natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η σημερινή κατάσταση: ξένοι, διαμένοντες, ή πολίτες της Ευρώπης
The current situation: foreigners, residents or European citizens?
Περίπου 5 εκατομμύρια πολίτες της Κοινότητας ζουν σε κοινοτική χώρα της οποίας δεν είναι υπήκοοι.
Approximately five million Community citizens live in a member country of which they are not nationals.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι πολίτες αυτοί· δεν συμμετέχουν στην πολιτική ζωή του τόπου διαμονής τους, ούτε και στα θέματα τοπικής αυτοδιοί­κησης.
For the majority, this affects their participation in political life, even at local level.
Αντίθετα, οι πολίτες τεσσάρων κρατών μελών μπορούν να πάρουν μέρος στις δημοτικές εκλογές του τόπου καταγωγής τους: οι Ισπανοί μπορούν να ψηφίσουν επί τόπου, αλλά και με εξουσιοδότηση ή με αλληλογραφία, οι Γάλλοι επί τόπου ή με εξουσιοδότηση, ενώ οι Έλληνες και οι Ιταλοί μόνον επί τόπου, πράγμα που, λαμβανομένων υπόψη των αποστάσεων, περιορίζει την πραγματική άσκηση του δικαιώματος αυτού.
Citizens of four Member States can participate in local elections in their district of origin: Spaniards may do so in person, by proxy or by postal vote; the French in person or by proxy; Greeks and Italians may do so only by returning home to vote — which, given the geographical restrictions, limits the effective exercise of the voting right.
Π Το δικαίωμα ψήφου για την ανάδειξη των δημοτικών αρχών του τόπου διαμονής συνήθως δεν χορηγείται σε όσους θεωρούνται ξένοι.
□ The right to vote for local government in one's area of residence is the one most often refused to people considered as foreigners.
Το σύνταγμα του Βελγίου, της Γερμανίας, της Ελλάδας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και του Λουξεμβούργου αποκλείει την ψήφο των εγκατεστημένων στις χώρες αυτές, που δεν είναι υπήκοοι.
In Belgium, Germany, Greece, France, Italy and Luxembourg the constitution reserves political rights for nationals and excludes the vote for other residents.
Το σύνταγμα της Ισπανίας το επιτρέπει, καθώς και της Πορτογαλίας, αλλά μόνο με την προϋπόθεση της αμοιβαιότητας, και μόνο για τους υπηκόους των πορτογαλόφωνων χωρών.
The constitution in Spain allows it on condition of reciprocity; this is also the case in Portugal, but only for nationals of Portuguese-speaking countries.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι πολίτες της Ιπλανδίας και της Βρετανικής Κοινοπολιτείας — δηλαδή η μεγάλη πλειοψηφία των ξένων που διαμένουν στη χώρα αυτή — μπορούν να πάρουν μέρος στις τοπικές εκλογές.
In the United Kingdom, Irish and Commonwealth citizens, who make up the great majority of foreign residents, can participate in local elections.
Απομένουν τρεις χώρες της Κοινότητας — η Ιρλανδία, η Δανία (από το 1981) και οι Κάτω Χώρες (από το 1983) — στις οποίες όλοι οι ξένοι, δηλαδή και οι μη Ευρωπαίοι, έχουν δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές.
In the remaining three Community countries — Ireland, Denmark (since 1981) and the Netherlands (since 1983) — all foreigners, even non-Europeans, have the right to vote in local elections.
Ας αναφέρουμε ότι στη Δανία υπήρξε ανάμεσα στο 1977 και 1981 μεταβατική περίοδος, κατά την οποία το δικαίωμα αυτό αναγνωριζόταν μόνο στους υπηκόους των σκανδιναβικών χωρών.
In Denmark, an intermediate stage occurred between 1977 and 1981 when this right was given only to nationals of the other Nordic States.
