natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συμπληρώνεται έτσι η ανάλυση που περιλαμβάνεται τόσο στο Η Απασχόληση στην Ευρώ­πη, 1995 όσο και στην Ευρωπαϊκή στρατηγική για την απασχόληση: πρό­σφατες εξελίξεις και προοπτικές (ΕΟΚ(95) 465), μια προσφάτως δη­μοσιευμένη έκθεση της Επιτροπής σε συνέχεια της διάσκεψης κορυφής του Έσσεν, με θέμα τις πιθανές επι­πτώσεις των κοινωνικών επιβαρύν­σεων και των φόρων μισθοδοσίας, που επιβάλλονται για τη χρηματοδό­τηση της κοινωνικής προστασίας, επί του κόστους εργασίας και κατ' επέ­κταση επί των κινήτρων των εργοδο­τών για πρόσληιμη πρόσθετου προσωπικού.
This complements the analysis both in Employment in Europe, 1995 and in European strategy for employment: recent progress and perspectives (COM(95) 465), a recently published Commission report following up the Essen Council meeting, of the potential effect of social charges and payroll taxes levied to finance social protection on labour costs and so on the incentive of employers to take on more staff.
Κατά συνέπεια, ο συνδυασμός των δύο αυτών παραμέ­τρων αποτελεί ένδειξη των επιπτώ­σεων της κοινωνικής προστασίας, ως συνάρτησης τόσο της χρηματοδότη­σης της όσο και της εισοδηματικής στήριξης που παρέχει, στα δύο μέρη της εξίσωσης της απασχόλησης: την προθυμία από την πλευρά των εργο­δοτών να δημιουργούν θέσεις εργα­σίας και την προθυμία των ανέργων να καταλαμβάνουν τις θέσεις αυτές.
The two together, therefore, give an indication of the effect of social protection, in terms of both its funding and the income support which it pro vides, on the two sides of the employ ment equation — on the willingness of employers to create jobs and on the willingness of those out of work to take them up.
σίας στα διάφορα κράτη μέλη διαφέρουν ενδεχομένως στις λεπτο­μέρειες της οργάνο:ισής τους και των μεθόδων χρηματοδότησης τους, αλλά παρουσιάζουν ομοιότητες ως προς τους στόχους τους και την παρεχόμε­νη κάλυψη.
In addition to these employmentrelated themes, the Report examines (in Chapter 1) the principal characteristics of social protection systems in the Union and the way they differ between Member States; the main developments which have occurred in recent years in both the provision of support and its funding (Chapter 2); the scale and pattern of expenditure, its rate of growth in relation to people in need of support and the changing importance of different sources of finance (Chapter 3); and the reforms which have been introduced in recent years in different parts of the Union to contain the costs of health care and to improve the efficiency of the service provided, whilst maintaining standards of treat ment and care (Chapter 5).
Ειδικότερα, και στα δεκα­πέντε κράτη μέλη επιχειρείται η παροχή γενικής προστασίας και στή­ριξης σε όλους όσοι έχουν ανάγκη, είτε προσωρινά είτε για μεγάλα χρο­νικά διαστήματα.
There are, however, large differences in the scale of protection provided and, in particular, in access to earnings- (or contributions) linked insurance benefits, especially between those in work — and, more specifically, those in waged employment — and others, as well as in the extent of reliance on meanstested assistance as opposed to automatic payments. In these respects, Member States can be divided into four groups:
Επιπλέον,εξετάζει λεπτομερώς δύο πλευρές των συστημάτων κοινωνι­κής προστασίας που αποκτούν διαρ­κώς μεγαλύτερη σημασία, ως αποτέλεσμα των διαρθρωτικών μεταβολιόν στην απασχόληση που πα­ρατηρούνται σε ολόκληρη την Ένωση και που εν μέρει οφείλονται στις κυβερνητικές πολιτικές.
In addition, it examines in detail two aspects of social protection systems which are becoming increasingly relevant as a result of the structural changes in employment which are oc curring throughout the Union, in part in response to government policies.
Ειδικό­τερα, στο Κεφάλαιο 6, διερευνάται η πρόσβαση των αυτοαπασχολούμε­νων στις υπηρεσίες κοινωνικής ασφάλισης και στήριξης και η μετα­χείριση τους σε σύγκριση με τους μισθωτούς, στους οποίους ιστορικά εστιάζονται τα συστήματα.
