natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ως αποτέλεσμα, μόνο στις Κάτω Χώρες — όπου το ποσοστό έφθανε το 63% — εκτός από τις τρεις χώρες που αναφέρονται παραπάνω, σημαντική πλειονότητα των ανέργων προσέφυ­γε στις δημόσιες υπηρεσίες απασχόλησης για την εύρεση εργα­σίας.
In most countries, apart from Belgium and the Netherlands, where the figure was close to 10%, the proportion using these as their main method of job search was around 2% or less in 1992.
Στο Βέλγιο, το ποσοστό αυτό ήταν κάτω από 40%, στο HB και την Πορτογαλία γύρω στο 30%, στην Ιρ­λανδία κάτω από 20% και στην Ελλάδα κυμαινόταν στα χαμηλά επί­πεδα του 8%.
Although there is a general tendency for more women than men to use private agencies — only in Denmark and Italy was the propor­tion of men higher than for women — the relative numbers doing so were still small.
Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι στις χώρες αυτές οι δη­μόσιες υπηρεσίες απασχόλησης δεν χρησιμοποιούνται ως μέθοδος εύρε­σης εργασίας, αλλά μόνο ότι δεν αποτελούν την κύρια μέθοδο.
Private employment agencies, which have developed rapidly in a number of Member States, therefore, seem to cater pre­dominantly for people who are already in employment rather than those who are unemployed.
174 Ποσοστό των ανέργων που χρησιμοποιεί άλλες μεθόδους ως κύρια μέθοδο αναζήτησης εργασίας στα κράτη μέλη, 1992
174 Proportion of unemployed using other means as main method of job search in the Member States, 1992
D Φίλοι, συγγενείς
Friends, relatives
Μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των ανέργων σε κάθε κράτος μέλος βασί­ζεται πρωτίστως σε ιδιωτικές υπηρεσίες απασχόλησης για την εύρε­ση εργασίας.
Of the other, less formal, methods of job search, looking through news­paper advertisements or placing an advert is the most widely used across the Community as a whole. There are, however, wide variations be­tween Member States.
Στις περισσότερες χώρες, με εξαίρεση το Βέλγιο και τις Κάτω Χώρες, όπου το ποσοστό κυμαί­νεται γύρω στο 10%, το 1992 το ποσοστό των ανέργων που χρησιμο­ποίησε αυτές τις ιδιωτικές υπηρεσίες ως κύρια μέθοδο αναζήτησης εργα­σίας ήταν γύρω στο 2% ή λιγότερο.
In the UK and Ireland, over 40% of the unemployed used newspapers as the main means of finding work, and in Belgium and Luxembourg, over 25%, whereas in Portugal and Denmark, where there was also a minority of the unem­ployed using employment offices, the proportion was only around 15% (Graph 174).
Παρ' όλο που υπάρχει μία γενική τά­ση ο αριθμός των γυναικοίν που χρησιμοποιεί τις ιδιωτικές υπηρεσίες να είναι μεγαλύτερος απ' ό,τι των αν­δρών — μόνο στη Δανία και την
In all Member States, a higher pro­portion of women used newspapers as their main method of job search in 1992 than men — the difference being most marked in the UK and Ireland, where in each case more than half of all the women unem­ployed (56% in the UK) relied
Κεφάλαιο 7 Ανεργία και πολιτική για την αγορά εργασίας λύ πάνω από το 50% των ανέργων — 55% στην Πορτογαλία και 70% στην Ελλάδα — προσέφευγαν σε ερ­γοδότες ή άτομα που γνώριζαν προκειμένου να βρουν εργασία.
Chapter 7 Unemployment and labour market policy principally on newspapers to find work.
οπού μια μειονότητα άνεργων τις χρησιμοποιούσε ως κύριο μέσο ανα­ζήτησης εργασίας απ' ό,τι στην Ισπανία ή την Ιταλία όπου στις υπηρεσίες αυτές προσέφευγε η πλειο­νότητα των ανέργων.
ting those who cannot find work or, more pro-actively, increasing their employability, amounted, in total, to around 3% of Community GDP in 1992 for the Member States taken together. Over half of this sum went on paying income support to the unemployed and another 10% on funding early retirement schemes, aimed at encouraging older people to stop working so as to increase the jobs available for younger people (Graph 175).
