natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εξετάζοντας το πρώτο ερώτημα, το Δικαστήριο υπενθύμισε καταρχάς τον γενικό κανόνα που θέτει το άρθρο 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 75/117, ο οποίος επιβάλλει την κατάργηση, για το σύνολο των στοιχείων και όρων της αμοιβής, κάθε διάκρισης βασιζόμενης στο φύλο για την ίδια εργασία ή για εργασία στην οποία αποδίδεται ίση αξία.
Asfar asquestion(1)was concernedthe, Court startedits reasoningby statingthat Article 4(1) of Directive79/7 prohibitedw,ith regardto socialsecuritya,lldiscriminationwhatsoeveonr groundsof sex eitherdirectlyor indirectlyby, referencein, particularto,maritalor familystatus,in particulaconcerrningthecalculationof benefitsincludingincreasesduein respectof a spouseor for dependentsandthe conditionsgoverningthe dur:ationandretentionof entitlement ln answerto thequestionsreferredto it, the Court heldthat: benefits The .
Ακολούθως το Δικαστήριο παρατήρησε ότι, στην περίπτωση που για τον καθορισμό της αμοιβής εφαρμόζεται
Courtthenpointedout that a systemofbenefitsin which,asin this case,the supplements providedwerenot directlybasedon the sex of the
Στη συνέχεια το Δικαστήριο παρατήρησε ότι το να μη λαμβάνον­ται υπόψη αξιολογικά στοιχεία που αντιστοιχούν στη μέση επίδοση των εργαζόμενων γυναικών,
December 1978 is to be interpreted as meaningthat a system of benefits in respect of incapa,citlt forwork u,nderwhich the a,mo,u:nt of the benefit isdetermin,ed in part b1t rnarita:l status and; b1t theincome earned from' or in connection with work of v4v4
Το Δικαστήριο επισήμανε επίσης ότι το σύστημα επαγγελματικής κατάταξης πρέπει να περιλαμβάνει, στο βαθμό που το επιτρέπει η φύση των συγκεκριμένων καθηκόντων, και άλλα κριτήρια τα οποία να εξασφαλίζουν ότι το σύστημα, στο σύνολο του, δεν δημιουργεί διακρίσεις.
Caselaw of the European Court of Justice a spouse is consrsfenf with that provision if thesystem seeks to ensure adequate minimum sub-srsfence income for beneficiaries who have adependent spouse or children, by means of asupplement to the social security benefit whichcompensafes for the greater burdens they bear incomparison with single persons.
Παραπομπή: Συλλογή 1986, σ. 3855
By order of 25 November1985,the SocialSecurity
Το Κοινοβούλιο καλείτο να εγκρίνει το νομοσχέδιο έως την 1η Μαρτίου
, referredthe followingquestion to the Courtfor apreliminaryruling under Article177of the EECTreaty:
Η Federatie Nederlandse Vakbeweging (στο εξής: FNV), η οποία σύμφωνα με το καταστατικό της προασπίζει τα συμφέροντα των εργαζομένων και των οικογενειών τους, υπέβαλε ενώπιον του προέδρου του Arrondissementsrechtbank της Χάγης αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατά του Ολλανδικού Δημοσίου ζητώντας να υποχρεωθεί το Δημόσιο να μην εφαρμόσει ή τουλάχιστον να καταστήσει ανενεργό το άρθρο 13, παράγραφος
Does Article4(1) of the Council Directive79/7lEEChave a direct effect suchthat a woman can from 22Decembe1984r qualifyfor an invaliditybenefitbyreasonof her having beforethat date satisfiedconditionssufficientot enablea mantoqualifyfor thatbenefit notwithstandingthat she did not also beforethat date satisfya furtherconditionapplicableunderdomesticlaw onlyto a classof women of whom shewas one ?
1, εδάφιο 1, του Wet Werkloosheidsvoorziening, όσον αφορά την ιδιότητα του φέροντος τα οικογενειακά βάρη, μέχρις ότου τεθεί σε ισχύ η νέα νομοθεσία που είχε εξαγγελθεί.
Mrs Clarkea, marriedwomanresidingwith herhusbandhad, not been gainfully employed since January 1983, as a resultof an illnesswhichincapaci-tated herfor work.
