natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η πρόωρη εμμηνόπαυση, είτε είναι αυθόρμητη είτε ως συνέπεια χειρουργικής επέμβασης, χημειοθεραπείας ή ακτινοθεραπείας, και συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο οστεοπόρωσης.
Routine haematological and biochemical measurements are usually normal in patients with primary osteoporosis; bone densitometry and radiological assessment provide the main diagnostic tests for osteoporosis and are described in more detail later in this chapter.
Η απώλεια οστού θεωρείται ότι είναι ταχύτερη κατά τους πρώτους μήνες της αγωγής και επηρεάζει τόσο τον αξονικό όσο και τον περιφερικό σκελετό, πράγμα που έχει αποδειχθεί τόσο ύστερα από παρεντερική όσο και από του στόματος αγωγή με γλυκοκορτικοειδή.
Fracture is the only clinical manifestation of osteoporosis and occurs at a relatively late stage of the disease, when bone loss may be advanced.
Η σχέση μεταξύ απώλειας οστού και αγωγής με εισπνεόμενα γλυκοκορτικοειδή είναι λιγότερο καλά τεκμηριωμένη, παρ' όλο που υπάρχουν ορισμένα στοιχεία ότι υψηλές δόσεις εισπνεόμενων γλυκοκορτικοειδών μπορεί να έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες στο σκελετό.
The development of techniques which enable assessment of bone mass has led to significant advances in the diagnosis of osteoporosis, providing the means to detect osteoporosis before fracture has occurred and to target for intervention those at high risk.
Παρ' όλο που η ανταπόκριση του σκελετού στα γλυκοκορτικοειδή μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ των ατόμων, οι υψηλές δόσεις συσχετίζονται γενικά με μεγαλύτερες ανεπιθύμητες ενέργειες στο σκελετό, ενώ ημερήσιες δόσεις πρεδνιζολόνης κάτω των 7,5 mg είναι λιγότερο πιθανό να αυξήσουν το ρυθμό απώλειας οστού.
Non-bone mass related factors are also important in the assessment of risk, particularly those which increase the likelihood of falling or interfere with the protective responses resulting from a fall.
Ορισμένες μελέτες έχουν αποδείξει ότι το ιστορικό αναίτιου κατάγματος αποτελεί σημαντικό ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για μελλοντικό κάταγμα.
Potential approaches to the assessment of fracture risk in individuals include bone mineral density measurements, ascertainment of clinical risk factors and assessment of biochemical markers of bone turnover.
Έτσι, η παρουσία δύο ή περισσότερων προϋπαρχόντων σπονδυλικών καταγμάτων έχει συσχετιστεί με δωδεκαπλάσιο
Populationbased screening for osteoporosis cannot at present be justified in any age group and in clinical practice a high-risk strategy is thus adopted to select individuals for bone densitometry, based on the presence of strong clinical and historical risk factors.
4.3.1.2 Άλλοι παράγοντες κινδύνου
4.3.1.1 Major risk factors
Από τους ενδογενείς και τους εξωγενείς παράγοντες κινδύνου που φαίνονται στον Πίνακα 4.1, το κάπνισμα, το οινόπνευμα και η διατροφή, εξετάζονται στο κεφάλαιο 3.
Hypogonadism is an important risk factor for osteoporosis in both sexes.
Η πλήρης ακινητοποίηση προκαλεί ταχεία απώλεια οστού στις πάσχουσες περιοχές.
In premenopausal women hypogonadism may be primary or secondary to conditions such as anorexia nervosa, exercise-induced amenonhoea, chronic illness, hyperprolactinaemia and gynaecological disorders.
Ο χαμηλός δείκτης σωματικής μάζας αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για οστεοπόρωση, πιθανώς εξαιτίας της επίδρασης του στο μέγεθος των οστών.
Premature menopause, either spontaneous or induced by surgery, chemotherapy or radiotherapy is also associated with increased risk of osteoporosis.
