natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο πλούτος είναι άνισα κατανε­μημένος ανάμεσα στον Βορρά και τον Νότο της Λεκάνης της Μεσο­γείου' οικονομικά δεσπόζει η δύναμη της Ευρωπαϊκής Κοινότη­τας.
While average per capita GNP in the EEC is USD 10 000, in the non-EEC Mediterranean countries as a whole it averages USD 1 000, with enormous differences between the northern countries (Cyprus, Malta, Turkey and Yugoslavia) and those in the south (Maghreb, Mashreq).
Κοινότητας στο σύνολο της και των μεσογειακών χωρών που δεν είναι μέλη είναι 10 προς 1. Αν το
The four members of the Com munity which border on the Mediterranean alone account for more than twothirds of the region's wealth and, in overall terms, the GNP for the European Community as a whole is 10 times that of the non-member Mediterranean coun
Η περιοχή της Μεσογείου αντι­προσωπεύει σήμερα το 6% της επιφάνειας της γης. το 7% του πληθυσμού της υφηλίου και το 8% του παγκόσμιου πλούτου.
The Mediterranean region today accounts for 6 % of the world's land area, 7 % of its population and 8 % of its wealth.
Μολο­νότι τα ποσοστά αυτά είναι κατώτερα από τα ποσοστά της περιόδου των μεγάλων αυτοκρατο­ριών της Μεσογείου (φοινικικής, ρωμαϊκής, οθωμανικής), η περιοχή αυτή παρέμεινε τόπος συνάντησης πολιτισμών, θρησκειών, στρατηγι­κών συμφερόντων και χώρος εμπο­ρικών και πολιτιστικών ανταλλα­γών.
Although these per centages are far lower than they would have been back in the time of the great Mediterranean empires (Phoenician, Roman, Ottoman), the Mediterranean area has remained a place where civilizations, religions and strategic interests meet, and a centre for trade and cultural exchanges.
Εκτος απ© τα εμπόδια στην ανάπτυξη τα ©ποϊα αντιμετωπίζουν
These few facts illustrate better than any lengthy speech the stake which the Community has in the harmonious development of the Mediterranean region and the stabilizing role it must play in that area both economically and politically if it is to preserve peace on its doorstep and markets for its products.
Όσο για τις ενδιαφερόμενες με­ σογειακές χώρες, ©ι οικονομίες ©ι φτωχότερες χώρες της περιοχής, τους εξαρτώνται συχνά επικίνδυνα κές μάστιγες (μεταναστευτικές ακρίδες, απερήμωση).
As for the Mediterranean coun tries, their economies are sometimes dangerously dependent on their exports to the Community market.
Η Κοι­νότητα έχει συναίσθηση του μεγέθους της ευθύνης της ως δεσπό­ζουσας οικονομικής και πολιτικής δύναμης.
Following the locomotive role poorest countries, the Mediterranean region will have to deal with ecconomic, political and environmental problems.
Μετά τ© ρολό της ατμομηχανής που διαδραμάτισαν οι ευρωπαϊκές ©ικ©νομίες στη δεκαετία τ©υ 1960, Á και στον τ©μέα της μετα­
Its ability to 'cooperate' is being tested now by pollution in the Mediterranean and natural scourges (migratory locusts, encroachment of the desert).
©ι απειλές για τ© μέλλον της περι©χής είναι οικονομικής, πολι­τικής αλλά και περιβαλλοντολογι­κής φύσης.
The Community is aware of the extent of its responsibility as the dominant economic and political power in the area. But is it strong enough today to regain the confidence of its Mediterranean partners, severely eroded by its protectionist responses to the period of recession and the consequences of certain excesses of its agricultural policy?
