natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το Δικαστήριο αναφέρθηκε στην απόφαση επί της υπόθεσης 286/85, McDermott και Cotter Ι, για την οποία είχε κρίνει ότι το άρθρο 4, παρά­γραφος 1, της οδηγίας, εξεταζόμενο αυτό κα­θεαυτό και ερευνωμένου του σκοπού και του
, allottedto men and women respectivewere ly fixedin the decisionorderingthe holdingof a competitionthe;fixing of thosepercentageswas notgovernedby anyobjectivecriteriondefinedin a legislativeprovision.Accordingto the Court,thislackof transparencyalsohad consequencesfor compliancewith the secondrequiremenlatid down by the Directivewh,ich relatedto the activities involved.
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση πληροί μια συμπληρωματική προϋπόθεση που ίσχυε πριν από την ημερομηνία αυτή μόνο για τις έγγαμες γυναίκες.
Handbook on equal treatmentfor women and men in the European Union sex of thepersonsto be employedconstitutedadeterminingfactor withinthe meaningof Article2(2) ofthe Directive F. in all y the Court statedthattheprincipleofproportionalitymadeit necessaryto reconcileas,far aspossible e qua
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι:
, l treatme no tf men and women with the requiremenwhtsich were decisivefor the carryingout of the specific activityin question Conse q u en . tly , the Court upheldthis aspectof the Commission'scomplaint.
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Caselaw of the European Court of Justice accordancewith the DirectiveBy , an applicationlodged at the Court on 12 Decembe1986 r
To Industrial Tribunal απέρριψε την αίτηση του Newstead, ο οποίος άσκησε έφεση κατά της απόφασης αυτής ενώπιον του Employment Appeal Tribunal.
Directiveand by adopting Article 19 of the Law of 13July 1983 which confficted with the requirementsof thesaid Directivethe, FrenchRepublichadfailedto fulfilitsobligationsunderthe Treaty.
Παραπομπή: Συλλογή 1987, σ. 4753
Reference:[1988] ECR 63'ts
Με διάταξη της 11ης Ιουνίου 1985, το Employ­ment Appeal Tribune υπέβαλε τέσσερα προδικα­στικά ερωτήματα στο Δικαστήριο των Ευρω­παϊκών Κοινοτήτων σύμφωνα με το άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ:
Equaltreatmenfotr men and women-Transpo-sitionof Directive761207(Articles2(3)(4),5(2Xb)and 9(1) of Council Directive76/207_BAR_EECof 9February1976).
(Άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΟΚ, οδηγίες του Συμβουλίου 75/117/ΕΟΚ, της 10ης Φεβρουα­ρίου 1975, 76/207/ΕΟΚ, της 9ης Φεβρουαρίου 1976 και 86/378/ΕΟΚ, της 24ης Ιουλίου 1986)
Inthefirstplacethe, Commissionconsideredthat someof the speciarlightsfor womenincludedin collectiveagreementscould be coveredby the exceptionsto theapplicationof the Directiveprovidedfor in Article2(3) and(4)thereof whichinvolvedrespec
Το εν λόγω ταμείο χρηματοδοτείτο εν μέρει από τις εισφορές των δημοσίων υπαλλήλων. Ωστόσο, αν και η εισφορά στο ταμείο ήταν υποχρεωτική για τους άρρενες δημοσίους υπαλλήλους, ανε­ξαρτήτως της οικογενειακής τους κατάστασης, με κράτηση 1,5 % των ακαθαρίστων αποδοχών τους, οι γυναίκες δημόσιοι υπάλληλοι δεν υπο­χρεώθηκαν ποτέ να εισφέρουν στο ταμείο, ενώ υπήρχε η δυνατότητα, υπό ορισμένες προϋποθέσεις να τους επιτραπεί παρόμοια εισφορά.
Facts concerningtheprotectionof women,particularlyasregard'spregnancyand maternityand, measurestopromoteequal opportunitiesfor men and women.ltwas of the opinion,howevertha;t the Frenchlegisla-tion, by its generalitymade,it possibletopreserveforan indefiniteperiodmeasuresdiscriminatingas between men and women contraryto the Directive The .
