natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Από τις υποθέσεις αυτές, 73 κατέληξαν σε προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου, έναντι 61 το 1987.
Proceedings were brought before the Court in 73 cases (61 in 1987).
Ειδικότερα όσον αφορά τις προσφυγές, οι 45 αφορούσαν τη μη συμμόρφωση με τις οδηγίες ή κακή εφαρμογή τους, ενώ 19 αφορούσαν κυρίως τις παραβάσεις των άρθρων 9, 30 και 95 της Συνθήκης ΕΟΚ, τα οποία αποτελούν τη νομική βάση της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, ουσιώδες στοιχείο για την καλή λειτουργία της κοινής αγοράς.
Of the cases brought before the Court, 45 concerned the non-implementation or incorrect implementation of directives, and 19 concerned infringements of Articles 9, 30 or 95 of the EEC Treaty, the basic provisions relating to free movement of goods, an essential element in the functioning of the common market.
Οι προσφυγές κατανέμονται κατά χώρα ως εξής: Γαλλία 10 (από τις οποίες 5 αφορούσαν οδηγίες), Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας 8 (5 οδηγίες), Ελλάδα 14 (7 οδηγίες), Βέλγιο 10 (7 οδηγίες), Ιρλανδία 8 (6 οδηγίες), Ιταλία 14 (9 οδηγίες), Κάτω Χώρες 3 (2 οδηγίες), Δανία 3 (2 οδηγίες), Ισπανία 1 και Λουξεμ­βούργο 2 (που αφορούσαν σχεδόν αποκλειστικά οδηγίες).
To take each country separately, the Commission brought proceedings before the Court against Greece and Italy on 14 occasions each (7 and 9 respectively concerning directives), against Belgium and France on 10 occasions each (7 and 5 respectively concerning directives), against Germany and Ireland on eight each (5 and 6 respectively concerning directives), against Denmark and the Netherlands on three each (2 each concerning directives), against Luxembourg on two occasions and against Spain on one (all 3 concerning directives).
) Απόφαση της 2.2.1988, υπόθεση 309/85, Barra και λοιποί κατά Βελγικού Κράτους και Πόλης της Λιέγης: EE C
The Court delivered 54 judgments in cases brought under Article 169, censuring Member States for failure to fulfil their obligations under Community law in 49 cases.
) Απόφαση της 13.2.1985, υπόθεση 293/83, Gravier κατά Πόλης της Λιέγης — Πόλη της Λιέγης κατά Βελγικού
In the course of the year 32 cases were removed from the Court Register because the Member States concerned had conformed to Community legislation in the mean time.
Κράτους και Γαλλικής Κοινότητας: Συλλογή 1985, σ. 606.
Fuller information on the application of the rules of the Treaty by Member States will be given in the sixth annual report to Parliament on Commission monitoring of the application of Community law.
ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
COMMUNITY LAW
Το Δικαστήριο εξέδωσε 54 αποφάσεις για υποθέσεις οι οποίες είχαν εισαχθεί βάσει του άρθρου 169 και σε 49 περιπτώσεις καταδίκασε τα κράτη μέλη για παράβαση των υποχρεώσεων τους που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο.
Licences of right may exclude the possibility of importing the product covered by the patent. The Court of Justice considered that the industrial and commercial protection afforded by Article 36 of the EEC Treaty could not warrant such a prohibition on importation, since that protection was not necessary for the patent-holder to be guaranteed the same rights vis-à-vis importers as those accorded to him vis-à-vis manufacturers making the product domestically.
Στη διάρκεια του έτους, 32 υποθέσεις διαγράφτηκαν από το πρωτόκολλο του Δικαστηρίου, δεδομέ­νου ότι τα κράτη μέλη συμμορφώθηκαν με την κοινοτική νομοθεσία, ενώ οι σχετικές υποθέσεις εκκρεμούσαν ενώπιον του Δικαστηρίου.
The Court also held that Articles 30 and 36 of the Treaty prohibited the competent administrative authorities from imposing on a licensee terms impeding the importation from other Member States of a product covered by a patent endorsed 'licences of right' where those authorities could not refuse to grant a licence to a firm which would manufacture the product in the national territory and market it there.1
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΉ ΤΩΝ KANONQN ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 475
INTERPRETATION AND APPLICATION OF THE SUBSTANTIVE RULES
Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και τελωνειακή ένωση
Given the general character of the prohibitions which Article 30 laid down, the fact that a public works contract constituted a supply of services did not mean that any obstacles which it placed in the way of imports were outside the scope of Article 30. 1
Σε μια απόφαση που εξέδωσε στις 3 Μαρτίου (χ) το Δικαστήριο προσδιόρισε την έκταση της προστασίας που παρέχει ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.
