natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε μια προδικαστική υπόθεση (2) σχετικά με το ιταλικό καθεστώς που αφορά την αγορά των δημοσίων συμβάσεων, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση που εμπεριέχει πολύ
In Costanzo ν City of Milan,2which concerned the Italian rules on public works contracts, the Court laid down some very important points concerning the direct effect of Community directives in relation to State authori­ties. The Court stated that the obligations arising from such provisions are imposed on all the authorities of the Member States.
Η νομολογία αυτή αναθέτει άμεσα στις εθνικές διοικήσεις την υποχρέωση να τηρούν τις οδηγίες, ακόμα και αν δεν έχουν μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο.
COMMUNITY LAW trations the obligation to observe directives even when they have not been incorporated into national law.
Στην απόφαση του της 21ης Σεπτεμβρίου ('), το Δικαστήριο, για πρώτη φορά, προσδιόρισε την εφαρμογή του άρθρου 5 της Συνθήκης σχετικά με την άσκηση της εξουσίας επιβολής κυρώσεων της Κοινότητας και των κρατών μελών.
In Case 68/88 Commission ν Greeceλthe Court for the first time spelled out the scope of Article 5 of the Treaty in relation to the power of the Community and the Member States to impose sanctions.
Οι περισσότερες από τις υπόλοιπες 36 περιπτώσεις αφο­ρούσαν παραβάσεις των άρθρων 9, 30 και 95 της Συνθήκης ΕΟΚ που αποτελούν θεμέ­λιο για την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, ουσιαστικό στοιχείο για την επιτυ­χία της εσωτερικής αγοράς.
Most of the other 36 cases concerned infringements of Articles 9, 30 or 95 of the EEC Treaty, the basic provisions relating to free movement of goods, an essential element in the completion of the internal market.
(') Απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 1989, υπόθεση 68/88, Επιτροπή κατά Ελλάδας: ΕΕ C 266 της 18.10.1989.
To take each country separately, the Commission brought proceedings before the Court against Italy on 36 occasions (26 concerning directives), against Belgium on 14 (10 concerning directives), against Greece on 10 (5 concerning directives), against France on 8 (3 concerning directives), against Luxembourg on 6 (5 concerning directives), against the Netherlands, Spain and the United Kingdom on 5 each (2, 3 and 2 respectively concerning directives), against Germany on 4 (3 concerning directives), against Ireland twice (both concerning directives) and against Denmark and Portugal once each (both concerning directives).
Στην απόφαση του της 24ης Ιανουαρίου (') το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι σύμφωνα με το ισχύον κοινοτικό δίκαιο και λόγω της απουσίας εναρμόνισης των νομο­θεσιών που αφορούν την προστασία της λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής ιδιοκτησίας, τα άρθρα 30 και 36 της Συνθήκης δεν αντιτίθενται στην εφαρμογή νομοθετικής ρύθμισης κράτους μέλους η οποία επιτρέπει σε παραγωγό ηχητικών υποθεμάτων στο εν λόγω κρά­τος μέλος να προβάλλει αποκλειστικό δικαίωμα αναπαραγωγής και εκμετάλλευσης ορισμένων μουσικών έργων των οποίων είναι κάτοχος, προκειμένου να απαγορεύσει την πώληση στην επικράτεια αυτού του κράτους μέλους ηχητικών υποθεμάτων που περιλαμ­βάνουν τα ίδια μουσικά έργα, εφόσον αυτά τα ηχητικά υποθέματα εισάγονται από άλλο κράτος μέλος στο οποίο έχουν νομίμως διατεθεί στο εμπόριο χωρίς τη συναίνεση του εν λόγω δικαιούχου και στο οποίο ο παραγωγός αυτών των υποθεμάτων απολάμβανε προ­στασίας η διάρκεια της οποίας έχει εν τω μεταξύ λήξει.
In EMI Electrola ν Patricia the Court ruled that in the present state of Community law and in the absence of harmonized laws on the protection of literary and artistic property, Articles 30 and 36 of the EEC Treaty must be interpreted as not precluding the application of legislation of a Member State which allows a producer of sound recordings in that Member State to rely on the exclusive rights of reproduction and distribution of certain musical works of which he is the owner in order to prohibit the sale, in the territory of that Member State, of sound recordings of the same musical works when those recordings are imported from another Member State in which they had been lawfully marketed, without the consent of the owner, and in which the producer of those recordings had enjoyed protection which has in the mean time expired.J
Αυτή η απόφαση ακολουθεί την παραδεδεγμένη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με την προστασία των καταναλωτών και τη νομιμότητα των εμπο­ρικών συναλλαγών.
