natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κράτη μέλη, καθώς και τρίτα κράτη, πριν από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης ΕΟΚ.
Caselaw of the European Court of Justice tegistation,unless the application of such a provision is necessa ry in order to ensure the performance by the Member State concerned of obligations ar isin E under agreernent, i,rrespective of subjectmatte,r, which iscapable of affecting the app,licatlon of the Treaty (seejudgmentof 14 October 1980, Bur'go6Case, 812/79,
έννομη τάξη, η εφαρμογή της, ακόμη και σε κοινοτικό επίπεδο, υπήρξε προοδευτική, απαιτώντας την εκ μέρους του Συμβουλίου παρέμβαση με την έκδοση οδηγιών, οι οποίες επιτρέπουν προσωρινώς ορισμένες παρεκκλί­σεις.
[1980]ECR2787,paragraph6) Accordingto thejudgment of 27 February 1962,Commission v ltaly, an agreement concluded with non-member countriesprior to the entry into force of the EEC Treaty.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, προσθέτει το Δικαστήριο, δεν αρκεί η επίκληση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως προς ματαίωση της εκτε­λέσεως των υποχρεώσεων που υπέχουν τα κράτη μέλη στον τομέα αυτό δυνάμει προ­γενέστερης διεθνούς συμβάσεως, υποχρεώσεων των οποίων την τήρηση διασφαλίζει το άρθρο 234, πρώτο εδάφιο, της Συνθήκης.
Case 10/61,[1962] ECR1, thepurposeof the firstparagraph of Article 234 is to makec,lear:, in accordance with the pnn,ciplesof internationalawl,that applicationof t'he Treaty does not affe,ct the commitment of the Member State concernedto respecthet rights of non- member countriesunder dh edrlie: a g rr ee menand t to comply with its corresponding obligations l.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
, terms and o b J i : gations '
Πάντως, το δεύτερο εδάφιο επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να μετέρχονται όλα τα πρόσφορα μέσα προς άρση των ενδεχομένων ασυμβιβάστων μεταξύ μιας τέτοιας συμβάσεως και της Συνθήκης.
tly in, orderto determinewhethera Communityr-ule may be deprived of effect by an earlierinternationaagreemen l t i, t is necessaryto examinewhetherthat agreemenimposeston the Member Stateconcernedobligationswhoseperformancemay still be requir,edby non-membercountrieswhich arepartiesto it.
Το άρθρο 234 είναι γενικής ισχύος και τυγχάνει εφαρμογής επί οποιασδήποτε διεθνούς συμβάσεως, ασχέτως περιεχομένου, που μπορεί να έχει επίπτωση επί της εφαρμογής της Συνθήκης (βλέπε απόφαση της 14ης Οκτωβρίου 1980 στην υπόθεση 812/79, Burgoa, Συλλογή τόμος 1980/111, σ.
The Courttook the viewthat, whileit istru,ethat equaltreatmentof rnen and wornen con st Lt u te sa fundamentalrightrecognised,bythe Communitylegal order, its implementation even
71, σκέψη 6).
, at Comm,unit l eve
Επομένως, στα πλαίσια της εν λόγω δια­τάξεως, οι όροι «δικαιώματα και υποχρεώσεις» αναφέρονται, όσον μεν αφορά τα «δικαιώματα», στα δικαιώματα των τρίτων κρατών, ενώ, όσον αφορά τις «υποχρεώσεις», στις υποχρεώσεις των κρατών μελών.
, been gradualrequ,iringthe Councitol takeactionby meansof directivesand, that those directivesallow,tempora-rily, certainderogationsfromthe principleof equaltreatment.In those circumstancesit is, not sufficientotrely on the principleof equaltreatmentin ordertoevade performanceof the obligationswhich areincumbenont a MemberStateln that field under an earlier inter nation a a gr ee men l and t o,bservance of whichissafeguardedrbythe firstparagraphof Article234 of the Treaty.
