natgillin/translations-raw huggingface dataset:
* Ο0 * των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων **.** L-2985 Luxembourg
»\1_\ Office for Official Publications * OP * of the European Communities *»,.* L­2985 Luxembourg
Αριθ. καταλόγου: CC-80-93-581-GR-C
Catalogue number: CC­80­93­581­EN­C
Ζ) "J" ill ω ω
A CITIZEN'S EUROPE
Ευρωπαϊκή Επιτροπή ΓΔ «Πληροφόρηση, επικοινωνία και οπτικοακουστικός τομέας, πολιτιστικά θέματα» Σύνταξη: Διοικητική μονάδα «Εκδόσεις» Rue de la Loi 200, B-1049 Bruxelles
European Commission Directorate-General for Information, Communication, Culture and Audiovisual Editor: Publications Unit — rue de la Loi 200, B-1049 Brussels
Συντάκτης: Pascal Fontaine Το κείμενο ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 1993 Εξώφυλλο: Anne Howeson Εικονογράφηση: Anne Howeson και Mario Ramos Εκδότης: Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
Author: Pascal Fontaine Manuscript completed in October 1993 Cover page: Anne Howeson Illustrations: Anne Howeson and Mario Ramos Publisher: Office for Official Publications of the European Communities,
Λουξεμβούργο 1994 ISBN 92-826-6639-5
Luxembourg 1994 ISBN 92-826-6640-9 Cataloguing data are given at the end of this publication.
1993 Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, για σκοπούς μη εμπορικούς, με αναφορά της πηγής.
ECSC-EC-EAEC, Brussels, Luxembourg 1993 Reproduction is authorized, except for commercial purposes, provided the source is acknowledged.
Υπήρξε ο τελευταίος βοηθός του Jean Monnet, με τον οποίο εργάστηκε από το 1973 μέχρι το 1977.
Pascal Fontaine, holder of a doctorate in political science, was the last assistant to Jean Monnet, with whom he worked from 1973 to 1977.
Διετέλεσε διευθυντής του ιδιαίτερου γραφείου του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το 1984 μέχρι το 1987.
Having gone on to serve as chef de cabinet to the President of the European Parliament from 1984 to 1987, Fontaine now teaches at the Institut d'études politiques in Paris.
Η ευρωπαϊκή ιδέα στην υπηρεσία των ανθρώπων
The European ideal at work for Europe's citizens
Η ιθαγένεια της Ένωσης
The benefits of the single market
Τα κοινοτικά δικαιώματα
Community rights
Η Ευρώπη στην καθημερινή ζωή
Europe in everyday life
Εισχώρησε βαθιά στην πολιτική και την οικονομική πραγματι­ κότητα, επηρεάζει τις βιομηχανικές στρατηγικές, αλλάζει την εικόνα της Ευ­ ρώπης όπως την αντιλαμβάνεται ο υπό­ λοιπος κόσμος.
It has become an undeniable fact of political and economic life, influencing our industrial strategies and altering the way in which Europe is perceived by the world outside.
Η ευρωπαϊκή ιδέα δεν είναι σίγουρα και­νούρια: ενέπνευσε τους ποιητές και τους ρομαντικούς του 19ου αιώνα, και απορ­ρίφθηκε από τους κατακτητές γιατί ερ­χόταν σε αντίθεση με τις εξουσιαστικές τους διαθέσεις.
There is nothing new, of course, about the European ideal: in the 19th century, it was an inspiration for poets and romantics, only to be distorted by conquerors seeking to justify their lust for power.
Παρ' όλ' αυτά, έφτασε στην πλήρη και συγκεκριμένη της μορφή μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν κάποιοι αρχηγοί κρατών, οραματι­στές και θαρραλέοι, αποφάσισαν να αντι­σταθούν στις διαμάχες μεταξύ κρατώνεθνών.
It did not come to full expres­sion in practical form, however, until just after the Second World War, when a handful of courageous, visionary statesmen determined to put a stop to the loss of life that seemed to be the inevitable outcome of conflicts between nation States.
