natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά της ιδιότητας των τηλεοπτικών οργανισμών σαν επιχειρήσεων, με την έννοια της Συνθήκης της ΕΟΚ, η Γερμανική Κυβέρνηση είχε προβάλλει στην υπόθεση Sacchi , το 1974, ότι οι τηλεοπτικοί οργανισμοί εκπληρώνουν δημόσιο λειτούργημα, ένα έργο της δημοσίας διοίκησης (1).
In 1974 the German Government argued in the Sacchi case that television services are not undertakings within the meaning of the EEC Treaty since they provide a public service, a service of the public authorities.
Η Ιταλική Κυβέρνηση πρόβαλε, ότι οι οργανισμοί δεν ασκούν οικονομική δραστηριότητα, αλλά διοικούν δημόσια επιχείρηση με πολιτιστικούς, ψυχα­γωγικούς και ενημερωτικούς σκοπούς, είναι κοινωφελείς (2).
The Italian Government maintained that the services are not an economic activity but operate a public service of a cultural, recreational and informative nature; they are public utilities.
Η μετάδοση τηλεοπτικών σημάτων γίνεται στο πλαίσιο της άσκησης δημοσίου λειτουργήματος.
The transmission of television signals takes place within the framework of the performance of a public service, a sphere which comes entirely and exclusively under national sovereignty.
Το Δικαστήριο - χωρίς να ασχοληθεί ιδιαίτερα με αυτά - δεν συμφώνησε με τα παραπάνω επιχειρήματα.
The Court of Justice did not agree with this line of argument -, although it did not expressly analyse it.
Όπως τότε και η Επιτροπή (4), θεώρησε τους τηλεοπτικούς οργανισμούς σαν επιχειρήσεις με την έννοια της Συνθήκης της ΕΟΚ.
Like the Commission, it regarded television services as undertakings within the meaning of the EEC Treaty.
Γι'αυτό δήλωσε, ότι όχι μό­νον οι διατάξεις περί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών πρέπει να εφαρμοστούν για τις εκπομπές τους και οι διατάξεις για την ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων να εφαρμο­στούν για το εμπόριο τους με υλικά και προϊόντα, αλλά και οι διατάξεις περί επι­χειρήσεων και συγκεκριμένα το άρθρο 90 (5).
It therefore held that, not only are the rules on freedom to provide services applicable to their broadcasts and those on the free movement of goods to their trade in material and products, but also that the rules applying to undertakings, in particular Article 90, are applicable.
"Επιφορτισμένες" Επιχειρήσεις
"Entrusted" undertakings
2, πρέπει να ξεκινήσουμε από την ερμηνεία που έδωσε το Δικαστήριο.
To answer the question whether a broadcasting organization can come under Article 90(2), one must first consider the Court's interpretation of it.
Κατά το Δικαστήριο, ο κανόνας της περιοριστικής ερμηνείας που ισχύει για όλες τις παρεκκλιτικές διατάξεις της Συνθήκης της ΕΟΚ, ισχύει επίσης και για το άρθρο 90, παρ.
According to the Court, the rule of restrictive interpretation applicable to all derogations from the EEC Treaty also applies to Article 90(2): "As Article 90(2) is a provision which permits, in certain circumstances, derogation from the rules of the Treaty, there must be a strict definition of those undertakings which can take advantage of it."
Πιστό στην παραπάνω αρχή, το Δικαστήριο αποφάνθηκε κατ'επανάληψη ότι οι επιχειρήσεις "αναλαμβάνουν τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος, ότι πρό­κειται για ιδιαίτερη αποστολή που τους έχει "ανατεθεί", μόνον αν αυτό έχει γίνει με πράξη της δημόσιας αρχής (2): "Για να καλύπτονται από τη διάταξη αυτή ιδιωτι­κές επιχειρήσεις, πρέπει να έχουν αναλάβει τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονο­μικού συμφέροντος με πράξη της δημόσιας αρχής.
