natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Και σ' αυ­τόν τον τομέα, όπως και στον προηγούμενο, το έδαφος δεν ήταν πρόσφορο τότε που ο κ. Delors ανέλαβε τα καθήκοντα του ως Πρόεδρος στις Βρυξέλλες.
The memory of their misfortunes and perhaps of their mistakes seems to have inspired them, given them the courage to forget old quarrels, break with outworn traditions, so that they could think and act in a novel way and achieve the greatest voluntary and organized transfor­mation in the history of Europe.'
Και σήμερα; Παρά την αμερικανο-σο-βιετική συμφωνία για τους «ευρωπυραύλους», οι συζητήσεις των Ευρωπαίων επ' αυτού του θέμα­τος γίνονται πολύ περισσότερο σε ένα θεωρητικό παρά σε ένα πρακ­τικό επίπεδο...
These words may sound grandi­loquent in retrospect, as Paul­Henri Spaak himself admitted in his Combats inachevés, but in point of fact they were peculiarly apposite and conveyed a pro­found sense of relief.
Το σκέφτηκε βέβαια.
Return to the fountainhead
Όμως, κατά την γνώμη του, αυτό το θέμα θα κα­τέληγε «αναπόφευκτα σε ένα θρησκευτικό πόλεμο».
What did that leave? At this point Jacques Delors may have re­called Charles Péguy who said that 'the most fertile ideas are not those about which one has never had doubts, but those to which one has most frequently returned'.
Στις 27 Μαρτίου 1957, στο Κα­πιτώλιο, ο Ρ.-Η. Spaak, ο τότε Βέλ­γος Υπουργός Εξωτερικών, επι­δοκίμασε επισήμως την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης από τους Έξι: «Αυτή τη φορά οι άνθρωποι της Δύσης τόλμησαν και ενήργη­σαν γρήγορα.
as synonymous with national de­cline. So, true to the Schuman doc­trine which declared that Europe 'will be built through concrete achievements, which will first cre­ate a de facto solidarity', they went back to the drawing board, taking care to remove from their new de­sign anything that could offend the watchdogs of national sovereignty.
Με το πέρασμα του χρόνου, αυτά τα λόγια μπορεί να φαίνονται πομπώδη, όπως είπε και ο ίδιος ο Ρ.-Η. Spaak, στο σύγγραμμα του «Ανολοκλήρωτοι Αγώνες».
They came to the conclusion that an economic approach would be less contentious and would meet with less resistance.
Στην πραγματικότητα τα λόγια αυτά ήταν τα πλέον κατάλληλα, γιατί αποτελούσαν την έκφραση μίας βαθιάς ανακούφισης.
No politician, however nationalistic, could rea­sonably cavil with a Treaty which purported to 'promote throughout the Community a harmonious de­velopment of economic activities, a continuous and balanced expan­sion, an increase in stability, an ac­celerated raising ofthe standard of. living and closer relations between the States belonging to it'.
Λοιπόν; Ίσως λοιπόν, ο Jacques Delors να θυμήθηκε μία σκέψη του Charles Péguy: «οι πλέον γόνιμες ιδέες δεν είναι εκείνες για τις οποίες κανείς ποτέ δεν αμφέβαλε, αλλά αυτές για τις οποίες προβληματίστηκε ιδιαίτερα».
In opting for recovery through the single European market, Jacques Delors was, in fact, fol­lowing in the footsteps of those who negotiated the Treaty of Rome.
Γεννημένη το 1958, η Οικονομική Κοινότητα, ονομάσθηκε πολύ γρή­γορα από το κοινό «Κοινή Αγορά».
After all, the European Eco­nomic Community, which saw the light of day in 1958, was soon dubbed the 'Common Market'.
Κι αυτό γιατί η Ευρωπαϊκή Κοι­νότητα είναι κατά κάποιο τρόπο το ανέλπιστο αποτέλεσμα μίας με­γάλης πολιτικής αποτυχίας, δηλα­δή αυτής της Ευρωπαϊκής Αμυ­ντικής Κοινότητας (Α.Ε.Κ.).
The European Community is, in a manner of speaking, the unex­pected fruit of a major political set­back.
Το 1954, η άρνηση της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης να εγκρίνει το σχέδιο της Ε.Α.Κ., που συνδυαζό-
In 1954 rejection by the French National Assembly of the plan for a European Defence Community and the beginnings of a Political Union seemed to have put paid to the integration process set in train by the Six immediately after World War II.
Μία σύντομη ιστορική ανα­σκόπηση θα ήταν χρήσιμη για να
On 27 March 1 957, at the Cap­itol in Rome, Paul­Henri Spaak, the then Belgian Foreign Minister,
Δεύτερος άξονας: το νόμισμα. Μπορεί να δει κανείς σ' αυτό τη «βασιλική οδό για την πρόοδο της κοινοτικής οικοδόμησης», εφόσον ένα κοινό νόμισμα, που κυκλοφο­ρεί παντού, θα μετέτρεπε την Ευρώπη σε μία χειροπιαστή πραγ­ματικότητα.
Nearly 30 years on, Jacques Delors and his team, in opting for a single European market by 1 992 as a means of revitalizing the European venture, came to exactly the same conclusion as their pred­ecessors.
Αυτή η ιδέα, περισ­σότερο από οποιαδήποτε άλλη, στάθηκε ικανή να σαγηνεύσει έναν πρώην Υπουργό Οικονομικών.
Like them, they are con­vinced that a 'Europe of the pos­sible' is infinitely preferable to a 'Europe of the ideal' that never gets off the ground.
Όμως, η αίσθηση της πραγματι­κότητας που είχε τον παρότρυνε να κάνει υπομονή.
But the two ventures are very different in con­ception and in their impact on the public.
«Εκείνη την
However, there were those who repudiated this verdict, who saw it
ταν με μία πρώτη αρχή πολιτικής ένωσης, φαινόταν πως σήμανε το νεκρικό καμπάνισμα των προσπα­θειών ενοποίησης που είχαν επιχειρήσει οι Έξι την επομένη του δευτέρου παγκοσμίου πολέ­μου.
had had to relinquish; Europeans were revelling in the consumer society, unaware that cracks were developing beneath the surface.
Κάτω από αυτές τις συνθή­κες, φαινόταν πως δεν θα δοθεί συνέχεια στην Ευρωπαϊκή Κοινό­τητα 'Ανθρακα και Χάλυβα (Ε.Κ.Α.Χ.), απλή εξαίρεση στηνταραχώδη ιστορία των ευρωπαϊκών εθνών.
In the 1960s and 1970s it was fashionable to deride Europe. In a heady period of unprecedented growth, businessmen saw no point in championing the 'common market', which was removing the protection of customs barriers.
Παρ' όλ' αυτά, μερικά άτομα αρνήθηκαν αυτό το πε­πρωμένο, συνώνυμο στα μάτια τους με την παρακμή της χωράς τους.
Firms were moaning about European competition; notional administrations were scheming to regain the scraps of power they
Πιστοί στη θεωρία του Schu­man, σύμφωνα με την οποία η Ευρώπη «θα δημιουργηθεί μέσω συγκεκριμένων επιτευγμάτων δη­μιουργώντας πρώτα μία αλληλεγ­γύη στην πράξη», άρχισαν και πάλι να εργάζονται φροντίζοντας να εξαλείψουν από το καινούριο τους σχέδιο οτιδήποτε κινδύνευε να αναστατώσει τους υπερασπιστές της ιερής «εθνικής κυριαρχίας».
Once the first 'common market' measures — abolition of customs duties and introduction of a common customs tariff — were in place, efforts to create a single area ran out of steam. Europe's pioneers, with only their vision to guide them, worked in an environment which was largely indifferent if not hostile.
Προφανώς, μία «οικονομική» προ­σέγγιση, πιο ουδέτερη από πολι­τική άποψη, θα προκαλούσε λιγό­τερη αντίσταση.
Things had changed radically by the mid-1 980s. As Jacques Delors freely admits, the creation of a single European market, 'a rich vein to be exploited for growth and employment', was an objective on which virtually all the economic and social forces of the Community were converging.
Κοινοτήτων
The Commission of the European Communities (1 989)
Με διαφορά τριάντα χρόνων, ο Jacques Delors και τα μέλη της Επιτροπής, ανέπτυξαν την Ίδια σκέψη που έκαναν και οι προκά­τοχοι τους, επιλέγοντας τον στόχο μίας «μεγάλης ενοποιημένης αγο­ράς» ως βάση για το νέο ξεκί­νημα της κοινοτικής περιπέτειας.
In the end it was the crisis — with its monthly quota of redundancies and bankruptcies — that sowed the seeds in the minds of hundreds of thousands of men and women who, from the board-room to the shop-floor, suddenly found themselves in the middle of an eco nomic battlefield.
Όπως και οι προηγούμενοι, έτσι και αυτοί, ήταν απόλυτα πεπει­σμένοι, ότι είναι προτιμότερη η «Ευρώπη του εφικτού από την Ευρώπη του ιδεώδους» που θα
The Community, which had been pushed to one side, was in no position to provide an effective bulwark against the crisis.
έμενε πάντα στο περιθώριο.
conclusion is obvious: we need a common social policy...'.
ζικά.
nomic grass roots.
Ο πρόεδρος Delors το πα­ραδέχεται ευχαρίστως: η οικο­δόμηση της «μεγάλης εσωτερικής αγοράς», χρυσοφόρο κοίτασμα ανάπτυξης προς εκμετάλλευση και επομένως δημιουργία θέσεων απασχόλησης» ήταν «ένας στόχος προς τον οποίον συνέκλιναν στην πράξη το σύνολο των οικονομικών και κοινωνικών δυνάμεων» της Κοι­νότητας.
On 1 4 January 1985, Emanuele Gazzo, one of Europe's foremost leader-writers, pointed out that 'a venture which seemed destined to remain the preserve of politicians, political economists and lobbyists, a venture which has too often been the subject of doctrinaire discussions in the past, is being invaded by captains of industry, financiers, landowners, who are advocating European integration, who are discovering the virtues of the European dimension, who are repudiating Balkanization and demanding an integrated market.'
Η ζήτηση για Ευρώπη
On 15 June 1985, Lord Cockfield formally presented the Commission's White Paper on completing the internal market.
Είναι που η κρίση — συνεισφέ­ροντας κάθε μήνα το μερίδιο της σε ανέργους και πτωχεύσεις — επηρέασε τον ανθρώπινο νου.
A few weeks later the Milan European Council endorsed it, undertaking to remove all physical, technical and fiscal barriers still impeding the free movement of persons, goods and capital proclaimed in the Treaty of Rome by the end of 1 992.
Από διευθυντές επιχειρήσεων ώς τους εργάτες, εκατοντάδες χιλιάδες ανδρών και γυναικών ξαναβρέθη­καν στην πρώτη γραμμή του πε­δίου της οικονομικής μάχης.
The move was warmly welcomed in business circles, and by employers' associations and trade unions alike. The enthusiasm and commitment of both sides of in dustry has not waned in the interval.
Όμως η Κοινοτική Ευρώπη, αφη­μένη σε αγρανάπαυση, δεν μπο­ρούσε να παίξει αποτελεσματικά τον ρόλο της ζώνης πυρασφα­λείας.
Speaking at the end of 1 987, Sigmund Tyszkiewicz, Secretary-General of the Union of Industries ofthe European Community, said:
Οι επιχειρήσεις παραπονούντα για τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό.
It is coming from pragmatic Europe ans, confronted day in, day out with the absurdity of 12 national markets every bit as compartmentalized as they were in the Middle Ages.
Οι εθνικές κυβερ­νήσεις έκαναν σχέδια για να ανακτήσουν τα κομμάτια εκείνα της εξουσίας τους που είχαν ανα­γκασθεί να παραχωρήσουν.
An example of this new awareness comes from Mathias Hinterscheid, Secretary-General ofthe European Trade Union Federation: 'The large market is already with us.
Είναι να ομολογεί κανείς πως οι πρω­τοπόροι της Ευρώπης, έχοντας ως μόνο όπλο τη διαύγεια τους, δρούσαν σε ένα περιβάλλον, αν όχι εχθρικό, τουλάχιστον αδιά­φορο.
That French, German, British and Spanish employees working on the project in France are getting different rates of pay, are protected by different social provisions, are affiliated to different social security schemes. The
Μερικά λόγια του Μ.
'The need to create a market comparable with that of the United States is obvious.
«Η εσωτερική αγορά» εί­ναι γεγονός, ήδη σήμερα.
Europe is only exploiting a fraction of the potential of a domestic market of 320 million consumers.
Το πρό­γραμμα «Airbus», παραδείγματος χάριν, το αποδεικνύει.
Our present structure of nation-states is costing us an enormous amount of money and making it easier for our competitors to divide and rule.
Αποτελεί ένα καλό παράδειγμα μιας οικο­νομικής ευρωπαϊκής συνεργασίας που κατευθύνεται προς το στόχο που θέλουμε.
Europe is now trailing the United States and Japan in key areas of high technology.
Συμπέρασμα: επι-
We must pool our efforts to narrow the gap (...).
Όμως, στα μέσα της δεκαετίας του '80, η κατάσταση άλλαξε ρι­
Few regions of the world have grounds for optimism today.
βάλλεται η εφαρμογή μιας κοινής κοινωνικής πολιτικής...
DEADLINE pansion similar to that which followed the elimination of tariff barriers in the 1 960s...'.
διασπάσουν και να μας εξουσιά­σουν.
It is not just a matter of cushioning the impact of market forces.
Η Ευρώπη, ως ενότητα, καθυστέρησε σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπω­νία σε ορισμένους τομείς - κλειδιά της υψηλής τεχνολογίας.
It is, rather, a matter of recognizing the strength and originality of the Eu ropean development model, in which economic and social progress, market dynamism and longterm vision, initiative and solidarity, have always gone hand in hand.'
Για να μειώσουε την απόσταση, πρέπει να συνασπίσουμε τις δυνάμεις μας (...).
It is true that for many firms the single European market will be a golden opportunity, enabling them to achieve economies of scale, to exploit their comparative advantages, to make the most of the vast sums now spent on research to allow them to stay ahead and enhance their competitive position, but the challenge facing the people of Europe is still tremendous.
Στο σημερινό κόσμο, λίγα είναι τα μέρη όπου επικρατεί η οι­κονομική αισιοδοξία.
What the Commission has in mind, then, is not so much a single market as an integrated economic area.
Αντιθέτως, η Ευρώπη έχει ένα αξιοσημείωτο δυναμικό αναπτύξεως.
Although this ambition is very much in line with the rationale of the Treaty of Rome and the Single European Act which confirmed and expanded it, it is obviously provoking varied reactions in the Member States.
Η δημιουρ­γία της «εσωτερικής αγοράς» θα μπορούσε να έχει τα Ίδια επεκτα­τικά αποτελέσματα με την κατάρ­γηση των δασμολογικών εμπο­δίων, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '60...»
There would be no problem if all we had to do was establish a freetrade area, a sort of supermarket where everyone would come and fill his trolley with nothoughtforthe common interest but, just as the ambition of the founding fathers was to unite men ratherthan make a coalition of states, Jacques De lors and his team are not interested in a purely mercantile revival:
Μία κολοσσιαία πρόκληση
'The Community is on the move again in a way that Jean Monnet would recognize.
Η «μεγάλη αγορά» μπορεί να αποτελέσει για πολλές επιχειρή­σεις μία καινούρια ευκαιρία.
It is drawing strength from an economic goal: a single European market by 1992.
Σε όλα αυτά δεν χωρά αμφιβολία.
But this is by no means the only objective.
Αλλά, καλό είναι να ξέ­ρουμε ότι είναι κολοσσιαία η πρόκληση που πρέπει να αντι­μετωπίσουν οι Ευρωπαίοι.
The single market is the beginning of an integrated eco nomic area, in which complete freedom of movement of persons, goods, services and capital is combined with other integrating forces: the reduction of regional
«Η ανάγκη για τη δημιουρ­γία μίας αγοράς αντίστοιχης αυτής των Ηνωμένων Πολιτειών εί­ναι αυτονόητη.
Europeans will be able to judge forthemselves, on the basis of publications covering various aspects of the single market, what this major shake-up in volves and how the Commission plans to stage-manage it.
Εάν δεν επρόκειτο παρά μόνο για τη δημιουργία μίας ζώνης ελευθέρων συναλλαγών, ένα εί­δος μεγάλης επιφάνειας όπου ο
With this information at their fingertips, or dinary people, who will have to mould Europe to their image, will be able to think and act as Europeans. Because 1992 is just around the corner!
Αντί για μία «εσωτερική αγορά», η Επιτροπή ονειρεύεται λοιπόν έναν οικονομικό ενοποιημένο χώρο».
Of course, everyone knows that 1992 is not so much a do-or-die deadline as a clever carrot-and-stick to spur our efforts.
Γι' αυτόν το λόγο, η Επιτροπή αποφάσισε να αρχίσει μία σημα­ντική εκστρατεία ενημέρωσης. '
'Now we can concentrate on the future', said Helmut Kohl, the West German Chancellor, in the small hours of 13 February 1 988, at the end of the special European Council which had been convened in Brussels.
Ετσι οι Ευρωποίοι θα μπορούν να «κρίνουν βάσει δεδομένων», με βάση φυλλάδια, αναφερόμενα σε διάφορα θέματα, τα πραγματικά προβλήματα της μεγάλης ανατα­ραχής που αναμένεται και τη ση­μασία των προσπαθειών που επι­χειρούνται.
His relief was shared by everyone who had watched, in consternation, the failure of the Copenhagen European Council in December to wrap up a 'Delors package' on the future of the Community.
Σύμφωνα με την Επιτροπή, αυτός είναι επίσης ένας τρόπος για να αποδειχτεί το βά­σιμο της ζήτησης για Ευρώπη.
This involved recasting certain financial rules to set the scene for implementation of the Single European Act. Second time round they made it...
Όμως νά που, ακριβώς όπως και οι «πατέρες της Ευρώπης» δεν εννοούσαν να «ενώσουν τα Κράτη, αλλά τους ανθρώπους», έτσι και ο Jacques Delors και οι Επίτροποι που τον πε­ριβάλλουν δεν επιθυμούν μία απο­κλειστικά και μόνο κερδοσκοπική ευρωπαϊκή ανάκαμψη.
However, significant changes should be noticeable by then, if only because our political leaders have made a number of solemn pledges, enshrined in the Single European Act and taken literally by those who take the economic de cisions.
Μία κίνηση που ο Jean Monnet θα αναγνώριζε ως δική του.
To begin with, the Brussels Eu ropean Council decided to hold down farm spending without dismantling the common agricultural policy.
Αντλεί στην ουσία το δυνα­μισμό της από έναν οικονομικό στόχο, την υλοποίηση της «με­γάλης εσωτερικής αγοράς» το 1992.
In retrospect, 1988 — marking the half-way mark between the Milan European Council and the symbolic 1992 deadline — was a good time to take stock of what had been achieved and what remained to be done.
Όμως δεν ταυτίζεται με τον στόχο αυτό.
The White Paper presented by Lord Cockfield in 1985 contained no less than 286 proposals.
Ο ορίζοντας της είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο ευ­ρύς.
Progress by the end of 1 98Ó gave grounds for cautious optimism.
Δεν πρόκειται για μέτρα «συνοδευτικά» της λει­
Let's look at each of these in turn, for to gether they demonstrate that the Twelve have every intention of pressing ahead with the single Eu ropean market, though they may
να ενεργούν ως «Ευρωπαίοι». Διότι το 1992 έφτασε κιόλας!
did in the months that followed, particularly in an altogether euphoric month of June.
συμφωνούν στην ενίσχυση των οι­κονομικών μέσων της Κοινότητας, συνοδεύοντας τα όμως με ένα μηχανισμό δημοσιονομικής πει­θαρχίας.
A year earlier — in March 1 987 — another Brussels European Council had identified six areas to serve as a barometer of progress towards the single European market.
Επιπλέον, προκειμένου να επιτευχθεί η κοινωνική «συ­νοχή» των διαφόρων περιφερειών της Ευρώπης, διπλασιάζουν σε πραγματικές τιμές την προικο­δότηση των Διαρθρωτικών Τα­μείων (Κοινωνικό Ταμείο, Περιφε­ρειακό Ταμείο και, εν μέρει, Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προ­σανατολισμού και Εγγυήσεων).
These were the approximation of standards, the mutual recognition of diplomas, the liberalization of capital movements, freedom to provide services (initially in non-life insurance), the opening-up of public procurement, and European company law.
Το πρωινό της 1ης Ιανουαρίου 1993, η Ευρώπη θα είναι εκείνη που οικοδομήσαμε μέχρι την προηγουμένη και η μεταμόρφωση θα συνεχιστεί κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών και ετών.
To this ambitious programme Jacques Delors himself had added the liberalization of road transport, the thorny problem of approximation of VAT rates, and advances on the technological, social and monetary fronts.
Η ευρωπαϊκή οικοδόμηση είναι πά­ντα θέμα υπομονής.
A few examples will illustrate what was achieved in 1988.
Διακυβεύεται η αξιοπιστία του πολιτικού κόσμου.
In the same month, the Internal Market Ministers adopted a new Directive opening up public supply contracts to Community competition.
Για τον Wilfried Martens, τον Βέλγο πρωθυπουργό, αυτός ο συμβιβασμός αποτελούσε ένα «αποφασιστικό βήμα».
They were to do the same for public works contracts in October, prompting the Commission to pro pose liberalization of the water, energy, transport and telecommunications sectors.
Αυτό δηλαδή που και ο Jacques Delors ερμήνευε με τον τρόπο του, λέ­γοντας πως η ουσία από εδώ και στο εξής είναι να «κάνουμε την εσωτερική αγορά να ξεπεράσει το σημείο στο οποίο θα είναι πια αμε­τάκλητη».
On 2 May, as an earnest of its concern to 'Europeanize' telecommunications, the Commission presented a proposal for a directive that seeks to develop a common telecommunications equipment market by 1 993.
Εξάλλου, οι Υπουργοί έπρεπε να ασχοληθούν επιμελώς με το θέμα κατά τους επόμενους μήνες και ειδικότερα στη διάρκεια ενός πολύ καρποφόρου Ιουνίου.
This led to the Twelve giving an undertaking on 30 June to create an open common market in telecommunications services based on the increasingly popular principle of mutual recognition.
«Μπορούμε προς το παρόν να ασχοληθούμε με το μέλλον!»
The year got off to a very good start.
Επρόκειτο περί της μεταρρύθ­μισης ορισμένων δημοσιονομικών κανόνων που θα επέτρεπε την εφαρμογή της Ενιαίας Πράξης. Η δεύτερη προσπάθεια ήταν η επι­τυχής...
On 1 January, the 70 or so forms previously required of road hauliers at the Community's internal borders were replaced as if by magic by a single document.
Το «Λευκό Βιβλίο», που παρουσίασε στο Μιλάνο ο Λόρδος Cockfleld, περιείχε 286 προτάσεις.
Meanwhile, progress was also being made in the key area of standardization.
Το 1988 μπορούμε να πούμε ότι ήταν μία μουσική συμφωνία σε
A Directive specifying basic safety requirements for children's toys was adopted in May, a prime example of the 'new approach' to standards.
Σε αντάλλαγμα αυτής της προσπάθειας για εγκράτεια, τα μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου
In February, the Twelve agreed on the principle of freedom to pro vide insurance services (initially confined to industrial risks), which means, for instance, that Community insurers no longer need to open agencies or branches in the other Member States.
τικών προμηθειών και στο ευρω­παϊκό εταιρικό δίκαιο.
of decision-making in the entire history of the Community.
Η Ισπα­νία, η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία πετυχαίνουν μία προθεσμία χάριτος μέχρι το τέλος του 1992.
In Luxembourg, on 1 3 June, the Finance Ministers agreed to liberalize capital movements between eight Member States from 1 January 1 990, Spain, Greece, Ireland and Portugal being allowed a period of grace until the end of 1992.
Μια επιπλέον νίκη της «καινούριας προσέγγισης».
This means that, in a few months' time, Europeans will be free to save and borrow in the currency of their choice.
Τον Μάιο υιοθετήθηκε μία Οδηγία που καθορίζει τις ουσιώδεις προϋ­ποθέσεις ασφαλείας, τις οποίες πρέπει να πληρούν όλα τα παιγνί­δια από το 1990 και μετά για να μπορούν να πουληθούν οπουδή­ποτε στην Κοινότητα.
The Commission was asked to come up with proposals to counter tax evasion made possible by the diversity of tax systems and the Ministers undertook to pronounce on them by the end of June 1 989 without making further progress on taxation a precondition for the liberalization of capital movements.
Είναι το ζω­ντανό παράδειγμα της «καινού­ριας προσέγγισης» στον τομέα των προτύπων.
This major break through was followed by another: on 22 June 1988 the Twelve agreed on the principle of the equivalence of higher education diplomas awarded anywhere in the Community at the end of three years'study — yet another triumph for the 'new approach'.
Τα προβλήματα της μεγάλης ενιαίας αγοράς
The challenge of the single European market
Κοινά πρότυπα για τις επιχειρήσεις
Common standards for enterprises
Με την προοπτική του 1992, για να καταργηθούν τα εσωτερικά σύνορα της Κοινότητας, είναι απαραίτητο να ληφθούν μέτρα κατά των τεχνικών εμποδίων που κατατέμνουν την «Κοινή Αγορά» σε δώδεκα ετερόκλητα τμήματα.
If the Community's internal borders are to disappear by 1 992, something must be done about the non-tariff barriers which now divide the 'common market' into a patchwork of 1 2 separate entities.
Η αρχή αυτών των διατάξεων δεν αμφισβητείται, εφ' όσον αποσκοπεί στην προστασία της υγείας και της ασφάλειας των καταναλωτών, καθώς επίσης και του περιβάλλοντος.
At the moment, companies operating Communitywide have little choice butto manufacture 1 2 different models of a single product.
Μερικές φορές όμως συνέτειναν επίσης στην προστασία των εγχώριων παραγωγών από έναν πολύ οξύ ευρωπαϊκό ανταγωνισμό.
This economic absurdity stems from the fact that Member States apply different standards and technical specifications.
Σε μία αγορά που θέλει να λέγεται «κοινή» τέτοιου είδους τεχνικά εμπόδια δεν είναι δεκτά στην ελεύθερη διακίνηση των εμπορευμάτων.
If these are designed to protect consumer health and safety or the environment, they cannot be challenged in principle, but in the past standards and specifications have been used to protect national producers from European competition.
Γι' αυτόν το λόγο, η Επιτροπή αγωνίστηκε σκληρά για να πετύχει την εναρμόνιση των διατάξεων σε κοινοτικό επίπεδο.
Technical barriers to the free movement of goods cannot be tolerated in what purports to be a 'common market'.