natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το ερώτημα ανέκυψε στα πλαίσια μιας διαφοράς με αντίδικους το Ομοσπονδιακό Ταμείο ασφάλισης μεταλλωρύχων του Sar­rebruck και έναν εργαζόμενο στα ορυχεία που γεννήθηκε στην Αλγερία το 1924, πολίτης γάλλος από γέννηση, έχοντας εργασθεί στη Γαλλία επί 155 μήνες και από της 26ης Μαΐου 1961 στη Γερμανία, και που είχε χάσει τη γαλλική υπηκοότητα την 1η Ιουλίου 1962, κατά την ανεξαρτησία της Αλγερίας.
In this same case the Court pronounced upon the question of knowing whether the benefit in question fell within the material field of application of Regulation No 1612/68 of 15 October 1968 concerning the free movement of workers within the Community and was thereby subject, in relation to the conditions governing its award, to the provisions of this regulation. It replied ¡n the negative to this question because it follows from all Its provisions and from the objective pursued, that the advantages which Regulation No 1612/68 extends to workers who are nationals of other Member States are all those which, whether or not linked to a contract of employment, are generally granted to national workers, primarily because of their objective status as workers or by virtue of the mere fact of their residence on the national territory and the extension of which to workers who are nationals of other Member States therefore seems suitable so as to facilitate their mobility within the Community.
— ότι για το σύστημα ασφάλισης στο οποίο υπαγόταν ο ενδιαφερόμενος (αποικιακό διάταγμα της 7ης Αυγούστου 1952) είχε δοθεί εγγύηση και τα κτηθέντα δικαιώματα υπό την ισχύ του είχαν κατοχυρωθεί από βελγικό νόμο της 10ης Ιουνίου 1960 που εξασφάλιζε τη συνέχεια του συστήματος που θεσπίστηκε από την απόφαση της 7ης Αυγούστου 1952·
In fact the litigation concerned not so much the application of the principle of equality of treatment between national workers and workers who were nationals of another Member State covered by Regulation No 1408/71 but essentially the question of knowing whether or not the provisions of the French Law of 21 November 1973 was included within the field of application of Article 4 (4) of Regulation No 1408/71.
Το Δικαστήριο έκρινε πως το κριτήριο της εθνικότητας που απαιτείται από το άρθρο2, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
Such a benefit which is based on a scheme of national recognition, cannot therefore be considered as an advantage granted to a national worker by reason primarily of his status of worker or resident on the national territory and for that reason does not fulfil the essential characteristics of the 'social advantages' referred to in Article 7 (2) of Regulation No 1612/68.
1408/71 πρέπει να βρίσκεται σε άμεση σχέση με τις περιόδους κατά τη διάρκεια των οποίων ο εργαζόμενος άσκησε το επάγγελμα του.
— In fact, the distinction between benefits which are excluded from the field of application of Regulation No 1408/71 and benefits which come within it, rests entirely on the factors relating to each benefit, in particular its purpose and the conditions for its grant;
Θεμελιώνεται επίσης στο άρθρο 94, παράγρα­φος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
4093­1 — Case 63/76 (Vito Inzirillo v Caisse d'Allocations Familiales de l'Arrondissement de Lyon — Judgment of 16 December 1976).
1408/71 που επιτάσσει ότι «κάθε περίοδος διανυθείσα υπό τη νομοθεσία ενός κράτους μέλους πριν την ημερομηνία ισχύος του κανονισμού λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό των δικαιωμάτων σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού» που ενισχύει την ερμηνεία αυτή.
