natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αντανάκλαση της εποχής της, η ταινία αυτή αναγγέλλει την ταινία Trois Hommes et un couffin (1985) που παραμένει ως σήμερα μια αξέχαστη εμπορική επιτυχία, που δύσκολα ξεπεράστηκε από άλλες ταινίες γυναικών, εκτός ίσως από την ταινία της Jane Campion, The Piano που το 1992 κερδίζει το Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες.
Very representative of its time, the film nonetheless announces Trois Hommes et un couffin (1985) which to this day remains a memorable commercial success, rarely equalled by other women, except perhaps the film by Jane Campion, The Piano which in 1992, received a Golden Palm in Cannes.
Η Paula Delsol (γεννημένη το 1923) γυρίζει την ταινία Ben et Bénédicte (1976) που σκηνογραφεί την διφορούμενη σχέση μιας γυναίκας με την πραγματικότητα (μιας εγκαταλελειμμένης γυναίκας) και με το ίνδαλμα της (αυτό που θα ήθελε να είναι).
Paula Delsol (born in 1923) makes Ben and Bénédicte (1976) which portrays the ambivalence of a woman grappling with reality (that of a neglected woman) and fantasy (the woman that she would like to be).
Η Yannick Bellori (γεν­νημένη το 1924) δημιουργεί την πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους Quelque Part Quelqu'un (1971) που ακολουθείται από την ταινία La Femme de Jean (1974) και το L'amour Violé (1978).
Yannick Bellon (born in 1924) undertakes her first full-length film Quelque Part Quelqu'un (1971) followed by La Femme de Jean (1974) and L'amour Violé (1978).
Η ίδια η Agnès Varda, με την ταινία L'une chante, l'autre pas (1977), κάνει μια λεπτή ανάλυση των ουτοπιών της δεκαετίας του 60 παραμένοντας ωστόσο αισιόδοξη όσον αφορά τον τελικό σκοπό του φεμινιστικού αγώνα και την εξέλιξη των ηθών.
Despite other more recent attempts, this film remains unequalled as the theme of rape remains omnipresent, it is direct and treated as a sort of documentary where all arguments are expressed - even the most cynical.
Η Marguerite Duras (γεννημένη το 1914 στο Giadinh, της Κοχιγκίνης, αλλά διαμένου­
Agnès Varda too, with L'une chante, l'autre pas (1977), produces a fine analysis of the utopias of the seventies and remains optimistic about the outcome of the feminist movement and about the evolution of mindsets.
Απρίλιος, Μάϊος, Ιούνιος 1996 · αρ. 43
Chantal AKE which already announces the eighties.
Η εκατονταετία του κινηματογράφου αισθημάτων που διαχωρίζει το χώρο του πραγματικού από τον ιδανικό χώρο.
the centenary of cinema tive and demonstrative than those preced­ing it, it leaves room for an ambiguity of roles and feelings, which finds a perfect balance between reality and fantasy.
ρισμοί, κλπ.
distribution of films through the setting up of different structures such as festivals, film co­operatives, etc.
Η δημιουργία του Διεθνούς Φεστιβάλ του Γυναικείου Κινηματογράφου του Créteil, ανάγεται στην εποχή εκείνη, αποτελεί ένα από τα παλαιότερα φεστιβάλ και είναι το μοναδικό που συνεχίζει να λει­τουργεί αδιάλειπτα από τότε μέχρι σήμερα.
It is the era of the cre­ation of the International Women's Film Festival in Créteil, one of the oldest and the only one of that era which continues to function today.
Διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ του Γυναικείου Κινηματογράφου του Créta'l, Val-de-Marne, Γαλλία
Director of the International Women's Film Festival in Créteil and Val­de­Marne, France
'Το ανοιχτό βλέμμα του κινηματο­γράφου: Ο συνδυασμός της σκέψης και του βλέμματος"
"Cinema with eyes open: linking thought with images" he International Women's Festival in Créteil was created in order to provide a
ο Διεθνές Φεστιβάλ του Γυναικείου Κινηματογράφου του Créteil δημιουργή­
T haven for a new cinema and favour the explo­ration of those artistic, sociological and cul­tural trends.
