natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε απάντηση του ερωτήματος αυτού και λαμβάνοντας υπόψη πως ο κανονισμός δεν περιλαμβάνει καμία διάταξη που να στοιχειοθετεί παρέκκλιση-από το άρθρο 10, παράγραφος 1, εδάφιο 1, του κανονισμού 1408/71 για περίπτωση όπως η επί του προκειμένου, το Δικαστήριο αποφάνθηκε:
In reply to this question, and having regard to the fact that the regulation did not contain any provisions dero­gating from the first sentence of Article 10 (1) of Regula­tion No 1408/71 in cases such as this, the Court of Justice ruled as follows :
4190 — Οι κανονισμοί 1408/71 και 574/72 έχουν σαν αντικείμενο το συντονισμό των εθνικών νομοθεσιών κοινωνικής ασφάλειας και σαν νομική βάση τα άρθρα 48 έως 52 της ιδρυτικής συνθήκης της ΕΟΚ.
4190 — The purpose of Regulations Nos 1408/71 and 574/72 ¡s to coordinate national legislation on social security, taking as their legal basis Articles 48 to 52 of the Treaty establishing the EEC.
Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να συνεπάγονται ως προς τους εργαζόμενους μισθωτούς ή όχι και τα μέλη της οικογέ­νειας τους, δικαιώματα και υποχρεώσεις που συμφωνούν με την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων στο έδαφος της Κοινότητας.
In this context, they must include, for employed and self­employed persons and for members of their family, rights and obligations which are in accordance with the principle of the free movement of persons within the territory of the Community.
Οι αντισωρευτικοί κανόνες που θεσπίζονται στο άρθρο 12 δικαιολο­γούνται από το ίδιο το γεγονός του διεθνούς συντονισμού, ο οποίος μη τροποποιώντας τα εθνικά συστήματα κοινωνικής ασφάλειας, μπορεί να καταλήξει σε συ­γκρούσεις νόμων με αποτέλεσμα να παραβλέψουν τα πρόσωπα που ασκούν ή έχουν ασκήσει επαγγελματική δραστηριότητα σε περισσότερα κράτη μέλη, ή αντί­θετα να προσδώσουν αδικαιολόγητα πλεονεκτήματα.
The rules on the prevention of overlapping of benefits laid down in Article 12 are justified precisely by international coordi­nation which, as it does not alter national social security schemes, may result in conflicts between laws that harm persons who are pursuing or have pursued a profess­ional activity in several Member States, or that may on the other hand give them undue advantage.
«Ελλείψει ρητής διάταξης προς την αντίθετη έννοια, η άρση ρητρών διαμονής που ορίζεται στο άρθρο 10, παράγραφος 1, εδάφιο 1, του κανονισμού 1408/71 εφαρμόζεται στην περίπτωση ενός δικαιούχου παροχής εγγυημένης από τη νομοθεσία κράτους μέλους και σχετικής με μισθωτή απασχόληση που πραγματο­ποιήθηκε αποκλειστικά σε έδαφος το οποίο την περίοδο αυτή διατηρούσε ιδιαίτερους δεσμούς με ένα κράτος μέλος, όταν ο δικαιούχος αυτός, υπήκοος κράτους μέλους διαμένει στο έδαφος ενός άλλου κράτους μέλους από εκείνο στο οποίο ανήκει η πληρωμή των παροχών κοινωνικής ασφάλειας, που οφείλονται από τις δρα­στηριότητες οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στο έδαφος αυτό.»
' In the absence of express provisions to the contrary, the waiving of residence clauses provided for in the first subparagraph of Article 10 paragraph (1), of Regulation (EEC) No 1408/71 applies to the situation of a recipient of benefits guaranteed by the legislation of a Member State in respect­ of employment exclusively in the territory which had at that time a special relationship with a Member State, when such recipient who is a national of a Member State, resides in the territory of a Member State other than that which is responsible for payment of the social security benefit in respect of employment In the said territory. '
Βλέπε επίσης υπόθεση 144/78 (Tinelli) παραπάνω 4064.
Vide also Case 144/78 (Tinelli) supra 4064.
4191—Η παράγραφος 1 του άρθρου 12 καθιερώνει την αρχή σύμφωνα με την οποία ο κανονισμός δεν μπορεί να προσφέρει ή να διατηρήσει το δικαίωμα σε παροχές της ίδιας φύσης που αναφέρονται στην ίδια περίοδο υποχρεωτικής ασφάλισης, εκτός αν πρόκειται για παροχές που χορηγούνται από τα ιδρύματα δύο ή περισ­σοτέρων κρατών μελών, σύμφωνα με τα άρθρα 41 (επιδείνωση αναπηρίας), 43 παράγραφοι 2 και 3 (μετατροπή των παροχών αναπηρίας σε παροχές γήρατος), 46 (χορήγηση συντάξεων), 50 (χορήγηση συμπληρώματος όταν το άθροισμα των παροχών που οφείλονται δυνάμει της νομοθεσίας περισσοτέρων κρατών μελών δεν φθάνει το ελάχιστο που προβλέπεται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου διαμένει ο δικαιούχος), 51 (αναπροσαρμογή και επανυπολογισμός των παροχών) ή 60 παράγραφος 1, εδάφιο b) (επιδείνωση επαγγελματικής αναπηρίας που αποζημιώνεται).
4191 —Article 12 (1) states the principle that the regula­tion can neither confer nor maintain the right to several benefits of the same kind for one and the same period of compulsory Insurance, with the exception of benefits awarded by the institutions of two or more Member States in accordance with Articles 41 (aggravation of invalidity), 43 (2) and (3) (conversion of Invalidity benefits into old­age benefits), 46 (award of benefits), 50 (award of a supplement when the total of benefits payable under the legislations of several Member States does not amount to the minimum laid down by the legislation of the State in whose territory the recipient resides), 51 (revalorization and recalculation of benefits) or 60 (1) (b) (aggravation of an occupational disease for which the benefit has been awarded).
Η διαφορά σχε­τική με επιστροφή εισφορών αφορούσε πραγματικά περίοδο προγενέστερη της έναρξης ισχύος του κανονι­σμού 1408/71 και ετοποθετείτο στο πλαίσιο της εφαρ­μογής του κανονισμού 3.
4165 — In Case 104/76 (Gerda Jansen ν Landesversiche­rungsanstalt Rheinprovinz — Judgment of 5 May 1977), the Court of Justice had stated that the specific rule in Article 10 (2) of Regulation No 1408/71, which provided that ' where under the legislation of a Member State reimbursement of contributions is conditional upon the person concerned having ceased to be subject to compulsory insurance, this condition shall not be consi­dered as satisfied as long as the person concerned is subject to compulsory Insurance as a worker under the legislation of a Member State ', must remain limited to the period covered by that regulation. The action for
Για την υπόθεση αυτή βλέπε εξίσου 4043-2.
4192 — The first sentence of Article 12 (2) extends natio­nal clauses on the prevention of overlapping of benefits to social security benefits and income acquired in another Member State.
Άρθρο
COMMENTARY
4193 — Η επέκταση αυτή (δεύτερη φράση του άρθρου 12) δεν αφορά πάντως τις παροχές της ίδιας φύσης που καταβάλλονται σύμφωνα με τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου.
4193 — This extension (second sentence of Article 12) is not however possible for benefits of the same kind awarded in accordance with the provisions of Commu­nity law.
4180 — Όλες οι παροχές που οφείλονται δυνάμει μιας νομοθεσίας σύμφωνα με τον κανονισμό, πρέπει ενδεχο­μένως να αναπροσαρμόζονται κατά το μέτρο και με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται από τη νομοθεσία αυτή.
4200­3 — If, for the same period of incapacity for work, entitlement to sickness benefit exists under the legisla­tion of the United Kingdom and of Ireland, benefit is awarded exclusively, under the legislation of the Member State to which the worker was last subject.
Ο κανόνας αυτός δεν περιλαμβανόταν στον κανονισμό 3.
See first part, (Regulation No 574/72), No 2082.
ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ασθένειας, εργατικού ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας, δυνάμει της ελληνικής νομοθεσίας και της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους.
4200­4 — Article 8 (a) determines the rules applicable In the event of overlapping entitlement to benefits for sickness, accidents at work or occupational diseases under Greek legislation and the legislation of another Member State.
Βλέπε πρώτο μέρος Ι, αριθ. 2091.
See first part I, No 2091.
4196 — Οι παροχές αναπηρίας, γήρατος και χηρείας θεωρούνται σαν παροχές της ίδιας φύσης για την εφαρ­μογή της δανικής (βλέπε πρώτο μέρος, παράρτημα VI, Β.
4195 — The concept of overlapping benefits of different kinds may for instance cover cases of overlap between an invalidity benefit due under the legislation of one Mem­ber State and an occupational disease allowance due under the legislation of another Member State.
4200-5 — Το άρθρο 9 καθορίζει τους εφαρμοστέους κανό­νες σε περίπτωση σώρευσης δικαιωμάτων για επιδό­ματα θανάτου δυνάμει της νομοθεσίας πολλών κρατών μελών.
4200­5 — Article 9 determines the rules applicable In the event of overlapping entitlement to death benefits under the legislation of several Member States.
Βλέπε πρώτο μέρος Ι, αριθ. 2101, 2102.
See first part I, Nos 2101, 2102.
4200-6 — Το άρθρο 9α καθορίζει τους εφαρμοστέους κανό­νες σε περίπτωση σώρευσης δικαιωμάτων σε παροχές ανεργίας όταν ένας εργαζόμενος επιστρέφει στην Ελλάδα.
4196 — Invalidity, old­age and widow's benefits are regarded as benefits of the same kind for the purposes of Danish legislation (see first part, Annex VI, Β — Den­mark, paragraph 8), Irish legislation (see first part, Annex VI, E — Ireland, paragraph 4), and UK legislation see first part, Annex VI, J — United Kingdom, para­graph 8).
Βλέπε πρώτο μέρος Ι, αριθ. 2111.
4200­6 — Article 9 (a) determines the rules applicable in the event of overlapping entitlement to unemployment benefits when a worker travels to Greece.
4200-7 — Το άρθρο 10 καθορίζει τους εφαρμοστέους κανό­νες σε εργαζόμενους μισθωτούς ή μη μισθωτούς σε περίπτωση σώρευσης δικαιωμάτων για οικογενειακές παροχές ή επιδόματα.
4200­7 — Article 10 determines the rules applicable to employed and self­employed persons in the event of overlapping entitlement to family benefits or allowances.
Βλέπε πρώτο μέρος Ι, αριθ. 2121.
See first part I, No 2121.
4200-8 — Το άρθρο 1 θα καθορίζει τους εφαρμοστέους κανόνες όταν ο εργαζόμενος μισθωτός ή μη μισθωτός υπάγεται διαδοχικά ή αλληλοδιάδοχα στη νομοθεσία περισσοτέρων κρατών μελών κατά τη διάρκεια μιας περιόδου.
4197 — In accordance with Article 12 (3), provisions on overlapping benefits may be invoked against the reci­pient of Invalidity benefits or anticipatory old­age bene­fits who pursues an activity on the territory of a Member State other than the one in which the institution paying the benefits is located.
4190) η εφαρμογή των αντισωρευτικών κανόνων έγινε αντικεί­μενο πολυάριθμων αποφάσεων του Δικαστηρίου.
4198 — So as to take account of the special features of Dutch legislation, it is made clear at Article 12 (4) that where a Dutch Institution which ¡s called upon, under national legislation, to pay an invalidity pension, is also obliged to participate in the cost of an occupational disease benefit awarded under the legislation of another Member State, this invalidity pension is reduced by the amount due from the institution responsible for paying the occupational disease benefit.
4199 κενό.
4199 not used.
4203-1 — Υπόθεση 34/69, (Duffy/Ταμείου Γήρατος Εργαζόμενων, Paris, απόφαση Δεκεμβρίου 1969).
4200 — The rules for applying Article 12 of the regulation are laid down ¡n Articles 7, 8, 8 (a), 9, 9 (a), 10 and 10 (a) of Regulation No 574/72.
4200 — Οι όροι εφαρμογής του άρθρου 12 του κανονισμού καθορίζονται στα άρθρα 7,8,8α,9,9α,10 και 10α του κανονισμού 574/72.
4200­1 —Article 7 deals with the application of overlap­ping rules to invalidity and old­age benefits and death grants (pensions).
4200-2 — Το άρθρο 8 αφορά τους εφαρμοστέους κανόνες σε περίπτωση δικαιωμάτων σε παροχές ασθένειας ή μητρότητας δυνάμει της νομοθεσίας περισσοτέρων κρατών μελών.
4200­2 — Article determines the rules applicable in the event of overlapping entitlement to sickness or maternity benefits under the legislation of several Member States.
Σε αντίθετη περίπτωση «παρόμοιος περιορισμός δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί γιατί θα είχε σαν αποτέλεσμα να θέτει τον εργαζόμενο σε κατάσταση λιγότερο ευνοϊκή από εκείνη, που θα προέ­κυπτε από την εφαρμογή του εσωτερικού δικαίου ή των ιδιαίτερων συμβάσεων των κρατών μελών, χωρίς τους κανονισμούς».
Where maternity benefits are due in respect of one person under the legislation of two or more Member States, their award is made exclusively under the terms of the legislation of that State in the territory of which the confinement took place or, if the confinement did not take place in the territory of one of these States, under the legislation to which the worker (male or female), was last subject.
Εφόσον οι παροχές μητρότητας οφείλονται, για το ίδιο πρόσωπο, δυνάμει της νομοθεσίας δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών, οι παροχές αυτές χορηγούνται απο­κλειστικά δυνάμει της νομοθεσίας εκείνου εκ των κρατών αυτών στο έδαφος του οποίου έλαβε χώρα ο τοκετός ή, αν ο τοκετός δεν έλαβε χώρα στο έδαφος ενός εκ των κρατών αυτών, δυνάμει της νομοθεσίας στην οποία η εργαζόμενη ή ο εργαζόμενος έχει υπαχθεί τελευταία.
Considering that the provisions against overlapping laid down in Article 11 (2) of Regulation No 3 was in the light of Articles 48 to 51 of the Treaty, the counterweight to the advantages which Regulations Nos 3 and 4 procure for workers by enabling them to claim benefits simulta­neously under the social security laws of several Member States, and its purpose is to prevent them deriving from that claim advantages which the national legislation
Βλέπε πρώτο μέρος Ι, αριθ. 2081.
See first part, No 2081.
— Μια εθνική διάταξη της οποίας το αντικείμενο είναι να απαγορεύει τη σύγχρονη απόληψη παροχής της ασφάλισης ασθένειας και παροχής της ασφάλισης αναπηρίας, στοιχειοθετεί ρήτρα αναστολής ή μείωσης κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγρα­φος 2, του κανονισμού 3.
— A provision of national law intended to forbid the simultaneous receipt of sickness benefit and benefit for insurance against incapacity to work constitutes a provision for suspen­sion or reduction within the meaning of Article 11 (2) of Regulation No 3.
Στη δεύτερη περίπτωση (υπόθεση 37/77, Greco) το ερώτημα βρισκόταν σε όρους κάπως διαφορετικούς.
In the second case (Case 37/77, Greco), the question put was somewhat different.
Διατυπωνόταν ως εξής: «το άρθρο 12, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 συμβιβάζεται με τη μείωση σύνταξης αναπηρίας που χορηγείται από ένα κράτος μέλος στα πλαίσια του άρθρου 46, παράγραφος 1, λόγω πλεονεκτημάτων της ίδιας φύσης που καταβάλ­λονται από ίδρυμα άλλου κράτους μέλους και αυτό κατ' εφαρμογή διατάξεων του εσωτερικού δικαίου του πρώτου κράτους μέλους;»
It was worded as follows : ' Is Article 12 (2) of Regulation (EEC) No 1408/71 compatible with the reduction of an Invalidity pension granted by a Member State under Article 46(1) on the ground that similar benefits are awarded by the competent institution of another Member State, where such reduction Is effected on the basis of provisions of the internal law of the first Member State ? '
Στα δύο αυτά ερωτήματα απάντηση ταυτόσημη σε δύο Οκτωβρίου 1977 αποφανθέν ότι:
— The expression ' benefits acquired under a scheme in another Member State ' can only mean the amount actually paid as assimila­ted benefit.
— Η έκφραση «παροχές που αποκτήθηκαν υπό σύστημα άλλου κράτους μέλους» πρέπει να αποβλέπει μόνο στο πραγματικά κατα­βληθέν ποσό σαν εξομοιούμενη παροχή.
' So long as a worker is receiving a pension by national legislation alone, the provisions of Regulation No 1408/71 do not prevent the national legislation, inclu­ding the national rules against the overlapping of bene­fits, from being applied to him ¡n its entirety, provided that if the application of such national legislation proves less favourable than the application of the rules regard­ing aggregation and apportionment those rules must, by virtue of Article 46 (1) of Regulation No 1408/71 be applied. '
4203-3 — Υπόθεση 75/76, Silvana Kaucic και Anna Maria Kaucic/Εθνικού Ιδρύματος Ασφάλισης Ασθένειας Ανα­πηρίας (απόφαση της 10ης Μαρτίου 1977).
4203­3 — Case 75/76 (Silvana Kaucic and Anna Maria Kaucic ν Institut National Maladie Invalidité — Judgment of 10 March 1977).
Στην υπόθεση αυτή που εμφανίστηκε στα πλαίσια της εφαρμογής των κανονισμών 3 και 4, η διαφορά αναφε­ρόταν στη δυνατότητα σώρευσης των συντάξεων ανα­πηρίας που χορηγούνται αφενός υπό τη νομοθεσία των κρατών μελών της ΕΟΚ και αφετέρου υπό τη νομοθεσία τρίτης χώρας.
in Case 22/75 (Mura), the Court of Justice dismissed, In its grounds for judgment, the charge by the referring court that migrant workers obtained an advantage over workers who had never left their own country by pointing out that the legal situation of these categories of workers were not comparable, and that any difference which might exist to the benefit of migrant workers did not result from the Interpretation of Community law but rather from the lack of any common social security system or of any harmonization of the existing national schemes.
Σε απάντηση του ερωτήματος που τέθηκε, το Δικα­στήριο διαπίστωσε πως το άρθρο 11, παράγραφος 2, δεύτερη φράση, του κανονισμού 3, που απαγορεύει να αντιτάσσονται στο δικαιούχο οι ρήτρες μείωσης που προβλέπονται από τη νομοθεσία ενός κράτους μέλους, αποβλέπει μόνο στις περιπτώσεις όπου παροχές της ίδιας φύσης αποκτώνται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 25 και 29 του κανονισμού και δεν αντιστρα­τεύεται συνεπώς στην εφαρμογή ρητρών μείωσης στις περιπτώσεις που μια από τις παροχές έχει κτηθεί δυνάμει της νομοθεσίας ενός κράτους μη μέλους.
In its reply to this question, the Court of Justice found, in particular that the second sentence of Article 11 (2) of Regulation No 3 which prohibited the application to beneficiaries of provisions in the legislation of a Member State for the reduction of benefit, referred only to cases where benefits of the same kind were acquired in accordance with provisions of Article 27 and 28 of the regulation, and accordingly did not prohibit the applica­tion of provisions for reduction where one of the benefits had been acquired pursuant to the legislation of a third country.
Για την υπόθεση αυτή βλέπε επίσης 4707 και 4818.
In regard to this case vide also 4707 and 4818.
4203-4 — Υπόθεση 22/77, Εθνικό Βελγικό Ίδρυμα Συ­ντάξεων Μεταλλευτών/Giovanni Mura, υπόθεση 37/77 Fernando Greco/Εθνικού Βελγικού Ιδρύματος Συντάξεων Μεταλλευτών (απόφαση της 13ης Οκτωβρίου 1977).
4203­4 — Case 22/77 (Belgian Fonds national de Retraite des Ouvriers Mineurs v Giovanni Mura) and Case 37/77 (Fernando Greco v Belgian Fonds National de Retraite des Ouvriers Mineurs —Judgments of 13 October 1977).
Κατά βάση οι δύο αυτές υποθέσεις εμφανίζονταν σε ανάλογες συνθήκες με την υπόθεση 37/77 (Greco, παραπάνω 4203-4).
In both cases, the competent Belgian institution had applied the national rules against the overlapping of benefits (Art. 23 (1) of the Royal Decree of 19 November 1970), and deducted the amount of the Italian and French pensions, awarded by the institutions of those countries, from the Belgian pension (to which the persons concer­ned were entitled on the basis of periods of insurance completed in Belgium).
Το Δικαστήριο επιλήφθηκε από παραπομπή του ερωτήματος αν οι μειώσεις των συντάξεων που επιχει­ρήθηκαν από το βελγικό ίδρυμα ήταν έγκυρες από τη σκοπιά του άρθρου 12 του κανονισμού 1408/71.
The Court of Justice was seised of the question by the national jurisdiction of whether reductions to pensions operated by the Belgian institution were valid with regard to Article 12 of Regulation No 1408/71.
Συνεπώς το Δικαστήριο εξέδωσε δύο αποφάσεις ταυ­τόσημες, αποφανθέν ότι: «εφόσον ο εργαζόμενος λαμ­βάνει σύνταξη δυνάμει μιας μόνο εθνικής νομοθεσίας, οι διατάξεις του κανονισμού 1408/71 δεν εμποδίζουν την εξ ολοκλήρου εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας, περιλαμβανομένων και των αντισωρευτικών της κανόνων, εξυπακουομένου πως αν η εφαρμογή της νομοθεσίας αυτής αποβαίνει λιγότερο ευνοϊκή από το σύστημα του άρθρου 46 του κανονισμού 1408/71, οι
The Court of Justice therefore delivered two identical judgments, the texts of which were the same as that in the Greco Case, namely ' so long as a worker is receiving a pension by virtue of national legislation alone, the provisions of Regulation No 1408/71 do not prevent the national legislation, including the national rules against the overlapping of benefits, from being applied to him In its entirety, provided that if the application of such national legislation proves less favourable than the appli­cation of the rules laid down by Article 46 of Regulation No 1408/71 the provisions of that article must be applied ' (vide infra 4819).
Στην πρώτη περίπτωση (υπόθεση 22/77, Mura), το Δικαστήριο κλήθηκε να αποφανθεί επί του ερωτήματος «αν το άρθρο 12 του κανονισμού 1408/71 επιτρέπο­ντας τη σώρευση παροχών, πρέπει να κατισχύει των εσωτερικών αντισωρευτικών κανόνων, στις περιπτώσεις
In the first case (Case 22/77, Mura), the Court was requested to rule on whether 'Article 12 of Regulation (EEC) No 1408/71 authorizing the overlapping of benefits must take precedence over national rules against overlapping in cases in which the Community provisions result in a migrant worker being placed In a more favourable position than a non­migrant worker'.
ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ διατάξεις του άρθρου αυτού πρέπει να εφαρμόζονται» (βλέπε παρακάτω 4819).
4203 received an Italian invalidity pension from 1 October 1977 by virtue of an Italian insurance record of 194 weeks, and the Italian decision had been notified to him by the ONPTS' administrative decision.
4203-6 — Υπόθεση 26/78, Εθνικό Ίδρυμα Ασφάλισης Ασθένειας Αναπηρίας και Εθνική Ένωση Ομοσπον­διών Αλληλοβοήθειας/Antonio Viola (απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 1978).
4203­3), the dispute concerned the calculation, by a Belgian Institution, of an invalidity pension for an Italian national who had worked In Italy and Belgium, who had been awarded, in the latter country (Belgium), an invali­dity pension in accordance with the legislation of that country, and an Italian pension which was apportioned in accordance with Regulation No 3.
Ο κ. d'Amico υπέβαλε αίτηση τη 14η Δεκεμβρίου 1976 για σύνταξη μεταλλευτών.
Mr d'Amico demanded to receive both the unreduced Belgian retirement pension and the­ Italian invalidity pension.
Η απόφαση του ONFTS καθόρισε το ποσό της ελάχιστης παροχής για πλήρη σταδιοδρομία σε 254 133 βελγικά φράγκα το έτος.
He thus claimed payment of the full Belgian pension, i.e. BFR 254 133 as from 1 October 1977.
Ο κ. d'Amico διεκδικεί συγχρόνως τη βελγική σύνταξη γήρατος χωρίς μείωση και την ιταλική σύνταξη ανα­πηρίας.
He lodged an appeal against the ONPTS decision of which he was notified on 2 April 1979.
Το εργατικό δικαστήριο του Charleroi, πριν αποφασίσει στην υπόθεση, έθεσε τα παρακάτω ερωτήματα στο Δικαστήριο ζητώντας να αποφασίσει προδικαστικά:
The Tribunal du Travail (Labour Tribunal) of Charleroi, before deciding on the matter, referred the following questions to the Court of Justice, asking for a preliminary ruling :
Με άλλα λόγια η σύ­νταξη, στην οποία είχε δικαίωμα ο ενδιαφερόμενος δυνάμει μόνο της βελγικής νομοθεσίας, μπορούσε να μειωθεί όχι μόνο σε σύγκριση με το ποσό βάσης της ιταλικής σύνταξης, αλλά επίσης σε σύγκριση με τα ποσά των προσαυξήσεων που συνδέονται με τη σύ­νταξη αυτή από την ιταλική νομοθεσία;
The question was to what extent the Belgian Institution could reduce its pension pursuant to the provisions against overlapping laid down in Article 70 (2) of the Belgian Law of 9 August 1963, and more specifically whether for the application of the rules against the overlapping of benefits, the pension supplements for a dependent spouse and the annual supplement awarded at Christmas, provided for by the Italian legislation, were an integral part of the invalidity pension.
Αναφερόμενο στις εκδοθείσες αποφάσεις στις υποθέ­σεις 83/77, Naselli και 140/73, Mancuso, το Δικα­στήριο, προς υποστήριξη της απόφασης του, υπενθύ­μισε ιδίως:
In other words, could the pension to which the person concerned was entitled under Belgian legislation only be reduced not only by the amount of the Italian basic pension but also by the amount of supplements to that pension provided under Italian legislation ?
Το άρθρο 25 του βασιλικού διατάγματος, αριθ. 50, της 24ης Οκτωβρίου 1967 (που τροποποιήθηκε με το νόμο της 27ης Ιουλίου 1971, άρθρο 10) σχετικά με τη σύνταξη γήρατος και επιζώντων των μισθωτών, συμβι­βάζεται με το αντικείμενο των άρθρων 12, 46 και 50 του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου;
Is Article 25 of Arrêté Royal No 50 of 24 October 1967 (as amended by Article 10 of the Law of 27 July 1971) relating to the retirement and survivor's pension of employed persons compatible with the object of Arti­cles 12, 46 and 50 of Council Regulation (EEC) No 1408/71 ?