natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πράγματι αυτές αποτελούν εμπόδιο .μόνο σε μεμονωμένες περιπτώσεις και όχι γενικά, από τη μιά ενώ, από την άλλη, δεν μπορούν παρά να αποτελέσουν το αντικείμενο μιας προσπάθειας.: γενικής και ευρύτερης εναρμόνισης.
The proposal for a directive.on misleading and unfair advertising, drafted in 1978 and amended in 1979, thus covers "advertising" generally, defined in Article 2 of the proposal as "the making of a representation in any form in the course of a trade, business or profession for the purpose of promoting the supply of goods or services".
Η ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση με ερτζιανή αναμετάδοση μέσω δορυφόρου ή καλωδίου, περιλαμβάνεται αναμφισβήτητα στον ορισμό αυτό.
Broadcast advertising transmitted via satellite or by cable is clearly caught by this definition.
Η ίδια παρατήρηση ισχύει για τις ειδικές διαφημιστικές ρυθμίσεις σε ορισμένους κλάδους, π.χ. στα τρόφιμα, τα φαρμακευτικά προϊόντα, τα κλωστοϋφαντουργικά κλπ,, εφόσον έχει αρχίσει ήδη μια εναρμόνιση στους τομείς αυτούς.
The same applies to specific advertising rules for certain branches of the economy such as foodstuffs, pharmaceuticals, textiles and the like.
Αυτή αφορά δικαίως όλες τις μορφές διαφήμισης, ακόμη και τη ραδιοτηλεοπτική.
Wheie moves towards harmonization have already been launched in those areas, they rightly extend to all forms of advertising, including broadcast advertising.
Συνεπώς, η πρόταση οδη¡γίας του Συμβουλίου της 13ης Απριλίου 1981 (2), σχετικά με την εναρμόνιση των νομο­θεσιών των Κρατών μελών που αφορά τα όσα αναγράφονται στην ετικέτα και την παρου­σίαση των τροφίμων που προορίζονται για τον καταναλωτή όπως και τη σχετική διαφή­μιση ορίζει στο άρθρο 1, παρ, 2 ότι διαφημιστικός "ισχυρισμός" είναι "κάθε μήνυμα που προορίζεται για την προώθηση της πώλησης ενός τροφίμου, και που μεταδίδεται με ¡κάθε μέσο, συμπεριλαμβανόμενης και της συλλογικής διαφήμισης...".
Thus, Article 1(2) of the proposal of 13 April 1981 for a directive on the approximation of the laws in the Member Staes relating to claims made in the labelling, presentation and advertising of foodstuffs for sale to the ultimate consumer2 gives the following definition of a "claim": "any statement intended to promote the sale of a foodstuff, transmitted by any medium,including generic advertising".
Άλλες εργα­σίες εναρμόνισης θα έπρεπε και αυτές να αποφεύγουν ¡κάθε ειδικό διαχωρισμό των δια,τάξεων που ισχύουν στον τομέα αυτό σχετικά με τα μέσα ενημέρωσης.
Subsequent work on harmonization should also avoid any media-specific fragmentation of the relevant provisions.
Η γενική ή ειδική νομοθεσία για τη διαφήμιση και τον ανταγωνισμό θα έπρεπε κατ'αρχήν να υπα,γάγει όλα τα διαφημιστικά μέσα στο ίδιο καθεστώς.
In the general and the specific law on advertising and competition, all advertising media should, as a matter of principle, be treated on equal terms.
Τα υφιστάμενα εμπόδια στον το,μέα αυτόν για τη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση πρέπει να εξαλειφθούν μέσα στο πλαίσιο της γενικής εναρμόνισης.
Any obstacles to broadcast advertising should be removed as part of the general harmonization process.
Επομένως πρέπει να αποκλειστεί η γενική νομοθεσία περί διαφήμισης και ανταγωνισμού καθώς και η ειδική που ισχύει για ορισμένους κλάδους, από τη μελέτη εναρμόνισης που θα γίνει εδώ ειδικά για τα μέσα ενημέρωσης.
