natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην ανακοίνωση της Επι­τροπής με θέμα Εκσυγχρονισμός και Βελτίωση της Κοινωνικής Προστασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (COM(97) 102) επισημαίνεται ότι οι οικονομικές και λειτουργικές δομές των περισσό­τερων συστημάτων θεσπίστηκαν πριν από δεκαετίες.
It is based, wherever possible, on quantitative information, drawn in particular from two new sources of comparable data — the revised ESSPROS (the European System of Integrated Social Protection Statistics) on expenditure on the various elements of social welfare and their financing and the new European Community Household Panel (ECHP).
Από τότε μέχρι σήμε­ρα οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες κάτω από τις οποίες λει­τουργούν έχουν μεταβληθεί και θα εξακολουθήσουν να μεταβάλλονται.
The latter provides, for the first time, a comparable insight into income and living conditions in Member States, into the distribution of benefits between households and the level of income support they pro vide.
Οι απαιτήσεις από τα συστήματα κοι­νωνικής προστασίας έχουν αυξηθεί ενώ έχουν καταστεί πιεστικότεροι οι περιορισμοί όσον αφορά τη χρηματο­δότηση τους.
(Both sources of data are de scribed in the technical annex — Notes and sources — at the back of the full report and these should be consulted before drawing policy con clusions from the findings presented here.)
Ο συγκεκριμένος στόχος της είναι να συμβάλει στη διαδικασία μεταρρύθμι­σης με την επανεξέταση και την ανάλυ­
In part, it up dates the analysis contained in the two previous Social Protection in
Συνοπτική παρουσίαση της Έκθεσης
Outline of the Report ing new demands on social welfare systems.
Το μεταβαλλόμενο πλαίσιο
he Report begins by examining
Το 1986, σε κάθε άτομο ηλικίας άνω των 65 ετών στην Ένωση (στα σημερινά 15 κράτη μέλη) αντιστοιχούσαν 5 άτομα ηλικίας από 15 έως 64 ετών.
The changing context people aged 15 to 64.
Μέχρι το 1996 η αύξηση του αριθμού των ατόμων ηλι­κίας άνω των 65 ετών είχε ως αποτέλε­σμα να αντιστοιχεί στον καθένα τους λίγο περισσότερο από 4 άτομα εργάσι­μης ηλικίας.
By 1996, growth in the number of people of 65 and over meant that for every one person in this age group, there were only just over 4 people of working age.
Το 2002, σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις, θα αντιστοι­χούν λίγο περισσότερο από τρία άτομα εργάσιμης ηλικίας στην Ένωση σε κά­θε άτομο ηλικίας από 65 ετών και άνω.
By 2020, on the latest projections, there will be only just over 3 people of working age in the Union for every one person aged 65 and over.
σίου εντός του οποίου λειτουργούν τα συστήματα κοινωνικής προστασίας στην Ένωση, εστιαζόμενη στις κυριό­τερες δημογραφικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις που επηρεά­ζουν την ανάγκη στήριξης.
W social protection systems in the Union are operating, focusing on the main demographic, social and economic developments affecting the need for support.
Δεύτερον, αναλύει την έκταση της δαπάνης για την κοινιονική προστασία στα κράτη μέλη, την κατανομή της μεταξύ δια­φόρων λειτουργιών και τη σχετική σπουδαιότητα των διαφόρων πηγοίν χρηματοδότησης.
Secondly, it analyses the scale of expenditure on so cial protection in Member States, its division between different functions and the relative importance of various sources of finance.
Τρίτον, μελετά τη βαρύτητα των κοινωνικών παροχών στο εισόδημα του νοικοκυριού και τη συμβολή τους στη μείωση των εισοδη­ματικών ανισοτήτων μεταξύ των νοικοκυριιύν.
Thirdly, it considers the weight of social transfers in household income and their contribution to reducing disparities in income between house holds.