Η ικανότητα «συνερ­γασίας» της περιοχής δοκιμάζεται στο εξής απ© τη ρύπανση της Λεκάνης της Μεσ©γεϊ©υ, τις φυσι­
How this question is answered will determine the played by the European economies in the 1960s (in terms of immigration too), the difficulties caused by the recession, which led to contraction of the European markets (for instance, the crisis in the textile industry), and more recently the problems posed by the enlargement of the Community, have highlighted
ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΚΑΙ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
MEDITERRANEAN AND MIDDLE EAST
Ισχυρή αλληλεξάρτηση ρειοαφρικανοί, 700 000 Τούρκοι και 400 000 Γιουγκοσλάβοι.
Strong interdependence however, which sells 80% of its agricultural exports (fruit and vegetables, citrus fruit and flowers) to Europe.
Τα εμβάσματα τους ισοδυναμούν με το 20 % των εξαγωγών προϊόντων της Τυνησίας και με περισσότερο από το 50% του Μαρόκου.
The same goes for Morocco : more than a quarter of its exports are agricultural products for which the Community is the main market.
Για την Τουρκία και τη Γιουγκοσλαβία, τα εμβάσματα αυτά καταλαμβάνουν τη δεύτερη θέση μεταξύ των συναλλαγματικών πηγών αμέσως μετά τις εξαγωγές.
In Tunisia, agriculture's share of the export market has declined significantly in recent years, but olive oil, on which the livelihood of 200 000 farmers depends, is still of major economic and social importance—and Europe takes slightly more than half of Tunisian olive oil exports.
Από τους αριθμούς αυτούς προκύπτει ότι οι μετανάστες δεν συνέβαλαν μόνο στη δική μας ευη­μερία, αλλά συνεισφέρουν επίσης
This brings us finally to Malta, whose exports to the Community account for a quarter of national income.
Δεν ισχύει το ίδιο για το Ισραήλ, που πωλεί στην Κοι­νότητα το 80% των εξαγωγών του σε γεωργικά προϊόντα (οπωροκη­πευτικά, εσπεριδοειδή και άνθη).
Yugoslavs work in Europe. The money they send home is equivalent to 20 % of visible exports in the case of Tunisia and more than 50% in the case of Morocco.
Το ίδιο ισχύει και για το Μαρόκο : περισσότερο από το ένα τέταρτο των εξαγωγών του είναι γεωργικά προϊόντα για τα οποία η Κοι­νότητα είναι ο κυριότερος πελά­της.
In so far as Turkey and Yugoslavia are concerned, these transfers rank second, after exports, as a source of foreign exchange.
Στην Τυνησία μειώθηκε αισθη­τά, κατά τα τελευταία χρόνια, το ποσοστό των εξαγωγών γεωργι­κών προϊόντων.
Migration and the human and social problems that go with it are a characteristic aspect of Mediterranean interdependence.
Ωστόσο, το ελαιόλαδο, από το οποίο ζουν δια­κόσιες χιλιάδες αγρότες, εξακο­λουθεί να είναι πρωταρχικής οικο­νομικής και κοινωνικής σημασίας.
These figures do not do justice to it but they do show that the migrant workers have not only contributed to our own prosperity, but are making what is sometimes a massive contribution to the foreign exchange reserves, and therefore the purchasing power, of their countries of origin.
Η Ευρώπη απορροφά λίγο περισ­σότερο από το μισό των πωλήσεων.
And Europe gets the benefit of much of this purchasing power.
— κατά τρόπο μαζικό καμιά φορά — στην αύξηση της αγοραστικής δύναμης σε συνάλλαγμα της χώρας καταγωγής τους.
The non-member Mediterranean countries provide the Community with its third largest external market and its biggest trade surplus.
Και αυτή που επωφελείται, κατά κύριο λόγο, από αυτή την αγοραστική δύναμη είναι η Ευρώπη.
It is by far the main outlet for exports from the Maghreb, but also for Egypt, Syria, Israel and Malta.
Η Κοινότητα είναι ο σημαντικότε­ρος αποδέκτης των εξαγωγών του Μαγκρέμπ, αλλά και της Αιγύπτου, της Συρίας, του Ισραήλ και της Μάλτας.
Only Jordan, Lebanon and Cyprus have Arab countries as their principal customers.