Η ευρωπαϊκή ιδέα στην υπηρεσία των ανθρώπων μια προγενέστερη περίοδο της ιστο­ρίας.
The European ideal at work for Europe's citizens our national forms of life.
Όπως οι επαρχίες μας χτες, έτσι και οι λαοί μας σήμερα, εάν θέλουν να οδηγηθούν στο επίπεδο που απαιτεί­ται για την πρόοδο τους και να διατη­ρήσουν τον έλεγχο του πεπρωμένου τους, πρέπει να μάθουν να ζουν μαζί, σεβόμενοι κοινούς κανόνες και θε­σμούς.»
Like our provinces in the past, our nations today must learn to live together under common rules and institutions freely arrived at. The sovereign nations of the past can no longer solve the problems of the present: they cannot ensure their own progress or control their own future'. Jean Monnet, Mémoires, p. 616
Οι πρώτες κοινοτικές υλοποιήσεις αφο­ρούσαν το οικονομικό πεδίο, επειδή έπρεπε να θεμελιωθεί το οικοδόμημα στη στερεά βάση της συγκεκριμένης αλληλεγγύης.
The Community's first achievements were in the economic sphere because the whole edifice had to be built on the enduring foundation of specific, shared i nterests.
Όμως, αυτοί που είχαν επιτρέψει στους πρώην νικητές και ητ­τημένους να τείνουν τα χέρια και να επικαλεστούν «μια κοινή μοίρα», διακή­ρυσσαν την πίστη τους στον άνθρωπο και στην πρόοδο που θα μπορούσαν να επιτύχουν από κοινού.
At the same time, the men who had made it possible for victims and vanquished to be reconciled so soon after the war and speak of 'henceforth sharing a common destiny' were demonstrating their implicit faith in humanity and their trust in the progress they could achieve together.
Οι ιδρυτές της Κοινότητας έδωσαν όλες τις ευκαιρίες στους λαούς δημι­ουργώντας τις προϋποθέσεις μιας κραταιάς και διαρκούς ειρήνης, ευνοώντας τις ανταλλαγές και το διάλογο, παρα­χωρώντας ζωτικό χώρο στις συλλογι­κές και τις ατομικές επιχειρήσεις.
The Community's founding fathers set the peoples of Europe back on their feet by creating favourable conditions for a firm and lasting peace, encouraging trade and dialogue and giving enter prises under individual and collective ownership room to cooperate.
«Οι­κοδομώντας την Ευρώπη, οικοδομού­με την ειρήνη», έλεγε ο Jean Monnet, βαθιά σημαδεμένος από τις αποτυχη­μένες προσπάθειες για τη συλλογική ασφάλεια που καταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου στη βάση της ασταθούς ισορροπίας των δυνά­μεων.
'To build Europe is to build peace', said Jean Monnet, who was profoundly affected by the failure of attempts between the two world wars to establish collective security on the basis of a precarious balance of powers.
Όμως η ενωμένη Ευρώπη δεν αποτελεί μόνο μια διπλωματική επι­τυχία.
However, a Europe on the path to unity is not merely a diplomatic success.
Συνιστά κυρίως μια εμπειρία κα­θολικής ισχύος που αποσκοπεί στον καθορισμό των κανόνων και της συ­μπεριφοράς, μεταξύ των κρατών, χά­ρη στους οποίους οι πρωτόγονες κοι­νωνίες έγιναν ειρηνικές και πολιτισμέ­νες.
It is, first and foremost, an experiment whose results are of universal significance, an attempt to establish between States the same rules and codes of behaviour that en abled primitive societies to become peaceful and civilized. To quote Monnet again: 'We are not forming coalitions between States but union among people'.
«Δεν συνδέουμε τα κράτη, ενώ­νουμε τους ανθρώπους», επαναλάμ­βανε επίσης εκείνος που εμπνεύστηκε τη Διακήρυξη Schuman, πράξη με την οποία ιδρύθηκε η πρώτη Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα, το 1950.
