natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το σύστημα αυτό, το οποίο τροποποιήθηκε επανειλημμένα, θεωρείτο αναπόσπαστο τμήμα των συμβάσεων εργασίας μεταξύ της Bilka και των υπαλλήλων της.
Questions referred to the ECJ the Directivewas, defined broadly Th a .t provision wasbasedon the ideathat aperson whose work had beeninterruptedby one of the risksreferredto in Article 3belongedto the workingpopulation The .
Σύμ­φωνα με τη μορφή υπό την οποία ίσχυε από τις 26 Οκτωβρίου 1973, οι εργαζόμενοι με μειωμένο ωράριο μπορούσαν να λάβουν σύνταξη από το σύστημα αυτό μόνο αν είχαν εργασθεί με πλήρες ωράριο επί 15 τουλάχιστον έτη επί συνόλου 20 ετών.
Courtfoundthat this wasthe casefor Mrs Drake, who hadgivenupwork solelybecauseof one of the riskslistedin Article3, namelythe invalidityof her mother.She shouldthereforebe regardedas a memberof the workingpopulationfor the purposesof the Directive Fur . the r-
Αφού εργάσθηκε με πλήρες ωράριο αρχικά, επέλεξε το μειωμένο ωράριο από την 1η Οκτωβρίου 1972 και μέχρι τη λήξη της σχέσης εργασίας.
By an order of 15 May 1985,the Chief Soc i a Secu l rity Commissionerreferredtwo questionsto the Courtfor apreliminaryruling under Article 177 of the EECTreaty:
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων β) πρέπει η επιχείρηση να διαμορφώσει το συνταξιοδοτικό της σύστημα έτσι ώστε να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι ιδιαί­τερες δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι με οικογενειακές υποχρεώ­σεις για να συγκεντρώσουν τις προϋ­ποθέσεις επικουρικής σύνταξης που παρέχεται από την επιχείρηση;
Handbook on equal treatmentfor women and men in the European Union tion provides that a benefit which forms part of oneof the statutory schemes referred to in Article 3(1)of that Directive is not payable to a married womanwho lives with or is maintained by her husband,although it is paid in corresponding circumsfancesto a marriedman. man.
Μόνο αν η επιχείρηση είναι σε θέση να αποδείξει ότι η μισθολογική της πρακτική μπορεί να εξηγηθεί από παράγοντες που δικαιολογούνται αντικειμενικά και είναι ξένοι προς οποιαδήποτε διάκριση λόγω φύλου, δεν στοιχειοθετείται παράβαση του άρθρου 119.
more,asit waspossiblefor the Member Statestoprovideprotectionagainstthe consequencesof the riskof invalidityin variousways, Article3(1) shouldbeinterpretedasincludingany benefit whichin a broadsenseformed part of one of thestatutoryschemesreferredto or a socialassistanceprovisionintendedtosupplemenotr replacesucha schemeo,therwiseitwould bepossibleby, makingformal changestoexistingbenefitscoveredby the Directiveto, removethem from its scope.
Για το λόγο αυτό, έκρινε το Δι­καστήριο, οι παροχές που καταβάλλονται στους υπαλλήλους δυνάμει παρόμοιου συστήματος συνιστούν όφελος που παρέχει ο εργοδότης στον εργαζόμενο λόγω της εργασίας του τε­λευταίου, κατά την έννοια του άρθρου 119, δεύτερη παράγραφος.
Moreoverthe, Court addedthat the paymentof thebenefitto apersonwhoprovidedcarestill dependedonthe existenceof a situationof invalidityinasmuchassuch a situationwasa conditionsrnequa non for itspaymentl.t also emphasisedthat there was a cleareconomiclink betweenthe benefitandthe disabledperson,sincethe disabledpersonderivedan advantagefrom the factthat an allowancewas paidto thepersoncaringfor him.lt followedthat the factthat a benefitwhichformed partof a statutoryinvalidityschemebutwhich waspaidto a thirdpartyandnot directlyto thedisabledpersondid notplaceit outsidethe scopeof Directive79/7.
