natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το όργανο το οποίο ήταν υπαίτιο της παράλειψης είναι απλίι υποχρεωμένος να λέιβει τα μέτρα που απορρέουν από τιχν απόφχιση του Ευρωπαϊ­κού Δικαστηρίου.
The Court of Justice has no jurisdiction to order that a decision be taken: the party against whom judgment is given is merely required in the usual way to take measures to comply with the judgment.
Λιτή η προσφυγή αποσκοπεί στην ακύροχτη των δεσμευτικών νομικών πράξεων του Συμ­βουλίου και η); Επιτροπής.
They may be based on allegations oí ultra vires, violation of essential procedural requirements, in fringement of the Treaties or secondary legislation, or abuse of discretion.
Μπορεί να ασκηθεί από τα κρέιτη μέλη. το Συμβούλιο ή niv Επιτροπή.
They may be brought by a Member State, the Council or the Commission.
Το Δικαστήριο παρέχει επίσης αυτό το δι­καίωμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο μέτρο που το Κοινοβούλιο μπορεί να επικα­λεσθεί παραβίαση των δικαιωμάτων που του ανατίθενται ατέ) τις κοινοτικές Συνθήκες.
The Court of Justice has held that they may be brought by Parliament where it can show that the enacting institution has violated the rights conferred on it by the Community treaties.
Αντιθέτως, οι πολίτες και οι επιχειρήσεις της Κοινότητα μποροέ·ν να καταθέσουν προσφί'γή ακύρωσης μόνον κατέι των αποφχ'ισεων που, αν και εκδίδονται ως κανονισμοί ή απο­φάσεις που απευθύνονται σε άλλο πρόσωπο, το αφορούν άμεσα και ατομικά.
But citizens and firms can only proceed against decisions that are personally addressed to them or, though addressed to others, have a direct individual effect on them.
Αν η προ­σφυγή είναι θεμελιωμένη, το Ευρωπαϊκό Δικαιπήριο κηρύττει n)v ακυρίπητα η)ς πρά­ξης, με αναδρομικό αποτέλεσμα Σε ορισμέ­νες περιπτώσεις, το Δικαστήριο μπορεί να περιορίσει n]v ακυροηιτα στην περίοδο που αρχίζει με η) δημοσίευση niç απόφασης.
If the action succeeds, the Court may declare the instrument void with retroactive effect; in certain circumstances, it may declare it void solely from the date of the judgment.
Με σκοπέ) να κατοχυρωθούν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των ασκησέιντων n]v προ­σφυγή, αυτοί εξαιρούνται από τον περιορι­σμό των αποτελεσμάτων μιας απόφασης ακύ­ρωσης.
By the Council Decision of 8 June 1993, actions for annulment brought by citizens and firms will lie in the Court of First Instance, except where they relate to antidumping matters.
Στόχος της διαδικασία; είναι να κατοχυρώνει την ενιαία ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου και κατά συνέπεια τον ενιαίο χαρακτήρα της κοινοτικής έν­νομης τάξης.
Where the case turns on liability for a legislative instrument (regulation or direc tive) unlawfully made by the inst;:ution, it is
Σε γενικές γραμμές, η διαδικασία για την έκδοση προδικαστικής απόφασης έχει ως εξής.
Actions for damages (Article 178 and the second paragraph of Article 215 EC)
κοινοτικού οργάνου ή ενός υπαλλήλου της Ευρωπαϊκής Κοινέ)τητας κατά την άσκηση των καθηκόντων του.
Citizens and firms that sustain damage by reason of fault committed by EC staff have the possibility to proceed for damages in the Court of Justice.
Δεν είναι δύσκολο να κα­θορισθεί το κατέι πόσον έχει διαπρσχθεί επαρκώς ιδιάζουσα παραβίαση του κοινο­τικού δικαίου.
The basis for Community liability is set rather laconically by the treaties; for the rest, it is governed by the general principles common to the laws of the Member States.