We must, therefore, exclude from the following analysis of harmonization as it affects the individual media the general law on advertising and competition and the specific law in both areas as it is applied to particular branches of the economy.
Σε άλλες .χώρες περιλαμβάνονται στη γενική νομοθεσία για τη διαφήμιση ή στην ειδική που αναφέρεται σε ορισμένους κλάδους, και εδώ πάλι ισχύει είτε ειδικά για τα μέσα ενημέρωσης είτε γενικά.
In some Member States, bans on advertising of this sort form part of the regulations relating specifically to broadcast advertising while, in others, they are contained in the general law on advertising or in the law on advertising in specific branches, which once again applies to specific media or is general in scope.
Τέλος, υπάρχουν και απαγορεύσεις διαφήμισης που περιλαμ­βάνονται σε ημικρατικές ή εκούσιες ρυθμίσεις αυτοελέγχου.
Lastly, bans are imposed on advertising under semi-official or voluntary selfregulation arrangements.
Οι απαγο­ρεύσεις σχετικά με ορισμένα προϊόντα ή/και υπηρεσίες πρέπει συνεπώς να εξεταστούν
This is because they not only have an ad hoc or sporadic effect in individual cases but also prohibit advertising for specific products and/or services in a general and absolute manner and can, therefore, be equated with a partial ban on broadcast advertising.
C 198/4 της 6.8.1981.
OJ No C 198, 6.8.1981, p.4.
212 επίσης σε σχέση με τις ειδικές διαφημιστικές ρυθμίσεις για τα μέσα ενημέρωσης, εφόσον αυτές μπορούν να απομονωθούν από την ειδική νομοθεσία για τη διαφήμιση και θα μπορούσαν να επηρεάσουν αισθητά τη διασυνοριακή κυκλοφορία των υπηρεσιών (βλ. παρακάτω σημείο 3).
- 212 - advertising regulations where they can be isolated from the specific law on advertising and are likely to have an appreciable effect on the cross-frontier provision of services (see Section 3).
Τα γενικά συστήματα αυτοελέγχου ή αυτά που έχουν δημιουργηθεί για ορισμένους ιδιαί­τερους κλάδους παρουσιάζουν μικρότερο ενδιαφέρον από την άποψη αυτή.
In this context, special attention should be paid to regulatory arrangements, particularly self-regulation, whether they exist on a purely voluntary basis or whether they have been established by statute or in some other way with State involvement.
Αποτελούν συμπλήρωμα της γενικής και της ειδικής νομοθεσίας για τη διαφήμιση και της νομο­θεσίας για τον ανταγωνισμό.
General arrangements or arrangements tailored to specific branches are of less interest here.
Όπως και αυτό το τελευταίο, έχουν το πολύ επιπτώ­σεις σποραδικές και σημειακές πάνω στη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση και δεν μπορούν παρά να αποτελέσουν αντικείμενο προσπαθειών εναρμόνισης γενικής φύσης και όχι ειδικής για τα μέσα ενημέρωσης.
They are the counterpart to general and specific law on advertising and competition and they too have at best a sporadic and ad hoc effect on broadcast advertising; they can therefore be dealt with only as part of a general harmonization programme, and not as part of a harmonization process confined to specific media.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η πρόταση οδη­γίας σχετικά με την απατηλή και αθέμιτη διαφήμιση αναφέρεται επίσης στα υφιστάμενα όργανα αυτοελέγχου στα Κράτη μέλη (βλ. άρθρα 5 και 6).
Accordingly, the proposal for a directive on misleading and unfair advertising includes in its scope such self-regulatory arrangements as exist in the Member States (see Articles 5 and 6).
Αντίθετα, τα ειδικά όργανα ελέγχου για τη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση, που υπάρχουν κυρίως σε πολλές ραδιοτηλεοπτικές επιχειρήσεις ή που λειτουργούν σε εθνική βάση ενώ η αρμοδιότητα τους περιορίζεται στη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση, ενδιαφέρουν την εναρμόνιση που εξετάζεται εδώ.
