natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στο Μέρος III OL DUPUY, DE HOOGH και KLEIN ESSINK κάνουν αξιολόγηση της οργάνωσης και της εφαρμογής των μέτρων ελέγχου όσον αφορά τον εμπλουτισμό του οίνου στην ΕΚ και αναφέρουν τα σχετικά προβλήματα.
In Part IH DUPUY, DE HOOGH and KLEIN ESSINK give a survey of the organization and implementation of the control measures concerning the enrichment of wine in the EC, and indicate related problems.
Στο μέρος IV συνοψίζονται τα βασικά συμπεράσματα των διαφόρων μελετών.
In Part IV a summary is given of the main conclusions of the various studies.
Είναι αυτονόητο ότι την τελική ευθύνη για τα διάφορα μέρη αυτής της έκθεσης την έχουν οι' αντίστοιχοι (τελικοί) συντάκτες.
It goes without saying that the responsibility for the different parts of this report lies with the respective (final) editors.
Τέλος θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον Dr. Α.
Their main considerations and recommendations in this final report are also supported by the experts who conducted the studies in the various Member States.
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
TABLE OF CONTENT
ΜΕΡΟΣ Ι
PREFACE
ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΟΙΝΟΥ των P. Dupuy (συντάκτης), F. Meldinger L. Usseglio-Tomasset
PARTI TECHNICAL AND OENOLOGICAL ASPECTS OF THE ENRICHMENT OF WINE by P. Dupuy (editor), F. Meidinger L. Usseglio-Tomasset
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΟΙΝΟΥ 1.1.
HISTORY OF THE ENRICHMENT OF WINE 1.1.
Η διάδοση της τεχνικής
Diffusion of the technique
Οι αποδόσεις και η διαχείριση των αμπελώνων 2.3.
Yields and vineyards management 2.3.
Η πραγματική αύξηση του αλκοολικού τίτλου του οίνου
Actual increase of the alcohol content of the wine
Ο ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ 4.1.
CALCULATION OF THE ENRICHMENT 4.1.
Απόδοση σε αλκοολική της ζύμωσης των σακχάρων 4.2.
Alcoholic yield of fermentation of sugar 42.
Πίνακες μετατροπής . 4.3.
Conversion tables
Ο μαθηματικός τύπος για τον υπολογισμό του εμπλουτισμού με ΑΣΓ
The formula to calculate enrichment by RCM
ΤΟΥ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ
VARIATION OF VOLUME PRODUCED BY ENRICHMENT
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΑΙΑΦΟΡΩΝ ΠΕΙΡΑΜΑΤΩΝ
DESCRD7TION OF THE DIFFERENT EXPERIMENTS
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ των J. de Hoogh, G.
PART I ECONOMIC ASPECTS OF THE ENRICHMENT OF WINE IN THE EUROPEAN COMMUNITY by J. de Hoogh, G. Klein Essink (editors) J. Dubos, K Montaigne D. Hoffmann, M. Engel F. Ventura, A. Millucci
Οι τάσεις της παραγωγής και κατανάλωσης οίνου 1.2.
Trends in wine production and consumption 1.2.
Η αμπελοοινική πολιτική της Κοινότητας και τα συναφή προβλήματα
EC wine policy and related problems
Ο ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚ
THE ENRICHMENT OF WINE IN THE EC 2.0. Introduction
Κόστος και οφέλη του εμπλουτισμού 3.2.
Profitability of enrichment in the F.R. Germany
Τα κέρδη από τον εμπλουτισμό στη Γαλλία 3.4.
Profitability of enrichment in France
Εισαγωγή 5.1.
Introduction 5.1.
Πραγματική χρησιμοποίηση μέσων εμπλουτισμού
Actual use of means of enrichment
Εμπλεκόμενοι παράγοντες 5.3.2.
5.3.1.Influencing factors 53.2.F.R. Germany
Μερικά συμπεράσματα
Some conclusions
Οι επιπτώσεις στον τομέα της ζάχαρης
Consequences for the sugar sector
Κυβερνήσεις και ομάδες συμφερόντων: οι απόψεις τους υπέρ και κατά
Governments and interest groups: their views for and against
ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ
CONSIDERATIONS AND RECOMMENDATIONS
Εισαγωγή 3.1.
Introduction 3.1.
Διοικητικός έλεγχος 3.2.
Administrative control 3.2.
ΜΕΡΟΣ IV
PART IV MAIN CONCLUSIONS OF THE S
Λ
U
Ω
E
ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙΝΟΑΟΓΙΚΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΟΙΝΟΥ
TECHNICAL AND OENOLOGICAL ASPECTS OF THE ENRICHMENT OF WINE by
Εισαγωγή
1.1 Introduction
Στο βιβλίο του "l'Art de faire le vin" ο γάλλος χημικός Chaptal (1756-1832) εισήγαγε την τεχνική της προσθήκης σακχαρόζης στο γλεύκος σταφυλιών ως μεθόδου για την αύξηση του αλκοολικού τίτλου.
In his book, 'l'Art de faire le vin' the French chemist Chaptal (1756-1832) introduced the technique of adding sucrose to grape must as a method of increasing the alcoholic strength.
O Chaptal πρότεινε τη χρησιμοποίηση καλαμοσάκχαρου και ζάχαρης από ζαχαρότευτλα για τον εμπλουτισμό του οίνου, επειδή τα σάκχαρα αυτά μπορούν να υποστούν πλήρη ζύμωση.
Chaptal proposed to use cane sugar and beet sugar for the enrichment of wine, because these sugars could be entirely fermented.
O Chaptal συνέστησε τον εμπλουτισμό των οίνων μέσω της προσθήκης σακχαρόζης μέχρι την απόκτηση αλκοολικού τίτλου 10,6% vol.
Chaptal recommended to enrich wines by means of sucrose up to an alcohol grade of 10.6% vol.
(10,5° Baumé), ο οποίος ήταν την εποχή εκείνη ο μέσος αλκοολικός τίτλος σε ευνοϊκές περιόδους.
(10.5° Baume), which was then the average alcohol grade in favourable seasons.
Ακόμα και την εποχή εκείνη οι οινολόγοι αντιλήφθηκαν ότι ο εμπλουτισμός του οίνου ήταν μία οικονομικά συμφέρουσα πρακτική.
Even at that time the oenologists realized that enrichment of wine was a profitable practice.
Ο κ. Rozier, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Γεωργίας, υπολόγισε ότι τα κέρδη από τον εμπλουτισμό του οίνου ήσαν μεγαλύτερα από το κόστος.
Mr. Rozier, a member of the French Academy of Agriculture, calculated that the benefits of the enrichment of wine were higher than its costs.
Ως εκ τούτου, προτάθηκε η υιοθέτηση αυτής της πρακτικής ως μέσου για την αύξηση του κέρδους της βιομηχανίας οινοπαραγωγής.
Therefore this practice was proposed as a means to increase the profits in the wine industry.
Στην αρχή, ο εμπλουτισμός του οίνου είχε περιορισμένη εφαρμογή, επειδή δεν ήταν εύκολη η προμήθεια καλαμοσάκχαρου που εισαγόταν από τροπικές χώρες.
In the beginning the enrichment of wine was limited because the cane sugar imported from tropical countries was not easily available.
Μόλις διαδόθηκε σε ευρεία κλίμακα στην Ευρώπη η παραγωγή ζάχαρης από ζαχαρότευτλα, ο εμπλουτισμός του οίνου έγινε μία συνήθης πρακτική.
As soon as the production of beet sugar was widely established in Europe, the enrichment of wine became a common practice.
Το 1819 ο Chaptal αναφέρει ότι ένας αμπελουργός που χρησιμοποιούσε αυτή τη μέθοδο στην Ουγγαρία αύξησε την παραγωγή του αμπελώνα του κατά 300%.
In 1819 Chaptal relates that a landlord using his method in Hungary had increased the production of his vineyard by 300%.
Στη Γαλλία, η προσθήκη σακχαρόζης στο γλεύκος έγινε συνήθης πρακτική στους αμπελώνες "των βόρειων περιοχών.
In France the addition of sucrose — also called chaptalization — became a common practice in the northern vineyards.
Την εποχή εκείνη ο τρύγος στην περιοχή του Παρισιού πραγματοποιούνταν νωρίτερα από τον τρύγο στην περιοχή του Languedoc, επειδή οι κλιματολογικές συνθήκες στο Βορρά ήσαν λιγότερο ευνοϊκές το Φθινόπωρο.
At that time the grapes were picked in Paris earlier than in the Languedoc because of less favourable weather conditions in the north in autumn.
Στις αρχές του 19ου αιώνα, οι οινοπαραγωγοί πίστευαν ότι τα κρασιά πρέπει να παράγονται αποκλειστικά από σταφύλια.
In the beginning of the 19th century, wine producers were of the opinion that wines should be produced exclusively from grapes.
Για το λόγο αυτό ο Chaptal ανέπτυξε μία μέθοδο για την εκχύλιση ζάχαρης από συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών.
Therefore Chaptal developed a process to extract sugar from grape must concentrate.
Παρ'όλα αυτά, η χρησιμοποίηση συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών για τον εμπλουτισμό του οίνου ήταν γενικευμένη.
He obtained a dry sugar, but this method was never applied because of its high cost However, grape must concentrate was generally used as a means of enrichment.
Η μέθοδος της προσθήκης σακχαρόζης χρησιμοποιούνταν λόγω των προαναφερόμενων πλεονεκτημάτων και στους αμπελώνες της Ο.Δ. Γερμανίας, Λουξεμβούργου και Αυστρίας, όπου το κλίμα είναι ψυχρό.
In the cool climate vineyards in the F.R.Germany, Luxembourg and Austria, chaptali zation was also applied, because of the above mentioned advantages.
Το 1828 ο γερμανός χημικός L. Gall πρότεινε τον εμπλουτισμό του οίνου με την προσθήκη σακχαρόζης διαλυμένης σε ύδωρ, μέθοδος που ονομάστηκε "Nass-zuckerung".
In 1828 the German chemist L. Gall proposed to enrich wine by sucrose dissolved in water — also called 'Nass-zuckerung'.
Με την τεχνική αυτή είναι δυνατό να διορθωθούν η έλλειψη σταφυλοσάκχαρου και η υπερβολική περιεκτικότητα σε οξέα.
By this technique a lack of grape sugar and an excess of acids can be adjusted.
Η μέθοδος εφαρμόστηκε σε ευρεία κλίμακα στην Ο.Δ. Γερμανίας και παρέμεινε νόμιμη μέχρι το 1985.
The method was generally adopted in the F.R.Germany and remained legal until 1985.
Στις αρχές του 19ου αιώνα δεν υπήρχαν νομικοί περιορισμοί ως προς την προσθήκη σακχαρόζης.
At the beginning of the 19th century there were no legal restrictions as to the extent of chaptalization.
Οι παραγωγοί συμφώνησαν να περιορίσουν τον εμπλουτισμό στο μέσο αλκοολικό τίτλο του 10,6%, ποσοστό που επιτυγχάνονταν στα έτη με φυσιολογικές κλιματολογικές συνθήκες.
The producers agreed on limiting enrichment to the average alcohol grade of 10.6% vol., as reached in normal years.
Το 1830 μειώθηκε η τιμή της σακχαρόζης και έγινε διαθέσιμη στην αγορά η δεξτρόζη που παράγεται από άμυλο γεωμήλων.
Around 1830 sucrose became less expensive and dextrose produced from potato starch became available.
Η προσθήκη σακχαρόζης δεν χρησιμοποιούνταν μόνο στις περιόδους κακής εσοδείας, αλλά χρησιμοποιούνταν επίσης ως συνήθης μέθοδος για την παραγωγή οίνων με υψηλότερο αλκοολικό τίτλο από αυτόν που περιείχαν τα κρασιά τα οποία παράγονταν σε έτη με ευνοϊκές συνθήκες.
Chaptalization was not only used in bad vintages, but was also used as a steady way of producing wines of an alcohol content higher than the one in wines naturally produced in years of favourable conditions.
Στο συνέδριο των αμπελουργών που πραγματοποιήθηκε στη Dijon το 1845 έγινε αναφορά στην κατάσταση στη Βουργουνδία, στην οποία η προσθήκη σακχαρόζης ήταν μία κοινή πρακτική.
The Congrès des Vignerons held in Dijon in 1845 reported on the situation in Burgundy, where chaptalization was commonly used.
Την εποχή εκείνη ο μέσος αλκοολικός τίτλος στη Βουργουνδία ήταν 13,33% vol. και στο Μπορντώ 9,77% vol.
At that time the average alcohol content was 13.33% vol. in Burgundy and 9.77% vol. in Bordeaux.
Η εφαρμογή αυτής της πρακτικής επέτρεπε την
The application of chaptalization allowed the production of Pinot wine in the plains of Burgundy, where traditionally the
Το άρωμα των κρασιών αυτών στα οποία είχε γίνει προσθήκη σακχαρόζης ήταν λιγότερο δυνατό από των κρασιών που δεν είχαν εμπλουτισθεί.
At the end of the congress a motion to ban chaptalization in Burgundy was carried by the producers because of its fatal effects on the wine sales.
Το 1879 μειώθηκε κατά το ήμισυ η ποσότητα της παραγωγής κρασιού λόγω των καταστροφικών επιπτώσεων της φυλλοξήρας στους γαλλικούς αμπελώνες.
In 1879 due to the devastating effect of the phylloxera on the French vineyards, the volume of wine production was reduced by half.
Την εποχή εκείνη ήταν καθολικά διαδεδομένη η χρησιμοποίηση σακχαρόζης κατά τη δεύτερη ζύμωση του ερυρθού οίνου.
At that time sucrose was used everywhere during the second fermentation in case of red wine.
Το Υπουργείο γεωργίας υπολόγισε ότι η ποσότητα του οίνου που παράγονταν με αυτή τη δεύτερη ζύμωση ανερχόταν σε 2 εκατομμύρια εκατόλιτρα, δηλαδή στο 10% περίπου της συνολικής παραγωγής.
The Ministry of Agriculture estimated the volume of wine, produced by this second fermentation to be 2 million hi, approximately 10% of the total volume of production.
Για το λόγο αυτό, ο υπουργός γεωργίας ζήτησε από τον χημικό J.B. Dumas το 1882 να συντάξει έκθεση για τον έλεγχο της μεθόδου προσθήκης σακχαρόζης.
Therefore, the Minister of Agriculture asked the chemist J.B. Dumas in 1882 to write a report on the control of chaptalization.
Τα συμπεράσματα της έκθεσης αυτής ήταν:
The conclusions of this report were: - Enrichment of wine by sucrose should be encouraged.
Έπρεπε να ενθαρρυνθεί ο εμπλουτισμός του οίνου με την προσθήκη σακχαρόζης.
- In order to secure a higher quality of wine, crystallized beet sugar and cane sugar should be applied. - For the control of enrichment, it is not necessary to label sucrose. - The tax on sugar should be maintained at 0.25 FF/kg.
Το υπουργείο γεωργίας συμμορφώθηκε με τα συμπεράσματα του κ. Dumas και διατηρήθηκε το status quo όσον αφορά τον έλεγχο της προσθήκης σακχαρόζης.
The Minister of Agriculture followed the conclusions of Mr. Dumas, and the status quo as to the control of chaptalization was maintained.
Το γεγονός ότι δεν ελήφθη κανένα μέτρο είχε σαν αποτέλεσμα να αντιμετωπίσει ο τομέας του οίνου στη Γαλλία κρίση η οποία διήρκεσε από το 1901 έως το 1907.
The fact that no action was taken contributed to the crisis in the French wine sector which lasted from 1901 to 1907.
Την εποχή εκείνη χρησιμοποιήθηκαν σημαντικές ποσότητες σακχαρόζης για τη συνήθη παραγωγή οίνου και για την παραγωγή οίνων δεύτερης ζύμωσης.
At that time large quantities of sucrose were used for the normal wine production and for the production of second fermentation wines.
Η πρακτική αυτή ήταν νόμιμη μέχρι το 1962.
This practice was legal until 1962.
Ο εμπλουτισμός του οίνου στη Γαλλία διέπονταν από το νόμο της 4ης Αυγούστου 1929.
In France enrichment was regulated by the law of 4 August 1929.
Οι αμπελουργοί της Νότιας Γαλλίας, οι οποίοι επλήγησαν από τη χρησιμοποίηση σακχαρόζης στην παραγωγή οίνου δεύτερης ζύμωσης ζήτησαν να απαγορευθεί στις περιοχές τους ο εμπλουτισμός με την προσθήκη σακχαρόζης.
The southern vineyards which had suffered from the utilization of sucrose in the production of second fermentation wine asked for a ban on enrichment by sucrose in their regions.
Συνακόλουθα, ο εμπλουτισμός με την προσθήκη σακχαρόζης περιορίσθηκε στους αμπελώνες των βόρειων περιοχών.
Enrich ment by sucrose was subsequently limited to the northern vineyards.
