natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ωστόσο, η θέση αυτή της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου δεν πρέπει να προδικάζει με κα­νέναν τρόπο τους όρους υπό τους οποίους ένας διεθνής οργανισμός όπως η Κοινότητα αποκτά την ιδιότητα του συμβαλλόμενου μέρους σε διεθνή συμφωνία.
This applies, in particular, to most of the bilateral agreements which the Community has concluded with nonmember countries and, specifically, to the trade agreements concluded by the Community alone, and to the association and cooperation agreements concluded by both the Community and its Member States (see pp. 64 and 66 above).
Η απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα πρέπει να είναι χωρίς αμφιβολία αρνητική.
Opinion 1/78(Article 103,EAEC)of 14.11.1978, [1978] ECR2151.
Η κοινή συμμετοχή της Κοινότητας και των κρατών μελών της σε διεθνείς συμφωνίες («μεικτές συμφωνίες») προκύπτει όπως έχει ήδη αναφερθεί, από απαίτηση του κοινοτι­κού δικαίου.
The acceptance of the Community as member of the managing bodies for agreements to which it is party has not, generally, raised any special problem. In some cases, however, this question has not been clearly resolved by the Community participation clause in corporated in the agreement.
Μήπως όμως, σε ορισμένες τουλάχιστον περιπτώσεις, η πρακτική αυτή ανταποκρίνεται ταυτόχρονα και σε απαίτηση του διεθνούς δικαίου;
This is so, for example, in the case of the participation clause included in the 1982 Convention on the Law of the Sea,1 which does not specify whether, by becoming party to the convention, the EEC would be a member of the In ternational Seabed Authority2and could be a member of its various institutions (Assembly, Council, etc.).
Η ΕΟΚ και τα κράτη μέλη της ήταν μάλιστα της γνώμης ότι η σύναψη των συμφωνιών αυτών έπρεπε να γίνει σύμφωνα με τη μέθοδο της μεικτής συμφωνίας.
Similarly, the already-mentioned 1979 Convention on long-distance transboundary air pollution did not establish clearly on what basis the EEC, which is a party to this agree ment, would be allowed to sit on its managing body.
Το μόνο ζήτημα που είχε τεθεί κατά τη διαπραγμάτευση των εν λόγω συμφωνιών ήταν κατά πόσο αυτή η ελεύθερη επιλογή της ΕΟΚ και των κρατών μελών της μπορούσε να μετατραπεί σε διε­θνή υποχρέωση.
This question was discussed in the Economic Commission for Europe after the convention had been signed and it emerged that some parties to the agreement, and in particular the East European countries, held the view that the EEC should participate in that body with only the same status of observer that it holds with the Economic Commission for Europe.
hivai πράγματι δύσκολο για ένα κράτος, να δηλώσει, κάποια στιγμή κατά την οποία δεν έχει ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση μιας διεθνούς συμφωνίας, αν θα κυρώσει ή όχι τη συμφωνία αυτή.
With the exception of these cases, the question ofCommunity participation in manag­ing bodies set up by international agreements has been mainly directed to the terms and conditions of such participation.
Η πρόθεση ή επιθυμία των κρατών αυτών να αποτελέσουν ατομικά συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία και η αντίστοιχη βούληση τους για συμμετοχή της ίδιας της Κοινότητας στη συμφωνία είναι δυνατό να αιτιολογούνται διαφορετικά.
Very often, the managing bodies set up by multilateral agreements include a delibera­tive assembly, of which all parties to the agreement are full members, and a restricted collegiate body, whose members are elected by the deliberative assembly.
Ως εκ τούτου, είναι δύσκο­λο να απαιτηθεί από αυτά να αποδεχθούν εκ των προτέρων, να συνδέσουν τα δύο αυτά θέματα.
Each agree­ment determines the respective powers of the two institutions and specifies how deci­sions shall be taken (unanimity or consensus, qualified majority, simple majority, etc.).
Η επιβολή αυτής της κοινής συμμετοχής μπορεί να έχει σαν συνέπεια να μην συμβλη­θούν στη συμφωνία ούτε η Κοινότητα ούτε τα κράτη μέλη της.
Other than in the 'doubtful' cases discussed above, the EEC has always been given the status of member of the deliberative assemblies of the institutions set up by multilateral agreements to which it is party. As a rule, it is also entitled to be elected to membership of the restricted collegiate bodies.
Με βάση τις ανωτέρω διαπιστώσεις, η ερμηνεία των συνθηκών που καθορίζουν την έκταση των αρμοδιοτήτων των Κοινοτήτων ανήκει στην αποκλειστική ευθύνη των Κοι­νοτήτων.
