natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα κράτη μέλη της Κοινότητας αποτελούν μια από τις περιοχές με τον μεγαλύτερο πληθυσμό αλλά επίσης και τις λιγότερο δενδροφυτευμένες (βλ. παραρτήματα¡VI και V).
The member countries of the Community constitute one of the most densely populated parts of the globe but also one of the least wooded (see Annex *l).
Για το λόγο αυτό, ο άνθρωπος μπορεί σε ορισμένους τόπους και συνθήκες να αποτελεί ο ίδιος κίνδυνο για το δά­σος.
In this situation, man himself can in certain places and under certain circumstances represent a further threat to woodland.
Τούτο συμβαίνει κυρίως στα δάση γύρω από τις αστικές περιοχές που χρη­σιμεύουν ως πλαίσιο αναψυχής και ανάπαυσης ενός μεγάλου τμήματος του πληθυσμού και τα οποία κατ'αυτόν τον τρόπο υφίστανται μεγάλη δημογρα­φική πίεση.
This is especially true in woodlands situated on the edges of conurbations, which serve as places of relaxation and recreation for a large number of people and are therefore put under stress.
Για να αποφευχθούν οι ζημίες, τα δάση αυτά πρέπει κατά συνέπεια να διευθετούνται κατάλληλα.
Such woodland has to be managed accordingly to minimze the damage.
Τούτο συμβαίνει επίσης και στα ορεινά δάση που βρίσκονται γύρω από εγκαταστάσεις χειμερινών σπορ και μέσω των οποίων αναπτύσσεται εντα­τική δραστηριότητα σκι.
The same applies to upland forests near winter-sport resorts, when used intensively for skiing.
Τέλος, συμβαίνει στα περισσότερα δάση που τυγχάνουν εκμετάλλευσης με βαριά μηχανήματα εκφόρτωσης το πέρασμα των οποίων προκαλεί συμπίεση του εδάφους.
Finally, it is true of most forests where heavy vehicles are employed for timber-hauling, since these compact the soil.
X Χ Το ευρωπαϊκό δάσος αποτελεί έτσι ένα οικοσύστημα του οποίου η ισορ­ροπία διαταράσσεται και υφίστανται διαρκώς κάθε είδους απειλή.
As will have become apparent above, the forests and woodlands of the Community form an ecosystem in delicate balance which is subject to permanent stress of all kinds.
Σε ορισμένες από αυτές τις απειλές αξίζει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι μπορούν να έχουν ανεπανόρθωτες επιδράσεις, από τις οποίες η σύγχρρνη και η αυριανή κοινωνία μας μπορεί να υποστεί τραγικές συ­νέπειες.
Some of these stresses require particular attention because they can have irreversible effects on society both now and in the future, with maybe tragic consequences.
ΔΑΣΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
FORESTRY POLICIES AND PROGRAMMES
Γενικά με τον όρο δασική πολιτική εννοείται το σύνολο των διατάξεων και των μέτρων νομοθετικής, κανονιστικής, διοικητικής φύσης καθώς και του προϋπολογισμού και της φορολογίας τα οποία διέπουν σε διάφορα επί­πεδα, κυρίως σε εθνικό και περιφερειακό, τις δασικές δραστηριότητες καθώς και τις άμεσες, συναφείς, προγενέστερες ή μεταγενέστερες δραστη­ριότητες.
Forestry policy is generally understood to mean all the legislation, regulations, administrative instructions, and budget and fiscal arrangements dealing with forestry and immediately related upstream and downstream activities at various levels, especially national and regional.
Με τον όρο δασικό πρόγραμμα, εννοείται γενικά ένα σύνολο καθορισμένων δασικών ενεργειών που υπάγονται στη δασική πολιτική, σε διάφορα γεω­γραφικά επίπεδα και οι οποίες αντιστοιχούν σε ένα δεδομένο χρονοδιά­γραμμα.
