natgillin/translations-raw huggingface dataset:
0 συνολικός χρόνος μετάδοσης για τη διαφήμιση είναι περιορισμένος στα περισσότερα Κράτη μέλη, με τον καθορισμό χρονικού ορίου, και είναι σε ποσοστό του επιτρεπο­μένου διαφημιστικού χρόνου: (Γερμανία τηλεόραση και ραδιόφωνο Ρηνανία-Παλατινάτο καθώς και νομοσχέδια Βαυαρίας, Κάτω Σαξιονίας, Σάαρ, Σλέσβιγκ-Χόλσταϊν 20% του ημερήσιου χρόνου/Λουξεμβούργο τηλεόραση 20% του ημερήσιου χρόνου (αυτοπεριορισμός) /Ιρλανδία 10%/Ιταλία RAI και τοπικές επιχειρήσεις καλωδιακής μετάδοσης 5%/ Ελλάδα τηλεόραση 7%) ή υπό μορφή καθορισμού του επιτρεπόμενου διαφημιστικού χρό­νου ανά ώρα (Ιρλανδία 7 1/2 λεπτά/Ηνωμένο Βασίλειο 6 ως 7 λεπτά, ραδιόφωνο 7 λεπτά/ Γερμανία ραδιόφωνο μέχρι 10 λεπτά, τηλεόραση και ραδιόφωνο σχέδιο Βερολίνο 9 λεπτά) η/και του επιτρεπόμενου διαφημιστικού χρόνου ανά ημέρα συνολικού χρόνου (Γερμανία τηλεόραση 20 λεπτά ανά εργάσιμη ημέρα/Γαλλία τηλεόραση 24 λεπτά ημερησίως, μέσος όρος το χρόνι 18/Ελλάδα τηλεόραση 30 λετπά ημερησίως) ή ανά εβδομάδα συνο­λικού χρόνου (π.χ. στις Κάτω Χώρες 7 ώρες ραδιόφωνο, 3 ώρες τηλεόραση).
Transmission time for advertisements is restricted in most Member States, to a percentage of permissible broadcasting time for example (Germany: radio and television in Rhineland-Palatinate and draft legislation in Bavaria, Lower Saxony, Saarland, and Schleswig-Holstein, 20% of daily broadcasting time; Luxembourg 20% of television broadcasting time (self-restraint); Ireland 10%; Italy 5% for RAI and local cable operators; Greek television 7%); or to so much time in any hour (seven and a half minutes in Ireland; six to seven minutes for television and nine minutes for radio in the United Kingdom; up to ten minutes on German radio, nine minutes on radio and television in draft Berlin legislation), or so much time per day (Germany 20 minutes each working day for television; France, television 24 minutes daily, annual average 18; Greece, television 30 minutes daily); or so much time per week (in the Netherlands seven hours for radio and three hours for television).
0 συνολικός χρόνος μετάδοσης δεν είναι περιορισμένος στη Γερμανία και στην Ελλάδα για το ραδιόφωνο, στην Ιταλία για ιδιωτικό τοπικό ασύρματο πομπό και στο Λουξεμ­βούργο για ραδιόφωνο και τηλεόραση.
There is no restriction on transmission time in Germany and Greece for radio, in Italy for private local radio stations, and in Luxembourg for radio and television.
Ιτα Κράτη μέλη ο συνολικός χρόνος μετάδοσης διαφημίσεων υπάγεται συνεπώς σε διαρορετικές ρυθμίσεις, ξεχωρίζουν δε τρεις ομάδες:
The rules on advertising time in the Member States fall into three groups:
Απαγορευμένη διαφήμιση τις Κυριακές και τις αργίες
Ban on advertising on Sundays and public holidays
Την Κυριακή, η διαφήμιση απαγορεύεται στη Γερμανία, στην ολλανδική τηλεόραση και στο ιρλανδικό ραδιόφωνο.
No advertisements may be broadcast on Sundays in Germany, or on television in the Netherlands or radio in Ireland. They are also prohibited on public holidays in Germany.
Στα άλλα Κράτη μέλη, η διαφή­μιση επιτρέπεται τις Κυριακές και τις αργίες.
In Italy no advertisements may be broadcast on Good Friday and on 2 November. Advertisements are permitted on Sundays and public holidays in the other Member States.