Starting from this premise, the Court held once more that undertakings "are entrusted" with the operation of services of general economic interest and that a particular task can be "assigned" to them only where this is done by an act of sovereignty: 2 "Private undertakings may come under that provision, but they must be entrusted with the operation of services of general economic interest by an act of the public authority.
Αυτό προκύπτει σαφώς από το γεγο­νός ότι η αναφορά στην "ιδιαίτερη αποστολή που τους έχει ανατεθεί" καλύπτει και τις επιχειρήσεις που έχουν χαρακτήρα οικονομικού μονοπωλίου".
This emerges clearly from the fact that the reference to 'particular tasks assigned to them' applies also to undertakings having the character of a revenue-producing monopoly."
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, μια τέτοια πράξη της δημόσιας αρχής μπο­ρεί να είναι ένας νόμος που αναθέτει ιδιαίτερη αποστολή (διαμόρφωση και εκμετάλ­λευση λιμένα στον ποταμό Μοζέλ), σε επιχείρηση ιδιωτικού δικαίου που έχει ιδρυθεί για το σκοπό αυτό με συμμετοχή του κράτους στο κεφάλαιο της, που χορηγεί στην επι­χείρηση ορισμένα δικαιώματα (φορολογικές απαλλαγές, ανάληψη δαπανών συντήρησης από το κράτος, δικαίωμα της επιχείρησης να εκφέρει γνώμη πριν από τη χορήγηση αδειών σε τρίτους) για να της επιτρέψει να εκπληρώσει την αποστολή της αυτή και διέπει γενικά την επιρροή του κράτους στα όργανα της επιχείρησης (3).
Such an act of sovereignty may, according to the case-law, take the form of a law which assigns a particular task to a private-law undertaking set up for that purpose with State participation in the capital, (establishment and operation of a port on the Moselle), grants the undertaking certain privileges for the performance of that task (tax exemptions, the assumption of maintenance charges by the State, right to be consulted before any authorisation is granted for the establishment and operation of further ports) and, governs the influence of the State over the undertaking's organs.
Ως πράξη της δημόσιας αρχής, κατά την έννοια της νομολογίας αυτής, θεωρείται νομός, βασιλικό προνόμιο η διάταγμα (κανονισμός) που ιδρύει οργανισμό ραδιοφωνίαςτηλεορασης στον οποίο αναθέτει αποστολή δημόσιου συμφέροντος, διέποντας τη δραστη­ριότητα του καθώς και τις σχέσεις του με τη δημόσια αρχή (κράτος ή εδαφική
A statute, royal charter or decree (order) which establishes a broadcasting undertaking, confers on it a public task or public service and governs its activities and relations with the public authorities (the State or some other area authority) may be regarded as an act of sovereignty within the meaning of this case-law.
313 (σελ. 318, σημείο 19).
-Case 127/73 BRT ν SABAM / 1974 / ECR 313 at 318, ground 19.
723 (σελ. 730, .σημείο 8).
Case 10/71 Luxembourg ν Müller / 1971 / ECR 723 at 730, ground 8.
Η ακριβής έκθεση των γεγονότων, περιέχεται στις σελ. 725, 732, 738 και 739).
The precise facts are to be found on pp. 725, 732 and 738-739.
Όπως αναφέρθηκε λεπτομερώς στο Μέρος 4, Γ (σχετικά με τους NOS και STER) και Δ ως Θ, αυτό ισχύει για τα ιδρύματα, τους φορείς, τις εταιρίες και ανώνυμες εταιρίες του δημοσίου που περιγράφονται εκεί.
As explained in greater detail in Part Four under C (concerning NOS and STER) and D, this is the case with the foundations, services, corporations and State broadcasting companies described therein.
Μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως πράξη της δημόσιας αρχής κατά την έννοια της νομολο­γίας του ΔΕΚ, πράξη που εκδίδει μιά κυβέρνηση με βάση ειδικό νόμο και με την οποία η δημόσια υπηρεσία ραδιοφωνίας-τηλεδρασης, της οποίας η οργάνωση ρυθμίζεται από το νόμο, αναθέτεται σε ανώνυμη εταιρία της οποίας το κεφάλαιο ελέγχεται αποκλει­στικά από τη δημόσια αρχή.
A governmental act based on a special law, entrusting duties or conferring powers, whereby the public broadcasting service, which is governed in detail by the said law, is transferred to a limited company all of whose shares are owned by the public authorities may also be regarded as an act of sovereignty within the meaning of the case-law.
Όπως αναφέρθηκε στο Μέρος 4 Β, στην κατηγορία αυτή ανήκει η RAI.
As stated in Part Four B, RAI falls into this category.
Παραδείγματα ραδιο­τηλεοπτικών οργανισμών που ανήκουν στην κατηγορία αυτή αναφέρονται στο Μέρος 4, ειδικότερα ο RTL (Α), οι 9 ολλανδικές ιδιωτικές εταιρίες και ιδρύματα (Π), οι 16 ιδιωτικές ανώνυμες εταιρίες (παραγωγής προγραμμάτων) του Ην.
On the other hand, the grant of a mere State authorization, permission, concession or licence to organize broadcasting or the allocation of broadcasting time without the simultaneous conferment of a public task does not constitute an act of sovereignty within the meaning of the case-law on Article 90(2).
Βασιλείου (Ε) και οι πολλές ιδιωτικές ανώνυμες εταιρίες καλωδιακής τηλεόρασης που λειτουργούν στα διά­φορα Κράτη μέλη και κυρίως στην Ιταλία (Β).
There are examples of this, too, in Part Four, in particular RTL (A), the nine Netherlands private unions and foundations (C), the sixteen British private programme companies (E) and numerous private cable or wireless relay companies in various Member States, especially in Italy (B).
¡Σύμφωνα με τα παραπάνω, το Δικαστήριο αποφάνθηκε (Ι) ότι: "Επιχείρηση που δεν έχει επιφορτισθεί με ιδιαίτερη αποστολή από το Κράτος και η οποία διαχειρίζεται ιδιω­τικά συμφέροντα, έστω και αν πρόκειται για δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που κατοχυρώνονται από το.νόμο, δεν υπόκειται στις διατάξεις του άρθρου 90,.παρ. 2, της συνθήκης της ΕΟΚ".
1 In agreement with the above, the Court held that: "An undertaking to which the State has not assigned any task and which manages private interests, including intellectual property rights protected by law, is not covered by the provisions of Article 90(2) of the EEC Treaty."
Επρόκειτο για κοινοπραξία συγγραφέων και συνθετών με σκοπό την προστασία και εκμετάλλευση των δικαιωμάτων (δημιουργού) και συμφερόντων των μελών της ειδικότερα έναντι των ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών και των παραγωγών δίσκων.
This case concerned an association of authors and composers set up for the purpose of protecting and exploiting the (copy) rights and interests of its members mainly vis-à-vis broadcasting organizations and gramophone record manufacturers.
"Υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος"
"Service of general economic interest"
Πρέπει τώρα να εξετασθεί κατά πόσον οι επιχειρήσεις που έχουν επιφορτισθεί με την οργάνωση ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών με πράξη της δημόσιας αρχής, του τύπου που ανα­γέρθηκε, προσφέρουν "υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος".
It remains to be examined whether those undertakings which are entrusted with the organization of broadcasting by legal acts of the type described are "services of general economic interest".
Το γεγονός ότι η οργάνωση ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών - και ειδικότερα η παραγωγή και διανομή (εκπομπή ή μετάδοση) μηνυμάτων και προγραμμάτων - αποτελεί "υπηρεσία" κατά την έννοια του άρθρου 90, παρ.
It is apparent from the nature of broadcasts and programmes, their production and distribution (diffusion or transmission) that the organization of broadcasting - in particular the presentation and distribution (diffusion or transmission) of broadcasts and programmes - involves "services" within the meaning of Article 90(2).
Στην υπόθεση Sacchi, η γερμανική κυβέρνηση έκρινε (2) ότι οι ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές αποτελούσαν "υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος" και ότι αυτό ίσχυε ακόμη και για τα διαφημιστικά μηνύματα, διότι η ραδιοτηλεοπτική διαφήμιση δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν πλαισιώνεται από γενικότερα προγράμματα, λόγω δε
2 In the Sacchi case the German Government suggested that broadcasts are
(1) ΔΕΚ, 12 Φεβρουαρίου 1974 - BRT/SABAM, 127/73 - Συλλογή 1974, σελ.
"services of general economic interest".
313 σελ, 320, σημείο του διατακτικού της απόφασης).
This applies even to the radio and television transmission of advertisements, since radio and television advertising are possible only within the framework of more general programmes.
Συλλογή 1974, σελ. 409 (σελ.
1 pBRT ν SABAM at 320, operative part, para.
418, σελ. 430, σημείο 13).
Sacchi at 418, 429, ground 13.
193 της επίδρασης της στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης, πρέπει να εκφράζει τις αρχές που διέπουν τη γενική αποστολή της ραδιοφωνίαςτηλεόρασης.
2 opinion, the radio and television transmission of advertisements must reflect the principles governing radio and television transmission in general.
0 Γενικός Εισαγγελέας Reischl έκρινε ότι ισχύει η παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 90, παρ. 2 (2).
The Commission rejected this suggestion.1Mr Advocate-General Reischl took the view that the derogation in Article 90(2) was applicable.
2, σε ότι αφορά τη συμπερι­φορά τους στην αγορά, οι ίδιες απαγορεύσεις εφόσον αυτές οι απαγορεύσεις αποδε­δειγμένα δεν εμποδίζουν την εκπλήρωση της αποστολής των εν λόγω επιχειρήσεων".
The Court stated that what mattered was the way in which the national law was formulated:3 "Moreover, if certain Member States treat undertakings entrusted with the operation of television, even as regards their commecial activities, in particular advertising, as undertakings entrusted with the operation of services of general economic interest, the same prohibitions apply, as regards their behaviour within the market, by reason of Article 90(2), so long as it is not shown that the said prohibitions are incompatible with the performance of their tasks."
Δεν αποκλείεται λοιπόν να θεωρείται μιά ραδιοτηλεοπτική επιχείρηση σαν "επιφορτι­σμένη με υπηρεσίες γενικού οικονομικού συμφέροντος".
A broadcasting undertaking may, therefore, be considered to be "entrusted with the operation of services of general economic interest".
2), έτσι ώστε να πρέπει, ¡βάσει του κοινο­τικού δικαίου, να αναγνωριστεί σαν γενικού οικονομικού συμφέροντος.
This is, however, not the case per se or in principle, but only where the relevant national law governs the services (activities) of the undertaking, i.e. the particular tasks assigned to it (Article 90(2)), in such a way that they are to be recognized under Community law as being in the general economic interest.
Jo.γεγονός,ότι οι οργανισμοί ραδιοφωνίαςτηλεόρασης είναι επιχειρήσεις και ότι οι επιχειρήσεις εξ ορισμού έχουν οικονομικό χαρακτήρα (επάνω 1) καθώς και το άλλο 'γεγονός, ότι οι ραδιοτηλεοπτικές επιχειρήσεις ασκούν και πολυάριθμες οικονομικές . δραστηριότητες, δεν επιτρέπουν ούτε και από μόνα τους το συμπέρασμα, ότι αυτές οι οικονομικές δραστηριότητες είναι γενικού οικονομικού συμφέροντος - και ότι οι μη οικονομικές δραστηριότητες είναι γενικού οικονομικού συμφέροντος.
The fact that broadcasters are undertakings and undertakings are by definition of an economic nature (above, 1), and the further fact that broadcasting undertakings also carry on numerous economic activities, do not therefore in themselves permit the conclusion to be drawn that such economic activities are activities of general economic interest - and that the non-economic activities are activities of general economic interest.
Μάλλον πρόκειται για διαφορετικά θέματα που πρέπει να διαχωριστούν.
Instead, these are different questions which must be distinguished from one another.
Το άρθρο 90, παρ. 2 ζητάει σωρευτικά δύο πράγματα: την ιδιότητα του ραδιοτηλε­οπτικού οργανισμού σαν επιχείρηση, δηλ. εκείνου που έχει (και) οικονομική δραστη­ριότητα, που συμμετέχει στην οικονομική ζωή, και την ιδιότητα του γενικού οικονο­μικού συμφέροντος των υπηρεσιών που του ανατέθηκαν με πράξη δημοσίας αρχής (των οικονομικών δραστηριοτήτων¿ όπως η εμπορική διαφήμιση, και των λοιπών .δραστηριο­τήτων που είναι οικονομικές μόνον εφόσον προσφέρονται έναντι αμοιβής).
Article 90(2) imposes two cumulative requirements: the nature of the broadcasting organization as an undertaking, i.e. as an (also) economically active entity, a participant in economic life, and the nature of the services the operation of which is entrusted to it by official act (economic activities such as commercial advertising and other activities which are economic only in so far as they are carried on for remuneration) as being in the general economic interest.
445 και 446.
Sacchi at 430, ground 15, emphasis added.
Δεν αποτελεί επομένως αντίφαση όταν, όπως αποφάνθηκε και το Δικαστήριο στην υπό­θεση Sacchi , από τη μιά πλευρά γίνονται αποδεκτές η ιδιότητα της επιχείρησης και οι "δραστηριότητες οικονομικής φύσης" ενός ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού (1) και από την άλλη εξετάζεται επιπροσθέτως, αν οι παρεχόμενες οικονομικές υπηρεσίας (η . "εμπορική δραστηριότητα - συγκεκριμένα στον τομέα της διαφήμισης") πρέπει, σύμφωνα με το νόμο, να προσφέρονται προς το γενικό ή το ατομικό οικονομικό συμφέρον (2) ή αν οι παρεχόμενες μη οικονομικές υπηρεσίες - συγκεκριμένα οι ενημερωτικές, ψυχα­γωγικές και μορφωτικές εκπομπές - έχουν ανατεθεί στη ραδιοτηλεοπτική επιχείρηση' για το γενικό οικονομικό συμφέρον ή για την προώθηση γενικού συμφέροντος άλλου ¡είδους.
There is nothing inconsistent, therefore, in the duel approach the Court took in the Sacchi case, on the one hand acknowledging that a broadcaster is an undertaking and carries on "activities of an economic nature"1and, on the other, examining in addition whether its economic services (the "commercial activity, in particular advertising") are to be provided under the law in the general or individual economic interest,2 or whether the operation of services of a non-economic nature - in particular news, entertainment and educational broadcasts - is entrusted to the broadcasting undertaking in the general economic interest or in order to promote general interests of a different type.
Η Επιτροπή έκανε, το 1971 ήδη, διάκριση ανάμεσα σε παρεχόμενες υπηρεσίες γενικού οικονομικού και γενικού άλλου συμφέροντος, ιδιαίτερα πολιτιστικού και κοινωνικού (3).
As long ago as 1971 the Commission distinguished between services of general economic and those of general other, especially cultural and social, interest.*
Στην υπόθεση Sacchi το Δικαστήριο θεώρησε το άρθρο 90, παρ.
In the Sacchi case the Court held that Article 90(2) did not apply to the Italian broadcasting undertaking RAI.
2 σαν μη εφαρμοστέο για την ιταλική ραδιοτηλεοπτική επιχείρηση RAI. Η φράση που παρατέθηκε απο το σκεπτικό, με την υποθετική και αφαιρετική διατύπωση της, δεν διευκρινίζει αν η αιτία έγκειται στο ότι το Δικαστήριο θεωρεί ότι η RAI δεν είναι επιφορτισμένη με παροχή υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος ή στο ότι δεν αποδείχθηκε ότι η εφαρμογή της Συνθήκης εμποδίζει την εκπλήρωση της αποστολής που έχει ανατεθεί στη RAI (κάτω 4).
The sentence quoted from the grounds, worded as it is in a conditional and abstract manner, leaves open the question whether the reason for this is that the Court did not regard RAI as being entrusted with the operation of services of general economic interest, or that it was not proved that the application of the Treaty prevented performance of the tasks assigned to RAI (below, 4).
Πάντως, το Δικαστήριο κήρυξε εφαρμοστέα τα άρθρα 86 (4) και 7 (5) για τη συμπεριφορά ραδιοτηλεοπτικών επιχειρήσεων που είναι κάτοχοι μονοπωλίου της διαφημιστικής τηλεόρασης (η RAI), τα άρθρα 30-36 για το εμπόριο που διεξάγει με υλικά τηλεόρασης (6) και τα άρθρα 59-66 για τη μετάδοση τηλεοπτικών εκπομπών συμ­περιλαμβανομένων και των διαφημιστικών (7).
At all events, the Court held that Articles 864 and 7^ are applicable to the conduct of broadcasting undertakings possessing a monopoly of television advertising (RAD, Articles 30 to 36 to their trade in television material^ and Articles 59 to 66 to the transmission of television signals, including those in the nature of advertisements.?
Αν συντρέχει η περίπτωση της παροχής υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος με την έννοια του άρθρου 90, παρ.
Whether a service of general economic interest within the meaning of Article 90(2) exists depends primarily on how the individual Member State has formulated its law.
Γιατί το Κράτος .μέλος είναι εκείνο που αναθέτει σε μιά επιχείρηση την παροχή ορισμένης υπηρεσίας, καθορίζοντας συγχρόνως ποιο "συμφέρον", ποιο σκοπό, την "εκπλήρωση" ποιας "ιδιαίτερης αποστολής" εξυπηρετεί.
It is the State that entrusts an undertaking with a specific service and thereby determines which "interest", which purpose and the "performance" of which "particular tasks" it serves.
(1) ΔΕΚ, προαναφερθείσα υπόθεση, 430, σημ.
1 pSacchi at 430, ground 14, third paragraph. -Sacchi at 430, ground 15.
(3) Επιτροπή, απόφαση 71/224/Ε0Κ της 2.6.1971 - GEMA - EE 1 134 της 20.6.1971 σελ.
Commission Decision 71/224/EEC of 2 June 1971 - GEMA - 0J L 134, 20.6.1971, p. 15 (27 No III 2). -Sacchi at 430, grounds 16-18, 432.
(6) ΔΕΚ, προαναφερθείσα υπόθεση 428.429 ( σημ.
Sacchi at 431, grounds 19 and 20, 432, operative part, para. 6.
7/8 σκεπτικού), 432, σημ.
Sacchi at 427, grounds 7 and 8, 431, operative part, para.
1, δεύτερη φράση των συμπερασμάτων).
1, second
6 σκεπτικού), 432 (σημ.
Sacchi at 427, ground 6, 431, operative part, para. 1.
Πρέπει λοιπόν να εξετασθεί, κατά πόσον αυτές οι εθνικές νομικές πράξεις συμβα­δίζουν με τα χαρακτηριστικά του κοινοτικού νομικού όρου.
Then it must be considered whether these national legal data satisfy the criteria of the Community law term.
Τα χαρακτηριστικά αυτά δεν προκύπτουν από το εκάστοτε εθνικό δίκαιο - και κατά συνέπεια διαφέρουν ανάμεσα στα Κράτη μέλη - αλλά από την έννοια των .λέξεων, από τις οποίες αποτελεί­ται ο όρος που ισχύει σε όλη την Κοινότητα.
These criteria are to be inferrecLnot from the respective national laws, thereby differing from one Member State to another, but from the meaning of the words of which the concept, valid throughout the Community, is composed.
"Εναπόκειται στην Επιτροπή να εξετάσει, κατά πόσο μιά επιχείρηση έχει ή δεν έχει επιφορτισθεί" με τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος" με την έννοια του άρθρου 90, παρ.
"The Commission is responsible for determining whether or not an undertaking is entrusted with "the operation of services of general economic interest" within the meaning of the first sentence of Article 90(2) of the EEC Treaty.
2 δεν προβλέπει καμία γενική εξαίρεση στην εφαρμογή της Συνθήκης της ΕΟΚ για επιχειρήσεις ορισμένων τομέων όπως της ραδιοφωνίας-τηλεόρασης* προβλέπει μόνο εξαιρέσεις για μεμονωμένες επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών σε διάφορους τομείς, οι οποίοι καλύπτονται όλοι από τη Συνθήκη, όταν η επιχείρηση αναπτύσσει ορισμένες δραστηριότητες μετά από πράξη της δημόσιας αρχής και πάλι μόνον εφόσον πληρούνται δύο άλλες προϋποθέσεις (βλ. πιό κάτω 4 και 5).
It merely exempts from the Treaty individual service undertakings within one or other sector, each of which falls under the Treaty, in the event of a particular organization of the undertaking's activities by an act of national sovereignty, but only where and in so far as two further conditions (below, 4 and 5) are met.
Η ανάλυση των εθνικών νόμων περί ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών, που έγινε στο ,Μέρος 4, έδειξε ότι όλα τα Κράτη μέλη θεωρούν την οργάνωση της ραδιοφωνίαςτηλεόρασης ως διαχείριση υπηρεσίας γενικού συμφέροντος και έχουν προβεί στη σχετική ρύθμιση της.
The analysis in Part Four of national broadcasting legislation showed that all Member States regard broadcasting as a service of general interest and have organized it accordingly.
Οι ,νόμοι αναφέρονται κατ'επανάληψη και μάλιστα ρητώς σε "γενικό συμφέρον" (Β, Ζ, Η, Κ), "εθνικό συμφέρον" (Β), "γενική χρησιμότητα" (Γ), "δημόσια υπηρεσία" (Β, Δ, Ε, Ζ), "εθνική υπηρεσία" (ΣΤ), "δημόσια αποστολή" ή "συλλογική υπόθεση" (Η, Bundesverfassungsgericht, κρατίδιο της Έσσης).
Indeed, express mention is made in many of the laws of "general interest" (B, G, H, K), "national interest" (B), "general utility" (C), "public service" (B, D, E, G), "national service" (F), "public task" or "concern of the Community" (H, Federal Constitutional Court, Land Hessen).
Οι νόμοι των Κρατών μελών περί ραδιοφωνίαςτηλεόρασης ορίζουν ωστόσο, με την αυτή σαφήνεια, ότι η αποστολή αυτή δημοσίου και γενικού συμφέροντος που είναι η οργάνωση της ραδιοφωνίαςτηλεόρασης έχει κυρίως κοινωνικό και πολιτιστικό χαρα­κτήρα (αφορά δηλ. τη ζωή των ατόμων σε κοινωνίες).
The broadcasting laws of the Member States state just as clearly, however, that this public task, this public, general interest in the organization of broadcasting is not of an economic but of a social (affecting the social life of individuals) and cultural nature.
Ανεξάρτητα από το περιεχόμε­νο τους οι εκπομπές είναι υπηρεσίες γενικού κοινωνικού και πολιτιστικού συμφέ­ροντος επειδή θέτουν σε εφαρμογή το δικαίωμα των πολιτών να μεταδίδουν και να ¡δέχονται ραδιοτηλεοπτικά μηνύματα (βλ. π.χ. σημείο Ζ στην αρχή).
Regardless of their content, broadcasts are services of general social and cultural interest because they translate into reality the rights of citizens to produce and receive radio and television communications (cf., for example, beginning of G).