natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΪΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 431 γαλλικό κράτος.
413 treated perfectly equally with nationals of any Member State they are visiting.
Στην απόφαση του ('), το Δικαστή­ριο τόνισε καταρχάς ότι το άρθρο 7 επιβάλλει την πλήρη ισύταμα μεταχείρισας των προσώπων που αντιμετωπίζουν μια κατάσταση ρυθμιζόμενη από το κοινοτικό δίκαιο με αυτήν των υπηκόων του κράτους μέλους.
The Court confirmed that tourists must be considered to be recipients of services1and that, where Community law guarantees a person the freedom to go to another Member State, the protection of that person in the Member State concerned, on the same basis as nationals and other persons residing there, is a corollary of this freedom of movement.2
Το Δικαστήριο δέχθηκε, στην υπόθεση 321/87 (3), ότι η πρακτική ελέγχου κατά την είσοδο στο έδαφος ενός κράτους μέλους, η οποία συνίσταται στην υποχρέωση των δι­καιούχων κοινοτικού δικαιώματος διαμονής να αποδεικνύουν την κατοχή δελτίου δια­μονής ή εγκατάστασης, «μπορεί να αποτελέσει, ανάλογα με τις συνθήκες, εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων στην Κοινότητα, η οποία αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Συνθήκης».
In Case 321/87 Commission ν Belgium the Court agreed that the practice whereby inspections on entry into the territory of a Member State are carried out by the national authorities to verify compliance with the obligation imposed on those entitled to right of abode in the Community always to be in possession of their residence or establishment permit may constitute, depending on the circumstances, an obstacle to the free movement of persons in the Community, which is a fundamental principle of the Treaty.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, αυτό συμβαίνει κυρίως «όταν οι έλεγχοι αυ­τού του είδους πραγματοποιούνται κατά τρόπο συστηματικό, καταχρηστικό ή ανώφελα εξαναγκαστικό».
In the Court's view, that would be so if the inspections were carried out systematically or arbitrarily or were unnecessarily restrictive.
Το Δικαστήριο απέρριψε εντούτοις την προσφυγή της Επιτροπής, δε­δομένου ότι, στην προκειμένη περίπτωση, οι έλεγχοι των εθνικών αρχών είχαν χα­ρακτήρα σποραδικό και μη συστηματικό.
The Court nevertheless dismissed the Commission's application as in the case in point the inspections were carried out by the national authorities sporadically and non­systematically.3
(4) Απόφαση της 30ής Μαίου 1989, υπόθεση 33/88, Allué και Coonan κατά Πανεπιστημίου της Βενετίας: EE C 160 της
Case 186/87 Cowan ν Trésor public: OJ C 62, 11.3.1989.
Στην απόφαση του της 31ης Μαΐου ('), το Δικαστήριο χάραξε όρια όσον αφορά την ερμηνεία της έννοιας του εργαζομένου σύμφωνα με το άρθρο 48 της Συνθήκης.
State under a scheme such as the WSW (Dutch Act on the provision of work for social reasons), in which the activities carried on are merely a means of retraining or reintegration, cannot on that basis alone be regarded as a worker for the purposes of Community law.
Το Δικαστήριο διαπίστωσε κυρίως στην προκειμένη περίπτωση ότι το εν λόγω καθεστώς χορηγείται στα πρόσωπα που δεν είναι σε θέση να απασχοληθούν υπό κανονικές συνθήκες και ότι η κοινωνική απασχόληση λήγει όταν το συγκεκριμένο πρόσωπο είναι σε θέση να βρει εκ νέου, βραχυπρόθεσμα, μια απασχόληση υπό κανονι­κές συνθήκες.
