natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αλλά και σε ηλικίες κάτω TOJV 60 ετών, οι άνδρες που έχουν συνταξιοδοτηθεί είναι πολλοί — 17% της ομάδας ηλικιο« 55 éojç 59 ετο« στο σύνολο της Ένωσης το 1994, 32% στην Ιταλία, 29% στο Βέλγιο και 25% στη Γαλλία, όμως μόνο 4% στο Ηνωμένο Βασίλειο και 9% στην Ιρλανδία.
In practice, the analysis of old age pensions is particu­larly difficult since it is affected by a number of factors — both demographic and institutional. Not only do retirement ages differ between Member States, but there are a variety of different types of pension avail­able, including supplementary occupational ones.
Και πάλι το ποσοστό έχει σημειώσει αύξηση με την πάροδο του χρόνου στα περισσότερα κράτη μέλη.
Any one person in retirement might, therefore, be in receipt of more than one and sometimes several types. Ident­ifying the number of beneficiaries, even if complete information were to be available, gives rise to signifi­cant problems of over-counting.
Στην πράξη, η ανάλυση των συντάξεων γήρατος είναι ιδιαίτερα δυσχερής, εξ αιτίας του ότι επηρεάζεται από ένα αριθμό παραγόντων — τόσο δημογραφικών, όσο και θεσμικών.
Even below 60, significant numbers of men are retired — 17% of the 55 to 59 age group in the Union as a whole in 1994, 32% in Italy, 29% in Belgium and 25% in France, though only 4% in the UK and 9% in Ireland.
Αντίθετα, η παρούσα ανάλυση βασίζεται σε υπολογι­σμούς (που προκύπτουν από λεπτομερή πληθυσμιακά στοιχεία) του αριθμού των ατόμων με ηλικία ávoj του ορίου συνταξιοδότησης σε κάθε μία από τις χώρες, και συγχρόνως των ατόμων μικρότερης ηλικίας (από το όριο συνταξιοδότησης) που όμως δήλωσαν στην Έρευ­να Εργατικού Δυναμικού της Κοινότητας ότι έχουν ήδη συνταξιοδοτηθεί (για ολόκληρη την περίοδο, το όριο συνταξιοδότησης διατηρείται σταθερό σ' εκείνο που αναγνωριζόταν επίσημα το 1993), η δε δαπάνη των συντάξεων αναλύεται στα εξής δύο στοιχεία:
The analysis here is based instead on estimates (derived from detailed population data) of the number of people over retirement age in each of the countries plus the numbers below retirement age reporting in the Community Labour Force Survey that they have re­tired (retirement age is held constant over the period at the official age in 1993) and expenditure on pen­sions is decomposed into the following two elements:
Παρόμοιες δυσχέρειες απανκόνται και κατά την ανά­λυση των δαπανών για την ανεργία.
Analysing expenditure on unemployment involves similar difficulties.
Από τους καταγε­γραμμένους OJÇ ανέργους στα κράτη μέλη θα αποδειχθεί ότι δεν είναι όλοι επιλέξιμοι για τις ανάλογες παροχές.
Not all those recorded as unem­ployed in Member States will be eligible for benefit.
• το ποσοστό του συνόλου του πληθυσμού (Π) που θεoJρεíτaι επιλέξιμο για σύνταξη γήρατος (ΠΣΥΝ),
Moreover, the registered numbers of unemployed tend to differ markedly from the numbers complying with the official ILO definition of unemployment (in the the proportion of the total population (POP) entitled to oldage pensions (POPRET)
Κεφάλαιο 3 - Τάσεις Κοινωνικής Προστασίας και Χρηματοδότησης της με τρόπο ανάλογο προς εκείνο των συντάξεων γήρατος, λαμβάνοντας υπόψη τους εξής παράγοντες:
Chapter 3 - Trends in social protection and its financing sense of being available for work and actively seeking a job).
ΕΑΝ/ΑΕΠ = Π15-64/Π x ΠΕΝ/Π15-64 χ ΑΝ/ΠΕΝ χ (ΕΑΝ/ΑΝ)/(ΑΕΠ/Π)
Combining these factors produces the identity: UNB/GDP = POP15­64/POP χ POPACT/ POP15­64 χ UN/POPACT χ (UNB/UN)/ (GDP/POP)
Οικογενειακά Επιδόματα
Family benefits
• πληθυσμός εργάσιμης ηλικίας (15-64 ετών) σε σχέ­ση με το σύνολο του πληθυσμού (Π15-64/Π).
