natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τέλος, όπως πολύ καλά αφήνουν να εννοηθεί οι συγγραφείς αυτού του έργου, πρόκειται σε τελευταία ανάλυση, μέσω μιας πλέον εύκαμπτης οργάνωσης της ευρωπαϊκής αγοράς, να καταστεί δυνατή η πληρέστερη συμμετοχή της Ευρώπης στη διεθνή ανάπτυξη των συναλλαγών, αποφεύγοντας την απομόνωση και διατηρώντας μια συμπεριφορά ανοιχτή, υπεύθυνη και δραστήρια έναντι των τρίτων χωρών.
Finally, as the authors so rightly say, the ultimate aim is, through better organization of the European market, to allow Europe to play a fuller role in the development of world trade not by sheltering behind its frontiers but by maintaining an outward looking, responsible and dynamic attitude towards the rest of the world.
Η τυποποίηση, προνομιακός τρόπος οργάνωσης των οικονομικών σχέσεων 1.1.
Standardization, the best way of organizing economic relations 1.1.
Έγγραφο που προορίζεται για επανειλημμένη ή διαρκή εφαρμογή 1.1.5.
A document available to the public 1.1.3. A document drawn up by a method requiring the approval of all interests concerned and to the benefit of all 1.1.4.
Έγγραφο η τήρηση του οποίου δεν είναι υποχρεωτική
A document for repeated or continuous application 1.1.5. A non-mandatory document
Οι διάφοροι τύποι προτύπων 1.2.2.
The different types of standards 1.2.2.
Οι στόχοι της τυποποίησης και οι εφαρμογές της
Standardization objectives and uses
Οι στόχοι της τυποποίησης 1.3.2.
Standardization objectives 1.3.2.
Οι κύριες εφαρμογές των προτύπων 1.3.3.
The main uses of standards 1.3.3.
Πρότυπα και πιστοποίηση
Standards and certification
Πρότυπα και τεχνικά εμπόδια στις συναλλαγές
Standards and technical barriers to trade
Οι τεχνικές διατάξεις 1.4.2.
Technical specifications 1.4.2.
Οι πιστοποιήσεις 1.4.3.
Certification 1.4.3.
Ο αγώνας κατά των τεχνικών εμποδίων στις συναλλαγές
The removal of technical barriers to trade
Μέσα τυποποίησης στην Ευρώπη 2.1.
Standardizing methods in Europe 2.1. National methods
Η λειτουργία της ευρωπαϊκής τυποποίησης 2.2.3.
The working of European standardization 2.2.3.
Η χρήση των ευρωπαϊκών προτύπων 2.2.3.1.
The use of European standards 2.2.3.1.
Η μετατροπή σε εθνικά πρότυπα για την εφαρμογή στις οικονομικές συναλλαγές 2.2.3.2.
Conversion into national standards for use in trade 2.2.3.2.
Οι ευρωπαϊκές πιστοποιήσεις 2.2.3.3.
European certification systems 2.2.3.3.
Οι κοινοτικές οδηγίες 2.2.3.4.
The Community directives 2.2.3.4.
Οι ευρωπαίοι εταίροι της ευρωπαϊκής τυποποίησης 2.2.4.1.
The European partners in European standardization 2.2.4.1.
Γενικές παρατηρήσεις 2.2.4.2.
General ideas 2.2.4.2.
Οι ASB 2.2.4.3.
The ASB 2.2.4.3.
Κείμενα στα οποία βασίζεται η συνεργασία μεταξύ της Κοινότητας και της CEN/CENELEC
Liaison between the Community and CEN/Cenelec
Οι γενικές κατευθύνσεις συνεργασίας 2.3.2.
General cooperation guidelines 2.3.2. Directive 83/189/EEC 2.3.3. Icone 2.3.4.
Οι εντολές τυποποίησης
Standardization mandates
Η τυποποίηση στην υπηρεσία των ευρωπαϊκών πολιτικών 3.1.
Standardization in support of European policies
Η δημιουργία μιας εσωτερικής αγοράς 3.1.2.
The creation of the internal market , 3.1.2.
Η συνοχή της Ευρώπης στην τεχνολογική ανάπτυξη
European cohesion in technological development
Ψήφισμα του Συμβουλίου της 7ης Μαΐου 1985 για νέα προσέγγιση στο θέμα της τεχνικής εναρμόνισης και τυποποίησης (85/C 136/01)
Council Resolution of 7 May 1985 on a new approach to technical harmonization and standards
Γλωσσάριο
Members of EWOS
Μια από τις σημαντικότερες δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας συνίσταται στην εξάλειψη των τεχνικών εμποδίων και στην εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών.
