natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αν και τα σιτηρά καταλαμβάνουν σχεδόν την ίδια χρησιμοποιούμενη γεωργική έκταση τόσο στην Ευρώπη των Δέκα όσο και στα νέα κράτη μέλη, με μερικές διαφορές για ορισμένα είδη, οι καλλιέργειες οι οποίες ευνοούνται από το μεσημβρινό κλίμα (αμπέλια, ελαιόδενδρα, οπωροκηπευτικά, ρύζι, άνθη και δια­ κοσμητικά φυτά, ηλίανθος) αναπτύσσονται πολύ πιο γρήγορα στα νέα αυτά κράτη μέλη : από κοινού αντιπροσωπεύουν σχεδόν ένα τέταρτο της γεωργικής έκτασης, έναντι 11 % στην Κοινότητα των Δέκα, και η σημασία των αμπελώνων και των ελαιώνων εξηγούν κατά βάση τη διαφορά αυτή (αντίστοιχα περίπου 6 % και 8 % της χρησιμοποιούμενης γεωργικής έκτασης στην Ισπανία και στην Πορτογαλία,
Whereas the proportion of the utilized agricultural area under cereals is much the same in the Community of Ten as in the new Member States, apart from a few exceptions as regards some varieties, crops which prefer a southern climate (vines, olive trees, fruit and vegetables, rice, flowers and ornamental plants and sunflowers) are far more important in Portugal and Spain, where together they account for nearly a quarter of agricultural land, as against only 11% in the Community of Ten.
2,5 Χ και 2 % στην Ευρώπη των Δέκα).
Most of this difference is accounted for by vines and olive trees (roughly 6% and 8% of the utilized agricultural area in Portugal and Spain and 2.5% and 2% in the Community of Ten respectively).
Καλλιέργειες σχετικά περιορισμένες στην Κοινότητα με την παλαιά της σύνθεση κατέχουν εδώ μια προέχουσα θέση : όσπρια, αμυγδαλιές, εσπεριδοειδή.
Crops of relatively minor importance in the old Community occupy a prominent position in Portugal and Spain: pulses, almond trees, citrus fruit.
Αντί­ στροφα, οι μεγάλης σημασίας φυτικές παραγωγές στις βόρειες περιοχές είναι εδώ γεωγραφικώς περιορισμένες (ζαχαρότευτλα στην Ισπαν ία),σημαντικά περιορισμένες
Conversely, crops which are of major importance in the northern regions are geographically limited here (sugar beet in Spain), are small (sugarbeet in Portugal grown only in the Azores), or are not grown at all (rape).
(ζαχαρότευτλα στην Πορτογαλία, περιορίζονται στο αρχιπέλαγος των Αζορών)ή σχεδόν ανύπαρκτες (κράμβη).
Between the two new Member States, the differences lie mainly in the greater importance of cash crops in Spain (sunflower, fruit and vegetables, flowers and ornamental plants, cotton), and crops typical of a poor agriculture (rye) or reflecting national consumer habits (potatoes, maize and rice) in Portugal i
(αριθμός ζώων ανά 100 εκτάρια χρησιμοποιούμενης γεωργικής έκτασης)
(Number of livestock per 100 ha of utilized agricultural land)
Πηγές : ΕΥΡ-10 : Κοινοτικές έρευνες για το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών και χοιροειδών 1983.
Sources: EUR-10 : Community surveys of cattle herd and pig herd 1983.
Έρευνα για τη διάρθρωση των γεωργικών εκμεταλ­λεύσεων 1979/80 (1981 για την Ελλάδα) για τα ζωικά κεφάλαια προ­βατοειδών και αιγοειδών.
Survey of the structure of agricultural holdings (1979-80) (1981 for Greece) as regards sheep and goats.
Ισπανία ¡Απογραφή της γεωργίας 1982
Spain: 1982 agricultural survey.
2ΐ_ΰΕΪ!*λε5_Υ.εω2Υ!κέζ._πε9,10Χ.έ£
The main agricultural regions
Στην καλλιέργεια αραβοσίτου, φρούτων (μήλα, αχλάδια), λαχανικών (γεώμηλα, λάχανα, φασόλια) και αμπέλου.
