natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στα προδικαστικά ερωτήματα που έθεσε το εθνικό δικαστήριο, το Δικαστήριο απάντησε καταρχάς ότι η εν λόγω διεπαγγελματική συμφωνία είναι αντίθετη με το άρθρο 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΟΚ.
Answering questions put by the national court hearing the case, the Court of Justice found first of all that the agreement itself was contrary to Article 85(1) of the EEC Treaty.
Το Δικαστήριο εξέτασε εν συνεχεία το δεύτερο ερώτημα.
The Court then considered the second question put.
Η καταδίκη αυτή απορρέει από την αρχή που έχει ήδη διακηρυχθεί στις αποφάσεις
The Treaty prohibited State measures likely to deprive Articles 85 and 86 of their effectiveness.
(3) Αριθ.
Case 136/86.
Στην απόφαση της 17ης Νοεμβρίου (') που αφορά την απόκτηση συμμετοχής μιας εταιρείας στο κεφάλαιο μιας ανταγωνίστριας της, το Δικαστήριο ακολούθησε τη θέση της Επιτροπής.
In its judgment in BAT and Reynolds ν Commission3which concerned the acquisition by one company of a shareholding in a competitor, the Court upheld the position taken by the Commission.
Το Δικαστήριο δέχθηκε, πράγματι, σε ορισμένες περι­πτώσεις δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΟΚ σε μια τέτοια πράξη και καθόρισε τις αρχές βάσει των οποίων καθορίζεται πότε μια απόκτηση συμμετοχής εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 85.
It accepted that in certain circumstances such a transaction would be caught by Article 85 of the EEC Treaty, and set out a number of principles for determining when this was so. These principles had to be applied taking account of the circumstances in the particular case, particularly the economic context and the situation on the relevant market.
Ο έλεγχος των συγχωνεύσεων δεν μπορεί επομένως να γίνει παρά μετά από την έγκριση της πρότασης κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων επιχειρήσεων, που υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο.
The Court rejected the applicants' contention that the acqui­sition of a stake in the capital of a competing company, even a minority stake, would necessarily influence the conduct of the two companies, and would therefore by itself have the effect of restricting competition. But it might do so, and the influence which the share acquisition would have on the companies' conduct on the market on which they operated was the key test for determining whether the transaction was caught by Article 85.
Ελεύθερη κυκλοφορία, κοινωνικές διατάξεις και διακίνηση κεφαλαίων
Issues of that kind will not be cleared up until the Commission's proposal for a merger control Regulation has been adopted by the Council.
2), μια σημαντική απόφαση
Free movement of persons, social provisions and capital movements
Το Δικαστήριο εξέδωσε, στις 12 Φεβρουαρίου (σχετικά με την έκταση της ελευθερίας εγκατάστασης.
In Case 221/85 Commission ν Belgium the Court delivered a major judgment concerning freedom of establishment.4
Αντίθετα, το Δικαστήριο πιστεύει ότι το άρθρο 52 απαγορεύει μόνο τις διακρίσεις οι οποίες βασίζονται στην ιθαγένεια.
The Court rejected the Commission's view that the ban on restrictions on the right of establishment laid down in the EEC Treaty was not confined to
Η νέα αυτή απόφαση δείχνει μια τάση στενής ερμηνείας του Δικαστηρίου στα θέματα ελευθερίας εγκατάστασης.
COMMUNITY LAW discriminatory measures, but also caught measures which applied to nationals and to non-nationals alike if they constituted an unjustified obstacle to nonnationals. The Court took the view that only discrimination on grounds of nationality was prohibited by Article 52 of the Treaty.
Η απόφαση της 16ης Ιουνίου (') αποτελεί τον τελευταίο σταθμό της νομολο­γίας του Δικαστηρίου όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 48, παράγραφος 4, της Συνθήκης ΕΟΚ, και συγκεκριμένα την εξαίρεση από την αρχή της ελευθερίας εγκατάστασης των εργαζομένων την οποία δέχεται η Συνθήκη, εφόσον πρόκειται για θέσεις στη δημόσια διοίκηση.
The judgment in Case 225/85 Commission ν Italy1represents the latest stage in the development of the Court's case law on the application of Article 48(4) of the EEC Treaty, the exception to the principle of freedom of movement for workers which is permitted by the Treaty in the case of employment in the public service.
