natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ασθένεια: ο κλάδος αυτός περιλαμβάνει τις παροχές που έχουν σκοπό να αντισταθμιστεί συνολικά ή εν μέρει η απώλεια εισοδήματος που οφείλεται στη διακοπή της επαγγελματικής δραστηριότητας, τα ποσά που αντιστοιχούν στη συνολική ή μερική κάλυψη των δαπανών ιατρικής περίθαλψης, τις δαπάνες παροχής υπηρεσιών δημόσιας υγείας, εφόσον αφορούν παροχή ιατρικής περίθαλψης ή επιστροφή εξόδων περίθαλψης και διάφορες άλλες μορφές κοινωνικής πρόνοιας που έχουν σχέση με την ασθένεια.
Sickness: comprising allowances intended as full or partial compensation for the loss of income resulting from stopping work; payments covering all or part of the cost of medical care; expenditure on public health services, insofar as it relates to reimbursement of costs or provision of medical care; other forms of social assistance relating to sickness.
Αναπηρία - ανικανότητα προς εργασία: εννοείται η ανικανότητα για άσκηση οποιασδήποτε επαγγελματικής δραστηριότητας στον προβλεπόμενο βαθμό ή για κανονική κοινωνική ζωή, είτε μόνιμα είτε για παρατεταμένη χρονική περίοδο.
Invalidity/disability: meaning the inability to engage in any work to a prescribed extent or to lead a normal social life, either permanently or for a prolonged period, and covering invalidity and disability pensions; remuneration paid to the disabled when they engage in work adapted to their handicap in sheltered workshops; medical care specifically granted to invalids or the disabled because of their condition; expenditure on functional, occupational and social rehabilitation; other forms of social assistance.
Επαγγελματικά ατυχήματα και ασθένειες: περιλαμβάνονται οι συντάξεις, τα επιδόματα, οι αποζημιώσεις και οι άλλες χρηματικές παροχές που χορηγούνται στα θύματα, η ειδική ιατρική περίθαλψη, οι δαπάνες λειτουργικής, επαγγελματικής επαναπροσαρμογής και οι άλλες μορφές κοινωνικής βοήθειας προς τα θύματα.
Occupational accidents and diseases: covering pensions, allowances, compensation payments and other cash benefits granted to those affected; specific medical care; expenditure on functional, occupational and social rehabilitation, and other forms of social assistance for those affected.
Γήρας: περιλαμβάνονται οι συντάξεις που χορηγούνται στα άτομα ορισμένης ηλικίας καθώς καιτα έξοδα παραμονής σε γηροκομεία και οίκους ευγηρίας και οι συντάξεις σε περίπτωση πρόωρης συνταξιοδότησης.
Old age: covering pensions paid to those who have reached a certain age as well as the cost of accommodation in nursing and old-people's homes and early retirement pensions.
Επιζώντες: το ενδεχόμενο αυτό αφορά το θάνατο συζύγου ή συγγενούς που συνέβαλε, ενόσω ζούσε, στο εισόδημα της οικογένειας και περιλαμβάνει τις συντάξεις και τις αποζημιώσεις που καταβάλλονται στους επιζώντες ως συγγενείς του θανόντος, τις συντάξεις που εξακολουθούν να καταβάλλονται στον πλησιέστερο συγγενή, τις συντάξεις επιζώντων και τα επιδόματα θανάτου και κηδείας.
Survivors: the death of a spouse or parent who when alive contributed to the income of the household and covering pensions and allowances paid to surviving relatives, pensions reverting to next-of-kin and death grants and funeral expenses.
Μητρότητα: περιλαμβάνονται όλες οι παροχές που χορηγούνται κατά την εγκυμοσύνη, τον τοκετό ή την υιοθέτηση παιδιού, οι αποζημιώσεις για απώλεια του επαγγελματικού εισοδήματος, τα ειδικά επιδόματα που χορηγούνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή μετά τον τοκετό, οι δαπάνες ιατρικής περίθαλψης προς τη μητέρα και το παιδί, καθώς και άλλες μορφές κοινωνικής βοήθειας προς τις μέλλουσες μητέρες ή τις λεχώνες.