The judgment is in keeping with the Court's earlier rulings in matters of consumer protection and fair trading.
Το Δικαστήριο, εξάλλου, ακολουθώντας την πάγια νομολογία του (3) διακήρυξε ότι τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να απέχουν από οιοδήποτε μονομερές μέτρο, ακόμα και αν υποστηρίζει μια κοινή πολιτική, το οποίο αντιτίθεται στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων χωρίς να δικαιολογείται από λόγους αναγνωρισμένους από το κοινοτικό δίκαιο.
The Court followed previous decisions2in holding that Member States must refrain from taking any unilateral measure, even if it supports a common policy, which conflicts with the principle of the free movement of goods, unless it is justified by reasons recognized by Community law.3
(·') Απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 1988, υπόθεση 216/84, Επιτροπή κατά Γαλλίας: ΕΕ C 74 της 22.2.1988, και από­φαση της 4ης Ιουλίου 1988, υπόθεση 407/85, Drei Glocken GmbH και Kritzingen κατά USL Centro Sud και Provincia autonoma di Bolzano: EE C 215 της 17.8.1988.
Case 216/84 Commission υ France: OJ C 74, 22.2.1988; Case 407/85 Drei Glocken and Kritzinger ν USL Centro-Sud and Provincia Autonoma di Bolzano: OJ C 215, 17.8.1988. OJ C 62, 11.3.1989.
Το Δικαστήριο, τονίζοντας την πρωταρχική θέση που καταλαμβάνουν οι στόχοι της προστασίας της υγείας και της ζωής των προσώπων μεταξύ των συμφερόντων που προστατεύονται από το άρθρο 36, υπενθύμισε ότι τα μέτρα που προορίζονται να επιτρέ­ψουν αυτή την προστασία πρέπει να είναι πραγματικά απαραίτητα.
While emphasizing that, of the interests safeguarded by Article 36, health and human life are of primary importance, the Court stated that measures intended to ensure their protection should be really necessary.
Ένα μέτρο όπως το προκείμενο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, «περιορίζει το ενδοκοινοτικό εμπόριο χωρίς να δικαιολογείται από την προστασία της δημόσιας υγείας».
The legislation in question, however, restricted intra­Community trade without being justified by the pro­tection of public health.1
Στην υπόθεση 266/87 (2), το Δικαστήριο απεφάνθη ότι οι πράξεις ενός επαγγελ­ματικού συλλόγου ο οποίος θεσπίζει κανόνες δεοντολογίας για τους ασκούντες το επάγ­γελμα αυτό, και σε επιτροπή του οποίου έχει ανατεθεί, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, πειθαρχική εξουσία, η οποία επεκτείνεται μέχρι τη δυνατότητα διαγραφής από τα επαγ­γελματικά μητρώα των προσώπων τα οποία έχουν την άδεια ασκήσεως του επαγγέλμα­τος, είναι δυνατόν να συνιστούν «μέτρα» κατά την έννοια του άρθρου 30 της Συνθήκης ΕΟΚ.
In The Queen ν Royal Pharmaceutical Society of Great Britain the Court held that measures adopted by a professional body such as the Pharmaceutical Society of Great Britain, which lays down rules of ethics applicable to members of the profession and has a Committee upon which national legislation has conferred disciplinary powers that can involve removal from the register of persons authorized to practise the profession, may constitute 'measures' within the meaning of Article 30 of the Treaty.2
Το Δικαστήριο (3) ερμήνευσε το πρωτόκολλο σχετικά με το εσωτερικό γερμανικό εμπόριο καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι απαγορεύει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα τα οποία θα είχαν σαν αποτέλεσμα να παρεμποδίσουν πλήρως, από νομική ή πρακτική άποψη, την είσοδο στην επικράτεια τους εμπορευμάτων προερχομένων από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, αλλά καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, εκτός από την εξαιρετική περίπτωση που η οικονομία ενός κράτους μέλους θα απειλείτο, στο σύνολο της, από τις επανεξαγωγές της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας εμπορευμάτων καταγόμενων από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας.
In Schäfer Shop BV ν Minister van Economische Zaken the Court interpreted the Protocol on German Internal Trade as prohibiting Member States from taking measures which would have the effect de jure or de facto of creating an absolute bar to the entry into their territory of goods coming from the Federal Republic of Germany but originating in the German Democratic Republic, save in the exceptional case where the re­exportation from the Federal Republic of Germany of goods originating in the German Democratic Republic would constitute a threat to a Member State's economy, taken as a whole.
Αντίθετα, το Δικαστήριο έκρινε ότι το πρωτόκολλο δεν αντιτίθεται στη θέσπιση από τα κράτη μέλη ενός καθεστώτος προηγουμένης έγκρισης, ακόμα και αν αυτό έχει γενικό χαρακτήρα, υπό τον όρο ότι ένα τέτοιο καθεστώς αποτελεί, στην πράξη, το μόνο μέσο για να αντιμετωπισθούν οι διαταραχές που μπορούν να προκύψουν για τις οικονομίες των
However, the Protocol does not preclude the introduction by Member States of a prior authorization system, even of a general nature, provided that that system constitutes in practice the only appropriate means of tackling any disturbances arising for the economies of the other Member States as a result of German internal trade. Under such a system, authorization to import must not be discretionary: each application must be assessed in the light of the actual impact which the importation in question may have on the economic sector concerned.3
V-2 άλλων κρατών μελών από το εσωτερικό γερμανικό εμπόριο. Υπό καθεστώς τέτοιας μορφής, η έγκριση εισαγωγής δεν μπορεί να έχει διακριτικό χαρακτήρα αλλά πρέπει να αξιολογείται, κατά το Δικαστήριο, σε συνάρτηση με τις πραγματικές επιπτώσεις της εν λόγω εισαγωγής στο συγκεκριμένο οικονομικό τομέα.
COMMUNITY LAW stand in the way of national rules preventing retail traders from trading on Sundays, provided any restrictive effects on trade between Member States of the Community did not go beyond what necessarily followed from rules of that kind. !
(') Απόφαση της 23ης Νοεμβρίου 1989, υπόθεση 145/88, Torfaen Borough Council και B & Q pic: EE C 317 της 19.12.1989.
Case 145/88: OJ C 317, 19.12.1989. Case 66/86 Ahmed Saeed Flugreisen and Silver Line Reisebüro ν Zentrale zur Bekämpfung unlauteren Wettbewerbs: OJ C 122, 17.5.1989.
Ένα τέτοιο δικαίωμα συνε­πάγεται, αντίθετα, «τη δυνατότητα να αναζητούνται διάφορα πληροφοριακά στοιχεία που δεν είναι ακόμα γνωστά».
On the other hand, they may not gain access to premises by force or compel the staff to afford them access, or conduct a search without the permission of the company management.
Χωρίς αυτή τη δυνατότητα, «θα ήταν αδύνατο για την Επι­τροπή να συλλέξει τα απαραίτητα για τον έλεγχο στοιχεία».
If the company refuses to submit to the investigation, the Commission inspectors may seek, without the company's cooperation, all the necessary information with the help of the national authori­ties.
Στην περίπτωση ελέγχων που πραγματοποιούνται δυνάμει μιας απόφασης της Επιτροπής, οι υπάλληλοι έχουν το δι­καίωμα να απαιτήσουν την παρουσίαση των εγγράφων και να εισέλθουν στους χώρους που ορίζουν.
It is for each Member State to determine the conditions under which the Commission is to be assisted, the Member States being required to ensure the effectiveness of the Commission's action while safeguarding companies' rights by means of appropriate procedural formalities.
Σε περίπτωση αντίρρη­σης των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων, οι υπάλληλοι της Επιτροπής μπορούν να αναζη­τήσουν, χωρίς τη συνεργασία της επιχείρησης, όλα τα απαραίτητα στοιχεία με τη βοή­θεια των εθνικών αρχών.
The Commission, for its part, must have due regard for the procedural safeguards laid down by national law and ensure that the competent national authority is apprised of all the facts needed to exercise supervision.
Αυτή η αρχή όμως δεν μπορεί να υποκαταστήσει την Επιτροπή στην εκτίμηση της όσον αφορά το απα­ραίτητο των ελέγχων.
That authority may not, however, substitute its own assessment of the necessity of the investigation for that of the Com­mission. *
17 (2) του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1962. Τόνισε εξάλλου ότι δεν είναι δυνατόν να απαγορευθεί στην Επιτροπή η έναρξη έρευνας για να επαληθεύσει τις πληροφορίες που υπέπεσαν τυχαία στην αντίληψη της κατά τη διάρκεια προηγούμενου ελέγχου.
In Dow Benelux and Dow Chemical Ibèrica the Court held that a Commission decision ordering an investigation did not have to state the relevant market, or the legal description of the suspected infringement, or the date on which the infringement was thought to have taken place, provided the decision did set out the essential information required by Council Regulation No 17.2 The Commission could not be prevented from making inquiries in order to verify information which had come to its knowledge in the course of an earlier investigation in another matter.
Μια τέτοια απαγόρευση, σύμφωνα με το Δικαστήριο, θα υπερέβαινε το όριο το αναγκαίο για το επαγγελματικό απόρρητο και τα δικαιώματα υπεράσπισης και θα συνι­στούσε αδικαιολόγητο εμπόδιο για την εκπλήρωση της αποστολής της Επιτροπής.
To debar it from doing so would go beyond what was necessary to preserve confidentiality and the right to a fair hearing, and would unjustifiably obstruct the Commission in the performance of its duties.3
(2) ΕΕ 13 της 21.2.1962.
EC 9­1989, point 2.1.44. OJ 13, 21.2.1962.
Στο πλαίσιο δύο διαδικασιών για την έκδοση προδικαστικής απόφασης (2), το Δι­καστήριο απεφάνθη σχετικά με το έγκυρο των συμβάσεων αμοιβαίας εκπροσώπησης που συνάφθηκαν μεταξύ εθνικών εταιρειών διαχείρισης δικαιωμάτων του δημιουργού σε σχέση με τα άρθρα 85 και 86 της Συνθήκης.
In Sacem and Tournier the Court gave two preliminary rulings on the validity, in the light of Articles 85 and 86 of the Treaty, of reciprocal represen­tation contracts concluded between national copyright management societies.
Η εκτίμηση της ύπαρξης απαγορευμένης πρακτικής επαφίεται στα εθνικά δικαστήρια.
It was for the national courts to determine whether any prohibited concerted action had in fact taken place.l
Στην απόφαση του της 2ας Φεβρουαρίου (3), το Δικαστήριο κλήθηκε να αποφαν­θεί όσον αφορά το επιχείρημα που προέταξαν οι γερμανικές αρχές στηριγμένες στην αρχή της νόμιμης εμπιστοσύνης, για να δικαιολογήσουν τη μη ανάκτηση ενίσχυσης η οποία είχε θεωρηθεί ασυμβίβαστη με τη Συνθήκη εκ μέρους της Επιτροπής.
In Case 94/87 Commission ν Germany the Court examined the argument put forward by the German authorities that the principle of legitimate expec­tation justified the non­recovery of aid which the Commission had considered to be incompatible with the Treaty.
Ένας βρετανός υπήκοος, ο οποίος κατά τη διάρκεια σύντομης παραμονής του στο Παρίσι υπήρξε θύμα επίθεσης με άγνωστους δράστες, ζήτησε αποζημίωση από το
He sought compensation from the French State. The French Government refused on the ground that French law restricted the right of compensation to French nationals, foreigners holding a residence permit or nationals of a country which had concluded a reciprocal agreement with France in this respect.
(') Αποφάσεις της 18ης Οκτωβρίου 1989, υπόθεση 374/87, Orkem κατά Επιτροπής, και υπόθεση 27/88, Solvay κατά
In the French courts, the applicant invoked Article 7 of the EEC Treaty, claiming that the French law was discriminatory and prevented tourists from freely visiting another Member State and receiving services there.
Επιτροπής: EEC 288 της 16.11.1989.
In its judgment, the Court stressed that Article 7 of the Treaty requires that persons who are in a situation governed by Community law be
) Απόφαση της 13ης Ιουλίου 1989, συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 110, 241 και 242/88, Lacazeau, Debelle, Soumagnac κατά SACEM: EE C 210 της 16.8.1989· απόφαση της 13ης Ιουλίου 1989, υπόθεση 395/87, Ministère public κατά
Joined Cases 110, 241 and 242/88: Lucazeau ν Sacem, and Sacem ν Debelle and Soumagnac: OJ C 210, 16.8.1989; Case 395/87 Ministère public ν Tournier: OJ C 207, 12.8.1989. [1986] ECR 89. OJ C 66, 16.3.1989.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 431 γαλλικό κράτος.
413 treated perfectly equally with nationals of any Member State they are visiting.
Στην απόφαση του ('), το Δικαστή­ριο τόνισε καταρχάς ότι το άρθρο 7 επιβάλλει την πλήρη ισότητα μεταχείρισης των προσώπων που αντιμετωπίζουν μια κατάσταση ρυθμιζόμενη από το κοινοτικό δίκαιο με αυτήν των υπηκόων του κράτους μέλους.
The right to equal treatment was conferred directly by Community law and could not be made conditional upon the holding of a residence permit or the existence of a reciprocal agreement.
Αυτό το δικαίωμα ίσης μεταχείρισης αναγνω­ρίζεται, σύμφωνα με το Δικαστήριο, άμεσα από το κοινοτικό δίκαιο και δεν μπορεί να εξαρτάται από την προϋπόθεση της κατοχής άδειας διαμονής ή την ιδιότητα υπηκόου χώρας που έχει συνάψει σύμβαση αμοιβαιότητας.
The Court confirmed that tourists must be considered to be recipients of services J and that, where Community law guarantees a person the freedom to go to another Member State, the protection of that person in the Member State concerned, on the same basis as nationals and other persons residing there, is a corollary of this freedom of movement.2
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η μό­νιμη θέση καθηγητή στους δημόσιους οργανισμούς επαγγελματικής εκπαίδευσης συ­νιστά απασχόληση της οποίας ο χαρακτήρας μπορεί να δικαιολογήσει την απαίτηση γλωσσικών γνώσεων, καθόσον μάλιστα αυτή η αξίωση εντάσσεται στο πλαίσιο μιας πο­λιτικής προώθησης της εθνικής γλώσσας η οποία είναι ταυτόχρονα η πρώτη επίσημη γλώσσα και ότι αυτή η αξίωση πρέπει να εφαρμόζεται κατά τρόπο εύκολο και χωρίς να εισάγονται διακρίσεις.
The Court said that a permanent teaching post in a public educational establishment could properly be made subject to a linguistic knowledge requirement, where that requirement formed part of a policy of promoting a language which as the national language was the first official language, and was applied in a proportionate and non­discriminatory manner.2
Το Δικαστήριο (3) καταδίκασε τη διατήρηση εκ μέρους της Ιταλίας, πέραν της προθεσμίας που είχε αποφασισθεί από το Συμβούλιο, μιας φορολογικής απαλλαγής με
The Court did not accept the line of argument advanced by Italy that it had correctly calculated the Community's own resources and had not infringed the sixth VAT Directive (77/388/EEC) 3since the Directive sought only to achieve the uniform collection of own resources in all the Member States.
(2) Απόφαση της 28ης Νοεμβρίου 1989, υπόθεση 379/87, Anita Groener κατά Minister for Education and the City of
In Lambert and Others ν Directeurs des services fiscaux de l'Orne and Others the Court confirmed that the State tax on automatic machines and the
Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε τη νομολογία του (3) καταλή­ γοντας στο συμπέρασμα ότι ο εν λόγω φόρος δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έχων το χα­ρακτήρα φόρου επί του κύκλου εργασιών απαγορευομένου από το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ.
Following Bergandi,1the Court concluded that the tax in question could not be regarded as a turnover tax of the kind prohibited by Article 33 of the sixth VAT Directive.2
Σε μια δεύτερη απόφαση σχετικά με την ερμηνεία της ίδιας διάταξης ("), το Δι­καστήριο έκρινε ότι ο ειδικός φόρος κατανάλωσης επί των τουριστικών αυτοκινήτων, ο οποίος έχει θεσπισθεί από την ολλανδική νομοθεσία, δεν είναι ασυμβίβαστος με τις δια­τάξεις του κοινοτικού δικαίου.
In the case of Wisselink en Co BV and Others ν Staatssecretaris van Financiën, concerning the interpretation of the same provision, the Court ruled that the special consumption tax on passenger cars levied in the Netherlands is not incompatible with Community law.
Το Δικαστήριο, επιμένοντας στην αρχή σύμφωνα με την οποία «το συμβιβάσιμο ενός εθνικού φόρου με το κοινοτικό δίκαιο δεν εξαρτάται ούτε από το χαρακτηρισμό του ούτε από τα εθνικά νομοθετικά μέσα με τα οποία καθιερώθηκε στο εθνικό δίκαιο, αλλά από τα αντικειμενικά χαρακτηριστικά του», επιβεβαίωσε ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν περιλαμβάνει στην παρούσα φάση του καμία ειδική διάταξη που να προβλέπει τον αποκλεισμό ή τον περιορισμό της δυνατότητας των κρατών μελών να επι­βάλλουν φόρους πλην των φόρων επί του κύκλου εργασιών σύμφωνα με το άρθρο 33 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ.
Underlining the principle that the compatibility of a national tax with Community law depends, not on its name or the domestic legislative means by which it was incorporated into national law, but on its objective characteristics, the Court stated that Community law as it stands contains no specific provision designed to exclude or limit Member States' rights to introduce taxes other than turnover taxes, as defined in Article 33 of the sixth VAT Directive.
Στην προκειμένη περίπτωση το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο ολ­λανδικός φόρος δεν έχει το χαρακτήρα γενικού φόρου και δεν επιβαρύνει την κυκλοφο­ρία αγαθών και υπηρεσιών κατά τρόπο ανάλογο με αυτόν του ΦΠΑ.
In the case in point, the Court found that the Dutch tax is not a general tax and is not imposed on the occasion of the movement of goods and services in a manner comparable to VAT. It concluded that the tax does not jeopardize the functioning of the common system of VAT and therefore does not display the characteristics of a turnover tax.3
Το Δικαστήριο κα­τέληξε ότι αυτός ο φόρος δεν θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία του κοινού συστήματος ΦΠΑ και δεν έχει το χαρακτήρα φόρου επί του κύκλου εργασιών.
The Court stressed that the obligation not to tax such use, which flowed from that provision of the Directive, is unconditional and not subject to the intervention of any provision of any Community or national law for its implementation or its effect. In the Court's view, the prohibition is complete, legally perfect and consequently capable of producing direct effects in the legal relations between the Member States and their subjects.4
) Απόφαση της 15ης Μαρτίου 1989, συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 317/86, 48, 49, 285, 363 έως 367/87, 65 και 78 έως 80/88, P. Lambert e.a. κατά Directeurs des services fiscaux de l'Orne e.a.: EE C 92 της 13.4.1989.
Case 252/86: OJ C 78, 25.3.1988. Joined Cases 317/86, 48, 49, 285, 363 to 367/87, 65 and 78 to 80/88: OJ C 92, 13.4.1989.
(4) Απόφαση της 13ης Ιουλίου 1989, συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 93 και 94/88, Wisselink en Co. B.V. και Unité fiscale Abemij B.V., Hart Nibbrig en Greeve B.V. e.a. κατά Staatssecretaris van Financiën: EE C 207 της 12.8.1989.
Joined Cases 93 and 94/88: OJ C 207, 12.8.1989.
Έκρινε πάντως εν μέρει παραδεκτή την προσφυγή της Επιτροπής όσον αφορά την ύπαρξη φορολογικής διάκρισης αντίθετης προς το άρθρο 95 της Συνθήκης σχετικά με ρούμι εισαγόμενο στην Ιταλία από άλλα κράτη μέλη.
It nevertheless considered justified that part of the Commission's application which concerned the existence of tax discrimination prohibited by Article 95 of the EEC Treaty which worked to the detriment of rum imported into Italy from other Member States.1
Το Δικαστήριο (4) επιβεβαίωσε τις εκτεταμένες αρμοδιότητες της Επιτροπής στο θέμα της εκκαθάρισης των λογαριασμών ΕΓΤΠΕ (5). Η απόφαση έχει συγκεκριμένη σημασία στο βαθμό που το Δικαστήριο εφάρμοσε αυτή τη νομολογία για πρώτη φορά στον τομέα της κοινής αλιευτικής πολιτικής.
In Case 262/87 Netherlands ν Commission the Court confirmed the extensive nature of the Commission's responsibilities in respect of the clearance of EAGGF accounts.3The judgment is of great importance in that the Court was applying its case­law on the subject for the first time to the field covered by the common fisheries policy.4
(2) Απόφαση της 11ης Ιουλίου 1989, υπόθεση 323/87, Επιτροπή κατά Ιταλίας: EE C 198 της 3.8.1989.
The Court held that Grana padano cheese produced in Italy is subject on the Community market to provisions differing from those applicable to cheeses of the Grana type produced in other parts of the Community.
(3) Απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 1989, υπόθεση 109/80, Handels- og Kontorfunktionaerernes Forbund i Danmark κατά Dansk Arbejdsgiverforening: ΕΕΰ289της 17.11.1989.
According to the Court, it is not contrary to the principle of equal treatment to restrict more favourable treatment in terms of refunds to Grana padano cheese, in view of the higher cost of producing such cheese in Italy.5