Το Δικαστήριο δέχτηκε την προσφυγή της Επιτροπής παρέχοντας πολύ ενδιαφέ­ρουσες διευκρινίσεις όσον αφορά τον ορισμό της απασχόλησης σε δημόσια υπηρε­σία.
The Court found in favour of the Commission and made a number of very interesting points regarding the definition of employment in the public service.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, «μόνο τα καθήκοντα διευθυντή ή συμβούλου του κράτους για επιστημονικά και τεχνικά θέματα θα μπορούσαν να θεωρηθούν σαν θέσεις στη δημόσια διοίκηση με την έννοια του άρθρου 48, παράγραφος 4, της Συνθήκης, αλλά δεν διαπιστώθηκε ότι οι ερευνητές του CNR ασκούσαν τα καθή­κοντα αυτά».
It held that only management duties or duties involving advising the Govern­ment on scientific and technical matters could be classed as employment in the public service within the meaning of Article 48(4) but that it had not been established that such duties were carried out by the CNR researchers.
Είναι πράγματι η πρώτη φορά που το Δικαστήριο δέχεται ότι οι θέσεις απλού «συμβούλου του κράτους» μπορούν να προορίζονται από το ίδιο το κράτος μόνο για τους υπηκόους του.
This is the first time that the Court has accepted that duties which involve simply advising a Government may be reserved by that Government for its own nationals.
Μέχρι σήμερα, οι μόνες θέσεις στις οποίες τα κράτη μέλη μπορούσαν, νόμιμα, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου να μην εφαρμόζουν την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας ήταν εκείνες οι οποίες περιλαμβά­νουν «άσκηση προνομίων δημόσιας εξουσίας και διαφύλαξη των γενικών συμφερό­ντων του κράτους».
Hitherto the only posts to which, according to the case law of the Court, the Member States were not by law required to apply the principle of the prohibition of discrimination based on nationality were those which involved 'the exercise of powers conferred by public law and safeguarding the general interests of the State'.
Επιπλέον, σε δύο πολύ σημαντικά σημεία της απόφασης, το Δικαστήριο δεν χρησιμοποιεί πλέον (') τα δύο κριτήρια τα οποία επέτρεπαν τον προσδιορισμό των θέσεων του άρθρου 48, παράγραφος 4, κατά τρόπο σωρευτικό (άσκηση προνομίων δημόσιας εξουσίας και προάσπιση των γενικών συμφερόντων του κράτους), αλλά τα αναφέρει διαχωρισμένα και επομένως αποκλειστικά, γεγονός που αποτελεί σημα­ντικό περιορισμό στη δυνατότητα εφαρμογής του γενικού κανόνα απαγόρευσης των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας σε θέσεις για τις οποίες δεν τίθεται ζήτημα ύπαρξης της μιας προϋπόθεσης — όπως η συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας — ενώ η ύπαρξη της δεύτερης προϋπόθεσης — για παράδειγμα η διασφάλιση των γενικών συμφερόντων του κράτους — θα μπορούσε εύκολα να αμφισβητηθεί.
In addition, in two very important passages in the judgment, the Court no longer applies in a cumulative manner (as it did most recently in Lawrie-Blumί) the two criteria that enable the employment covered by Article 48(4) to be identified ( exercise of powers conferred by public law and safeguarding the general interests of the State) but refers to them individually (exercise ...or safeguarding ...), which would appear to be a substantial restriction of the possibility of applying the general rule prohibiting discrimination based on nationality to employment in respect of which the fulfilment of one requirement (say, involvement in the exercise of powers conferred by public law) is obviously beyond question, whereas fulfilment of the second requirement (say, safe­guarding the general interests of the State) can be easily challenged.
Θα πρέπει ως εκ τούτου να εξακριβωθεί κατά πόσο η Επιτροπή αντιμετωπίζει μια πραγματική μεταστροφή της νομολογίας του Δικαστηρίου στον τομέα αυτό ή αν πρόκειται μάλλον για απλό παρεμπίπτον θέμα.
It will accordingly have to be seen whether the Commission is faced with a genuine change of attitude on the part of the Court in this regard or whether this is simply an obiter dictum.
Το Δικαστήριο διαπίστωσε, στις αποφάσεις της 9ης Ιουλίου (2), ότι η μετανα­στευτική πολιτική έναντι των τρίτων χωρών δεν μπορεί, στο σύνολο της, να εμπίπτει εκτός του κοινωνικού τομέα στην έννοια του άρθρου 118 της Συνθήκης ΕΟΚ.
