natgillin/translations-raw huggingface dataset:
22 Δεκεμβρίου 1984, μπορούσε να ζητήσει επίδο­
Consequently, the Court upheld this aspect of the Commission's complaint.
Συλλογή 1987,σ.
On those grounds, the Court:
Το Δικαστήριο αναφέρθηκε στην απόφαση επί
Orders each of the parties to bear its own costs.
1, της οδηγίας του
Reference: [1988] ECR 6315.
Συμβουλίου από το άρθρο 4, παράγραφος 1, η οποία να επι­
The Commission took the view that Article 19 was not in accordance with the Directive.
1984, ελλείψει κατάλληλων εκτελεστικών ται στην ίδια κατάσταση, ρυθμίσεως που παρα­ μέτρων, προκειμένου να αποκλεισθεί η εφαρμογή μένει, λόγω μη εκτελέσεως της εν λόγω κάθε εθνικής διάταξης που δεν είναι σύμφωνη οδηγίας, το μόνο έγκυρο σύστημα αναφοράς.» προς το άρθρο αυτό.
In the first place, the Commission considered that some of the special rights for women included in col­lective agreements could be covered by the excep­tions to the application of the Directive provided for in Article 2(3) and (4) thereof which involved, respec­tively, provisions concerning the protection of wo­men, particularly as regards pregnancy and maternity, and measures to promote equal opportunities for men and women. It was of the opinion, however, that the French legislation, by its generality, made it pos­sible to preserve for an indefinite period measures dis­criminating as between men and women contrary to the Directive.
Το Δικαστήριο έκανε και πάλι μνεία της απόφασης του επί της υπόθεσης
The French Government alleged that, under French constitutional law, the law should en­sure that women had rights equal to those of men in every field.
McDermott και Cotter Ι στην οποία είχε καταστεί
In its opinion, the Directive should be interpreted in the same manner.
Σχόλια σαφές ότι από το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας προκύπτει ότι, από τις 23 Δεκεμβρίου
Moreover, it claimed that those special rights were designed to take account of the situation exist­ing in the majority of French households.
Από την παρούσα υπόθεση συνάγεται ότι μπορεί
The Court stated that the exception provided for in Article 2(3) referred in particular to the situation of preg­nancy and maternity.
Στην προκειμένη πε­ δίκαιο).
With a view to ensuring the application of Directive 76/207 in France.
Βλέπε επιπλέον τα σχόλια επί της αυτό, μια γυναίκα έχει επίσης το ίδιο δικαίωμα υπόθεσης 71/85, FNV.
The second paragraph of that article provided that employers, groups of employers and groups of employed persons should proceed, by collec­tive negotiation, to bring such terms into confor­mity with the provisions of the Labour Code men­tioned in the law.
GEORGE NOEL NEWSTEAD κατά αυτή δεν υποχρεούτο να στερείται, έστω και
Therefore, said the Court, the French Government's argument could not be accepted.
DEPARTMENT OF TRANSPORT και HER προσωρινά, το 1,5 % του μισθού της ως εισφορά
ship between a woman and her child over the per iod which followed pregnancy and childbirth, by pre venting that relationship from being disturbed by the multiple burdens which would result from the simultaneous pursuit of employment.
MAJESTY'S TREASURY στο ταμείο (το ποσό των εισφορών του στο τα­ μείο θα του επιστρεφόταν ή θα καταβαλόταν στους
The Court then observed that some of the special rights pre served in the French legislation related to the pro tection of women in their capacity as older workers or parents — categories to which both men and wo men could equally belong.
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης: κληρονόμους του). To Industrial Tribunal απέρρι­
The Court maintained that the exception provided for in Article 2(4) was speci fically and exclusively designed to allow measures which, although discriminatory in appearance, were in fact intended to eliminate or reduce actual instances of inequality which could exist in the reality of social life.
3 Δεκεμβρίου 1987 ψε την αίτηση του Newstead, ο οποίος άσκησε έφεση κατά της απόφασης αυτής ενώπιον του
Nothing in the papers of the case, however, made it possible to conclude that a generalized preserva tion of special rights for women in collective agree ments could correspond to the situation envisaged in that provision. Therefore, the Commission's com plaint was upheld.
