natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με αυτό επεδιώχθη στην αρχή μόνο μια στενή συνεργασία των ευρωπαϊκών κρατών, ενώ θα έπρεπε να μείνουν ανέπαφα τα κυριαρχικά τους δικαιώματα.
In that case, though, the immediate aim went no further than securing closer cooperation between the States of Europe, leaving their national sovereignty intact.
Όμως όλες αυτές οι προσπάθειες για μια ειρηνική ενοποίηση της Ευρώπης ναυάγησαν μπρο­στά στις ιδέες του εθνικισμού και του
All these efforts for peaceful unification, however, failed to make any real headway against the still dominant tides of nationalism
οργανισμούς, οι οποίοι διαιρούνται σε τρεις μεγάλες ομάδες:
Looking at their underlying aims, however, a clear pattern begins to emerge, revealing three major groups:
• Αφετέρου, λόγω των οδυνηρών εμπειριών του πολέμου αρχή κάθε πολιτικής δράσης ήταν: «ποτέ πια πόλεμος!».
• Second was the conviction, summed up in the motto 'Never again!', that the possibility of renewed military conflict must be banished forever.
Μετά από δύο παγκόσμιους πολέμους, που άρχισαν σαν ευρωπαϊκοί αδελφοκτόνοι και εμφύλιοι πόλεμοι και κατέστησαν την Ευρώπη πραγματικό πεδίο μάχης και το κυριότερο θύμα, η ιδέα νέων πολεμικών συρράξεων ήταν αφόρητη.
After the terrible experience of two world wars, both of which had begun as European civil wars and in which Europe had been the main battlefield and principal sufferer, this became the mainspring of all political action.
• Τέλος, ήρθε να προστεθεί η επιθυμία και η απαίτηση για έναν καλύτερο, δικαιότερο και πιο ελεύθερο κόσμο, με έναν τελειότερο τρόπο συμβίωσης των ανθρώπων και των κρατών.
• Lastly there was the earnest desire to create a better, freer and more just world in which international relations would be conducted in a more orderly way.
Έτσι, υπάρχουν παράλληλα και χωρίς πραγματική διασύνδεση μεταξύ τους ο ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης), η ΔΕΕ (Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση), το NATO (Οργα­νισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου), το Συμβούλιο της Ευρώπης και η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία βασίζεται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα, στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας και στην Ευρωπαϊκή (Οικονομική) Κοινότητα.
A host of different organizations, largely unconnected, have come into existence side by side: the Organization for Economic Cooperation and Development (OECD), the Western European Union (WEU), the North Atlantic Treaty Organization (NATO), the Council of Europe, and the European Union, which is itself built on the foundations of the European Coal and Steel Community, the European Atomic Energy Community and European (Economic) Community.
Ο αριθμός των κρατών μελών ποικίλλει στους διάφορους αυτούς οργανισμούς μεταξύ 10 (ΔΕΕ) και 33 (Συμβούλιο της Ευρώπης).
Their membership ranges from 10 in the WEU to 25 in the Council of Europe.
• Την πρώτη ομάδα αποτελούν οι ευρω­παϊκοί ατλαντικοί οργανισμοί οι οποίοι προέκυψαν από τη συμμαχία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Ευρώπης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
• The first group consists of the transatlantic- organizations that grew out of the close links forged between Western Europe and the United States of America after the war.
Έτσι, δεν ήταν σύμπτωση το γεγονός ότι ο πρώτος ευρωπαϊκός οργανι­σμός της μεταπολεμικής εποχής, ο ΟΕΟΣ (Οργανισμός Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας), που ιδρύθηκε το 1948, οφείλεται σε πρωτοβουλία των ΗΠΑ.
Indeed it was an American initiative that led to the founding of the first postwar European organization in 1948.
Ο τότε αμερικανός υπουργός εξωτερικών George Marshall απηύθυνε έκκληση στα ευρωπαϊκά κράτη, το 1947, να ενώσουν τις προσπάθειες τους για να ανακάμψουν οικονομικά, με την υπόσχεση ότι θα έχουν την υποστήριξη των ΗΠΑ, η οποία πραγμα­τοποιήθηκε τελικά με το σχέδιο Marshall.
The US Secretary of State, George Marshall, called on the countries of Europe to pool their efforts for economic reconstruction and promised American aid in return (which eventually took shape as the Marshall Plan).