The first of these areas, with its hilly ground and typical maritime climate, has small farms with intensive agriculture and concentrates on stockfarming (cattle and pigs) and the growing of maize, fruit (apples and pears), vegetables (potatoes, cabbages, beans) and vines.
Τα σιτηρά, ιδίως το σιτάρι, η άμπελος (αμπελώνες της Καστίλλης, ιδίως της Ρ ιόχα και της Μάντσα), επικρατούν τα ελαιόδενδρα και οι αμυγδαλιές, ενώ η προβατοτροφία και η χοιροτροφία είναι οι πιο σημαντικές.
To the south of the Cantabrian mountains the landscape changes completely: the immense Castilian plateau, which accounts for half of mainland Spain hemmed in by mountains which separate it from the coastal regions, its climate is continental with long periods of drought, except in a few mountainous areas where rainfall is abundant.
Στην περιοχή αυτή συναντώνται οι μεγάλοι τομείς εντατικής γεωργίας.
Cereals, particularly wheat, vines (vineyards of Castile, notably Rioja, and particularly of La Mancha), olive trees and almond trees predominate, while sheep and pigs are the main livestock.
Ανδαλουσίας το κλίμα γίνεται μεσογειακό : οπωροκηπευτικά, άμπελος (Penedés και Καταλονία, Xérès., Malaga, Monti LVa στην Ανδαλουσία), ελαιόδενδρα και αμυ­ γδαλιές είναι οι κύριες καλλιέργειες.
On the Mediterranean and Atlantic coasts and in the plains of Andalusia the climate becomes Mediterranean: fruit and vegetables, vines (Penedés, Catalonia, Jerez, Malaga, Montilla in Andalusia), olives and almonds are the main products.
Αν οι ακτές της Καταλονίας έχουν σχετι­ κή υγρασία, σε άλλα μέρη η άρδευση προσδιορίζει τις καλύτερες περιοχές παραγω­ γής : πεδιάδα του Έβρου (ρύζι), πεδιάδα του Γκουανταλκιβίρ (μεγάλες καλλιέργειες : σιτάρι, ζαχαρότευτλα, βαμβάκι) και ιδίως "huertas" της περιοχής της Βαλέντσια (ρύζι, τομάτες, εσπεριδοειδή, αμυγδαλιές, μήλα, ροδά­ κινα, βερύκοκκα).
Whereas the Catalan coast enjoys some humidity, elsewhere the best productive regions depend on irrigation: the Ebro valley (rice), the Guadalquivir valley (open-field crops - wheat, sugarbeet, cotton) and above all the "huertas" of the Valencia region (rice, tomatoes, citrus fruit, almonds, apples, peaches and apricots).
Στις Βαλεαρίδες Νήσους, η γεωργία χαρακτηρίζεται από την οπωροπαραγωγή (αμυγδαλιές, συκιές, χαρουπιές, βερυκοκκιές), την παραγωγή λαχανικών, την καλλιέργεια της ελιάς και της αμπέλου και τη χοιροτροφία.
In the Balearic Islands, agriculture concentrates on the production c fruit (almonds, figs, carobs, apricots), vegetables, olives and vines and pigfarming.
Στις Καναρίους Νήσους, σε απόσταση 1.800 χιλιομέτρων από τη Μαδρίτη στο γεωγραφικό πλά­τος των ακτών του Μαρόκου, ένα θερμό κλίμα και ένα εύφορο έδαφος ευνοούν τις εύκρατες (γεώμηλα, τομάτες, άμπελος) και τροπικές καλλιέργειες (μπανάνες, ζαχαροκάλαμο, καφέ).
In the Canary Islands, 1 800 km from Madrid, off the coast of Morocco, a warm climate and fertile soil favour temperate crops (potatoes, tomatoes, vines) and tropical crops (bananas, sugar cane, coffee).
Στα Ανατολικά, στα οροπέδια του Tras-os-Montes ασκείται η κτηνοτρο­φία, ενώ στις κοιλάδες παράγονται οπωροκηπευτικά, αραβόσιτος και άμπελος" στις κλιτύες του Duro καλλιεργούνται ελαιόδενδρα, συκιές, αμυγδαλιές και συναντώνται ιδίως αμπελώνες για οίνους πορτό.