His ideas provided the inspiration for the Schuman Declaration, which brought the first European Community — the European Coal and Steel Community — into existence in 1950.
«Μπόρεσα άραγε να τους καταστήσω αρκετά σαφές ότι η Κοινότητα που δη­μιουργήσαμε δεν αποτελεί αυτοσκοπό; Αποτελεί μια διαδικασία αλλαγών που επεκτείνει αυτή από την οποία προέρ­χονται οι εθνικοί τρόποι ζωής μας σε
The unification of Germany, the end of the Cold War and the reordering of the European continent following the break-up of the Soviet bloc have given added force to the ¡deal of European union. What alternative is there for the citizens of the new greater Europe buta return to nationalism, insecurity and in stability, if they opt for any course other than union and solidarity?
Η Ευρώπη των πολιτών, σύλληψη βα­θύτατα ανθρωπιστική, αποτέλεσε δη­λωμένο πολιτικό στόχο στη δεκαετία
A profoundly humanistic enterprise, though one long obscured by the need to avoid any direct challenge to national sensitivities, 'a people's Europe'
Η υποστήριξη της ενοποίησης της Δυτικής Ευρώπης
Support for unification of Western Europe
Σχεδόν τρεις Ευρωπαίοι στους τέσσερις (73%) είναι υπέρ των προσπαθειών που καταβάλλονται για την ενοποίηση της Δυτι­κής Ευρώπης.
Nearly three quarters (73%) of Community citizens are in favour of efforts to unite Western Europe.
18% αντιτίθενται στις προσπάθειες αυτές και 8% δεν έχουν γνώμη.
But 18% are against and 8% don't know.
Οι Ιταλοί υποστηρίζουν περισσότερο την ενοποίηση της Δυτικής Ευρώπης (83 % «πολύ υπέρ» ή «μάλλον υπέρ»).
Since the early 1980s, the European Community has adopted a series of measures: some of these were pro­posals for practical action designed to give the citizens of Member States greater freedom of movement and freedom to work within the Communi­ty.
Ακολουθούνται από τους Έλληνες (79%), τους Βέλγους και τους Πορτογάλους (78%), τους Ισπανούς (77%), τους Ιρλανδούς (76%), τους Λουξεμβούργιους (75%), τους Ολλανδούς (74%), τους Γερμανούς (73%), τους Γάλλους (72%), τους Δανούς (65%) KCI τους Βρετα­νούς (62%).
Others dealt with defining the special rights of citizens, creating sym­bols reflecting European identity or fostering cultural exchanges.
Πολύ υπέρ
Don't know
Χωρίς γνώμη
To some extent for
Πολύ κατά
To some extent against
Μάλλον κατά
Very much against
Μάλλον υπέρ
Very much for
39, Ιούνιος 1993.
Source: Eurobarometer No 39, June 1993.
ρων διευκολύνσεων στους υπηκόους των κρατών μελών στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας τους ή της άσκησης της επαγγελματικής τους δραστηριότητας στο εσωτερικό της Κοινότητας, και άλλα αφορούσαν το ζήτημα των ειδικών δικαιωμάτων των πολιτών, την αύξηση των συμβόλων της ευρωπαϊκής ταυτότητας ή την εν­θάρρυνση των πολιτιστικών ανταλλα­γών.
Everyone nowadays recognizes the sky­blue banner with 12 gold stars sym­bolizing European unification, which we see more and more often flying alongside national flags in front of public buildings. Is there anyone who can fail to be moved on hearing the Ode to Joy from Beethoven's Ninth Sym­phony, which in some quarters is already being put forward as the future
Όμως, επειδή εντυπωσιάζουν τους πε­ρισσότερους και επειδή αφορούν τα σύμβολα της κυριαρχίας των κρατών, αποδεικνύουν τη σημαντική πρόοδο που πραγματοποίησε μια ιδέα η οποία, από μύθος, μετατράπηκε σήμερα σε πραγματικότητα.
