natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αυτό ισχύει ιδίως για τη Γαλλία, όπου οι ακαθάριστες αποδοχές είναι σχετικά χαμηλές, πολύ χαμηλότερες από αυτές που θα έπρεπε να υπάρχουν με βάσει το σχετικό επίπεδο του κατά κε­φαλήν εισοδήματος, και αυτό συμβαίνει γιατί οι συντελεστές του φόρου εισοδή­ματος είναι χαμηλότεροι και οι κοινω­νικές εισφορές των εργοδοτιόν υψηλό­τερες απ ' αυτές σε πολλές άλλες περιοχές της Κοινότητας (βλέπε παρακάτω).
However this narrowing between the richer and poorer coun­tries, which indeed is one of the primary objectives of Community policy, was more apparent in the 1970s than in the 1980s (Graph 53).
Ωριαίες Αποδοχές των Γυναικών ως % των Αποδοχών των Ανδρών στη Μεταποίηση στα Κράτη Μέλη
Hourly Earnings of Women as a % of Male Earnings in Manufacturing in the Member States
% των Αποδοχών των Ανορών
% Male Earnings
Σχετικές Αποδοχές Ανδρών και Γυναικών
Over the Community as a whole, men in manufacturing em­ployed in manual jobs earn on average around 25% more per hour than women.
Ωριαίο Κόστος Εργασίας (ECU) 1984
Hourly Labour Cost (ECU)
Η διαφορά που παρατηρείται μεταξύ των ημερομισθίων ανδρών και γυναικιόν παραμένει σημαντική στα περισσό­τερα κράτη της Κοινότητας, παρά τη νομοθεσία περί ισότητας των αποδο­χών.
There are, moreover, marked dif­ferences between Member States as regards the gap between male and female earnings (Graph 54).
Στην Κοινότητα στο σύνολο της, οι άνδρες που ασκούν χειρονακτικά επαγγέλματα στη βιομηχανία κερδίζουν την ώρα 25% περισσότερο κατά μέσο όρο από τις γυναίκες.
Where­as in Denmark and Italy, women working in manual jobs in manufac­turing were paid on average 85% of the hourly rate for men, and in France and Greece 80%, in the UK and Ireland they received less than 70% of the men's rate and in Luxem­bourg, less than 60% (though here because of the minute size of the manufacturing sector, women may be employed in entirely different types of job than men and the figures may not be representative of differentials in the rest of the econ­omy).
Τα διαθέσιμα στοιχεία δεν επιτρέπουν να εκτιμηθεί η σημασία της καθεμιάς απ'αυτές τις δύο πιθανές αιτίες ανισό­τητας.
However, in all countries ex­cept for Belgium, Greece and France, the relativity between the two narrowed much more in the
Κεφάλαιο 4 Μισθοί και Κόστος Εργασίας
Chapter 4 Wages and Labour Costs pension schemes, the UK being a notable example.
Αυτές οι εκτός μισθών δαπάνες παρου­σιάζουν σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των διαφόρων κρατών της Κοινότη­τας.
1970s than in the 1980s (Graph 54). Indeed in two countries, Denmark and the UK, the wage differential between men and women in manu facturing actually widened between 1979 and 1988.
Ανάλογα, αυτό που ενδιαφέρει τους ερ­γαζομένους δεν είναι οι ακαθάριστες αποδοχές τους αλλά το συνολικό πραγ­ματικό εισόδημα τους από την εργασία τους.
This is simply a general illustration of the principle that the ultimate incidence of a tax - i.e. who finally bears the cost - may have little to do with on whom or what the tax is imposed.
Μέρος αυτού του εισοδήματος θα έχει τη μορφή π.χ. δικαιωμάτων συντα­ξιοδότησης και δυνατότητας απολαβής διαφόρων παροχών.
In other words, the ultimate incidence of both employers' contributions and personal income tax is on employees and not employers.
Τα τελευταία 20 χρόνια, φαίνεται να περιορίζεται η διαφορά μεταξύ ημερομι­σθίων ανδρών και γυναικών.