Τέταρτον, εξετάζει τις κυριότερες αλλαγές οι οποίες έχουν επέλθει στα συστήματα κοινωνικής προστασίας σε όλη την Ένωση κατά τα τελευταία έτη, επικεντρωνόμενη στην περίοδο από το 1995 μέχρι σήμε­ρα.
Fourthly, it reviews the major changes which have been made to social welfare systems across the Union in recent years, focusing on the period since 1995.
ό,τι πριν και το πραγματικό εισόδημα, εκτός συντόμων διαλειμμάτων, αυξά­νεται συνεχώς, οι απαιτήσεις των συ­στημάτων κοινωνικής προστασίας αυξήθηκαν ακόμη ταχύτερα.
At the same time, the number of men aged between 55 and 64 no longer economically active has increased markedly, from 43% of those in this age group in 1986 to almost 50% in 1996 (the proportion of women remained much the same), largely be cause of the slow rate of economic growth and the inadequate rate of net job creation.
Τα τελευ­ταία χρόνια, μάλιστα, αυτό συνέβη σε μακροοικονομικές συνθήκες στο πλαί­σιο των οποίων οι κυβερνήσεις, στα περισσότερα κράτη μέλη, δίνουν προ­τεραιότητα στον περιορισμό της αύξη­σης των δαπανών και στην εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών.
If this upward trend con tinues, it will add to the pressure on pensions systems in future years as the growth in the relative number of people of 65 and over accelerates.
(Η ανάλυ­ση που περιλαμβάνεται στο έγγραφο
Four aspects of particular policy con cern are analysed in some detail:
Ταυτόχρονα, ο αριθμός των μη-οικονο-μικά ενεργών ανδρών ηλικίας μεταξύ 55 και 64 ετών αυξήθηκε επίσης τα­χέως, από 43% των ατόμων αυτής της ηλικιακής ομάδας το 1986 σε σχεδόν 50% το 1996 (το ποσοστό των γυναικών παραμένει περίπου σταθερό), πράγμα που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στους βραδείς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυ­ξης στην περίοδο αυτή και στο ανεπαρ­κές επίπεδο δημιουργίας καθαρής
• the operation of unemployment compensation systems which in a number of Member States are being modified to give a greater incentive for people to find work: and real income, apart from brief in terruptions, has continued to grow, the demands on systems of social protection have risen even more rapidly. In recent years, this has occurred, moreover, in a macroeconomic context in which, in most parts of the Union, Governments have given priority to limiting expenditure growth and consolidating public fin ances.
Η συνέχιση αυτής της EU against the experience of Ireland and ανοδικής τάσης θα εντείνει τις πιέσεις
Despite the growth in wealth, the scale of dependency on social transfers in most Union Member States is probably greater now than at any time during the post-war years.
Αναλύονται εκτενέστερα τέσσερις πτυχές της κοινωνικής προστασίας οι οποίες έχουν ιδιαίτερο πολιτικό ενδια­φέρον : που ασκούνται στα συστήματα συντα­ξιοδότησης κατά τα προσεχή έτη, αφού επιταχύνεται ταυτόχρονα η αύξηση του σχετικού αριθμού ατόμων από 65 ετών και άνω.
This seeming paradox is explained by a combination of demographic, social and economic developments which have imposed pressure on social welfare systems they were not designed to deal with.
• η λειτουργία των συστημάτων α­ντιστάθμισης της ανεργίας τα ο­ποία τελούν υπό τροποποίηση σε ορισμένα κράτη μέλη ώστε να παρέχονται μεγαλύτερα κίνητρα στα άτομα να αναζητήσουν εργα­σία
• policy towards retirement and. in particular, towards reversing the trend for people to retire before reaching official pensionable age;
New Zealand — ΑνταγοΛΊστική Ευρώ­πη, συγκριτική αξιολόγηση της ΕΕ με βάση τις εμπειρίες της Ιρλανδίας και της Νέας Ζηλανδίας — θα μπορούσε να βοηθήσει τα κράτη μέλη στον προ­βληματισμό τους σχετικά με τον καλύ­τερο τρόπο προσαρμογής των δημοσιονομικών τους συστημάτων και TOJV συστημάτων κοινωνικής προστα­σίας που διαθέτουν στις νέες συνθή­κες.)
