natgillin/translations-raw huggingface dataset:
"Ενας τέτοιος μηχανισμός αποκαλείται ένεργοποιητής.
(d) Actuators: In addition to communication between people, communication may also take place between a person and an appliance which carries out a command.
Π.χ, ενα τεχνικό βοήθημα δπως
We call an appliance of this sort an actuator.
Ρ.^ηλε^συναγςρμός συνεπάγεται άπό μέρους τού χρήστη ενα χει­ ρισμό ¿ οποίος επιβάλλεται λόγιο τής επείγουσας ανάγκης τής κα­ ταστάσεως.
For example, a technical aid such as an emergency alarm transmission system implies a command from the user dictated by the urgency of the situation.
Αυτός ¿ χειρισμός, πού διαβιβάζεται μέσω ενός μηχα­ νισμού πού απαιτεί μία ελάχιστη ανθρώπινη παρέμβαση, κατόπιν
This command, using an appliance which requires a minimum of human handling, is then processed and dispatched and the whole process is conducted by specialized devices. These devices are the tools which
ε~"'άΓετσ ι. ολοκ/^-Ύ'νετσι καί ττ^α^'-ιατοποιεΤται από εως τό τέλος μέ τή βοήθεια. είδικ~ν οργάνων.
- 15 - set off the alarm at a distance according to precise rules and procedures.
Μπορούμε νά πο:ρατηρήσουμε δτι ορισμένοι ένεργοποιητές λειτουρ­ γούν προς τήν αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή άρχ ίζονν μία επικοι­ νωνία μέ ενα ατομο, δπως συμβαίνει, π.χ, γιά τόύς προγραμμα­ τιστές χρόνου, ξυπνητήρια, κλπ.
Some actuators function the other way around, i.e. they set in motion a communication with a human being, as in the case of fire-warning signals, timing devices, alarm clocks, etc. but, of course, in all these cases the actuators are controlled by a programme which has already been determined by the human user.
'Αλλά, φυσικά, σέ δ?νες αυτές τίς περιπτώσεις, οί έυεργοποιητές στην πραγματικότητα κατευθύ­ νονται
To simplify the situation, actuators are slave systems, controlled remotely or by a time clock and designed to carry out pre­determined tasks.
0 VC τόν ανθρώπινο παράγοντα.
Detailed diagram of the communication system
ATOMO ΠΟΥ ΕΠΙΕΟΙίΤΩΙΐΕΙ (Α)
PERSON COMMUNICATING (A)
Επεξεργασία Μετάδοση -.',Εισοδος/'Έξοδος
Processing Transmission Input/Output
Πρόγοαμαα (SOFTWARE)
Software
Πηχανικός ' εξοπλισμός
Habits and attitudes Sensorimotor capacity Mental aptitude
Γιά λόγους απλοποιήσεως τό σχήμ.α Ho 3 δέν παρουσιάζει πα.^ά ενα μόνο*· σκρο τής αλυσίδας επικοινωνίας, άφοΰ κάθε άκρο διαθέτει τό σύνολο τών λειτουργιών εκπομπής καί λήψεως.
For the sake of simplicity, Figure 3 shows only one end of the communication chain although each end has all transmitting and receiving functions.
Βρίσκουμε σ'αύτό λοιπόν τό ατομο (Α) σέ κατάσταση επικοινωνίας αντιμέτωπο ¡ιέ μία σύζευξη πού τού επιτρέπει τό χειρισμό κ.αί' τόν έλεγχο τής επικοινωνίας.
We therefore find person A who wants to communicate faced with an interface which enables him to control and monitor the communication.
- μέ τόν επεξεργαστή πού διαδραματίζει μεσολαβητικό ρόλο γιά τήν επικοινωνία μ.έ ενα ο:λλο ο'.τομο, τό συνομιλητή Β, ή μέ ενα ένεργο- ποιητή πού βρίσκεται πιό κάτω (Β).
- with the processor which acts as an intermediary for communication with speaker Β or with an actuator placed downstream (B);
- μέ έναν ενεργοποιητή πού συνδέεται μέ τή σύζευξη
- with an actuator linked to the interface, whether this actuator is con·»;., trolled by speaker Β through the intermediary of the processor and inter­face A or controlled directly (or programmed) by person A himself.