Το Δικαση'ιριο στηρίζεται κυρίως στον περιορισμένο αριθμό των προ­σώπων που θίγονται από το παρέινομο μέ­τρο και on)v έκταση της ζημίας την οποίαν υπέστησαν, η οποία πρέπει να υπερβαίνει τους κανονικούς οικονομικούς κινδύνους που χαρακτηρίζουν τον εν λόγιο οικονομικό το­μέα. 2.
The Court has fleshed this out, holding that the following conditions must be satisfied before an award of damages can be made: not enough that the instrument be unlawful: it must be in substantial and manifest conflict with a superior rule of law having the purpose of protecting individual rights.
Απέ) την ίδρυ­ση του, το Πρωτοβιϊθμιο Δικαση'ιριο είναι αυτέ) που ασχολείται με τις προσφυγές για ευθύνη της Κοινότητας.
(ii) There must be actual damage, (iii) There must be a causal link between the act of the Community institution and the damage sustained.
Προσφυγές των υπαλλήλων (άρθρο 179 της Συνθήκης ΕΚ)
Staff disputes (Article 179 EC)
Οι διαφορές που προκύπτουν στο πλαίσιο njç σχέση εργασίας μεταξύ της Κοινότητας και των υπαλλήλων n]ç ή των ελκόντων δικαιώ­ματα απέ) αυτούς υπάγονται επίσης στην αρμοδιότητα του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίοΐ'.
The Court of First Instance also has jurisdic tion in disputes arising between staff members or their surviving family members and their employing institution from the employment relationship.
Η διαδικασία έκδοσης προδικαστικής απόφασης (άρθρο 177 της Συνθήκης ΕΚ)
Preliminary rulings (Article 177 EC)
Το κατέι πόσον ο εθνικός δικα­στής θα χρησιμοποιήσει το δικαίωμα του να υποβάλλει αίτηση για την έκδοση προδικα­στικής απόφασης εξαρτιέται από ni σημασία n)v οποίαν έχουν τα ερωτήματα κοινοτικού δικαίου για n)v έκδοση απόφασης επί njç βασικής διαφοράς, βαρύτητα για niv οποία αποφασίζει μόνος του ο εθνικός δικαστής.
This is the procedure whereby the national courts can seek guidance on Community law from the Court of Justice. Where a national court is required to apply provisions of Com munity law in a case before it, it may stay the proceedings and ask the Court of Justice questions regarding the validity of the Com munity instrument at issue and/or the inter pretation of the instrument and of the treaties.
Οι αντίδικοι μπορούν να διατυπώσουν μό­νον προτάσεις.
The Court of Justice answers the question in a judgment, not in an advisory opinion; this highlights the mandatory nature of its ruling.
Το Ευρωπαϊκό Δικαση'ιριο εξετάζει τη σημασία αυτού του σημείου για n)v έκδοση τελικής απόφασης μόνον προ­κειμένου να βεβαιωθεί ότι πρόκειται γιο νομικά θέματα και όχι για προκατασκευα­σμένη υπόθεση.
The preliminary ruling procedure, unlike the other procedures con sidered here, is not a contentious procedure hut simóle one staae in the nrncppriines that
Χάρη στην προδικαστική διαδικασία, τα εθνι­κά δικαστήρια μπορούν να απευθύνονται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
begins and ends in the national court. The object is to secure a uniform interpretation of Community law and, with it, the unity of the Community legal order.
Το εθνι­κέ) δικαστήριο διατυπώνει προς το σκοπό
The Court of Justice rules on the validity and interpretation of in struments ot' Community law but not of national instruments.
Το εθνικέ) δικα-
Failure to discharge the obligation to refer can be penalized in both national and Community law.
παραβίαση των Συνθηκών, κυρίως του άρ­θρου 177 της Συνθήκης ΕΚ. που συνεπάγεται τη διαδικασία επί παραλείψει κατά του κρά­τους μέλους του εν λόγω δικαστηρίου.