Σύμφωνα με τα σχέδια γερμανικών νόμων για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης των κρατιδίων Βάδης-Βυρτ εμβέργης, Βαυαρίας, Βερολίνου, Κάτω Σαξονίας, Σλέσβιγκ-Χόλσταϊν και του Σάαρ θα επιτρέπεται η ραδιοφωνική και η τηλεοπτική διαφήμιση και τις Κυριακές και εορτές σε ιδιωτικές επιχειρήσεις εκπομπών.
In Germany, under the draft Land media legislation in Baden-Württemberg, Bavaria, Berlin, Lower Saxony, Schleswig-Holstein and the Saarland private broadcasters would be permitted to broadcast radio and television advertising on Sundays and holidays.
Ωράριο των διαφημιστικών εκπομπών
Daily transmission time for advertisements
Πρέπει να γίνίΐδιάκριση μεταξύ τριών ομάδων ρυθμίσεων: Τα Κράτη μέλη στα οποία οι διαφημιστικές εκπομπές μεταδίδονται ουσιαστικά σι'όλη τη διάρκεια των προγραμμάτων (τηλεόραση Ελλάδα, Ιρλανδία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ηνωμένο Βασίλειο, τα Κράτη μέλη στα οποία οι διαφημιστικές εκπομπές μεταδίδονται κυρίως το βράδυ (π.χ. το σύστημα τηλεοπτικής διαφήμισης στη Γαλλία, η- τηλεόραση στις Κάτω Χώρες), τέλος, τα Κράτη μέλη όπου αντίθετα οι βράδυνες εκπομπές δεν έχουν διαφήμιση (Γερμανία: διαφημίσεις στο ραδιόφωνο 5.00 μέχρι 19.00, τηλεόραση μέχρι τις 20.00, επίσης Ελλάδα ραδιόφωνο μέχρι τις 18.00, Κάτω Χώρες ραδιόφωνο μέχρι τις 18.20 - 18.30).
There are three different sets of rules here. In some Member States advertisements are broadcast virtually throughout the overall transmission time (Greece (television), Ireland, Italy, Luxembourg and the United Kingdom); in others advertisements are transmitted solely during the evening viewing hours (the practice for television advertising in France, and the rule for television in the Netherlands), whereas in others no advertisements are broadcast in the evenings (there are no advertisements in Germany on radio between 2100 and 0500 hours, and on television after 2000 hours; on Greek radio after 1800 hours; and on Dutch radio after 1820/1830 hours).
Διάρκεια των διαφόρων σπότ και διαφημιστικών ζωνών
Length of advertising spots and advertisement breaks
Η ρύθμιση της διάρκειας κάθε σπότ και κάθε ζώνης σχετίζεται ως έναν ορισμένο βαθμό με τη ρύθμιση της συνολικής διάρκειας της διαφήμισης, δεν έχει όμως απαραίτητα άμεση σχέση με αυτήν.
The rules relating to the length of advertising spots and advertisement breaks are to some extent related to those governing the total transmission time for advertising, although there is no necessary link.
Η διάρκεια κάθε σπότ, βάσει των πληροφοριών που έχουν ληφθεί, είναι η ακόλουθη: στη Γερμανία τηλεόραση 7 ως 60 δευτερόλεπτα, καμιά φορά περισσότερο, Γαλλία τηλεόραση 8 ως 60 δευτερόλεπτα, Ελλάδα ραδιόφωνο 10 ως 60 δευτερόλεπτα, τηλεόραση 15 ως 60 δευτερόλεπτα Ιρλανδία τηλεόραση 5 δευτερόλεπτα ως 3 λετπά Ιταλία RAI τηλεόραση 15 ως 60 δευτερόλεπτα Λουξεμβούργο τηλεόραση 15 ως 60 δευτερόλεπτα
According to the information received individual advertising spots are: n Germany between 7 and 60 seconds long, in some cases even longer n France 8 to 60 seconds long on television n Greece 10 to 60 seconds long on radio
Κάτω Χώρες τηλεόραση 15 ως 60 δευτερόλεπτα ραδιόφωνο 10 ως 80 δευτερόλεπτα
15 to 60 seconds long on television n Ireland between 5 seconds and 3 minutes long on television n Italy between 15 and 60 seconds long on RAI n Luxembourg 15 to 60 seconds long on television in the Netherlands between 15 and 60 seconds long on television between 10 and 80 seconds long on radio in the United Kingdom 15 to 90 seconds long on radio 7 to 120 seconds long on television.
