natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με διάταξη της 1 3ης Μαρτίου 1 985, το Gere­ ταν κατέστη σαφές ότι η συγχώνευση αυτή δεν chtshof (Περιφερειακό Εφετείο) της Χάγης υπέβαλε ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθεί έως τις 23 στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερω­
(3) Is it a breach of the Equal Treatment Directive 76/207/EEC for the employer to pay men and women the same gross salary but to require an un­married male pensionable civil servant (such as the appellant) to pay (by way of deduction from his salary) 1.5% of his gross salary as a contribu­tion to provision of a widow's pension of the sort in the present case and which contributions cannot be repaid until his death or he leaves the Civil Service, when a similar requirement is not imposed upon unmarried female pensionable civil servant for the purposes of a widower's pension?
2) Από την άποψη αυτή, έχει αποφασιστική ρα όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής των σημασία το γεγονός ότι το ολλανδικό Δημό­ συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης και τους όρους σιο, εκτός από την απλή κατάργηση της διά­ υπαγωγής σε αυτά.
(4) If the answer to question 3 is in the affirmative, does the Equal Treatment Directive have direct effect in Member States so as to confer enforcea ble rights on individuals in the circumstances of the present case?
Έχει σημασία σχετικά ότι η κατάργηση της το άρθρο 5, τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν διάταξης αυτής καθιστά αναγκαία τη θέσπιση ορισμένα μέτρα για να διασφαλίσουν την εφαρμογή μεταβατικής διάταξης και ότι υπάρχει υπο­ της αρχής της ίσης μεταχείρισης στο πλαίσιο του χρέωση επιλογής μεταξύ των διαφόρων εθνικού δικαίου.
Moreover, Article 3(3) of Directive 79/7 envisaged that application of the principle of equal treatment to occupational social security schemes was subject to the adoption of further provisions by the Council, acting on a proposal from the Commission. While these proceedings were in progress, the Council, acting pursuant to the aforesaid article, adopted Directive 86/378 of 24 July 1986 on the im plementation of the principle of equal treatment for men and women in occupational social security schemes.
Το Δικαστήριο, αναλύοντας το εναλλακτικών λύσεων; άρθρο 7, διατύπωσε την άποψη ότι το εν λόγω άρθρο δεν είχε σημασία εν προκειμένω, διότι δεν
However, its Article 9 provided that Member States could defer compulsory application of the principle of equal treatment with regard to ... (b) survivors' pensions until a directive would require the principle of equal treatment in statutory social security schemes in that regard.
Το Δικαστήριο, πριν εξετάσει την ουσία του αρχής της ίσης μεταχείρισης όσον αφορά το άρθρο πρώτου ερωτήματος, προέβη σε μνεία της
In order to reply to the first question, the Court de cided to determine first of all whether the present case fell within the scope of Article 119.
Κατά συνέπεια, το άρθρο 4, παράγραφος δεν περιέχουν αιρέσεις και είναι επαρκώς ακρι­
The disparity at issue was in fact the result of the deduction of a contribution to an occupational pension scheme which like a contribution to a statutory social security scheme, should be considered to fall within the scope of Article 118 of the Treaty, not of Article 119.
1, της οδηγίας δεν παρέχει στα κράτη μέλη την βείς, οι ιδιώτες μπορούν, εάν δεν έχουν ληφθεί εμ­ ευχέρεια να εξαρτήσουν από όρους ή να περιορί­ προθέσμως εκτελεστικά μέτρα, να τις επικαλού­ σουν την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχεί­ νται έναντι οποιασδήποτε εθνικής διάταξης που ρισης ως προς το πεδίο εφαρμογής της.
Unlike the circumstances in Cases 69/80 — Worringham and 23/83 —Liefting, the deduction in question resulted in a reduction in net pay because of a contribution paid to a social security scheme and in no way affected gross pay (as it did in the afore mentioned cases), on the basis of which the other salary-related benefits were normally calculated. The Court concluded therefore that the present case did not fall within the scope of Article 119 of the Treaty and that Directive 75/117 did not affect this conclu sion.
Συλλογή 1982, σ. 53.
In view of its answer to question 1, the Court did not reply to question 2.
επικαλούνται ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων
As far as the third question was concerned, the Court first emphasized that Directive 76/207 was not intended to apply in social security matters.
