natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρέπει να τονισθεί ότι ο οίνος Corbière ήταν μέχρι το 1985 Vin Delimité de Qualité Superieure (V.D.Q.S.): ο ελάχιστος αλκοολικός του τίτλος ήταν 11,5% vol.
It should be noted that Corbière had been a Vin Delimité de Qualité Superieure (V.D.Q.S.) label until 1985: its minimum alcohol content was 11.5% vol.
Το 1985 η περιοχή Corbière χαρακτηρίσθηκε ως ελεγχόμενη ονομασία προέλευσης (Appellation d'Origine Contrôlée) και o ελάχιστος αλκοολικός τίτλος αυξήθηκε σε 12% vol. για τα ερυθρά κρασιά, που αποτελούν και τον κύριο όγκο της παραγωγής της περιοχής.
In 1985 Corbière became an Appellation d'Origine Contrôlée (A.O.C.) region and the minimum alcohol content was increased to 12% vol. for red wines, the bulk of their production.
Στην περιοχή αυτή, είναι νόμιμος ο εμπλουτισμός του οίνου με ανακαθορισμένο συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών (ΑΣΓ), αλλά απαγορεύετεαι ο εμπλουτισμός με την προσθήκη σακχαρόζης.
In this region, enrichment by rectified concentrated grape must (RCM) is legal but enrichment by sucrose is forbidden.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι από το 1972 έως το 1988 ο αλκοολικός τίτλος αυξήθηκε.
The results show that from 1972 to 1988 the alcohol content increased.
Οι μεγάλες διακυμάνσεις που παρατηρήθηκαν μετά το 1982 αποδόθηκαν στη φύτευση νέων ποικιλιών, οι οποίες ήταν καταλληλότερες για το κλίμα της περιοχής σε σχέση με την προηγουμένη ποικιλία Carignan.
The large fluctuations which have appeared after 1982 have been attributed to the planting of new varieties which were more susceptible to the climate than the former variety Carignan.
Τα στοιχεία του πίνακα 1 μπορούν να ερμηνευθούν ως γραμμική αύξηση του αλκοολικού τίτλου (Γραφική παράσταση 3) ή ως προσαρμογή της παραγωγής στα νέα δεδομένα της ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης (ΕΟΠ) (Γραφική παράσταση 4).
The data from Table 1 can be interpreted as a linear increase of the alcohol content (Figure 3) or as an adjustment of the production to the new standard of the A.O.C. (Figure 4).
Οι επαγγελματίες είναι υπέρ της δεύτερης ερμηνείας.
Professionals are in favour of the latter interpretation.
Από τα στοιχεία αυτής της σειράς δεν είναι δυνατό να διευκρινισθεί αν η αύξηση του αλκοολικού τίτλου του οίνου ήταν αποτέλεσμα μεταβολής των οινολογικών πρακτικών ή εμπλουτισμού του οίνου που επιδοτεί η Κοινότητα από το 1979.
From the figures of this series it can not possibly be decided whether the increase of the alcohol content in the wine was obtained by changing the viticultural practice or by using enrichment which has been subsidized by the EC from 1979 onwards.
Ένας άλλος τρόπος για να προσδιορίσουμε το μέσο αλκοολικό τίτλο των κρασιών είναι να ανατρέξουμε στις έρευνες για τη κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών, π.χ. στη δημοσίευση των στοιχείων του γαλλικού υπουργείου υγείας για την κατανάλωση:
Another way to determine the mean alcohol content of wines is to refer to the surveys of alcoholic beverage consumption, e.g. the publication of the French Secrétariat d'État à la Consommation (Ministry of Health):
Κατανάλωση κρασιού (λίτρα ανά κάτοικο του πληθυσμού ετησίως) Κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών (λίτρα ανά κάτοικο του πληθυσμού ετησίως)
Table 1: Alcohol content of wines (France), in the period 1972 - 1988
Tö 1925 ο οίνος αποτελούσε το μεγαλύτερο μέρος της ποσότητας οινοπνευματωδών ποτών που καταναλώθηκαν.
In 1925 the bulk of the alcoholic beverages consumed was wine.
Ο μέσος αλκοολικός τίτλος αυτού του οίνου μπορεί να υπολογιστεί σε : 170/18 =10,58% vol.
The average alcohol content of this wine can be estimated at: 170/18 = 10.58% vol..
