natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συλλογή 1984, σ. 1891
However, it did not do so.
Με διάταξη της 6ης Δεκεμβρίου 1982, το Arbeits­ gericht (δικαστήριο εργατικών διαφορών) του
One of the main reasons for this seems to have been that the pre sent case, which was to be decided on the same day, concerned an almost similar factual situation, but involved a horizontal relationship between a private employer and an employee.
Hamm υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα ερω­
To give two different answers to practically identical situations would have been rather difficult.
Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών — τήματα για την έκδοση προδικαστικής απόφασης
On the other hand, to hold that directives were horizontally directly effective was not what the ECJ wanted either (see Case 1 52/84 — Marshall).
Πρόσβαση σε απασχόληση σύμφωνα με το άρθρο 1 77 της Συνθήκης:
Therefore, the ECJ's solution — in both cases — to impose on the national courts a duty to interpret national law in conformity with Com munity law can be characterized as ingenious.
(Οδηγία του Συμβουλίου 76/207/ΕΟΚ, της
(a) where the female applicant discriminated against is the best qualified of all the candi dates, whether male or female, or
1 ) Συνάγεται από τις διατάξεις της οδηγίας του
(b) also where, even though there was discri mination in the selection procedure, in the result a better qualified male candidate was appointed?
Συμβουλίου 76/207/ΕΟΚ, της 9ης Φεβρουα­ ρίου 1976, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών,
(5) If questions 1, 2, 3, or 4 are answered in the af firmative, are Articles 1, 2, and 3 of Directive No 76/207/EEC directly applicable in the Member States?
2) Εάν στο πρώτο ερώτημα δοθεί κατ' αρχήν να αναγνωρισθεί ότι δεν προσλήφθηκαν αποκλει­ καταφατική απάντηση: στικά και μόνο εξαιτίας του φύλου τους.
Although the questions referred to the Court in the present case are worded in a slightly different manner than those of the previous case (Case 14/83 — von Colson), they are essentially the same.
μιτών περί επιλογής κριτηρίων, περισσότε-
The reasoning and answers given by the Court in the present case are identical to those set out in the previous case mentioned above.
Πρέπει εν προκειμένω να γίνει διαφοροποί­ λιγότερα προσόντα από τον υποψήφιο που ηση σύμφωνα με τα ερωτήματα 2 α), β) και γ); προτιμήθηκε, αλλά είναι βέβαιο ότι ο ερ­ γοδότης είχε εκ των προτέρων αποκλείσει
In the course of the proceedings before that court, he requested primarily that the proceedings be stayed and that certain questions on the interpreta­tion of Directive 76/207 should be referred to the Court of Justice.
Γερμανίας; και γ) το κρίσιμο στοιχείο είναι η αξιολόγηση του υποψηφίου: Υπόκειται πλήρως η αξιο­
By an order of 9 August 1 983, the Landessozialger­icht (Higher Social Court) Hamburg referred two questions to the Court for a preliminary ruling under Article 1 77 of the EEC Treaty:
4) Αν στο ερώτημα 1 δοθεί καταρχήν καταφα­ ψουν συγκεκριμένες έννομες συνέπειες ή κυρώσεις τική απάντηση: σε περίπτωση που παραβιάζεται η αρχή της ίσης
On 1 August 1979, Mr Hofmann submitted to the Barmer Ersatzkasse, a claim for payment, during the period of maternity leave provided for by Paragraph 8a of the Mutterschutzgesetz, of an allowance pur­suant to the combined provisions of Paragraph 13 thereof and Paragraph 200(4) of the Reichsversicher­ungsordnung (German Insurance Regulation).
Σε περίπτωση κατά την οποία, μεταξύ περισ­ μεταχείρισης κατά την πρόσβαση σε απασχόληση.
Barmer Ersatzkasse refused Mr Hofmann's request, and his appeal against that refusal was also unsuc­cessful.
Από τη διάταξη αυτή συνάγεται
The Court started its reasoning by analysing Articles 1, 2, and 5 of Directive 76/207, and subsequently con-
Στα μέτρα αυτά μπορούν να περιλαμβά­ τελεσματικής μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερι­ νονται, για παράδειγμα, διατάξεις που να υπο­ κό δίκαιο.
Case-law of the European Court of Justice ment that they shall, as an alternative, allow such leave to be granted to fathers, even where the parents so decide.
Το Δικαστήριο, απαντώντας στα ερωτήματα που
According to the ECJ, Article 2(3) of Directive 76/207 on Equal Treatment should be interpreted wi­dely.
Το Δικαστήριο δεν απάντησε στα ερωτήματα 2, του είχαν υποβληθεί, αποφάνθηκε ότι:
This provision, which contains an exception to the principle of equal treatment, leaves the Member States free as to the protection of women in con­nection with pregnancy and maternity.
3 και 4, δεδομένου ότι είχαν υποβληθεί μόνο για την περίπτωση που ο εργοδότης θα είχε υπο­
Contrary to the stricter opinion of the Commission, the ECJ held that the Member States are free to decide that 'mater­nity' leave is to be granted only to women.
« 11 Η οδηγία 76/207/ΕΟΚ δεν επιβάλλει ως χρέωση να προσλάβει τον υποψήφιο που υπέστη κύρωση για τις διακρίσεις λόγω φύλου κατά διάκριση.
The ECJ's interpretation of this exception to the principle of equal treatment is not surprising, taking into ac­count its judgment in Cases 163/82 — Commission ν Italy (Article 2 3)) and 1 65/82 — Commission ν UK (Article 2 (2)).
την πρόσβαση σε απασχόληση την υποχρέωση του εργοδότη που είναι υπαίτιος για τη διά­
eluded that it was designed to implement the princi­ple of equal treatment for men and women as regards, inter alia, 'working conditions', with a view to at­taining the social policy aims of the EEC Treaty and not to settle questions concerned with the organization of the family, or to alter the division of responsibility between parents.
Με το πέμπτο ερώτημα το Arbeitsgericht ρωτούσε κριση να συνάψει σύμβαση εργασίας με τον ουσιαστικά αν, σε περίπτωση διάκρισης, μπορεί υποψήφιο που την υπέστη.
The Court further added, with particular reference to Article 2(3), that by reserving to Member States the right to retain, or introduce provisions which were intended to protect women in connection with 'pregnancy and maternity', the Dir­ective recognized the legitimacy, in terms of the princi­ple of equal treatment, of protecting a woman's need in two respects: the protection of (a) her biologi­cal condition during pregnancy and thereafter until such time as her physiological and mental functions have returned to normal after childbirth and (b) the special relationship between a woman and her child over the period which follows pregnancy and child­birth, by preventing that relationship from being dis­turbed by the multiple burdens which would result from the simultaneous pursuit of employment.
Όσον αφορά τις κυρώσεις για ενδεχόμενες το έκτο δε ερώτημα αν οι ζημιούμενοι μπορούν διακρίσεις, η οδηγία δεν περιέχει καμία ανεπι­ να επικαλούνται την οδηγία, όπως αυτή πρέπει να φύλακτη και σαφή υποχρέωση την οποία, σε ερμηνεύεται, ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
Furthermore, the Court pointed out that the Direc­tive left Member States with a discretion as to the so­cial measures which they adopted in order to guar­antee, within the framework laid down by the Directive, the protection of women in connection with pregnancy and maternity and to offset the disad­vantages which women, by comparison with men, suffer with regard to the maintanance of their jobs.
31 Η οδηγία 76/20 7/ΕΟΚ αφήνει βέβαια ελεύ­ δικη προστασία και, επιπλέον, να έχει για τον εργο­ θερα τα κράτη μέλη, προκειμένου να επιβά­ δότη πράγματι αποτρεπτικό αποτέλεσμα.
Articles 1, 2 and 5(1 ) of the Council Directive 76/207 of 9 February 1976 on the implementa­tion of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion and working conditions must be interpreted as meaning that a Member State may, after the protective period has expired, grant to mothers a period of mater­nity leave which the State encourages them to take by the payment of an allowance.
αποζημίωση αυτή πρέπει, εν πάση περι­
Handbook on equal treatment for men and women in the European Community
Κατ' επιστροφή μόνο των εξόδων για την υπο­ αυτό τον τρόπο, το ΔΕΚ παρέκαμψε το ζήτημα του βολή της αίτησης πρόσληψης.
Case 23/83 which a civil servant was employed; that article made the payment of contributions, which in principle was the responsibility of the civil servant, incumbent upon the public authority.
Η παρούσα υπόθεση αφορά την εκτέλεση της οδηγίας 76/207, περί της ίσης μεταχείρισης, και ει­ δικότερα τις κυρώσεις για την παραβίαση των διατάξεων της.
Before 1972, if the amounts paid by the pub­lic authority exceeded that maximum limit, the surplus (called 'over-compensation') was paid back by the collector of taxes, not to the public authority which paid it, but to the civil servants concerned.
Η ίδια η οδηγία δεν προβλέπει συγκεκριμένες κυρώσεις.
Obvious­ly, that payment was financially advantageous for them.
0 γερμανός νομοθέτης είχε εφαρμόσει την οδηγία μέσω του άρθρου 611α του γερμανικού αστικού κώδικα (BGB).
The plaintiffs in the main proceedings were all women employed as civil servants. They were mar­ried and their husbands were also employed in the civil service.
Κατά συνέπεια, τα πρόσωπα που είχαν τύχει άνισης με­ ταχείρισης δικαιούνταν απλώς την απόδοση των δαπανών στις οποίες είχαν προβεί για την υποβολή της αίτησης υποψηφιότητας τους (π.χ. γραμμα­ τόσημα).
Civil servants were covered by two sets of pension rules: the Algemene Ouderdomswet (General Law on Old-Age Insurance Law— 'The Old-Age Law') and the Algemene Weduwen en Wezenwet (Wi­dows and Orphans General Insurance Law — 'the Widows and Orphans Law'), establishing a general pension scheme for persons residing in the Nether­lands, and secondly the Algemene Burgerlijke Pen­sioenwet (General Civil Pensions Law), laying down pension arrangements for civil servants.
Στο πλαίσιο αυτό, σημαντικό φαίνεται ότι ήταν, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της γερμα­ νικής κυβέρνησης στην προφορική διαδικασία, το γεγονός ότι το άρθρο 611α του BGB δεν περιό­ ριζε το δικαίωμα προς αποζημίωση, αλλά απλώς αποτελούσε την ειδική νομική βάση για την απο­ ζημίωση αυτή.
Those provisions together had created an administra­tive system under which the various public authori­ties kept one another informed about the separate payment of contributions for the same civil servant or married couple.
Στη διάθεση όσων θίγονταν από την παραβίαση της οδηγίας 76/207 υπήρχαν επίσης
Once the maximum amount of con­tributions had been paid in respect of employment in one place, no further contributions were paid in re­spect of employment elsewhere.
10 Απριλίου 1984 αποζημίωσης 1 2 000 γερμανικών μάρκων και, τελείως επικουρικά, την καταβολή αποζημίωσης
Case-law of the European Court of Justice public service exceed the maximum amounts of contributions due, the contributions are primarily paid by the husband's employer while the wife's employer continues to transfer contributions only in so far as the maximum amount of contribu tions due is not exceeded?
Πραγματικά περιστατικά ζημίωση, τα πραγματικά περιστατικά της πα­ ρούσας υπόθεσης ομοιάζουν πολύ με εκείνα της
The plaintiffs in the main proceedings made applica tions to the Ambtenarengerecht (civil servants' tri bunal), in Amsterdam, Arnhem, 's-Hertogenbosch, and Utrecht, contending that the 'compensation' and 'over-compensation' were considered as 'pay' within the meaning of Article 119 of the EEC Treaty and that, consequently, the abolition of the pay ment of 'over-compensation' was contrary to that article as it largely affected contributions payable in re spect of married female civil servants.
Στις 24 Ιανουαρίου 1981, η επιχείρηση Deu­ προηγούμενης (υπόθεση 14/83, von Colson).
Their applications were dismissed at first instance and they appealed to the Centrale Raad van Beroep (Court of last instance in social security matters) Utrecht.
tsche Tradax GmbH (στο εξής: Tradax) δημοσίευσε στην εφημερίδα «Die Welt» μικρή αγγελία για την
Under the system described above a civil servant whose husband was also a civil servant had the same net disposable salary as a male civil servant doing the same work but the latter's gross salary was higher than hers.
Με διάταξη της 5ης Ιουλίου 1982, το Arbeitsge­ προς τη σταδιοδρομία διευθυντή».
By order of 20 January 1983, the Centrale Raad van Beroep, Utrecht, submitted two questions to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty:
richt (δικαστήριο εργατικών διαφορών) του Αμ­ βούργου υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα σύμφωνα με το άρθρο
(1) Must the term 'pay' appearing in Article 11 9 of the EEC Treaty be construed as including the 'compensation' or, in certain cases, the amount referred to as 'the over-compensation' which the employing public authority used to pay to the tax authorities in excess of the maximum contri butions due under the Algemene Ouderdomswet and the Algemene Weduwen en Wezenwet but which now no longer need be transferred by such authority?
177 της Συνθήκης ΕΟΚ: αυτή με επιστολή της 28ης Ιανουαρίου 1981.
That was also the case if the amounts in question were immediately deducted by the em ployer and paid to a pension fund on behalf of the em ployee.
Με επιστολή της 3ης Φεβρουαρίου 1981, ο διευ­ θυντής της Tradax της επέστρεψε τα έγγραφα
The Court concluded by saying that the prin ciple that men and women should receive equal pay for equal work, as laid down in Article 119, had not therefore been complied with in so far as those other advantages linked to the salary and determined by the gross salary were not the same for male civil servants and for female civil servants whose husbands were also civil servants.
Από την επιστολή της παράγραφος 2, και 2, παράγραφοι 1 και 3,
Based on these arguments, the Court held that:
της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση
(2) If the answer to the first question is in the affirmative, must Article 119 of the Treaty be con strued as meaning that the system applying in the Netherlands based on the Wet Gemeenschappelijke Bepalingen Overheidspensioenwetten must be regarded as being contrary to the principle that men and women should receive equal pay for equal work laid down in Article 119 because, under that system, in those cases in which the joint contributions due under the Algemene Ouderdomswet and the Algemene Weduwen en Wezenwet for a married couple employed in the
2) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο από άποψη προσόντων άνδρας υποψή­ πρώτο ερώτημα φιος; α) αυτό ισχύει μόνο εφόσον η υποψήφια σε
2. a husband and wife are treated as one person, the contributions being calculated on the basis of their combined salaries, subject once again to the upper limit,
3) Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στα ερω­ διατυπώθηκαν κάπως διαφορετικά από τα ερω­ τήματα 1, 2 α) και 2 β), από την αρχή της τήματα της προηγούμενης υπόθεσης(υπόθεση ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών,
where husband and wife are both civil servants, the authority employing the husband is primarily responsible for paying the contributions and the authority employing the wife is required to pay the contributions only in so far as the upper limit is not reached by the contributions paid on behalf of the husband, is incompatible with the principle laid down in Article 119 of the EEC Treaty that men and women should receive equal pay for equal work, in so far as the resultant differences between the gross salary of a female civil servant whose husband is also a civil servant and the gross salary of a male civil servant directly affect the calculation of other benefits dependent on salary, such as severance pay, unemployment benefit, family allowances and loan facilities.
Παρ' όλα αυτά, τάξεις που ισχύουν στην Ομοσπονδιακή δεν απάντησε κατ' αυτό τον τρόπο. Ένας από τους
In this case, the EG adopted the same approach towards employers' contributions to the financing of statutory social security schemes as in Case 69/80 — Worringham.
4) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο δότη και εργαζομένου.
The amounts contributed to these schemes do not constitute 'pay' in the sense of Art. 119.
Θα ήταν μάλλον δύσκολο τρίτο ερώτημα: να δοθούν δύο διαφορετικές απαντήσεις σε ουσια­ α) αυτό ισχύει μόνο εφόσον η υποψήφια σε στικά πανομοιότυπες περιπτώσεις.
However, as they are included in the calculation of the employees' gross pay, they do fall within the scope of that article in so far as they directly determine the calculation of other advantages linked to their salaries.
Εξάλλου, το βάρος της οποίας έγινε η διάκριση έχει τα
In other words, the EG looked at the effect of the scheme on the employee.
ΔΕΚ δεν επιθυμούσε να υποστηρίξει ότι οι οδηγίες περισσότερα προσόντα από όλους τους είχαν οριζόντιο άμεσο αποτέλεσμα (βλέπε υποψήφιους και τις υποψήφιες ή υπόθεση 1 52/84, Marshall).
Had the EG consi dered the legal nature of these schemes, the contribu tions would have fallen outside the scope of Art. 119, taking into account its ruling in Case 80/70 — Defrenne II.
Κατά συνέπεια, η
As far as schemes which affect net in come are concerned, see Case 192/85 — Newstead.
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων λύση που υιοθέτησε το ΔΕΚ —και στις δύο περι­ πτώσεις— να επιβάλει την υποχρέωση στα εθνικά δικαστήρια να ερμηνεύουν το εθνικό δίκαιο λαμ­ βάνοντας ως γνώμονα το κοινοτικό μπορεί να χα­ ρακτηρισθεί ως ιδιοφυής.
The Commission considered that the Danish legisla­tion did not fulfil all the obligations resulting from the Directive 75/117 inasmuch as, on the one hand, it required employers to pay men and women the same salary exclusively for the same work but not for work to which equal value was attributed, and, on the other hand, it did not provide for any means of redress enabling workers wronged by the failure to apply the principle of equal pay for work of equal value to pursue their claims.
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα μησε επίσης. Η αγωγή που ασκήθηκε ενώπιον
Handbook on equal treatment for men and women in the European Community the persons concerned a clear and precise under standing of their rights and obligations and would en able the courts to ensure that those rights and obli gations were observed.
ERSATZKASSE πτικό ότι, κατά το γράμμα του άρθρου 8α του νό­ μου περί κοινωνικής προστασίας της μητέρας και
According to the Court, it appeared that the wording of the Danish law did not fulfil those conditions inasmuch as it set out the principle of equal pay without speaking of work of equal value, thus restricting the scope of the principle.
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης: σύμφωνα με τη βούληση του νομοθέτη, μόνο η
Therefore, the fact that during the preparatory work which led to the adoption of Directive 75/117 the Danish Government entered a declaration in the Council minutes to the effect that 'Denmark was of the view that the expression "same work" could continue to be used in the context of Danish labour law' was con sidered to be irrelevant.
12 Ιουλίου 1984 μητέρα είχε δικαίωμα άδειας μητρότητας. Κατά το Sozialgericht, ηθελημένα ο νομοθέτης δεν θέ­
In view of this, the Court re called that it had consistently held that such unilateral declarations could not be relied upon for the inter pretation of Community measures, since the objective scope of rules laid down by the common institu tions could not be modified by reservations or objec tions which Member States had made at the time the rules were being formulated.
Συλλογή 1984, σ.
On those grounds, the Court:
1 ) Αντιβαίνει στα άρθρα 1, 2 και 5, παράγρα­
Orders the Kingdom of Denmark to pay the costs.
Η απόφαση του ΔΕΚ νθηκε ότι:
Date of judgment: 21 May 1985.
Το Δικαστήριο άρχισε το συλλογισμό του αναλύ­
Failure to transpose Directive No 75/117 into national law as required, with regard to remun­eration in the public service.
Το Δικα­ τητας της οποίας τη χορήγηση ευνοεί το κράτος στήριο πρόσθεσε κατόπιν ότι, ιδιαίτερα ως προς το με την καταβολή επιδόματος.
On 13 August 1980, the Federal Republic of Ger­many adopted a law on the equal treatment of men and women in the work place, the Arbeitsrecht­liches EG-Anpasssungsgesetz (Law aligning labour legislation with Community law).
«την εγκυμοσύνη και τη μητρότητα», αναγνωρί­ ζει τη νομιμότητα της προστασίας των αναγκών της γυναίκας, σε σχέση με την αρχή της ισότητας,
On the basis of Article 169 of the EEC Treaty, on 9 November 1983, the Federal Republic of Germany was alleged to have failed to fulfil its obligation under the EEC Treaty. The Commission formulated five com­plaints which could be summarized as follows:
Σχόλια από δύο απόψεις: την προστασία, αφενός, της βιο­ λογικής κατάστασης της γυναίκας κατά τη διάρ­
Failure to transpose Directive No 76/207 into national law, as required, with regard to em­ployment relationships in the public service;
Κατά την κρίση του ΔΕΚ, το άρθρο 2, παράγρα­ κεια της εγκυμοσύνης της και μετά από αυτή, μέχρι φος 3, της οδηγίας 76/207 περί ίσης μεταχείρισης, το χρονικό σημείο όπου οι φυσιολογικές και ψυχι­ πρέπει να ερμηνεύεται ευρέως.
As for the first complaint, in the Commission's view, Directive 76/207 was applicable to the public service as well. Article 3(1 ), which referred to 'all jobs or posts, whatever the sector or branch of activity', made this clear.
Αντίθετα προς της εγκυμοσύνης και του τοκετού, αποτρέποντας την αυστηρότερη γνώμη της Επιτροπής, το ΔΕΚ τη διατάραξη των σχέσεων αυτών από τη υποστήριξε ότι τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να
Moreover, said the Court, the Basic Law affirmed the equality of men and women before the law, and the express exclusion of all discrimination on grounds of sex and the guarantee of equal access to employment in the public service for all German nationals, in provisions that were intended to be dir­ectly applicable, constituted, in conjunction with the existing system of judicial remedies, including the possibility of instituting proceedings before the
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα αποφασίζουν αν η άδεια «μητρότητας» πρέπει να χορηγείται μόνο στις γυναίκες.
Therefore, concluded the Court, the object of that Directive had already been achieved in the Federal Republic of Germany as regards employment in the public service at the time when the Directive entered into force, with the result that no further legislative provisions were required for its implementation.
Η ερμηνεία αυτή της εξαίρεσης από την αρχή της ίσης μεταχείρισης, εκ μέρους του ΔΕΚ, δεν εκπλήσσει εάν ληφθούν υπόψη οι αποφάσεις του επί των υποθέσεων
The second charge, which referred to the failure to apply the principle of equal treatment to the indepen dent professions, was denied by the Federal Republic of Germany on the grounds that the relevant provi sions of the Basic Law constituted an adequate safeguard against sex discrimination in this case as well.
1 63/82, Επιτροπή κατά Ιταλίας (άρθρο 2, παρά­ γραφος 3) και 1 65/82, Επιτροπή κατά Ηνωμέ­ νου Βασιλείου (άρθρο 2, παράγραφος Τι.
For the Federal Republic, Article 2(2) of Direc tive 76/207 did not contain any indication which suggested that Member States were obliged to deter mine exhaustively by way of legislation the excep tions permitted by that provision.
AAW· ως αντιστάθμισμα όμως δεν ήταν αναγκα­
Case-law of the European Court of Justice
Υπόθεση 23/83 σμένος, ενώ βρισκόταν ακόμα σε ενεργό υπηρεσία, να καταβάλλει εισφορές βάσει των δύο αυτών
The Federal Republic refuted the charge on the ground that, since offers of employment merely preceded access to employ ment, they did not come within the scope of the Direc tive.
DIRECTIE VAN HET ACADEMISCH ρές καταβάλλονταν από την αρχή στην οποία ερ­
ed to the nature of the activity carried on, in accor dance with the provisions of Article 2(3).
ZIEKENHUIS BIJ DE UNIVERSITEIT γαζόταν ο δημόσιος υπάλληλος.
The Court pointed out that the purpose of paragraph 2 of Article 2 was not to oblige but to permit Member States to exclude certain occupational activities from the field of application of the Directive.
VAN AMSTERDAM και λοιπών επέβαλε στη δημόσια αρχή την υποχρέωση να καταβάλλει τις εισφορές τις οποίες όφειλε κατ'
However, Article 9(2) of the Directive provided for supervision in two stages, name ly a periodic assessment by the Member States themselves of the justification for maintaining excep tions to the principle of equal treatment, and su pervision by the Commission based on the notification of the results of that assessment.