Moreover, the average age of the population of 65 and over is already increasing at the present time, intensifying the pressure on health care and social services (the average cost of providing health care alone to someone aged 65-74 is estimated to be 2-21/: times higher than lor people under 65, for someone of 75 or over, 45 times higher).
Παρά την αύξηση του πλούτου, η έκταση της εξάρτησης από κοινωνικές παροχές στα περισσότερα κράτη μέλη της Ένωσης είναι ενδεχομένως μεγα­λύτερη παρά ποτέ μεταπολεμικούς.
Whereas around 40% of those of 65 and over in the Union were 75 or over in 1996, by 2010, this is projected to rise to 47%, an increase of 33% in numbers in just 14 years (an average growth of 2% a year). Although total population in the Union is likely to increase by only 3% over this period, therefore, the 'healthcare-adjusted' rise is almost 10% (ie in terms of the increase in demand for health services implied by the prospective demographic
• η πολιτική για τη συνταξιοδότηση και, ιδιαίτερα, για την ανατροπή της τάσης των ατόμων να αποσύ­ και 74 ετών εκτιμάται ότι είναι 2 με 2'/2 φορές υψηλότερο από ό,τι για άτομα
In the first place, the population above the official age of retirement (65 in most countries) has increased in relation to the number of people of working-age and is set to rise even more dramatically in the years to come. In 1986, for each person aged 65 or over in the Union (the present 15 Member States), there were five
Παρόλο που ο αριθ­μός αυτός μειώθηκε ελαφρά από τότε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 λόγω του υψηλού ρυθμού αύξησης της απασχόλησης, το 1996 ο αριθμός των ατόμων της παραπάνω ομάδας αυξή­θηκε ξανά σε περίπου 5% του εργατι­κού δυναμικού.
Beyond 2010, though total population is unlikely to change much, the number aged 65 and over is projected to continue increasing, implying a 'healthcare-adjusted' the decline in the extended family.
Επομένως, πάνω από
The average household size declined by 5% over the 10 years 1986 to 1996.
8'/2εκατ. ατόμων σε όλη την Ένωση ήσαν μακροχρονίως άνεργοι σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα μεγέθη και από και στην Ιρλανδία, το μέγεθος αυτό ανήλθε από σχεδόν 40% σε 57% εντός της τελευταίας δεκαετίας μόνο.
This decline was common to most parts of the Union, though the average household size remains significantly larger in the Southern growth in population of around '/2% a year.
κάτω των 65 ετών, ενώ για άτομα από 75 ετών και άνω είναι μέχρι και πάνω από 45 φορές υψηλότερο).
2 temporary spells of joblessness, in practice, for the last 10 years and more, at least half of those unem ployed at any time were in need of longer term and, almost certainly more extensive, assistance.
Ενώ το 1996 το 40% περίπου των ατόμων από 65 ετών και άνω στην Ένωση ήσαν 75 ετών και άνω, το 2010 το ποσοστό αυτό προβλέπεται να ανέλθει σε 47%, πράγ­μα που αντιπροσωπεύει αριθμητική αύξηση κατά 33% σε 14 μόνο έτη (μέση αύξηση 2% κατ' έτος).
More over, the figures for long-term unem ployment do not reveal the full extent of the increase in dependency.
Μετά το 2010, παρόλο που είναι μάλλον απίθα­νο να αλλάξει πολύ ο συνολικός πληθυ­σμός, ο αριθμός των ατόμων από 65 ετών και άνω προβλέπεται ότι θα εξα­κολουθήσει να αυξάνεται, με αποτέλε­σμα ο πληθυσμός που θα έχει ανάγκη υγειονομικής περίθαλψης να αυξάνε­ται κατά περίπου 'Λ% ετησίως.
