natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ό Walter Hallstein γεννήθηκε στή Μαγεντία στις 17 Νοεμβρίου 1901 καί σπούδα­σε νομικά στά πανεπιστήμια τής Βόννης, τού Μονάχου καί τού Βερολίνου.
Born in Mainz on 17 November 1901, Walter Hallstein studied law at the Universities of Bonn, Munich and Berlin.
Τό 1950 εμφανίζεται γιά πρώτη φορά στή διεθνή πολιτική σκηνή σάν αρχηγός τής αντιπροσωπείας τής 'Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας τής Γερμανίας στή διάσκεψη πού επεξεργάστηκε τή συνθήκη τού σχεδίου Schuman.
In 1950 he made his first appearance on the international political scene as Head of the Delegation of the Federal Republic of Germany at the conference which drew up the treaty that gave effect to the Schuman Plan.
Τήν 'ίδια εποχή αναλαμβά­νει τήν αναδιοργάνωση τού υπουργείου εξωτερικών τής Γερμανίας.
At the time he was also engaged in reorganizing the German Foreign Office.
Τό 1950 διορί­ζεται υφυπουργός τής ομοσπονδιακής καγκελαρίας καί τό 1951 υφυπουργός εξω­τερικών.
He was appointed State Secretary at the Federal Chancellery in 1950 and State Secretary at the Foreign Office in 1951.
Ό Hallstein παίζει σημαντικό ρόλο στίς προσπάθειες τής Γερμανίας νά εγκαθι­δρύσει εγκάρδιες σχέσεις μέ τή Γαλλία καί διαπραγματεύεται τή συνθήκη πού ρυθμίζει τό πρόβλημα τού Σάαρ.
Professor Hallstein played a leading role in Germany's efforts to restore cordial relations with France and negotiated the treaty which resolved the Saar question.
'Αντιπροσωπεύει τή χώρα του στή διάσκεψη τής Μεσσίνας τό 1955, πού όδηγεϊ στην επαναδραστηριοποίηση τής ευρωπαϊκής ολο­κλήρωσης, ή οποία υπέστη πλήγμα μέ τήν απόρριψη τής συνθήκης τής Ευρω­παϊκής Κοινότητας "Αμυνας (EKA) τό 1954.
He represented his country at the Messina Conference in 1955, leading to a revival of European integration, which had suffered a setback with the rejection of the European Defence Community Treaty the year before.
Τό 1958, ό καθηγητής Hallstein διορίζεται πρόεδρος τής 'Επιτροπής τής Ευρω­παϊκής Οικονομικής Κοινότητας.
In 1958 Professor Hallstein was appointed President of the EEC Commission, re maining in office until the single Commission of the European Communities was established on 30 June 1967.
Ή 25η επέτειος τής υπογραφής τών συνθηκών τής Ρώμης
Twentyfifth anniversary of the signing of the Treaties of Rome cession of Spain and Portugal.
Στις 25 Μαρτίου, πρίν άπό είκοσι πέντε χρόνια, υπογράφονταν στή Ρώμη οί συνθήκες περί ιδρύσεως τής ΕΟΚ καί τής ΕΚΑΕ.
On 25 March 1957 the Treaties es tablishing the European Economic Community and the European Atomic Energy Com munity were signed in Rome.
περίπου κράτη τού τρίτου κόσμου σταθερούς δεσμούς μιας σύνδεσης επωφελούς καί γιά τά δύο μέρη (...)
Our Community commitments have therefore borne fruit: those who drafted and laid down the rules of operation of the Treaty of Rome were not wrong: with great sagacity they laid the foundations of the gradual development which has taken place ... .
Μέ τήν ευκαιρία τής επετείου αυτής, έγιναν αρκε­τές εκδηλώσεις, ιδίως στίς 25 Μαρτίου στό Ευρω­παϊκό Κοινοβούλιο (')■ Στίς 29 Μαρτίου, πραγ­ματοποιήθηκε στό Μέγαρο τών 'Ακαδημιών στίς Βρυξέλλες πανηγυρική τελετή στην οποία πα­ρέστησαν ή Αυτού Μεγαλειότης ό Βασιλεύς τών Βέλγων, αρχηγοί κρατών καί κυβερνήσεων —οί όποιοι ήταν παρόντες μέ τήν ευκαιρία του Ευρω­παϊκού Συμβουλίου— καί πρόεδροι τών οργάνων.
