natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με λίγα λόγια, αν και ορισμένες φορές είναι παρακινδυνευμένο να εξισώνο­νται οι διαφορές των επιπέδων δαπανών με διαφορές στη βοήθεια που προσφέρεται στους ανέργους, η έκταση αυτών των διακυμάνσεων στο επίπεδο δαπανών που παρατη­ρούνται στην Κοινότητα δείχνει ότι οι άνεργοι λαμβάνουν σημαντικά με­γαλύτερη βοήθεια από τις δημόσιες αρχές για την εύρεση εργασίας ή τη βελτίωση της δυνατότητας εύρεσης εργασίας μέσω της κατάρτισης σε ορι­σμένες χώρες απ' ό,τι σε άλλες.
In summary, though it is sometimes hazardous to equate differences in expenditure levels with differences in the assistance given to the unemployed, the extent of the variations in the level of spending which exist across the Community suggest that the unemployed receive significantly more help from the public authorities to find work or to improve their marketability through training in some countries than others.
Ενώ η κλίμακα της προσπάθειας σχετίζεται γενικά με το ΑΕΠ, αυτό δεν είναι δυνατόν να εξηγήσει πολλές από τις διαφορές που υπάρχουν και συνεπώς φαίνεται ότι αντανακλούν σημαντικά διαφορετικές προσεγγίσεις πολιτικής σε διάφορες χώρες. (Βλ.
While the scale of effort is broadly related to GDP, this cannot explain many of the differences which exist and which, therefore, appear to reflect markedly different policy approaches in different countries.
Πλαίσιο για ευρύτερη συζήτηση των διαφορών στα συστήματα απασχόλησης της Κοινότητας.)
(See Box for a wider discussion of differences in employment systems across the Community.)
Όσον αφορά τις διαχρονικές μεταβο­λές, αν και σημειώθηκε κάποια αύξηση των πραγματικών δαπανών για ενεργητικά μέτρα με στόχο τη βοήθεια των ανέργων στις αρχές της δεκαετίας του 1990 σε κοινοτικό επί­πεδο, η αύξηση αυτή οφειλόταν σχεδόν αποκλειστικά στην επέκταση της Γερμανίας.
In terms of changes over time, though there was some increase in real expenditure on active measures to help the unemployed in the early 1990s at the Community level, this was almost entirely due to the expansion in Germany.
Στις περισσότερες άλ­λες χώρες, οι δαπάνες ανά άνεργο μειώθηκαν.
In most other countries, expenditure per person unemployed fell.
Μεταξύ 1985 και 1992, οι δαπάνες για αυτά τα ενεργητικά μέτρα ανά άνεργο αυξήθηκαν σε πραγματικές τιμές στην Κοινότητα, αν και η αύξηση αυ­τή οφείλεται ως επί το πλείστον στη σημαντική αύξηση των δαπανών στη Γερμανία, ιδίως για κατάρτιση.
Between 1985 and 1992, expenditure on these active measures per person unemployed increased in real terms across the Community, though this was largely the result of the substantial expansion in spending in Germany, especially on training.
Αύξη­ση σημειώθηκε και στο Βέλγιο, την Ισπανία, τη Γαλλία, το Λουξεμβούρ­γο, τις Κάτω Χώρες και το HB, αν και σε όλες αυτές τις χώρες, εκτός από τις Κάτω Χώρες, η αύξηση σημειώθηκε κατά την περίοδο 19851990 ενώ στην περίοδο 1990-1992 οι πραγματικές δα­πάνες μειώθηκαν, έστω και μόνο ελαφρώς στις περισσότερες περιπτώ­σεις.
There was also a rise in Belgium, Spain, France, Luxembourg, the Netherlands and the UK, though in all of these countries, apart from the Netherlands, the in crease occurred in the period 1985 to 1990, and between 1990 and 1992, real expenditure fell, if only slightly in most cases.