Up until recently, there was also a significant rise in a number of Member States (in the Netherlands and the UK, in particular) in men over 50 classified as disabled largely because of their inability to find a job.
Το μέσο μέγεθος νοικοκυριού μειώθηκε κατά 5% στη διάρκεια της δεκαετίας 1986— 1996.
and over per household) than in the Northern ones (under 2 per house hold).
Αυτί] η μείωση παρατηρήθηκε στα περισσότερα μέρη της Ένωσης, παρόλο που το μέσο μέγεθος νοικοκυ­ριού εξακολουθεί να είναι σημαντικά μεγαλύτερο στα νότια κράτη μέλη (2'/2 άτομα ηλικίας από 15 ετών και άνω ανά
It is attributable, in particular, to the substantial increase in single adult households (ie with only one person aged 15 or over), which represented almost a quarter of all households in the North of the Union in 1996 as opposed to under 20% a decade earlier.
Επιπλέον, τα μεγέθη σχετικά με τη μακροχρόνια ανεργία δεν αποκαλύπτουν πλήρως το μέγεθος της αύξησης της εξάρτησης.
Secondly, unemployment has in creased markedly from the rates ex perienced in the earlier post-war years.
Μέχρι πρόσφατα, είχε σημειωθεί επίσης ση­μαντική αύξηση σε ορισμένα κράτη μέ­λη (ιδιαίτερα στις Κάτω Χώρες και το HB) των ατόμων άνω των 50 ετών που καταχωρίζονται ως ανίκανα προς ερ­γασία σε μεγάλο βαθμό επειδή αδυνα­τούν να βρουν εργασία.
In the Union as a whole, the average rate was consistently below 3% of the labour force throughout the 1950s, 1960s and early 1970s, whereas it has been persistently above 8% since 1982 — except in 1990. when it was only slightly lower.
νοικοκυριό) απ' ό,τι στα βόρεια κράτη μέλη (κάτιο από 2 άτομα ανά νοικοκυ­ριό).
A significant proportion of people of working age have, there fore, been unable to obtain a job to contribute to the generation of in come required to support those in retirement and have instead added to the need for social transfers.
Δεύτερον, η ανεργία αυξήθηκε αισθη­τά σε σχέση με τα ποσοστά που ση μειώ­θηκαν κατά τα πρώτα έτη μετά τον πόλεμο.
Some 8% of single adult households in 1996 had children, though in Belgium. Austria and the UK. the figure was over 12%.
Στην Ένωση ως σύνολο το μέ­σο ποσοστό ήταν σταθερά μικρότερο από το 3% του εργατικού δυναμικού καθ' όλη τη διάρκεια των δεκαετιών του 1950καιτου 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ενώ εξακολουθεί να ευρίσκεται επιμόνως πάνω από το 8% από το 1982 και έπειτα, με εξαίρε­ση το έτος 1990 κατά το οποίο ήταν ελαφρά χαμηλότερο.
The great majority of the adults concerned were women, many of them in parts of the Union not in work and dependent on social transfers — in the UK. for example, some two-thirds of lone-parent families receive income support.
Το άλλο κύριο χαρακτηριστικό των οι­κονομικών εξελίξεων, σχετικό με το θέμα μας είναι η ουσιαστική και συνε­χιζόμενη αύξηση του ποσοστού των γυ­ναικών που επιδιώκουν σταδιοδρομία.
The other major feature of economic developments which is relevant has been the substantial and ongoing in crease in the proportion of women pursuing working careers.
Αυτή η τάση επεκτάθηκε καταρχάς σε μεγάλο μέρος της Βόρειας Ευρώπης στη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και του 1970 και στη συνέχεια, κατά τη δεκαετία του 1980, στα νότια κράτη μέλη.
This trend spread first across much of Northern Europe in the 1960s and 1970s and then, in the 1980s, to the Southern Member States.
