natgillin/translations-raw huggingface dataset:
76/207, η δε γαλλική κυβέρνηση απάλειψε ορισμέ­ της 4ης Φεβρουαρίου 1 9 59 περί κώδικα δημοσίων νους άλλους κλάδους από τον προαναφερθέντα υπαλλήλων, το οποίο επέτρεπε τις διακεκριμένες πίνακα.
Compare with Case 170/84 — Bilka, for the reserval of the burden of proof in cases of indirect discrimination). By demanding this proof from the employer, the EG is in fact asking him to make his system of pay transparent.
προσλήψεις για ορισμένους κλάδους δημοσίων υπαλλήλων, στους οποίους το φύλο συνιστούσε
This reversal of the burden of proof follows from EEC legislation, which has therefore supremacy over national legislation.
Στις 8 Δεκεμβρίου 1986, η Επιτροπή άσκησε όρο αποφασιστικής σημασίας για την άσκηση των προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει του ανατιθέμενων καθηκόντων.
That is why the EG mentioned in its reasoning Article 6 of Directive 75/117, which implies that, in special cases, adjustments to national rules on the subject have to be made to allow effective implementation of the principle of equal treatment.
Η εν λόγω διάταξη άρθρου 1 69 της Συνθήκης ΕΟΚ, ζητώντας να ετέθη εκ νέου σε ισχύ από το άρθρο 21 του νόμου αναγνωρισθεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία είχε πα­
However, it must be stressed that this possibility is restricted to situa­tions regarding equal pay or, as far as other direc­tives are concerned, to claims made against Member States' authorities (because directives have no hori­zontal direct effect — Case 182/84 — Marsha/ή.
84-1 6 της 1 1 ης Ιανουαρίου 1984, το οποίο όρι­ ρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη ζε τα εξής: «Για ορισμένους κλάδους υπαλλήλων, ο
the employer may justify recourse to the cri­terion of mobility if it is understood as re­ferring to adaptability to variable hours and varying places of work, by showing that such adaptability is of importance for the per­formance of the specific tasks which are en­trusted to the employee, but not if that criter­ion is understood as covering the quality of the work done by the employee;
Μετά την επ' ακροατηρίω συζήτηση η Επιτροπή επαφή με τους κρατουμένους.
By order of 10 March 1988, the Raad van Beroep te Groningen referred two questions to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty:
Απριλίου 1988, οι δύο αυτές κατηγορίες διευθυντές σωφρονιστηρίων ανήκουν στο προ­ υπαλλήλων απαλείφθηκαν από τον επίδικο πίνα­ σωπικό διοικήσεως, ενώ οι προϊστάμενοι φύλαξης ανήκουν πάντοτε στο προσωπικό κα.
(1 ) Is a system of allowances for (not unemployed) workers in the event of incapacity for work which provides for allowances at the level of the minimum subsistence income except in cases where the wage previously earned by the person entitled to the allowance was, in part because he or she was working on a parttime basis, below that level in accordance with Article 4(1 ) of Dir ective 79/7/EEC?
γυναικών υποψηφίων θεωρούνται δικαιολογημένες κατά το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας, η
Article 6 of the Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (Law on incapacity for work) of 11 December 1975 ('the 1975 Law'), granted entitlement to a dis ability allowance to insured persons aged 17 or over who became incapable of working, where, in the year immediately preceding the day on which they had become incapable of working, they received income exceeding 15% of the minimum wage.
Οι πτώσεις, να συνεπάγεται την άσκηση δρα­ προϊστάμενοι φύλαξης που είναι επιφορτισμένοι στηριοτήτων, η φύση των οποίων είναι τέτοια με τη διοίκηση των σωφρονιστηρίων δεν περιελή­ ώστε το φύλο να μην αποτελεί παράγοντα απο­ φθησαν, υπό την ιδιότητα τους αυτή, στον επίδι­ φασιστικής σημασίας.
The condition relating to income did not apply to insured persons who were already suffering from incapacity for work on reaching the age of 17 years; selfemployed per sons working on a fulltime basis whose income was lower than the minimum wage; students without income; or unmarried persons who kept houses for their parents or for unmarried brothers or sisters.
