natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ιΐίνακας 3: Πιαράματα μι: κμπλουηυ_BAR_ΐό ιριιΟρο'ιν οίνων (li) και λπικιίιν οίνων (Λ) σε αριθμό και OF όγκο (εκατόλιτρα) οτις αμπιλοιιργικίς πιοιοχίς τιις Γαλλίας, τιις Ο.Λ Γερμανίας και τΐ_BAR_ς Ιταλίας, τ < ι οποία πραγματοποιήθηκαν το 1987 και 1ι)88
Table 3: Experiments with enrichment of red wines (R) and white wines (W) in number and volume (hi) in winegrowing regions in France, the F.R.Germany and Italy carried out in 1987 and 1988
Χρώμα
Member State and region
'Ογκο;
Colour and i no.
Κράτος μΐ'λος κ < ιι :τιριο/ή
Member State and region
'( > γκος MU
Colour Volume and no.
Πραγματοποιήθηκαν πειράματα στη Γαλλία, την Ο.Δ. Γερμανίας και την Ιταλία κατά τις εσοδείες 1987 και 1988.
Experiments were conducted in France, the F.R.Germany and Italy during the vintages 1987 and 1988.
Στόχος των πειραμάτων ήταν να γίνει σύγκριση του εμπλουτισμού του κρασιού με σακχαρόζη και με ΑΣΓ.
Their objective was to compare enrichment by sucrose and by RCM.
Πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 60 δοκιμές οι οποίες κάλυπταν τα διάφορα είδη παραγωγής και τις πρακτικές σε κάθε αμπελουργική περιοχή.
More than 60 trials were conducted covering the different types of production and practices of each winegrowing region.
Είναι δυνατόν να συναχθούν τα ακόλουθα συμπεράσματα.
The following conclusions can be drawn.
Κατά τη χρησιμοποίηση ΑΣΓ πρέπει οπωσδήποτε να συνυπολογίζεται το αποτέλεσμα της αραίωσης.
When a correct formula or table has been used, their is no difficultly in obtaining the desired enrichment by sucrose or RCM.
Τα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν στην Ιταλία έδειξαν ότι ο πραγματικός εμπλουτισμός ήταν πολύ παραπλήσιος με τους υπολογισθέντες εμπλουτισμούς.
Using RCM it is essential to include the dilution effect The experiments concluded in Italy have resulted in actual enrich ments very close to the calculated enrichments.
Στην περίπτωση αυτή οι υπολογισμοί είχαν γίνει από τους ερευνητές του οινολογικού ινστιτούτου του Asti.
In this case the calculations were done by the researchers of the wine Institute of Asti.
Το ίδιο συνέβη και στην Ο.Δ. Γερμανίας, όπου ο F.Meidinger από το Staatliche Lehr und Versuchsanstalt fur Wein und Obstbau, Weinsberg, συνέταξε μία οδηγία για τον υπολογισμό.
The same has happened in the F.R.Germany where a directive for the calculation was established by F. Meidinger from the Staatliche Lehr und Versuchsanstalt für Wein und Obstbau, Weinsberg.
Στη Γαλλία δεν δόθηκε οδηγία για τον υπολογισμό του εμπλουτισμού, με αποτέλεσμα ο κάθε οινολόγος να χρησιμοποιεί τη δική του μέθοδο υπολογισμού.
In France no directive was given for the calculation of enrichment, with each oenologist using his own method of calculation.
Στην περίπτωση αυτή οι διαφορές ανάμεσα στα διαπιστωθέντα επίπεδα εμπλουτισμού και στα υπολογισθέντα επίπεδα εμπλουτισμού ήταν μεγαλύτερες.
In this case the differences between the observed enrichments and the calculated enrichments were bigger.
Οι τεχνικοί έκαναν ορισμένα λάθη όταν χρησιμοποίησαν την ίδια μέθοδο υπολογισμού για ξηρό προϊόν και για υγρό προϊόν (που περιείχε ύδωρ).
Some mistakes were made by the technicians when they used the same calculation for a dry product as for a liquid product (containing water).
Το 1988 ήταν διαθέσιμο'υπό τους εμπορικούς όρους ΑΣΓ καλής ποιότητας σε κάθε αμπελουργική περιοχή.
In 1988 RCM of good quality was available in each wine producing region on a normal commercial basis.