Τέλος, το ιστορικό κατάγματος ισχίου από την πλευρά της μητέρας αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου κατάγματος, και συγκεκριμένα για οποιοδήποτε οστική πυκνότητα, ο κίνδυνος κατάγματος είναι περίπου διπλάσιος.
In men, hypogonadism may be due to a variety of disorders including Klinefelter's syndrome, hypopituitarism, hyperprolactinaemia and castration, for example after prostatic surgery.
Οστική πυκνομετρία
• Glucocorticoid therapy
Σήμερα υπάρχουν ορισμένες μέθοδοι για την εκτίμηση της οστικής μάζας.
Glucocorticoids are widely used for the treatment of a number of diseases including rheumatic disorders, asthma and other lung conditions, inflammatory bowel disease, skin disorders and vasculitic syndromes.
Οι μέθοδοι αυτές συνοψίζονται στον Πίνακα 4.2.
Bone loss is believed to be most rapid in the first few months of treatment and affects both axial and appendicular skeleton.
Η απορροφησιομετρία μονοενεργειακής δέσμης φωτονίων και ακτινών Χ και οι τεχνικές υπερήχων ευρέος φάσματος επιτρέπουν μετρήσεις μόνο στον περιφερικό σκελετό, ενώ η απορροφησιομετρία διπλοενεργειακής δέσμης ακτινών Χ και η ποσοτική υπολογιστική τομογραφία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε σημεία του περιφερικού αλλά και του αξονικού σκελετού.
It has been demonstrated with both parenteral and oral glucocorticoid therapy; bone loss associated with inhaled glucocorticoid therapy is less well documented although there is some evidence that high doses of inhaled glucocorticoids may have adverse skeletal effects.
Επιπλέον, η ποσοτική υπολογιστική τομογραφία δίνει τη δυνατότητα πραγματοποίησης ξεχωριστών μετρήσεων στο φλοιώδες ή στο σπογγώδες οστό.
Although the skeletal response to glucocorticoids may vary between individuals high doses are generally associated with greater adverse skeletal effects, whilst daily doses of prednisolone below 7.5 mg are less likely to result in increased rates of bone loss.
Πρέπει όμως να αναγνωριστούν ορισμένοι περιορισμοί των απορροφησιομετρικών τεχνικών.
A number of studies have demonstrated that a history of fragility fracture is an important independent risk factor for further fracture.
Η ακρίβεια των μετρήσεων της πυκνότητας της σπονδυλικής στήλης μειώνεται παρουσία οστεοφύτων, εξωσκελετικής αποτιτάνωσης, σκολίωσης και παραμόρφωσης των σπονδύλων, παράγοντες που είναι συνήθεις στους ηλικιωμένους (Reid et al, 1991).
Thus the presence of two or more prevalent vertebral fractures was associated with a twelve-fold increase in fracture risk for any given bone mineral density (Ross et al, 1991) and women with a past history of nonvertebral fractures were found to have a three-fold increase in the risk of subsequent spine fractures (Wasnich et al, 1994).
Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι πυκνομετρικές τεχνικές δεν κάνουν διάκριση μεταξύ οστεοπόρωσης και οστεομαλακίας, καταστάσεις που η οστική πυκνότητα είναι ελαττωμένη.
Of the endogenous and exogenous risk factors shown in Table 4.1, smoking, alcohol and nutrition are discussed in Chapter 3. Complete immobilisation leads to rapid bone loss at the
πυκνότητας.
A low body mass index is an important risk factor for osteoporosis, probably because of its effect on bone size.
Όσον αφορά τους διαθέσιμους πόρους, όπως φαίνεται στο Σχήμα 4.1, οι διαφορές μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι τεράστιες.
Finally, a maternal history of hip fracture is an independent risk factor for fracture; for any given bone mineral density, hip fracture risk is increased approximately two-fold.
Σχέση μεταξύ οστικής μάζας και κινδύνου κατάγματος
A number of methods are now available for the assessment of bone mass.
Η οστική μάζα αποτελεί μείζονα καθοριστικό παράγοντα της μηχανικής αντοχής των οστών και του κινδύνου κατάγματος.
