natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η έρευνα αυτή αποκάλυψε ότι οι πε­ρισσότεροι από αυτούς που απάντη­σαν πίστευαν ότι οι κυβερνήσεις θα έπρεπε να παρέχουν ένα βασικό ει-
The contrast between European and non­European attitudes towards the role of the State in safeguarding the welfare of its citizens is indicated in a survey
Το Διεθνές Πρό­γραμμα Κοινωνικής Έρευνας (ΔΠΚΕ) με περισσότερη ευελιξία.
The International Social Survey Programme
Ενώ δεν εί­ναι ακόμη ξεκάθαρο μέχρι πού θα διατηρήσει η Ευρώπη την κοινωνική της ιδιαιτερότητα ο'αυτή τη διαδικα­σία, η εφαρμογή της αλλαγής δε θα γίνει σ'ένα κανονιστικό κενό.
The ISSP was launched in 1984 by a number of research institutes with the aim of collecting standardised and comparable data on popular attitudes in different countries on a broad range of issues.
σόδημα για όλους, ενώ κατ' αντιπα­ράθεση, λιγότεροι από τους μισούς πίστευαν το ίδιο στον Καναδά και τις ΗΠΑ (Σχήμα 2).
conducted in 1992 (see Box). This re vealed that most respondents in the Netherlands, Italy, the UK and Germany (the only Union Member States covered) believed that govern ments should provide a basic income for all, whereas less than half thought so in Canada and the US (Graph 2).
Επιπλέον, απαντή­σεις από την πρώην Τσεχοσλοβακία, την Πολωνία και την Ουγγαρία έδει­ξαν έντονη προτίμηση για την παροχή και εξασφάλιση από το Δημόσιο ενός βασικού εισοδήματος.
Moreover, respondents from the former Czechoslovakia, Poland and Hungary also manifested a marked preference for the public provision of a basic income.
Σε παρόμοια έρευνα, μόνο μια μειοψηφία των Αμε­ρικανών και μια μικρή πλειοψηφία των Αυστραλών θεωρούσαν ότι το κράτος έχει την ευθύνη παροχής εισοδηματικής στήριξης προς τους ανέργους, ενώ στη Γερμανία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιταλία περισσότερο από το 75% των ερωτη­θέντων πίστευαν ότι θα έπρεπε να την έχει. (Σχήμα 3).
Similarly, only a minority of Americans and a bare majority of Australians surveyed considered that the State has a responsibility for providing income support to the unemployed, whereas in Germany, the UK and Italy more than 75% of respondents thought that it should (Graph 3).
Το ΔΠΚΕ τέθηκε σε εφαρμο­γή το 1984 από έναν αριθμό ερευνητικών ιδρυμάτων με στόχο τη συλλογή τυποποιημέ­νων και συγκρίσιμων στοι­χείων αναφορικά με τη στάση του κοινού διαφόρων χωρών σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων. Κάθε χρόνο διεξάγεται και νέα έρευνα.
consideration, and in a number of cases being introduced, in response to the need to curtail costs, to adapt to rapidly changing social and economic conditions and to replace the old rigidities with more flexibility.
Η έρευνα του 1990 αφορούσε το ρόλο του κράτους, ενώ εκείνη του 1992 την κοινωνική ανισότητα.
While it is as yet unclear how far Europe will maintain its social distinctiveness in this process, the implementation of change will not be made in a normative vacuum.
Όλα τα στοιχεία συγκεντρώ­νονται στην Κολωνία, στο Zentral Umfrage Archiv (ZUMA).
If the values of European citizens ex pressed in surveys, as well as in pol itical elections, are to be taken seriously, it seems safe to predict that social protection will continue to oc cupy a central place in our societies: European governments are likely in the future as in the past to endeavour to ensure that nobody is left deprived when unemployed, poor, ill, or disabled. abled.
Διαστάσεις της διαφοροποίησης
Dimensions of diversity he diversity of systems of social
Ηδιαφοροποίηση το« συστημά­των κοινωνικής προστασίας διάκριση για να περιγραφεί με ακρί­βεια η διαμόρφωση τους στα μεσάτης δεκαετίας του 90.