A forestry programme is generally understood as a set of specific forestry schemes designed to implement forestry policy, covering different geographical units and following a defined timetable.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι-ΔΑΣΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ
CHAPTER I - FORESTRY POLICIES AND PROGRAMMES IN THE MEMBER STATES
Οι δασικές πολιτικές που ισχύουν στα κράτη μέλη είναι ταυτόχρονα πα­ρόμοιες και πολύ διαφορετικές ανάλογα με την άποψη θεώρησης τους.
The forestry policies pursued in the Member States have many similarities but also points on which they diverge.
Κοινότητα γενικών στόχων
Similarity in overall aims
Οι πολιτικές αυτές είναι αναμφίβολα παρόμοιες από την άποψη των στό­χων που θέτουν, κυρίως όσον αφορά την παραγωγή ξύλου.
The national policies certainly resemble each other in terms of their aims, especially with respect to timber production.
Δεδομένου ότι / κάθε ένα από τα κράτη μέλη παρουσιάζει έλλειμμα όσον αφορά το θέμα αυτό, οι δασικές εθνικές πολιτικές τείνουν χωρίς εξαίρεση να μειώσουν όσο το δυνατόν το έλλειμμα αυτό.
Since all the Member States have a trade deficit in timber, their forestry policies are all designed to reduce the shortfall as much as possible.
Η σημασία, εντούτοις, του στόχου αυτού ποικίλει συχνά σε συνάρτηση με το ύψος του εν λόγω ελλείμματος.
The importance given to this objective, however, usually varies according to the size of the deficit.
Οι δασικές πολιτικές στα κράτη μέλη αποσκοπούν εξάλλου γενικά, στην αύξηση της οικολογικής και κοινωνιολογικής αποτελεσματικότητας του δάσους.
Another general aim of forestry policy in the Member States is to promote the contribution made by woodland to the environment and society at large.
Μεταξύ των αναφερομένων εν γένει στόχων της δασικής πολιτικής, ανα­φέρονται οι ακόλουθοι:
The forestry policy aims usually cited include the following :
- προστασία και ανάπτυξη των λειτουργιών παραγωγής, προστασίας και αναγέννησης του δάσους" - εγγύηση μόνιμης απόδοσης του δάσους δίκαιου εισοδήματος των κατόχων δασικών εκτάσεων" - εξισορρόπηση των ενδιαφερόντων των διαφόρων ομάδων πληθυσμού που συνδέεται με το δάσος (ιδιοκτήτες, κυνηγοί, προστάτες της φύσης, —), - επέκταση της δασικής κληρονομιάς" - ενθάρρυνση για ανάπτυξη των βιομηχανιών μεταποίησης ξύλου" - βελτίωση της κατάστασης της απασχόλησης στις αγροτικές περιοχές"
- safeguarding and developing the role of woodland in production, conservation and recreational amenity; - ensuring a sustained return on forest activities and fair incomes for forest landowners; - striking a balance between the different groups involved with woodland (landowners, hunters, nature conservation groups, etc.); - enlarging forest resources; - promoting the timber-processing industry; - improving employment in rural areas;
- αποκατάσταση των καταστρεμμένων περιοχών" - καταπολέμηση της διάβρωσης (προστασία του εδάφους)" - βελτίωση της παραγωγικότητας των δασών' - προστασία του δάσους από απειλές όπως οι πυρκαϊές, τα παράσιτα, κλπ" - προώθηση της αλυσίδας παραγωγής ξύλου" - ενσωμάτωση των δασικών δραστηριοτήτων στο πλαίσιο της γεωργίας* - ενίσχυση των συνεταιρισμών και των δασικών ομάδων.
- rehabilitating derelict land; - combating erosion and protecting the soil; - raising the productivity of woodland; - safeguarding woodland against stress factors such as forest fires, pests, etc.; - promoting the timber economy in general; - integrating forestry activities into agriculture; - supporting forestry cooperatives and other grouping.
Οι πολιτικές αυτές εξάλλου, έχουν ένα άλλο κοινό χαρακτηριστικό ευννοούνται γενικά από μια κάποια αλληλουχία.
Another common feature of national policies is that they usually demonstrate a degree of continuity.