A number of events were held to celebrate the 25th anniversary of that occasion, in cluding a ceremony at the European Parlia ment.1Four days later, on 29 March, a for mal commemoration took place in the Palais des Académies in Brussels, attended by His Majesty the King of the Belgians, the Heads of State or Government who were in Brussels for the European Council, and the Presidents of the institutions.
'Εκτελώντας τίς υποχρεώσεις πού απορρέουν άπό τή συνθήκη, πετύχαμε καί τήν πραγματοποίηση μέρους τών πολιτικών στόχων πού είχαμε θέσει.
By executing the commitments of the Treaty we have accomplished some of the political aims which we set ourselves.
Μέ τή μεταβί­βαση, γιά ορισμένα καθορισμένα θέματα, ενός τμήμα­τος τών κυριαρχικών τους εξουσιών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, τά κράτη μας δημιούργησαν ένα νέο υπό­δειγμα πολιτικού θεσμού, υπερβαίνοντας σέ ορισμένα σημεία, τό βαθμό ολοκλήρωσης πού απαντάται γενικά στίς συνομοσπονδίες κρατών.
By delegating, in certain well-defined areas, a fraction of their sovereign power to the European Community, our States have created à completely new model for political institutions, in some respects going beyond the degree of integration generally conferred upon confederations of States.
«Ό εορτασμός τής 25ης επετείου τής συνθήκης τής Ρώμης, πρέπει καταρχήν νά μας ωθήσει νά αναγνω­ρίσουμε καί νά υπογραμμίσουμε τή σημασία τών αποτε­λεσμάτων πού έχουν επιτευχθεί χάρη στην αρχική πα­ρόρμηση καί τή δράση τής Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
'The celebration of the 25th anniversary of the Treaty of Rome should firstly prompt us to recognize and to emphasize the importance of the results achieved thanks to the initial impetus and the continuing action of the European Com munity.
Χάρη στή συνήθεια πού αποκτήσαμε νά εργαζόμαστε μαζί, προχωρήσαμε ακόμη μακρύτερα : πραγματο­ποιήθηκε ή αρχή τής ένωσης σέ μιά σειρά τομέων όπως ό οικονομικός, ό κοινωνικός, ό νομισματικός, ό ενερ­γειακός, κλπ. καί μέσα σέ δέκα χρόνια ή συνεργασία επεκτάθηκε προοδευτικά σέ βασικούς τομείς τής εξωτε­ρικής πολιτικής.
Thanks to the habit of working together which we have thus acquired, we have gone even further: the beginnings of union have emerged in a series of areas—economic, social, monetary, energy—and in the last 10 years cooperation has gradually extended to essential sectors of external policy.
Χάρη στον ίδιο ενθουσιασμό, τά μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκλέγονται στό εξής μέ άμεση ψηφοφορία καί οί δημοσιονομικές αρμοδιότητες τους έχουν ενισχυθεί.
The same impetus has led to election of the European Parliament by universal suffrage and the strengthening of its budgetary powers.
Παρόλη τή βαρύτητα τών προβλημάτων του κόσμου πού μας κατατρέχουν, έστω καί αν λυπούμεθα διότι δεν έχουν ακόμη επιτευχθεί όλοι οί ευρωπαϊκοί στόχοι πού θέσαμε, δεν πρέπει νά υποτιμάμε αυτό τό όποιο κα­τορθώσαμε καί πραγματοποιήσαμε κατά τή διάρκεια τών 25 παρελθόντων ετών.
Even if we are weighed down by the problems of the world, even if we regret that we have not at tained all our European objectives, we must not underestimate what has been acquired and pooled over the past 25 years.
"Ενας αντικειμενικός απολογισμός τών επιτευγμάτων, σέ κοινοτικό επίπεδο, μάς προκαλεί αναπόφευκτα δύο αντιφατικά αισθήματα : τήν υπερηφάνεια καί τό ανικα­νοποίητο.
An objective appraisal of the ways in which the Member States have come closer together in the Community inevitably arouses two conflicting emotions: pride and frustration!