Μόνο η Ιορδανία, ο Λίβανος και η Κύπρος έχουν ως κυριότερους πελάτες τις υπόλοιπες αραβικές χώρες.
Turkey and Yugoslavia, however, are large countries, geared to their domestic markets, and so are less dependent on exports to the Community.
Εξάλλου, οι περισσότερες εξαγωγές της Αλγε­ρίας (98%), της Συρίας (94%) και της Αιγύπτου είναι πετρελαιοειδή.
The bulk of exports from Algeria (98%), Syria (94%) and Egypt are petroleum products and, although the European market is still an important one as far as other pro ducts (Algerian wine, Egyptian cotton) are concerned, it is not absolutely vital for their economic and social stability.
Στα έσοδα από τις εξαγωγές προς την Ευρώπη προστίθενται και τα εμβάσματα των μεταναστών.
In addition to earnings from exports to Europe, there are the remittances from migrant workers.
Στην Ευρώπη εργάζονται περισ­σότεροι από ένα εκατομμύριο βο-
More than a million North Africans, 700 000 Turks and 400 000
Η μεσογειακή αγορά πλαίσια των συμφωνιών συνεργα­σίας με την Κοινότητα είναι ακόμη περιορισμένη.
The Mediterranean outlet always been far more important as a dynamic market than as a rival producer.
ναλλαγές με τη Μεσόγειο παρου­σιάζουν μεγάλο πλεόνασμα.
For instance, exports to the Mediterranean countries of motor vehicles alone are worth more than total textile imports from those countries.
Η Ευρώπη είναι ο κυριότερος προ­μηθευτής όλων αυτών των χωρών' οι αγορές τους από την Κοινότητα σε σχέση με τις εισαγωγές τους αντιπροσωπεύουν το 60% του συνόλου στην Αλγερία, το 50% στην Τυνησία, το 44% στο Μαρόκο.
The Community is the major supplier of all these countries, and purchases from the EEC represent 60 % of total imports in Algeria, 50 % in Tunisia and 44% in Morocco.
Στις χώρες του Μασρέκ και στο Ισραήλ, το ποσοστό αυτό κυμαίνεται μεταξύ 30 και 35 % ' το ίδιο ισχύει και για τις βόρειες χώρες της Μεσογείου.
In the Mashreq countries and in Israel, the figure varies between 30% and 35%, as it does in the Northern Mediterranean countries too.
Όσο για τις εξαγωγές εξοπλι­
1987, it obtained the equivalent of ECU 30 million in food aid.
Για την Κοινότητα, η αγορά της αντιπροσωπεύουν το δι­
Total European (Community plus Member States) plays a significant part everywhere.
Μεσογείου δεν είναι αμελητέα.. σμού, πλάσιο των εισαγωγών βιομηχανι­
In 1987, it accounted for 28 % of the total aid received by the countries of Africa north of the Sahara, 44.9 % of all aid to European Mediterranean countries and 6.1 % of all aid to the Middle Eastern countries.
κών προϊόντων. Ο σύντομος αυτός απολογισμός των οικονομικών πτυχών της αλ­ληλεξάρτησης θα ήταν ατελής αν δεν αναφερόταν η βοήθεια που λαβαίνουν από την Κοινότητα και τα κράτη μέλη της οι χώρες της Μεσογείου.
This rapid survey of the economic aspects of interdependence would not be complete without mentioning the aid which the Mediterranean countries get from the Community and its Member States.
Αντιπροσωπεύει περίπου το 10% του συνόλου των εξαγωγών, δηλα­δή περισσότερο από το σύνολο των χωρών ΑΚΕ, το τριπλάσιο των πωλήσεων στην Ιαπωνία, το ήμισυ των εξαγωγών προς τις ΗΠΑ.
The Mediterranean is a substantial market for the Community. It accounts for about 10% of the Community's total exports, i.e. more than it sells to all the ACP countries combined, three times what it sells to Japan and half what it exports to the USA.
