natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην απόφαση του της 21ης Σεπτεμβρίου ('), το Δικαστήριο, για πρώτη φορά, προσδιόρισε την εφαρμογή του άρθρου 5 της Συνθήκης σχετικά με την άσκηση της εξουσίας επιβολ.ές κυρώσεων της Κοινότητας και των κρατών μελών.
In Case 68/88 Commission ν Greecexthe Court for the first time spelled out the scope of Article 5 of the Treaty in relation to the power of the Community and the Member States to impose sanctions.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι «όταν μια κοινοτική ρύθμιση δεν εμπεριέχει καμία ειδική διάταξη που να προ­βλέπει την επιβολή κύρωσης σε περίπτωση παραβίασης ..., το άρθρο 5 επιβάλλει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα του κοινοτικού δικαίου».
The Court held that, where Community rules do not include any specific provision providing for a sanction in case of infringement, Article 5 imposes on the Member States the obligation to take all appropriate steps to ensure the effectiveness of Community law.
Τα κράτη μέλη, παρόλο που διατηρούν το δικαίωμα να επιλέξουν την κύρωση, «πρέπει κυρίως να επιστατούν ώστε οι παραβιά­σεις του κοινοτικού δικαίου να αντιμετωπίζονται με την επιβολή κυρώσεων που είναι ανάλογες, τόσο ως προς την ουσία όσο και προς τη διαδικασία, με τις κυρώσεις που επι­βάλλονται για παραβιάσεις του εθνικού δικαίου, που είναι αντίστοιχες σε φύση και σε σημασία με τις παραβιάσεις του κοινοτικού δικαίου, και που, εν πάση περιπτώσει, έχουν χαρακτήρα αποτελεσματικό, αναλογικό και αποτρεπτικό».
The Member States, although they have a certain choice of sanctions, must ensure that infringements of Community law are subject to sanctions on conditions, both of substance and of procedure, analogous with those applicable to infringements of national law of a similar nature and importance, which in any case confer on the sanction an effective, proportionate and dissuasive character.
Ο έλεγχος της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου εκ μέρους της Επιτροπής είχε ως αποτέλεσμα να κινηθούν 664 διαδικασίες για παράβαση έναντι 567 το 1988 και 572 το 1987, και να εκδοθούν 178 αιτιολογημένες γνώμες έναντι 227 το 1988.
In monitoring the application of Community law the Commission initiated the infringement procedure in 664 cases (567 in 1988 and 572 in 1987) and sent 178 reasoned opinions (227 in 1988).
Η δράση της Επιτροπής κατέληξε σε 97 περιπτώσεις προσφυγής στο Δικαστήριο, έναντι 73 το 1988 και 61 το 1987.
Proceedings were brought before the Court in 97 cases (73 in 1988 and 61 in 1987).
Πρόκειται συνεπώς, αφενός μεν, για έντονη αύξηση των περιπτώσεων έναρξης διαδικασιών για παράβαση και προσφυγή στο Δικαστήριο, αφετέρου δε, για κάμψη του αριθμού των αιτιολογημένων γνωμών, ο οποίος έφτασε το επίπεδο του 1987.
There was a considerable increase, then, in the number of procedures initiated and of Court actions, but a reduction in the number of reasoned opinions (down to the 1987 level).
Ειδικότερα όσον αφορά τις προσφυγές, 61 αφορούσαν τη μη συμμόρφωση με τις οδηγίες ή την κακή εφαρμογή τους.
Of the cases brought before the Court, 61 concerned the non-implementation or incorrect implementation of directives.
Οι περισσότερες από τις υπόλοιπες 36 περιπτώσεις αφο­ρούσαν παραβάσεις των άρθρων 9, 30 και 95 της Συνθήκης ΕΟΚ, που αποτελούν θεμέ­λιο για την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, ουσιαστικό στοιχείο για την επιτυ­χία της εσωτερικής αγοράς.