Είμαστε βέβαια ευτυχείς διότι υπερνικήσαμε τίς ακρότητες τού εθνικισμού πού έφτασε σέ παροξυσμό κατά τό 19ο αιώνα στην Ευρώπη, άλλα σέ έναν κόσμο πού δέν είναι πλέον ό ίδιος όπως στίς αρχές τής Κοι­νότητας, μάς απομένει ελάχιστος χρόνος, όπως έγραφε ό Louis Armand ήδη άπό τό 1968, γιά νά οικοδομήσου­με μιά Ευρώπη διαφορετική άπό εκείνη πού είχαμε προβλέψει καί ή οποία νά ανταποκρίνεται στίς απαιτήσεις τής διαστημικής εποχής.
We welcome the fact that we have overcome some of the excesses of the exaggerated nationalism of nineteenth-century Europe; but in a world which is already no longer that which saw the beginnings of the Com munity we have little time, as Louis Armand wrote as early as 1968, in which to construct a Europe which differs from the one we had fore seen and can meet the demands of the planetary age.
Μέσα σέ 25 χρόνια ή ζωτικότητα καί ή νεανικότητα τού κόσμου μετατοπίστηκε γρήγορα προς τό νότιο ημισφαί­ριο : δέν είναι δυνατό νά αγνοήσουμε οτι εκεί συγκεντρώνονται οί πιό επιτακτικές ανάγκες τής ανθρωπότητας.
In 25 years the upsurge of life arid youth in the world has rapidly moved towards the southern hemisphere: it is there that the most crying needs of humanity are concentrated, and we cannot ignore it.
Μέ αυτή τή νέα κατάσταση, οί ευρω­παϊκοί λαοί δέ θά αποτελούμε σύντομα παρά ένα πο­σοστό τού παγκόσμιου πληθυσμού ίσο μέ τό τμήμα τής γής πού καταλαμβάνουν τά εδάφη μας : μέ δυσκολία πέντε τοίς εκατό !
In this new situation the peoples of Europe will soon account for a percentage of the world's population no greater than the area which our territories occupy on earth: barely five per cent!
"Οταν υπογράψαμε τή συνθήκη τής Ρώμης, διαχωρίζα­με ήδη τους τελικούς στόχους μας άπό τίς άμεσες δεσμεύσεις.
When the Treaty of Rome was signed we already made a distinction between our ultimate objectives and the immediate commitments.
Οί πολιτικοί μας στόχοι περιέχονται στό προοίμιο τής συνθήκης τής 25ης Μαρτίου 1957 οπού δηλώναμε οτι είμαστε αποφασισμένοι νά «θέσουμε τά θεμέλια μιας ολοένα μεγαλύτερης ένωσης ανάμεσα στους λαούς τής Ευρώπης».
Our politi cal aims were enshrined in the preamble to the Treaty of 25 March 1957: we declared our resolve to "lay the foundations of an evercloser union among the peoples of Europe".
"Ομως οί συμβατικές μας υποχρεώσεις, κατανεμημένες στό χρόνο, απέρρεαν άπό τά άρθρα τής συνθήκης : μας δέσμευαν γιά τή δημι­ουργία κοινής αγοράς, ή όποια θά προσθέτονταν στην Κοινότητα "Ανθρακα καί Χάλυβα ή οποία 'ιδρύθηκε τό 1953.
But our legal commitments, to be enacted over a period of time, proceeded from the articles of the Treaty: they bound us to create a common market in ad dition to the European Coal and Steel Community set up in 1953.
"Οταν τό 1970 άρχισε τό στάδιο εφαρμογής τής συνθήκης τής Ρώμης όλες οί συμβατικές υποχρεώσεις μας είχαν τηρηθεί : κατάργηση τών εσωτερικών ευρω­παϊκών προστατευτικών δασμών, ελεύθερη κυκλοφο­ρία τών προσώπων, τών υπηρεσιών, τών κεφαλαίων καί τών εμπορευμάτων, σταθερότητα καί ασφάλεια τής γε­ωργικής παραγωγής καί του εμπορίου.
