natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με την απόφαση του, της 9ης Ιουλίου (*), το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή που είχε ασκήσει η Επιτροπή κατά του Βελγίου, το οποίο εφαρμόζει υψηλότερο συντελεστή ΦΠΑ για τους οίνους από νωπά σταφύλια, που είναι εισαγόμενα προϊόντα, απ' ό,τι στην μπύρα εγχώριας παραγωγής.
In Case 356/85 Commission ν Belgiumλthe Court dismissed an action brought by the Commission against Belgium, which applies a higher rate of VAT on wine of fresh grapes, an imported product, than on beer, a domestic product.
Η Επιτροπή ισχυρίστηκε ότι το Βέλγιο παρέβη το άρθρο 95 της Συνθήκης ΕΟΚ.
The Commission argued that this infringed Article 95 of the EEC Treaty.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι μόνο οι φθηνότεροι οίνοι βρίσκονται σε σοβαρή ανταγω­νιστική σχέση με την μπύρα, κατά την έννοια του άρθρου 95, παράγραφος 2, της Συνθήκης, αλλά ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε πως η διαφορά της φορολογικής επιβάρυνσης μεταξύ των δύο αυτών προϊόντων μπορούσε να επενεργεί προστατευ­τικά υπέρ των εγχώριων προϊόντων, στοιχείο που είναι αναγκαία προϋπόθεση για την εφαρμογή του αναφερθέντος άρθρου.
The Court said that only the cheaper wines could compete as a genuine alternative to beer for purposes of the second paragraph of Article 95, and that the Commission had not shown that the difference in the rates of tax charged on the two products could have the effect of protecting domestic products, a point which had to be established if that Article was to apply.
Με την απόφαση του της 17ης Σεπτεμβρίου (2), το Δικαστήριο έκρινε ότι η Γαλλία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της Συνθήκης φορολογώντας τα εισαγόμενα οχήματα που υπερβαίνουν τους 16 φορολογήσιμους ίππους οι οποίοι αντιπροσωπεύουν το ανώτατο όριο κυβισμού που κατασκευάζεται στη Γαλλία.
The Court decided against France in Feldain ν Directeur General des Impôts, ' concerning the French system of taxation on imported motor cars with a taxable horsepower rating of over 16, which corresponded to the largest cylinder capacity manufactured in France.
Στην απόφαση αυτή το Δικαστήριο επαναλαμβάνει τους συλλογισμούς βάσει των οποίων το Μάιο του 1985 (3) είχε κρίνει ότι είναι παράνομη η φορολογία (supervi­ gnette) που επέβαλλε η Γαλλία σε ορισμένα μόνο εισαγόμενα αυτοκίνητα ανώτερης κατηγορίας.
The Court said that a system of road tax of that kind, in which one tax band comprised more taxable power ratings than the others, with the result that the normal progression of the tax was restricted in such a way as to afford an advantage to top­of­the­range cars of domestic manufacture, and in which the taxable power rating was calculated in a manner which placed vehicles imported from other Member States at a disadvantage, had a discriminatory or protective effect within the meaning of Article 95 of the Treaty.
IV-2 αλλά το οποίο, στην πραγματικότητα, διατηρούσε τη φορολογία εις βάρος των εισαγόμενων οχημάτων.
Following the judgment France introduced a new system of road tax, which appeared to be based on neutral criteria but in fact allowed the discriminatory taxation of imported cars to continue.
Στην υπόθεση 233/85 (*), το Δικαστήριο υπενθύμισε, καταρχήν, ότι «το άρθρο 25 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των μονίμων και λοιπών υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δεν υποχρεώνει την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή να αιτιολογήσει μια απόφαση της σχετική με το διορισμό ενός υπαλλήλου σε μια νέα θέση, ούτε έναντι του διοριζόμενου υπαλλήλου, τον οποίο δεν μπορεί να βλάψει η εν λόγω απόφαση, ούτε έναντι των απορριφθέντων υποψηφίων, για τους οποίους η αιτιολογία της απόφασης θα μπορούσε να είναι επιζήμια.