Most of the other 36 cases concerned infringements of Articles 9, 30 or 95 of the EEC Treaty, the basic provisions relating to free movement of goods, an essential element in the completion of the internal market.
ΓΕΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 425
GENERAL MATTERS
Το Δικαστήριο εξέδωσε 26 αποφάσεις σε υποθέσεις που εισήχθησαν βάσει του άρθρου 169 και καταδίκασε 21 φορές τα κράτη μέλη για αθέτηση των υποχρεώσεων τους που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο.
The Court delivered 26 judgments in cases brought under Article 169, censuring Member States for failure to fulfil their obligations under Community law in 21 cases.
Κατά τη διάρκεια του έτους, διαγράφηκαν 50 υπο­θέσεις από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη συμμορφώθη­καν με την κοινοτική νομοθεσία, ενώ οι σχετικές υποθέσεις εκκρεμούσαν ενώπιον του Δικαστηρίου.
In the course of the year, 50 cases were removed from the Court register because the Member States concerned had conformed to Community legislation in the mean time.
Περισσότερα στοιχεία για την εφαρμογή των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου από τα κράτη μέλη περιέχονται στην έβδομη ετήσια έκθεση προς το Κοινοβούλιο σχετικά με τον έλεγχο της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου εκ μέρους της Επιτροπής.
Fuller information will be given in the seventh annual report to Parliament on Commission monitoring of the application of Community law.
426 το ΚΟΙΝΟΤΙΚΌ ΔΊΚΑΙΟ
COMMUNITY LAW
Στην απόφαση του της 24ης Ιανουαρίου (') το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι σύμφοτνα με το ισχύον κοινοτικό δίκαιο και λόγω της απουσίας εναρμόνισης των νομο­θεσιών που αφορούν την προστασία της λογοτεχνικής και καλλιτεχνικές ιδιοκταςίας, τα άρθρα 30 και 36 της Συνθήκης δεν αντιτίθενται στην εφαρμογή νομοθετικής ρύθμισης κράτους μέλους η οποία επιτρέπει σε παραγωγό ηχητικών υποθεμάτων οτο εν λόγω κρά­τος μέλος να προβάλλει αποκλειστικό δικαίωμα αναπαραγωγής και εκμετάλλευσης ορισμένων μουσικών έργων των οποίων είναι κάτοχος, προκειμένου να απαγορεύσει την πώληση στην επικράτεια αυτού του κράτους μέλους ηχητικών υποθεμάτων που περιλαμ­βάνουν τα ίδια μουσικά έργα, εφόσον αυτά τα ηχητικά υποθέματα εισάγονται από άλλο κράτος μέλος οτο οποίο έχουν νομίμως διατεθεί στο εμπόριο χωρίς τη συναίνεση του εν λόγιο δικαιούχου και οτο οποίο ο παραγο^γός αυτών των υποθεμάτων απολάμβανε προ­στασίας η διάρκεια της οποίας έχει εν τω μεταξύ λήξει.
In EMI Electrola ν Patricia the Court ruled that in the present state of Community law and in the absence of harmonized laws on the protection of literary and artistic property, Articles 30 and 36 of the EEC Treaty must be interpreted as not precluding the application of legislation of a Member State which allows a producer of sound recordings in that Member State to rely on the exclusive rights of reproduction and distribution of certain musical works of which he is the owner in order to prohibit the sale, in the territory of that Member State, of sound recordings of the same musical works when those recordings are imported from another Member State in which they had been lawfully marketed, without the consent of the owner, and in which the producer of those recordings had enjoyed protection which has in the mean time expired.1
Με απόφαση της 2ας Φεβρουαρίου (2), το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η Ομοσπον­διακή Δημοκρατία της Γερμανίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του άρθρου 30 της Συνθήκης απαγορεύοντας την εισαγωγή και την εμπορία στην επικράτεια της προϊόντων με βάση το κρέας προερχομένων από άλλα κράτη μέλη και μη συμφώνων με τη γερμανική νομοθεσία.
In Case 274/87 Commission ν Germany the Court held that, by prohibit­ing the importation and marketing in its territory of meat products from other Member States which did not conform to German legislation, Germany had failed to fulfil its obligations under Article 30 of the Treaty.
Αυτί'] η απόφαση ακολουθεί την παραδεδεγμένη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με την προστασία των καταναλ,ωτών και τη νομιμύταμα των εμπο­ρικών συναλλαγών.
The judgment is in keeping with the Court's earlier rulings in matters of consumer protection and fair trading.
Το Δικαστήριο, εξάλλου, ακολουθώντας την πάγια νομολογία του (1) διακήρυξε ότι τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να απέχουν από οιοδήποτε μονομερές μέτρο, ακόμα και αν υποστηρίζει μια κοινή πολιτική, το οποίο αντιτίθεται στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων χωρίς να δικαιολογείται από λόγους αναγνωρισμένους από το κοινοτικό δίκαιο.
The Court followed previous decisions2in holding that Member States must refrain from taking any unilateral measure, even if it supports a common policy, which conflicts with the principle of the free movement of goods, unless it is justified by reasons recognized by Community law.3
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ OYÏ.1AÏ TOY ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
INTERPRETATION AND APPLICATION OF THE SUBSTANTIVE RULES OF COMMUNITY LAW
Σύμφωνα με τις διατάξεις της γερμανικής νομοθεσίας, πρόσωπο το οποίο δεν είναι φαρμακοποιός, κτη­νίατρος, επιχειρηματίας φαρμάκων ή χονδρέμπορος δεν μπορεί πράγματι να εισάγει φάρμακα, ακόμα και όταν προέρχονται από κράτος μέλος της Κοινότητας.
409 veterinarian, pharmaceuticals trader or wholesaler can import medicinal prod­ucts, even from another Member State of the Community.
Το Δικαστή­ριο (') έκρινε ότι μια τέτοια νομοθεσία αποτελεί μέτρο ισοδύναμου με ποσοτικό περιο­ρισμό των εισαγωγών αποτελέσματος, κρίνοντας ότι το άρθρο 30 της Συνθήκης ισχύει εξίσου για τις εισαγωγές από ιδιώτες ακόμα και στην περίπτωση που γίνονται περιστα­σιακά.
The Court held that such legislation amounts to a measure having an effect equivalent to a quantitative restriction on imports and that Article 30 of the Treaty also applies to importations by individuals even when these are occasional.
Το Δικαστήριο, τονίζοντας την πρωταρχική θέση που καταλαμβάνουν οι στόχοι της προστασίας της υγείας και τας ζωής των προσώπων μεταξύ των συμφερόντων που προστατεύονται από το άρθρο 36, υπενθύμισε ότι τα μέτρα που προορίζονται να επιτρέ­ψουν αυτί'] την προστασία πρέπει να είναι πραγματικά απαραίτητα.
While emphasizing that, of the interests safeguarded by Article 36, health and human life are of primary importance, the Court stated that measures intended to ensure their protection should be really necessary.
'Ενα μέτρο όπως το προκείμενο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, «περιορίζει το ενδοκοινοτικό εμπόριο χωρίς να δικαιολογείται από την προστασία της δημόσιας υγείας».
The legislation in question, however, restricted intra­Community trade without being justified by the pro­tection of public health.x
Στην υπόθεση 266/87 (), το Δικαστήριο απεφάνθη ότι οι πράξεις ενός επαγγελ­ματικού συλλόγου ο οποίος θεσπίζει κανόνες δεοντολογίας για τους ασκούντες το επάγ­γελμα αυτό, και σε επιτροπή του οποίου έχει ανατεθεί, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, πειθαρχική εξουσία, η οποία επεκτείνεται μέχρι τη δυνατότητα διαγραφής από τα επαγ­γελματικά μητρώα των προσώπων τα οποία έχουν την άδεια ασκήσεως του επαγγέλμα­τος, είναι δυνατόν να συνιστούν «μέτρα» κατά την έννοια του άρθρου 30 της Συνθήκης ΕΟΚ.