Παραπομπή:
On those grounds, the Court:
Ερωτήματα που υποβλήθηκαν στο ΔΕΚ
Orders the French Republic to pay the costs.
Σύνταξη επιζώντος συζύγου — Υποχρέωση yment Appeal Tribune υπέβαλε τέσσερα προδικα­ καταβολής εισφοράς στικά ερωτήματα στο Δικαστήριο των Ευρω­
In the second place, the Commission alleged that the second paragraph of Article 19 of French Law No 83-635, authorized the maintenance of discrimina tory conditions for an indeterminate period and left their removal to the discretion of the two sides of industry.
( Άρθρο 1 1 9 της Συνθήκης ΕΟΚ, οδηγίες του παϊκών Κοινοτήτων σύμφωνα με το άρθρο 1 77 της
The law did not provide for any machinery capable of remedying any inadequacy of the results achieved by collective negotiation.
Συνθήκης ΕΟΚ: ρίου 1 975, 76/207/ΕΟΚ, της 9ης Φεβρουα­
The French Government maintained, first of all, that it would be diffi cult in the circumstances of French society to provide for the immediate removal by legislative act of rights acquired during past negotiations between the two sides of industry.
1 ) Συνιστά παράβαση του άρθρου 1 1 9 (μόνο ρίου 1 976 και 86/372/ΕΟΚ, της 24ης Ιουλίου του ή σε συνδυασμό με την οδηγία 75/1 1 7
Collective negotiation, in its opinion, was more likely than a legislative measure to in fluence the behaviour in practice of those involved and thus bring any discrimination to an end.
1986) περί ισότητας των αμοιβών) το γεγονός ότι ο εργοδότης καταβάλλει μεν τον ίδιο ακαθάρι­ στο μισθό σε άνδρες και γυναίκες, επιβάλλει
Secondly, the French Government pointed out that, under French labour law, national collective agreements for particular occupations were subject to an approval procedure which enabled the agreement to be extend ed to the whole of the field of activity concerned.
Ο Newstead ήταν δημόσιος υπάλληλος εργαζό­
That procedure could be used to ensure that discri-
0 εκκαλών) να καταβάλλει (με κράτηση από μενος στο Υπουργείο Μεταφορών.
In Case 184/83 — Hofmann, the EG gave Article 2(3) of Directive 76/207 a very broad construction.
2) Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι κα­ τραπεί παρόμοια εισφορά.
In the present case, however, it seems that the EG de cided to narrow that ruling.
ταφατική, έχει το άρθρο 1 1 9 (μόνο του ή σε συνδυασμό με την οδηγία περί ισότητας των
It did so by suggesting that the term 'maternity' is nothing else but the spe cial relationship between mother and child during the period which follows pregnancy and childbirth;
1 1 8 και όχι σε εκείνο του άρθρου 1 1 9 της δότης καταβάλλει μεν τον ίδιο ακαθάριστο μι­
Handbook on equal treatment for men and women in the European Community other rights should be granted without distinction to both men and women.
ρίπτωση, οι εισφορές δε αυτές δεν μπορούν να
Another remark to be made refers to the EG's interpretation of Article 2(4) of the same Directive.
ρισης άμεσο αποτέλεσμα στα κράτη μέλη, έτσι ώστε να απονέμει δικαστικώς επιδιώξιμα δι­
According to it, the exception pro vided for in that article intended to eliminate or re duce actual instances of 'inequality which could exist in the reality of social life'.
Πράγματι, καμία από τις οδηγίες που
Because no explanation was given to this expression, it remains to be seen what the EG meant by it.
Πρόκειται για μια ακόμα υπόθεση με αντικείμενο που ενυπάρχει στο επίδικο επαγγελματικό τα επαγγελματικά συστήματα συνταξιοδότησης.
By three orders of 12 February and 29 March 1988, the Raad van Beroep, Utrecht and the Raad van Ber­oep, Groningen, referred the following questions to the Court fora preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty:
στόχους του άρθρου 1 1 9, λόγω των συνεπειών που τα συστήματα αυτά επέφεραν στους εργαζο­
(1 ) Does the expression 'working population' within the meaning of Article 2 of Directive 79/7 also cover a person who has worked as an em­ployed person in a Member State but is no longer available for employment when one of the risks referred to in Article 3 of that Directive ma­terializes?