Με διάταξη της 13ης Μαρτίου 1985, το Ge­rechtshof (Περιφερειακό Εφετείο) της Χάγης υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδι­καστικά ερωτήματα σύμφωνα με το άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΟΚ:
, the social securitycommissionedecridedthat Mrs clarke satisfiedthe conditionof incapacityfor work well before10Septembe1984r, but that she did not satisfythe conditionof incapacityfor normalhouseholddutiesbefore 19 November1984.
Η ολλανδική κυβέρνηση, στο πλαίσιο της ευρύ­τερης μεταρρύθμισης του συστήματος κοινω­νικής ασφάλισης, σκόπευε αρχικά να μεταφέρει την οδηγία 79/7 στο εθνικό δίκαιο συγχωνεύο­ντας τον Werkloosheidswet (νόμο περί ανεργίας) και τον Wet Werkloosheidsvoorziening (νόμο περί αρωγής των ανέργων).
of the Directiveleftto Member Statesa discretionwithregardto methods,it prescribedthe resultthosemethodsshouldachievename,lythe abolitionof anyprovisionscontraryto theprincipleof equaltreatment.The Courtthen emphasisedthatthe Directivedid notprovidefor any derogationfromtheprincipleof equaltreatmentlaid downin Article4(1),in orderto authorisethe extensionof the discriminatoryeffectsof earlierprovisionsof nationalawl.
1) η οποία, αν και έγγαμη, δεν θεωρείται ότι φέρει τα οικογενειακά βάρη, βάσει των διατάξεων που εκδίδει ο αρμόδιος υπουργός αφού ζητήσει τη γνώμη της κεντρικής επιτροπής, και η οποία δεν τελεί σε μόνιμη διάσταση με το σύζυγο της...».
Consequently Ar,ticle (1)of the Directivein no way conferredon Member Statesthe powerto make conditionaolr to limittheapplicationof theprincipleof equaltreatmenwtithinitsfield of applicaiionandit was sufficientlypreciseandunconditionatol allowindividualsin, the absenceof
Το Δικαστήριο επεσήμανε ότι το άρθρο 4, παράγραφος 1, εξεταζόμενο καθεαυτό, απαγορεύει γενικά και κατηγορηματικά κάθε διάκριση λόγω φύλου.
By orderof 11 June 1985,the Employ men Appeat lT r ib un are lf er red four questionsto the Court of Justicefor apreliminaryrulingunder Article177 of the EECTreaty:
Κατά συνέπεια η διάταξη είναι επαρκώς ακριβής προκειμένου να την επικαλούνται οι πολίτες στο πλαίσιο δίκης και να την εφαρμόζουν τα δι­καστήρια.
(1)lsit a breachof Article119(readon its own ortogether with the Equal Pay Directive75/117)forthe employetor paymen and womenthe samegrosssalarybut to requirean unmarriedmale pension
Ωστόσο, παρατήρησε το Δικαστήριο, απομένει να εξετασθεί αν η απαγόρευση των διακρίσεων, την οποία διακηρύσσει, μπορεί να θεωρηθεί ως απαλλαγμένη αιρέσεων, λαμβα­νομένων υπόψη των εξαιρέσεων του άρθρου 7 και του γεγονότος ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5, τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν ορισμένα μέτρα για να διασφαλίσουν την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης στο πλαίσιο του εθνικού δικαίου.
75/117/EECof 10 February1975, Coun c iD li re ctive 76/207/EECof 9 February1 976, and CouncilDirective 86/378/EEC of 24 July1986) 1986) pay (by way of deduction from hissalary) t 5 o/o ofhis grosssalaryas a contributiontoprovisionof awidow's pensionof the sortin the presentcase,and which contributionscannot be repaiduntil hisdeath or he leavesthe Civil Servicewhen, a similar requiremenist not imposedupon an unmarriedfemalepensionabcleivilservanfotr thepurposesofa widower'spension?
Το Δικαστήριο, αναλύοντας το άρθρο 7, διατύπωσε την άποψη ότι το εν λόγω άρθρο δεν είχε σημασία εν προκειμένω, διότι δεν επέβαλλε κανέναν όρο για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης όσον αφορά το άρθρο 4 της οδηγίας.