Τ θηκε για να δώσει άσυλο σ'ένα νέο κινηματο­γράφο και να ενθαρρύνει την αναζήτηση των νέων καλλιτεχνικών, κοινωνιολογικών και πολιτιστικών τάσεων.
The Festival revealed a unique cinema which portrayed the complexity of Individuals, lives, feelings, unveiling the taboos and reviewing the great myths.
κινηματογράφο.
tic, brought the directors to work the form, the writing, the photography.
Στις νέες αυτές παραγωγές συνυπήρχαν δύο κληρονομικές τάσεις.
Women writ­ers were given considerable recognition, but in cinema the presence of women film­makers was weak and their films were unknown.
Η δεύτερη, πιο καλλιτεχνική, ώθησε τις γυναίκες σκηνοθέτες να επεξεργαστούν τη μορφή, τη γραφή, την εικόνα.
There were some pioneers that were spoken of, but not any further back than World War II.
Στη Γαλλία, στα τέλη της δεκαετίας του 70, γνώριζε κανείς την Agnès Varda, και κάπως την Marguerite Duras, Nelly Kaplan, Yannick Bellon... .
There was Agnès Varda, a little was known of Marguerite Duras, Nelly Kaplan, Yannick Bellon... that is about it at the end of the seventies.
Υπάρχουν πολλές πρώτες ται­νίες την εποχή εκείνη, αλλά δεν υπάρχει συνέ­χεια.
At that time, there were many first films, but not much follow­up.
Δεν υπήρξε πραγματική δημιουργία μιας κληρονομιάς, ούτε καταξίωση των πρώτων γυναι­κών σκηνοθετών.
There was not really any cre­ation of a heritage nor any consecration for the first women film­makers.
Η έννοια του έργου εμφανίστη­κε λίγο αργότερα με την Mai Zetterling και τη Suzanne Osten κυρίως στη Σουηδία.
The notion of "works" came a little later with Mai Zetterling and Suzanne Osten in Sweden notably.
Προτιμώ προσωπικά έναν κινηματογράφο που ψελλίζει και τραυλίζει από έναν κινημα­τογράφο που επαναλαμβάνει το μάθημα του, αναπαράγει πρότυπα, αποκοιμίζει τη διανόη­ση και τυφλώνει το πνεύμα.
Personally I prefer a cinema that mumbles, that yawns, to one that recites its lessons, reproduces models, puts the Intelligence to sleep or blinds the spirit.
Ο κινηματογρά­φος συνδέεται με το να βλέπει ή να μη βλέπει κανείς.
Cinema is tied to the act of seeing or not seeing. We are going to have to fight to see, from now on.
Το Διεθνές Φεστιβάλ του Γυναικείου Κινηματογράφου είναι ήδη από τη γέννηση του το 1979 κληρονόμος ivo ρευ­μάτων σκέψης.
­ Product of the seventies feminist movement, what jus­tifies the pursuit of a project like the Créteil Festival today? Since its creation in 1979, the International Women's Film Festival has been the heir to two schools of thought.
Προσπαθήσαμε λοιπόν στην αρχή να προωθήσουμε τις γυναίκες σκηνοθέτες ως καλ­λιτέχνες, να τις εντοπίσουμε μέσα από τις συναντήσεις μας κυρίως με Γερμανίδες και Σουηδέζες.
On the one hand, the feminist movement, with the con­viction that women exist as human beings, but also as members of society. On the other hand, the cultural action milieu which in France has favoured the coming together of art and the public since the innova­tions of André Malraux, and defends the impor­tance of artists.
Ήταν στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, σημαντικότατο σταυροδρόμι του κινηματογράφου, που ενσωμάτωσε πριν από πολλά
Thus, to start, we tried to promote women film­makers as artists, to identify them, meeting especially Germans and Swedes. It
Τα φεμινιστικά κινήματα διεκδίκησαν στην αρχή με βία, κατόπιν, υπήρξε μια περίοδος αφο­μοίωσης των ριζοσπαστικών ιδεών, απομάκρυν­σης των ακραίων ιδεών, για τη συνέχιση του αγώνα κατά των έκδηλων κοινωνικών ανισοτή­των.