Maternity: covering all cash benefits paid during pregnancy and on the birth or adoption of a child; allowances to offset the loss of earned income, special allowances paid during pregnancy or after childbirth, expenditure on medical care for mothers and children, other forms of social assistance given to expectant mothers or mothers of newborn children.
Οικογένεια: περιλαμβάνονται όλες οι παροχές σε χρήμα που χορηγούνται για συντηρούμενα τέκνα και, εφόσον προβλέπεται από τη νομοθεσία, για άλλα μέλη της οικογένειας, οι παροχές σε είδος υπό μορφή διατροφής, ενδυμάτων, διακοπών ή στεγαστικής πρόνοιας, οι δαπάνες που πραγματοποιούνται στον τομέα του οικογενειακού προγραμματισμού και άλλες μορφές κοινωνικής βοήθειας υπέρ των παιδιιόν και της οικογένειας.
Family: covering all cash benefits granted for dependent children or, where the legislation provides, for other members of the family; benefits in kind in the form of food, clothing, holiday accommodation and household assistance; expenditure on family planning and other forms of social assistance for children and the family.
Ανεργία: περιλαμβάνονται τα επιδόματα ολικής ή μερικής ανεργίας, οι μισθοί που καταβάλλονται για περιστασιακές και προσωρινές εργασίες που διοργανώνονται από τις δημόσιες διοικητικές υπηρεσίες, στο μέτρο που οι μισθοί αυτοί αντικαθιστούν επίδομα ανεργίας, καθώς και άλλες δαπάνες κοινωνικής βοήθειας προς τα άτομα χωρίς απασχόληση.
Unemployment: covering benefits for partial or complete unemployment; wages and salaries paid for occasional and temporary work organised by public authorities, insofar as these replace unemployment benefits, and other expenditure on social assistance to the unemployed.
Τοποθέτηση, επαγγελματικός προσανατολισμός και μετεγκατάσταση: περιλαμβάνονται τα έξοδα διαχείρισης των γραφείων τοποθέτησης ή επαγγελματικού προσανατολισμού, τα επιδόματα μετακόμισης και η επιστροφή των εξόδων εγκατάστασης υπέρ των ανέργων οι οποίοι αποδέχθηκαν να μετακομίσουν και να εργαστούν σε άλλη περιοχή, τα ποσά που αντισταθμίζουν την απώλεια μισθού λόγω μη απασχόλησης η οποία οφείλεται σε παρακολούθηση επαγγελματικής κατάρτισης.
Placement, vocational guidance and resettlement: covering administrative costs incurred by placement or vocational guidance offices; removal and installation allowances for the unemployed who have agreed to move house and work in another area; payments compensating for loss of earnings due to absence from work because of receiving vocational training.
Στέγη: περιλαμβάνονται τα ποσά που καταβάλλονται υπέρ ορισμένων κατηγοριών οικογενειών (κυρίως εκείνων με μέτρια εισοδήματα) και έχουν στόχο να ελαφρύνουν τα έξοδα στέγασης τους.
Housing: covering payments made on behalf of certain categories of household — in particular, those with limited income — in order to help pay for accommodation.
Διάφορα: περιλαμβάνονται οι παροχές οι οποίες, είτε αφορούν άλλες παροχές εκτός από εκείνες καλύπτονται από τους προαναφερθέντες κλάδους, είτε αφορούν ταυτόχρονα πολλούς κλάδους: βοήθειες υπέρ απόρων, δαπάνες για την καταπολέμηση της φτώχειας, δαπάνες που αφορούν τους νέους και τα παιδιά που έχουν διαπράξει ποινικά αδικήματα (επανένταξη κλπ), παροχές υπέρ των θυμάτων πολέμου ή φυσικών καταστροφών κλπ.
Miscellaneous: benefits which either relate to areas other than those covered by the above functions or cover a number of functions simultaneously: assistance for the destitute, expenditure on combating poverty, expenditure directed at children and juvenile delinquents (reintegration, etc.), benefits for victims of war or natural disasters, and so on.
Κεφάλαιο 3 - Of < κοινωνική προστασία και η χρηματοδότηση τους Πίνακας 2 Κατανομή των κοινωνικών παροχών ανά κλάδο, 1991 (%)
Division of social benefits by function, 1991 (%)
Αναπηρία ανικανότητα
Sickness Invalidity, disability
Σύνολο
Old­age pensions
Μέση σύνταξη γήρατος σε σχέση με το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ, 1980 και 1991
Average oldage pension in relation to GDP per head, 1980 and 1991
% του κατά κεφαλή ΑΕγχΠ
% GDP per head
GR 1989, E12 Αοτάθμιστος μέσος όρος κάθε κράτους μέλους παρατηρούνται με το πέρασμα του χρόνου σε ένα κράτος μέλος είναι δυνατόν να αναλυθούν, εάν απομο­νωθούν οι κύριοι παράγοντες που επηρεάζουν τις δαπάνες για τις πα­ροχές (πίνακας 3).
The differences between Member States and the trends over time within countries can be analysed by distin­guishing the main factors influencing outlays on benefits (Table 3). So far as old­age pensions are concerned, it is of interest to distinguish between demographic factors (old people as a proportion of total population), the extent of old­age protection (those in receipt of an old­age pension) and the level of this protection (the average value of old­age pensions).
Όσον αφορά τις συντάξεις γήρατος, είναι ενδιαφέρον να γίνει η διάκριση μεταξύ των δημο­γραφικών παραγόντων (οι ηλικιωμέ­νοι ως ποσοστό του συνολικού πληθυ­σμού), την έκταση της προστασίας των ηλικιωμένων (πόσοι είναι εκεί­νοι που λαμβάνουν σύνταξη γήρα-
Unfortu­nately, in practice, while there are some data on the number of pensions received, there are none on the num­ber of people receiving them. In general, those in retirement receive several different types of pension, and there is a lack of information on
χρηματοδότηση τους
Chapter 3 - Social protection expenditure and its financing
Συντάξεις γήρατος (% του ΑΕγχΠ)
Factors explaining expenditure or oldage pensions population multiplied by the average pension (defined as total expenditure on pensions divided by the popula­tion of retirement age) in relation to GDP per head.
Πληθυσμός ηλικίας 65 ετών και άνω (% του συνόλου)
Population aged 65 and over (% total)
Οι συντάξεις γήρατος ως ποσοστό του ΑΕγχΠ αυξήθηκαν από το 1980 έως το 1991 σε όλα τα κράτη μέλη της Κοινό­τητας, με εξαίρεση την Ιρλανδία και τη Γερμανία, όπου οι δαπάνες αυτές μειώθηκαν.
Oldage pensions relative to GDP in­creased between 1980 and 1991 in all Member States except Ireland and Germany where expenditure de­clined.
Το 1991, τις υψηλότερες δαπάνες είχαν η Ιταλία, με 11,5% του ΑΕγχΠ, και η Δανία και η Γαλλία με περισσότερο από 10% του ΑΕγχΠ.
In 1991, expenditure was highest in Italy, where it was 11.5% of GDP, and in Denmark and France, where it was over 10% of GDP.
Στις τρεις αυτές χώρες οι δαπάνες ήταν περίπου διπλάσιες απ'ό,τι οτην Ιρλαν­δία (5%), οτην Πορτογαλία (5,5%) και στην Ισπανία (6,3%), τις χώρες δηλαδή με τις χαμηλότερες δαπάνες.
In these three countries, spending was around twice as high as in Ireland (5% of GDP), Portugal (5.5%) and Spain (6.4%), the countries where expenditure was lowest.
Η παρακάτω ανάλυση είναι η μονα­δική που μπορούμε να έχουμε, η οποία είναι ωστόσο διαφωτιστική:
Expenditure on oldage pensions relative to GDP is therefore given by the proportion of old people in the
Οι δημογραφικοί παράγοντες εξη­γούν ελάχιστες από τις διαφορές αυ­τές.
Between 1980 and 1991, the aver­age pension declined slightly in relation to GDP per head in Spain and markedly in Ireland.
Παροχές νεργίαςα
Factors explaining expenditure on unemployment benefits
Ποσοστό ανεργίας
Activity rate (%)
Μέσο ποσοστό παροχών ανεργίας
Unemployment benefits (% GDP)
Πληθυσμός 15-64 (% του συνόλου)
Population 15-64 (% total)
% του ΑΕγχΠ)
Average unemployment benefit (% GDP
Δαπάνες και έσοδα της κοινωνικής προστασίας 1980-1991, Λουξεμβούργο 1993 Δημογραφικά σταστιστικά στοιχεία, Λουξεμβούργο 1992 Έρευνα εργατικού δυναμικού: αποτελέσματα, Λουξεμβούργο 1992
Source: Social protec Hon expenditure and receipts 1980--1991, Luxembourg 1993; Demographic statistics, Luxembourg 1992; Labour Force Survey: results, Luxembourg, 1992 the age structure of the popula­tion: the proportion of total of working age (15-64 years) (ΡΟΡ15-64/ΡΟΡ);
Οι παροχές ανεργίας ι παροχές ανεργίας (ΠΑΝ) ως
Unemployment benefits utlays on unemployment benefits (UNB) in relation to
Έμεινε σταθερή σε γενικές γραμμές στη Γερμανία και τη Δανία, ενώ αυξήθηκε στα άλλα κράτη μέλη, και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, την Ιτα­λία και τη Γαλλία.
O many and Denmark and rose in the other Member States, especially in Greece, Italy and France.
Για το σύνολο της Κοινότητας, ο (αστάθμιστος) μέσος όρος αυξήθηκε από 56% του κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ το 1980 σε 61% το 1991.
For the Community as a whole, the (unweighted) average rose from 56% of GDP per head in 1980 to 61% in 1991.
Εντούτοις, οι ανισότητες μετα­ξύ των κρατών μελών αυξήθηκαν κα­τά την ίδια περίοδο (ο συντελεστής διακύμανσης αυξήθηκε από 0,15 σε 0,20).
However, dif­ferences between Member States widened over the same period (the coefficient of variation rising from 0.15 to 0.20).
το ποσοστό ανεργίας, που είναι ο αριθμός ανέργων ως ποσοστό του όντως ενεργού πληθυσμού (ΑΝΕΡ/ΕΝΕΡΠΛΗΘ),
GDP can be analysed in a similar way by distinguishing the following fac­tors (Table 4): the activity rate: active popula­tion as a proportion of the population of working age (POPACT/POP 15-64) (the ac­tivity rate is affected by both cultural, particularly in the case
Κεφάλαιο 3-Οι δαπάνες για την κοινωνική προστασία και η χρηματοδότηση τους ενώ έφθανε το 3,5% στη Δανία και την Ισπανία.
Chapter 3 - Social protection expenditure and its financing of women, and economic factors — the rate tending to increase as economic conditions improve); protection for the unemployed, which differs widely across the Com­munity (Graph 5).
- το μέσο επίπεδο προστασίας των ανέργων, το οποίο είναι ο μέσος όρος των παροχών που λαμβάνει κάθε άνεργος, σε σχέση με το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ.
Total unemployment benefits in rela­tion to GDP vary widely between Member States. In 1991, they amounted to less than 0.5% of GDP in Greece, Italy, Luxembourg and Portugal, around 1% in Germany and the UK, 1.5% in France, over 2% in Belgium, Ireland and the Nether­lands and as much as 3.5% in Den­mark and Spain.
Προκύπτει, συνεπώς, η ακόλουθη σχέση:
• the average level of protection for the unemployed: the average benefit received by each person unemployed in relation to GDP per head.
ΑΝΕΡ Χ ΕΝΕΡΠΛΗΘ
These in combination give the following identity:
ΙΙΛΝ/ΑΝΕΡ ΑΕγχΠ / ΠΛΗΘ ρούμε να διακρίνουμε σαφώς τους δύο αυτούς παράγοντες.
The average level of protection can be further decomposed into two fac­tors — the proportion of the unem­ployed receiving benefit and the average value of the benefit received.
Εντούτοις, μπορο.υμε να χωρίσουμε χονδρικά τις χώρες σε τρεις κατηγορίες: εκεί­νες που παρέχουν καλή προστασία σε μικρό αριθμό ανέργων (Ελλάδα, Πορτογαλία και Ισπανία), εκείνες που προβλέπουν παροχές για τους περισσότερους από τους ανέργους, αλλά σε χαμηλότερο επίπεδο σε σχέ­ση με το προηγούμενο εισόδημα (Βέλγιο, Δανία, Γερμανία και Ιρλαν­δία) και εκείνες που βρίσκονται κά­που ανάμεσα στις δύο παραπάνω κα­τηγορίες.
Unfortunately, given the data avail­able, these two factors cannot be clearly distinguished. Nevertheless, countries can be grouped broadly into those giving good protection to a small number of unemployed (Greece, Portugal and Spain), those providing benefits for most of the unemployed but at lower rate relative to former income (Belgium, Den­mark, Germany and Ireland) and those falling somewhere between the two.
Ωστόσο, οι δαπάνες έχουν άμεση σχέση με το μέσο επίπεδο προστα­σίας των ανέργων, το οποίο παρου­σιάζει μεγάλες διαφορές μεταξύ των κοινοτικών χωρών (σχήμα 5).
In some cases, the low level of ex­penditure is due to a low rate of unemployment (Germany and Luxembourg), while countries with the highest expenditure are those with high unemployment (Ireland and Spain) or, in the case of Den­mark, a high rate of activity and, therefore, relatively large numbers of unemployed in relation to popula­tion. However, expenditure is also closely related to the average level of
Δυστυχώς, με βάση τα στοιχεία που διαθέτουμε δεν μπο-
Average unemployment benefit in relation to GDP per head, 1980 and 1991
Οι δαπάνες για τις παροχές ανεργίας αυξήθηκαν ως ποσοστό του ΑΕγχΠ οτην πλειονότητα των κρατών μελών.
Expenditure on unemployment benefits increased relative to GDP in most Member States.
Παρέμειναν, ωστόσο, σχεδόν αμετά­βλητες στη Γερμανία, οτην Ελλάδα, στην Ιταλία και στην Πορτογαλία, ε­νώ μειώθηκαν αισθητά στο Ηνωμένο Βασίλειο.
In Germany, Greece, Italy and Portugal, however, it remained broadly unchanged, while in the UK it declined substan­tially.
Σε ορισμένες μάλιστα περι­πτώσεις (Ιρλανδία, Λουξεμβούργο και Ηνωμένο Βασίλειο) η μείωση ή­ταν πολύ αισθητή.
The increase in unemployment in all Member States except Belgium and Portugal was the main reason for the increase that occurred, the aver­age value of unemployment benefits falling in all Member States except France, the Netherlands and Portugal — in some cases (Ireland, Luxem­bourg and the UK) substantially.
Σε ολόκληρη την Κοινότητα, οι παροχές ανεργίας μειώθηκαν κατά μέσο όρο (αστάθμιοτο) από 53% του κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ το 1980 σε 42% το 1991, ενώ ταυτόχρονα αυξήθηκαν σημαντικά οι διαφορές μεταξύ των κρατών μελών (ο συντελεστής διακύμανσης αυξή­θηκε από 0,45 σε 0,57).
Over the Community as a whole, the (unweighted) average of unemploy­ment benefit fell from 53% of GDP per head in 1980 to 42% in 1991, while at the same time the difference between Member States widened significantly (the coefficient of vari­ation rising from 0.45 to 0.57).
Τα οικογενειακά επιδόματα
Factors explaining expenditure on family allowances
Οικογενειακά επιδόματα (% του ΑΕγχΠ)
Family allowances
Βέλγιο
Population under 20 (% total)
Ο κογενειακά επιδόματα είναι
Family allowances (% GDP)
Μια ομάδα χωρών, αποτελούμενη από την Ισπανία, την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιτα­λία, διέθεσε λιγότερο από το 1% του ΑΕγχΠ το 1991 για τα οικογενειακά επιδόματα.
Spending relative to GDP fell be tween 1980 and 1991 in most Member States and increased only in Denmark, Ireland, Luxembourg and Portugal.