Όσον αφορά το ερώτημα 2 α), το Δικαστήριο έκρινε ότι εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο, το οποίο είναι και το μόνο αρμόδιο να εκτιμήσει τα πραγματικά περιστατικά, να προσδιορίσει αν και σε ποιο βαθμό οι λόγοι τους οποίους προβάλλει ο εργοδότης, για να αιτιολογήσει την εφαρμογή ορισμένης μισθολογικής πρακτικής, μπορούν να θεωρηθούν ως οικονομικοί λόγοι που δικαιολο­γούνται αντικειμενικά.
In consideringquestion(2),the Courtstatedthat Article4(1) of Directive79/7 embodiedits aim, set out in Article 1, i.e.the implementationin, the field of socralsecurityand of men and women, of theprincipleofequaltreatmenta, principlewhichit hadfrequently described as fundamental l.
Προκειμένου να απαντήσει στο πρώτο ερώτημα, τη Δικαστήριο έκανε σύγκριση μεταξύ της πα­ρούσας υπόθεσης και της υπόθεσης 96/80, Jenkins.
t followedfrom the fore- goingthata nationaplrovisionsuchasthat at issuewascontraryto the aim of the Directivewh,ich under Article1 89 of the Treatywas bindingon the Member Statesasto the resultto be achieved.
Επομένως, το συμπέρασμα στο οποίο
In answerto thequestionsreferredto it, the Court heldthat: t.
Τέλος, κρίνοντας επί του ερωτήματος 2 β), το Δικαστήριο τόνισε ότι, όπως είχε γίνει δεκτό με την απόφαση επί της υπόθεσης 149/77, Defrenne III, το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 119 πε­ριορίζεται στο πρόβλημα των μισθολογικών διακρίσεων μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών.
A benefit provided by a Member State and paid toa person caring for a disabled person forms part ofa statutory scheme providing protection againstinvalidity which is covered by Directive 79/7/EECpursuant to Article 3(1)(a) of that Directive.
Κατά συνέπεια, η υποβολή υποχρέωσης όπως αυτή που ανέφερε στο
Discrimination on grounds of sex contrary to Article4(1) of the Directive 79/7/EEC arises where legisla-
Το Δικαστήριο, κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του είχαν υποβληθεί, αποφάνθηκε ότι:
The Ar be its g er ic h Ot l den b u rg consideredthat in orderto arriveat a decisionon the classificationof Ms Ru m m le in r one of the wagegroupsinquestionsitneededto know first whetherthe classificationcriteriawere compatiblewith Directive75/117.
Υπόθεση 222/84 MARGUERITE JOHNSTON μην ανανεώσει συμβάσεις εργασίας με γυναίκες στη RUC full-time Reserve, παρά μόνο εφόσον αυτές έπρεπε να εκτελέσουν καθήκοντα που ανατίθενται μόνο σε γυναίκες αστυνομικούς.
(c) in order for a job classification system not to bediscriminatory as a whole, it must, in so far asthe nature of the tasks carried out in theundertaking permits, take into account criteriafor which workers of each sex may showparticular aptitude.
Ημερομηνία έκδοσης της απόφασης: 15 Μαΐου 1986
The States-Genera were l askedto approvethe Bill by
Παραπομπή: Συλλογή 1986, σ. 1651
Case 7',185STATEOF THE NETHERLANDSv
Το 1980, ο Chief Constable αρνήθηκε, λόγω της προαναφερθείσας νέας πολιτικής του, να ανανεώσει τη σύμβαση της.
The State Secretarynotifiedthecompetenautthoritiesby, circuladarted 21 December1984,that the contestedprovisionsof the Wet We r k lo o she i ds voor z ien had ingto continueto beappliedpendingthe retroactiveamendinglaw.
Αντικείμενο: Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών — Ένοπλο όργανο εφεδρικής αστυνομίας (Οδηγία του Συμβουλίου 76/207/ΕΟΚ, της 9ης Φεβρουαρίου 1976)
Subject matter:Equaltreatmentfor men and women with regardto sociaseculrity(Article4(1) of Council Directive79/7 /EEC of 1 9 December 1 978).