Σήμερα ο αλκοολικός τίτλος των οίνων που τίθενται σε εμπορία ανέρχεται στο 12% vol., όπως δείχνει μία έρευνα για τον αλκοολικό τίτλο των εν λόγω οίνων που πραγματοποιήθηκε σε ένα πολυκατάστημα στο Saarbrücken (Ο.Δ. Γερμανίας) τον Ιούνιο 1989.
At present the alcohol content of commercial wine reaches 12% vol. as shown by a survey of the alcohol content of the label made in a department store in Saarbrücken (F.R.Germany) in June 1989.
Από τα στοιχεία συνάγεται ότι η εξέλιξη αυτή οφείλεται εν μέρει στον εμπλουτισμό του οίνου που είναι διαδεδομένος σε ευρεία κλίμακα:
The data suggest that the wide-spread enrichment has partly contributed to this evolution:
Αριθμός οίνων ελάχιστος μέγιστος μέσος
Number of wines minimum average
Γραφική παράσταση 3: Ο δυναμικός φυσικός αλκοολικός τίτλος των οινοποιήσιμων σταφυλιών στην αμπελουργική περιοχή Corbière της Γαλλία; κατά την περίοδο 1970­1988 (γραμμική παλινδρόμηση) Πηγή: INRA
Figure 3: The potential natural alcohol content of wine grapes in the winegrowing region of Corbière (France), in the period 1970 - 1988 (Linear regression) Source: INRA.
Γραφική παράσταση 4: Ο δυναμικός φυσικός αλκοολικός τίτλος οινοποιήσιμων σταφυλιών στην αμπελουργική περιοχή Corbière της Γαλλίας κατά την περίοδο 1970­1988 Πηγή: INRA
Year Figure 4: The potential natural alcohol content of wine grapes in the winegrowing region of Corbière (France), in the period 1970 - 1988 Source: INRA.
OL γραφικές παραστάσεις 5 και 6 παρουσιάζουν καθαρά την τεχνολογία της μεθόδου εμπλουτισμού του οίνου με την προσθήκη σακχαρόζης ή συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών ή ΑΣΓ.
The technology of the process of enrichment by adding sucrose or concentrated grape must (CM) or RCM can be readily seen in Figure 5 and 6. It differs for a red wine sugar.
Η τεχνολογία αυτή διαφέρει για τον ερυθρό οίνο που παράγεται με διαβροχή των σταφυλιών στο γλεύκος και για το λευκό ή τον ερυθρό οίνο που παράγεται με θερμική επεξεργασία, εφόσον στην περίπτωση αυτή η λειτουργία αφορά μόνο υγρό.
IRICM produced by maceration of the solid parts of the grapes, and for a white wine or a red wine produced by heat treatment, because in this case the operation affects only a liquid.
Γραφική παράσταση 5: Τεχνολογία του εμπλουτισμού του λευκού οίνου
Figure 5 : Technology of enrichment of white wine
Για τον εμπλουτισμό με προσθήκη σακχαρόζης απαιτείται μία ζυγαριά για τη μέτρηση της ποσότητας ζάχαρης, καθώς και ένα δοχείο για τη διάλυση της ζάχαρης στο γλεύκος και μία αντλία για τη μεταφορά του εμπλουτισμένου γλεύκους στη δεξαμενή.
For enrichment by sucrose a scale is needed to measure the quantity of sugar, also a mixing vat to dissolve the sugar into the must and a pump to transfer the enriched must into the tank.
Ο εμπλουτισμός με συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών (ΣΓ) ή ΑΣΓ απαιτεί μία ειδική αντλία για τη μεταφορά αυτών των παχύρρευστων προϊόντων στη δεξαμενή με μία άλλη αντλία για την ομογενοποίηση του περιεχομένου της δεξαμενής.
Enrichment by concentrated grape must (CM) or RCM needs a special pump to pump these viscous products into the tank and another pump to homogenize the content of the tank.
Οι ποσότητες μετρώνται με ειδικό μετρητή.
The volumes are measured by a gauge.
Γραφική παράσταση 6: Τεχνολογία του εμπλουτισμού του ερι·θρού οίνου με διαβροχή των σταφυλιών ταυτόχρονα, επειδή η ποσότητα του υγρού στη δεξαμενή είναι μικρή­ και η περιεκτικότητα σε σάκχαρα θα ήταν υπερβολικά υψηλή για να επιτρέψει τη ζύμωση.
In the case of fermentation with carbonic maceration only, it is difficult to add all the CM or RCM at one time because the quantity of liquid in the tank is small and the content of the sugar would be too figure 6: Technology of enrichment of red wine with maceration high to support fermentation.
Εφόσον οι κανονισμοί απαιτούν ο εμπλουτισμός να πραγματοποιείται εφ'άπαξ, είναι προτιμότερο ο εμπλουτισμός του οίνου να­πραγματοποιείται μετά τη συμπίεση.
Since the regulations require that enrichment be done at one time, it is more convenient to enrich the wine after pressing.
Ορισμένοι επαγγελματίες προέβαλαν την άποψη ότι η ποιότητα του παραγόμενου οίνου θα ήταν καλύτερη εάν πραγματοποιούνταν τμηματικά ο εμπλουτισμός των σταφυλιών που υπέστησαν σύνθλιψη κατά τη διάρκεια του σταδίου της διαβροχής τους στο γλεύκος με έκλυση C02.
Some professionals hold the opinion that a better quality of wine could be obtained if a fractionated enrichment of the crushed grapes was carried out during the phase of carbonic maceration.
Η περιεκτικότητα σακχάρων στο ΣΓ ή το ΑΣΓ προσδιορίζεται εύκολα με τη βοήθεια διαθλασίμετρου.
The sugar concentration in CM or RCM is easily determined with a hand refractometer.
Παντού οι αμπελουργοί χρησιμοποιούν αυτό το όργανο για να προσδιορίσουν την περιεκτικότητα των σταφυλιών σε σάκχαρα.
Everywhere winegrowers use this instrument to determine the sugar content in the grapes.
Χρειάζεται να αγοράσουν ένα δεύτερο όργανο (200-250 Ecu) με κλίμακα για τον προσδιορισμό μεγαλύτερης περιεκτικότητας σε σάκχαρα.
They need to buy a second instrument (200 - 250 Ecu) with a scale for higher sugar concentrations.
Ορισμένοι εμπειρογνώμονες υποστηρίζουν ότι είναι δυσκολότερος ο χειρισμός του ΑΣΓ σε σχέση με την κρυσταλλική σακχαρόζη, επειδή το προϊόν αυτό είναι παχύρρευστο.
Some experts point out that RCM is less easy to handle than crystallized sucrose because it is a viscous product.
Τα δοχεία χωρητικότητας 20, 100 και 200 λίτρων πρέπει να εκπλύνονται με γλεύκος για να παραλαμβάνεται όλο το ΑΣΓ που εναπομένει στον πυθμένα και .τα τοιχώματα του δοχείου.
The containers of 20, 100 and 200 1 have to be flushed with grape must to recover all the RCM which is left at the bottom and walls of the tank.
Η μικροβιολογική σταθερότητα του ΑΣΓ είναι δυνατό να επηρεασθεί από την συμπύκνωση υδρατμών στην επιφάνεια.
The microbiological stability of RCM can be affected by the condensation of water on the surface.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, σε δεξαμενές που δεν ήταν αποθηκευμένες σε σωστές συνθήκες παρατηρήθηκε ζύμωση του ΑΣΓ.
In some cases in tanks which were not properly stored fermentation of RCM occurred.
Πράγματι, σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανονισμούς, δεν είναι δυνατόν να πωληθεί στην αγορά ΑΣΓ που περιέχει αλκοόλη περισσότερη από 1% vol.
In fact, under the EC regulations RCM containing more than 1% vol. alcohol may not be sold on the market
Στις περιπτώσεις που ΑΣΓ 67° Brix αποθηκεύεται για ένα έτος, ένα μέρος της γλυκόζης κρυσταλλούται στον πυθμένα του δοχείου.
When RCM of 67° Brix is stored over a year a part of the glucose will crystallize on the bottom of the tank.
Το ίζημα δεν είναι δυνατόν να αναρροφηθεί και πρέπει να θερμανθεί για να διαλυθούν τα στερεά, ώστε να ληφθεί ένα ομοιογενές προϊόν.
The precipitate cannot be pumped and has to be heated to dissolve the solids in order to obtain a homogeneous product.
Η κρυστάλλωση αυτή παρατηρήθηκε στα πειράματα του 1987 που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της μελέτης για τα οινολογικά χαρακτηριστικά του εμπλουτισμού του οίνου (βλέπε τμήμα 8).
Such a crystallization occurred during the 1987 experiments carried out within the framework of the study on the oenological aspects of the enrichment of wine (See Section 8).
Για το λόγο αυτό, για τα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν στην Ο.Δ. Γερμανίας το 1988, επελέγη ΑΣΓ 61° Brix.
Therefore, for the experiments carried out in the F.R.Germany in 1988 a RCM of 61° Brix was chosen.
Στην περίπτωση αυτή δεν αναφέρθηκαν προβλήματα δημιουργίας κρυστάλλων.
In this case no difficulties with crystallization were reported.
Ένας παραγωγός ΑΣΓ διαπίστωσε ότι το ΑΣΓ 61° Brix δεν κρυσταλλούται ακόμα και όταν το προϊόν εκτ,ίθεται σε χαμηλές θερμοκρασίες κατά την αποθήκευση.
A producer of RCM noticed that RCM of 61° Brix does not even crystallize when the product is exposed to low temperatures during storage. ,
ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ
CALCULATION OF THE ENRICHMENT
Ο υπολογισμός της ποσότητας ζάχαρης η οποία πρέπει να προστεθεί για τον εμπλουτισμό του γλεύκους σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης.
The calculation of the quantity of sugar which has to be added to enrich a must to a certain level has been a point of discussion.
Οι οινολόγοι που οργάνωσαν τα πειράματα στις τρεις χώρες διασαφήνισαν αυτό το θέμα στο παρόν κεφάλαιο.
The oenologists who organized the experiments in the three countries have clarified this in the present Section.
Για να υπολογίσουμε τον εμπλουτισμό πρέπει να επιλέξουμε το ποσοστό μετατροπής της ζάχαρης σε αλκοόλη.
In order to calculate enrichment it is necessary to choose a rate of conversion of sugar into alcohol.
Ορισμένοι επαγγελματίες υποστηρίζουν ότι οι τιμές αυτού του ποσοστού είναι αμφιλεγόμενες.
Some professionals claim that the values of this rate are controversial.
Διάφορες αρχές έχουν εγκρίνει διαφορετικά ποσοστά, γεγονός που προκάλεσε ακόμα περισσότερη συζήτηση για το θέμα.
Different rates have been adopted by different authorities, which brought about further discussions on the subject.
'Εγινε χρήση αυτών των ποσοστών για την κατάρτιση διαφόρων πινάκων, ορισμένους από τους οποίους έχουν εγκρίνει οι κυβερνήσεις.
These rates have been used to elaborate different tables, some of which have been adopted by the governments.
Για το'λόγο αυτό είναι απαραίτητο να εξηγήσουμε τους διαφόρους τρόπους υπολογισμού της απόδοσης σε αλκοόλη της ζύμωσης των σακχάρων.
Therefore it is necessary to explain the different ways of calculating the yield of alcoholic fermentation.
Στο παρόν κείμενο οι αποδόσεις έχουν εκφρασθεί σε βάρος σε γραμμάρια των μονοσακχαριτών που απαιτούνται για να λάβουμε 1% αλκοόλης ανά λίτρο: x γραμμάρια για 1% αλκοόλης vol./ λίτρο.
In this paper the yields have been expressed in terms of the weight in grammes of monosaccharides necessary to obtain one per cent of alcohol per litre: X g for 1% alcohol vol./l.
Στην Ο.Δ. Γερμανίας, ωστόσο, οι οινολόγοι δεν χρησιμοποιούν αυτόν τον τύπο και για το λόγο αυτό παρουσιάζονται ορισμένοι υπολογισμοί που προτείνονται στις εκθέσεις των γερμανών για τις οινολογικές πτυχές του εμπλουτισμού του οίνου στην Ο.Δ. Γερμανίας.
In the F.R.Germany, however, oenologists are not familiar with this formula and therefore some calculations are given in the German notation as proposed in the reports on the oenological aspects of the enrichment of wine in the F.R.Germany.
θεωρητική απόδοση
Theoretical yield
Ο Gay Lussac περιέγραψε το 1810 τη μετατροπή δεξτρόζης σε αιθυλική αλκοόλη με την ακόλουθη εξίσωση:
The transformation of dextrose into ethyl alcohol was described in 1810 by Gay Lussac in the following equation:
Σύμφωνα με την παραπάνω εξίσωση απαιτούνται 15,65 γραμμάρια γλυκόζης ή φρουκτόζης για να λάβουμε 1% vol. αλκοόλης/λίτρο.