The Court noted that, in the case in point, the scheme was reserved for persons who were unable to work under normal conditions and that the employment relationship under the scheme came to an end when the person in question was able to resume ordinary employment.x
Με απόφαση της 28ης Νοεμβρίου (2), το Δικαστήριο ασχολήθηκε με το θέμα των συνθηκών υπό τις οποίες ο επιβαλλόμενος σε έναν εργαζόμενο όρος να γνωρίζει μια ιδιαίτερη γλώσσα (στη συγκεκριμένη περίπτωση, τη γαελική, πρώτη επίσημη γλώσσα της Ιρλανδίας) μπορεί να θεωρηθεί δικαιολογημένος από την άποψη του κοινοτικού δικαίου λόγω του χαρακτήρα της εν λόγω απασχόλησης.
In Groener the Court had to rule on the circumstances in which a requirement that a worker must have a knowledge of a specified language (in this case Irish, the first official language of Ireland) might be justified in Community law by the nature of the work involved.
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η μό­νιμη θέση καθηγητή στους δημόσιους οργανισμούς επαγγελματικής εκπαίδευσης συ­νιστά απασχόληση της οποίας ο χαρακτήρας μπορεί να δικαιολογήσει την απαίτηση γλωσσικών γνώσεων, καθόσον μάλιστα αυτή η αξίωση εντάσσεται στο πλαίσιο μιας πο­λιτικής προώθησης της εθνικής γλώσσας η οποία είναι ταυτόχρονα η πρώτη επίσημη γλώσσα και ότι αυτί'] η αξίωση πρέπει να εφαρμόζεται κατά τρόπο εύκολο και χωρίς να εισάγονται διακρίσεις.
The Court said that a permanent teaching post in a public educational establishment could properly be made subject to a linguistic knowledge requirement, where that requirement formed part of a policy of promoting a language which as the national language was the first official language, and was applied in a proportionate and non­discriminatory manner.2
Το Δικαστήριο (3) καταδίκασε τη διατήρηση εκ μέρους της Ιταλίας, πέραν της προθεσμίας που είχε αποφασισθεί από το Συμβούλιο, μιας φορολογικής απαλλαγής με
The Court did not accept the line of argument advanced by Italy that it had correctly calculated the Community's own resources and had not infringed the sixth VAT Directive (77/388/EEC)3since the Directive sought only to achieve the uniform collection of own resources in all the Member States.
Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε τη νομολογία του (3) καταλή­ γοντας οτο συμπέρασμα ότι ο εν λόγω φόρος δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έχων το χα­ρακτήρα φόρου επί του κύκλου εργασιών απαγορευομένου από το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ.
Following Bergandi,xthe Court concluded that the tax in question could not be regarded as a turnover tax of the kind prohibited by Article 33 of the sixth VAT Directive.2
Σε μια δεύτερη απόφαση σχετικά με την ερμηνεία της ίδιας διάταξης (4), το Δι­καστήριο έκρινε ότι ο ειδικός φόρος κατανάλ.ωσης επί των τουριστικών αυτοκινα'μων, ο οποίος έχει θεσπισθεί από την ολλανδική νομοθεσία, δεν είναι ασυμβίβαστος με τις δια­τάξεις του κοινοτικού δικαίου.
In the case of Wisselink en Co BV and Others ν Staatssecretaris van Financiën, concerning the interpretation of the same provision, the Court ruled that the special consumption tax on passenger cars levied in the Netherlands is not incompatible with Community law.
Το Δικαστήριο, επιμένοντας στην αρχή σύμφωνα με την οποία «το συμβιβάσιμο ενός εθνικού φόρου με το κοινοτικό δίκαιο δεν εξαρτάται ούτε από το χαρακτηρισμό του ούτε από τα εθνικά νομοθετικά μέσα με τα οποία καθιερώθηκε οτο εθνικό δίκαιο, αλλά από τα αντικειμενικά χαρακτηριστικά του», επιβεβαίωσε ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν περιλαμβάνει στην παρούσα φάση του καμία ειδική διάταξη που να προβλέπει τον αποκλεισμό ή τον περιορισμό της δυνατότητας των κρατών μελών να επι­βάλλουν φόρους πλην των φόρων επί του κύκλου εργασιών σύμφωνα με το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ.
