutoryschemeprovidingprotectionagainstoneof the specifiedrisksor a form of socialassistancehavingthe same objective(Case150/85-Drake)l.Ifollowedfrom thejudgmentjustcitedthat, althoughthe modest ofpaymentwas not decisiveas regardstheidentificationof a benefitas one whichfellwithinthe withinthe scope of Directive 79/7 , in order to be so identif ied the benefitshouldbe directlyandeffectivelylinkedto theprotectionprovidedagainstone of the risksspecifiedin
της σύμβασης απασχόλησης.
Article3(1) of the Directive How eve r
Στήριξε το συλλογισμό του καταρχάς στο γε­γονός ότι οι νομικοί ορισμοί και κατατάξεις στους οποίους προβαίνει η εθνική νομοθεσία δεν είναι ικανοί να επηρεάσουν την ερμηνεία και τη δεσμευτική δύναμη της κοινοτικής νομοθεσίας και, κατά συνέπεια, το πεδίο εφαρμογής της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργα­ζομένων ανδρών και γυναικών η οποία θεμελιώ­νεται στο άρθρο 119 και την οδηγία 75/117 και αναπτύσσεται από τη νομολογία του.
Article3(1Xa)did not referto statutoryschemeswhichwereintendedto guaranteeanypersonwhoserealincome waslowerthan a notionalincome,calculatedon the basisof certaincriteria,a speciaalllowanceenablingthat personto meet housingcosts.The ageand invalidityof the beneficiarywereonlytwo of thecriteriaappliedin orderto determinethe extent of thebeneficiaryf'sinancianeedlfor such an allowance The . factthat thosecriteria were decisiveas regardseligibilityfor the higherpensioneprremiumwas not sufficientotbringthat benefit withinthe scopeof Directive79/7.TheCourt went on to concludethat the premium wasin fact an inseparablepartof the whole benefit whichwasintendedto compensatefor the fact that thebeneficiaryincome's wasinsufficientot meet housingcostsand could not be characterisedas an autonomousschemeintendedto provideprotectionagainstone ofthe riskslistedin the above mentioned Article3(1) .
Το Δικαστήριο, κρίνοντας επί του ερωτήματος που του είχε υποβληθεί, αποφάνθηκε ότι:
ln replyto thequestionsreferredto it, the Courtruledasfollows: ruledasfollows:
Παραπομπή: Συλλογή, σ. Ι - 4297
Subject matter: Employment Sex discrimination-Equalpay-Training courses - Parttime workers (EEC Treaty,Article 119; Council Directive75/117lEECof 1 0
Με διάταξη της 3ης Δεκεμβρίου 1990, το High Court of Justice of England and Wales, Queen's Bench Division, υπέβαλε στο Δικαστήριο το ακό­λουθο προδικαστικό ερώτημα σύμφωνα με το άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΟΚ:
By order of 24 October 1990,the Landesarbeitsgericht Berlin,referredthe followingquestionto the Courtforapreliminaryruling under Article 177 of the Treaty:
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εισφορές εθνικής ασφάλισης έως την προα­ναφερθείσα ηλικία, ενώ οι γυναίκες άνω των 60 ετών δεν υποχρεούνται να καταβάλλουν εισφορές εθνικής ασφάλισης είτε ασκούν έμμισθη απασχόληοη είτε όχι μετά την ηλικία αυτή;
(1)lsit compatiblewith Article119 EECand CouncilDirective75/117/EEC on the approximationof thelaws of the Member Statesrelatingto the application of theprincipleof equalpayfor men andwomen for legislative provisions, to guarantee staffcommittee memberscompensation(accordingtothe loss-of-payprinciple)for work-timelost byreasonof attendanceon courses(which provideknowledge necessary for the work of the staffcommittee)wh,ilst notprovidingcompensationinthe form of leave or money,up to a levelcorrespondingto full working hours,for staffcommitteememberswho workpart-timebut areobligedto devotefurthertimein additionto theirindividuawolrking hoursto such courseseven,though the proportion of women affected by theseprovisionis significantlyhigherthanthat of men?
To High Court με τα ερωτήματα που υπέβαλε ζητούσε να εξακριβώσει αν οι μορφές διακρί­σεων που περιγράφησαν ανωτέρω και οι οποίες ήταν καταρχήν αντίθετες προς το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας, μπορούσαν να επιτραπούν προσωρινά δυνάμει της ευχέρειας που αναγνωρίζει στα κράτη μέλη το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο α), να παρεκκλίνουν από την οδηγία καθορίζοντας διαφορετικές ηλικίες συνταξιοδότησης για άνδρες και γυναίκες ως προς τη χορήγηση σύνταξης γήρατος και σύ­νταξης λόγω αποχώρησης από την εργασία.