Δεδομένου ότι αποσκοπούν σε μακροπρόθεσμους στόχους και ότι η διαδικασία εξέλιξης του δάσους είναι αργή, προσαρμόζονται δύσκολα στις ριζικές αλλαγές.
Since their objectives are longterm and woodlands evolve slowly, policies are difficult to adapt to sudden changes in direction.
Εντούτοις, κάθε δασική πολιτική των κρατών μελών, κυρίως αυτές των μεγαλύτερων κρατών, αντιμετωπίζει σήμερα το θεμελιώδες κίνημα της αποκεντοώσεως και της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Nevertheless, for all the national forestry policies but especially those of the larger Member States, there is now a groundswell movement towards decentralisation or regional devolution.
Αυτή η οτναπόφευκτη διαδικασία, στο τέλος του αιώνα, που αφορά ιδιαίτερα την Ευρώπη, θέτει επίσης τις δασικές πολιτικές κάθε κράτους μέλους σε σκληρή δοκιμασία, κυρίως αυτές που ήταν περισσότερο συγκεντρωμένες.
This irrestible process is an unmistakeable feature of the end of this century, above all in Europe; it is a testing time for forestry policies, particularly those which have been the most centralized.
Έτσι, οι δασικές πολιτικές των κρα­τών μελών διανύουν σήμερα μια περίοδο αναταραχής, στην οποία καμία δεν ανθισταται καλύτερα από τις άλλες.
The forest policies of the Member States are therefore passing through an unsettled period which some are standing up to better than others.
Πέρα από αυτές τις γενικές γραμμές, οι δασικές πολιτικές στα κράτη μέλη παρουσιάζουν γενικά πολλές και μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ τους.
Above and beyond these shared characteristics, however, the forestry policies of the Member States diverge in many fundamental ways :
- στον τρόπο διατύπωσης τους" - στη σχετική ισορροπία που τις χαρακτηρίζει όσον αφορά τις διάφορες λειτουργίες του δάσους* - στη φύση και το μέγεθος των μέσων που τίθενται σε εφαρμογή* - στο επίπεδο λήψης αποφάσεων* - στην οργάνωση της διοίκησης και την προσέγγιση στο πλαίσιο του προϋπο­λογισμού" - στον τρόπο διαχείρισης των δημοσίων δασών.
- the way they are formulated; - the relative weight given to the different roles fulfilled by forest; - the type and scale of the instruments employed; - the levels at which decisions are taken; - the administrative framework and its treatment for budget purposes; - the manner in which public woodlands are managed.
Οι αποκλίσεις αυτές, τις οποίες θα εξετάσουμε κατωτέρω δεν πρέπει να δημιουργούν έκπληξη.
These differences are not surprising, and we shall return to them later.
Είναι αποτέλεσμα των διαφορών των δασών της Κοι­νότητας, οι οποίες επίσης απορρέουν από τις διαοφρετικές φυσικές συν­θήκες και την ιστορική εξέλιξη των κρατών μελών.
They arise from the diversity of the Community's forests and woodlands, which is itself the product of the diversity of natural conditions to be found in the Member States and the course of their recent history.
Απόκλιση διατύπωσης
Different ways of formulating policy
Τα περισσότερα κράτη μέλη διαθέτουν δασικούς νόμους που ορίζουν τους κυριότερους στόχους της δασικής πολιτικής τους.
Most of the Member States have legislation on forestry which sets out the main aims of government policy.
Πρόκειται είτε για νόμους-πλαίσια (Δανία - Ο.Δ. Γερμανίας) είτε για νομοθετικά και κανο­νιστικά κείμενα (Βέλγιο, Γαλλία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Ηνωμένο Βασίλειο τα οποία, σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι κωδικοποι­ημένα (δασικό κώδικας).
This may take the form of single acts of a general nature (Denmark, Germany) or of collections of statutes or of regulations (Belgium, France, Ireland, Luxembourg, Netherlands, United Kingdom), in some cases unified in a forestry code.
Σε πολλές χώρες εφαρμόζονται νέοι δασικοί θεμελιώδεις νόμοι (Γαλλία, Κάτω Χώρες).