Αν και το Δικαστήριο κο πίνακα, δεδομένου ότι δεν αποτελούν «κατηγο­ συμφώνησε με την άποψη της Επιτροπής ρία» («corps») υπό την έννοια της γαλλικής ρύθ­ σύμφωνα με την οποία οι γαλλικές αρχές θα μπο­ μισης.
Articles 10 and 12 of the 1975 Law provided that the disability allowance was to be determined by apply ing a percentage, determined according to the degree of disability, to a basic amount corresponding to a minimum daily wage, which varied according to the civil status of the person concerned, the existence of any dependent children and the amount of income actually received.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο: οφείλουν να είναι επαρκώς διαφανείς ώστε να παρέχουν στην Επιτροπή τη δυνατότητα διενέρ­
If no appropriate measures exist for implement­ing Article 4(1 ) of Directive 79/7/EEC and there is indirect discrimination by the State, the class of persons placed at a disadvantage by reasons of that discrimination must be treated in the same way and according to the same rules as other recipients of the allowance, such rules remaining the only valid point of reference so long as the Directive has not been implemented correctly.
« 1 ) Αποφαίνεται ότι η Γαλλική Δημοκρατία, δια­ γειας λυσιτελούς ελέγχου και ότι πρέπει, κατ' τηρώντας σε ισχύ σύστημα διακεκριμένων αρχήν, να μπορούν να προσαρμόζονται στις κοι­ προσλήψεων ανάλογα με το φύλο, που δεν δι­ νωνικές εξελίξεις.
In replying to question 1, and after observing that in the Netherlands there were considerably fewer male than female part­time workers, the Court stated that a provision such as the one at issue led, in princi­ple, to discrimination against female workers in rela­tion to male workers and should be regarded as con­trary to the objective pursued by Article 4(1 ) of Directive 79/7, unless the difference of treatment as between full­time and part­time workers was justi­fied by objective factors unrelated to any discrimina­tion on grounds of sex (see Case 171/88 — Rinner­Kühn).
19 76, γούσε δυσκολίες στο πλαίσιο της υπό κρίση δια­ περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μετα­ φοράς, η γαλλική ρύθμιση δεν πληρούσε τις άλλες χείρισης ανδρών και γυναικών, όσον αφορά δύο προϋποθέσεις.
The answer to the second question was based on two previous judgments of the Court: Case 384/85 — Borrie Clarke and Case 71/85 — FNV. In the former the Court ruled that Article 4(1 ), standing by itself and seen in the light of the objective and content of the Directive, was sufficiently precise to be relied upon by an individual before a national court in order to have any national provision, not in conformity with that article, declared inapplicable.
Όσον αφορά την απαιτού­ την πρόσβαση σε απασχόληση, την επαγγελ­ μενη διαφάνεια, το Δικαστήριο κατέληξε στο ματική εκπαίδευση και προώθηση καθώς και τις συμπέρασμα ότι η προϋπόθεση αυτή δεν συνθήκες εργασίας, για το διορισμό στις κα­ επληρούτο.
By analogy with the latter, which concerned direct discrimination, the Court stated that in a case of indirect discrimination such as this, the members of the group placed a: a dis­advantage, be they men or women, were entitled to have the same rules applied to them as were applied to the other recipients of the allowance.
έλλειψη διαφάνειας είχε επιπτώσεις και ως προς την τήρηση της δεύτερης προϋπόθεσης που θέ­
In the FNV case, the EG held that the most favourable treat­ment has to be applied to those who suffered from direct discrimination.
2) Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
This principle was extended in the present case to situations of indirect discrimina­tion.
τει η οδηγία, η οποία αφορά τις σχετικές δρα­ στηριότητες.
It is important to note that the EG did not ac­cept the justification that the national legislation in question formed part of a general social policy, which aimed at providing a minimum income, because it amounted to an exception to this policy.
Το επίδικο σύστημα προσλήψεων
See, however, Case C­229/89 — Commission ν Belgium.
ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ κατά ΓΑΛΛΙΚΗΣ
Case-law of the European Court of Justice
25 Οκτωβρίου 1 988 γατικού κώδικα που αναφέρονται στο νόμο.
DOUGLAS HARVEY BARBER ν GUARDIAN ROYAL EXCHANGE ASSURANCE GROUP.