The voting rights attached to the status of member of the deliberative assembly and of the restricted collegiate body are allocated sometimes in accordance with the principle of'one State, one vote' and sometimes by a weighted system.'
Ωστόσο, το σχέδιο της Επιτροπής του Διεθνούς Δικαίου (άρθρο 26) προβλέπει (όπως και το άρθρο 26 της συμβάσεως της Βιέννης για το δίκαιο των συνθηκών) ότι κάθε συν­θήκη που ισχύει έναντι διεθνούς οργανισμού εκτελείται από αυτόν με καλή πίστη.
Such a system applies in particular to decisions taken by the managing bodies for world agreements on commo­dities. The general rule is that each State has a fixed, limited number of 'basic votes' to which are added a number of votes proportionate to its share in output (and exports) or in consumption (and imports) of the product in question.
Η υποχρέωση αυτή δεν μπορεί να βαρύνει ένα διεθνή οργανισμό, ο οποίος έχει συμβληθεί σε μια συμφωνία που γνώριζε ότι δεν θα είχε την υλική ή νομική δυνατότητα να εκτελέ­σει.
The number of votes so allo­cated to a single State is also limited to a set absolute ceiling so that it cannot on its own command have a majority within the managing body.
των κρατών μελών της, να συμμετάσχει εγκύρως σε συμφωνίες που έχουν σαν αντικεί­μενο, εν μέρει, θέματα που εκφεύγουν έκδηλα από τη σφαίρα των αρμοδιοτήτων της.
In bodies set up by agreements to which its Member States are not parties (agreements concluded by the procedure known as 'Community' agreements) the EEC has a right to vote on the same terms and conditions as the States which are parties.
Στην περίπτωση αυτή, θα αρκούσε η Κοινότητα να συνοδεύσει τη συναίνεση της, με πρόθεση δεσμεύσεως από συγκεκριμένη συμφωνία, με μια δήλωση όπου θα ορίζεται ότι η συναίνεση αυτή καλύπτει μόνον τα θέματα της συμφωνίας για τα οποία έχει αρμοδιό­τητα.
If this right is subject to the principle of 'one State, one vote', the EEC has a single vote only. This applies, for example, to its position within the deliberative assembly ('General Council')of the North Atlantic Fisheries Organization set up by the previously-mentioned 1978 convention.
Ωστόσο, σε τελευταία ανάλυση, μια τέτοια δήλωση δεν είναι καν αναγκαία.
If a weighted voting system is used in the body which manages the agreement, the EEC has a number of base votes and a number of proportional votes, calculated as if it were a State.
Η μη συμπλήρωση αυτής της δεσμεύσεως από μια αντίστοιχη δέσμευση των κρατών μελών δεν είναι ασυμ­βίβαστη με το σύστημα των επιφυλάξεων που προβλέπει η συμφωνία.
There are two specific problems: the first is which, out of the EEC and its Member States, will be entitled to vote; the second is to determine the 'weight' of the vote which will be cast in one case or the other (assuming, of course, that decisions do not have to be unanimous or arrived at by consensus). sus).
Κατά τις διαπραγματεύσεις κατά τις οποίες τέθηκε το ζήτημα της συμμετοχής της ΕΟΚ στην επικείμενη σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας ('), υποστηρίχθηκε η αντίθετη άποψη από αυτή που προαναφέρθηκε, από τα κράτη που ευνοούσαν τη δημιουργία υπο­χρεωτικού δεσμού μεταξύ της συμμετοχής της ΕΟΚ και εκείνης των κρατών μελών της.
Agreements concluded by the EEC and its Member States have in all cases recognized that the first of these problems (who should vote?) should be resolved in accordance with the power-sharing rules laid down in Community law and consequently that nonmember countries should, in all cases, rely on the information they are given by the Community and its Member States.
Στην περίπτωση αυτή, δεν θα έπρεπε μόνον να εξαρτάται η συμμετοχή των Κοινο­τήτων από αυτή των κρατών μελών τους, αλλά και αντίστροφα θα έπρεπε η συμμετοχή των τελευταίων να εξαρτάται από αυτή των Κοινοτήτων.
To avoid these problems the negotiators of agreements adopted a 'neutral' system under which the EEC receives a number of votes equal to the total number of votes available to its Member States which are parties to the agreement. This rule has been applied both for the bodies working under the principle of'one State, one vote'1 and for those where a weighted voting system is used.2
Δεν υπάρχουν συνεπώς, κατά τη γνώμη μας, ικανοποιητικά επιχειρήματα ούτε για την απόρριψη ούτε για την υπεράσπιση της θέσης, σύμφωνα με την οποία η υποχρέωση που επιβάλλεται στην Κοινότητα και τα κράτη μέλη της να μετάσχουν από κοινού σε διε­θνείς συμφωνίες, που δεν καλύπτονται πλήρως από τις αρμοδιότητες της Κοινότητας, αντιστοιχεί σε απαίτηση του διεθνούς δικαίου.