• working age population (15­64 years) in relation to total population (POP15­64/POP)
• ποσοστό συμμετοχής, ή ο ενεργός πληθυσμός σε σχέση με τον πληθυσμό εργάσιμης ηλικίας (ΠΕΝ/Π15-64).
• the activity rate, or active population in relation to population of working age (POPACT/ POP15­64) 15­64)
• εγγεγραμμένο ποσοστό ανεργίας, ή ο αριθμός των ανέργων σε σχέση με τον ενεργό πληθυσμό (ΑΝ/ΠΕΝ).
• the registered unemployment rate, or the number of unemployed in relation to active population (UN/POPACT)
Ως χαρακτηριστικό των πιθανών δικαιούχων οικογε­νειακών επιδομάτων ελήφθη ο αριθμός των παιδιών με ηλικία κάτω του επισήμου ορίου για την επιλεξιμότητα στα επιδόματα, που είναι τα 18 έτη σε όλα τα κράτη μέλη, με εξαίρεση τη Γερμανία (16), την Ιρλανδία (16), τις Κάτω Χώρες (17), την Πορτογαλία (15) και το Ηνωμένο Βασίλειο (16).
Potential recipients of family benefits have been taken as the number of children under the official age of eligibility for allowances, which is 18 in all Member States except Germany (16), Ireland (16), the Nether­lands (17), Portugal (15) and the UK (16).
Σε πολλές περιπτώσεις όμως γίνεται παραχώρηση προκειμένου για νέους που σπου­δάζουν με πλήρη παρακολούθηση, οι οποίοι, υπό ορι­σμένες περιστάσεις, μπορεί να είναι επιλέξιμοι για τις παροχές.
However, in many cases, concessions are made for young people in full­time education who are likely to be eligible for benefit in certain circumstances.
Κατά συνέπεια, οι εκτιμήσεις θα επηρεαστούν από τις διαφορές που παρουσιάζονται μεταξύ των κρα­τών μελών στον αριθμό των νέων που συνεχίζουν τις σπουδές τους πέραν από την κανονική ηλικία για την είσπραξη επιδομάτων.
The estimates, there­fore, will be affected by differences between Member States in the numbers remaining in education beyond the normal age for receipt of allowances.
Με το συνδυασμό των ανωτέρω παραγόντων έχουμε την ταυτότητα:
the average benefit received by each person unem­ployed in relation to GDP per head (UNB/UN)/(GDP/POP)
Αναλογία ανδρών 55-59 ετών οικονομικά μη ενεργών και συνταξιούχων στα κράτη μέλη, 1985 και 1994
Proportion of men aged 55­59 inactive and retired in Member States, 1985 and 1994
Αναλογία ανδρών 60-64 ετών οικονομικά μη ενεργών και συνταξιούχων στα κράτη μέλη, 1985 και 1994 inn
Proportion of men aged 60­64 inactive and retired in Member States, 1985 and 1994
% πλυθυσμού 55-59 ετών
_ % of population aged 55-59
.η« % πλυθυσμού 60-64 ετών
> /o of population aged 60-64
■ Συνταξιούχοι
■ Retired
GAoiTTol μη ενεργοί ■ Συνταξιούχοι
D Other inactive ■ Retired
Ε12
— o
Αριστερή ράβδος 1985. δεξώ ράβδος 1994
Loti bar 1985. fight bar 1994
Αριστερή ράβδος 19Θ5. δεξιά ράβδος 1994
Lett bar 1985, righi bar 1994
Πίνακας 4 — Ανάλυση των δαπανών για συντάξεις γήρατος
Table 4 -- Decomposition of expenditure on oldage pensions
Συνταξιούχοι (%σύνολο πληθυσμού)
People over retirement age (% total)
Πρόωρα συνταξιοδοτημένοι(% σύνολο πληθυσμού)
Expenditure per person (% GDP per head)
Δαπάνη κατά άτομο (% ΑΕΠ κατά κεφαλήν)
Early retirement (% total population)
Σύνολο Συνταξιούχων (% σύνολο πληθυσμού)
Total retirement (% total population)
Γερμανία 1993* περιλαμβάνονται τα νέο ομοσπονδιακά κρατίδια.
Oldage includes survivors, Germany 1993' includes the new Länder.
