natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αν διαπιστώνεται ότι μια προϋπόθεση εισοδήμα­τος, η οποία επιβάλλεται από προβλεπόμενο εκ του νόμου σύστημα που αφορά την ανικανότητα προς εργασία, επηρεάζει περισσότερο τις γυναί­κες από ό,τι τους άνδρες:
Questions referred to the Court lf it is established that an incomerequiremenimposed t by legislationon incapacityfor work affects morewomenthan men: insuranceagainstincapacityfor workis com p at ib te with Communitylaw andto ascertaintheexactscopeof theanswersgiven by the Courtin thejudgmentin De Weerd, nee Roks, and Others. lt considered that, inview ofparts of its wording,thatjudgmentmay giveriseto severainlterpretationsand, askedin particularwhetherthe replyto the thirdquestiondoesnot gobeyondthequestionreferredname,ly whether aprovisionsuch as ArticlelV of the Law of 3 May 1989,which makescontinuanceof entitlementot benefitsdependenont a supplementacondryitionrelatingtothe loss of incomefrom employmenint theyearprecedingthe onsetof incapacitycan, bejustifiedonbudgetarygrounds.
1) (όσον αφορά την πρώτη υπόθεση) Έχει το κοινοτικό δίκαιο την έννοια ότι απαγορεύει τη διακοπή, κατ' εφαρμογήν του άρθρου IV του νόμου της 3ης Μαΐου 1989, της χορηγή­σεως παροχής λόγω ανικανότητας προς εργασία δυνάμει του νόμου AAW, η οποία
Referringto the Roksjudgment,the Court statedthatwhenit examinedwhether Communitylawprecludedthe introductionof nationaleglislationwhich, bymakingcontinuanceof entitlementot benefitsforincapacityfor work subjectto a conditionapplicablehenceforthto men and women alike, hasthe effect ofwithdrawingfrom womenin futurerights whichtheyderivefrom the direct effect of Article4(1) of Directive reserved consideration of thequestion
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση όπως το άρθρο IV του νόμου της 3ης Μαΐου 1989, η οποία εξαρτά τη διατήρηση του δικαιώματος επί παροχής από πρόσθετη προϋπόθεση αφορώσα την απώλεια εισοδήματος εξ εργασίας κατά τη διάρκεια του έτους που προηγήθηκε της επελεύσεως της ανικανότητας, μπορεί να δι­καιολογηθεί από λόγους δημοσιονομικής φύ­σεως.
(asregardsthe firstcase)lsthe applicable Communitylaw to be interpretedas meaningthat itprohibitsterminationof benefitsfor incapacityforwork underthe AAW, acquiredby virtue ofincapacityfor work which commencedbefore 1January1979, as a resultof the applicationof ArticlelV of the Law of 3 May 1989, which makesretentionof entitlementot benefitsafter 1 July1991 subjectto the requirementhatt,priorto thecommencemenotf the incapacityfor work,incomefrom or in connectionwith work has beenreceived ?
αν το μέτρο αυτό δικαιολογείται από αντικειμε­νικούς παράγοντες άσχετους προς οποιαδήποτε διάκριση λόγω φύλου.
whetheras, such,an incomerequiremenotf the kind atissuein the mainproceedingscompliedwith theprincipleof equaltreatmenbettween men and women
Αυτό συμβαίνει όταν τα επιλεγέντα μέσα ανταποκρίνονται σε θεμιτό σκοπό της κοινωνικής πολιτικής του κράτους μέλους για τη νομοθεσία του οποίου πρόκειται, είναι κατάλληλα για την επίτευξη του επιδιωκό­μενου με τη νομοθεσία αυτή σκοπού και ανα­γκαία προς τούτο (βλέπε, ως πλέον πρόσφατες, τις προμνησθείσες αποφάσεις Nolte, σκέψη 28, και Megner και Scheffel, σκέψη 24).