Κάτω Χώρες ραδυόφωυο 50 ως 80 δευτερόλεπτα, Ιρλανδία ραδυόφωνο 2 ως 3 λεπτά, τηλεόραση 2 1/2 ως 3 1/2 λεπτά, Γαλλία τηλεόραση 3 λεπτά κατά μέσο όρο, Γερμανία τηλεόραση 5 λεπτά κατά μέσο όρο, Ιταλία RAI τηλεόραση 30 δευτερόλεπτα ως 5 λεπτά, Λουξεμβούργο τηλεόραση 2 ως 7 1/2 λεπτά Ελλάδα τηλεόραση μέχρυ 10 λεπτά
Advertisement breaks are: in the Netherlands 50 to 80 seconds long on radio in Ireland 2 to 3 minutes long on radio 2 1/2 to 3 1/2 minutes long on television in France an average of 3 minutes long on television in Germany an average of 5 minutes long on television in Italy between 30 seconds and 5 minutes long on RAI television in Luxembourg 2 to 7 1/2 minutes long on television in Greece up to 10 minutes long on television.
Απαγορευμένη διαφήμιση για ορισμένα εμπορεύματα και ορισμένες υπηρεσίες α.
Bans on advertising for certain goods and services
Στο Βέλγιο, το άρθρο 2, παρ. 1 του βασιλικού βουλεύματος της 5ης Μαρτίου 1980 (1) απαγορεύει τη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση για τον καπνό, τα προϊόντα με βάση τον καπνό και τα παρεμφερή προϊόντα.
Radio and television advertising for tobacco, tobacco products and similar products is forbidden in Belgium under Section 2(1) of the Royal Decree of 5 March 1980.1
Στη Δανία υπάρχει μια συμφωνία αυτοπεριορισμού της αρμόδιας επαγγελματικής ένωσης.
In genmark the tob_cco industry operates a voluntary restraint agreement
Βάσει του άρθρου 22 του γερμανικού νόμου περί τροφίμων και καταναλωτικών αγαθών (2), απαγορεύεται "η ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση για τα τσιγάρα, τα μεταποιημένα προϊόντα καπνού και τα προϊόντα καπνού τα οποία προορίζονται για την κατασκευή τσιγάρων από τον καταναλωτή".
2 Under Section 22 of the German Foodstuff and Commodities Act "radio or television advertising for cigarettes, similar tobacco products and tobacco products for the making of cigarettes by the consumer himself" is prohibited.
Όποιος παραβαίνει εκούσια ή από αμέλεια αυτήν την απαγόρευση διαπράττει μια παράνομη πράξη που τιμωρείται με πρόστιμο (3).
Any infringement, whether intentional or the result of negligence, is punishable by a fine.3
1 του νόμου της 9ης Ιουλίου 1976 (4) και ο παραβάτης τιμωρείται.
In France, radio and television advertising for tobacco products is prohibited under Article 2(1) of the Act of 9 July 1976^ and any contravention is punishable.
Επίσης, το άρθρο 26 του κανονισμού της regie française de publicité απαγορεύει τη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση για τους καπνούς, τα πούρα και τα τσιγάρα.
Accordingly, Article 26 of the Rules governing the Régie Française de Publicité bans broadcast advertising for tobacco, cigars and cigarettes.
Στην Ελλάδα, η διαφήμιση για τα προϊόντα με βάση τον καπνό δεν επιτρέπεται ούτε στην τηλεόραση ούτε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς που ελέγχονται από το Κράτος (5).
Advertising for tobacco products on Greek television and on the State-controlled radio stations is not a I lowed.^
Αυτή η απαγόρευση αναφέρεται στο άρθρο 23 (ρ) του RTE Code of Standards for Broadcast Advertising.
In Ireland cigarettes and cigarette tobacco are excluded from broadcast advertising under Section 23(p) of the RTE Code of Standards for Broadcast Advertising.
Στην Ιταλία, ο νόμος αρ. 165 της 10ης Απριλίου 1962 απαγορεύει γενικά τη διαφήμιση για τα προϊόντα καπνού και προβλέπει ότι "η διαφήμιση για κάθε εθνικό ή ξένο προϊόν με βάση τον καπνό απαγορεύεται".
