natgillin/translations-raw huggingface dataset:
79/7/ΕΟΚ, οσάκις υφίσταται τα αποτελέσματα της οποίας εφαρμόζεται η δυσμενής διάκριση, εμ­ της εθνικής διάταξης που εισάγει διάκριση σε πίπτει και η ίδια στο πεδίο εφαρμογής της.
Article 4(1 ) of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security must be inter­preted as meaning that it does not preclude the appli­cation of national legislation on oldage insurance which, without distinction of sex, makes the grant and amount of an allowance payable to recipients of a pension whose dependent spouse has not yet reached retirement age dependent on the income received by such spouse from or in relation to an occupation.
τις οποίες η οδηγία εφαρμόζεται όχι μόνο επί με­ ταβατικών διατάξεων, αλλά και σε κάθε περίπτωση
Handbook on equal treatment for men and women in the European Community even though the result of the legislation is that a larger number of men than women receive the allowance.
Η σημασία της εν λόγω οδηγίας κατέστη εμ­ φανής στην υπόθεση C-31/90, Johnson, η από­ φαση επί της οποίας εκδόθηκε την ίδια ημέρα.
This judgment confirms Case C-229/89 — Commis­sion ν Belgium, where the EG held that Member States have 'a reasonable discretion' in respect of social protection measures and the arrangments for their im­plementation.
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης:
Date of judgment: 13 December 1989.
Συλλογή 1991, μέρος Ι, σ. 3723 από τις 29 Νοεμβρίου 1984, το νέο SDA, χωρίς να χρειάζεται να αποδείξουν ότι πληρούσαν τις νέες προϋποθέσεις.
addition, the question arose whether Mr Grimaldi could be permitted to prove that a disease not includ­ed in the national list was occupational in origin in order to receive compensation under the 'mixed' sys­tem of compensation provided for by Commission Recommendation 66/462 of 20 July 1966 on the con­ditions for granting compensation to persons suffer­ing from occupational diseases.
Αντικείμενο:
Reference: [1989] ECR 4407.
79/7/ΕΟΚ, της 1 9ης Δεκεμβρίου 1978) χορήγηση του SDA, στηριζόμενη στον προανα­ φερθέντα κανονισμό. Ο Adjudication Officer και, κατόπιν εφέσεως, το Sutton Social Security Ap­ peal Tribunal απέρριψαν αυτή την αίτηση με απο­
By judgment of 28 October 1988, the tribunal du travail, Brussels, referred a question to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty: recommendation (EEC Treaty, Article 189(5) and Commission Recommendation to the Member States of 23 July 1962 concerning the adoption of a European schedule of occupational diseases).
Ερωτήματα που υποβλήθηκαν στο ΔΕΚ στην πλάτη.
Mr Grimaldi, a migrant worker of Italian nationality, worked in Belgium from 1953 to 1980.
Το 1981, λόγω της ανικανότητας της προς εργασία, έλαβε σύνταξη αναπηρίας μη
On 17 May 1983, he requested the Fonds des Maladies Profes­sionnelles ('the Fund') to recognize that he was suffer­ing from an industrial disease — 'Dupuytren's con­tracture', which is an osteo-articular or angio-neurotic disease of the hands caused by mechanical vibra­tions from the use of a pneumatic drill.
Με απόφαση της 25ης Ιανουαρίου 1990, το δι­ εξαρτώμενη από την καταβολή εισφορών (Non- καστήριο των Social Security Commissioners υπέ­
The Fund re­fused his request on the ground that the disease in question did not appear in the Belgian schedule of oc­cupational diseases, and Mr Grimaldi brought an action before the tribunal du travail, Brussels.
Contributory Invalidity Pension, στο εξής: NCIP) βαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοι­ κατ' εφαρμογή του άρθρου 36, παράγραφος 2, του νοτήτων τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα
Before giving its reasoning, the Court stated that unlike Article 173 of the EEC Treaty, which excluded review by it of acts in the nature of recommenda­tions, Article 177 conferred on the Court jurisdiction to give a preliminary ruling on the validity and interpre­tation of all acts of the institutions of the Community without exception.