Παραπομπή:
Date of judgment: 17 May 1990.
Συλλογή 1988,σ.
under that scheme.
Αντικείμενο: στις 1 2 Δεκεμβρίου 1986, η Επιτροπή άσκησε
The Guardian guide to severance terms, which formed part of Mr Barber's contract of employment, provided that, in the event of redun­dancy, members of the pension fund were entitled to an immediate pension, subject to having attained the age of 55 for men and 50 for women.
Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών — Με­ προσφυγή, δυνάμει του άρθρου 1 69 ΕΟΚ, με ταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας την οποία ζητούσε να αναγνωρισθεί ότι η Γαλλική
Staff who did not fulfil those conditions received certain cash benefits calculated on the basis of their years of ser­vice and a deferred pension payable at the normal pensionable age.
Δημοκρατία, μη θεσπίσασα εντός της τασσο­
Subject-matter: Equal Pay for men and women — Compulsory redundancy — Early payment of a retirement pension
( Άρθρα 2, παράγραφοι 3 και 4, 5, παράγρα­ μένης στο πρώτο εδάφιο, της παραγράφου 1, του φος 2, στοιχείο β), και 9, παράγραφος 1, της άρθρου 9, της οδηγίας 76/207, προθεσμίας όλα οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει την πλήρη
(EEC Treaty, Article 119, EEC Council Directive 75/117 of 10 February 1975, and EEC Council Dir­ective 76/207 of 9 February 1976).
Στη Γαλλία, προκειμένου να διασφαλισθεί η
Mr Barber was made redundant with effect from 31 December 1980, when he was aged 52.
Συνθήκη.
He would be entitled to a retire­ment pension as from the date of his 62nd birthday.
εφαρμογή της οδηγίας 76/207, τέθηκε σε εφαρ­ μογή ο νόμος 83-635, της 1 3ης Ιουλίου 1983, 983,
Taking the view that he was a victim of unlawful discrimination based on sex, Mr Barber instituted pro­ceedings in the industrial relations tribunal.
Ή απόφαση του ΔΕΚ περί τροποποίησης του εργατικού κώδικα και του ποινικού κώδικα όσον αφορά την επαγγελματική
By an order of 12 May 1988, the Court of Appeal in London referred the following questions to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty:
Η Επιτροπή θεώρησε, κατ' αρχάς, ότι ορισμένα ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Mr Barber was a member of the pension fund estab­lished by the Guardian Royal Exchange Assurance ('the Guardian') which applied a non-contributory scheme, i.e., a scheme wholly financed by the em­ployer.
Εντούτοις, παυση πριν και ύστερα από τον τοκετό.
That difference was equivalent to that which existed under the State social security scheme, where the normal pensionable age was 65 for men and 60 for women.
Το άρθρο θεώρησε ότι, με τη γενικότητα της, η γαλλική νο­
Members of the Guardian pension fund were entitled to an immediate pension on at­taining the normal pensionable age provided for
Η γαλλική κυβέρνηση ισχυρίσθηκε ότι, συλλογικών συμφωνιών που ίσχυαν κατά την κατά το γαλλικό συνταγματικό δίκαιο, ο νόμος
(1 ) When a group of employees is made compulsorily redundant by their employer in circum­stances similar to those of this case and they re­ceive benefits in connection with that redundancy, are all those benefits 'pay' within the meaning of Article 119 of the EEC Treaty and the equal pay Directive (75/117/EEC), or do they fall within the equal treatment Directive (76/207/EEC), or neither?
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα πρέπει να εγγυάται υπέρ των γυναικών δικαιώματα
(2) Is it material to the answer to question 1 that one of the benefits in question is a pension paid in connection with a private occupational pension scheme operated by the employer ('a private pension')?
Η Επιτροπή ισχυρίσθηκε, δεύτερον, ότι το άρθρο ίσα με τα δικαιώματα του άνδρα, σε όλους τους
(3) Is the principle of equal pay referred to in Article 119 and the equal pay Directive infringed in the circumstances of the present case if:
1 9, εδάφιο 2, του γαλλικού νόμου 83-635, επέ­ τομείς.