In Italy, too, there is a general ban on advertising for tobacco products under Act No 165 of 10 April 1962, which stipulates that "advertising for any domestic or foreign tobacco products is prohibited".
Η παράβαση αυτής της απαγόρευσης τιμωρείται με πρόστιμο.
Any infringement is punishable by a fine.
Η απαγόρευση αυτή επαναλαμβάνεται στους δεοντολογικούς κανόνες της SACIS για τη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση (άρθρο 7, παρ. 2).
The ban is restated in the SACIS code of practice for radio and television advertising (Section 7(2)).
Στο Λουξεμβούργο, δεν απαγορεύεται νομικά η διαφήμιση για τον καπνό.
Luxembourg has no Legal ban on tobacco advertising, which is allowed on the radio.
Η διαφήμιση επιτρέπεται στο ραδιόφωνο ενώ στην τηλεόραση απαγορεύεται από τους κανόνες αυτοπει­θαρχίας (άρθρο Χ του διαφημιστικού δεοντολογικού κώδικα RTL - τηλεόραση.
On television, however, a voluntary ban is operated (Article X of the Code de Déontologie Publicitiare RTL-Télévision).
2 σημείο 1γ, εδάφιο 3.
See the report in Media Perspektiven 1979, page 214 and 215.
Στις Κάτω Χώρες, η ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση για τα μεταποιημένα προϊόντα καπνού απαγορεύεται τόσο στο ραδιόφωνο όσο και στην τηλεόραση και η απαγόρευση αυτή αναφέρεται τώρα στο υπουργικό βούλευμα της 22ας Φεβρουαρίου 1980 (1) που εγκρίθη­κε βάσει του άρθρου 50 του νόμου περί ραδιοφωνίας και τηλεόρασης.
In the Netherlands both radio and television advertising for tobacco products are prohibited under the Ministerial Order of 22 February 1980 pursuant to Article 50 of the Broadcasting Act.
Δυνάμει του κώδικα IBA Advertising Standards and Practice (1981-1982) αρ. 17 γράμμα h), το Ηνωμένο Βασίλειο απαγορεύει επίσης τη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση για τα τσιγάρα και τον καπνό που προορίζονται για την κατασκευή τσιγάρων.
Finally, in the United Kingdom, broadcast advertising for cigarettes and cigarette tobacco is regarded as unacceptable under Section 17(h) of the IBA Code of Advertising Standards and Practice (1981/82).
Στο σύνολο υπάρχει συνεπώς γενική συμφωνία: εκτός από το Λουξεμβούργο και την Ελλάδα - όπου οι περιορισμοί είναι μόνο μερικοί - όλα τα Κράτη μέλη απαγορεύουν τη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση για τα τσιγάρα και τα παρεμφερή προϊόντα.
The picture is thus largely the same everywhere: apart from Luxembourg and Greece - where there are only partial restrictions - broadcast advertising for cigarettes and similar products is not allowed in any of the Member States.
Στο Βέλγιο, στη Γαλλία, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία και στις Κάτω Χώρες, ο περιορισμός αυτός της διαφήμισης καλύπτει επίσης και τα προϊόντα καπνού γενικά.
In Belgium, France, Ireland, Italy and the Netherlands the restriction on advertising covers tobacco products in general.
(1) Βλ. σχετικά με το σημείο αυτό "Voorschriften voor de nederlandse etherreclame", έκδοση του Reclameraad (συμβούλιο διαφήμισης) άρθρο 18 (σελ. 13).
See "Voorschriften voor de nederlandse etherreclame", published by the Reclameraad, Article 18 (page 13).
Απ'ότι γνωρίζουμε, δεν υπάρχει στο Βέλγιο ούτε νομική απαγόρευση (1) που υα αφορά ειδικά τη διαφήμιση τωυ οινοπνευματωδών ποτών, ούτε δεοντολογικοί κώδικες, (2) σχετικά με το θέμα αυτό.
In Belgium advertising for alcoholic drink is neither specifically prohibited by law ' nor is there any code2of practice governing it.
Αντίθετα, η ραδιοτηλεοπτική εμπορική διαφήμιση απαγορεύεται με τρόπο τελείως γενικό.
