natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιπλέον, στο Ηνωμένο Βασίλειο, το δικαίωμα σε παροχή για τις χαμηλόμισθες κατη­γορίες ατόμων περιορίστηκε προο­δευτικά, καθώς τα συμπληρώματα για συγκεκριμένες ανάγκες αντικα­ταστάθηκαν από δάνεια που χορη­γούνται με διακριτική ευχέρεια από περιορισμένης ρευστότητας Κοινω­νικό Ταμείο.
This is most obvious in the case of the UK, where the importance of meanstested benefits has risen to higher levels than in other Member States. Here, moreover, en titlement to benefit for low income groups has been progressively restricted, with supplements for special needs being replaced by discretion ary loans from the cash-limited So cial Fund.
Επιπρόσθετα, σε ορισμένες χώρες αναπτύχθηκαν νέα προγράμματα που προορίζονταν για την κάλυψη συγκεκριμένων αναγκών.
In addition, new programmes, di rected at special needs, have been developed in a number of countries.
Για παρά­δειγμα, στις Κάτω Χώρες, το 1986 καταργήθηκε το δικαίωμα των ατό­μων άνω των 18 ετών για οικογενεια­κά επιδόματα και αντικαταστάθηκε από φοιτητικές υποτροφίες και δά­νεια, ενώ το 1991, θεσπίστηκε ένα καθεστώς που παρέχει σε κάθε άτο­μο κάτω των 21 ετών και σε κάθε απόφοιτο σχολείου κάτω των 26 ε­τών δικαίωμα σε προσωρινή απα­σχόληση με τον κατώτατο μισθό.
In the Netherlands, for example, en titlement to family allowances for those over 18 was abolished in 1986 and replaced with study grants and loans, while in 1991, a scheme was introduced giving everyone under 21 and every school-leaver under 26 a right to a temporary job at the minimum wage.
Πα­ρόμοια μέτρα που αποσκοπούν οτην καλύτερη ενσωμάτωση των νέων στην κοινωνία, και οτην αγορά εργα­σίας, ελήφθησαν σε πολλές άλλες χώρες.
Similar measures aimed at better integrating young people into society, and into the labour market, have also been taken in a number of other countries.
Επιλεξιμότητα και ελάχιστη προστασία ατά τις περιόδους που δεν υπάρχουν χρηματοδοτικοί πό­
Examples are the "maintenance at home" programme in France and the Pflegegeld (caring benefit) in Germany, which enables someone caring for a seriously disabled person to receive a benefit in the same way as those un able to work.
Κ ροι και η ζήτηση για βοήθεια αυξά­νεται, μία φυσική τάση των κυβερνή­σεων είναι η στροφή προς πιο επιλεκτικές πολιτικές που εστιάζο­νται στα άτομα που έχουν μεγαλύτε­ρη ανάγκη από κοινωνική προστα­σία.
A common feature of all these plans is a professed commitment to a universal system of social protection combined with proposals to restrict the provision of support. Nevertheless, these reports have not generally been followed by action.
Ενώ τα ποσοστά των παροχών κοινωνικής ασφάλισης μειώθηκαν και οι κανόνες που διέπουν την κτή­ση του δικαιώματος έγιναν πιο αυ­στηροί, τα βασικά καθεστώτα που εξαρτώνται από τους πόρους βελτιώ­νονται και επεκτείνονται σε ομάδες στόχους με προτεραιότητα.
The share of social security in GDP has been reduced in few countries and in most it has risen since 1980 (see Chapter 3).
Από την άλλη πλευρά, στις περισσό­τερες χώρες, η οικονομική ύφεση ο­δήγησε τις κυβερνήσεις να βελτιώ­σουν τις παροχές για τα λιγότερο ευνοούμενα άτομα που είχαν πληγεί στο μεγαλύτερο βαθμό.
On the other hand, in most countries economic recession has led governments to improve benefits for the least privileged who are affected most.
Για παρά­δειγμα, στη Γερμανία το ύψος της παροχής για μονογονικές οικογέ­νειες και για τους ηλικιωμένους αυ­ξήθηκε.
In Germany, for example, the rates of benefit for single-parent families and the elderly have been increased.