Κατά το Δικαστήριο, καίτοι η ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών συνιστά θεμελιώδες δι­καίωμα αναγνωριζόμενο από την κοινοτική
The national court is under an obligation to ensure that Article 5 of Council Directive 76/207/EEC of 9 February1976 on the implementation of the principle of equaltreatment for men and women as regards access foemployment, vocational training and promotion, andworking conditions ls fully cornpliedwith by refraining from applying any conflicting provision of national
Marshall σε 18 405 λίρες στερλίνες (GBP), από τις οποίες 7 710 GBP λόγω τόκων, και της επιδίκασε αποζημίωση 19 405 GBR συμπεριλαμβανομένου του ποσού των 1 000 GBP λόγω ηθικής βλάβης.
SOUTHAMPTONAND SOUTH-WESTHAMPSHIREAREA HEALTHAUTHORIry awarded may not exceeda specifiedlimit, which at therelevanttime was GBP6 250.lt also appearsfrom thecasefilethat at that time an ln du st r i aT lr ib un a had l nopower-or at leastthatthe relevantprovisionswereambiguousasto whetherit had such apower-toawardintereston compensationfor an act of unlawful
Ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως: 2 Αυγούστου 1993
Reference: [1993]ECRt-4367 ln du st r i aT lr ib un a hel ld that compensationwasthe onlyappropriateremedyin Miss Marshall'scase,butthelimitlaid down by section 65(2) of the SDA 1975 renderedthat compensationinadequateandin breachof Article6of the Directive Fo . ll owing the In du st r i aT rl ib un al 's
Δημοσίευση: Συλλογή 1993, σ.
Content: decision the
Περιεχόμενο: Οδηγία 76/207/ΕΟΚ — Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών — Δικαίωμα απο­ζημιώσεως σε περίπτωση διακρίσεως
Directive 76/207_BAR_EEC - Equal treatment for menand women-Rightto compensationin the eventof discrimination
Γεγονότα και διαδικασία
i, t appealedagainst award of
Η Marshall υπέβαλε αγωγή περί αποκαταστάσεως της ζημίας που υπέστη λόγω της απολύσεως της από την Authority.
Miss Marshal s u b m l itteda claimfor compensation for damagesustainedasa resultof her dismissabyl the Authority The . claimis basedon the illegalityof thatdismissawhlichis not contestedin the mainproceedings,the Courthavingheld,in itsjudgmentof 26
Η αγωγή αυτή στηρίζεται στο παράνομο της εν λόγω απολύσεως, το οποίο δεν αμφισβητείται στην κύρια δίκη, δεδομένου ότι το Δικαστήριο, με την απόφαση της 26ης Φεβρου­αρίου 1986, 152/84, Marshall (Συλλογή 1986, σ.
February1986, Marshal(Casel152/84,[1986]ECR723),in replytoquestionssubmittedfor apreliminary
723), έδωσε στα υποβληθέντα από το Court of Appeal προδικαστικά ερωτήματα την απάντηση ότι το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας έχει την έννοια ότι μία γενική πολιτική απολύσεως, συνεπαγόμενη την απόλυση γυναικών με μόνη αιτιολογία ότι έχουν [συμπληρώσει] ή υπερβεί την ηλικία κατά την οποία έχουν δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως από το Δημόσιο και r¡ οποία διαφέρει, δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, με­ταξύ ανδρών και γυναικών, συνιστά διάκριση βασιζόμενη στο φύλο και απαγορευόμενη από την οδηγία.
2.Wherethe nationallegislationprovidesfor thepaymentof compensationas aforesaidis, itessentiatol the due implementationof Article 6 ofthe Directivethatthe compensationto beawarded: awarded: ruling by the Court of Appeal,that Article5(1)of the Directiveisto be interpretedas meaningthat a generalpolicyof terminationof employmenwherebytawoman'semploymenist terminatedsolelybecauseshehas attainedorpassedthequalifyingagefor a Statepensiontha,t age being differentunder nationallegrslationfor men and for women, constitutesdiscriminationongroundsof sex contraryto the Directive The . disputein the mainproceedingsarose becausethe In du st r i aT r l ib un al to
Η διαφορά ανέκυψε εκ του ότι το Industrial Tribunal, στο οποίο είχε αναπέμψει την υπόθεση το Court of Appeal, προκειμένου να εξετάσει το ζήτημα της αποκαταστάσεως της ζημίας, υπολόγισε την οικονομική ζημία της
, awardedhercompensationof GBP19405,includingasum of GBPl000 compensationfor injuryto feelings.