The feminist movements sometimes made violent protests, then there was a long peri­od of assimilation of these radical pro­nouncements, an evacuation of extremes in order to continue fighting the manifest social injustices.
Για την κατάκτηση του δικαιώματος άμβλω­σης και αντισύλληψης, πρόσβασης στον επαγγελ­ματικό χώρο, μισθολογικής ισότητας.
To win the right to abor­tion and contraception, access to profes­sions, equal wages.
Ο φεμινι­σμός στη επιθετική του φάση επέτυχε τη νομοθε­τική ενσωμάτωση των διεκδικήσεων.
Feminism in its offen­sive phase ceded to the legislative integra­tion of such claims.
χρόνια ένα χώρο συνάντησης για τους νέους δημιουργούς, που είχαμε τη δυνατότητα να γνω­ρίσουμε τις πρώτες αμερικανίδες κινηματογραφίστριες: Margarethe Von Trotta, Ula Stöckl, Helma Sanders, Ulrike Ottinger...
is at the Berlin Festival ­ a very important event in cinema and which for many years has integrated a meeting site for young authors ­ that we discovered the first German film­makers. They were many: Margarethe Von Trotta, Ula Stöckl, Helma Sanders, Ulrike Ottinger...
Υπήρχε λοιπόν αυτό το δημιουργικό δυναμικό και επιθυμούσαμε πολύ να συνεχίσουμε την έρευ­να.
Elisabeth Tréhard, Director of the centre for cultural action in Sceaux, and myself realised already in 1978 that something was happening in films made by women.
Με την πρακτική μας κατορθώσαμε να το επανορθώσουμε.
Two legacies co­existed in these new produc­tions.
Δεν υπήρξαμε οι μόνες που έκαναν κάτι τέτοιο, αλλά είμασταν οι πιο
The first, an indirect effect of the women's movement in a profession that is both an industry and an art, introduced a militant influence. The second, more artis­
Το αφιέρωμα στις γυναίκες της Ευρώπης
We have not been alone, but we have been the most consistent for 18 years.
Η εποποιία των γυναικών στην 7η τέχνη στην Ευρώπη ού.
Women's path through European film history her name loses its prestige.
Είναι ένα καταπληκτικό δυνα­μικό: Η ίδια ήταν πρόεδρος της ένωσης αυτής που διήρκεσε δεκαπέντε χρόνια.
We have pursued the "feminist fight" by shifting it to cinema and by saying "don't forget the women filmmakers, don't erase them from history."
συνεπείς εδώ και 18 χρόνια.
- Let's take a step back. What have been the great moments of the Festival?
Δεν αρκεστήκαμε απλώς να εκθέσουμε τα ονόματα των γυναικών δημιουργών αλλά θελήσαμε κυρίως να δείξουμε τις ταινίες τους.
We came to organise the complete retrospective of the work of a film-maker or actress in our programmes.
Είναι πολύ πιο δύσκολο, διότι η ταινία μπορεί να καταστραφεί και εάν δεν μπο­ρεί κανείς να δείξει τις ταινίες μιας δημιουργού, το όνομα της χάνει την αξία του.
Thanks to the long friendship which tied us to Delphine Seyrig, we retraced her exemplary career over some fifteen films.
Συνεχίσαμε τη "φεμινιστική πάλη" μετατοπίζο­ντας την στον κινηματογράφο και λέγοντας "μη ξεχνάτε τις γυναίκες σκηνοθέτες, μη τις αποκλεί­ετε από την ιστορία".
She was a feminist and an engaged one since she created the "Centre Simone de Beauvoir" which was an archives and video production centre -in some decline today.
- Ας κάνονμε μια αναδρομή.
It is an extraordinary potential.
Ποιες υπήρξαν οι σημαντικές στιγμές τον Φεστιβάλ;
She was chairman of the association which lasted about fifteen years.
Είχαμε επίσης πολύ δυνατές συγκινήσεις με την Karine Saporta.
Karine Saporta and her carte blanche also evoked strong emotions.