The yield of this equation is 15.65 g of glucose or fructose to obtain 1% voL alcohol/1.
'Οταν η σακχαρόζη υφίσταται ζύμωση, τότε η εξίσωση έχει ως εξής:
When sucrose is fermented the equation is:
Σύμφωνα με αυτήν την εξίσωση απαιτούνται 14,7 γραμμάρια σακχαρόζης για να λάβουμε 1 % vol. αλκοόλης/λίτρο.
The yield is 14.87 g of sucrose to obtain 1% vol alcohol/1.
Η διαφορά στην απόδοση'ανάμεσα στη ζύμωση σακχαρόζης και σταφυλοσάκχαρου (ή γλυκόζης ή φρουκτόζης) οφείλεται στο γεγονός ότι απαιτείται
The difference in yield between the fermentation of sucrose and grape sugar (or glucose or fructose) is caused
ένα μόριο ύδατος για τη ζύμωση ενός δισακχαρίτη όπως η σακχαρόζη.
by the fact that one molecule of water is necessaiy to ferment a disaccharide such as sucrose.
Εκτός από την αλκοόλη και το διοξείδιο του άνθρακα υπάρχουν και δευτερογενή προϊόντα (γλυκερόλη, ηλεκτρικό οξύ κλπ.).
In the practice of fermentation these calculated yields are never reached for two reasons: - In addition to alcohol and carbon dioxide there are also secondary products (glycerol, succinic acid, etc.). - During the fermentation part of the alcohol is lost by the release of carbon dioxide.
Αποδόσεις που λαμβάνονται με διαφορετικές ζύμες
Yields given by different yeasts
Τα διάφορα στελέχη ζυμομυκήτων παράγουν διαφορετικές ποσότητες δευτερογενών προϊόντων.
The different strains of yeasts produce different quantities of secondary products.
Αυτό σημαίνει ότι η απόδοση τους σε αλκοόλη είναι διαφορετική.
This implies that they give different yields of alcohol.
Οι ζυμώσεις που πραγματοποιούνται στα εργαστήρια με τη χρησιμοποίηση αμιγών στελεχών ζυμομυκήτων επιτρέπουν τη μέτρηση της απόδοσης τους σε συνθήκες κατά τις οποίες η απώλεια αλκοόλης είναι ασήμαντη.
Fermentations carried out in the laboratories using pure strains of yeasts, allow the measurement of their yield in conditions in which the loss of alcohol can be neglected.
Ένα πείραμα έδειξε ότι τρία στελέχη Saccharomyces cerevisiae παρουσίασαν αποδόσεις 16,1 - 16,64 - 16,59, οι οποίες δεν παρουσιάζουν μεγάλη απόκλιση.
In one experiment three strains of Saccharomyces cerevisiae gave yields of 16.71 - 16.64 -16.59, figures which do not differ very much.
Ήδη ζύμες με μικρότερες ικανότητες παραγωγής αλκοόλης, όπως οι Kloeckera και Hansemula, έχουν χαμηλότερες αποδόσεις, περίπου 18-20 γραμμάρια γλυκόζης ανά 1% vol. αλκοόλης.
Less alcoholgenic species of yeasts, such as ¡Qoeckera, Hansenula, give lower yields, about 18 - 20 g glucose for 1% vol. alcohol.
Η διαφορά αυτή οφείλεται στο μέρος της ζάχαρης το οποίο μεταβολίζεται με αερόβια διαδικασία και δεν παράγει αλκοόλη.
This difference is due to the part of the sugar which is metabolized in an aerobic pathway and does not produce alcohol.
Όταν ή ζύμωση ενός γλεύκους επιτυγχάνεται με τη φυσιολογική χλωρίδα των σταφυλιών, ο οινοπαραγωγός δεν ελέγχει τις ζύμες.
When fermentation of a must is obtained with the spontaneous flora of the grapes, the winemaker does not control the yeasts.
Είναι, ωστόσο, βέβαιο ότι το μεγαλύτερο μέρος της ζάχαρης υφίσταται ζύμωση με την S. cerevisiae, επειδή μόνο αυτή η ζύμη είναι ενεργή όταν ο αλκοολικός τίτλος είναι μεγαλύτερος από 45 % vol. αλκοόλης.