When we started on the phase of application of the Treaty of Rome in 1970 each of our legal commitments had been fulfilled: tariff protection between the countries of Europe had been abolished, free movement of persons, services, capital and goods introduced, and the stability and security of agricultural production and trade ensured.
Τέλος, σέ έναν κόσμο όπου ή αύξηση τών εξοπλισμών απειλεί τό σύνολο τής ανθρωπότητας, τά ζητήματα έπι-
At the same time, the more the European economy has developed, the more its dependence on distant sources of supplies has grown.
Ή πολιτική ανοιγόταν στίς ιδέες τής οικονομικής, ενερ­γειακής καί νομισματικής ολοκλήρωσης.
Policies were becoming receptive to the ideas of economic, energy and monetary integration.
Ή Κοινότητα διευρύνθηκε σέ εννέα καί κατόπιν δέκα χώρες.
The Community was enlarged to encompass 9 and then 10 countries.
(') Σημείο 2.4.12.
Point 2.4.12.
Πρέπει οί αρχηγοί κρατών καί κυβερνήσε­ων τών δέκα Κρατών μελών τής Κοινότητας νά επιδιώ­ξουν, ενόψει τής δύσκολης πραγματικότητας πού αντι­μετωπίζουμε, αποφασιστική ενίσχυση τών θεσμών μας.
Finally, in a world where the build-up of arms is a threat to the entire human race, questions of survival transcend each of the problems which the European Economic Community has to face.
Ή 25η επέτειος τής συνθήκης τής Ρώμης είναι ή ευκαι­ρία νά ανταποκριθούμε σ' αυτό τό καθήκον μας».
And the distinction between economic and external policy becomes blurred: all European questions are now highly political. They concern our security and our existence.
Προσφώνηση τοϋ προέδρου τον Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κ. Pieter Dankerl
The 25th anniversary of the sign ing of the Treaty of Rome provides the occasion for taking up this challenge.'
Πρέπει νά μάθουμε πώς είναι δυνατό νά καταστούμε ανε­ξάρτητοι έναντι τών άλλων μεγάλων συνομιλητών στον κόσμο.
The important question is how to make ourselves in terdependent in relation to the other major part ners in the world.
Ή ασφάλεια μας απαιτεί καταρχήν τή διατήρηση τών συμμαχικών δεσμών πού μάς ενώνουν μέ τους φίλους καί εταίρους μας τής Βόρειας 'Αμερικής.
Our security requires the links uniting us in an al liance with our friends and partners in North America to be maintained.
Όσον άφορα τίς χώρες τού νότιου ημισφαιρίου θά πρέ­πει νά αναπτύξουμε προτιμησιακές σχέσεις μέ τίς περι­φέρειες πού συναντούν τά μεγαλύτερα εμπόδια στην ανάπτυξη τους.
But even this common defence will be in jeopardy unless each partner shoulders its burden of responsibilities and safeguards the individual interests of Europe and those of North America through continuous dialogue.
'Εκτός άπό όλα εκείνα πού δέν επι­τεύχθηκαν κατά τήν περασμένη εικοσιπενταετία, υπάρχουν καί παρά πολλά πού επιτεύχθηκαν.
'Although many things have been left un done in the past 25 years, much has been done.
Είναι επίσης μιά καλή ευκαιρία νά προσπαθήσουμε νά ανακαλύψουμε τίς προοπτικές τού τότε καί νά εξετάσουμε άν οί προ­οπτικές αυτές 'ισχύουν καί σήμερα.
In addition, an anniversary of this kind always provides a good opportunity to take stock of the course of events and compare the original prospects with those which lie ahead today.
"Οταν περάσει κα­νείς τήν εφηβεία καί φρονιμέψει, καί κάτι τέτοιο φαίνε­ται νά έχει συμβεί καί στην ΕΟΚ, τότε θά πρέπει νά καθοριστεί συγκεκριμένα πώς θά πρέπει νά προ­χωρήσει στό μέλλον.
When one reaches the âge de là raison, as the EEC now has, it seems appropriate to consider how further progress can be made.
Καταλήγοντας θά ήθελα νά προσθέσω μία τελευταία σκέψη : Ή Ευρωπαϊκή Κοινότητα αναπτύχθηκε σέ μία περίοδο ανάπαυλας τών εντάσεων τού κόσμου πού είχε γίνει διπολικός.
We must establish with the countries of the southern hemisphere a system of relations which favours those countries whose growth is the most hampered; our efforts at interdependence must lead us to establish with them a permanent pattern of relations which satisfy our economies but from which also these countries derive hope for years to come.
Δέν μπορεί επίσης νά δώσει τήν απάντηση επειδή έχει αποδειχθεί οτι ήδη ή Ευρώπη τών Έξι δέν μπόρεσε νά μετουσιώσει σέ πολιτική τά κείμενα τού 1957, καί ή Ευ­ρώπη τών Δέκα έχει ακόμη λιγότερες πιθανότητες νά τό κάνει, όχι μόνο επειδή είναι μεγαλύτερη άλλάκαί επει­δή είναι διαφορετική.
Finally, with respect to the States of Central and Eastern Europe, whatever the ideological differences dividing us, we have no alternative but to initiate negotiations in which the legitimate na ture of our concern for the freedom of the seas is seen as a vital problem going beyond any defence problems, since this is our only guarantee of security of our industrial supplies.
Πώς θά ήταν δυνατό νά αντιμετωπίσουμε τίς υποχρεώ­σεις αυτές χωρίς νά θέσουμε στόχους καί τά μέσα κοινής δράσης πού απαιτούν τόσες νέες καταστάσεις ;
The concept of "nothing but the Treaty" which reared its head in the campaign for the first direct elections to the European Parliament cannot provide the, answer because a Treaty written in 1957 cannot possibly set out guidelines for the develop ment of European society up to the year 2000.
Ή θά έπρεπε νά πώ : νά γίνουμε πιό αξιόπιστοι; (...)
Perhaps I should have said "if we are to become more credible" ...·'.
Οί συνθήκες σήμερα λίγο διαφέρουν άπό ο,τι ήταν πρίν άπό μία εικοσιπενταετία.
How can we expect to realize these tasks without giving priority to the objectives and means of joint action which so many new circumstances require?
Στά χαρτιά τουλάχιστον.
In 1982 the Treaties are still much as they were 25 years ago — at least on paper.
Χω­ρίς πολιτικά κίνητρα, χωρίς προοπτική γιά τό μέλλον δέν μπορούν νά είναι τίποτα άλλο παρά μόνο χαρτί.
But in the absence of political motivation among the Europeans and without prospects for the future, they cannot be worth much more than the paper on which they are written.
Ή σημασία τής πολιτικής είναι μεγάλη, δπως σημαντι­κός είναι καί ό τρόπος λήψης τών αποφάσεων.
The political background is important, as is the procedure for reaching decisions.
Αυτό αποκαλούσε ή συνθήκη τού 1957 «διαρκώς μεγα­λύτερη ένωση».
The institutional system designed in 1957 was logical and coherent
Αυτό επιδίωκε ή διάσκεψη κορυφής στό Παρίσι τό 1972 οταν αποφάσιζε νά ολοκληρώσει τήν «ευρωπαϊκή ένωση».
I believe that these new challenges can only be met by a common vision, jointly exercised diplomacy and European solidarity.
25η επέτειος τό Συμβούλιο μέ νέους τρόπους θά πρέπει νά βρεί καί πάλι τό χαμένο αίσθημα ευθύνης τής Ευρώπης.
Silver jubilee resentatives are honoured by the Council. The Council must therefore strike out in a new direction if it is to be equal once again to its responsibilities in Europe.
Οί ευ­ρωπαϊκές εκλογές αναγκάζουν τά μέλη τού Συμβουλίου περισσότερο άπό ποτέ, μνημονεύω τό προοίμιο τής συνθήκης, « νά εξασφαλίσουν μέ κοινή δράση τήν οίκονομική καί κοινωνική πρόοδο τών χωρών τους μέ τήν εξάλειψη τών εμποδίων τά οποία διαχωρίζουν τήν Ευ­ρώπη ».
European elections oblige the members of the Council more than ever before, and I quote from the preamble to the Treaty, to show resolve "to ensure the economic and social progress of their countries by common action to eliminate the barriers which divide Europe".
Τώρα πού ή εμπιστοσύνη στην αύξηση τής ευημερίας, ή οποία έπί 20 χρόνια έδινε ελευθερία κινήσεων στους Ιδρυτές τής Ευρώπης, έχει μεταμορφω­θεί σέ φόβο γιά τή διατήρηση τής απασχόλησης στό χώρο της, δέν μπορεί πλέον νά αποδείξει ατιμωρητί τήν αδυναμία της ή Κοινότητα γιά τήν εξεύρεση λύσεων σέ ευρωπαϊκό επίπεδο γιά προβλήματα πού δέν μπορούν νά λυθούν σέ εθνικό επίπεδο. (...) » τό 1957 ήταν λογικό καί συνεπές, άν ληφθούν υπόψη τά καθήκοντα πού ανατέθηκαν στην ΕΟΚ.
Now that the confidence in increasing prosperity, which gave a free rein to the builders of Europe for 20 years, has given way to anxiety over the maintenance -of employment, the Community can no longer expect to survive with impunity its inability to find European solutions to problems that are insoluble at national level ... .' when measured against the tasks which were as signed to the EEC at that time.
Τό 1982, μετά τήν προσθήκη νέων καθηκόντων οπως ή ευρωπαϊκή πο­λιτική συνεργασία πού δέν εμπίπτει στίς διατάξεις τών συνθηκών, καί μέ τήν πελώρια αύξηση τών εργασιών τών συμβουλίων τών υπουργών, δέν είναι δυνατό νά γίνει πλέον λόγος γιά «σύστημα» καί «συνέπεια».
In 1982 on the other hand, now that new tasks have to be tackled—such as European political cooperation which falls outside the structure of the Treaty and the enormous increase of the workload of the Councils of Ministers—we can no longer speak of a system or of coherent action.
Τό σύστημα έχει άπό μόνο του μπλοκαριστεί καί επομένως έχουν αυξηθεί οί δυσκολίες γιά τή διατήρηση ισόρροπης τάσης τής ανάπτυξης τής Κοινότητας καί τών αντικειμενικών αναγκών γιά μιά τέτοια ανάπτυξη.
The system has ground to a halt and it has therefore become still more difficult to keep the actual development of the Community in step with the objective need for such development.
Έτσι βλέπουμε, παράδοξο καί πάλι, οτι ή εντολή προς τήν Ευρωπαϊκή 'Επιτροπή τής 30ής Μαΐου 1980 γιά τήν αναδιάρθρωση τής πολιτικής καί τού προϋπολογισμού τής Κοινότητας κατά τρόπο πού νά καθίσταται περιττή μία νέα ρύθμιση τής βρετανικής συνεισφοράς απειλεί νά καταλήξει σέ νέα ρύθμιση τής συνεισφοράς πολλών άλλων μελών.
Thus we come to a furthrer paradox: the mandate given to the European Commission on 30 May 1980 to restructure Community policies and the Community budget in such a way that a new settleemnt in respect of the British contribution would be superfluous is threatening to degenerate into an effort to settle the problem of the contributions of several Member States.
Λόγος τοϋ προέδρου τοϋ Συμβουλίου, κ. Leo Tindemans
Speech by Mr Leo Tindemans, President of the Council
«Ή 'ιστορία τής Ευρώπης, τής γηραιάς μας η­πείρου, εκτείνεται σέ δύο χιλιετηρίδες . ή ιστορία δμως αυτής τής νέας Ευρώπης πού γιορτάζουμε σήμερα, αυτής τής Ευρώπης πού ακόμα αναζητά τόν εαυτό της, τήν ενότητα καί τήν ταυτότητα της, είναι πολύ πιο σύντομη : προϊόν τών ονείρων ορισμένων προφητικών πνευμάτων, μόλις μετά τό τέλος τού 2ου παγκόσμιου πολέμου άρχισε νά παίρνει σάρκα καί οστά.
'The history of Europe, this ancient conti nent, covers 2 000 years; but the history of the new Europe which we are celebrating today, this Europe which is still seeking its own identity and its own unity, is much shorter: the embodiment of the dreams of a handful of visionaries, it is on ly since the Second World War that she has be gun to take form.
Καί δμως, σ' αυτή τή σύντομη Ιστορία πόσοι βασικοί σταθμοί, πό­σες σπουδαίες ημερομηνίες !