'Ετσι, στα περισσότερα κράτη μέλη, το κριτήριο για την άσκηση του δικαιώματος ψήφου, έστω και στις δημοτικές εκλογές, εξακολουθεί να είναι η υπηκοότητα, ενώ από λίγα κράτη μέλη εφαρμόζεται το κριτήριο της διαμονής.
For many Member States, therefore, the criterion for the right to vote, even in local elections, remains that of nationality, while other States give priority to the idea of residence.
Κατά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το κριτήριο της διαμονής είναι καταλληλότερο για τον καθορισμό του τόπου ψηφοφορίας κατά τις δημοτικές εκλογές στην Κοινότητα, σε σχέση με το κριτήριο της υπηκοότητας.
The European Commission believes that the criterion of residence is better suited to determining, within the Community, the place where people should vote at local level.
Η πραγματική συμμετοχή στη ζωή μιας κοινότητας — που είναι η εστία της δημοκρατικής ζωής, συχνά από την εποχή του Μεσαίωνα — είναι αποτέλεσμα της καθημερινής ζωής, η οποία εξαρτάται από τις αποφάσεις των εκλεγμένων οργάνων του τόπου διαμονής.
Real membership of a municipality — the focus of democratic life since the Middle Ages in many places — seems in effect to be determined by everyday life, which is itself dependent on the decisions of the council elected in the area of residence.
Αυτό ισχύει μεταξύ άλλων για τη μόρφωση των παιδιών, τη χωροταξική και οικιστική πολιτική της κοινότητας ή για την τοπική φορολογία, στην οποία υπόκεινται όλοι οι εγκατεστημένοι, όποια κι αν είναι η εθνικότητα τους.
This applies to the education of children, local and town planning, and the local taxation to which all residents, whatever their nationality, are subject. In addition, the integration of nationals from other Member States into the economic and social life of the host country is made easier if they are given the same rights as nationals.
Όμως, η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο δίνουν το δικαίωμα ψήφου μόνο στους πολίτες τους που είναι εγκατεστημένοι σ' αυτές, ενώ το δίνουν επίσης και σε μερικούς ξένους (τους Ιρλανδούς στην περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου, τους υπηκόους όλων των άλλων κοινοτικών χωρών στην περίπτωση της Ιρλανδίας).
However, Ireland and the United Kingdom reserve this right for their own citizens residing within the national territory while also giving it to foreigners (Irish nationals in the case of the United Kingdom, nationals from all Community countries in the case of Ireland).
Μετά απ' αυτό, το Βέλγιο πήρε μια αξιοσημείωτη πρωτοβουλία: χορηγεί το δικαίωμα ψήφου στους πολίτες της Κοινό­τητας που είναι εγκατεστημένοι σ' αυτό, εφόσον η νομοθεσία των χωρών καταγωγής τους δεν τους επιτρέπει να ψηφίσουν για κάποιο δικό τους συνδυασμό.
Belgium has taken a remarkable initiative in according the right to vote to Community citizens resident in Belgium provided their national legislation does not allow them to vote in their country of origin.
Η αποδοχή ενιαίας εκλογικής διαδικασίας στις ευρωεκλογές θα ρύθμιζε τις διαφορές αυτές για όλα τα κράτη μέλη και για όλους τους ευρωπαίους πολίτες.
The adoption of a unified procedure for the European elections should enable these differences between nationality and place of residence to be settled, for all Member States and all European citizens.
Όμως, το σχέδιο που παρουσίασε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 1982. το οποίο προέβλεπε την ισχύ του δικαιώματος του εκλέγειν στη χώρα καταγωγής και του δικαιώματος του εκλέγεσθαι στη χώρα διαμονής, δεν εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Υπουργών της Κοινότητας.
However, the European Parliament's 1982 proposal, which would provide the right to vote in the country of origin and the right to be elected in the country of residence, has not been able to win acceptance by the Community's Council of Ministers.
Από τους δέκα ξένους που διαμένουν σε χώρες της Κοινότητας, μόνον τέσσερις κατάγονται από άλλο κράτος μέλος.