Ο Newstead, ο οποίος στα 58 του χρόνια ήταν εκ πεποιθήσεως εργένης, ισχυρίσθηκε ότι η υποχρέωση καταβολής εισφοράς στο εν λόγω
, the law should ensurethat women had rights equalto those of menin ever,yfield.
Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η παρούσα περίπτωση δεν ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 119 της Συνθήκης και ότι η οδηγία 75/117 δεν μετέβαλλε το συμπέρασμα αυτό.
Theexistenceof speciarlightsfavouringwomen wasneverthelessconsideredcompatiblewith theprincipleof equality when those speciarlights derivedfr,omaconcernforprotectionln. itsopinion,the Directiveshouldbe interpr:etedrnthe samemanner.
Λαμβάνοντας υπόψη την απάντηση του στο πρώτο ερώτημα, το Δικαστήριο δεν απάντησε στο δεύτερο ερώτημα.
Moreoveri,tclaimedthat those speciarlights were designedto takeaccountof the situationexistingin the majorityof French household s The .
Η απόφαση του ΔΕΚ
The Cou,rt then observed that some of the special r:ights
Επί του τρίτου ερωτήματος, το Δι^στήριο υπογράμμισε καταρχάς ότι η οδηγία 76/207 δεν προορίζεται να εφαρμόζεται σε θέματα κοινω­νικής ασφάλισης.
With a viewto ensuringthe applicationof Directive76l207in France Law, No 83-635of 13 July 1983,amendingthe LabourCode andthe Cr im in a Co del asregardsequalityat work for women and men wasbroughtinto force.
Πράγματι, καμία από τις οδη­γίες που έχει εκδώσει το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 2, της εν λόγω οδηγίας δεν εφαρμόζεται στις συντάξεις επιζώντων συζύγων, είτε αυτές προβλέπονται στο πλαίσιο συστήματος κοινωνικής ασφάλισης θεσπιζόμε­νου από το νόμο, είτε στο πλαίσιο επαγγελματι­κού συστήματος.
Article 1 of that law redrafted Article L 123-2of the Labour Codeto providethat anyterm reservingthe benefit of any measuresto employees on groundsof sexincludedin any collectivelabouragreemenshoutld be void, except where such a clausewasintendedto implementhet provisionsrelatingtopregnancynurs,ingor pre-nataandlpost-natareslt.
Επιπλέον, το άρθρο 3, παρά­γραφος 3, της οδηγίας 79/7 ορίζει ότι η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης στα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφά­λισης εξαρτάται από τη θέσπιση μεταγενέστερων διατάξεων από το Συμβούλιο, κατόπιν πρότασης της Επιτροπής.
Thefirst paragraphof Article 19 of that law provided,howevertha,t the abovementionedpr.ovisionin the LabourCode did not prohibitthe applicatronof usages,terms of contractsof employmenort coll'ectiveagreernentsin force on th,e da,te whichthe law waspromulga'tedgrantingspeoa,rl:ightsto women.
Ενόσω εκκρεμούσε η παρούσα διαδικασία, το Συμβούλιο, κατ' εφαρμογή του προαναφερθέντος άρθρου, εξέδωσε την οδηγία 86/378, της 24ης Ιουλίου 1986, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης.
Thesecond paragraph of that article provided th,a,t employe,r's, groups of employers, and groups of employedpersons should: proceed, by colle,cti,ve negotiation, tobring suchterms,into conformitywlth,thepr:ovisionsofthe LabourCode ffi:€fl,tioned, in the law.