In the east, the mountain plateaux of Tras-os-Montes are given over to stockfarming and the valleys to the production of fruit and vegetables, maize and vines. The slopes of the Douro are used for the cultivation of olives, figs, almonds and above all grapes for Port wines.
Νοτιότερα, στις περιοχές της Beira Litoral και Beira Interior καλλιεργείται το ρύζι στις παράλιες αρδευόμενες ζώνες, ασκείται η κτηνοτροφία στις ανατο­λικές ορεινές περιοχές και σε άλλα μέρη καλλιεργούνται σιτηρά, οπώρες, ελαι­όδενδρα και άμπελοι (οίνοι του Dâo).
Further south, the region of Beira Litoral and Beira Interior concentrate on rice production in the irrigated areas near to the coast, stockfarming in the uphill areas to the east, and elsewhere on cereals, fruit, olives and vines (Dao wines).
Στις όχθες του κάτω μέρους του Τάγου (Ribatejo), μεγάλες εκμεταλλεύσεις ασχολούνται στην πεδιάδα που πλημμυρίζει με την καλλιέργεια ρυζιού, κηπευτικών και με την εκτροφή ταύρων για ταυρομαχίες.
On the banks of the lower Tagus (Ribatejo), large concerns use the flood plain for the cultivation of rice and market garden-type products and the breeding of fighting bulls.
Στο νότιο μέρος της χώρας, το Alentejo, μια ξηρή πεδιάδα όπου συναντώνται μεγάλες εκμεταλλεύσεις, αποτελεί τον κατά παράδοση "σιτοβολώνα" της Πορτογαλίας' εδώ καλλιεργούνται επίσης το ρύζι, ελαιόδενδρα και εσπεριδοειδή.
In the south of the country, the Alentejo, a dry plain farmed by large concerns, is historically Portugal's "granary", but rice, olives and citrus fruit are also grown there.
Τέλος στην περιοχή Algarve καλλιεργούνται οπωροφόρα δένδρα (αμυγδαλιές, συκιές, χαρου­πιές, πορτοκαλιές),ελαιόδενδρα/ Ρύζι και λαχανικά.
Fruit (almonds, figs, carobs and oranges), olives, rice and vegetables are grown in the Algarve.
(1) Οίνοι που λαμβάνονται από μη ώριμα σταφύλια
(1) Wine obtained from unripe grapes.
Το αρχιπέλαγος της Μαδέρας, σε απόσταση πλέον των 900 χλμ. από τη Λισαβώνα, στο γεωγραφικό πλάτος του Μαρόκου, έχει ένα προνομιούχο κλίμα ευνοϊκό για τις φυτικές παραγωγές : άμπελος, ζαχαροκάλαμο, φρούτα και λαχανικά εύκρατα και τροπικά, άνθη, σιτηρά.
The Madeira archipelago, which lies more than 900 km from Lisbon on the same latitude as Morocco, enjoys a special climate suitable for crops such as vines, sugar cane, temperate and tropical fruit and vegetables, flowers and cereals.
Η ισπανική γεωργία, ένα τεράστιο σύμπλεγμα γεμάτο αντιθέσεις, μπορεί να συγκριθεί με τις πιο σημαντικές γεωργίες της Κοινότητας και διαθέτει τον ποικίλο χαρακτήρα τους, από δυναμικές έως μειονεκτικές περιοχές.
In this vast area of wide contrasts, Spanish agriculture is comparable with that of the other large countries of the Community, for it shares their diversity, ranging from the vigorous and prosperous regions to areas of near-wilderness; the advantages formed by the various Mediterranean products are matched by definite weaknesses with regard to stockfarming and the main crops.
Διαθέτει πλεονάσματα που τις παρέχουν οι μεσογειακές παραγωγές, αλλά και ορισμένες αδυναμίες στην κτηνοτροφία και τις μεγάλες καλλιέργειες.
The situation of Portuguese agriculture is much less favourable: a few strong areas are overshadowed by far-reaching structural deficiencies for most products.
Τέλος, η Ισπανία είναι ο πρώτος παραγωγός και εξαγωγέας αμυγδάλων παγκοσμίως.
Spanish vineyards, which form the largest total in the world in size, export some 5 to 6 million hectolitres a year despite lower average yields than in the wine-growing countries of the Community of Ten.