Τό ¿λι?:ό σχήμα τού συστήματος επικοινωνίας είναι λοιπόν τό ακόλουθο: ιν
The whole communication system thus looks like this:
Ένεργοποιητής (Α)
> f menace < É—r Person com­ S Í­J­11;erfa cel ^ ^ 1 Processor \+-(A) / municating
Πα.οαδε ί""ΐατα:
Person com­municating (A)
"Ατομο Α -
_BAR_ Actuator (B)
Σύζευξη
Y Actuator (A)
Σύζευξη
Examples:
Β - "Ατομο Β
1) Telephone conversation:
(Τηλεφωνΐ7ΐή συσκευή) (Αίντυο) (Τηλεφωνική συσκευή)
Person A ­ Interface A ­ Processor ­ Interface Β ­ Person Β (Telephone set) (Network) (Telephone set)
2) Σύναζεo'.'.ór *'ειτνιάσεως:
2) Local alarm: Person A ­ Interface A ­ Actuator A
"Ατομο Α -
(Alarm button)
Σύζευξη
(Alarm)
3) Τηλεόραση:
3) Television:
Σύζευξη
Person.
Σύζευξη Β -Ένεργοποιητής
A ­· Interface A ­ Processor.­ Interface Β ­ Actuator Β
(Δίκτυο τηλε­οράσεως)
(TV Network)
, επεξεργαστή ή ενεργοποιητή.
1.5· Example: a comparison of adapted telephones
Τά σχήματα lío 3 καί No % χρησιμεύουν γιά τήν περιγραφή καί τήν αξιολόγηση τών τεχνικών βοηθημάτων, Ιδιαίτερα γιά. τίς άυάγίΐες συγκρίσεως.
Suppose, for example, that we have to evaluate existing telephone sets for people with motor handicaps and that we have only the following three appliances to compare:
ΙΥ)
Page 27
Πίυακασ_Ι
Table 1 - PROCESSOR
-Χωρίς μέσο-
-Loudspeaking (hands free operation)
-ΙΙροπρογραμ- -Ιϊροσαρμοστής λάβηση χεριών ματισμος των 12 V ή μπατα- υπό κλήση ρια αριθμών
-12 V adaptor or batter -in parallel with ordinary telephone set
-Κουμπί h κn ενίσχυση
-Public network -Possible to use it on a special or private network
' συυαγεομου
-Emergency call push button
Π ί vc'.y.c'.c 2 ΐΛ'ητί)'-
-Loudspeaking (hands free operation)
-Συσκευή χειριζόμενη
-Appliance controlled by a single switch
-"ωτεινοί δείκτες αποσυνδε­δεμένη συσκεΐ'ής καί τροφοδοσίας
-Call signal- -Light to indicate ling lifting of receiver -Acoustic signal and supply enabling a blind person to dial a number
-Συσκευή μέ καντράν η μέ πληκτρο­λόγιο
-Signals -Tone to indicate line available -Possible to add an acoustic device for the hard of hearing
-Σηματοδότηση κλήσε(ον -Τόνοι γραμμής -Πρόσθετο άκουστικó
-Signals -Tone to indicate line available -Additional receiver
Μπορούμε 7ίατ'αρχάς νά σημειώσουμε δτι οί 3 συσκευές λειτουργούν μέ τή μέθοδο "χωρίς τή μεσολάβηση χεριών", καί δτι δέν έχουν δλες τίς ίδιες ευκολίες άπομνημονεύσειος καί άριθμοθετήσεο^ς.
Note 3 - AUXILIARY ACTUATORS: the VITAL telephone set can be used to control three appliances with three separate keys (e.g. light, radio, TV).
Αύτός ¿ τύΐίος συγκρίσεως μπορεί νά βοηθήσει τΛ;
This brief comparison gives an idea of the main features of the proposed systems and the differences between them.
' τοποθέτησα 'ν'·- υπάρχοντος τεχνικού βοηθήματος σέ σχέση μέ άλλα. ύ::άρχοντα βοηθήματα., δπως τό υποδεικνύει τό περισσότερο συστηματικό ερωτηματολόγιο -ο' προτείνεται στό Σεμινάριο του Τορόντο (1. lo).
It should firstly be noted that the three sets work without the use of the hands and that they do not have the same memory and number dialling facilities but the most important point is that there are two very different approaches to dialling through the interface: the keyboard offered by VITAL and MLM and the single switch of TASH.
( συζεύξεις επεξεργαστές, ένεργοποιητές).
