natgillin/translations-raw huggingface dataset:
οποίο οι μεν άνδρες ασφαλισμένοι συμπληρώνουν το 65ο έτος της ηλικίας τους, οι δε
In such a case, as was clear from Article 9(2) of the Directive, the Miember States had a duty to assess periodically the activities concerned in order to decide whether, in light of so cial developments, the derogation from the general scheme of the Directive could still be maintained.
Με διάταξη της 2ας Νοεμβρίου 1984, το Hoge Raad der Nederlanden υπέβαλε στο Δικαστήριο το της ηλικίας της, τον Αύγουστο 1982, η Van Lan­
In view of this, it was for the national court to say whether the reasons on which the Chief Constable based his decision were in fact well founded and
Η οδηγία του Συμβουλίου 76/207/ΕΟΚ, της κοί όροι θεωρήθηκαν ότι συνιστούσαν δυσμενή
In reply to the questions submitted to it, the Court ruled that:
Βλέπε επίσης την υπόθεση 1 52/84, Mar­ για την εξασφάλιση ίσης μεταχείρισης shall.
The provision contained in Article 6 to the effect that all persons who consider them selves wronged by discrimination between men and women must have an effective judicial remedy may be relied upon by individuals as against a Member State which has not ensured that it is fully implemented in its internal legal order.
Το σκεπτικό του Δικαστηρίου στην προκειμένη υπόθεση ήταν ακριβώς το ίδιο με εκείνο που ανα­ πτύχθηκε ως προς το πρώτο ερώτημα της προ­ ηγούμενης υπόθεσης (υπόθεση 1 52/84, Marshall).
Article 2(2) of Directive No 76/207 must be in terpreted as meaning that in deciding whether, by reason of the context in which the activities of a police officer are carried out, the sex of the officer constitutes a determining factor for that occupational activity, a Member State may take into consideration requirements of public safety in order to restrict general policing duties, in an internal situation characterized by frequent as sassinations, to men equipped with firearms.
Το άρθρο 5, παράγραφος
stated that the Member States' obligation under a Directive to achieve the result envisaged by that Dir ective and their duty under Article 5 of the Treaty to take all appropriate measures, whether general or particular, to ensure the fulfilment of that obligation, was binding on all the authorities of Member States including, for matters within their jurisdiction, the courts.
1 9/81, Roberts, αφορούσε τον καθορισμό του ορίου ηλικίας για τη λήξη της σχέσης εργασίας.
The differences in treatment of men and women that Article 2(3) of Directive No 76/207 allows out of a concern to protect women do not include risks and danger, such as those to which
Με διάταξη της 5ης Ιουνίου 1984, το Bundesar­ beitsgericht (Ομοσπονδιακό Δικαστήριο εργατικών διαφορών) υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλου­ θα προδικαστικά ερωτήματα σύμφωνα με το άρ­
Individuals may claim the application, as against a State authority charged with the maintenance of public order and safety acting in its capacity as employer, of the principle of equal treatment for men and women laid down in Article 2(1 ) of Directive No 76/207 to the matters referred to in Articles 3(1 ) and 4 concerning the conditions for access to posts and to vocational training and advanced vocational training in order to have a derogation from that principle contained in na tional legislation set aside in so far as it exceeds the limits of the exceptions permitted by Article 2(2).
Η Bilka-Kaufhaus GmbH (στο εξής: Bilka), η
A few remarks will be made with regard to the case in question.
(επαγγελματικό) σύστημα συνταξιοδότησης για ρέχει τους μερικώς αποσχολουμένους εργα­ τους υπαλλήλους της.
First, it should be noted that it follows from the above that Article 2(3) of Directive 76/207, which provides for the protection of women, particularly as regards pregnancy and maternity, cannot be invoked to justify discriminatory treatment of women if, in a given situation, both women and men are equally placed in danger and at risk.
2) Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο
Furthermore, as far as Article 2(2) of the same Directive is concerned, two points deserve to be mentioned.
Η Weber εργάσθηκε στην Bilka ως πωλήτρια από πολιτική σχετικά με το προσωπικό δεν εί­ το 1 961 έως το 1976.