The effect of adding nonwage costs to wage costs is to change significantly the relative levels of costs of employment between Member States.
Στη μετα­ποίηση, το μέσο ωρομίσθιο των γυναι­κών αυξήθηκε πολύ περισσότερο από ότι των ανδρών σε όλα τα Κράτη Μέλη από το 1973 και εξής.
Whereas Denmark has the highest level of average gross earn ings for manufacturing workers in the Community, in terms of the overall costs of employment it ranks only fifth - below France which, as noted above, has relatively low rates of pay in manufacturing.
Πάντως,σε όλες τις χώρες εκτός από το Βέλγιο, την Ελ­λάδα και τη Γαλλία, η σχετική διαφορά αυτή μειώθηκε πολύ περισσότερο στη δεκαετία του '70 από ότι στη δεκαετία του '80 (Σχ.54).
Clearly, so far as employers are con cerned, it is the total costs of employment rather than the gross earnings of their employees which are important when it comes to de cisions on expanding/contracting their labour force. Total employ ment costs are also important when deciding on rates of pay.
Αυτές οι διαφορές αντικατοπτρίζουν σε μεγάλο βαθμό διαφορές στη μέθοδο χρη­ματοδότησης του συστήματος κοινωνι­κής ασφάλισης και στην οργάνωση της συνταξιοδότήσς.
Wages represent only one element of the labour costs incurred by employers when taking on workers. Employers also have to pay various additional amounts in the form of social security contributions to the state, contributions to public and private pension schemes on behalf of their employees and holiday pay, as well as certain payments in kind.
Το Ηνωμένο Βασίλειο απο­τελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της παραπάνω περίπτωσης.
These are voluntary as well as statutory obligations, although in practice there may be little effective difference between the two since employers, if they are to attract and retain labour, are likely to have to conform to conventional practices.
Κόστος Εργασίας Μη Συμπεριλαμβανόμεν o στους Μισθούς
There are marked differences in the scale of these nonwage costs across the Community.
Συνεπώς από τα παραπάνω προκύπτει ότι δεν έχει και μεγάλη σημασία για την απασχόληση το αν τα προγράμματα κοι­νωνικής πρόνοιας χρηματοδοτούνται μέσω της γενικής φορολογίας ή μέσω κοινωνικών εισφορών, ή το πόσο σημα­ντικές είναι οι εκτός μισθών παροχές.
In recent years, there has been some debate in the Community on the level of employers' contributions which, in some quarters, have been termed a tax on employment. It has sometimes been argued that one way of increasing employment would be to reduce this tax on the grounds that it would then reduce the costs of hiring people.
Αυτό είναι απλώς ένα γενικό παράδειγ­μα του κανόνα ότι η τελική επίπτωση της φορολογίας-δηλαδή το ζήτημα ποι­ον τελικά βαρύνει το κόστος-μπορεί να μην έχει και μεγάλη σχέση με το σε ποιον ή σε τι επιβάλλεται η φορολογία.
However, while this is true in some trivial sense, if there is simply a shift from employers' contributions to some other form of tax or if it is associated with a lowering of real benefits, it is unlikely in itself to alter the overall costs of employment and therefore unlikely to change the total numbers employed.
Με άλλα λόγια, η τελική επίπτιυση τόσο τιον εισφορών των εργοδοτών όσο και του προσωπικού φόρου εισοδήματος κατα­λήγει στους εργαζομένους και όχι στους εργοδότες.
The only way it would do so is if it led to some misperception on the part of either employers or employees of the real cost being incurred, or of the real wage on offer, which is always con ceivable especially in the short-term.
Βρίσκεται δηλαδή κάτω από τη Γαλλία, στην οποία, όπως αναφέρθη­κε παραπάνω, η αμοιβή τιον εργαζομέ­νων στη μεταποίηση είναι σχετικά χα­μηλή.