Το 1970, μόνο το περίπου 40% των γυναικών ηλικίας από 25 έως 54 ετών στην Ένωση εργάζονταν ή ζητού­σαν πραγματικά εργασία.
In 1970, only around 40% of women aged 25 to 54 in the Union were in work or actively look ing for work.
Κατά τα μέ­σα της δεκαετίας του 1980, ο αριθμός αυτός αυξήθηκε σε 60% και το 1996 έφθασε σχεδόν το 70%.
By the mid1980s, this figure had increased to 607c and by 1996. had reached almost 707.
Στην Ισπανία
In Spain and Ireland, the figure has risen from under 40% to 57% during the last decade alone.
Το 1996, περίπου 8% των νοικοκυριών με ένα μόνο ενήλικο είχαν παιδιά, πα­ρόλο που στο Βέλγιο, την Αυστρία και το HB το ποσοστό αυτό ήταν υψηλότε­ρο από 12%.
The average duration of unemployment has also increased considerably since the mid-1970s. By the mid1980s, the number in the Union who had been out of work for a year or more had risen to over 5% of the labour force, over half of the total unemployed.
Η μεγάλη πλειονότητα των ενηλίκων αυτών ήταν γυναίκες, α­πό τις οποίες πολλές σε ορισμένα μέρη της Ένωσης δεν εργάζονταν και ήταν εξαρτημένες από κοινωνικές παροχές — στο HB π.χ. περίπου τα δύο τρίτα των μονογονεϊκών οικογενειιόν λαμβά­νουν εισοδηματική στήριξη.
While it fell slightly be tween then and the early 1990s, as a result of the high rate of job growth, by 1996, the number had risen to around 57c of the labour force once more. Ovei'81/: million people across the Union were, therefore, long-term unemployed at the last count and of these over 60%, almost 5'/: million, had been out of work for two years or more.
Αυξήθηκε, επίσης, σημαντικά από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 η μέση διάρκεια ανεργίας.
Moreover, in general, if someone is unemployed in the Union, there is a much higher probability that they live either alone or in a household where the other members are out of work than in one where someone else is in paid employment and. therefore, bringing in income. In 1996.
Εκσυγχρονισμός της κοινωνικής προστασίας και προσαρμογή των συστημάτων στις αλλαγές αυξημένατα έξοδατου.
'ernising social protection and adapting systems to change unemployment fell by even more, the proportion remained unchanged.
Το 1996, το 15% των νοικο­κυριών στην Ένωση με έναν ενήλικο σε εργάσιμη ηλικία δεν είχε κανένα μέλος που να εργάζεται.
get protection more effectively on those most in need of support and to distribute the costs more evenly.
Κατά τα λοιπά, στο Βέλγιο, τη Γερμανία και την Αυστρία η δαπάνη ήταν λίγο μικρότερη από το 30% του
Member States, with Sweden show ing the highest figure at just under 367o of GDP (Graph 1).
ΑΕΠ ενώ στο HB ανερχόταν σε 2Τ/
For the rest, in Belgium, Germany and Austria, expenditure was just under 30% of GDP. while in the UK. it was around
2 και στην Ιταλία σε 24'/
277:7c and in Italy 24'/2%. (Because
Τα βασικά ποσοτικά συμπεράσματα ταξινόμησης είναι καινούργιο και γι
The scale of social expenditure of the newness of the system of classification, these figures are pro visional and liable to change as better information becomes available — see Notes and sources in the main report.)
Η κλίμακα της κοινωνικής δαπάνης αυτό τα στοιχεία που παρατίθενται είναι προσωρινά και ενδέχεται να αλ­λάξουν όταν προκύψουν νέες πληρο­φορίες — βλ.
Any assessment of the scale of social protection in European countries, and the associated cost in terms of the transfers involved, can only satisfactorily be made by considering the revenue side of the public sector accounts as well as expenditure.
Σημειώσεις και Πηγές στην κυρίιος έκθεση.) είναι μηδενικό στην πράξη.