The Single European Act of 1986 extended the Community's field of action to new policies, so that a European dimension has been given to wide areas of economic and social life involving Community citizens as consumers, workers, farmers, students, selfemployed professionals or en trepreneurs. We are now seeing the emergence of a Homo europeus benefiting, though without always realizing it, from the many advantages conferred on him by his country's commitment to Community politics.
Το ευρωπαϊκό διαβατήριο καθιερώ­θηκε το 1985 για όλους τους πολίτες της Ευρωπαϊκής
What Community national does not enjoy following the 'European Community' sign in airport arrival halls, and passing through simply by showing the uniform passport adopted in 1985?
Κοινότητας.
To the sceptic, of course these symbolic measures may seem purely decorative.
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δεν έπαψε να προοδεύει από τότε που ιδρύθηκε η ΕΚΑΧ (Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρα­κα και Χάλυβα) το 1951, η ΕΟΚ (Ευρω­παϊκή Οικονομική Κοινότητα) και η ΕΚΑΕ (Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέρ­γειας) το 1958.
The abolition of internal frontiers and the opening of the single market on 1 January 1993 increases consumer choice, encourages competition and gives the European economy the dimensions of a continental market.
Εμφανίζεται ένας «homo europeus», που επωφελείται, χωρίς να το έχει συνειδητοποιήσει πλήρως, των διαφόρων πλεονεκτημάτων τα οποία του παρέχει η συμμετοχή της χώρας του στις κοινοτικές πολιτικές.
There is a danger that the economic recession and high levels of unemployment experienced by all Community countries will sow the seeds of doubt in people's minds about the wisdom of
Σίγουρα οι σκεπτικιστές μπορεί να θεωρήσουν ότι τα συμβολικά αυτά μέ­τρα έχουν δευτερεύουσα σημασία.
But because they strike most people's imaginations, and because they come close to the symbols that embody State sovereignty, they testify to the substantial progress made by an idea which has now been transformed from myth into reality.
Η οι­κονομική κρίση και ο υπερβολικά υψη­λός αριθμός ανέργων που πλήττουν όλες τις χώρες της Κοινότητας προ­καλούν τη δυσπιστία των Ευρωπαίων σε ό,τι αφορά το κύρος των ευρωπαϊ­κών επιλογών.
opting for Europe. But faced with a crisis of structural adjustment, which calls into question the organization and distribution of work in post-industrial societies, Europe has no choice but to pool its resources to improve its international competitiveness.
Τις πα­ραμονές των ευρωπαϊκών εκλογών που θα διεξαχθούν στις 9 και 12 Ιου­νίου 1994, τα όργανα οφείλουν να αντιμετωπίσουν τα ερωτήματα, τις ανησυχίες ακόμα και τις αντιρρήσεις των πολιτών που θα κληθούν στις κάλ­πες προκειμένου να υποδείξουν τους εκπροσώπους τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
As the European elections of 9 and 12 June 1994 approach, the institutions must face up to the questions, anxieties and objections of the voters.
«Η Ευρώπη υπάρχει για τους πολίτες και όχι το αντίθετο», υπο­χρεώθηκε να υπενθυμίσει ο ασκών κα­θήκοντα προέδρου του Συμβουλίου στις 14 Ιουλίου 1993.
The President of the Council issued a timely reminderon 14July 1993: 'Europe exists for its citizens, not the other way round'.
Όσο περισσό­τερο οι πολίτες αυτοί θα συμμετέχουν στις διαδικασίες της Ένωσης τόσο κα­λύτερα θα είναι ενημερωμένοι για τις προκλήσεις, τους κινδύνους και τις ευκαιρίες της ιστορικής αλλαγής που διαδραματίζονται στις μέρες μας.
These citizens should be more involved in the process of union, better informed about what is at stake, the risks and opportunities implicit in the historic change which is taking place before our very eyes.