Πηγή: Eurostat, βάση δεδομένων ESSPROS, Δημογραφικές Στατιστικές και 'Ερευνα Εργατικού Δυνμικού (για την πρόωρη συνταξιοδότηση χρησιμοποιήθηκαν τα στοιχεία της ΕΕΔ του 1983 για να αντιπροσωπεύουν το έτος 1980).
Community Labour Force Survey (for early retirement the 1983 LFS
Κεφάλαιο 3 - Τάσεις Κοινωνικής Προστασίας και Χρηματοδότησης της
Chapter 3 ­ Trends in social protection and its financing
Δαπάνες ασθένειας ανά μόνιμο κάτοικο σε σχέση με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, 1980,1990 και 1993
Expenditure on sickness per resident in relation to GDP per head, 1980,1990 and 1993
% ΑΕΠ κατά κεφαλήν
% GDP per head
D εξαιρούνται τα νέα ομοσπονδιακά κρατίδια
D excludes new Länder above retirement age relative to total population than other Member States (only 11 '/:% in 1993) and fewer ap­parently taking early retirement.
Δαπάνες για παροχές αναπηρίας ανά άτομο 15-64 ετών ως ποσοστό του κατά κεφαλήν ΑΕΠ, 1980,1990 και 1993
Expenditure on invalidity benefits per person aged 15-64 in relation to GDP per head, 1980,1990 and 1993
0 » Ι ■!
0 'I ' ■' I ■!
Ι ■!
I ■!
Ι ■! [ ■!
I ■! ' ■' I ■!
Ι ■!
I Ml I ■!
Ι ■!
I ■! Q
D εξαιρούνται τα νέα ομοσπονδιακά κρατίδια
Includes occupational accidents and diseases; D excludes new Lander
Δυστυχώς, οι περισσότερες χώρες της Ένωσης διαθέτουν μόνο μέχρι το 1988 στοιχεία σχετικά με τη διάρθρω­ση των συντάξεων, όσον αφορά το ύψος των επικουρικών βοηθημάτων ("δεύτερος κίονας') σε σχέση με τις βασικές συντάξεις ('πρώτος κίονας'), καθώς και όσον αφορά τις πληρωμές κατόπιν ελέγχου των προσωπικών πόρων σχετικά τις δικαιωματικές πα­ροχές.
Unfortunately details of the structure of pensions in terms of the import­ance of supplementary payments ('second pillar') relative to basic pen­sions ('first pillar') and of means­tested payments relative to payments as of right are available only up to 1988 for most countries in the Union.
Τα υπόψη στοιχεία καταδει­κνύουν, κατά πρώτο λόγο, ότι η δυνατότητα ελέγχου των προσωπι-
These show, first, that there is only a limited degree of means­testing in this area — the main exception being Ireland — and that there was no general tendency for its importance to increase over the 1980s — only in Spain, Portugal and the Netherlands did any rise occur, and in the latter country, this was followed by a fall between 1988 and 1993 (Graph 19).
Πίνακας 5 — Ανάλυση των δαπανών για παροχές αναπηρίας, ανικανότητας, εργατικών ατυχημάτων και ασθενειών
Table 5 — Decomposition of expenditure on nvalidity, disability, occupational accidents and diseases
Επιδόματα (%ΑΕΠ)
Benefits (% GDP)
Δαπάνη κατ' άτομο (%ΑΕΠ κατά κεφαλήν)
Population Expenditure 15-64 per person (% total) (% GDP per head)
D 1993* περιλαμβάνονται τα νέα ομοσπονδιακά κρατίδια.
Note: D 1993" includes the New Länder.
Eurostat, βάση δεδομέ /ων ESSPROS και Δημογραφικές Στατιστικές.
Source: Eurostat, ESSPROS database and Demographic Statistics.
Αναπηρία: διάρθρωση των παροχών, 1980 και 1990
Invalidity: structure of benefits, 1980 and 1990
Ωστόσο, σε ολόκληρη την Ένωση, δεν παρατηρήθηκαν μεταβολές της δαπάνης στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας.
F 1981 ; Β, DK, GR, UK 1988; E 1989; left bar 1980, right bar 1990; D excludes new Lander
Δαπάνες για την ανεργία ανά εγγεγραμμένο άνεργο ως ποσοστό του κατά κεφαλήν ΑΕΠ, 1980,1990 και 1993
Expenditure on unemployment per registered unemployed in relation to GDP per head, 1980, 1990 and 1993
% ΑΕΠ κατά κεφαλήν
.,% GDP per head
Αναπηρία, ανικανότητα και εργατικά ατυχήματα ϋΤοποθέτηση, προσανατολισμός, επανεγκατόσταση
□ Placement, vocational guidance, resettlement ■ Unemployment
Β DK D GR Ε F IRL I L NL Αριστερή ράβδος 1980, μεσαία ρόβδος 1990, δεξιό ράβδος 1993.
Left bar 1980, middle bar 1990, right bar 1993; D excludes new Lander
Όμως, σ' αυτή την περίπτωση η αύξηση δεν ήταν ιδιαίτερα γενικευ­μένη. Στο Βέλγιο, τη Γερμανία, τη Γαλλία και το Λουξεμβούργο, η δα­πάνη το 1993 κυμάνθηκε σε κατώτερα επίπεδα από το 1980 ή έστω στα ίδια.
In terms of the structure of benefits, the prevalence of means­testing tended to increase over the 1980s, the only exceptions being Ireland, where it was already relatively high in 1980, Denmark, Greece and Luxembourg.
Πίνακας 6 — Ανάλυση των δαπανών για επιδόματα ανεργίας
Table 6 -- Decomposition of expenditure on unemployment benefits
Ποσοστό ανεργίας (%)
Unemployment rate
Επιδόματα ανεργίας (% ΑΕΠ)
Activity rate (%)
Δαπάνη κατ' άτομο (% ΑΕΠ κατά κεφαλήν)
15-64 (% total)
Πληθυσμός 15-64 (% συνόλου)
Unemployment benefits (% GDP)
Σημείωση: καθώς και κοινωνικής ασφάλισης των ανέργων.
Expenditure includes social assistance paid to the unemployed as well as social insurance benefiti .
Eurostat, βάση δεδομένων ESSPROS.
Source: Eurostat, ESSPROS database.
Το ποσοστό συμμετοχής αναφέρεται στους εργαζόμενους και τους εγγεγραμμένους άνεργους.
Activity rate relates to employed plus registered unemployed.
Τα στοιχεία για την Απασχόληση είναι από τους Εθνικούς Λογαριασμούς, εκτός της Ιταλίας, των Κάτω Χωρών και της Πορτογαλίας που τα στοιχεία είναι από την Έρευνα Εργατικού Δυναμικού της Κοινότητας.
Employment data are from National Accounts except for Italy, the Netherlands and Portugal where data are 'rom the Community Labour Force Survey.
Το ποσοστό ανεργίας αναφέρεται στους εγγεγραγραμμένους ανέργους (στοιχεία από την Eurostat, βάση δεδομένων SOCI).
Unemployment rate relates to registered unemployed (data from Eurostat, SOCI database).
Κεφάλαιο 3 - Τάσεις Κοινωνικής Προστασίας και Χρηματοδότησης της έως 64 ετών), το μέσο καταβαλλόμενο ποσό σε σχε'ση με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σημείωσε ελαφρά άνοδο κατά την περίοδο 1980-1993.
Chapter 3 - Trends in social protection and its financing per head over the Union as a whole to 35% (Graph 24).
Παράλληλα, στους κα­ταλόγους των ανέργων εγγράφονταν ολοένα και περισσότερα νέα άτομα που εισέπρατταν σχετικά χαμηλές παροχές.
In 1990, how­ever, the proportion of payments which were subject to means­testing was over 10% only in Belgium, Spain, France (where it was over 25%. higher than anywhere else in the Union), Ireland, Italy and the UK.
Καθώς τώρα μετριάζεται η άνοδος της ανεργίας, το μέσο επίπεδο παροχών ενδέχεται να σημειώσει νέα πτώση, όπως και στη δεκαετία του 1980.
In terms of average benefit levels, these vary significantly between Member States, from over 100% in the Netherlands in 1993, as noted above, to under 24% in Portugal and only 6% in Italy (though here the unemployed receive income support in other ways).
Η πτώση έγινε ιδιαίτερα αισθητή στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ενώ μεταξύ των ετών 1990 και 1993 η άνο­δος της ανεργίας συνοδευόταν σε πολλές περιπτώσεις από αύξηση της μέσης τιμής της παροχής — από 30% του κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ολόκληρη την Ένωση σε 35% (Σχήμα 24).