However, it is certain that the larger part of the sugar is fermented by S. cerevisiae, because only this yeast is active when the alcohol content is higher than 45% vol. alcohol.
Η ζάχαρη που προστίθεται για εμπλουτισμό μετά την έναρξη της ζύμωσης θα υποστεί ζύμωση μόνο ζύμη S. cerevisiae.
Sugar added for enrichment after the beginning of the fermentation will be fermented only by S. cerevisiae.
Όταν χρησιμοποιείται ένας παράγοντας διέγερσης του εμπορίου S. cerevisiae ή S. bayanus, τα άλλα είδη ζύμης εξουδετερώνονται από τηΥ αρχή της ζύμωσης.
When a commercial starter of S. cerevisiae or S. bayanus is used, the other species of yeasts are eliminated from the beginning of the fermentation.
Αυτά τα στελέχη ζυμομυκήτων του εμπορίου επιλέγονται για την υψηλή τους απόδοση σε αλκοόλη.
These commercial strains are selected for their high yields in alcohol
Κατά το τελευταίο στάδιο της ζύμωσης η απόδοση είναι μεγαλύτερη, επειδή σταματά η σύνθεση της βιομάζας της ζύμης.
In the last phase of fermentation the yield is higher because the synthesis of yeast biomass has stopped.
Ο οινοπαραγωγός μπορεί να επηρεάσει την ποσότητα ζύμης που παράγεται κατά τη ζύμωση, περιορίζοντας τον αερισμό και προσθέτοντας ιδίως μία μεγάλη ποσότητα ενός παράγοντα διέγερσης.
The winemaker can influence the quantity of yeast produced during the fermentation by limiting aeration and especially by adding a large quantity of starter.
Στην περίπτωση αυτή οι ζύμες έχουν παραχθεί εκτός της διεργασίας και δεν καταναλώνουν όλη τη ζάχαρη που περιέχεται στο γλεύκος.
In this case the yeasts have been produced outside the process and they do not use up the sugar present in the must.
οινοπαραγωγό να έχει μεγαλύτερες αποδόσεις απ'ό,τι προηγουμένως.
which can be used in large quantities, allow the winemaker to obtain higher yields than before.
Απώλεια αλκοόλης κατά τη ζύμωση
Loss of alcohol during fermentation
Το διοξείδιο του άνθρακα που διαφεύγει από τη δεξαμενή ζύμωσης περιέχει ατμούς αλκοόλης.
The carbon dioxide escaping from the fermentation tank contains alcohol vapour.
Έχει υπολογισθεί ότι ένα λίτρο γλεύκους περιεκτικότητας 10 % διαφεύγει με 5 λίτρα διοξειδίου του άνθρακα κατά τη ζύμωση.
It has been calculated that a litre of must at 10% will be flushed away with 5 litres of carbon dioxide during its fermentation.
Από τότε που ορισμένα οινοποιεία εξοπλίστηκαν με συσκευές ανάκτησης, είναι δυνατόν να προσδιορισθεί η απώλεια αλκοόλης.
Since recuperation devices were installed in some cellars, it has been possible to determine the loss of alcohol.
Διαπιστώθηκε ότι η απώλεια αλκοόλης είναι μεγαλύτερη σε περίπτωση αύξησης της θερμοκρασίας ζύμωσης.
It was found that more alcohol is lost in case of an increase in temperature of fermentation.
Αυτό είναι δυνατό να εξηγηθεί με την αύξηση της τάσης ατμών της αλκοόλης.
This could be explained by the increased vapour tension of the alcohol.
Σε περίπτωση που χρησιμοποιούνται ανοικτές δεξαμενές, εκτός από την απώλεια αλκοόλης με το διοξείδιο του άνθρακος, σημειώνεται και άμεση εξάτμιση αλκοόλης.
When open tanks are used, a direct evaporation of alcohol occurs in addition to the flushing away by carbon dioxide.
Η συνολική απώλεια ανέρχεται σε 0,2 % και ακόμα περισσότερο, εάν η θερμοκρασία των δεξαμενών ανέρχεται σε 37 έως 40 ° C
The total loss amounts to 0.2% and even more if the temperature of the tanks goes up to 37 - 40° C.