Ιταλία το ποσοστό των ανδρών ήταν υψηλότερο από εκείνο των γυναι­κών — οι σχετικοί αριθμοί ήταν και πάλι χαμηλοί.
used at all by most of those looking for work in these latter countries. It is possible that they were used ex tensively as a secondary means in many.
Συνεπώς, οι ιδιωτικές υπηρεσίες εύρεσης εργασίας, που ανα­πτύχθηκαν γρήγορα σε ορισμένα κράτη μέλη φαίνεται ότι μεριμνούν κυρίως για τα άτομα που έχουν ήδη εργασία παρά για τους ανέργους.
Moreover, it is also possible that many of the unemployed in these countries took advantage of the valuable support provided by the public services in many countries, in the form of counselling and help in job applications, even if they relied on other avenues to find a job.
Παρ' όλο που υπάρχουν ορισμένες διαφορές στα ποσοστά των ανδρών και των γυναικών που χρησιμο­ποιούν αυτές τις δύο μεθόδους ως κύρια μέσα αναζήτησης εργασίας, οι διαφορές αυτές δεν είναι μεγάλες ούτε κυμαίνονται συστηματικά μεταξύ χωρών.
Indeed the figures for expenditure on these per person unemployed was higher in 1992 in Belgium and the UK, for example, where a minority of the unemployed used them as the main means of job search, than in Spain or Italy where the majority did so (see below).
Παρ' όλο που δεν υπάρχουν δεδομένα σε πλήρως συγκρίσιμη βάση για τα προηγούμενα έτη (η μορφή των ερω­τήσεων που υποβλήθηκαν άλλαξε στην ΕΕΔ του 1992), είναι εμφανές ότι η χρήση των δημόσιων γραφείων απασχόλησης μειώθηκε σε σημασία τα τελευταία χρόνια.
In countries where newspapers were not extensively used, in Portugal and Denmark as well as in Greece and Italy, applying to employers directly was the principal method of job search other than the public employ ment service for most of the unemployed. In Greece and Portugal, however, for a significant proportion of the unemployed, asking friends, relatives and other people was almost as important a means of finding work.
Αυτό οφείλεται εν μέρει στη χαλάρωση των ρυθμί­σεων σχετικά με τις υπηρεσίες απασχόλησης στη Γερμανία και την Ισπανία.
In these two countries, therefore, well over half of the unemployed — 55% in Portugal and 70% in Greece — relied on asking employers or people that they knew to find a job.
Από τις άλλες, λιγότερο επίσημες, με­θόδους αναζήτησης εργασίας, εκείνη που χρησιμοποιείται ευρύτερα σε όλη την Κοινότητα είναι η αναζήτηση μέ­σω των προσφορών εργασίας που δημοσιεύονται στις εφημερίδες ή της καταχώρισης αγγελίας.
Although there are some differences in the proportion of men and women using these two methods as their main means of searching for work, they are not large, nor do they vary systematically between countries.
Ωστόσο, μεταξύ των κρατών μελών παρατη­ρούνται μεγάλες διακυμάνσεις.
GDP altogether (not all Member States distinguish between these two items so it is difficult to separate them at the Community level) — while job subsidies, payments to the disabled and expenditure on the public employment services accounted for the remainder.
Στο HB και την Ιρλανδία, πάνω από 40% των ανέργων ανέτρεχαν στις εφημε­ρίδες ως κύριο μέσο εύρεσης εργασίας, στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο πά­νω από 25%, ενώ στην Πορτογαλία και τη Δανία, όπου υπήρχε επίσης μία μειονότητα ανέργων που χρησιμο­ποιούσε τα γραφεία απασχόλησης, το ποσοστό έφθανε μόνο γύρω στο 15% (Σχήμα 174).
Of these, the public employment services, providing advice and assistance on placement, were responsible for around 15% of total active spending (under 0.2% of GDP).