Of every 10 foreigners residing in a Community country, only four come from another Member State.
Απ' αυτούς, το 85% διαμένει στη Γερμανία, το Βέλγιο, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Of the latter group, 85 % live in Belgium, Germany, France and the United Kingdom.
Μόνο σε τέσσερις κοινοτικές χώρες — το Βέλγιο, την Ισπανία, την Ιρλανδία και το Λουξεμβούργο — οι ξένοι που είναι υπήκοοι άλλων κρατών μελών είναι περισσότεροι από τους ξένους που προέρχονται από τρίτες χώρες.
In only four member countries - Belgium, Spain, Ireland and Luxembourg - are nationals from other Member States more numerous than nationals from third countries.
II σημασία των διαφόρων αυτών ομάδων, σε σχέση με το συνολικό πληθυσμό, αποτελεί προφανώς παράγοντα που πρέπει να εξετασθεί (βλέπε τον πίνακα).
The relative importance of these different groups in relation to the total population is clearly a factor for consideration (see diagram).
Όταν οι ομάδες αυτές αποτελούν σημαντικό τμήμα του πληθυσμού, η χορήγηση του δικαιώμα­τος ψήφου μπορεί να προσκρούσει σε φόβους για την ανατροπή των υφιστάμενων πολιτικών ισορροπιών.
When the proportion is relatively high, the granting of the right to vote may come up against resistance due to the fear of upsetting the existing political equilibrium.
[ Ι Σε επτά χώρες της Κοινότητας, η χορήγηση του δικαιώματος ψήφου στις δημοτικές εκλογές, στους πολίτες που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη, δεν θέτει καν τέτοια προβλήματα.
Ü In seven Community countries, however, the granting of voting rights in local elections to citizens from other Member States should hardly pose such a problem.
Ας υπενθυμίσουμε καταρχήν ότι το θέμα έχει ήδη ρυθμιστεί από τρεις χώρες: τη Δανία, την Ιρλανδία και τις Κάτω Χώρες, που χορήγησαν το δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές σε όλους τους ξένους, πολίτες ή όχι της Κοινότητας.
First of all, the question is already settled for three countries: Denmark, Ireland and the Netherlands have given the right to vote in local elections to all foreigners, whether they are Community citizens or not.
Στη Δανία, οι ξένοι αποτελούν το 2% περίπου του συνολικού πληθυσμού, και υποδιαιρούνται σε τέσσερα μέρη που είναι ουσιαστικά ισοδύναμα: πολίτες άλλων χωρών της Κοινότητας, πολίτες σκανδιναβικών χωρών, υπήκοοι άλλων ευρωπαϊκών χωρών (Γιουγκοσλαβία.
The foreign population in Denmark (approximately 2 % of the total population) can be divided into four generally equal groups: citizens of other Community countries, citizens of other Nordic countries, nationals of other European States such as Turkey and Yugoslavia, and people from other parts of the world.
Τουρκία...) και τέλος προερχόμενοι από τα άλλα μέρη του κόσμου.
Seven per cent of the population of Ireland is 'foreign', but 80 % of this group are British nationals, mostly of Irish extraction.
Τέλος, στις Κάτω Χώρες το 4% των διαμενόντων είναι ξένοι, από τους οποίους το ένα τρίτο προέρχεται από άλλα κράτη μέλη.
In the Netherlands, 4 % of the population are foreign residents, of whom one-third come from other member countries.
Το ένα τρίτο του συνόλου των ξένων διαμένουν στις μεγάλες πόλεις ('Αμστερνταμ, Ρότερνταμ, Χάγη και Ουτρέχτη).
The principal cities (Amsterdam, Rotterdam, The Hague and Utrecht) have approximately one-third of the overall number of foreigners.
Οι ξένοι αποτελούν περίπου το 10% του συνολικού πληθυσμού του Ρότερνταμ, το 14%, στο Άμστερνταμ, ενώ το ποσοστό τους είναι πολύ μεγαλύτερο σε μερικές περιφερειακές κοινότητες.