The first point refers to the fact that grounds other than the biological one (in this case the environment in which the ac tivities are performed) may be considered in the de termination of the exclusion of male or female from the exercise of an occupation or activity.
(β) Πρέπει η επιχείρηση να διαμορφώσει το σχόληση με πλήρες ωράριο, η Bilka αρνήθηκε να συνταξιοδοτικό της σύστημα έτσι ώστε
The second point is that, if Member States exceed the limits set out in the aforementioned article, the question of direct effect of another provision of the Directive will arise to have the national provision based on the former article set aside.
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι ιδιαί­ κρίση υπόθεσης.
Subject-matter: Invalid care allowance (Articles 3(1 )(a) and 4(1 ) of EEC Council Direc­tive 79/7 of 19 December 1978).
Κατά συνέπεια, αν τυχόν προ­ τερες δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν οι κύπτει ότι το ποσοστό των γυναικών που εργάζο­ εργαζόμενοι με οικογενειακές υποχρεώσεις νται με πλήρες ωράριο είναι σημαντικά χαμηλότε­ για να συγκεντρώσουν τις προϋποθέσεις ρο από το αντίστοιχο ποσοστό των ανδρών, ο επικουρικής σύνταξης που παρέχεται από αποκλεισμός των εργαζομένων με μειωμένο ωράριο την επιχείρηση; από το συνταξιοδοτικό σύστημα της επιχείρησης αντιβαίνει στο άρθρο 119 της Συνθήκης, όταν, ενόψει των δυσχερειών που συναντούν οι εργα­
(1 ) If a Member State provides a benefit payable, (provided certain residence and other condi­tions are met), to a person who is not gainfully employed and is regularly and substantially en­gaged in caring for a person in respect of whom a benefit is payable as a severely disabled person by reason of that person requiring attention or supervision as prescribed (and provided that that person meets certain residence and other con­ditions), does the benefit payable to the firstmentioned person constitute the whole or part of a statutory scheme which provides protection against invalidity to which Article 3(1 )(a) of Direc­tive 79/7/EEC applies?
Το Δικαστήριο, πριν απαντήσει στα ερωτήματα τιολογηθεί από παράγοντες που αποκλείουν διά­ που του υποβλήθηκαν, διευκρίνισε ότι, αντίθετα κριση βασιζόμενη στο φύλο.
On 5 February 1985, Mrs Drake applied for an inva­lid care allowance under Section 37 of the Social Security Act 1975.
κό συνταξιοδοτικό σύστημα, έστω και αν θεσπί­ σθηκε σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της γερμα­
The adjudication officer pointed out that under Section 37(3)(a)(i) married women who lived with their husbands were not entitled to the allowance, but in order to expedite the procedure, he referred the matter to the Social Security Appeal Tri­bunal.
Όσον αφορά το ερώτημα 2 α), το Δικαστήριο νικής νομοθεσίας, είχε συμβατικό χαρακτήρα.
On 1 March 1 985, the Tribunal held that that provision constituted discrimination on grounds of sex, contrary to Directive 79/7. The Chief Adjudication Officer appealed against that decision to the Chief Social Security Commissioner.
ωρηθούν ως οικονομικοί λόγοι που δικαιολογού­ νται αντικειμενικά.
By an order of 15 May 1985, the Chief Social Secur­ity Commissioner referred two questions to the Court
Προκειμένου να απαντήσει στο πρώτο ερώτημα, έκρινε ότι τα μέσα που επέλεξε η Bilka ανταπο­ το Δικαστήριο έκανε σύγκριση μεταξύ της πα­ κρίνονταν σε πραγματική ανάγκη της επιχείρησης ρούσας υπόθεσης και της υπόθεσης 96/80, Jen­ και ήταν πρόσφορα και αναγκαία για την επί­ kins.
In answering question 1, the Court pointed out that, according to Article 3(1 ), Directive 79/7 applied to statutory schemes which provided protection against, inter alia, the risk of invalidity (subparagraph (a)) and social assistance, in so far as it was intended to supplement or replace the invalidity scheme (sub­paragraph (b)).