(judgment in ,De Weerd, nee Roks, and Others,paragraph29 in fine).The Court observedalsothat the third question in De Weerd, nee Roks, and Others wasconcernedsolely with thepointasto whetherindirectdiscriminationongroundsof sexresultingfrom theapplicationof an incomerequiremenotf the kind atissuein the mainproceedingswh,ichthe nationacoulrtdescribedasproven,could bejustifiedon budgetarygroundsand, hencethe Court'sreplyin the negativetothatquestioncannotprejudgehow otherpossiblejustificationsshouldbe assessed.
Οι ανωτέρω θεωρούν ότι, πράττοντας αυτό, ο Ολλανδός νομοθέτης επεδίωξε έναν θεμιτό σκοπό κοινωνικής πολι­τικής, συμφυή με πολλά συστήματα κοινωνικής ασφαλίσεως, ο οποίος συνίσταται στην πρόβλεψη ενός δικαιώματος επί ορισμένης πα­ροχής μόνον υπέρ των προσώπων που έχουν απολέσει εισοδήματα κατόπιν πραγματοποιή­σεως του κινδύνου στην κάλυψη του οποίου αποβλέπει η εν λόγω παροχή.
(asregardsthe secondcase)lsthe applicable Communitylaw to be interpretedas meaningthatit prohibitsrefusatol grant benefitsfor incapacityfor work underthe AAW on the basisof Article6 ofthe AAW(asthat provisionreadsfollowingtheentryinto force of the Law of 20 December1979andtakinginto accountthe decisionof the CentraleRaadvan Beroepof 23 June 1992),accordingto whichthe grant of benefitsis subjectto the requirementhatt in the year priorto thecommencemenotf the incapacityfor work,in thiscase 1 April 1 989,incomefrom or in connectionwith work was received?
Απαντώντας σε αυτά τα επιχειρήματα, το Δι­καστήριο υπενθυμίζει ότι με την απόφαση Roks, επεσήμανε ότι η οδηγία 79/7 αφήνει άθικτη την αρμοδιότητα που αναγνωρίζουν τα άρθρα 117 και 118 της Συνθήκης ΕΚ στα κράτη μέλη για να καθορίζουν την κοινωνική τους πολιτική στο πλαίσιο της στενής συνεργασίας που προωθεί η
As the Court has consistenthelyld, Article4(1) of the Directiveprecludesthe applicationof a nationalmeasurewhich,althoughformulatedin neutratelrms,worksto the disadvantageof far more womenthanmen, unlessthat measureis basedon objectivefactorsunrelatedto any discriminationongroundsof sex.Thatis the case wherethe measureschosenreflectalegitimatesociapollicyaim of the Member State whose
Επιτροπή και, επομένως, τη φύση και την έκταση των μέτρων κοινωνικής προστασίας, συμπερι­λαμβανομένου του τομέα της κοινωνικής ασφα­λίσεως, καθώς και τον συγκεκριμένο τρόπο για την υλοποίηση τους.
C- 137/94,[1995]ECR l-3407,paragraph24)that Communitylaw does not preventMember Statesfrom taking measureswhich have the effect of withdrawingsociaf security benefitsfrom certaincategoriesofpersonsprov,idedthat thosemeasuresarecompatiblewith theprincipleof equaltreatmentbetween men and women as definedin Article 4(1) of Directive79/7.
Κατά την άσκηση αυτής της αρμοδιότητας, τα κράτη μέλη διαθέτουν ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως (βλέπε προμνησθείσες αποφάσεις Nolte, σκέψη 33, και Megner και Scheffel, σκέψη 29).
Subjectto thatproviso,Member Statesare alsofreeto lay down, aspartoftheir socialpolicy,new rules which havethe effect ofreducingthe numberofpersonseligiblefor a socialsecuritybenefit.
Στο πλαίσιο αυτό, κρίνει ότι η εξασφάλιση δικαιώματος επί ελαχίστου εισοδή­ματος σε όσους πραγματοποιούσαν εισόδημα από επαγγελματική δραστηριότητα ή σε σχέση με μια τέτοια δραστηριότητα, την οποία αναγκάστηκαν να παύσουν να ασκούν λόγω ανικανότητας προς εργασία, συνιστά θεμιτό σκοπό κοινωνικής πολιτικής και ότι η εξάρτηση του δικαιώματος επί του εν λόγω ελαχίστου εισοδήματος από την προϋπόθεση ότι ο εν­διαφερόμενος είχε πραγματοποιήσει τέτοιο εισόδημα κατά τη διάρκεια του έτους που προηγήθηκε της ενάρξεως της ανικανότητας του προς εργασία συνιστά ένα μέσο το οποίο είναι κατάλληλο για την επίτευξη του σκοπού αυτού και το οποίο ο εθνικός νομοθέτης, κατά την άσκηση της αρμοδιότητας του, μπορούσε ευλόγως να θεωρήσει ως αναγκαίο προς τούτο.
Tojustifythe differencein treatment,the defendantsessentialalyrguedthat, by introducingthe incomerequiremenint the AAW the Law of 20 December1g7g causedthe Netherlandsschemerelatingtoincapacityfor work to shiftfrom being purenationalinsuranceto insuranceagainstlossof incomeguaranteeinga minimumincometo insuredpersonsandthat,by providingthat the incomerequiremenwast hence-forwardto applyto all insuredpersonswhe,ther maleor female, marriedor unmarriedwho, becameunfitforwork beforeor after 1 January1979,the Law of 3 May1989 accentuatedthe natureof that schemeas oneprovidinginsuranceagainstlossof incomeThe y. consideredthat,in so doing,the Netherlandslegislaturepursueda legitimatesocialpolicyaim,inherenintnumeroussociaseculrityschemeso,f restrictingeligibilityfor a givenbenefittopersonswho havelost incomefollowingthe materialisationof the risk whichthe benefitisintendedto cover.
Το Δικαστήριο εξηγεί ότι από τη νομολογία του, η οποία μνημονεύθηκε στη σκέψη 29 της προα­ναφερθείσας αποφάσεως Roks κλπ. και επικυρώθηκε με την απόφαση της 19ης Οκτω­βρίου 1995, C-137/94, Richardson, (Συλλογή, σ.
Article 4(1) of Council Directive 79/7/EEC of 19December 1978 on the progressive implementation ofthe principle of equal treatment for men and women inmatters of social security does not preclude theapplication of national legislation which makes receiptof a benefit for incapacity for work subject to therequirement of having received a certain income fromor in connection with work in the year preceding thecommencementof incapacity, even if it is establishedthat that requirement affects more women than men.
Ι-3407, σκέψη 24), προκύπτει ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να λαμβά­νουν μέτρα που έχουν ως αποτέλεσμα την αφαίρεση από ορισμένες κατηγορίες προσώπων του ευεργετήματος παροχών κοινωνικής ασφα­λίσεως, υπό την προϋπόθεση ότι τα μέτρα αυτά δεν αντιτίθενται στην αρχή της ίσης μεταχειρί­σεως μεταξύ ανδρών και γυναικών, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδη­γίας 79/7. Συνεπώς, με την ίδια αυτή προϋπό­θεση, τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να καθορί­ζουν, στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής τους, νέους κανόνες εφαρμογής που έχουν ως απο­τέλεσμα τη μείωση του αριθμού των δικαιούχων μιας παροχής κοινωνικής ασφαλίσεως.