Λαμβάνοντας υπόψη την απάντηση του στο τρί­ μένους. Κατά την άποψη του Δικαστηρίου, δεν είχε το ερώτημα, το Δικαστήριο δεν απάντησε στο τέ­ καμία σημασία η νομική φύση των εν λόγω ταρτο ερώτημα.
(2) In the case of a system under which the amount of benefit is dependent upon the duration of the insurance cover, must Article 5 of Directive 79/7 be interpreted as placing the Member States under a duty, as regards oldage benefits payable after 22 December 1984 in the pen­sioner's own right, to eliminate the adverse effect on the level of benefit caused by a difference in treatment with regard to the acquisition of rights to benefit which is contrary to that Directive?
συστημάτων.
Incase 106/88:
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο αποφά­ fting, η οποία αφορούσε προβλεπόμενα εκ του νό­ νθηκε ότι: μου συστήματα κοινωνικής ασφάλισης.
The Netherlands Algemene Ouderdomswet (General Law on Old-Age Insurance) established for the benefit of Netherlands residents and non-residents subject to income tax on the basis of an occupation in the Netherlands, at the age of 65, a general oldage pension scheme in which pension rights were acquired on the basis of completed periods of insurance.
Στην πα­ ρούσα υπόθεση, ωστόσο, το ΔΕΚ αποφάνθηκε ότι τα επαγγελματικά συστήματα συνταξιοδότησης,
Under this scheme, prior to a legislative amendment which took effect on 1 April 1985, a married woman resident in the Netherlands, whose hus­band, also a Netherlands resident, was not insured be­cause he was exercising an occupation abroad and was insured there, was herself not insured for the cor­responding period.
19 75, δεν εμπο­ ότι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου δίζει τον εργοδότη, ενώ προβλέπει τις ίδιες
On the other hand, a married man resident in the Netherlands whose wife was ex­cluded from insurance remained affiliated to the pension scheme.
1 1 8 (η αντίληψη αυτή ανατράπηκε από την από­ ακαθάριστες αποδοχές για τους άνδρες εργαζό­ φαση του ΔΕΚ επί της υπόθεσης 262/88, Barber).
Mrs Achterberg-te Riele and Mrs Bernsen-Gustin had been in paid employment and had given it up voluntarily. Mrs Egberts-Reuversthe had never been in gainful employment.
μενους και τις γυναίκες εργαζόμενες, να επι­
Nonetheless, the Sociale Ver­zekeringsbank refused to grant a full pension to these women, at the age of 65, on the basis that their
Επιπλέον, δεδο­ που υποκαθιστά το προβλεπόμενο από το μένου ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορούσε τη νόμο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.
(1 ) Does a person who has not been employed or worked as a selfemployed person in a Member State and has not been available for employment because of her choice to devote herself to the care of her family fall within the class of persons described in Article 2 of Directive 79/7?
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα σύνταξη του επιζώντος συζύγου, το αίτημα του
(2) Is there discrimination on grounds of sex con trary to Article 4(1 ) of Directive 79/7 where a statutory provision has the effect that because of uninsured periods prior to 23 December 1984 a reduction is made to the oldage pension of a woman who becomes entitled thereto after 22 December 1984, where no such reduction could be made to the pension of a man in comparable circumstances, because the fact she was unin sured during periods prior to 23 December 1984 resulted from her status as a married woman?
Newstead δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό δε­ δομένου ότι το ισχύον παράγωγο κοινοτικό δί­ καιο, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται η οδηγία
(3) Is there discrimination on grounds of sex con trary to Article 4(1 ) of Directive 79/7 where a statutory provision has the effect that because of uninsured periods prior to 23 December 1 984 a reduction is made to the oldage pension of a woman who becomes entitled thereto after 22 December 1984, where no such reduction could be made to the pension of a man in comparable circumstances, because the fact she was unin sured during periods prior to 22 December 1984 resulted from her status as a married woman?