In The Queen ν Royal Pharmaceutical Society of Great Britain the Court held that measures adopted by a professional body such as the Pharmaceutical Society of Great Britain, which lays down rules of ethics applicable to members of the profession and has a Committee upon which national legislation has conferred disciplinary powers that can involve removal from the register of persons authorized to practise the profession, may constitute 'measures' within the meaning of Article 30 of the Treaty.2
Το Δικαστήριο (3) ερμήνευσε το πρωτύκολλ,ο σχετικά με το εσωτερικύ γερμανικύ εμπύριο καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι απαγορεύει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα τα οποία θα είχαν σαν αποτέλεσμα να παρεμποδίσουν πλήρως, από νομική ή πρακτική άποψη, την είσοδο στην επικράτεια τους εμπορευμάτων προερχομένων από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, αλλά καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, εκτός από την εξαιρετική περίπτωση που η οικονομία ενός κράτους μέλους θα απειλείτο, οτο σύνολο της, από τις επανεξαγωγές της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας εμπορευμάτων καταγόμενων από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας.
In Schäfer Shop BV ν Minister van Economische Zaken the Court interpreted the Protocol on German Internal Trade as prohibiting Member States from taking measures which would have the effect de jure or de facto of creating an absolute bar to the entry into their territory of goods coming from the Federal Republic of Germany but originating in the German Democratic Republic, save in the exceptional case where the re­exportation from the Federal Republic of Germany of goods originating in the German Democratic Republic would constitute a threat to a Member State's economy, taken as a whole.
Αντίθετα, το Δικαστήριο έκρινε ότι το πρωτόκολλο δεν αντιτίθεται στη θέσπιση από τα κράτη μέλη ενός καθεστώτος προηγουμένης έγκρισης, ακόμα και αν αυτό έχει γενικό χαρακτήρα, υπό τον όρο ότι ένα τέτοιο καθεστώς αποτελεί, στην πράξη, το μόνο μέσο για να αντιμετωπισθούν οι διαταραχές που μπορούν να προκύτρουν για τις οικονομίες των
However, the Protocol does not preclude the introduction by Member States of a prior authorization system, even of a general nature, provided that that system constitutes in practice the only appropriate means of tackling any disturbances arising for the economies of the other Member States as a result of German internal trade. Under such a system, authorization to import must not be discretionary: each application must be assessed in the light of the actual impact which the importation in question may have on the economic sector concerned.3
149 της 16.6.1989.
Case 266/87: OJ C 149, 16.6.1989.
(■') Απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 1989, υπόθεση 12/88, Schäfer Shop BV κατά Ministervan Economische Zaken: EE C 266 της 18.10.19_89.
Case 12/88: OJ C 266, 18.10.1989.
Η απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Απριλίου (2) παρείχε πολύ σημαντικές διευκρινίσεις στον τομέα του δικαίου του ανταγωνισμού που εφαρμόζεται στις αεροπο­ρικές μεταφορές.
In its judgment in Ahmed Saeed Flugreisen the Court shed considerable light on competition law as it applies to air transport.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 86 της Συνθήκης εφαρμόζεται άμεσα και πλήρως στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών παρά την απουσία κανόνων εφαρμογής θεσπισμένων στη βάση του άρθρου 87.
It ruled that Article 86 of the EEC Treaty is directly and fully applicable to air transport, even if implementing measures have not been adopted under Article 87.
Όσον αφορά την οριοθέτηση της εν λόγω αγοράς, το Δικαστήριο απεφάνθη ότι το βασικό κριτήριο είναι το κατά πόσο η τα­κτική πτήση σε μια ορισμένη γραμμή μπορεί να αξιολογηθεί χωριστά έναντι των άλλων εναλλακτικών δυνατοτήτων μεταφοράς, ενόψει των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της, με αποτέλεσμα να είναι σε μικρό βαθμό υποκαταστάσιμη από αυτές και να υφίσταται ελά­χιστα τον ανταγωνισμό τους.
As to the definition of the relevant market, the Court decided that the test to be employed is whether the scheduled flight on a particular route can be distinguished from possible alternative means of transport by specific characteristics as a result of which it is not interchangeable with those alternative means of transport and is largely shielded from competition from them.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, οι ναύλοι τακτικών πτήσεων που προκύπτουν από συμβάσεις μπορεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να συνιστούν κα­τάχρηση δεσπόζουσας θέσης στη σχετική αγορά, ιδίως όταν η κατέχουσα τη δεσπόζουσα θέση επιχείρηση επιτυγχάνει να επιβάλλει στις άλλες μεταφορικές επιχειρήσεις ιδιαί­τερα υψηλούς ή μειωμένους ναύλους, ή ακόμα ενιαίο ναύλο για μια γραμμή.
In the Court's opinion, the application of tariffs for scheduled flights on the basis of agreements may, in certain circumstances, constitute an abuse of a dominant market position, in particular where a dominant carrier succeeds in imposing on other carriers the application of excessively high or excessively low tariffs or the application of only one tariff on a given route.
Συνεπώς, αυτές οι συμφωνίες μπορούν να κηρυχθούν άκυρες από τις εθνικές αρχές ακόμα και στην περίπτωση που ισχύουν για πτήσεις μεταξύ αεροδρομίων των κρατών μελών και αε­ροδρομίων τρίτων χωρών.
Consequently, the agreements may be declared void by national authorities even where they apply to flights between airports in the Member States and airports in other countries.2
Το Δικαστήριο (3) απέρριψε τις προσφυγές της εταιρείας Hoechst, η οποία προ­σπάθησε να επιτύχει την ακύρωση τριών αποφάσεων της Επιτροπής που ελήφθησαν στο
In its judgment, it defined the scope of and limits to the powers of investigation of Commission inspectors. In the Court's view, the right of access to business premises would be deprived of practical effect if Commission inspectors were to be able only to request the production of documents which they were in a position to identify in advance.
Χωρίς αυτή τη δυνατότητα, «θα ήταν αδύνατο για την Επι­τροπή να συλλέξει τα απαραίτητα για τον έλεγχο στοιχεία».
On the other hand, they may not gain access to premises by force or compel the staff to afford them access, or conduct a search without the permission of the company management.
Σε περίπτωση αντίρρη­σης των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων, οι υπάλληλοι της Επιτροπής μπορούν να αναζη­τήσουν, χωρίς τη συνεργασία της επιχείρησης, όλα τα απαραίτητα στοιχεία με τη βοή­θεια των εθνικών αρχών.
If the company refuses to submit to the investigation, the Commission inspectors may seek, without the company's cooperation, all the necessary information with the help of the national authori­ties.
Εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος να ρυθμίσει τους όρους συνδρομής της Επιτροπής: τα κράτη μέλη είναι πράγματι υποχρεωμένα να εξασφαλί­σουν την αποτελεσματικότητα της δράσης της Επιτροπής σύμφωνα με τις δέουσες διαδι­καστικές διατυπώσεις.για να κατοχυρωθεί ο σεβασμός των δικαιωμάτων των επιχειρήσεων.
It is for each Member State to determine the conditions under which the Commission is to be assisted, the Member States being required to ensure the effectiveness of the Commission's action while safeguarding companies' rights by means of appropriate procedural formalities.
Η Επιτροπή, από την πλευρά της, οφείλει να τηρεί τις διαδικαστικές εγγυήσεις που προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο και να φροντίζει ώστε η αρμόδια κατά το εθνικό δίκαιο αρχή να διαθέτει όλα αυτά τα στοιχεία για την άσκηση του ελέγχου.
The Commission, for its part, must have due regard for the procedural safeguards laid down by national law and ensure that the competent national authority is apprised of all the facts needed to exercise supervision.
Αυτή η αρχή όμως δεν μπορεί να υποκαταστήσει την Επιτροπή στην εκτίμηση της όσον αφορά το απα­ραίτητο των ελέγχων.
That authority may not, however, substitute its own assessment of the necessity of the investigation for that of the Com­mission.1
Στις δύο αποφάσεις του της 17ης Οκτωβρίου ('), το Δικαστήριο έκρινε ότι, οτο πλαίσιο των αποφάσεων ελέγχου, δεν είναι απαραίτητο να προσδιορισθεί η οριοθέτηση της εν λόγω αγοράς ούτε ο νομικός χαρακτηρισμός και η ημερομηνία της παράβασης, υπό τον όρο ότι αυτές περιλαμβάνουν τα ουσιαστικά στοιχεία που προβλέπονται στον κα­νονισμό αριθ.
Commission decision ordering an investigation did not have to state the relevant market, or the legal description of the suspected infringement, or the date on which the infringement was thought to have taken place, provided the decision did set out the essential information required by Council Regulation No 17.2
17 (2) του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1962.
The Commission could not be prevented from making inquiries in order to verify information which had come to its knowledge in the course of an earlier investigation in another matter.
Τόνισε εξάλλου ότι δεν είναι δυνατόν να απαγορευθεί στην Επιτροπή η έναρξη έρευνας για να επαληθεύσει τις πληροφορίες που υπέπεσαν τυχαία στην αντίληψη της κατά τη διάρκεια προηγούμενου ελέγχου.
To debar it from doing so would go beyond what was necessary to preserve confidentiality and the right to a fair hearing, and would unjustifiably obstruct the Commission in the performance of its duties.3
(') Απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 1989, υπόθεση 85/87, Dow Benelux κατά Επιτροπής: ΕΕ C 288 της 16.11.1989' από­φαση της 17ης Οκτωβρίου 1989, υποθέσεις 97 έως 99/87, Dow Chemical Iberica e.a. κατά Επιτροπής: EE C 285 της 11.11.1989.
EC 9­1989, point 2.1.44. OJ 13,21.2.1962. „, . , Case 85/87 Dow Benelux ν Commission: OJ C 288, 16.11.1989; Joined Cases 97 to 99/87 Dow Chemical Ibèrica and Others ν Commission: OJ C 285, 11.11.1989.
(2) EE 13 της 21.2.1962.
Cases 374/87 and 27/88: OJ C 288, 16.11.1989.
Στο πλαίσιο δύο διαδικασιών για την έκδοση προδικαστικής απόφασης (2), το Δι­καστήριο απεφάνθη σχετικά με το έγκυρο των συμβάσεων αμοιβαίας εκπροσώπησης που συνάφθηκαν μεταξύ εθνικών εταιρειών διαχείρισας δικαιωμάτων του δημιουργού σε σχέση με τα άρθρα 85 και 86 της Συνθήκης.
In Sacem and Tournier the Court gave two preliminary rulings on the validity, in the light of Articles 85 and 86 of the Treaty, of reciprocal represen­tation contracts concluded between national copyright management societies.
Το Δικαστήριο, αφού ανέλυσε το περιεχό­μενο αυτών των συμβάσεων, δήλωσε ότι πρόκειται για συμβάσεις παροχής υπηρεσιών που δεν είναι οι ίδιες περιοριστικές του ανταγωνισμού ώστε να εμπίπτουν στην απαγό­ρευση του άρθρου 85, παράγραφος 1.
After analysing the content of the contracts, the Court stated that they were contracts for the supply of services which did not in themselves restrict compe­tition in such a way as to fall within the prohibition contained in Article 85(1).