This is. first, because social transfers are in creasingly subject to tax or social charges in a number of Member States and, accordingly, part of the expenditure incurred by government returns as tax or other receipts.
Λαμβάνο­ντας επίσης υπόψη τα έσοδα από έμμε­σους φόρους, καθώς οι δικαιούχοι ξοδεύουν τις παροχές που λαμβάνουν — που είναι περισσότερο παρεμφερή μεταξύ των χωρών — με αποτέλεσμα να μειοίνονται οι καθαρές δαπάνες για την κοινωνική προστασία σε 27% του ΑΕΠ στη Σουηδία και μεταξύ 23% και
Secondly, effective transfers can, in principle. be made through tax concessions or allowances as well as through benefit payments and, in this case, will show up as lower receipts rather than as expenditure. Estimating the scale of such so-called tax expenditures and the revenue generated by taxes on benefits is. however, fraught with difficulty.
25'/2% του ΑΕΠ στις υπόλοιπες 4 χώ­ρες.
The variation in these figures be tween Member States are broadly in line with relative levels of prosperity, as measured by GDP per head, and, therefore, reflect the ability of countries to support the expenditure con cerned.
Πρόκειται για πολύ μικρότερη διαφορά από ό,τι φαίνεται από τα με­γέθη ακαθάριστων δαπανών που ση­μειώνονται παράπονο}.
Nevertheless, it is evident that there are differences between countries with similar levels of prosperity in the implicit priority accorded to social protection.
Επιπλέον, σε καθαρούς όρους, το HB εκτιμάται ότι παρουσιάζει ελαφρά υψηλότερη δα­πάνη σε σχέση με το ΑΕΠ απ' ό,τι η Γερμανία και οι Κάτω Χο5ρες.
This, in turn, partly reflects differences in so cial characteristics (in the tendency for women to pursue working careers, for example, which is high in the Nordic countries and low in Italy), in the age structure of the population and in the degree of reliance on private provision (private pensions are included to varying ex tents in the ESSPROS data depending on the degree of social solidarity involved).
Αυτό οφείλεται, πρώτον, στο ότι οι κοινωνικές παροχές υπόκει­νται όλο και συχνότερα σε φορολογία ή σε κοινωνικές εισφορές σε ορισμένα κράτη μέλη, και, επομένως, μέρος της δαπάνης που βαρύνει την κυβέρνηση επιστρέφει σ' αυτήν υπό τη μορφή ει­σπράξεων από φόρους ή άλλα έσοδα.
Benefits in this case are confined to cash transfers and exclude benefits in kind, such as health care, though they include all private pensions.
Δεύτερον, είναι καταρχήν δυνατόν να χορηγηθούν παροχές, εκτός από την καταβολή επιδομάτων, και μέσω φορο­λογικών διευκολύνσεων ή φοροαπαλ­λαγών, οπότε εμφανίζονται μειωμένα τα έσοδα του δημόσιου τομέα και όχι
According to these data, social transfers amounted, on average, to just over 30% of net household income in the Union in 1993 (the Union here ex cludes Austria, Finland and Sweden
Είναι εντούτοις προφανές ότι υπάρχουν διαφορές και μεταξύ χωρών με ανάλογο επίπεδο ευημερίας λόγω της διαφορετικής προτεραιότητας που δίδεται σιωπηρώς στην κοινωνική προ­στασία.
So far as expenditure is concerned, social protection (as defined under the new ESSPROS to include social transfers, either in cash or in kind for welfare purposes, and health care) amounted to 287:7c of Union GDP in 1995.