Το 1960, τα μέλη του ΟΕΟΣ, οι ΗΠΑ και ο Καναδάς συμφώνησαν να διευρυνθούν οι δραστηριότητες του ΟΕΟΣ όσον αφορά την αναπτυξιακή βοήθεια στον τρίτο κόσμο.
The European response was to set up the Organization for European Economic Cooperation (OEEC).
Από τον ΟΕΟΣ δημιουργήθηκε ο ΟΟΣΑ, στον οποίο προσχώρησαν οι ΗΠΑ και ο Καναδάς το 1960.
This was later renamed the Organization for Economic Cooperation and Development when, in 1960, the United States and Canada also joined after agreeing with its members to extend its activities to include development aid for the Third World.
Μετά τον ΟΕΟΣ ακολούθησε, το 1949, το NATO ως στρατιωτικό σύμφωνο μεταξύ των περισσοτέρων ελευθέρων χωρών της Ευρώπης, καθώς και των ΗΠΑ και του Καναδά.
The founding of the OEEC was followed in 1949 by NATO, a military pact between the USA, Canada and most of the free States of Europe.
Προς ενίσχυση της συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας ιδρύθηκε μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών, το 1954, η Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση (ΔΕΕ), η οποία πρέκυψε από τη Συνθήκη των Βρυξελλών μεταξύ των Ηνωμένου Βασι­λείου, της Γαλλίας, του Βελγίου, του Λουξεμβούργου και των Κάτω Χωρών και στην οποία προσχώρησαν αργότερα η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και η Ιταλία.
The next organization to be founded was the WEU in 1954, which was intended to strengthen security cooperation between the countries of Europe.
Εν τω μεταξύ έχουν προσχω­ρήσει στη ΔΕΕ και η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ελλάδα.
This widened the existing Brussels Treaty between the United Kingdom, France, Belgium, Luxembourg and the Netherlands to include the Federal Republic of Germany and Italy, and has subsequently also taken in Portugal, Spain and Greece.
Η ΔΕΕ προσφέρει στα κράτη μέλη βάση για στενή συνεργασία όσον αφορά την πολιτική ασφάλειας και άμυνας.
The WEU offers its members a platform for closer cooperation on security and defence, helping them to forge a European identity in this field and so lend greater weight to the European voice in the Atlantic Alliance.
• Όσον αφορά τη δεύτερη ομάδα των ευρωπαϊκών οργανισμών, χαρακτηριστικό
• The characteristic feature of the second group of organizations is that they are designed to enable as many countries as possible to become members.
δία, Πορτογαλία, Ισπανία, Λιχτενστάιν, φινλανδία, Άγιος Μαρίνος, Ουγγαρία, Πολωνία, Βουλγαρία, Εσθονία, Λιθουανία, Σλοβενία, Τσεχική Δημοκρατία, Σλοβακική Δημοκρατία, Ρουμανία και Ανδόρρα).
• The third group of organizations comprises the European Coal and Steel Community, the European Atomic Energy Community and the European (Economic) Community. From the legal point of view the three communities continue to exist separately side by side.
Η σημαντικότερη και συγχρόνως και γνωστότερη είναι η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών της 4ης Νοεμβρίου 1950.
In terms of political reality, however, they can be treated as a single unit.
Στην περίπτωση αυτή έγινε συνειδητά δεκτό ότι ο ρόλος τους δεν θα ξεπερνά τα όρια της παραδοσιακής, διακρατικής συνεργασίας.
Their creation can be regarded as marking the birth of the 'European Community'.
Σ' αυτούς τους οργανισμούς περιλαμβάνεται το Συμβούλιο της Ευρώπης, που ιδρύθηκε στις 5 Μαΐου 1949 ως πολιτικός οργανισμός.
The major innovation of the EC compared with other international bodies is that its members have given up part of their national sovereignty with the goal on 5 May 1949 to foster political cooperation.
Στον καταστατικό χάρτη του Συμβουλίου της Ευρώπης ούτε υπάρχει ένδειξη για την επιδίωξη μιας ομοσπονδίας ή ένωσης ούτε προβλέπεται η εκχώρηση ή η συνένωση τμημάτων της εθνικής κυριαρχίας.
Its statute contains no reference to any such goals as federation or union, nor does it foresee any transfer or pooling of portions of national sovereignty.
Όλη η εξουσία του Συμβουλίου της Ευρώπης ανήκει στην Επιτροπή των Υπουργών.
Decisionmaking rests entirely with a Committee of Ministers and unanimity is required for all decisions on matters of substance, which means that any country can veto a decision as in the United Nations Security Council.