On the other hand, there was little tendency for supplementary benefits to increase in significance, the only countries where payments were of any size being the Netherlands (where they accounted for 30% of the total paid in 1990, though this was less than ten years earlier), Germany, Greece and France (where in each case they accounted for 7% or less of the total).
Η τελευταία αύξηση είναι εν μέρει αποτέλεσμα της απότομης διόγκωσης της ανεργίας αυτής καθεαυτής.
In general, differences in average levels are not closely related to variations in GDP per head.
Εφό­σον η αύξηση συνδεόταν με τη σημα­ντική διεύρυνση του αριθμού των ατόμων που εγγράφονταν στους κα­ταλόγους των ανέργων, και τα οποία συγκέντρωναν τις προϋποθέσεις για δικαίωμα υψηλότερων παροχών σε
In Luxembourg, which has by some way the highest GDP per head in the Union, the average benefit paid to the unemployed, as measured here, amounted to under 30% of GDP per head, below that of Greece, and in France, the country with the second highest GDP per head, only 36%, much the same as in Ireland. By con­trast, in Spain, which is among the poorer Member States, the average
Το μέσο επίπεδο παροχών παρουσιά­ζει σημαντικές διαφοροποιήσεις στα διάφορα κράτη μέλη.
The latter rise reflects in part the ef­fect of the steep increase in unem­ployment itself.
Ανεργία: διάρθρωση των παροχών, 1980 και 1992
Unemployment: structure of benefits, 1980 and 1992
Π Με έλεγχο πόρων m m m 11 00
°/ total oension 100 rrne
D Εφ'άπαξ ^Β ^m
D Meanstested ^ r-r-i m
Από την άλλη πλευρά, παρατηρήθηκε μικρή μόνο τάση αύξησης των επικου­ρικών παροχών, με μοναδικές χώρες όπου οι τελευταίες ανέρχολπαν σε αξιόλογα επίπεδα στις Κάτω Χώρες (30% των συνολικών παροχών κατά το 1990, λιγότερο όμως από δέκα χρό­νια πριν), τη Γερμανία, την Ελλάδα και τη Γαλλία (σε κάθε μία από τις οποίες οι επικουρικές παροχές αντι­στοιχούσαν με το 7% ή και λιγότερο του συνόλου TOJV παροχών).
The amount paid in unemployment compensation (social assistance as well as insurance benefits) rose relative to GDP in all Member States between 1980 and 1993, and most especially in the early 1990s (Table 6).
Το χορηγούμενο ποσό επιδομάτων α­νεργίας (κοινωνικών καθώς και ασφαλιστικών παροχιόν) αυξήθηκε ως προς το ΑΕΠ σε όλα τα κράτη μέλη μεταξύ TOJV ετών 1980 και 1993, κυ­ρίως στις αρχές της δεκαετίας του 1990 (Πίνακας 6).
Expenditure per person unem­ployed relative to GDP per head, however, declined throughout the Union, except in two Member States — the Netherlands, where it rose to over 100% of GDP per head, and Portugal, where though it rose signi­ficantly, it remained at a relatively low level (see Box above for a de­scription of the method of calcula­tion).
Η ανά άνεργο δα­πάνη σε σχε'ση με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ μειώθηκε όμως σε ολόκληρη
The fall was especially marked over the early 1980s and between 1990 and 1993, the rise in unemploy­ment was accompanied in many cases by an increase in the average level of benefit — from 30% of GDP
Πίνακας 7 ■ - Αναλυτική διάρθρωση των δαπανών για οικογενειακά επιδόματα
Table 7 — Decomposition of expenditure on family allowances benefit in 1993 was 74% of GDP per head (see Chapter 4 below for a de tailed analysis of unemployment re placement rates).
Οικογενειακά επιδόματα (% ΑΕΠ)
Children (% total population)
Παιδιά (% σύνολο πληθυσμού)
Family allowances (% GDP)
Δαπάνη κατ' άτομο (%ΑΕΠ κατά κεφαλήν)
Expenditure per person (% GDP per head)
Ως παιδιά ορίζονται αυτά που είναι κάτω του ορίου ηλικίας για την είσπραξη οικογενειακού επιδόματος.
Children, ire defined as those below age limit for receipt of family benefit.
Γερμανία 1993* περιλαμβάνονται τα νέα ομοσπονδιακά κρατίδια.
Germany 1993' includes new Länder.