In Case 302/86 Commission ν Denmark the Commission challenged Danish legislation providing that beer and soft drinks were to be marketed only in returnable containers approved by the National Agency for the Protection of the Environment.
Σύμφωνα με το βρετανικό δίκαιο, πράγματι, καθένας μπορεί, για ορισμένα διπλώματα ευρεσιτε­χνίας, να λαμβάνει «άδεια εκμετάλλευσης», προκειμένου να εκμεταλλευτεί κάποια εφεύρεση, κατασκευάζοντας το σχετικό προϊόν στο Ηνωμένο Βασίλειο, έναντι αμοιβής.
The Court said that protection of the environment, which was the aim pursued by the legislation, constituted a 'mandatory requirement' which could justify restrictions on the principle of the free movement of goods which were necessary in order to achieve it.
(ι) Απόφαση της 3.3.1988, υπόθεση 434/85, Allen and Hanburys Ltd κατά Generics (UK) Ltd: EE C 89 της 6.4.1988.
The Court held, inter alia, that the mere fact of registering an ornamental design, which confers an exclusive right sanctioned by law, cannot be regarded as a wrongful method of eliminating competition within the meaning of Article 86.
(2) Απόφαση της 17.5.1988, υπόθεση 158/86, Warner Brothers Inc. et Métronome Video Aps κατά EV Christiansen:
The Court made it clear, however, that exercise of such rights may be restricted by Article 86 if it involves abusive conduct such as the arbitrary refusal to supply spare
TO ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
COMMUNITY LAW parts to independent repairers, provided that such conduct is liable to affect trade between Member States.
Το Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται στους περιορισμούς που προβλέπονται από άλλες συγκεκριμένες διατάξεις της Συνθήκης.
In Bodson ν Pompes Funèbres des Régions Libérées the Court of Justice had been asked by the French Court of Cassation to examine the applicability of Articles 37, 85, 86 and 90 of the EEC Treaty to a national system granting exclusive municipal monopolies in certain funeral services.
Αντίθετα, η απαίτηση έγκρισης της συσκευασίας δεν θεωρήθηκε αναγκαία για το σκοπό αυτό.
The Court added, however, that if the level of those prices had in fact been imposed by the municipalities on their licensees, in the sense that they would not have entrusted 'outside funeral services' to the firms if the latter did not agree to charge particularly high prices, that practice on the part of public authorities had to be regarded as a measure prohibited by Article 90(1).1
) το Δικαστήριο έπρεπε να αποφανθεί κατά πόσο είναι σύμφωνη με τα άρθρα 30 και 86 της Συνθήκης ΕΟΚ μια εθνική νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας που προστατεύει το δικαίωμα στα εξαρτή-
In Van Eycke ν ASPA the Court had to rule on the compatibility with Article 5 of the EEC Treaty, in conjunction with Articles 3(f) and 85, of national regulations setting maximum interest rates and premiums for savings deposits which had to be complied with in order to qualify for a tax exemption.
(') Απόφαση της 22.9.1988, υπόθεση 45/87, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας: ΕΕ C 271 της 20.10.1988. (:) Απόφαση της 20.9.1988, υπόθεση 302/86, Επιτροπή (και Ηνωμένο Βασίλειο) κατά Δανίας: ΕΕ C 269 της
Although this form of direct regulation by the public authorities had replaced agreements or concerted practices among banks which had previously restricted the interest payable on savings deposits, the Court found that it did not have the object of imposing or encouraging new restrictive practices or reinforcing the effects of existing restrictive practices.
(4) Απόφαση της 5.10.1988, υπόθεση 238/87, AB Volvo κατά Erik Veng (UK) Ltd: EE C 281 της 4.11.1988.
Case 30/87: OJ C 157, 16.6.1988.
(') Απόφαση της 4.5.1988, υπόθεση 30/87, C. Bodson κατά SA Pompes funèbres de régions libérées: EE C 157 της 16.6.1988.
INTERPRETATION AND APPLICATION OF THE SUBSTANTIVE RULES
ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ σεις είναι απόλυτα υπεύθυνες για τις συμβάσεις που συνάπτουν.