86/372 σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα επαγγελματικών συστημάτων κοινωνικής ασφά­ λισης, δεν περιείχε καμία διάταξη με άμεση ισχύ επί του ζητήματος αυτού.
In reply to the first questions in Cases 48 and 1 06/88 and question 1(a) in Case 107/88, the Court stated that the scope ratione personae of the Direc tive was determined by Article 2, according to which the Directive applied to the working population, to persons seeking employment and to workers and selfemployed persons whose activity was interrupted by one of the risks set out in Article 3(1 )(a), i.e., illness, invalidity, old age, an accident at work or an occu pational disease, or unemployment.
Ισότητα αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών
oldage pension or whose occupational activity was previously interrupted by one of the risks set out in Article 3(1 )(a).
Court της Ιρλανδίας υπέβαλε τρία προδικαστικά οδηγίας του Συμβουλίου 75/1 1 7/ΕΟΚ, της ερωτήματα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών
The answer to question 1 (b) in Case 107/88 should be that the answer to question 1 (a) in that case was not affected if the person concerned stopped work ing and was no longer available for employment be fore the last date for transposing the Directive.
Συνθήκης ΕΟΚ:
In answer to the questions submitted to it, the Court held that:
1 ) Καλύπτει η αρχή του κοινοτικού δικαίου περί
Clearly these two groups leave out of the Directive's scope a large section of the female population.
Απαντώντας στο πρώτο ερώτημα, το Δικαστήριο την έννοια του προαναφερθέντος νόμου.
Article 2 of Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 on the progressive implementa tion of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security must
Δεν περι­
Question referred to the ECJ
Επομένως, το Δικαστήριο συμφώνησε με την ιρ­ λαμβάνει την περίπτωση της συγκεκαλυμμένης λανδική κυβέρνηση ως προς το γεγονός ότι στην διάκρισης (βλέπε υπόθεση 43/74, Defrenne II).
Case 171/88 INGRID RINNER­KÜHN ν FWW SPEZIAL­GEBÄUDEREINIGUNG GmbH & Co.KG. By an order dated 5 May 1988, the Arbeitsgericht (Labour Court) Oldenburg referred a question to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty:
χείο του κοινοτικού δικαίου.
Reference: [1989] ECR 2743.
Κατά την κρίση του Δικαστηρίου, η διαφορά ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου μπορούσε να επι­ λυθεί στο πλαίσιο της ερμηνείας του άρθρου
Subject-matter: Continued payment of wages in the event of illness — Exclusion of part­time workers (EEC Treaty, Article 119, and EEC Council Directive 75/117 of 10 February 1975).
Για το λόγο αυτό, δεν χρειαζόταν να δοθεί απάντηση στο δεύτερο και τρίτο ερώτημα, τα οποία αφορούσαν την ερμηνεία της οδηγίας 75/1 1 7.
The German Law on the continued payment of wages (Lohnfortzahlungsgesetz) of 27 July 1969, pro­vided that an employer should continue to pay wages for a period of up to six weeks to any employee who, after the commencement of his employment and because of no fault of his own, was incapable of working.
Πραγματικά περιστατικά βάσει του WW πριν από τις 23 Δεκεμβρίου 1 984 και οι οποίες θα δικαιούνταν την καταβολή της πα­
It is interesting to observe that faced with arguments which would render the legislative measures adopted by the German Government con trary to Article 119 of the Treaty, the EG gave this Member State another 'chance' to prove its case.
Οι κανόνες που συνιστούσαν δυσμενή διάκριση, ροχής βάσει του WWV αν δεν είχε ποτέ θεσπι­ και ιδίως το άρθρο 1 3, παράγραφος 1, στοιχείο 1 ), σθεί το άρθρο 1 3, παράγραφος 1, στοιχείο 1 ).
It left to the national court the task to assess whether other factors could justify such an inequality of treat ment. With respect to the consequences of a scheme considered to be indirectly discriminatory see Case 102/88 — Ruzius-Wilbrink.
του Wet Werkloosheidsvoorziening (νόμου περί αρωγής των ανέργων, στο εξής: WWV), το οποίο αποκλείει από το «δικαίωμα παροχών την εργα­
as contrary to the aim of Article 119 of the Treaty. The position would be different only if the distinction between the two categories of employees were jus tified by objective factors unrelated to any discrimina tion on grounds of sex (see the judgment in Case 1 70/84 — Bilka).