Σε όλα τα βασικά θέματα λαμβάνει τις αποφάσεις της σύμφωνα με την αρχή της ομοφωνίας.
In addition there is a Parliamentary Assembly, but its role is purely consultative and it has no legislative powers. All it can do is to put recommendations to the Committee of Ministers.
Κάθε κράτος μπορεί, συνεπώς, ασκώντας βέτο, να εμποδίσει τη λήψη μιας απόφασης, όπως και στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
However, any recommendation can be turned down by a single vote, as the Committee is not answerable to the Assembly. And even after a proposal has been adopted by the Committee of Ministers, it still has to be ratified by the national parliaments before it can have the force of law.
Η κοινοβουλευτική συνέλευση έχει αποκλειστικά συμβουλευτικές αλλά όχι και νομοθετικές αρμοδιότητες.
The Council of Europe, then, serves merely as an instrument of intergovernmental cooperation.
Δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να απευθύνει συστάσεις στην Επιτροπή των Υπουργών, η οποία δεν δεσμεύεται και μπορεί με μια μόνον αρνητική ψήφο να απορρίψει μια σύσταση.
Nevertheless its contribution to the cause of European unity and solidarity cannot be rated highly enough. In pursuing its aims of forging closer links between the countries of Europe and promoting their economic and social progress it has been highly successful.
Επίσης, οι προτάσεις που περνούν από την Επιτροπή των Υπουργών πρέπει, προκειμένου να αποκτήσουν νομική δέσμευση, να επικυρωθούν από τα εθνικά κοινοβούλια.
Its membership has grown from the 10 original founders to 25 (the United Kingdom, France, Belgium, the Netherlands, Luxembourg, Italy, Ireland, Denmark, Norway and Sweden, plus Greece, Turkey, the Federal Republic of Germany, Austria, Cyprus, Switzerland, Malta, Iceland, Portugal, Spain, Liechtenstein, Finland, San Marino, Hungary and Poland).
Επομένως, το Συμβούλιο της Ευρώπης παραμένει ως προς τη δομή του ένα όργανο διεθνούς συνεργασίας.
Under its auspices a wide range of economic, cultural, social and legal conventions have been concluded, the most significant and best known of them being the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms adopted on 4 November 1950.
Παρ' όλα αυτά, η ιδιαίτερη συμβολή του Συμβουλίου της Ευρώπης στην ευρωπαϊκή ενοποίηση και το αίσθημα της αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε στα ευρωπαϊκά κράτη είναι ανεκτίμητα.
This not only laid down a practical minimum standard of human rights to be applied in the member States but also set up a system for legal remedy, empowering the institutions established under the Convention - the European Commission for Human Rights and the European Court of Human Rights - to condemn
ριαρχιας επιδιώκουν μια σταθερή και άρρηκτη οργανωτική και ίν,,. πολιτική ενότητα.
integration, and this booklet will look in some detail at their origins and how they developed into the European Union, of forming a cohesive, indissoluble organizational and political unit.
Προς το σκοπό αυτό τα κράτη μέλη της ΕΚ έχουν εκχωρήσει ένα μέρος από τα κυριαρχικά τους δικαιώματα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα την οποία περιέβαλαν με ίδιες εξουσίες.
They have conferred on it sovereign powers of its own, independent of the Member States, which it can exercise to adopt acts that have the force of national law.
Η ΕΚ σχηματίζει επίσης τον πυρήνα της «Ευρωπαϊκής Ένωσης» που γεννήθηκε την 1 η Νοεμβρίου 1993 με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης του Μάαστριχτ.
The EC also forms the core of the 'European Union' established on 1 November 1993 with the entry into force of the Maastricht Treaty.
• Την τρίτη ομάδα ευρωπαϊκών οργανισμών αποτελούν η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρα­κα και Χάλυβα, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας και η Ευρωπαϊκή (Οικονομική) Κοινότητα.
The European Communities, then, offer the most advanced example of European
Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
THE ORIGINS OF THE EUROPEAN UNION
Ο Churchill πίστευε βέβαια ότι το Ηνωμένο Βασίλειο έπρεπε να παίξει απλώς και μόνον προωθητικό ρόλο και όχι ρόλο ενεργού μέλους.
Churchill, however, had envisaged the United Kingdom's role as a promoter rather than as an active participant.
Με την υπογραφή της ιδρυτικής Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) από τα έξι ιδρυτικά κράτη (Βέλγιο, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο και Κάτω Χώρες), στις 18 Απριλίου 1951, στο Παρίσι, και με τη θέση της σε ισχύ στις 23 Ιουλίου 1952, έγινε τελικά πραγματικότητα το σχέδιο Schuman.
Thus on 18 April 1951 Belgium, the Federal Republic of Germany, France, Italy, Luxembourg and the Netherlands signed the Treaty establishing the European Coal and Steel Community (ECSC) and on 23 July 1952, when it came into force, the Schuman Plan became a reality.
Οι πρωτεργάτες-ιδρυτές αυτής της Κοινό­τητας ήλπιζαν ότι με τη δημιουργία της έδιναν το αρχικό έναυσμα για μια μεταγενέστερη πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης η οποία θα συγκεκριμενοποιείτο με τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού Συντάγματος.
The new Community's founding fathers hoped that it would be the seed from which further European political integration would grow, culminating in the emergence of a European Constitution.
Τον θεμέλιο λίθο για τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας έθεσε ο τότε γάλλος υπουργός εξωτερικών Robert Schuman με τη διακήρυξη του της 9ης Μαΐου 1950, με την οποία παρουσίασε το σχέδιο που ετοίμασε ο ίδιος και ο Jean Monnet «να θέσουν το σύνολο της γαλ­λογερμανικής παραγωγής άνθρακα και χάλυβα κάτω από μία κοινή ανωτάτη αρχή, στα πλαίσια ενός οργανισμού στον οποίο θα μπορούν να συμμετάσχουν και άλλα ευρωπαϊκά κράτη».
The first stone in the building of the European Community was laid on 9 May 1950, when Robert Schuman, the French Foreign Minister, put forward a plan worked out by himself and Jean Monnet for France and Germany to pool all their coal and steel production under a joint High Authority, within an organization open to any other country in Europe.
Βάση της πρότασης αποτέλεσε η παραδοχή ότι, αφενός, δεν ήταν λογικό να επιβάλλονται μονομερείς έλεγχοι στη Γερμανία, ενώ, αφετέρου, μια τελείως ανεξάρτητη Γερμανία θα εθεωρείτο πάντα σαν μια ενδεχόμενη απειλή κατά της ειρήνης.
Behind this proposal lay a twofold realization: on the one hand, it was pointless to impose unilateral restrictions on Germany, but at the same time a fully independent Germany was still perceived as a potential threat to peace.
Η μόνη διέξοδος από αυτό το δίλημμα ήταν η πολιτική και οικονομική ενσωμάτωση της Γερμανίας σε μια Ευρωπαϊκή Κοινότητα με σταθερές δομές.
The only way out of this dilemma, Schuman realized, was to bind Germany politically and economically into a firmly based grouping of European States.
Αυτό άλλωστε ήταν το νόημα της πρότασης που ήδη είχε κάνει ο Winston Churchill
His plan thus took up the idea put forward by Winston Churchill in his famous speech in Zurich on 19 September 1946, when he had called for the creation of a United States of Europe, singling out the
Ήδη, τον Οκτώβριο 1950, δηλαδή πριν από την υπογραφή της ιδρυτικής Συνθήκης της ΕΚΑΧ, με γαλλική πρωτοβουλία
Meanwhile in October 1950, with the ECSC Treaty not yet even signed, the French launched the idea of a European Defence Community (EDC) in what became known as the Pleven Plan.
σχέδιο «Pleven»).
of the six founder members of the ECSC launched a new initiative for 'the creation of a united Europe'.
Όμως, ένα χρόνο μετά την εγκατάλειψη αυτής της ιδέας, και μάλιστα τον Ιούνιο 1955, ακολούθησε μια νέα πρόταση των υπουργών εξωτερικών των κρατών μελών της ΕΚΑΧ για «τη δημιουργία μιας Ενωμένης Ευρώπης».
A committee chaired by the Belgian Foreign Minister, Paul-Henri Spaak, was asked to consider possible moves for further integration. In 1956 the committee concluded its work and its report served as a basis for negotiations leading eventually to the Treaties establishing the European Atomic Energy Community (Euratom) and the European Economic Community (EEC), which were signed by the Six in March 1957 and entered into force on 1 January 1958.
Οι «πατέρες» της Ευρώπης κατά την υπογραφή της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, της πρώτης Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στις 18 Απριλίου 1951 στο Παρίσι.
The 'founding fathers' of Europe at the signing of the first Treaty, setting up the European Coal and Steel Community, on 18 April 1951 in Paris.
Έξι χώρες έθεσαν με τη Συνθήκη αυτή, από κοινού, τον θεμέΑιο λίθο για μια εντελώς νέα μορφή διεθνούς συνεργασίας που επρόκειτο να φέρει τη διαρκή ειρήνη και ευημερία και παραμένει μέχρι τώρα μοναδική σε παγκόσμιο επίπεδο.
Six countries laid the foundation for a completely new form of international cooperation, unique in the world to this day, aimed at securing peace and prosperity.
Γύρω από το τραπέζι διακρίνονται από τα αριστερά προς τα δεξιά οι Paul van Zeeland (Βέλγιο), Joseph Bech (Λουξεμβούργο), Joseph Meurice (Βέλγιο), Carlo Graf Sforza (Ιταλία), Robert Schuman (Γαλλία), Konrad Adenauer (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας), Dirk Stikker και Johannes van den Brink (και οι δύο, Κάτω Χώρες).
Around the table from left to right: Paul van Zeeland (Belgium), Joseph Bech (Luxembourg), Joseph Meurice (Belgium), Count Carlo Sforza (Italy), Robert Schuman (France), Konrad Adenauer (Germany), Dirk Stikker and Johannes van den Brink (both Netherlands).
Η Επιτροπή Spaak υπέβαλε την έκθεση της το 1956.
especially, the idea of a German national army was unacceptable.
Οι Συνθήκες υπε­γράφησαν τον Μάρτιο 1957 από τα έξι κράτη μέλη της ΕΚΑΧ καιτέθησαν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1958.
In August 1954, however, the plan was dashed when the French National Assembly refused to ratify the Treaty, unable to countenance the farreaching curbs on French sovereignty which abandoning the right to a national army would entail.
γεννήθηκε η ιδέα μιας Ευρωπαϊκής Αμυντικής Κοινότητας (ΕΑΚ).
The failure of the European Defence Community dealt a severe blow to efforts for political integration in Europe and for a while optimism gave way to resignation.
Αυτός ο υψηλός στόχος δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί εντός του υπολογισμένου χρονικού διαστήματος.
Encouraged by their initial success, especially in the economic field, the Six returned in the early 1960s to the goal they had never completely abandoned: closer political integration.
Στη διάσκεψη κορυφής στη Βόννη οι αρχηγοί των κρατών και κυβερνήσεων των έξι ιδρυτικών κρατών της ΕΚ εξουσιοδότησαν μια επιτροπή, υπό την προεδρία του γάλλου πρεσβευτή Christian Fouchet, να υποβάλει προτάσεις για το πολιτικό καταστατικό της «Ένωσης των Ευρωπαϊκών Λαών».
At a summit in Bonn in 1961 the leaders of the Six instructed a committee chaired by Christian Fouchet, the French ambassador to Denmark, to submit proposals for a political charter for 'the union of their peoples'.
Η επιτροπή μελέτης προσπάθησε μάταια δύο φορές να παρουσιάσει στα κράτη μέλη ένα σχέδιο Συνθήκης αποδεκτό απ' όλους (σχέδια Fouchet Ι και II).
In an effort to find a formula that would be acceptable to all, the committee presented two successive drafts (known as the first and second Fouchet Plans).
Οι αντιθέσεις συμφερόντων των εταίρων απεδείχθησαν τόσο επίμονες όσον αφορά τη μορφή και την ποιότητα μιας πολιτικής Ένωσης, ώστε στη διάσκεψη των υπουργών εξωτερικών στις 17 Απριλίου 1962 στο Παρίσι απεφασίσθη να μη συνεχισθούν καταρχήν οι διαπραγματεύσεις για την πολιτική Ένωση.
But the differences between the member countries over the nature of the union and the form it should take proved so intractable that eventually the foreign ministers, meeting on 1 7 April 1962 in Paris, decided to suspend the negotiations.
Επίσης η δεκαετία του 1970 επέφερε σημαντικά αποτελέσματα στην διαδικασία της ολοκλήρωσης.
The first of these was European political cooperation (EPC), which was set up in 1970 as an instrument for voluntary foreign policy coordination and has since been steadily extended and improved.
Εκτός αυτού πρέπει να αναφερθεί και η καθιέρωση του ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος (ΕΝΣ), τον Μάρτιο 1979, μέσω του οποίου η νομισματική συνεργασία στην Ευρώπη προωθήθηκε προς μια νέα διάσταση.
The second major step was the setting-up of the European Monetary System (EMS) in March 1979, which gave a new dimension to European monetary cooperation.
Στα χρόνια της δημιουργίας της ΕΚ έλειπαν σε μεγάλο βαθμό οι πρωτοβουλίες της προσέγγισης του πολιτικού στόχου της ευρωπαϊκής ενοποίησης, δηλαδή «η θέση των βάσεων για μια όλο και στενότερη ένωση των ευρωπαϊκών λαών».
For some years afterwards very little real progress was made towards the political goal of 'laying the foundations for an ever closer union among the peoples of Europe' and it was not until the early 1970s that new moves began to gather pace.
Τα νέα εναύσματα για την πολιτική ενοποίηση άρχισαν και πάλι μετά από διάφορες διασκέψεις κορυφής των αρχηγών των κρατών και των κυβερνήσεων της ΕΚ περί τα τέλη της δεκαετίας του 1960.
Taking up the call for progress on economic and political union made at the Hague Summit in December 1969, the political leaders of the Community at the Paris Summits of 1972 and 1974 proclaimed their goal of achieving European union by the end of the decade.
Βάσει της απόφασης που ελήφθη τον Δεκέμβριο 1969 στη διάσκεψη κορυφής της Χάγης για την επίτευξη προόδου στον τομέα της οικονομικής και πολιτικής ενοποίησης, διακηρύχθηκε στις διασκέψεις των Παρισίων του 1972 και 1974 ως μέσο και νέα στοχο­θέτηση της ευρωπαϊκής ενοποίησης η δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης.
The Belgian Prime Minister, Leo Tindemans, was asked by his fellow leaders to work out a comprehensive plan for European union on the basis of ideas put forward by the Commission, the European Parliament, the Court of Justice and the Economic and Social Committee in earlier reports.
Το ΕΝΣ αποτελεί σήμερα μια ουσιώδη βάση για την οικονομική και νομισματική Ένωση που πρόκειται να δημιουργηθεί από την ΕΕ.
The most notable of the many initiatives and reform proposals put forward was the 'draft Treaty establishing the European Union' adopted by the European Parliament on 14 February 1984.
ισορροπίας μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ένωσης, το οποίο επρόκειτο να αποτελείται από μέλη των κυβερνήσεων.
The brainchild of Altiero Spinelli, it marked a qualitative leap forward by Parliament on the road towards the European Union.
Ακόμη και αν δεν είχε καμιά προοπτική κύρωσης από τα εθνικά κοινοβούλια για να γίνει με τον τρόπο αυτό ισχύον δίκαιο, αυτό το σχέδιο αποτέλεσε μια μεγάλη πρόκληση για τα κράτη μέλη της ΕΚ, δεδομένου ότι τα εξανάγκασε να παραδεχθούν ανοικτά, ενώπιον των πολιτών τους, πόσο σοβαρά πιστεύουν στην προώθηση του έργου της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
The Treaty proposed transferring new powers to the Union in areas such as economic and monetary policy, social policy (including welfare and health) and in the foreign policy sphere (security, peace and disarmament), so reaching right to the heart of national politics.
Οι κυβερνήσεις των κρατών μελών της ΕΚ αποδέχθηκαν την πρόκληση αυτή.
Union legislation was to be enacted under a two-chamber arrangement very similar to a federal system, the aim being to achieve a balance between the democratically elected European Parliament and the Council of the Union where representatives of the member governments sat.
Ενώ ακόμη στη διάρκεια του Ιουνίου 1983 στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη Στουτγάρδη το μόνο που συμφώνησαν ήταν «να αναλάβουν δυναμική δράση για την αναζωογόνηση της Ευρωπαϊκής Κοινό­τητας», δέχτηκαν στις διασκέψεις τους στο Fontainebleau, τον Ιούνιο 1984, και στο Μιλάνο, τον Ιούνιο 1985, την πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για μια πολιτική Ευρώπη και τις διακηρύξεις
Although the draft Treaty had no chance of being ratified by the national Parliaments and so becoming law, it did present a major challenge to the Member States and a test of the seriousness of their commitment to real progress towards European integration, forcing them to show their true colours.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 άρχισε μια πολύ έντονη συζήτηση για τη μεταρρύθμιση, η οποία διεξήχθη με βάση τα συνθήματα «Ευρώπη της δεύτερης γενιάς», «Relance européenne — ευρωπαϊκή ανάκαμψη» ή «Ευρωπαϊκή Ένωση».
It was a challenge which the governments tæk up. At the Stuttgart European Council in June 1983 they had been unable to agree on anything more than 'broad action to ensure the relaunch of the Community'.