In a series of actions brought by Member States against the Commission, the Court rejected the argument that migration policy in relation to nonmember countries fell entirely outside the social field within the meaning of Article 118 of the EEC Treaty.2The Court accepted the Commission's argu­ment that employment and working conditions in the Community could be affected by the policy which Member States followed with regard to workers from non-Community countries.
Αντίθετα, η προώθηση της πολιτιστικής ενσωμάτω­σης δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 118, εδάφιο 1, της Συνθήκης.
But promotion of cultural integration fell outside the scope of the first paragraph of Article 118.
Το Δικαστήριο, εξάλλου, καθιέρωσε την αρχή της πρακτικής αποτελεσματικότητας για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το άρθρο 118, εδάφιο 2, απονέμει στην Επιτροπή όλες τις εξουσίες που απαιτούνται για τη διοργάνωση των διαβουλεύσεων και, ιδίως, «για να μπορεί να υποχρεώνει τα κράτη μέλη να κοινοποιούν τις αναγκαίες πληροφορίες (...) καθώς και να μπορεί να τα υποχρεώνει να συμμετέχουν σε μια διαδικασία διαβούλευσης».
The Court applied the 'effectiveness doctrine' to conclude that 'the second paragraph of Article 118 must be interpreted as conferring on the Commission all the powers which are necessary in order to arrange the consultations' it called for; in particular, 'the Commission must necessarily be able to require the Member States to notify essential information ... likewise it must be able to require them to take part in consultations'.
Η απόφαση αυτή ισοδυναμεί με θρίαμβο των θέσεων της Επιτροπής στον τομέα της μεταναστευτικής πολιτικής έναντι των τρίτων χωρών και θα χρησιμεύσει σαν προηγούμενο τόσο στο γενικότερο θέμα των αρμοδιοτήτων της Επιτροπής όσο και για τους άλλους τομείς που απαριθμούνται στο άρθρο 118, πρώτο εδάφιο.
The judgment represents a victory for the Commission's view of migration policy in relation to nonmember countries, and sets a precedent which will be relevant both as regards the Commission's general powers and as regards the other fields listed in the first paragraph of Article 118.
(') Όπως για παράδειγμα στη υπόθεση της 3.7.1986, υπόθεση 66/85, Lawrie Blum κατά Land Baden-Würtemberg: Εικοστή Γενική Έκθεση, αριθ. 1033.
Case 66/85 Lawrie-Blum ν Latid Baden-Württemberg: Twentieth General Report, point 1033.
Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής: ΕΕ C 205 της 1.8.1987.
Joined Cases 281, 283, 284, 285 and 287/85 Germany, France, Netherlands, Denmark and United Kingdom ν Commission: OJ C 205, 1.8.1987.
Το Δικαστήριο εξέδωσε, στην υπόθεση 12/86 ('), μια απόφαση η οποία έχει ιδιαίτερη σημασία από δύο πλευρές: της κοινοτικής αρμοδιότητας και των αποτελε­σμάτων των διατάξεων της συμφωνίας επί του θέματος.
In Demirel ν Stadt Schwäbisch Gmünd the Court delivered a judgment containing important findings on two points — Community powers and the effect of an association agreement.1
Όσον αφορά την κοινοτική αρμοδιότητα, η αμφισβήτηση αφορούσε από καιρό τον αναπροσδιορισμό και την οριοθέτηση των τομέων αρμοδιότητας της Κοινότητας βάσει του άρθρου 238 της Συνθήκης (νομική βάση της συμφωνίας ΕΟΚ-Τουρκίας).
The scope of Community powers under Article 238 of the EEC Treaty, the legal basis of the EEC­Turkey Agreement, had long been in dispute.
Το Δικαστήριο τάχθηκε σαφώς υπέρ της διασταλτικής ερμηνείας που υποστήριξε η Επιτροπή και αποφάνθηκε ότι «εφόσον πρόκειται για συμφωνία σύνδεσης που δημιουργεί ιδιαίτερους και προνομιακούς δεσμούς με ένα τρίτο κράτος το οποίο οφείλει, τουλάχιστον εν μέρει, να συμμετέχει στο κοινοτικό καθεστώς, το άρθρο 238 κατ' ανάγκη παρέχει στην Κοινότητα αρμοδιότητα για την ανάληψη δεσμεύσεων έναντι τρίτων κρατών σε όλους τους τομείς που καλύπτει η Συνθήκη.