Είναι χορογράφος και κατά συνέπεια μέσα από τις ται­νίες της Pina Bausch, της Karine Saporta της
I know Karine well, but the idea was to give to an outsider, from the field of art however, the opportunity to direct us towards a selection of films that we would not have chosen.
Στα πρώτα χρόνια του Φεστιβάλ, ανακαλύψα­με τις Γερμανίδες, την απέραντη γενναιοδωρία τους.
At the start of the Festival, it was the discovery of the Germans, their extreme generosity and their observation.
Είχαν τη διάθεση να γίνουν γνωστές, να γνωριστούν μεταξύ τους και να αποφύγουν τους ανταγωνισμούς στο χώρο τους.
They wanted to get to know one another, to meet and not become competitive among themselves.
Δεν υπήρχε συνα­γωνισμός, αλλά υψηλή ποιότητα συναντήσεων.
There wasn't any competition, but real quality gatherings.
Κατόπιν, λάβαμε υπόψη μας ορισμένους νόμους της αγοράς για να μεταβάλουμε τη λειτουργία, κυρίως δημιουργώντας μια επαγγελματική κριτι­κή επιτροπή χωρίς ωστόσο να καταστρέψουμε την υπάρχουσα σχέση συνεργασίας.
Later, we took certain laws of the market into account and introduced a different system, namely creating a professional jury, while keeping, nonetheless, the original conviviality.
Το ίδιο αυτό πνεύμα διακατείχε επίσης και τις Καναδέζες.
The Canadians had this same mindset.
Στα πρώτα βήματα του, το Φεστιβάλ βρήκε την υποστήριξη της πλειοψηφίας των γυναικών.
The first few years, the Festival was mostly supported by women.
Ανακαλύψαμε διάφορες προσωπικότητες.
We discovered many figures.
Ήταν καταπληκτικό.
It was extraordinary.
Η συνάντηση με την Vera Chytilova, υπέροχη σκηνοθέτης από την Τσεχία, κάτι αντίστοιχο με τη δική μας Agnès Varda, κατόπιν την Mai Zetterling, στρατευμένη σουη­δέζα σκηνοθέτη, η οποία γύρισε ταινίες με φεμι­νιστικές και κινηματογραφικές απαιτήσεις.
The discovery of Vera Chytilova, a wonderful Czech actress a little like Agnès Varda in France, then Mai Zetterling, an active Swedish film-maker who made feminist films and very demanding films technicallyspeaking.
Στο χώρο των μαύρων σκηνοθετών, η άφιξη της Angela Davis και ο τρόπος με τον οποίο υποστή­ριζε το στρατευμένο κινηματογράφο για τις μαύ­ρες δημιουργούς ήταν καταπληκτικός.
As for black women filmmakers, the arrival of Angela Davis with her backing of the development of an active cinema for black women filmmakers was wonderful. We had the visit of Bibi Anderson, Bergman's preferred actress who had come to preside the Jury and who, at the time, had been investing her efforts in the problems of the environment and ecology.
Είχαμε επίσης την υποστήριξη της προσφιλούς μας Agnès Varda, της Annie Girardot, Jane Birkin, Charlotte Rampling, Catherine Deneuve...
We have of course benefited from the support of Agnès Varda - who is our favourite, Annie Girardot, Jane Birkin, Charlotte Rampling, Catherine Deneuve...
Είναι προσωπικότητες στις οποίες υπολογίζουμε πολύ.
They are figures for whom we have considerable esteem.
Μας δίνουν μια ιδιαίτερη συγκίνηση και αγαλλίαση και η μαγεία τους αντανακλάται επάνω μας.
They move us and bring a unique jubilation, and their prestige is reflected on us.
ίδιας, της Maya Deren, Germaine Dulac... ανα­καλύψαμε έναν περισσότερο πειραματικό κινη­ματογράφο και ήταν η εποχή όπου "αφιερώσαμε δύο ημέρες σε συναντήσεις και ουσιαστικές συζη­τήσεις γύρω από την κινηματογραφική γραφή, το πλάνο, το φωτισμό, τον ήχο ..., με προσκεκλημέ­νους όπως την Chantal Åkerman, την Sonia Atherton, δημοσιογράφο στο περιοδικό "Cahiers du Cinéma".