σύνταξη. Δεδομένου ότι η σύνταξη αυτή εμπί­ πτει στην έννοια της αμοιβής, όπως αυτή ορίζεται
In order to fall within the scope of the Directive, therefore, a benefit should constitute the whole or part of a statutory scheme providing pro­tection against one of the specified risks or a form of social assistance.
Τέλος, κρίνοντας επί του ερωτήματος 2 β), το στη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 1 1 9, έπε­
Under Article 2, said the Court, the term 'working population', which determined the scope of the Directive, was defined broadly.
Σχόλια του κοινοτικού δικαίου, δεν έχει άλλο έρεισμα επ' αυτού.
Comments ferred to in Article 3 belonged to the working popu lation.
Η υπό εξέταση υπόθεση αφορούσε τρία ζητήμα­ τα: την απασχόληση με μειωμένο ωράριο, τις επαγ­ γελματικές συντάξεις και τις έμμεσες διακρίσεις.
The Court found that this was the case of Mrs Drake, who had given up work solely because of one of the risks listed in Article 3, namely the invalidity of her mother.
Το Δικαστήριο, κρίνοντας επί των ερωτημάτων
She should therefore be regarded as a member of the working population for the purposes of the Directive.
Τα ζητήματα αυτά έχουν αναλυθεί ήδη στο πλαίσιο που του είχαν υποβληθεί, αποφάνθηκε ότι: προηγούμενων υποθέσεων.
Furthermore, as it was possible for the Member States to provide protection against the consequences of the risk of invalidity in various ways, Article 3(1) should be interpreted as including any benefit which in a broad sense formed part of one of the statutory schemes referred to or a social as sistance provision intended to supplement or re place such a scheme, otherwise it would be possible, by making formal changes to existing benefits co vered by the Directive, to remove them from its scope.
Πρέπει να αναφερ­ θεί, καταρχάς, ότι με την παρούσα απόφαση του
Moreover, the Court added that the payment of the benefit to a person who provided care still depended on the existence of a situation of invalidity inasmuch as such a situation was a condition sine qua non fot its payment.
« 11 Υπάρχει παράβαση του άρθρου 119 της το ΔΕΚ επιβεβαίωσε ότι τα επαγγελματικά
It also emphasized that there was a clear economic link between the benefit and the disabled person, since the disabled person derived an advan tage from the fact that an allowance was paid to the person caring for him.
Τα αμιγώς τικό σύστημα επιχειρήσεως, όταν το μέτρο συμβατικά συστήματα δεν εμπίπτουν στις κα­ αυτό πλήττει πολύ υψηλότερο αριθμό τηγορίες των συστημάτων που περιγράφονται γυναικών παρά ανδρών, εκτός αν η επιχείρηση οτην υπόθεση 80/70, DeUenne Ι.
It followed that the fact that a benefit which formed part of a statutory invalidity scheme but which was paid to a third party and not directly to the disabled person did not place it outside the scope of Directive 79/7.
Κρίνοντας επί του πρώτου ερω­ βασιζόμενη στο φύλο.
It shows that the EG is willing to interpret these provi sions widely.
τήματος το ΔΕΚ καθιέρωσε την ανάγκη να εξετά­ ζεται εάν υπάρχει μεταχείριση που συνιστά διά­
It held that Article 2 of this Directive, which defines its personal scope, also concerns per sons who are indirectly affected by one the risks envisaged in Article 3.
21 Μία εταιρεία πολυκαταστημάτων μπορεί να κριση μεταξύ ανδρών και γυναικών προσδιορί­ δικαιολογήσει, σύμφωνα με το άρθρο
Moreover, an invalid care allowance was considered to be sufficiently related to employment in that the plaintiff had given up work because of the invalidity of a third person. However, see later Cases C-243/90 — Smithson, and Joined Cases C-65 and 64/91 —Jackson and Cresswell.
119, ζοντας αν η άνιση μεταχείριση πλήττει μεγαλύτερο την υιοθέτηση μιας μισθολογικής πολιτικής που αριθμό γυναικών παρά ανδρών.
In considering question 2, the Court stated that Article 4(1) of Directive 79/7 embodied its aim, set out in Article 1, i.e. the implementation, in the field of social security and of men and women, of the prin ciple of equal treatment, a principle which it had frequently described as fundamental.