Στην Ο.Δ. Γερμανίας μόνο ένας εισαγωγέας διέθετε το προϊόν στην αγορά το 1988.
In the F.R.Germany only one importer operated on the market in 1988.
Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι στη χώρα αυτή η χρησιμοποίηση ΑΣΓ ήταν απαγορευμένη μέχρι το 1987.
It is important to remember that in this country the use of RCM was banned until 1987.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Λουξεμβούργου επέβαλε την αλλαγή των γερμανικών διατάξεων το 1988.
The European Court of Justice in Luxembourg ruled the change of German regulations in 1988.
Στην Ιταλία δύο μονάδες παραγωγής ΑΣΓ έκλεισαν, επειδή υπήρχαν υπόνοιες ότι γινόταν ανάμειξη με σακχαρόζη και κινήθηκε η νόμιμη διαδικασία.
In Italy two production plants of RCM were closed because they were suspected of mixing with sucrose. Legal action has been taken.
Στις περιοχές όπου παράγεται ΑΣΓ οι αμπελουργοί δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα διανομής.
In the regions where RCM is produced winegrowers do not meet with distribution problems.
Στις βόρειες περιοχές, ωστόσο, παρουσιάσθηκαν δυσκολίες εφοδιασμού με ΑΣΓ εντός της περιόδου ζήτησης.
In the Northern regions, however, difficulties in obtaining RCM within the desired period, have occurred.
Δεν σημειώνονται παρόμοια προβλήματα κατά τη διανομή σακχαρόζης.
Such problems do not arise in the distribution of sucrose.
Παρατηρήθηκαν δυσκολίες στην άντληση ΑΣΓ σε οινοποιεία που δεν ήταν εξοικειωμένα με το χειρισμό συμπυκνωμένου γλεύκους.
Difficulties in pumping RCM have been observed in cellars which were not accustomed to handling concentrated must.
Οι δυσκολίες αυτές δεν υπάρχουν όταν γίνεται συνήθης χρήση συμπυκνωμένων γλευκών, επειδή ο χειρισμός του ΑΣΓ γίνεται με τις ίδιες αντλίες που χρησιμοποιούνται για το συμπυκνωμένο γλεύκος.
Such difficulties do not exist where concentrated musts are normally used, because RCM can be handled with the same pumps as concentrated must.
Παρατηρείται ορισμένες φορές, κρυστάλλωση της γλυκόζης σε ΑΣΓ 67° Brix, αλλά όχι σε ΑΣΓ 61° Brix.
Crystallization of glucose occurs sometimes in RCM of 67° Brix, but not in RCM of 61° Brix.
Η χρησιμοποίηση ΑΣΓ στα οινοποιεία δεν απαιτεί ακριβότερο εξοπλισμό σε σχέση με τη χρησιμοποίηση σακχαρόζης.
Utilization of RCM in the cellar practice does not require more expensive equipment than the utilization of sucrose.
Άλλοι οινοπαραγωγοί προτιμούν τη σακχαρόζη από το ΑΣΓ.
Some cellars prefer RCM because no specialized silos for the dry storage of sucrose are needed. Others prefer sucrose to RCM
Ο εμπλουτισμός με ΑΣΓ αυξάνει τις ποσότητες του οίνου, περισσότερο από τη χρησιμοποίηση σακχαρόζης. Υπολογίσθηκε ότι:
Enrichment by RCM increases the volumes of the wine, more than the utilization of sucrose.
1 εκατόλιτρο οίνου 10 % vol. αλκοόλης, του οποίου ο αλκοολικός τίτλος αυξήθηκε σε 12% vol. με την προσθήκη σακχαρόζης, παρήγαγε ποσότητα μεγαλύτερη κατά 1,8 λίτρα σε σχέση με το κρασί που δεν υπέστη εμπλουτισμό ή 2,44 λ., σύμφωνα με τον υπολογισμό που είναι αποδεκτός στην Ο.Δ. Γερμανίας.
It was calculated that: - 1 hi of wine 10% vol. alcohol enriched to 12% vol by sucrose produced 1.8 litres more than the non-enriched wine or 2.44 according to the calculation accepted in the F.R.Germany.
1 εκατόλιτρο του ίδιου οίνου που υπέστη εμπλουτισμό με ΑΣΓ 61° Brix παρήγαγε ποσότητα μεγαλύτερη κατά 4,4 λίτρα από το κρασί που δεν υπέστη εμπλουτισμό ή κατά 5,8 λίτρα, σύμφωνα με τον υπολογισμό που είναι αποδεκτός στην Ο.Δ. Γερμανίας.
- 1 hi of the same wine enriched by RCM of 67° Brix (695.3 g sugar/kg) produced 3.6 litres more than the non-enriched wine or 4.8 1 according to the calculation accepted in the F.R.Germany. - 1 hi of the same wine enriched by RCM of 61° Brix produced 4.4 litres more than the non-enriched wine or 5.8 1 according to the calculation accepted in the F.R. Germany.
Υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες για τους τρόπους υπολογισμού του εμπλουτισμού του οίνου.
There is a difference in interpretation of the ways in which the enrichment is calculated.
Σε ορισμένες χώρες (Γαλλία, Ιταλία) ο εμπλουτισμός υπολογίζεται με βάση τον όγκο του γλεύκους, ενώ σε άλλες χώρες (Ο.Δ. Γερμανίας) ο υπολογισμός αυτός γίνεται με βάση τον όγκο του γλεύκους και τον όγκο των προστιθέμενων σακχάρων.
In some countries (France, Italy) the enrichment is calculated on the basis of the volume of the must, whereas in other countries (F.R.Germany) this is done on the basis of the volume of the must and the volume of the added sugar.
Οι οινολόγοι διαφωνούν ως προς την ποσότητα σακχάρων που απαιτείται για την παραγωγή 1 % vol. αλκοόλης.
Among oenologists there is no agreement on the quantity of sugar which is required to produce 1% vol. alcohoL This confusion can be explained by: - The presence on the market of CM and RCM of different densities. - The different tables given in various parameters which were published to help the professionals and which were not expressed in the same units.
Οι συντελεστές αυτοί έχουν σαν αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει ο οινοπαραγωγός περισσότερες δυσκολίες για τον υπολογισμό του εμπλουτισμού με ΣΓ ή ΑΣΓ.
These factors contribute to the fact that the calculation of enrichment by CM or RCM appears to be more difficult for the wine-grower.
Η έκθεση εξετάζει διεξοδικά αυτό το θέμα.
A comprehensive discussion of this point is given in the report.
Αυτό ισχύει για τον εμπλουτισμό και με σακχαρόζη και με (Α)ΣΓ.
This holds for enrichment by both sucrose and (R)CM.
Παρατηρήθηκαν αποκλίσεις κατά 0,5 % vol. περίπου.
Deviations of approx. 0.5% vol. have been observed.
Το ποσοστό αυτό είναι πολύ υψηλότερο από το όριο ανοχής του 0,1 % vol. περίπου το οποίο είναι αποδεκτό από τις διοικητικές υπηρεσίες.
This is much higher than the tolerance approx. 0.1% vol. accepted by the administration.
Σε ορισμένες περιπτώσεις οι αποκλίσεις αυτές μπορεί να έχουν σαν αποτέλεσμα την μη καταβολή μιας ενίσχυσης.
In some cases these differences can result in non-payment of aid.
Και στις δύο περιπτώσεις η ποσότητα των αζύμωτων σακχάρων θα παραμείνει χαμηλή, εάν υπάρχει σωστός έλεγχος της ζύμωσης.
In both cases the quantity of unfermented sugar will remain low if the fermentation is properly controlled.
Δεν υπήρξε καμία προτίμηση δείγματος εις βάρος κάποιου άλλου.
None of the samples was preferred to the other.
Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες αποδείξεις ότι το ΑΣΓ μεταβάλλει τις οργανοληπτικές ιδιότητες του οίνου.
There is no concrete evidence that RCM changes the organoleptic quality of the wine.
Επειδή τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας δε καλύπτουν μία συνήθη περίοδο παλαίωσης του οίνου, δεν μπορούμε ούτε να επιβεβαιώσουμε ούτε να απορρίψουμε αυτό το επιχείρημα.
Since the results of this research do not cover a regular period of maturation this argument can be neither confirmed nor confuted.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
Since the establishment of a common wine market in the EC in 1970 the position of wine as an agricultural commodity has slowly gained momentum within the Community.