The Court clearly espoused the broad interpretation supported by the Commission, holding that in the case of an association agreement which created specific and preferen­tial links with a non­member country that was intended, at least in part, to join the system established by the Community, Article 238 necessarily empow­ered the Community to give undertakings to non­member countries in all the areas covered by the Treaty.
Δεδομένου ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων αποτελεί, βάσει του άρθρου 48 και επομένων της Συνθήκης ΕΟΚ, έναν από τους τομείς που καλύπτει η Συνθήκη, συνεπάγεται ότι οι δεσμεύσεις στον τομέα αυτό υπάγονται στην αρμοδιότητα της Κοινότητας βάσει του άρθρου 238».
Pursuant to Article 48 et seq. of the Treaty the free movement of workers was a field covered by the Treaty, and undertakings given in that sphere consequently fell within the competence of the Community under Article 238.
Εάν, σύμφωνα με τη διασταλτική ερμηνεία, ο τομέας αυτός υπαγόταν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών — που συμμετέχουν επίσης στη μεικτή αυτή συμφωνία — το θέμα δεν θα υπαγόταν πιθανόν στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου.
On the restrictive interpretation the subject­matter fell within the competence of the Member States, the agreement being a mixed one to which the Member States were also party; if the Court had accepted that view it would probably have had to hold that it had no jurisdiction to hear the case.
Οι άλλοι τομείς που καλύπτει η Συνθήκη και οι οποίοι αποτελούν το αντικείμενο της συμφωνίας σύνδεσης υπάγονται, κατά συνέπεια, επίσης στην αρμοδιότητα της, ιδίως τα θέματα της εγκατάστασης, της παροχής υπηρεσιών, των κεφαλαίων.
It follows that the other fields which are covered by the Treaty and are within the terms of the Association Agreement, notably freedom of establishment, freedom to provide services, and free movement of capital, also fall within the competence of the Community.
Με βάση τη διαπίστωση αυτή, η οποία δεν αφορά μόνο τη συγκεκριμένη περίπτωση της συμφωνίας ΕΟΚ-Τουρκίας, τίθεται το ζήτημα κατά πόσο δικαιολο­γείται ακόμη η συμμετοχή των κρατών μελών σε παρόμοιες συμφωνίες.
The importance of this finding goes beyond the narrow context of the EEC­Turkey Agreement itself, and raises the question whether the participation of the Member States in such agreements is still justified.
Ως προς την ουσία, το Δικαστήριο απέρριψε τη θέση σύμφωνα με την οποία οι διατάξεις της συμφωνίας που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων σε συνδυασμό με το άρθρο 7 της συμφωνίας αποτελούν κανόνες κοινοτικού δικαίου που έχουν άμεση εφαρμογή στην εσωτερική έννομη τάξη των κρατών μελών.
On the substance, the Court rejected the argument that the provisions of the Agreement on the free movement of workers combined with Article 7 of the Agreement constituted rules of Community law which had direct effect in the Member States.
Κατά συνέπεια, οι ιδιώτες δεν μπορούν να επικαλεστούν τις διατάξεις αυτές για την προστασία ατομικών δικαιωμάτων ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
Thus individuals could not rely on them to claim rights before the national courts.
Από το αιτιολογικό της απόφασης φαίνεται να συνάγεται το συμπέρασμα ότι η διαπίστωση αυτή ισχύει όχι μόνο για τη μεταβατική περίοδο — η οποία έληξε στις 31 Οκτωβρίου 1986 — αλλά και μετά τη λήξη της, δηλαδή μετά την ημερομηνία κατά
From the grounds of the judgment it would appear that this finding holds not only for the transitional period — which ended on 31 October 1986 — but thereafter too, when the freedom of movement of workers between the Community and Turkey ought already to have been secured, a process which was to have been 'guided by' Articles 48, 49 and 50 of the EEC Treaty.
(') Απόφαση της'30.9.1987, υπόθεση 12/86, Demiul κατά Stadt Schwäbisch Gmünd: EE C 282 της 20.10.1987.
Case 12/86: OJ C 282, 20.10.1987.
Η προδικαστική υπόθεση 222/86 (J) αφορά την αναγνώριση διπλωμάτων και τις επιπτώσεις της στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων.
The judgment in Unectef ν Heylens and OthersJ concerned mutual recognition of qualifications and its implications for the free movement of workers.