Παρουσιαζόταν ως μία ειδική μέθοδος για έτη με έκτακτες κλιματολογικές συνθήκες, όπως είχε προτείνει ο Chaptal.
It was presented as an exceptional practice for years of exceptional climatic conditions as proposed by Chaptal.
Κατά την εφαρμογή του νόμου αυτού θεσπίστηκαν ορισμένες μελέτες για τον εμπλουτισμό.
As a result of the law a series of enrichment surveys was established.
Όταν οι κοινοτικοί κανονισμοί αντικατέστησαν τις εθνικές διατάξεις το 1970, απαλείφθηκε η αναφορά στις εσοδείες με έκτακτες συνθήκες.
When the EC regulations had substituted the national rules in 1970, the reference to exceptional vintages disappeared.
Αντίθετα, καθορίστηκαν περιοχές στις οποίες απαιτούνταν η εφαρμογή διαφορετικών επιπέδων εμπλουτισμού του οίνου, ανάλογα με τις ζώνες κλιματολογικών συνθηκών.
Instead, areas which needed the application of different levels of enrichment depending on climatic zones were defined. The three winegrowing zones A, B and C, defined by Reg.
Οριοθετήθηκαν οι τρεις αμπελουργικές ζώνες Α, Β και Γ που όρισε ο κανονισμός (ΕΟΚ) 816/70.
(EC) 816/70 were delimited.
Σύμφωνα με τον κανονισμό, αυτό το επιτρεπόμενο επίπεδο εμπλουτισμού του οίνου ήταν δυνατό να αυξηθεί κατά 1% vol. στα έτη με εξαιρετικά κακές κλιματολογικές συνθήκες.
According to this regulation the allowed level of enrichment may be extended by 1% vol. in years of exceptional bad climatic conditions.
Στην Ιταλία η προσθήκη σακχαρόζης εφαρμοζόταν κυρίως κατά τη δεύτερη ζύμωση των οίνων.
In Italy chaptalization has mainly been applied during the second fermentation of wines.
Αυτό ανέφεραν OL Cauda και Botten το 1875.
This was mentioned by Cauda and Botteri in 1875.
Η προσθήκη σακχαρόζης απαγορεύθηκε με νόμο το 1925.
The application of sucrose was banned by law in 1925.
Ο εμπλουτισμός με συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών επιτράπηκε το 1965 και περιοριζόταν στην ποσότητα που απαιτούνταν για να ληφθεί το επίπεδο του συνήθους αλκοολικΌύ τίτλου του κρασιού που παράγονταν στην περιοχή.
Enrichment by concentrated grape must was regulated in 1965 and was limited, to the amount needed to reach the level of normal alcohol content in the wine produced in the area.
Στην Ο.Δ. Γερμανίας, όπου ο εμπλουτισμός των οίνων ήταν μία πάγια πρακτική από το 19ο αιώνα, το 1971 έγινε αναθεώρηση της ταξινόμησης των οίνων.
In the F.R.Germany, where ever since the 19th century the enrichment of wines has been a steady practice, a review of the classification of wines took place in 1971.
Δημιουργήθηκε μία νέα κατηγορία, η αποκαλούμενη "Wein mit Prädikat" ή "Qualitätswein eines bestimmten Anbaugebietes mit Prädikat (Q.b.A.m.P)", που αποτελείται από οίνους που παράγονται χωρίς εμπλουτισμό.
A new category was created — the so-called 'Wein mit Prädikat' or 'Qualitätswein eines be stimmten Anbaugebietes mit Prädikat (Q.b.A.m.P.)' — which consists of wines produced without enrichment.
Τα κρασιά αυτά έχουν υψηλότερο φυσικό αλκοολικό τίτλο από τα "Qualitätswein eines bestimmten Anbaugebietes (Q.b.Α.).
These wines have a higher natural alcoholic strength than the Qualitätswein eines bestimmten Anbaugebietes (Q.b.A.).
Αυτού του είδους η παραγωγή υπήρχε, ωστόσο, ήδη πριν από το 1971.
This kind of production, however, existed already before 1971.
Αυτή η ιστορική ανασκόπηση του εμπλουτισμού του οίνου δείχνει ότι η χρησιμοποίηση σακχαρόζης προκάλεσε ορισμένες κρίσεις στην αμπελοοινική αγορά.
This overview of the history of enrichment shows that the utilization of sucrose has entailed some crises on the wine market.
Για να υπάρχει η δυνατότητα αντιμετώπισης σοβαρών καταστάσεων, καθορίστηκαν διαφορετικά όρια εμπλουτισμού.
In order to be able to cope with severe situations different limits of enrichment were specified.
Τα όρια αυτά αξιολογούνταν και προσαρμόζονταν στις περιστάσεις.
These limits were evaluated and adjusted to the circumstances.
Να αποκτά ο οίνος τον ίδιο αλκοολικό τίτλο, ανεξάρτητα από κλιματολογικές συνθήκες, με αποτέλεσμα να παραμένει η αξία του προϊόντος σχετικά σταθερή σε περίπτωση εξαιρετικά κακών κλιματολογικών συνθηκών.
To obtain the same alcohol content in the wine, whatever the climatic conditions of the vintage, resulting in a relative stability in the value of wine in case of exceptional ly bad climatic conditions.
Ο εμπλουτισμός αυτός αναφέρεται στα ειδικά μέτρα που έχουν θεσπιστεί με τους κοινοτικούς κανονισμούς.
Such enrichment refers to the special measures laid down in the EC regulations. 2.
Να παράγεται κάθε έτος οίνος ο οποίος κάτω από άλλες συνθήκες θα ήταν δυνατόν να παράγεται μόνο σε πολύ ευνοϊκές εσοδείες.
To obtain annually wines which otherwise would only be obtained in very favourable vintages.
Αυτό δεν ισχύει μόνο για τους ερυθρούς οίνους που πρέπει να υποστούν παλαίωση, αλλά και για τους λευκούς οίνους των βόρειων περιοχών.
This goes not only for the red wines which have to age, but also for southern white wines.
Ο τρύγος γι αυτούς τους λευκούς οίνους πρέπει να πραγματοποιείται πριν από την πλήρη ωρίμανση, ώστε να διατηρείται η επιδιωκόμενη οξύτητα.
For these white wines the grapes must be harvested before complete ripening in order to keep the desired acidity. 3.
Να αντισταθμίζεται η μείωση της περιεκτικότητας σε σάκχαρα με την αύξηση της απόδοσης.
To compensate for the decrease of sugar produced by the increase of the yields.
Τέτοιες νέες ποικιλίες υψηλής απόδοσης υπάρχουν στην Ο.Δ. Γερμανίας, δεν έχουν όμως το ίδιο άρωμα ή τα ίδια χαρακτηριστικά με τις παλαιότερες ποικιλίες, όπως για παράδειγμα το Riesling.
A technical alternative to enrichment could be the introduction of new varieties with a higher sugar content Such new high-yielding varieties exist in the F.R.Germany, but they do not have the same flavour or the same characteristics as the old ones, as for example Riesling.
Στη σημερινή συγκυρία η μη τήρηση των κανόνων παραγωγής, όπως η ελάχιστη φυσική περιεκτικότητα των γλευκών σε σάκχαρα, έχει σαν αποτέλεσμα την παραγωγή νοθευμένων κρασιών.
In the current situation dodging the production regulations such as the minimum natural sugar content of musts, results in the production of adulterated wines.
Διάφορες αναλύσεις που πραγματοποιήθηκαν και παλαιότερα και πρόσφατα δείχνουν ότι η περιεκτικότητα των σταφυλιών σε σάκχαρα μειώνεται όταν αυξάνεται η απόδοση του αμπελώνα.
Experiments conducted both in the past and recently show that the sugar content of the grapes decreases when the yield of the vineyard increases.
Η δυνατότητα εμπλουτισμού με την προσθήκη σακχαρόζης ενισχύει αυτή την τάση.
This is because the decrease of the sugar is low compared with the increase of the yield, so that the growers may want to increase their yield rather than to try and get a higher sugar content The possibility of enrichment by sucrose stimulates this course of action.
Η γραφική παράσταση 1 παρουσιάζει ένα παράδειγμα της σχέσης ανάμεσα στην περιεκτικότητα σε σάκχαρα και την απόδοση.
In Figure 1 an example of the relationship between sugar and yield is shown.
Τα στοιχεία προέρχονται από πειράματα με την ποικιλία σταφυλιών Gasmu.
The data are derived from experiments with the grape variety Gazmu.