Ερωτήματα που υποβλήθηκαν στο ΔΕΚ ζόμενη η οποία, έχοντας την ιδιότητα της έγγαμης γυναίκας, δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως αρ­
The German Government stated, in response to a question put by the Court in the course of the proceedings, that workers whose period of work amounted to less than 10 hours a week or 45 hours a month were not as integrated in, or as de pendent on, the undertaking employing them as other workers.
Με απόφαση της 1 9ης Φεβρουαρίου 1987, το χηγός οικογένειας («kostwinster») δυνάμει των κα­
In view of those considerations, the Court stated that, in so far as they were only gener alizations about certain categories of workers, they did not enable criteria which were both objective and unrelated to any discrimination on grounds of sex to be identified.
1 ) Η οδηγία 79/7/ΕΟΚ επιτρέπει στα κράτη
In answer to the question referred to it, the Court ruled that:
Αυτό συνεπάγεται εν φος 1, της οδηγίας; προκειμένω, επισήμανε το Δικαστήριο, ότι, όταν ο άνδρας ο οποίος έχασε την εργασία του καθώς και το δικαίωμα του επί της παροχής βάσει του WW
By order of 12 October 1987, the Faglige Voldgiftsret (a Danish industrial arbitration board) referred the following questions to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty:
ακριβές, ώστε να μπορούν να το επικαλούνται οι ιδιώτες και να το εφαρμόζουν τα δικαστήρια. Επι­
Facts value, who, in the view of the Court of Justice, is the person (employer or employee) on whom the burden lies of proving that a differ entiation in pay between the two employees is attributable/not attributable to considera tions determined by sex?
Ως προς το δεύτερο ερώτημα, το οποίο αφορού­ πλέον, το άρθρο 5 της οδηγίας παρέχει στα κράτη σε την αναδρομική ισχύ μεταβατικής διάταξης, το μέλη εξουσία εκτίμησης ως προς τα μέσα, αλλά
(b) Is it incompatible with the Directive on equal pay to give higher pay to male em ployees, who do the same work as female employees or work of equal value, solely by reference to subjective criteria — for example, staff mobility?
Επιτροπής, τόνισε ότι αν τα εθνικά εκτελεστικά μέ­ επιτευχθεί με τα μέσα αυτά, δηλαδή την κα­ τρα θεσπίζονται καθυστερημένα, δηλαδή μετά τάργηση κάθε διάταξης που είναι αντίθετη με την τη λήξη της σχετικής προθεσμίας, η ταυτόχρονη αρχή της ίσης μεταχείρισης.
Making use of the possibility open to it under Article 9 of the collective agree ment made on 9 March 1983, between Dansk Arbejdsgiverforening (Danish Employers' Association) and Handels-og Kontorfunktionaerernes Forbund i Danmark (Union of Commercial and Clerical Em ployees, Denmark) ('the Employees' Union') it award ed, however, individual pay supplements calculated, inter alia, on the basis of mobility, training and seniority.
Επομένως, κράτος φος 1, από την ημερομηνία λήξης της προθε­ μέλος δεν μπορούσε να διατηρήσει μετά τις 23 Δε­ σμίας που παρασχέθηκε στα κράτη μέλη για να κεμβρίου 1 984 ανισότητες μεταχείρισης που να συμμορφωθούν με την οδηγία αυτή.
(2) (a) Is it contrary to the Directive to give to em ployees of a different sex who do the same work or work of equal value, over and above the basic pay for the job, special supplements for length of service, training, etc.?
οφείλονται στο γεγονός ότι οι απαιτούμενες προ­ ϋποθέσεις για τη γένεση του δικαιώματος πα­
(b) If so, how can an undertaking, without in fringing the Directive, make a differentia tion in pay between individual members of staff?
Το Δικαστήριο, κρίνοντας επί των ερωτημάτων ροχής ήταν εκείνες που απαιτούνταν και πριν από που του είχαν υποβληθεί, αποφάνθηκε: αυτή την ημερομηνία.
The Employees' Union first brought Danfoss A/S be fore the Industrial Arbitration Board, basing its case on the principle of equal pay for the benefit of two female employees, one of whom worked in the la boratory and the other in the reception and dispatch department.
Το γεγονός ότι οι ανισό­ τητες αυτές απορρέουν από μεταβατικές διατάξεις
In support of its action it showed that in these two wage groups a man's average wage was higher than that of a woman's.
«11Η οδηγία 79/7 του Συμβουλίου, της 19ης δεν δικαιολογεί διαφορετική εκτίμηση. Τέλος, το
In its decision of 16 April 1985, the Industrial Tribunal Arbitration Board considered that, in view of the small number of em ployees on whose pay the calculations had been based, the Employees' Union did not prove discri
1984, εξακολουθεί να υπόκειται, ακόμη και μετά από την ημερομηνία αυτή, στον όρο κατά τον οποίο οφείλει να έχει την ιδιότητα του αρχηγού οικογένειας.
(3) (a) Can an employee or an employees' organization, by proving that an undertaking with a large number of employees (e.g. at least 100) engaged in work of the same nature or value pays on average the women less than the men, establish that the Directive is thereby infringed?
1, της οδηγίας υπέρ των ιδιωτών στα κράτη μέλη από την ημερομηνία λήξης αυτής της προθεσμίας.»
(4) (a) In so far as it may be found that a difference in pay for the same work is attributable to the fact that the two employees are covered by different collective agreements, will it follow from that finding that the Directive does not apply? (b) Is it of importance in considering that ques tion whether the two agreements in each case cover, exclusively or to an overwhelming degree, male and female employees respec tively?
Βλέπε τα σχόλια επί της υπόθεσης 384/85, Bor­ rie Clarke.
In view of the above, the Court was of the opinion that question 2(b) did not call for an answer.
Υπόθεση 318/86 8/86 της 1 5ης Οκτωβρίου 1 982 και διατηρήθηκε σε
Handbook on equal treatment for men and women in the European Community
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ τις ακόλουθες κατηγορίες: αστυνομικούς επιθε­ ωρητές, διοικητές και αξιωματικούς, ανακριτές,
As the collective agreement of 9 March 1983, was the only one at issue in the present case, the Court concluded that it was not necessary to answer ques­tion 4.
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης: αστυνόμους, βαθμούχους και λοιπούς αστυνομι­
The Court answered the questions referred to it, as follows:
Παραπομπή: γεώνας της Τιμής· προσωπικό απασχολούμενο στις
Council Directive 75/117/EEC of 10 February 1975 on the approximation of the laws of the Member States relating to the application of the principle of equal pay for men and women must be interpreted as meaning that:
Αντικείμενο: νιστηρίων και συγκεκριμένα προσωπικό διοι­
2. where it appears that the application of criteria for additional payments such as mobility, train­ing or the length or service of the employee syste­matically works to the disadvantage of female employees:
Πρόσβαση σε θέσεις δημοσίου επαγγελματικής κατάρτισης και προσωπικό
This is the first case before the EG in which only statistical evidence (that differences in the average in­dividual pay supplements between men and women existed) was provided (and only) by a claimant.
( Άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας του φύλαξης· ελεγκτές τελωνείων, υπαλλήλους επι­
It was not possible, however, to ascertain with the aid of those figures whether such differences constituted dir­ect or indirect discrimination, if at all.
Κατά το στάδιο της προ της άσκησης της
The problem was the lack of transparency of the system of pay under discussion.
Εντούτοις, το ρισης ανδρών και γυναικών δεν υπερέβαινε τα όρια
The issue of transparency had been previously developed by the EG in Case 318/86 — Commission ν France.
1982, ο νόμος 82-380 της 7ης Μαΐου 1982, προ­ του άρθρου 2, παράγραφος 2, της οδηγίας σέθεσε ένα νέο άρθρο, το 1 8α, στο διάταγμα
The importance of this judgment is the fact that the EG understood that, in such situations, the burden of proof that there is no discriminatory treatment lies on the employer (see Case C-184/89 — Nimz, as to the Member States, see Case C-360/90 — Botel.