Γραφική παράσταση 1: Παραγωγή και κατανάλωση οίνου (1.000 εκατόλιτρα) στην EUR­12 κατά το διάστημα 1971/72­1992/93 α Στην εσωτερική κατανάλωση δεν περιλαμβάνονται οι ποσότητες που υπέστησαν απόσταξη με επιδότηση.
Figure 1: Production and consumption of wines (1,000 hi) in the EC - 12, in the period 1971/72 - 1992/93 * Internal consumption excluding the quantities distilled with subsidies.
Το σκούρο σημείο της παράστασης από το 1987 έως το 1992 δείχνει τον όγκο των πλεονασμάτων οίνου που συσσωρρεύθηκαν κατά την περίοδο αυτή και ανέρχονται σε
The shaded part from 1987 to 1992 indicates the volume of surplus wine accumulated in this period - 200 million hi.
Πηγή: Ευρωπαϊκή Κοινότητα, 1987.
Source: European Community, 1987.
Από τον πίνακα 1 συνάγεται ότι από το 1970 μειώθηκε, αφενός, η παραγωγή επιτραπέζιων οίνων, ενώ αντίθετα αυξήθηκε η παραγωγή οίνων ποιότητας που παράγονται σε καθορισμένες περιοχές (VQPRD) και άλλων οίνων.
In the past decade the chronic character of the imbalance of supply and demand became apparent From Table 1 it can be seen that since 1970 on the one hand the production of table wine has decreased, while on the other hand the volume of production of Vins de Qualité Produits dans des Regions Déterminées (VQPRD) and other wines has in creased.
Το παράρτημα 1 παρουσιάζει το σύστημα ταξινόμησης των οίνων στην ΕΕ και στα κράτη μέλη.
The system of the classification of wines in the EC and the Member States is shown in Appendix 1.
Η αύξηση της παραγωγής δεν οφείλεται σε αύξηση της συνολικής έκτασης που καλλιεργείται με αμπέλια, αν και κατά την περίοδο 1970­1976 η έκταση των αμπελώνων αυξήθηκε από 2.257.000 εκτάρια σε 2.411.000 εκτάρια.
The growth in production is not the result of an increase in the total winegrowing acreage, although in the period 1970-1976 the acreage of vineyards grew from 2^57,000 ha to 2,411,000 ha.
Στη συνέχεια, όμως, η συνολική έκταση μειώθηκε και το 1986/87 δεν υπερέβαινε τα 2.184.000 εκτάρια (Πίνακας 2).
From then onwards the total acreage decreased, so that by 1986/87 it was 2,184,000 ha (Table 2).
Το παράρτημα 2 παρουσιάζει ορισμένες εξελίξεις ως προς τη συνολική έκταση των αμπελώνων σε ορισμένες αμπελουργικές περιοχές.
In Appendix 2 some developments in total acreage of vineyards in a few winegrowing regions can be found.
Από τη δεκαετία του '50 αυξήθηκε σημαντικά η μέση παραγωγή οίνου ανά εκτάριο.
Since the fifties the average wine production per hectare has grown substantially.
Η χρησιμοποίηση νέων και βελτιωμένων καλλιεργητικών πρακτικών, οι παράγοντες πρόληψης και οι μέθοδοι επεξεργασίας του εδάφους καθώς και η εισαγωγή νέων ποικιλιών αμπέλου συνέβαλαν σε πολύ μεγάλο βαθμό στην αύξηση της απόδοσης με την πάροδο του χρόνου (Πίνακας 3)
The use of new and improved cultivation techniques, preventive agents and methods of soil treatment as well as new varieties of vines have greatly influenced the growth in yield over the years (Table 3).
Πίνακας 2: Η εξέλιξη των αμπελουργικών εκτάσεων στα κράτη μέλη, από το 1970/71 (1.000 εκτάρια)
Table 2: Developments in acreage of vineyards in Member States, 1970/71 (1,000 ha)
Κράτη μέλη.
Member States
Πηγή: Επιτροπή, 1988α
Source: Commission, 1988a.
'Οσον αφορά τη ζήτηση στην αγορά, η κατανάλωση οίνου παρουσίασε σαφή μείωση κατά τις τελευταίες δεκαετίες (Πίνακας 4).
On the demand side of the market, the consumption of wine has clearly decreased over the last few decades (Table 4).