Ωστόσο, συνεχίζει, ο σκοπός αυτός συνίσταται στην επίτευξη πραγματικής ισότητας ευκαιριών και συνεπώς δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς κατάλληλα μέτρα προς αποκατάσταση της ισότητας αυτής όταν δεν γίνεται σεβαστή.
The Court reasonedthat suchrequirementsnecessarilyentailthat theparticulacrircumstancesof each breachof theprincipleof equaltreatmenshoutldbetakenintoaccount.In the event of discriminatorydismissalcontraryto Article 5(1) of the Directivea, situationofequalitycould not be restoredwithout eitherreinstatingthe victimof discriminationor,in the alternative, granting f in an c i a compen sa l tion for the lossand damagesustained W he
Στηριζόμενο στην ίδια απόφαση von Colson και Kamann, το Δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα αυτά πρέπει να εξασφαλίζουν πραγματική και αποτελεσματική δικαστική προστασία και να έχουν έναντι του εργοδότη πράγματι αποτρεπτικό αποτέλεσμα.
r ef in an c i a compen sa l tion is the lf the nationaleglislationof a Member Statehasfailedto im pl e menAt rticle 6 of the Directivein anyof therespectsreferredto in questions1 and 2, is apersonwho has been subjectedto unlawfuldiscriminationas aforesaidentitledas againsantauthoritywhichis an emanationof the MemberStateto rely on the provisionsof Article 6 asoverridingthe limitsimposedbythe national legislationon the amount of compensationrecoverable?
Το Δικαστήριο αναφέρει ότι από παγία νομολογία προκύπτει ότι το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης συνεπάγεται την υποχρέωση κάθε κράτους μέλους αποδέκτη οδηγίας να λάβει, στην εσωτερική έννομη τάξη του, κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε να εξασφαλίσει το πλήρες απο­τέλεσμα των διατάξεων της οδηγίας, σύμφωνα με τους σκοπούς που αυτή επιδιώκει, αφήνει δε στο κράτος μέλος την επιλογή του τρόπου και των μέσων για να το επιτύχει.
It alsofollowsfrom that interpretationthat the fixing ofan upperlimit of the kind at issuein the mainproceedingscannot, by definitioncons,tituteproperimplementationof Article 6 of the Directives,inceitlimitsthe amount of compensationapriorito a level whichis not necessari con s ly istenwtith the requirement of ensuringrealequalityof opportunitythroughadequateredressfor the lossand damagesustainedasa resultof d iscri m in a to d ry is m is saW l. it h regardto thesecondpartof the secondquestionrelatingto theawardof interestsu,fficeit to saythat full compensation for the loss and damagesustainedasa resultof d iscri m in a to d ry is miss a can no l t leaveout of account factors,suchasthe effluxionof time, which mayin factreduceitsvalue.
Πρέπει συνεπώς να εντοπισθούν οι στόχοι της οδηγίας και να ελεγχθεί ειδικότερα αν, σε περίπτωση παραβιά­
The award of interest,in accordancewith the applicablenationalrules,mustthereforebe mustthereforebe regardedas an essentiacomponen l t of compensation
Το Δικαστήριο στο σκεπτικό του, αναφέροντας ότι τέτοιου είδους επιταγές συνεπάγονται το να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε περιπτώσεως παραβιάσεως της αρχής της ισότητας.
As the Court has consistenthelyld,the thirdparagraphof Article 189 of the Treatyrequireseach Member Stateto which a directiveis addressedto adopt,inits nationallegal systema,ll the measuresnecessaryto ensurethatits provisionsarefully effectivein, accordancewith theobjectivepursuedby the directivewh,ileleavingto the Member Statethe choiceof the forms and methodsusedto achievethat objectivel.t isthereforenecessaryto identifythe objectivesof the Directiveand inparticularto seewhether,in the event of a breachofthe prohibitionof discrimination its, provisions leave Member Statesa degreeof discretionas regardstheform and contentof thesanctionsto be applied H a v . ing regardto the caselaw of the Courl, Von Colsonand for thepurposesof restoringrealequalityof treatment.
Επομένως, σε περίπτωση απολύσεως λόγω δυσμενούς διακρίσεως, κατά παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας, η επαναφορά της καταστάσεως ισότητας δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς την επαναπρόσληψη του προσώπου που υπέστη τη δυσμενή διάκριση ή, εναλλακτικώς, την απο­κατάσταση της προκληθείσας ζημίας.
With regardto the thirdquestion,in the light of theanswersgivento the firsttwoquestionsthe, Court statedthat Article 6 of the Directiveis an essentialfactorfor attainingthe fundamentaobljectiveof equaltreatmentfor men and women,inparticularas regardsworkingconditionsinc,ludingthe conditionsgoverningdismissarel,ferredto in Article5(1)of the Directiveand,that, where,in the event of discriminatorydismissal, f in an c i a compen sa l tion isthe measureadoptedin order to restorethat equalitysuch,compensationmust befulland may not be limitedaprioriin terms of its amount.
Όταν ως μέτρο για την πραγματοποίηση του προα­ναφερθέντος σκοπού επιλέγεται η χρηματική αποκατάσταση, αυτή πρέπει να είναι επαρκής, υπό την έννοια ότι πρέπει να καθιστά δυνατή την εις το ακέραιο αποκατάσταση των ζημιών που πράγματι προκάλεσε η απόλυση λόγω δυσμενούς διακρίσεως, σύμφωνα με τους εφαρμοστέους εθνικούς κανόνες.
, combinedprovisionsof Article 6 and measureto be takenin the event of a breachof theprohibitionof discrimination b u ,t leaves MemberStatesfreeto choosebetweenthe differentsolutionssuitablefor achievingthe objectiveof the Directivedepend,ingon the differentsituationswhich may arise. However,the objectiveisto arriveat real equalityof opportunityand cannotthereforebe attainedin the absenceofmeasuresappropriateto restoresuchequalitywhen ithas not been observed Re .f er ring to the same VonColson and Kamannjudgment,the Court statedthatthose measuresmust be such asto guarantee reaI andeffectivejudicialprotectionand have a genuinedeterrenteffect on the employer.
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση γεγονός ότι επιτρέπεται στα κράτη μέλη να επιλέξουν μεταξύ διαφορετικών λύσεων για την πραγματοποίηση του στόχου που επιδιώκει η οδηγία, ανάλογα με τις καταστάσεις που είναι πιθανόν να παρουσιαστούν, δεν πρέπει να έχει ως συνέπεια να εμποδίζεται ο ιδιώτης να επικα­λεστεί το εν λόγω άρθρο 6 σε καταστάσεις όπως η προκειμένη στην κύρια δίκη, όπου οι εθνικές αρχές δεν διαθέτουν κανένα περιθώριο εκτιμή­σεως κατά την εφαρμογή της επιλεγείσας λύ­σεως.
Handbook on equal treatment for women and men in the European Union person who has been 'injtrred as a r,esult ,of 'disclim:irna-tory dismissatol, rights wh;ichthatpersonmust,bea,bleto rely upon beforethe nationalcourts as againstthe Stateand authoritieswhich are an emanationof the State.Thefactthat Member States may chooseamongdifferentsolutionsin orderto achievethe objectivepursuedby the Directivedepend,ingon the situationswhich may arise,cannotresultin an individuabelingpreventedfrom relyingon Article 6 in a situationsuchasthat in the mainproceedingswherethe nationalauthoritieshave no degreeof discretionin applyingthe chosensolution.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
The Court, herebyrules:
Επομένως, η καταβολή τόκων, σύμφωνα με τους ισχύοντες εθνικούς κανόνες, πρέπει να θεωρηθεί ως το απαραίτητο στοιχείο μιας απο­ζημιώσεως επιτρέπουσας την αποκατάσταση μιας πραγματικά ίσης μεταχειρίσεως.
1.1.The interpretation of Article 6 of Council Directive76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for menand women as regards access to employment,vocational training and promotion, and workingconditions must be that reparation of the lossanddamage sustained by a person injured as a result ofdiscriminatory dismissal may not be limited to anupper limit fixed a priori or by excluding an awardof interest to compensate for the /oss susfa ined bythe recipient of the compensation as a result of theeffluxion of time until the capital sum awarded is actually paid.
Ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως: 6 Οκτωβρίου 1993
Date of the judg,ment:6, October1993,
Δημοσίευση: Συλλογή 1993, σ.
Reference: [1993]ECRt-4879'
Ι - 4879
Content:
Μέχρι του θανάτου της, στις 13 Οκτωβρίου 1988, η σύζυγος του Ten Oever ήταν ασφαλισμένη σε ένα σύστημα επαγγελματικών συντάξεων, στο οποίο κατέβαλλαν εισφορές οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι.
Until her death on 13 October 1988, Mr Ten Oever'swife was a memberof an occupationapenl,sionschemefunded by employersand ernployees A .t that time,theru,lesof theschemeprovidedfor a survivor'spensionforwidows only.lt was not until 1 January1989that thisentitlemenwast extendedto widowers.Followingthedeath of his wife Mr Ten Oever req,uested the grant of awidower's pe,nsion.
Κατά τον χρόνο των υπό κρίση περιστατικών, ο κανονισμός του συστήματος αυτού προέβλεπε σύνταξη επιζώντος μόνο για τις χήρες.
This was refused by the Pensi,on Fund on the groundthat it was not providedfor in therulesof the scheme at the tirne when Mrs Ten Oever died.ln replyto an argum,enotf Mr Ten Oever basedon Ihe Barber judgment, to the effect that the pension herequestedwasto be treatedas: paywithinth,e meaningof Article 119 of the Treatyandthat no discriminationbetween men and women wasthereforeperm,issible, the PensionFund saidthat the Barberj,udgmenhadtbeen deliveredafter: ' the death of Mrs Ten Oever andthat its effectshad beenlimitedin time.
Το αίτημα του απορρίφθηκε για το λόγο ότι δεν προβλεπόταν από τον κανονισμό του συστήμα­τος η χορήγηση της συντάξεως αυτής κατά το χρόνο του θανάτου της Ten Oever.
However, the concept of pay as thusdefinedcannotcoversociasecurlityschemesor benefitssuchas,for example,retiremenpenstionswh,ich aredir:ectlygovernedby legislationwithout any elementofagreemenwtithinthe undertakingor the occupationalbranchconcernedand which are obligatorilyapplicableto general categor,ies of workers.
Εξάλλου, απαντώντας στο επιχείρημα που προέβαλε ο Ten Over βάσει της αποφάσεως Barber, υποστηρίζο­ντας ότι η αιτούμενη σύνταξη έπρεπε να θεω­ρηθεί ως αμοιβή κατά την έννοια του άρθρου 119 της Συνθήκης και ότι, κατά συνέπεια, δεν επιτρεπόταν καμία διάκριση μεταξύ ανδρών και
These schemes assurefor the workers the benefit of a statutory scheme, towhosefinancingworkers,employersand,possiblythe,publicauthoritiescontributein a measuredeterminedless by the employmenretlationshipbetweentheemployerand the workerthanby considerationsofsocialpolicy(judgmentof 25 May 1971,Defrenne, Defrenne,
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση
the resultof an agreemenbettween both sidesof the industry concerned A. ll that thepublicauthoritiesdid was, at the requeso tf such employers and
Το Δικαστήριο αποφαίνεται: ορισμένες παροχές καταβάλλονται μετά τη λήξη της σχέσεως εργασίας δεν αποκλείει ότι μπο­ρούν να έχουν χαρακτήρα αμοιβής κατά την έννοια του άρθρου 119 (βλέπε, ιδίως, την απόφαση Barber, σκέψη 12).
, Courtfoundthat the survivor's pensionin questionfalls withinthe scopeof Article119of the Treatynotwithstandingthe fact that, bydefinitiona, survivor'spensionisnot paidto theemployeebut to the employee'ssurvivor.