In Community terms it would constitute an infringement of the EC Treaty, of Article 177 to be precise, exposing the relevant Member State to infringement proceedings under Article 169.
Αυτό το είδος προσφυγής δεν έχει ακόμα λάβει χιόρα Από την άποψη του εθνικοί' δικαίου, πρέπει κάθε φορά να τίθεται το ερώτημα, κατά πόσον μια απόφαση, η οποία έχει εκ­δοθεί κατά παράβαση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το κοινοτικό δίκαιο, μπορεί να συνεχίσει να ισχύει.
But so far this has never been necessary. In national terms there will be the question of the validity of a judgment given in disregard of obligations flowing from Community law.
Επί­σης, οι προδικαστικές αποφάσεις αποτελούν στην πράξη σημαντικό δεδικασμένο για άλλες παρόμοιες διαδικασίες.
And in practice it has a very high status as a precedent for subsequent cases of like nature.
Απέ) niv άποψη του κοινοτικού δικαίου, κέιθε παρέιβαση αυτής η)ς υποχρέωσης συνεπάγεται ταυτόχρονα
The Court of Justice con siders the importance of the point solely in terms of whether there is indeed a point of law to be examined that has not already been settled.
Η ΕΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΤΟ ΣΥΝΟΑΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΚΑΙΟΥ
THE POSITION OF COMMUNITY LAW IN RELATION TO THE LEGAL ORDER AS A WHOLE
■ Η ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΕΝΝΟΜΗΣ ΤΑΞΗΣ
■ THE AUTONOMY OF THE COMMUNITY LEGAL ORDER
Με την ίδρυση των Κοινοτήτων, τα κράτη μέλη μάλλον περιόρισαν ni νομοθετική εξου­σία τους, δημιουργώντας έτσι ένα αυτοτελές δίκαιο που είναι υποχρεωτικό για τους υπη­κόους τους και για αυτά τα ίδια.
On the contrary, through the establishment of the Community, the Member States have limited their legislative sovereignty and in so doing have created a self­sufficient body of law that is binding on them and on their nationals.
Από όλα όσα μάθαμε για τη δομή της ΕΚ και n)v έννομη τέιξη η)ς, δεν είναι εύκολο να καθορισθούν η θέση του κοινοτικού δικαίου μέσα στο συνολικέ) σύστημα δικαίου και οι διαχωριστικές γραμμές με έέλλα συσηίματα.
After all that we have learnt about the struc­ture of the Community and its legal order, it is not easy to assign Community law its rightful place in the legal order as a whole and to define the boundaries between it and other legal orders.
Ένα πριίγμα ωστόσο είναι βέβαιο: όσο δεν μπορεί να εννοηθεί το κοινοτικό δίκαιο ως απλή δέσμη διακρατικών συμφωνιών, άλλο τόσο δεν μπορεί να θεωρηθεί ως τμήμα ή παράρτημα εθνικών συστημάτων δικαίου.
Two possible approaches to classifying it must be rejected from the outset. Community law must not be conceiv­ed of as a mere collection of international agreements, nor can it be viewed as a part or an appendage of national legal systems.
Κατά niv κοινοτική έννοια, η έννοια του εργαζο­μένου μπορεί να είναι σαφχός διαφορετική από εκείνη που χρησιμοποιείται και είναι γνωστή στα εθνικέι νομικά συση'ιματα
As an example, consider the concept of the worker, on which the scope of the concept of freedom of move­ment is based.
Δεδομένης ιιυη'ις της αυτονομίας niç κοι­νοτικής έννομης τέίξης. πώς μπορεί να περι­γραφεί η σχέση μεταξύ του κοινοτικού δί­καιοι' και του εθνικού δικαίου:
The specific Community con­cept of the worker is quite capable of deviating from the concepts that are known and applied in the legal orders of the Member States.