She is a choreographer and thus oriented us towards the dance-image rapport in the films of Pina Bausch, Karine Saporta her self, Maya Deren, Germaine Dulac... We explored a more experimental cinema and it was two days of heavy discussion and real debates on the writing for film, frame work, light, sound... with guests such as Chantal Åkerman, Sonia Atherton, journalists from the "Cahiers du Cinéma" for the screenplay.
Kira Mouratova, ρωσίδα σκηνοθέτης, η οποία παρουσίασε την ται­νία Brèves Rencontres με τον Vladimir Vissotski, τον ρώσο Bob Dylan πρώην σύζυγο της Marina Vlady ή την Liliana Cavani με την ταινία της II Portiere di notte, που προκάλεσε έντονες και αντιφατικές αντιδράσεις στις αίθου­σες προβολής.
Over the years and the miles, the Festival has discovered these great figures: the Russian film-director Kira Mouratova who presented the very beautiful film Breves Rencontres with Vladimir Vissotski, the Russian Bob Dylan and ex-husband of Marina Vlady or Liliana Cavani and her film II Portiere di notte, which incited extremely controversial and passionate reactions in the theatre.
Τη χρονιά εκείνη οργανώσαμε επίσης συζητή­σεις γύρω από τη φεμινιστική κριτική (που δεν υπήρχε στη Γαλλία), και που αφορούσαν τη δημο­σίευση μας στο περιοδικό Cinémaction, ειδικό φύλλο αφιερωμένο στα "20 χρόνια φεμινιστικών θεωριών για τον κινηματογράφο, σε συνεργασία με τις συντάκτριες Ginette Vincendeau και την Bérénice Raynaud.
That year we had also organised debates on feminist review (which does not exist in France), based on our publication in the review "Cinémaction" from the special issue "20 years of feminist theories on cinema" and the participation of our editor-correspondents Ginette Vincendeau and Bérénice Raynaud.
Απρίλιος, Μάϊος, Ιούνιος 1996 · αρ. 43
In general, the debates
Πολιτείες ..., καθώς και με ό,τι αφορά κοινωνικά θέματα όπως το AIDS.
the centenary of cinema are the high point of a festival and in Créteil they have focused on cinema and production methods in Europe, Asia, the United States..., as well as on societal top­ics such as AIDS.
Όλο αυτό το υλικό έχει ηχογραφηθεί και διατηρούμε εδώ και 10 χρόνια καταπληκτικά αρχεία.
All of the material is recorded, so we have ten years of audio archives that are absolutely fascinating.
ερώτημα αυτό παραμένει αναπάντητο.
Moreover, the principal underlying ques­tion in all our debates is if a cinema unique to women truly exists.
- Ποιο είναι το κοινό τον
­ What type of public follows the Festival?
Έχουμε την πρόθεση να διατηρήσουμε και να φυλάξουμε τη μνήμη της δουλειάς μας.
Our catalogues contain thought, dialogue and observations as we don't have any other regular publica­tions.
Οι κατά­λογοι μας περιέχουν σκέψεις, διάλογους, μαρτυ­ρίες, διότι δεν έχουν άλλες συστηματικές δημοσι­εύσεις.
Our goal is to synthesise these thoughts, to continue to register the infor­mation we glean each year.
Δεν υπάρχει ένα κοινό, αλλά επιμέρους πυρή­νες κοινού πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους.
There is no one public, but very different cores of public which are very different from one another.
Εδώ και μερικά χρόνια κάναμε μια σημαντική δου­λειά για να ανοίξουμε προς τους νέους το τμήμα "Νέοι κινηματογράφοι".
We have worked very hard over the past few years to open the section "Graine de Cinéphage" for young people.
Είναι πολύ ενδιαφέρον.
It is very interesting.
Τους παρακολουθούμε επίσης μετά τη λήξη του Φεστιβάλ.
They are fol­lowed after the duration of the Festival.
Ορισμένοι φοιτητές έρχονται για να κάνουν άσκηση κοντά μας.
Some of those who are at university come to see us for a student job.