Although the contrast between the 'Bismarckian' (ie the first type) and 'Beveridge' traditions corresponds to an important historical divide in the formation of European Welfare States, it is too imprecise a distinction to provide an accurate description of their configuration in the mid-1990s.
Σήμερα, όλα τα ευ­ρωπαϊκά συστήματα κοινωνικής προ­στασίας περιλαμβάνουν μερικά στοιχεία από κάθε βασικό σύστημα.
All European social protection systems today display some elements of each basic system.
Αντί να ληφθούν ως αφετηρία η ιστο­ρική εξέλιξη και ιδεατά ή τυπικά πρότυπα, επιχειρείται με όσα αναφέ­ρονται παρακάτω να συνοψιστούν οι κυριότερες ομοιότητες και διαφορές μεταξύ των συστημάτων κοινωνικής προστασίας των 15 κρατών μελών με αναφορά σε τέσσερις διακεκριμένες πλευρές:
Rather than starting from historical developments and ¡deal or typical models, the following attempts to summarise the main similarities and differences between the social pro tection systems of the 15 Member States by reference to four distinct aspects:
Ενα εκτεταμένο σύστημα ευημερίας είναι βέβαια δαπανηρό.
An extensive welfare system is, of course, costly.
Είναι επίσης ευπαθές στη δημιουργία διαφόρων μορφών ακαμψίας, που μπορεί να διαβρώσουν την ανταγο«ιστικότητα σε σχέση με άλλους τομείς απασχόλη­σης και να επηρεάσουν αρνητικά την οικονομική ανάπτυξη.
It is also liable to give rise to rigidities of various kinds, which could erode competitiveness relative to other trading areas and adversely affect economic growth.
Μακροχρό­νια, οι χρηματοδοτικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις ενός δα­πανηρού και άκαμπτου συστήματος κοινωνικής προστασίας μπορεί ακό­μη και να υπονομεύσουν την υψηλού βαθμού λαϊκή υποστήριξη και μια σταθερά κατοχυρωμένη πολιτική νο­μιμότητα.
In the long run, the financial, social and economic implications of a costly and rigid social protection system might even undermine a high level of popular support and deeply entrenched political legitimacy.
Οι προκλήσεις που αντιμε­τωπίζουν τα ευρα^παϊκά κράτη πρόνοιας έχουν ευρύτατα συζητηθεί τα τελευταία χρόνια.
The challenges confronting the European welfare states have been widely discussed in recent years.
Εχουν καταστεί το αντικείμενο αριθμού εγγράφων της Επιτροπής (όπως οι Λευκές Βίβλοι, λ.χ. για την Κοινωνική Πολι­τική και για την Απασχόληση).
They have been the subject of a number of Commission documents (such as the White Papers on Employment and Social Policy).
Η πα­ρούσα έκθεση παρέχει πρόσθετο υλικό για το διάλογο γύρω από θέμα­τα πολιτικής.
This Report provides additional material for the policy de bate.
• κανονισμοί χρηματοδότησης στις χώρες της Ενωσης έχει πολλές πλευρές.
• risk coverage and eligibility; many aspects.
Μία απ'αυτές που ορίζεται και χρησιμοποιείται συχνά για λό­γους ταξινόμησης είναι η βασική αρ­χή που διέπει το δικαίωμα για κοινα«ική στήριξη και ιδιαίτερα κατά πόσον αυτό αποκτάται μέσω της ει­σφοράς σε ένα πρόγραμμα κοινωνι­κής ασφάλισης, που συνήθως βασίζεται σε μια εργασιακή σχέση με παροχές συνδεόμενες με εισφορές, ή με την ιδιότητα του πολίτη που απλώς ανήκει στην κατηγορία αυτών που έ­χουν ανάγκη στήριξης.
One which is often identified for classification purposes is the basis of entitlement to social support and, in particular, whether this is through contributing to a social insurance scheme, usually one based on being in work with benefits linked to contributions, or through being a citizen and in need of assistance.
Ο πρώτος τύ­πος επικρατεί στις χώρες της Ηπειρωτικής Ευρώπης, ενώ ο δεύτε­ρος είναι πιο σημαντικός στο Ηνωμέ­νο Βασίλειο, στην Ιρλανδία και προπαντός στις Σκανδιναβικές χώ­ρες.
The first approach predominates in the countries of Continental Europe, while the second approach is more important in the UK, Ireland and, most especially, in the Scandinavian countries.
Κεφάλαιο 1 - Συστήματα κοινωνικής προστασίας στην Ένωση σοδημάτο«, την παροχή υγειονομι­κής περίθαλψης και την προσφορά κοινωνικών υπηρεσιών — οι τελευ­ταίες εξετάζονται ξεχωριστά παρακάτο3.
Chapter 1 - Systems of social protection in the Union financing regulations: organisational arrangements.
γένειες με παιδιά με ειδικές ανάγκες στο Βέλγιο, στην Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία.
for disabled or sick relatives (eg the invalid care allowance in the UK, the 'accompanying' allowance in Italy or the various allowances paid to families with disabled children in Belgium, Greece. Spain. France.
Φινλανδία, Γερμανία.
Ireland, Luxembourg and Portugal) or sole parenthood (specifically subsidised in Denmark, Finland, Germany.
Ελλά­δα, Γαλλία.
Greece, France, Ireland, Sweden and the UK).
Ιρλανδία, Σουηδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο).
which cover only those who are working or looking for work (ie who are part of the labour force) and whose earnings exceed a minimum level (around 70 ECU a week in the UK and 40 ECU a week in Ireland).
Προστασία εισοδήματος ένα ελάχιστο επίπεδο (γύρω στα 70 ECU την εβδομάδα στο Ηνωμένο Βασίλειο και 40 ECU την εβδομάδα στην Ιρλανδία).
These aspects are the most relevant from both an analytical and a practical viewpoint. Since they are not necessarily the same as regards each of the three main broad functions of social protection — to maintain in comes, to provide health care and to supply social services — the latter are examined separately below.
αι τα 15 κράτη μέλη προβλέτουν συγκεκριμένες παροχές προστασίας εισοδήματος για την κά­λυψη των γενικά ανεγνωρισμένων κινδύνων γήρατος και αποχώρησης από την ενεργό υπηρεσία, θανάτου του προστάτη, ανικανότητας, ασθέ­νειας, μητρότητας, προστατευομένων τέκνων και ανεργίας.
Income support ll 15 Member States provide specific income maintenance
Οι περισσότε­ρες χώρες έχουν επίσης κάποια ειδι­κή μορφή παροχής για σωματικές βλάβες ή νόσο« που προαλούνται κα­τά την άσκηση επαγγέλματος, αν και στις Κάτω Χώρες και την Ελλάδα, αυτές καλύπτονται από τη γενική ασφάλιση ασθενείας και ανικανότη­τας.
A benefits to cover the classic risks of old age and retirement, the death of a provider, disability, sickness, maternity, dependent children and unemployment. Most countries also have some specific form of benefit for oc cupational injury or disease, though in the Netherlands and Greece, these are covered by general sickness and disability insurance.
Καλύπτεται επίσης με προγράμματα επιδόματος ελαχίστου εισοδήματος σε όλα τα κράτη μέλη εκτός από την Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία και Ιταλία ο εναπομένων κίνδυνος ανε­παρκούς εισοδήματος.
The residual risk of having insufficient resources is also covered by minimum income allowance schemes in all Member States except Greece, Portugal, Spain and Italy.
Στις τελευ­ταίες, αυτοί που δεν είναι επιλέξιμοι για κανονικές παροχές μπορούν να στηρίζονται μόνο σε δακριτικές, μη θεσμοθετημένες χρηματικές ενισχύ­σεις από τις τοπικές αρχές (αν και στην Ιταλία, υφίστανται σε ορισμένες περιοχές προγράμματα ελαχίστου εισοδήματος ενώ στην Ισπανία εισά­γεται προοδευτικά σε περιφερειακό επίπεδο, σύστημα το οποίο εγγυάται ορισμένα επίπεδα εισοδήματος, και στην Πορτογαλία, το πρόγραμμα κοι­νωνικής ασφάλισης, το οποίο δεν βα­σίζεται σε εισφορές, στοχεύει στην παροχή πόρο« ενός ελαχίστου επιπέ­δου σε άτομα που δεν δικαιούνται παροχές γήρατος — που λογίζονται με ασφαλιστικά κριτήρια — και πα­ροχές αναπηρίας).
In the latter, those not eligible for the standard benefits can only rely on discretionary, non-standardised cash support from local authorities (though in Italy, minimum income schemes operate in a number of regions and in Spain, a system guaranteeing levels of income is being progressively introduced at the regional level and in Portugal, the social security noncontributory scheme aims to provide minimum resources to those who do not qualify for insurancebased oldage and in validity benefits).
Οι κίνδυνοι εν τούτοις αυτοί, καθορί­ζονται συχνά με διαφορετικό τρόπο στις διάφορες χο3ρες.
These risks, however, are often defined differently in the various countries.
Υπάρχουν για παράδειγμα διαφορές στην ηλικία αποχοόρησης από την ενεργό υπηρε­σία και διαφορετικοί ορισμοί της ανι­κανότητας.
There are, for example, differences in the age of retirement, and different definitions of disability.
Στις υπόλοιπες 9 χιόρες, δεν υπάρχει εθνικό, ενιαίο πρόγραμμα.
In the remaining 9 countries, there is no national, single scheme.
Η επιλεξιμότητα βασίζεται στην επαγγελματι­κή κατάσταση και σε κανόνες (π.χ. όσον αφορά την ηλικία συνταξιοδό­τησης) που ποικίλλουν μεταξύ των ερ­γαζομένων στο δημόσιο τομέα και αυτών στον ιδιωτικό καθώς και μετα­ξύ των ημερομισθίων ή μισθωτά« και των αυτοαπασχολούμενων.
Eligibility is based on occupational status and rules (eg regarding the age of retirement) often vary between those working in the public sector and those in the private sector as well as between wage or salary earners and the selfemployed.
Η υπαγω­γή σε έναν από τους πολλούς ασφαλι­στικούς φορείς είναι υποχρεοτπκή για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων.
Membership of one of the several insurance schemes is compulsory for the vast majority in employment.
Δεν υπάρχουν απαιτή­σεις ελάχιστο« αποδοχών εκτός από τη Γερμανία (η υποχρεωτική κάλυψη αρχίζει από ένα ελάχιστο 580 DM περίπου 285 ECU το μήνα) και την Αυστρία (250 ECU το μήνα).
There arc no minimum earnings requirements except in Germany (compulsory coverage starts at a minimum of 580 DM — around 285 ECU — per month) and Austria (250 ECU per month).
Σε ορι­σμένες περιπτο'ίσεις υπάρχουν κενά στον καθορισμό της επιλεξιμότητος που επηρεάζουν μερικές κατηγορίες αυτοαπασχολούμενων (όπως περι­γράφεται στο Κεφάλαιο 6), καθώς και μερικές ειδικές περιπτώσεις ερ­γαζόμενο«· που δεν καλύπτονται, μέ­σα στους οποίους περιλαμβάνονται κατά κανόνα τα μη αμειβόμενα μέλη οικογένειας.
There are gaps in eligibility in a number of cases, affecting some categories of selfemployed (as described in Chapter 6), as well as some atypical workers who are not covered, including as a rule family workers.
Οι διαφορές στη διαδικασία επιλεξιμότητας — η έκταση της προστασίας — είναι πολύ πιο έντονες από τις δια­φορές στους καλυπτόμενους κινδύ­νους.
Differences in eligibility — the ex tent of protection — are much more pronounced than differences in the risks covered.
Στο θέμα αυτό, υπάρχουν αξιοσημείοπες διαφορές όχι μόνο με­ταξύ των χο; > ρο3ν αλλά και OJÇ προς τους καλυπτόμενους κινδύνους σε επιμέρους χοίρες.
Here, there are noticeable differences not only between countries but also between risks in some countries.
Διατίθεται εν τούτοις σε όλες τις χάβ­ρες ένα ελάχιστο επίπεδο παροχο« προς όλους αυτούς που φθάνουν στην ηλικία συνταξιοδότησης χο)ρίς επαρ­κή ασφαλιστική κάλυψη.
Minimum benefits are available in all countries, however, to all those people who reach the age of retire ment without adequate insurance coverage.
Σε μερικές χώρες, εκτός από τους κλασικούς κινδύνους καλύπτονται επίσης και άλλα ενδεχόμενα.
Beside the classic risks, in some countries other contingencies are also covered.
Ο πιο πρόσφατος είναι ίσα^ς αυτός της μα­κροπρόθεσμης περίθαλψης, που μό­λις εισήχθη στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης της Γερμανίας (όπο)ς πε­ριγράφεται στο Κεφάλαιο 2).
Perhaps the most novel is longterm care, for which social insurance was recently introduced in Germany (as described in Chapter 2). Others include the cost of child ren's education (eg the education allowances paid in France, Germany and Luxembourg), the cost of carine
Το Ηνο)μένο Βασί­λειο και η Ιρλανδία έχουν επίσης εθνικά προγράμματα, τα οποία καλύ­πτουν μόνον αυτούς που εργάζονται ή ζητούν εργασία (αποτελούν δηλαδή μέρος του εργατικού δυναμικού) και τα« οποίο« οι αποδοχές υπερβαίνουν
In the case of oldage pensions, four countries (Denmark, Sweden, Finland and the Netherlands) have national schemes covering everyone who is resident. The UK and Ireland also have national insurance schemes
Επιπλέον της βασικής σύνταξης (ο αποκαλούμενος πραπεύο« κίονας), υπάρχουν επικουρικές συντάξεις (ο δευτερεύο« κίονας) και στα 15 κράτη μέλη.
In addition to the basic pension (the so-called first pillar), there are supplementary pensions (the second
Κεφάλαιο 1 - Συστήματα κοινωνικής προστασίας στην Ένωση στην Ισπανία, στο Λουξεμβούργο, στην Πορτογαλία, στη Σουηδία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και (μερικώς) στη Γερμανία.
Chapter 1 - Systems of social protection in the Union
Στη Φινλανδία, κάθε κά­τοικος είτε απασχολείται είτε όχι (πε­ριλαμβάνονται οι νοικοκυρές και οι σπουδαστές) δικαιούται τουλάχιστον ενός ελαχίστου ημερήσιου επιδόμα­τος.
In the case of sickness benefits, eligibility is confined to wage and salary earners in Austria, France, Greece, Ireland, Italy and the Netherlands, but also covers the selfemployed in Belgium, Denmark, Spain, Luxembourg, Portugal, Sweden, the UK and (partially) Germany. In Finland, everyone who is resident whether in employment or not (in cluding housewives and students) is eligible for at least a minimum daily allowance.
Δικαίωμα σε παροχές μητρότητας έχουν όλες οι οικονομικά ενεργές γυναίκες σε όλες τις χώρες εκτός από την Ιρλανδία και τις Κάτω Χώρες, όπου οι αυτοαπασχολούμενες εξαι­ρούνται, ενώ στο Λουξεμβούργο, στη Σουηδία και στη Φινλανδία καλύπτο­νται και οι μη απασχολούμενες γυναί­κες.
In the case of maternity benefits, all women who are economically active are eligible in all countries, except Ireland and the Netherlands, where the selfemployed are excluded, while in Luxembourg, Sweden and Finland women who are not in employment are also covered.
Σε μερικές χώρες, εργαζόμενοι πατέρες μπορούν, να διεκδικήσουν το επίδομα αντί της μητέρας (για λεπτο­μέρειες, βλέπε Κεφάλαια 6 και 7).
In a few countries, fathers who are in work can claim benefit for a newborn child instead of the mother (for de tails, see Chapters 6 and 7).
παροχές στους αυτοαπασχολούμε­νους.
Finland and Sweden provide specific assistance benefits to those who are not members of insurance funds.
Μερικές χοόρες παρέχουν βοη­θήματα ανεργίας που πληρώνονται όταν δεν έχει συμπληρωθεί ο απαραί­τητος χρόνος για την επιλεξιμότητα ή έχει εκπνεύσει — π.χ.
In all the other countries, unemployment insurance is compulsory, but only for employees; Luxembourg is the only country which offers insurance benefits to the selfemployed.
Γαλλία, Γερμα­νία, Ισπανία, Πορτογαλία και Ιρλαν­δία.
Some countries pro vide specific unemployment assist ance which is paid when eligibility to insurance benefits has not matured or has expired — France, Germany, Spain, Portugal and Ireland, for example.
Στην τελευταία, το δικαίωμα σε βοηθήματα ανεργίας επεκτείνεται και στους αυτοαπασχολούμενους.
In the latter, eligibility to unemployment assistance also ex tends to the selfemployed.
Σε όλες τις χώρες εκτός από την Πορτο­γαλία και την Ελλάδα, οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα στη βιομηχανία δικαιούνται ειδικών πα­ροχών σε περίπτωση μερικής ή προ­σωρινής ανεργίας.
In all countries except Portugal and Greece, private sector employees in industry are eligible for special benefits in case of partial or temporary unemployment.
Αυτός ο τύπος επιδόματος είναι ιδιαίτερα σημαντι­κός στην Ιταλία, όπου μετέχουν σ'αυτό και οι εργάτες της γεωργίας.
This type of benefit is especially relevant in Italy, where agricultural workers are also eligible.
Πρέπει να σημειοίθεί επίσης ότι σε μερικές χώρες (Βέλγιο, Δανία, Γερ­μανία, Ιρλανδία και Λουξεμβούργο) δικαιούνται επιδόματος και οι νέοι που αναζητούν την προίτη τους εργα­σία.
It should also be noted that in some countries (Belgium, Denmark, Germany, Ireland and Luxembourg) young people in search of their first job are eligible for benefit as well.
ομάδες και προαιρετική για άλλες.
Membership of supplementary pension schemes is compulsory in 8 countries for particular groups and voluntary for others.
Στη Σουηδία και τη Φινλανδία, καλύ­πτονται όλοι οι εργαζόμενοι (υπάλλη­λοι και αυτοαπασχολούμενοι), στη Δανία στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις Κάτω Χοίρες, μόνον οι ημερομί­σθιοι και μισθωτοί (και στην τελευ­ταία, μόνον σε ορισμένους κλάδους της βιομηχανίας και στους οποίους βασίζονται σε συμβατικές συμφωνίες μεταξύ εργοδοτο'« και εργαζομέ­νων), στη Γαλλία, όλοι οι ημερομί­σθιοι και μισθωτοί και επιπλέον μερικές κατηγορίες αυτοαπασχολού­μενων, και στην Ελλάδα, μόνον ορι­σμένες κατηγορίες υπαλλήλων και αυτοαπασχολούμενο«'.
In Sweden and Finland, all workers (employees and self-employed), however, are covered; in Denmark, the UK and the Netherlands, only wage and salary earners (and only in some industries in the latter, where they are mostly based on contractual agreements between employers and employees); in France, all wage and salary earners plus some categories of selfemployed and in Greece, only certain categories of employees and selfemployed.
Σε όλες αυτές τις χοόρες, οι επικουρικές συντάξεις παρέχονται από θεσμοθετημένους δια νόμου φορείς, αν και στο Ηνωμέ­νο Βασίλειο, μπορεί κανείς να συμ­βληθεί με ιδιωτικό πρόγραμμα αντί να μετέχει στο αντίστοιχο δημόσιο.
In all these countries, supplementary pensions are administered by statutory bodies, although in the UK, people can contract out and become members of a private scheme instead of the State scheme.
Σε ορισμένες εντούτοις περιπτο^σεις, υπάρχουν προαιρετικά προγράμματα που συμπληρώνουν τα υποχρεοπικά.
In a number of cases, however, there are voluntary schemes to supplement compulsory schemes. In the remain ing 7 countries (Ireland. Belgium, Luxembourg, Austria, Italy.