Τα πειράματα που αναφέρει ο Stoev (1966) διενεργήθηκαν στη Βουλγαρία σε περίοδο τριών ετών.
The experiments reported by Stoev (1966) took place in Bulgaria and lasted for three years.
Είναι γνωστό ότι σε ορισμένες περιοχές τα βαθειά εδάφη με καλή άρδευση μπορούν να έχουν πολύ υψηλές αποδόσεις.
It is known that in some places deep soils, well supplied with water, can produce very high yields.
Εντούτοις, σε αμπελώνες που παράγουν κρασιά με ονομασία προέλευσης, στους οποίους έγινε πρότυπη οριοθέτηση, τα εδάφη με υψηλή
However, in the Appellation vineyards, where pilot delimitation has taken
Γραφική παράσταση 1 Μείωση της περιεκτικότητας σε σάκχαρα
Figure 1: Decrease of the sugar content
(γρ/λίτρο) με αύξηση της απόδοσης (χγρ/εκταριο) Πηγή: Stoev, 1966.
(g/1) with increase of yield (kg/ha) Source: Stoev, 1966.
Προτάθηκαν δύο εναλλακτικές δυνατότητες για να πεισθούν οι αμπελουργοί να παράγουν κρασιά καλύτερης ποιότητας: 1.
Two alternatives have been proposed to prompt winegrowers to produce wines of a better quality: 1.
Ο περιορισμός της απόδοσης.
Limit the yields.
Η δυνατότητα αυτή επελέγη, επειδή οι χαμηλές αποδόσεις συνδυάζονται συχνότερα με την υψηλή ποιότητα απ'ό,τι οι υψηλές αποδόσεις.
This solution has been chosen because low yields are more likely to be associated with high quality than high yields.
Πολλές χώρες επέλεξαν το μέτρο αυτό για τους οίνους ποιότητας που παράγονται σε μία συγκεκριμένη περιοχή, π.χ. στην Ο.Δ. Γερμανίας θεσπίστηκε το 1989 στο Rheinpfalz μία διάταξη για τον περιορισμό των αποδόσεων.
This measure has been adopted by many countries for quality wines produced in a delimited area, e.g. in the F.R.Germany in the State Rheinpfalz a regulation limiting the yields was introduced in 1989.
Να καθορισθεί ένα χαμηλότερο όριο για την περιεκτικότητα των σταφυλιών σε σάκχαρα.
Set a lower limit on the sugar content of the grapes.
Η Κοινότητα καθόρισε γενικές τιμές ως γενικούς κανόνες οι οποίοι αποκλείουν τα σταφύλια τα οποία δεν ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές.
General values have been laid down as general rules by the EC, which exclude grapes that do not come up to standard.
Οι διάφορες χώρες ενέκριναν περισσότερο ακριβείς τιμές για την παραγωγή των οίνων ποιότητας.
More exacting values have been adopted by the countries for the production of their quality wines.
Και οι δύο εναλλακτικές δυνατότητες συνεπάγονται τον αποκλεισμό ενός μέρους της ενδεχόμενης παραγωγής και την ενθάρρυνση των αμπελουργών να εφαρμόσουν ορισμένους περιορισμούς κατά τη διαχείριση των αμπελώνων.
Both alternatives mean to exclude part of the possible production and to encourage the wine growers to apply some limitations in the manage ment of vineyards.
Γενικά, οι κανόνες για την παραγωγή οίνων ποιότητας υιοθετούν και τους δύο περιροισμούς: μέγιστες αποδόσεις και ελάχιστη περιεκτικότητα σε σάκχαρα (Γραφική παράσταση 2).
Generally, the rules for quality wine production adopt both limitations: maximum yields and minimum sugar content (Figure 2).
Η αύξηση αυτή παρατηρείται σε μία σειρά αναλύσεων που αφορούν τον ίδιο τύπο κρασιού.
This increase can be observed in a series of analyses concerning the same type of wine.
Πραγματοποιήθηκε στη Γαλλία μία επί τόπου έρευνα σε 36.863 δείγματα κρασιών τα οποία αναλύθηκαν για την ονομασία Corbière.
A local investigation was carried out in France on 36,863 samples of wine which had been analyzed for the Corbière wine label.
Τα στοιχεία αυτά καλύπτουν την περίοδο από 1972 έως 1988 (Πίνακας 1).
These data cover the years 1972 to 1988 (Table 1).