natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κύριε Πρόεδρε,
Mr President,'
Αγαπητοί φίλοι,
Ladies and Gentlemen,
Εκείνη τη μέρα λοιπόν, περπα­τούσα στο μακρύ διάδρομο προς το γραφείο μου με την ανησυ­χητική αίσθηση ότι ο ρυθμός των σκέψεων μου είχε γίνει πιο ακανόνιστος απ' ό,τι συνήθως.
One day last spring I came out of Jacques Delors' office in the Berlaymont. He had just given me the none-too-easy job of opening today's symposium, putting it in a somewhat peremptory way, which might sound rude to those who have yet to realize that a man with his breadth of vision is entitled to be brief.
Πόσα χιλιόμετρα έχω διανύσει στο διάδρομο αυτό, τα τελευταία δώδεκα χρόνια ως επαγγελματίας «ένοικος» του «δέκατου
How many people in the Berlaymont or elsewhere appreciate that this star-shaped building is a symbol of the Community, of a Europe embracing the four points of the compass, a Europe moving towards an ideal, a common centre?
Ίσως κάποιος — ασφαλώς όχι ο Jean Monnet, άνθρωπος των αξιών — φανταζόταν ότι για να «στηθεί» το «πρόγραμμα της Ευρώπης» (στην πράξη από το μηδέν ή μάλλον από τα ερείπια ...) θα ήταν δυνατό να καταργηθούν οι αποστάσεις και οι χρονικές διαστάσεις — φιλοσοφικές, πολιτιστικές, ιδεολογι-
There may have been those—Jean Monnet, the man of values, was not one of them—who imagined that the fact of building Europe from virtually nothing, or from rubble at best, would bridge the philosophical, cultural, idealistic, institutional, political, social and economic gap between north, south, east and west, as quickly as technology can produce a scale reduction, a computer printout or a satellite photograph of ordinary physical distances.
13 κές, θεσμικές, πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές — μεταξύ Βορρά, Νότου, Ανατολής και Δύσης με την ίδια ταχύτητα με την οποία, χάρη στην τεχνολογία, σμικρύνονται υπό «κλίμακα», εισάγονται σε υπολογιστές ή φωτογραφίζονται μέσω δορυφόρων οι υλικές και συμβατικές αποστάσεις;
13 houses, or taking over their neighbours' houses, and build common institutions as an alternative to waging war.
15 θούν ακόμη να διερευνούν το έδαφος προχωρώντας με δειλά βήματα.
15 adhere faithfully to the code of conduct, the schedule inherited from Monnet.
Και μέσα σ' όλα αυτά ξεπροβάλλουν ήδη οι ανα­πόφευκτοι «μελλοντολόγοι» που εντέλλονται σαν θαυματοποιοί — και έχουν δίκιο στην ουσία, αλλά οπωσδήποτε όχι ως προς την επιλογή της χρονικής στιγμής — ότι μόνο «η αναβίωση των αντιθέσεων και των ηθικών μειονοτήτων μπορεί να σώσει τη δυτική δημοκρατία που πάσχει — σύμφωνα μ' αυτούς τους νέους γιατρούς — από «τη στασιμότητα της αρχής της πλειο­ψηφίας και του πραγματισμού» ...
You can, if you like, interpret my 'seniority' as a humble but clear confirmation of the importance of this new task, this ambitious institutional venture which might never have been embarked upon—this is my personal impression—without the intervention of the great man we are honouring today.
Σκέφτομαι το «εγχειρίδιο οδηγιών» που μας άφησε ο Jean Monnet, τις εκκλήσεις του για υπομονή και σύνεση ...
Following this speech of Mr Lorenzo Natali, in his capacity as chairman of the round table on 'Jean Monnet's Method', called in turn on Mr François Duchêne, Mr Etienne Davignon, Mr Karl-Heinz Narjes, Mr Emile Noël and Mr Pierre Uri.