Όμως, η Ευρώπη χρειάζεται, εφεξής, την υποστήριξη των πολιτών της προ­κειμένου να υπερπηδήσει τα εμπόδια κάθε νέου σταδίου προς την πολιτική ένωση.
But if Europe is to take further steps towards political union, it now needs the support of its citizens.
Η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, που υπογράφηκε στο Μάα-
The Treaty on European Union, signed in Maastricht on 7 February 1992, supplies answers to a number of questions which Europeans have been asking themselves about national identity, democratization of the institutions and the respective roles of regional government, national States and the Union.
Η «Ωδή στη Χαρά», από την ενάτη συμφωνία του Μπετόβεν, θεωρείται ο ύμνος της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
The Ode to Joy from Beethoven's Ninth Symphony has come to be regarded as the anthem of European unification.
Χώρος ειρήνης και ασφάλειας, η κοι­νοτική Ευρώπη εδραιώθηκε με το σε­βασμό του δικαίου και την άσκηση των θεσμών.
As a region of peace and security, the European Community has been solidly bound together by respect for the law and by the practice of its institutions.
Τα δικαιώματα που εφαρμόζονται άμεσα στους ευρωπαίους πολίτες
Laws applying directly to Community citizens
Η Κοινότητα, που ιδρύθηκε από διε­θνείς Συνθήκες, είναι δημιούργημα δι­καίου και αποτελεί από μόνη της πηγή αυτόνομου δικαίου που εφαρμόζεται στα κράτη και τα άτομα.
As a body founded by international treaties, the Community is a creation of law, and is itself the source of a body of autonomous law that applies directly to the Member States and to individual citizens.
τα νομικά συστήματα των κρατών με­λών, κατά την έναρξη της ισχύος της Συνθήκης, και η οποία έχει προτεραι­ότητα ενώπιον των δικαστηρίων των.
July 1964, in the Costa ν ENEL case, the Court said that 'by contrast with or­dinary international treaties, the EEC Treaty has created its own legal system which, on the entry into force of the Treaty, became an integral part of the legal systems of the Member States and which their courts are bound to apply.
Ότι, δημιουργώντας μια Κοινότητα απεριορίστου διαρκείας με τα όργανα της, την προσωπικότητα της και ικανό­τητα δικαίου, η οποία και έχει μια διε­θνή θέση και ειδικότερα πραγματικές εξουσίες προερχόμενες από τον πε­ριορισμό αρμοδιοτήτων ή τη μεταβίβα­ση των εξουσιών από τα κράτη μέλη στην Κοινότητα, έχουν τα κράτη αυτά, έστω και μερικώς, περιορίσει τα κυ­ριαρχικά τους δικαιώματα και εδημιούργησαν ένα σύστημα δικαίου, εφαρμοστέον τόσο επί των υπηκόων των όσο και επ' αυτών των ιδίων».
By creating a Community of unlimited duration, having its own institutions, its own personality, its own legal capacity and capacity of representation on the international plane and, more par­ticularly, real powers stemming from a limitation of sovereignty of a transfer of powers from the States to the Com­munity, the Member States have, [albeit within limited areas], limited their sovereign rights and have thus created a body of law which binds both their na­tionals and themselves'.
Αυτές οι γενικές αρχές, τις οποίες αναγνώρισε και επιβεβαί­ωσε πολύ νωρίς το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, έχουν θε­μελιώδη σημασία για τους ευρωπαίους πολίτες.
As the Community itself has no police force or other means of coercion, it relies on the democratic character of the Member States, each of which is ruled according to constitutional precepts that make respect for legality the very principle of government.