Γίνεται λοιπόν μια προσπάθεια για τη συνέχιση της κινηματογραφι­κής εκπαίδευσης.
There is a process, an education in film that is pursued there.
Είστε σύμφωνη με την εικόνα αυτή, και πώς την εξηγείτε;
In addition, we have a very devoted female public to whom we owe our early successes.
Έχουμε επιπλέον ένα γυναικείο κοινό πολύ πιστό στο οποίο οφεί­λουμε την αρχική μας επιτυχία.
­ What are the criteria that today determine the selection oj your programme?
Δεν καταλαβαίνω πολύ καλά αυτό με το οποίο ο κόσμος ταυτίζει την εικόνα του Φεστιβάλ.
In gen­eral, it's the people who don't come to Créteil to see what is happening there, who speak of a ghetto and continue to spread that notion without really knowing what we do.
Η αντίδραση αφορά τελικά το θέμα "ταινίες γυναικών".
It is the idea of "women's films" that people react to.
Ωστόσο, το ποσοστό των γυναικείων ταινιών που προβάλλο­νται σε άλλα φεστιβάλ, σε σχέση με τις ανδρικές ταινίες, δεν είναι ισορροπημένο.
But the number of women's films seen at other festivals, com­pared to those of men, is not proportionate.
Μου λένε: "υπάρχουν λιγότερες γυναίκες απ'ό,τι άνδρες που φτιάχνουν κινηματογράφο".
I'm told: "there are fewer women than men making films".
Αναλάβαμε την υποχρέωση να τις αξιοποιήσουμε, να τις "φωτίσουμε" με ιδιαίτερο τρόπο, να τους δώσουμε σημασία ...
Our role is to promote them, "shed light" on them in a particular way, highlight them...
Οι άνδρες που ενδιαφέρο­νται, είτε ανήκουν στο κοινό, είτε στο επάγγελ­μα, είναι ευπρόσδεκτοι.
Men from the public and the profession who are interested in the work are welcome.
Ήταν αυτοί άλλωστε που αντέδρασαν με τον καλύτερο τρόπο στις ανα­δρομές στην ιστορία.
It is they, moreover, who have best reacted to the sections on history.
Υπάρχουν διαφορετικά κριτήρια ανάλογα με τα διάφορα τμήματα του Φεστιβάλ.
The criteria are different and correspond to the different sections of the Festival.
Υπάρχει ένας διαγωνισμός στα πλαίσια των τριών προ­γραμμάτων, τμήματα που κάνουν αναδρομές στο παρελθόν, το τμήμα Αυτοβιογραφίας που τιμά κάθε χρόνο μια ηθοποιό, εδαφικές αναζητήσεις, και καθιερώσαμε φέτος ένα τμήμα αφιερωμένο στις ινδές σκηνοθέτριες και στην ταυτότητα της ινδικής διασποράς στην Ευρώπη.
There is a contest with three programmes: sections that are more retrospective, the self­portrait which honours an actress each year, territorial exploration and this year it will be a section on Indian film­makers as well as on the presence of the Indian dias­pora in Europe.
Επί τρία χρόνια παρουσιάσαμε την Ευρώπη με πολύ ιδιαίτερο τρόπο.
For three years it was Europe that we focused on in a very partic­ular manner.
Όσον αφορά το διαγωνισμό, η τελική κρίση ανταποκρίνεται στην υποκειμενική επιλο­γή των συνεργάτιδων του Φεστιβάλ, οι οποίες βλέπουν τις ταινίες σε διάφορα σημεία του κόσμου και συναποφασίζουν.
For the contest, it is the sub­jectivity of the Festival's collaborators who view the films throughout the world and consult one another collectively, which pre­sides over the final choice.
Δεν συναντώνται πάντοτε μεταξύ τους, διότι διαμένουν σε διάφο­ρες χώρες.
They do not necessarily meet physically, as they come from all over the world.
Είναι περισσότερο μια "διαμελισμέ­νη" ομάδα δώδεκα περίπου ατόμων, με ανταπο­κρίτριες σε αρκετές ξένες χώρες και στη Γαλλία, προσηλωμένη σε μια ιδιαίτερη κινηματογράφη­ση.