O Jean MONNET με τον Robert SCHUMAN, Υπουργό Εξωτερικών
Jean MONNET with Robert SCHUMAN, French Foreign Minister.
Α. Η ΜΕΘΟΔΟΣ JEAN MONNET
A. JEAN MONNET'S METHOD
ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ κ. FRANÇOIS DUCHÊNE Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Brighton
REPORT BY MR FRANÇOIS DUCHÊNE Professor at the University of Sussex
Η μέθοδος — μάλλον οι προσπάθειες — του Jean Monnet βρίσκεται στην καρδιά του παράδοξου της φήμης του.
The method, or rather the approach, of Jean Monnet is at the heart of the paradoxes of his reputation.
Απ' τη μια μεριά, για τους λίγους εκείνους που παρακολούθη­σαν από κοντά τα γεγονότα, ο Monnet είναι μια από τις μεγάλες φυσιογνωμίες του εικοστού αιώνα.
A minority of people who have followed events closely think of Monnet as one of the great figures of the 20th century.
'Εχει το ανάστημα που αναφέρεται στη ρήση που ο στρατηγός de Gaulle αποδίδει στον Αμλετ και την οποία έθεσε ως επικεφαλίδα του βιβλίου του «Η κόψη του σπαθιού»: «Μεγάλος είναι αυτός που ταυτίζεται με κάτι το μεγάλο».
He has the quality enshrined in the epigraph, supposedly from 'Hamlet', which de Gaulle chose for his Edge of the Sword: 'To be great is to be identified with a great issue'.
Είναι συνηθισμένο να συγκρίνεται και να αντιπαρατίθεται ο Charles de Gaulle με τον Jean Monnet.
It is commonplace to compare and contrast de Gaulle and Monnet.
Στο Παρίσι, η τέφρα του Monnet μεταφέρθηκε στο Πάνθεον.
In Paris, Monnet's ashes have been interred in the Panthéon.
Είναι ο μόνος επίτιμος πολίτης της Ευρώπης.
He is so far the one and only 'honorary citizen' of Europe.
Και όμως ο Monnet υπήρξε και παραμένει μάλλον άγνωστος στο ευρύ κοινό.
He was never elected by any constituency, he was never part of an elected government; one could almost say he never held the reins of power, as they are commonly understood.
Ποτέ δεν εκλέχθηκε βουλευτής.
He also lacked virtually all the histrionic talents that matter so much in politics.
Ποτέ δεν υπήρξε υπουργός.
His voice failed to carry.
Η ΜΕΘΟΔΟΣ JEAN MONNET
JEAN MONNET'S METHOD had no instinct for projecting his personality in public.
Ήταν ένας κλασικός, ένας δημιουργός, που βασιζόταν στην πράξη.
He was the classicist, the craftsman, who poured himself into his product. uct.
'Ενας καλός υπάλληλος μπορεί με ευκολία να κινηθεί μέσα στα όρια αυτά.
A good civil servant can operate well enough within such limits.
Για έναν πολιτικό δεν παύει όμως να είναι κάτι το παράδοξο.
To succeed within them as a politician was a tour de force.
Όπως κάθε μεγάλο ιστορικό κίνημα, η ενοποίηση της Ευρώπης είναι ένα συλλογικό έργο.
In any case, like all major historic developments, European integration has been a collective achievement.
Για να περιορισθούμε μόνο στους πολιτικούς αρχηγούς της δεκαετίας του 1950, υπήρξαν του­λάχιστον πέντε για τους οποίους μπορούμε να πούμε ότι χωρίς τη συνεισφορά καθενός από αυτούς δεν θα είχε υπάρξει Κοι­νότητα, όπως αυτή είναι σήμερα.
To limit matters only to the political leaders of the early years, there are at least five characters in search of Europe of whom it can be said that, without their individual contributions, the Community as we know it might never have seen the light.
Ο Robert Schuman ανέλαβε την πολιτική ευθύνη του σχεδίου που φέρει το όνομα του και μπορούσε να αποβεί σε βάρος του.