The Court'sreply wasthat, aslaid down in the Roksjudgment,Directive79/7leavesintactthepowersreservedby Articles1 17 and 1 1B of the EC Treatyto the Member Statesto definetheir socialpolicywithintheframeworkof closecooperationorganisedbythe Commission and, consequentthely natureand extentof measuresof socialprotectioninc,ludingthoserelatingto sociaseculrityand,the wayin whichthey are implementedIn . exercisingthat competencethe,Member Stateshave a broadmargin of discretion(see Nolte judgment, paragraph 33, and Megnerand Scheffel j u d g men p at ,r a graph 29). ln this context, the Court heldthat guaranteeingthe benefitof a minimumincometo personswho werein receiptof incomefromor in connectionwith work whichthey hadto abandonowingto incapacityfor worksatisfiesa legitimateaimof socialpolicyand that to makethe benefit of thatminimumincomesubjectot the requirementhatt thepersonconcernedmust have beenin receiptof such anincomein the year priorto the commencemenotfincapacityfor work constitutesa measureappropriateto achievethat aim whichthe nationaleglislaturein,the
Εγχειρίδιο για την ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Handbookonequaltreatmentforwomenand menin the European Union f as s u ng sg es e( t z ln du st r i aRe ll a tions Law,'the BetrVG'), staff council membersattendingsuch coursesareto bereleasedby their employerfrom the obligationsarising
Ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως: 6 Φεβρουαρίου 1996
Date of thejudgment:6 Februa ry 1996 staff council memberswho workpart-timecannot berequiredto make speciasacrlificescomparedwith thosewho work full-time.
Δημοσίευση: Συλλογή, σ.
Reference: [1996]ECRt-243
Περιεχόμενο: Έννοια της αμοιβής — Έμμεση διάκριση — Αποζημίωση για την παρακολούθηση επι­μορφωτικών μαθημάτων που παρέχουν στα μέλη των συμβουλίων των εργαζομένων τις αναγκαίες προς άσκηση των καθηκόντων τους γνώσεις.
Content:Conceptofpay-lndirectdiscrimination-Compensationfor attendanceat trainingcoursesprovidingstaff council memberswith the necessaryknowledgefor performingtheirfunctions that, contraryto the Court'srulingin itsjudgmentof 4June 1992, Bo et el ( CaseC-360/90 [1 , 9921ECR l-3589), Paragraph 37 (6) of the BetrVG does not causeindirectdiscriminationcontraryto Article 1 19 of the Treatyandto the Directivel.t considersthat thejudgmentof the Court of Justicein the Boetelcasecould be basedon amisunderstandingof the legalpositionof staff councilmembersunder Germanlegislation.
1-1889, σκέψη 12).
Question referred to the Court
(Συλλογή 1994, σ.
Article 1 of the Treaty and in the Directive and
Στη συνέχεια, υπενθυμίζει ότι, όπως προκύπτει από πάγια νομολογία του, η έννοια της «αμοιβής» του άρθρου 119 της Συνθήκης περι­λαμβάνει όλα τα οφέλη σε χρήμα ή σε είδος, παρόντα ή μέλλοντα, εφόσον καταβάλλονται, έστω και εμμέσως, από τον εργοδότη στον εργαζόμενο για παρεχόμενη, δυνάμει
Of the men, six work fulltime and one parttime O. f the women,four work fulltime andten parttime The . plaintiffisthe only memberof the staff councilto work part-time.From 12 ta 16November1990theplaintiff,on the basisof a decisionof the staff counciland with the defendant'sconsent,attendeda full-timetrainingcoursein orderto obtainthe knowledge that was necessary for performing herstaff councilfunctions The . training courseon 13November1990lastedfor 7.5 hours.lf she had notbeen on the course, the plaintiff would not haveworked on that day, becauseof her being employedpart-time.Howeverthe, defendantpaidheron thebasisof her contractuaworkling hours of 30.8 hours aweek, with no compensationfor thetime she had spenton the trainingcourse"Underparagraph37(2)inconjunction with paragraph 37(6)of the Betriebsver- developed by the Court's case law (see judgment in
1-571, και της 14ης Δεκεμβρίου 1995, C-444/93, Megner και Scheffel, Συλλογή, σ. 4741).
Boetel, cited above, and judgment of 19 March 1964,Unge4 Case 75/63,[1964]ECR 177).
Στο εθνικό δι­καστήριο εναπόκειται να ελέγξει αν τούτο ισχύει εν προκειμένω.
that measure could not be explained by factorsexcludingany discriminationongroundsof sex(judg-ments of 31 March 19 81, Jenkins Case, 96/80,[1981]
911, και της 13ης Μαΐου 1986, 170/84, Bilka, Συλλογή 1986, σ. 1607).