— It appears from the file that the benefit granted in pursuance of the national provision in question has the essential purpose of providing for former prisoners of war who prove that they underwent a long period of captivity, testimony of national gratitude for the hardships endured between 1939 and 1945 on behalf of France and its allies and thus granting them, by an increase in the rate of old­age pension, a quid pro quo for the services rendered to those States;
— ότι αυτός ο νόμος, άλλωστε, συμπληρώνει τις διατάξεις του διατάγματος, προβλέποντας τη χορήγηση συμπληρωματικών παροχών και προσαρμόζοντας γι' αυτό τις διατάξεις του, ιδίως στο κόστος ζωής, κατά τους ισχύοντες κανόνες στο Βέλγιο·
In reply to the question whether the allowance for handicapped adults provided for by French Law No 71/563 of 13 July 1971 could be awarded to the son of an Italian national who resided in France, where he was employed, the Court of Justice in a judgment delivered on 16 December 1976, ruled:
S4 — Μέλη οικογένειας και επιζώντες
— Having regard to that purpose and those conditions of grant such a benefit does not exhibit the characteristics constituting a social security benefit within the meaning of Article 4 (1) of Regulation No 1408/71 ;
— ότι κανένας ιδιαίτερος όρος εφαρμογής δεν προβλέπεται στα παραρτήματα του κανονισμού για τη νομοθεσία αυτή.
— Article 4 of Regulation No 1408/71, in defining the material field of application of that provision, provides in paragraph (4) that the regulation is not to apply inter alia 'to benefit schemes for victims of war or its consequences'.
4034— Η έννοια του «μέλους οικογένειας» προσδιορίζεται από τη νομοθεσία δυνάμει της οποίας έχουν χορηγηθεί οι παροχές.
4092­2 — Case 207/78 (Gilbert Even ν Office National des Pensions pour travailleurs salariés (ONPTS) Brussels — Judgment of 31 May 1979).
Για τη χορήγηση των παροχών σε είδος για ιατρικές φροντίδες, η νομοθεσία αυτή είναι εκείνη που εφαρμόζει το ίδρυμα του τόπου διαμονής.
To justify its ruling the Court of Justice in its ninth ground of reasoning, referring to the judgment of 13 November 1974 in Case 39/74, stated that a national allowance scheme for the disabled, granting a legally protected right to benefit for the handicapped, fell, as regards the person referred to by Regulation No 1408/71, within the ambit of social security in accordance with Article 51 of the Treaty.
Προβλέπεται πάντως εξαίρεση για τις ιατρικές φροντίδες κατά τη διάρκεια προσωρινής διαμονής.
— the equality of treatment required in Article 3 (1) of Regulation No 1408/71 could not be terminated on ceasing to be a minor if the child because of its handicap, was prevented from acquiring the status of an employed person within the meaning of Regulation No 1408/71 ;
«Το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
Article 7 (2) and Article 10,(1) (a) of Council Regulation No 1612/68 of 15 October 1968 (OJ L 257, 19.10.1968);
1408/71 πρέπει να ερμηνεύεται προς την κατεύθυνση πως εφαρμόζεται στους εργαζόμενους που είχαν υπαχθεί ή υπάγονται στο σύστημα ασφαλίσεων που θεσπίστηκε με το διάταγμα της 7ης Αυγούστου 1952 και του οποίου ο βελγικός νόμος της 16ης Ιουνίου 1960 εξασφάλισε τη συνέχεια».
Referring to the decision of 6 July 1978 delivered in Case 9/78 and after having established that the benefit awarded by virtue of the national provisions concerned, had the essential objective of offering to Belgian workers who had fought in the allied forces between 10 May 1940 and 8 May 1945 and who had suffered an incapacity for work attributable to an act of war, a testimony of national recognition for the hardships suffered during that period the Court was of the opinion that the exclusion from the material field of application of Regulation No 1408/71 provided for in Article 4 (4) of that regulation, extended also to special schemes such as that referred to in Article 1 (4) of the Belgian Royal Decree of 27 June 1969.
Στην περίπτωση αυτή, η ιδιότητα μέλους οικογένειας καθορίζεται από τη νομοθεσία που εφαρμόζει το αρμόδιο ίδρυμα.
This notification, in the form of a declaration published in the Official Journal of the European Communities, is not limitative.
Βλ. αριθ.
See Part One, Section III, Case 35177.
1072 και επόμενοι.
4101 to 4109 not used.
4036-2 — Υπόθεση 150/79, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή­των κατά βελγικού κράτους (απόφαση της 11ης Ιουλίου 1980).
4111 — Likewise the provisions of the implementing regulation (Regulation No 574/72), replace those arrangements for the implementation of the conventions referred to above.
4035 — Η ιδιότητα του επιζώντος προσδιορίζεται επίσης από τη νομοθεσία δυνάμει της οποίας χορηγούνται οι παροχές στους επιζώντες (βλέπε 01).