Δικαίωμα σε χρηματικά επιδόματα λόγω εργατικού ατυχήματος ή νόσου που προέρχεται κατά την άσκηση επαγγέλματος έχουν τυπικά μόνον οι ημερομίσθιοι και οι μισθωτοί, αν και οι μη μισθωτοί καλύπτονται μερικώς στη Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερ­μανία, Ιταλία, στο Λουξεμβούργο, στην Ισπανία και Σουηδία, ενο5 σε μερικές χώρες περιλαμβάνονται σε προγράμματα υποχρεοπικής ασφάλι­σης και οι σπουδαστές.
Only wage and salary earners are typically eligible for cash benefits in case of occupational injuries and diseases, though the selfemployed are partially covered in Denmark, Finland, France, Germany, Italy, Luxembourg, Spain and Sweden, while in a few countries, students are also included in compulsory insurance schemes.
Οπως έχει ήδη σημειωθεί, δεν υπάρχουν ειδικά προγράμματα για την κάλυψη τέ­τοιων περιπτώσεων στην Ελλάδα και τις Κάτω Χώρες.
As already noted, there are no specific schemes to cover this in Greece and the Netherlands.
Τέλος, όλες οι οικογένειες δικαιού­νται επιδομάτων τέκνα« ανεξάρτητα από το εισόδημα τους στο Βέλγιο, στη Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Ιρλανδία, στο Λουξεμβούργο, στις Κάτο} Χο > ρες, Πορτογαλία, Σουηδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενιό στις άλλες χα3ρες τα επιδόματα εξαρτούνται από το εισόδημα (αν και στην Ισπανία αυ­τό δεν ισχύει πάντοτε, π.χ. στις περιπτοόσεις αναπήρων με παιδιά). Στο Βέλγιο, τα παρεχόμενα επιδόματα εί­ναι μικρότερα για τους αυτοαπασχο­λούμενους, ενο5 στην Ελλάδα και την Ιταλία, με ήσσονος σημασίας εξαιρέ­σεις, αυτοί δεν παίρνουν απολύτοχ τίποτε (βλέπε Κεφάλαιο 6 για λεπτο­μέρειες). Η δομή των παροχών
Finally, all families are entitled to child allowances irrespective of their income in Belgium, Denmark, Finland, France, Ireland, Luxembourg, the Netherlands, Portugal, Sweden and the UK, whereas in the other countries allowances depend on income (though not in all cases in Spain, such as in respect of disabled with children).
Το δικαίωμα συνταξιοδότησης εμπε­ριέχει γενικά το δικαίωμα για παρο­χές περίθαλψης και ανικανότητας.
In Belgium, allow ances are paid at a lower rate to the selfemployed, while in Greece and Italy, with minor exceptions, they
Σε όλες τις άλλες χιύρες, η ασφάλιση ανεργίας είναι υποχρεωτική, αλλά μόνο για τους μισθωτούς.
In the case of unemployment benefits, rules governing eligibility vary not only across countries, but also in respect of the type of benefit scheme in force.
Το Λουξεμβούργο είναι η μόνη χώρα που δίνει ασφαλιστικές
In Denmark, Finland and Sweden membership
Οπο3ς και οι κανόνες που διέπουν την επιλεξιμότητα, οι τύποι υπολογισμού ποικίλλουν όχι μόνο μεταξύ τα« χοί­ρο'«, αλλά και ανάλογα με τον καλυ-
In the case of disability benefits, in countries where the national scheme does not cover all residents, noncontributory payments are available to those not eligible for insurance benefits, though means-tests for this are applied everywhere except in Luxembourg. Greece and Italy.
Κεφάλαιο 1 - Συστήματα κοινωνικής προστασίας στην Ένωση στερη πληροφόρηση παραπέμπουμε στις ετήσιες εκθέσεις MISSOC — το κοινοτικό πληροφοριακό δίκτυο κοι­νωνικής προστασίας).
Chapter 1 - Systems of social protection in the Union receive nothing at all (see Chapter 6 for details).