ECR911, and of 13 May 1986, Bilka, Case 170/84,
Το Landesarbeitsgericht εκτίμησε επίσης ότι, λόγω της πολύ σημαντικής διαφοράς μεταξύ του αριθμού των μερικώς απασχολουμένων ανδρών και γυναικών, συντρέχει λόγος να θεωρηθεί ότι η ποσοστιαία αναλογία των μερικώς απασχολουμένων ανδρών και γυναικών είναι τουλάχιστον παρεμφερής στην περίπτωση των μελών των συμβουλίων εργαζομένων.
Secondlyas,the Court has consistentlyheld,theconceptof pay withinthe meaningof Article 1 19 of the Treaty comprises any considerationwhe,therin cash orin kind,whetherimmediateor future, providedthattheworker receives it, albeit indirectly, in respect of hisemployment from his employer, and irrespective ofwhether the worker receives it under a contract of employment by
Το Δι­καστήριο συναγάγει ότι η εφαρμογή νομοθε­τικών διατάξεων, όπως οι επίδικες, συνεπάγεται καταρχάς έμμεση διάκριση εις βάρος των εργα­ζομένων γυναικών, αντιβαίνουσα στο άρθρο 119 της Συνθήκης και στην οδηγία, και ότι διαφορε­τική συλλογιστική θα ήταν δυνατή μόνο στην περίπτωση που η διαπιστωθείσα διαφορετική μεταχείριση δικαιολογούνταν από αντικειμενικό στοιχείο ξένο προς οποιαδήποτε διάκριση λόγω φύλου.
Landesarbeitsgerichconstideredthat in view of thatvery great difference between the numbers of men andwomen working part-time, it was to be supposed thatthe proportionof men and women workingpart-timeamong staff council memberswas at least similar The . Court concludedthat the applicationof legislativeprovisionssuch asthose at issueinprinciplecausesindirectdiscriminationagainsfematle workers,contraryto Article 1 19 of the Treatyand to the Directiveand, issuein the main proceedingsdoesnot deriveas suchfrom the contract of employment, it is nevertheless paidby the employerby virtue of legislativeprovisionsandundera contractof employment S. ta ff council membersmust necessaribefy employeesof the undertakingto,be ableto serveon that undertakings staff council.
Συναφώς, το Δικαστήριο έκρινε με την προπαρατεθείσα απόφαση Botel ότι το κράτος μέλος δεν απώλεσε την ευχέρεια που του παρέχεται να αποδείξει ότι η εν λόγω νομοθεσία δικαιολογείται από τέτοια στοιχεία.
that it would be otherwise only if the difference oftreatment found to exist was justified by objectivefactors unrelatedto any discriminationbasedon sex.On thispoint,the Court heldin Boefelcited above,that it remainedopento the Member Statetoprovethat the legislationwasjustifiedby suchfactors.
Συναφώς, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, αν ένα κράτος μέλος είναι σε θέση να αποδείξει ότι τα επιλεγέντα μέτρα ανταποκρίνονται σε θεμιτό στόχο της κοινωνικής πολιτικής του, είναι κατάλληλα για την επίτευξη του επιδιωκόμενου
With regard to the difference in treatment betweenstaff council membersworking part-timeand thoseworkingfull-time,the Court has held,ih itsjudgmentof15 Decernber 1994, Helmig and Others (Joined Casesc-399/92, C-409/92, C-425192, C-34/93, C-50/93and and
Οσάκις η κατηγορία των μερικώς απασχολου­μένων εργαζομένων περιλαμβάνει σημαντικά μεγαλύτερο αριθμό γυναικών απ' ό,τι ανδρών, η απαγόρευση των εμμέσων διακρίσεων ως προς τις αποδοχές, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 119 της Συνθήκης ΕΟΚ και στην οδηγία 75/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1975, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών
The Courtpointedout that,if a Member Stateis abletoshowthat the measureschosenreflecta legitimateaimof its socialpolicy,are appropriateto achievethat aimand are necessary in order to do so, the mere fact thatthe legislative provision affects far more women workers than men cannot be regarded as a breach of Article1 19 (see judgments of 24 February 1994, Roks and
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μελών που αφορούν την εφαρμογή της αρχής της ισότητας των αμοιβών μεταξύ εργαζομένων ανδρών και γυναικών, δεν επιτρέπει εθνική νομοθεσία η οποία, χωρίς να είναι κατάλληλη για την επίτευξη θεμιτού στόχου κοινωνικής πολι­τικής και αναγκαία προς τούτο, συνεπάγεται τον περιορισμό, μέχρι του ορίου του ατομικού χρόνου εργασίας τους, της αποζημιώσεως που οφείλει στα μερικώς απασχολούμενα μέλη των συμβουλίων εργαζομένων ο εργοδότης τους, λόγω της συμμετοχής τους σε επιμορφωτικά μαθήματα τα οποία τους παρέχουν τις αναγκαίες γνώσεις για την άσκηση των δραστηριοτήτων των συμβουλίων εργαζομένων και τα οποία λαμβά­νουν μεν χώρα κατά τη διάρκεια του ισχύοντος στην επιχείρηση πλήρους ωραρίου εργασίας, αλλ' υπερβαίνουν τον υπό καθεστώς μερικής απασχολήσεως ατομικό χρόνο εργασίας, τη στιγμή που τα πλήρως απασχολούμενα μέλη των συμβουλίων εργαζομένων αποζημιώνονται λόγω της συμμετοχής τους στα ίδια επιμορφωτικά μαθήματα με βάση το ωράριο εργασίας τους.
Where the categonJ of parttime workers includes amuch higher number of women than men, the prohibition of indirect discrimination in the matter ofpa)4 as set out in Article _BAR_ 19 of the EEC Treaty and in Council Directive 75/117\EEC of 10 February 1975 onthe approximation of the laws of the Member Sfafesrelatingto the application of the principle of equal payfor men and women, precludes national legislation which, not being suitable and necessa ry for achieving alegitimate social policy aim, has the effect of limiting to their individual working hours the compensation whichstaff council members employed on a parttime basrs are to receive from their employer for attending trainingcourses which impart the knowledge necessa ry for serving on staff councils and are held during the fulltime working hours applicable in the undertaking but which exceed their individual parttime working hours,whenstaff council members employed on a fulltime basis receive compensation for attendance at the samecourses on the basrs of their fulltime working hours.
Ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως: 8 Φεβρουαρίου 1996
Date of thejudgment:8 February 1996
Δημοσίευση: Συλλογή, σ.
Reference:[19e6] EC R t-273
Ι - 273 πει η ολλανδική νομοθεσία.
Until 31 May 1989, Mrs Laperrereceivedunemploy-ment benefit underthe RWW.
Η χορήγηση του επιδόματος αυτού εξαρτάται από διάφορες προϋποθέσεις αφορώσες τον προηγούμενο επαγγελματικό βίο του ενδιαφερομένου, την ηλικία του ή την ενδεχόμενη ανικανότητα του προς εργασία.
As of 1 June 1989,thecompetenautthority-the municipalityof The Hague-ceasedtopayherthat benefit on thegroundthather resources exceeded the 'modestassets' referred toin the legislationOn . 20 June 1989, Mrs Laperreappliedto that municipalityfor benefit underthe IOAW.lt isundisputedthat at that date she was 52 yearsof ageand sufferedfrom no incapacityfor work.
Αντίθετα προς τη RWW, ο IOAW δεν εξαρτά τη χορήγηση του επιδόματος που προβλέπει από προϋπόθεση σχετική με την περιουσία του ενδιαφερομένου.
Theapplicationfor benefit was refusedon thegroundthat Mrs Laperrecould not be regardedas being anunemployedworker withinthe meaningof Article2(1)(a)of the IOAW.