Αυτό, με τη σειρά του, απηχεί εν μέρει διαφορές στα κοινωνικά χα­ρακτηριστικά (στην τάση raw γυναικών να επιδιώκουν επαγγελματική σταδιο­δρομία, π.χ., η οποία είναι έντονη στις σκανδιναβικές χώρες και περιορισμέ­νη στην Ιταλία), στην ηλικιακή σύνθεση του πληθυσμού και στο βαθμό αξιοπι­
This figure, however, varied markedly between Member States, ranging from 20% of GDP in Ireland. 21 % in Greece and Portugal and 22% in Spain, to 30% or more in France, the Netherlands and the three Nordic
Αυτές οι εκτιμήσεις αφορούν μόνο 5 κράτη μέλη και για ένα μόνο έτος (η Eurostat σχεδιάζει την ανάπτυξη ειδι­κών υποσυστημάτων σχετικά με τα α-
In a number of the countries, how ever, especially in those where social spending is high in relation to GDP, benefits are subject to tax and/or so cial charges, so that part of the money paid out by government comes back as receipts on the revenue side of the accounts.
Εκσυγχρονισμός της κοινωνικής προστασίας και προσαρμογή των συστημάτων στις αλλαγές δαπάνης για την κοινωνική προστασία στην Ένωση, ανερχόμενες σε 42'/2% του συνόλου το 1995, το οποίο ισοδυνα­ μεί προς το 12% του ΑΕΠ.
Modernising social protection and adapting systems to change which were not covered by the first waveoftheECHP).
Φινλανδία (10'/2% του ΑΕΠ), ενώ στην Ιρλανδία είναι μόλις 25% (5% του ενώ έπονται εκείνες της Ιταλίας, η ο­ποία βρίσκεται σαφώς κάτω από το μέσο όρο της Ένωσης από άποψη με­γεθών δαπάνης, με ποσοστό λίγο χαμη­λότερο από 33%.
liable to distort the comparative picture which emerges from the ESSPROS and ECHP data, though the amounts involved seem in most cases to be relatively small (though there are exceptions, such as the UK where tax relief on private pension contributions is important).
ΑΕΠ).
The pattern of social expenditure
Μια διεξοδικότερη εξέταση του σχετικού βάρους των κοι­νωνικών παροχών μπορεί να γίνει με βάση τα δεδομένα του Πάνελ Νοικοκυ­ριών της ΕΚ (ECHP) σχετικά με τις καθαρές παροχές που εισπράττουν τα νοικοκυριά.
While, in general, high unemploy­ment is often regarded as a primary cause of high levels of social spend­ing, in reality, transfers to the unem­ployed accounted for only 8% of total expenditure in the Union in 1995 (just under 27:7c of GDP) — less than spending on disability benefits and only a little higher than that on family allowances. Only in Belgium. Denmark.
2'/2% του ΑΕΠ), δαπάνη η οποία είναι μικρότερη από εκείνη για τα επιδόματα
Old­age pensions are by some way the largest item of social protection expenditure in the Union, accounting for 42'/2% of the total in 1995, equi­
Το πρότυπο της κοινωνικής δαπάνης
They were similar to the average in Denmark and the Netherlands, as they were in Spain, where, like Italy, the ratio of expenditure to GDP is relatively low, below average in Germany. Ireland.
Η μορφή των διακυμάνσειον μεταξύ των κρατών μελών διαφέρει από αυτί] που προκύπτει από τα μεγέθη για την ακαθάριστη δαπάνη σε σχέση με το ΑΕΠ.
The figure, however, varies from over 60% in Italy (157:7c of GDP) — far more than in any other Member State (but include some transfers allocated to other items in other countries) — to 32% > in Finland (107:7c of GDP) and only 257c in Ireland (57c of GDP). In the latter, this partly reflects the small proportion of the population above retirement age. just as the high figure in Italy reflects the opposite, though here the large numbers retiring early At the same time, such expenditure is only a very partial indicator of the costs of unemployment for systems of social protection.
Μόνο στο Βέλγιο, τη Δανία, τη Φινλαν­δία και τη Σουηδία, η δαπάνη για επι­δόματα ανεργίας ήταν σημαντικά
Part of spending under disability benefits, housing allowances and social exclu­sion is also, in practice, related to unemployment — or. more gener­ally, to job shortages — as is a large part of spending on early retirement