They account for 10 % of the total population in Rotterdam, 14 % in Amsterdam and a much greater percentage in some peripheral municipalities. Nonetheless, the extension of the right to vote has caused hardly any problems.
Η επέκταση του δικαιώματος ψήφου στη χώρα αυτή δεν δημιούργησε κανένα πρόβλημα.
In four other Community countries, the total number of foreigners is less than 1 % of the overall population. This is the case for Spain, Greece, Italy and Portugal.
Οι αριθμοί αφορούν τη χώρα διαμονής:
Citizens of Community Member States resident in a Member State other than their own
Συνολικός αριθμός σε χιλιάδες
Total number in thousands
Ποσοστό % οτο σύνολο του πληθυσμού
As % of the overall population f i l l i
Στις χώρες αυτές, προφανώς δεν απειλείται οποιαδήποτε πολιτική ισορροπία.
□ There remain four Community countries where the number of foreigners is relatively large and where the problem of voting rights arouses more passions.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως και στις Κάτω Χώρες, οι ξένοι αντιστοιχούν στο 4% του πληθυσμού, και απ' αυτούς το ένα τρίτο έχει κοινοτική καταγωγή (ιδίως Ιρλανδοί).
• Like the Netherlands, the United Kingdom has only 4 % of foreigners in its population; one­third come from within the Community (particularly from Ireland).
Πάντως τα επίσημα στοιχεία δεν είναι αρκετά ακριβή για να γίνει σύγκριση, ακόμη δε περισσότερο αφού πολλοί από τους ξένους που προέρχονται από την Κοινοπολιτεία έχουν βρετανική υπηκοότητα.
The official figures are not sufficiently precise to allow a detailed comparison, particularly as many Commonwealth immigrants possess British nationality.
Οι υπήκοοι όμως της Κοινοπολιτείας και της Ιρλανδίας έχουν ήδη δικαίωμα ψήφου, ενώ η επέκταση του δικαιώματος στους πολίτες της Κοινότητας θα αφορούσε μόνο κάτι παραπάνω από 100 000 άτομα.
However, Commonwealth and Irish nationals already benefit from the right to vote, so an extension of this right to other Community citizens would involve little more than 100 000 persons.
Η Γερμανία έχει πάνω από 7% ξένους, από τους οποίους το ένα τρίτο προέρχεται από την υπόλοιπη Κοινότητα (ιδίως Ιταλοί, Έλληνες, Ισπανοί.
Seven per cent of the German population are foreigners, of whom one­third come from within the Community (mainly Italians, Greeks, Spanish, Portuguese and Dutch).
Πορτογάλοι και Ιρλανδοί). Οι ξένοι αυτοί είναι σχεδόν ισοκατανεμημένοι σε όλη τη χώρα, και δύσκολα θα μπορούσαν να επηρεάσουν αποφασιστικά το εκλογικό αποτέλεσμα.
This immigration is sufficiently spread out geogra­phically so that it is difficult to imagine it affecting electoral results.
Πράγματι, σε τοπικό επίπεδο, οι υπήκοοι της Κοινό­τητας σπάνια ξεπερνούν το 5% του πληθυσμού.
At local level the number of Community nationals rarely amounts to 5 % of the population.
Εξαιρούνται μόνο μερικές μεγάλες πόλεις (Frankfurt am Main, Stuttgart), μερικές κοντινές σ' αυτές κοινότητες (Offenbach, Mannheim, Ludwigshafen), ή μερικές παραμεθόριες πόλεις (Krefeld, Saarbrücken), ή τέλος κάποια νέα βιομηχανική πόλη όπου εργάζονται κοινοτικοί υπήκοοι (π.χ. Wolfsburg).
The only exceptions are some large cities (Frankfurt, Stuttgart), some neighbouring municipalities (Offenbach, Mannheim, Ludwigshafen) or border ones (Krefeld, Saarbrücken), and one or two new towns industria­lized with the help of Community migrants (Wolfsburg).