Πάντως, σύμφωνα με το Δικαστήριο, η εναρμονι­σμένη πρακτική μεταξύ εθνικών εταιρειών διαχείρισης δικαιωμάτων του δημιουργού, που έχει ως αποτέλεσμα τη συστηματική άρνηση της άμεσης πρόσβασης των ξένων χρηστών στο ρεπερτόριο τους, αποτελεί περιοριστική του ανταγωνισμού πρακτική ικανή από το χαρακτήρα της να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών.
However, any concerted practice between national copyright management societies which had the effect of systematically denying foreign users direct access to their repertoire would constitute a restrictive practice likely to affect trade between Member States.
Η εκτίμηση της ύπαρξης απαγορευμένης πρακτικής επαφίεται στα εθνικά δικαστήρια.
It was for the national courts to determine whether any prohibited concerted action had in fact taken place.x
Στην απόφαση του της 2ας Φεβρουαρίου (3), το Δικαστήριο κλήθηκε να αποφαν­θεί όσον αφορά το επιχείρημα που προέταξαν οι γερμανικές αρχές στηριγμένες στην αρχή της νόμιμης εμπιστοσύνης, για να δικαιολογήσουν τη μη ανάκτησα] ενίσχυσας η οποία είχε θεωρηθεί ασυμβίβαστη με τη Συνθήκη εκ μέρους της Επιτροπής.
In Case 94/87 Commission ν Germany the Court examined the argument put forward by the German authorities that the principle of legitimate expec­tation justified the non­recovery of aid which the Commission had considered to be incompatible with the Treaty.
Το Δικαστή­ριο υπενθύμισε ότι, όπως προκύπτει από τη νομολογία του και ιδιαίτερα την απόφαση του της 15ης Ιανουαρίου 1986 (4), το μόνο μέσο υπεράσπισης το οποίο μπορεί να προβληθεί είναι η απόλυτη αδυναμία ορθής εκτέλεσης της απόφασης και ότι στη συγκεκριμένη πε­ρίπτωση οι δέουσες διατάξεις του εθνικού δικαίου πρέπει να εφαρμόζονται κατά τρόπο που να μη καθιστά αδύνατη την ανάκτηση που απαιτείται από το κοινοτικό δίκαιο.
The Court recalled that, according to its case­law, and in particular its judgment in Case 52/84 Commission ν Belgium,2 the only possible defence was the absolute impossibility of implementing the decision correctly and that in the case in point the relevant provisions of national law would have to be applied so as not to make the recovery required by Community law impossible.3
Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, κοινωνικές διατάξεις και διακίνηση κεφαλαίων
Free movement of persons, social provisions and capital movements
Ένας βρετανός υπήκοος, ο οποίος κατά τη διάρκεια σύντομης παραμονής του οτο Παρίσι υπήρξε θύμα επίθεσης με άγνωστους δράστες, ζήτησε αποζημίωση από το
In the French courts, the applicant invoked Article 7 of the EEC Treaty, claiming that the French law was discriminatory and prevented tourists from freely visiting another Member State and receiving services there. In its judgment, the Court stressed that Article 7 of the Treaty requires that persons who are in a situation governed by Community law be
(2) Απόφαση της 13ης Ιουλίου 1989, συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 110, 241 και 242/88, Lacazeau, Dcbelle, Soumagnac κατά SACEM: EE C 210 της 16.8.1989' απόφαση της 13ης Ιουλίου 1989, υπόθεση 395/87, Ministère public κατά Tournier: EE C 207 της 12.8.1989. (·') Απόφαση της 2ας Φεβρουαρίου 1989, υπόθεση 94/87, Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας: EEC 66 της 16.3.1989.
Joined Cases 110, 241 and 242/88: Lucazeau ν Sacem, and Sacem ν Debelle and Soumagnac: OJ C 210, 16.8.1989; Case 395/87 Ministère public ν Tournier: OJ C 207, 12.8.1989. [1986] ECR 89. OJ C 66, 16.3.1989.