Χρηματοδότηση: η απαρχή της σύγκλισης α μέσα χρηματοδότησης της κοι­ διαφέρουν
The fall that occurred can largely be explained by the decline in the number of young people under 20 in proportion to total population, which was some 10-20% over the 1980s.
Τ νωνικής προστασίας
Financing: the beginnings of convergence
κεφαλήν ΑΕγχΠ στη Δανία, ενώ ή­ταν κάτω από 0,5% του ΑΕγχΠ στην Ισπανία (σχήμα 6), δηλαδή 30 προς 1.
In 1991, the average family allow ance per person under 20 amounted to over 12% of GDP per head in Denmark, but to under 0.5% of GDP in Spain (Graph 6) — a difference of 30 to 1.
Το ποσοστό αυτό είναι μικρό στη Γαλλία
The ratio of average family allowances to GDP
Το 1991, το μέσο οικογενειακό επί­δομα ανά άτομο ηλικίας κάτω των 20 ετών υπερέβαινε το 12% του κατά
'he means of financing social protection differ widely be- per head fell between 1980 and 1991 in seven Member States — Belgium, France, Germany, Greece, Italy, the Netherlands and Spain — and increased in five, the overall difference between Member States widening (the coefficient of variation rising from 0.51 in 1980 to 0.57 in 1991).
Μέσο οικογενειακό επίδομα σε σχέση με το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ, 1980 και 1991
Average family allowance in relation to GDP per head, 1980 and 1991
15 και οτην Ελλάδα (20% ή λιγότερο των συνολικών εσόδων το 1991), κα­θώς και στις Κάτω Χώρες, το Βέλγιο και τη Γερμανία (25% ή λιγότερο), ενώ είναι σημαντικό στην Ιρλανδία (60%) και στη Δανία (81%).
12 tween Member States, especially as regards the importance of contribu­tions from government, whether cen­tral or local, which come from taxation. The latter are small in France and Greece (20% or less of total receipts in 1991), as well as in the Netherlands, Belgium and Ger­many (25% or less) and large in Ire­land (60%) and Denmark (81%).
GR 1989, E12 Αστάθμιστος μέσος όρος κάθε κράτους μέλους
GR 1989, E12 unweighted average of each Member State
Διαπιστώνονται, ωστόσο, σημεία σύ­γκλισης (σχήμα 7).
Structure of social protection receipts, 1980 and 1991
D Προστατευόμενα
D Taxes and other
Β Εργοδότες % του συνόλου
There is, however, some sign of con­vergence (Graph 7).
D Φόροι και άλλα άτομα
1 Protected persons
Αριστερή ράβδος 1980, δεξιά ράβδος 1991
Left bar 1980, right bar 1991
Μικτές ή καθαρές παροχές;
Gross or net benefits?
Η στρέβλωση που προκαλούν στις συγκρίσεις οι φόροι επί των παροχών
The distorting effect on comparisons of taxes on benefits
Για την ακριβή σύγκριση των δαπανών κοινωνικής προστασίας πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι σε ορισμένα κράτη μέλη στις παροχές επιβάλλετςι φόρος εισοδήματος και/ή γίνονται κρατήσεις για κοινωνικές εισφορές.
Any rigorous comparison of social protection expenditure should take account of the fact that in some Member States benefits are subject to income tax and/or deductions for social contributions.
Εφόσον η κατάσταση στο θέμα αυτό διαφέρει ανάλογα με το κράτος μέλος, είναι δυνατόν να αλλοιωθούν τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τις συγκρίσεις μεταξύ χωρών σε κάποια δεδομένη χρονική στιγμή.
Since the situation varies from one country to another, this affects comparisons at any given point in time.
Επίσης, οι αλλαγές που πραγματοποιούνται σε κάθε κράτος μέλος όσον αφορά τη φορολόγηση των παροχών ή τις κρατήσεις κοινωνικών εισφορών ενδέχεται να στρεβλώνουν τη χρονική εξέλιξη των τάσεων.
Equally, changes made in individual Member States on taxing benefits or deducting social contributions can distort trends over time.
Για να διορθωθεί το σφάλμα αυτό, το ιδανικό θα ήταν να υπολογίζονται οι καθαρές παροχές, αφού αφαιρεθούν οι φόροι ή οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης.
To correct for this, benefits should ideally be calculated in net terms, after deduction of tax or social security contributions.
Πρέπει, συνεπώς, να αρκεστούμε σε συνοπτικότερες πληροφορίες σχετικά με το θέμα αυτό.
Unfortunately, the information needed to do this is not at present available in most Member States, so more summary information must suffice.
Στον πίνακα 6 φαίνεται με ποιο τρόπο αντιμετωπίζονταν από φορολογική άποψη οι παροχές κοινωνικής ασφάλισης στα διάφορα κράτη μέλη την 1η Ιουλίου 1992.
Table 6 indicates the tax treatment of social security benefits in Member States as at 1 July 1992.
Συνολικά, φαίνεται ότι οι μακροπρόθεσμες παροχές (συντάξεις γήρατος ή αναπηρίας) θεωρούνται τις περισσότερες φορές φορολογητέο εισόδημα, σε αντίθεση με τις βραχυπρό­θεσμες παροχές.
Overall, it appears that longterm benefits (old-age or invalidity pensions) tend to be regarded as taxable income more than short-term benefits.
Στην πραγματικότητα όμως, η ύπαρξη ειδικών κανόνων φορολόγησης (Βέλγιο) ή φορολογικών απαλλαγών (Γερμανία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία) οδηγεί στη νόθευση της διάκρισης αυτής.
However, in practice, the existence of specific tax rules (in Belgium) or tax exemptions (in Germany, Greece, Portugal and Spain) means that this distinction is not clear-cut.
Ο πίνακας 7 δείχνει ότι η πρακτική της αφαίρεσης εισφορών για την κοινωνική ασφάλιση από τις παροχές είναι πολύ λιγότερο διαδεδομένη.
Table 7 indicates that the practice of deducting social contributions from benefits is much less widespread.
Σε ορισμένα κράτη μέλη (Δανία, Ιρλανδία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ηνωμένο Βασίλειο) δεν αφαιρούνται εισφορές από τις παροχές.
In some Member States — Denmark, Ireland, Italy, Portugal and the UK — no contributions are deducted from benefits.
Στα άλλα κράτη μέλη ορισμένες παροχές υπόκεινται σε κρατήσεις εισφορών για ασφάλιση ασθενείας, οι οποίες είναι, και πάλι, τις περισσότερες φορές μακροπρόθεσμες (συντάξεις γήρατος και αναπηρίας) απ' ό,τι βραχυπρόθεσμες παροχές (ασθενείας και ανεργίας).
In the others, some benefits are subject to health insurance contributions — which again are more often longterm (old-age and invalidity pensions) than short-term benefits (sickness and unemployment).
Σε ποια επίπεδα κινούνται οι κρατήσεις αυτές επί των παροχών; Σύμφωνα με μελέτη που εκπόνησε η στατιστική υπηρεσία των Κάτω Χωρών, το σύνολο των άμεσων φόρων και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης αποτελούσε πάνω από το 20% των κοινωνικών παροχών που λαμβάνονται ετησίως από τα νοικοκυριά, δηλαδή 5% περίπου του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.
How important are these taxes on benefits? According to estimates produced by the Netherlands Statistical Office, total direct taxes and social contributions amounted to over 20% of the social benefits received by households each year — or to around 5% of GDP.
'Ετσι, το καθαρό συνολικό ποσό των δαπανών κοινωνικής ασφάλισης στις Κάτω Χώρες αποτελούσε όχι το 32% του ΑΕγχΠ του 1991, όπως δείχνουν οι στατιστικές ΕΣΣΚΟΠ (σχήμα 1), αλλά το 27%.
The total net expenditure on social protection in the Netherlands, therefore, represented not 32% of GDP in 1991, as shown in the ESSPROS statistics (Graph 1), but 27%.
Πρόκειται ενδεχομένως για ακραία περίπτωση.
This is probably an extreme case.