Αντιθέτως, η κατ' αυτό τον τρόπο ορισθείσα έννοια της αμοιβής δεν μπορεί να αφορά τα συστήματα ή τις παροχές κοινωνικής ασφαλίσεως όπως, παρα­δείγματος χάρη, τις συντάξεις λόγω συμπληρώσεως συντάξιμου χρόνου, που ρυθμίζονται απευθείας από τον νόμο, με απο­κλεισμό κάθε στοιχείου διαβουλεύσεως στους κόλπους της επιχειρήσεως ή του οικείου επαγ­γελματικού κλάδου, και που έχουν υποχρεωτική εφαρμογή σε γενικές κατηγορίες εργαζομένων.
the Treaty may be reliedlrpon, for the purpose ofclaiming equal treatment in the matter of occupa'tional pensions, only in relation to benefits payablein respect of periods of employment subsequent to1 7 May 1990, subiect to the exception in favour ofworkers or those claiming under them who have,beforethat date, initiated legal proceedings orraised an equivalent claim under the applicablenationallaw. law.
Πράγματι, τα συστήματα αυτά διασφαλίζουν στους εργαζομένους το ευεργέτημα ενός προ­βλεπόμενου από τον νόμο συστήματος στη χρηματοδότηση του οποίου συμβάλλουν ερ­γαζόμενοι, εργοδότες και, ενδεχομένως, οι δημόσιες αρχές σε έκταση που τελεί σε συνάρτηση λιγότερο με τη σχέση εργασίας μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου και περισσό­τερο με λόγους κοινωνικής πολιτικής (απόφαση της 25ης Μαΐου 1971, 80/70, Defrenne, Συλλογή τόμος 1969-1971, σ.
With regardto the secondquestionwh,ichis concernedwith theprecisescopeof the limitationof theeffectsintime of the Barberjudgment,the Courtpointedoutthat theprecisecontextin whichthat limitationwasimposedwasthat of benefits(in particularpens,ions) providedfor byprivateoccupationaschemeslwhichweretreatedaspaywithinthe meaningof Article 119of the Treaty T h. is rulingtook accountof the factthat itis a characteristoicf thisform ofpaythatthereis a time-lag betweenthe accruaolf entitlementot thepension,which occursgraduallythroughouthet employeesworkinglife, and its actualpayment,whichis deferreduntil aparticulaager.
Εξάλλου, δεν αμφισβη­τείται ότι αυτό το σύστημα συντάξεων χρηματο­δοτείται αποκλειστικά από τους εργαζομένους και τους εργοδότες του οικείου κλάδου, απο­κλειόμενης κάθε οικονομικής παρεμβάσεως του δημοσίου.
The Court alsotook intoconsiderationthe way in which occupationapenslionfunds arefinancedandthusthe accountinglinksexistingin eachindividuacaselbetweentheperiodiccontributionsandthe future amountsto be paid.
Από τα ανωτέρω, το Δικαστήριο συμπεραίνει ότι η επίμαχη σύνταξη επιζώντος εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 119 της Συνθήκης και η ερμηνεία αυτή δεν απο­δυναμώνεται από το γεγονός ότι η σύνταξη επιζώντος εξ ορισμού δεν καταβάλλεται στον εργαζόμενο αλλά στον επιζώντα του.
The Court concludedthat, giventhe reasonsexplainedinthe Barberjudgmentfor limitingits effectsin time,itmust be made clearthat equalityof treatmentin thematterof occupationapenslionsmay be claimedonlyinrelationto benefitspayablein respectof periodsof employ men subsequent Iot 17 May 1990,the date ofthe Barberjudgment,subjectto the exceptionin favourof workersor thoseclaimingunderthem who have,beforethat date,initiatedlegalproceedingsor raisedanequivalenctlaim underthe applicablenationalawl.
Σύμφωνα με τη διάταξη περί παραπομπής, η μετάβαση από το καθεστώς του AAW σε εκείνο του AWW είχε ως συνέπεια για τη Van Gemert-Derks μια μείωση του καθαρού ποσού του λαμβανομένου επιδόματος κατά μερικές δεκάδες έως 100 ολλανδικά φιορίνια (NLG) μηνιαίως.