427 on deposits or the level of maximum interest rates set by the earlier agreements, decisions or concerted practices.1
Η απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο στις 27 Σεπτεμβρίου για την υπόθεση του «χαρτοπολτού» (2) αφορά την αρμοδιότητα της Επιτροπής να ενεργεί επί των διεθνών κοινοπραξιών επιχειρήσεων που είναι οργανωμένες αποκλειστικά σε τρίτες χώρες, αλλά που παράγουν τα αντιανταγωνιστικά αποτελέσματα τους στην κοινή αγορά.
In the 'Wood pulp' case the Court delivered an initial judgment con­cerned with the Commission's power to police restrictive practices which were organized entirely outside the Community but which had restrictive effects within the Community.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες στην εναρμονισμένη πρακτική, που απαγορεύθηκε από την Επιτροπή, δεν είχαν θυγατρι­κές εταιρείες στο εσωτερικό της Κοινότητας.
In this case most of those taking part in the concerted practice held unlawful by the Commission had no subsidiaries within the Community.
Η Επιτροπή τους επέβαλε όμως πρόστιμα από 50 000 έως 250 000 ECU.
Nevertheless, the Commission had imposed fines on them ranging from ECU 50 000 to ECU 250 000.
Όσον αφορά το θέμα της αρμοδιότητας της Επιτροπής, καθοριστι-
The Court rejected the applicants' sub­mission that the practice was outside the territorial scope of Article 85 of the EEC Treaty.
) Απόφαση της 27.9.1988. συνεκδικασθείσες υποθέσεις 89, 104 114, 116, 117, 125-129/85, Α. Ahlströem
The decisive factor in deciding whether or not the Commission had juridsdiction was the place where the restrictive practice was implemented, and it was immaterial in that respect whether the parties acted through subsidiaries or agents within the Community.2
Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων
In several judgments the Court developed its findings in Gravier.3
Με την απόφαση που εξέδωσε για την υπόθεση 24/86 (2), το Δικαστήριο, για πρώτη φορά, χαρακτήρισε ως επαγγελματική εκπαίδευση τις πανεπιστημιακές σπουδές στον τομέα της κτηνιατρικής.
The Court took the view that neither the Treaty, in particular Article 128, nor the objectives pursued with regard to the free movement of persons made it possible to restrict the concept of vocational training so as to exclude all university education.
Εξάλλου, το Δικαστήριο χαρακτήρισε αντίθετη προς την αρχή της μη διάκρισης λόγω ιθαγένειας, τη νομοθετική ρήτρα που περιορίζει σε 2 % του συνόλου τους ξένους σπουδαστές τους οποίους το κράτος λαμβάνει υπόψη του για το ενδεχόμενο της χρηματοδότησης (3) σπουδών.
In Case 42/87 Commission ν Belgium the Court held that a provision limiting to 2% of the total of domestic students the number of foreign students eligible for financing by the State constituted discrimination on grounds of nationality.
(3) Απόφαση της 27.9.1988, υπόθεση 42/87, Επιτροπή κατά Βελγίου: ΕΕ C 277 της 27.10.1988.
Joined Cases 89, 104, 114, 116, 117 and 125­129/85 Ahlström and Others ν Commission: O J C 281, 4.11.1988.
(4) Απόφαση της 27.6.1988, υπόθεση 39/86, S.
Case 293/83 Gravier ν City of Liège [1985] ECR 606.
Lair κατά Πανεπιστημίου του Ανοβέρου: ΕΕ C 193 της 22.7.1988.
Case 24/86 Blaizot and Others ν university of Liège and Others: OJ C 55, 26.2.1988.
TO ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
COMMUNITY LAW
Δικαστήριο θεώρησε ότι, αν οι υποτροφίες αυτές θεωρηθούν ότι συνιστούν «κοινωνικό πλεονέκτημα» με την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 2, του κανονισμού αριθ.
The Court ruled that while maintenance grants were 'social advantages' within the meaning of Article 7(2) of Council Regulation No 1612/68 on freedom of movement for workers within the Community,2the equality of treatment prescribed by that Regu­lation was confined to unemployed Community workers seeking to retrain in order to acquire a new occupational qualification, or those who had freely left their work in the host State in order to devote themselves to full­time studies, provided the studies were linked with the previous work.
Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, στο ισχύον κοινοτικό δίκαιο, το άρθρο 7 της Συνθήκης, σε συνδυασμό με το άρθρο 128, δεν προβλέπει ισότητα της μεταχείρισης μεταξύ των εθνικών και των κοινοτικών σπουδαστών παρά μόνο ως προς τα έξοδα εγγραφής ή τις υποτροφίες που σκοπό έχουν την κάλυψη των τελευταίων. Οι διατάξεις αυτές δεν έχουν εφαρμογή στις «υποτροφίες διαβίωσης».
The Court concluded that in the present state of Community law Article 7 of the Treaty, in conjunc­tion with Article 128, prescribed equality of treatment between national students and those from other Member States only in relation to registration and tuition fees or grants intended to cover such fees, and could not apply to maintenance grants.3
Με την απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου (2), το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η αρχή της ισότητας των αμοιβών επιβάλλει στο κράτος μέλος Α να παρέχει και στους εργαζόμενους που είναι υπήκοοι του κράτους μέλους Β που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος του τη δυνατότητα να λαμβάνουν υποτροφίες για σπουδές στο κράτος μέλος Γ, βάσει πολιτιστικής συμφωνίας που έχει συναφθεί μεταξύ των κρατών Α και Γ, παρόλο που η συμφωνία αυτή αφορά μόνο τους υπηκόους των δύο κρατών.
In Matteucci the Court held that the principle of equality of treatment meant that a worker living in Member State A, but having the nationality of Member State B, had to be eligible for scholarships to pursue studies in another Member State C on the basis of a cultural agreement between States A and C, even though under the agreement the scholarships were available only to nationals of the two Member States party to it.
Το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι η διμερής αυτή συμφωνία δεν είναι δυνατό να αποτελέσει εμπόδιο στην αρχή της ισότητας των αμοιβών, ακόμη και αν έχει συναφθεί εκτός του πεδίου της εφαρμογής της Συνθήκης και ότι στην περίπτωση αυτή το κράτος μέλος Γ, δυνάμει του άρθρου 5 της Συνθήκης ΕΟΚ, οφείλει να παράσχει τη συνδρομή του στο κράτος μέλος Α.
A bilateral agreement of that kind, even though it had been concluded outside the scope of the Treaty, could not prevent application of the principle of equality of treatment: Article 5 of the EEC Treaty also required Member State C to lend Member State A its assistance if any such danger arose.4
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε (3) ότι ο υπήκοος ενός κράτους μέλους, ο οποίος δικαιούται οικογενειακών παροχών, δεν δύναται, εάν εγκατασταθεί σε άλλο κράτος μέλος, να απαιτήσει, δυνάμει του εν λόγω δικαιώματος, να του καταβάλλει η χώρα καταγωγής του επίδομα έναρξης του σχολικού έτους ή παροχές μοναδικού μισθού, όπως προβλέπονται από τη γαλλική νομοθεσία, αλλά μόνο των οικογενειακών παροχών.
In Lenoir the Court held that where a national of a Member State in receipt of family benefits went to live in another Member State his country of origin was not bound to continue paying benefits such as the schooling expenses allowance and single­wage allowance provided for in French legislation, though it did have to pay family allowances.
Το Δικαστήριο θεώρησε ότι η ερμηνεία αυτή του άρθρου 77 του κανονισμού 1408/71 σχετικά με την κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζο-
The Court said this interpretation of Article 77 of Council Regulation No 1408/71 on social security schemes for
) Απόφαση της 27.9.1988, υπόθεση 235/87, Α.
Case 39/86: OJ C 193, 22.7.1988.
Matteucci κατά Γαλλικής Κοινότητας του Βελγίου και λοιπών: ΕΕ
Case 235/87 Matteucci v Communauté Française of Belgium and Another: OJ C 281, 4.11.1988.
Το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι τα σχολικά επιδόματα συνήθως συνδέονται με το κοινωνικό περιβάλλον, δηλαδή με την κατοικία των ενδιαφερομένων.
Allow­ ances for schooling expenses in particular were generally linked to the social environment, and thus to the place of residence of the person concerned.3
Ελευθερία εγκατάστασης και παροχής υπηρεσιών
Freedom of establishment and freedom to provide services
Με την απόφαση της 26ης Απριλίου (3), το Δικαστήριο χαρακτήρισε ασυμβί­βαστη προς το κοινοτικό δίκαιο μια ολλανδική υπουργική απόφαση («kabelrege­ling») που απαγορεύει την καλωδιακή μετάδοση προγραμμάτων ραδιόφωνου και τηλεόρασης από άλλα κράτη μέλη, όταν περιέχουν διαφημίσεις που απευθύνονται ειδικά στο ολλανδικό κοινό ή υπότιτλους στα ολλανδικά.