For the purposes of this Green Paper, it is the regulatory bodies set up specifically for broadcast advertising that are important; such bodies have been set up by a number of broadcasting authorities in particular or operate at national level though their responsibility is confined to broadcast advertising.
Θα εξεταστούν μετά τις εθνικές ρυθμίσεις σχε­τικά με τη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση (βλ. παρακάτω σημείο 4).
These will be dealt with following discussion of the national broadcast advertising regulations (see Section 4).
Οι ρυθμίσεις των διαφόρων Κρατών μελών σχετικά με τη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση α)
Broadcast advertising regulations in the individual Member States
Κράτη μέλη στα οποία η ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση απαγορεύεται
(a) Member States in which broadcast advertising is forbidden
Μια (αν και όχι απόλυτη) απαγόρευση διαφήμισης ισχύει για τον οργανισμό Danmarks Radio, ο οποίος περιλαμβάνει ένα εθνικό τηλεοπτικό πρόγραμμα, τρία εθνικά ραδιοφω­νικά προγράμματα όπως και περιφερειακά ραδιοφωνικά προγράμματα.
Although not expressly laid down, an advertising ban applies to Danmarks Radio, which broadcasts one national television programme and three national radio programmes, together with regional radio programmes.
0 νόμος περί ραδιο­φωνίας και τηλεόρασης του 1973 προβλέπει στην παράγραφο 6 ότι το Danmarks Radio χρηματοδοτείται από τα τέλη που εσιπράττονται για τη χρήση των συσκευών ραδιοφώνου και τηλεόρασης.
It is laid down in Section 6 of the Broadcasting Act of 1973 that Danmarks Radio is to be financed by fees levied for the use of radio and television receiving apparatus.
Η παράγραφος 15 του νόμου προβλέπει κρατικές επιχορηγήσεις για την εκπλήρωση ορισμένων αποστολών.
Section 15 provides that the State may make grants for the fulfilment of specific tasks.
0 νόμος δεν αφίνει περιθώρια για έσοδα από την εμ­πορική διαφήμιση.
The Act leaves no scope for revenue from commercial advertising.
2, δοκιμαστικά την "ενεργητική" τοπική καλωδιακή τηλεόραση, δεν επι,τρέπ-ε-■βα,ΐώ η χρηματοδότηση από δυαφημιστικά μηνύματα.
Even in the cases where the Minister of Culture has given authorization under Section 3(2) for the trial operation of "active" local cable television, financing from advertising is not permitted.
Τα καλωδιακά προγράμματα χρηματο­δοτούνται από τους τηλεθεατές που είναι συνδεδεμένοι με το δίκτυο και εν μέρει από κοινοτικές και κρατικές συνεισφορές.
The cable programmes are financed by the cable subscribers and partly through contributions from local authorities and central government.
Αντίθετα, στη Δανία επιτρέπεται να αναμεταδίδονται από τους καλωδιακούς οργανισμούς ("παθητική" καλωδιακή τηλεόραση), διαφημίσεις που περιλαμβάνονται σε ξένα ραδιο­τηλεοπτικά προγράμματα.
However, cable operators in Denmark are allowed to relay advertisements contained in foreign broadcasting programmes ("passive" cable broadcasting).
Αυτό προκύπτει από το άρθρο 3, παρ. 1 του νόμου, βάσει του οποίου μπορούν να αναμεταδίδονται και ξένα προγράμματα αναλλοίωτα και συγχρό­νως.
This is apparent from Section 3(1) of the Act, whereby foreign programmes have to be transmitted unchanged and simultaneously.