These include single energy photon and X-ray absorptiometry, dual energy X-ray absorptiometry, quantitative computed tomography and broadband ultrasound velocity and attenuation.
Η σχέση αυτή είναι ανάλογης ισχύος με εκείνη μεταξύ πίεσης του αίματος και εγκεφαλικού επεισοδίου και ισοδυναμεί με δπλάσια έως 12πλάσια διαφορά του κινδύνου κατάγματος στην κατανομή της οστικής πυκνότητας του πληθυσμού.
In addition, quantitative computed tomography enables differential measurements to be made in cortical or cancellous bone.
Παρ' όλο που η μέτρηση της οστικής πυκνότητας σε οποιοδήποτε σημείο που εκτιμάται συνήθως μπορεί να προβλέψει το κάταγμα, η μέτρηση στη δυνητική θέση του κατάγματος μπορεί να παράσχει καλύτερη πρόβλεψη, ιδίως όσον αφορά το κάταγμα ισχίου (Mazess et al, 1988; Cummings et al, 1993; Melton et al, 1993).
Dual energy X-ray absorptiometry is widely used because of its high reproducibility, low radiation dose and ability to measure bone mineral density (BMD) at both appendicular and axial sites in the skeleton.
Η πρόσθεση ορισμένων παραγόντων κινδύνου στις τιμές οστικής πυκνότητας μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη πρόβλεψη του κατάγματος, πράγμα που ισχύει ιδίως για παλαιό αναίτιο κάταγμα και, στους ηλικιωμένους, για τους παράγοντες κίνδυνου για πτώση.
With the exception of quantitative computed tomography, which measures volumetric bone mineral density in g/cm3, these techniques generate a linear (g/cm) or areal (g/cm2) bone mineral density value, which reflects bone size as well as true bone density.
4.3.4 Πυκνομετρικά κριτήρια για τη διάγνωση της οστεοπόρωσης
Certain limitations of absorptiometric techniques should be recognised.
Η καμπύλη του κινδύνου κατάγματος, η κλίση της οποίας αυξάνει όσο μειώνεται η οστική πυκνότητα, είναι συνεχής και συνεπώς δεν υπάρχει κανένα σημείο κάτω από το οποίο θα συμβεί κάταγμα και πάνω από το οποίο όχι.
The absolute value for a given bone mineral density varies with different systems and there are also differences in the reference data supplied by different manufacturers (Laskey et al, 1992), although steps have recently been taken to standardise femoral bone mineral density measurements, where these differences are greatest (Hanson, 1997).
Κάθε διαγνωστικός ουδός της οστικής πυκνότητας είναι συνεπώς σε ορισμένο βαθμό αυθαίρετος.
The accuracy of measurements of spinal bone density is reduced in the presence of osteophytes, extraskeletal calcification, scoliosis and vertebral deformity, all of which become increasingly common in the elderly (Reid et al, 1991).
Η χρήση των μονάδων τυπικής απόκλισης (SD) αποφεύγει προβλήματα που σχετίζονται με τις διαφορές που παρατηρούνται στη βαθμονόμηση οργάνων.
It should also be noted that densitometric techniques do not distinguish between osteoporosis and osteomalacia, in both of which bone mineral density is reduced.
Σύμφωνα με την ταξινόμηση της ΠΟΥ, μπορούν να οριστούν οι παρακάτω διαγνωστικές κατηγορίες:
The availability of bone densitometry systems throughout Europe is patchy and many doctors and their patients do not cunently have access to bone density measurements. There are marked variations between European Union countries with respect to the resources available, as shown in Figure 4.1
Τ- score της οστικής πυκνότητας μέχρι -1
Bone mass is a major determinant of bone strength and fracture risk.
Τ- score της οστικής πυκνότητας μεταξύ -1 και -2,5
The strength of this relationship is comparable to that between blood pressure and stroke and is equivalent to an eight- to twelve-fold difference in fracture risk across the distribution of bone density in the population.