Στη γνωστή απόφαση του έτους 1964 «Costa κατέι ENEL», το Ευρωπαϊκό Δικαση'ιριο προέβη στις ίδιες διαπιστώσεις.
One of the best-known cases heard in the Court of Justice was Costa ν ENEL in 1964.
Το 1962. η Ιταλία εθνικοποίησε niv παραγωγή και η) διανομή ηλεκτρικής ενέργειας και μεταβίβασε τα περιουσιακά στοιχεία των επιχειρήσεων ηλεκτρικής ενέργειας στην εταιρεία ENEL.
In 1962 Italy had nationalized electricity generation and distribution and vested the business of the former electricity companies in ENEL, the new public corporation.
Ως μέτοχος η)ς ανωνύμου εταιρεία; Edison Volta η οποία εθνικοποιήθηκε, ο κ. Costa έκρινε ότι έχανε τα μερίσματα που του ανα­λογούσαν και αρνήθηκε ως εκ τούτοι' να πληριόσει ένα λογαριασμό ηλεκτρικού ύψους 1 926 ιταλικών λιρών.
Mr Costa lost his rights to dividends formerly payable to him as a shareholder in Edison Volta as a result of the nationalization and declined to pay an electricity bill for LIT 1 926 by way of self-compensation.
Ενώπιον του Ειρηνοδι­κείου του Μιλάνου, ο κ. Costa δικαιολόγησε η) συμπεριφορά του επικαλούμενος, μεταξύ άλλων, οτι ο νόμος εθνικοποίησης παραβίαζε μια σειρέι διατάξεων η]ς Συνθήκης ΕΟΚ.
In the Milan court his argument was that the na­tionalization act was contrary to a range of provisions of the EEC Treaty. The court refer­red questions on the interpretation of these provisions to the Court of Justice.
Το ιταλικό δικαστήριο υπέβαλε ως εκ τούτοι· πολλά ερωη'ιματα στο Ευρωπαϊκό Δικαστή­ριο για n_BAR_v ερμηνεία διαφόρων διατάξεων της Συνθήκης ΕΟΚ.
The Italian Government pleaded that the reference was 'absolutely inadmissible' since the national court could apply only national law and had no business presenting the case to the Court of Justice.
Το Ευρωπαϊκέ) Δικαστήριο απά­ντησε κατά τρόπο σαφή:
The Court's answer was une­quivocal:
Ακόμη και αν το κοινοτικό δίκαιο αποτε/.εί απέναντι στην έννομη τέιξη των κρατιόν με­λών αυτοτελή έννομη τέιξη. δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι η κοινοτική έννομη τέιξη και η έννομη τέιξη των κρατιόν μελιόν βρίσκονται η μία πάνω στην άλλη. σαν δύο στρώματα πετρωμάτων.
Against the backdrop of this concept of the autonomy of the Community legal order, what is the relationship between Commu­nity law and national law? Even if Community law constitutes a legal order that is self-sufficient in relation to the legal orders of the Member States, this situa­tion must not be regarded as one in which the Community legal order and the legal orders of the Member States are super­imposed on one another like layers of bedrock.
Μια τί > σο έικαμπτη οροθέηιση των νομικών αυτών συστημάτων δεν συμβιβέιζεται με το γεγονός ότι τα συστήματα αυτά αφορούν του; ίδιους ανθρώπους, που είναι ταυτόχρονα και πολίτες κράτους και πολίτες της Κοινότητας.
The fact that they are applicable to the same people, who thus become citizens of a national State and citizens of the Com­munity in one person, negates such a rigid demarcation of these legal orders.
Εξάλλου, ένας τέτοιος τρό­πο; θειόρησης δεν θα λάμβανε υπόψη ότι το κοινοτικό δίκαιο μπορεί να γίνει ζωντανό δίκαιο μόνον εφόσον ενταχθεί στην έννομη τέιξη των κρατιόν μελιόν.