4112 — On the subject of conventions which are substituted by the regulation in Case 82/72 (MCJ Wälder ν Bestuur der Sociale Verzekeringsbank, Amsterdam), the Court of Justice decided on 7 June 1973 that Regulations Nos 3 and 1408/71 in relation to the persons to whom they apply, replaced the social security conventions concluded between Member States where provi­sions are not mentioned in Articles 6 and 7 and in Annexes D and II of those regulations respectively, even if the application of these conventions would mean benefits superior to those in the said regulations for the person entitled to receive them.
Κατ' εφαρμογή του άρθρου 169 της συνθήκης και σε συνέχεια της απόφασης για την υπόθεση 87/76 Bozzone κατά OSSOM, το Δικαστήριο επιλήφθηκε την 27η Σεπτεμβρίου 1979 προσφυγής που στρεφόταν κατά του Βασιλείου του Βελγίου, που την κατέθεσε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για αθέτηση υποχρεώσεων που υπέχει το Βέλγιο δυνάμει των άρθρων 5, 48 και 51 της συνθήκης και των κοινοτικών κανονισμών.
4093­2 — However, in reply to the question whether a benefit granted under the legislation of a Member State (in this particular case under the German Law for compensation payments known as the 'Bundesentschädigungsgesetz') was a form of social aid with a view to applying the legislation of another Member State (possible granting of an increase for a dependent spouse under Article 71 (6) of the French Decree of 29 December 1945), the Court of Justice considered that it was not competent to give a preliminary ruling on the question of eligibility under the social legislation of a Member State for a benefit granted under the legislation of another State (Judgement 93/75 of 17 December 1975, Jacob Adlerblum v Caisse nationale d'assurance vieillesse des travailleurs salariés, Paris).
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε:
International provisions not affected by the regulation
4036 — Για να περιληφθεί ένα πρόσωπο στο προσωπικό πεδίο εφαρμογής του κανονισμού, εκτός των κριτηρίων που περιγρα­φή καν πιο πάνω, πρέπει να υπάγεται ή να έχει υπαχθεί στη νομοθεσία ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών.
4120 — The provisions of the regulation do not affect the obligations imposed by the conventions adopted by the Inter­national Labour Organization where these have been ratified and have entered into force, nor by the European Interim Agreements of 11 December 1953 concluded between the Member States of the Council of Europe.
Ο όρος νομοθεσία προσδιορίζεται στο πρώτο άρθρο, στοιχείο ¡) του κανονισμού.
4093­3 — In reply to the question whether the matters covered by the regulation also include the right to pay contributions retroactively underthe German Law on the reparation of injustice perpetrated under National Socialism in the field of social insurance (WGSVG) of 22 December 1970 in the version of 27 June 1977 (Bundesgesetzblatt 1970 I, p. 1846 and Bundesgesetzblatt I 1977, p.
4082-1 και τούτο γιατί λογικά πρέπει να αναφέρεται στο υλικό πεδίο εφαρμογής του κανονισμού.
4121 — Interim Agreements will be gradually replaced, in relations between the contracting parties, by the European Social Security Convention.
Εντούτοις το Δικαστήριο, επανειλημ­μένα, αναφέρθηκε στη συνδυασμένη ερμηνεία του άρθρου 2 (προσωπικό πεδίο εφαρμογής) και του άρθρου 4 (υλικό πεδίο εφαρμογής) για να προσδιορίσει αν ένα πρόσωπο μπορούσε να δικαιούται, δυνάμει του κανονισμού, μιας παροχής προβλεπόμε­νης από τη νομοθεσία ενός κράτους μέλους.
Legislation, such as the Law on the reparation of injustice perpetrated under National Socialism in the field of social insurance, which forms part of the body of law governing the social insurance of workers in a Member State and which makes no provision for a discretionary assessment of the personal situation and needs of the individual concerned, comes within the scope of Regulation (EEC) No 1408/71 of the Council and is not excluded by virtue of Article 4 (4) of that regulation.
υποθέσεις αριθ. 87/76,
4094 to 4099 not used.
Βλ. πρώτο μέρος III, αποφάσεις Δικαστηρίου, 104/76. 109/76, 129/78, 150/79.
Declarations of Member States concerning the scope of the regulation
— Το Βασίλειο του Βελγίου έχει αθετήσει τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της συνθήκης των ΕΚ, αντιτάσσοντας προϋποθέσεις εθνικότητας ή διαμονής στους εργαζόμενους υπηκόους των κρατών μελών της Κοινότητας, που ανήκουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
4122 — The primacy of ILO Conventions and the European Interim Agreements obviously only come into play when in the case under consideration, the provisions of those instruments award better guarantees than those under the Community regulations.
1408/71, για τη χορήγηση παροχών κοινωνικής ασφάλισης που προβλέπο­νται από το νόμο της 16ης Ιουνίου 1960, ο οποίος θέτει υπό τον έλεγχο και την εγγύηση του βελγικού κράτους τους οργανι­σμούς που ασκούν την κοινωνική ασφάλιση των απασχολού­μενων στο Βελγικό Κογκό και τη Ρουάντα-Ουρούντι και ο οποίος θεσπίζει εγγύηση του βελγικού κράτους για τις κοινωνικές παροχές που εξασφαλίζονται προς όφελος αυτών.
Thus in a decision of 28 May 1974 (Case 187/73, Odette Cailemeyn ν Belgian State), the Court of Justice specified that, 'in the framework of both its personal and material application, Regulation No 1408/71 is applicable in preference to the European Interim Agreement of 11 December 1953 concerning social security schemes relating to old age, the handicapped or to survivors... in so far as this regulation is more favourable than the said agreement to the person so entitled'.
4036-1 — Υπόθεση 87/76, Bozzone Walter/Office de sécurité sociale d'Outre-Mer (απόφαση της 31ης Μαρτίου 1977) (βλέπε επίσης 4167-5).
4100 — For the purpose of determining the actual scope as regards matters covered, each Member State notifies to the Council the legislation and schemes referred to in Article 4 (1) and (2), the minimum benefits referred to in Article 50 and the benefits referred to ¡n Articles 77 and 78.
Απαντώντας στα διάφορα ερωτήματα που τέθηκαν από το ανώτερο δικαστήριο κοινωνικών διαφορών της Ρηνανίας-Βεστφαλίας, το Δικαστήριο έκρινε πως:
4124 — As a result, the implementing texts of bilateral conventions which have been retained, remain in force in so far as those provisions are recited in Annex 5 of Regulation No 574/72.
Η επιστροφή εισφορών κοινωνικής ασφάλισης εμπίπτει στην εφαρμογή των γενικών διατάξεων του κανονισμού 3, σύμφωνα με τον προσδιορισμό του υλικού πεδίου εφαρμογής του κανονισμού αυτού από το άρθρο 2.
Is the condition laid down by Article 7 (1) (/) of the Belgian Royal Decree of 21 December 1967 on the general regulation on the retirement and survival pensions' scheme for employed persons and consisting in the obligation on the part of the employed person who wishes to regularize his periods of study, to prove that he exercised, immediately after the periods, a professional or trade activity such as to bring Into application the Belgian Royal Decree No 50 of 24 October 1967, concerning the same pensions affected by Article 9 (2) of Regulation EEC No 1408/71 as being a clause under which admission to voluntary or optional continued insurance is made conditional upon the obligation to complete an insurance period, or by any other provision of a European regulation?
Στην υπόθεση αυτή το Δικαστήριο απάντησε καταφατικά στο ερώτημα αν ο εργαζόμενος που απασχολείται σε ένα έδαφος συνδεδεμένο με ένα κράτος μέλος και υπαγόμενο, κατά το χρόνο αυτό, στην ειδική νομοθεσία (επρόκειτο εδώ περί του βελγικού αποικιακού διατάγματος της 7ης Αυγούστου 1952) που θεσπίσθη­κε από το κράτος αυτό για το συγκεκριμένο έδαφος και τα πρόσωπα που είχαν εκεί απασχοληθεί, πρέπει να θεωρείται σαν εργαζόμενος που υπάγεται ή έχει υπαχθεί στη νομοθεσία ενός των κρατών μελών κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71.
These may be implementation provisions not only from adminis­trative arrangements but also possibly from basic conventions which may not have been inserted in Annex II of Regulation No 1408/71 because the subject corresponds to that of the implementation regulation and not to that of the regulation.
Η εφαρμογή πάντως του ειδικού κανόνα του άρθρου 10, παράγραφος 2, πρέπει να περιορίζεται στη σφαίρα της χρονικής εφαρμογής του κανονισμού αυτού (κατά τους όρους του άρθρου 10,παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
'The expression voluntary or optional continued insurance appearing in Article 9 (2) of Regulation (EEC) No 1408/71 covers assimilation to periods of employment for purpose of insurance, for periods of study whether there is any continuance of existing insurance or not.'
1408/71 «αν η νομοθεσία ενός κράτους μέλους εξαρτά την
These conventions must be notified to the President of the Council and published in the Official Journal of the European Communities.
— ότι στην έκφραση «συντάξεις οφειλόμενες δυνάμει της νομοθεσίας ενός κράτους μέλους», που χρησιμοποιείται από το άρθρο 77, παράγραφος 2, στοιχείο α), του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
4140 — For admission to voluntary or optional continued insurance, a condition of residence in the territory of a Member State cannot be invoked against persons who have formerly been subject to the legislation of that State and who reside in the territory of another Member State.
1408/71, ο όρος «νομοθεσία» επέχει τη σημασία που προσδιορίζεται από το άρθρο 1, στοιχείο /') του ίδιου κανονισμού, όπως διευκρινίσθηκε σε απάντηση του πρώτου ερωτήματος.
On the other hand, periods of insurance or residence completed under the legislation of any Member State may be taken into consideration as far as necessary. The application of this latter rule is not subject to the worker having completed a period of insurance in the Member State where he requests admission to voluntary insurance.
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε:
4141 — Danish legislation, in some branches, takes 'periods of residence' into consideration.
Υπό το καθεστώς του κανονισμού 3, οι αντικειμενικοί σκοποί της συνθήκης και του ίδιου του κανονισμού δεν δικαιολογούσαν την άρνηση επιστροφής εισφορών κοινωνικής ασφάλισης σε ένα πρόσωπο που μπορούσε να επικαλεσθεί το δικαίωμα της επιστροφής αυτής δυνάμει μιας εθνικής νομοθεσίας.
4142 — The practical scope of these provisions is important bearing in mind that several legislations authorize workers residing abroad to belong to voluntary insurance schemes, even when they are compulsorily insured in the country where they are employed. These provisions will also enable workers who cease paid employment or self­employment and whose last periods of insurance have been completed abroad, to belong to the voluntary or optional continued Insurance scheme of their country by invoking these periods.
«Το γεγονός πως το άρθρο 1, στοιχείο/), του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
4144 — Regulation No 574/72 stipulates in Article 6 (1) and (2), where there are several voluntary or optional continued insurance schemes in the same Member State, the conditions for which are met by the person concerned, although he has not been subject to compulsory insurance in one of these schemes by virtue of his last employment, admission to voluntary or optional continued insurance may be granted to him in the scheme prescribed by the legislation of the Member State concerned or, otherwise, in the scheme of his choice.
1408/71 δεν μνημονεύει παρά μόνο τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 4 δεν αίρει τη σημασία του στην επιφύλαξη που περιέχεται στην παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου.
4143 — In Case 93/76 (Fernand Liégeois ν Office National des Pensions pour Travailleurs Salariés — Judgment of 16 March 1977), the Tribunal de Travail de Charleroi raised the following questions:
4036-4 — Υπόθεση 109/76, Μ. Blottner/Bestuur der Nieuwe Algemene Bedrijfsvereniging Amsterdam (απόφαση της 2ας Ιουνίου 1977).
See Part One, Nos 2051 and 2052.
1408/71, δεν περιλαμβάνει τη σύνταξη που χορηγείται δυνάμει ενός ειδικού συστήματος δημοσίων υπαλλήλων ή εξομοιούμενου προσωπικού.»
No 1408/71, are concerned with national legislative provi­sions, due account having been taken ofthe application of the agreements for Community rights and especially the principle of non­discrimination between nationals of other Member States ;
4037 έως 4059 κενά.
4146 to 4159 not used.
Άρθρο 3
Article 10
4060 — Η αρχή της ισότητας μεταχείρισης που περιλαμβάνεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ.
4164­2 — Case 110/73 of 10 October 1973 (G. Fiege v Caisse Régionale d'Assurance Maladie de Strasbourg (Regional Office for Sickness Benefits, Strasbourg)).
1408/71, ενισχύει την απαγόρευση κάθε διάκρισης με βάση την εθνικότητα που προβλέπεται στο άρθρο 7 της ιδρυτικής συνθήκης της ΕΟΚ.
4160 — Article 10 (1) of Regulation No 1408/71 states the general principle that residence clauses shall not prevent the provision of invalidity, old­age or survivors' cash benefits, pensions for accidents at work or occupational diseases and death grants acquired under the legislation of one or more Member States.
Τα πρόσωπα επί των οποίων εφαρμόζεται ο κανονισμός, δικαιούνται ισότητας μεταχεί­ρισης από τις νομοθεσίες κάθε κράτους μέλους υπό τους ίδιους όρους με τους υπηκόους του κράτους αυτού.
In this case concerning a German national who had been covered successively by social Insurance schemes In Germany, France and Algeria, and who had obtained, as from 1 November 1962, a disability pension from an Algerian Fund, the Court of Justice gave judgment that:
4061 — Η αρχή αυτή δεν εφαρμόζεται πάντως παρά μόνο στο έδαφος των κρατών μελών.
— The fact that such rights may have been recognized by an Algerian Fund before 19 January 1965 does not release the French institution from the obligations even if application for transfer has only been made to those institutions after the bringing into force of Regulation No 109/65.
Στην πρόταση κανονισμού προς αναθεώρηση του παλιού κανονισμού 3, η Επιτροπή απέβλεψε στην άρση του περιορισμού αυτού με σκοπό να επιτρέψει, ιδίως, την εξαγωγή παροχών στο έδαφος τρίτων κρατών κατά το μέτρο όπου η νομοθεσία κάθε κράτους μέλους επί του προκειμένου, το προέβλεπε για τους ίδιους τους υπηκόους του.
The introductory clause 'save as otherwise provided in this regulation' at the begining of the paragraph applies to the special methods of paying invalidity, old­age or survivors' benefits laid down in Chapters 2 and 3 of Title III of the regulation, where, for example, the employed or self­employed worker has been subject successively or alternately to the legislations of two or more Member States known as type A (benefits the amount of which is unaffected by the length of periods of insurance) and type Β (benefits the amount of which are calculated on the basis of periods completed by the recipient).
Η πρόταση όμως αυτή δεν έγινε αποδεκτή από το Συμβούλιο κατά την υιοθέτηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71.
— A migrant worker having resided on French territory as defined in Annex A of Regulation No 3 before 19 January 1975 is justified in submitting his request for a pension to the last French institution with which he had previously been registered.'
Η υπόθεση αυτή αναφερόταν στην περίπτωση ενός ολλανδού υπηκόου, δικαιούχου σύνταξης αναπηρίας δυνάμει του ολλανδι­κού νόμου για τις συντάξεις δημοσίων υπαλλήλων, ο οποίος, έχοντας μεταφέρει την κατοικία του στο Βέλγιο ζήτησε από το αρμόδιο ολλανδικό ίδρυμα να του χορηγήσει οικογενειακές παροχές για ένα κορίτσι που κατοικούσε στις Κάτω Χώρες.
4163 — Although Article 10 (2) provides that if the legislation of a Member State may make reimbursement of contributions subject to the condition that the person concerned has ceased to be covered by compulsory insurance, this condition is not deemed to be met while the person is covered, as a worker, by compulsory insurance under another legislation.
4061-1 — Πάντως στην υπόθεση 237/83 (Sari Prodest/Caisse Primaire d'assurance Maladie de Paris) το Δικαστήριο κλήθηκε να αποφανθεί στο παρακάτω ερώτημα:
4164­3 — Case 24/74 of 9 October 1974 (Giusseppina Biason ν Caisse Régionale d'Assurance Maladie de Paris).