Thie approach may aleo help manufacturers and clinicians to design equipment which is better adapted to needs providing them with an overview of all the aspects concerned (interfaces, processors, actuators).
£ 2 _________ Ε
Prescribing an aid for a given user
¿ποίου ή αναπηρία είναι γνωστή.
The table proposed may also be useful in the prescribing of a technical aid for a person whose disability is known.
Συγχρόνως, έ;:εϊνος ¿ ¿ποιος αποφασίσει τήν προδιαγραφή οφείλει νά επιστήσει τήν προσοχή του σέ κριτήρια καθολικής αξιολογήσεως τού εφαρμοσμένου κατ'αυτό τόν τρόπο τεχνικού συστήματος, δπως είναι ή ικανότητα προσαρμογής τού υλικού, ή σαφήνεια τών 'τηνυμάτων, ή ευκο­ λία χρήσεως, κλπ.
However simple our table is, it may help the therapist prescribing an aid to classify the problem and find out which of the communication needs of a given person can be met by standard communication methods and which require communication methods suited specifically to his disability.
~· < «. --ro_ άπό τίς οποίες η μία συντελεί στό ν'άποαν^'^τι τό τεχνικό σύστημα στά τρία συνθετΐ7'.ά του στοιχεία ( σύζευξη
At the same time, the therapist must also pay attention to general criteria such as whether the equipment is portable, how intelligible the messages are and how easy it is to use, etc.
, επεξεργαστές, ένεργοποι- ητής), ενώ, αντίθετα, η άλλη συντελεί στό ν'άξισλογήσει τή συνολική χρησιμότητα τού συστήματος γιά τό ενδιαφερόμενο ατομο, μέ κριτήρια πού βασίζονται στον τύπο καί στην ευχρηστία του υλικού.
The prescribing therapist must therefore combine two very distinct approaches, one consisting of breaking down the technical system into its constituant parts (interface, processor, actuator) and the other consisting of assessing the general suitability of the system for the person concerned on the basis of design and use.
Τό παρόν κεφάλαιο υπογράμμισε τήν ανάλυση) τού συστήματος στά συνθετικά του στοιχεία.
In this chapter we have gone into how the system can be broken down; Chapter VI will be devoted to the user and general criteria for the assessment of the appropriateness of the system to the user concerned.
Προηγουμένως, πρέπει-νά εξετάσουμε τίς ανάγκες τού αναπήρου, σέ θέματα επικοινωνίας, 7:αί τόν τρόπο μέ τόν ¿ποιον οί θεραπευτές μπορούν νά. προσπαθήσουν νά. τίς εννοήσουν γιά τήν προδιαγραφή, ενός τεχν υιού βοηθήματος πού ν'άνταπο7'.ρίνεται σ'αύτές.
However, before prescribing a technical aid which fulfils the communication needs of the disabled person, we must examine those needs and consider in what way clinicians can try to anticipate them.
Στό κεφάλαιο II, προτείνουμε λαιπόν προσέγγιση αξιολογή­ μ£α σεως τών άυαγίΐών πού συνδυάζει συγχρόνως τίς τεχνικές δυσκολίες οί όποιες περιγράφονται στό σχήμα Ko 3 καί τό πρόβλημα τών λειτουργιών ικανοτήτων 7ΐαί αναγκών τοΰ αναπήρου σέ θέματα επικοινωνίας.
In Chapter II we suggest an approach to the appreciation of needs combining both the technical considerations described in Figure 3 an the functional skills and communication needs of the disabled person.
Τ'/ΛΛΤΟ IT
CHAPTER II
'Αντίθετα μ.έ τό προηγούμενο 7'εφάλαιο πού ασχολήθηκε μέ τίς τεχν ι κές άπόφεις τής επικοινωνίας, τό παρόν 7 < εφάλαιο προορίζεται γιά τούς αναπήρους καί τίς άνάγκες τους σέ θέματα επικοινωνίας.
While Chapter I concentrated on the technical aspects of com munication, this chapter deals with the communication needs of disabled people.
Ό δρος "άνάγκες" παρουσιάζει μία διφορούμενη έννοια διότι, μο­ λονότι τά άτομα είναι συχνά σέ θέση νά εκφράσουν τίς δυσκολίες πού συναντούν στον τομέα τής επικοινωνίας, εν τούτοις είναι πολύ πιό σπάνιο νά γνωρίζουν νά ξεχωρίζουν τίς συγκεκριμένες άνάγκες τους.