(2)lf the answerto question(1)isin the affirmative,does Article 1 19(readon its own or together withthe Equal Pay Directive)have direct effectin MemberStatesso asto confer enforceablerightson individualsin the circumstancesof thepresent case?
Αναφορικά με το άρθρο 5, το Δικαστή­ριο παρατήρησε ότι δεν μπορεί να συναχθεί από το γράμμα του ότι προβλέπει όρους από τους οποίους εξαρτά την απαγόρευση των διακρί­σεων.
Mr Newsteadwasa civil servantemployedby the De part men ot f Transporandt the Treasury The . occu-pationaschemelto which Mr Newsteadbelongedmadeprovisionfor a widows' pensionfund.
Κατά συνέπεια, το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας δεν παρέχει στα κράτη μέλη την ευχέρεια να εξαρτήσουν από όρους ή να πε­ριορίσουν την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ως προς το πεδίο εφαρμογής της.
Thatfund wasfinancedin partby the contributionsof civil servants.Howevel although male civil servantswha,tevertheirmaritasltatuswe,re obligedto contributeto thefund, adeductionof 1.5o/obeing madefrom their grosssalary,femalecivilservantswere neverobligedto contributetothe fund but could be permittedto do so in certain circumstances.
Η εν λόγω διάταξη είναι επαρκώς ακριβής και απαλλαγμένη αιρέσεων κατά τρόπο ώστε, εφό­σον δεν έχουν ληφθεί εκτελεστικά μέτρα εντός της τασσόμενης προθεσμίας, οι ιδιώτες να μπορούν να την επικαλούνται ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων από τις 23 Δεκεμβρίου 1984, προκειμένου να αποκλεισθεί η εφαρμογή κάθε εθνικής διάταξης ασυμβίβαστης προς το εν λόγω άρθρο.
(3)ls it a breachof the Equal Treatme nDt i re ctive 76l 207_BAR_EECfor the employerto pay men and womenthe same grosssalarybut to requirean unmarriedmale pensionablecivilservan(suchtasthe appel-lant)topay (byway of deductionfrom his salary)1.5 % of his grosssalaryas a contributiontoprovisionof a widow's pensionof the sortin thepresencasetand which contributionscannot be repaiduntilhis death or he leavesthe Civil Service,when a similarrequiremenist not imposeduponunmarriedfemalepensionablecivilservanfotr thepurposesof a widower'spension?
Το Δικαστήριο, πριν εξετάσει την ουσία του πρώτου ερωτήματος, προέβη σε μνεία της υπόθεσης 8/81, Becker κατά Finanzamt Münster-Innenstadt (1), επί της οποίας απεφάνθη ότι, στις περιπτώσεις στις οποίες προκύπτει ότι οι δια­τάξεις οδηγίας, ως προς το περιεχόμενο τους, δεν περιέχουν αιρέσεις και είναι επαρκώς ακρι­βείς, οι ιδιώτες μπορούν, εάν δεν έχουν ληφθεί εμπροθέσμως εκτελεστικά μέτρα, να τις επικα­λούνται έναντι οποιασδήποτε εθνικής διάταξης που δεν είναι σύμφωνη με την οδηγία, στο βαθμό που οι εν λόγω διατάξεις προσδιορίζουν δικαιώ­ματα που μπορούν να προβληθούν έναντι του κράτους από ιδιώτες.
Mr Newsteadwho, at the age of 58, was a convincedbachelora,rguedthat the obligationto contributetothe widows' pensionfund hadthe effect of discriminatingagainsthimin comparisonwith a femalecivilservanint an equivalenpostt,sinceshe was not obligedto giveup temporarily1.5 % of her salaryas a contributionto thefund(thefund wouldbe returnedto in du st r i at lr ib un al him orpaidto his estate)
Στη συνέχεια, το Δικαστή­ριο αναφέρθηκε στην υπόθεση 150/85, Drake,
(4)lf the answertoquestion(3)is in the affirmative,doesthe Equal Treatme nDt i re ctive have direct
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση
progressthe, Councilac,tingpursuantot the aforesaidarticle,adopted Directive86/378of 24 July 1986 on theimplementationof theprincipleof equaltreatmentfor men and womenin occupationasoc l i a secu l rity
Το επίδομα αυτό αποτελείτο από το βασικό επίδομα και ένα ανάλογο προς τις αποδοχές επίδομα.