Οι τιμές αυτές είναι κατάλληλες μόνο για γυναίκες, ενώ όσον αφορά τους άνδρες, για τους οποίους οι τιμές της προβολικής οστικής πυκνότητας είναι υψηλότερες, δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί αντίστοιχα κριτήρια.
These thresholds apply to measurements of bone density in the hip, spine and/or radius although the former two are most commonly used; they are appropriate only for women and conesponding criteria for men, in whom areal bone mineral density values are higher, have not yet been developed.
Τέλος, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι ουδοί αυτοί είναι μάλλον διαγνωστικοί παρά παρεμβατικοί, παρ' όλο που μπορούν να συμβάλουν στη λήψη αποφάσεων σχετικά με την υποβολή του ατόμου σε αγωγή, ιδίως στην περίπτωση ασθενών με οστεοπόρωση ή με εγκατεστημένη οστεοπόρωση.
Finally, it should be stressed that these are diagnostic rather than interventional thresholds although they may aid treatment decisions, particularly in the case of patients with osteoporosis or established osteoporosis.
4.3.5 Βιοχημικοί δείκτες της οστικής εναλλαγής
4.3.5 Biochemical markers of bone turnover
Οι βιοχημικοί δείκτες της οστικής εναλλαγής παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τους ρυθμούς απορρόφησης και παραγωγής οστού (Eastell, 1996).
Biochemical markers of bone turnover provide infonnation about rates of bone resorption and bone fonnation (Eastell, 1996).
Στους δείκτες απορρόφησης οστού περιλαμβάνονται η υδροξυπρολίνη, οι διασταυρούμενοι δεσμοί κολλαγόνου (πυριδινολίνης και δεοξυπυριδινολίνης), οι γλυκοσίδες της υδροξυλυσίνης, καθώς και τα Ν-τελοπεπτίδια ή τα Cτελοπεπτίδια του κολλαγόνου τύπου Ι στα ούρα.
Indices of bone resorption include urinary excretion of hydroxyproline, collagen cross-links (pyridinoline and deoxypyridinoline), hydroxylysinc glycosides and N-telopeptides or C-telopeptides of type 1 collagen.
Οι συνηθέστερα χρησιμοποιούμενοι δείκτες οστικής παραγωγής είναι οι συγκεντρώσεις του σκελετικού ισοενζύμου της αλκαλικής φωσφατάσης και της οστεοκαλσίνης στον ορό.
The most commonly used markers of bone formation are serum concentrations of bone specific alkaline phosphatase and osteocalcin.
Η απώλεια οστού κατά την εμμηνόπαυση συνοδεύεται από αύξηση και των δύο δεικτών οστικής απορρόφησης και οστικής παραγωγής και παρόμοιες μεταβολές παρατηρούνται στην οστεοπόρωση που συνοδεύεται από ταχεία οστική εναλλαγή, ενώ η αντιοστεοκλαστική αγωγή οδηγεί σε ελαττωμένη παραγωγή αυτών των δεικτών (Uebelhart et al, 1991).
Menopausal bone loss is accompanied by an increase both in markers of resorption and formation and similar changes are seen in high turnover osteoporosis, whilst anti-resorptive therapy results in decreased production of these markers (Uebelhart et al, 1991).
Οι βιοχημικοί δείκτες, όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με την οστική πυκνομετρία, μπορούν να βελτιώσουν την εκτίμηση του κινδύνου κατάγματος, ιδίως του κατάγματος ισχίου (Garnero et al, 1996), αν και από μόνοι τους έχουν χαμηλή προγνωστική αξία όσον αφορά την οστική πυκνότητα.
When used in combination with bone densitometry, biochemical markers may improve the assessment of fracture risk, particularly hip fracture (Garnero et al, 1996), although on their own they are poorly predictive of bone mineral density.
Είναι δυνατόν να χρησιμοποιείται ημιποσοτική ή ποσοτική μέθοδος εκτίμησης, με βάση τις σχέσεις πρόσθιου, μέσου και οπίσθιου ύψους των σπονδύλων.