Several countries have new and basic legislation in hand (France, Netherlands).
Η διατύπωση της δασικής πολιτικής, κατ'αυτόν τον τρόπο, διαφέρει ανάλογα με τα κρτη μέλη.
As can be seen, the formulation of policy differs from one Member State to another.
Σπάνια δε οι στόχοι της ορίζονται ποσοτικά.
Its objectives are rarely quantified.
Απόκλιση της ισορροπίας μεταξύ των διαφόρων λειτουργιών του δάσους
Different weighting of the various roles of woodland
Σύμφωνα με ορισμένες φυσικές συνθήκες, ήτοι ανάλογα με τις περιστάσεις, η δασική πολιτική που αναπτύσσουν τα κράτη μέλη τονίζουν είτε την παρα­γωγική λειτουργία του δάσους (δάση της βορείου και κεντρικής Ευρώπης) είτε την προστατευτική του λειτουργία (μεσογειακά δάση) ή ακόμη την ανα­γεννητική του λειτουργία (δάση γύρω από τις αστικές περιοχές στις χώρες με μεγάλη πυκνότητα πληθυσμού).
In line with natural conditions and even political circumstances, the forestry policies of the Member States focus either on the productive aspect of forestry (Northern and Central Europe) or on conservation aspects (Mediterranean) or on recreational amenity (near cities in the countries with a high population density).
Κατ'εξαίρεση μόνο μπορεί να δοθεί ίση προσοχή σε κάθε μια από αυτές τις λειτουργίες.
It is unusual to see equal attention given to all these functions.
Η αναζήτηση μιας μέγιστης αποτελεσματικότητας της πλεονεκτικής λειτουργίας του δάσους δεν οδηγεί εντούτοις ποτέ στο να παραμεληθούν εντελώς οι άλλες λειτουργίες του.
At the same time, the concentration on maximum value from the main perceived role of woodland never leads to complete neglect of the other functions.
Απόκλι ση μέσων
Differences in instruments
Για να επιτευχθεί ένας τέτοις στόχος οι δασικές πολιτικές των κρατών μελών θέτουν σε εφαρμογή συχνά διαφορετικά μέσα ανταποκρινόμενες έτσι σε ειδικές προσεγγίσεις.
Although their aims are similar, the forestry policies of the Member States often employ different instruments as a consequence of their particular approach to the subject.
Η αναζήτηση αποτελεσματικότητας της παραγωγικής λειτουργίας του δάσους μπορεί, για παράδειγμα, να οδηγήσει στην παρότρυνση για αύξηση των αποδόσεων ή επέκταση των δασικών εκτάσεων.
The desire to make timber harvesting more efficient, for example, may translate into incentives to increase yields or expand the areas under forest.
Εθνι­κό Δασικό Ταμείο στη Γαλλία) ή στις φορολογικές μειώσεις (π.χ. πολιτική που ακολουθείται οτο Ηνωμένο Βασίλειο).
In such cases the incentives may consist of subsidies (e.g. the "Fonds Forestier National" (National Forestry Fund) in France) or tax relief (e.g. United Kingdom).
Και στη μια και στην άλλη περί­πτωση, ο γενικός στόχος επιτυγχάνεται, αλλά κάνοντας έκκληση σε διαφορε­τικούς οικονομικούς παράγοντες.
Either instrument will achieve the overall aim but the appeal will be to different sections of the industry.
Αφενός, δικαιούχοι είναι οι μικροί ιδιο­κτήτες κυρίως, εφόσον οι ενισχύσεις αγγίζουν ένα αντίθετο όριο, και αφε­τέρου πρόκειται κυρίως για τους ιδιοκτήτες που υποβάλλονται οε μεγάλη φορολογία.
Subsidies will benefit the smaller landowners, especially where there is a ceiling on aid, while tax relief will benefit most owners in the upper tax brackets.
Για ένα ι'διο μέτρο, τα κίνητρα που χορηγούνται μπορεί επίσης να είναι ορισμένες φορές πολύ διαφορετικά.