Περιεχόμενο: Ίση μεταχείριση σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως — Άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ — Νομικό σύστημα κοινω­νικής πρόνοιας για τους επί μεγάλο χρονικό διάστημα ανέργους που είναι ηλικιωμένοι και/ή μερικώς ανίκανοι προς εργασία — Προϋποθέσεις αφορώσες τον προηγούμενο επαγγελματικό βίο και την ηλικία
Equaltreatmentfor men and womenin mattersofsocial security - Article a(1)of Directive 79/7/EEC-Statutoryschemeof socialassistancefor olderand/or partiallyincapacitatedworkers who arelong-termunemployed-Conditionsrelatingtopreviousemploymenandt age
Από την 1η Ιουνίου 1989, η αρμόδια αρχή, ο δήμος της Χάγης, έπαυσε να της καταβάλλει το εν λόγω επίδομα για τον λόγο ότι η περιουσία της υπερέβαινε το όριο της «ασήμαντης περιουσίας» που προβλέπει η νομοθεσία.
Facts and procedure ln its order for reference, the Raad van State referred tostatisticsof the C ent r a a Bureau l voor de Statistiek ( C ent r aS lt at i stic a Ol ff ic e) showingthat in 1989 muchmore men than women werein receiptof IOAWbenefit.lt also observedthat,in the Netherlandsmuch,more menthan women arein employment.
Στις 20 Ιουνίου 1989, η Laperre υπέβαλε στον ίδιο δήμο αίτηση για τη χορήγηση επιδόματος βάσει του IOAW.
Thequestionsrelateto two social-assistanceschemesinthe Netherlandswhich guaranteeunemployedpersonsan incomeat the minimumsociallevel.Thefirst-genera-lschemeis that establishedby the Rijks- groepsregeling Werklose Werknemers ( Nation a G l ro up Schemefor UnemployedWorkers,'the RWW'). The RWW which was adoptedpursuantot the Algemene
Δεν αμφισβητείται ότι κατά την ημερομηνία αυτή ήταν 52 ετών και δεν είχε καταστεί ανίκανη προς εργασία.
Law l on Soc i a As s l is ta nce ), providesfor the grant of benefitsto unemployedworkers without sufficientresourcesto ensuretheir subsistence En . title menand t continuingentitlementot
Η αίτηση περί επιδόματος απορρίφθηκε για τον λόγο ότι η Laperre δεν μπορούσε να θεωρηθεί άνεργη κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο a, του IOAW.
Must Article 4(1) of Council Directive79/7/EECof19 Decembe1978r beinterpretedas meaningthatthat articleinprincipleprecludesa provisionofnationaleglisldtionsuch, asthat containedin the IOAW from offering an incomesupplemenatt thelevelof the social minimum whereby,in sofar asis benefit underthe RWW are conditional rn
Στη διάταξη του περί παραπομπής, το Raad van State αναφέρεται στα στατιστικά στοιχεία της Centraal Bureau voor de Statistiek (κεντρική στα­τιστική υπηρεσία, στο εξής: CBS), από τα οποία προκύπτει ότι, το 1989, ένας σημαντικά μεγαλύ­τερος αριθμός ανδρών παρά γυναικών ελάμβανε επίδομα βάσει του IOAW. Διαπιστώνει επίσης ότι, στις Κάτω Χώρες, πολύ περισσότεροι άνδρες παρά γυναίκες ασκούν επαγγελματική δραστη­ριότητα.
'modest the assets ' stipulated by the Netherlands benefitresourcesarenot takeninto accountandentitlementot the benefitis dependentbr,ieflyon,previousemploymenandt age, whilst under othernationaleglislationsuch, asthat containedin thesocialassistanceprovisionsof the RWW which alsoaffordsprovisionat the levelof the social minimum,accountistaken of resourceswhere,it is commongroundthat a significantglyreaternumberof men legislationThe . second-specific-schemewasintroducedbythe Wet InkomensvoorzieningOudereen Ge de el te ij l k Arbeidsongeschi kte Werkloze Werknemers(Lawon incomesupportfor older and partially incapacitatedunemployedworkers,'the IOAW'), providingfor the grantof benefitto older or partially incapacitated long-term unemployed persons The .
Νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Handbook on equal treatment for women and men in the European Union than women are eligible for the more favourable benefit under the IOAW?