natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ετήσια μεταβολή (% χάση χων ανδρών να συνχαξιοδοτούνται νωρίτερα, γεγονός που συνδέεται με μείωση του ποσοστού συμμετοχής στο εργατικό δυναμι­κό των ομάδων που αποτελούνται από άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, ανιούσα χάση χων γυναικών, ιδιαίχερα χων έγγαμων να επιθυμούν να εργασχούν, γεγονός που έχει οδηγήσει σε σημανχική ανοδική χάση συμμεχοχής σχο εργαχικό δυ­ναμικό χων γυναικών χης ηλικια­κής ομάδας 2554 εχών.
• a growing tendency for women, especially married women, to want to work, which has led to a significant upward trend in the participation of women in the 2554 age group.
Ωσχόσο, οι μακροπρόθεσμες αυχές τά­σεις μπορούν να αντισταθμιστούν ή να ενισχυθούν από πιο βραχυπρόθεσμες επιδράσεις.
These longterm trends, however, can be offset or reinforced by shorter term influences.
Διακυμάνσεις της οικονομι­κής δραστηριότητας που οδηγούν σε επιβράδυνση ή επιτάχυνση του ρυθμού δημιουργίας θέσεων εργασίας είχαν κα­τά τα τελευταία χρόνια μείζονα επίδρα­ση στη συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό, όπως περιγράφηκε παραπά­νω.
Fluctuations in economic activity, which lead to a slowdown or acceleration in the rate of job creation, have had a major effect on participation in recent years, as described above.
Μόνο σε τέσσερα από τα 15 κράτη μέλη το εργατικό δυναμικό σημείωσε
In only four of the 15 Member States, did the
Τμήμα 2 Η επίδοση των κρατών μελών σχετικά με τη δημιουργία θέσεων εργασίας μεγαλύτερη αύξηση κατά χην περίοδο 19901994 απ' ό,χι κατά τα προηγούμε­να τρία χρόνια, ενώ σε ένα πέμπτο, τη Γαλλία, η αύξηση που σημειώθηκε κατά τις εν λόγω περιόδους ήταν σε μεγάλο βαθμό η ίδια (Σχήμα 21).
Section 2 Member State performance in creating jobs employed by 172%. In four coun­ labour force expand by more over the period 1990 to 1994 than over the preceding three years, though in a fifth, France, the increase was much the same in the two periods (Graph 21).
Επιπλέον, σε τρεις από τις τέσσερις αυτές χώρες, Ιρλανδία, Κάτω Χώρες και Αυστρία, είτε ο ρυθμός μεταβολής της απασχόλη­σης δεν διαφοροποιήθηκε σημαντικά μεταξύ της τελευταίας και της προγενέ­στερης περιόδου, είτε η απασχόληση αυ­ξήθηκε περισσότερο μεταξύ 1990 και 1994 απ' ό,τι στο παρελθόν.
Moreover, in three of these four countries, Ireland, the Netherlands and Austria, there was either no sig­nificant difference between the rate of employment change in the later and earlier periods or employment increased by more between 1990 and 1994 than before.
ετήσιο ρυθμό μεγαλύτερο του 3% τόσο στην Ισπανία όσο και στο Λουξεμ­βούργο.
In all of these apart from Ireland, the numbers employed also increased by more than the Union average — by over 3% a year in both Spain and Luxembourg.
Στην Ιρλανδία, παρά το γεγο­νός ότι ο ετήσιος ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ ήταν 5%, η απασχόληση αυξήθη­κε μόνο κατά 1%.
In Ireland, despite a growth rate of GDP of 5% a year, employment went up by only 1%.
Σε δύο άλλες χώρες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Φινλαν­δία, η αύξηση του ΑΕΠ ήταν επίσης μεγαλύτερη από το μέσο όρο της Ένω­σης, αλλά, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο η απασχόληση σημείωσε επίσης μεγα­λύτερη αύξηση απ' ό,τι αλλού, στη Φινλανδία, όπως και στην Ιρλανδία, ο αριθμός των απασχολουμένων ση­μείωσε σχετικά μικρή αύξηση — λιγό­τερο από 0,5% ετησίως.