Με το άρθρο 1 1 ζεται λόγω ασθενείας; του Health αηα Social Security Act (νόμου περί υγείας και κοινωνικής ασφάλισης) του 1984, η
An expert opinion ordered by the tribunal conclud­ed that Mr Grimaldi was suffering from the aforesaid disease, which was not listed in the Belgian sche­dule of occupational diseases but could be deemed to be 'a disease caused by the overstraining ... of peri­tendinous tissue'.
2) Ειδικότερα, πρέπει αυτή η γυναίκα (ή αυτός ο
This disease appeared in point F.6(b) of the European schedule of occupational diseases, which the Recommendation of 23 July 1962 recom­mended should be introduced into national law. In
NCIP καταργήθηκε από τις 20 Νοεμβρίου 1 984 και άνδρας) να θεωρηθεί ότι εμπίπτει στο πεδίο η καινούρια παροχή, αποκαλούμενη επίδομα βα­ εφαρμογής της οδηγίας στην περίπτωση που, ριάς αναπηρίας (Severe Disablement Allowance, αν δεν ήταν ασθενής, θα εργαζόταν ή θα
The Court then observed that although the ques­tion referred to it made only mention to the recom­mendation of 23 July 1962, it also sought to ascertain the effects under national law of Recommendation
Η απόφαση του ΔΕΚ δύνους που αναφέρονται στο άρθρο 3;
Handbook on equal treatment for men and women in the European Community selves confer rights on individuals upon which the latter may rely before national courts.
Έχει το άρθρο 4 της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ άμε­ σο αποτέλεσμα ώστε να παρέχει στη γυναίκα
In this case the EG held that recommendations, which cannot have direct effect as they are not legally binding (EEC Treaty, Article 189(3)), do have 'indirect effect' in the sense of Case 14/83 — von Colson and Case 79/83 — Harz.
Κατά συνέπεια, πρό­ στο εξής: επίδομα Α), που εξηρτάτο από σωπο που εγκατέλειψε την επαγγελματική του όρο ο οποίος δεν επέτρεπε την παροχή δραστηριότητα για να ασχοληθεί με την ανατροφή του επιδόματος σε έγγαμες γυναίκες ή σε των τέκνων του δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρ­ γυναίκες που συζούν με το σύντροφο μογής της οδηγίας.
The Court pointed out that recommendations, which ac cording to the fifth paragraph of Article 189 of the Treaty were not binding, were generally adopted by the institutions of the Community when they did not have the power under the Treaty to adopt binding measures or when they considered that it was not appropriate to adopt more mandatory rules. However, said the Court, it should be ascertained whether the content of a measure was wholly consistent with the form attributed to it.
Με την κινδύνων που απαριθμεί το άρθρο 3, παρά­ απόφαση αυτή το Δικαστήριο είχε κρίνει ότι η γραφος 1, στοιχείο α), της οδηγίας.
tuguese Republic to the European Communities, the Kingdom of Spain was under an obligation to bring the Directive into effect as from the date of acces­sion, but that had still not been done at the date of the order for reference.
Συνεπώς, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να αφήσουν ορισμένη παροχή από προηγούμενη υποβολή να υφίστανται άνισες μεταχειρίσεις μετά τις 22 αίτησης για άλλη παροχή που έχει πλέον κα­
By order of 13 March 1989, the Juzgado de Primera Instancia e Instrucción No 1, Oviedo, referred a ques­tion to the Court for a preliminary ruling under Arti­cle 177 of the EEC Treaty:
Κατά εις βάρος των εργαζομένων γυναικών.
Subject-matter: Consistent interpretation of national law (Article 11 of EEC Council Directive 68/151 of 9 March 1 968).
Το Δικαστήριο, κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του είχαν υποβληθεί, αποφάνθηκε ότι:
(1 ) Is Article 11 of Council Directive 68/151/EEC of 9 March 1968, which has not been implement­ed in national law, directly applicable so as to pre­clude a declaration of nullity of a public limited company on a ground other than those set out in the said article?
Στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-87, 88 και
La Co­mercial contended that the action should be dismissed in its entirety on the ground, in particular, that Arti­cle 11 of Directive 68/151, which listed exhaustively the cases in which the nullity of a company might be ordered, did not include lack of cause amongst them.
Συμβουλίου, της 19ηςΔεκεμβρίου
In accordance with Article 395 of the Act concern­ing the Conditions of Accession of Spain and the Por­
89/90, Verholen, το ΔΕΚ επαναδιατύπωσε την περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής απόφαση του επί των συνεκδικασθεισών υποθέ-
In the first place, the Court observed that a directive might not of itself impose obligations on an individual and, consequently, a provision of a directive might not be relied upon as such against such a person (see Case 152/84 — Marshall).
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα σεων 48, 106 και 107/88, Achterberg-te Riele.
Handbook on equal treatment for men and women in the European Community requirement that national law should be interpreted in conformity with Article 11 of Directive 68/1 51 pre cluded the interpretation of provisions of national law relating to public limited companies in such a manner that the nullity of a public limited company might be ordered on grounds other than those ex haustively listed in Article 11 of the Directive in question.
Όσον αφορά το προσωπικό πεδίο εφαρμογής της οδηγίας
In answer to the question referred to it, the Court held that:
79/7/ΕΟΚ, το ΔΕΚ έκρινε ότι η οδηγία αυτή εφαρμόζεται σε πρόσωπα που αναζητούν εργασία, ασχέτως των λόγων για τους οποίους ήταν άνερ­ γοι.
A national court hearing a case which falls within the scope of Council Directive 68/151/EEC of 9 March 1968 on coordination of safeguards which, for the protection of the interests of members and others, are required by Member States of companies within the meaning of the second paragraph of Article 58 of the Treaty, with a view to making such safeguards equi valent throughout the Community, is required to inter pret its national law in the light of the wording and the purpose of that Directive in order to preclude a de claration of nullity of a public limited company on a ground other than those listed in Article 11 of the Directive.
Κατά συνέπεια, η εν λόγω οδηγία εφαρμόζεται στα πρόσωπα που είχαν απασχόληση η οποία δεν διεκόπη από κάποιον από τους κινδύνους που αναφέρει το άρθρο 3 (δεύτερη ομάδα στην υπόθεση Achterberg), με την προϋπόθεση ότι ανα­ ζητούσαν εργασία κατά το χρόνο επέλευσης του κινδύνου.
Although the subjectmatter of this case is not sex discrimination, it is nonetheless important in this con text, as the EG confirmed and extended here the concept of 'indirect effect' laid down in Cases 14/83 — von Colson, and 79/83 — Harz.
Προς το σκοπό αυτό, ο ενδιαφερόμενος πρέπει να προσκομίσει πραγματικές αποδείξεις από τις οποίες να προκύπτει ότι είχε ήδη προβεί σε ενέργειες οι οποίες καταδείκνυαν την επιθυμία του για την εξεύρεση απασχόλησης.
In the latter two judgments, the EG suggested that national courts are under the obligation to interpret national imple menting legislation in accordance with the wording and aim of the directive in question. It follows from the present case that such obligation exists even if a Member State has implemented the directive imperfectly or not at all.
Ως προς το χρονικό πεδίο εφαρ­ μογής της οδηγίας, το ΔΕΚ έκρινε, όπως και επί της υπόθεσης Verholen, ότι κάθε εθνική διάταξη, η οποία έχει ως συνέπεια τη συνέχιση δυσμενούς διά­ κρισης εις βάρος των γυναικών μετά τις 23 Δε­ κεμβρίου 1984, αντίκειται στο κοινοτικό δίκαιο.
In other words, national courts are under a duty to interpret its national law, even that in existence prior to the directive, in the light of the wording and purpose of the directive which covers the legal issue at stake.
Η τελική συμφωνία
Case-law of the European Court of Justice
25 Ιουλίου 1991 νομικές αντιξοότητες. Προκειμένου να δοθούν στις
Joined Cases C-6/90 and C-9/90 ANDREA FRANCOVICH and DANILA BONIFACI ν ITALIAN REPUBLIC.
Συλλογή 1991, μέρος Ι, σ.
Date of judgment: 19 November 1991.
Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών — Νο­ μοθετική απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας
Mrs Bonifaci and 33 other employees (Case C-9/90) were employed by Gaia Confezioni when the company was declared insolvent.
Κατά τη δίκη ενώπιον του Tribunal de Police, o των γυναικών
They were owed wages, but were informed by the liquidator that no funds were available.
( Άρθρο 5 της οδηγίας του Συμβουλίου λικού κώδικα εργατικού δικαίου ερχόταν σε αν­
They brought proceedings in the Pretura di Bassano del Grappa against the Italian Republic re­questing a finding that the State was liable to them in respect of their outstanding claims for arrears of pay for the last three months of their contract of em­ployment (or was liable to pay compensation to them).
Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είχε αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη λαμβά­
By orders of 9 July and 30 December 1989, the Pre­tura di Vicenza (in Case C-6/90) and the Pretura di Bas­sano del Grappa (in Case C-9/90) referred three identical questions to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty:
Στις 28 Οκτωβρίου 1988, ο Stoeckel, διευ­ νοντας όλα τα μέτρα που ήταν αναγκαία για την θυντής της Suma SA στη Γαλλία, κατηγορήθηκε ότι άρση των ανισοτήτων που απαγορεύονται από την απασχολούσε 77 γυναίκες σε νυχτερινή εργασία οδηγία αυτή, είχε παραβεί τις υποχρεώσεις της.
(1) Under Community law in force, can an indivi­dual who has suffered as a result of the failure by the State to implement Directive 80/987, which failure has been established by a judgment of the Court of Justice, require that State to comply with those provisions contained in it which are sufficiently precise and unconditional by relying directly on the Community rules against the Member State in default in order to obtain the guarantees which that Member State has to en­sure, and, in any event, is he entitled to claim da­mages suffered in respect of provisions which do not have that status?
κατά παράβαση του άρθρου L 213-1 του γαλλικού κώδικα εργατικού δικαίου.
Directive 80/987 was designed to provide em­ployees with a Community minimum level of protec­tion in the event of the insolvency of their employer without prejudice to any more favourable provisions already existing in Member States.
Η ανωτέρω διάταξη απαγόρευε την απασχόληση
To this end, it provided in particular for specific guarantees of pay­ment of their outstanding claims relating to pay.
Με απόφαση της 4ης Οκτωβρίου 1989, το Tri­ των γυναικών σε οποιαδήποτε νυχτερινή εργασία, bunal de Police του lllkirch υπέβαλε στο Δικαστήριο ιδίως δε σε εργοστάσια ή εργαστήρια κάθε το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα σύμφωνα με φύσης.
Under Article 11, Member States were obliged to bring into force laws, regulations, and administrative provisions necessary to comply with the Directive within a period which expired on 23 October 1983.
Είναι το άρθρο 5 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ κτήρα ή σε περίπτωση που το απαιτούσε το εθνι­ επαρκώς σαφές ώστε να υποχρεώνει τα κό συμφέρον, υπό τον όρο βέβαια ότι τηρούνταν κράτη μέλη να μη θέτουν ως νομοθετική αρχή ορισμένες προϋποθέσεις και εφαρμοζόταν η δια­ την απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας δικασία που προέβλεπε ο νόμος.
(2) Must the combined provisions of Articles 3 and 4 of Council Directive 80/987 be interpreted as meaning that where a State has not exercised its option to introduce the limitations provided in Article 4, that State is bound to pay employees their entitlement in the amount laid down in Article 3?
των γυναικών, όπως η αρχή αυτή διατυπώνεται στο άρθρο L 213-1 του γαλλικού κώδικα
Mr Francovich (Case C-6/90) was employed by CDN Eletronica in Vicenza. He received only part payment of his salary and brought proceedings before the Pre­tura di Vicenza, which found the employer liable.
Λόγω του ανταγωνισμού αλλοδαπών επιχειρή­ εργατικού δικαίου; σεων, η εταιρεία Suma αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες και ζήτησε να απολύσει 200 περίπου
However, he was unable to enforce judgment and therefore relied upon Directive 80/987 to obtain the guarantees and ancillary compensation from the Ita­lian Government.
Η απόφαση τουΔΕΚ εργαζόμενους της.
Summary based on the English version of this judgment pub­lished _BAR_1992] IRLR 84.
Το Δικαστήριο επανέλαβε καταρχάς ότι σκοπός ενός συστήματος εργασίας με βάρδιες, συνεπαγό- της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ είναι η εφαρμογή της
(3) If the answer to question 2 is in the negative, would the Court establish what is the minimum guarantee which the State must ensure, pursuant
Όσον αφορά τις οι­ σβαση σε απασχόληση και τις συνθήκες εργα­ κογενειακές ευθύνες, το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι σίας.
Being of the opinion that the first question raised two distinct problems — the direct effect of the provi sions of the Directive which defined the rights of employees and the liability of the State for damages arising out of the breach of obligations imposed by Community law, the Court decided to examine them separately.
Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο δήλωσε ότι, στην υπόθεση 1 84/83, Hofmann, είχε αποφαν­ όπως είχε διευκρινίσει στην υπόθεση 1 52/84, θεί ότι η οδηγία δεν έχει ως αντικείμενο να ρυθμίσει
As far as the issue of direct effect was concerned, the Court, firstly, stated that according to its established case-law, a Member State which had not adopted the implementing measures required by a directive, within the prescribed period, could not plead, as against individuals, its own failure to perform the obligations which that directive entailed, provid ed that the directive's provisions were unconditional and sufficiently precise as far as their subjectmatter was concerned.
Marshall, το άρθρο 5 της οδηγίας δεν παρέχει στα ζητήματα που αφορούν την οργάνωση της οικο­ κράτη μέλη την ευχέρεια να εξαρτούν από όρους γένειας και να τροποποιήσει την κατανομή των ή να περιορίζουν την εφαρμογή της αρχής της ίσης ευθυνών μεταξύ του ζεύγους.
Therefore, the Court examined whether the provisions of Directive 80/987 fulfilled this criterion, which covered three aspects: the deter mination of the beneficiaries of the guarantee under those provisions; the content of that guarantee; and, finally, the identity of the institution liable for the guarantee.
Εξάλλου, σχετικά μεταχείρισης.
As regards the first two aspects, the Court found that the provisions of the Directive which concerned them were sufficiently precise and uncondi tional.
76/207, εφόσον αυτή απαγορεύει την έκανε επίσης μνεία της απόφασης του επί της καθιέρωση γενικής αρχής αποκλεισμού των υπόθεσης C-222/84, Johnston, σύμφωνα με την γυναικών από τη νυχτερινή εργασία, και ότι στην οποία το άρθρο 2, παράγραφος 3, της οδηγίας, πραγματικότητα μπορούν να αποτελέσουν πηγή το οποίο περιέχει διατάξεις για την προστασία της δυσμενών διακρίσεων.
The Court con cluded by saying that even if the provisions of the Dir ective were sufficiently precise and unconditional as regards the determination of the beneficiaries of the guarantee and the content of the guarantee, these elements were not sufficient to allow individuals to rely on those provisions before a national court.
γυναίκας, ιδίως όσον αφορά την εγκυμοσύνη και τη μητρότητα, αποσκοπεί στην εξασφάλιση, αφε­
On the one hand, these provisions did not identify the institu tions liable under the guarantee and, on the other hand, the State could not be considered liable merely because it had not taken steps to implement the Directive within the prescribed periods.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο αποφάν­ νός, της προστασίας της βιολογικής κατάστασης θηκε ότι: της γυναίκας και, αφετέρου, της προστασίας των ειδικών σχέσεων μεταξύ της γυναίκας και του τέ­
As regards the second problem raised in question 1 which con cerned the liability of the State for damages arising out of the breach of obligations imposed by Community law, the Court examined the problem in terms of the general scheme and basic principles of the Treaty.
Όσον αφορά τους σκοπούς αν από την υποχρέωση αυτή δεν λείπουν οι της προστασίας του γυναικείου δυναμικού, το Δικα­ εξαιρέσεις, ενώ ουδεμία υφίσταται απαγό­ στήριο έκρινε ότι δεν ήταν προφανές ότι, εκτός ρευση όσον αφορά τη νυχτερινή εργασία των από την περίπτωση εγκυμοσύνης και τοκετού, οι ανδρών.» κίνδυνοι στους οποίους εκτίθενται οι γυναίκες σε μια τέτοια εργασία είναι γενικώς διαφορετικοί, ως
The possibility of obtaining damages from the State was particularly essential where, as in the present case, the full effect of Com munity provisions was conditional on the State taking certain action, and, consequently, in the absence of such action being taken, individuals could not rely on the rights accorded to them by Community law be fore national courts.
Σχόλια προς τη φύση τους, από τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται οι άνδρες.
In addition to this, the Court mentioned Article 5 of the EEC Treaty, under which the Member States were bound to take all appropriate measures, whether general or particular, to ensure fulfilment of the obligations arising under Community law.
Η παρούσα απόφαση δεν εκπλήσσει αν ληφθεί κινδύνους επίθεσης, το Δικαστήριο έκρινε ότι, υπόψη η υπάρχουσα νομολογία στην οποία αναφέ­ έστω και αν υποτεθεί ότι αυτοί είναι μεγαλύτεροι τη ρθηκε το ΔΕΚ.
Therefore, concluded the Court, Community law laid down a principle according to which a Member State was obliged to make good the damage to in dividuals caused by a breach of Community law for which it was responsible. However, the Court stressed that the conditions on which that liability could give rise to damages depended on the nature of the breach of Community law which caused the damage.
Η υπόθεση αυτή αποτελεί χαρα­ νύχτα απ' ό,τι την ημέρα, είναι δυνατή η λήψη κτηριστικό παράδειγμα της εφαρμογής της αρχής των κατάλληλων για την αντιμετώπιση τους της αναλογικότητας. Στη συγκεκριμένη πε-
When, as in the present case, a Member State failed to fulfil an obligation imposed on it by Article 189(3) of the Treaty to take all the necessary steps to achieve the result required by the Directive, that provision of Community law, to be effective, should give rise to liability for damages where three conditions were satisfied: (a) the result required by the Directive included the conferring of rights for the
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ρίπτωση, οι στόχοι της εθνικής νομοθεσίας μπο­ ρούν να επιτευχθούν με άλλα, λιγότερο περιορι­ στικά μέτρα.
Case-law of the European Court of Justice benefit of individuals; (b) the content of these rights might be determined by reference to the provisions of the Directive; and (c) the existence of a causal link between the breach of the obligation of the State and the damage suffered by the persons affected.
89 της Διεθνούς Οργά­ νωσης Εργασίας, της 9ης Ιουλίου 1 948.
The Court stated that subject to this, the State was obliged to make good the consequences of the damages caused within the context of national law on liability.
Η σύμ­ βαση αυτή, την οποία έχουν καταγγείλει πολλά κράτη μέλη, συνάφθηκε πριν από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης ΕΟΚ, της οποίας το άρθρο
Accordingly, in the absence of Community rules on this subject, it was for the domestic legal system of each Member State to designate the courts having jurisdiction and to determine the procedural condi tions governing actions at law intended to ensure the protection of rights which parties enjoy under Community law.
234 επιτρέπει ρητά οτα κράτη μέλη την εκπλήρωση υποχρεώσεων που απορρέουν από προγενέστερες συμβάσεις.
Moreover, emphasized the Court, any conditions as to both substance and form for the recovery of damages laid down by the various na tional laws applicable thereto must not be less favour able than those relating to similar claims under na tional law and they must not be so framed as to render the recovery of damages excessively difficult or vir tually impossible in practice.
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα φαση επί της υπόθεσης 286/85, McDermott και
The Court replied to the questions referred to it, as follows: that, as a matter of principle, it followed from the general system of the Treaty as well as the principle laid down in Article 5 therein, that a private indivi dual should be awarded damages by a Member State in case of a breach of Community law attributable to such a Member State.
ATTORNEY GENERAL ρα, απευθύνθηκε εγγράφως στον Minister for So­ cial Welfare ζητώντας να εφαρμοσθεί και στην
This (Community) right of in dividuals guaranteed the full effectiveness of Com munity law, according to the EG.