Το άρθρο 9, ωστόσο, της εν λόγω οδηγίας προβλέπει ότι τα
The Comm:is-si,on took the view that Articlre 19 was n,otrn rn
Η οδηγία 76/207 του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, δεν εμποδίζει τον ερ­γοδότη, ενώ προβλέπει τις ίδιες ακαθάριστες αποδοχές για τους άνδρες εργαζόμενους και τις γυναίκες εργαζόμενες, να επιβάλλει μόνο στους άνδρες εργαζόμενους, έστω και άγα­μους, κράτηση ίση προς το 1,5 % των ακαθάριστων αποδοχών, ως εισφορά για τη σύσταση ταμείου συντάξεων χήρας, το οποίο προβλέπεται στο πλαίσιο επαγγελματικού συστήματος που υποκαθιστά το προβλε­πόμενο από το νόμο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.
Handbook on equal treatmentfor women and menin the European Union acceptedi,t could not be usedtojustifynationallegislationwhich, severayearslafterthe expiryof theperiodprescribedfor the implementationof the Directive made,the two sidesof industryresponsiblefor removingcertaininstancesof inequalitywithoutlayingdown anytime-limifotr compliancewith that obligation The . re for es a , id the Court,the French Government's argument could not be accepted.
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης: 4 Φεβρουαρίου 1988 την έννοια του προαναφερθέντος νόμου.
Caselaw of the European Court of Justice periodsexercisedan occupationabroad and had beeninsuredthere.
Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε, σε δεύτερο βαθμό, από το Labour Court και η Murphy και οι συνά­δελφοι της άσκησαν αναίρεση ενώπιον του High Court.
The claimantsappealedagainsthattdecisionto the Raadvan Beroep U ,t r ec h t, and the Raadvan Beroep G, r on in gen .
Παραπομπή: Συλλογή 1988, σ. 673
Joined Cases 48, 106, and 107188J. E. G. ACHTERBERG-TERIELEAND OTHERSv SOCIALEVERZEKERINGSBANKAMSTERDAM
Η Murphy και 28 ακόμα γυναίκες εργάζονταν στην επιχείρηση An Bord Telecom Eireann ως εργάτριες εργοστασίου. Η δουλειά τους συνίστατο στην αποσυναρμολόγηση, τον καθαρισμό, τη λίπανση και την ανασυναρμολόγηση τηλεφωνικών συσκευών και λοιπού εξοπλισμού.
(2)In the caseof a systemunder whichthe amount ofbenefitis dependenupontthe durationof theinsurancecover, must Article 5 of Directive79/7 beinterpretedas placingthe Member Statesunder aduty, as regardsold-agebenefitspayableafter 22December1984in thepensioner'sown right,toeliminatethe adverseeffecton the level of benefitcausedby a differencein treatment with regardtothe acquisitionof rightsto benefit whichis contraryto that Directive?
Αξίωσαν το δικαίωμα να τους καταβάλλεται ίση αμοιβή με την αμοιβή που εισέπραττε ένας άνδρας ειδι­κευμένος εργάτης που εργαζόταν στο ίδιο εργοστάσιο ως αποθηκάριος και του οποίου η εργασία συνίστατο στον καθαρισμό, τη συγκέντρωση και παράδοση των συσκευών και των εξαρτημάτων τους και σε γενικότερα βοηθητικά καθήκοντα, ανάλογα με τις ανάγκες.
The Netherlands Algemene Ou der do ms we ( Ge net r al Law on Old-Agelnsurance)establis[edfor the benefitof Netherlandsresidentsand non-residentssubjecttoincometax on the basisof an occupationin the Netherlands a ,t the age of 65, ageneraolld-agepensionschemein- which pensionrights were acquiredon the basisof completedperiodsof insurance Und e .r this schemep,riorto a legislativeamendmenwhtichtook effect on 1 April1985,a marriedwomanresidentin the Netherlandswhose, husbanda,lso a Netherlands resident was
2) Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, εξαρτάται η απάντηση αυτή από τις διατάξεις του άρθρου 1 της οδηγίας 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών;
, not insuredbecausehe was exercising an ln Case 1 06/88: occupationabroadand wasinsuredthere, was herselfnot insuredfor the correspondingperiod.Onthe otherhand,a married manresidenint the Netherlandswhosewife was excludedfrom insuranceremainedaffiliatedto thepensionscheme.