As faras statutory redundancy pay ments were concerned, the Court said that, accord ing to its decision in Defrenne II, Article 119 also ap plied to discrimination arising directly from legislative provisions.
Ο νόμος δεν προέβλεπε κανένα μηχανι­ στασίας.
This meant that benefits provid ed by law could come within the concept of pay for the purposes of that provision.
Κατά τη γνώμη της γαλλικής κυβέρνησης, σμό ικανό να αντιμετωπίσει την ενδεχόμενη ανε­ η οδηγία έπρεπε να ερμηνευθεί κατά τον ίδιο πάρκεια των αποτελεσμάτων που επιτυγχάνονταν τρόπο.
In the case of ex gratia payments by the employer, it was clear from the judgment in Case 12/81 — Garland, that Article 119 also applied to advantages which an employer granted to workers although he was not required to do so by contract.
Επιπλέον, προέβαλε ότι τα ειδικά αυτά δι­ στο επίπεδο της συλλογικής διαπραγμάτευσης.
Accordingly, concluded the Court, there was no need to discuss whether or not the Directive on equal treatment was applicable to the present situation.
Το πραγματικότητας, να προβεί στην άμεση κα­
(4) Are Article 119 and the equal pay Directive of direct effect in the circumstances of this case?
Δικαστήριο επισήμανε ότι η προβλεπόμενη στο τάργηση, δια της νομοθετικής οδού, δικαι­ άρθρο 2, παράγραφος 3, εξαίρεση αφορά ιδίως ωμάτων που κτήθηκαν από τους κοινωνικούς εταί­ τις καταστάσεις εγκυμοσύνης και μητρότητας.
(5) Is it material to the answer to question 3 that the woman's right to access to an immediate pension provided for by the severance terms could only be satisfied if she qualified for an imme diate pension under the provisions of the private occupational scheme in that she was being treated as retired by the Guardian because she was made redundant within seven years of her nor mal pension date under the pension scheme?
Στην ρους κατά τη διάρκεια προγενέστερων διαπρα­ υπόθεση 1 84/83, Hofmann, είχε κρίνει ότι η γματεύσεων.
In reply to question 1, the Court firstly stated that the fact that certain benefits were paid after the ter mination of the employment relationship did not pre vent them from being in the nature of pay, within the meaning of Article 119 of the Treaty.
Στη σμένων επαγγελματικών κλάδων αποτελούν αντι­ συνέχεια, το Δικαστήριο παρατήρησε ότι ορισμένα κείμενο έγκρισης η οποία επιτρέπει την επέκταση από τα ειδικά αυτά δικαιώματα που διατηρή­ της συμφωνίας στο σύνολο του κλάδου δραστηριό­ θηκαν στη γαλλική νομοθεσία αφορούσαν την προ­ τητας για τον οποίο πρόκειται.
In view of the above, the second question should be understood as seeking in substance to ascertain whether a retirement pension paid under a con tracted-out private occupational scheme fell within the scope of Article 119, in particular where that pen sion was awarded in connection with compulsory re dundancy.
Το Δικαστήριο διατύπωσε την όσο και οι γυναίκες.
Accordingly, such schemes formed part of the con sideration offered to workers by the employer.
Κανένα στοιχείο της δικογραφίας αρχές δεν είχαν οδηγήσει σε ταχεία διαδικασία δεν επέτρεπε, ωστόσο, να συναχθεί το συμπέρα­ νέων διαπραγματεύσεων.
Se condly, such schemes were not compulsorily applicable to general categories of workers. On the contrary, they applied only to workers employed by certain un dertakings, with the result that affiliation to those schemes derived, of necessity, from the employment relationship with a given employer.
Συνεπώς, έγινε δεκτή η αιτίαση της Επιτροπής.
Thirdly, it was pointed out that even if contributions paid to those schemes and the benefits which they provided were in part a substitute for those of the general statutory scheme, that fact could not preclude the application of Article 119.
οδηγίας προθεσμίας, ανέθετε την κατάργηση
Based on this, the Court concluded
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ορισμένων ανισοτήτων στους κοινωνικούς εταί­ ρους, χωρίς να τους τάσσει προθεσμία προς εκπλήρωση αυτής της υποχρέωσης. Συνεπώς, κατέληξε το Δικαστήριο, το επιχείρημα της γαλ­ λικής κυβέρνησης δεν μπορούσε να γίνει δεκτό.