Στη Γαλλία το 7% περίπου του πληθυσμού είναι ξένοι.
In France, 7 % of the population are foreigners.
Απ' αυτούς, λίγο πάνω από το 40% προέρχεται από άλλες χώρες της Κοινότητας, και ιδίως την Πορτογαλία (20%), και κατόπιν την Ιταλία και την Ισπανία (με ποσοστό περίπου 10% για καθεμία).
Of these, a little more than 40 % come from other Community countries, particularly from Portugal (20 %), and from Italy and Spain (approximately 10 % each).
Οι ξένοι είναι συγκεντρωμένοι στις μεγάλες πόλεις.
The foreigners are concentrated in the major urban areas.
Στην περιοχή του Παρισιού οι υπήκοοι άλλων κρατών μελών της Κοινότητας ξεπερνούν ελαφρά το 5% του συνολικού πληθυσμού (με μεγαλύτερο ποσοστό το 10% στον Ιο, 2ο και 8ο τομέα του Παρισιού), στις ευρύτερες περιοχές των πόλεων Λυόν, Τουλούζης και ιδίως Γκρενόμπλ και Κλερμόν-Φεράν ξεπερνούν το 7%, όπως επίσης και σε παραμεθόριες περιοχές με ανθρακωρυχεία και χαλυβουργίες (Thionville, Forbach).
In the Paris region, nationals from other Member States account for slightly more than 5 % of the overall population (peaking to approximately 10 % in the 1st, 2nd and 8th districts of Paris); in the conurbations of Lyons, Toulouse and, in particular, Grenoble and Clermont­Ferrand they account for more than 7 %·, there are also concentrations in several traditional coal and steel border areas such as Thionville, Forbach, etc.
Τα ποσοστά αυτά μπορεί να είναι μεγαλύ­τερα σε ορισμένες κοινότητες στην περιφέρεια των μεγάλων πόλεων.
The percentages may be higher in certain munici­palities peripheral to the big conurbations.
Στο Βέλγιο οι ξένοι αντιπροσωπεύουν το 9%, από τους οποίους τα δύο τρίτα προέρχονται από την Κοινότητα.
In Belgium, 9 % of the population are foreigners and two­thirds of these come from within the Community.
Ανάμεσα τους, πρώτοι είναι οι Ιταλοί (32% του συνόλου των ξένων) και ακολουθούν οι Γάλλοι (12%), οι Ολλανδοί (7,5%) και οι Ισπανοί (6,6,%).
The Italians lead this group with 32 % of all foreigners, followed by the French (12 %), the Dutch (7,5 %) and the Spanish (6,6 %).
Ο ξένος πληθυσμός συγκεντρώνεται κυρίως στο Νότο της χώρας, στη Βαλλονία, καθώς και στην περιοχή των Βρυξελλών, όπου οι ξένοι είναι πάνω από το ένα τέταρτο του πληθυσμού.
The foreign population is mostly concentrated in the south of the country (Wallonia) and in the Brussels region, where more than a quarter are foreign.
Τα εννέα δέκατα απ' αυτούς προέρχονται από τα άλλα κράτη μέλη: 56% από το Νότο της Κοινότητας (ιδίως Πορτογα­λία και Ιταλία), 30% από τις γειτονικές χώρες (Γαλλία, Γερμανία και Βέλγιο).
countries, with 56 % from the south of the Community (particularly from Portugal and Italy) and 30 % from neighbouring countries (France, Germany and Belgium).
Η πρόταση της Επιτροπής δεν είναι σε καμιά περίπτωση βιαστική ή απερίσκεπτη, αλλά αποτελεί την προσωρινή κατάληξη εκτεταμένης μελέτης και πολλών προσπα­θειών.
Far from being a hasty or ill-considered initiative, the Commission's proposal is the result of a long process and much deliberation.
Π Η ιδέα ξεκίνησε από τη δεκαετία του '70.
Its origin can be traced to a declaration by the Heads of State or Government of the Community Member States.