ln orderto replyto thefirstquestionthe, Court decidedto determinefirstof all whetherthepresentcasefellwithinthe scopeof Article119.ltpointedout thatthefactor whichgaveriseto the disparityat issue wasneithera benefitpaidto workers nor a contributionpaid bythe employetor apensionschemeon behalfofthe employeewh,ich could be regardedas'consider-ation... whichthe workerreceivedd,irectlyorindirectlyas' refer:redto in Article 119.
Παραπομπή: Συλλογή 1987, σ. 1453
Consideringits answertoquestion(3),the Court didnot replyquestion(4).
Η διάταξη αυτή, επομένως, δεν είχε άμεσο απο­τέλεσμα και δεν μπορούσε να προβληθεί από τις McDermott και Cotter ενώπιον των ιρλανδικών δικαστηρίων.
Court concludedthe'reforethat thepresencasetdid notfall withinthe scopeof Article1 19of the Treatyand that Directive75/117 did not affectthis conclusion.
Όταν κατέστη άνεργη, υπέβαλε αίτηση χορήγησης επιδόματος ανερ­γίας.
In view of its answertoquestion(1),the Court did notreplytoquestion(2).
Το βασικό επίδομα ανεργίας άρχισε να της καταβάλλεται γύρω στις 3 Ιανουαρίου 1984. Η καταβολή του έπαυσε στις 5 Ιανουαρίου 1985.
Council Directive 75/1 17 of 10 February 1975, doesnot prevent an employer from paying men andwomen the same gross salanJ but making adeduction of 1.5 % of the gross salary of men only,even those who are unmarried, as a contribution toa widows' pension fund provided for under anoccupational scheme which is a substitute for astatutory social security scheme.
Η Cotter ήταν έγγαμη και είχε διατελέσει σε σχέση ασφαλιστέας εξαρτημένης εργασίας επί εννέα έτη περίπου.
As far asthe thirdquestionwas concernedthe, Courtfirst emphasisedthat Directive76/207 was notintendedto applyin socialsecuritymatters.ln fact, none of thedirectivesadoptedby the Councilpursuantot Article1(2) of that Directiveappliedto survivorspens'ions,whether providedfor under a statutorysocialsecurityschemeor under an occupati,onaschemel.
Όταν απολύθηκε τον Ια­νουάριο 1984, ζήτησε τη χορήγηση επιδόματος ανεργίας, το οποίο άρχισε να της καταβάλλεται
Moreover,Article 3(3) of Directive79i,/7envisagedthat applicationof the principleof equaltreatmentot occupationalsocialsecurityschemeswas subjectto the adoptionoffu,rtherprovrsionsby the Council,a,ctingo'na proposalfrom, the Comrn,lssion. While these proceed:ings were in
1 ) Παράγουν οι διατάξεις της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ, και ειδικότερα το άρθρο 4, άμεσα αποτελέ­σματα στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας από τις 23 Δεκεμβρίου 1984, έτσι ώστε να απονέμουν αγώγιμα δικαιώματα κοινοτικού χαρακτήρα στις έγγαμες γυναίκες όπως είναι οι προ­σφεύγουσες υπό τις συνθήκες των υπό κρίση υποθέσεων;
(2)lf the answertoquestion(1)isin the affirmativeisthat answerdependenont the provisionsof Article 1 of Council Directive75/117/EECof1 0 February 1975 on the approximationof the lawsof the Member Statesrelatingto the applicationofthe principleof equalpayfor men and women?
Ελλείψει εκτελεστικών μέτρων του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας, οι γυναίκες δικαιούνται να υπάγονται στο ίδιο καθεστώς με τους άνδρες που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση, καθεστώς που, ενόσω δεν έχουν εκδοθεί εκτελεστικά μέτρα της οδηγίας αυτής, εξακολουθεί να παραμένει το μόνο ισχύον σύστημα αναφοράς.