Robert Schuman took the political responsibility, which could have turned against him, of the plan which bears his name.
Ο Konrad Adenauer υπήρξε ο βράχος πάνω στον οποίο οι αρχιτέκτονες της Ευρώπης μπόρεσαν να κτίσουν με κάθε ασφάλεια.
Konrad Adenauer was the rock on which the architects of Europe knew they could safely build.
Ο Paul-Henri Spaak, ο Jan Beyen και o Guy Mollet, και αυτοί, επίσης, συνέβαλαν σε διαφορετικές στιγμές, αποφα­σιστικά.
Paul-Henri Spaak, Jan Beyen and Guy Mollet also, at critical moments, played a decisive part. How, then, can Jean Monnet occupy the unique place he does in the Panthéon of contemporary Europe?
Η απάντηση απλή και σύντομη είναι ότι υπήρξε ο εμπνευστής της κοινοτικής μεθόδου.
Between 1945 and 1963 (to speak only of these years) the Monnet Plan, the Schuman Plan, the European Army Project, Euratom, as strange as it may seem, the OECD, and finally the equal partnership between Europe and America, all bear in whole or part the marks of his inspiration.
Αυτό ήταν κάτι το ουσιαστικό και το πραγματικό.
In practice, his impact has been even broader and deeper than this would suggest.
Είναι επίσης κάτι το πολύ περιορισμένο.
Monnet exerted a ubiquitous influence on the spirit and the precepts of European unification; and no less on the strategy and tactics by which the Communities were carried into effect.
ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ κ. FRANÇOIS DUCHÊNE
REPORT BY FRANÇOIS DUCHÊNE
O Monnet είναι ένας από τους πιο αποδοτικούς δημιουργούς πολιτικών σχεδίων του αιώνα.
Robert Marjolin, in his memoirs, Le Travail d'une Vie, has given perhaps the pithiest explanation of this uncommon achievement. He wrote that Monnet 'had a power to persuade people which I have never encountered to the same degree in anybody else'.
Μεταξύ 1945 και 1963 (για να περιοριστούμε στα χρόνια αυτά) το σχέδιο Monnet, το σχέδιο Schuman, το σχέδιο ευρωπαϊκού στρατού, η Ευρατόμ, ακόμη, όσο παράξενο και αν αυτό φαίνεται, ο ΟΟΣΑ και, τέλος, η συνεργασία της Ευρώπης και της Αμερικής φέρουν τη σφρα­γίδα του.
Monnet, he says, 'was absorbed at any given moment in his life by a single key idea, but it was not a limited idea; it was more often than not a view of the world. It was his exceptional ability to produce ideas that were original, or to which he at least gave the appearance of originality, combined with an extraordinary talent for putting them into practice, which basically explains the fascination Jean Monnet exerted on a substantial number of people coming from the most diverse backgrounds'.
Πράγματι, η επιρροή του υπήρξε ακόμη μεγαλύτερη και βαθύτερη.
In high politics, the moving spirit is vital.
Ο Monnet άσκησε επίδραση που τη βρίσκουμε πα­ντού, στο πνεύμα και τις αρχές της ευρωπαϊκής ενοποίησης' και ακόμη στη στρατηγική και την τακτική τις οποίες ακολούθη­σαν στην πράξη οι Κοινότητες.
If he had not had a vision rooted in universal values, Monnet would never have been able to give his specifically European proposals the power of a major idea, what the French can call an idée force.
Ο Robert Marjolin, στα απομνημονεύματα του «Το έργο μιας ζωής», έδωσε ίσως την πιο συνοπτική εξήγηση της επίδρασης αυτής.
It has sometimes been said that Monnet was too much of a technocrat, and that his assumption that people could always be made to see reason was profoundly apolitical.
Γράφει ότι ο Monnet «είχε τέτοια δύναμη πειθούς που σε κανέναν άλλο άνθρωπο δεν συνάντησα».
This criticism is understandable. Although his goals were always political, Monnet was for a long time above all an organizer.