Specifically, it considers, in Chapter 6, the access of the selfemployed to so cial insurance and support and their treatment as compared with those in waged employment, who are the traditional focus of systems of social pro tection. As such, it indicates how far policies in this area are consistent with labour market measures designed to encourage people, especially those out of work, to set up small businesses.
Υπό το
It also considers, in Chapter 7, social
Υπάρχουν εν τούτοις μεγάλες δια­φορές στην κλίμακα της παρεχόμε­νης προστασίας και ειδικότερα στην πρόσβαση στις παροχές που συνδέο­νται άμεσα με τις αποδοχές (ή με τις εισφορές), κυρίως ανάμεσα στους εργαζόμενους — και ειδικότερα στους μισθοπούς — και στις άλλες κατηγορίες εργαζόμενο« καθώς και στο βαθμό που το σύστημα πραγμα-
• the three Scandinavian countries, where social protection extends to all citizens as of right and everyone is entitled to the same basic amount, with those in paid employment receiving additional, earningsrelated benefits,
Περίληψη και συμπεράσματα τοποιεί τις καταβολές των παροχών αυτόματα ή ύστερα από έλεγχο των προσωπικών πόρων του δικαιούχου.
Summary and conclusions and where only unemployment insurance is separate from the State-run integrated system and voluntary rather than compulsory; sory; the UK and Ireland, where coverage is virtually universal (though the national health system in Ireland is only fully accessible free of charge to those on low incomes), where flatrate basic amounts are also the norm, though on a lower scale, and there is extensive use of meanstesting;
Από την άποψη αυτή, θα ήταν δυνα­τή η διάκριση το« κρατών μελών σε τέσσερις ομάδες:
In particular, pensionable age is around 65 in most countries, but is 57 for women and 62 for men in Italy, 60 for both in France and 67 in Denmark.
• πρόσφατες, τα δε συστήματα αποτελούν μίγμα προγραμμάτων διασφάλισης του εισοδήματος με ασφαλιστικά κριτήρια και με χα­ρακτήρα αποσπασματικό και κλαδικό, με σχετικά γενναιόδω­ρους τύπους υπολογισμού των συντάξεων αλλά, όπως προανα­φέρθηκε, με κενά στην κάλυψη και με εθνικά συστήματα υγείας στα οποία η πρόσβαση δεν έχει ακόμη γενικευθεί, με εξαίρεση την Ιταλία.
Similarly, insurancebased unemployment benefits are payable almost indefinitely in Belgium, but for only a year in many countries, while access to sickness and invalidity benefits in the Netherlands and the UK has generally been easier than elsewhere. These two aspects, eligibility criteria and the duration of payment, more than the scale of benefits paid have come under in creasing scrutiny in recent years, in the search for ways of limiting expenditure and discouraging avoidable longterm dependency, as noted below.
πάγεται η διατήρηση τους. Σε γενικές γραμμές, οι δαπάνες κοινωνικής προ­στασίας έχουν την τάση να είναι υψη­λότερες στο Βορρά της Ένωσης από ό,τι στο Νότο, εν μέρει λόγιο των δια­φορών στο βαθμό ευημερίας και, συ­νεπώς, στη διάθεση πόρων για τη χρηματοδότηση τους και εν μέρει λό­γω του λιγότερο αναπτυγμένου χαρα­κτήρα των συστημάτων στις νότιες χώρες, ειδικότερα στην Ελλάδα και στην Πορτογαλία.
In the Scandinavian countries, in particular, where coverage is universal and benefits relatively generous, total expenditure on social protection amounts to over 30% of GDP (33% in Denmark in 1993, around 35% in Finland — though the figure here is increased markedly by the severe re cession in GDP (in 1990. it was 26%) — and slightly less in Sweden, though comparable figures are not yet available). In the Netherlands, spending is also high as compared with other Member States in relation to the level of real income per head (around 33% of GDP in 1993 as against 31% in Germany and France where income per head is higher).
Παρά τη σαφή τά­σι] ταχύτερης αύξησης του επιπέδου των δαπανών για κοινωνική προστα­σία ως προς την αύξηση του ΑΕΠ, μερικά από τα συστήματα είναι προ­φανώς δαπανηρότερα από άλλα.