Mrs Murphyand 28 other women were employed by B or d T el e com Eireann as factory workersand wereengagedin suchtasksas dismantlingc,leaningo,ilingand reassemblingtelephonesand otherequipment. equipment.
Το Δικαστήριο, κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του είχαν υποβληθεί, αποφάνθηκε ότι:
ln the opinionof the Court,the proceedingsbeforethenationacourlt were capableof beingresolvedby meansof an interpretationof Article 1 19 alone. Becauseofthis,it was unnecessatory replyto the secondand,thirdquestionsconcerningthe interpretationof Directive
Σε περίπτωση που έχουν εκδοθεί εκτελε­στικά μέτρα της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1978, μπορεί από τις 23 Δεκεμβρίου 1984, να γίνεται επίκληση του άρθρου 4, παράγρα-
Article 1 19 of the EEC Treaty must be interpretedascovering the case where a worker who relies on thatprovision to obtain equal pay within the meaningthereof is engaged in work of higher value than that ofthe person with whom a comparison is to be made.
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Handbook on equal treatmentfor women and men in the European Union pursuant o t Article13(1), point 1 thereo.f
Υπόθεση 30/85 J. W. TEULING κατά BEDRIJFSVERENIGING VOOR DE CHEMISCHE INDUSTRIE
Mrs Dikand and
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης: 11 Ιουνίου 1987
Case80/87 80/87 the Raadvan Beroepthe decisionsby whichthe Collegevan Burgemeesteenr Wethouders A , rn he m ,had
Παραπομπή: Συλλογή 1987, σ. 2497
A. DIK, AMENKUTOS-DEMANDIRCI H.G.LAAR-VREEMANv LAAR-VREEMANv rejectedtheir claims.
Από την ημερομηνία αυτή λάμβανε παροχές βάσει του Wet op de Arbeidsongeschiktheidsverzekering (νόμος περί ασφάλισης κατά κινδύνου ανικανότητας προς εργασία — στο εξής: WAO). Από τη θέση σε ισχύ, το 1975, των διατάξεων σχετικά με το κατώτατο ημερομίσθιο, της χορηγήθηκε ελάχιστη παροχή ίση προς τον κατώτατο προβλεπόμενο από το νόμο καθαρό μισθό.
Reference:[1e88] ECR1 601 regardsthe decisiontaken by the samegovernmentalbodyin W inter s w ijk In . their view the effect of theaforementionedtransitionaprovlisionwastoprolongthe discriminatobasryisof entitlementot unemployment benefitin the case of married women who hadlosttheir employmenandttheir entitlementot thebenefit underthe WW before 23 December1984, andwho would have been entitledto benefit underthe WWVif Article 13(1),point 1, hadneverexisted. neverexisted.
Με διάταξη της 4ης Φεβρουαρίου 1985, το Raad van Beroep του Άμστερνταμ υπέβαλε στο Δι­καστήριο τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα σύ­μφωνα με το άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΟΚ:
By decisionof 1 9 February 1987,the Raadvan Beroep,Arnhem,referredtwoquestionsto the Courtfor apreliminaryruling under Article 177 of the EECTreaty:
1) Συμβιβάζεται με το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας του Συμβουλίου 79/7/ΕΟΚ, της
(1)Does Directive79/7lEEC confer on the MemberStatesa discretionto includein the law imple- mentingthe Directive a transitionapl rovisionon the
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σημαίνει αυτό ότι οι ενδιαφερόμενοι μπο­ρούν να επικαλεσθούν ευθέως τη σχετική κοινοτική διάταξη —η οποία κατά συνέπεια θεωρείται ότι παραβιάζεται— κατά των εθνικών αρχών;
married women, could not be describedas"wageearners"(kostwinster)underthe rules adopted by thecompetent Ministera,fter consultingthe Central Commission o ,r who did notlive permanentlyseparated from their husbands' was
3) Επηρεάζουν επίσης την απάντηση στα προη­γούμενα ερωτήματα οι διατάξεις της οδηγίας του Συμβουλίου 76/207/ΕΟΚ, της 9ης Φεβρουαρίου 1976;
As a basisfor its replyto question(1),the Courtfirstmentioned its decision in Case286/85 - McDe'rmott andCotter/. Inthat casethe Court had heldthat,takenbyitselfandin thelight of the objective,and contentof Di'rective79/7, Article4(1) was sufficientlypreciseto be reliedupon by an individuaand l
Απαντώντας στο ερώτημα 2 α), το Δικαστήριο παρατήρησε ότι, μετά την έναρξη ισχύος του
Moreoverwh,ilst Article 5 left the Member Statesadiscretionwith regardto methods,it prescr:ibedthe their employm'enandt their:entitlementot the benefrtunder, th:e WW loecause the maximumper:iod forr,eceiving that b,enefit had: expir:ed,.
Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δε­κεμβρίου 1978, έχει την έννοια ότι ένα σύστημα παροχών λόγω ανικανότητας προς εργασία, κατά το οποίο το ποσό της παροχής ορίζεται λαμβάνοντας υπόψη τόσο την προσωπική κατάσταση όσο και τα εισοδήματα που προέρχονται, άμεσα ή έμμεσα, από δραστηριότητα του/της συζύγου, συνάδει προς την εν λόγω διάταξη, εφόσον με το σύστημα αυτό επιδιώκεται να εξασφαλισθεί,
That was so notwithstandingthe factthat thoseinequalitieswerethe resultof transitionalprovisions F. in all y the Court addedthatit alsofollowedf rom its decision in McDermott and Cotter / that byvirtueof Article4(1) of the Directivewomen wereentitledasfrom 23 December1984,to betreatedin thesamemannerandto have appliedto themthe schemewhich appliedto menin the samesituations,ince,wherethe Directivehadnot beenimplementedcorrectlytha,t schemeremainedthe only validpoint of referenceIn . the presentcase,saidthe Court,thatmeantthat,if a man who lost his employmenandt hisrightto benefitunderthe WW before23 December1984 and who did not obtain benefitunderthe WWV beforethat date was entitledto benefit underthe WWV after 23 December1984, a womanin the samepositionwould also be entitledto such benefit withouthavingto satisfyany additionacondlitionapplicablebeforethat date exclusivelyto married women.
Με προδικαστική απόφαση της 25ης Νοεμβρίου 1985, ο Social Security Commissioner έκρινε ότι η Clarke πληρούσε την προϋπόθεση της ανι­κανότητας προς εργασία πολύ πριν από τις 10 Σεπτεμβρίου 1984, όχι όμως και την προϋπόθεση της ανικανότητας για συνήθεις οικιακές εργα­σίες πριν από τις 19 Νοεμβρίου 1984.
Duringthepre-litigationprocedurethe, Commissionarrivedat the conclusionthat in the caseof certaincorpsthe derogationfrom theprincipleof equaltreatmentfor men and womenprovidedfor in Frenchlegislationdid not exceedthelimitslaid downin Article2(2) of Directive76/207;the French Governmenatlsowithdrew certainother corpsfromthe above men-tionedlist.
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης: 24 Ιουνίου 1987
Subject matter:Equaltreatmentfor men and women-Accesstopostsin thepublicservice(Article2(2) of CouncilDirective76/207lEECof 9 February1976).
Παραπομπή: Συλλογή 1987, σ. 2865
Facts and,in particular by
Η Clarke υποστήριξε στη συνέχεια ότι, μετά τις 22 Δεκεμβρίου 1984, μπορούσε να ζητήσει επί­δομα βαριάς αναπηρίας βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ, χωρίς να χρειάζεται να αποδείξει ότι πληρούσε και την πρόσθετη προϋπόθεση που εφαρμόζεται μόνο για τις συνομήλικες της έγγαμες γυναίκες που συγκατοικούν με το σύζυγο τους.
, maintaininga systemof separate recruitmenaccordtingto sexfor appointmentot certaincivil servicecorps,contraryto the requirementsof that Directive the , FrenchRepublichadfailedto fulfilitsobligationunderthe Treaty.
Αντικείμενο: Ίση μεταχείριση σε θέματα κοινωνικής ασφάλισης (Άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δε­κεμβρίου 1979)
Howeverin, 1982, French Law No 82-380of 7May 1982,inserteda new Article 18 bisintothe Orderof 4 February1959,on the Statut Gen er a des l Fonctionnaires ( Gen er aS lt a ff Regulationsenab)lingseparaterecruitmentot beorganisedfor certaincorpsin the Frenchcivil servicewhere sex constitutedadeterminingfactorfor the duties involved Th a .t provisionwas re-enactedby Article21 of Law No 84-16of 1 1 January1984, which wasin the followingterms:'Forcertaincorpsa list of which will be drawn up by decreeof the Consei d l'Etat... separate recruitment
Με διάταξη της 25ης Νοεμβρίου 1985, ο Social Security Commissioner του Λονδίνου, υπέβαλε στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα σύμφωνα με το άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΟΚ:
With regardto management,technicaandl vocationatlrainingstaffin the externaldepartmentsof theprisonservicethe, French Government admittedthatthe derogationprovidedfor in itslegislationwas not in conformitywith the Directiveandannounceditsintentionto removethat corpsfrom thecontested list.
Η Clarke, έγγαμη, η οποία συγκατοικούσε με το σύζυγο της, έπαυσε να ασκεί αμειβόμενη εργα­σία από τον Ιανουάριο 1983 εξαιτίας ασθένειας η οποία την κατέστησε ανίκανη προς εργασία.
Commission consideredthat an exceptionshouldhavebeen madeinthe case of surveillants chefs (headwarders) in chargeofprisonsasthey carriedout managemenfuncttionswhichinvolvedno regularcontactwith the prisoners.Their duties werethus comparableto those of adirecteur d'etablissemenf (governor of a penal institu-tion), whose sex was not a determiningfactor.
Στις 17 Απριλίου 1983,'υπέβαλε αίτηση παροχής σύνταξης αναπηρίας (NCIP).
The French Governmenconttendedthat governorsbelongedto the managemensttaff corps(personnedel
Ο Insurance Officer (καθ' ύλην αρμόδιος υπάλληλος) και, κατόπιν ενστάσεως, το τοπικό δικαστήριο απέρριψαν την αίτηση για NCIP με την αιτιολογία ότι η Clarke δεν απέδειξε ότι ήταν ανίκανη για τις συνήθεις οικιακές εργασίες. Τόσο η απόφαση του insuran­ce officer όσο και αυτή του δικαστηρίου εκδόθη­καν πριν από τη θέσπιση του Health and Social Security Act του 1984 και συνεπώς δεν χρειάσθηκε να κρίνουν επί του θέματος του επιδόματος βαριάς αναπηρίας.
Thesecondcomplaintreferredto the followingcorpsinthe nationapolliceforce which wereincludedin thecontested list commissarTes (inspectors and super-intendents), com mandanfsand officiersde paix (peaceofficials), inspecteurs (detectives), enq u6teurs (investl-gators), grades(sergeants) and gardiens de la paix(constables)The. arguments conducted beforethe Court showedthat the twopartiesagreedthat certainactivitiesconnectedwith the dutiesperformedby thecorps of the nationalpoliceforce could beperformedby men only ol dependingon the case,by women only,whereascertainother dutiescould beperformedby anymemberof thepoliceforce, whether male or female,The disputeconcernedthe consequencesarisingfromsuch a situationin relationto the applicationof Article2(2) of the Directive The .
Πάντως, ο Social Security Commissioner, δικάζοντας κατ' έφεση, έκρινε ότι, αφού η αίτηση κάλυπτε περίοδο μέχρι τον Αύγουστο 1985, ήταν υποχρεωμένος να κρίνει επί του επιδόματος βαριάς αναπηρίας.
Court sustainedthat theexceptionsprovidedfor in Article 2(2) couldrelateonlyto specificactivitiestha,t they should be sufficientlytransparensot astopermit effectivesupervisionby the Commissionandthat,in principle they , shouldbecapableof beingadaptedto sociadevellopments.Although,accordingto the Court,the lastrequirementgaveriseto no difficultiesin this case, Frenchlaw wasnot in accordancewith the othertwo requirementsAs . regardsthe requiremenotf transparencythe, Courtconcludedthat it was not fulfilled. Underthe systemof percentagesofpoststo be separate recruitment the