Στις περιπτώσεις συνεπάγεται τον αποκλεισμό των εργαζο­ αυτές το βάρος της απόδειξης το φέρει ο εργο­ μένων με μειωμένο ωράριο από το συνταξιοδο­ δότης.
It followed from the foregoing that a national provision such as that at issue was contrary to the aim of the Directive, which under Article 189 of the Treaty was binding on the Member States as to the result to be achieved.
Από τα πα­ ραπάνω προκύπτει, επομένως, ότι όσοι κατηγο­
In answer to the questions referred to it, the Court held that:
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διάκριση, πρέπει να είναι αναλογική.
By an order of 25 June 1985, the Arbeitsgericht Oldenburg referred three questions to the Court for a preliminary ruling under Article 177 of the EEC Treaty:
Παρό;ιοια θεώρηση αναπτύχθηκε αργότερα όσον αφορά τα μέτρα που λαμβάνει το κράτος (βλέπε υποθέσεις
(1) Does it follow from the provisions of Council Directive 75/117/EEC on the approximation of the laws of the Member States relating to the ap­plication of the principle of equal pay for men and women that in job classification systems no distinction may be made on the basis of:
Σχετικά με τις συνέπειες της εφαρμογής συστήματος που θεωρείται ότι συνιστά έμμεση διάκριση, βλέπε υπόθεση 102/88, Ruzius-Wilbrink.
Ms Rummler, who was classi­fied in Wage Group III, considered that she should be classified in Wage Group IV, since she carried out work falling under that wage group. In particular, she was required to pack parcels weighing more than 20 kilograms, which for her represented heavy phy­sical work.
Η Johnston υπηρέτησε στη RUC full-time Reser­
Handbook on equal treatment for men and women in the European Community
ULSTER CONSTABULARY επιτυχώς γενικά καθήκοντα ένστολου αστυνομι­ κού και δεν οπλοφορούσε κατά την άσκηση αυτών
The Court then remarked that the failure to take into account values corresponding to the average performance of female workers in es tablishing a progressive pay scale based on the degree of muscle demand and muscular effort could indeed have the effect of placing women workers, who could not take jobs which were beyond their physical strength, at disadvantage.
1 5 Μαΐου 1986 ble αρνήθηκε, λόγω της προαναφερθείσας νέας πο­ λιτικής του, να ανανεώσει τη σύμβαση της.
The Court then recalled that a job classification system should, in so far as the nature of the tasks in question permitted, include other cri teria which served to ensure that the system as a whole was not discriminatory.
Παραπομπή:
In reply to the questions referred to it, the Court ruled that:
Πραγματικά περιστατικά άρθρο 53 του Sex Discrimination Order. Το άρθρο αυτό όριζε ότι μια πράξη που παραβίαζε την απα­
Council Directive 75/117 of 10 February 1975 on the approximation of the laws of the Member States relating to the application of the principle of equal pay for men and women .
κτική αυτή.
(Official Journal 1975, L 45, p.
Με απόφαση της 8ης Αυγούστου 1984, το \ηαυ- ονταν στο χειρισμό των πυροβόλων όπλων.
That general rule was applied in the second paragraph of Article 1, which provided that a job clas sification system should be based on the same cri teria for both men and women and so drawn up as to exclude any discrimination on grounds of sex.
Υπό strial Tribunal of Northern Ireland, του Μπέλφαστ, τις συνθήκες αυτές, το 1980 ο Chief Constable υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικα­ θεώρησε ότι ο αριθμός των γυναικών που υπηρε­ στικά ερωτήματα σύμφωνα με το άρθρο 1 77 της τούσαν στη RUC επαρκούσε για τα ιδιαίτερα κα­
Consequently, criteria corre sponding to the duties performed met the require ments of Article 1 of the Directive where those du ties by their nature required particular effort or were physically heavy. In differentiating rates of pay, it was consistent with the principle of non-discrimination to use a criterion based on the objectively measurable expenditure of effort necessary in carrying out the work or the degree to which, reviewed objectively, the work was physically heavy.