Lateral radiographs of the thoracic and lumbar spine are used to detect vertebral deformity due to osteoporosis, which may be manifest as biconcavity (loss of middle height), wedging (loss of anterior or posterior height), and compression or crush fractures, in which there is loss of height throughout the vertebral body.
Η τρέχουσα συναίνεση είναι ότι η ελάττωση κατά τρεις ή περισσότερες τυπικές αποκλίσεις από τις φυσιολογικές μέσες σχέσεις για ένα συγκεκριμένο σπονδυλικό επίπεδο αποτελεί λογικό κριτήριο για εμφάνιση κατάγματος (NOF Working Group on Vertebral Fractures 1995).
Since the dimensions of vertebrae vary between and also within individuals, morphometric approaches have been developed to classify these deformities (Eastell et al, 1991; Black et al, 1995). Semiquantitative or quantitative assessment may be used, based on the ratios of anterior, middle and posterior vertebral heights.
Προκειμένου να μειωθεί ο αριθμός των ψευδώς θετικών, έχει προταθεί ότι η σπονδυλική παραμόρφωση πρέπει να ικανοποιεί δύο ή περισσότερο μορφομετρικά κριτήρια, προτού γίνει διάγνωση σπονδυλικού κατάγματος (McCloskey et al, 1993).
The current consensus is that a reduction of three standard deviations or more from the normal mean ratios for that particular vertebral level is a reasonable criterion for prevalent fracture (NOF Working Group on Vertebral Fractures 1995); in order to reduce the number of false positives, it has been suggested that a vertebral deformity should satisfy two or more morphometric criteria before a diagnosis of vertebral fracture is made (McCloskey et al, 1993).
Ο καλύτερος ορισμός για τα αυτόματα σπονδυλικά κατάγματα δεν έχει ακόμη διατυπωθεί, η ελάττωση όμως κατά 20% ή περισσότερο ενός από τα τρία μετρούμενα ύψη (πρόσθιου, μέσου ή οπίσθιου) είναι ένα σχετικά ειδικό κριτήριο.
The best definition for incident vertebral fractures has not been established, but a 20% or greater reduction in any three of the measured vertebral heights (anterior, middle or posterior) is a relatively specific criterion.
Κατά την εκτίμηση της σπονδυλικής παραμόρφωσης με ακτινογραφίες, η χρησιμοποιούμενη διαδικασία για τη λήψη εικόνων έχει κρίσιμη σημασία και πρέπει να τυποποιηθεί με ιδιαίτερη προσοχή....
In assessing vertebral deformity on radiographs, the procedure used to obtain images is critical and should be carefully standardised.
Μορφομετρική ανάλυση με ακτίνες Χ (ΜΧΑ)
4.5 Morphometric X-ray analysis (MXA)
Η τελευταία γενιά απορροφησιόμετρων διπλοενεργειακής δέσμης ακτινών Χ έχει τη δυνατότητα να παράγει καλής ποιότητας πλάγιες εικόνες της θωρακικής και της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, με βάση τις οποίες μπορεί να γίνει μορφομετρική ανάλυση.
The latest generation of dual energy X-ray absorptiometers possess the potential to generate good quality lateral images of the thoracic and lumbar spine, upon which morphometric analysis can be performed.
Η προσέγγιση αυτή δεν έχει ακόμη επικυρωθεί, ιδίως όσον αφορά την αναπαραγωγιμότητά της.
This approach has yet to be validated, particularly with respect to its reproducibility; if shown to be comparable to or better than conventional X-ray morphometric methods, MXA is likely to emerge as the technique of choice in view of its significantly lower radiation dose.
Κλινικές ενδείξεις για οστική πυκνομετρία
4.6 Clinical indications for bone densitometry
Γενικά, οι προληπτικές στρατηγικές μπορούν να απευθύνονται σε όλα τα άτομα του πληθυσμού ή να περιορίζονται σε υποομάδες υψηλού κινδύνου.