In the UK and Ireland, on the other hand, where relatively modest flatrate benefits are the nomi and, in the former especially, where a relatively high proportion of payments are subject to mean-testing, expenditure is comparatively low in relation to in come per head (27% of GDP in the
η Γερμανία, η Αυστρία, η Γαλλία και οι χώρες της Μπενελούξ, όπου οι αρχές της κοινο«ικής ασφάλισης είναι περισσότερο προφανείς, οι παροχές είναι ως επί το πλείστον συναρτήσεις των εσόδων και, όπως και η περίθαλ­ψη, στενότερα συνδεδεμένες με την απασχόληση και με τις ει­σφορές, ποικίλλουν δε σε κάποιο βαθμό ανάλογα με την επαγγελ­ματική ομάδα (στις Κάτο3 Χα > ρες ωστόσο έχουν θεσπιστεί γενικά προγράμματα, κυρίους αναφορι­κά με τις παροχές συντάξεων) και όπου τα τυχόν κενά στην κά­λυψη αντισταθμίζονται από εκτε­ταμένο πρόγραμμα κοινο«ικής αρωγής,
Germany, Austria, France and the Benelux countries, where the insurance principle is more evident, where benefits are mostly earningsrelated and, together with health care, are linked to a greater extent to employment and to contributions and vary in some degree between occupational groups (though in the Netherlands, a number of universal schemes, for pensions especially, have been established) and where gaps in coverage are filled by an extensive social as sistance scheme: larly in Italy, where there are more gaps in the coverage of the system than in Northern Member States with comparable levels of income per head, spending is also relatively low (just under 26% of GDP in 1993), as it is in Greece and Portugal, where systems are still being developed
Η κλίμακα των δαπανών
(16'/2% of GDP in 1993 in the for mer, 18% in the latter).
Στις Κάτω Χώρες, η δαπάνη ως προς το πραγματικό κατά κεφαλήν εισό­δημα είναι επίσης υψηλή σε σύγκρι­ση με τα λοιπά κράτη μέλη (περίπου 33% του ΑΕΠ το 1993 έναντι 31% στη Γερμανία, Γαλλία και Λουξεμ­βούργο, όπου το κατά κεφαλήν εισό­δημα είναι υψηλότερο).
In general, expenditure on social protection tends to be much higher in the North of the Union than in the South, re flecting, in part, the difference in prosperity and, therefore, in the availability of resources to fund them, in part, the less developed nature of systems in Southern countries, Greece and Portugal, in particular.
Αντιστοίχως στην Ιταλία, όπου υπάρχουν περισσότερα κενά στο σύστημα από ό,τι στα κράτη μέλη του βορρά με συγκρίσιμο όμο)ς κατά κεφαλήν εισόδημα, η δαπάνη και εδο') είναι σχετικά χαμηλή (μόλις κάra > του 26% του ΑΕΠ το 1993), όποις επίσης και στην Ελλάδα και Πορτο- η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογα­λία και η Ελλάδα, όπου οι προ­σπάθειες για καθιέρωση γενικό« συστημάτων είναι περισσότερο στήματα μεταξύ το« κρατο« μελό« αντανακλούνται στο κόστος που συνε­ -10-
Italy, Spain, Portugal and Greece, where the attempt to establish universal systems is more recent and systems are a mixture of fragmented, occupational and insurancebased income main tenance schemes, with relatively generous pension formulas, but with gaps in coverage, as noted above, and national health services, which are not yet fully universally-accessible except in Italy.
Περίληψη και συμπεράσματα γαλία, όπου τα συστήματα είναι ακό­μη υπό ανάπτυξη (16,5% του ΑΕΠ το 1993 για την πρώτη και 18% για τη δεύτερη).
Thus in Italy, not only is a relatively high proportion of the population elderly as compared with other parts of the Union, but also the official age of retirement is fixed at a lower level than elsewhere (though, as noted below, reforms have re cently been introduced to alter this).
στημα άνεργοι ή είχαν αποχωρήσει πρόωρα από την ενεργό υπηρεσία.
on social protection, but this was mainly because the relative numbers unemployed were also twice as high as in the rest of the Union.
Στις δύο αυτές χώρες έχουν αρχίσει πρόσφατα προσπάθειες για την εφαρμογή πολιτικής που στοχεύει στην ένταση των ελέγχων επιλεμότητας για παροχές.
On the other hand, in Denmark, where unemployment was below the Union average, relative expenditure was only slightly below the level in Spain, reflecting both a comparatively high rate of benefit paid and a high level of eligibility for benefit among those out of work.
Η μορφή της χρηματοδότησης
As in the Netherlands and the UK, the extent of income support has come under increasing scrutiny in recent years.