2) Η οδηγία αυτή, θεωρούμενη τόσο αυτή προστασίας» κατά την έννοια του άρθρου 3, καθεαυτή όσο και υπό το φως των περιστά­ παράγραφος 2, στοιχείο γ); σεων της παρούσας υπόθεσης, επιτρέπει να κα­
(b) the use of values reflecting the average per formance of workers of one sex as a basis for determining the extent to which work makes demands or requires effort or whether it is heavy constitutes a form of discri mination on grounds of sex, contrary to the Directive;
7) Αν στο ερώτημα 6 δοθεί καταφατική αυτές, ως προς τις οποίες, λόγω της φύσης απάντηση: τους ή των συνθηκών άσκησης τους, το α) Αυτό καθεαυτό το άρθρο 224 της φύλο συνιστά κατά την έννοια του άρθρου 2,
(c) in order for a job classification system not to be discriminatory as a whole, it must, in so far as the nature of the tasks carried out in the undertaking permits, take into account cri teria for which workers of each sex may show particular aptitude.
Το Δικαστήριο άρχισε το σκεπτικό του εξετάζον­
Yet, such a scheme, taken as a whole, should not be discriminatory.
Το Δικαστήρο υπενθύμισε σχετικά ότι το συνιστά «διάταξη που αφορά την προστασία άρθρο 6 της οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη την της γυναίκας», κατά την έννοια του άρθρου υποχρέωση να θεσπίσουν στην εσωτερική τους
Nevertheless, the Directive does not prevent such schemes from reflecting the demands of particular jobs even though it may be easier for workers of a parti cular sex to satisfy those requirements.
Το δεύτερο και τρίτο ερώτημα αφορούσαν την επίσης στα άρθρα 6 και 1 3 της Ευρωπαϊκής ερμηνεία της παρέκκλισης από την αρχή της ίσης
Subject-matter: Equal treatment for men and women with regard to social security (Article 4(1) of EEC Council Directive 79/7 of 19 December 1978)
Σύμβασης περί Προστασίας των Δικαιωμάτων μεταχείρισης που προβλέπει το άρθρο 2, παρά­ του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.
The Federatie Nederlandse Vakbeweging ('FNV'), whose statutory objects included safeguarding workers and their families, summoned the State in interlocutory proceedings before the President of the Arrondissementsrechtbank (District Court), The Ha­gue.
Επι­ στηριότητες αυτές.
Questions referred to the ECJ
Κατ' αυτό τον τρόπο, ένα κράτος μέ­ είναι αντίθετη με την αρχή του αποτελεσματικού λος μπορεί να επιφυλάσσει τα καθήκοντα αυτά δικαστικού ελέγχου που καθιερώνει το άρθρο 6 της καθώς και τη σχετική επαγγελματική εκπαίδευση οδηγίας.
(1 ) Has Article 4 of Directive 79/7/EEC had direct ef­fect since 23 December 1984 and does this mean that from that date Article 13(1) point 1, of the Wet Werkloosheidsvoorziening is inapplica­ble and that the women excluded by that provi­sion acquired entitlement to benefit as from the same date?
μόνο σε άνδρες. Σε παρόμοια περίπτωση, τα κράτη μέλη υποχρεούνται, όπως προκύπτει από το άρθρο 9, παράγραφος 2, της οδηγίας, να εξετά­
(2) In that respect, does it matter whether, apart from having the possibility of simply repealing the provision referred to in question 1, the State
36, 48, 56, 223 και 224, τα οποία αφορούν εξαι­ οδηγίας.
The Netherlands Government initially intended, as part of a wide-ranging reform of the system of social security, to transpose Directive 79/7 into national law at the same time as it merged the Werkloosheids­wet (Law on Unemployment) and the Wet Werkloo­sheidsvoorziening (Law on Unemployment Benefit).
Επιπλέον, υπενθύμισε το Δικαστήριο, ρετικές και σαφώς προσδιορισμένες περι­ κατά τον καθορισμό της έκτασης της παρέκ­ πτώσεις.
That reform was to include the repeal of the bread­winner requirement laid down in Article 13(1) of the Wet Werkloosheidsvoorziening, which provided that 'the following shall be excluded from the right to benefit: workers ...
Τα άρθρα αυτά, λόγω του περιορισμένου κλισης από ατομικό δικαίωμα πρέπει να τηρείται η χαρακτήρα τους, δεν επιδέχονται ευρεία ερ­ αρχή της αναλογικότητας.