Αλλο σημαντικό στοιχείο είναι ότι ενώ οι συναλλαγές της Κοινότητας με την Ιαπωνία ή τη Βόρεια Αμερι­κή παρουσιάζουν έλλειμμα, οι συ­
Another important aspect is the fact that while the Community's trade with Japan or North America is in deficit, there has always been a large surplus in its trade with the Mediterranean countries. Moreover, for the Community this region has
Η βοήθεια που παρέχεται στα
Egypt was the first to receive this form of aid and, in both 1986 and
Συμφωνίες σύνδεσης με την Ελλάδα, την Τουρκία, την Κύπρο και τη Μάλτα συνάπτονται μεταξύ 1963 και 1972.
The first agreements concluded between 1963 and 1972.
Η Αλβανία και η Λιβύη δεν επι­διώκουν προσέγγιση.
Albania and Libya did not seek closer relations.
Το 1958, και μόνο η θέσπιση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοι­νότητας οδήγησε όλες τις ανε­ξάρτητες χώρες της περιοχής να επιχειρήσουν να συνάψουν νέες σχέσεις που να εγγυώνται την προ­νομιακή τους θέση και την πρόσβαση τους στην ευρωπαϊκή αγορά.
In 1958, the creation of the European Economic Community prompted all the independent countries of the region to seek to establish with this new entity relations that would safeguard their privileged position and their access to the European market.
νότητα των Έξι στην Αφρική και τη Μεσόγειο.
Once independent, Algeria was slow, in the aftermath of its struggle for independence, to establish cooperation links with the Community.
Το 1958 η Αλγερία αποτελεί ακόμη γαλλικό έδαφος και έτσι επωφελείται του πρώτου ETA' το Μαρόκο και η Τυνησία καλύπτονται σαφώς από ένα πρω­τόκολλο της Συνθήκης της Ρώμης, δεδομένου ότι διατηρούν προνο­μιακές οικονομικές σχέσεις με τη Γαλλία.
As early as 1963, however, Rabat and Tunisia called for negotiations to be opened with a view to concluding association agreements with the Six but it was not until 1969 that the agreements (to run for a period of five years) were signed,
Εγιναν βαθμιαία διμερείς συμ­φωνίες με όλες τις χώρες της Μεσογείου που επιθυμούσαν προ­
With the countries on the south ern shores of the Mediterranean, cooperation got off to a tentative start. The Treaty of Rome had com mitted the Six in Africa and the Mediterranean.
Ανεξάρτητη πλέον, η Αλγερία αργεί να συνάψει δεσμούς συνερ-
In 1958, Algeria was still French territory, and as such qualified for assistance under the first EDF; Morocco and Tunisia were explicitly referred to in
Με τα παράκτια κράτη της Νότιας Μεσογείου η συνεργασία αρχίζει διστακτικά.
Bilateral agreements were gradually concluded with all the Mediterranean countries that desired closer relations with the EEC.
Η Συνθήκη της Ρώμης δέσμευσε την Κοι­
With Greece, Turkey, Cyprus and Malta, association agreements were to be
ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΚΑΙ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ κές συμφωνίες.
MEDITERRANEAN AND MIDDLE EAST the historical and political conditions of the region, ruled out a collective, inter-regional approach of the kind adopted for black Africa.
κής μεσογειακής προσέγγισης».
Europe was already having trouble with its Mediterranean agriculture as it was...
Ωστόσο, η αποσπασματική αυτή εκκίνηση, σε συνδυασμό με τις ιστορικές και πολιτικές συγκυρίες της περιοχής, δεν επιτρέπει συλλο­γική διαπεριφερειακή προσέγγιση, όπως στην περίπτωση της Μαύρης Αφρικής.
A few months after the Paris Summit, the Commission proposed to these countries Overall cooperation agreements', which would run for an unlimited period and contain, in addition to preferential trade arrangements, various types of financial and technical assistance. tance.
γασίας με την Κοινότητα εξαιτίας των απόηχων του ίδιου του αγώνα της για ανεξαρτησία.