Eurostat, βάση δεδομένων ESSPROS και Δημογραφικές Στατιστικές.
Source: Eurostat, ESSPROS database and Demographic Statistics.
Και στις τρεις περιπτώσεις, η αναλο­γία είναι σημαντικά υψηλότερη από ό,τι το 1980.
Family or child allowances are the only broad function to have experienced a reduction in expenditure relative to GDP since 1980, though even here, spending rose
Δαπάνες για οικογενειακά επιδόματα ανά παιδί σε σχέση με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, 1980,1990 και 1993
Expenditure on family benefits per child in relation to GDP per head, 1980, 1990 and 1993 between 1990 and 1993. This pattern of change was repeated in the ma­jority of Member States (Table 7).
Προσδιορίζεται ως παιδί εφόσον είναι κάτω από το όριο ηλικίας για την καταβολή επιδόματος
Child is defined as someone below age limit for receipt of benefit
Οικογένεια: διάρθρωση των επιδομάτων, 1980 και 1990
Family: structure of benefits, 1980 and 1990
D Με έλεγχο πόρων
I Basic benefit G Meanstested D Supplementary
0. . . . , % συνολικής σύνταξης ι ο ο
% total pension
Μολαταύτα, στην πλειονότητα των κρατών μελών (8 από τα 12), όπως και στο σύνολο της 'Ενωσης, τα μέσα επί­πεδα των παροχών αυξήθηκαν μετα­ξύ των ετών 1990 και 1993.
The only country experiencing a decline was Denmark — though in Belgium and Greece, they remained largely un­used (Graph 27).
Υπάρχουν σημαντικές διαφορές ως προς με τις μέσες τιμές των παροχών, ο δε μέσος όρος του επιδόματος για κάθε κατιόντα στη Δανία και το Λου­ξεμβούργο ανήλθε στο 15,5% του κα­τά κεφαλήν ΑΕΠ το 1993 και σχεδόν στο 13% στη Γερμανία και το Ηνωμέ­νο Βασίλειο, σε σύγκριση με 1% ή και λιγότερο στην Ισπανία και την Ελλά­δα.
In Spain, the UK and Ireland, the expansion in their use was substantial, and in the latter two countries, around 40% of spend­ing on allowances paid to support children was subject to means­test — the money being paid largely to the unemployed.
Αριστερή ράβδος 1980, δεξιά ράβδος 1990.
Left bar 1980, right bar 1990; D excludes new Länder
Δαπάνες για παροχές μητρότητας ανά γέννηση ζώντος τέκνου ως ποσοστό του κατά κεφαλήν ΑΕΠ, 1980,1990 και 1993
Expenditure on maternity benefits per live birth in relation to GDP per head, 1980,1990 and 1993
% κατά κεφαλήν ΑΕΠ 50 η 50
% GDP per head ι 50 su -
30 προσδιοριστούν τα επίπεδα των οικο­γενειακών παροχών.
GDP, declined slightly over the period 1980 to 1993.
Η μόνη χώρα που παρουσίασε συρρίκνωση της εφαρμογής αυτής ήταν η Δανία, ενώ στο Βέλγιο και την Ελλάδα ο έλεγχος εφαρμόστηκε ελάχιστα (Σχήμα 27).
This was at a time when the number of births ex­pressed as a proportion of total popu­lation fell (markedly so in Greece, Spain, Ireland and Portugal) or re­mained stable — the case in most Member States.
Στην Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, υπήρξε σημαντική διεύρυνση της εφαρμογής του ελέγ­χου.
In Denmark and Luxembourg, however, the birth rate increased over the period.
D εξαιρούνται τα νέα ομοσπονδιακά κρατίδια
D excludes new Lander
Οι δαπάνες για επιδόματα μητρότη­τας, ένα πολύ μικρό ποσοστό του ΑΕΠ, μειώθηκαν ελαφρά κατά την περίοδο 1980-1993.
Financing of social protection expenditure by source, 1980, 1990, 1993
Ο Λοιπά έσοδα Π Γενικές δημόσιες ■ Εισφορές ασφαλισμένου ■ Εργοδοτικές εισφορές
D Other receipts G General government ■ Protected person's contributions ■ Employers' contributions π
D εξαιρούνται τα νέα ομοσπονδιακά κρατίδια.
D excludes new Länder; left bar 1980, middle bar 1990, right bar 1993 social protection systems is just as much an aspect of divergence be­tween Member States as the pattern of expenditure.