Στην απόφαση του Costa κατά Enel της 15ης Ιουλίου 1964, το Δικα­στήριο δηλώνει ότι, «αντίθετα με τις συνήθεις διεθνείς Συνθήκες, η Συνθή­κη της ΕΟΚ εισήγαγε τη δική της έν­νομο τάξη, η οποία ενεσωματώθη εις
These general principles, which were recognized and enunciated by the Euro­pean Court of Justice at a very early stage, are of paramount importance for European citizens. In its judgment of 15
Ο ευρωπαίος πολίτης αντιπροσωπεύεται καταρχήν στη δια­δικασία ευρωπαϊκής ενοποίησης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
The European Parliament is the primary forum for representing the citizen in the unification process.
Η ικανοποίηση όσον αφορά τη δημοκρατία στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα
Satisfaction with democracy in the European Community
Η ιδιαίτερα δυναμική ερμηνεία της ει­δικής φύσεως του κοινοτικού δικαίου από τους δικαστές αποτέλεσε έναν ισχυρό παράγοντα ολοκλήρωσης: κα­τέστησε τον ευρωπαίο πολίτη δικαιού­χο και εξαρτώμενο από μια νέα υπερ­εθνική έννομη τάξη.
The Court's interpretation of the special nature of Community law, based on a consideration of the Treaty's ultimate intent, has been a powerful integrating factor. It has made every Community citizen both a beneficiary of and subject to a new, supranational legal system.
35% δηλώνουν όχι και πολύ ικανοποιημένοι και 12% καθόλου ικανοποιημένοι.
Slightly more than four out of every 10 Europeans (41%) are fairly satisfied or very satisfied with the way democracy works ¡n the European Community; 35% are not very satisfied and 12% are not satisfied at all.
12% των ερωτηθέντων δεν εξέφρασαν γνώμη.
The don't knows account for 12%.
Οι περισσότερο ικανοποιημένοι από τη λειτουργία της δημοκρατίας είναι οι Ιρλανδοί (62% «μάλλον ικανοποιημένοι» ή «πολύ ικανοποιημένοι»), και ακολουθού­νται από τους Λουξεμβούργιους (59%), τους Πορτογάλους (54%), τους Βέλγους (51 %), τους Ολλανδούς (49%), τους Δανούς (49 %) και τους Έλληνες (45 %).
The Irish seem to be happiest in this respect (62% being very or fairly satisfied); they are followed by Luxembourg (59%), Portugal (54%), Belgium (51%), the Netherlands and Denmark (49%) and Greece (45%).
Οι Γερμανοί (43%), οι Γάλλοι (40%), οι Ισπανοί (39%), οι Βρετανοί (38%) και οι Ιταλοί (32%) εμφανίζονται μάλλον δυσαρεστημένοι από τη λειτουργία της δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.
But in Germany (43%), France (40%), Spain (39%), the UK (38%) and Italy (32%), there is a more general dissatisfaction with democracy in the Community.
Αυτό προκύπτει από δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε την άνοιξη του 1993 στα δώδεκα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
We learn this from an opinion survey conducted in all 12 Member States in spring 1993.
Η Ευρώπη των πολιτών ισχυροποιήθη­κε ιδιαίτερα όταν το δίκαιο τέθηκε στην υπηρεσία των ανθρώπων και η νομολογία των δικαστών του Λουξεμ­βούργου στηρίχθηκε στην «τελολογι­κή» ερμηνεία των στόχων των Συνθη­κών, ιδίως όπως διατυπώνονται στο προοίμιο τους.
This notion that European law is direct­ly binding on individuals, together with the principle that Community law takes precedence over national law, is one of the pillars of the system. It has opened the way for individual citizens appear­ing before their own national courts to invoke the existence of the Community, which 'constitutes a new legal order of international law for the benefit of which the States have limited their sovereign rights, albeit within limited fields, and the subjects of which com­prise not only Member States, but also their nationals.
Καμία διοίκηση, κανέ­νας εθνικός δικαστής, κανένα συνταγ-
Independently of the legislation of Member States, Com­munity law therefore not only imposes obligations on individuals but is also in­tended to confer upon them rights that become part of their legal heritage'.1
Χωρίς γνώμη
Not at all satisfied
Πολύ ικανό- Μάλλον ποιημένοι ικανο­ποιημένοι
Very satisfied Fairly satisfied
(') Απόφαση Van Gend και Loos της 5ης Φε­βρουαρίου 1963.
deny these specifically Community­based rights, which exist in addition to those enjoyed by a country's own na­tionals.
Τα δικαιώματα αυτά και ιδίως εκείνα που συνδέονται με το άνοιγμα της κοι­νής αγοράς, τη μη διάκριση στην ά­σκηση του επαγγέλματος, την ελεύθε­ρη κυκλοφορία θα περιγραφούν παρα­κάτω.
These rights, which are essentially those linked to the opening of the com­mon market, to non­discrimination in employment and to freedom of move­ment, are described in detail below.
Η ευρωπαϊκή δημοκρατία διαμέσου των κοινοτικών οργάνων σμοί.
European democracy through the Community institutions are institutions.
Η ζωή τους έχει μεγαλύτερη διάρ­κεια από εκείνη των ανθρώπων και έτσι μπορούν, αν είναι καλά δομημέ­νοι, να συλλέξουν και να μεταφέρουν τη σοφία διαδοχικών γενεών»)2).
An institution's lifespan is longer than a man's, and institutions, if they are well built, can thus accumulate and transmit the wisdom of succeeding generations'.2
Τα κοινοτικά όργανα πλαισιώνουν τη δράση των ανθρώπων, αλλά εγγυώ­νται επίσης τον δημοκρατικό διάλογο.
While institutions are the framework for human action, they are also the guarantee of democratic dialogue.
Το κοινοτικό δίκαιο και τα κοινοτικά όργανα είναι πλέον αρκετά ισχυρά για να προωθήσουν τις πολιτικές εξελί­ξεις από τις οποίες θα προκύψει ο ευ­ρωπαίος πολίτης.
Community law and institutions have now become firmly entrenched enough to pave the way for political develop ments which will see the emergence of the true European citizen.
Τα κοινοτικά όργανα διαδραμάτισαν αποφασιστικό ρόλο στη δημιουργία και την εξέλιξη του ευ­ρωπαϊκού σχεδίου.
The institutions have played a key role in the genesis and flowering of the European venture.
Ο Jean Monnet, που εμπνεύσθηκε τους στόχους και τη μέ­θοδο εφαρμογής του σχεδίου της Κοι­νότητας 'Ανθρακα και Χάλυβα, το οποίο ανακοίνωσε στις 9 Μαΐου 1950 ο Robert Schuman, διακήρυσσε την πίστη του στην ικανότητα διαμόρφωσης και τη ρυθμιστική αξία των κοινοτικών οργά­νων.
Jean Monnet, who was the prime mover in formulating both theobjectives and the implementing arrangements for the European Coal and Steel Community inaugurated by Robert Schuman on 9 May 1950, openly declared his belief in the formative and regulatory value of institutions.
Είχε προσωπική εμπειρία από διε­θνείς οργανισμούς, όπως η Κοινωνία των Εθνών, που βασιζόταν στην απλή συνεργασία μεταξύ των κρατών και δεν διέθετε πραγματική αυτόνομη εξουσία.
He himself had experience of international organizations such as the League of Nations, which was based merely on cooperation between States and had no real powers of its own.
Διαπίστωνε ότι «η Ένωση δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στις αγαθές προθέσεις, χρειάζονται και κανόνες (...)
He recognized that 'Union cannot be based solely on goodwill; there have to be rules.
Οι άνθρωποι παρέρχονται, άλλοι θα πάρουν τη θέση μας.
Men pass on, and others will come in our place.
Αυτό που μπο­ρούμε να τους κληροδοτήσουμε δεν θα είναι οι προσωπικές μας εμπειρίες που θα χαθούν μαζί μας, αλλά οι θε­
We shall not be able to leave them our personal experience, which will die with us; what we can leave them