Ωστόσο, η μείωση ήταν ιδιαίτερα έντονη στο HB, όπου οι δαπάνες για κατάρτιση ανά άνεργο υποδιπλασιάστηκαν σε πραγματικές τιμές κατά τη διετία αυτή.
The fall, how ever, was particularly pronounced in the UK, where spending on training per person unemployed halved in real terms in these two years.
Τα συστήματα απασχόλησης στα κράτη μέλη
Employment systems in Member States
— επίτευξη δημιουργίας απασχόλησης σε επαρκή κλίμακα ώστε να διατηρηθεί η ανεργία σε χαμηλά επίπεδα,
Member States have broadly similar employment objectives, which can be summarised as: to achieve employment creation on a scale sufficient to maintain low levels of unemployment
— εξασφάλιση συμβατότητας και η αποφυγή αναντιστοιχιών μεταξύ των ευκαιριών απασχόλησης που προσφέρονται από επιχειρήσεις και των αναγκών και ικανοτήτων εκείνων που επιθυμούν να εργαστούν,
• • to ensure compatibility, and to avoid mismatch, between the employment opportunities offered by firms and the needs and capacities of those who wish to work
— εξασφάλιση ανοιχτής πρόσβασης στην αγορά εργασίας και συνεχούς επαφής με αυτήν σε σταθερή βάση για τα άτομα που επιθυμούν να εργαστούν,
• to ensure open access to, and continued contact with, the labour market on a lasting basis for those who wish to work to ensure a degree of income support for those who lose their jobs and do not quickly obtain another
— εξασφάλιση ειδικής βοήθειας για τα άτομα που αντιμετωπίζουν ειδικές δυσκολίες όσον αφορά την αγορά εργασίας και τον κίνδυνο αποκλεισμού, εξαιτίας προσωπικών ή κοινωνικών μειονεκτημάτων,
• • to ensure special assistance for those facing particular labour market difficulties, and risk of exclusion, because of personal or social disadvantages
Ωστόσο, η σύνθετη φύση των αγορών εργασίας και ο κεντρικός ρόλος που διαδραματίζουν στην επίτευξη κοινωνικών καθώς και οικονομικών στόχων σημαίνει ότι στα κράτη μέλη οι ισχύουσες θεσμικές, νομοθε­τικές, χρηματοοικονομικές και συμβατικές ρυθμίσεις παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία.
However, the complex nature of labour markets, and their central role in fulfilling social as well as economic objectives, means that there is considerable diversity between Member States in the institutional, legislative, financial and contractual arrangements that are in place.
— οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες — το επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης και το βαθμό εκβιομηχάνι­σης, το άνοιγμα σε άλλες οικονομίες, το επίπεδο εκπαίδευσης και την ηλικιακή δομή του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας, τους αντίστοιχους ρόλους και τη σημασία των ιδιωτικών και δημόσιων επιχειρήσεων, το βαθμό συλλογικής ασφάλισης κατά της απώλειας της θέσης εργασίας και άλλων κοινωνικών κινδύνων, την αντιμετώπιση των ατόμων που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση,
• economic and social circumstances — the level of economic development and degree of industrialisation; the openness to other economies; the level of education and age structure of the workingage population; the respective roles and importance of private and public enterprise and enterprises; the extent of collective insurance against job loss and other social risks; the treatment of the disadvantaged;
— πολιτιστικές και ιστορικές παραδόσεις όσον αφορά την οργάνωση της κοινωνίας και της οικονομίας — συμπεριλαμβανομένης της φύσης των νομικών συστημάτων, τη σχετική βαρύτητα που δίνεται στα νομικά και χρηματοοικονομικά μέσα ως τρόπους για την παροχή κινήτρων, τις εργασιακές σχέσεις, παραδόσεις και πρακτικές, κοκ.
• cultural and historical traditions regarding the organisation of society and the economy — including the nature of the legal systems; the relative weight given to legal and financial instruments as ways of providing incentives; industrial relations traditions and practices, and so on.