In 1971, the Commission's assessment of its Mediterranean policy was somewhat low-key.
Το Ραμπάτ και η Τύνιδα ζητούν από το 1963 την έναρξη διαπραγματεύσεων με στόχο τη σύναψη συμφωνιών σύνδεσης με τους Έξι.
The considerable overlap of political and economic interests, it said, and the influence that Europe could have in this region made it possible to see development of the Mediterranean Basin as a natural extension of European integration.
Οι συμφω­νίες υπογράφτηκαν το 1969 και είχαν πενταετή διάρκεια.
The agree ments concluded with the countries in question were an inadequate expression of the interest Europe had in the region.
Επρό­κειτο για προτιμησιακές εμπορι­
The Community had so far made only a limited contribution to the economic de velopment of this part of the world.
Ετσι, αρχίζουν να συγκεντρώ­νονται τα στοιχεία τα οποία, δύο χρόνια αργότερα, αναλαμβάνει να συνυφάνει και να δομήσει η Κοι­νότητα στα πλαίσια μιας «σφαιρι­
Success, despite everything! Mr Claude Cheysson, then the European De velopment Commissioner, speaking in Rabat, said that Europe was embarking on a dialogue, on integrated cooperation with Morocco and its Maghreb neighbours, as it would soon be doing with their brothers in the Mashreq, and as it had already done with the whole of
Η Ευρώπη ασθενούσε ήδη εξαιτίας της μεσο­γειακής της γεωργίας...
While they were all aware of the political and economic implications of such cooperation, they found it extremely difficult to bear them in mind when it came to deciding specific concessions, particularly
Για το λόγο αυτόν λέχθηκε ότι η πολιτική της Λομέ, θα αποτελούσε πραγματικό Το 1971, η Επιτροπή πραγματο­ποιεί ένα μετριοπαθή απολογισμό της μεσογειακής πολιτικής της: «Η σε μεγάλο βαθμό σύμπτωση των υφισταμένων πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων και η επιρροή την οποία μπορεί να ασκήσει η Ευρώπη στην περιοχή συμβάλλουν ώστε να τίθεται η ανάπτυξη της Λεκάνης της Μεσο­γείου ως φυσική προέκταση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης...
In October 1972, the Community's Heads of State or Government heard this appeal and, at their Paris summit, said that 'the Com munity attached vital importance to the implementation of its commitments towards the Mediterranean countries with which agreements had been or were to be concluded, and that these agreements were to be the subject of a balanced, overall approach.'
Οι συμφωνίες που συνάφθηκαν με αυτές τις χώρες αποτελούν ανεπαρ­κή έκφραση του ενδιαφέροντος το στηριχτεί, με αποφασιστικότητα, στα άλλα δύο και να τα υποστη­ρίξει.
Consistency, non-discriminatory treatment of neighbouring coun tries, compliance with the GATT rules and development cooperation for the less developed countries are the basic principles behind the 'overall Mediterranean approach'.
1962 — 1η Νοεμβρίου: Ελλάδα (συμφωνία σύνδεσης) 1963 — 12 Σεπτεμβρίου: Τουρκία (συμφωνία σύνδεσης)
1 November: Greece (agreement setting up an association) 12 September: Turkey (agreement setting up an association) 29 June: Spain (preferential trade agreement creating a freetrade area) 5 December: Malta (agreement setting up an association) 19 December: Cyprus (agreement setting up an association) 11 May: Israel (free-trade and cooperation agreement) 25 April: Tunisia (overall cooperation agreement) 26 April: Algeria (overall cooperation agreement) 27 April : Morocco (overall cooperation agreement) 18 January: Egypt (overall cooperation agreement) Jordan (overall cooperation agreement) Syria (overall cooperation agreement) 3 May: Lebanon (overall cooperation agreement) 2 April : Yugoslavia (cooperation agreement)
Οι διαπραγματεύσεις αποδείχθη­καν επίπονες και χρονοβόρες. Πραγματοποιήθηκαν σε διαδοχι­κές φάσεις.
Apart from Yugoslavia, with which a sui generis agreement was signed on 2 April 1980, the northern Mediterranean non-EEC countries are already in a relationship of asso
Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΥΡΩΠΗΣ-ΝΟΤΟΥ
Council. The Euro-Arab dialogue has attempted to round off these individual agreements with collective
Οι καταβολές οποίο επιδεικνύει η Ευρώπη γι' αυτή την περιοχή...
Origins black Africa through the Lomé Convention. On their side, he said, there was a clear desire to achieve Arab unity.
Η μέχρι τώρα συμβολή της Κοινότητας στην οικονομική ανάπτυξη αυτής της περιοχής είναι περιορισμένη».
If they stood back for a moment, they would see an exceedingly interesting picture taking shape, in which each of the three major groups—Africa, the Arab world and Europe—was endeavouring to develop its cohesion, assert its desire to be independent and reject outside intervention.
Με την ευκαιρία της Διάσκεψης Κορυφής της Κοπεγχάγης (Δεκέμβριος 1973), όλα τα αραβικά κράτη γνωστοποίησαν στους Εννέα την επιθυμία τους να αναπτυχθούν οι σχέσεις της Κοινότητας με τον Αραβικό Κόσμο και την πρόθεση τους για μακροπρόθεσμη συνεργασία σε όλους τους τομείς. Αυτό συνέβη λίγους μήνες μετά την «πετρελαϊκή κρίση».
On the occasion of the Copenhagen Summit in December 1973, a few months after the first 'oil shock', all the Arab countries informed the Nine that they wanted the Community to develop its relations with the Arab world and embark upon longterm cooperation with it in all fields.
Τα στάδια
Different stages
Τον Ιούλιο του 1975, πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνάντηση του «ευρωαραβικού διαλόγου» στο Κάιρο.
In June 1975, the first meeting of the Euro-Arab dialogue was held in Cairo.
Οι στόχοι και οι κανόνες του διαλόγου καθορίστηκαν με την υιοθέτηση κοινού μνημονίου.
The aims and rules of the dialogue were laid down in a joint memorandum and a series of working groups was set up.
Η πρώτη συνάντηση της «Γενικής Επιτροπής» (οργανωτικού σώματος του διαλόγου) πραγματοποιήθηκε στο Λουξεμβούργο τον Μάιο του 1976.
The first meeting of the General Committee (the organizing body of the dialogue) was held in Luxembourg in May 1976.
Ακολούθησαν τρεις ακόμη συναντήσεις — στην Τύνιδα (1977), στις Βρυ­ξέλλες (1977) και στη Δαμασκό (1978) — πριν διακοπεί ο διάλογος, κατόπιν αίτησης του Αραβικού Συνδέσμου, μετά την υπογραφή των συμφωνιών του Camp David.
Three other meetings took place—in Tunis (1977), Brussels (1977) and Damascus (1978)—before the dialogue was suspended at the request of the Arab League (March 1979), following the signing of the Camp David agreements.
Η δήλωση των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των «Εννέα» στη Βενετία, τον Ιούνιο του 1980, με την οποία γίνεται αποδεκτή η πολιτική διάσταση του διαλόγου, έδωσε ελπίδες για επαναδραστηριοποίηση.
The Venice declaration of the Heads of State or Government of the Nine in June 1980, by recognizing the political dimension of the dialogue, gave grounds for thinking that a resumption might be possible.
Τον Νοέμβριο του 1980 πραγματοποιήθηκε στο Λουξεμβούργο μια «πολιτική» συνάντηση προκειμένου να καθοριστούν οι κατευθυντήριες αρχές και οι όροι της συνέχισης του διαλόγου.
A 'political' meeting was held in Luxembourg in November 1980 to lay down guidelines and arrangements for continuation of the dialogue and, in December 1983, the General Committee met again in Athens.
Τον Δεκέμβριο του 1983, η Γενική Επιτροπή συνήλθε και πάλι στην Αθήνα.