In general terms, preventive strategies may be targeted at everyone in the population or confined to high-risk subgroups.
Εάν απορριφθεί αυτή η προσέγγιση, η επιλογή ασθενών για οστική πυκνομετρία με βάση ισχυρούς κλινικούς παράγοντες κινδύνου παρέχει την πιο λογική προσέγγιση στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης (Compston et al, 1995).
The consensus view among experts is that populationbased screening of women at the menopause cannot be justified; in the absence of such an approach, selection of patients for bone densitometry on the basis of strong clinical risk factors provides the most rational approach to the prevention and treatment of osteoporosis (Compston et al, 1995).
Οι κλινικές ενδείξεις για οστική πυκνομετρία παρέχονται στον Πίνακα 4.3.
Clinical indications for bone densitometry are shown in Table 4.3.
Πρέπει να τονιστεί ότι η οστική πυκνομετρία δικαιολογείται μόνο για εκείνα τα άτομα στα οποία το αποτέλεσμα που θα ληφθεί θα επηρεάσει τις αποφάσεις σχετικά με την αγωγή.
It should be emphasised that bone densitometry is only justified in those individuals in whom the result obtained will influence treatment decisions.
αγωγή, μπορεί όμως να χρειαστούν τρία ή περισσότερα χρόνια προτού ανιχνευθούν τέτοια αποτελέσματα στο μηριαίο.
The ability of repeated measurements to detect significant changes in individual patients depends on the precision of the measurement technique, the effects of treatment and the expected rate of bone loss in the absence of treatment.
Σε πολλούς ασθενείς, η εκτίμηση της οστικής πυκνότητας είναι το μοναδικό μέσο με το οποίο μπορούν να κριθούν τα αποτελέσματα της αγωγής και οι επανειλημμένες μετρήσεις είναι πιθανό να βελτιώνουν τη συμμόρφωση.
Significant treatment effects in the spine can often be detected within two years but three or more years may be required to detect such effects in the proximal femur.
Η επανάληψη των μετρήσεων της οστικής πυκνότητας για την παρακολούθηση της αγωγής σπανίως ενδείκνυται να γίνεται σε διαστήματα μικρότερα του ενός έτους.
In many patients, assessment of bone density is the only means by which the effects of treatment can be judged and repeat measurements are likely to improve compliance. Repeat bone mineral density measurements to monitor treatment are rarely indicated at less than one year intervals.
Η μέτρηση της οστικής πυκνότητας είναι επίσης χρήσιμη καθώς βοηθά να αποφασιστεί πότε πρέπει να διακοπεί η αγωγή και εάν, στη συνέχεια, χρειάζεται περαιτέρω παρέμβαση.
Assessment of bone density is also useful in aiding decisions about when treatment may be stopped and whether, subsequently, further intervention is required.
Οποτεδήποτε δυνατό, πρέπει να χρησιμοποιείται το ίδιο σύστημα απορροφησιομετρίας, ώστε να ελαχιστοποιούνται τα σφάλματα λόγω διαφορετικής βαθμονόμησης της συσκευής.
The same absorptiometry system should be used whenever possible in order to minimise enors due to different machine calibration.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η αξία των μετρήσεων με βάση την ταχύτητα διέλευσης και την εξασθένιση ευρέος φάσματος υπερήχων στην παρακολούθηση της ανταπόκρισης στην αγωγή δεν έχει επικυρωθεί και ότι, παρ' όλο που υπάρχουν στοιχεία ότι οι μετρήσεις αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόβλεψη του κινδύνου κατάγματος στις ηλικιωμένες γυναίκες, η προγνωστική τους αξία στις νεαρότερες γυναίκες και η ικανότητα τους να παρακολουθούν τα αποτελέσματα της αγωγής δεν έχουν ακόμη αποδειχθεί (Glüer, 1997).
It should be noted that the value of broadband ultrasound velocity and attenuation measurements in monitoring the response to treatment has not been validated and that although there is evidence that these measurements can be used to predict fracture risk in elderly women, their predictive value in younger women and their ability to monitor the effects of therapy remain to be established (Glüer, 1997).
Πίνακας 4.1: Κλινικοί παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση
Table 4.1: Clinical and historical risk factors for osteoporosis
Γυναικείο φύλο Ηλικία Μικρή σωματική κατασκευή Ασιατική ή καυκάσια φυλή
Female gender Age Slight body build Asian or Caucasian race
Πρόωρη εμμηνόπαυση Πρωτοπαθής ή δευτεροπαθής αμηνόρροια Πρωτοπαθής ή δευτεροπαθής υπογοναδισμός σε άνδρες Προηγούμενο αναίτιο κάταγμα Αγωγή με γλυκοκορτικοειδή Ιστορικό κατάγματος ισχίου από την πλευρά της μητέρας Χαμηλό σωματικό βάρος Κάπνισμα Υπερβολική κατανάλωση οινοπνεύματος Παρατεταμένη ακινητοποίηση Χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου με τις τροφές Ανεπάρκεια βιταμίνης D
Premature menopause Primary or secondary amenonhoea Primary or secondary hypogonadism in man Previous fragility fracture Glucocorticoid therapy Maternal history of hip fracture Low body weight Cigarette smoking Excessive alcohol consumption Prolonged immobilisation Low dietary calcium intake Vitamin D deficiency
Πίνακας 4.2: Μέθοδοι εκτίμησης της οστικής μάζας
Table 4.2: Methods for the assessment of bone mass
Απορροφησιομετρία διπλοενεργειακής δέσμης ακτίνων Χ (DXA)
Dual energy X-ray absorptiometry (DXA)
Απορροφησιομετρία μονοενεργειακής δέσμης ακτίνων (SXA)
Single energy X-ray absorptiometry (SXA)
Απορροφησιομετρία μονοενεργειακής δέσμης φωτονίων (SPA)
Single photon absorptiometry (SPA)
Ποσοτική υπολογιστική 50 τομογραφία (QCT)
Quantitative computed tomography (QCT)
Διπλοενεργειακή
Spine: Single energy Double energy
0 Εξασθένιση ευρέος φάσματος υπερήχων (BUA)
0 Broadband ultrasound attenuation (BUA)
ΙΑΔ = ισοδύναμο αποτελεσματικής δόσης Για σύγκριση: το ισοδύναμο αποτελεσματικής δόσης για ακτίνες Χ στους οσφυϊκούς σπονδύλους είναι 550 y & \ και η ετήσια φυσική έκθεση 2400 μ8ν.
EDE = effective dose equivalent For comparison: effective dose equivalent of an X-ray of the lumbar spine is 550 pSv and the annual natural background exposure is 2400 pSv.
Πίνακας 4.3: Κλινικές ενδείξεις για οστική πυκνομετρία
Table 4.3: Clinical indications for bone densitometry
Παρουσία ισχυρών παραγόντων κινδύνου
Presence of strong risk factors Premature menopause ( < 45 years) Prolonged secondary amenonhoea Primary hypogonadism Glucocorticoid therapy ( > 7.5 mg/day oral prednisolone or equivalent for six months or more) Anorexia nervosa Inflammatory bowel disease/malabsorption Primary hyperparathyroidism Organ transplantation Chronic renal failure Chronic liver disease Hyperthyroidism Prolonged immobilisation Maternal history of hip fracture
Πρόωρη εμμηνόπαυση ( < 45 έτη)
Long-term heparin therapy
Παρατεταμένη δευτεροπαθής αμηνόρροια
Radiological evidence of osteopenia and/or vertebral defonnity
Πρωτοπαθής υπογοναδισμός
Previous fragility fracture
Ψυχογενής ανορεξία
Monitoring of therapy
Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου/δυσαπορρόφηση ασβεστίου
Figure 4.1 : An estimate of Bone Densitometry Equipment (units/million population) in the European Union as of mid 1997
Μεταμόσχευση οργάνου
D Hip & Spine Equipment ■ Forearm Equipment D Ultrasound Equipment Έ