Secondly, such an approach disregards the fact that Community law can become operational only if it becomes part of the legal orders of the Member States.
Ση)ν πραγματικό­τητα το κοινοτικό δίκαιο και το δίκαιο των κρατιόν μελιόν είναι αλληλένδετα και βρί­σκονται σε αμοιβαία εξάρτηση.
The truth is that the Com­munity legal order and the national legal orders are interlocked and mutually depend­ent on one another.
«Σε αντίθεση με τις συνήθεις διεθνείς συμ­βάσεις, η Συνθήκη njç ΕΟΚ έχει δημιουργή­σει η) δική ni; έννομη τέιξη. η οποία ατό την έναρξη ισχύος η)ς Συνθήκης ενσωματώ­θηκε στα νομικά συστήματα των κρατιόν με­λιόν και πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τα δικαστήρια τους.
'By contrast with ordinary international treaties, the EEC Treaty has created its own legal system which, on the entry into force of the Treaty, became an integral part of the legal systems of the Member States and which their courts are bound to apply.
Μέσω η); ίδρυσης μιας Κοινότητας απεριόριστης διάρκειας, η οποία διαθέτει τα δικά njç όργανα. (...) και η οποία μεταξύ έέλλων διαθέτει πραγματικές εξου­σίες, τα κράτη μέλη περιόρισαν, σε συγκεκρι­μένους όμως τομείς, τα κυριαρχικά τους δι­καιώματα, και δημιουργήθηκε κατ' αυτόν τον τρόπο ένα σύνολο νομών εφαρμοστέων στους υπηκόους τους και σε αυτά τα ίδια»
By creating a Community of unlimited dura­tion, having its own institutions, its own legal capacity ... and, more particularly, real powers ..., the Member States have limited their sovereign rights, albeit within limited fields, and have thus created a body of law which binds both their nationals and themselves.'
Λυη'ι η αυτονομία η_BAR_ς κοινοτικής έννομης τέιξη; είναι θεμελιιόδης για n)v ύπαρξη niç Ευρωπαϊκή; Κοινότητας, επειδή είναι αιτή που εμποδίζει n)v υπονόμευση του κοινοτι­κού δικαίου από το εθνικό δίκαιο και επι­τρέπει niv ενιαία εφαρμογή του σε έ > λα τα κραηι μέλη.
The autonomy of the Community legal order is of fundamental significance for the nature of the EC, for it is the only guarantee that Community law will not be watered down be the interaction with national law and that it will apply uniformly throughout the Com­munity. This is why the concepts of Com­munity law are interpreted in the light of the purposes pursued by Community law and the Community in general.
Κατ' αυτόν τον τρόπο, χάρη im)v αυτονομία η_BAR_ς κοινοτικής έννομης τάξης, οι έννοιες του κοινοτικού δικαίου καθορίζονται πάντα σε συνάρτηση με τις ανάγκες η_BAR_ς κοι­νοτική; έννομης τάξης και τους στόχους njç
This specific teleologicai interpretation technique is in­dispensable since specific rights are secured by Community law and without it they would be endangered, for each Member
■ Η ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
■ COOPERATION BETWEEN COMMUNITY LAW AND NATIONAL LAW
Αυτό το θέμα των σχέσεων μεταξύ του κοι­νοτικού δικαίου και του εθνικού δικαίου κα­λύπτει τις σχέσεις εκείνες στις οποίες το κοι­νοτικό δίκαιο και το εθνικό δίκαιο αλληλο­συμπληρώνονται.
This aspect of the interaction between Com­munity law and national law covers those areas where the two systems supplement each other.
Το άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΚ καταδεικνύει αυτή η) σχέση:
Article 5 of the EC Treaty is clear enough:
«Τα κρέιτη μέλη λαμβάνουν όλα τα γενικά ή ειδικέι μέτρα με σκοπό να εξασφαλίσουν n]v εκτέλεση των υποχρεώσεων που απορ­ρέουν από την παρούσα Συνθήκη ή από πράξεις των οργάνων της Κοινότητας.
'Member States shall take all appropriate measures, whether general or particular, to ensure fulfilment of the obligations arising out of this Treaty or resulting from action taken by the institutions of the Community.
Διευ­κολύνουν την Κοινότητα κατέι niv εκτέλεση τιυν καθηκόντων τους.
They shall facilitate the achievement of the Community's tasks.
Απέχουν από κέιθε μέτρο ικανό να θέσει σε κίνδυνο την πραγ­ματοποίηση των στόχων της παρούσας Συν­θήκης.» το οποίο συναντήσαμε ήδη στο πλαίσιο των νομικών πράξεων.
They shall abstain from any measure which could jeopardize the attainment of the objec­tives of this Treaty.' fixes in binding terms is the result to be achieved by the Member State; it is for na­tional authorities, via domestic law, to decide how and by what means the result is then actually achieved.
Στον τομέα niç νομολογίας, έχουν δημιουργηθεί στενοί δεσμοί μέσω niç διαδικασίας αίτησης για την έκδοση προ­δικαστικής απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 177 ηις Συνθήκης ΕΚ.
In the judicial area, the two systems mesh through the preliminary ruling procedure of Article 177 of the EC Treaty, whereby national courts may, or sometimes must, refer questions on the interpretation and validity of Community law to the Court of Justice, whose ruling may well be of decisive authority in the settle­ment of the dispute before them.
Η αμοιβαία εξάρτηση niç κοινοτικής έννομης τάξης και των εθνικών συστημάτων φαίνεται επίσης όταν πρόκειται να συμπληρωθούν ορισμένα κενά π/ς κοινοτικής έννομης τάξης.
Two things are clear. For one, the court in the Member States are required to observe and apply Community law; for another, the interpreta­tion of Community law and declarations as to its validity are the sole preserve of the Court of Justice.
Για να συμβεί αυτό. το κοινοτικό δίκαιο μπορεί, για παράδειγμα, προκειμένου να συμπληρώ­σει τους δικούς του κανόνες, να παραπέμπει σε ισχύουσες ρυθμίσεις των έννομων τάξεων των κρατών μελών.
The interdependence of Community and national law is further il­lustrated by what happens when gaps in Community law need to be filled in, as where Community law makes a renvoi to ex­isting rules of national law to complete the rules it itself determines.
Η τύχη ενός κοινοτικού κανόνα δικαίου εξαρτιέται συνεπώς, από ένα ορισμένο σημείο και πέρα, από τους εθνι­κούς κανόνες.
The fate of the rele­vant rules of Community law will then large­ly depend on the national rules.
Η αναγκα­στική εκτέλεση διέπεται από τις διατάξεις n]ç πολιτικής δικονομίας που ισχύουν στο κράτος, στην επικράτεια του οποίου γίνεται.»
This general principle was inspired by an awareness that the Community legal order on its own is not able to fully achieve the ob­jectives pursued by the establishment of the EC.
Αυτό ισχύει γενικά για κέιθε εκτέλεση του κοινοτικού δικαίου, στο μέτρο που αυτό δεν καθορίζει τους δικούς του κανόνες στον εν λόγιο τομέα.
Unlike a national legal order, the Com­munity legal order is not a self­contained system but relies on the support of the na­tional systems for its operation.
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, οι εθνικές αρχές εφαρμόζουν τους κοινοτι­κούς κανόνες σύμφωνα με τις τυπικέ; και ουσιαστικές διατάξεις του εθνικού δικαίου.
All three branches of government — the legislative, the executive and the judicial — therefore need to acknowledge that the Community legal order is not a 'foreign' system but that the Member States and the Community in­stitutions have established indissoluble links between themselves so as to achieve their common objectives.
Αντίθετα προς τις εθνικές έννομες τέιξεις, η κοινοτική έννομη τέιξη δεν αποτελεί ένα κλειστό σύστημα.
' Decisions of the Council or the Commission which impose a pecuniary obligation on per­sons other than States shall be enforceable.
Προ­κείμενοι' να εφαρμοστεί, έχει ανάγκη από τα θεμέλια των εθνικών έννομων τάξεων.
Enforcement shal I be governed by the rules of civil procedure in force in the.
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δεν αποτε­λεί ως εκ τούτου απλά κοινότητα συμφε­ρόντων, ιέλλέι κυρίως κοινέντητα αλληλεγγύης.
This principle is actually applicable to the full range of obligations under Community law has not itself determined rules for its enforcement.
Κατιϊ συνέπεια, οι κοινοτικές συνθήκες και οι νομικές διατάξεις που έχουν εκδοθεί από τα κοινοτικέ! όργανα για να τις θέσουν σε εφαρμογή δεν πρέπει μόνο να τηροί'νται από τις αρχές των κρατιόν μελιόν, αλλέι επίσης να εφαρμόζονται και να του; δίνεται ζωή.
In any such case, national authorities enforce Community law by means of the substantive and procedural pro­visions of their own legal systems.
Αυη'ι il συνεργασία του κοινοτικού δικαίου και του εθνικού δικαίου είναι τόσο πολύπλευρη ώστε εδιό μπορούμε να αναλύσουμε μόνο μερικά σημαντικά παραδείγματα.
But the principle is subject to one proviso: the uniformity of the application of Community law must be preserved, for it would be wholly unacceptable for citizens and firms to be affected unequally — and therefore un­justly — by it.
II σχέση μεταξύ κοινοτικού δικαίου και εθνι­κού δικαίου χαρακηιρίζεται όμως και από το ότι η κοινοτικι) έννομη τέιξη και η εθνική έννομη τέιξη διάκεινται ορισμένες φορές «εχθρικέι» η μία απέναντι στην ίιλλη.
However, the relationship between Com­munity law and national law is also characterized by an occasional 'hostility' be­tween the Community legal order and the national legal orders.
Ση]ν περίπτιικτη αυτή γίνεται λόγος για σί^'κρουση ανάμεσα στο κοινοτικό δίκαιο και στο εθνι­κέ) δίκαιο.
Here one speaks of a conflict between Community law and na­tional law.
Μια τέτοια κατάσταση εμφανίζε­ται πάντα, όταν διάταξη του κοινοτικού δί­καιοι' θεμελιώνει άμεσα δικαιώματα και υποχρειόσεις για τους πολίτες niç Κοινότητας και βρίσκεται σε αντίθεση, ως προ; το πε­ριεχόμενο, με έναν εθνικό νομό.
Such a situation always arises when a provision of Community law confers rights and imposes obligations directly upon Community citizens while its content con­flicts with a rule of national law.
Πίσω από αυη'ι η_BAR_ φαινομενικά τιχιο απλή τοποθέηιση TOI' προβλήματος, κρύβονται δέ·ο θεμελιώ­δη ερωτήματα σχετικά με η] δομή η_BAR_; ΕΚ. η απάντηση στα οποία έμελλε να γίνει η λυόία λίθος n)ç ύπαρξης η]ς κοινοτικής έννομης ταξί];:
Concealed behind this apparently simple problem area are two fundamental questions underlying the construction of the Community, the answers to which were destined to become the acid test for the existence of the Com­munity legal order, namely: (i) the direct applicability of Community law and
— η άμεση εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου και — η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου έναντι αντιθέτου εθνικοί' δικαίου.
(ii) the primacy of Community law over con­flicting national law.
II oin ο η εφαρμιη'ή του κοινοτικού δικαίου
Its case­law on this point started with a perfectly run­of­the­mill case which, however, was destined to go down in the annals of the Court.