Case-law of the European Court of Justice that, unlike the benefits awarded by national statu tory social security schemes, a pension paid under a contracted-out scheme constituted consideration paid by the employer to the worker in respect of his employment and consequently fell within the scope of Article 119.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο:
being required to define them with greater precision in order to permit their application.
« 11 Αποφασίζει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη θε­ σπίσασα εντός της ορισθείσας προθεσμίας όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει την πλήρη εφαρμογή της οδηγίας 76/207, περί της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρό­ σβαση σε απασχόληση, την επαγγελματική εκπαίδευση και προώθηση και τις συνθήκες εργασίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη
The Court conclud ed by saying that if a woman was entitled to an im mediate retirement pension when she was made com pulsorily redundant, but a man of the same age was entitled in similar circumstances only to a deferred pension, then the result was unequal pay as between those two categories of workers which the national court could itself establish by considering the components of the remuneration in question and the criteria laid down in Article 119.
21 Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικα­ στικά έξοδα. »
In answer to the third and fifth questions, the Court found that it was sufficient to point out that Article 119 prohibited any discrimination with regard to pay as between men and women, whatever the system which gave rise to such inequality.
Στην υπόθεση 1 84/83, Hofmann, το ΔΕΚ προ­ σέδωσε στο άρθρο 2, παράγραφος 3, της οδηγίας
The Court further men tioned several of its judgments in which it emphasized the fundamental importance of transparency and, in particular, of the possibility of review by the national courts, in order to prevent and, if necessary, elimin ate any discrimination based on sex.
76/207 ευρεία έννοια.
Last but not least, the Court considered the effects of this judgment ratione temporis.
Στην παρούσα υπόθεση, ωστόσο, φαίνεται ότι το ΔΕΚ αποφάσισε να περιο­ ρίσει την εν λόγω απόφαση, δηλώνοντας ότι ο όρος «μητρότητα» δεν είναι τίποτα άλλο από την ειδική σχέση μεταξύ μητέρας και τέκνου κατά την περίοδο που ακολουθεί την εγκυμοσύνη και τον το­ κετό.
It followed from its ruling in Case 43/75 — Defrenne II, that it could, by way of exception, taking account of the serious diffi culties which a judgment could create as regards events in the past, be moved to restrict the possibility for all persons concerned to rely on the interpreta tion which the Court, in proceedings on a reference to it, for a preliminary ruling, gave to a provision. The Court then stated that in the light of Article 7(1) of Directive 79/7 and Article 9(a) of Directive 86/378, the Member States and the parties concerned were reasonably entitled to consider that Article 119 did not apply to pensions paid under contracted-out schemes and that derogations from the principle of equality between men and women were still permit ted in that sphere.
Τα υπόλοιπα δικαιώματα πρέπει να απονέ­ μονται, χωρίς διάκριση, σε άνδρες και γυναίκες.
It was appropriate, however, to provide for an exception in favour of individuals who had taken action in good time in order to safeguard their rights.
Κατά την άποψη του, η εξαίρεση που καθιέρωνε το εν λόγω άρθρο σκοπό είχε την κατάργηση ή τη μείωση των «ανισοτήτων που μπορούν να υφί­ στανται στην πραγματικότητα της κοινωνικής ζωής».
In considering the fourth question, which con cerned the direct effect of Article 119 in the circum stances of this case, the Court mentioned Case 96/80 —Jenkins, according to which that provision applied directly to all forms of discrimination which could be identified solely with the aid of the criteria of equal work and equal pay referred to by the article in question, without national or Community measures
Οι Achterberg-te Riele και Egbers-Reuvers είχαν
Handbook on equal treatment for men and women in the European Community
Ερωτήματα που υποβλήθηκαν στο ΔΕΚ
A pension paid under a contractout private occupational scheme falls within the scope of Article 119 of the Treaty.
Με τρεις διατάξεις της 1 2ης Φεβρουαρίου και της 29ης Μαρτίου 1988, το Raad van Beroep της
The application of the principle of equal pay must be ensured in re­spect of each element of remuneration and not only on the basis of a comprehensive assess­ment of the consideration paid to workers.