Ο Equality Officer στον οποίο παραπέμφθηκε το αίτημα τους σε πρώτο βαθμό, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει ο Anti-Discrimination (Pay) Act του 1974, αποφάνθηκε ότι η εργασία των αιτουσών ήταν στο σύνολο της ανώτερης αξίας από την εργασία του άνδρα συναδέλφου τους και επομένως δεν αποτελούσε «όμοια εργασία» κατά
(1)Doesapersonwho has not been employedorworked as a self-employedpersonin a MemberState and has not been availablefor employmentbecauseof her choiceto devoteherselfto the careof herfamilyfallwithinthe classofpersonsdescribedin Article 2 of Directtve79/7?
3) Αν ναι, έχει το άρθρο 1 της εν λόγω οδηγίας απευθείας εφαρμογή στα κράτη μέλη;
(2)Can an individuawhol does notfall withinthe classofpersonsdescribedin Article 2 of Directive79/7relyon Article4(1) of DirectiveTg/7 in oppositlontoaprovisionof the Algemene Ouderdomswe(Otld- keringsbankrefusedto grant a fullpensionto thesewomen, at the age of 65, on the basisthat theirhusbandsres,identin the Netherlandshad,for certain
Το Δικαστήριο, κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του είχαν υποβληθεί, αποφάνθηκε ότι:
Thejudgmentof the ECJ ln replyto the first questionsin Cases48/88 and 106/88andquestion(1Xa)in Case 107/BBthe, Court statedthat the scope ratione personae of the Directive wasdeterminedby Article 2, accordingto whichthe Directiveappliedto the working populationto, persons
Το άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΟΚ πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι καλύπτει και την περίπτωση κατά την οποία ο εργαζόμενος που το επικαλείται, προκειμένου να επιτύχει να του καταβάλλεται ίση αμοιβή κατά την έννοια της διάταξης αυτής, παρέχει εργασία μεγαλύτερης αξίας από ό,τι το πρόσωπο που λαμβάνεται ως βάση της σύγκρισης.
(1) (a)Doesa personwho has been employedin a Member State but immediatelybefore anduponreachingpensionableage('oldage' asreferred to in Article 3(1) of Directive 79/7) wasnot working becauseshe becameinvoluntarilyunemployedand subsequentlywas no longeravailablefor employmenbecausetof herchoiceto devote herself to the care of her familyfall withinthe classofpersonsdescribedin Article 2 of that Directive?
Απαντώντας στο πρώτο ερώτημα, το Δικαστήριο παραδέχθηκε ότι το άρθρο 119 της Συνθήκης επιβάλλει ρητά την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών μόνο στην περίπτωση όμοιας εργασίας ή, σύμφωνα με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, εργασίας ίσης αξίας και όχι στην περίπτωση εργασίας άνισης αξίας.
(c)lf the answerto question(1)(a)isin thenegativewha,t is the answerto the following seekingemploymenandtto workersand self-employedpersons whose activity was interrupted by one of therisksset out in Article3(1)(a)i,.e.,illnessinva,lidityo,ldage, an accidenatt work or an occupation a dl is e as e or, unemploymenT he t.
Εντού­τοις, παρατήρησε το Δικαστήριο, εφόσον η αρχή αυτή απαγορεύει την καταβολή, λόγω φύλου, κατώτερης αμοιβής στους εργαζομένους ορισμένου φύλου που παρέχουν εργασία ίσης αξίας με εκείνη που προσφέρουν οι εργαζόμενοι του αντίθετου φύλου, η διαφορά αυτή απαγο­ρεύεται κατά μείζονα λόγο, όταν η κατηγορία των χαμηλότερα αμειβόμενων εργαζομένων παρέχει εργασία ανώτερης αξίας.
Courtfurtheraddedthat althoughaccordingto Article3(1Xa)the Directiveappliedtostatutoryschemeswhich providedprotectionagainstold age,includingthe schemeat issuehere,it could beinferredfrom Article 2 in conjunctionwith Article 3 ofthe Directive that the Directive only covered personswho were working at the time when they becameentitledto claim an old-agepensionor whoseoccupationaacltivity waspreviouslyrnterruptedby one question: of the riskssetout in Article 3(1)(a)Consequen
Κατά συνέπεια, η αντίθετη ερμηνεία θα είχε ως αποτέλεσμα να στερήσει την αρχή της ισότητας των αμοιβών από την πρακτική της αποτελεσματικότητα και να την καταστήσει αλυσιτελή.
Can an individuawhol does not fall withintheclassof personsdescribedin Article 2 of Directive79/7 rely on Article 4(1) of Directive79/7in oppositionto a provisionof the Algernene Ou der do ms w ew h t ic h rnay not bein
Κατά την κρίση του Δικαστηρίου, η διαφορά ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μπορούσε να επιλυθεί στο πλαίσιο της ερμηνείας του άρθρου 119 της Συνθήκης και μόνο.
Directivedid not applytopersonswho had never beenavailablefor employmenort who had ceasedto beavailablefor a reasonotherthanthe materialisationofone of the risks referred to by the Directive.
Για το λόγο αυτό, δεν χρειαζόταν να δοθεί απάντηση στο δεύτερο
Thisinterpretationsa,idthe Court, wasin conformitywiththe objectivesof Communitylaw and the wording of
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης: 8 Μαρτίου 1988
A person who is not referred to by Article 2 of Directive 79/7/EEC may not rely on Article 4 of the Directive.
Αντικείμενο: Κοινωνική ασφάλιση — Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών (Άρθρο 4, παράγραφος 1, και άρθρο 8 της οδηγίας του Συμβουλίου 79/7/ΕΟΚ, της 19ης Δεκεμβρίου 1978)
In answerto the secondquestionin Case 106/88andquestion(1)(c)in Case 107/BBthe, Court saidthat itcould beinferredfromtheinternaloglic of the Directivethat Article4, which definedthe extent of theprincipleof equaltreatment,only applied withinthe scoperatione personae and ratiane materiae of the Directive.Thereforea, person who is not referredto in Article 2of Directive 79/7 could not rely on Article 4 of the Directive.
Μετά από την ημερομηνία αυτή δεν τους καταβλήθηκε επίδομα ανεργίας ως συνέπεια της εφαρμογής του άρθρου 13, παράγραφος 1, στοιχείο 1), του WWV.
Court concludedthat there was no needto replyto thesecondquestionin Case48/88,the thirdquestionin Case 106/88 or the secondquestionin Case1A7/88. 1A7/88.
Ως εκ τούτου, οι Dik και Menkutos-Demirci αμφισβήτησαν ενώπιον του Raad van Beroep τις αποφάσεις με τις οποίες το College van Burge­meester του Arnhem είχε απορρίψει τα αιτήματα τους. Το αυτό έπραξε και η Laar-Vreeman όσον αφορά την αντίστοιχη απόφαση που είχε λάβει ο ίδιος κυβερνητικός φορέας του Winterswijk.
In answerto thequestionssubmittedto it, the Courtheldthat: t.Article 2 of Council Directive 79/7/EEC of 19December 1978 on the progressive implementationof the principle of equal treatment for men and women in matters of social security must beinterprefed as meaning that the Directive does notapply to persons who havenat had an occupationand are not seeking work or to persons who havehad an occupation which was not interrupted by one of the risks referred to in Article 3(1)(a) of the Directive and are not seeking work.
Με απόφαση της 19ης Φεβρουαρίου 1987, το Raad van Beroep του Arnhem υπέβαλε στο Δι­καστήριο δύο προδικαστικά ερωτήματα σύμφωνα με το άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΟΚ:
The reply given above is not affected if the personconcerned stopped working and was no longeravailable for employrnent before the last date fortransposing the Directive.
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άνδρες που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση και το οποίο αποτελεί, ελλείψει ορθής εφαρμογής της οδηγίας, το μόνο έγκυρο σημείο αναφοράς.
Subject matter:Continuedpaymentof wagesin the event of illness-Exclusionof part-timeworkers(EECTreaty,Article 119, and Council Directive75/117/EECof
2) Συμβιβάζεται με την εν λόγω οδηγία το γεγονός ότι δίνεται σε μια μεταβατική διά­ταξη, όπως αυτή που αναφέρεται στο πρώτο ερώτημα, αναδρομική ισχύ από την ημε­ρομηνία λήξης της προθεσμίας του άρθρου 8, παράγραφος 1, της οδηγίας;
Are legislativeprovisionswhich derogatefrom theprinciplethat an employer must continuetopay anemployeeduringillnessin the caseof employedworkers whoseregularperiodof work does not exceed10hoursa week or 45 hoursa month compatiblewith Article 1 19 of the EECTreatyand with Council Directive75/117/EECof 10 February1975 on the approximationof the laws of the Member Statesrelatingto theapplicationof theprincipleof equalpayfor menandwomen, eventhoughthe proportionof womenadversely affected by that derogation is considerablygreaterthan that of men ?
Η απόφαση του ΔΕΚ
( Loh n fo rtz a hl u ng sg es e of
Ως προς το δεύτερο ερώτημα, το οποίο αφο­ρούσε την αναδρομική ισχύ μεταβατικής διά­ταξης, το Δικαστήριο, συμφωνώντας με την άποψη της Επιτροπής, τόνισε ότι αν τα εθνικά εκτελεστικά μέτρα θεσπίζονται καθυστερημένα, δηλαδή μετά τη λήξη της σχετικής προθεσμίας, η ταυτόχρονη έναρξη ισχύος της οδηγίας 79/7 σε όλα τα κράτη μέλη διασφαλίζεται μέσω της αναδρομικής ισχύος των μέτρων αυτών από της 23ης Δεκεμβρίου 1984.
In answeringthequestionsubmittedto it, the Court,first of all, observedthat sincethepaymentof wagestoan employeein the event of illnessfell withintheconceptof'pay'withinthe meaningof the secondparagraphof Article 119,the Germanlegislativeprovisionin questionaccordinglyallowedemployersto employersto that an employeshourldcontinuetopaywagesfor aperiodof up to srxweeksto anyemployeewho, afterthe commencemenotf his employmenandt becauseofno fault of hisown, wasincapableof working.Howeveremp,loyeeswhose contractof employment providedfor a normal periodof work of not morethan10 hours a week or 45 hours a month were excludedfrom the benefit of thatprovision.
Το Δικαστήριο, κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του είχαν υποβληθεί, αποφάνθηκε:
Mrs Rinner-Kuhnhad been employedsince1985 as anoffice-cleanerby FWW which operatedan office- cleaning business
Ως βάση για την απάντηση του στο πρώτο ερώτημα, το Δικαστήριο ανέφερε καταρχάς την απόφαση του επί της υπόθεσης 286/85, McDer­ mott και Cotter Ι.
. the basisof the abovementioned law and with referenceto the fact that Mrs Rinner-Kuhn normallyworked 10 hoursa week, her employerrefusedtopayherfor aperiodof eighthoursin whichshe was absentowingto illness.
Επιπλέον, το άρθρο 5 της οδηγίας παρέχει στα κράτη μέλη εξουσία εκτίμησης ως προς τα μέσα, αλλά ορίζει υποχρεωτικά το αποτέλεσμα που πρέπει να επιτευχθεί με τα μέσα αυτά, δηλαδή την κατάργηση κάθε διάταξης που είναι αντίθετη με την αρχή της ίσης μεταχεί­ρισης.
maintaina distinctionrelatingto totalpaybetweentwocategoriesof employeesthose: who workedtheminimumnumberof weeklyor monthlyhoursandthose who, althoughperformingthe sametype ofwork, did not workthe minimumnumberof hours The .
Δεύτερον, το Δικαστήριο αναφέρθηκε στην απόφαση του επί της υπόθεσης 384/85, Borrie Clarke, στην οποία είχε υπογραμμίσει ότι η οδηγία δεν προβλέπει καμία παρέκκλιση από την αρχή της ίσης μεταχείρισης, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, βάσει της οποίας να μπορούν να παραταθούν τα αποτελέσματα δυσμενούς διάκρισης προηγουμένιον εθνικών διατάξεων.
Court also observedthat it wasclearfrom the orderrequestingapreliminaryrulingthatin percentagetermsconsiderablyfewer womenthan men workedtheminimumnumberof weeklyor monthlyhoursrequiredto entitle an employeeto the continuedpaymentofwagesin the eventof inabilityto work dueto illness In . such a situationthe, Court concludedthat a provisionsuchasthat in questionresultedin discriminationagainsfematle workersin relationto male workersandshould,in principlebe, regardedas contraryto the aimof Article 1 19 of the Treaty The . position would bedifferentonlyif the distinctionbetweenthe twocategoriesof employeeswerejustifiedby objective
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την εφαρμογή της οδηγίας μεταβατική διάταξη δυνάμει της οποίας η έγγαμη γυναί­κα, η οποία έχασε την εργασία της πριν από τις 23 Δεκεμβρίου 1984, εξακολουθεί να υπόκειται, ακόμη και μετά από την ημερομη­νία αυτή, στον όρο κατά τον οποίο οφείλει να έχει την ιδιότητα του αρχηγού οικογένειας.
Article 1 19 of the EEC Treaty must be interpretedasprecluding national legislation which permits employersto exclude employees whose normal working hours donot exceed 10 hours a week or 45 hours a month fromthe continued payment of wages in the event of illness,if that measure affects a far greater number of womenthan men, unless the Member State shows that thelegislation concerned is justified by objective factorsunrelated to any discrimination on grounds of sex.
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Handbookonequaltreatmentforwomenand menin the European Union
Υπόθεση 318/86 ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ κατά ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Case 109/88HANDELSOG- KONTORFUNKTIONAERERNESFORBUNDI DANMARKv moredetailedstatisticsrelatingto the wagespaidto1 57 workers between 1982 and 1 986 and showingthatthe averagewagepaidto men was 6.85 % higherthanthatpaidto women.
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης: 30 Ιουνίου 1988
The Danish Employers' Association act ed on behalf of DanfossA/S.
Παραπομπή: Συλλογή 1988, σ. 3559
DANSK AR BE J DS GIVE R FOR EN
Κατά τη γαλλική νομοθεσία, αποκλειστικό κριτή­ριο για την πρόσληψη στο δημόσιο αποτελεί η κατάταξη του υποψηφίου ύστερα από τη διενέργεια ενιαίου διαγωνισμού τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες υποψηφίους.
Danfoss A/S paid the same basic wageto employeesinthe same wage group.Making use of thepossibilityopento it under Article 9 of the collectiveagreementmade on 9 March 1983, between Dansk Arbejdsgiverforening (Danish Employers As soc ' i ation ) and HandelsogKontorfunktionaerernesForbundi Danmark
Στις 8 Δεκεμβρίου 1986, η Επιτροπή άσκησε προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, ζητώντας να αναγνωρισθεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία είχε παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη, επειδή δεν είχε λάβει εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλα τα αναγκαία μέτρα για την πλήρη και προσήκουσα εφαρμογή της οδηγίας 76/207, και συγκεκριμένα επειδή εξακο­λουθούσε να διατηρεί σε ισχύ, κατά τρόπο αδικαιολόγητο ενόψει των επιταγών της οδηγίας, σύστημα διακεκριμένων προσλήψεων ανάλογα
The Employees Un ' i on first brought Danfoss A/S beforethe In du st r i a Ar b l it r ation Board, basing its case on theprincipleof equalpayfor the benefit of two femaleemployeesone, of whom workedin the laboratoryandthe otherin the receptionand dispatch department In . support of its actron it showed that in these two wagegroupsa man'saveragewage was higherthanthat of awoman'sln. its decisionof 16 April 1985,the lndustrial Tr ib un a Ar b l it r ation Board consideredthat,in view ofthe smallnumberof employeeson whose paythecalculationshad been basedthe, Employees Un ' i on did not provediscrimination