In two other countries, the UK and Finland, GDP also rose by more than the Union average, but whereas in the UK employment also went up by more than elsewhere, in Finland as in Ireland, the numbers employed rose by relatively little — in this case, by under 72% a year.
χαξύ χων κραχών μελών.
Section 1 for the Union as a whole conceals significant differences between Member States.
Κατά την περίοδο ανάπτυξης 19851990, σε ολόκληρη την Ένωση το ΑΕΠ σημείωσε αύξηση που υπερέβαι­νε μόλις το 3% ετησίως, ενώ ο αριθμός των απασχολούμενων αυξήθηκε κατά 1,5%.
In particular, while in all countries there is a close association between changes in output and employment over time, in the sense that when GDP growth has increased or fallen this has normally been followed by a counterpart change in the numbers in work, some seem to have been noticeably more success­ful than others in translating output growth into jobs.
Σε τέσσερις χώρες, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Ισπανία και Πορτογα­λία, ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυ­ξης υπερέβη το 4% (Σχήμα 22).
Although, in general, there is some tendency for the increase in the numbers employed to be higher, or reduction to be lower, in those countries which have achieved a relatively high rate of output growth, the relationship is by no means uniform.
Από τα 9 κράτη μέλη όπου η αύξηση του ΑΕΠ ήχαν μικρόχερη από χο μέσο όρο χης Ένωσης, ο αριθμός χων εργαζομένων σημείωσε επίσης αύξηση μικρόχερη από χο μέσο όρο σχα έξι. Εξαιρούνχαι
Of the six countries in which employment increased by more than the Union average, GDP growth was also above average in all but two — Germany and the
Συνεπώς, η μόνη χώρα που σημείωσε σημαντικά μεγαλύτερη αύξηση του ερ­γατικού δυναμικού κατά την περίοδο του χαμηλότερου ρυθμού αύξησης της απασχόλησης ήταν η Ιρλανδία.
In the growth period between 1985 and 1990, GDP increased by just over 3% a year over the Union as whole and the numbers
Αύξηση του ΑΕΠ και της απασχόλησης στα κράτη μέλη, 1985-90
Growth of GDP and employment in Member States, 1985-90
Σε ποιο βαθμό τα κράτη μέλη έχουν επιτύχει να μεταφράσουν την οικονομική ανάπτυξη σε θέσεις εργασίας;
The marked decline in the rate of labour force growth in most parts of the Union after 1990 was due to the same forces discussed earlier for the Union as a whole, declining partici­pation of young people under 25, men of 25 to 54 and older men of 55 and over (see Annex for a detailed analysis).
D ΑΕΠ (με υστέρηση δύο τριμήνων) ■ Απασχόληση
DGDP (lagged two quarters) ■ Employment
D εξαιρούνται τα νέα ομόσπονδα κρατίδια
D excludes new Länder
Τμήμα 2 Η επίδοση χων κρατών μελών σχετικά με τη δημιουργία θέσεων εργασίας
Section 2 Member State performance in creating jobs more than the Union average between 1990 and 1994 —Finland, where it declined by just under 57c a year and where GDP also declined markedly, Sweden, where employment fell by 172% a strated.
Επιπλέον, και στις τέσσερις χώρες όπου η απασχόληση σημείωσε πτώση οριακά μικρότερη από το μέσο όρο της Ένωσης, — Δανία, Βέλγιο, Γαλλία και Πορτογαλία — ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ ήταν σε μεγάλο βαθμό όμοιος, περίπου 1% ετησίως.
On the other hand, no countries succeeded in achiev­ing a high rate of employment growth between 1985 and 1990 without having a growth rate of GDP above or close to the Union average.
το Βέλγιο, όπου η αύξηση τόσο του ΑΕΠ όσο και της απασχόλησης δεν διέφερε παρά οριακά από την αύξηση που σημειώθηκε στο σύνολο της Ένωσης, καθώς και η Ιρλανδία και η Φινλανδία, όπως επισημάνθηκε παρα­πάνω.
year and GDP by just under 1% a year, Italy, the UK and Spain. Of these only in Spain was the growth of GDP more than the Union average, and then only mar­ginally.