Ο κ. Heylens, κάτοχος βελγικού διπλώματος προπονητή ομάδας που ανέλαβε την προπόνηση της αθλητικής ομάδας του ομίλου Lille Olympic Sporting Club για την περίοδο 1984-1985 αναγκάσθηκε να διακόψει τις δραστηριότητες του διότι η γαλλική επιτροπή αναγνώρισης ισοδυναμίας των διπλωμάτων αρνήθηκε να ανα­γνωρίσει το δίπλωμα του ως ισότιμο με το γαλλικό δίπλωμα του προπονητή.
Mr Heylens, a Belgian national who held a Belgian football trainer's diploma was engaged by the Lille Olympic Sporting Club as trainer of their professional football team, beginning in the 1984/85 season; he had to stop training the team, however, when the French board adjudicating on the equival­ence of qualifications refused to recognize his diploma as equivalent to a French football trainer's diploma.
Με απόφαση του, στις 15 Οκτωβρίου (*), το Δικαστήριο έκρινε ότι η απόφαση των γαλλικών αρχών ήταν αντίθετη στο άρθρο 48 της Συνθήκης ΕΟΚ.
The Court of Justice ruled that the decision of the French authorities was contrary to Article 48 of the EEC Treaty.
Πράγματι το Δικαστήριο θεωρεί ότι η απόφαση μιας εθνικής αρχής να αρνηθεί την αναγνώριση ισοτιμίας σε ένα δίπλωμα άλλου κράτους μέλους δεν συμβιβάζεται με την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων που καθιερώνει το άρθρο 48 της Συνθή­κης, παρά μόνο εάν η άρνηση είναι αιτιολογημένη και προβλέπεται δυνατότητα άσκησης ενδίκων μέσων κατά της εν λόγω αρνητικής αποφάσεως.
The principle of freedom of movement for workers laid down in Article 48 allowed a national authority to refuse to recognize a diploma conferred in another Member State only if it stated its reasons for doing so and if its decision was open to judicial review.
Από την απόφαση αυτή συμπεραίνεται ότι, ελλείψει εναρμόνισης των όρων πρόσβασης σε ένα επάγγελμα, τα κράτη μέλη δικαιούνται να ορίσουν τις απαραίτη­τες γνώσεις για την άσκηση ενός επαγγέλματος και να απαιτήσουν την κατοχή ενός διπλώματος· επιπλέον, «η διαδικασία αναγνώρισης της ισοτιμίας ενός διπλώματος πρέπει να διασφαλίζει με αντικειμενικά κριτήρια ότι το ξένο δίπλωμα βεβαιώνει γνώσεις και ιδιότητα αν όχι ίδιες, τουλάχιστον ισοδύναμες με αυτές που βεβαιώ­νουν τα εθνικά διπλώματα».
The Court said that where the qualifications necessary for the pursuit of a particular occupation had not been harmonized, Member States were entitled to define such qualifications and to require production of a diploma certifying that the holder possessed them; the procedure for recognition of equivalence had to allow the national authorities to satisfy themselves objectively that the foreign diploma certified that its holder had if not identical at least equivalent knowledge and qualifications to those which the national diploma certified.
Τέλος, το Δικαστήριο θεωρεί ότι «η ύπαρξη ενδίκων μέσων κατά των εθνικών αποφάσεων που αρνούνται την αναγνώριση του δικαιώμα­τος στην ελεύθερη πρόσβαση στην απασχόληση είναι ουσιαστική προκειμένου να διασφαλισθεί η αποτελεσματική προστασία του δικαιώματος των ιδιωτών».
The existence of a legal remedy against any decision by a national authority refusing to recognize such a right was essential in order to guarantee the individual effective protection of that right.
Η απαίτηση αυτή αποτελεί «μια γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου που προκύπτει από τις κοινές νομικές παραδόσεις των κρατών μελών και η οποία καθιερώθηκε με τα άρθρα 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
This requirement represented a general principle of Community law, deriving from the constitutional traditions common to the Member States and embodied in Articles 6 and 13 of the European Convention on Human Rights.
Φορολογικά θέματα
Taxation ν Netherlands1
Το Δικαστήριο καταδίκασε, με απόφαση που έλαβε στις 26 Μαρτίου (2), την εναγομένη (Κάτω Χώρες) επειδή δεν εισήγαγε στον ΦΠΑ τις δημοσίου χαρακτήρα
In Case 235/85 Commission the Court held that by not subjecting to the VAT system the public services performed by notaries and sheriffs' officers the Netherlands had failed to fulfil its obligations under Article 2 and Article 4(1), (2) and (4) of the sixth VAT Directive.3
EE C 300 της 10.11.1987.
Case 222/86: OJ C 300, 10.11.1987.
) Απόφαση της 26.3.1987, υπόθεση 235/85, Επιτροπή κατά Κάτω Χωρών: EE C 108 της 23.4.1987.
Case 235/85: OJ C 108, 23.4.1987. OJ L 145, 13.6.1977; Eleventh General Report, point 219.
Η απόφαση αυτή καθορίζει με σαφήνεια την έκταση της απαλλαγής από τον ΦΠΑ των δραστηριοτήτων των δημοσίων οργανισμών, κατά την ενάσκηση της δημόσιας εξουσίας.
In accordance with established precedent the Court held that any exemption from the general rule of liability to VAT whenever goods or services were supplied for consideration had to be express and precise.
Η απαλλαγή λοιπόν δεν μπορεί να εφαρμοσθεί σε ενέργειες, έναντι αμοιβής μη μισθωτών, οικονομικών παραγόντων οι οποίοι, λόγω της μη ενσωμάτω­σης τους στη δημόσια διοίκηση, δεν έχουν καμία εξάρτηση από αυτήν.
The exemption therefore could not apply to activities performed in an independent capacity and against payment by persons who did not form part of a public adminis­tration and did not act on the instructions of a public authority.
Στην υπόθεση 196/85 (2) το Δικαστήριο απέρριψε προσφυγή της Επιτροπής κατά της Γαλλίας στην οποία προσήπτε διακριτική μεταχείριση οφειλόμενη στο προτιμησιακό καθεστώς που εφαρμόζεται στη Γαλλία υπέρ των «γλυκών φυσικών οίνων».
In Case 196/85 Commission ν France]the Court dismissed an action brought by the Commission against France concerning alleged tax discrimi­nation arising from the more favourable tax treatment granted in France to certain wines called 'natural sweet wines'.
Η Επιτροπή είχε διατυπώσει τρεις αιτιάσεις που αφορούσαν, αφενός, την έννοια της παραδοσιακής και συνήθους παραγωγής, ώστε ένας οίνος να μπορεί να υπαχθεί στο καθεστώς προτιμησιακής φορολογίας, αφετέρου, τα μέτρα ελέγχου για τους εισαγόμενους οίνους οι οποίοι παρέχουν εγγυήσεις που ισοδυναμούν με αυτές που απαιτούνται για τους γλυκούς φυσικούς οίνους που προέρχονται από τους γαλλι­κούς αμπελώνες και ακόμη την απαίτηση ειδικών συνοδευτικών εγγράφων για τους εισαγόμενους γλυκούς οίνους.
The Commission had raised three objections dealing respectively with the concept of 'traditional and customary production' as a criterion enabling a wine to benefit from the more favourable treatment, the system of controls for imported wines affording guarantees equivalent to those required of natural sweet wines coming from French vineyards and the requirement of special accompanying documents for imported sweet wines.
Τέλος η τρίτη αιτίαση αποσύρ­θηκε από την Επιτροπή κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μετά τη συμμόρφωση της Γαλλίας.
The Court dismissed the first objection on the ground that the criterion of 'traditional and customary production' required to enable a wine to enjoy favourable tax treatment applied without distinction both to national and to imported products.
(') EE L 145 της 13.6.1977 και Ενδέκατη Γενική Έκθεση, αριθ. 219.
It also dismissed the second objection.
Εξάλλου, τα τυπικά ιταλικά επιτραπέζια φρούτα και οι μπανάνες είναι εν μέρει ανταγωνιστικά προϊόντα, επειδή οι μπανάνες προσφέρουν εναλλακτική λύση στους καταναλωτές φρούτων. Συνεπώς, ο φόρος που επιβάλλεται αποκλειστικά στις μπανάνες είναι αντίθετος προς το άρθρο 95, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ, εφόσον είναι δυνατό να προστατέψει την εγχώρια παραγωγή φρούτων.
The judgments given by the Court in Case 184/85 Commission ν Italy and in Cooperativa Co-frutta were both concerned with the conformity with Community law of the excise duty charged in Italy on bananas.2The Com­ mission in an action brought under Article 169 had based its arguments solely on Article 95 of the Treaty and the discrimination suffered by bananas produced in other Member States (especially in the French overseas departments) in relation to table fruit produced in Italy.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 421
371 extended the analysis of the question to Articles 9 and 12 of the Treaty and to bananas originating in nonmember countries which are in free circulation in the other Member States.