Thejudgmentof the ECJ of 15 January1972,and which coveredemploymentlaw andthelaw of enterprisesin part ic ul a Pu r . rs u an to t the combinedprovisionsof subsections(2)and(6)ofsection37 of the abovementionedact,membersof astaff committeewho attendedsuch coursesshould bereleasedfrom their work obligationsby their employer,wrthout a reductionin pay.Undertheseprovisions Mrs Bdtel. was paidby her employerfor the working hourswhich she spent on the coursesand during which shedid not thereforework,but onlyin respecotf her in di v i du a w o lrkinghours.
Το ερώτημα αφορούσε επομένως το ζήτημα αν αυτή η ευχέρεια παρέκκλισης επιτρέπει απλώς την άνιση μεταχείριση ανδρών και γυναικών όσον αφορά το χρόνο απόκτησης του δικαιώματος σύνταξης ή αν καλύπτει επίσης και άλλες νομο­θετικές και οικονομικές συνέπειες που απορ­ρέουν από τη διαφορετική ηλικία συντα­ξιοδότησης, όπως η υποχρέωση καταβολής ει­σφορών μέχρι τη συμπλήρωση της σχετικής ηλικίας.
Consequent she ly receivedno ln replyto thequestionreferredto it, the Courtfirstlyfoundit necessaryto determinewhether compensation,in the form ofpaidleaveorpaymentfor overtime,for trainingcourseson topics necessaryfor:the work ofstaff committeeswas,in the nature of'pay'withinthemeaningo,f Article 119 of the Treatyand Directive75l117. Accor:dlngto itssettledcaselaw,the definitionofpay withinthe meaningof Article 1 19 coveredall compensationfor the time she spent on trainingoverand aboveherindividuawolrking hours.lf Mrs Botel. had been employedfull-timethe, associationinquestionwould have beenrequiredby the afor:esaidnationalprovisionsto compensateherwithinthe limit
ραίτητες για την επίτευξη των στόχων που επιδιώκει η οδηγία επιτρέποντας στα κράτη μέλη να διατηρήσουν διαφορετική ηλικία συντα­ξιοδότησης για άνδρες και γυναίκες.
Caselaw of the European Court of Justice distinction The . re for e d, is crimination could be onlyregarded a:s estab'lished if activltieson staff com,mitteeswere classifiedas aparticularform of work to be done und'erthe,contracotf employment
Στο πλαίσιο αυτό το Δικαστήριο παρατήρησε ότι η οδηγία αποσκοπεί ρητά στην επίτευξη της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφάλισης.
Court did not considerationwhe,therin cas'hor in kind,whetherimmediateor future, providedt,hatthe workerr,eceivedit, albeitindirectlyin, respecotf his employmenfromthis employerwhe;ther under a contractof employment,by virtue of legislativeprovisionor on a voluntarybasis.The Court heldthat this definitionwas applicableto acasesuch asthe one exarninedhere and went on tostatethat althoughcompensationof the kindinqurestiondid not ariseas suchfrom the contractofemploymenti,t wasneverthelesspaidby the employerby virtue of leg:islativeprovisionsandby reasonof theexistenceof an employmenr et la tion shipS .t a ff corn-mittee membe,rs were necessarily employees of the enterpriseandthey hadthe taskof safeguardingtheinterestsof the staff,thus promoting:harmoniousemploymen,retlationshipswithinthe enterpriseandin in its general i,n t er es More over t.
Ο προοδευτικός αυτός τρόπος εφαρμογής εκφράζεται μέσω σειράς παρεκκλί­σεων στις οποίες περιλαμβάνεται και αυτή που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοι­χείο α), και εκδηλώνεται στην πράξη μέσω της έλλειψης ακριβούς προθεσμίας για τη διατήρηση τους.
, the Court, such acceptthis ar,gumenast an objectivelyjustifiedfactorunrelatedto discriminationbasedon sex, unlessthe Mem,ber State concerned couldshowthe contrarybeforethe nationalcourt.lt basedits reasoningf,irstly,on the fact that leEal definitions and classificationsinnationallaw could not affectthe interpretationorbindingforce of Communitylaw and, consequentlythe,scopeof theprincipleof equalpayfor men and womenlaid downin Article 1 19 and Directive75/117 anddevelopedbyits caselaw.