Η κατανάλωση επιτραπέζιου οίνου μειώθηκε προς όφελος της κατανάλωσης οίνων ποιότητας και άλλων ποτών: το 1980/81, η κατά κεφαλή κατανάλωση στην Κοινότητα ήταν 34 λίτρα επιτραπέζιου οίνου και 10 λίτρα οίνων ποιότητας, ενώ η κατά κεφαλή κατανάλωση το 1987/88 ήταν 26 και 13 λίτρα αντίστοιχα.
The consumption of table wine decreased especially in favour of quality wines and other drinks: in 1980/81, 34 litres of table wine and 10 litres of quality wine were consumed per head of the population in the EC, while the consumption per capita in 1987/88 amounted to 26 and 13 litres, respectively.
Πίνακας 1: II παραγωγή οίνου στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα κατά την περίοδο 1971/75 - 1981/89 (1.0(10 εκατόλιτρα)
Table 1: Wine production In the European Comnunity, In the period 1971/75 - 1981/89 (1,000 hi)
Ο.Δ. Γερμανίας Γαλλία Ελλάδα Ιταλία
1981/89 table vqprd other total table vqprd other total table vqprd other total
Πηγές: Επιτροπή, 1988α· Στοιχεία της Επιτροπής (ΓΔ VI/E/3).
Sources: Commission, 1988a; Information of the Commission (DG VI/E/3),
Πίνακας 3: Η εξέλιξη της απόδοσης των αμπελώνων στα κράτη μέλη από το 1951/52 (εκατόλιτρα ανά εκτάριο)
Table 3: Developments In yields of vineyards in Member States, since 1951/52 (hl/ha)
Πίνακας 4: Η κατά κεφαλή κατανάλωση οίνου στα κράτη μέλη από το 1951/52 (λίτρα κατά κεφαλή ετησίως)
Table 4: Consumption of wine per capita in Member States, since 1951/52 (1/head/year)
Πορτογαλία Ισπανία
Spain United Kingdt sm
' EUR ­ 10· ' EUR ­ 12 Πηγές: Επιτροπή, 1988α· Στοιχεία της Επιτροπής (ΓΔ VI/E/3).
Sources: Commission, 1988a; Information of the Commission DG VI/E/3.
Η κατανάλωση οίνου σε χώρες οι οποίες δεν έχουν δική τους παραγωγή παρουσιάζει ελαφρά αύξηση, εξέλιξη η οποία είναι δυνατόν να συνεχισθεί, εάν γίνει, σε δύο χρόνια, εναρμόνιση του ειδικού φόρου κατανάλωσης και του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) για το κρασί.
The consumption of wine in countries where no wine is produced shows a slight increase, a development that may continue if, in a couple of years' time, a harmonization of Excise and Value Added Tax (VAT) on wine is achieved.
Γίρος το παρόν, όμως, υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στα κράτη μέλη όσον αφορά το ύψος του ειδικού φόρου κατανάλωσης και του ΦΠΑ· για παράδειγμα, ένα λίτρο ελληνικού ερυθρού επιτραπέζιου οίνου κοστίζει 0,30 Ecu στην Ελλάδα, ενώ ο ιρλανδός καταναλωτής πληρώνει 4,77 Ecu, για το ίδιο κρασί, χωρίς να υπολογίζεται το κόστος διανομής (Επιτροπή, 1988α).
At the moment, however, there is a great imbalance between the Member States of the EC with regard to the level of Excise and VAT - for instance, a litre of Greek red table wine costs 030 Ecu in Greece, while the Irish consumer has to pay 4.77 Ecu for the same wine, without taking the distribution costs into account (Commission, 1988a).
Η αμπελοοινική πολιτική της Κοινότητας και τα συναφή προβλήματα
L2 EC wine policy and related problems
Η κοινοτική (κοινή) αμπελοοινική πολιτική (ΚΑΟΠ) θεσπίστηκε με τους κανονισμούς του Συμβουλίου 816/70 και 817/70 της 28ης Απριλίου 1970, οι οποίοι με τους κανονισμούς που τους τροποποίησαν περιέχουν μερικές εκατοντάδες άρθρα.
The EC (Common) Wine Policy (CWP) was laid down in the Council Regulations 816/70 and 817/70 of 28 April 1970, together with subsequent amendments a collection of some hundreds of articles.
Η νομοθεσία καλύπτει δύο διαφορετικά προϊόντα, τους επιτραπέζιους οίνους και τους οίνους ποιότητας.
The legislation covers two different products, table wines and quality wines.
Ρυθμίζει την παραγωγή, τη μεταποίηση και την εμπορία και θεσπίζει τους κανόνες που διέπουν το εμπόριο και την παρέμβαση.
It regulates production, transformation and marketing and lays down the rules for trade and intervention.
Η ΚΑΟΠ επιδιώκει την επίτευξη αυτών των στόχων μέσω της αποκατάστασης της ισορροπίας ανάμεσα στην παραγωγή του οίνου και τη διάθεση του στην αγορά, και ιδίως με τη βελτίωση της ποιότητας.
Ideally, the CWP aims to achieve these goals by finding a balance between wine production and market outlets especially by promoting quality.
Προβλέπει επίσης μέτρα στήριξης των τιμών.
It also provides for price support measures.
Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της παρέμβασης στην αγορά, η οποία είτε εμποδίζει προσωρινά τη διάθεση των οίνων στην αγορά μέσω των συμβάσεων αποθεματοποίησης ή αποτρέπει μόνιμα τη διάθεση τους στην αγορά μέσω της απόσταξης.
This is achieved through market intervention, which either temporarily holds wines back from the market by means of storage contracts or removes them permanently by distillation.
Η στήριξη των τιμών αφορά μόνο τους επιτραπέζιους οίνους.
Price support is only available for table wines.
Αρχικά το 1970 τα μέσα της ΚΑΟΠ περιορίζονταν στην απόσταξη και την αποθεματοποίηση.
Originally in 1970 the instruments of the CWP were restricted to distillation and storage.
Κατά το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του 70, η παραγωγή ξεπέρασε την κατανάλωση (γραφική παράσταση 1) και για το λόγο αυτό αναζητήθηκαν και θεσπίσθηκαν νέα μέσα για την υλοποίηση των στόχων της ΚΑΟΠ.
In the second half of the seventies production outpaced consumption (Figure 1) and new instruments for the realization of the aims of the CWP were sought and introduced.
Τα μέτρα που ελήφθησαν το 1976 είχαν στόχο τη μείωση της καλλιεργούμενης έκτασης.
The measures of 1976 aimed at a reduction in acreage.
Απαγορεύτηκε η φύτευση νέων αμπελιών για δύο χρόνια και χορηγήθηκαν πριμοδοτήσεις για την εκρρίζωση αμπελιών από τα οποία παράγονταν επιτραπέζιος οίνος προς όφελος των αμπελιών που παράγουν οίνους ποιότητας.
The planting of new vines was forbidden for two years, and premiums were given for uprooting table vines in favour of vines producing quality wines.
Σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρξε πλήρης εγκατάλειψη της αμπελοκαλλιέργειας για κάποιο διάστημα, υπέρ της άσκησης άλλων γεωργικών δραστηριοτήτων.
In some cases winegrowing activities were abandoned altogether for a certain period in favour of other agricultural activities.
Βραχυπρόθεσμα, όμως, η εφαρμογή της πολιτικής αυτής δεν είχε σαν αποτέλεσμα να μειωθεί σημαντικά ο όγκος της παραγωγής.
In the short term these policies, however, did not result in a large reduction in the volume of production.
Για το λόγο αυτό, το Συμβούλιο αποφάσισε στις αρχές της δεκαετίας του '80, και επειδή τα πλεονάσματα συνέχισαν να αυξάνονται, να θεσπίσει ένα μέτρο παρέμβασης που εφαρμόζονταν από παλιά στη Γαλλία: την υποχρεωτική απόσταξη του οίνου.
In the early eighties the Council decided therefore in view of the still growing surpluses to introduce an old French intervention regulation: the obligatory distillation of wine.
Σύμφωνα με το βασικό κανονισμό 822/87 η απόσταξη χωρίζεται σε υποχρεωτική και σε προαιρετική απόσταξη.
Under the basic regulation, 822/87 the distillation measures can be of a compulsory and optional nature.