Underlining the principle that the compatibility of a national tax with Community law depends, not on its name or the domestic legislative means by which it was incorporated into national law, but on its objective characteristics, the Court stated that Community law as it stands contains no specific provision designed to exclude or limit Member States' rights to introduce taxes other than turnover taxes, as defined in Article 33 of the sixth VAT Directive.
Ρ) Απόφαση της 3ης Μαρτίου 1988, υπόθεση 252/86, Bcrgandi κατά Directeur général des impôts: EE C 78 της 25.3.1988.
It concluded that the tax does not jeopardize the functioning of the common system of VAT and therefore does not display the characteristics of a turnover tax.3
Στην υπόθεση 50/88 ('), το Δικαστήριο αναγνώρισε το δικαίωμα ενός φορολογού­μενου να επικαλεσθεί ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων τις διατάξεις του άρθρου 6, πα­ράγραφος 2, της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, δεδομένου ότι αυτί'] η διάταξη αποκλείει από την επιβολή φόρου τη χρα]σιμοποία]ση αγαθού το οποίο κατέχει η επιχείρησα], για τις ίδιες ανάγκες του υποκειμένου οτο φόρο, εφόσον το αγαθό αυτό δεν δημιούργησε δικαίωμα προς ολική ή μερική έκπτωση του ΦΠΑ.
In Kühne ν Finanzamt Munche?t the Court recognized the right of a taxable person to rely before national courts on Article 6(2) of the sixth VAT Directive inasmuch as that provision precludes the taxation of the private use of goods forming part of the assets of a business in circumstances where the VAT on those goods is not wholly or partly deductible.
Το Δικαστήριο τόνισε ότι η υποχρέωση που απορρέει από τη διάταξη της οδηγίας να μην υποβάλλεται σε φόρο αυτί'] η χρησιμο­ποίηση δεν συνοδεύεται από κανέναν όρο ούτε εξαρτάται, ως προς την εκτέλεση της ή τα αποτελέσματα της, από την παρέμβαση κοινοτικής ή εθνικής πράξης.
The Court stressed that the obligation not to tax such use, which flowed from that provision of the Directive, is unconditional and not subject to the intervention of any provision of any Community or national law for its implementation or its effect.
Πρόκειται, πράγματι, σύμφωνα με το Δικαστήριο, για απόλυτη απαγόρευση, άψογη από νομική άποψη και συνεπώς ικανή να παράγει άμεσα αποτελέσματα στις σχέσεις μεταξύ των κρατών μελών και των υπαγομένων στη δικαιοδοσία τους.
In the Court's view, the prohibition is complete, legally perfect and consequently capable of producing direct effects in the legal relations between the Member States and their subjects.4
Στην απόφαση του της 11ης Ιουλίου (2) το Δικαστήριο έσπευσε να τονίσει ότι ενα­πόκειται στην Επιτροπή, οτις διαδικασίες για παράβαση υποχρέωσης, να θεμελιώσει την ύπαρξη της εικαζόμενης παράβασης.
In Case 323/87 Commission ν Italy the Court stated that, in infringement proceedings, it falls to the Commission to establish the existence of the infringe­
'Εκρινε πάντως εν μέρει παραδεκτή'] την προσφυγή της Επιτροπής όσον αφορά την ύπαρξη φορολογικής διάκρισης αντίθετης προς το άρθρο 95 της Συνθήκης σχετικά με ρούμι εισαγόμενο στην Ιταλία από άλλα κράτη μέλη.
COMMUNITY LAW ment alleged. It nevertheless considered justified that part of the Commission's application which concerned the existence of tax discrimination prohibited by Article 95 of the EEC Treaty which worked to the detriment of rum imported into Italy from other Member States.x
Στην υπόθεση 109/88 (3), το Δικαστήριο έκρινε ότι στην περίπτωση που μια επι­χείρηση εφαρμόζει ένα σύστημα αμοιβών που χαρακτηρίζεται από πλήρη απουσία δια­φάνειας, εναπόκειται στον εργοδότη να αποδείξει ότι η μισθοδοτική πρακτική του δεν ει­σάγει διακρίσεις, εφόσον η μέση αμοιβή των γυναικών εργαζομένων είναι κατώτερη εκείνης των ανδρών εργαζομένων.