In Bond van Adverteerders ν Netherlands State the Court ruled that the 'Kabelregeling' a Dutch ministerial order prohibiting cable distribution of radio and television programmes broadcast from other Member States which contained advertisements intended especially for the public in the Netherlands, or subtitles in Dutch, was incompatible with Community law.
Η απαγόρευση αυτή αποτελεί, πράγματι, διάκριση αντίθετη προς την ελευθερία παροχής υπηρεσιών που διασφαλίζεται από το άρθρο 59 της Συνθήκης, διότι εμποδίζει κυρίως αυτούς που εκμεταλλεύονται τα καλωδιακά δίκτυα, και που είναι εγκατεστημένοι σε ένα κράτος μέλος να αναμεταδίδουν τηλεοπτικά προγράμματα από άλλα κράτη μέλη.
The prohibition constituted discrimination contrary to the freedom to provide services pre­scribed by Article 59.
Η διάκριση αυτή δεν δικαιολογείται, κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου, από λόγους δημοσίας τάξεως.
In particular, it prevented the operators of cable networks in a Member State from relaying televised programmes broadcast from other Member States. The Court also rejected the argument that such discrimination could be justified on grounds of public policy.4
Η υπόθεση αριθ. 81/87 για έκδοση προδικαστικής απόφασης αφορά το γενικό πρόβλημα των συνεπειών της μεταφοράς εκ μέρους μιας εταιρείας, που έχει συσταθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία κράτους μέλους, της διοικητικής έδρας της σε ένα άλλο κράτος μέλος (4).
In the Daily Mail case the Court had to consider the consequences where a company incorporated in one Member State transferred its central management and control to another Member State.
Το Δικαστήριο παρατηρεί ότι οι διαφορές αυτές δεν είναι δυνατό να ξεπεραστούν μόνο με τους υπάρχοντες νομοθετικούς κανόνες περί εγκατάστασης, αλλά προϋποθέτουν την έκδοση οδηγιών συντονισμού (άρθρο 54, παράγραφος 3, ζ), της Συνθήκης ΕΟΚ) ή τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων μεταξύ των κρατών μελών (άρθρο 220 της Συνθήκης ΕΟΚ), που δεν έχουν ακόμα γίνει.
While recognizing the right of a company to establish itself in another Member State, the Court found that the various systems of national legislation differed widely on the questions of the link with the national territory required for the setting up of a company, and any subsequent change made by a company after it had been set up; these disparities could not be overcome by the existing rules on establishment alone, but would require the adoption of coordinating directives (Article 54(3) (g) of the EEC Treaty) or of conventions between Member States (Article 220), and this had not yet been done.
Το Δικαστήριο συνεπέρανε ότι τα άρθρα 52 και 58 της Συνθήκης δεν αναγνωρίζουν στις εταιρείες εθνικού δικαίου, στην παρούσα κατά-
The Court concluded that in the present state of Community law Articles 52 and 58 conferred no right on a company incorpor­ated under the legislation of a Member State to transfer its central management and control to another Member State while continuing to qualify as a company from the Member State of origin.s
) Απόφαση της 26.4.1988, υπόθεση 352/85, Bond van Adverteerders κατά Nederlandse Staat: EE C 136 της
Case 352/85: OJ C 136, 26.5.1988.
Μ. Treasury and Commissioners of Inland Revenue ex parte Daily Mail and general Trust PLC: EE C 277 της 27.10.1988.
Case 81/87 R ν HM Treasury and Commissioners of Inland Revenue, ex-parte Daily Mail and General Trust PLC: OJ C 277, 27.10.1988.
Με απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου (*), το Δικαστήριο έκρινε ότι η προστα­σία, που διασφαλίζεται με την οδηγία 77/187 του Συμβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου 1977 (2) στους εργαζομένους που θίγονται από τη μεταβίβαση μιας επιχείρησης, είναι δημοσίας τάξεως και, επομένως, δεν δύναται να μεταβληθεί κατόπιν συμφω­νίας των μερών της σύμβασης εργασίας.
In its judgment in the Daddy's Dance Hall case the Court said that the protection given by Council Directive 77/187/EEClto employees affected by the transfer of a business was a matter of public policy, and could not be excluded by the parties to a contract of employment.