Οι διαφορές αυτές καθορίζουν, για παράδειγμα:
Such differences determine, for example:
— το βαθμό στον οποίο οι επιχειρήσεις χρησιμοποιούν την ανοικτή αγορά εργασίας για τη διατήρηση της δυναμικότητας τους και την προσαρμογή τους σε μεταβολές της ζήτησης έναντι της αναδιάρθρωσης του εργατικού δυναμικού τους,
• the extent to which firms use the open labour market to remain dynamic and adjust to changes in demand as opposed to restructuring their existing workforce;
— το βαθμό στον οποίο η επαγγελματική κατάρτιση συνδυάζεται όχι μόνο με τη μετάβαση από το σχολείο στην επαγγελματική ζωή, αλλά και με ευρύτερους παράγοντες, όπως τα συστήματα εργασιακών σχέσεων ή τα συστήματα παραγωγής ως σύνολο,
• the extent to which vocational training is integrated not only with transition from school to work, but with wider factors, such as industrial relations systems or productive systems as a whole;
— τον τρόπο με τον οποίο τα συστήματα κοινωνικής προστασίας αλληλεπιδρούν με τη διαδικασία δημιουργίας απασχόλησης και τον τρόπο με τον οποίο χρηματοδοτούνται.
• the way in which social protection systems interact with the employment creation process and the way they are funded.
Οι πολιτικές των κρατών μελών όσον αφορά την απασχόληση και την ανεργία συγκρίνονται συνηθέστερα όσον αφορά:
Member State policies with regard to employment and unemployment are most often compared in terms of:
— τα αποτελέσματα τους — το επίπεδο ανεργίας, τη σημασία της μακροχρόνιας ανεργίας, την έκταση της μερικής απασχόλησης ή της αυτοαπασχόλησης, κοκ.
• their outcomes — the level of unemployment, the importance of longterm unemployment, the extent of parttime working or self-employment and so on;
— τη μορφή ή το περιεχόμενο μέτρων — όπως καθεστώτα για την παροχή βοήθειας στους μακροχρόνια ανέργους ή στους νέους για την εύρεση εργασίας,
• the form or content of measures — such as schemes to help the longterm unemployed or to help young people into jobs;
— την αποτελεσματικότητα των επιμέρους συστημάτων — όπως τα συστήματα επαγγελματικής κατάρτι­σης ή οι υπηρεσίες τοποθέτησης σε θέσεις εργασίας.
• the effectiveness of individual systems — such as systems of vocational training or employment placement services.
Ωστόσο, προκειμένου να πραγματοποιηθούν ουσιαστικές συγκρίσεις των σχετικών επιδόσεων των κρατών μελών, αυτά τα αποτελέσματα ή τα μέτρα δεν πρέπει να εξεταστούν και να κατανοηθούν μεμονωμένα αλλά στο πλαίσιο του συστήματος απασχόλησης κάθε κράτους μέλους συνολικά.
However, in order to make meaningful comparisons of the relative performance of different Member States, such outcomes or measures need to be seen, and understood, not in isolation, but within the context of individual Member State employment systems as a whole.
Ενώ τα συστήματα των κρατών μελών πρέπει να κατανοηθούν ως ολοκληρωμένα συστήματα, αυτό δεν σημαίνει ότι χαρακτηρίζονται πάντοτε από συνέπεια ή συνεκτικότητα.
While Member State systems need to be understood as integrated systems, this does not mean that they are always consistent or coherent.
Στην πραγματικότητα, συχνά είναι υπό πίεση, και πάντοτε σε μεταβατική φάση.
In reality, they are often under strain, and always in transition.
Συχνά πλήττονται από αμφιταλαντεύσεις της νοοτροπίας καθώς και από αλλαγές κυβέρνησης και των επικρατουσών πολιτικών φιλοσοφιών.
They are frequently buffeted by swings in attitude as well as by changes of government and prevailing political philosophies.
Η αποδοχή της ποικιλίας που επικρατεί μεταξύ των κρατών μελών δεν σημαίνει είτε ότι όλα τα συστήματα πρέπει να θεωρηθούν ότι είναι εξίσου κατάλληλα για την επίτευξη βασικών κοινών στόχων, είτε ότι δεν υπάρχει λόγος να συνεκτιμηθούν ευρύτεροι, κοινοτικής κυρίως κλίμακας, προβληματισμοί πολιτικής.
Acceptance of diversity between Member States does not mean either that all systems have to be judged as equally good in achieving broad common objectives. Nor does it mean that there are no grounds for taking account of wider, notably Community­wide, policy considerations.
Συνεπώς, παράλληλα με το σεβασμό των επιλογών ή των προτιμήσεων των κρατών μελών, είναι θεμιτό:
While respecting Member State choices or preferences, therefore, it is legitimate to:
— να εκτιμάται η αποτελεσματικότητα των διαφόρων εθνικών συστημάτων όσον αφορά την ικανότητα τους να επιτυγχάνουν εθνικούς και κοινοτικούς στόχους απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένων των αρνητικών καθώς και των θετικών αποτελεσμάτων ορισμένων πολιτικών,
• assess the efficiency of different national systems in terms of their ability to achieve national and Community employment objectives, including the negative as well as positive effects of certain policies;
— να εξετάζεται εάν είναι δυνατός ο συνδυασμός διαφόρων στοιχείων από διάφορα εθνικά συστήματα με στόχο τη βελτίωση της συνολικής επίδοσης, ή εάν τα συστήματα είναι ουσιαστικά αυτοδύναμα και αλληλοαποκλειόμενα,
• consider whether it is possible to mix different elements from different national systems to improve overall performance or whether systems are essentially self­contained and mutually exclusive;
— να ενθαρρύνονται τα κράτη μέλη να συνεργάζονται στη χάραξη πολιτικής προκειμένου να ελαχιστο­ποιείται το κότττος και να μεγιστοποιούνται τα οφέλη της έρευνας και ανάπτυξης σχετικά με πολιτικές και μέτρα, καθώς και να εξασφαλίζεται η συμβατότητα μεταξύ διαφόρων εθνικών συστημάτων όταν πρέπει να αλληλεπιδρούν στο επίπεδο της Κοινότητας.
• encourage Member State to cooperate in policy development in order to minimise the costs and maximise the benefits of research and development on policies and measures, as well as to ensure compatibility between different national systems where they need to interact across the Com­munity.
Ενώ η ποικιλία αποτελεί ένα στοιχείο που υπάρχει από παλιά και είναι βαθιά ριζωμένο στην πλατιά ευρωπαϊκή παράδοση, η διαδικασία οικονομικής σύγκλισης στην Κοινότητα μπορεί να τείνει να ενθαρρύνει τη σύγκλιση των συστημάτων αγοράς εργασίας των κρατών μελών.
While diversity within the broad European tradition is long­standing and deep­rooted, the process of economic convergence within the Community may tend to encourage convergence between Member State labour market systems.
Όσον αφορά το σημείο αυτό, τα πιο σημαντικά σημεία είναι:
Notable elements in this respect are:
— το άνοιγμα της εσωτερικής αγοράς, η περαιτέρω παγκοσμιοποίηση των αγορών και η κατάργηση των κρατικών ή ημικρατικών μονοπωλίων — στοιχεία που όλα ενισχύουν τις δυνάμεις της αγοράς και συνεπώς περιορίζουν τις δυνατότητες ή αυξάνουν το κόστος για τις κυβερνήσεις που επιζητούν να παρέμβουν στην επιδίωξη των στόχων απασχόλησης ή άλλων κοινωνικών στόχων,
• the opening up of the Internal Market, the further globalisation of markets and the break­up of public or semi­public monopolies — all of which strengthen market forces and thereby limit the possibilities, or raise the cost, for governments seeking to intervene in pursuit of employment or social objectives;
— η αυξανόμενη συμμετοχή των γυναικών στην αμειβόμενη απασχόληση στα νότια κράτη μέλη καθώς αναπτύσσονται οι κοινωνίες τους, πράγμα που αυξάνει τη ζήτηση για πιο διαφοροποιημένα πρότυπα ωραρίων εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της μερικής απασχόλησης.
• the increasing participation of women in paid employment in the Southern Member States as their societies develop, which is increasing the demand for more varied patterns of working hours, including part­time work.
Από την άλλη πλευρά, η σύγκλιση όσον αφορά τα σημεία αυτά μπορεί να δημιουργήσει αποκλίσεις στις ενέργειες πολιτικής καθώς τα κράτη μέλη (και σε αυτά οι περιφέρειες, οι περιοχές, οι επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι) λαμβάνουν θέση, ρητά ή ασυναίσθητα, απέναντι στις νέες οικονομικές συνθήκες και αναπτύσ­σουν στρατηγικές και πολιτικές (διαφοροποίηση, εξορθολογισμός, προσαρμογή σε συγκεκριμένες απαιτήσεις, κτλ.) για τη βελτίωση των προοπτικών της απασχόλησης ή/και των εισοδηματικών.
On the other hand, convergence along such lines may create divergences in policy action as Member States (and within them regions, localities, enterprises, workers) explicitly or instinctively position themselves in relation to the new economic circumstances and develop new strategies and policies (diversification, rationalisation, customisation, etc) to improve employment and/or income prospects.
Η Κοινότητα πρέπει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην παροχή ενός πλαισίου στο οποίο τα κράτη μέλη θα μπορούν να επιλέγουν ελεύθερα τα μέσα που θα χρησιμοποιούν για την επιδίωξη των στόχων στον τομέα της απασχόλησης.
The Community has an important role to play in providing a framework within which Member States can freely choose the means they use to pursue employment objectives.
Η Κοινότητα έχει ιδιαίτερη ευθύνη να εξασφαλίσει:
The Community has a particular responsibility to ensure:
— ότι τα αποτελέσματα που παράγουν ή οι τρόποι με τους οποίους λειτουργούν τα εθνικά συστήματα δεν αντιβαίνουν στους γενικούς στόχους απασχόλησης σε άλλα σημεία της Κοινότητας,
• that national systems do not produce results or operate in ways which conflict with overall employment objectives elsewhere in the Community;
— ότι τα συστήματα δεν λειτουργούν με τρόπους που αντίκεινται σε παγκόσμια αποδεκτά πρότυπα — π.χ. με τη χρήση παιδικού εργατικού δυναμικού ή τη μη αναγνώριση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων,
• that systems do not operate in ways which conflict with universally agreed standards — such as using child labour or denying trade union rights;
— ότι τα κράτη μέλη δεν επιζητούν τη δημιουργία ή τη διατήρηση απασχόλησης εντός των συνόρων τους, είτε θεσπίζοντας μέτρα που στρεβλώνουν τις συνθήκες ανταγωνισμού, διότι υποβαθμίζουν πρότυπα που έχουν αποτελέσει αντικείμενο συμφωνίας, κυρίως κοινωνικά πρότυπα, είτε επιδιώκοντας την παροχή οικονομικών κινήτρων εκτός από εκείνα που επιτρέπονται από τους κανόνες ανταγωνισμού περί κρατικών ενισχύσεων,
• that Member States do not seek to create or maintain employment within their borders either by introducing measures distorting the conditions of competition through a reduction in agreed standards, notably social standards, or by seeking to provide financial incentives outside those allowed by competition rules on State aid;
— ότι, όπως υπάρχει ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων, αγαθών και υπηρεσιών, πρέπει επίσης να υπάρχει αποτελεσματική ελεύθερη κυκλοφορία εργατικού δυναμικού μεταξύ των κρατών μελών — προκειμένου τελικά οι εργαζόμενοι να μπορούν να επιλέγουν αποτελεσματικά το περιβάλλον ή το σύστημα στο πλαίσιο του οποίου θα εργαστούν.
• that, just as there is free movement of capital, goods and services, there should also be effective free movement of labour between Member States — ultimately so that workers have an effective choice of environments or systems within which to work.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ευθύνη της Κοινότητας είναι να συμβάλλει σε βελτιώσεις όσον αφορά την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων, ιδίως στο εργασιακό περιβάλλον, και ότι στόχος της εδώ είναι η εναρμόνιση των συνθηκών ενώ παράλληλα θα διατηρεί τις βελτιώσεις που γίνονται.
This means, in practice, that the Community has a responsibility to contribute to improvements as regards the health and safety of workers, especially in the working environment, and has an objective of harmonising conditions in this area while maintaining improvements made.
Όσον αφορά το σημείο αυτό, πρέπει να επιτευχθεί η κατάλληλη εξισορρόπηση μεταξύ του σεβασμού των συστημάτων απασχόλησης των κρατών μελών — στο πλαίσιο των οποίων επιδιώκουν την επίτευξη εθνικών στόχων — και του σεβασμού των κοινοτικών στόχων και προτύπων, όπως ορίζει η Συνθήκη και διάφορες δεσμεύσεις πολιτικής που ανέλαβε έως σήμερα το Συμβούλιο.
In this respect, an appropriate balance needs to be struck between respect for Member State employment systems — within which they seek to achieve national goals ■— and respect for Com­munity­wide objectives and standards as agreed in the Treaty and in various policy commitments taken through time by the Council.
Κεφάλαιο 8 Πού έγιναν οι μεταβολές των θέσεων εργασίας;
Chapter 8 Where has job growth and decline occurred?
Πού έγιναν οι μεταβολές χων θέσεων εργασίας;
Where has job growth and decline occurred?
Η δομή της απασχόλησης στην Κοινότητα μεταβάλλεται ταχύτατα.
The structure of employment in the Community is changing rapidly.
Ενώ πολλές υπηρεσίες αυξάνονται σε σημασία παντού, παρατηρούνται σημαντικές διαφορές στο σχετικό αριθμό των απασχολουμένων σε συγκεκριμένες δραστηριότητες, πράγμα που καθιστά δύσκολη τη συναγωγή γενικών συμπερασμάτων σχετικά με τους μελλοντικούς τομείς δημιουργίας θέσεων εργασίας.
While many services are increasing in importance everywhere, there are significant differences in the relative numbers employed in particular activities, which makes it difficult to generalise about future areas of job creation.
Εισαγωγή ετών, ή και περισσότερων πολλές φορές.
Introduction life, and the increasing participation of women in the labour market, a much broader range of activities are available to be under taken on a paid rather than unpaid basis.
Επιπλέον, χάρη στη μεταβαλλόμενη αλληλεπίδραση μεταξύ οικογενεια­κής και επαγγελματικής ζωής και στην αυξανόμενη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας, δια­τίθεται πολύ μεγαλύτερο φάσμα δραστηριοτήτων που πραγματο­ποιούνται σε αμειβόμενη παρά σε μη αμειβόμενη βάση.
sectors, and improving information about areas of employment development, remain top priorities. However, new data have recently become available which throw light on these issues, not ably on changes in employment that have taken place since 1985.
Η αποκατάσταση της ισορροπίας μετα­ξύ των πληροφοριών που υπάρχουν για τους διάφορους τομείς και η βελ­τίωση της ποιότητας των πληροφο­ριών σχετικά με τους τομείς όπου η απασχόληση αυξάνεται, εξακολου­θούν να αποτελούν σημαντικές προτε­ραιότητες.
This chapter exploits these new data and compares the findings with other, more aggregated, data available over a longer period, in order to present preliminary evidence on:
Ωστόσο, πρόσφατα έγιναν γνωστά νέα δεδομένα που διαφωτίζουν τα ζητήματα αυτά και κυρίως τις μετα­βολές της απασχόλησης που σημειώ­θηκαν από το 1985.
At the same time, the nature of work is in continuous transition — with, for example, an increasing need for inter-personal communi cation skills rather than physical dexterity — all under the pervasive influence of information technologies which are now an in tegral part of much of modern economic activity.
Οι μεγάλες τομεακές μετατοπίσεις που σημειώθηκαν στην απασχόλη­ση στην Κοινότητα μακροπρόθεσμα είναι καλά γνωστές.
The broad sectoral shifts which have occurred in employment in the Community over the longterm are well known.
Ως αποτέλεσμα, οι δραστηριότητες του τομέα των υπηρεσιών αντιπροσωπεύουν σήμε­ρα περίπου 64% της συνολικής απα­σχόλησης και παρέχουν περίπου 82 εκατ. θέσεις εργασίας στην Κοι­νότητα.
As a result, service sector activities now account for some 64% of total employment and provide some 82 million jobs in the Community.
Παρ' όλα αυτά, η απασχόλη­ση στη βιομηχανία εξακολουθεί να είναι σημαντική καθώς αντιπροσω­πεύει μόλις πάνω από 30% του συνό­λου ή 39 εκατ. θέσεις εργασίας συνολικά, ενώ η γεωργία σήμερα αντιπροσωπεύει μόνο 6% της απα­σχόλησης ή 7 εκατ. θέσεις εργασίας.
Nevertheless, employment in industry remains important, being responsible for just over 30% of the total, or 39 million jobs overall, while agriculture now accounts for under 6% of employment, or around 7 million jobs.
- την κλίμακα της απασχόλησης σε διάφορες δραστηριότητες στην Κοινότητα,
• the main areas of employment growth in recent years in the Community;
- τους κύριους τομείς αύξησης της απασχόλησης τα τελευταία χρόνια στην Κοινότητα,
• the extent to which structural differences in employment be tween Member States persist, or are converging, as the Community integrates;
Ωστόσο, παρά τη σημασία τους, υπάρχει έλλειψη αναλυτικών και συγκρίσιμων πληροφοριών σχετικά με τις αλλαγές αυτές.
These broad changes — driven by changes in demand as well as in technology and productivity — have been associated with growth of employment in areas as diverse as health and care provision, arts and culture, tourism, and environmental protection.
Επιπλέον, πολλά από τα δεδομένα που είναι διαθέσιμα κα­θίστανται γνωστά με μία χρονική υστέρηση τουλάχιστον ενός ή δύο
These areas, which in many cases involve a complex interaction between private and public interests, have become among the most important sources of new job creation.
Αυτές οι πλατιές αλλαγές — ωθού­μενες από μεταβολές της ζήτησης καθώς και της τεχνολογίας και της παραγωγικότητας — συνδυάστη­καν με αύξηση της απασχόλησης σε διάφορους τομείς όπως η υγεία και η μέριμνα, οι τέχνες και ο πολιτισμός, ο τουρισμός και η προστασία του περιβάλλοντος.
However, despite their importance, there is a lack of detailed, comparable, information about these changes. In particular, there is a dearth of information about the new, emerging sectors and jobs compared with the details about employment in areas of decline, such as agriculture and the iron and steel industries.
την έκταση στην οποία εμμέ­νουν ή συγκλίνουν οι διαρθρω­τικές διαφορές στην απασχόλη­ση μεταξύ των κρατών μελών, καθώς η Κοινότητα ολοκληρώ­νεται,
Redressing the balance of data availability as between different whether employment growth in different sectors is affected by changes in the economic climate, or whether trends persist through good years and bad;