λο της Ένωσης ο μέσος ετήσιος ρυθ­μός αύξησης του ΑΕΠ ήταν 1%, ενώ ο αριθμός των απασχολούμενων μειώθηκε κατά μέσο ετήσιο ρυθμό μόλις κάτω από το 1%.
Netherlands, in both of which growth was also only slightly below and where in the latter there was a much larger shift towards part­time working than elsewhere.
Και στα επτά κράτη μέλη — Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Ιρλανδία, Αυστρία, Ελλάδα, Γερμανία και Πορτογαλία — όπου κατά τη συγκεκριμένη περίοδο η απασχόληση αυξήθηκε αντί να μειω­θεί, σημειώθηκε αύξηση του ΑΕΠ τουλάχιστον 2% ετησίως, εξαίρεση αποτελούσε μόνο η Ελλάδα (Σχήμα 23).
Of the 9 Member States where GDP growth was less than the Union average, the numbers in work also increased by less than average in six, the exceptions being Belgium, where the rise in both GDP and employment differed only margi­nally from that in the Union as a whole, Ireland and Finland as noted above.
Επι­πλέον, η απασχόληση σημείωσε μεγα­λύτερη πτώση στις χώρες όπου το ΑΕΠ είτε μειώθηκε είτε αυξήθηκε λι­γότερο από 1% ετησίως.
Moreover in all four countries where employment fell but by only slightly less than the Union aver­age — Denmark, Belgium, France and Portugal — the rate of GDP growth was very similar at around 1% a year.
Την ίδια στιγμή, η μεγάλη ανά­πτυξη δεν αρκούσε ως προϋπόθεση για την εξασφάλιση μεγάλης αύξησης της απασχόλησης, όπως αποδείχθηκε στην Ιρλανδία και τη Φινλανδία.
Of the six Member States — Luxembourg, the Netherlands, Ireland, Austria, Greece, Germany and Portugal — in which employ­ment rose instead of falling during these years, all but Greece achieved a growth of GDP which was at least 2% a year (Graph 23).
Ομοίως, μεταξύ 1990 και 1994, η απα­σχόληση σημείωσε πτώση μεγαλύτε­ρη από το μέσο όρο της Ένωσης σε πέντε κράχη μέλη — στη Φινλανδία, όπου η πτώση ήταν μόλις κάτω του 5% ετησίως και όπου το ΑΕΠ σημείω­σε επίσης έντονη πτώση, στη Σουηδία, όπου η απασχόληση μειώθηκε κα­τά 1,5% ετησίως και το ΑΕΠ κατά σχε­δόν 1% ετησίως, στην Ιταλία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ισπανία.
The experience of this period was, therefore, that in countries which achieved a relatively high rate of output growth, there was a greater chance of a higher than average expansion of employment.
Από τις χώρες αυτές, η αύξηση του ΑΕΠ ήταν μεγαλύτερη από το μέσο όρο της Ένωσης μόνο στην Ισπανία, αλλά και σ' αυτή την περίπτωση μόνο οριακά.
At the same time, high growth was not a sufficient condition for securing a large rise in employment, as Ireland and Finland demon­
Κατά την εν λόγω περίοδο, στο σύνο­
Similarly, there were five Member States where employment fell by
Αύξηση του ΑΕΠ και της απασχόλησης στα κράτη μέλη, 1990-94
Growth of GDP and employment in Member States, 199094
Ετήσια μεταβολή (%
Annual change (%)
Από την εμπειρία αυτή, καθώς και από την εμπειρία της προηγούμενης πε­ριόδου οικονομικής ανάκαμψης, γίνε­ται ολοφάνερο ότι η αύξηση της παραγωγής αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να επιτευχθεί οποια­δήποτε σημαντική αύξηση του αριθ­μού των απασχολουμένων.
Over the period of recession, there­fore, there was a somewhat closer relationship between the change in GDP and the change in employ­ment across Member States.
Την ίδια στιγμή, υπήρξαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφο­ρά το ρυθμό αύξησης της παραγωγικό­τητας — ή την εντάσεωςαπασχόλησης αύξηση της παραγωγής — , γεγονός που δείχνει ότι ένας υψηλός ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης δεν αποτελεί ικανή συνθήκη για την επίτευξη υψη­λού ρυθμού αύξησης της απασχόλη­σης.