In Bonino ν Commission3the Court observed that Article 25 of the Staff Regulations of Officials of the European Communities did not require the appointing authority to give its reasons for a decision assigning an official to a new post, either to the successful official, who was in no way adversely affected by the decision, or to unsuccessful applicants for the post, who might be adversely affected by the arguments put forward in a statement of reasons.
Η παρουσία γυναικών μεταξύ των υποψηφίων για την εν λόγω θέση, καθώς και η αρχή της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών, δεν έχουν καμία επίπτωση εν προκειμένω».
The presence of women among the applicants for the post, and the principle of equal treatment for men and women, were of no relevance here.
(') Απόφαση της 12.2.1987, υπόθεση 233/85, Bonino κατά Επιτροπής: EE C 57 της 5.3.1987.
Case 233/85 OJ C 57, 5.3.1987.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 423 και όχι τα ατομικά συμφέροντα ενός υπαλλήλου, το Δικαστήριο έκρινε παραδεκτή την εν λόγω παρέμβαση με την αιτιολογία ότι «ο σεβασμός της αρχής της ισότητας ανδρών και γυναικών (...) εντάσσεται στο πλαίσιο των συλλογικών συμφερόντων για την υπεράσπιση των οποίων έχει συσταθεί το παρεμβαίνον συνδικάτο».
It was not necessary to consider the argument put forward only by the intervener, the European Public Service Union, to the effect that a preference should always be given to applications by women, as the intervener itself had maintained only that such a preference should apply where the appointing authority was faced with a choice between a woman and a man whom it considered equally suitable and qualified for the post, and this was not the case here, as the Court had already concluded.
Στην υπόθεση 111/86 (Χ), η κ. D., υπάλληλος, είχε ζητήσει την ακύρωση της απόφασης με την οποία η Επιτροπή διόρισε έναν άλλον υποψήφιο σε μια κενή θέση προϊσταμένου τμήματος.
In Delauche ν Commission1Mrs Delauche, a Commission official who had applied for a vacant post of head of division, sought the annulment of a decision by which the Commission appointed another applicant to the post.
Το Δικαστήριο υπενθύμισε εξάλλου ότι «από την αρχή της ισότητας μεταχείρισης ανδρών και γυναικών δεν προκύπτει καμία υποχρέωση αιτιολόγησης των αποφά­σεων προαγωγών, ακόμη και όταν ορισμένοι υποψήφιοι είναι γυναίκες», νομολογία από την απόφαση Bonino (2).
The Court also held that the principle of equal treatment for men and women did not impose any obligation to state reasons to promote officials, even where certain applicants were women, a finding it had already made in the Bonino case.1
Στις 14 Ιανουαρίου (3) το Δικαστήριο επιβεβαίωσε τη νομιμότητα ενός κανονι­σμού της Επιτροπής, της 20ής Σεπτεμβρίου 1984 (4), με τον οποίο η Επιτροπή
In two judgments2the Court upheld the legality of a Commission Regulation taking transitional measures in anticipation of a change in the green rates for the German mark for cereals and sugar, which had been decided by the Council and was to take effect from 1 January 1985.3The Commission's objective was to avoid massive sales of cereals and sugar into intervention, for purely speculative reasons, towards the end of 1984.
(') Απόφαση της 16.12.1987, υπόθεση 111/86, Delauche κατά Επιτροπής.
On the procedural point the Court confirmed that the Commission was entitled itself to determine whether a particular case was a matter of urgency or indeed of the 'greatest urgency'.
960 της παρούσας Έκθεσης.
Point 960 of this Report.
281/84, Zuckerfabrik Bedburg και λοιποί κατά Συμβουλίου και Επιτροπής: ΕΕ C 26 της 4.2.1987.