As a result, the incentive provided by outwardly similar measures can vary very widely.
Για παράδειγμα, οι ενισχύσεις για δενδροφύτευση, είναι σχεδόν ασήμαντες στο Βέλγιο" ενώ καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος των αντίστοιχων δαπανών σε πολλές άλλες χώρες.
Assistance granted towards afforestation is almost insignificant in Belgium, for example; in many other countries it makes up the bulk of government spending.
Το επίπεδο των δημοσίων δαπανών υπέρ του δάσους "εκφραζόμενο" για το 1980 σε ECU ανά εκτάριο δενδροφυτευμένης έκτασης, φαίνεται πολύ χαμηλό στο Λουξεμβούργο και στο Βέλγιο (0,50 και 1,68 ECU/εκτ), χαμηλό στην Ο.Δ. της Γερμανίας, τη Δανία και τη Γαλλία (3,9, 4,2 και 5,2 ECU/εκτ), σχετι­κά υψηλό στην Ιταλία και στις Κάτω Χώρες (21,5 και 24,0 ECU/εκτ) (2).
The level of public expenditure in 1980, expressed in ECU per hectare of wooded area, would seem very low in Luxembourg and Belgium (0.50 and 1.68 ECU/ha), low in Germany, Denmark and France (3.9, 4.2 and 5.2 ECU/ha), relatively high in Italy and the Netherlands (21.5 and 24.0 ECU/ha) and very high in the United Kingdom and Ireland (54.9 and 91.6 ECU/ha)1.
Οι δαπάνες αυτές αυξάνονται επίσης διαφορετικά από το ένα κράτος στο άλλο" σε σχέση με το 1975 (=100), το 1980 ήταν οτο δείκτη (1) 76 στο Λου­ξεμβούργο και 349 στην Ιταλία.
Levels of expenditure have evolved at different rates too; taking 1975 = 100, the index figures by 1980 were 76 for Luxembourg and 349 for Italy2.
Σε σχέση με τις δημόσιες δαπάνες που εγκρί­θηκαν για τη γεωργία, αυτές που χορηγήθηκαν για τα δάση φαίνονται σχετι­κά μικρές.
Compared with government spending on agriculture, the amounts allocated to woodlands are very small.
Στην πράξη, τοποθετούνται κάτω από το 5% των γεωργικών δαπα­νών όλων των κρατών μελών εκτός από την Ιρλανδία (7,9%) και το Ηνωμένο Βασίλειο (11,2)
They represent under 5 % of support for agriculture in all Member States except Ireland (7.9 %) and the United Kingdom (11.2 %) .
(1) δείκτης υπολογιζόμενος με βάση το τρέχον εθνικό νόμισμα (2) Τα δύο αυτά τελευταία αριθμητικά στοιχεία τα οποία είναι πολύ υψηλά, εξη­γούνται αναμφίβολα από το γεγονός ότι στις δύο αυτές τελευταίες χώρες κατεβλήθη προσπάθεια αναδάσωσης στο τέλος της δεκαετίας του 70*εξάλλου, η δενδροφυτευμένη έκταση στις χώρες αυτές είναι σχετικά μετρίου μεγέθους
These last two very high figures are probably due to the fact that both countries had an afforestation programme running at the end of the 1970s, but of course their wooded area is relatively small. Index based on national currencies at current prices.
Απόκλιση στα επίπεόα λήψης αποφάσεων
Different levels of decision-making
Με τις γενικές τάσεις αποκέντρωσης που αφορούν την πλειονότητα των ευρω­παϊκών δημοκρατιών, τα επίπεδα λήψης αποφάσεων για ορισμένες στοιχει­ώδεις πράξεις δασικής πολιτικής τείνουν να αποκεντρωθούν όλο και περισ­σότερο.
Given the general trend towards decentralization in most of the European democracies, decision-making powers in respect of some basic aspects of forestry policy are tending to be devolved more and more to the regions.