Αριστερή ράβδος 1980, μεσαία ράβδος 1990, δεξιά ράβδος 1993
In 1993, whereas
Επιδόματα Μητρότητας (%ΑΕΠ)
Number of Expenditure
Αριθμός γεννήσεων (% σύνολο πληθυσμού)
Maternity benefits most countries in the Union funded their systems mainly from social in­surance contributions, in three coun­tries — Denmark, in particular, Ireland and the UK, general taxation played the predominant role (Graph 29).
Δαπάνη κατ' άτομο (%ΑΕΠ κατά κεφαλήν)
(% GDP) per person (% GDP per head) births (% total population)
Την περίοδο 1980-1993 όμως, υπήρξε έντονη τάση να δοθεί περισσότερη βαρύτητα στη χρηματοδότηση από τους φόρους, σε αντίθεση με τις ει­σφορές.
Within contributions, there was a parallel shift from levying charges on employers to levying them on em­ployees, the major motivation being to relieve pressure on labour costs at a time of high unemployment.
Το φαινόμενο εντάθηκε μετά το 1993.
On average, therefore, the proportion of contributions collected from em­ployers in the Union fell from 67'/:% in 1980 to 63'/:% in 1990 and to under 62% in 1993.
Συνολικά στην 'Ενωση, η αναλογία των φόρων στους συνολι­κούς πόρους αυξήθηκε από 27,5% σε 29,5%, και μόνο το Βέλγιο και οι Κά­τω Χώρες παρουσίασαν πτώση στη συμμετοχή των φορολογικιόν εσό­δων.
The reduction was common to most Member States, the only exception being Portugal, where employers' contributions rose markedly between 1990 and 1993 (from 68% of the total to almost 75%).
1993* περιλαμβάνονται τα νέα ομοσπονδιακά κρατίδια.
1993 ' includes the new Lander.
Eurostat, βάση δεδομένων ESSPROS και Δημογραφικές
Source: Eurostat, ESSPROS database and
Στατιστικές.
Demograph c Statistics.
Σχετικά με τις εισφορές, υπήρξε με­τατόπιση της οικονομικής επιβάρυν­σης από τους εργοδότες στους εργαζόμενους, πράγμα που οφείλο­νταν κυρίως στην προσπάθεια άμ­βλυνσης των πιέσεων στο κόστος εργασίας, σε εποχή υι_BAR_ιηλής ανεργίας.
These shifts in the relative reliance on different sources of funding have resulted in employers' contributions declining slightly in relation to GDP since 1980.
Συνεπώς, η μέση αναλογία των ει­σφορών των εργοδοτών στο εσωτερι­κό της 'Ενωσης μειώθηκε από 67,5% το 1980 σε 63,5% το 1990, ενώ το 1993 κυμάνθηκε σε επίπεδα χαμηλότερα
In relation to labour costs, however, they have tended to rise, reflecting the fall in labour costs relative to GDP (Graph 30). Only in the Netherlands were employers' contributions significantly lower
Εισφορές εργοδοτών και ασφαλισμένων ως ποσοστό του κόστους εργασίας, 1980,1990 και 1993
Employers' and protected person's contributions in relation to labour costs, 1980,1990 and 1993
% κόστους εργασίας
% labour costs
Όμως, οι εργοδοτικές εισφορές παρουσίασαν αυξητικές τά­σεις ως προς το κόστος εργασίας, πράγμα που οφείλεται στην πτώση του τελευταίου ως προς το ΑΕΠ.
At the same time, employees' con­tributions have shown an even more marked increase relative to labour costs, rising from 10'/2% to 14% be­tween 1980 and 1993.
Αριστερή ράβδος 1980, μεσαία ράβδος 1990, δεξιά ράβδος 1993
D excludes new Länder; left bar 1980, middle bar 1990, right bar 1993
Χρηματοδότηση και δαπάνες
Financing and expenditure
Στα περισσότερα κράτη μέλη, το σύνολο των εσόδων που διατέθηκαν για τη χρηματοδότηση των συστημάτων κοινωνικής προστασίας το 1993 υπερε'βη το σύνολο των δαπανών, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται το κόστος διαχείρισης, καθώς και εκείνο των παροχών και των υπηρεσιών.
In most Member States, total receipts to finance social protection systems in 1993 exceeded total expenditure, including the costs of administration as well as of benefits and services.