The term "needs" is rather ambiguous because,while people are often capable of describing the difficulties they have in communication, they can rarely identify their specific needs.
Συχνότερα, είναι απαραίτητο νά 7ίάνουμε χρήση ενός μεθοδικού διαβήματος πού επιτρέπει, μέ'συνεχή ανάλυση τού προβλήματος καί συ­ νεχή επανάληψη, τήν αναγνώριση τών πιθανοτήτων λύσε(»ς.
In most cases it is necessary to adopt a methodical approach and break down the problem systematically and repeated by in order to pinpoint the possible solutions.
'Ιϋμεϊς, πρόκειται νά προσανατολίσουμε καί νά οργανώσουμε τό συλλογισμό γύρω άπό τό σημαντικότερο θέμα αύτης τής μ.ελέτης, δηλαδή τή χρησιμοποίηση τών τεχνι?*.ών βοηθημάτων σάν με­ ρικών λύσεων στά προβλήματα 7'.αί τίς άνάγκες έπυίοινωνίας ■ τών ανάπηρων.
In the present state of the art, tech nical solutions often solve only part of the problem but, by helping the disabled person to achieve some measure of communication they can open the door to further possibilities, however modest.
Μία σταθερή αναφορά σ'αύτό τόν τομέα προκύπτει άπό τό διάβημα πού συντελεί συγχρόνως στό ν'αναγνωρίσουμε τίς τυ^ι-κέε^κατασ^άσ^ι-ε.
This is why, from our point of view, communication needs are never static; they are developing all the time and it is impossible to pinpoint them exactly because they depend on circumstances and situations.
* οί άνάγκες πού εκφράζονται στό πλαίσιο τών καταστάσεων έπΐ7ΐοιυωυίας, απαιτούν λειτουργίες ίκ.άνότητες τοΰ άτομου.
One way of achieving a stable point of reference is to identify standard communication situations and determine the handicap involved.
Τό τεχνι?:ό βοήθημα παρεμβαίνει γιά ν'άναπλη- ρώσει τή λειτουργική άνεπάρ3'.εια τού άτομου, στό πλαίσιο μιας 7 < αταστά- σεως επικοινωνίας.
Communication requires functional aptitude; when a person comes up against difficulties or limitations due to a communication handicap he can compensate for this by means of a functional technical aid.
Sivet λοιπόν μόνο μία μερική λύση τήν ¿ποία πρέπει νά εντάξουμε, δύσκολα 7ίαμία. φορά, στό γενικό πλαίσιο οπού παρεμβαί­ νουν επίσης ή ψυχολογία τού χρήστη, ή αποδοχή τών συγγενών καί τού κοινωνΐ7:ού περιβάλλοντος, οί ΐ7 < ανότητες εκμαθήσεως 7taí γνώσεως, κλπ.
The technical aid compensates for a person's functional deficiency specifically in the context of communication; it is therefore only a partial solution which must be seen, and this is sometimes difficult, in the general context of the psychology of the aser, acceptance by his friends and relatives, the ability to learn and to understand, etc.
γίας, του δρου "αναπηρία", οί επόμενες παράγραφοι προσπαθούν νά τα­ ξινομήσουν πρώτα τίς αναπηρίες, μετά τίς καταστάσεις επικοινωνίας κ.αί τέλος τίς μεθόδους αξιολογήσεως τών αναγκών.
After discussing the term "handicap", we go on, in the ensuing paragraphs, to classify firstly the handicaps, then communication situations and finally the methods used to assess needs.
'Αναπηρία, ί'αταστάσεΐΓ κ.αί / ειτου^'ίε^
Handicap, situations and functions
Τό λε"ι?'.ό POB^RT (.?.α) δίνει τρεις διαδοχικές ερμηνείες γιά τήν αναπηρία: (Handicap):
The ROBERT dictionary (2.a) gives three definitions of the word handicap:
- "'Αθλητική δθ7'_ιμασία δπου ή ανισότητα τ~'' περιστάσεων τών διαγωνιζομένων αντισταθμίζεται ¿£ â{,xffc­.'.'
- a sporting event in which the competitors' uneven chances are equalized at the outset;
- "Μειονέκτημα, κατωτερότητα πού οφείλουμε νά ανεχθούμε".
- a disadvantage or defect to which a person is subject. *)
"ΕΪνο:ι τό αναπηρικό κάθισμα, είναι τό ατομο «μέ ¿λudì τύφλωση.
For Doctor Minaire (2.b) this definition reflects the general attitude of the general public which tends to see a handicapped person as the unlucky victim of a road accident, a war wound or genetic defect, etc.:
Τό 710ινό βλέπει αύτδ πού ο ανάπηρος δέν μπορεί νά κάνει., άλλα σέ καμία περίπτωση αύτδ πού μπορεί ά.7'.δμα νά κάνει.
The picture conjired up is the wheelchair, the totally blind person.
Βλέπουμε τό πδδι πού λείπει 7ΐι δχι τόν άνθρωπο πού μένει".
The public sees what the handicapped person cannot do and never what he can do.
( öp.cit. , σελ.
We see the missing leg and not the man. (op. cit. p. 1).
Τομέας έχει τάση νά'κατάτασσε ι συστηματι:ίά τούς αναπήρους σύμφοονα μέ τίς αιτιολογίες τους μέ σκοπό τήν παροχή συνταξιοδοτήσεως ή τή συγ7ΐέυτρωση στατιστικών στοιχείων, καταλήγει σέ μία στάσιμη 3 < ατάστα- ση: θεωρούμε δηλαδή τήν αναπηρία σάν κάτι τό μοιραίο, ένώ ή καθημε­ ρινή ζωή συγίίροτεΐται άπό καταστάσεις απέναντι στίς ¿ποίες 7ίάθε ατομο είναι λίγο πολύ άνά/κηοο.
This attitude is exacerbated by the fact that the authorities tend to classify the disabled automatically according to their aetiology for purposes of pensions or statistics and this produces a static situation; in the end the handicap is regarded as a constant factor while in every day life there are situations in which every individual is to some extent handicapped.
Όρισμένα παραδείγματα επιτρέπουν τή διασαφήνιση αυτού τού σπμ.είου:
This point can be illustrated by a few examples:
Φαίνεται λοιπόν δτι αρμόζει'νά θεμελιώσουμε μία πραγματική προσέγγιση τών αληθινών ¿ρίων τών δυνατοτήτων του άτομου περισσότε­
- when a letter has to be typed, who is more handicapped: the tétraplégie who cannot write by hand but knows how to manipulate the keyboard of a typewriter or an elderly man who can write properly by hand but cannot type?
# ρο στή μειονεκτΐ7ΐη κατάσταση, στίς λειτουργΐ7
The tétraplégie is less handicapped than the elderly man.
Γιά
*) translation
-48- νά ί-ιευκρ ι νήσουμε αυτή τήν σποφπ., θά παραθέσουμε αργότερα, στην πα­ ράγραφο 2.'!·, μία λεπτομερή λειτουργική ανάλυση τών εργασιών 7taí ικα­ νοτήτων πού απαιτούνται γιά τό τη?,.εφ6νημ.α.
It would appear therefore that the concept of handicapping situations and the functional skills it requires of the person is a much better basis for a pragmatic approach to a person's real limitations and abilities than an a priori classification based on his visible disabilities.
Πιό μπροστά δμως πρέπει νά εξετάσουμε σέ βάθος καί νά διασαφτνίσουμε τήν υρολ.ογι:ίή συ­ ζήτηση περί τοΰ δρου "αναπηρία".
To clarify this approach we have given a detailed functional breakdown of the tasks and skills implied in the act of telephoning in paragraph 2.4.
Πράγματι, σύμφωνα μέ τίς εργασίες πού έγιναν στην
Before this there is more to be said about the terminology relating to the term handicap.
Παγ­ κόσμια 'Οργάνωση 'Υγείας, είναι σημαντΐ7ίδ νά διακρίνουμε τίς τρεΤς έννοιες αναπηρίας, άνικανότητας καί αδυναμίας (γιά εργασία) εάν θέ­ λουμε νά αποφύγουμε κάθε άμφιβο?..ία (2. /).
According to the work of the World Health Organization, it is important to make a distinction between the three ideas, handicap, disability and impairment in order to avoid any ambiguity (2.c).
Ό Δρ VIDALI, σ'ενα έγγρα­ φο τής 'Επιτροπής τών εύρωπαΐν.ών Κοινοτήτιον (2.Ò ), διευ7ΐοινίζει αυτές τίς έννοιες 7 < ατά τόν ακόλουθο τρόπο:
Doctor Vidali, in a document published by the Commission of the European Communities (2.d) defines these notions as follows:
Ή αδυναμία άντιπροσιοπεύει τήν εξωτερίκευση μιας παθολογι;ιής, ίατρίΐίής ΐ'.αταστάσεως, οργανικών διαταραχών.
- impairment is a medical concept, the diagnosis of a defective or missing organ or psychological or anatomical mechanism, and represents the external effect of a pathological state or organic disorder.
~ __^·1'___·^^τΐ7 πο^ ερμηνεύεται μέ καταστάσεις άνεπάρ7ΐειας,
A person's disability is the concrete effect of his impairment, particularly in relation to the activities of daily life such as washing, moving, eating, etc.
Ι2» είναι μία λειτουργΐ7ΐή εύνοια ή οποία συνδέεται μέ μία δραστηριότητα ή μέ τήν εκτέλεση ένδς έργου.
- the handicap is the disadvantage a person experiences in the accomplishment of a social role which he should normally be able to fulfil without difficulty. Thus the handicap represents the social effect of the disability or impairment.
Ή άυΐ7 < ανδτητα έυδς άτομου άντυια- τοπτρίζει συγκεκριμένα τήν αδυναμία του, ιδιαίτερα ¿σον άφορα τίς δραστηριότητες της καθημερινής ζιοής δπως εΓναι ¿ καλλωπισμός, οί ' μετακινήσεις, τό ςοαγητδ, κλπ.
This applies particularly to "vital" social faculties such as sense of direction, mobility, physical and economic independence, work, integration into a social community, etc.
- ή άναπηοία, είναι η μειονεκτική κατάσταση τήν οποία ζει δνα ατομο στην πραγματοποίηση ενός κοινωνικού ρόλου πού.Ύ: έπρεπε κανονικά νά πραγματο7ϊοιήσει κατ'αύτδνομό τρόπο.
In this report we shall try to keep to this distinction because both the handicap and the impairment as defined above affect communication for the disabled.
'Γ,πομέν^ς, ή αναπηρία εί­ ναι ή κοινωνΐ7'.ή συνέπεια μιας άνΐ7ΐανδτητας, ή μιας αδυναμίας πού εμποδίζει τήν πραγματοποίηση κοινωνικών ρόλων.
Communication, seen as the functional performance of the activities and tasks it implies, may meet obstacles associated with a sensory, motor or other impairment but, at the same time, if it is seen as a vital exchange and a means of independence, may be faced with the handicap represented by the the social effects of the person's functional impairment (dependence, etc.).
Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα γιά τόύς ?ν.εγόμενους "ζωτΐ7ίθύς" ρδλ.ους, δπως είναι οί ίκ.ανδτητες προσανατολισμού 7 < αί κινητικότητας, ή αυτονομία τού σώ­ ματος, η οί;'.ονομΐ7'.ή αυτονομία, ή εργασία, ή ένταξη σέ μία 'κ.ο ινώ­ ν ΐ7ΐή κοινότητα, κλπ.
This is why we have made frequent use of the terms handicap, functional disabilities and skills in conjunction to show that we are looking at the communication situation and the functions required of the person in these situations.
Στην παρούσα έκθεση, θά προσπαθήσουμε νά συμμορφωθούμε μέ αυτή τή διά.7'.ριση, γνιορίζοντας δτι τό θέμα τής μελέτης μας, ή επικοινωνία τών αναπήρων, έχει σχέση συγχρόνως μέ τήν αναπηρία καί τήν ανικανό­ τητα σύμφωνα μέ τούς ορισμούς πού προτείνονται παραπάνιο.
The point of looking at the problem in this way is to help the disabled person to free himself from the sort of behaviour to which he has been conditioned by notions such as sickness, impairment and de pendence and adopt an approach based on the skills he has and the notions of activity, independence and integration.
7:αί λειτουργιών πού απαιτούνται άπό τδ ατομο σ'αύτές τίς καταστάσεις.
We shall therefore now study the two aspects of the communication problem: the handicaps and the situations.
Κατά τόν BEVERLY VICKER (Ite), ή διαδικασία επικοινωνίας γιά νά πραγματοποιηθεί μεταξύ ενός ¿ρισμένου ατόφιου καί ενός συνομιλητή, απαιτεί:
According to Beverly VICKER (1.1), for a person to be able to com­municate with another person it is necessary for him to:
- τήν αναμονή καί τήν αναγνώριση τού τρδπου επικοινωνίας άπό μέρους τοΰ συνομιλητή (Ιος δρος).
- wait for and recognize the communication behaviour of the other person (condition 1);
- τή δυνατότητα λήψεως τής ενεργούς εκφράσεως τού συνομιλητή (3oç δρος).
- be able to receive the active response of the other person (condition 3);
- τ ύ χρησιμοποίηση ενός κοινού κώδυΐα ή τρόπου εκφράσεως ('J-oς δρος).
- use a code or language they have in common (condition 4).
"Αρα, ένας τυφλός μπορεί νά μήν είναι σέ θέση νά λάβει τά σήματα τού σώματος τά ¿ποία παρέχονται άπό τίς κινήσεις τού συνομιλητή του (3ος δρος).
There are people who, under certain circumstances, do not have the means at their disposal for expressing or receiving messages. Thus, a blind per­son may be unable to pick up information from the movements of the person with whom he is conversing (condition 3).
Τδ ενδιαφέρον πού παρουσιάζουν οί τέσσερις παραπάνω δροι είναι δτι εγκλείουν συγχρόνως τίς φυσικές καί αισθητήριες απόψεις, τίς ψυχολογΐ7 < ές απόψεις (κίνητρα γιά επικοινωνία, καί γι'άποδοχή έπυιοι- νωνίας μέ τόν άλλο), τίς απόψεις γνώσεως Ο',ατανδηση κωδίκων), 7ΐαθώς καί τίς τεχνικές απόψεις (τά μέσα επικοινωνίας).
The above conditions form a useful classification because they cover physical and sensory, psychological (motivation to communicate and to accept the communication of the other person), cognitive (knowing the code) and even technical aspects (the means of communication).
Κατά τήν δλη πορεία αυτής τής εκθέσεως, 6ά παρατηρήσουμε δτι ή επικοινωνία σχηματίζει πραγματικά ενα ολοκληρωμένο σύμπλεγμα τό ¿ποιο συνδέεται στενά μέ τό άτομο πού είναι ¿ παράγων καί ή αίτίο: αυτού.
Throughout this report we shall be aware of the fact that communication really forms a complex whole, intimately tied to the person who initiates it and is the reason for it.
'Αρμόζει νά υπενθυ­ μίσουμε εδώ δτι )'.άθε ατομο είναι μία Ιδιαίτερη περίπτωση σέ θέματα έπΐ7(οινωνίας, διότι ¿ άντί7ΐτυπος τής αναπηρίας στήυ αίσθητηριο-,
Each individual has to be regarded as a special case where communication is concerned because the effects of a handicap on sensori­motor and mental life and on relationships vary according to the person.
4 κινητυιή ζωή, στην πνευματική ζωή καί στήν κοινωνΐ7ΐή ζωή είναι δια- φορετΐ7ίδς γιά τόν καθένα.
This is why it is important to regard technical facilities as only a link in the chain; they must be part of a system which takes cognitive, psycho­logical and social factors into account.
-52- σ.7:οτελοΰν τό φορέα αυτής. * > 7ν τούτοις, αυτά τά μέσα μπορούν νά δια­δραματίσουν ενα οχ ι ευκαταφρόνητο ρόλο, μέ τήν προϋπόθεση νά ληφθεί υπόψη δτι 7ΐρέπει νά προσαρμόσουμε τήν τεχνολογία στό ν άνθρωπο 7ίΐ οχ ι τδ αντίθετο.
To take the problem of communication handicaps further, we shall take Figure 1 again and remove all the technical aspects leaving simply the exchanges of messages and the functional capacity required of the speakers. We shall restrict ourselves here to sensory and motor deficiency.
¡ιηνυμΑτων: . άνικ.ανότητα αντιλήψεως τού τρόπου ¿7"·­ράσε'·~ (PO)
­ SENDING messages:
. ανικανότητα ακοής τού έναρθρου λόγου '(2*)
■disability in talking (21) .disability in expression through substitute language codes (22.1) .disability in writing (23) .other disability in non­verbal expression
. ανικανότητα συγκεκριμένης ¿ράσεως (2ί)
.disability in understanding speech (20) .disability in listening to speech (23) .other listening disability (24) .disability in gross visual tasks (25) .disability in detailed visual tasks (26) .other disability in seeing and related activities (27)