Στις παρατηρήσεις επί του νομοσχεδίου που υπέβαλε ο Υπουργός Πολιτισμού στις 12 Φεβρουαρίου 1984, για την τροποποίηση του νόμου για τη ραδιοφωνίατηλεόραση του 1973, αναφέρεται σχετικά (1):
The following is an extract from the observations on the proposal amending.the 1973 Broadcasting Act made by the Minister for Culture on 12 February 1984:
"Το Υπουργείο Πολιτισμού... μελέτησε, κατά πόσο η (προτεινόμενη) ευρύτερη διάδοση ξένων προγραμμάτων μέσω δανικών καλωδιακών εγκαταστάσεων (δια συλλογής των προ­γραμμάτων με ασύρματο, τηλεκαλώδιο και τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο) κάνει αναγκαίες ιδιαίτερες διατάξεις σχετικά με την ευθύνη για το περιεχόμενο των προγραμμάτων που αναμεταδίδονται, μεταξύ αυτών δε και διατάξεις σχετικά με το περιεχόμενο πιθανώς παρεμβαλομένων διαφημίσεων.
"The Ministry of Culture has considered whether the /proposed/ wider transmission of foreign programmes /received via micr£wave links, long-distance cable and telecommunications satellites/ by Danish cable networks necessitates special provisions relating to responsibility for the content of the programmes relayed, including provisions on the content of any advertising.
Το Υπουργείο Πολιτισμού είναι όμως της γνώμης, ότι θα ήταν αβάσιμες τη στιγμή αυτή προτάσεις για τέτοιες νέες διατάξεις.
The Minsitry of Culture is, however, of the opinion that there is not at the moment a sufficient basis for proposals for such new provisions.
Αντί γι'αυτό το Υπουργείο τονίζει ιδιαίτερα, ότι η. σύγχρονη αναμετάδοση αναλλοίωτων τηλεοπτικών προγραμμάτων των γειτονικών χωρών μέσω δανικών καλωδιακών εγκαταστά­σεων, δεν έχει δώσει ως τώρα αφορμή να δημιουργηθούν προβλήματα ευθύνης και οτι δεν υπάρχει ως τώρα καμία εμπειρία σχετικά με το ,θέμα πιθανών προβλημάτων ευθύνης κατά την αναμετάδοση ξένων δορυφορικών προγραμμάτων μέσω δανικών καλωδιακών εγκα­ταστάσεων."
In this connection, it would point out in particular that the synchronous retransmission unchanged of neighbouring countries' television programmes via Danish cable networks has not yet given rise to any problems of responsibility and that so far we have not experienced any problems of responsibility in connection with the transmission via Danish cable networks of foreign programmes beamed from telecommunications satellites".
Σύμφωνα με την τροποπουητυκή πρόταση της Κυβέρνησης θα μπορούν στο μέλλον (παράλ­ληλα καυ ανεξάρτητα από τον DR) και (ιδιωτικές) εταιρίες, ενώσεις κλπ. να διοργα­νώνουν, βάσει αδείας που θα χορηγεί μιά επιτροπή, τηλεοπτικά προγράμματα στη Δανία.
Under the Government's amending proposal, (private) companies, associations and the like will, in future, be able to broadcast television programmes in Denmark( alongside and independently of Danmarks Radio) provided they have been authorized to do so by a committee to be set up for this purpose.
Στο πλαίσιο ενός νέου διαύλου (TV 2) και μέσω νέας αλυσίδας εγκαταστάσεων, θα μπορούν να μεταδίδουν ή να αναμεταδίδουν τα προγράμματα τους σε όλη την επικρά­τεια ή περιφερειακά.
The intention is that they should be able to beam or broadcast their programmes throughout the country or on a regional basis using a new channel (TV2) and a new network of transmitters.
Η προαναφερθείσα επιτροπή θα εκπονήσει σχε­τικά με αυτό το θέμα καθώς και σχετικά με το σύστημα χορήγησης των αδειών προτά­σεις κανόνων (1).
These future competitiors of Danmarks Radio are to finance their programmes in whole or in part from a licence fee (in the same way as Danmarks Radio) and/or advertising revenue; if need be, they could also rely on revenue from subscriptions.
Στις παρατηρήσεις που συνοδεύουν το νομοσχέδιο αναφέρεται (2): "...
The committee mentioned above will have the task of proposing rules on financing and on the authorization procedure.1
(2) Lovforslag, όπως προαναφέρθηκε, σελ. 5, 13, 14.
1 Section 1(3) of the proposal on a new Section 19a(1)(2) to be incorporated pin the 1973 Act; Lovforslag, loc.cit., p.2. Lovforslag, loc.cit., pp.5, 13 and 14.
Στους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς RTBF και BRT (1) απαγορεύτηκε, βάσει του νόμου περί ραδιοφωνίας και τηλεόρασης του 1960 (2), η εκπομπή διαφημιστικών μηνυμάτων.
Belgium ι In the case of the RTBF and BRT broadcasting organizations, advertising is banned under the Broadcasting Act of 1960.
Με διάταγμα της 8ης Ιουλίου 1983 επιτράπηκε στην RTBF από τις αρχές του 1984 η μετά­δοση μη εμπορικών διαφημίσεων (3).
By decree of the "Communauté culturelle française" of 8 July 1983, the RTBF has been allowed to broadcast non-commercial advertising since the beginning of 1984.
Η αναμε­τάδοση των διαφημιστικών εκπομπών συγχωρείται λόγω της δυσκολίας απάλειψης των δια­φημιστικών μηνυμάτων από τις εκπομπές με συνεχή μετάδοση.
The Court's judgement in the Debauve case declared this ban to be fundamentally compatible with the EEC Treaty.5 However, at the present time, the Belgian cable networks transmit a large number of Luxembourg, Dutch and to a lesser extent, German and French broadcasts which carry advertisements; some of the advertisements are directly aimed at a target audience of Belgian consumers.
Αυτές οι αναμεταδόσεις ραδιοτηλεοπτικών διαφημίσεων είναι ανεκτές στο σύνολο τους.
The reason given for the decision to continue relaying these advertisements is the technical difficulty of removing the commercial breaks from continuous broadcasts.
Οι αρχές που θα μπο­ρούσαν να καταθέσουν μηνύσεις δεν το κάνουν.
By and large, the transmission of this advertising is tolerated. The authorities with power to prosecute refrain from so doing.
Σύμφωνα με δικαστικές αποφάσεις, η απαγόρευση έχει "ανασταλεί" (6).
Judgments in the Belgian courts have described the ban as having been "suspended".0
(2) Άρθρο 28,¡ παρ.
There is also the Belgian "Rundfunk- und Fernsezentrum fur deutschsprachige pSendungen (the German-language counterpart of the RTBF and the BRT). Article 28(3) of the Loi organique des Instituts de la Radiodiffusion. -Télévision belge. .Moniteur belge of 13 August 1983, p. 10305.
(4) Άρθρο 21 του βασιλικού βουλεύματος σχετικά με τα δίκτυα διανομής εκπομπής σε κατοικίες τρίτων της 24.12.1966.
Article 21 of the Arrêté Royal relatif aux réseaux de distribution d'émissions de radiodiffusion aux habitations de tiers of 24 December 1966 (Law relating to networks for the distribution of broadcasts to the residences of third parties).
Επιθεώρηση νομοθεσίας περί πνευματικών δικαιω­μάτων Συμβούλου-Μηχανικού 1978, 311/Αστικό δικαστήριο Βρυξελλών 10.5.1978, Εφημερίδα των δικαστηρίων 1978, 524, A.A. Εμπ. δικ.
/1980/ ECR, at 833. See also the prior judgment by the Tribunal Correctionel de Liège of 23 February 1979 in Jurisprudence de Liège of 1 September 1979, at 309, and the judgment given, following the Court's ruling, by the Tribunal Correctionel de Liège on 27 June 1980 in Jurisprudence de Liège of 6 September 1980, at 210. Cour d'appel de Bruxelles, 17 May 1978, in Revue de droit intellectuel -Ingénieur-Conseil 1978, at 311.
Βρυξελλών, εμπορική νομο­λογία Βελγίου 1977 III, 593.
Tribunal civil de Bruxelles, 10 May 1978 in Journal des Tribunaux 1978, at 524 A.A. Tribunal commercial de Bruxelles, Jurisprudence Commerciale de Belgique 1977, III, 593.
Πρέπει επίσης να αναφερθούν οι τοπικές ραδιοφωνικές επιχειρήσεις, οι οποίες προ­βλέπονται από το νόμο της 30ης Ιουλίου 1979 (1).
Mention should also be made of the local.radio broadcasting companies provided for in the Act of 30 July 1979.
Η έγκριση και η εκμετάλλευση τους διέπονται από το βασιλικό βούλευμα της 20ης Αυγούστου 1981 (2).
The authorization and operation of such companies are defined in the Regulation of 20 August 1981, which stipulates in Article 16 that broadcasts must not be in the nature of commercial advertising.
Το κείμενο αυτό προβλέπει στο άρθρο 16 ότι οι εκπομπές δεν μπορούν να έχουν χαρακτήρα εμπο­ρικής διαφήμισης.
It is debatable whether this provision is valid under the Belgian constitution.
Στην πράξη, οι τοπικοί ραδιοσταθμοί άρχισαν επίσης να εκπέμπουν διαφημιστικά μηνύ­ματα.
The same is also true for a similar provision in the decree by the Conseil de la Communauté culturelle française which reiterates the ban on advertising.-* In practice, even local radio broadcasters have gone over to broadcasting advertisements.
Μετά από προσφυγή των δημοσίων ραδιοτηλεοπτικών ιδρυμάτων, το πλημμελειο­δικείο της Λιέγης καταδίκασε πάντως με απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου 1982 (4) τον τοπικό ραδιοσταθμό "Radio Basse-Meuse" για παραβίαση της απαγόρευσης εκπομπής δια­φημιστικών μηνυμάτων, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 16 του βασιλικού βουλεύματος της 20ης Αυγούστου 1981 και σε καταβολή αποζημίωσης και τον διέταξε να διακόψει κάθε διαφημιστική εκπομπή.
However, in its judgment of 27 September 1982, the Tribunal Correctionel de Liège found against the local radio company "Radio Basse-Meuse" in a case brought by the public broadcasting authorities for violation of the ban on advertising contained in Article 16 of the Arrêté Royal of 20 August 1981 and ordered it to pay damages.
Το δικαστήριο θεωρεί ότι το βασιλικό βούλευμα ισχύει και δεν αντίκειται στη συνθήκη ΕΟΚ.
The Liège court considered the provision to be valid and not in conflict with the EEC Treaty.
Ένα νομοσχέδιο του 1982 "περί εκπομπής εμπορικών διαφημίσεων από τα ιδρύματα που ¡είναι επιφορτισμένα με την παροχή ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων με μορφή δημόσιας υπηρεσίας" (Projet de loi relatif à l'émission de publicité commerciale par les instituts chargés d'assurer le service public de la radio et de la télévision), προβλέπει ότι μόνο στους δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς μπορεί να επιτρα­πεί η εκπομπή εμπορικής διαφήμισης από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.
A "Projet de Loi relatif à l'émission de publicité commerciale par les Instituts chargés d'assurer le service public de la radio et de la télévision" (Bill on advertising broadcast by the Institutes entrusted with providing public-service radio and television broadcasting), drawn up in 1982, provides that only the public broadcasting authorities may transmit commercial radio and television advertising.
Η διαφήμιση πρέπει να ,είναι σαφώς ξεχωριστή απο τα άλλα προγράμματα και δεν πρέπει να τα διακόπτει.
Advertising is to be clearly separated from the other programme material and must not interrupt programmes.
0 τρόπος εφαρμογής διευκρινίζεται με απόφαση.
Further provisions are to be enacted in regulations.
Ένα συμβούλιο της διαφήμισης θα συσταθεί παρά τω πρωθυπουργώ με αποστολή να καταρτίσει έναν κώδικα που θα προσδιο­ρίζει το περιεχόμενο και τη μορφή της διαφήμισης, να ελέγχει την τήρηση του κώδικα αυτού και να ρυθμίζει τις επίμαχες περιπτώσεις.