One of the most important tasks of the European Economic Community is to remove technical barriers and to harmonize national laws.
Τα πρότυπα είναι στενά συνδεδεμένα με αυτά τα δύο θέματα και, παραδόξως, εκ πρώτης όψεως, κατά τρόπο αντιφατικό: θειορούνται, δηλαδή, ως πηγή των εμποδίων και ταυτόχρονα σαν μέσο εναρμόνισης.
Standards are closely involved in both these tasks and, paradoxical though it may seem at first sight, in two conflicting ways: as a source of barriers and as an instrument of harmonization.
Βέβαια, το παράδοξο αυτό υπάρχει μόνον επιφανειακά, αλλά βασίζεται στο γεγονός ότι τα πρότυπα θεωρήθηκαν κατά το αρχικό στάδιο, κυρίως σε κοινοτικό επίπεδο, σαν πηγή εμποδίων χρησιμοποιούμενα από τα κράτη μέλη για την προστασία των αγορών τους· αυτή δε η εικόνα είναι συνδεδεμένη με την ιδέα των προτύπων.
Standards were initially perceived by the Community mainly as barriers used by the Member States to protect their own market and have had trouble ridding themselves of that image.
Οι δημόσιες διοικήσεις δεν έχουν λοιπόν σκεφθεί εξαρχής να χρησιμοποιήσουν τα ευρωπαϊκά πρότυπα σαν μέσο ανταγωνιστικότητας και οικοδόμησης μιας ενιαίας εσωτερικής αγοράς, η οποία θεωρείται ότι αποτελεί τον ουσιώδη στόχο και σε εθνικό επίπεδο.
Initially, therefore, it never occurred to the public authorities to use the European standard as a tool for promoting competitiveness and constructing an internal market, a purpose it can well serve, even though that was the essential objective assigned to it at national level.
Η αντίληψη αυτή ότι τα πρότυπα αποτελούν τεχνικά εμπόδια έχει ευτυχώς μεταβληθεί τα τελευταία έτη, και αρκετά κείμενα και κοινοτικές αποφάσεις, από την αρχή του έτους 1980, αναγνωρίζουν στα πρότυπα θετικό ρόλο στα πλαίσια της κοινοτικής δράσης.
This attitude equating a standard with a technical barrier has fortunately changed in recent years and many Community texts and decisions taken since the early 1980s give the standard a useful role to play in Community activities.
Κατ' αυτόν τον τρόπο η τυποποίηση έχει περάσει σε χρονικό διάστημα μερικών ετών από τη σφαίρα του επουσιώδους στο επίκεντρο της κοινοτικής μέριμνας, σαν όργανο για τη δημιουργία μιας εσωτερικής αγοράς ανταγωνιστικής σε παγκόσμια κλίμακα και όχι περιορισμένης στα εδαφικά όρια της.
In just a few years standardization has moved from the fringe to the centre of Community activities and is now seen as a natural tool for the construction of an internal market capable of competing with the rest of the world rather than sheltering behind its own frontiers.
Εντούτοις, το σύνολο των παραγόντων της ευρωπαϊκής οικονομίας δεν συμμερίζεται ακόμη πλήρως την αντίληψη αυτή και η τυποποίηση συνεχίζει να θεωρείται σε ορισμένους κύκλους σαν έργο επουσιώδους σημασίας.
All the protagonists in European economic life do not yet fully share this view, however, and in some circles standardization is still considered to play a subordinate role. There are, as we have seen, historic reasons for that view.
Αυτή η αντίληψη εξηγείται, όπως το διαπιστώσαμε προηγουμένως, από το ιστορικό της: εφόσον, σε επίπεδο κοινοτικών αρχών, τα πρότυπα εθεωρούντο τεχνικά εμπόδια, και οι εθνικές διοική­σεις δεν προέβαιναν στην εναρμόνιση τους, δεν υπήρχε το ανάλογο ερέθισμα δημιουργίας των ευρωπαϊκών προτύπων, εκτός ειδικών περιπτώσεων (και κυρίως στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας, εξαιτίας ακριβώς του γεγονότος ότι απο το 1973, η «οδηγία σχετικά με τη χαμηλή τάση» παρέπεμπε στην εφαρμογή της στα ευρωπαϊκά πρότυπα).
Since the standard was regarded as no more than a technical barrier by the Community authorities and the public authorities did not make use of it in their harmonization work, there was no incentive to draw up European standards except in marginal cases (and for electricity, precisely because from 1973 the low-voltage directive referred to European standards for its implementation).
Αντίθετα, οι βιομηχανικοί κύκλοι ενθάρρυναν και συμμετείχαν πρόθυμα στη διαδικασία τυποποίησης σε διεθνές επίπεδο, όπου υπερίσχυαν οι ευρωπαϊκές χώρες έως τις αρχές των ετών 1970 εξαιτίας της μη εκδήλωσης αναλόγου ενδιαφέροντος από τις άλλες μεγάλες ανταγωνιστικές βιομηχανικές χώρες (Β.
In contrast industry encouraged and readily participated in international standardization, which was dominated by European countries up to the early 1970s owing to the lack of interest shown by the other major industrial powers (North America and Japan).
Αμερική, Ιαπωνία).
The harmonization requirements stemming from the increase in trade were therefore tackled primarily at world level even when the only countries involved were European.
Η ανάγκη για εναρμόνιση που συνεπάγεται η ανάπτυξη των εμπορικών συναλλαγών είχε κυρίως παρουσιασθεί και κατ' επέκταση επιχειρηθεί κατά προτίμηση σε
That is why the activities of the European Committee for Standardization (CEN) were comparatively limited from its formation in 1971 until quite recently. This situation merely reflected the lack of interest shown by economic, social and political circles in
παγκόσμιο επίπεδο, ακόμη και όταν οι μοναδικές χώρες που ενδιαφέρονταν γι' αυτή ήταν χώρες της Ευρώπης.
European standardization, which seemed superfluous when national and international standardization was so strong and highly developed.
Αυτή η κατάσταση έχει τώρα ριζικά μεταβληθεί και η CEN ανασυγκροτείται (έχουν γίνει πολλά προς αυτή την κατεύθυνση) για να είναι σε θέση να απαντήσει στην πρόκληση της συνεχώς αυξανόμενης ανάγκης για τα ευρωπαϊκά πρότυπα, την οποία εκφράζουν όχι μόνον οι εθνικές διοικήσεις, αλλά και ο βιομηχανικός τομέας στην Ευρώπη, είτε πρόκειται για βιομηχανία παραγωγής είτε για βιομηχανία χρήσης.
The situation has now changed radically and the CEN is in the process of reorganization (much has already been done) so that it will be equal to the challenge of the enormous increase in the demand for European standards not only from the public authorities but also from the manufacturing and user industries in Europe.
Πριν εξετάσουμε αυτή την ανασυγκρότηση του ευρωπαϊκού φορέα τυποποίησης και τον τρόπο κατά τον οποίο θα χρησιμοποιηθούν τα πρότυπα σαν μέσο δημιουργίας μιας μεγάλης εσωτερικής αγοράς στον ευρωπαϊκό χώρο, θεωρήσαμε αναγκαίο να αναφέρουμε σ' ένα πρώτο μέρος τι σημαίνει ο όρος τυποποίηση.
Before studying the reorganization of the European standards system and the way in which standards are being used as tools for the creation of a large internal market in Europe, we thought it advisable to explain just what standardization means.
Πράγματι, υπάρχουν διάφορες αντιλήψεις για αυτό το θέμα και είναι αναγκαίο να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, αν θέλουμε να κατανοήσουμε όλο το πλέγμα της νέας ευρωπαϊκής πολιτικής στον τομέα αυτόν.
There are still all too many misconceptions on this subject and we must be precise if we are to grasp all the implications of the new European policy in this field.
Η τυποποίηση, προνομιακός τρόπος οργάνωσης των οικονομικών σχέσεων
Standardization, the best way of organizing economic relations
Πρότυπο είναι, σύμφωνα με τον ορισμό που έχει γίνει αποδεκτός από το Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (International Organization for Standardization: ISO) και την Οικονομική Επιτροπή για την Ευρώπη των Ηνωμένων Εθνών (ΟΕΕ/ΟΗΕ) μία «τεχνική προδιαγραφή ή άλλο έγγραφο, προσιτό στο κοινό, καταρτιζόμενο με τη συνεργασία και τη συναίνεση ή τη γενική αποδοχή όλων των ενδιαφερομένων μερών, βασιζόμενο επί κοινών αποτελεσμάτων της επιστήμης, της τεχνολογίας και των εμπειριών, το οποίο στοχεύει στο μέγιστο δυνατό όφελος υπέρ της Κοινότητας στο σύνολο της, και το οποίο έχει εγκριθεί από αναγνωρισμένο οργανισμό σε εθνικό, περιφερειακό ή διεθνές επίπεδο».
According to the definition accepted by the International Organization for Standard ization (ISO) and the United Nations Economic Commission for Europe (UNECE), a standard is 'a technical specification or other document available to the public, drawn up with the cooperation and consensus or general approval of all interests affected by it based on the consolidated results of science, technology and experience, aimed at the promotion of optimum community benefits and approved by a body recognized on the national, regional or international level'.
Ο ορισμός αυτός έχει γίνει αποδεκτός από τους περισσότερους επίσημους εθνικούς οργανισμούς τυποποίησης και, επομένως, έχει διεθνή σχεδόν χαρακτήρα.
This definition has been adopted by almost all the official national standards institutions. It is therefore virtually universal.
Ωστόσο, υπάρχει ακόμη ένας ορισμός του προτύπου ο οποίος αξίζει να αναφερθεί: πρόκειται για τον ορισμό που περιέχεται στον κώδικα της ΓΣΔΕ (GATT) στο κεφάλαιο περί των τεχνικών εμποδίων στις συναλλαγές, του έτους 1979, και στην οδηγία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας της 28ης Μαρτίου 1983 με την οποία καθιερώνεται διαδικασία πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών, ή, όπως αλλιώς λέγεται, «Οδηγία 83/189/ΕΟΚ».
However, there is another definition that should be mentioned; it is to be found in the 1979 GATT Agreement on technical barriers to trade and in the Directive of the Council of the European Economic Community of 28 March 1983 laying down a procedure for the provision of information in the field of technical standards and regulations known as the 'Directive 83/189'.
Σύμφωνα με αυτά τα δύο κείμενα, πρότυπο είναι «η τεχνική προδιαγραφή που έχει εγκριθεί από αναγνωρισμένο οργανισμό τυποποίησης, για επανειλημμένη ή διαρκή εφαρμογή, η οποία όμως δεν τηρείται υποχρεωτικά».
According to these texts a standard is 'a technical specification approved by a recognized standardizing body for repeated or continuous application, with which compliance is not mandatory'.
Η αιτία, για την οποία οι δύο αυτοί ορισμοί διαφέρουν, οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι, τόσο ο κώδικας της GATT όσο και η οδηγία 83/189, ασχολούνται με την έννοια του προτύπου μόνο στο πλαίσιο των προσπαθειών για την εξάλειψη των τεχνικών εμποδίων στις συναλλαγές, ενώ αντίθετα, ο ISO και η ΟΕΕ/ΟΗΕ και, εκτός αυτών, οι εθνικοί οργανισμοί τυποποίησης έχουν μια άποψη πολύ πιο σφαιρική του προτύπου και χρησιμοποιούν τον ορισμό τον οποίο έχουν επεξερ­γασθεί για την κατάρτιστ] των προτύπων.
The main reason for the difference between these two definitions is that the GATT code and Directive 83/189 are concerned with standards only as part of the fight against technical barriers to trade while ISO and UNECE — and indeed national standards institutions — take a much broader view of standards and use their definition for the purpose of drawing up standards.
Αν εξετασθούν χωριστά τα διάφορα στοιχεία των δύο αυτών ορισμών για την εντόπιση των κυρίων χαρακτηριστικών της εννοίας του προτύπου προκύπτουν τα εξής:
(i) a standard takes the form of a written document approved by a recognized body; (ii) the document is available to the public; (iii) it is drawn up by a method requiring the approval of all interests concerned and to the benefit of all; (iv) it is intended for repeated or continuous application; (v) its application is not normally mandatory.
Έγγραφο εγκεκριμένο από έναν αρμόδιο ή αναγνωρισμένο οργανισμό
A written document approved by a recognized body
Ο αρμόδιος ή αναγνωρισμένος οργανισμός μπορεί να είναι εθνικός, περιφερειακός ή διεθνής.
The recognized body may be national, regional or international.
Αυτός είναι αναγνωρισμένος είτε απο τις δημόσιες διοικήσεις (μέσω συνάψεως συμβάσεως ή συνθήκης, ή ενός κειμένου νομοθετικού ή κανονιστικού χαρακτήρα), είτε απλά μέσω συμφωνίας των οικονομικών εταίρων, με ή χωρίς επίσημη αναγνώριση, από τους οποίους δημιουργείται στις περισσότερες περιπτώ­σεις.
It is recognized either by the public authorities (through a contract, a treaty or by way of legislation or regulation), or (formally or not) by the business partners, which generally founded it in the first place.
Αυτός διαφοροποιείται από τους οργανισμούς των παραγωγών, για να διατηρεί την αναγκαία ουδετερότητα και ανεξαρτησία.
It is separate from manufacturers' associations so as to guarantee the necessary independence and objectivity.
Οι οργανισμοί αυτοί είναι καταρχήν οι εθνικοί οργανισμοί τυποποίησης, μέλη του ISO.
The bodies concerned are first and foremost the national standards institutions that are members of ISO.
Ο διεθνής αυτός οργανισμός που ιδρύθηκε το 1947 και συμπεριλαμβάνει τώρα τους εθνικούς οργανισμούς τυποποίησης 88 χωρών (72 μέλη και 16 αντεπιστέλλοντα μέλη, ιδιότητα που αντιστοιχεί στο καθεστώς του παρατηρητή σε διεθνείς οργανισμούς, μέλη των οποίων είναι οι κυβερνήσεις των χωρών).
This non-governmental international organization was set up in 1947 and now comprises the national standards institutions of 88 countries (72 members and 16 corresponding members, equivalent to observer status in intergovernmental organizations).
Υπάρχει μόνον ένα μέλος από κάθε χώρα.
There is only one member per country.
Ο ISO έχει δημοσιεύσει, μέχρι σήμερα, περισσότερα από 6000 διεθνή πρότυπα που έχουν καταρτιστεί από 2100 περίπου φορείς τυποποίησης.
ISO has published to date more than 6000 international standards drafted by some 2100 technical committees.
Το κύριο έργο του ISO, καθώς και όλων των οργανισμών που είναι μέλη του, συνίσταται στο να προσφέρει ένα πλαίσιο για τη διαδικασία κατάρτισης των προτύπων, την έγκριση αυτών σύμφωνα με μια προκαθορισμένη διαδικασία (βλέπε παρακάτω) και τη δημοσίευση τους.
The main function of ISO and of all its member bodies is to provide a forum for the standards-making process, to approve standards by a given procedure (see below) and to publish them.
Έγγραφο προσιτό στο κοινό
A document available to the public
Συνεπώς πρέπει να είναι ευκόλως διαθέσιμο.
Consequently the national and international standards institutions publish their standards and sell them to the public.
Ως εκ τούτου, οι εθνικοί και οι διεθνείς φορείς τυποποίησης δημοσιεύουν τα καταρτισθέντα από αυτούς πρότυπα και τα πωλούν στο κοινό.
They also have agreements for the sale of standards to each other so that anyone wishing to obtain a standard of any country or an international or European standard has only to apply to the institution in his own country.
Έχουν δε συνάψει συμφωνίες για την πώληση των προτύπων οι μεν των δε, ώστε όταν κάποιος επιθυμεί να εφοδιασθεί με ένα πρότυπο οποιασδήποτε χώρας, διεθνές ή ευρωπαϊκό, να απευθύνεται στο φορέα του κράτους του για να το αποκτήσει.
In content these categories of document may be quite similar since the essential aim is to lay down 'characteristics of a product or a service such as levels of quality, per formance, safety or dimensions, (including) terminology, symbols, testing and test methods, packaging, marketing or labelling requirements' (ISO definition of a technical specification).
Πρόκειται για τα βασικά χαρακτηριστικά των προτύπων, για αυτά που τους επιτρέπουν να τα διακρίνουμε ταυτόχρονα και από τα κείμενα των κανονιστικών τεχνικών διατάξεων και από αυτά των επαγγελματικών προδιαγραφών.
The standardization work is therefore essentially carried out in committees or technical groups and any individual or legal entity is free to attend and take part in the work. This distinguishes the standard from the technical regulation, and also from the industrial or company specification or standard drawn up in a select group representing only some of the interests involved, and applicable not to the whole economic fabric like standards or regulations which are universally valid, but merely to a specific company or category.
Βλέπουμε λοιπόν ότι τέτοιες τεχνικές προδιαγραφές μπορούν να επαναλαμβάνονται σε πολυάριθμα κείμενα, χωρίς να σημαίνει δε ότι αποτελούν και πρότυπα.
This is the feature that distinguishes the standard from the public or private procure ment specification: a standard is considered to be generally valid for a product or service.
Πράγματι, ενώ μια ρύθμιση για τεχνικές προδιαγραφές καταρτίζεται, εγκρίνεται και δημοσιεύεται από μια δημόσια αρχή, χωρίς να λάβουν χώρα αναγκαστικά διαβουλεύσεις και συμφωνία των άλλων κοινωνικοοικονομικών εταίρων, και παρόλα αυτά είναι υποχρεωτική, ένα πρότυπο είναι πάντοτε καρπός συνεργασίας μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων μερών.
It is of course used as a reference in numerous contracts — that is even one of its prime functions — but a purchaser may want to obtain a product or service with specific characteristics differing from the products or services normally available on the market place. He will then draw up a call for tenders in which he will add a number of criteria to the standard in force.
Ο φορέας τυποποίησης, ο οποίος δημοσιεύει το πρότυπο, προβαίνει συνεπώς στη δημοσίευση αυτή μόνον αφού βεβαιωθεί για την επίτευξη ομοφωνίας ως προς το περιεχόμενο του εγγράφου, μέσιυ μιας δημόσιας έρευνας που στοχεύει να συσπειρώσει μεγαλύτερο αριθμό εταίρων από αυτούς οι οποίοι συμμετείχαν στην εκπόνηση του προτύπου.
The standard is therefore intended to meet the needs of the greatest number; it is a sort of highest common denominator in a given economic and industrial area. Historically the standard has in most cases followed on the heels of progress, laying down the characteristics of products already widely marketed for which a reference has become necessary so as to organize production or the market as efficiently as possible.
Αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό διακρίνει το πρότυπο από την προδιαγραφή προμηθειών, δημοσίων ή ιδιωτικών: το πρότυπο θεωρείται ότι ισχύει για ένα προϊόν ή υπηρεσία κατά γενικευμένο τρόπο.
This characteristic, which distinguishes the standard from the technical regulation, has much to do with the way in which the standard is drawn up (voluntary initiative and participation, adoption by consensus or vote), and also with the very foundations of liberal societies where everything that is not prohibited is allowed and those involved in the economy are left the greatest possible degree of freedom.
Αφετέρου, η υποχρεωτική τήρηση του συνόλου των προτύπων, θα ανέστελλε την τεχνολογική πρόοδο με κίνδυνο να επιβάλλονται λύσεις που καθορίζονται από μια καθορισμένη τεχνολογία.
The former describes in detail the means to be used to ensure that the required characteristics are actually attained.
Παρά ταύτα, υπάρχουν χώρες στις οποίες όλα τα πρότυπα είναι υποχρεωτικά (ανατολικά κράτη) εξαιτίας του διαφορετικού οικονομικού και κοινωνικού συστήματος.
It generally needs to be extremely detailed and may describe in the tiniest detail the manufacturing process to be followed and all the technical properties of the materials and components used.
Υπάρχουν διάφοροι τύποι προτύπων:
The exclusive use of standards concerning results may, however, lead to complicated, time-consuming and expensive test procedures which have to be specified in the absence of any precise description of the means to be employed.
- Διαρθρωτική τυπολογία: εδώ διακρίνονται πρότυπα μέσων και πρότυπα απο­τελεσμάτων.
(ii) Functional typology: here the various types of standards are distinguished by content. There are several classifications involving various degrees of detail.
Το πρότυπο μέσων περιγράφει κατά τρόπο ακριβή τα χρησιμοποιούμενα μέσα για να εμφανίζει το αντικείμενο του τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά.
The classification considered here is as follows: basic standard: a general standard containing general provisions applicable to a field that may or may not be specific (for example this category includes measurement standards); terminology standard: a standard concerned exclusively with terms, usually accompanied by their definition and sometimes by symbols, explanatory notes, illustrations and examples; product standard: a standard specifying all or a part of the requirements to be fulfilled by a product or group of products to establish its fitness for purpose; testing standard: standard concerned with test methods to verify whether a product or material has the characteristics required of it; it may also contain other provisions related to testing such as sampling, use of statistical methods, etc.
είναι συνεπώς πολύ λεπτομερή, δύνανται δε να καταλήγουν στη λεπτομερέστατη περιγραφή των διαφορετικών σταδίων παραγωγής, όλων των τεχνικών χαρα­κτηριστικών και των χρησιμοποιουμένων υλικών και συστατικών.
service standard: standard specifying all or a part of the requirements to be fulfilled by a service to establish its fitness for purpose; engineering or planning standard: standard for the design, production or installation of plant, apparatus and structures together with working or operating conditions.