Στην Ισπανία, η δαπάνη για ενισχύ­σεις του εισοδήματος των ανέργων το 1993 ήταν πάνω από το διπλάσιο σε σχέση με το ΑΕΠ από ό,τι σε άλλες περιοχές της Ένωσης, απορ­ροφώντας το 20% των συνολικών δαπανών για κοινωνική προστασία.
While the level of social protection expenditure varies, the ne major issue which this OReport has been unable to address is the effectiveness of social protection systems in providing support and assistance to those in need and, related to this, their success in ensuring that no-one's income and access to services falls below a minimum level.
Όπως και στις περιπτώ­σεις τις Κάτω Χώρες και του Ηνωμέ­νου Βασιλείου, ο βαθμός της ενίσχυσης του εισοδήματος υπόκει­ται τα τελευταία χρόνια σε συνεχώς αυστηρότερη διερεύνηση.
Although there is information on the scale of support which is, in principle, available as well as on the rules and regulations govern ing access to them and although estimates can be made of the numbers liable to be at risk, there are little or no satisfactory data on how many people are in need of support in practice, how many of these actually re ceive assistance and how much they
της κοινωνικής προστασίας δίνει την εικόνα των εν λειτουργία συστημά­των.
In the Netherlands, the relative amount spent on invalidity benefits in 1993 was over twice that in the rest of the Union (over 21 % of the total), the result of the relative number of recipients being also twice as high as in other Member States, except for the UK.
Στη Γερμανία, Γαλλία και Βέλ­γιο, τα δύο τρίτα ή και περισσότερο των εσόδων που προορίζονται για τη χρηματοδότη ση της κοινωνικής προ­στασίας προέρχονται από εισφορές, από τις οποίες το 60% καταβάλλεται από την εργοδοσία.
Here the number was similarly high, though the average amount received was considerably lower (in 1994, 15-16% of those aged 55 to 64 in these two countries reported in the Community Labour Force Survey that they were not working because they were permanently disabled as opposed to 7% in the Union as a whole).
Στην Ελλάδα οι αναλογίες είναι παρόμοιες, ενώ στην Ισπανία, Ιταλία και Πορτογαλία, κα­θώς και στις Κάτω Χώρες και στο Λουξεμβούργο, οι εισφορές παραμέ­νουν η κύρια πηγή χρηματοδότησης, οι φόροι όμως είναι υψηλότεροι.
In both cases, the large number of recipients re flects in part the nature of the system and the fact that invalidity benefit has been used to provide income support for many who are effectively longterm unemployed or prematurely re tired.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, οι φόροι έχουν μεγαλύτερη συμμετο­χή στα έσοδα από τις εισφορές, ενο5 στις σκανδιναβικές χώρες επικρα­τούν οι φόροι και τα έσοδα από ει­σφορές είναι χαμηλά.
Policy efforts have been made in the recent past in both countries to tighten the rules governing eligibility for benefit.
Η μορφή των δαπανών
receive in relation to their need.
Η αποτελεσματικό­τητα της κοινωνικής προστασίας
division between the main functions is relatively similar, especially in the North of the Union where systems are more developed, though there are a few significant differences, reflect ing variations partly in the people in need of support, partly in eligibility, partly in the rate of benefit paid or level of service provided.
Μολονότι το επίπεδο το« δαπα­νών κοινωνικής προστασίας
In Greece and Italy, however, around 60% of expenditure in 1993 went on
Ενα βασικό θέμα που δεν κα­τέστη δυνατό να εξεταστεί
In Spain, expenditure on income support for the unemployed in 1993 was over twice as high relative to GDP than in other parts of the Union, accounting for 20% of total spending
Μολονότι υπάρ­χουν στοιχεία αναφορικά με το ύι_BAR_ > ος της κατ' αρχήν διαθέσιμης στήριξης, καθο^ς και με τους κανόνες και ρυθ-
Until such data become available, it will remain impossible to assess satisfactorily the adequacy or other wise of existing systems, especially as experience demonstrates that
Περίληψη και συμπεράσματα
Summary and conclusions actual receipt of income support can differ markedly from the theoretical entitlement.
Η αύξηση των δαπανών συνέχισε να αυξάνεται ena τέσσερα κράτη μέλη του Νότου (καθώς και στη Δανία, στην οποία ανακόπηκε η οικονομική ανάπτυξη), του νοικοκυ­ριού
This is even more the case as meanstesting becomes more important, since in these circumstances what is received depends not only on individual income and accumulated savings but also on assist ance actually being claimed.