Το δικαίωμα κάθε ατόμου σε ένα κατώτατο εισόδημα θεσπί­στηκε στο Λουξεμβούργο το 1986 (α­κολουθώντας το παράδειγμα του Βελγίου το 1974) και στη Γαλλία το 1988.
The right of everyone to a minimum level of income was introduced in Luxembourg in 1986 (following the example of Belgium in 1974) and in France in 1988.
Στη Δανία, η δημόσια πρόνοια μετατράπηκε το 1987 από ένα δια­κριτικό καθεστώς σε ένα καθεστώς που βασίζεται σε ατομικά δικαιώμα­τα, και το επίπεδο των παροχών κα­θορίζεται συνολικά και όχι σε ατομι­κή βάση.
In Den mark, public assistance was changed in 1987 from a discretionary scheme to one based on individual rights, with levels of payment being fixed in amount instead of being determined by individual assessment.
Τούτο είναι πιο προφανές οτην περίπτωση του Ηνω­μένου Βασιλείου, όπου η σημασία
Even in the less developed parts of the Community, protecting the
Ακόμη και στις λιγότερο ανεπτυγμέ­νες χώρες της Κοινότητας, η προστα­σία των ασθενέστερων ομάδων απο­τέλεσε κοινό στόχο πολιτικής, όπο^ς αποκαλύπτεται από την αύξηση των κατώτατων συντάξεων στην Ελλάδα το 1982.
The few examples of privatisation of social security include, in the UK, the possibility of opting out of the state system of earningsrelated pensions and choosing a private pension scheme instead (an option which was introduced, in fact, by a Labour cussed, there have, in practice, been
Κεφάλαιο 2 - Πρόσφατες μεταρρυθμίσεις στα συστήματα κοινωνικής προστασίας στην Κοινότητα που κατά κάποιον τρόπο θευ^ρείται ως μορφή ιδιιοτικοποίησης.
Chapter 2 - Recent reforms in social protection systems in the Community some benefits have been improved (family allowances in Belgium, Italy and Ireland, for example, and minimum pensions in Greece, Belgium, Italy, Spain, Ireland and Germany).
Ωστόσο, υπάρχουν παραδείγματα οτροφιόν στην πολιτική προς την α­ντίθετη κατεύθυνση.
worked in the same direction in specific areas (such as increases in charges for health care and drugs and limitations on expenditure), others have worked in opposite directions (reductions and improvements in benefit rates, restricting and extend ing entitlement).
Σε ορισμένες χιόρες, το πεδίο της κοινωνικής α­σφάλισης επεκτάθηκε (π.χ. στη Γερ­μανία και την Πορτογαλία στους καλλιτέχνες και οτην Ελλάδα και την Ισπανία σε άλλες ομάδες) και ορι­σμένες παροχές βελτιώθηκαν (π.χ. οικογενειακά επιδόματα στο Βέλγιο, την Ιταλία, την Ιρλανδία και κατώτα­τες συντάξεις οτην Ελλάδα, το Βέλ­γιο, την Ιταλία, την Ισπανία, την Ιρ­λανδία και τη Γερμανία).
Even within the same country, there are examples of conflicting changes — of, for example, governments trying to relieve the imposition on employers, while at the same time increasing the rate of contribution or introducing new charges in an effort to obtain more revenue to fund expenditure. In certain cases, such as over the pensionable age or meanstesting, governments have alternated between increases and reductions.
ζητήθηκε πολύ, οτην πράξη υπάρ­χουν λίγα συγκεκριμένα παραδείγ­ματα.
Government in 1976, though it was extended significantly in 1986 by the Conservative Government).
Στις Κάτω Χώ­ρες, το 1983 πραγματοποιήθηκαν με­ταρρυθμίσεις με παρόμοιους στό­χους, δηλαδή τη μείωση των δημόσιων δαπανών και την προσαρ­μογή του συστήματος κοινωνικής α­σφάλισης στον αυξημένο αριθμό α­νέργων και ηλικιωμένων.
In the Netherlands, there was the abolition of voluntary social health insurance for the selfemployed and the elderly who, if not eligible for compulsory insurance, have now to subscribe to a private insurance scheme to cover their medical expenses.
Στο Βέλγιο, ορι­σμένες παροχές που καταβάλλονται σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος μεταφέρθηκαν το 1988 από το δημό­σιο Ταμείο Εργατικών Ατυχημάτων σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες.
In Belgium, certain benefits payable in the event of industrial accidents were transferred in 1988 from the public Fund for Industrial Accidents to private in surers.
Στην Ιταλία, κατέστη δυνατό από το 1993 για τα άτομα με υψηλότερα ει­σοδήματα να εξαιρούνται από την εθνική υπηρεσία υγείας.
In Italy, it became possible from 1993 for those on higher in comes to opt out of the national health service.
Ωστόσο, αυτά είναι περίπου τα μόνα παρα­δείγματα που μπορούν να αναφερ­θούν.
These, however, are just about the only examples which can be cited.
Στην Ιρλανδία, η έκθεση της επιτροπής για την κοινω­νική πρόνοια δημοσιεύθηκε το 1986.
An exception to this, however, was the campaign for "pension saving" launched by the French and Belgian Governments in 1988 to encourage people to take out their own private pensions by offer ing tax concessions for approved plans.
Αν και σε κάθε χώρα παρέχονται φορολογικά πλεονεκτήματα όσον α­φορά την ιδιωτική ασφάλιση, αυτά υπήρχαν πολύ πριν από το 1980 και γενικά δεν επεκτάθηκαν έκτοτε.
The expansion of private insurance schemes over recent years is partly the result of attempts to control wage increases either by law or through collective agreements.
Α­ντίθετα, παρατηρήθηκε κάποια τάση για μείωση των φορολογικών παραχοορήσεων όσον αφορά τα ασφάλι­στρα.
One response of employers who are not allowed to pay their workers the wages they wish is to choose indirect means of payment, such as increasing pensions or providing them with private health insurance.
Ωστόσο, εξαίρεση αποτελεί η εκστρατεία για αποταμίευση σύντα­ξης που ανήγγειλαν η γαλλική και βελγική κυβέρνηση το 1988 προκει­μένου να ενθαρρύνουν τα άτομα να συνάψουν ιδιωτικές συμβάσεις για σύνταξη προσφέροντας φορολογι­κές παραχωρήσεις για εγκεκριμένα σχέδια.
Nevertheless, there has certainly been a convergence of the problems to be solved, partly because all countries have had to confront the social and financial problems posed by slow growth and higher unemployment, partly because of common demographic trends, and partly be cause of similar cost pressures.
Το παράδειγμα αυτό ακο­λούθησε η ιταλική κυβέρνηση το 1993.
Although the scale of these problems may differ, they have affected all Member States in some degree and have imposed similar pressures for changes in social protection arrangements throughout the Community.
Ένα κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των σχεδίων είναι η εκπεφρα­σμένη δέσμευση σε ένα καθολικό σύστημα κοινωνικής προστασίας σε συνδυασμό με προτάσεις για τον πε­ριορισμό της παροχής υποστήριξης.
Nevertheless in almost every Member State, reforms have been introduced to reduce the growth of government spending on public health care or unemployment.
Παρ'όλα αυτά, οι εκθέσεις δεν ακο­λουθήθηκαν από έργα.
In many countries too, as noted above, the indexation of benefits to the cost of living and wages has been weak ened.
Το μερίδιο της κοινωνικής ασφάλισης στο ΑΕΠ μειώθηκε σε λίγες χώρες και στις περισσότερες αυξήθηκε μετά το 1980 (βλ.
Where such steps have been taken — for example, requiring employers to pay employees who are sick for a longer period, as in Den mark and the Netherlands, or reducing benefit rates as in many countries — they have tended to be followed by an expansion of private insurance schemes. This in a sense can be regarded as a form of privatisation.
Κεφάλαιο 3).
T vergence of social protection sys
Παρ'όλα αυτά σχεδόν σε κάθε κρά­τος μέλος, έγιναν μεταρρυθμίσεις για να μειωθεί η αύξηση των κρατι­κών δαπανών για τη δημόσια υγειο­νομική περίθαλψη ή την ανεργία.
There are, however, examples of shifts in policy in the opposite direction.
Ε­πίσης, σε πολλές χώρες, όπως αναφέρεται παραπάνω, η προσαρ­μογή των παροχών στο κόστος ζωής και τους μισθούς ατόνισε.
In a number of countries, the scope of social security has been ex tended (to artists in Germany and Portugal, for example, and to other groups in Greece and Spain) and
Η επέκταση των καθεστώτων ιδιωτι­κής ασφάλισης τα τελευταία χρόνια είναι εν μέρει το αποτέλεσμα προ­σπαθειών για τον έλεγχο των μισθο­λογικών αυξήσειον είτε δια νόμου είτε μέσω των συλλογικυ5ν συμβά­σεων.
Thus whereas the social protection systems themselves may retain their own characteristics, reflecting their historical development and national preoccupations, the social and economic environment in which they function is becoming increasingly similar. All Member States face the same kinds of challenge.
Κεφάλαιο 2 - Πρόσφατες μεταρρυθμίσεις στα συστήματα κοινωνικής προστασίας στην Κοινότητα υγείας.
Chapter 2 - Recent reforms in social protection systems in the Community
Τέλος, τα κράτη μέλη θα πρέ­πει να προσαρμόσουν τα συστήματα τους στην προοδευτική μεταβολή της σύνθεσης των οικογενειών και των τρόπων ζωής.
First, they must adapt their systems of social protection to match the changing circumstances and exclusion processes arising from longterm unemployment and the increasing difficulties of longterm integration into the labour market.
Αυτό δεν σημαίνει μό­νο μεταβολή των απαιτήσεων για τη θεμελίωση δικαιώματος παροχών, αλλά θα μπορούσε επίσης να δη­μιουργήσει νέες ανάγκες κοινωνικής προστασίας, ιδιαίτερα για τη φροντί­δα των ηλικιωμένων συντηρούμενων ατόμων.
This adaptation means establishing a guaranteed minimum level of resources for all those out of work, but also encouraging social and economic integration.
Όλα τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν τις ίδιες προ­κλήσεις.
Facing the ageing of their populations, Member States will also need to find an acceptable compromise between the interests of the people in employment and those of pensioners and a balance between statutory and supplementary schemes.
νικής προστασίας στην Κοινότητα α­πό το 1980.
They will have to attempt better to manage their expenditure on health care.
Αυτή η προσαρμογή σημαίνει τη θέσπιση εγγυημένου ελάχιστου επιπέδου πό­ρων για όλους τους ανέργους, αλλά και ενθάρρυνση της κοινωνικής και οικονομικής ένταξης.
Finally, Member States will need to adapt their systems to the progressive change in the composition of families and life styles.
Αντιμετωπίζο­ντας τη γήρανση των πληθυσμών τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να βρουν έναν αποδεκτό συμβιβα­
This not only means changing the requirements to qualify for benefits, but could also create new social protection needs, for the care of elderly dependents, in particular.
Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια τα κράτη μέλη εφάρμοσαν ορισμένες μεταρρυθμίσεις με στόχο την προ­σαρμογή των συστημάτων τους στους περιορισμούς της κρίσης.
In the last fifteen years, Member States have implemented a number of reforms, in order to adapt their systems to crisis constraints.
Για να εν­θαρρυνθεί η σύγκλιση η σύσταση του Συμβουλίου της 27ης Ιουλίου 1992 θέσπισε κοινούς στόχους που προ­βλέπεται να χρησιμεύσουν ως κατευ­θυντήριες γραμμές για εθνικές πολι­τικές και για την προσαρμογή της κοινωνικής προστασίας ώστε αυτή να καλύπτει τις μεταβαλλόμενες α­νάγκες.
In order to encourage convergence, the Council Recommendation of 27 July 1992 has established common objectives intended to serve as guidelines for national policies and for adjusting social protection to meet changing needs.
Παρ'όλα αυτά, υπάρχει αναμφίβολα σύγκλιση των προβλημάτων που πρέπει να επιλυθούν, εν μέρει επειδή όλες οι χώρες έπρεπε να αντιμετωπί­
As Member States become aware of the strong links which exist between them and as information about what is going on in other countries is improved, it is reasonable to believe that they will seek longterm solutions in similar directions.
Κεφάλαιο 3-Οι δαπάνες για την κοινωνική προστασία και η χρηματοδότηση τους
Chapter 3 - Social protection expenditure and its financing
Κεφάλαιο 3 Οι δαπάνες για την κοινωνική προστασία και η χρηματοδότηση τους ι δαπάνες για την κοινωνική σία κυμάνθηκαν μεταξύ 4000 και 5000 ECU κατά μέσο όρο.
Social protection expenditure and its financing proportionately more resources are devoted to social protection.
Ο προστασία το 1991 ανήλθαν στο εισόδημα είναι επίσης σχετικά υψη­λό, πράγμα που σημαίνει ότι όσο υ­πάρχει η αύξηση των πόρων που δια­τίθενται στην κοινωνική προστασία είναι ανάλογη με την οικονομική α­νάπτυξη που υπάρχει.
n 1991, expenditure on social pro­tection amounted to as much as
26% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της Κοινότητας.
26% of Community GDP.
Αυτό ση­μαίνει ότι για κάθε κάτοικο της Κοι­νότητας δαπανήθηκαν 4000 ECU (για την ακρίβεια 3994) για την υγειο­νομική περίθαλψη, τις παροχές ασθέ­νειας ή αναπηρίας, τις συντάξεις γή­ρατος, τις παροχές μητρότητας, τα οικογενειακά επιδόματα, τις αποζη­μιώσεις ανεργίας και το επίδομα στέ­γης·
This means that for each person living in the Community, 4000 ECU (3994 to be precise) was spent on health care, sickness and invalidity benefits, old­age pensions, maternity benefits, family allowances, unemployment compensation and housing assist­ance.
Οι διαφορές, εκφρασμένες ως ποσο­στό του ΑΕγχΠ, είναι σαφιος μικρό­τερες (σχήματα 1 και 2) και φανερώ­νουν το γεγονός ότι οι δαπάνες για την κοινωνική προστασία κυμαίνο­νται σε συνάρτηση με το επίπεδο οι­κονομικής ανάπτυξης.
The system of social protection is most extensive in Denmark, the Netherlands and, to a lesser degree, France which have similar levels of income per head. On the other hand, in relation to their income per head, Italy and the UK spend slightly less than the Community (un­weighted) average on social protec­
Από την άλλη μεριά και σε συνάρτηση με το κατά κεφαλήν
Dif­ferences, however, remain signifi­cant, expenditure relative to GDP being higher in general in those coun­tries where income per head is also relatively high, indicating that as economic development takes place
Κατά κεφαλή δαπάνες κοινωνικής προστασίας σε σχέση με το ΑΕγχΠ, 1991
Social protection expenditure per head and in relation to GDP, 1991
Κατά κεφαλή κοινωνικές δαπάνες, ΜΑΔ(χιλιάδες)
Social expenditure per head, PPS (1000s)
Διακυμάνσεις μεταξύ των κρατών μελών
Variations between Member States
Δ ντικές διαφορές μεταξύ των κρα­
25 here are substantial differences in expenditure, however, be­
GR Ρ IRL Ε UK Ε12
Ρ IRL E UK E12
GR εκτίμηση τών μελών.
GR estimated tween Member States.
Ο μέσος όρος των κατά κεφαλή δαπανών κοινωνικής προ­στασίας, σε μονάδες αγοραστικής δύναμης (ΜΑΔ), κυμαινόταν το 1991 από 1.500 ECU (εκτίμηση) στην Ελ­λάδα έως 5.800 περίπου ECU στο Λουξεμβούργο, δηλαδή διαφορά πε­ρίπου της τάξης 1:4 (σχήμα 1).
In terms of purchasing power standards (PPS), average spending per head in 1991 on social protection ranged from an es­timated 1500 ECU in Greece to nearly 5800 ECU in Luxembourg, a difference of almost four times (Graph 1).
Εντούτοις, για έξι από τα υπόλοιπα κράτη μέλη — πέντε από τις έξι βό­ρειες χώρες, αφού εξαιρείται το HB, και την Ιταλία — οι κατά κεφαλή δαπάνες για την κοινωνική προστα-
Nevertheless, for six member States — five of the six other Northern countries, excluding the UK, plus Italy — social expenditure per head averaged between 4000 and 5000 ECU.
Πίνακας 1 Τρέχουσες δαπάνες κοινωνικής προστασίας % του ΑΕγχΠ, 1970-1991
Table 1 Current social protection expenditure as % Of GDP, 1970-1991
Συνολικές κοινωνικές δαπάνες
E F IRL I Total social expenditure
#Ν/Α #Ν/Α 24,4 25,3 26,0 25,2 26,0
15.9 20.1 21.5 23.9 24.3 21.9 24.7 na na 18.1 19.5 19.5 20.1 21.4 na na 14.7 16.1 16.3 16.6 19.4 na na 24.4 25.3 26.0 25.2 26.0 na na 12.2 17.2 19.4 20.7 na
Κοινωνικές δαπάνες εκτός της αποζημίωσης ανεργίας
Social expenditure excluding unemployment compensation ηa a
#Ν/Α #Ν/Α 11,9 16,8 19,0 20,4
9.4 17.8 20.1 21.1 20.9 17.7 na na 11.9 16.8 19.0 20.4 na 15.4 16.5 16.3 17.1 na na 14.3 15.9 15.9 16.3 19.0
#Ν/Α #Ν/Α 15,4 16,5 16,3 17,1
12.5 19.1 19.9 21.6 22.3 21.1 23.6 na na 23.1 24.5 24.3 23.8 24.6
1991 Πηγή:
Social protection expenditure and GDP per head, 1991
Κοινωνικές δαπάνες (%ΑΕγχΠ)
Social expenditure (% GDP)
»D στις δαπάνες, 1980 έως 1991
♦D in expenditure, 1980 to 1991
♦GR αύξηση των δαπανών για την κοινωνική προστασία σε σχέση
T social protection relative to
15 20 Κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ (ΜΑΔ)
15 GDP per head (PPS)
GR εκτίμηση με το ΑΕγχΠ, που αποτελούσε άνα από τα χαρακτηριστικά της δεκαε­τίας του '70, συνεχίστηκε έως το 19821983.
GDP, which was a major feature of the 1970s, continued up until 1982/ 1983.
Από τότε οι δαπάνες εμφανί­ζουν σταθεροποιητικές τάσεις.
Since then, spending has tended to stabilise.
Συγκεκριμένα, κατά την περίοδο από το 1986 έως το 1989 (πίνακας 1), η οποία χαρακτηριζόταν από ευνοϊκή οικονομική συγκυρία, με την έννοια
More precisely, over the period 1986 to 1989 (Table 1), when economic condi­tions were favourable in the sense that output was expanding and unem­ployment falling, social protection
Οι δαπάνες κατά κλάδο κατανομή των παροχών κατά βασικούς κλάδους, όπως αυτοί
Community as a whole), but for only 22% in Greece and 28% in Denmark.
Υπάρχουν επίσης έντονες διαφορές όσον αφορά τη σημασία των παρο­χών για ασθένεια- αναπηρία-εργατι-κά ατυχήματα, που αποτελούν το 45% του συνόλου οτην Πορτογαλία και στις Κάτω Χοίρες (με περισσότε­ρο από 22% μόνο για τον κλάδο της αναπηρίας έναντι 9% στην Κοινότη­τα κατά μέσο όρο), αλλά μόλις το 22% οτην Ελλάδα και 28% στη Δα­νία.
expenditure rose by less than GDP in most Member States. Between 1989 and 1991, however, the reverse was the case in all Member States except Germany, where spending continued to fall relative to GDP reflecting the continued expansion of the German economy, and Belgium and Den­mark, where it remained constant.
ορίζονται στο κοινό σύστημα ταξινό­μησης της EUROSTAT (ΕΣΣΚΟΠ, ευρο^παϊκό σύστημα ολοκληρωμέ­νων στατιστικοί της κοινωνικής προ­στασίας), φανερώνει ορισμένες δια­φορές μεταξύ των κρατών μελών (πίνακας 2 και πλαίσιο σ.44).
While old­age/survivors' pensions are the largest item of expenditure in all Member States, their share of total spending is almost twice as high in Greece (68% of total benefits in 1991) and Italy (61%), on the one hand, than in the Netherlands (37%), Portugal (37%), Denmark (36%) and, especially, Ire­land (31%) on the other.
ότι η παραγωγή αυξανόταν και η ανεργία μειωνόταν, οι δαπάνες για την κοινωνική προστασία παρουσία­σαν μικρότερη αύξηση απ'ό,τι το ΑΕγχΠ στα περισσότερα κράτη μέ­λη.
Differences across the Community in expenditure on social protection diminished over the 1980s, as spend­ing rose most rapidly in those coun­tries where it was relatively low in relation to GDP.
Μεταξύ του 1989 και του 1991, συνέβη το αντίστροφο σε όλα τα κρά­τη μέλη, με εξαίρεση τη Γερμανία, όπου οι δαπάνες εξακολούθησαν να μειώνονται σε σχέση με το ΑΕγχΠ, αντανακλώντας τη συνεχιζόμενη ε­πέκταση της γερμανικής οικονομίας, καθώς και το Βέλγιο και τη Δανία, όπου παρέμειναν σταθερές.
(The coefficient of variation in the ratio of social protec­tion expenditure to GDP, which measures divergence from the aver­age, was 0.25 in 1980, but only 0.15 in 1991, indicating a significant con­vergence in levels.)
Παρ'όλο που ο κλάδος γήρας-επιζώ-ντες απορροφά το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών σε όλα τα κράτη μέλη, το ποσοστό του ως μέρος του συνόλου των δαπανών είναι περίπου διπλάσιο οτην Ελλάδα (68% του συνόλου των παροχών το 1991) και την Ιταλία (61%), απ,ό,τι στις Κάτω Χώρες (37%), την Πορτογαλία (37%), τι-j Δανίας (36%) και ιδιαίτερα την Ιρ­λανδία (31%).
Similarly, the share of spending going on maternity/family allow­ances ranges from 13% in Ireland and 12% in Denmark to less than 2% in Spain and Greece, while the share going to unemployment benefits and the placement, vocational guidance and resettlement of workers ranges from almost 19% in Spain and 16% in Denmark and Ireland to less than 2% in Greece and Italy and under 1% in Luxembourg. On the other hand, housing benefits account for much the same proportion of expenditure in all countries except the UK (6% as compared with a Community ave­rage of 2%).
Εξέλιξη των κατά κεφαλή δαπανών για την κοινωνική προστασία, 1980-1991
Growth in social protection expenditure per head, 1980-1991
% ετήσια αύξηση σε σταθερές τιμές
% growth per year at constant prices
Ο μέσος όρος των κοινωνικών παρο­χών ανά κάτοικο αυξήθηκε περισσό­τερο στις νότιες χώρες της Κοινότη­τας από το 1980 έως το 1991.
Average social benefits per head in­creased by most in the Southern Community countries between 1980 and 1991.
Σε σταθερές τιμές υπερδιπλασιάστηκε στην Πορτογαλία και αυξήθηκε κατά περισσότερο από 70% οτην Ιταλία, κατά 65 % στην Ελλάδα και κατά 60% περίπου οτην Ισπανία.
In terms of constant prices, they more than doubled in Portugal, and rose by over 70% in Italy, by 65% in Greece and by almost 60% in Spain.
Αντιθέτως, στο Βέλγιο, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και τη Δανία οι αυξήσεις ήταν πολύ μικρότερες, αφού κυμάνθηκαν μόλις μεταξύ 15% και 25% (σχήμα 3).
On the other hand, the in­creases in Belgium, Germany, the Netherlands and Denmark were much smaller, only ranging from 15% to 25% (Graph 3).
Κεφάλαιο 3 - Οι δαπάνες για την κοινωνική προστασία και η χρηματοδότηση τους
Chapter 3 - Social protection expenditure and its financing
Οι κλάδοι της κοινωνικής προστασίας
Social protection by function
Στα στατιστικά στοιχεία που δημοσιεύονται από την EUROSTAT, διακρίνονται οι ακόλουθοι 11 κλάδοι:
The statistics published by Eurostat distinguish between 11 functions: