natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ένα βελγικό δικαστήριο είχε υποβάλει στο Δικαστήριο (άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΟΚ) το ερώτημα αν η υποχρέωση που επιβάλλεται από το βελγικό δίκαιο αποκλειστικά στους βέλγους παρασκευαστές να αναγράφουν το όνομα τους στη συσκευασία του βουτύρου συμβιβάζεται με το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ.
A Belgian court asked the Court of Justice (under Article 177 of the EEC Treaty) whether the obligation imposed by a Belgian law, solely on Belgian butter manufacturers, to indicate their name on the packaging was compatible with Article 30 of the EEC Treaty.
Σε δύο αποφάσεις (*), το Δικαστήριο επιβεβαίωσε τη νομολογία του σύμφωνα με την οποία η δυσμενής μεταχείριση από ένα κράτος μέλος των προϊόντων εγχωρίου κατασκευής σε σχέση με τα εισαγόμενα, εφόσον αναφέρεται σε έναν τομέα για τον οποίο δεν υπάρχει κοινοτική ρύθμιση ή εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών (αντίστροφη διάκριση), δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου.
In the Mathot and Rousseau casesJ the Court confirmed its earlier decisions to the effect that unfavourable treatment on the part of a Member State of goods produced within the country in comparison with imported goods (reverse discrimination) in a sector not subject to Community rules or to a harmonization of national legislation did not fall within the scope of Com­munity law.
Οι αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο στις υποθέσεις 176 και 178/84 (2) παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον για την πραγματοποίηση της εσωτερικής αγοράς.
The judgments given by the Court in Cases 176 and 178/84 Commission ν Greece and Commission ν Germany2 are of great interest from the point of view of completing the single internal market.
Αφενός, το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι η κοινή αγορά έχει σκοπό να προσφέρει μια ευρύτερη επιλογή προϊόντων στους καταναλωτές· όλες οι εθνικές διατάξεις που έχουν σαν συνέπεια την «αποκρυστάλλωση» των συνηθειών του καταναλωτή σε μια εθνική παράδοση παραγωγής, παρέχοντας έτσι ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στα εθνικά προϊόντα, δεν συμβιβάζονται με τη Συνθήκη ΕΟΚ.
First, the Court emphasized that the common market is intended to offer consumers a wider choice of products; any national provision which has the effect of 'crystallizing' consumer habits around the national manufacturing tradition, so as to confer a competitive advantage on domestic products, is incompatible with the Treaty.
Εξάλλου, το Δικαστήριο για πρώτη φορά ακολούθησε ανεπιφύλακτα τη λύση που δόθηκε με την απόφαση τη λεγόμενη «Cassis de Dijon» στο θέμα της ανθρώπινης υγείας για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η απόλυτη απαγόρευση χρησιμοποίησης πρόσθετων στην μπύρα αποτελεί συγκαλυμμένη διάκριση.
Second, the Court for the first time applied the Cassis de Dijon rule to the full in the sphere of public health; it concluded that an absolute ban on the use of additives in beer constituted disguised discrimination.
Το Δικαστήριο κατέστησε σαφές στα κράτη μέλη ότι η μέριμνα για την εξασφάλιση αποτελεσματικής προστασίας της υγείας δεν πρέπει να χρησιμεύει σαν πρόφαση για τη λήψη μέτρων δυσανάλογων σε σχέση με το στόχο τους.
The Court made it clear to Member States that the desirability of proper protection of public health could not be allowed to serve as a pretext for measures which were out of proportion to their objective.
Τέλος, το Δικαστήριο επιβάλλει και πάλι στα κράτη μέλη το βάρος της απόδειξης ότι το εθνικό μέτρο είναι δικαιολογημένο.
Lastly, the Court held once again that Member States bore the burden of proving that national measures of this kind were justified.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΉ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
INTERPRETATION AND APPLICATION OF THE SUBSTANTIVE RULES
Λόγω του ρόλου των παράλληλων εισαγωγών στην ανάπτυξη των συναλλαγών, η απόφαση αποτελεί συμβολή στην πραγματοποίηση της εσωτερικής αγοράς.
In view of the role of parallel imports in the development of trade, the judgment makes a definite contribution to the achievement of the large internal market.
Το Δικαστήριο είχε, για πρώτη φορά, την ευκαιρία να κρίνει ότι δεν είναι νόμιμη η απαίτηση επικύρωσης των πιστοποιητικών που συνοδεύουν τα εμπορεύματα εκ μέρους των προξενικών αρχών (των ιταλικών στην προκειμένη περίπτωση) στο κράτος μέλος που πραγματοποιεί την εξαγωγή.
For the first time, the Court had occasion to censure the requirement that certificates accompanying goods must be authenticated and/or legalized by consular authorities (Italian in this case) in the Member State of exportation.
Το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι οι άλλες διατυπώσεις που καθιερώνει η ιταλική νομοθεσία, όπως το πιστοποιητικό καταγωγής που εκδίδει ο κατασκευαστής του οχήματος ή τα μεγάλα χρονικά διαστήματα που απαιτούνται για την έκδοση του καθώς και για τον τεχνικό έλεγχο του οχήματος, αποτελούν επίσης μέτρα αποτελέσματος ισοδύναμου με ποσοτικούς περιορισμούς που απαγορεύονται από το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΟΚ.
The Court also stressed that the other formalities introduced by Italian legis­lation, such as production of the certificate of origin issued by the vehicle manufacturer or the length of time required for its issue and for the technical inspection of the vehicle, also amount to measures having an equivalent effect to quantitative restrictions prohibited by Article 30 of the Treaty.
Η Επιτροπή υπέβαλε στο Δικαστήριο αίτηση για λήψη ασφαλιστικών μέτρων κατά της Ιρλανδίας, διότι η τελευταία, σκοπεύοντας να κατασκευάσει έναν πετρελαιαγωγό στο Dundalk, επιδίωκε να απορρίψει τη χρησιμοποίηση όλων των εισαγόμενων σωλήνων, απαιτώντας τη συμμόρφωση τους στις προδιαγραφές ασφά­λειας που θέτει η Ιρλανδία γι' αυτού του είδους τους σωλήνες.
The Commission sought an interim order against Ireland on the grounds that the Irish authorities were seeking to prevent the use of imported pipes in the construction of a water main in Dundalk, by requiring that they meet Irish safety standards for pipes of this kind.
Η μόνη όμως εταιρεία παραγωγής τέτοιων σωλήνων βρισκόταν στην Ιρλανδία.
The only company manufacturing pipes to those standards was located in Ireland.
Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι κίνδυνοι αυτοί αρκούσαν για να κριθεί το θέμα υπέρ της Ιρλανδίας.
The President of the Court initially granted the application, without having been able to hear the Irish Government, and forbade the award of the contract for the time being; but he subsequently overturned his first order.
(') Απόφαση της 17.6.1987, υπόθεση 154/85, Επιτροπή κατά Ιταλίας: ΕΕ C 183 της 11.7.1987.
In his second order he accepted that the damage suffered by the Community in the event of an infringement of Community law might indeed be irreparable, but took the view that this damage had to be balanced against the fire hazards and danger to public health which were cited by the Irish Government.
) Διάταξη της 7.6.1985, υπόθεση 154/85, Επιτροπή κατά Ιταλίας: ΕΕ C 178 της 16.7.1985 και Δέκατη Ένατη
He concluded that in this case these dangers tilted the balance of interests in favour of the defendant.1
) Δελτίο ΕΚ 4-1987, σημείο 2.4.28.
In its preliminary ruling in Gofette and Gilliard1the Court went further than the position hitherto adopted by the Commission.
) Διάταξη της 16.2.1987, υπόθεση 45/87R, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας.
It held that at the present stage of the development of Community law Articles 30 and 36 of the EEC Treaty were to be interpreted as meaning that where vehicles were imported from another Member State and already approved for use in that State a fresh approval procedure could not be required in the Member State of importation unless the testing procedure did not entail any unreasonable costs
) Διάταξη της 13.3.1987, υπόθεση 45/87R, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας.
Orders of 16.2.1987 and 13.3.1987 in Case 45/87R Commission ν Ireland. Case 406/85: OJ C 172, 30.6.1987.
Το Δικαστήριο απέρριψε, στις 27 Ιανουαρίου (2), την προσφυγή μιας ένωσης ασφαλιστικών επιχειρήσεων για ακύρωση μιας απόφασης της Επιτροπής με την οποία διαπιστώνεται παράβαση του άρθρου 85, παράγραφος 1, και δεν γίνεται δεκτή η χορήγηση αρνητικής πιστοποίησης.
In Verband der Sachversicherer ν Commission1the Court dismissed an application by an association of insurers for the annulment of a Commission Decision finding that there had been an infringement of Article 85(1) of the EEC Treaty and refusing to grant it negative clearance or exemption.
Η απόφαση αυτή αφορά μια σύσταση της ένωσης για σταθεροποίηση των ποσοστών των ασφαλίστρων.
This Decision concerned a recommendation by the association aimed at stabilizing premium levels.
Η σημασία της απόφασης έγκειται ιδιαίτερα στην επιβεβαίωση ότι το κοινοτικό καθεστώς ανταγω­νισμού έχει πλήρη εφαρμογή στον τομέα των ασφαλίσεων και ότι η υποχρέωση μιας ασφαλιστικής εταιρείας, η οποία έχει την έδρα της σε άλλο κράτος μέλος αλλά προτίθεται να ασκήσει τις δραστηριότητες της στο γερμανικό έδαφος, να ιδρύσει κατάστημα στο έδαφος αυτό δεν συνεπάγεται αποκλεισμό της ύπαρξης συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τις ασφαλιστικές υπηρεσίες, άσχετα από το βαθμό ανεξαρτησίας του υποκαταστήματος από νομική άποψη.
The judgment is of particular importance in that it confirms that the Community competition rules apply in their entirety to the insurance industry and that a requirement that an insurance company with its head­quarters in another Member State which proposed to do business in Germany must establish a branch office there did not mean that there could be no trade in insurance services between Member States, however independent the branch office might be in legal terms.
Η απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Φεβρουαρίου (3), στην υπόθεση Deufil, επικυρώνει μια απόφαση με την οποία η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η ενίσχυση η οποία χορηγήθηκε στην επιχείρηση Deufil είναι ασυμβίβαστη με το άρθρο 92 της Συνθήκης ΕΟΚ και πρέπει να επιστραφεί.
In Deufil ν Commission1the Court upheld a Decision in which the Commission found that assistance granted to the Deufil company was incom­patible with Article 92 of the EEC Treaty, and had to be repaid by the recipient.
Η Deufil είχε υποστηρίξει ότι η εντολή που είχε δοθεί στη Γερμανία να διατάξει την επιστροφή της ενίσχυσης ήταν
Deufil argued that the Commission's order requiring Germany to recover the subsidy was incompatible with the principle that legitimate expectations should be protected.
Gilliard: ΕΕ C 172 της 30.6.1987.
The President of the Court dismissed the application.3
) Απόφαση της 27.1.1987, υπόθεση 45/85, Verband der Sachversicherer κατά Επιτροπής: ΕΕ C 40 της 18.2.1987.
Case 45/85: OJ C 40, 18.2.1987.
) Απόφαση της 24.2.1987, υπόθεση 310/85, Fa.
Case 310/85: OJ C 78, 25.3.1987. Case 48/87R Hoechst v Commission: OJ C 114, 29.4.1987.
Σε μια σειρά πέντε αποφάσεων της 7ης Μαΐου (2), το Δικαστήριο απέρριψε τις προσφυγές ακύρωσης ενός κανονισμού του Συμβουλίου με τον οποίο θεσπίζεται οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων ενσφαίρων τριβέων (roulements) καταγωγής Ιαπωνίας.
In five cases,1dealt with together, the Court dismissed applications for declarations that Council Regulation (EEC) No 2089/84 imposing a definitive anti-dumping duty on imports of certain ball-bearings originating in Japan is void.
Πράγματι, το Δικαστήριο δέχτηκε τα επιχειρή­ματα της παρεμβαίνουσας — Επιτροπής και του Συμβουλίου σχετικά με τη μέθοδο υπολογισμού του περιθωρίου ντάμπινγκ σε περίπτωση διακύμανσης των τιμών εξαγωγής προς την Κοινότητα και σχετικά με τη χρησιμοποίηση διαφορετικών μεθόδων υπολογισμού της τιμής εξαγωγής και της «κανονικής αξίας» (δηλαδή, στην προκειμένη περίπτωση, της τιμής στην Ιαπωνία).
The Court upheld the arguments put forward by the Commission (inter­vener) concerning the method used to calculate the dumping margin in the event of variations in the prices of goods exported to the Community and the use of different methods for calculating the export price and the 'normal value' (i.e., in this case, the price in Japan).
Το σημαντικότερο είναι ότι το Δικαστήριο δέχτηκε ότι η Επιτροπή μπορεί να χρησιμοποιήσει, σαν βάση της κανονικής τιμής, τις τιμές που καταβάλλονται σε θυγατρικές πώλησης στην Ιαπωνία και επιβεβαίωσε ότι τα κοινοτικά όργανα δεν είναι υποχρεωμένα να δέχονται προτάσεις δεσμεύσεων όσον αφορά τις τιμές και ότι έχουν εξουσία εκτίμησης όσον αφορά τις δεσμεύσεις αυτές.
A more important aspect is that the Court agreed that the Commission can use the prices paid to sales subsidiaries in Japan as the basis for the normal value and that it reaffirmed that the institutions are not compelled to accept price undertakings which are offered and that they enjoy a margin of discretion as regards such undertakings.
Στην απόφαση που εξέδωσε στις 9 Απριλίου (3), το Δικαστήριο καταδίκασε το Βέλγιο επειδή δεν συμμορφώθηκε, μέσα στην καθορισμένη προθεσμία, με μια απόφαση της Επιτροπής σχετικά με την ενίσχυση που χορήγησε η βελγική κυβέρ­νηση σε μια επιχείρηση παραγωγής ινών και νημάτων πολυπροπυλενίου.
In Case 5/86 Commission ν Belgium1the Court censured Belgium for failing to implement, within the prescribed period, a Commission Decision on aid granted by the Belgian Government to a manufacturer of polypropylene fibre and yarn.
Σε μια αίτηση κατά τη διαδικασία λήψεως ασφαλιστικών μέτρων (
In Case 142/87R Belgium ν Commission3the President of the Court dismissed an application for an order that application of the Commission
) που υπέβαλε η βελγική κυβέρνηση, ο πρόεδρος του Δικαστηρίου απέρριψε την αίτηση αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης της Επιτροπής της 4ης Φεβρουαρίου (5) σχετικά με την υποχρέωση επιστροφής των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν παράνομα στην επιχείρηση Tubemeuse.
This ruling not only reaffirms the Court's severity in regard to unlawful aid but,in addition, introduces very restrictive interpretative criteria, some of which are new.These criteria are likely to strengthen significantly the Commission's position in relation to Member States which in the first place fail to comply with the procedural requirements laid down in Article 93(3) of the EEC Treaty {inter alia the requirement concerning prior notification of planned aid) and then claim that it is impossible to recover aid by citing considerations based on the survival of the recipient firm or the confidence of creditors. The two grounds on which the Belgian application was dismissed are centred on the finding that:
(') Διάταξη της 26.3.1987, υπόθεση 48/87, Hoechst AG κατά Επιτροπής: ΕΕ C 114 της 29.4.1987.
(a) the detriment to which the Belgian Government alludes in this case concerns the possible detriment which Tubemeuse and its creditors would suffer if
Συμβουλίου· υπόθεση 256/84, Koyo Seiko κατά Συμβουλίου- υπόθεση 258/84, Nippon Seiko κατά Συμβουλίου· υπόθεση 260/84, Minebea κατά Συμβουλίου: ΕΕ C 152 της 10.6.1987.
Case 240/84 NTN Toyo ν Council; Case 255.84 Nacbi Fujikoshi ν Council; Case 256/84 Kovo Seiko ν Council; Case 258/84 Nippon Seiko ν Council; Case 260/84 Minebea υ Council; OJ C 152, 10.6.1987. OJ C 123, 9.5.1987. OJ C 183, 11.7.1987. Bull.
(5) Δελτίο ΕΚ 2-1987, σημείο 2.1.61.
EC 2-1987, point 2.1.61.
Η νομολογία αυτή, επιβεβαιώνοντας την αυστηρότητα του Δικαστηρίου σε θέματα παράνομων ενισχύσεων, καθιερώνει και πολύ στενά κριτήρια ερμηνείας τα οποία είναι εν μέρει νέα.
(b) even if Tubemeuse itself were to claim that the recovery procedure initiated by the Belgian Government pursuant to the Commission's Decision of 4 February 1987 could cause it serious and irreparable harm, it would still have to plead circumstances or put forward arguments showing that the national remedies available to it under Belgian law for the purpose of opposing the procedure did not enable it to avoid sustaining such harm.
Η υπόθεση 248/84 (*) έθεσε σημαντικά ζητήματα αρχής σχετικά με το εφαρμο­στέο δίκαιο στις κρατικές ενισχύσεις.
Case 248/84 Germany ν Commissionlraised important questions of principale as regards the law governing state aid.
Η διαφορά μεταξύ Επιτροπής και Ομοσπον­διακής Δημοκρατίας της Γερμανίας συνίστατο στο εάν και σε ποιο μέτρο οι περιφερειακές ενισχύσεις υπάγονται στο άρθρο 92, παράγραφος 1, της Συνθήκης ΕΟΚ και εάν η αποδοχή τους πρέπει να εκτιμηθεί βάσει του εθνικού ή κοινοτικού μέσου όρου.
The Commission and the Federal Republic of Germany disagreed on the question whether and to what extent regional aid was caught by Article 92(1) of the EEC Treaty, and whether the admissibility of regional aid had to be assessed in the light of national or Community averages.
Το κρατίδιο της Ρηνανίας-Βεστφαλίας κατάρτισε δικά του προγράμματα περιφερειακών ενισχύσεων παράλληλα με τις ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα που προκύπτουν από τον «κοινό στόχο».
The Court annulled the Commission Decision of 23 July 19842which found that the aid granted by the Land was incompatible with the common market within the meaning of Article 92(1). The Court accepted that the Decision did not satisfy the obligation to state reasons laid down in Article 190.
Η διαφορά έχει σχέση με ένα από τα εν λόγω προγράμματα ενισχύσεων του κρατιδίου της Ρηνανίας-Βεστφαλίας.
In annulling the Decision on the ground that it infringed essential procedural requirements the Court was holding to its existing case law on the subject.3
Όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 92, παράγραφος 1, το Δικαστήριο ακύρωσε στην απόφαση που έλαβε στις 14 Οκτωβρίου (*) την απόφαση της Επιτροπής της
The judgment provides valuable guidance on two points here: in assessing 'aid to promote the economic development of areas where the standard of living is abnormally low or where there is serious underemployment' (Article 92(3)(a)), the situation of the region must be looked at in relation to the Community as a whole; in the case of 'aid to facilitate the development of ... certain economic areas, where such aid does not adversely affect trading conditions to an extent contrary to the common interest' (Article 92(3)(c)), the situation of the region must be looked at in relation to the national average.
(') Απόφαση της 14.10.1987, υπόθεση 248/84, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Επιτροπής: EEC 294 της 5.11.1987.
OJ[ L 7, 9.1.1985; Eighteenth General Report, point 230. Joined Cases 296 and 318/82 Netherlands and Leeuwarder Papierwarenfabriek v Commission [1985] ECR 817.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΉΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
INTERPRETATION AND APPLICATION OF THE SUBSTANTIVE RULES
Η απόφαση της 16ης Ιουνίου (3) αποτελεί συμβολή στη λύση του προβλήματος των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημόσιων επιχειρή­σεων τους.
The judgment in Case 118/85 Commission ν Italy1makes a definite contribution to resolving the problem of the financial relations between Member States and their public undertakings.
Πράγματι, δίνοντας ένα λειτουργικό ορισμό της δημόσιας επιχείρησης σύμφωνα με τις επιθυμίες της Επιτροπής, θέτει τέρμα σε κάθε ασάφεια που θα μπορούσε ακόμα να υπάρχει στον τομέα αυτό.
By giving a functional definition of the term public undertaking in accordance with the Commission's wishes, it puts an end to any ambiguity which might still exist in this field.
Η υπόθεση είχε κινηθεί από το ιταλικό κράτος το οποίο, στα πλαίσια της οδηγίας για τη διαφάνεια (4), είχε αρνηθεί να υποβάλει τον ισολογισμό της Amministrazione autonoma dei monopoli di Stato (AAMS), ισχυριζόμενο ότι δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν δημόσια επιχείρηση, δεδομένου ότι δεν έχει νομική προσωπικότητα διαφορετική από το κράτος, αλλά είναι απλώς ένας κλάδος της διοίκησης του ιταλικού κράτους.
The case arose from action by the Italian Government, which in connection with the Commission Directive of 25 June 1980 on the transparency of financial relations between Member States and public undertakings2had refused to supply the Commission with the balance sheet of the Amministrazione Auton­oma dei Monopoli di Stato (AAMS) on the ground that it could not be regarded as a public undertaking since it lacked legal personality distinct from that of the State but was simply a branch of administration of the Italian Government.
Κατά συνέπεια, σύμφωνα με το ιταλικό κράτος, η AAMS θα έπρεπε να θεωρηθεί σαν δημόσια αρχή με την έννοια της οδηγίας.
The latter accordingly contended that AAMS ought to have been regarded as a 'public authority' within the meaning of the Directive.
Το Δικαστήριο βασίζεται στην αρχή ότι το κράτος ενεργεί είτε ασκώντας δημόσια εξουσία είτε ασκώντας οικονομικές δραστηριότητες βιομηχανικού ή εμπορικού
The Court reaffirms the principle that the State may either act as a public authority or participate in economic activities of an industrial or commercial nature. In the latter situation, the Court emphasizes that it is of no consequence that the State pursues its economic activities through an organ which forms an integral part of the administration.
(") EE L 195 της 29.7.1980 και Δέκατη Τέταρτη Γενική Έκθεση, αριθ. 195.
OJ L 195, 29.7.1980; Fourteenth General Report, point 195. Case 311/85 Vereniging van Vlaamse Reisbureaus v Sociale Dienst van de Plaatselijke en Gewestelijke Overheidsdiensten: OJ C 290, 30.10.1987.
IV-2 χαρακτήρα.
COMMUNITY LAW
Το Δικαστή­ριο συμβάλλει έτσι ουσιαστικά στη λύση του προβλήματος κατά πόσο τα κράτη μέλη υποχρεούνται να τηρούν, στα πλαίσια της οικονομικής τους νομοθεσίας, τις αρχές της Συνθήκης σχετικά με τον ανταγωνισμό, επιβεβαιώνοντας και ενισχύοντας έτσι τη θέση που είχε λάβει στις υποθέσεις 209 και 213/84 (2).
On the question of the protection of travel agents' independence in relation to tour operators, the Court took the view that the travel agent was an independent intermediary supplying separate services. The travel agent could not be described as an auxiliary organ forming an integral part of a tour operator's business.
) EEL 188της20.7.1985.
In RSV v Commission the Court annulled Commission Decision
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 413 ολλανδική κυβέρνηση να απαιτήσει από το δικαιούχο επιστροφή της καταβληθεί­σας ενίσχυσης.
85/351/EEC concerning aid granted by the Netherlands Government to an engineering company.2The Commission had initiated the procedure laid down in Article 93(2) of the EEC Treaty following notification of the aid measure; the procedure culminated in the adoption of the contested Decision, in which the Commission found that aid was incompatible with the common market and had to be withdrawn, requiring the Government to recover the assistance paid to the recipient.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι «η καθυστέρηση της Επιτροπής στη λήψη της προσβληθεί­σας απόφασης (26 μήνες) μπορούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση να δημιουργήσει στην προσφεύγουσα δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ώστε να μην μπορεί πλέον η Επιτροπή να διατάξει τις ολλανδικές αρχές να ζητήσουν επιστροφή της ενίσχυσης».
The Court found that the Commission's delay in adopting the contested Decision (26 months) could in the present case engender in the applicant a legitimate expectation such as to prevent the Commission from requiring the Dutch authorities to withdraw the aid.
Θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και στην πράξη τα συμπεράσματα από την απόφαση αυτή.
Clearly the Commission will have to take practical account of the implications of this judgment.
Στην απόφαση της 3ης Δεκεμβρίου (*), το Δικαστήριο κήρυξε ρητά, για πρώτη φορά, το ασυμβίβαστο, βάσει του άρθρου 5 της Συνθήκης ΕΟΚ σε συνδυασμό με τα άρθρα 3 στ) και 85, ενός κρατικού μέτρου με το οποίο εκτείνεται στους τρίτους η ισχύς μιας συμφωνίας αντίθετης με το άρθρο 85.
In BNIC v Aubert3the Court for the first time held that a State measure whereby an agreement which was contrary to Article 85 of the EEC Treaty was made binding on third parties was incompatible with Article 5 in conjunction with Articles 3(f) and 85.
Ο εθνικός διεπαγγελματικός οργανισμός κονιάκ είχε προσφύγει ενώπιον των δικαστηρίων κατά ενός αμπελουργού που είχε υπερβεί την ποσόστωση εμπορίας για την πληρωμή του ποσού που προβλέπεται σαν κύρωση από μια διεπαγγελματική συμφωνία με την οποία ορίζονται ποσοστώσεις και κυρώσεις και η ισχύς της οποίας εκτείνεται με υπουργική απόφαση έναντι τρίτων.
The French National Cognac Industry Board (Bureau National Interprofessionnel du Cognac) brought procedings against a wine-grower accusing him of exceeding a marketing quota, and seeking payment of a penalty provided for in an agreement laying down quotas and penalties which had been concluded between cognac growers and shippers and which a ministerial order had made generally binding.