Η Johnston προσέφυγε ενώπιον του Industrial Tribunal κατά της άρνησης ανανέωσης της σύμ­βασης της και εκπαίδευσης της στο χειρισμό των πυροβόλων όπλων, ισχυριζόμενη ότι είχε υπο­στεί παράνομη διάκριση η οποία απαγορεύεται από το Sex Discrimination Order και την οδηγία 76/207.
The FederatieNederlandseVakbeweging ('FNV'), whose statutoryobjectsincludedsafeguardingworkersandtheirfamiliessummoned,the Statein interlocutoryproceedings before the President of the Arrondisse- mentsrechtbank (D is tr ic Court t ), The Hague.lt soughtan orderrequiringthe Stateto suspendor, at least nottogive effectto Article 13(1),point 1, of the Wet We r k lo o she i ds voor z ien as ing far , asthe breadwinnerrule was concernedun,til newpublishedlegislationenteredinto force.
Κατά τη διαδικασία ενώπιον του Industrial Tribunal, ο Chief Constable προσκόμισε βεβαίωση του Secretary of State σύμφωνα με το άρθρο 53 του Sex Discrimination Order.
By order of 17 January1985, the President ordered the State to amend the relevant Article 13 before1 March 1985. The Stateandthe FNVappealedagainsthatt decision.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι αστυνομικοί δεν οπλοφορούν, γενικά, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.
The Netherlands G over n menin t it i all y intended as, partof a wide-rangingreformof the systemof socialsecurity, to transpose Directive 79/7 into national law at the sametime asit mergedthe Werkloosheidswe
5) Αν στο ερώτημα 4 δοθεί καταφατική απάντηση, ποιες είναι ο αρχές και τα κριτήρια με τα οποία τα κράτη μέλη πρέπει να προσδιορίζουν κατά πόσο «υφίστανται λόγοι προστασίας» κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 2, στοιχείο γ);
By order of 13 March 1985,the G er ec h sh o ( Reg fi on al Court of Appeal),The Hague,referredthreequestionsto the Courtfor apreliminaryruling under Article177of the EEC Treaty:
6) Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, δικαιούται η προσφεύγουσα να επικαλεσθεί ενώπιον των εθνικών δι­καστηρίων των κρατών μελών την αρχή της ίσης μεταχείρισης που περιέχεται στις σχε­τικές διατάξεις της οδηγίας;
(1)Has Article4 of Directive79/7lEEC had directeffectsince 23 December1984 and doesthis meanthatfrom that date Article 13(1)point 1, of the Wet We r k lo o she i ds voor z ien is ing in applicable andthatthe women excludedby thatprovisionacquiredentitlementot benefit asfrom the same date?
4) Έχοντας υπόψη τις περιστάσεις της παρού­σας υπόθεσης, είναι δυνατό μια πολιτική ακολουθούμενη από τον Chief Constable of Police, επιφορτισμένο με την εκ του νόμου ευθύνη για τη διεύθυνση και τον έλεγχο της αστυνομίας, κατά την οποία οι γυναίκες αστυνομικοί δεν πρέπει να οπλοφορούν, να συνιστά «διάταξη που αφορά την προστασία της γυναίκας», κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 3, ή «διοικητική διάταξη» δικαιολογούμενη από «λόγους προστασίας»,
, it matter whether, apartfrom to includethe repealof the breadwinnerequrirementlaid downin Article13(1)of the Wet Werkloosheids-voorzieningwh,ich providedthat'thefollowingshall beexcludedfromthe rightto benefit:workers...(1)who,havingthe statusof married women, may not bedescribedas breadwinnersunderthe rules adopted bythe competent ministerafter consultingthe centralcommissionand, who do not live permanentlysepar-atedfromtheir husbands...'. Whenit appearedthatthat mergercouldnot be effectedby 23 December1984, a provisionablill amendingthe abovementionedarticleand designedto extendthe breadwinnerrequirementot unemployedmales wastabled by the G over n men but t rejectedby the Second Chamberofthe States-Generaonl 13 December1984.
Το Δικαστήριο άρχισε το σκεπτικό του εξετά­ζοντας αν το άρθρο 53, παράγραφος 2, του Sex Discrimination Order συμβιβαζόταν με το άρθρο 6 της οδηγίας 76/207 (μέρος του έκτου ερωτήμα­τος).