(1) who, having the status of married women, may not be described as bread­winners under the rules adopted by the competent minister after consulting the central commission, and who do not live permanently separated from their husbands...'.
Επομένως, στο πλαίσιο της εφαρ­ του και αυτοί δικαιολογούσαν το συγκεκριμένο μογής των συγκεκριμένων διατάξεων της μέτρο που ελήφθη στην περίπτωση της Johnston.
When it appeared that that merger could not be effected by 23 December 1984, a provisional bill amending the abovementioned article and de­signed to extend the breadwinner requirement to unemployed males was tabled by the Government but rejected by the Second Chamber of the States-Gen­eral on 13 December 1984.
οδηγίας πρέπει να ληφθούν, καταρχάς, υπόψη τα
By letter dated 18 December 1984, the State Secretary for Social Af­fairs and Employment informed the President of the
Το Δικαστήριο αναφέρθηκε στη συνέχεια στις αποφάσεις του
Case-law of the European Court of Justice had alternative possibilities for complying with the Directive?
Με το τέταρτο και πέμπτο ερώτημα του, το Indu­ επί των υποθέσεων 14/83, νοη Colson, και 79/83, strial Tribunal ζητούσε από το Δικαστήριο να ερ­
For example, in repealing the aforesaid provision and in order to finance the ex­tra costs involved, it could have made more ri­gorous the conditions for the acquisition of entit­lement to benefit and limited it to unemployed persons under 35 years of age.
Επομένως, εναπόκειτο στο Indu­ στενά. Είναι σαφές από τη ρητή αναφορά στην strial Tribunal να ερμηνεύσει τις διατάξεις του εγκυμοσύνη και τη μητρότητα ότι η οδηγία απο­
(3) Does it matter, in that respect, that a transi­tional provision is necessary owing to the repeal of that provision and that a choice must be made between alternative measures?
Επομένως, τητα της.
The judgment of the ECJ applied by the courts.
Επί της υπόθεσης κας, όπως είναι οι ρητώς προαναφερθείσες.
As for Article 5, the Court observed that it could not be inferred from its wording that it laid down conditions to which the prohibition of discrimination was subject.
Το Δι­ αυτής το Δικαστήριο είχε κρίνει ότι ορισμένες καστήριο έκρινε ότι ο πλήρης αποκλεισμός των διατάξεις της οδηγίας 76/207 είναι, από άποψη πε­ γυναικών από την εν προκειμένω επαγγελματική ριεχομένου, ανεπιφύλακτες και επαρκώς ακριβείς δραστηριότητα εξαιτίας ενός γενικού και όχι ει­ και ότι οι ιδιώτες μπορούν να τις επικαλούνται κατά δικώς αφορώντος τις γυναίκες κινδύνου, για λό­ κράτους μέλους όταν αυτό δεν τις μεταφέρει γους προστασίας της δημόσιας ασφάλειας, δεν κατά τον δεόντα τρόπο στη νομοθεσία του.
Consequently, Article 4(1 ) of the Directive did not confer on Member States the power to make conditional or to limit the applica­tion of the principle of equal treatment within its field of application and it was sufficiently precise and unconditional to allow individuals, in the absence of implementing measures adopted within the prescribed period, to rely upon it before the national courts as from 23 December 1984, in order to preclude the ap­plication of any national provision inconsistent with that article.
Τηρου­ εμπίπτει στο πλαίσιο της διαφορετικής μεταχείρισης μένων των αναλογιών, το ίδιο ισχύει και για την την οποία επιτρέπει το άρθρο 2, παράγραφος 3, εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης, την της οδηγίας χάριν της προστασίας της γυναίκας.
As regards the second and third questions, the Court found that it was sufficient to observe, as it had already held in Becker, cited above, that the fact that a directive left the choice of form and methods for achieving the desired result to the Member States could not be relied upon in order to deny all effect to those provisions of the directive which could be in­voked in legal proceedings even though that directive had not been implemented in its entirety.
οποία προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφος 1, όσον αφορά τους όρους πρόσβασης σε απα­
In answer to the questions submitted to it, the Court ruled that: