natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αιώνες τώρα, φιλοδο­ξούν να αποκτήσουν ένα καθεστώς δικαίου το οποίο θα παρέχει μεγαλύτερη προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
For centuries, they have striven for a legal system providing more effective protection for the rights of man.
Η κοινή αυτή κληρονομιά ζημιώθηκε επανειλημμένα από συγκρούσεις και βρέθηκε εκτεθειμένη σε εσωτερικές παρεκ­κλίσεις.
Time and again, however, this common heritage has been battered by dissension. Moreover, internal deviations occur.
Ο ατομικισμός μετατρέπει την ελευθερία σε αμιγή αυτονομία.
They set up the first Community (the European Coal and Steel Community) in 1951.
Ο συγκεντρω­τισμός ισοπεδώνει στο όνομα της ισότητας.
By successive treaties they considerably reinforced this union, making increasingly explicit references to democracy and respect for human rights (preamble to the Single European Act, 1987).
Και οι δύο λησμονούν ότι η ανθρώ­πινη αξιοπρέπεια δεν μπορεί να αναπτυχθεί παρά μόνο σε δημοκρατικό κα­θεστώς.
The freedom of each individual is based on the solidarity of all. If that fails, man is in danger of being stripped of his humanity, turned into a production or consumption unit, reduced to a statistic, maimed by a disfigured environment or forced into a uniform cultural mode.
Ίδρυσαν μια πρώτη κοινότητα το 1951 (Ευρωπαϊ­κή Κοινότητα Ανθρακα και Χάλυβα).
Each in their own way, the various peoples of Europe were always the first to pay the price for their lords' unending strife.
Η ελευθερία του καθενός θεμελιώνεται στην αλληλεγγύη όλων.
Here and there the citizenry did what they could to wrest from them charters guarantee ing their freedoms or even, on occasion, a share in power.
Χωρίς αυτήν, ο άνθρωπος διατρέχει τον κίνδυνο να απωλέσει τον ανθρωπισμό του, να με­ταβληθεί σε παραγωγική ή καταναλωτική μονάδα, να υποβαθμιστεί σε στατι­στικό αριθμό, ακρωτηριασμένος από ένα υποβιβασμένο περιβάλλον ή τυπο­ποιημένος από μια ισοπεδωτική παιδεία.
At the risk of disappointing those who have a very idealistic idea of Europe and its history, this first emergence of freedom was not primarily a matter of strong principles, it was first and foremost a question of trade, but that is not the important point. The key factor is that the burgesses, officially powerless, but certainly more dynamic and better organized than other sectors
Η Ενωμένη Ευρώπη: ένα παλιό όνειρο;
of the population, were able to join forces and curb the arbitrary use of power.
Έχει παρέλθει μια χιλιετία περίπου, αφότου η Αυτοκρατορία του Καρόλου του Μεγάλου κατακερματίστηκε.
In the final analysis, they extended the consensus on which order was based by modifying it in the direction of greater participation.
Μέσα από πολύ διαφορε­τικά πεπρωμένα, οι διάφοροι ευρωπαϊκοί λαοί αποτελούσαν, στην πραγματικό­τητα, τα πρώτα θύματα των ακατάπαυστων διενέξεων των ηγεμόνων τους.
Here is the first appearance of the concept of citizen ship, a limited and faltering one in its infancy, of course, one which went on from charter to charter, from the Magna Charta to the Habeas Corpus Act to the Bill of Rights and the 'Cahiers de Doléances', to express with increasing clarity the principles which were enshrined in the French Revolution's Declaration of the Rights of Man.
Στα χρόνια της προτεσταντικής μεταρρύθμισης, η Χριστιανοσύνη, η οποία ώς τότε έμοιαζε να αποτελεί το κατ' εξοχήν λίπασμα στην αναζήτηση της ευ­ρωπαϊκής ενότητας, διαμελίζεται σε θρησκευτικές ομάδες που αλληλοσπαράσ­σονται.
In the countries of southern Europe, where the tradition of Roman written law has remained more of a living force, the burgesses secured recognition of a degree of citizenship more rapidly. In Nîmes, since 1124, local affairs have been decided by a 'Conseil de Prudhommes' elected by universal suffrage.
Οι λαοί, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ονειρεύονταν μια συνερ­γασία μεταξύ των εθνών θεμελιωμένη σε κοινούς κανόνες που θα εγγυώνται τα ανθρώπινα δικαιώματα.
By the end of the twelfth century, many towns in the south of France had acquired fairly democratic institutions and in country areas the peasants had acquired a certain amount of freedom through many emancipation charters.
Η ελεύύερη κυκλοφορία των εμπόρων
In northern Europe, where common law gave scope for greater abuses of power, the first struggles for liberty were probably more bitter and bloodier.
Η επιδίωξη δεν είναι καινούρια.
The chroniclers refer to sudden, passing outbursts.
Ήδη από τα χρόνια της ακμής του Μεσαίωνα, ασκήθηκαν πιέσεις ώστε να παρασχεθούν οι πρώτες ελευθερίες.
History records many social movements, often fomented by those who were denied all rights, who in a sense were outside the law, in other words had no citizenship: there are the well-known episodes of the Pastouraux, the Tuchiens in Auvergne, the uprisings in Flanders, the Maillotins in Paris and the peasant revolts in the country.
Σε μια Ευρώπη πολιτικά κατακερματι­σμένη ακόμη, τα όρια της οικονομίας της αυτάρκειας περιορίζονταν ραγδαία και το εμπόριο αναδιοργανωνόταν σταδιακά γύρω από ποτάμιους ή οδικούς άξονες.
These men and women who were denied all rights made their voices heard in the towns of Mainz, Speyer, Metz, Lübeck and elsewhere in the Holy Roman Empire.
Οι έμποροι κυκλοφορούσαν και η ελευθερία της κυκλοφορίας τους έπρεπε να είναι διασφαλισμένη.
No one can say whether these riots ultimately served the cause of human rights, for their violence and intolerance were terrifying.
Από τις αρχές του 11ου αιώνα, οι πολίτες - σωστότερα για την εποχή αυτή οι «αστοί», δηλαδή οι κάτοικοι των κωμοπόλεων - συσπειρώνονται συχνά σε τοπικό επίπεδο για να περιορίσουν το δεσποτισμό των ηγεμόνων.
All too often they were the product of a wave of desperation, without any real follow-up or coherent expression: human rights cannot be grounded in fear or a dictatorship, albeit of the people; there are no rights without citizenship, in other words without social consensus, even if this requirement apparently seems to delay the advent of more comprehensive rights.
Το σημαντικό, όμως, δεν βρίσκεται σε αυτό το σημείο.
The Magna Charta (1215-25), often cited as one of the first European texts on the rights of man, was wrested from King John by barons taking advantage of his weakened authority.
Σε τελευταία ανάλυση, διευ­ρύνουν τη συναίνεση επί της οποίας εδράζεται η τάξη και, έτσι, την τροπο­ποιούν υπό την έννοια της ευρύτερης συμμετοχής.
On closer inspection, in the light of modern thinking, it is profoundly unegalitarian.
Στις χώρες της Νότιας Ευρώπης, όπου το γραπτό ρωμαϊκό δίκαιο είχε παρα­μείνει, κατά παράδοση, περισσότερο ενεργό, οι «αστοί» πέτυχαν ταχύτερη αναγνώριση κάποιας μορφής πολιτικής ιδιότητας.
It does not provide for any form of representation for the exercise of power other than very indirectly through recognition of the ancient freedoms and customs of the City of London, which are to be extended to the other cities.
Ο ορυμαγδός αυτών των στερημένων δικαιωμάτων ανθρώπων αντήχησε επίσης στις πόλεις του Mainz, του Spire, του Metz, του Lübeck και σε άλλα σημεία της Αγίας Ρωμαϊκής Γερμανικής Αυτοκρατορίας.
constitutes a decisive step forward in that it lays down certain written guarantees regard ing the exercise ofjustice: a fair trial is how we would put it today, a trial where the parties are on an equal footing.
Αυτό διδάσκει η ιστορία.
It was thus a first step towards equality.
Με κάποια εμβάθυνση, υπό το πρίσμα των σημερινών αντιλήψεων, είναι βαθύτατα άδικη.
To gauge the importance of that first step, it should be recalled that inequality was the norm in feudal, hierarchical society.
Μια δίκη όπου τα μέρη έχουν ίσα δικαιώματα. Επρόκειτο για το πρώτο βήμα προς την ισότητα.
Even then, the authors of the Magna Charta sensed that some of the liberties granted would necessarily go hand in hand with a modicum of equality, particularly in an area as vital as justice.
Για να αποτιμηθεί η σημα­σία του πρώτου αυτού βήματος, υπενθυμίζεται ότι η αδικία ήταν σύμφυτη με την ιεραρχική φεουδαρχική κοινωνία.
However, appearances were saved, for this first egalitarian ad vance was still mashed by the privilege of special jurisdictions on which the various estates depended.
Προς την εκπροσώπηση όλων των τάξεων του λαού
Towards representation of every class in society
Ένα πλήθος χωρικών, λίγο αργότερα, διεισδύουν στο Δονδίνο (1381) και υπο­βάλλουν στο νεαρό Ριχάρδο Β' μια σειρά διεκδικήσεων.
It was probably a crowd of peasants who marched into London somewhat later, in 1381, and presented young Richard II with a list of demands.
Μεταξύ άλλων, ζη­τούν την κατάργηση της δουλοπαροικίας και την εξάλειψη της δουλείας.
These included a demand for the abolition of villeinage and the elimination of the status of serf.
Η κοινωνία, όμως, δεν είναι στο σύνολο της ώριμη να αποδεχθεί αυτά τα αιτή­ματα' επιπλέον, οι πολλαπλασιαζόμενες εξεγέρσεις και λεηλασίες βλάπτουν το στόχο.
Society as a whole was not yet ready to accept these demands; moreover, increasing rioting and looting had damaged the cause.
Ελλείψει κάποιου θεσμού εκπροσώπησης, ο διάλογος καθίσταται αδύ­νατος'οι ηγέτες δολοφονούνται και τα αιτήματα απορρίπτονται.
For lack of a conduit, dialogue became impossible, the leaders were killed and the demands rejected.
Μόνο τον 17ο σιώνα τίθενται τα πρώτα ορόσημα μιας δημοκρατίας που θεμε­λιώνεται σε κάποια εκπροσώπηση.
It was not until the seventeenth century that the way to a form of democracy based on a degree of representation was first staked out.
Όπως φαίνεται και από την ονομασία της, η «διακήρυξη των δικαιωμάτων» (1628) δεν χορηγείται από την Αυτού Με­γαλειότητα' απευθύνεται στον Βασιλιά από τους Δόρδους και τις Κοινότητες που απαρτίζουν το Κοινοβούλιο.
As its name suggests, the 1628 Petition of Rights was no longer a concession by His Majesty.
Αποσκοπεί στην τελεσφορότερη διασφάλιση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των υπηκόων του Καρόλου Α': δεν εί­ναι δυνατό να επιβληθεί κανένας φόρος χωρίς τη συγκατάθεση του Κοινο­βουλίου' κανένας ελεύθερος πολίτης δεν μπορεί να συλληφθεί, να στερηθεί της έγγειας ιδιοκτησίας του ή να βασανιστεί χωρίς δικαστική απόφαση.
It was addressed to the King by the Lords and Commons assembled in Westminster and sought to protect the rights and liberties of King Charles I's subjects: no taxes could be imposed without the consent of Parliament; no free man could be arrested, dispossessed of his estate or molested without a court order.