Ξεκίνησε από τη δήλωση των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, μετά από τη συνάντηση τους στο Παρίσι, το Δεκέμβριο του 1974, όπου αποφάσισαν να μελετήσουν «τη δυνατότητα χορήγησης στους πολίτες των κρατών μελών ειδικών δικαιωμάτων, σαν μέλη της Κοινότητας».
Meeting in Paris in December 1974, they decided to have the possibility studied of 'conferring on the citizens of Member States special rights as members of the Community'.
Στη βάση αυτή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέτει, με έκθεση της του Ιουλίου 1975. το πρόβλημα του δικαιώματος ψήφου στις δημοτικές εκλογές.
On that basis, a European Commission report of July 1975 posed the question of the right to vote in local elections.
Το Νοέμβριο του 1977 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με έκθεση και ψήφισμα του. κάλεσε την Επιτροπή να επεξεργασθεί τις προτάσεις της.
In November 1977, a European Parliament report and resolution called on the Commission to draw up proposals.
Τον Οκτώβριο του 1978, το θέμα συζητήθηκε σε συζήτηση στρογγυλής τραπέζης, που διοργάνωσε το Κοινοβούλιο στη Φλωρεντία.
The issue was again discussed in October 1978, on the occasion of a round table organized by the Parliament in Florence.
Εντούτοις, οι εργασίες που άρχισαν το 1976 και το 1979 στο Συμβούλιο των Υπουργών, με βάση νέα έκθεση της Επιτροπής, δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν το στάδιο των προσχεδίων.
However, the work undertaken by the Council of Ministers between 1976 and 1979 on the basis of a new Commission report did not get beyond the stage of successive draft proposals.
Οι αντιρρήσεις ί\ταν πολλές, πολιτικές και νομικές.
The political and legal objections were numerous.
'Αλλοι αντιδρούν στο ξεκίνημα διαδικασίας αναθεώρησης του συντάγματος, άλλοι διερωτώνται για την αρμοδιότητα της Κοινότητας, για την ερμηνεία της Συνθήκης της Ρώμης, για τη φύση του νομικού μέσου που θα εγκριθεί.
Some were reluctant to embark on a process of constitutional change, others raised questions about the competence of the Community, the interpretation of the Treaty of Rome and some of its articles, and the type of legal instrument to be adopted.
Π Στη δεκαετία του '80 αρχίζει η υλοποίηση.
The European Parliament decided in July 1980 to draw up a new report, which was adopted in June 1983.
Τον Ιούλιο του 1980. το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε την επεξεργασία νέας έκθεσης, που εγκρίθηκε τον Ιούνιο του 1983.
In June of the following year, the European Council meeting at Fontainebleau asked an ad hoc committee, presided over by Mr Adonnino, to consider measures to strengthen the identity and image of the Community among its citizens and throughout the world.
Ένα χρόνο αργότερα, τον Ιούνιο του 1984, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Fontainebleau επιφορτίζει ad hoc επιτροπή με πρόεδρο τον Adonino, να εξετάσει τα μέτρα που θα ενισχύσουν την εικόνα της Ευρώπης στους πολίτες και στον κόσμο.
In a report approved by the Heads of State or Government in June 1985, the committee particularly recommended the resumption of discussions on the right to vote in local elections.
Σε έκθεση που ενέκριναν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων τον Ιούνιο του 1985, η επιτροπή συνιστά ιδίως την επανάληψη των συζητήσεων για την ψήφο στις δημοτικές εκλογές.
The Danish government unsuccessfully put forward proposals on this matter in October 1985.
Η δανική κυβέρνηση κάνει τον Οκτώβριο του 1985 σχετικές προτάσεις, χωρίς επιτυχία.
In November 1985, the European Parliament reiterated the importance it attached to the issue, and the European Commission confirmed its intention to submit a new report.
Το Νοέμβριο του 1985. το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπενθυμίζει τη σημασία του θέματος, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβεβαιώνει την πρόθεση της να του υποβάλει νέα έκθεση, που είναι έτοιμη τον Οκτώβριο του 1986.
This document, presented in October 1986, was the first comprehensive study to examine the question from all angles: political, legal, demographic and cultural.
Ήταν το υποχρεωτικό σημείο διέλευσης για την επεξεργασία πρότασης με νομοθετικό χαρακτήρα.
It was the necessary starting point for the drawing up of a legislative proposal.
Μετά την έγκριση νέου κοινοβουλευτικού ψηφίσματος το Δεκέμβριο του 1987. η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο πρόταση οδηγίας τον Ιούνιο του 1988, η οποία, εκτός από τη γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου, θα πρέπει να έχει και την ομόφωνη απόφαση των υπουργών.
Following the adoption in December 1987 of a new Parliamentary Resolution, in the following June the Commission submitted to the Council a proposal for a directive.
Όταν επιτευχθεί συμφωνία, τα κράτη μέλη θα έχουν στη διάθεση τους τρία χρόνια για να προσαρμόσουν τη νομοθεσία τους και ενδεχομέ­νως το σύνταγμα τους.
To be adopted, this proposal requires, in addition to the opinion of the European Parliament, the unanimous agreement of the ministers. Once such agreement is given, the Member States will have three years in which to amend
Πράγματι, το κοινοτικό δίκαιο υπερισχύει του εθνικού, ακόμη και του Συντάγματος.
Such an amendment may pose political problems, but there is no legal difficulty: Community law takes precedence over the internal law of Member States, even constitutional law.
Αλλά ακόμη, όλα τα συντάγματα προβλέπουν την την αναθεώρηση τους.
Moreover, all the constitutions in question contain provisions enabling them to be amended.
Οι βασικοί άξονες της πρότασης της
The Commission's proposal in outline
Η Επιτροπή προτείνει ότι κάθε πολίτης κράτους μέλους της Κοινότητας έχει το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στις δημοτικές ή κοινοτικές εκλογές του τόπου διαμονής του.
The Commission proposes that every citizen of a Community Member State should have the right, in local elections, to vote, to stand for election and to be elected in their municipality of residence.
Π Το δικαίωμα του εκλέγειν.
For nationals of other Member States, this will be a matter of choice and not an obligation.
Πρόκειται στην κυριολεξία για δικαίωμα των υπηκόων των άλλων κρατών μελών, για δικαίωμα επιλογής και όχι για υποχρέωση.
Someone who prefers to participate in the local elections in his country of origin can continue to do so if the legislation ofthat country gives him the opportunity.
Όποιος προτιμά να συμμετάσχει στις τοπικές εκλογές της χώρας καταγωγής του, θα μπορεί να το κάνει, εφόσον η νομοθεσία της εν λόγω χώρας το επιτρέπει.
For the Member States, it will be an obligation: each State must allow a national of another Member State residing on its soil to vote in local elections as long as he or she wishes to do so and fulfils the required conditions.
Η διπλή ψήφος, τόσο στη χώρα διαμονής, όσο και στη χώρα καταγωγής, προφανώς θα απαγορεύεται.
A double vote — in both one's country of origin and in one's host country — will not be allowed.
Έτσι, ο πολίτης ενός άλλου κράτους μέλους που επιθυμεί να ψηφίσει στη χώρα διαμονής του θα μπορεί να ζητήσει την εγγραφή του στους εκλογικούς καταλόγους του σχετικού δήμου ή κοινότητας, εφόσον προσκομίσει απόδειξη για το ότι δεν ασκεί πλέον τα δικαιώματα του στη χώρα καταγωγής του, είτε επειδή έχει διαγραφεί από τους σχετικούς καταλόγους, είτε επειδή έχασε αυτόματα τα δικαιώματα του.
The citizen of another Member State who wishes to vote in his municipality of residence will have to ask to be included on its list of electors and must supply proof that he no longer has such a right in his country of origin, whether because he has lost it automatically or has cancelled it himself.