During these years, no Member State, except Greece, succeeded in achieving an increase in the num­bers in work without having a growth rate of GDP of close to 2% a year or more.
Η εντάσεως απασχόλησης ανάπτυξη στα κράτη μέλη n I 1
Moreover, employ­ment fell by most in those countries where GDP either de­clined or rose by less than 1% a year.
ΟΑΕΠ (με υστέρηση δύο τριμήνων) ■ Απασχόληση
IGDP (lagged two quarters) I Employment
Μεταξύ 1985 και 1990, στα τρία κράτη μέλη όπου επιτεύχθηκαν οι μεγαλύτε­ρες αυξήσεις στον τομέα της απασχό-
At the same time, there were marked differences between Member States in the rate of productivity growth — or in the employment­intensity of output growth — which show that a high rate of economic growth is not a sufficient condition for obtaining a high rate of employment growth.
Τμήμα 2 Η επίδοση των κρατών μελών σχετικά με τη δημιουργία θέσεων εργασίας αντίστοιχη στο μη μεταποιητικό το­μέα (κατά περισσότερο από 3,5 ποσο­στιαίες μονάδες ετησίως μεταξύ 1990 και 1994).
2 percentage points a year between 1990 and 1994).
Το ίδιο συνέβη επίσης στο Λουξεμβούργο και τις Κάτω Χώρες, όπου η αύξηση της παραγωγικότητας με ετήσιο ποσοστό 2% στη μεταποίηση από το 1990 και μετά συνδυάστηκε με μείωση της παραγωγικότητας στον μη μεταποιητικό τομέα.
This was also true of Luxembourg and the Netherlands where productivity growth in manufacturing of 2% a year since 1990 has been combined with a reduction of productivity in non-manufacturing.
Από τα παραπάνω συνάγεται ότι, στα κράτη μέλη όπου σημειώθηκε σχετικά βραδεία αύξηση της συνολικής παρα­γωγικότητας της εργασίας, τα αποτε­λέσματα ήταν καλύτερα όσον αφορά την αύξηση ή τη διατήρηση των επι­πέδων απασχόλησης, συγκριτικά με τα κράτη μέλη όπου η παραγωγικότη­τα αυξήθηκε σχετικά γρήγορα.
From this it would appear that those Member States in which aggregate labour productivity has grown relatively slowly have done better in terms of increasing or maintaining levels of employment than those where productivity has risen relatively rapidly.
Το συ­μπέρασμα αυτό ισχύει επίσης σε γενικές γραμμές τόσο για τον μετα­ποιητικό όσο και για τον μη μεταποιη­τικό τομέα, εάν εξεταστούν χωριστά (βλέπε Σχήματα 26 ως 29).
This is also generally true of manufacturing and nonmanufacturing sectors considered separately (see Graphs 26 to 29).
λησης — Κάτω Χώρες, Λουξεμβούργο και Ισπανία — σημειώθηκαν επίσης οι μικρότερες αυξήσεις παραγωγής ανά απασχολούμενο — δηλαδή, τη μεγα­λύτερης εντάσεως απασχόλησης ανά­πχυξη (Σχήμα 24).
Between 1985 and 1990, the three Member States achieving the lar gest gains in employment — the Netherlands, Luxembourg and Spain — were also the three experiencing the smallest rises in output per person employed — ie the most employmentintensive growth (Graph 24).
Πράγματι, η χώρα όπου σημειώθηκε η μεγαλύτερη αύξη­ση του αριθμού των εργαζομένων, οι Κάτω Χώρες, ήταν το μόνο κράτος μέλος όπου η παραγωγικότητα υπολο­γιζόμενη με αυτούς τους όρους μειώ­θηκε κατά τη συγκεκριμένη περίοδο (αν και σε μεγάλο βαθμό η μείωση της παραγωγικότητας οφείλετο σε λιγότε­ρες ώρες εργασίας ανά άτομο).
Indeed, the country where the numbers in work in creased by most, the Netherlands, was the only Member State where productivity measured in these terms declined over the period (though much of the apparent de cline in productivity was due to shorter hours worked per person).
Σε δύο άλλες χώρες όπου η αύξηση της παρα­γωγικότητας ήταν μικρότερη από το μέσο όρο της Ένωσης — Ηνωμένο Βασίλειο — ή οριακά μεγαλύτερη — Γερμανία — σημειώθηκε επίσης αύξη­ση της απασχόλησης που υπερέβη το μέσο όρο.
Two other countries where productivity growth was below the Union average — the UK — or marginally above — Germany — also experienced above average growth in employment.
Από την άλλη, στην Πορτο­γαλία, τη μόνη άλλη χώρα όπου η αύ­ξηση του αριθμού των εργαζομένων υπερέβη επίσης το μέσο όρο, η παρα­γωγή ανά άτομο αυξήθηκε περισσότε­ρο από οπουδήποτε αλλού στην Ένωση.
On the other hand, in Portugal, the only other country where the numbers in work also expanded by more than average, output per person rose by more than anywhere else in the Union.
Αν και είναι δύσκολο να κριθεί κατά πόσο αυτό αποτέλεσε εσκεμμένο απο­τέλεσμα πολιτικής, στις εν λόγω χώ­ρες φαίνεται ότι έχει δοθεί σχετικά μεγάλη προτεραιότητα στη διατήρη­ση υψηλού επιπέδου απασχόλησης και (όπως σημειώνεται στο Μέρος Π) κατά τα τελευταία χρόνια έχουν εφαρ­μοστεί ορισμένα μέτρα για την επίτευ­ξη του στόχου αυτού.
Although it is difficult to judge how far this has been a deliberate result of policy, maintaining a high level of employment seems to have been accorded relatively high priority in these countries and (as noted in Part II), a number of measures have been implemented in recent years in pursuit of this.
Το γεγονός ότι στη Φινλανδία και τη Σουηδία η απα­σχόληση μειώθηκε από το 1990 και μετά περισσότερο από οπουδήποτε αλ­λού στην Ένωση, παρά τον στόχο αυ­τό της πολιτικής για την απασχόληση, χρειάζεται να εξετασθεί υπό το φως της βαθύτατης ύφεσης από την οποία πλήττονται οι χώρες αυτές κατά την εν λόγω περίοδο.
The fact that in Finland and Sweden, employment has fallen since 1990 by more than anywhere else in the Union despite this policy aim needs to be considered in the light of the deep recession which has hit them over this period.
Μεταβολές στον εργάσιμο χρόνο
Changes in working time
Πρέπει, ωστόσο, να υπογραμμιστεί ότι είναι σημαντικό να φανούμε επιφυλα­κτικοί ως προς την εξαγωγή συμπερα­σμάτων για τη διαμόρφωση πολιτικής από την εν λόγω παρατήρηση.
It should be emphasised, however, that it is important to be wary in drawing policy conclusions from this observation.
Συγκε­κριμένα, δεν είναι δυνατόν να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι οι χώρες που ση­μείωσαν σχετικά υψηλά ποσοστά αύ­ξησης της παραγωγικότητας εργασίας πριν και μετά από το 1990 θα είχαν πράξει καλύτερα εάν είχαν επιτύχει μείωση της.
In particular, it is not possible to conclude that those countries which experienced relatively high rates of labour productivity growth before and after 1990 would have done better if they had succeeded in reducing this.
Εξαρτάται σε μεγάλο βαθ­μό από χις χρησιμοποιούμενες μεθό­δους για χην επίτευξη του εν λόγω στόχου και, ειδικά, από τις επιπτώσεις στην αύξηση της παραγωγής.
Much depends on the methods of achieving this and, in particular, the implications for output growth.
Οι μεταβολές της παραγωγικότητας της εργασίας, όπως ορίζεται παραπά­νω, αποκρύπτουν στις περισσότερες χώρες μείωση των μέσων ωρών εργα­σίας των απασχολουμένων.
If the growth of output is depressed either by the lower level of productivity itself or by the measures taken to raise employment, then the effect of this on job creation could offset any beneficial effects of the measures themselves.
Φαίνεχαι όχι σε μεγάλο βαθ­μό ισχύει χο ίδιο και για χα χρία νέα κράχη μέλη, όπου, καχά χην περίοδο χόσο πριν όσο και μεχά χο 1990, η αύξηση της παραγωγικότητας στη μειαποίηση υπερέβαινε σημαντικά την
At the other end of the scale, three of the four Member States experiencing significantly higher than average productivity growth over this period — Finland, Italy and France, where GDP per person em ployed rose by over 2% a year — were among three of the four countries where employment rose by less than 1% a year.
Ωστόσο, στα άλλα δύο κράτη μέλη όπου σημειώθηκε αύξηση της απασχό­λησης — Γερμανία και Αυστρία — η αύξηση του ΑΕΠ ανά άτομο υπερέβη το μέσο όρο.
The changes in labour productivity as defined above conceal, in most countries, reductions in average
Τμήμα 2 Η επίδοση των κρατών μελών σχετικά με τη δημιουργία θέσεων εργασίας
Section 2 Member State performance in creating jobs
Μεταβολές στην παραγωγικότητα της εργασίας και στην απασχόληση στα κράτη με'λη, 1985-90 και 1990-94
Changes in labour productivity and employment in Member States, 1985­90 and 1990­94
24 Σύνολο οικονομίας, 1985-90
24 Total economy, 1985-90
25 Σύνολο οικονομίας, 1990-94
25 Total economy, 199094
Ετήσια μεταβολή {%)
Annual change (%)
Π Παραγωγικότητα εργασίας ■ Απασχόληση
■ Labour productivity■ Employment
ΙΐΙΙιΛΙίΜίϋιΐ]
3 Labour productivity I Employment
UK Ε Ε15 DK Β
UK E E15 OK Β
D εξαιρούνται τα νέα ομόσπον8α κρατίδια
D excludes new Länder
D εξαιρούνται τα vea
D excludes new Lander
26 Μεταποίηση, 1985-90
26 Manufacturing, 1985-90
Ετήσια μεταβολή (%)
27 Manufacturing, 199094
Ετήσια μεταβολή (%)
Annual change (%) a
Β DK D Ε F Ι L NL Α Ρ SF S UK Ε13 Ε13, Εξαιρούνται η GR και IRL.
E13 excludes GR, IRL; D excludes new Under
Β DK D Ε F Ι L NL Α Ρ SF S UK E13 El3, εξαιρούνται η GR και IRL, D εξαιρούνται τα νέα ομόσπονδα κραιίδια
E13 excludes OR. IRL; D excludes new Under
28 Μη μεταποιητικός τομέας, 1985-90
28 Non-manufacturing, 1985-90
29 Μη μεταποιητικός τομέας, 1990-94
29 Non-manufacturing, 199094
E13, εξαιρούνται η GR και IRL, D εξαιρούνται τα νέα ομόσπονδα κρατίδια
E13 excludes GR. IRL; D exdudes new Under
Τμήμα 2 Η επίδοση των κρατών μελών σχετικά με τη δημιουργία θέσεων εργασίας νεται να σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τη μείωση της απασχόλησης στο γεωργικό τομέα, όπου ο μέσος όρος των εβδομαδιαίων ωρών εργασίας ή­ταν σημαντικά μεγαλύτερος απ' ό,τι στη βιομηχανία ή τις υπηρεσίες), ενώ στη Δανία και τη Φινλανδία ο αριθμός των εργαζομένων αυξήθηκε και ταυ­τόχρονα μειώθηκαν οι συνολικές ώρες εργασίας.
Section 2 Member State performance in creating jobs average hours worked in nonmanufacturing sectors contributed to maintaining the numbers in em ployment, especially in Ireland and Portugal, where they declined by almost 1% a year, and Sweden, where they fell by over 1% a year, a two countries where this was not the case were Denmark and Greece, in the former employment falling by more than total hours worked and in the latter rising by less (Graph 31). The contribution to job preservation of reductions in work ing time — amounting to a fall in reduction of around 1V2hours a week (Graph 35).
Συνεπώς, σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η μείωση των μέσων ε­βδομαδιαίων ωρών εργασίας συνετέ­λεσε στη σημαντική αύξηση της απασχόλησης, όπως συνέβη στην Αυ­στρία και Πορτογαλία.
2 was particularly significant in Belgium, Germany, Portugal, Ire land and Sweden.
στον μεταποιητικό τομέα στο σύνο­λο της Ένωσης ήταν μόνο οριακά μεγαλύτερη από το σύνολο των ωρών εργασίας, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα μικρή μείωση του μέσου χρόνου εργασίας.
The reduction in average working time in most parts of the Union is linked to the growth of parttime working, which is examined below (Section 3), as is the change in the pattern of working time (Section 5).
Κα­τά τα επόμενα τέσσερα χρόνια, ίσχυ­σε σε μεγάλο βαθμό το ίδιο, και μόνο στην Πορτογαλία, το Ηνωμένο Βασί­λειο και, ιδιαίτερα, στη Σουηδία σημειώθηκε αισθητά μικρότερη μείωση του αριθμού των εργαζομέ­νων στον μεταποιητικό τομέα συ­γκριτικά με το σύνολο των ωρών εργασίας, ενώ στη Δανία και την Κάτω Χώρες ο αριθμός των απασχο­λούμενων μειώθηκε περισσότερο από το σύνολο της συντελεσθείσας εργασίας, γεγονός που αποτελεί έν­δειξη αύξησης του μέσου όρου των ωρών εργασίας (Σχήμα 33).
In Belgium, Germany, Greece and France, moreover, the numbers in employment increased by twice the rise in total hours worked (ie total labour input) over this period (though in Greece, this seems to have had much to do with the decline of employment in agriculture where average hours worked per week were markedly higher than in industry or services), while in Denmark and Finland, the numbers in work rose at the same time as total hours worked declined.
Στις υπό­λοιπες χώρες, οι δύο παράγοντες με­ταβλήθηκαν λίγο πολύ με τον ίδιο ρυθμό.
In all of these cases, therefore, re ductions in average hours per week helped to increase the growth of em ployment significantly, as they did in Austria and Portugal.
Αντίθετα, στην Ιρλανδία, Σουηδία, Ιταλία, Λουξεμβούργο και Ηνωμένο Βασίλειο, φαίνεται ότι η μείωση του μέσου εργάσιμου χρόνου συνετέλεσε λίγο ή καθόλου στην αύξηση του αριθ­μού των θέσεων εργασίας στην οικο­νομία.
There is, however, a marked difference between the experience in manufacturing industry and that in the rest of the economy.
Μάλιστα, στη Σουηδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο, κατά την εν λόγω περίοδο σημειώθηκε αύξηση του μέ­σου όρου των ωρών εργασίας — πρό­κειται δε για τα μόνα κράτη μέλη όπου συνέβη κάτι τέτοιο — και ο αριθμός των απασχολούμενων αυξήθηκε με χαμηλότερο ρυθμό από ό,τι το σύνολο των ωρών εργασίας.
In the growth period 1985 to 1990, the numbers employed in manufacturing in the Union as a whole went up by only marginally more than total hours worked, implying little fall in average working time.
Στον μη μεταποιητικό τομέα, σε όλες τις χώρες πλην της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, σημειώθηκε με­ταξύ 1985 και 1990 μείωση του μέσου χρόνου εργασίας, με αποτέλεσμα ο αριθμός των απασχολούμενων να αυ­ξηθεί περισσότερο από το σύνολο των ωρών εργασίας (Σχήμα 34).
This experience was repeated in most Member States, only Denmark, Germany, the Netherlands and Austria show ing any significant reduction in the hours worked per person (Graph 32).
Κατά την επόμενη τετραετία της ύφεσης, σε όλα τα κράτη μέλη εκτός της Δανίας, η μείωση του μέσου όρου των ωρών ερ­γασίας σε μη μεταποιητικούς τομείς συντέλεσε στη διατήρηση του αριθ­μού των απασχολούμενων σε σταθερά επίπεδα, κυρίως στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία, όπου σημειώθηκε μείωση περίπου 1% ετησίως, μείωση περίπου 1,5 ωρών εβδομαδιαίως (Σχή­μα 35).
In the subsequent four years, much the same was true, only Portugal, the UK and, most especially, Sweden, showing a perceptibly smaller fall in the numbers employed in manufacturing than in total hours worked, while in Denmark and the Netherlands, the numbers in employment declined by more than total labour input, indicating a rise in average hours worked (Graph 33). In the other countries, the two changed more or less at the same rate.