On the other hand, there is a general ban on commerical broadcast advertising.
Στη Δανία υπάρχει επίσης γενική απαγόρευση κάθε ραδιοτηλεοπτικής διαφήμισης ανεξάρτητα από το αντικείμενο της.
Denmark also has a ban on any kind of domestic broadcast advertising With regard to alcoholic drink in particular, a voluntary code of practice agreed by manufacturers and retailers for all the media includes provisions forbidding approval of excessive drinking, reference to alcohol as a remedy for psychological or social problems, and encouraging the consumption of alcohol by young people or in connection with sport or driving.3
Στη Γερμανία, η ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση για τα οινοπνευματώδη ποτά δεν απαγορεύεται από το νόμο και δεν υπάρχουν επίσης διατάξεις των οργανισμών ραδιοφωνίαςτηλεόρασης που να απαγορεύουν τη διαφήμιση.
In Germany, there is no legal prohibition of broadcast advertising for for alcoholic drink nor are any restrictions imposed by the broadcasting organizations.
Ωστόσο, οι ενδια­φερόμενες επαγγελματικές ομοσπονδίες εκπόνησαν,μέσα στο πλαίσιο του γερμα­νικού συμβουλίου διαφήμισης,εκούσιους δεοντολογικούς κανόνες σχετικά με τη διαφήμιση των οινοπνευματωδών ποτών (4).
However, the industrial associations concerned, acting within the German Advertising Council (the Deutsche Werberat), have established a voluntary code of conduct concerning advertising for alcoholic drinks^ The code covers all forms of advertising, not only on radio and television.
Αυτοί οι δεοντολογικοί κανόνες δεν περιορίζονται στη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση, ισχύουν γενικά για όλες τις μορφές διαφήμισης.
It is, for example, forbidden to encourage excessive consumption or abuse or alcoholic drink, to minimize its dangers, to encourage young people to drink, to portray competitive sportsmen drinking, to encourage drivers to drink, to make claims regarding illness, to claim that alcohol releases inhibitions or can help overcome fear or resolve conflicts, and to deride abstinence.
Μια παράβαση των δεοντολογικών κανόνων δεν έχει αυτή καθεαυτή καμιά νομική συνέπεια αλλά μπορεί να προκαλέσει μια παρέμβαση του γερμανικού συμβουλίου διαφήμισης, που είναι όργανο αυτοελέγχου των διαφημιστικών κύκλων που συστάθηκε πάνω σε εκούσια βάση.
Failure to comply with the code does not entail any legal penalty as such, but may involve censure by the Council, which is a supervisory body set up on a voluntary basis by the advertising industry.
(1) 0 νόμος της 29ης Αυγούστου 1919, νόμος περί του καθεστώτος του οιυοπυεύματος, δεν περιέχει καμιά απαγόρευση της διαφήμισης σχετικά με το θέμα αυτό.
The Act of 29 August 1919 (Loi sur le régime de l'alcool) does not pContain a ban on advertising. Cf. Brandmair, Die freiwillige Selbstkontrolle der Werbung, Rechtstatsachen -Rechtsvergleichung - internationale Bestrebungen 1978, p. 237. Cf.
Συμβουλευτική επιτροπή των καταναλωτών στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο­τήτων, γνωμοδότηση της 6ης Ιουλίου 1982 σχετικά με τους καταναλωτές, τη διαφή­μιση για το οινόπνευμα και τους δεοντολογικούς κώδικες, Mitteilungsdienst der Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen 1982/2, σελ. 3 (7).
Consumers' Consultative Committee of the Commission of the European Communities, Opinion concerning consumers, alcohol advertising and codes of ethics of 6 July 1982, Mitteilungsdienst der Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen 1982/2, p. 3(7).
Στη Γαλλία, η δυαφήμυση για τα οινοπνευματώδη ποτά υπάγεται σε νομικούς περιο­ρισμούς.(1).