However, inability to reach agreement on the political aspects prevented progress in other areas of cooperation.
Ιδιαίτερη σημα­σία θα δοθεί στις χώρες της Νότιας Μεσογείου.
That is why people said that the southern Mediterranean policy, which was Lomé transposed, would be the real test.
Ο Αραβικός Σύνδεσμος, ο οποίος είναι κυρίως πολιτικός οργανισμός, θεωρούσε ότι ο διάλογος έπρεπε κατά βάση να «προωθεί» τις ευρωπαϊκές θέσεις στο θέμα της Μέσης Ανατολής.
As the European Community is primarily an economic body, it cannot deal with political questions—such as those of the Middle East—unless it does so outside its usual structures, i.e. within the framework of political cooperation.
Τον Ιούνιο του 1988 έγινε νέα απόπειρα επαναδρα­στηριοποίησης του διαλόγου.
The Arab League, which is primarily a political organization, saw the dialogue principally as an opportunity to influence European views on the Middle East.
Εκτός από τα πολιτικά ζητήματα, ο διάλογος έθιξε πολυάριθμα θέματα: μεταφορά τεχνολογίας, προστασία επενδύσεων, προώθηση εμπορικών συναλλαγών, αγροτική ανάπτυξη, μελέτες εκβιομηχάνισης, επιστημονική συνεργασία, πολιτιστικές ανταλλαγές. Και οι δύο πλευρές διέθεσαν, για το σκοπό αυτό, χρηματοδοτικούς πόρους.
Apart from political questions, the dialogue has made it possible to deal with a number of topics—the transfer of technology, investment protection, trade promotion, agricultural development, studies of industrialization, scientific cooperation and cultural exchanges—and both parties have allocated financial resources.
Σε αντίθεση, όμως, με τη Λομέ, η « σφαιρική » προ­σέγγιση δεν κατέληξε σε συλλογι­κή συμφωνία.
The cooperation agree ments with the Maghreb and Mashreq countries involve seven nations
ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΚΑΙ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
MEDITERRANEAN AND MIDDLE EAST cooperation (see inset).
Πέρα από τη Μεσόγειο, ο αραβικός κόσμος δεδεμένα, με αποτέλσεσμα να αντι­μετωπίζει προβλήματα η Κοι­νότητα, η οποία εξακολουθεί να παραμένει μάλλον οικονομικός παρά πολιτικός θεσμός.
They have also illustrated the extent to which political and economic problems are interwoven, inseparable even, in the Mediterranean—hence the difficulty for a Community which is still more economic than political in nature.
Επιπλέον, η αποφασιστικότητα της Κοινότη­τας να διατηρήσει σχέσεις συνερ­γασίας με όλες τις μεσογειακές χώρες, ανεξάρτητα από τις εντάσεις και τις συγκρούσεις, πρέπει να ερμηνευθεί ως μείζων πολιτική πράξη και όχι ως αδυνα­μία επιλογής.
Rather than as an illustration of this political weakness, the Commu nity's determination to maintain cooperation relations with every one, regardless of tensions and conflicts, should be seen as a major political act and not as an inability to make a proper choice.
Πέρα από τις ακτές της Μεσο­γείου, ολόκληρος ο αραβικός κόσμος παρακολουθεί με ενδια­φέρον και ανησυχία τις εξελίξεις.
Ten years after the adoption of the overall Mediterranean approach and the conclusion of the agree ments that resulted from it, the balance-sheet is not conducive to optimism.
Ο ευρωαραβικός διάλογος επι­χείρησε να ολοκληρώσει τις μεμο­νωμένες αυτές συμφωνίες με μια συλλογική συμφωνία (βλέπε πλαί­σιο).
been proved that they are the cause of the Community's own problems, the Community has adopted a pro tectionist attitude towards them in the industrial sector (textiles), with out paying proper attention to the complementary nature of its own and its preferential partners' interests. ests.
Δέκα χρόνια μετά...
have emerged in the trade sector, however.