στερήσουν από κάθε έννομο αποτέλεσμα το άρθρο 4, παράγραφος
Handbook on equal treatment for men and women in the European Community
Όσον αφορά το δεύτερο και το τρίτο ερώτημα, γεγονός ότι η εν λόγω οδηγία δεν έχει εφαρμο­ το Δικαστήριο έκρινε ότι ήταν αρκετή η πα­ σθεί στο σύνολο της.» ρατήρηση, όπως άλλωστε είχε ήδη αποφανθεί επί της προαναφερθείσας απόφασης Becker, ότι τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επικαλεσθούν το γε­
Council Directive 76/207 of 9 February 1976 does not prevent an employer from paying men and women the same gross salary but making a deduction of 1.5% of the gross salary of men only, even those who are unmarried, as a contribu tion to a widows' pension fund provided for under an occupational scheme which is a substitute for a statutory social security scheme.
Συνεπώς, η
Comments
« 11 Η εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος
This is another case whose subjectmatter is occupational pension schemes.
1, συνιστούν διάκριση.
The EG had given the idea in its judgment in Case 69/80 — Worringham that occupational pension schemes could fall within the term 'pay' for the purposes of Article 119, due to the ef fects these schemes had on the employee.
Τα παραπάνω επιβεβαι­ της οδηγίας του Συμβουλίου
The legal nature of the schemes in question was irrelevant in the Court's view.
79/7/ΕΟΚ, της ώνονται στην υπόθεση 286/85, McDermott και
The same approach was followed by the EG when dealing with the issues of Case 23/83 — Liefting, which concerned statutory social security schemes.
Cotter Ι και αναπτύσσονται περαιτέρω στις κάθε διακρίσεως που στηρίζεται στο φύλο σε υποθέσεις 102/88, Ruzius-Wilbrink, 33/89, Kowal- θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως, ήταν δυνατό ska και C-373/89, Rouvroy.
In the present case, however, the EG suggested occupational pension schemes, like statutory social security schemes, should be considered as falling within the scope of Article 118 (this approach was later overruled by the decision of the EG in Case 262/88 — Barber).
Όσον αφορά τις να ζητηθεί, εφόσον δεν είχε εκτελεσθεί η συνέπειες του γεγονότος ότι παρόμοια εθνική νο­ οδηγία, από τις 23 Δεκεμβρίου
To justify its 'new' approach, the EG drew a distinction between the case in ques tion and those mentioned above.
Το Δικαστήριο απο­ λόγω άρθρο.
The former con cerned net pay and in no way affected gross pay as it did in the latter cases.
Βλέπε σχετικά τις εφόσον η παραπάνω οδηγία δεν έχει εκτελε­ υποθέσεις 384/85, Borrie Clark, 80/87, Dik, σθεί, το μόνο σύστημα αναφοράς.
Moreover, as this case con cerned survivors' pension, Mr Newstead's claim could not be upheld because existing EEC secondary legislation, including Directive 86/378 on the imple mentation of the principal of equal treatment for men and women in occupational social security schemes, did not possess any effective provision in this regard.
Το επίδομα αυτό απο­
Case-law of the European Court of Justice
NORAH MCDERMOTT και ANN COTTER προς τις αποδοχές επίδομα.
Those conclusions were upheld on appeal by the La bour Court and Mrs Murphy and her colleagues then appealed on a point of law to the High Court.
Παραπομπή: ανεργίας».
Case 157/86 MARY MURPHY AND OTHERS v BORD TELECOM EIREANN.
Στις 4 Φεβρουαρίου 1 985, οι McDermott και
Date of judgment: 4 February 1988.
Αντικείμενο:
Reference: [1988] ECR 673.
Cotter ζήτησαν από το High Court να εκδώσει δύο
By an order of 4 March 1986, the High Court of Ireland referred three questions to the Court of Justice for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty:
( Άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας του υπουργό κοινωνικής πρόνοιας ή εξ ονόματος του
Subject-matter: Equal pay for men and women (EEC Treaty, Article 119 and Article 1 of EEC Council Directive 75/117 of 10 February 1975)
1978) ανεργίας μετά την πάροδο 312 ημερών, για το λόγο ότι οι αποφάσεις αυτές ήταν αντίθετες προς τα δικαιώματα τους τα οποία απέρρεαν από το άρθρο 4 της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ, τα οποία και παρα­
(1 ) Does the Community law principle of equal pay for equal work extend to a claim for equal pay on the basis of work of equal value in circum stances where the work of the claimant has been assessed to be of higher value than that of the person with whom the claimant sought comparison?
Η McDermott ήταν έγγαμη και διατέλεσε σε μηλότερο επίδομα ανεργίας από εκείνο που θα σχέση ασφαλιστέας εξαρτημένης εργασίας από τον καταβαλλόταν σε έγγαμο ή άγαμο άνδρα αντέβαινε
(2) If the answer to question 1 is in the affirmative is that answer dependent on the provisions of Article 1 of Council Directive 75/117 of 10 February 1975 on the approximation of the laws of the Member States relating to the applica tion of the principle of equal pay for men and women?
Ο υπουργός κοινωνικής πρόνοιας βρίου 1 983.
(3) If so, is Article 1 of the said Directive directly ap plicable in Member States?
Η διάταξη αυτή, επομένως, δεν είχε άμεσο εκείνη για το λόγο ότι η έγγαμη γυναίκα δικαιούταν αποτέλεσμα και δεν μπορούσε να προβληθεί από να λαμβάνει επίδομα ανεργίας μόνο για διάστημα τις McDermott και Cotter ενώπιον των ιρλανδι­
Mrs Murphy and 28 other women were employed by Bord Telecom Eireann as factory workers and were engaged in such tasks as dismantling, cleaning, oil ing and reassembling telephones and other equip ment.
Η Cotter ήταν έγγαμη και είχε διατελέσει σε σχέση ασφαλιστέας εξαρτημένης εργασίας επί εν­
They claimed the right to be paid at the same rate as a specified male worker employed in the same factory as a stores labourer and engaged in cleaning, collecting and delivering equipment and components and in lending general assistance as required.
Ερωτήματα που υποβλήθηκαν στο ΔΕΚ νέα έτη περίπου.
The Equality Officer, therefore, found herself unable on that ground alone to make a recommendation that the claimants should be paid at the same rate as the male worker.
Όταν απολύθηκε τον Ιανουά­ ριο 1984, ζήτησε τη χορήγηση επιδόματος ανερ­
That being so, the Equality Officer decided that it was necessary to consider whether the difference in pay amounted to discrimination on grounds of sex.
Με διάταξη της 1 3ης Μαΐου 1 985, το High γίας, το οποίο άρχισε να της καταβάλλεται γύρω
In replying to the first question, the Court admitted that Article 119 expressly required the application of the principle of equal pay for men and women sole ly in the case of equal work or, according to various of its decisions, in the case of work of equal value, and not in the case of work of unequal value.
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα προδικαστικά ερωτήματα σύμφωνα με το άρθρο επίκληση του άρθρου 4, παράγραφος
In the opinion of the Court, the proceedings before the national court were capable of being resolved by means of an interpretation of Article 119 alone. Be cause of this, it was unnecessary to reply to the second, and third questions concerning the inter pretation of Directive 75/117.
αποτελέσματα στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας από τις 23 Δεκεμβρίου 1984, έτσι ώστε να απονέμουν αγώγιμα δικαιώματα κοινοτικού χα­
Article 119 of the EEC Treaty must be interpret ed as covering the case where a worker who re lies on that provision to obtain equal pay within the meaning thereof is engaged in work of higher value than that of the person with whom a comparison is to be made.
Για σχόλια βλέπε την υπόθεση 71/85, FNV.
Article 119 does not require a worker to be paid what his or her work is worth.
FNV), με τη διαφορά ότι στην παρούσα υπόθεση η διατύπωση ήταν διαφορετική και συνοπτικότερη.
It simply prescribes equal pay for equal work (or work to which equal value is attributed).
1978, μπορεί από τις 23 Δεκεμβρίου
It does not cover disguised discri mination (see Case 43/74 — Defrenne II).
1984, να γίνεται
In the pre sent case, however, the EG extended the limits of
Σύμφωνα με τη μεταβατική νομοθετική ρύθ­
Case-law of the European Court of Justice
Υπόθεση 30/85 μιση, η μείωση αυτή που θα οδηγούσε στον καθορι­
Case 80/87 A. DIK, A. MENKUTOS-DEMIRCI and H.G. LAAR-VREEMAN ν COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS ARNHEN AND WINTERSWIJK.
1 η Ιουλίου 1984.
Date of judgment: 8 March 1988.
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης:
Reference: [1988] ECR 1601.
Παραπομπή: σία — στο εξής: AAW), η οποία παρείχε δικαίωμα
date they were refused unemployment benefit under the WWV pursuant to Article 13(1), point 1 thereof.
Συλλογή 1987,σ. 2497 επί παροχής βάσει του AAW στις γυναίκες δικαιού­ χους παροχών βάσει WAO, για ανικανότητα προς
Mrs Dik and Mrs Menkutos-Demirci there­upon challenged before the Raad van Beroep the deci­sions by which the College van Burgemeester en Wethouders, Arnhem, had rejected their claims.
Οκτωβρίου 1 976 (ημερομηνία έναρξης ισχύος λισης του AAW).
So did Mrs Laar-Vreeman as regards the decision taken by the same governmental body in Winterswijk.
Συμβουλίου 79/7/ΕΟΚ, της 1 9ης Δεκεμβρίου μόνο ότι ήταν έγγαμες. Κατά συνέπεια, από την 1 η
In their view, the effect of the aforementioned transitional provision was to prolong the discriminatory basis of entitlement to unemployment benefit in the case of married women who had lost their employment and their entitlement to the benefit under the WW be­fore 23 December 1984, and who would have been entitled to benefit under the WWV if Article 13(1), point 1, had never existed.
Ιανουαρίου 1984, η Teuling απέκτησε δικαίωμα
Subject-matter: Social security— Equal treatment of men and women
Με διάταξη της 4ης Φεβρουαρίου 1 985, το jfsvereniging voor de Chemische Industrie πληρο­
By decision of 19 February 1 987, the Raad van Ber­oep, Arnhem, referred two questions to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty:
Raad van Beroep του Άμστερνταμ υπέβαλε στο Δι­ φόρησε την Teuling ότι, σύμφωνα με το νόμο καστήριο τέσσερα προδικαστικά ερωτήματα της 29ης Δεκεμβρίου 1982, ο υπολογισμός της πα­ σύμφωνα με το άρθρο 1 77 της Συνθήκης ΕΟΚ: ροχής της βάσει του WAO, από την 1 η Ιανουα­ ρίου 1984, δεν θα λάμβανε ως βάση το κατώτατο
(1 ) Does Directive 79/7/EEC confer on the Member States a discretion to include in the law imple­menting the Directive a transitional provision on the basis of which a 'wage-earner' requirement continues to apply even after 23 December 1984 to a married woman who became unemployed before 23 December 1984?
1 ) Συμβιβάζεται με το άρθρο 4, παράγραφος 1, ημερομίσθιο, όπως όριζε αυτός ο νόμος, αλλά το της οδηγίας του Συμβουλίου 79/7/ΕΟΚ, της ημερομίσθιο που λάμβανε πριν πληγεί από την ανι­
Article II of the Law of 24 April 1985, nevertheless provided a transitional period to the ef­fect that the repeal of Article 13(1), point 1, of the WWV would not apply to workers whose unemploy­ment commenced before 23 December 1984 unless they were in receipt at that date of the benefit under the Werkloosheidswet (Law on Unemployment) ('WW').
1 9ης Σεπτεμβρίου 1978, σύστημα δικαι­ κανότητα προς εργασία (το οποίο ήταν κατώτε­ ωμάτων επί παροχών λόγω ανικανότητας
Before 23 December 1984, all the three claimants lost their employment and their entitlement to the benefit under the WW because the maximum per­iod for receiving that benefit had expired. After that
Όσον αφορά το πρώτο ερώτημα, το Δικαστήριο
79/7 in all Member States was ensured by giving such measures effect retroactively as from 23 December 1984.
2) α) Συμβιβάζεται με το άρθρο 4, παράγραφος άρχισε τη διατύπωση του σκεπτικού του διευκρινί­
Nevertheless, the Court made clear that such belatedly adopted implementing measures should fully respect the rights which Article 4(1 ) had conferred on individuals in a Member State as from the expiry of the period allowed to the Member States for complying with it.
Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας,
In reply to the questions submitted to it, the Court ruled as follows:
Απαντώντας στο δεύτερο ερώτημα, στοιχείο α),
Comments taken by itself and in the light of the objective and content of Directive 79/7, Article 4(1 ) was sufficiently precise to be relied upon by an individual and ap plied by the courts.
4) Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης στο το Δικαστήριο παρατήρησε ότι, μετά την έναρξη πρώτο ερώτημα και/ή στο δεύτερο ερώτημα, ισχύος του νόμου της 29ης Δεκεμβρίου 1982, η στοιχείο α), σημαίνει αυτό ότι οι ενδιαφερόμε­ κατάσταση των εγγάμων δικαιούχων του κατώτα­ νοι μπορούν να επικαλεσθούν ευθέως τη του ορίου των παροχών βάσει του WAO, nou δεν
As for the second question, which concerned the retroactive effect of a transitional provision, the Court, after agreeing with the Commission, said that if national implementing measures were adopted belatedly, namely after the expiry of the period in question, the simultaneous entry into force of Directive
1984, στο 70 % του προβλεπόμενου από το νόμο τέκνα, αντισταθμίζοντας κατ' αυτό τον τρόπο κατώτατου μισθού.
force; assistants at the maisons d'éducation of the Légion d'honneur; certain corps in the external depart­ments of the prison service, namely management, technical and vocational training and custodial staff; customs inspectors, investigators and officers; teachers; physical education and sports teachers; and assistant teachers.
μεγαλύτερος αριθμός (εγγάμων) ανδρών παρά
Equal treatment for men and women — Access to posts in the public service (Article 2(2) of the EEC Council Directive 76/207 of 9 February 1976).
Αναγνώρισε σχετικά ότι το κοινοτικό δί­ ρό) κατώτατο μισθό, ισχύει πλέον μόνο για καιο δεν αποτρέπει ένα κράτος μέλος από το να όσους έχουν συντηρούμενο τέκνο ή λαμβάνει υπόψη, κατά τον έλεγχο των κοινω­ συντηρούμενο σύζυγο ή των οποίων ο/η νικών του δαπανών, το γεγονός ότι οι ανάγκες σύζυγος έχει πολύ χαμηλό εισόδημα.» των δικαιούχων που συντηρούν σύζυγο ή τέκνο ή των οποίων ο/η σύζυγος έχει πολύ χαμηλό εισό­ δημα είναι μεγαλύτερες από τις ανάγκες των
On 8 December 1 986, the Commission brought an action before the Court under Article 169 of the EEC Treaty for a declaration that by failing within the prescribed period to take all the measures necessary for the full and proper implementation of Directive 76/207 and, in particular, by maintaining a system of separate recruitment according to sex for appoint­ment to certain civil service corps, contrary to the re­quirements of that Directive, the French Republic had failed to fulfil its obligation under the Treaty.
Λαμβάνοντας υπόψη τις απαντήσεις που δόθη­ ώνει τον κανόνα που θέτει η δεύτερη σχετικά με καν στο πρώτο και δεύτερο ερώτημα, στοιχείο α), τις έμμεσες διακρίσεις.
After the hearing, the Commission withdrew its action in regard to teachers and assistant teachers of physical education and sports, since those corps had been removed in the meantime from the contested list by a decree of 29 April 1988.
Η διαφορά μεταξύ τους το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι δεν συνέτρεχε έγκειται στο γεγονός ότι οι αρχές που δια­ πλέον λόγος εξέτασης του ερωτήματος 2, στοιχείο τυπώνονται σχετικά με την Bilka (μια επιχείρηση) β), ούτε του τρίτου και τέταρτου ερωτήματος.
With regard to mana­gement, technical and vocational training staff in the external departments of the prison service, the French Government admitted that the derogation provided for in its legislation was not in conformity with the Directive and announced its intention to remove that corps from the contested list.
και αφορούν το άρθρο 1 1 9 στην προκειμένη πε­ ρίπτωση εφαρμόζονται σε κράτος μέλος (τις Κάτω
Under French legislation, the only criterion for civil service recruitment was a candidate's grading after a single­entry competition open to both men and women.
Χώρες) στο πλαίσιο υπόθεσης που αφορά νο­ που του είχαν υποβληθεί, αποφάνθηκε ότι: μοθεσία που θεωρήθηκε αντίθετη στο άρθρο 4, πα­
However, in 1982, French Law No 82­380 of 7 May 1982, inserted a new Article 18 bis into the Order of 4 February 1959, on the Statut Général des Fonctionnaires (General Staff Regulations) enabling se­parate recruitment to be organized for certain corps in the French civil service where sex constituted a de­termining factor for the duties involved.
Δεκεμ­ όσον αφορά νόμο αντίθετο προς το άρθρο 1 1 9, βρίου 19 78, έχει την έννοια ότι ένα σύστημα την υπόθεση 171/88, Rinner-Kuhn).
That provi­sion was re­enacted by Article 21 of Law No 84­16 of 11 January 1984, which was in the following terms: 'For certain corps a list of which will be drawn up by decree of the Conseil d'État... separate recruitment may be organized for men and women if belonging to one or other sex constitutes a determining factor for the performance of the duties carried out by persons in such corps'.
του/της συζύγου, συνάδει προς την εν λόγω
The list of corps for which separate re­cruitment could thus be organized was laid down by Decree No 82­886 of 15 October 1982, and main­tained in force by Decree No 84­957 of 25 October 1984.
Στην παρούσα υπόθεση, το ΔΕΚ αποδέχθηκε ως διάταξη, εφόσον με το σύστημα αυτό επιδι­
The list specified: police superintendents, cap­tains and officers, inspectors, investigators and police constables and policemen in the national police
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα τα οποία το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης
On the other hand, the list referred to the 'corps du personnel de sur veillance' (corps of custodial staff) as part of the corps in the external departments of the prison service for which separate recruitment of men and women could be provided for.
(στην προκειμένη περίπτωση η αποφυγή της απο­ ρίας) έχει ως στόχο την εξασφάλιση ενός ελάχι­ στου εισοδήματος διαβίωσης, λαμβανομένων υπόψη των διατιθέμενων πόρων, για όλους τους εργαζόμενους οι οποίοι είναι ανίκανοι προς εργα­ σία.
could have avoided the problem by organizing their departments differently, it admitted that there could be reasons for appointing to the post of head warder only persons having actually performed the du ties of a warder.
Πρέπει να υπομνησθεί, ωστόσο, ότι δεν μπορεί οποιοσδήποτε στόχος της κοινωνικής πολι­ τικής να έχει προτεραιότητα έναντι της ίσης με­ ταχείρισης ανδρών και γυναικών σε κοινωνικά θέ­ ματα.
The French Government gave the Court to understand that such reasons existed in this case, having regard to the need to provide for op portunities for promotion within the corps of warders and to the fact that the professional experience ac quired in that corps was desirable for the performance of the duties of a prison governor.
Απαιτείται οι στόχοι αυτοί να αποτελούν μέρος της κοινωνικής πολιτικής των κρατών μελών
As the Commission did not show that those arguments were not valid, its complaint was rejected by the Court.
(βλέπε την υπόθεση C-229/89, Επιτροπή κατά
Their duties were thus comparable to those of a 'directeur d'établissement' (governor of a penal institution), whose sex was not a determining factor.
Βελγίου, σχετικά με τη διακριτική ευχέρεια που μπορούν να έχουν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο αυτό).
The Court sustained that the exceptions pro vided for in Article 2(2) could relate only to specific activities, that they should be sufficiently transparent so as to permit effective supervision by the Commission and that, in principle, they should be capable of being adapted to social developments.
Σχετικά με τις συνέπειες ρύθμισης που θε­ ωρήθηκε ότι καθιέρωνε έμμεση διάκριση, βλέπε υπόθεση 102/88, Ruzius-Wilbrink.
Although, according to the Court, the last requirement gave rise to no difficulties in this case, French law was not in accordance with the other two requirements. As re gards the requirement of transparency, the Court concluded that it was not fulfilled.
Υπόθεση 384/85 τητας προς εργασία πολύ πριν από τις 1 Ο Σεπτεμ­
Case-law of the European Court of Justice the fixing of those percentages was not governed by any objective criterion defined in a legislative provision.
JEAN BORRIE CLARKE κατά CHIEF βρίου 1984, όχι όμως και την προϋπόθεση της
According to the Court, this lack of transparency also had consequences for compliance with the second requirement laid down by the Directive, which relat ed to the activities involved.
Η Clarke υποστήριξε στη συνέχεια ότι, μετά τις
Finally the Court stated that the principle of proportionality made it necessary to reconcile, as far as possible, equal treatment of men and women with the requirements which were decisive for the carrying out of the specific activity in question.