Nevertheless, throughout this brief history how many landmarks and important dates have there been!
'Ανάμεσα στίς ημερομηνίες αυτές ή 25η Μαρτίου 1957 έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί υπήρξε συνάμα κατάληξη καί αφετηρία, συγκεκριμενο­ποίηση μιας τεράστιας ελπίδας καί υλοποίηση μιας ορισμένης αντίληψης τής όραματιζόμενης ένωσης.
And amongst these dates, 25 March 1957 is of particular significance since it marked both the end of one era and the begin ning of another, just as it marked the realization of an immense hope and the materialization of a certain concept of the dream of unification.
« Ή Ευρώπη δέ θά μπορέσει νά γεννηθεί ξαφνικά, ούτε μονομιάς », είχε πεϊ ό Robert Schuman, « θά οικο­δομηθεί μέ συγκεκριμένα επιτεύγματα 'ικανά νά δημι­ουργήσουν προπαντός μιά ουσιαστική αλληλεγγύη ».
Although members of parliament in Europe have an innate tendency to criticize the executive—and as we often have two executives in our daily lives in the Community there are plenty of opportunities to indulge in criticism—I think it would be wrong to indulge solely in criticism on a ceremonial occasion such as this. The Community has meant a great deal for its citizens.
« Συγκεκριμένα επιτεύγματα » : πρώτη στάθηκε ή Ευ­ρωπαϊκή Κοινότητα "Ανθρακα καί Χάλυβα · επρόκειτο νά ακολουθήσουν, εκείνη τήν 25η Μαρτίου 1957, ή Ευ­ρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα καί ή Ευρωπαϊκή Κοι­νότητα τής 'Ατομικής 'Ενέργειας.
The growth in the prosperity of the EEC Member States since 1957, which has been unique in history, would scarcely have occurred without the customs union and our competition policy.
Θά τονιστεί άραγε ποτέ αρκετά ή βαθιά πρωτοτυπία τών όσων σχεδιά­ζονταν εκεί, καί συνάμα ό συνετός ρεαλισμός πού δια­πότιζε αυτά τά εγχειρήματα; (...)
Agricultural policy, which is now in urgent need of renewal, has been of central importance to the modernization of farm holdings and to the substantial reduction in Europe's dependence on fluctuating world markets.
Ή γεωργική πολιτική, πού τώρα έχει άμεση ανάγκη ανανέωσης, είχε μεγάλη σημασία γιά τόν εκσυγχρονισμό τών γεωργικών επιχειρήσεων καί γιά τή σημαντική μείωση τής εξάρτησης τής Ευρώπης άπό τίς διακυμάνσεις τών διεθνών αγορών.
Thanks to the Community, Europe sometimes has an even stronger presence outside our continent than within the EEC itself, although I must add that the realization is slowly growing that the present economic crisis can more easily be remedied by 10 countries than by each individual State going it alone. That realization must be acted upon if Europe is to be developed further.
Ή σύμβαση τής Γιαουντέ καί κυρίως οί δύο συμβάσεις τής Λομέ είναι παραδείγματα αναπτυξιακής συνεργασίας τά οποία δέ διακινδύνευσε ακόμη καμία μεγάλη δύναμη.
Robert Schuman said that Europe would come in to existence neither suddenly nor all of one piece but its construction would be of tangible achieve ments such as would create effective solidarity above all else.
Αυτό τό αίσθημα πρέπει νά τό εκμεταλλευθούμε γιά νά αναπτυχθεί ή Ευ­ρώπη ακόμη περισσότερο.
Great in deed was the profound originality of these early designs and great the prudent realism which in spired these ventures! ...
Ήδη ή άμεση εκλογή τού Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συμβάλει σέ μιά τέτοια εξέλιξη.
The direct elections to the European Parliament in themselves give reason for such further de velopment.
Πράγματι, άπό τό 1979, οί ψηφοφόροι αναμείχθηκαν άμεσα στίς υποθέσεις τής Κοινότητας.
Since 1979 each individual elector has been directly involved in the European Community.
Μ' αυτό προέκυψε μία νέα κατάσταση άπό ποιοτική άποψη.
That in itself has changed the nature of the underlying situation.