Συνεπώς, σύμφωνα με το Δικαστήριο, οι εν λόγω εργαζόμενοι δεν έχουν τη δυνατότητα να παραιτηθούν από τα δικαιώματα που τους παρέχει η οδηγία και δεν επιτρέπεται να μειωθούν τα δικαιώματα αυτά, ακόμα και με τη συγκατάθεση τους.
It followed that the employees concerned were not entitled to waive the rights conferred on them by the Directive, and that these entitlements could not be diminished even with their consent.2
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι μια εθνική νομοθεσία, η οποία επιβάλλει αυστηρότερες κυρώσεις για παραβάσεις των διατάξεων περί καταβολής ΦΠΑ κατά την εισαγωγή, απ' ό,τι για εκείνες που αφορούν τον ΦΠΑ λόγω μεταβίβασης αγαθών μέσα στη χώρα, δεν συμβιβάζεται με το άρθρο 95 της Συνθήκης, στο βαθμό που η διαφορά αυτή είναι δυσανάλογη με το βαθμό ανομοιογένειας μεταξύ των δύο μορφών παραβάσεως και, επομένως, δύναται να βλάψει την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο εσωτερικό της Κοινότητας (3).
In Drexl the Court held that national legislation which penalized offences involving payment of VAT upon importation more severely than those involving payment of VAT on domestic transactions was incompatible with Article 95 of the EEC Treaty in so far as that difference was disproportionate to the difference between the two categories of offences, and might therefore have the effect of impeding the freedom of movement of goods within the Community.3
Η λύση αυτή ισχύει και για την περίπτωση της ιδιωτικής χρήσης, στο βαθμό που αυτή προβλέπεται στη σύμβαση εργασίας ως στοιχείο της αμοιβής του ενδιαφερομένου.
In Ledoux, which concerned the temporary importation of vehicles, the Court held that where a company car registered in France was imported into Belgium for professional purposes by the frontier-zone worker who used it, the fact that the user was a Belgian resident did not deprive the importation of its temporary character, and the importation was therefore exempt from VAT.
60 της 4.3.1988.
Equal treatment for men and women
) EE L 61 της 5.3.1977 και Δέκατη Γενική Έκθεση, αριθ. 265.
OJ L 61, 5.3.1988; Tenth General Report, point 265.
Drexl: EE C 74 της 22.3.1988.
Case 299/86 Criminal proceedings against Drexl: OJ C 74, 22.3.1988. Case 127/86 Ministère Public and Ministre des Finances du Royaume de Belgique v Ledoux: OJ C 211, 11.8.1988.
Ισότητα ανδρών και γυναικών
INTERPRETATION AND APPLICATION OF THE SUBSTANTIVE RULES
Υπογραμμίζοντας ότι οι εξαι­ρέσεις στην αρχή της ισότητας, που προβλέπονται από την οδηγία, αφορούν μόνο ειδικές επαγγελματικές δραστηριότητες, το Δικαστήριο τόνισε ότι πρέπει να έχουν κάποια διαφάνεια, ώστε να επιτρέπουν στην Επιτροπή να ασκήσει τον απαραίτητο έλεγχο.
431 national police force was contrary to Council Directive 76/207/EEC on equal treatment for men and women.1The Court emphasized that the exceptions to the principle of equality set out in the Directive could apply only to specific activities and that there must be a certain degree of transparency enabling the Commission effectively to exercise supervision.
Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπήρχε διαφάνεια, δεδομένου ότι ο καθορισμός των ποσοστών πρόσληψης ανάλογα με το φύλο, που ίσχυε για τους διαγωνισμούς, δεν γινόταν με αντικειμενικά κριτήρια με βάση τα σχετικά κείμενα.
The Court found that this transparency did not exist in the present case: separate quotas for men and women were laid down for each recruitment competition, and the percentages were not governed by any objective criteria laid down in legislation or regu­lation.
Επομένως, το σύστημα αυτό δεν επέτρεπε ούτε στην Επιτροπή ούτε στα δικαστήρια, αλλά ούτε και στους ενδιαφερομένους, να εξα­κριβώσουν αν τα ποσοστά των προσλήψεων που ίσχυαν αντιστοιχούσαν πράγματι σε ειδικές επαγγελματικές δραστηριότητες, με την έννοια του όρου του άρθρου 2, παράγραφος 2, της οδηγίας.
Thus the system did not permit the Commission, the national courts or the persons concerned to verify whether the separate recruitment percentages in fact corresponded to specific activities within the meaning of Article 2(2) of the Directive.2