Byletterdated 1B December19B4,the State Secretaryfor SocialAffairsand Employmenintformedthe Presidenotf the SecondChamberof the States-Genetharalt a new Billwould be submittedandits provisionswouldtake effect havingthepossibilityof simplyrepealingtheprovisionreferredto inquestion(1),the State hadalternativepossibilitiesfor complyingwith the Directive?
Το Δικαστήρο υπενθύμισε σχετικά ότι το άρθρο 6 της οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να θεσπίσουν στην εσωτερική
For examplein, repealingthe aforesaidprovisionand in orderto financethe extra costsinvolvedi,t could have made more rigoroustheconditionsfor the acquisitionof entitlementot
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Caselaw of the European Court of Justice benefitandlimitedit to unemployedpersonsunder35 yearsof age.
Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι ο Chief Constable είναι δημόσιος υπάλληλος, υπεύθυνος για τη διεύθυνση των αστυνομικών υπηρεσιών και δεν ενεργεί ως ιδιώτης.
(3)Doesit matter;in that respecttha,t a transitionalprovisionis necessaryowingto the repealof thatprovisionandthat a choice must be made betweenalternativemeasures?
Το άρθρο 2, παράγραφος 2, της οδηγίας 76/207 έχει την έννοια ότι ένα κράτος μέλος, αν θεωρηθεί ότι, λόγω των συνθηκών ασκή­σεως της δραστηριότητας του αστυνομικού οργάνου, το φύλο αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την επαγγελματική αυτή δραστηριότητα, μπορεί να λαμβάνει υπόψη τις απαιτήσεις της προστασίας της δημόσιας ασφάλειας προκειμένου να αναθέτει, στο πλαίσιο μιας εσωτερικής κατάστασης που χαρακτηρίζεται από συχνές επιθέσεις, τα γενικά καθήκοντα της αστυνομίας μόνο με ένοπλους άνδρες.
Thejudgmentof the ECJ applicationof the principleof equal treatme n as t regards Article 4 of the Directive As . for Article 5, the Court observedthat it could not be inferredfrom itswordingthat it laid down conditionsto whichtheprohibitionof discriminationwas subject Conse . - quently, Article 4(1) of the Directivedid not confer on MemberStateslhepowerto make conditionaorl tolimitthe applicationof theprincipleof equaltreatmentwithinitsfieldof applicationandit wassufficientlypreciseand unconditionatol allowindividualsin, theabsenceof implementingmeasuresadoptedwithintheprescribedperiod,to relyuponit beforethe national courtsasfrom 23 December1984,in orderto precludethe applicationof any nationalprovisioninconsistentwith that article.
Κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου, ενόψει των απαντήσεων που δόθηκαν στα λοιπά ερωτήματα, το έβδομο ερώτημα ήταν χωρίς αντικείμενο.
As regardsthe secondandthird questionsthe, Courtfoundthat it was sufficientot observeas,it had alreadyheld in Becker, cited above, that the fact that a directiveleft the choiceof form and methodsfor achievingthedesiredresultto the Member Statescould not be relieduponin orderto denyall effectto thoseprovisionsof the directivewhich could be invokedin legalproceedingseventhoughthat directivehadnot beenimplementedin itsentirety. entirety.
Το Δικαστήριο, απαντώντας στα ερωτήματα που του είχαν υποβληθεί, αποφάνθηκε ότι:
In answerto thequestionssubmittedto it, the Courtruledthat:
Η αρχή του αποτελεσματικού δικαστικού ελέγχου που έχει καθιερωθεί με το άρθρο 6 της οδηγίας 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 9ης Φεβρουαρίου 1976, αντίκειται στο να θεωρείται ως αδιάσειστη απόδειξη, αποκλείουσα κάθε δικαστικό έλεγχο, το πιστο­ποιητικό εθνικής αρχής με το οποίο βεβαιώ­νεται ότι συντρέχουν, χάριν της προστασίας της δημόσιας ασφάλειας, οι απαιτούμενες προϋποθέσεις παρεκκλίσεως από την αρχή της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών.
TheCourtpointedout that,standingby itself,andin the light of the objectiveandcontentsof Directive79/7,Article4(1) precludedgene,rallyand unequivocallyal,l ment Council Directive 79/7/EEC of 19 December1 978, Article 4(1) thereof, which prohibits alldiscrimination on grounds of sex in matters ofsocial security, could be relied on as from 23December 1984 in order to preclude the application of any national provision inconsistent with thatarticle. ln the absence of measures implementingthat article, women are entitled to be treated in thesame manner, and to have the same rules appliedto them, as men who are in the samesituation,since, where the Directive has not been implemented, those rules remain the only valid point ofreference.
Η διάταξη του άρθρου 6, σύμφωνα με την οποία κάθε πρόσωπο που θεωρεί ότι θίγεται από διάκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών πρέπει να δικαιούται αποτελεσματικής έννομης προστασίας, μπορεί να προβληθεί από ιδιώτες κατά κράτους μέλους το οποίο δεν εξασφαλίζει την πλήρη εφαρμογή της αρχής αυτής στην εσωτερική του έννομη τάξη.
The provisionwasthereforesufficientlypreciseto be relied uponin legalproceedingsby an individuaandl appliedbythe courts.Howevel saidthe Court,it remainedto be consideredwhethertheprohibitionof discriminationwhichitcontainedcould be regardedas unconditionahavl,ingregardto the exceptionsprovidedfor in Article 7, andto the fact that, accordingto the wording of Article 5,Member Stateswereto take certain measuresin orderto ensurethat theprincipleof equaltreatmenwastappliedin national eg l islation In . analysing Article7, theCourttookthe viewthat it was not relevanint this casebecauseit laid down no condition with regardto the
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση έφεση κατά της απόφασης αυτής ενώπιον του Chief Social Security Commissioner.
Ministerfor Social Welfareand the Attorney-Generafiledl anaffidavitin each casein whichthey statedthat Article4of the Directiveat issuedid not imposea clear andpreciseobligationconcerningthe mannerof securingcomplianceas,to whichthere was a wide degreeofdiscretion. lt could not therefore be directly effective soasto be capableof beinginvokedby Mrs McDermottand Mrs Cotter beforethe lrishcourts.
Μέχρι τα μέσα του 1984 απασχολήθηκε ως μισθωτή σε διάφορες εργασίες με πλήρες και με μειωμένο ωράριο.
By an orderof 13 May 1985,the High Court, Dublin,referredtwoquestionsto the Courtfor apreliminaryruling under Article177 of the EECTreaty: employedshe, appliedfor unemploymenbenetfit.
Τον Ιούνιο του 1984, η μητέρα της, που έπασχε από σοβαρή αναπηρία και λάμβανε επίδομα βοηθού, κατ' εφαρμογή του άρθρου 35 του Social Security Act του 1975, ήλθε ν(α ζήσει μαζί της. Η Drake εγκατέλειψε την εργασία της για να φροντίζει τη μητέρα της.
Thebasic unemploymenbenetfit was paidto herfromabout 3 January1984.andceasedon 5 January1985.She wasinformedby an officerin herlocalemployrnentexchangethat her entitlementot unemploymentbenefit had ceasedas of that date on thegroundsthata married woman was only entitled to receiveunemploymenbenetfitfor aperiodof 312 days.
2) Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, ο κανόνας κατά τον οποίο η έγγαμη γυναίκα δεν δικαιούται την παροχή αυτή, εάν συγκατοικεί με το σύζυγο της ή αν ο σύζυγος της συνεισφέρει για τη συντήρηση της ποσό που υπερβαίνει ορισμένο όριο, συνιστά διάκριση αντίθετη προς το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής, όταν οι έγγαμοι άνδρες δεν υπόκεινται σε αντίστοιχο κανόνα;
(1) Do the provisions of Directive 79/7IEEC, and inparticular Article 4 thereof, have direct effect in the Republicof lrelandas andfrom the 23rd day of December1984 so asto confer enforceable Community rights upon married women such asthe prosecutrices in the circumstances of thepresent cases?
Στις 5 Φεβρουαρίου 1985, η Drake ζήτησε να της καταβληθεί επίδομα φροντίδας αναπήρου, δυνάμει του άρθρου 37 του Social Security Act του 1975. Ο Adjudication Officer παρατήρησε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 37, παράγραφος 3, στοι­χείο α), ψηφίο i), του Social Security Act του 1975, η παροχή αυτή δεν καταβαλλόταν στις έγγαμες γυναίκες που ζούσαν με το σύζυγο τους.
, January1984, she claimedunemploymenbenetfit, which wasfirst paidonor about 17 January1984.lttook the form of basicbenefit together with an element of pay-relatedbenefit.In accordancewith a decisionunderthe SocialWelfare(Consolidation)Act 1981,both benefitsceasedto bepaidon 17 January1985, on thegroundsthat'amarried woman was only entitledto receiveunemploymentbenefitfor a periodof 31 2 daysfromthe dateof the initialpaymentbut thepaymentof pay-related
Το Δικαστήριο, κρίνοντας επί του πρώτου ερω­τήματος, επισήμανε ότι, κατά τη διατύπωση του άρθρου 3, παράγραφος 1, η οδηγία 79/7 εφαρμόζεται στα εκ του νόμου προβλεπόμενα
(2)lf the answertoquestion(1)is in the affirmative,doesthis meanthat nationalprovisionssuch asthose containedin Chapters4 and 6 of Part 2 ofthe Social Welfare(Consolidation)Act 1981, asamendedare,inactableandthat theprosecutrices,as married womenlivingin a Member State whichhadfailedto repealor adapt suchprovisionsare,entitledto equaltreatmentin relationto therelevant social welfare benefits as and from the
Από τα προαναφερθέντα συνάγεται ότι μια εθνική διάταξη, όπως η επίδικη, βρίσκεται σε αντίθεση προς το σκοπό της οδηγίας, η οποία σύμφωνα με το άρθρο 189 της Συνθήκης δεσμεύει τα κράτη μέλη ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.
Thereasoninggivenbythe Court, when answeringtheabovequestionswas, very much similarto that giveninthe first questionof thepreviouscase(Case71/85-FNW,the differencebeingthe former's wording andconciseform.
Το Δικαστήριο, κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του είχαν υποβληθεί, αποφάνθηκε ότι:
In replyto thequestionssubmittedto it, the Courtruledthat:
Κατά το άρθρο 2, παρατήρησε το Δικαστήριο, η έννοια του «ενερ­γού πληθυσμού», η οποία προσδιορίζει το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, ορίζεται ευρέως.
2.2.ln the absence of measures implementing Article4(1) of the Directive, women are entitled to have the same rules applied to them as are applied tomen who are in the same situation, since, wherethe Directive has not been implemented, fhoserules remain the only valid point of reference.
Ερωτήματα που υποβλήθηκαν στο ΔΕΚ
Fromthat date, shereceivedbenefitsunderthe Wet op de Arbeidsson-
Αντικείμενο: Ισότητα αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών — Σύστημα κατάταξης (Άρθρο 1, παράγραφος 2, της οδηγίας του Συμβουλίου 75/117/ΕΟΚ, της 10ης Φεβρουα­ρίου 1975)
(1)ls a systemof entitlementot benefrtsin respecotfincapacityfor work under whichthe amountof thebenefitis determinedin part by maritalstatusandby the incomeearnedfromor in connectionwithwork of the spouse, or by the existence of adependenchtild,consistenwtith Articlea(1)of Council Directive79/7lEECof 19 December1978?
Με διάταξη της 25ης Ιουνίου 1985, το Arbeitsge­richt του Oldenburg υπέβαλε στο Δικαστήριο τρία προδικαστικά ερωτήματα σύμφωνα με το άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΟΚ:
By a letter of 18 June 1984,the Bedrijfsverenigingvoorde Chemischelndustrieinformed Mrs Teulingthat as aresultof the Law of 29 December1982, her benefitunderthe lnsurance Law wouldfrom 1 January1984,be calculatednot on the basisof the minimumdailywage underthat law but on the basisof the wagewhich she earned before becomingincapacitatedforwork(whichwaslower).
Συγκεκριμένα, υποχρεούταν να συσκευάζει δέματα βαρύτερα των 20 κιλών, γεγονός που αποτελούσε γι' αυτήν βαριά σωμα­τική εργασία.
, cameinto effect on 1 January 1984,(namelya newversionof Article 97 of the AlgemeneArbeidson- minimum wage, with the resultthat theguaranteenow appliesonlytopersonswho satisfythe conditionsof Article10(4) ofthe AlgemeneArbeidsongeschiktheidswet,
Προκειμένου να κριθεί: α) σε ποιο μέτρο καταβάλλουν οι μύες προσπάθεια ή υποβάλλονται σε κόπωση κατά την εκτέλεση της εργασίας, β) αν μια εργασία είναι βαριά ή όχι, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε ποιο μέτρο η εργασία αυτή απαιτεί να καταβάλλουν μυϊκή προσπάθεια ή να υποβάλλονται σε κόπωση οι γυναίκες ή κατά πόσον είναι βαριά η εν λόγω εργασία για τις γυναίκες;
question(2Xa)thatthe saidlaw was adoptedon 29 December1982 and enteredinto forcepartiallyon 1 January1983, whilst provisionismadefor its materiaconsequenceslto takeeffect in stages both before and after theexpiryof the period referred to in Article 8 of ln answeringquestion(2)(a)the, Court observedthat,afterthe entryinto force of the Law of 29 December1992,the positionof marriedpersonsentitledtobenefitsunderthe lnsurance Law at the minimumrate,who could notproduceevidencethat they had a the Directive
3) Σε περίπτωση που δοθεί καταφατική απάντηση στο δεύτερο ερώτημα:
(3)Are the provisionsof CouncilDirectivei6/207/EEC Directivei6/207/EEC of 9 February1976 alsorelevanast regardstheanswersto the foregoingquestions?
Η απόφαση του ΔΕΚ σύστημα επαγγελματικής κατάταξης, το σύστημα αυτό πρέπει, αφενός, να χρησιμοποιεί κριτήρια που να μη διαφέρουν ανάλογα με το αν η εργασία εκτελείται από άνδρα ή γυναίκα και, αφετέρου, να μην είναι διαμορφωμένο, στο σύνολο του, κατά τρόπο ώστε να καταλήγει, στην πράξη, σε γενική διάκριση σε βάρος των εργα­ζομένων του ενός φύλου.
Thejudgmentof the ECJ benefits were reduced to 70 o/o of the statutoryminimumwage with effectfrom 1 January1984.lt wasclearthat withinthe group of personsentitledtobenefitsunderthe lnsurance Law, a much greaternumberof(marriedmen)than(marriedwomen) camewithinthe scopeof Article10(4)of the GeneraL a w l.
Συνεπώς ανταποκρί­νονται στις απαιτήσεις του άρθρου 1 της οδηγίας τα κριτήρια που είναι προσαρμοσμένα στα εκτελούμενα καθήκοντα, όταν τα καθήκοντα αυτά απαιτούν, από τη φύση τους, ιδιαίτερη προσπά­θεια ή είναι σωματικά βαριά.
The Courtthen mentionedthe argumentsof the Netherlands Government h at ,t the Law of 29 December1982,embodiedapolicy which soughtto ensure,havingregardto availableresourcesa, minimumsubsistenceincomefor all workerssufferingfrom anincapacityfor work.
Κατά τη διαφορο­ποίηση των επιπέδων αμοιβής, συμβιβάζεται με την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων η χρησιμοποίηση κριτηρίου που στηρίζεται στην καταβολή αντικειμενικώς μετρούμενης δύναμης, απαραίτητης για την εκτέλεση της εργασίας ή στο βαθμό του σωματικά βαρέος χαρακτήρα της εργασίας, αντικειμενικώς εξεταζόμενου.
In that regard,it recognisedthat Communitylaw did not preventa Member State,incontrollingits socialexpenditurefrom, taking accountof the fact that the need of beneficiarieswho had adependenchtild or spouseor whose spousehad a verysmallincome was greaterthanthatof singlepersons.