It is a debate group of approximately ten people, with correspondents in several foreign countries and in France who work on a particular type of cinema.
Αποτελείται από δημοσιογράφους ή πανεπι­στημιακούς που διδάσκουν κινηματογράφο και συλλέγουν καταρχήν τις ταινίες.
They are journalists or pro­fessors of film who carry out the first task of collecting films.
Διαθέτουμε ένα πολύ καλά οργανωμένο δίκτυο δουλειάς και έρευ­νας, βλέπουμε τις ταινίες τις οποίες έχουμε επιλέ­ξει εκ των προτέρων βάσει κριτηρίων, και στη συνέχεια ανταλλάσσουμε γνώμες μέχρι την τελι­κή απόρριψη ή αποδοχή της ταινίας.
We have a very elabo­rate work and investigation system, we view the films chosen one after the other and establish a critique sheet, after which time arguments are heard whether to reject or admit a film.
Όσον αφορά την πολιτικοποίηση, όλα εξαρτώ­νται από την επιλογή των ταινιών.
As far as politicisation is concerned, it all depends on the choice of films.
Έχουμε στο Créteil χρονιές όχι και τόσο πολιτικοποιημένες, αφιερωμένες στην ανακάλυψη μιας ηπείρου, μιας χώρας ή ενός ιδιαίτερου κινηματογράφου, με ποικίλες και ανοιχτές θεματικές.
We have years that are more or less politicised in Créteil, focusing on the discovery of a con­tinent, a country or a particular type of cinema, with varied and open topics.
Υπάρχουν γυναίκες που κάνουν πολύ ωραία ανδρικά πορ­τραίτα, ντοκυμαντέρ πάνω στη ζωγραφική, τη φωτογραφία, πολιτικές έρευνες γύρω από την εξουσία, τις ρατσιστικές διακρίσεις ...
There are women who make beautiful portraits of men, documentaries on painting, photogra­phy, political investigations into power, racial discrimination...
Αυτό που με σοκάρει λίγο είναι η ιδέα του σκληροπυρηνι­κού φεμινισμού, γιατί δεν βλέπω το λόγο για τον οποίο θα πρέπει να είναι υποτιμητικό.
What shocks me a little is the idea of hard­line feminism, because I don't understand how that is pejorative.
Στην αρχή, λέγαμε ότι θέλουμε να δημιουργήσουμε μια "θετική διά­κριση" για τις γυναίκες.
In the beginning we said we wanted to create "positive discrimi­nation" for women.
Δεν μπορούμε να σταμα­τήσουμε να διεκδικούμε αυτό που ψάχνουμε και το λεπτό σημείο μας είναι ότι επιλέγουμε με βάση το φύλο.
We cannot go without demanding what we are after, and what is delicate with us is that our choice is based on gender.
Η επιλογή αυτή διατηρεί την αξία της και δεν αποκλείει τους άνδρες.
This choice retains its merit and does not exclude men.
Υπερασπίζεται τη διαφορά.
It defends the difference.
Όταν πέντε στις δέκα ταινίες ανα­φέρονται στο ίδιο θέμα, προσπαθούμε να ισορρο­πήσουμε τα θέματα.
The criteria are quality and innovation, but also issues which we feel are the hot topics of the day.
Το αφιέρωμα στις γυναίκες της Ευρώπης
Sometimes wc have been surprised to find that several films from dif­
- Με ποιο τρόπο προωθείτε την Ευρώπη στα πλαίσια τον Φεστιβάλ αυτού; προσοχή στην επροσωπηση των χωρών.
ROMs, open a forum for communication and exchanges on the Internet, create coordination and projects with all of the European initiatives in the fields of women and photography: all that makes for a promising future.
Υπάρχουν ωστόσο και αντικειμενικά κριτήρια, πρέπει οι ταινίες να είναι πρόσφατες.
ferent countries dealt with the same topics at the same time, for example relations between sisters or between brothers...
Για το δια­γωνισμό δουλεύουμε μόνο πάνω στα δύο τελευ­ταία χρόνια.
When five films out of ten have the same topic, we try to re-balance the issues.