Τα πλεονεκτήματα της Πορτογαλίας στον τομέα της γεωργίας περιορίζονται στους οίνους (κυρίως οίνοι πορτό, Μαδέρας, vinhos verdes,, οίνοι του DâoJ, στα προι": όντα που έχουν μεταποιηθεί με βάση την τομάτα, το ελαιόλαδο και τη βιομηχα­ νία ζωοτροφών, της οποίας ο εφοδιασμός από τις τρίτες χώρες πραγματοποιείται στις παγκόσμιες τιμές.
In Portugal, the main agricultural assets are limited to wines (Port, Madeira, green wines, Dao wines), tomato products, olive oil and the animal feedingstuffs industry, which obtains its inputs from "third" countries at world prices.
Αποτέλεσμα μιας σημαντικής προσπάθειας αναδάσωσης που άρχισε από πολύ καιρό, ο δασικός τομέας κατέχει μία εξέχουσα θέση και στις δύο αυτές χώρες και συμ­ βάλλει σημαντικά στις εξαγωγές τους.
Thanks to a reafforestation drive sustained over many years, forestry* occupies a leading place in both countries, and makes a significant contribution to their exports.
Αυτό ισχύει ιδίως για την Πορτογαλία, πρώτο παραγωγό σε παγκόσμια κλίμακα φελού, της οποίας οι εξαγωγές ξύλου, φε- λού και παραγώγων προϊόντων αντιπροσωπεύουν σχεδόν 15 % των εξαγωγών γεωργι­ κών προϊόντων και ειδών διατροφής.
This is particularly true for Portugal, which is the world's leading producer of cork and whose exports of timber, cork and derived products account for nearly 15% of agricultural and food exports.
Για την Πορτογαλία, ο κατάλογος επεκτείνεται και καλύπτει τα περισσότερα γεωργικά προϊόντα, αποκαλύπτοντας τις αδυναμίες ολόκληρου του γεωργικού τομέα της Πορτογαλίας.
In the case of Portugal, the list covers most agricultural products, a fact which reflects the overall weakness of Portuguese agriculture.
Ήδη η κτηνοτροφία των νέων κρατών μελών, αναλογικά ή λιγότερο σημαντική απ' ό,τι στην Ευρώπη των Δέκα, δεν ήταν σε θέση γενικά, να ανταποκριθεί πλήρως σε μία αυξημένη ζήτηση ζωϊκών προϊόντων (κρέατα, γαλακτοκομικά προϊόντα) που προκλήθηκε κατά τα τελευταία έτη με τη βελτίωση του βιωτικού επιπέδου και, στην περίπτωση της Πορτογαλίας, μετά από τον επαναπατρισμό των αποίκων.
Working on a relatively smaller overall scale than in the Community of Ten, stockfarmers in the new Member States have generally been unable to meet in full the growing demand for livestock products (meat, milk products) which has built up as a result of the rise in the standard of living and, in the case of Portugal, the flow of immigration from former colonies.
Πράγματι, οι παραγωγικές της διαρθρώσεις καθιστούν προβληματική την ανάπτυ­ ξη της : στην Ισπανία, αν και το μέσο μέγεθος των κοπαδιών προβατοειδών εί­ ναι μεγαλύτερο από εκείνο της Κοινότητας των Δέκα (90 ζώα έναντι 80), τα άλλα είδη εκτροφής αφορούν κατά μέσο όρο δύο φορές (χοιροειδή) ή τρεις φο­ ρές λιγότερα ζώα (βοοειδή) απ' ό,τι στην Ευρώπη των Δέκα" στην Πορτογαλία οι αναλογίες είναι τρεις φορές (αιγοειδή), πέντε φορές (προβατοειδή), επτά φορές λιγότερα ζώα (βοοειδή, χοιροειδή) (1).
The expansion of stockfarming is impeded by its production structures: in Spain, average sheep flocks are larger than in the Community of Ten (90 animals as against 80), whereas for other species, numbers are on average half (pigs) or a third (cattle) the figures in the Community of Ten; in Portugal, average stock numbers are a third (goats) a fifth (sheep) or a seventh (cattle and pigs) the size of those in the Commuity of Ten (1).
Εξαιρέσει της μεγάλης εκτατικής κτηνοτροφίας στον νότο της Ισπανίας και της
Within the large extensive livestock farms in southern Portugal and Spain and the modern production units in the poultry and, to a lesser extent, pig sectors, farmers do not yet have the resources to develop a stockfarming sector comparable in size and performance with the average of the remainder of the Community.
Εξίσου σαφείς είναι και οι αδυναμίες ορισμένων μεγάλων καλλιεργειών : για παράδειγμα, η Ευρώπη των Δέκα με αναλογικά την (δια επιφάνεια όπως η Ισπα­ νία και η Πορτογαλία και με μία μεγαλύτερη εσωτερική κατανάλωση, παράγει 10 % περισσότερα σιτηρά απ' ό,τι χρησιμοποιεί ενώ τα νέα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν έλλειμμα.
Equally conspicuous is the weakness of certain major crops. For example, using proportionately the same area of land as in Portugal and Spain with a high level of general consumption, the Community of Ten produces 10% more cereals than it uses whereas the new Member States cannot cover their requirements.
Η μετριότης των αποδόσεων των καλλιεργειών υπό ξηρές συνθήκες (ανά­ λογα με τα είδη, το ήμισυ, το τρίτο και μερικές φορές λιγότερο από τις μέσες αποδόσεις της Ευρώπης των Δέκα) δεν επέτρεψε την ικανοποίηση των αυξανομένων αναγκών, και οδήγησε ιδίως σε μία σημαντική αύξηση των εισαγωγών πρώτων υλών που προορίζονται για ζωοτροφές: τα κτηνοτροφικά σι τηρά και οι ελαιούχοι σπόροι θα αντιπροσωπεύουν στο εξής 40 Χ περίπου των εισαγωγών γεωργικών προϊόντων και ειδών διατροφής).
The low yields of crops in dry conditions (depending on variety, a half or a third of average yields in the Community of Ten and in some cases even less) has prevented the increasing demand from being met, resulting in a major rise in imports of raw materials for feedingstuffs - fodder cereals and oilseeds now for close on 40% of agricultural and food imports.
(1) Στον τομέα της παραγωγής χοιροειδών υπάρχει και ένα πρόβλημα υγειονομικού χα­ρακτήρα : η ύπαρξη της αφρικανικής πανώλης των χοίρων σε ενδημική κατάσταση στην επικράτεια της Ισπανίας και της Πορτογαλίας.
(1) Pigfarmers in Portugal and Spain also have to contend with African swine fever, endemic in both countries.
Χαμηλές αποδόσεις ορισμένων καλλιεργειών μείζονος σημασίας για τον εφοδια­σμό της χώραςκαι αστάθεια ορισμένων τομέων, είναι στην πραγματικότητα μία μόνο από τις χαρακτηριστικές πτυχές της γεωργίας των νέων κρατών μελών : διαρθρώ­σεις παραγωγής με κατά μέσο όρο περιορισμένη αποτελεσματικότητα.
The low yields of certain crops of major importance for national supply and the precarious situation of certain sectors are in fact only one aspect of the main problem affecting agriculture in the new Member States, i.e. production structures which are on average inefficient.
Στην Κοι­νότητα των δέκα, η γεωργία αντιπροσωπεύει 8 % περίπου της απασχόλησης αλλά συμβάλλει μόνο κατά 4 % στο σχηματισμό του εθνικού πλούτου.
In the Community of Ten, agriculture accounts for roughly 8% of employment but only 4% of national product.
Η σχέση αυτή - 1 προς 2 - που δείχνει τις μικρότερες αποδόσεις του γεωργικού τομέα, είναι 1 προς 3 στην Ισπανία, 1 προς 4 στην Πορτογαλία " μιά τέτοια διαφορά δεν μπορεί να εξηγηθεί μόνο από χαμηλότερες τιμές παραγωγού ούτε και από μικρό-, τερη ένταση κεφαλαίου.
This 2 to 1 ratio, which reflects the relative inefficiency of farming as compared with other economic activities, is as high as 3 to 1 in Spain and even 4 to 1 in Portugal; differences as wide as this cannot be accounted for solely by lower farmgate prices or by lower capital intensity.
Οι φυσικές συνθήκες κάτω από τις οποίες αναπτύσσονται οι δύο γεωργίες είναι συχνά δυσμενείς : ανώμαλο έδαφος (η Ισπανία είναι η δεύτερη πλέον ορεινή χώ­ρα της Ευρώπης, μετά την Ελβετία), άγονη γή σε πολλές περιοχές, ανεπαρκείς βροχοπτώσεις ή όχι σωστά κατανεμημένες κατά τη διάρκεια του έτους.
The natural conditions farmers have to contend with in the two countries are often unfavourable: mountainous terrain (Spain is the second most mountainous country in Europe after Switzerland), poor soil in several regions, inadequate or uneven rainfall.
Εντούτοις, και άλλα στοιχεία, σχετικά τόσο με τη διάρθρωση των εκμεταλλεύσεων όσο και με τη χρησιμοποίηση των συγχρόνων τεχνικών παραγωγής, πρέπει να αναφερθούν για την εξήγηση της χαμηλής τους αποτελεσματικότητας.
But other factors, relating to farming structures and to the absence of modern production techniques, also help to account for the low rates of efficiency, especially in Portugal.
Η άρδευση, ουσιαστικός παράγοντας για την αύξηση της παραγωγικότητας των με­σογειακών γεωργιών (1), όεν είναι σωστά κατανεμημένη ανάλογα με τις καλλιέρ­γειες" εξάλλου είναι, είτε ενδεχομένως ανεπαρκής στην Ισπανία παρά τη μεγάλη της έκταση σε σχέση με το τεράστιο μέγεθος των ξηρών ζωνών (η αρδευόμενη έκτα­ση αντιπροσωπεύει 11,4 ï της χρησιμοποιούμενης γεωργικής έκτασης, έναντι περί­που 15 Χ στην Ιταλία), είτε πεπαλαιωμένη και κάνοντας γενικά χρήση απλών τεχνι­κών στην Πορτογαλία (10 Χ των αρδευόμενων γαιών αρδεύεται με τη βοήθεια έργων που έγιναν το 1935" 5 Χ μόνο των αρδευόμενων εκτάσεων χρησιμοποιούν μηχανικές μεθόδους).
Irrigation, which is a fundamental factor in increasing productivity in Mediterranean agriculture (1), is unevenly developed according to crops. It is, moreover, probably inadequate in Spain despite its extent in relation to the immense size of the dry areas (the irrigated area accounts for 11.4% of the utilized agricultural area as against almost 15% in Italy) or in decay and generally reliant on rather primitive techniques in Portugal (10% of irrigated land uses facilities built since 1935; only 5% of irrigated land relies on mechanization).
(1) Στην Ισπανία, η άρδευση πολλαπλασιάζει επί δύο την απόδοση των ελαιοδένδρων, επί 2,5 την απόδοση του σίτου, του αραβοσίτου, της πρώϊμης πατάτας, του ζαχα­ρότευτλου και του ηλίανθου, επί τρία την απόδοση της τομάτας που καλλιεργείται στην ύπαιθρο, των επιτραπέζιων σταφυλιών και των περισσοτέρων από τις ετήσιες ζωοτροφές.
(1) In Spain, the yield of olive trees is twice as high, that of wheat, maize, new potatoes, sugarbeet and sunflower 2.5 times as high, and that of open-air tomatoes, table grapes and most annual fodder cereals 3 times as high as it would be without irrigation.
Η χρησιμοποίηση συνθετικών λιπασμάτων είναι μικρότερη κατά το ήμισυ ή κατά τα δύο τρίτα από εκείνη της Κοινότητας των δέκα, καθώς και η σημασία του αριθμού των ελκυστήρων και των θεριστικών-αλωνιστικών μηχανών ανά μονάδα επιφανείας.
The quantities of artificial fertilizers used are two-thirds or half those used in the Community of Ten and the same is true as regards the number of tractors and combine harvesters per unit of land.
Ήδη εξαιρετικά πολυάριθμες στην Ευρώπη των δέκα, οι μικρές εκμεταλλεύσεις επικρατούν στη γεωργία της Ισπανίας και της Πορτογαλίας : 70 Χ των ισπανικών εκμεταλλεύσεων έχουν μέγεθος μικρότερο από 5 εκτάρια, 80 Χ μικρότερο από 10 εκτάρια* στην Πορτογαλία οι αντίστοιχες αναλογίες είναι 87 % και 94 Χ.
Small farms, which are already very numerous in the Community of Ten, dominate agriculture in Portugal and Spain: 87% of Portuguese farms are smaller than 5 ha, 94% smaller than 10 ha; in Spain, the respective figures are 70% and 80%.
Στα δύο νέα κράτη μέλη, υπάρχει αντίθεση μεταξύ του Βορρά και του Νότου της χώ­ ρας λόγω της υπεροχής των μικρών εκμεταλλεύσεων εντατικής καλλιέργειας στην πρώτη περίπτωση και των μεγάλων κτημάτων εκτατικής γεωργίας στη δεύτερη πε­ ρίπτωση.
In the two new Member States small intensive farms predominate in the north and large agricultural estates in the south.
Πάνω από το ήμισυ των επικεφαλής των εκμεταλλεύσεων είναι ηλικίας άνω των 55 ετών και οι νεώτερες κατηγορίες ηλικίας (έως 45 ετών) δεν αντι­ προσωπεύονται τόσο καλά όπως στην Ευρώπη των δέκα.
More than half of farm heads are over 55 years of age and the younger age groups (up to 45) are less well represented than in the
Μία σημαντική προσπάθεια που ανελήφθη εδώ και πολλά χρόνια έδωσε τη δυνατό­ τητα στην Ισπανία να αυξήσει την έκταση των αρδευόμενων εκτάσεων, να προω­ θήσει τη χρησιμοποίηση μηχανών, λιπασμάτων και φυτοϋγειονομικών προϊόντων και να επιταχύνει τον αναδασμό.
Heavy investment over many years has enabled Spain to increase the extent of its irrigated areas, to develop mechanization and the use of fertilizers and plant health products and to speed up land consolidation.
Γι' αυτό το λόγο η διαφοροποίηση των γεωργι­ κών διαρθρώσεων της Ισπανίας είναι πολύ μεγάλη : από τις μικρές τεμαχισμένες εκμεταλλεύσεις των ορεινών περιοχών του βόρειου και βορειοδυτικού τμήματος έως την αποτελεσματική γεωργία των ζωνών αρδευόμενης παραγωγής στα παράλια της Μεσογείου και στις κάτω κοιλάδες των μεγάλων ποταμών.
As a result the Spanish agricultural structures exhibit great diversity, from the small fragmented holdings in the mountainous regions of the north and north-west to the efficient agriculture of the irrigated production areas along the Mediterranean coast and the lower reaches of the major rivers.
Αντίθετα η διαρθρωτική αδυναμία της γεωργίας της Πορτογαλίας παρουσιάζει ένα χαρακτήρα σχεδόν γενικό.
By contrast, the structural weakness of Portuguese agriculture is fairly general. The handicaps already mentioned are even more serious than the situation in Spain.
Τα μειονεκτήματα που ήδη αναφέρθηκαν έχουν οξυνθεί σε σχέση με την κατάσταση της γεωργίας στην Ισπανία" επιπλέον το επίπεδο κατάρ­ τισης των γεωργών είναι χαμηλό (30 % των επικεφαλής των εκμεταλλεύσεων είναι αναλφάβητοι, 30 % γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση χωρίς να έχουν κανένα δίπλωμα), η επαγγελματική κατάρτιση είναι ανεπαρκής και δεν υπάρχει ένα αποτελεσματικό σύστημα γεωργικών εφαρμογών και πειραματισμού.
Added to this, the standard of education of farmers is very low (30% of farm heads are illiterate and another 30% can read and write but have no qualifications), vocational training is inadequate and no proper guidance or experimentation system exists.
Δύο γεωργίες με συχνά ανεπαρκείς διαρθρώσεις παραγωγής - σε διαφορετικό βαθμό ανάλογα με την περίπτωση - προσχώρησαν στην Κοινότητα.
Thus the Community now acquires two agricultural systems with production structures which are - in varying degrees, according to the case - in many respects deficient.
Εκτός από αυ­τό το κοινό χαρακτηριστικό και από εκείνα που περιγράφτηκαν πιο πάνω, η προσφορά της ισπανικής γεωργίας και της πορτογαλικής γεωργίας στην κοινή γεωργική αγορά δεν είναι η ίδια.
Apart from this common feature, and those described above, the contributions made by Spanish agriculture on the one hand and Portuguese agriculture on the other to the agricultural common market differ very much in scale.