Case 278/84 Germany ν Commission and Case 281/84 Zuckerfabrik Bedburg and Others ν EEC: OJ C 26, 4.2.1987.
) ΕΕ L 253 της 21.9.1984 και Δέκατη 'Ογδοη Γενική Έκθεση, αριθ. 445.
OJ L 253, 21.9.1984; Eighteenth General Report, point 445.
Πολλοί παρασκευαστές μαργαρίνης υπέβαλαν αγωγές αποζημιώσεως κατά της Επιτροπής λόγω της δράσης της για το «βούτυρο των Χριστουγέννων» κατά το τέλος του 1984.
Several margarine manufacturers brought actions against the Com­mission in respect of losses suffered as a result of the 'Christmas butter' scheme at the end of 1984.
Σύμφωνα με τους ενάγοντες, η εν λόγω δράση — που συνίσταται στην πώληση σημαντικών ποσοτήτων αποθεμάτων βουτύρου στους καταναλωτές σε τιμές παραπλήσιες, ακόμα και κατώτερες από την τιμή της μαργαρίνης — δεν περιλαμβα­νόταν στις αρμοδιότητες της Επιτροπής και, εξάλλου, ήταν αντίθετη προς τους στόχους της κοινής γεωργικής πολιτικής, προς την αρχή της απαγόρευσης διακρί­σεων μεταξύ παραγωγών της Κοινότητας και προς την αρχή της αναλογικότητας.
The operation consisted in the sale to consumers of large quantities of stored butter at a price close to or below that of margarine; the applicants argued that this was unlawful, because it was outside the Com­mission's powers and because it was contrary to the objectives of the common agricultural policy, the principle forbidding discrimination between Community producers, and the principle of proportionality.
Με τρεις αποφάσεις της 11ης Μαρτίου ('), αντίθετα με τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα, το Δικαστήριο απέρριψε το σύνολο των αιτιάσεων.
In three judgments delivered on the same day, the Court rejected all of these objections, against the advice of the Advocate General.1It confirmed in particular that the powers delegated by the Council to the Commission in the agricultural sphere were to be interpreted very broadly.
Επιβεβαίωσε κυρίως ότι πρέπει να δίδεται διασταλτική ερμηνεία όταν προκύπτουν θέματα
The Court also con­firmed once again that the prohibition of discrimination did not mean that goods which were competing or which were partial substitutes (butter and margarine) had to be treated in an identical fashion, but rather that producers had to be treated equally.
(') Απόφαση της 11.3.1987, υποθέσεις 279, 280, 285 και 286/84, RAU κατά Επιτροπής, 27/85, Vandermoortele κατά Επιτροπής 265/85, και Van den Bergh/Επιτροπής: ΕΕ C 95 της 8.4.1987 και EE C 96 της 9.4.1987.
Where there were two common organizations of the market (in milk products and fats) with very different characteristics, and with markets in different situations (with particular reference to the crisis in milk), producers found themselves in different situations.
425 ανάθεσης αρμοδιοτήτων, στα γεωργικά θέματα, εκ μέρους του Συμβουλίου προς την Επιτροπή.
The Court held that the principle of proportionality had not been infringed, even though the operation was of limited effectiveness, because the measure did help to reduce surpluses.
Το Δικαστήριο στις 15 Ιανουαρίου (*) απέρριψε την αγωγή αποζημιώσεως που είχε ασκήσει το Groupement agricole d'exploitation en commun (GAEC) de la Segaude, υποστηριζόμενο από τη Fédération nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA) κατά του Συμβουλίου και της Επιτροπής.
The Court dismissed an application for damages brought against the Council and the Commission by a cooperative organization, GAEC de la Segaude, supported by the federation nationale des syndicats d'exploitants agricoles (FNSEA).2
Το Μάιο 1984, η γερμανική κυβέρνηση ζήτησε από την Επιτροπή να επισπεύσει την καταβολή της ενίσχυσης στην 1η Ιουλίου 1984 και να αυξήσει σε 5 % το ποσοστό της επιστροφής σε ΦΠΑ.
In order to compensate German farmers for the loss of revenue they would suffer as a result of the adoption of Council Regulation No 855/84,3which sought to dismantle positive MCAs, the Council authorized Germany to grant its farmers special aid from 1 January 1985 onwards, consisting of VAT relief of up to 3%.
Όταν η Επιτροπή αρνήθηκε να χορηγήσει την άδεια αυτή, το Συμβούλιο τη χορήγησε με απόφαση της 30ής Ιουνίου 1984 (3), βάσει του άρθρου 93, παράγραφος 2, εδάφιο 3, της Συνθήκης ΕΟΚ.
In May 1984 the German Government asked the Commission for authorization to bring forward this aid to 1 July 1984, and to increase the rate
Για τους λόγους αυτούς το Δικαστήριο δεν χρειάστηκε να αποφανθεί σχετικά με τη νομιμότητα της απόφασης του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1984 (3).
Joined Cases 279, 280, 285 and 286/84 Walter Ran Lebensmittelwerke and Others ν EEC; Case 27/85 Vandemoortele ν Commission; and Case 265/85 Van den Bergh en Jürgens and Others ν Commission: OJ C 95, 8.4.1987, and OJ C 96, 9.4.1987.
(') Απόφαση της 15.1.1987, υπόθεση 253/84, Groupement agricole d'exploitation en commun (GAEC) de la Segaude κατά Συμβουλίου και Επιτροπής: EE C 34 της 12.2.1987.
Case 253/84 GAEC de la Segaude ν Council and Commission: OJ C 34, 12.2.1987.
O EE L 90 της 1.4.1984 και Δέκατη 'Ογδοη Γενική Έκθεση, αριθ. 445.
OJ L 90, 1.4.1984; Eighteenth General Report, point 445.
ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
COMMUNITY LAW of relief to 5%.
Θάλασσα σε εθνικές ποσοστώσεις σύμφωνα με τους ίδιους κανόνες που καθορίστη­καν για το 1982 ήταν έγκυρος, αν και η ποσόστωση ενός κράτους μέλους είχε εξαντληθεί, ενώ οι ποσοστώσεις ορισμένων κρατών μελών δεν είχαν χρησιμοποιηθεί κατά το χρόνο αυτό.
In Romkes ν Officier van Justitie the Court held that Council Regulation No 1/85,3which divided the total allowable catch for plaice in the North Sea into national quotas according to the same formula already used for 1982, was valid although the quota of one Member State was exhausted while those of certain other Member States remained partially unused each year.
Η απόφαση αυτή επέτρεψε τη συνέχιση πολλών ποινικών διαδικασιών κατά αλιέων που είχαν υπερβεί τις ποσοστώσεις τους, οι οποίες εκκρεμούσαν εν αναμονή της απόφασης του Δικαστηρίου.
This judgment made it possible to resolve numerous criminal cases in the Netherlands involving fishermen who had exceeded the quotas, which had been suspended by the courts pending the decision of the Court of Justice.
Στην υπόθεση 53/86, το Δικαστήριο έκρινε ότι ένα εθνικό μέτρο που επέβαλε μόνο στους αλιείς του αντίστοιχου κράτους αυστηρότερους κανόνες από τους κοινοτι­κούς σχετικά με το ελάχιστο μέγεθος, καλύπτονται από το άρθρο 20, παράγραφος 1, του κανονισμού του Συμβουλίου της 25ης Ιανουαρίου 1983 (3) που εξουσιοδοτεί τα κράτη μέλη να λαμβάνουν αυστηρότερα μέτρα, υπό τον όρο ότι τα μέτρα αυτά περιορίζονται μόνο στους αλιείς τους.