Equally, employees are unlikely to be any better off if social welfare schemes are funded from employers' con tributions rather than general taxation, since it only means that on the one hand they have to pay higher taxes out of their gross earn ings and, on the other, that employers cannot afford to pay such high levels of gross wages.
Το ημερομίσθιο αντιπροσωπεύει μόνο ένα στοιχείο του κόστους εργασίας που βαρύνει τους εργοδότες όταν προσλαμ­βάνουν εργαζόμενους.
These differences reflect, to a large extent, variations in the method of financing the social security system and of organising pensions. In countries with high nonwage costs, the system of social welfare and income support is funded more through employers' contributions than elsewhere and the public sector tends to be heavily involved in managing pension schemes.
Είναι σαφές επομένως ότι αυτό που ενδιαφέρει τους εργοδότες,όταν τίθεται θέμα αυξήσεως ή μειώσεως του εργατι­κού δυναμικού που απασχολούν, είναι το συνολικό κόστος απασχόλησης πε­ρισσότερο παρά οι ακαθάριστες αποδο­χές των υπαλλήλων τους.
The implication of this is that it is not very important for employment how social welfare schemes are funded, whether through general taxation or social contributions, and
Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει αρκε­τές συζητήσεις στην Κοινότητα σχετικά με το επίπεδο των εισφορών που κατα­βάλλουν οι εργοδότες και οι οποίες έχουν χαρακτηριστεί από μερικούς κύ­κλους ιος φορολογία επί της απασχολή­σεως.
Including nonwage costs with wages is necessary in order to see how the cost of employment has changed in the Community over the recent past.
Εχει προβληθεί κατά καιρούς το επιχείρημα ότι ένας τρόπος αυξήσεοις της απασχόλησης θα ήταν να μειιοθεί αυτή η φορολογία,με την αιτιολογία ότι σ'αυτή την περίπτιοση θα μεκονόταν το κόστος πρόσληψης εργατικού δυναμι­κού.
In real terms, the total cost of employing someone (i.e. in cluding nonwage costs along with wages) increased at a much slower rate during the 1980s than in the 1970s. Between 1970 and 1979, real
Μεταβολές στην Πραγματική Αποζημίωση ανά Απασχολούμενο και στην Παραγωγικότητα Εργασίας στα Κράτη Μέλη
Changes in Real Compensation per Employee and Labour Productivity in the Member States
Μέση Ετήσια Μεταβολή πλώς μια μετατόπιση από τις εισφορές που καταβάλλουν οι εργοδότες σε κά­ποια άλλη μορφή φορολογίας ή αν αυτή συνδεθεί με κάποια μείωση των πραγ­ματικοί παροχών,είναι απίθανο ότι το συνολικό κόστος απασχόλησης θα μετα­βληθεί από μόνο του και επομένως είναι απίθανο να μεταβληθεί και ο συνολικός αριθμός το)ν εργαζομένων.
Labour Productivity compensation per employee in in­dustry (i.e. wages plus other costs, using the average price of GDP to adjust the nominal figures) in­creased at an average rate of 45% a year in the Community as a whole, due partly to wage rises, partly to increases in social contributions and other nonwage costs.
Ο μόνος τρόπος που θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο είναι εάν είτε οι εργοδότες είτε οι εργαζόμενοι δεν αντιλαμβάνονταν πλήρο > ς το πραγματικό υφιστάμενο κόστος,ή το πραγματικό προσφερόμενο ημερομίσθιο, πράγμα που είναι πάντοτε πιθανό, ιδίως βραχυπρόθεσμα.
There were, however, significant differen­ces between Member States, with Belgium showing an annual rise of almost 9% a year and the Nether­lands a rise of almost 7%, while in Italy and the UK the annual rate of increase averaged less than 4%.
Μεταβολές στο Κόστος Απασχόλησης
For six of the Member States (no data are available for Spain, Portugal or Greece), the growth rates were within 12% of each other (Graph 56).
Είναι απαραίτητο να συμπεριληφθεί το μη μισθολογικό κόστος στο ημερομίσθιο προκειμένου να φανεί η μεταβολή του κόστους απασχόλησης στην Κοινότητα τα τελευταία χρόνια.