Σε κάθε μεγαλόπνοη πολιτική, το πνεύμα έχει ζωτική σημασία.
Since the war, when people have talked of political values, they have usually meant the ideals springing from the French and Russian Revolutions, conflicts turning around social justice and equality.
Η ΜΕΘΟΔΟΣ JEAN MONNET
JEAN MONNET'S METHOD debate gradually emerged.
Η κατηγορία αυτή είναι κατανοητή.
It was necessary to parry the propaganda which claimed that European unity was an instrument of cold war.
Αν και πάντοτε υπήρχε το πολιτικό στοιχείο στους στόχους του, ο Monnet, πάνω απ' όλα, υπήρξε ένας οργανωτής.
But his conviction went much deeper. It was the fruit of the two wars, and extended far beyond Europe.
Και όμως, μετά το 1950, το αργότερο, η κριτική αυτή φαίνεται να μην ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Monnet's characteristic idea that 'we are not making a coalition of States, we are uniting men' knows no frontiers.
Η διεθνής συγκυρία έρχεται σε αντίθεση με όλα αυτά.
Monnet detested what he called 'the spirit of domination'.
Η διεθνής επιταγή είναι να αντικατασταθεί η αταξία και η κατάχρηση της εξουσίας από καθεστώτα δικαίου.
In his memoirs, written for him by François Fontaine in a way which makes one think one can actually hear Monnet speaking, Monnet recalls an interview, at the time he was Deputy-Secretary of the League of Nations, with Raymond Poincaré, the French Prime Minister at the time.
Στα ζητήματα αυτά ο Monnet ήταν απόλυτος, όπως και πολλοί από αυτούς που έζησαν τους πολέμους και τη φρίκη του αιώνα αυτού.
Monnet and his colleagues had come to ask that limits should be set to the reparations payments which were fuelling German inflation and threatening the economic equilibrium of the whole of Europe.
Σε όλες τις δηλώσεις του Monnet, η ειρήνη παίζει πρωταρχικό ρόλο.
Poincaré, puce with anger, refused categorically.
Χωρίς αμφιβολία, ήταν ανάγκη να καταρριφθεί η προπα­γάνδα που ήθελε την ενωμένη Ευρώπη σαν ένα όργανο του ψυχρού πολέμου.
It was precisely by reparations that he proposed to control Germany now and for a long time to come.
Αλλά η πεποίθηση αυτή ήταν βαθιά ριζωμένη.
He had no intention of giving them up.
Ερχόταν κατευθείαν από τους δυο πολέμους και ξεπερνούσε τα όρια της Ευρώπης.
It was on that occasion, Monnet concluded, 'that I learned what the spirit of domination is'.
Η χαρακτηριστική ιδέα του Monnet ότι «δεν συνασπίζουμε κράτη, ενώνουμε ανθρώπους» δεν γνωρίζει σύνορα.
What Monnet in his memoirs calls the 'method', is concerned above all with the psychological and political means of breaking the nationalist vicious circle of which Poincaré's reaction was typical.
Ο Monnet απεχθανόταν αυτό που ονόμαζε «πνεύμα κυριαρ­χίας».
For Monnet, equality was as important between nations as between individuals.
Στα απομνημονεύματα του, γραμμένα από τον François Fontaine έτσι που να νομίζει κανείς ότι ακούει την ίδια τη φωνή
For him, it was the basis of mutual confidence, and therefore of community between people.
23 του Monnet, αναφέρεται μια συνάντηση του, την εποχή που ήταν βοηθός γενικός γραμματέας της κοινωνίας των Εθνών, με τον Raymond Poincaré, τότε πρόεδρο της γαλλικής κυβερ­νήσεως.
Naturally this was not automatic, and had to be given a shaping framework. Friendship, according to Monnet, is not the cause but the effect of a common outlook on the problem to be resolved.
Ο Poincaré, έξαλλος από οργή, αρνήθηκε κατηγορηματικά.