In France, by contrast, advertising for alcoholic drink is restricted by law.11.1 is allowed for drinks belonging to categories 1, 2 and 4
Σύμφωνα με τη ρύθμιση αυτή, η διαφήμιση επιτρέπεται για τα ποτά των ομάδων 1, 2. και 4 (ποτά χωρίς οινόπνευμα, κρασί, μπύρα και μηλίτις, λικέρ, anisette, ρούμι, κονιάκ και άλλα οινοπνευματώδη και αποστάγματα), για τα ποτά της ομάδας 3 (τΐβτά απεριτίφ με βάση λικέρ, vins de liqueur και λικέρ φρούτων) η διαφήμιση περιορίζεται σε ορισμένες ονομασίες, για την ομάδα 5 (pastis, ουίσκυ, βότκα, τζιν, genièvre), κάθε διαφήμιση απαγορεύεται.
(non-alcoholic drinks; wine, beer and fermented fruit juice, liqueur, anisette, rum, cognac and certain other spirits); only certain types of reference are permissible for category 3 (liqueur-based aperitifs, liqueur wine and fruit liqueurs); advertising for category 5 (pastis; whisky, vodka and gin) is completely forbidden.
Στην απόφαση τους της 10ης Ιουλίου 1980 (2), το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δήλωσε ότι οι διατάξεις αυτές περιείχαν διακρίσεις.
In its judgment of 10 July 19802 the Court of Justice declared these provisions discriminatory.
Εξετάζεται μια νέα ρύθμιση σύμφωνα με την οποία η ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση των οινοπνευματωδών ποτών θα απαγορεύεται εντελώς από το νόμο.
New rules are being prepared banning all radio and television advertising for alcoholic drinks by law.
Μέχρι τώρα, η Régie française de la publicité απαγόρευσε τη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση για τα οινοπνεύματα, σύμφωνα με το άρθρο 25 του κανονισμού της Régie française de publicité.
In actual practice, broadcast advertising for alcoholic drinks is not allowed under Article 25 of the Rules governing the Régie Française de Publicité.
Δεν έχουμε λάβει γνώση περιοριστικών ρυθμίσεων της τηλεοπτικής διαφήμισης των οινοπνευματωδών ποτών στην Ελλάδα.
In Greece there are no restrictions on broadcast advertising for alcoholic drinks.
Στην Ιρλανδία, η ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση απαγορεύεται για τα οινοπνευματώδη με "ψηλό βαθμό οινοπνεύματος" (άρθρο 23 (q) του RTE Code of Standards for Broad­cast Advertising).
In Ireland broadcast advertising for "hard" spirits in prohibited (Section 23(q) of the RTE Code of Standards for Broadcast Advertising).
Επίσης η Radio Telefis Eireann θέσπισε έναν ιδιαίτερο δεο­ντολογικό κώδικα σχετικά με τη ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση των οινοπνευματωδών ποτών (παράρτημα 4 του RTE Code of Standards for Broadcast Advertising).
In addition Radio Telefis Eireann has adopted a special code of practice governing broadcast advertising for alcoholic drink (appendix 4 of the RTE Code of Standards for Broadcast Advertising).
0 κώδικας επαναλαμβάνει (άρθρο 1) την απαγόρευση κάθε διαφήμισης για το ουίσκυ, το τζιν, τη βότκα, το μπράντυ και τα παρεμφερή προϊόντα.
This code of practice reiterates the ban on advertising for whisky, gin, vodka, brandy and similar drinks (Section 1).
Η διαφήμιση δεν πρέπει να ενθαρρύνει το ποτό - κυρίως στους νέους - πρέπει να περιορίζεται στη διαφήμιση μαρκών (άρθρο 2), Αν η διαφήμιση δείχνει την κατανάλωση οινοπνεύματος σε παρέα, η συγκέντρωση δεν πρέπει να είναι πολύ κεφάτη και δεν πρέπει να υπερβαίνει τα έξη άτομα, συμπεριλαμ­βανομένων και των σερβιτόρων (άρθρο 2).
Advertising may not encourage people - particularly young people - to drink, and must not concentrate on brand advertising (Section 2) Any depiction of the consumption of alcohol in company may not involve excessive merriment, and no more than six people, including serving staff, may appear (Section 2).
Η διαφήμιση δεν πρέπει να απευθύνεται ιδιαίτερα στους νέους και τα άτομα στη διαφήμιση πρέπει να είναι τουλάχιστον 25 ετών.
Advertising may not be addressed specifically to the young; no one shown may be under 25. Drinking may not be linked with sport.
Η κατανάλωση οινοπνεύματος δεν πρέπει να συνδέεται με τη γοητεία ή τη σωματική δύναμη.
The consumption of alcohol may not be linked with sexual attraction or physical strength.
Οι διεγερτικές ή ηρεμιστικές επιπτώσεις του οινοπνεύματος δεν πρέπει να αποτελούν αντικείμενο διαφήμισης.
Advertisements may not claim that alcoholic drink acts as stimulant or tranquillizer.
Η διαφήμιση δεν πρέπει να δίνει την εντύπωση ότι είναι δυνατόν να πίνει κανείς και να οδηγεί αυτοκίνητο ή να χρησιμοποιεί ένα μηχάνημα με κάθε ασφάλεια (άρθρο 3).
They must not give the impression that people can drink and drive a car or operate a machine safely (Section 3).
Λεπτομερείς διατάξεις συμπληρώνουν τις γενικές αυτές αρχές.
In addition there are further specific rules.
Βλ. σχετικά με το θέμα αυτό τη γνωμοδότηση της συμβουλευτικής επιτρο­πής των καταναλωτών, Mitteilungsdienst der Verbauchrzentrale Nordrhein-Westfalen, 1982/2, σελ. 3 (7).
See the Opinion of the Consumers' Consultative Committee, Mitteilungsdienst der Verbraucherzentrale Nordrhein-Westfalen 1982/2,
(2) ΔΕΚ, υπόθεση 152/78 10.7.83, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή, 1980, σελ. 2299.
''case 152/78 Commission v France /Î98Q7 ECR 2299.
Η Ιταλία δεν γνωρίζει νομικές απαγορεύσεις ή περιορισμούς της ραδιοτηλεοπτικής διαφήμισης των οινοπνευματωδών ποτών. 0 κώδικας διαφημιστικής αυτοπειραρχίας (Codice di Autodiscipline Pubblicitaria με τη μορφή που ισχύει από την 1η Ιανου­αρίου 1977) προβλέπει στο άρθρο 22 διατάξεις σχετικές με τη διαφήμιση των οινοπνευ­ματωδών ποτών που ισχύουν για όλα τα μέσα ενημέρωσης.
However, Article 22 of the voluntary code of practice of the advertising industry (Codice di Autodisciplina Pubblicitaria, version in Force since 1 January 1977) lays down rules, which apply to all the media, > n advertising for alcoholic drinks. Advertisements may not depart from :he basic principles of moderation, proprietary and responsibility. They nay not, for example, encourage excessive and immoderate drinking, depict î dependency on alcohol, appeal to the young, associate drinking with driving, > r suggest that drinking fosters mental lucidity or physical strength while ì refusal makes for physical, intellectual or social inferiority. [nfringements are dealt with by a disciplinary board which can publish its decisions.
Οι επαγγελματίες της διαφήμισης ("Mezzi pubblicitari") των οποίων οι ενώσεις αποτελούν μέρος αυτού του καθεστώτος αυτοπειθαρχίας δεσμεύονται από τις αποφάσεις της επιτροπής.
Advertising associations which subscribe to the voluntary code )f practice are bound by the board's decisions.
Υπάγονται στο καθεστώς αυτό η RAI και η SIPRA όπως και η Associazone Nazionale Imprese Pubblicità Audiovisiva (Εθνική ένωση των επιχειρήσεων οπτικοακουστικής διαφήμισης).
Those belonging to the scheme include RAI, SIPRA and the Associazione Nazionale Imprese Pubblicità audiovisiva.
Η επιτροπή μπορεί να δημοσιεύσει τις περιπτώσεις μη τήρησης των αποφάσεων της.
The board can publicly censure anyone who fails to comply rfith its decisions.
Στο Λουξεμβούργο, δεν υπάρχουν επίσης νομικές απαγορεύσεις ή περιορισμοί της δια­φήμισης για τα οινοπνευματώδη ποτά.
-uxembourg. too, has no legal ban or restriction on advertising for alcoholic drinks.
Δυνάμει του κώδικα διαφημιστικής δεοντολογίας - RTL τηλεόραση (άρθρο XI), η διαφήμιση δεν πρέπει να παρακινεί σε υπερβολική κατα­νάλωση οινοπνεύματος.
Under the Code de Déontologie Publicitaire - RTL Télévision (Article XI) advertisements may not encourage excessive drinking; they nay not depice drinking by young people, sportsmen or drivers of motor vehicles.