Περιληπτικά, τα στοιχεία από την ΕΕΔ του 1992 δείχνουν σαφώς ότι υπάρχουν μεγάλες διακυμάνσεις με­ταξύ των χωρών της Κοινότητας στον τρόπο που οι άνεργοι αναζητούν απα­σχόληση και, γενικά, επικρατούν οι λιγότερο επίσημοι, λιγότερο οργανω­μένοι τρόποι.
Although data on a fully comparable basis do not exist for earlier years (the form of the questions asked was altered in the 1992 LFS), it is apparent that the use of public employment offices has declined in importance over recent years.
Μόνο σε τρία κράτη μέλη — Γερμανία, Ισπανία και Γαλ­λία — οι δημόσιες υπηρεσίες απασχόλησης διαδραματίζουν πρω­ταρχικό ρόλο, αν και η πλειονότητα των ανέργων τις χρησιμοποιεί ως κύ­ρια μέθοδο αναζήτησης εργασίας και στις Κάτω Χώρες και την Ιταλία.
This is partly because of the liberalisation of regulations governing employment services in Germany and Spain.
Στα άλλα κράτη μέλη, οι περισσότεροι άνεργοι χρησιμοποιούν διάφορα σχετικά ανεπίσημα μέσα σε μεγαλύτε­ρο βαθμό απ' ό,τι τις υπηρεσίες απασχόλησης.
It is also, partly, how ever, a reflection of the significant decline in the proportion of the unemployed — as defined by the LFS — registered at employment offices, as shown in Chapter 1, which in turn in some countries reflects the tightening of rules on registration.
Ως αποτέλεσμα, η παροχή βοήθειας στους ανέργους μέσω βελτιώσεων των δημόσιων υπηρεσιών απασχό­λησης σε πολλές περιοχές της Κοινότητας μπορεί να καθίσταται δυσκολότερη.
As a result, it may be becoming more difficult to assist the unemployed through improvements in the public employment services in many parts of the Community.
Πολιτικές αγοράς εργασίας
In the other Member States, a variety of relatively informal means are used to a greater extent than the employ ment services by most of the unemployed.
Ωστόσο, όπως αναφέρεται παραπάνω, αυτό δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι οι δημόσιες υπηρεσίες απασχόλησης δεν χρησιμοποιούνται καθόλου από τα περισσότερα άτομα που αναζητούν εργασία σε αυτές τις τελευταίες χώρες.
Between 1985 and 1992, public expenditure on labour market policies changed by relatively little in relation to GDP over the Community as a whole.
Είναι δυνατό να χρησιμο­ποιούνταν εντατικά ως δευτερεύον μέσο σε πολλές χώρες.
There was, however, some increase in the share of expenditure going to active measures, which partly reflects the slightly lower level of unemployment in the later year and, therefore, a reduction in the need for income support.
Πράγματι, το 1992 οι δαπάνες για τις υπηρεσίες αυτές ανά άνεργο ήταν υψηλότερες στο Βέλγιο και το HB, για παράδειγμα,
Ex penditure on training, youth programmes and job subsidies all increased significantly relative to
Συνεπώς, σε αυτές τις δύο χώρες, πο­
As noted above, however, this does not necessarily mean that the pub lic employment services are not
Άτομα με ειδικές ανάγκες ί-
Expenditure in Member States
Νέοι
Disabled
Δημόσιες υπηρεσίες απασχόλησης
Public employment service
176 Δημόσιες δαπάνες για ενεργητικές και παθητικές πολιτικές αγοράς εργασίας στα κράτη μέλη, 1985 και 1992
176 Public expenditure on active and passive labour market policies in the Member States, 1985 and 1992
Κάτω από το 40% των δημόσιων δαπανών — όχι πολύ πάνω από το 1% του κοινοτικού ΑΕΠ — διατέ­θηκε για ενεργητικά μέτρα που αποσκοπούν στην αύξηση του αριθμού των εργαζομένων.
Spending on active measures was also relatively high — around 1% of GDP or more in 1992 — in Germany, because of the increase following the inclusion of the new Länder, and in Ireland, reflecting the large sums devoted to training from the Community Social Fund.
Από αυτό, οι δημόσιες υπηρεσίες απασχόλησης, οι οποίες παρέ­χουν συμβουλές και βοήθεια τοποθέτησης σε θέσεις εργασίας, α­ντιπροσώπευαν το 15% > περίπου των συνολικών δαπανών για ενερ­γητικά μέτρα (κάτω από το 0,2% > του ΑΕΠ). Παθητικές πολιτικές
At the other extreme, public expenditure on active measures was only around V2% of GDP or less in the UK, Luxembourg, Spain and
Μεταξύ 1985 και 1992, οι δημόσιες δαπάνες για τις πολιτικές αγοράς εργασίας μεταβλήθηκαν σχετικά λίγο σε σχέση με το ΑΕΠ στην Κοινότητα ως σύνολο.
Greece, reflecting in the case of Luxembourg, the small numbers of unemployed, in Spain, the large sums spent on income support for the large numbers of unemployed, in Greece, a lack of resources and in the UK, an aversion to interventionist policies.
Κεφάλαιο 7 Ανεργία και πολιτική για την αγορά εργασίας
Chapter 7 Unemployment and labour market policy principal means used by the unem­ployed to find work.
Οι δαπάνες στα κράτη μέλη στο 3% του ΑΕΠ — εξαιτίας της υψη­λής ανεργίας, ενώ στο Βέλγιο και τις Κάτω Χώρες — πάνω από 2% του ΑΕΠ — καθώς και στη Δανία, εξαι­τίας των υψηλών κατά μέσο όρο παροχών στους ανέργους (υψηλό ποσοστό των ανέργων λαμβάνει επιδόματα καθώς και υψηλό επίπεδο επιδομάτων).
may be used as a means of encoura­ging employment of young people (for example, in Belgium, a scheme was introduced at the end of 1993 relieving employers from paying so­cial contributions when taking on young people).
τρων επίσης κυμαίνεται έντονα στην Κοινότητα.
Spending on passive measures re­flects both the numbers out of work and the scale of compensation paid.
Οι δαπάνες για κατάρτιση και μέτρα υπέρ των νέων επικρατούν στην Ιταλία, την Πορτογαλία, τη Γαλ­λία και την Ιρλανδία, ενώ οι επιδοτήσεις θέσεων εργασίας είναι σημαντικότερες στη Δανία, την Ισπα­νία και το Βέλγιο, και κατέστησαν σημαντικές και στη Γερμανία, όπου, ως αποτέλεσμα του προβλήματος ανεργίας στην πρώην Ανατολική Γερμανία, οι δαπάνες τόσο για κατάρ­τιση όσο και για επιδοτήσεις θέσεων εργασίας το 1992 ήταν υψηλότερες σε σχέση με το ΑΕΠ απ' ό,τι σε όλα τα άλλα κράτη μέλη (Σχήμα 177).
It was high in Spain and Ireland in 1992 — around 3% of GDP — be­cause of high unemployment and in Belgium and the Netherlands — over 2% of GDP — as well as in Denmark, because of high average payments to the unemployed (a high proportion of the unemployed receiving benefits as much as a high level of benefit).
Οι δημόσιες δαπάνες για πολιτικές αγοράς εργασίας παρουσιάζουν μεγά­λες διακυμάνσεις στην Κοινότητα.
Expenditure on public employ­ment services amounted to less than 0.2% of GDP in all countries apart from Germany and Belgium, where it was only slightly above.
Στο ένα άκρο, στη Δανία οι δαπάνες ανέρχονταν σχεδόν στο 7% του ΑΕΠ, το 1992 (και το 1993), σχεδόν διπλά­σιες απ' ό,τι σε κάθε άλλο κράτος μέλος (Σχήμα 176).
In the four Southern countries — Greece, Italy, Portugal and Spain — as well as Denmark, spending on the employment services ac­counted for only around 0.1% of GDP or less and in France and Ireland, it was not much higher.
Ωστόσο, ενώ για ενεργητικά μέτρα διατέθηκε μόνο το 25% των δαπανών, παρ' όλα αυτά το ποσό ήταν μεγαλύ­τερο σε σχέση με το ΑΕΠ απ' ό,τι οπουδήποτε αλλού στην Κοινότητα (1,8% του ΑΕΠ).