Μακροπρόθεσμα, οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας πα­ μίσεις που διέπουν την πρόσβαση σ" αυτή. και μολονότι είναι εφικτή η εκτίμηση του αριθμού των ατόμων που υπόκεινται σε κινδύνους, δεν υπάρχουν επαρκή ή ικανοποιητικά στοιχεία για τον αριθμό των ατόμο« που έχουν πράγματι ανάγκη αρωγής, τον αριθμό το«' ατόμων στα οποία καταβάλλεται βοήθεια και το ύψος της βοήθειας που τους παρέχεται σε σχέση με τις ανάγκες τους.
recent emphasis on expenditure restraint. These figures, however, need to be interpreted with some care, in part, because of the significant influence of fluctuations in GDP growth and the underlying level of economic activity on the per centage, in part because of the variation in experience between Member States.
ρουσιάζουν αυξητική τάση σε σχέση με το ΑΕΠ.
The only effective way of providing these data is through detailed surveys of households.
Το 1980, η ανα­λογία ανήλθε στο 24% (24,5% αν εξαιρεθούν αυτές οι τρεις χώρες) και το 1993 έφτασε σχεδόν το 28%.
As yet, however, results are not available (though they should be by around the end of 1995) and it remains to be seen how effective an instrument it will be in answering the kind of fundamental question posed above.
Κατά τη διάρκεια της τριετίας 1990 1993, οι δαπάνες για κοινωνική προ­στασία αυξήθηκαν σε σχέση με το ΑΕΠ σε όλα τα κράτη μέλη, καθώς οι οικονομίες τους περνούσαν σε στάδιο ύφεσης.
was largely due to the marked slow down in GDP growth — or, in some cases, a fall in GDP — and the steep rise in unemployment which accompanied this.
Σε επτά από αυτές — Δανία, Ισπανία, Γαλλία, Λουξεμ­βούργο, Πορτογαλία, Ηνωμένο Βα­σίλειο και Φινλανδία — αυξήθηκαν κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες ή και περισσότερο.
Although in real terms (adjusted by the increase in consumer prices), expenditure increased by 4'/:% a year in the Union as a whole, significantly more than over the preceding five years (under 3'/:% a year), excluding unemployment compensation (which went up by almost 50% over the period), it rose by under 4% a year, only marginally more than over the preceding five years.
Όμως, η αύξηση αυτή οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στην έντονη επιβράδυνση της αύξησης του ΑΕΠ — ή σε μερικές περιπτώ­σεις σε πτώση του ΑΕΠ — και στην απότομη αύξηση της ανεργίας, η οποία τη συνόδευσε.
Since part of the growth in pensions, sickness and invalidity benefits was almost certainly recession-related (resulting from increased early retirement, for example), there is little sign of any underlying acceleration in the growth of social protection spending over this period (expenditure on each of the three items mentioned, in fact, grew by less between 1990 and 1993 than between 1985 and 1990).
Η αύξηση δεν υπήρξε καθόλου ομοιόμορφη σε όλες τις περιοχές της Ένωσης.
The growth of expenditure ver the long-term, expenditure on social protection has tended
Σε αντίθεση με τη δεκαετία του '70, κατά την οποία οι περισσό­τερες χώρες γνοίρισαν σημαντική ά­νοδο του ποσοστού το« δαπανο« στο ΑΕΠ, μεταξύ του 1980 και του 1990 το ποσοστό αυτό αυξήθηκε μόνο κα­τά μία εκατοστιαία μονάδα (από το 24% στο 25%).
The increase has by no means been uniform across the Union. Unlike in the 1970s, when most countries ex perienced significant growth of ex penditure relative to GDP, between 1980 and 1990, spending rose by only one percentage point in relation to GDP (from 24% to 25%).
Σε τέσσερις χο'^ρες — το Βέλγιο, τη Γερμανία, την Ιρλαν­δία και το Λουξεμβούργο —, το 1990 το ποσοστό των δαπανών στο ΑΕΠ ήταν χαμηλότερος από ό,τι το 1980.
In four countries — Belgium, Germany, Ireland and Luxembourg — expenditure was lower relative to GDP in 1990 than in 1980.
Μόνο στις χαίρες όπου τα συστήματα ήταν υπό ανάπτυξη — Ελλάδα, Ι­σπανία, Ιταλία και Πορτογαλία — καθώς και στη Γαλλία, η αύξηση του ίδιου λόγου ξεπέρασε τις δύο εκατο­στιαίες μονάδες.