Πραγματικά περιστατικά
Article 119 of the Treaty may be relied upon be­fore the national courts.
Ουτρέχτης και το Raad van Beroep του Gronin­ gen υπέβαλαν στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδι­
It is for those courts to safeguard the rights which that provision confers on individuals, in particular where a contractout pension scheme does not pay to a man on re­dundancy an immediate pension such as would be granted in a similar case to a woman.
Στις Κάτω Χώρες, ο Algemene Ouderdomswet καστικά ερωτήματα σύμφωνα με το άρθρο 1 77
The present judgment may have far reaching finan­cial effects for pension funds. From a legal point of view, however, the judgment does not really add much to the existing case-law.
(γενικός νόμος περί συντάξεων γήρατος, στο εξής: της Συνθήκης ΕΟΚ:
This case deals with two distinct issues: contracted-out occupational schemes and benefits paid in connection with redun­dancy, both of which were considered by the EG to fall within the scope of Article 119.
AOW) καθιέρωνε υπέρ των κατοίκων Ολλανδίας και όσων δεν κατοικούν στην Ολλανδία αλλά υπό­ κεινται σε φόρο εισοδήματος λόγω δραστηριό­
In bringing occu­pational pension schemes within the scope of Arti­cle 119 (see Case 170/84 — Bilka), the EG did not overrule Case 80/70 — Defrenne I, as the national authorities did not contribute to schemes which were agreed upon by employers and employees.
48/88: τητας που ασκείται στις Κάτω Χώρες γενικό σύστημα συντάξεων γήρατος, με τη
That ex gratia payments fall within the concept of pay and that bene­fits do not have to arise during the employment re­lationship followed already from Case 12/81 — Gar­land.
1 ) 0 όρος «γενικός πληθυσμός» κατά την έν­ συμπλήρωση του 65ου έτους της ηλικίας, νοια του άρθρου 2 της οδηγίας 79/7 καλύ­ σύμφωνα με το οποίο τα συνταξιοδοτικά δικαι­ πτει επίσης όσους εργάσθηκαν ως μισθωτοί σε ώματα γεννώνται βάσει των περιόδων ασφάλισης κράτος μέλος, αλλά ευρίσκονται πλέον εκτός που πραγματοποιήθηκαν.
It is not easy to distinguish this case from Case 19/81 — Burton, where the EG determined the case under Directive 76/207 on Equal Treatment, rather than under Article 119. In that case the difference in pensionable ages was not considered to be contrary to Community law, as deduced from Directive 79/7 on Social Security matters (see, however, Case C-9/91 — The Queen ν EOQ.
2) Το άρθρο 5 της οδηγίας 79/7 έχει την έννοια ήταν ασφαλισμένος διότι εργαζόταν στο εξωτερικό ότι η διάταξη αυτή υποχρεώνει τα κράτη και ήταν ασφαλισμένος εκεί, δεν ήταν ούτε μέλη να άρουν, στο πλαίσιο συστήματος που εκείνη ασφαλισμένη για την αντίστοιχη περίοδο.
It may very well be that the EG overruled the Burton case. This judg­ment implicitly invalidates Article 9(a) of Directive 86/378 on Occupational Pension Schemes which provides for an exception as to the determination of pensionable age and raises doubt as far as the vali­dity of other provisions of the said Directive are con­cerned.
εξαρτά το ύψος της παροχής από τη διάρκεια
Most legal questions arise as a result of the fact that the EG held that its judgment does not cover pensions which were granted from a date prior to
106/88: της οδηγίας 79/7, όπως και κατά τη διάρ­ κεια της αμέσως προηγουμένης περιόδου,
Case-law of the European Court of Justice its delivery (i.e., 17 May 1990) (compare with Case 43/75 —Defrenne II).
107/88: μπορεί να αξιώσει μια γυναίκα μετά τις 22 Δε­ κεμβρίου 1984, ενώ η μείωση αυτή δεν μπο­
Does this, for instance, mean that the non-discrimination principle applies only to pensions for which all contributions are paid after said date, or to all pensions, even though (lower) contri butions have been made before said date?