In the case of Greece, Portugal, Denmark and Ireland, the low level of spending is partly explic­able by the fact that in all of these countries, as noted above, the pub­lic employment services are not the
Μεταξύ 1985 και 1992, οι δαπάνες για ενεργητικά μέτρα αυξήθηκαν σε σχέ­ση με το ΑΕΠ σε 8 από τα 12 κράτη μέλη, ιδιαίτερα σημαντικά δε στη Γερμανία, όπου διπλασιάστηκαν ως μερίδιο του ΑΕΠ, εξαιτίας των πόρων που διατέθηκαν για την αντιμετώπι­ση του μεγάλου προβλήματος ανεργίας στα νέα κρατίδια.
The figures for spending in relation to GDP are difficult to interpret without taking account of the vari­ations in the numbers of people receiving assistance between Member States.
Σε τρία από τα άλλα τέσσερα κράτη μέλη — HB, Ιρλανδία και Λουξεμβούρ­γο — οι δαπάνες για ενεργητικά μέτρα μειώθηκαν σχετικά με το ΑΕΠ, ενώ στο Βέλγιο διατηρήθηκαν σταθερές.
Collecting consist­ent information on this is not easy; moreover, other aspects such as the length of training courses are also relevant. The most straight­forward approach is to adjust for the numbers unemployed, even though by no means all expendi­ture goes on these — most obviously, job subsidies are a
Ταυτόχρονα, πρέπει να τονιστεί ότι η διάκριση μεταξύ μέτρων υπέρ των νέων και των επιδοτήσεων σε ορισμέ­νες περιπτώσεις είναι ιδιαίτερα ασαφής, από τη στιγμή που οι επιδο­τήσεις μπορεί να χρησιμοποιούνται ως μέσο ενθάρρυνσης της απασχόλη­σης των νέων (για παράδειγμα, στο Βέλγιο στα τέλη του 1993 θεσπίστηκε ένα καθεστώς που απαλλάσσει τους εργοδότες από την καταβολή
Between 1985 and 1992, expendi­ture on active measures increased relative to GDP in 8 of the 12 Mem­ber States, most significantly in Germany, where it doubled as a share of GDP, because of the re­sources devoted to tackling the substantial unemployment prob­lem in the new Länder.
Η κατανομή των δημόσιων δαπανών στα διάφορα είδη ενεργητικών μέ­
In three of the other four Member States — the UK, Ireland and Luxembourg — spending on active measures was reduced relative to GDP, while in Belgium, it remained un­changed.
Δημόσιες δαπάνες για ενεργητικές πολιτικές αγοράς εργασίας στην Κοινότητα, 1992
Public expenditure on active labour market policies in the Member States, 1992
Μ Κατάρτιση
D Job subsidies
D Επιδοτήσεις θέσεων εργασίας
Π Public employment service
Το 1992, στην Ισπανία και την Ιρλανδία οι δα­πάνες αυτές ήταν υψηλές — γύρω
It should be emphasised, at the same time, that the distinction be­tween youth measures and subsidies in certain cases is ex­tremely blurred, since subsidies
Κεφάλαιο 7 Ανεργία και πολιτική για την αγορά εργασίας
Chapter 7 Unemployment and labour market policy employment). These factors are not considered here, though they are crucial to an overall evaluation of policy.
Δαπάνες ανά άνεργο εισφορών κοινωνικής ασφάλισης όταν προσλαμβάνουν νέους).
In broad terms, this variation is in line with differences in GDP per head, though the average level of expenditure in France in 1992 was below what would be ex­pected in these terms and in the Netherlands, somewhat higher (GDP per head in ECU in France is significantly above that in the Netherlands).
για τις πολιτικές αγοράς εργασίας στα κράτη μέλη.
means of keeping those in work from becoming unemployed, while part of expenditure on training in a number of Member States goes to those in employment as well as the unemployed.
Οι παράγοντες αυτοί δεν εξετάζονται στην έκθεση αυτή, αν και είναι κρίσιμοι για τη συνολι­κή αξιολόγηση της πολιτικής.
Despite such con­siderations, estimates of spending per person unemployed provide a broad indication of the scale of ef­fort devoted to labour market policies in the various Member States.