A "Conseil de la Publicité" (Advertising Council) is to be created, under the Prime Minister, to draw up a code on the content and form of advertising, to ensure that the provisions are adhered to and to rule on disputes.
Οργανισμοί με νομική προσωπικό­τητα πρέπει να ιδρυθούν για την πραγματοποίηση, της διαφήμισης.
Bodies with their own legal personality are to be set up to produce the advertisements.
Κατά τα άλλα, οποιοσδήποτε μεταδίδει διαφημίσεις ή συμμετέχει στη μετάδοση αυτή - ακόμη και σαν εντολέας - μπορεί να υποστεί κυρώσεις.
Any other person or body broadcasting advertisements or participating in their broadcasting, even as promoter or sponsor, will be committing an offence.
Η μετάδοση αλλοδαπών εκπομπών στο εσωτερικό μπορεί να απαγορευτεί με σχετική απόφαση αν οι εκπομπές αυτές δεν ανταποκρίνονται στα κριτήρια που ισχύουν για τη βελγική ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση.
The relaying in Belgium of foreign broadcasts may be forbidden by law where they do not meet the criteria laid down for national broadcast advertising.
(1) Νόμος σχετικά με τις ραδιο-ανακοινώσεις της 30.7.1979.
1 Loi relative aux radiocommunications, 30 July 1979 (Act relating to pbroadcasting). Arrêté Royal règlement l'établissement et le fonctionnement des stations de radiodiffusion sonore locale, 20 August 1981 (Act regulating
(3) Διάταγμα που προσδιορίζει τους όρους αναγνώρισης των τοπικών ραδιοσταθμών της 8.9.1981, άρθρο 8.
-the creation and operation of local radio broadcasting stations). Décret fixant les conditions de reconnaissance des radios locales, 8 September 1981, Article 8 (Decree determining the terms for the recognition of local radio stations.)
(4) Νομολογία της Λιέγης της 23.10.1982, σελ. 382, βλ."Gewerblicher Rechtsschutz und Urheberrecht, Internationaler Teil 1983, με σημείωμα 302 Henning-Bodewig.
Jurisprudence de Liège, 23 October 1982, at 382; Gewerblicher Rechtsschutz und Urheberrecht, Internationaler Teil 1983, at 302, with Observation by Henning-Bodewig (Industrial property rights and copyright).
Κράτη μέλη στα οποία επιτρέπεται η διαφήμιση
(b) Member States in which broadcast advertising is permitted
Η ραδιοφωνική διαφήμιση υπάρχει στη Γερμανία εδώ και .πάνω από τριάντα χρόνια.
Radio advertisements have been broadcast in Germany for more than thirty years.
¡Σήμερα, όλοι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί των Κρατιδίων που είναι νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου - με την εξαίρεση του 'Westdeutsche Rundfunk Köln" ­ μεταδίδουν διαφημιστικές εκπομπές.
Nowadays, all the public land broadcasting authorities - with the exception of Westdeutscher Rundfunk in Cologne - carry advertisements on their radio stations.
Η πραγματοποίηση των εκπομπών αυτών ανατίθεται σε θυγα­τρικές των ραδιοφωνικών ινστιτούτων, οι οποίες είναι νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δι­καίου και ελέγχονται από τα ραδιοφωνικά ιδρύματα (1).
Radio advertising is the responsibility of privately organized subsidiaries of the broadcasting organizations, which also exercise supervision over their subsidiaries.1The basic rules on radio advertising are enshrined in a number of Land broadcasting acts and in the statutes of the broadcasting organizations.
Οι διατάξεις που διέπουν τη ραδιοφωνική διαφήμιση θεσπίζονται από τις κυβερνήσεις των κρατιδίων και τους ραδιοφωνικούς οργανισμούς.
The actual details of radio advertising are regulated by the Land governments or the broadcasting organizations.
Αυτές ποικίλουν ανάλογα με τους σταθμούς εκ­πομπής, οι οποίοι ωστόσο συνεννοούνται μεταξύ τους.
They vary from one broadcaster to another, but some degree of harmonization does exist.