Η «διακήρυξη των δικαιωμάτων» συμπληρώθηκε το 1679 με το περίφημο «Habeas Corpus», που νομοθετεί λεπτομερώς τη διαδικασία και τους όρους στέρησης της ελευθερίας.
The Petition of Rights was expanded in 1679 by the Habeas Corpus Act, a famous enactment laying down detailed procedures and conditions for the deprivation of freedom.
Δέκα χρόνια αργότερα, το «Bill of Rights» θεσπί­ζει την αρχή της απόλυτης και ελεύθερης εκπροσώπησης του έθνους: στον πρόλογο αναφέρεται ότι «οι πνευματικοί και κοσμικοί Λόρόοι και οι Κοινότιμες εκπροσωπούν νόμιμα, απόλντα και ελεύοερα όλες τις τάξεις τον /.αού τον βασιλείου».
Ten years later, the Bill of Rights enshrined the principle of full and free representation of the nation: as the preamble puts it, 'Whereas the Lords Spiritual and Temporal and Commons assembled in Westminster lawfully, fully and freely representing all the estates of the people of this realm'.
Πρόκειται για την πρώτη διατύπωση της αρχής της σύγχρονης δημοκρατίας: η εξουσία του Κοινοβουλίου έλκει τη νομιμότητα της από την εκπροσώπηση του έθνους, και, ακριβέστερα, όλωντωχ τάξεων του λαού.
The principle of modern democracy is clearly defined here: Parliament derives its legitimacy from the fact that it represents the people, more specifically all the estates of the people.
Προκειμένου να δια­σφαλιστεί ιι αποτελεσματική τήρηση των νόμων, το «Bill of Rights» διευκρι­νίζει ότι το Κοινοβούλιο θα συνέρχεται συχνά, θα έχει, επομένως, ως απο(ττολή την εποπτεία του σεβασμού των δικαιωμάτων των πολιτών.
To ensure that the laws are actually being respected the Bill of Rights states that parliaments ought to be held frequently, in other words its task will be to ensure respect for citizens' rights.
Πώς θα μπορούσε, κατ' ουσία, ένα κοι­νοβούλιο να εκπληρώσει την αποστολή του αν δεν εκπροσωπούνταν σε αυτό οι περισσότερο εκτεθειμένοι στην αυθαιρεσία πολίτες:
To put in another way, the representation in Parliament of all groups of the population, especially those mose vulnerable to encroachment on their fundamental rights, provides the best guarantee that the freedoms enjoyed by all will be respected.
Οι γάλλοι «Αβράκωτοι»: μια ελεύϋερη, δίκαιη και αδελφική κοινωνία
The French sansculottes: a free, equal and fraternal society
Ο Αιώνας των Φώτων προσδίδει νέες διαστάσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα.
The Age of Enlightenment conferred new dimensions on the rights of man.
Η αρχή της ισότητας, που αναδύθηκε διστακτικά, επιβάλλεται όλο και περισ­σότερο.
The principle of equality which was timidly emerging began to gain ground.
Οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι, σύμφωνα με τη διακήρυξη της ανεξαρ­τησίας των Ηνωμένων Πολιτειών του 1776.
In 1776 the American Declaration of Independence proclaimed that men were created equal.
Η κοινωνία οφείλει στους αναξιοπαθούντες πολίτες την επιβίωση, είτε παρέχοντας τους εργασία είτε εξασφαλίζοντας τα μέσα επιβίωσης σε όσους είναι ανίκανοι προς εργασία».
The French Revolution swept away privilege in the name of equality for all, and to ensure that equality and freedom for all were actually achieved, it declared that the nation stood shoulder to shoulder with its disadvantaged citizens: public assistance is a sacred duty.
(Διακήρυξη του 1793).
Society owes a living to unfortunate citizens, either by procuring work for them, or by ensuring that those unable to work have the means of subsistence (1793 Declaration).
Για πρώτη φορά, η φωνή των αιώνια λησμονημένων φτάνει στη Συνέλευση.
This time, the torch was taken up, especially by the intellectuals, who set out in cogent language the aspirations of the third estate, of the men and women hitherto denied any rights who set forth their complaints in innumerable lists of grievances.
Ο Defourny de Villiers υποβάλλει, στο ίδιο πνεύμα, ένα τεύχος πα­ραπόνων της «τέταρτης τάξης»: «Σε τι χρησιμεύει ο διαχωρισμός του λαού σε τάξεις; Μπορεί κάποτε ο διαχωρισμός αυτός να καταργηθεί.
In a similar vein, Defourny de Villiers presented a list of grievances of the fourth estate: 'Is it necessary', he wrote 'to divide the nation by estate? Perhaps this division could be abolished.
Ελπίζουμε.
It is to be hoped for.
Και αν δεν καταργηθεί, πρέπει να δημιουργηθεί μια τέταρτη τάξη, η τάξη των φτωχών μεροκαματιάρηδων, των αδυνάτων, των ενδεών ...
If not, a fourth estate must be created, that of the poor day workers, the disabled, the indigent ...
Η ιερή τάξη των άκληρων ...».
The sacred estate of the unfortunate...'
Στο σχέδιο διακήρυξης των δικαιωμάτων που περιλαμβάνεται στα τεύχη πα­ραπόνου της τρίτης τάξης της Nemours ορίζεται ότι «κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα αριογής από τους συνανθρώπους του» ή, ακόμη, ότι «κάθε άνθρωπος σε καθεστώς παιδικής ηλικίας, ανικανότητας, γήρατος, ασθένειας, δικαιούται δωρεάν βοήθεια από τους συνανθρώπους του».
The proposed Declaration of Rights included in the lists of grievances of the third estate of Nemours states that every man is entitled to assistance from other men, or again, that anyone who is feeble-minded, helpless, senile or disabled is entitled to assistance free of charge from other men.
Με πρωτοβουλία τα > ν γάλλων επαναστατών, που διαδίδουν ταχύτατα τις ιδέες τους στις γειτονικές χώρες, οι ευρωπαϊκοί λαοί ασπάζονται το θεμελιακό τρί­πτυχο των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη: Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα.
Spurred on by the French Revolutionaries, who rapidly spread their ideas to neighbouring countries, the peoples of Europe recognized the indivisible threefold foundation of the rights of man and citizen: liberty, equality and fraternity.
Αυτό θα είναι, εξάλλου, και το έμβλημα των Γάλλων Δημοκρα­τικών από το 1848.
This was to be the motto of the French Republic from 1848.
Το επαναστατικό ιδεώδες δοκιμάζεται από τους πολέμους και την εκβιομηχάνιση
imprisoned; in the name of equality, people were tortured and banished; in the name of fraternity, everything was regulated down to the last detail.
Όπως συμβαίνει πάντα, τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν διασφαλίστηκαν μονο­μιάς.
Despite these excesses, all hope for a juster society was not snuffed out, and when Napoleon's armies overran Europe, paradoxically they lit a spark of liberty in the conquered countries.
Έτσι, εισερχόμενα στη Βενετία, το 1797, τα στρατεύματα κατεδαφίζουν αμέσως τα τείχη του αρχαιότερου εβραϊκού γκέτο της Ευρώπης στο όνομα της ισότητας των πολιτών.
Thus, when they marched into Venice in 1797, they immediately had the walls of the oldest Jewish ghetto in Europe razed to the ground in the name of equality.
Παρά την προσπάθεια της Παλινόρθωσης, η κατάσταση δεν είναι πλέον η ίδια, όσο και αν το ιδανικό των ανθρώπινων δικαιωμάτων δοκιμάζεται σκλη­ρά.
Despite the exertions of the Restoration, things were never quite the same as before, although the ideal of the rights of man was put to a severe test.
Κατά τον 19ο αιώνα, το ιδανικό αυτό πρέπει να αντιμετωπίσει μια διττή πρόκληση: τον άκρατο εθνικισμό και τις κοινωνικές αναταραχές που οφείλονται στην εκβιομηχάνιση.
In the nineteenth century, this ideal had to face a twofold challenge: extreme nationalism and the social upheavals brought about by industrialization.
Το Βέλγιο, η Ελλάδα και το Λουξεμβούργο ανακηρύσσονται ανεξάρτητα κράτη, ενώ η Ιταλία και η Γερμανία απεργάζονται την ένωση τους.
The peoples of Belgium, Greece and Luxembourg were recognized as nations, while the Italians and Germans worked towards unification.
Προφανώς, ο κρατικός εγωισμός υπερισχύει κάθε άλλης σκέψης.
Clearly the egoism of the nation State outweighed any other consideration.
Ωστόσο, οι δημοκρατικές αρχές που διακήρυξαν οι γάλλοι επαναστάτες εξακολουθούν να εμπνέουν τα αποκαλούμενα φιλελεύθερα συντάγματα των κρατών: τα δικαιώ­ματα του ανθρώπου και του πολίτη σημειώνουν, επομένως, πρόοδο, παρά τους πολέμους και τους ανταγωνισμούς.
However, the democratic principles proclaimed by the French Revolutionaries were still the inspiration behind the so-called liberal constitutions of these States: the rights of man and citizen made further progress despite war and rivalry.
Σημειώνουν ασφαλώς πρόοδο, αλλά όχι κατά τον ίδιο τρόπο παντού.
They made progress, no doubt, but not in the same sense for all.
Η αρχή της αλληλεγγύης έχει πλέον λησμονηθεί.
The principle of solidarity was soft-pedalled.
Τα κράτη που εκβιομηχανίζονται επι­βάλλουν το εργατικό βιβλιάριο και απαγορεύουν τις απεργίες ή τα εργατικά σωματεία στο όνομα της ελευθερίας, η οποία κινδυνεύει να αποβεί αυταπά­τη για όσους δεν διαθέτουν τα μέσα για την άσκηση της.
The industrializing nations required workers to carry a card and ban ned strikes and workers' associations in the name of freedom, a concept likely, therefore, to be no more than an illusion for those deprived of the means of exercising the right to it. Here again, citizens refused to allow liberty to remain a minority privilege; they defied prohibitions and banded together to make sure that liberty and equality founded in true solidarity were guaranteed for all.
Τα κοινωνικά αυτά κινήματα διακήρυξαν εξαρχής τον διεθνικιστικό τους χαρακτήρα, πράγμα που προφανώς τα κατέστησε ακόμη πιο ύποπτα στα μάτια των εθνικιστικών κρα­τών.
They were unable to prevent the bloody conflicts of the first half of this century, but their desperate appeals demonstrate that for citizens who believe in social justice war is not a fatal misfortune. On the morrow of one of the most bloody conflicts in history, the peoples of the United Nations proclaim ed the Universal Declaration of Human Rights.'
Ενσάρκωναν, ωστόσο, τις μύχιες προσδοκίες των ευρωπαϊκών λαών.
European Union: a pledge of active peace and fundamental rights
Δεν κα­τόρθωσαν να αποτρέψουν τις αιματηρές συγκρούσεις του πρώτου μισού του αιώνα.
A fresh impetus was needed to relaunch the concept of human rights that had taken such a beating in the Second World War.
Οι απελπισμένες όμως εκκλήσεις τους πιστοποιούν ότι, για τους πολί­τες που επιζητούν κοινωνική δικαιοσύνη, ο πόλεμος δεν είναι αναγκαιότητα.
Above all a way had to be found to put an end to the rivalry between the nation States which was obstructing the observance of fundamental rights.
Την επαύριο μιας από τις πλέον φονικές συγκρούσεις της Ιστορίας, οι λαοί των Ηνωμένων Εθνών συνυπογράφουν την Παγκόσμια Διακήρυξη των Ανθρω­πίνων Δικαιωμάτων (').
The Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms is probably the most impressive piece of European legislation.2 However, with a different ap proach, more practical and almost discreetly, the Treaty establishing the European Coal and Steel Community (1951), followed by the Treaty of Rome (1957), were a response to the European peoples'aspirations to have their fundamental rights guaranteed, and to do this by means of a daring yet simple plan: to bring the nations together in a single European Community. The objective is ambitious but realistic; a stroke of the pen would not of itself wipe out past antagonisms or ancient rivalries.
Η ευρωπαϊκή ένωση, εχέγγυο της ενεργού ειρήνης και των ϋεμελιωδών δικαιωμάτων
Therefore the coming together would have to be gradual. At the outset, the Member States agreed on a common vision of the Europe they would be building, a vision inspired by the rights of man.
Έπρεπε κυρίως να σταματήσουν οι ανταγωνι­σμοί των κρατών, που αποτελούσαν τροχοπέδη στο σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων.
Of course, the freedom does not extend very far yet, any more than did the freedom extracted by the trades in the Middle Ages who were the precursors of the struggle for human rights.
Η σύμβαση προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών(2) συνιστά ενδεχομένως το περιβαλλόμενο με τη μεγαλύτερη εκτί­ μηση ευρωπαϊκό μέσο.
It would be egalitarian: freedom of movement implies the abolition of all forms of discrimination between workers based on nationality in the areas falling within the scope of the Treaty.
Ωστόσο, με διαφορετική προσέγγιση, ρεαλιστικά και διακριτικά, η Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (1951) και κατόπιν η Συνθήκη της Ρώμης (1957). ανταποκρίνονται στην προσδοκία των ευρωπαϊκών λαών για τη διασφάλιση των θεμελιωδών τους δικαιωμάτων, και αυτό σε μια τολμηρή και απλή προοπτική: να προσεγ­γίσουν τα κράτη σε μια ευρωπαϊκή κοινότητα.
Here again, this may seem a modest point of departure, since it does not prohibit discrimination on other grounds, but it contains, in embryo, the extraordinarily wide scope subsequently given it by the Court of Justice.3
Ο στόχος είναι φιλόδοξος, αλλά ρεαλιστικός' οι ανταγωνισμοί κάι οι εχθρό­τητες του παρελθόντος δεν μπορούν να σβηστούν με μια μονοκονδυλιά.
It would be interdependent: achieving progress in all areas equally makes for improved living and working conditions for the workforce and the harmonious development of economic activities throughout the Community.
Η προσέγγιση θα γίνει, επομένως, σταδιακά.
There are special measures to help some of the more vulnerable categories of workers.
Εξαρχής, τα κράτη μέλη είναι σύμ­φωνα σε ένα όραμα εμπνευσμένο από τα δικαιώματα του ανθρώπου.
Thus, agricultural policy, in which the Community from its earliest years has invested much, is designed to ensure a fair standard of living for the agricultural population.
Και εδώ, το σημείο εκκίνησης μπορεί να φανεί επουσιώδες, δεδομένου ότι δεν απαγορεύει τις διακρίσεις που βασίζο­νται σε άλλα κριτήρια' όμως, περιέχει εν σπέρματι την έκτακτη εφαρμογή που της προσέδωσε το Δικαστήριο (').
This is, no doubt, far from being an exhaustive catalogue of the forms solidarity might take, but it sets an example and over the years the Community will extend its field of application to cover other citizens on the fringes of development.
Θα είναι αλληλέγγυα: η ισότητα στην πρόοδο συνεπάγεται βελτίωση των συν­θηκών διαβίωσης και εργασίας των εργαζομένων και αρμονική ανάπτυξη των οικονομικών δραστηριοτήτων στο σύνολο της Κοινότητας.
Lastly, with several centuries of experience of endeavouring to ensure greater respect for human and civic rights behind it, the Community would be democratic.