Η συλλογή συνε­πών πληροφοριών σχετικά με το σημείο αυτό δεν είναι εύκολη.
In terms of this measure, there are enormous variations across the Community in the level of expendi­ture.
Όσον αφορά την Ελλάδα, την Πορτογαλία, τη Δανία και την Ιρλανδία, το χαμηλό επίπεδο δαπανών εξηγείται εν μέρει από το γεγονός ότι, σε όλες αυτές τις χώρες, οι δημόσιες υπηρεσίες απασχόλησης δεν αποτελούν το κύριο μέσο που χρησιμοποιούν οι άνεργοι για την εύρεση εργασίας.
They do necessarily, however, indi­cate the effectiveness of this effort, which is likely to depend on other factors as well, such as the design of programmes, the efficiency with which they are targeted on those requiring support and the reper­cussions on other groups in the labour market who do not receive assistance (ie evidence shows that many schemes have helped the unemployed find work largely at the expense of those already in
178 Δαπάνες για παθητικά μέτρα στην αγορά εργασίας ανά άνεργο στα κράτη μέλη, 1985, 1990 και 1992
178 Passive labour market expenditure per unemployed person in the Member States, 1985,1990 and 1992
ECU σε τιμές και ισοτιμίες 1992)
Expenditure (ECU 000s at 1992 prices and exchange rates)
Κεφάλαιο 7 Ανεργία και πολιτική για την αγορά εργασίας υψηλότερο από εκείνο στις Κάτω Χώρες).
Chapter 7 Unemployment and labour market policy significantly lower level in terms of the numbers unemployed.
179 Δαπάνες για ενεργητικά μέτρα στην αγορά εργασίας ανά άνεργο στα κράτη μέλη, 1985, 1990 και 1992
179 Active labour market expenditure per unemployed person in the Member States, 1985,1990 and 1992
Μεταξύ 1985 και 1992, το μέσο επίπε­δο των δαπανών ανά άνεργο για παθητικά μέτρα στην Κοινότητα ως σύνολο μεταβλήθηκε ελάχιστα σε πραγματικές τιμές (σε σταθερές τιμές ΑΕΠ και σταθερές συναλλαγματικές ισοτιμίες, πράγμα που πρέπει να ση­μειωθεί ότι παρέχει μόνο μία κατά προσέγγιση ένδειξη της μεταβολής της πραγματικής αξίας των παροχών όσον αφορά την αγοραστική δύναμη).
Between 1985 and 1992, average spending per person unemployed increased in real terms across the Community as a whole.
Ταυτόχρονα, μόνο στην Ισπανία, τη Γερμανία και το Βέλγιο σημειώθηκε σημαντική αύξη­ση των μέσων δαπανών, αν και στη Γερμανία η αύξηση αυτή οφειλόταν αποκλειστικά στα περισσότερα χρή­ματα που διατέθηκαν για τα συστήματα πρόωρης συνταξιοδότη­σης, ιδίως στα νέα κρατίδια.
Again the increase was particularly marked in Germany, though spending per person unem­ployed also doubled in real terms in Spain and Portugal, even though remaining low, largely as a result of Community funding.
180 Δαπάνες για ενεργητικά μέτρα στην αγορά εργασίας ανά άνεργο στα κράτη μέλη, 1985, 1990 και 1992
180 Active labour market expenditure on the unemployed per unemployed person in the Member States, 1985, 1990 and 1992
Μ Κατάρτιση των άνεργων νέων
Η Training on youth unemployed
Β Κατάρτιση των ανέργων
I Training on unemployed
Οι μέσες δαπάνες για ενεργητικά μέ­τρα ανά άνεργο κυμαίνονται κατά πολύ παρόμοιο τρόπο με εκείνες για παθητικά μέτρα. Το επίπεδο των δα­πανών στο Λουξεμβούργο, τη Δανία και τις Κάτω Χώρες είναι πολύ υψη­λότερο από τον κοινοτικό μέσο όρο, ενώ εκείνο των νότιων κρατών μελών είναι πολύ χαμηλότερο (Σχήμα 179).
Focusing on the active measures directed specifically at the unem­ployed (training and the public employment services) the level of spending per person in 1992 averaged 2,000 ECU across the Community as a whole — half the expenditure on total active measures — with expenditure on the public employment services averaging only around 500 ECU.
Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, τις χαμηλότερες δαπάνες για ενεργητικά μέτρα ανά άνεργο πραγματοποιεί η Ισπανία παρά το μεγάλο αριθμό ανέρ­γων.
Expenditure on these measures was significantly higher in Germany than in any other Member State, at around 5,500 ECU per person un­employed, and significantly lower in the Southern countries of the Community — at below 500 ECU per person in Spain, Greece and Portugal (Graph 180).
Κεφάλαιο 7 Ανεργία και πολιτική για την αγορά εργασίας επίπεδο ήταν χαμηλότερο στη Γαλλία και υψηλότερο στις Κάτω Χώρες, πράγμα που αντανακλά τις μεγαλύτε­ρες προσπάθειες που καταβάλλουν οι Κάτω Χώρες για ενεργητικά μέτρα απ' ό,τι η Γαλλία.
Chapter 7 Unemployment and labour market policy fund such action — is less marked.
Στα τέσσερα νότια κράτη μέλη, το επίπεδο δαπανών για δημόσιες υπηρε­σίες απασχόλησης ανά άνεργο ήταν πολύ χαμηλότερο από το 50% του κοι­νοτικού μέσου όρου, όπως και στην Ιρλανδία, ενώ στη Δανία δεν ήταν πολύ υψηλότερο.
Not only was the level of spending in the Netherlands higher than in France, but also it was higher in Germany than in Luxembourg or Denmark and in Ireland than in either Belgium or the UK.
Σε όλες αυτές τις χώρες, με εξαίρεση την Ισπανία και, σε μικρότερο βαθμό, την Ιταλία, οι υπηρεσίες αυτές, όπως αναφέρεται παραπάνω, δεν χρησιμοποιούνταν από τους περισσότερους ανέργους ως κύριο μέσο εύρεσης εργασίας.
So far as the public employment services are concerned, there was only a small rise in real expenditure per person between 1985 and 1992, though this was concentrated in the period 1985 to 1990, after which there was a small reduction.
Αντίθε­τα, στη Γερμανία, το Λουξεμβούργο και τις Κάτω Χώρες, οι μέσες δαπάνες ανά άνεργο ήταν πάνω από 1.000 ECU, σε υπερδιπλάσια επίπεδα από τον κοινοτικό μέσο όρο, ενώ στο Βέλγιο μόλις ξεπερνούσαν τον κοινο­τικό μέσο όρο, στη δε Γαλλία και το HB ήταν ελαφρώς χαμηλότερες.
In deed, only in the Netherlands and Luxembourg, does real spending on these services seem to have risen between 1990 and 1992, and in most countries, it appears to have de clined.
Μεταξύ 1985 και 1992, οι μέσες δαπά­νες ανά άνεργο αυξήθηκαν σε πραγματικές τιμές στο σύνολο της Κοινότητας.
In the four Southern countries, the level of spending on public employment services per person unemployed was well below half the Community average, as it was in Ireland, while in Denmark, it was not much higher.
Πράγματι, όλα τα κράτη μέλη σημείωσαν αύξηση κατά την πε­ρίοδο αυτή με εξαίρεση την Ελλάδα, όπου σημειώθηκε ελάχιστη μείωση.
In all these countries, apart from Spain and, to a lesser extent, Italy, these services, as noted above, were not used by most of the unemployed as the main means of finding a job.
Και πάλι η αύξηση ήταν ιδιαίτερα έντονη στη Γερμανία, παρ' όλο που οι δαπάνες ανά άνεργο διπλασιάστηκαν σε πραγματικές τιμές και στην Ισπα­νία και την Πορτογαλία, αν και παρέμειναν σε χαμηλά επίπεδα, ως επί το πλείστον ως αποτέλεσμα της κοινο­τικής χρηματοδότησης.
In Germany, Luxembourg and the Netherlands, by contrast, average expenditure per person unemployed was well over 1,000 ECU, over twice the Community average, while in Belgium it was slighty above average and in France and the UK, slightly below.