One must therefore fix a common goal and task, and organize them in such a way that everyone can rely on the system.
'Ετσι, ακριβώς, μόνο έτσι θα μπορούσε να κρατήσει τη Γερμα­νία και υπολόγιζε να την κρατάει για πολύ ακόμα.
The task in 1950 was the common organization of coal and steel, which were still at that time generally thought to be the sinews of war.
Τότε, καταλήγει ο Monnet, είναι που κατάλαβε ποιο ήταν το πνεύμα της κυριαρχίας.
Such an organization must be based on a global view of the general interest; demands rules which are equal and equitable for all; and implies joint responsibility for the partial losses which this or that member of the group may have to bear for the greater gain of the community as a whole.
Εκείνο που ο Monnet στα απομνημονεύματα του ονομάζει «μέθοδο» αφορά κυρίως τα ψυχολογικά και πολιτικά μέσα για να τερματιστεί ο φαύλος κύκλος του εθνικισμού, τυπικό δείγμα του οποίου ήταν η αντίδραση του Poincaré.
It is in order to implement these principles, not for abstract reasons, that there must be institutions with power to take the global view; to see that it really is taken into account in decisions; and to ensure that they are effectively applied.
Για τον Monnet, η ισότητα μεταξύ των εθνών είναι εξίσου σημαντική με την ισότητα μεταξύ των ατόμων.
Monnet's view of the Community method was essentially psychological and political. It was not really constitutional, still less abstract.
Είναι το θεμέλιο της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και, κατά συνέπεια, της συνέγερσης των ανθρώπων.
It did not depend on precedents, and not very much on books either. Monnet was suspicious of precedents and books.
Βέβαια αυτό δεν είναι αυτονόητο.
They lulled one's sense of the problem immediately under one's nose.
Για τον Monnet, η φιλία δεν είναι η αιτία αλλά το αποτέλεσμα μιας κοινής θεώρησης του προς επίλυση προβλήματος.
Monnet gave life to the institutions which were set up on these principles by his behaviour as the first President of the High Authority of the first Community for Coal and Steel in Luxembourg from 1952 till 1955.
Πρέπει λοιπόν να καθοριστεί ένας κοινός στόχος και ένα κοινό έργο, να υπάρξει μια οργάνωση τέτοια που καθένας να μπορεί να βασίζεται σ' αυτή.
He introduced into the everyday language of the Communities a vocabulary, for instance words such as 'non-discrimination', which have become standard 'European' principles.
Το 1950, το πρόβλημα ήταν η από κοινού διαχείριση του άνθρακα και του χάλυβα που την εποχή εκείνη ήταν ακόμη, στη συνείδηση των λαών, οι πνεύμονες του πολέμου.
During those years, Monnet laid the foundation of the European orthodoxy which still underlies, though sometimes at a consider able depth, the theory and practice of the Community.
Η ΜΕΘΟΔΟΣ JEAN MONNET
JEAN MONNET'S METHOD doctrine, it meant instilling habits of behaviour.
Η κοινοτική μέθοδος του Monnet ήταν κυρίως ψυχολογική και πολιτική.
Spirit is vital, but the test of a policy is the ability to bring it down to earth in a strategy.
Δεν ήταν πραγματικά συνταγματική και ακόμη λιγότερο αφηρημένη.
Because the Communities have taken root, Monnet is often presented as a visionary.
Αναφερόταν πολύ λίγο σε προηγούμενες καταστάσεις ή γεγονότα, πολύ λίγο επίσης στα βιβλία.
Assuredly he was, in the power of his imagination, and his ability to engender plans which exploited the potential in a situation.
Ο Monnet ενσάρκωσε το πνεύμα των θεσμών που δημιουργήθη­καν κατ' αυτό τον τρόπο ως πρώτος πρόεδρος της Ανώτατης Αρχής της πρώτης Κοινότητας, της ΕΚΑΧ, στο Λουξεμβούργο από το 1952 έως το 1955.
Similarly, if he was probably the first during the war, he was certainly not unique after the war, in thinking in general terms of a European approach to steel. Vision in this sense is not a particularly rare talent.
Είναι αυτός που εισήγαγε στην καθημερινή κοινοτική γλώσσα ένα λεξιλόγιο όπως για παράδειγμα τη «μη διάκριση», που περιέκλειε βασικές κοινοτι­κές αρχές.
What really marked Monnet out was his instinct and art in detecting where, when and how to launch the process and begin to implant the vision in the real world. It was here that he crossed the frontier between the man of vision and that much rarer phenomenon, the statesman.
Ήταν κάτι περισσότερο από ένα δόγμα.
To know where to begin is the kernel of the Monnet approach.
Επρόκει­το για ένα νέο κώδικα συμπεριφοράς.
The point of departure is crisis. For Monnet, crises need not be catastrophes.
'Ενας λόγος για τον οποίο ο Monnet έγινε πολύ σύντομα η συνείδηση της Ευρώπης ήταν, μεταξύ άλλων, γιατί κατόρθωσε με το προσωπικό του παράδειγ­μα να αξιοποιήσει τον κώδικα αυτό.
On the contrary, they offer an opportunity, which is exceptional in political life, to generate demand for plans which bear in them the seed of new departures. He even wrote: 'I have always thought that Europe would be built up through crises, and that it would be the sum of the solutions brought to these crises'.
Η στρατηγική
A crisis is the dead end for routine.
Οι Κοινότητες κατόρθωσαν να ορθοποδήσουν, με αποτέλεσμα να θεωρείται ο Monnet οραματιστής.
This is the meaning of the Schuman Declaration of 9 May 1950. The post-disaster situation at the time demanded that the long standing rivalry between France and Germany should be over come.
Αυτό που διαφο­ροποιούσε τον Monnet δεν ήταν η σκέψη του.
Both of them had to be committed to the common objective of European unity.
'Ανθρωποι με ιδέες δεν είναι τόσο σπάνιοι.
But it was not possible to change everything at one step.
Υπήρξε αναμφίβολα ο πρώτος κατά τη διάρκεια του πολέμου, δεν ήταν πάντως ο μόνος μετά τον πόλεμο που συνέλαβε τη βασική ιδέα μιας Ευρωπαϊκής Κοινότητας Χάλυβα.
As the central phrase of the Schuman Declaration put it: "Europe will not be united at a single stroke, nor by a predetermined grand design.
Σ' αυτό το σημείο ξεπερνούσε το όριο που διαχωρίζει τους — σχετικά πολλούς — οραματιστές από τους σπάνιους δημόσιους άνδρες.
It will come through practical achievements creating active bonds of community (solidarité de fait).
Ο Monnet γνώριζε από πού να ξεκινήσει και αυτό είναι το κεντρικό στοιχείο της πορείας του.
This is essentially a dialectical view of politics. A new logic is injected into the traditional system.
Αφετηρία της είναι οι κρίσεις.
This first step demands that further ones be taken.
Για τον Monnet, οι κρίσεις δεν πρέπει να είναι μια καταστροφή.
Otherwise, the tensions between the new and the old regimes will become unmanageable.
Αντίθετα, προσφέρουν την εξαιρετική αυτή ευκαι­ρία της εμφάνισης αιτημάτων για σχέδια-φορείς νέων αντι­λήψεων.
There have been times when one could wonder whether this dynamic was really that strong, but after nearly 40 years, Monnet's Pascalian wager seems to have succeeded.
Μέσα στην κρίση, οι πολιτικοί γίνονται ανήσυχοι.
In theory, one could imagine an unwinding of the Community. In fact, this would be very difficult.
Συνειδητοποιούν ότι η ρουτίνα δεν αρκεί πια.
An attempt to move back would revive old rivalries and tend to pose all the old problems the new policy has helped to overcome.
Πρέπει να καταλήξουν σε λύσεις.
This was clear, for instance after the failure of the European Army project.
Εκείνη τη στιγμή μόνον αυτός, και κανένας άλλος, μπορεί να επιβάλει μια νέα πορεία.
Further, to the extent that the new policy gathers powerful support, a built-in lobby for the new system is created.
Μπορεί και πρέπει, όπως έλεγε ο Monnet, «να μεταβάλει το όλο πλαίσιο».
It may not at all times be strong enough to force further movement forward. But it nearly always is strong enough to prevent movement back.
Αυτή είναι η έννοια της δήλωσης Schuman της 9ης Μαΐου
As a result, it has been possible on a number of occasions to make the new Communities mark time; it has never been possible to eradicate the power of
Η ΜΕΘΟΔΟΣ JEAN MONNET
JEAN MONNET'S METHOD attraction of 'European options' as the well-judged title of a book by Jacques Van Helmont calls them.
Και οι δύο έπρεπε να στρατευθούν προς την κατεύθυνση του κοινού στόχου όπως της ενωμένης Ευρώπης.
The dynamic is therefore concrete and powerful. The only question, and it is still with us today, is to know whether it is as powerful as the forces for change in the outside world.
Αλλά δεν είναι δυνατό όλα ν' αλλάξουν διά μιας.
On the other hand, it is precisely those forces which make Europeans move at all.
Πρόκειται για μια διαλεκτική άποψη της πολιτικής.
Nobody was more conscious than Monnet himself of the dialectical nature of his strategy.
Η πείρα επιβεβαίωσε τη θεωρία του Monnet.
For him, Europe obeyed the same principle.
Θεωρητικά μπορεί να φανταστεί κανείς μια οπισθοδρόμηση της Κοινότητας.
The daring, in 1950, only five years after the end of the war, of embarking on Franco-German reconciliation, required a broader Community including Italy and the Benelux countries.
Στην πράξη αυτό είναι πολύ δύσκολο, γιατί υπάρχει κίνδυνος να αναζωπυρωθούν οι παλιές διαμάχες και να τεθούν εκ νέου τα παλιά προβλήματα.
11 years later, once the British were convinced that the Community was here to stay, and was likely to weigh more in world politics than the UK, they made up their minds to join.
Φάνηκε αυτό με την αποτυχία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 'Αμυνας.
A European Community extended to include Britain at last had the political resources to become for the United States an 'equal partner'.
Το μόνο πρόβλημα, και το βρίσκουμε πάντοτε ακόμη και σήμερα, είναι αν είναι ισχυρή
These were the ideas promoted in 1961 and 1962 in the resolutions of the Action Committee for the United States of Europe, of which Monnet was the president and founder. They were taken
27 τόσο όσο και οι δυνάμεις της αλλαγής στον εξωτερικό κόσμο.
27 up by President Kennedy in his famous speech proposing a partnership of the United States of America and the uniting States of Europe.
Αντίθετα, είναι ακριβώς οι δυνάμεις αυτές που σπρώχνουν την Ευρώπη να αντιδράσει.
The aim was an association to promote the prosperity of the West and the development of the Third World.
Δεν μπορούν να υπολογισθούν πλέον οι ωθήσεις οι οποίες, παρ' όλες τις απογοητεύσεις, σημαδεύουν την άνιση, από ιστορική άποψη ωστόσο ταχεία, ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
Monnet and the Action Committee, but not at that time Kennedy, added the goal of establishing stable long-term relations with the Soviet Union.
Είμαστε σήμερα ακριβώς σε μια απ' αυτές τις φάσεις προόδου και ελπίδας.
For Monnet, in short, Europe was the 'ferment of change' of world politics.
Κανένας δεν είχε συνειδητοποιήσει περισσότερο από τον ίδιο τον Monnet το διαλεκτικό χαρακτήρα αυτής της στρατηγικής.
The Atlantic partnership was natural and logical. It allowed Europe to exploit as much as possible the effective political space it occupied between the two superpowers.
'Ετσι και η Ευρώπη.
There is little or nothing in the partnership idea of the prophet of Community institutions.