Ορισμένες αποφάσεις βέβαια υπάγονται γενικά πάντα στην κεντρι­κή κλίμακα, όπως για παράδειγμα: οι μεγάλες γραμμές της δασικής πολιτι­κής, τα θέματα που αφορούν πλευρές του εξωτερικού εμπορίου, τα μεγάλα έργα εθνικού ενδιαφέροντος, οι διεθνείς σχέσεις, ...
Certain decisions will usually still be reserved to central government, such as the broad outlines of forestry policy, issues involving foreign trade, major public works of national importance and international relations.
Εντούτοις, σε πολλές χώρες, πολλές αποφάσεις, κυρίως αυτές που αφορούν ειδικότερα τις επιχειρήσεις και τους ιδιώτες, λαμβάνονται στο εξής σε περιφερειακό επίπεδο.
In several countries, nevertheless, decisions are increasingly being taken at a regional level, more particularly those affecting business undertakings and individuals.
Οι διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά το θέμα αυτό έρχονται να περιπλέξουν την εφαρμογή των κοινοτικών δια­τάξεων δεδομένου ότι, ορισμένα κράτη μέλη δεν είναι σε θέση να εκπροσω­πήσουν σε μια υπερεθνική αρχή εξουσίες που δεν είναι πλέον δικές τους.
The disparities between the Member States in this regard are bound to complicate the introduction of Community schemes because some national governments will not be able to delegate to a supranational authority the powers they no longer hold.
Απόκλιση στο πλαίσιο της διοικητικής οργάνωσης
Different administrative structures
Οι αποκλίσεις που αναφέρονται ανωτέρω, και το γεγονός ότι η δασική πο­λιτική δεν θεωρείται γενικά τομέας μέγιστης πολιτικής σημασίας οφείλο­νται στις αισθητές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την εκλο­γή των αρχών πολιτικής και διοικητικής κηδεμονίας (βλ. Παράρτημα XX).
The differences already discussed, added to the fact that forestry policy is not generally considered a major field of political responsibility, explain the marked differences between the Member States in the level of authority chosen to take political and administrative responsibility (see Annex XX).
Στις περισσότερες χώρες, βέβαια, οι αρμόδιοι Υπουργοί είναι επίσης υπεύ­θυνοι για τον τομέα της γεωργίας.
In most Member States the responsible minister is also in charge of agriculture.
Εξάλλου σε ορισμένες περιπτώσεις, ο τίτλος "δάση" αναφέρεται δίπλα στον τίτλο "γεωργία" στην ονομασία του υπεύθυνου Υπουργείου (παραδ. Γερμανία).
But while there are several cases where "forests" figures alongside "agriculture" in the title of the ministry (e.g. Germany) there are other cases where the ministry name does not include it even though the minister of agriculture is responsible, forestry being allocated at most to a minister of state or a junior minister (as in France, Greece and Ireland).
Επίσης σε άλλες περιπτώσεις, τίθενται στην αρμοδιότητα των υπευθύνων Υπουργών της περιοχής (περίπτωση του Βελγίου και του Ηνωμένου Βασιλείου).
In yet other cases, forests and woodlands come under ministers responsible for the regions (Belgium and the United Kingdom).
Τέλος, τα δάση υπάγονται στην αρμοδιότητα του Υπουργού Περιβάλλοντος (πα­ραδ. Δανία και Λουξεμβούργο).
A radically different solution is to place forests in the hands of the minister of the environment (e.g. Denmark and Luxembourg).
Εξάλλου, η πολιτική σημασία του τομέα των βιομηχανιών μεταποίησης ξύλου σπάνια υπάγεται στη δικαιοδοσία των Υπουργών που είναι υπεύθυνοι για τα δάση.
To compound the problems, political responsiblity for the timber-processing industry is only rarely given to the ministers responsible for woodlands themselves.
Υπάγεται βέβαια εξ ολοκλήρου στη δικαιοδοσία αυτών στη Γαλλία και την Ιταλία, και μέχρι το στάδιο της πρώτης μεταποίησης στην Ο.Δ.Γ. και το Λουξεμβούργο.
While in France and Italy there is one supreme authority for the whole of forestry and the timber industry, this is the case in Germany and Luxembourg only up to the first stage of timber conversion.