Only in the countries where systems were being de veloped — Greece, Spain, Italy and Portugal — plus France, did the in crease amount to more than 2 per centage points in relation to GDP.
Επί πλέον, κατά το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του '80, όταν οι οικονομίες το« ευροοπαϊκο« χο)ρο« ανέκαμπταν από την ύφεση, ο λόγος το« δαπανο« προς το ΑΕΠ μειώθηκε γενικά στην Ένοίση, ενώ
Moreover, in the second half of the 1980s when the European economies were recovering from recession, ex penditure declined relative to GDP in the Union as a whole, though it continued to rise in the four Southern Member States (as well as in Denmark, where economic growth slowed down).
Η Eurostat καθιέρωσε μια νέα Έρευ­να Πάνελ Νοικοκυριό« (Household Panel Survey) ακριβούς με αυτό το αντικείμενο.
% excluding had risen to 24% (24'/2 the same three countries) and by 1993, to just under 28%. It is this seemingly upward longterm trend which has been a cause of wide spread concern across the Union and has been one of the reasons for the
Με δειγματοληπτική έρευνα στο επίπεδο του νοικοκυ­ριού, επιδιο5κεται η συλλογή λεπτο­μερών στοιχείων σχετικά με τα χαρακτηριστικά του νοικοκυριού, τις πηγές εισοδήματος και τις συνθή­κες διαβίωσης σε ολόκληρη την Ένωση.
Nevertheless, in the context of very little growth in GDP and a policy emphasis both on fiscal restraint and on limiting public expenditure in order to avoid excessive increases in taxes and social charges on business and the costs of employment, a growth of almost 4% a year — even after adjusting for unemployment — in a major component of public spending was a matter of widespread policy concern.
Παρ' όλα αυτά, υπό συνθήκες πολύ μικρής αύξησης του ΑΕΠ και με έμ­φαση στην πολιτική συγκράτησης της φορολογίας και περιορισμού το« δημόσιο«· δαπανο«, ο'^στε να αποφευχθεί η υπέρμετρη αύξηση
Over the three years 1990 to 1993, spending on social protection went up in all Member States as a proportion of GDP as their economies went into recession, in 7 countries — Denmark, Spain, France, Luxembourg, Portugal, the UK and Finland — by around 3 percentage points or more. This rise, however,
φόρων και ασφαλιστικών εισφορών των επιχειρήσεων καθώς και του κό­στους της εργασίας, η ετήσια αύξηση μίας βασικής συνιστώσας των δημο­σίων δαπανών κατά σχεδόν 4% — ακόμα και μετά την προσαρμογή ως προς την ανεργία — αποτέλεσε αντι­κείμενο ευρείας ανησυχίας.
T remained unchanged relative to average income, then this growth in numbers alone will add almost 5'Λ% of GDP to the cost of social protec­tion over the next 30 years in the Union as a whole.
Με αυ­τά τα δεδομένα, είναι ίσως κατανοητό το κοινό ενδιαφέρον που παρατηρήθηκε στο πρόσφατο πα­ρελθόν για εξεύρεση μέτρων περιο­ρισμού των δαπανο«' κοινωνικής προστασίας.
At the same time, the large expansion in the numbers of elderly people is likely to impose in­creasing demands on the health care and social service systems.
άνοδος που παρουσίασε ο αποτελε­σματικός δείκτης εξάρτησης δεν οφείλεται μόνο στη γήρανση του πληθυσμού αλλά και στην πρόο^ρη συνταξιοδότηση, καθώς και στην αυ­ξανόμενη ανεργία, αμφότερες αποτ ε λ έ σ μ α τ α της μειωμένης προσφοράς θέσεων εργασίας.
of women in the work force, as well as perhaps a reversal of the trend towards early retirement, this would more than offset the effect on the dependency ratio of the ageing of the population and make it easier to effect the income transfer required.
Σαν συνέπεια, ένας πολύ μικρότερος αριθμός εργαζομένων ατόμων στη­ρίζει αυξημένο αριθμό μη εργαζόμε­νο«', με ηλικία τόσο μεγαλύτερη όσο και μικρότερη από το όριο συνταξιο­δότησης.
If on the other hand, underlying GDP growth does not improve and job availability remains low, then any significant transfer will present serious problems, irrespective of how pensions schemes are funded in the meantime.
Η ωρολογιακή βόμβα του δημογραφικού προβλήματος που ελλοχεύει
Changes in sources of finance n the light of the reduction in the numbers in employment which