In Officier van Justitie ν Romkes and Others the Court ruled that a national measure imposing only on the fishermen of the Member State concerned a stricter minimum size of fish caught than the Community norm was covered by Article 20(1) of Council Regulation No 171/83 of 25 January 1983,4which authorizes the Member States to adopt stricter measures provided they are limited to their national fishermen.
Το Δικαστήριο αρνήθηκε ρητά να αποφανθεί κατά πόσο η διάταξη αυτή είναι σύμφωνη με το βασικό κανονισμό της 25ης Ιανουαρίου 1983 (3) και με το κοινοτικό δίκαιο — παρά το γεγονός ότι ο διάδικος Romkes ισχυρίστηκε ότι η διάταξη αυτή συνεπάγεται διακρίσεις και το ίδιο το Δικαστήριο την επικαλέσθηκε στην προφορική διαδικασία — διότι το παραπέμπον δικαστήριο δεν αμφισβήτησε το κύρος της διάταξης αυτής.
The Court expressly declined to rule on Mr Romkes's contention that this provision was incompatible with the basic Regulation (171/83)4and with Community law as being discriminatory, a point referred to by the Court at the oral hearing but left undecided because the court referring the questions had not raised this particular matter.
Το Δικαστήριο καθόρισε κατά τρόπο σαφή το στόχο των γεωργικών εισφορών οι
In Coopérative Agricole des Avirons5the plaintiffs in the main action — maize importers on the island of Réunion — had challenged the levy which
(') Αποφάσεις της 16.6.1987, υποθέσεις 46/86, Μ.Α. Romkes κατά Officier van Justifie de l'Arrondissement de
OJ L 185, 12.7.1984; Eighteenth General Report, point 446.
) EE L 1 της 1.1.1985 και Δέκατη Όγδοη Γενική Έκθεση, αριθ. 461.
OJ L 1, 1.1.1985; Eighteenth General Report, point 461.
) EE L 24 της 27.1.1983 και Δέκατη Έβδομη Γενική Έκθεση, αριθ. 466.
OJ L 24, 27.1.1983; Seventeenth General Report, point 466.
427 οποίες «πρέπει να εξασφαλίζουν την τήρηση της αρχής της κοινοτικής προτίμησης καθώς και την πραγματοποίηση των στόχων της κοινής γεωργικής πολιτικής».
377 had been imposed on them. They based their case on two arguments: (a) by definition, the levy, whose purpose was to protect the Community market from imports from a nonmember country where the product was sold at a price lower than the Community price, could not be imposed where the purchase price was higher than the Community price; and (b) the application of the same levy to the rest of the Community and to the island of Reunion constituted an infringement of the principle of non-discrimination in that different situ­ations were ultimately treated in the same way.
Η αντικειμενική εφαρμογή των τρόπων υπολογισμού αποτελεί τη λογική συνέπεια.
In delivering its judgment, the Court defined very clearly the purpose of the agricultural levies, which was to ensure that the principle of Community preference was respected and the objectives of the common agricultural policy secured.
Όσον αφορά το επιχείρημα της παράβασης της αρχής της απαγόρευσης διακρί­σεων, το Δικαστήριο υπενθυμίζει τη διάταξη της Συνθήκης σύμφωνα με την οποία καταρχήν η κοινή αγροτική πολιτική εφαρμόζεται στα υπερπόντια γαλλικά διαμερί­σματα.
The abstruse nature of the methods of calculation was the logical consequence of this. As to the argument that the principle of non-discrimination had been violated, the Court drew attention to the Treaty provision which required that the common agricultural policy should as a rule apply to the French overseas departments.
Το Δικαστήριο αναγνωρίζει στη συνέχεια στον κοινοτικό νομοθέτη την εξουσία να «αποφασίζει εάν οι οικονομικές, γεωγραφικές ή κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν στη νήσο Réunion δικαιολογούν τη λήψη μέτρων παρέκκλισης».
It was for the Community legislature to decide whether the economic, geo­graphical and social circumstances of Reunion required derogating provisions.
Στην παρούσα περίπτωση, το Δικαστήριο δεν θεώρησε ότι ο κοινοτικός νομοθέτης υπερέβη τα όρια της διακριτικής του ευχέρειας.
In this particular case the Court did not find that the legislature had exceeded its discretion.
Τέλος, οι προσφεύγοντες στην κύρια δίκη ερώτησαν το Δικαστήριο «εάν οι περιστάσεις υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκαν οι εισαγωγές αραβοσίτου στη νήσο Réunion αποτελούν "ειδικές περιστάσεις", σύμφωνα με την έννοια του άρθρου 13, εδάφιο 1, του κανονισμού του Συμβουλίου της 2ας Ιουλίου 1979 (*) που δικαιολο­γούν την επιστροφή των εισφορών».
Lastly, the national court asked the Court of Justice whether the circumstances in which maize was imported into Reunion constituted 'special circumstances' within the meaning of the first paragraph of Article 13 of Council Regulation No 1430/79Jsuch as to justify repayment of the levies.
Οι προσφεύγοντες εξήγησαν ότι λόγω ανωτέ­ρας βίας αναγκάζονταν να αγοράζουν αραβόσιτο στη διεθνή αγορά σε τιμή ανώτερη από την κοινοτική.
The plaintiffs explained that they were bound, by a kind of force majeure, to buy the maize on the world market at a higher price than that obtaining in the Community.
Το Δικαστήριο απέκλεισε την εφαρμογή της «γενικής αυτής ρήτρας επιείκειας» που αποτελεί το άρθρο 13 του κανονισμού λόγω του ότι η «γεωγραφική και οικονομική κατάσταση της νήσου Réunion αποτελούν αντικειμενικά στοιχεία και αφορούν αόριστο αριθμό επιχειρηματιών».
The court ruled that the general principle of equity embodied in Article 13 of the Regulation could not apply in this instance since the geographical and economic situation of Reunion was of an objective nature and affected an indefinite number of traders.
Συνεπώς στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχουν οι «ειδικές περιστάσεις» που προβλέπονται στην εν λόγω διάταξη.
The 'special circumstances' referred to in the provision in question could not therefore apply in this case.
Με την απόφαση αυτή επιβεβαιώνεται η ελαστικότητα που επιδεικνύει το Δικαστήριο όσον αφορά την ενσωμάτωση των οδηγιών.
In Case 363/85 Commission ν Italy1the Court dismissed the Com­mission's action based on failure to incorporate into national law the definitions of 'animals' contained in Council Directive 80/502/EEC on undesirable sub­stances in feedingstuffs.3This judgment confirms that the Court adopts a certain flexibility as regards the incorporation of directives. The Court held
(') ΕΕ L 175 της 12.7.1979 και Δέκατη Τρίτη Γενική Έκθεση, αριθ. 149.
OJ L 175, 12.7.1979; Thirteenth Genera!
TO ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ιδιωτών, οι δικαιούχοι να είναι σε θέση να γνωρίζουν πλήρως τα δικαιώματα τους και να τα επικαλούνται, ενδεχόμενα, ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων».
COMMUNITY LAW that the incorporation of a directive into national law does not necessarily require a formal and verbatim reproduction of its provisions in an express and specific legal provision but may, depending on its content, arise from a general legal context, provided the latter effectively ensures the full application of the directive in a sufficiently clear and precise manner so that, where the directive seeks to confer rights on individuals, those entitled are enabled to know the full extent of their rights and to enforce them where necessary before the national courts.
Για να μελετηθεί ο τρόπος κατά τον οποίο οι καταναλωτές θα αντιδρούσαν σε μια πτώση της τιμής του βουτύρου, η Επιτροπή, στις 25 Φεβρουαρίου 1985, με μη δημοσιευμένη και κοινοποιημένη σε ένα μόνο κράτος μέλος (Δυτική Γερμανία) απόφαση, ζήτησε τη διοργάνωση πώλησης 900 τόνων βουτύρου παρέμβασης στο Βερολίνο (Δυτικό).
In order to see how consumers would react to a cut in the price of butter, the Commission on 25 February 1985 ordered, by a Decision that was not published and was notified only to one Member State (the Federal Republic of Germany), organization of a sale of 900 tonnes of intervention butter in West Berlin.
Δεδομένου ότι το βούτυρο έπρεπε να προσφερθεί στους καταναλωτές σε συσκευασία που περιελάμβανε δύο πλάκες των 250 γραμμαρίων (από τις οποίες μία περιελάμβανε νωπό βούτυρο που κυκλοφορούσε στην αγορά, ενώ η πλάκα βουτύρου αποθεματοποίησης έπρεπε να φέρει την επιγραφή «βούτυρο ΕΟΚ δωρεάν»), παραβιάστηκαν πολλοί κανόνες της γερμανικής νομοθεσίας σχε­τικά με τον αθέμιτο ανταγωνισμό.
Since the butter was to be offered to consumers in a package containing two packets of 250 grams (one containing fresh open­market butter and the other containing butter from stock which was to be labelled 'free EEC butter'), several rules of German law concerning unfair competition were infringed.
Όταν η απόφαση της Επιτροπής κατέστη γνωστή, πολλοί παρασκευαστές μαργαρί­νης, αναφερόμενοι μεταξύ άλλων στη γερμανική νομοθεσία σχετικά με τον αθέμιτο ανταγωνισμό, επιχείρησαν να απαγορεύσουν στον οργανισμό παρέμβασης (BALM) την εφαρμογή της ανωτέρω απόφασης προσφεύγοντας στα πολιτικά και διοικητικά δικαστήρια της Φραγκφούρτης/Μάιν.
As soon as the Commission's Decision became known, several margarine manufacturers, relying inter alia on German legislation on unfair competition, sought an injunction from the civil and administrative courts of Frankfurt/ Main restraining the intervention organization (BALM) from carrying out the Decision.
Τα πολιτικά δικαστήρια, μολονότι διαπί­στωσαν πολλές παραβάσεις της γερμανικής νομοθεσίας, απέρριψαν τα εν λόγω αιτήματα.
The civil courts, while holding that there had been several infringe­ments of German legislation, dismissed these actions.
Το διοικητικό δικαστήριο της Φραγκφούρτης, αντίθετα, απαγόρευσε στον BALM, ως ασφαλιστικό μέτρο, τη δωρεάν χορήγηση στις εμπορικές επιχειρή­σεις βουτύρου αποθηκευμένου στις δημόσιες αποθήκες, πράγμα που εξανάγκασε την Επιτροπή να ασκήσει παρέμβαση υπέρ του BALM κατά τη διαδικασία ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου.
The Frankfurt Adminis­trative Court, on the other hand, granted an injunction as a matter of urgency, restraining BALM from making butter from public stocks available free of charge to commercial firms, whereupon the Commission intervened to support BALM in appealing against the Decision.
Μετά από ακύρωση της απόφασης αυτής από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, τα πρωτοβάθμια δικαστήρια υπέβαλαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μια σειρά ερωτη­μάτων σχετικά με τη νομιμότητα της ενέργειας (προδικαστικές υποθέσεις 133 έως 136/85) καθώς και το ερώτημα εάν μια απόφαση, όπως αυτή που εξέδωσε η Επιτροπή το Φεβρουάριο 1985, εμποδίζει τις εθνικές αρχές να εφαρμόζουν το εθνικό δίκαιο σχετικά με τον αθέμιτο ανταγωνισμό.
When the Decision was quashed by the Appeal Court, the courts of first instance referred to the Court of Justice a series of preliminary questions concerning the legality of the action (Cases 133 to 136/85) and the question whether a decision such as the Commission had made in February 1985 precluded the national courts from applying their national law on unfair competition.