For all countries during the 1970s, the rate of increase in compensation per employee was greater than the growth in labour productivity (measured by output per head), in some cases - Belgium, Luxembourg and the Netherlands - significantly so.
Υπήρχαν όμως σημαντικές διαφο­ρές μεταξύ των Κρατών Μελών.
This implies that the cost of em­ployment over this period was rising faster than the apparent con­tribution of labour to value-added.
Για όλες τις χώρες στη δεκαετία του ' 70, το ποσοστό αυξήσειος της αποζημίιοσης
In marked contrast to the 1970s, all countries experienced a slower rate of growth in real compensation per employee than in labour productiv­ity, in a number of cases the difference being substantial (2% a
Μεταβολές στο Ονομαστικό Κόστος Εργασίας ανά Μονάδα
Changes in Nominal Unit Labour Costs in National Currencies and in ECU in the Member States
Μέση Ετήσια Μεταβολή
Average Annual % Change year or more).
Η κατάσταση στη δεκαετία του ' 80 ήταν αρκετά διαφορετική.
The 1980s therefore saw a marked reduction in the costs of employment relative to the con­tribution of labour to value-added.
Ο ρυθμός αυξήσε­ως της μέσης αποζημιώσεως ανά εργα­ζόμενο σε πραγματικούς όρους μεταξύ 1979 και 1987 ήταν μικρότερος από 2% ετησίως στο σύνολο της Κοινότη­τας.
The effect in many cases was to off­set the tendency over the preceding decade for wages to increase in ex­cess of productivity and to restore the relativity between the two to close to what it had been in 1970.
Σε έντονη αντίθεση με τη δεκαετία του 1970, σε όλες τις χώρες σημειώθηκε βρα­δύτερος ρυθμός αυξήσεως της πραγμα­τικής αποζημιώσεως ανά εργαζόμενο α­πό το ρυθμό αυξήσεως της παραγωγικό­τητας και μάλιστα σε ορισμένες περι­πτώσεις η διαφορά ήταν σημαντική (2% ετησίως ή και περισσότερο).
Combining compensation of em­ployees and output per head gives labour costs per unit of output, i.e. the proportion of the value of a unit of output which is absorbed by the cost of the labour required to pro­duce it. To make meaningful comparisons between countries, some adjustment has to be made for the differential importance of selfemployment, since the income going to the self-employed is not included as part of employees' compensation.
Επομένως στη δεκαετία του 1980 σημειώθηκε ση­μαντική μείαιση του κόστους απασχόλη­σης σε σχέση με τη συμβολή της εργασίας στην προστιθέμενη αξία.
The usual adjustment is to assume that the average income received by the self-employed, and by nonwaged family helpers, is the same as the average compensation per employee.
Αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις ήταν να αντι­σταθμιστεί η τάση που είχε κυριαρχήσει την προηγούμενη δεκαετία σύμφωνα με την οποία οι μισθοί αυξάνονται γρηγο­ρότερα από την παραγιογικότητα και να αποκατασταθεί η μεταξύ τους σχέση στο επίπεδο που υπήρχε το 1970.
This may not be the case in practice, however, though it is arguable that whatever the actual income earned by the self-employed it should correspond broadly with wages paid to employees for similar work. If it is less, which seems often to be the case, then the self-em­ployed are seemingly receiving less than they could get if they were employed.
Η Αύξηση του Κόστους Εργασίας ανά Μονάδα Προϊόντος στη Βιομηχανία
In the case of industry examined below, where self-em­ployment is not generally important, this adjustment matters less than in agriculture and ser­vices.
Αναπροσαρμογή του Κόστους Εργασίας: Ορισμός
Adjusted Labour Costs: Definition
Στα στοιχεία των εθνικών λογαριασμών που αφορούν την αποζημίωση των εργαζομένων δεν περιλαμβάνεται το εισόδημα των αυτοαπασχολούμενων ή οι αποδοχές που καταβάλλονται ανεπίσημα στα μη αμοιβόμενα συμβοηθούντα μέλη οικογένειας.
In the 1970s, unit labour costs in industry measured in national cur­rencies rose in six of the Member States by between 6 and 9% a year in nominal terms (Graph 58). In Ire­land, Italy and the UK, the rise was close to 15% a year (no data are available for Spain, Portugal and Greece).
Κατά συνέπεια,το εμφανιζόμενο κόστος εργασίας υποεκτιμάται κατά το μάλλον ή ήττον.
Measured in terms of ECU, however, the rates of increase were remarkably similar, at 9­10% a year, though the rise was slightly lower in Italy, despite its high rate of inflation.
Μολονότι η σημασία αυτών των δύο ομάδων είναι πολύ μικρότερη στη βιομηχανία από ότι στη γεωργία και τις υπηρεσίες, έχει εν τούτοις κάποια σπουδαιότητα και, εφόσον ποικίλλει μετα­ξύ των Κρατών Μελών, διαστρεβλώνει οποιεσδήποτε συγκρίσεις.
Consequently, they will tend to understate actual labour costs to varying extents. Although the im­portance of these two groups is much less for industry than for agriculture or services, it is nevertheless of some significance and since it varies as between Member States, it tends to distort any comparison which is made.
Η μέθοδος που χρησιμοποιείται για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα αυτό είναι μια προσαρμογή κατά την οποία πολλαπλασιάζονται τα στοιχεία που δημοσιεύ­ονται για την αποζημίωση των εργαζομένων με το λόγο που προκύπτει από τη συνολική απασχόληση στον τομέα αυτό προς τον αριθμό των μισθωτών.
To adjust for the problem, the method used is to multiply the published figures for compensation of employees by the ratio of total employment in the sector to the numbers of wage and salary earners.
Αυτό ισοδυναμεί με την παραδοχή ότι οι αυτοαπασχολούμενοι και άλλοι εργαζόμενοι στον εν λόγω τομέα έχουν το ίδιο μέσο εισόδημα από την εργασία τους με τους μισθωτούς εργαζόμενους.
This is equivalent to assuming that the self­employed and other workers in the sector receive the same average income from employment as wage and salary earners.
Μολονότι αυτό στην πράξη μπορεί να μην ισχύει,δίνει εν τούτοις μία λογική εκτίμηση του κόστους ευκαιρίας των αυτοαπασχολουμένων κλπ. που εργάζονται στον συγκεκριμένο τομέα και επομένως μία λογική εκτίμηση του κόστους εργασίας.
Although this may not be true in practice, it nevertheless gives a reasonable estimate of the opportunity costs involved in these groups working in the sector concerned and therefore a reasonable estimate of labour costs.
Αν είναι μικρότερο, πράγμα που φαίνε­ται να συμβαίνει συχνά, τότε οι αυτοα­πασχολούμενοι κερδίζουν προφανώς λιγότερα από όσα θα κέρδιζαν αν εργά­ζονταν ως μισθωτοί.
However, although the difference in the rate of increase between Member States measured in national currencies narrowed over this period, the difference in terms of ECU widened.
Προσαρμοσμένο Κόστος Εργασίας ανά Μονάδα Προϊόντος στη Βιομηχανία στα Κράτη Μέλη 1970,1979,1987
Adjusted Unit Labour Costs in Industry in the Member States 1970,1979,1987
Προσαρμοσμένο Κόστος Εργασίας ανά Μ.II
Adjusted Unit Labour Cost
Στη δεκαετία του ' 70, το ποσοστό αυξή­σεως του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος στον τομέα της βιομηχανί­ας,υπολογισμένο σε εθνικό νόμισμα και σε εξ από τα Κράτη Μέλη, ήταν μεταξύ 6 και 9% ετησίως σε ονομαστικούς όρους (Σχ.58).
There is little sign of any relation­ship between increases in national currency terms and increases when measured in ECU, so that those countries with relatively large rises in unit labour costs did not gener­ally suffer a deterioration in labour cost competitiveness as a result.
Στην ΟΔΓ και στη Δανία, η αύξηση ήταν περίπου 6% ετησίως μεταξύ 1979 και 1987. Στο Βέλγιο και στην Ισπανία, ήταν λιγότε­ρη από 2% ετησίως.
Unit Labour Costs and Trade Performance which data are available) varied from just over 70% of value­added in Belgium and Denmark to under 60% in Spain and Ireland and under 50% in Portugal (Graph 60).
ημερομισθίων πράγμα που μπορεί να αντικατοπτρίζει την προφανή τάση του κόστους εργασίας ανά μονάδα να είναι υψηλότερο στις πλέον προηγμένες οικο­νομίες από ότι στις λιγότερο αναπτυγ­μένες.
productivity was comparatively high, which more than offset the high rate of increase in average wages, illustrating the importance of focussing on unit labour costs.
Και στις δύο χώρες όμως σημει­ώθηκαν σχετικά χαμηλές αυξήσεις του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊό­ντος (Σχ.59).
In all countries, labour costs in­creased relative to value­added during the 1970s, with a corre­sponding shift in the distribution of industrial income from profits to la­bour.
Ο λόγος ήταν ότι και στις δύο χώρες η αύξηση της παραγωγικότη­τας εργασίας ήταν σχετικά υψηλή, γεγο­νός που αντιστάθμισε και με το παρα­πάνω το υψηλό ποσοστό αυξήσεων των μέσων ημερομισθίων, αποδεικνύοντας έτσι ότι αυτό που έχει σημασία είναι το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊό­ντος.
Between 1979 and 1987, and again in all countries, labour costs declined relative to value­added and, consequently, there was a shift from wages back to profits.
Οταν μια οικονομία επιτυγχάνει υψηλά κέρδη παραγωγικότητας στη βιο­μηχανία, τα ημερομίσθια μπορεί να αυ­ξάνονται σχετικά γρήγορα χωρίς να ε­πιδεινώνεται η ανταγωνιστικότητα κό­στους που αυτή παρουσιάζει.
In all but three member states, Belgium, the FRG and Luxembourg, the effect of this decline was to reduce real unit labour costs below the level of 1970, implying that the share of profits in value­added was in most cases higher in 1987 than it had been 17 years earlier.
Δεν φαίνεται να υπάρχει ιδιαίτερη σχέ­ση μεταξύ των αυξήσεων όταν αυτές υπολογίζονται σε εθνικό νόμισμα και όταν υπολογίζονται σε ECU.
Differences in levels of unit labour costs across the Community corre­spond by and large to differences in wage levels, which may reflect the apparent tendency for unit labour costs to be higher in more developed than in less developed economies.
Σχετικό Κόστος Εργασίας ανά Μονάδα Προϊόντος στη Βιομηχανία
Just as wages are only one element of labour costs, costs of production are only one element in the compe­titive process.
Οι διαφορές επιπέδων του κόστους ερ­γασίας ανά μονάδα προϊόντος στην Κοινότητα αντιστοιχούν σε γενικές γραμμές στις διαφορές επιπέδων των
Non­cost factors, like the design of a product, its relia­bility and performance, can be equally if not more important and are likely to become increasingly relevant as real income grows and people can afford to become more selective and discriminating in what they buy.
Επιπλέον, υπήρχαν μερικές σημαντικές διαφορές μεταξύ του ποσοστού αυξήσε­ως του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος και του ποσοστού αυξήσεως των μέσων αποδοχών.
Competitiveness is an intangible concept which it is hard to measure ex ante, but which can be measured ex post in terms of trade performance.
Η Ιρλανδία και η Ισπανία για παράδειγμα ήταν μεταξύ των χωρών με το υψηλότερο ποσοστό αυξήσεως των ωρομισθίων υπολογισμένων σε ECU στη δεκαετία του '80
A reasonable in­dicator of relative trade performance for Community coun­tries is the movement in their shares of the Internal Market in manufactured goods, i.e. of intra­Community exports.
% επί των Συνολικών ενδο-Κοινοτικών Εξαγωγών
% Total ¡ntra-community exports
Σε όλες τις χώρες το εργασιακό κόστος αυξήθηκε σε σχέση με την προστιθέμενη αξία στη δεκαετία του '70, ενώ σημειώ­θηκε αντιστοίχως μετατόπιση στην κα­τανομή του βιομηχανικού εισοδήματος από τα κέρδη στο εργατικό δυναμικό.
In the 1970s, the countries which expanded their share of intra­Com­munity trade in manufactures most were Spain, Ireland and Italy (Graph 61).
Μεταξύ του 1979 και του 1987, πάλι σε όλες τις χώρες,το κόστος εργασίας μει­ώθηκε σε σχέση με την προστιθέμενη αξία και, κατά συνέπεια, υπήρξε αντί­στροφη μετατόπιση από τους μισθούς στα κέρδη.
While Italy experienced the lowest rise in unit labour costs over this period, Ireland had one of the highest increases (no data are available for Spain).
Για όλα τα Κράτη Μέλη ε­κτός από τρία, το Βέλγιο, την ΟΔΓ και το Λουξεμβούργο, το αποτέλεσμα αυτής της μειώσεως ήταν να πέσει και το πραγματικό κόστος εργασίας ανά μονά­δα προϊόντος σε επίπεδα κατώτερα του 1970.
In the 1980s, Italy, Ireland and Spain again in­creased their share of intra­Com­munity exports of manufactures as did the FRG.
Αυτό σημαίνει ότι το μερίδιο τιον κερδών στην προστιθέμενη αξία ήταν στις περισσότερες περιπτώσεις υψηλό­τερο το 1987 από ότι 17 χρόνια νωρί­τερα.
Though the rise in unit labour costs was relatively low in Spain and Ireland, it was relatively high in both the FRG and Italy.
Κόστος Εργασίας ανά Μονάδα Προϊόντος και Απόδοση του Εμπορίου
Moreover Belgium, which showed the smallest increase in unit labour costs over this period, experienced a decline in its trade share.
Ακριβώς όπως οι μισθοί συνιστούν ένα μόνο στοιχείο του κόστους εργασίας, έτσι και το κόστος παραγωγής αποτελεί ένα μόνο στοιχείο της ανταγωνιστικής διαδικασίας.
In general, therefore, the relation­ship between unit labour costs and the movement in export shares is
1000 ECU ανά απασχολούμενο
1000 ECU per employee
■ Η □
■ Agriculture Π Industry Π Services
Κόστος Εργασίας ανά Μ.Π.
Unit Labour Cost
Υπηρεσίες
Π Services
Τα μέσα ημερομίσθια διαφέρουν τόσο μεταξύ τομέων όσο και μέσα στον ίδιο
In services the relativities be­tween Member States are similar to those in industry, but this is not true of agriculture (Graph 63).
Αποζημίωση ανά Απασχολούμενο στους Κλάδους της Μεταποίησης στα Πέντε Μεγαλύτερα Κράτη Μέλη
Compensation per Employee in Manufacturing Sectors in the Five Largest Member States
Π.Χημικά προϊόντα Δ.Εξοπλισμός γράφεit Ζ.
Mineral extraction Metal products & machinery Chemicals Office equipment course, is impossible and reflects the fact that the self­employed and non­waged employees work for con­siderably less than the average wage in agriculture.
Μέσα μεταφορών Θ.Λοιπά προϊόντα μεταποίησης
Transport equipment Other manufacturing products
Εξόρυξη Γ.Προιοντα μετάλλου και μηχανήματα Ε.Ηλεκτρικά είδη ΙΙ.Τοόιι um, ποτ«, καπνό: τον τομέα δραστηριότητας στην Κοινό­τητα.
A comparison of wages in different industries within manufacturing reveals some similarity in the pat­tern of relativities between Member States.