In the Danfoss case the Court held that where an undertaking applied a system of pay which is totally lacking in transparency, it was for the employer to prove that his practice in the matter of wages was not discriminatory if the average pay for women was less than that for men.2
Η απόφαση έχει συγκεκριμένη σημασία στο βαθμό που το Δικαστήριο εφάρμοσε αυτή τη νομολογία για πρώτη φορά στον τομέα της κοινής αλιευτικής πολιτικής.
In Case 262/87 Netherlands ν Commission the Court confirmed the extensive nature of the Commission's responsibilities in respect of the clearance of EAGGF accounts.3The judgment is of great importance in that the Court was applying its case­law on the subject for the first time to the field covered by the common fisheries policy.4
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 435
INTERPRETATION AND APPLICATION OF THE SUBSTANTIVE RULES OF COMMUNITY LAW
Στην απόφαση του της 4ης Ιουλίου (2) στην υπόθεση των νοθευμένων κρασιών που περιέχουν μεθανόλη, το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή αποζημίωσης κατά της Επιτροπής, υποστηρίζοντας ουσιαστικά ότι εναπόκειται στα κράτη μέλη να εξασφαλί­σουν την τήρηση των κοινοτικών διατάξεων στον αμπελουργικό τομέα και ότι τα κοινο­τικά όργανα παρεμβαίνουν μόνο στην περίπτωση που οι εθνικές αρχές δεν εκπληρώνουν την αποστολή ελέγχου που τους έχει ανατεθεί.
In Francesconi and Others ν Commission, which concerned adulterated wine containing methanol, the Court dismissed an action for compensation brought against the Commission, holding in essence that it is for the Member States to ensure compliance with the Community rules in the wine sector and that the Community institutions are required to intervene only when the national authorities do not adequately carry out their monitoring duty. '
Το Δικαστήριο δέχθηκε την αίτηση της Επιτροπής για τη λήα[ιη προσωρινών μέτρων κατά του Ηνο}μένου Βασιλείου στην υπόθεση «quota hopping» σχετικά με την επιβολή ενός όρου ιθαγένειας για τη νηολόγηση πλοίων (3).
The President of the Court granted an application by the Commission for interim measures against the United Kingdom in a 'quota hopping' case, concerning a nationality requirement for the registration of fishing vessels.
Το Ηνωμένο Βασίλειο ανα­λαμβάνει την υποχρέωση να αναστείλει την εφαρμογή των όρων ιθαγένειας που προ­βλέπονται από την «Merchant Shipping Act» του 1988 όσον αφορά τους υπηκόους άλλων κρατών μελών και για τα αλιευτικά σκάφη τα οποία, μέχρι τις 31 Μαρτίου 1989, ασκού­σαν αλιευτική δραστηριότητα με βρετανική άδεια και σημαία.
The Court ordered the UK to suspend the nationality requirements in the Merchant Shipping Act 1988 as regards the nationals of other Member States and in respect of fishing vessels which, until 31 March 1989, were pursuing a fishing activity under the British flag and under a British fishing licence.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται στα άρθρα 52 και 221 της Συνθήκης περιλαμβάνουν όχι μόνο το δικαίωμα εγκατάστασης και συμμετοχής οτο κεφάλαιο εταιρειών, αλλά εξί­σου το δικαίωμα σύστασης και διαχείρισης μιας εταιρείας που έχει σαν σκοπό την εκ­μετάλλευση αλιευτικού σκάφους νηολογημένου οτο κράτος εγκατάστασης υπό τους ίδιους όρους με μια εταιρεία ελεγχόμενη από τους υπηκόους αυτού του κράτους.
The President said that the rights conferred by Articles 52 and 221 of the EEC Treaty included not only the right of establishment and the right to participate in the capital of companies or firms but also the right to set up and manage a company or firm with the object of operating a fishing vessel registered in the Member State of establishment, on the same footing as a company or firm controlled by nationals of that State.2
Με απόφαση στις 14 Νοεμβρίου (4), το Δικαστήριο ακύρωσε τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ.
Regulation No 3151/87 concerning the catch declarations of vessels flying the flag of a Member State and operating in the fishing zone of certain developing countries.3The Court found that the Commission had no authority under Council Regulation No 2241/874to extend the application of certain catch supervision measures to catches by Community vessels fishing in the waters off developing countries with which the Community had fisheries agreements.5
(') Απόφαση της 11ης Μαΐου 1989, υπόθεση 263/87, Δανία κατά Επιτροπής: ΕΕ C 149 της 16.6.1989. (:) Απόφαση της 4ης Ιουλίου 1989, υποθέσεις 326/86 και 66/88, Francesconi και Visigali e.a. κατά Επιτροπής: EE C 192 της 29.7.1989. (') Διάταξη της 10ης Οκτωβρίου 1989, υπόθεση 246/89 R, Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου: ΕΕ C 283 της
Joined Cases 326/86 and 66/88: OJ C 192, 29.7.1989 Order of 10 October 1989 in Case 246/89R Commission v UK: OJ C 283, 9.11.1989.
(4) Απόφαση της 14ης Νοεμβρίου 1989, υποθέσεις 6 και 7/88, Ισπανία και Γαλλία κατά Επιτροπής: ΕΕ C 313 της 13.12.1989. (5) ΕΕε.300της 23.10.1987.
OJ L 207, 29.7.1987; Twentyfirst General Report, point 596. Joined Cases 6 and 7/88: OJ C 313, 13.12.1989.
436 TO ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ σημαία κράτους μέλους που αλιεύουν στην αλιευτική ζώνη ορισμένων αναπτυσσόμενων κρατών.
COMMUNITY LAW between Member States and other countries.1The Commission had sought the annulment of the Council Decision authorizing Italy to ratify a bilateral Agreement with Algeria containing a cargo-sharing arrangement which could be authorized by the Council only in exceptional circumstances.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή δεν ήταν αρμόδια να επεκτείνει, δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
When the Council adopted its Decision, it made clear that Italy would reiterate to Algeria that the provisions of the Agreement would be implemented in accordance with Community law.
Απέρριψε πάντως την προσφυγή της Επιτροπής κρίνοντας ότι πληρούνται στη συγκεκριμένη περίπτωση οι προϋποθέσεις έγκρισης και ότι η απόφαση περιελάμβανε την υποχρέωση του κράτους μέλους να εξασφαλίσει την τήρηση του κοινοτικού δικαίου, η οποία είχε εκφρασθεί με επαρκή ακρίβεια.
It nevertheless dismissed the Commission's application, pointing out that the conditions for authorization were fulfilled in the present case and that the Decision imposed an obligation on the Member State to ensure compliance with Community law which was set out with sufficient clarity.2
Το Δικαστήριο απεφάνθη στην υπόθεση 4/88 (4) σχετικά με το θέμα κατά πόσον η αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών μπορεί να προβληθεί από ιδιώτη μη διαμένοντα σε κάποιο κράτος μέλος κατά απόφασης που ελήφθη το 1982 εις βάρος του από τις αρχές αυτού του κράτους μέλους, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι κατ' αυτή την ημερομηνία το Συμβούλιο δεν είχε θέσει σε εφαρμογή μια κοινή πολιτική με­ταφορών.
In Lambregts Transportbedrijf ν Belgian State the Court had to decide whether the principle of freedom to provide services could be relied on by a person not resident in a Member State against a decision detrimental to his interests adopted by the authorities of that Member State in 1982, having regard to the fact that the Council had not implemented a common transport policy by that date.
Το Δικαστήριο καταρχάς υπενθύμισε την άμεση και άνευ όρων ισχύ του άρ­θρου 59 της Συνθήκης, που εξασφαλίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών στο εσωτερικό της Κοινότητας (5).
The Court first of all drew attention to the direct and unconditional applicability of Article 59 of the EEC Treaty, which concerns freedom to provide services within the Community.3It went on to say that freedom to provide transport services is governed by Article 74 et seq. of the Treaty. Consequently, even if the Council had failed to fulfil its obligations under Article 75,4that fact could not make Articles 59 and 60 directly applicable in the field of transport.
Προσδιόρισε στη συνέχεια ότι η ελεύθερη κυκλοφορία
The Court concluded that Article 75(1)(a) and (b) does not create individual rights on which Member States' nationals may rely in proceedings before national courts with regard to decisions adopted by national authorities in 1982.5
(') EE L 207 της 29.7.1987 και Εικοστή Πρώτη Γενική 'Εκθεση, αριθ. 596.
In Case 275/87 Commission ν Council the Court declared void Council
(■') ΕΕ L 378 της 31.12.1986 και Εικοστή Γενική 'Εκθεση, αριθ. 711.
OJ L 378, 31.12.1986; Twentieth General Report, point 711. OJ C 153, 21.6.1989. Cf.
13.7.1989. (') Απόφαση της 17ης Δεκεμβρίου 1981, υπόθεση 279/80, Webb, Συλλογή 1981. ο. 3305.
Case 279/80 Webb [1981] ECR 3305. Cf.
Κοινή εμπορική πολιτική
INTERPRETATION AND APPLICATION OF THE SUBSTANTIVE RULES OF COMMUNITY LAW
2096/87 (3) σχετικά με το καθεστώς προσωρινής εισαγωγείς εμπορευματοκιβωτίων, που εκδόθηκε έχοντας ως νομική βάση τα άρθρα 28 και 235 της Συνθήκης.
419 provisions on the use of containers in internal traffic before re-exportation were an essential component of the arrangements, which necessarily included rules which authorize or prohibit the use of containers within the customs territory of the Community.
Αυτό το θέμα είναι σύμφωνα με το Δικαστήριο «στενά συνδεδεμένο με το αντικείμενο του αμφισβητούμενου κανονισμού» που υπάγεται στο άρθρο 28, οτο άρθρο 113 ή και οτις δύο αυτές διατάξεις.
The Court ruled that this aspect was inseparable from the aim of the Regulation at issue, which was covered by Article 28 or Article 113, or both.
Συνεπώς, χωρίς να αποφασίσει για την οριοθέτηση του πεδίου εφαρμογής αυτών των δύο άρθρων, το Δικαστήριο έκρινε ότι το Συμβούλιο δεν είχε λόγους να στηριχθεί στο άρθρο 235.
Consequently, without ruling on the scope of the two articles, the Court considered that the Council was not justified in basing itself on Article 235.
Το Δικαστήριο διατήρησε πάντως τα απο­τελέσματα του κανονισμού μέχρις ότου εκδοθούν από το Συμβούλιο τα απαραίτητα μέτρα για την εκτέλεση της απόφασης του.
However, the Court ordered that the provisions of the Regulation should continue to have effect until such time as the Council adopted measures to comply with its judgment.1
(4) Απόφαση της 13ης Ιουλίου 1989, υπόθεση 108/88, J. Jaenicke Cendoya κατά Επιτροπής: ΕΕ C 207 της 12.8.1989.
In Jaenicke Cendoya ν Commission the Court was asked to interpret the requirement of the possession of a university degree in recruitment competitions organized by the Community institutions.
438 TO ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ συγκεκριμένη έκφραση η νομοθεσία του κράτους μέλους οτο οποίο ο υποι_BAR_ιήφιος έκανε τις σπουδές τις οποίες επικαλείται.
The Court held that, in the absence of any provision to the contrary either in a Community instrument applicable to the competition or in the competition notice, that requirement must necess­arily be given the meaning it has in the law of the Member State in which the candidate has pursued the course of study on which he bases his application.2
Στο πλαίσιο της προσφυγής που ασκήθηκε από την Επιτροπή κατά του Συμβουλίου όσον αφορά την απόφαση 87/327/ΕΟΚ (') σχετικά με ένα πρόγραμμα κοινοτικών δρά­σεων για την κινητικότητα των φοιτητών (ERASMUS), το Δικαστήριο (2) εξέδωσε από­φαση ιδιαίτερης βαρύτητας όσον αφορά τα θέματα αρχής.
In an action brought by the Commission against the Council concerning Decision 87/327/EEC adopting the European Community action scheme for the mobility of university students (Erasmus),3the Court delivered an important judgment on questions of principle.
Το ουσιαστικό στοιχείο συνί­σταται στην εφαρμογή από το Δικαστήριο της αρχές του επωφελούς αποτελέσματος κατά την ερμαμεία του άρθρου 128 της Συνθήκης, με την έννοια ότι «η πρόβλεψη της εφαρμογής μιας κοινής πολιτικής επαγγελματικής κατάρτισης απαγορεύει κάθε ερμη­νεία αυτής της διάταξης, η οποία θα κατέληγε να αποστερήσει την Κοινότητα από τα μέσα δράσης που είναι αναγκαία για να εφαρμοσθεί λυσιτελώς αυτί'] η κοινή πολιτική».
The matter hinged on the application by the Court of the principle of effectiveness in the interpretation of Article 128 of the Treaty.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η έννοια της «επαγγελματικής κατάρτισης» παραμένει ευρύ­τατη, και συμπεριλαμβάνει το σύνολο σχεδόν των πανεπιστημιακών σπουδών.
It held that the fact that the implementation of a common vocational training policy is provided for precludes any interpretation of that provision that would mean denying the Community the means of action needed to carry out the common policy effectively. The Court confirmed that the concept of vocational training is a very broad one encompassing almost all university studies.
Το ευρύ φάσμα σπουδών το οποίο καλύπτει το πρόγραμμα ERASMUS θεωρείται ως επαγγελ­ματική κατάρτιση και το γεγονός ότι απλώς κατ' εξαίρεσιν οι προβλεπόμενες δράσεις μπορεί να τύχει να εφαρμοσθούν σε πανεπιστημιακές σπουδές, οι οποίες «λόγω των χαρακτηριστικών τους δεν υπάγονται οτο συγκεκριμένο τομέα», δεν σημαίνει ότι το πρόγραμμα δεν μπορεί να εφαρμοσθεί στηριγμένο αποκλειστικά στο άρθρο 128.
COMMUNITY LAW possibility that action envisaged as part of the programme may exceptionally be applied to university studies which, because of their particular nature, are outside that sphere, does not mean that the programme could not be adopted under Article 128 alone.
Το Δι­καστήριο θεώρησε ότι, αφενός μεν, υπάρχει «ιδιαίτερος σύνδεσμος μεταξύ της κοινής πολιτικής επαγγελματικής κατάρτισης και της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων», αφετέρου δε, ότι «ο καθ' όλα νόμιμος στόχος να ενταχθεί η ανάπτυξη μιας κοινής πολι­τικής οτο πλαίσιο των γενικών στόχων της Κοινότητας όπως η υλοποίηση της Ευρώπης των πολιτών» δεν δικαιολογεί την τροποποίηση της νομικής βάσης η οποία ισχύει αντι­κειμενικά.
The Court pointed out, first, that there is a special link between the common vocational training policy and the free movement of persons and, second, that the perfectly legitimate aim that the development of a common policy should be seen as part of the general objectives of the Community, such as the attainment of a people's Europe, does not justify a change in the legal basis objectively applicable.