Αντίθετα υπάγεται σε άλλο υπουργείο (γενικά αυτό της εθνικής οικονομίας, της βιομηχανίας ή του εμπορίου) στις άλλες χώρες (βλ. Παράρτημα XX).
In other countries a completely different minister is in charge (usually the minister of economics, trade or industry) (see Annex XX).
Οι αποκλίσεις αυτές μεταξύ των κρατών μελών στο πλαίσιο απόδοσης της πολιτικής σημασί'αςκαι κατά συνέπεια, στο πλαίσιο καθορισμού των διοική­σεων κηδεμονίας , έχουν ως συνέπεια στο κοινοτικό πλαίσιο, να καθιστούν τη διαβούλευση των κρατών μελών περισσότερο προβληματική όσον αφορά το δασικό τομέα απ'ότι άλλους τομείς.
All these differing allocations of political responsibility in the Member States, and therefore in the designations of the overseeing authorities, mean that consultations between Member States on forestry are fraught with difficulties that do not arise in other fields.
Οι αποκλίσεις αυτές προξενούν βέβαια διαφορές σε θέματα συντονισμού του προϋπολογισμού.
The result of all these differences of approach is, naturally, a different treatment for budget purposes.
Σε πολλές περιπτώσεις, δε, ο συντονισμός αυτός δεν υφίστανται.
In several instances there is no apparent coordination.
Έτσι, είναι συχνά αδύνατο στο πλαίσιο του εθνικού προϋπολογισμού να καθορισθεί το τμήμα του προϋπολογισμού που ανήκει πράγματι στο δασικό τομέα και στους τομείς, τους συναφείς με το δάσος.
This makes it impossible in many cases, on inspecting national budgets, to determine which parts actually cover forestry and related sectors.
Απόκλιση σε θέματα διαχείρισης των δημοσίων δασών
Differences in the management of public forests and woodland
Το δάσος περιλαμβάνει, σε διάφορες αναλογίες ανάλογα με τη χώρα, ένα δημόσιο τομέα τον οποίο διαχειρίζονται τα ίδια τα κράτη.
The proportion of woodland falling within the public sector and managed by governments varies from country to country.
Τα δάση αυτά, τα οποία σε πολλές χώρες (Βέλγιο, Δανία, Λουξεμβούργο, Κάτω-Χώρες, Ελλάδα) διαχειρίζονται οι κρατικές υπηρεσίες - και κατά συνέπεια εξ ολοκλήρου οι υπάλληλοι -σε άλλες χώρες, η διαχείριση τους πραγματοποείται από παρακρατικά όργανα ή από δημόσιους οργανισμούς όπως στη Γαλλία το "Office National des Forêts".
In several countries (Belgium, Denmark* Luxembourg, Netherlands, Greece) public woodland is managed by government departments, in other words by full-time civil servants, while in other countries it is administered by quangos or other public bodies, such as the "Office National des Forêts" in France.
Γαλλία)" σε άλλες περιπτώσεις, αντίθετα ορισμένα κρατικά δάση πωλούνται και αγοράζονται από ιδιώτες (παραδ. Ηνωμένο-Βασίλειο).
The development policies pursued in the public sector also diverge in some Member States there is a trend to enlarge public forest« -fchrisugh government purchases of private estates (e.g. France); in others, by contrast, some government-owned forests have been sold to the private sector (e.g. United Kingdom).
Βέβαια είναι δυνατόν να αναφερθούν πολλοί τομείς απόκλισης μεταξύ των δασικών πολιτικών που εφαρμόζονται σήμερα στα κράτη μέλη της Κοι­νότητας.
It would probably be easy to find many other areas where present forestry policies differ between Member States.
Τέλος,η διαφοροποιημένη αυτή κατάσταση σε κάθε μια από τις χώρες, απορρέει από διαφορετικές φυσικές και οικονομικές συνθήκες καθώς επί­σης και από την μακρόχρονη ιστορία αυτών.
The mottly pattern among the countries concerned is a result of different natural and economic conditions as well as the long history of each country.