Case C-337191A M. VAN GEMERT-DERKS v NIEUWEINDUSTRIELEBEDRIJFSVERENIGING the AWW schemeentailedfor, Mrs van Gemert-Derks,a reductionof betweensometens ofguildersand NLG100 per month,in the net benefitshe was receiving.Mrs van Gemert-Derkslodgedan appealagainsthtisdecisionwith the RaadvanBeroep,'s-Hertogenbosch. Beroep,'s-Hertogenbosch.
Ερωτήματα που υποβλήθηκαν στο Δικαστή­ριο
Equaltreatmenfotr men and women-Socialsecurity-Lossof benefitsfor incapacityfor workon grantof a survivor'spension
Γεγονότα και διαδικασία
In the Netherlandsthe, AlgemeneArbeidson- gesch i k the i ds we
Στις Κάτω Χώρες, ο Algemene Arbeidsongeschikt­heidswet (γενικός νόμος περί ανικανότητας προς εργασία, στο εξής: AAW) χορηγεί, μετά την πάροδο του πρώτου έτους της ανικανότητας προς εργασία, δικαίωμα επιδόματος έως ότου ο ενδιαφερόμενος συμπληρώσει την ηλικία των 65 ετών.
AAW') confersa rightto benefitsafter the first yearof incapacityfor work untilthepersonconcernedreachesthe age of 65.
Ο Algemene Weduwenen Wezenwet (γε­νικός νόμος περί χηρών και ορφανών, στο εξής: AWW) χορηγεί στη χήρα ασφαλισμένου, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, δικαίωμα συντάξεως χήρας έως ότου συμπληρώσει την ηλικία των 65 ετών.
The AlgemeneWeduwen-en Wezenwet (GeneraL a w l on Widows andOrphans here, in after'the AWW') entitles widows ofinsuredpersonssub,jectto certainconditionsto,widows'pensionsupto the age of 65. Mrs van Gemert-
Η Van Gemert-Derks, γεννηθεισα στις 16 Ιανουαρίου 1937, ασκούσε ανεξάρτητη επαγγελ­ματική δραστηριότητα από το 1972.
Derksbo,rn on 1 6 January1937,becameself-employedin 1972.In February1982 she wasfoundto be unfitfor
Τον Φεβ­ρουάριο 1982 κρίθηκε ανίκανη προς εργασία και στις 31 Ιανουαρίου 1983 άρχισε να της χορηγεί­ται επίδομα δυνάμει του AAW, το οποίο αντι­στοιχούσε σε ποσοστό 80 έως 100 % ανικανότη­τας προς εργασία.
2.ls a nationaplrovisionsuch asthat containedin Article3 2(1) (b o ) f the AAW-which accordingtothe CentraleRaadvan Beroepceasedon 23December1984to have directdiscriminatoryeffectwith regardto womeninasmuchasthe effect ofbenefitsbeinglower as a resultof the transitionfrom AAW benefit to AWW benefit may now occurjustas wellin the caseof men- compatiblewith Article 4(1) of Directive79/7lEECif the nationalprovisioncontinuesinpracticeto bring about adropin incomefor all widows who are unfitforwork(whether100o/oor, asin this case,partially)and onlyin exceptionacasesl(thatisto say,in caseswhere speciahardshliphasled to the award of awidower'spensionwith long retroactiveeffect andthereis apossibilityof claimingbackthe AAWbenefit)for widowersin a comparablesituation?
Στις 23 Οκτωβρίου 1987 απε­βίωσε ο σύζυγος της Van Gemert-Derks.
work and was granteda benefit underthe AAW from31 January1983for incapacityof work of 80 to 100 %.On 23 October1987 her husbanddied.
Συνεπεία αυτού, χορηγήθηκε στη Van Gemert-Derks από την 1η Οκτωβρίου 1987 σύνταξη χήρας δυνάμει του AWW.
Mrs vanGemert-Derks was consequentlygranteda widow'spensionunderthe AWW from 1 October1987.