Πίνακας 2: Αποδόσεις που παρατηρήθηκαν στη συνεταιριστική οινοποιία "Producteurs de Blanquette" (Limoui, Γαλλία)
Table 2: Yields observed In the because closed tanks are used and the tern- cooperative cellar 'Producteurs de Blanquette'(Limoux, France) perature is checked. This is illustrated in
Διάρκεια ζύμωσης (ώρες)
Table 2 by the experiments of enrichment of
Απόδοση (γραμμάρια/% vol.)
Duration of Yield fermentation (hour) (g/Z vol.)
Στις σύγχρονες οινοποιίες η απώλεια αυτή περιορίζεται, επειδή χρησιμοποιούνται κλειστές δεξαμενές και ελέγχεται η θερμοκρασία.
282 225 212 180 176 153 152 114 white wine at different temperatures (in closed stainless steel tanks of 1,030 hi each).
Ο πίνακας αυτός δείχνει ότι η απόδοση της ζύμωσης συνδέεται με τη διάρκεια της ζύμωσης.
This table shows that the yield of fermentation is correlated with the duration of the fermentation.
Η διάρκεια της ζύμωσης έχει καλή αντιστοιχία με τις μέσες θερμοκρασίες ζύμωσης.
The duration of the fermentation is a good representation of the mean temperatures of the fermentation process.
Απόδοση της ζύμωσης των σακχάρων στην οινολογική πρακτική.
Yield of fermentation of sugar in the oenological practice
O Tiurina πραγματοποίησε, το 1960 στη Σοβιετική Ένωση ποσοτικούς προσδιορισμούς.
Determinations were conducted in the Soviet Union by Tiurina (1960).
Η απόδοση σε αλκοόλη για τους ερυθρούς οίνους που παράγονταν σε ανοικτές δεξαμενές ήταν 17,6 γραμμάρια σταφυλοσάκχαρου ανά 1 % vol. αλκοόλης: για τους λευκούς οίνους που παράγονταν σε κλειστές δεξαμενές η τιμή αυτή ήταν 16,67 γραμμάρια ανά 1 % vol. αλκοόλης.
The alcohol yield for red wines produced in open tanks was 17.86 g grape sugar by 1% vol. alcohol: for white wines produced in closed tanks this value was 16.67 g by 1% vol. alcohol.
Στα σύγχρονα οινοποιεία οι αποδόσεις είναι μεγαλύτερες.
In modern cellars the yields are higher.
Στα συνεταιριστικά οινοποιεία, για παράδειγμα, στη νότια Γαλία, η οποία παράγει κυρίως κόκινο κρασί, η καταγραφή πραγματοποιήθηκε σε εκατόλιτρα επι τον αλκοολικό βαθμό και η τιμή των 17 γραμμαρίων ελήφθη ως βάση για την μετατροπή
For example, in the cooperative cellars in the South of France, which produce mainly red wine, the recording was done in hectolitre x degree
■της ζάχαρης σε αλκοόλη.
and the- value of 17 g was taken as the basis for the conversion of sugar into alcohol.
Στο τέλος του έτους, ο ισολογισμός έδειξε ότι είχε ληφθεί περισσότερη αλκοόλη.
At the end of the year the balance sheet indicated that more alcohol had been obtained.
Αυτό αποδεικνύει ότι η τιμή των 17 γραμμαρίων είναι υπερβολικά υψηλή.
This is evidence that the value of 17 g is too high.
Οι παραδοσιακοί πίνακες εκτίμησης του πιθανού αλκοολικού τίτλου από το δείκτη διάθλασης ή τη πυκνότητα του γλεύκους χρησιμοποιούν συντελεστή μετατροπής 17 γραμμάρια για το λευκό κρασί. Στο νέο πίνακα που προτείνει ο καθηγητής S.
The traditional tables of evaluating the probable alcohol content from the refractive index or the density of the must, use a conversion factor of 17 g for white wine.
Brun, που εξετάσθηκε πρόσφατα από το Office International de la Vigne et du Vin (Διεθνής Οργάνωση Αμπελοοινικών προϊόντων ­ OIV) χρησιμοποιείται συντελεστής μετατροπής 16,85.
In the new table proposed by Prof. S. Brun, which has recently been examined by the Office International de la Vigne et du Vin (International Organization for Viti- and Viniculture) (O.I.V.) a conversion factor of 16.85 is used.