Η υποχρεωτική απόσταξη αφορά: τα υποπροϊόντα της διαδικασίας οινοποίησης (οινολάσπη και στέμφυλα) (άρθρο 35)· τον οίνο που παράγεται από σταφύλια διπλής χρήσης (επιτραπέζια σταφύλια και οινοποιήσιμα σταφύλια) (άρθρο 36)· τον επιτραπέζιο οίνο (άρθρο 39).
The compulsory distillation of: - by-products of the vinification process (lees and marc) (art 35); - wine produced from grapes for dual purposes (table grapes and vine grapes) (art 36); - table wine (art 39).
Εάν η συνολική παραγωγή επιτραπέζιου οίνου υπερβεί για διάστημα 16 μηνών την ποσότητα της κατανάλωσης στην Κοινότητα, οι αμπελουργοί υποχρεούνται να διαθέσουν ένα μέρος της εσοδείας για απόσταξη.
If the total production of table wine has exceeded the EC consumption over 16 months, winegrowers are obliged to take part of the harvest to the distillery.
Εάν το πλεόνασμα του επιτραπέζιου οίνου στην αγορά είναι λιγότερο κατά 10% από τη μέση ετήσια κατανάλωση επιτραπέζιου οίνου, η τιμή αγοράς του οίνου που παραδίδεται για απόσταξη είναι ίση με το 50% της τιμής
If the surplus of table wine on the market is smaller than 10% of the average yearly consumption of table wine, the wine will fetch 50% of the guide price
προσανατολισμού του επιτραπέζιου οίνου.
on distillation.
Την περίοδο 1986/87 η τιμή αυτή ανερχόταν ακόμα στο 40% της τιμής προσανατολσμού, αλλά στη συνέχεια παρουσίαζε συνεχή πτώση, με αποτέλεσμα να ανέλθει την περίοδο 1990/91 μόλις στο 7,5% της τιμής προσανατολισμού.
If the surplus is larger than this quantity, a lower buying-in price will be paid on distillation for the quantity exceeding it In 1986/87 this still amounted to 40% of the guide price, but this will be further lowered in the coming years to 15% of the guide price in 1990/91.
Η προαιρετική απόσταξη οίνου παραγματοποιείται μέσω: της προληπτικής απόσταξης (άρθρο 33).
- preventive distillation (art 33).
Ποσοστό 13% κατ'ανώτατο όριο της εσοδείας του αμπελουργού είναι δυνατόν να διατεθεί για εθελοντική απόσταξη με το 65% της τιμής προσανατολισμού.
A maximum of 13% of the wine-growers' harvests can be distilled voluntarily at 65% of the guide price.
Η ενίσχυση της αρχής ότι οι κοινοτικές παρεμβάσεις πρέπει να εγγυώνται μία τιμή για τους επιτραπέζιους οίνους που να ανέρχεται τουλάχιστον στο 82% της τιμής προσανατολισμού.
The strengthening of the principle that the EC interventions must guarantee a price for table wines of at least 82% of the guide price.
Με τη θέσπιση της υποχρεωτικής απόσταξης το 1984, το μέτρο αυτό μετατράπηκε σε στήριξη της απόσταξης, για ανώτατη ποσότητα 4 εκατομμυρίων εκατολίτρων, της χορήγησης ενίσχυσης για την απόσταξη (άρθρο 41).
With the installation of compulsory distillation in 1984 this measure was transformed into support distillation, up to a maximum of 4 million hL
της εγγύησης "αισίου τέλους" (άρθρο 42).
- support distillation (art 41).
Με το μέτρο αυτό παρέχεται στους αμπελουργούς που αποθεματοποιούν οίνο με κοινοτική ενίσχυση για 9 μήνες η εγγύηση μιας καλής τιμής.
If the situation on the wine market requires so, it can be decided to take a maximum of 6.2 million hi of table wine off the market for a guaranteed minimum price of 82% of the guide price. - garantie de bonne fin (art 42). Winegrowers storing wine with EC support for nine months were guaranteed a good price by this measure.
Η τιμή αγοράς αυτών των οίνων για απόσταξη ανέρχεται στο 90% της τιμής προσανατολισμού για τους λευκούς οίνους και στο 91,5% για τους ερυθρούς οίνους.
The buying-in price of distillation of these wines is 90% of the guide price for white wines and 91.5% for red wines.
Αυτή η εγγυημένη τιμή καταργήθηκε την περίοδο 1990/91.
In 1990/91 this guaranteed measure will be cancelled.