In the event of a vote, there is consequently the possibility of an imbalance between votes on questions for which the Community is competent and votes on other questions. In practice, this is hardly like to occur because most decisions will have to be arrived at by consensus.4 Furthermore, the negotiators had chiefly in mind the case, peculiar to this convention, where the 'Commission' would have to adopt, particularly with regard to the conservation of fishery resources, measures applying both to areas of ocean within the territorial jurisdiction of the EEC and to areas of ocean not within the territorial field of application of the EEC Treaty, as for example, the waters near Kerguelen and Crozet, which are within the jurisdiction of France.
Β - Γνωστοποίηση από την Κοινότητα των αντικειμένων διεθνούς συμφωνίας έναντι των οποίων διαθέτει αρμοδιότητα
Chapter II - Participation by the European Communities in acts and decisions of international law other than treaties
Η ανησυχία αυτή, καθαυτή απολύτως θεμιτή, εκφράσθηκε έντονα επ' ευκαιρία της δια­πραγμάτευσης πολλών συμφωνιών και οδήγησε ορισμένα κράτη να ζητήσουν να τεθεί στη ρήτρα συμμετοχής της Κοινότητας στις συμφωνίες αυτές η υποχρέωση ανακοίνω­σης από την Κοινότητα, κατά την κατάθεση ή γνωστοποίηση του εγγράφου αποδοχής, ενός καταλόγου με τις διατάξεις των συμφωνιών αυτών που ρυθμίζουν θέματα αναγόμε­να στο πεδίο των αρμοδιοτήτων της.
These instruments whose content, conditions of adoption, forms and effects are as varied as the institutions and circumstances which produce them have very little by way of common denominator, except that in general they impose on the accepting parties obligations of a much more flexible character than those resulting from treaties and leave the parties much wider discretion regarding methods of implementation.
Μέχρι σήμερα η Κοινότητα αρνείται να αποδεχθεί μια τέτοια υποχρέωση, υποστηρίζο­ντας ότι τούτο, αφενός, αποτελεί επέμβαση στις εσωτερικές της υποθέσεις, και ότι, αφετέρου, δεν είναι δυνατό να τύχει ορθής εφαρμογής.
The exact scope of the commitments they involve is by no means always clear, particularly when they emanate from texts deliberately described (final act, charter, code of conduct, etc.) and drafted in ambiguous terms in order to help reach a compromise between the opposing views of the interested parties.
Ως προς το πρώτο σημείο, η θέση της Κοινότητας στηρίζεται στις διατάξεις που ίχουν προταθεί από την Επιτροπή του Διεθνούς Δικαίου, σύμφωνα με τις οποίες η έκταση των αρμοδιοτήτων των διεθνών οργανισμών προκύπτει από τις «ιδρυτικές πράξεις» και την «καθιερωμένη πρακτική» τους.
'Models' of such compromises are the various resolutions of the General Assembly of the United Nations on the establishment of a 'new international economic order', the Final Act of the Conference on Security and Cooperation in Europe (Helsinki, 1975),' the Code for the control of restrictive business practices (United Nations, 1980).2
Ως προς το δεύτερο σημείο, η Κοινότητα προβάλλει το λόγο ότι η έκταση των αρμοδιο­τήτων της υπόκειται σε εξέλιξη, κατά τρόπο ώστε ο κατάλογος που θα μπορούσε να συ­νταχθεί σε δεδομένη στιγμή, θα υπήρχε κίνδυνος να είναι ανακριβής λίγο χρόνο αργότε­ρα.
The activity of international organizations and conferences is clearly not confined to exercises of diplomatic virtuosity and also includes, in many areas, the adoption of in struments whose scope is clearly defined.
Ως εκ τούτου, οι δύο αυτές συμβάσεις επιβάλλουν στην Κοινότητα την υποχρέωση να γνωστοποιήσει τις αρμοδιότητες της ως προς τα ρυθμιζό­μενα αντικείμενα από τις συμβάσεις αυτές.
their status with such institutions ensures them the necessary means, the European Communities participate in the drafting and adoption of such instruments (Section 1) and in their implementation (Section 2).
Η σχετική υποχρέωση που επιβλήθηκε στην ΕΚΑΕ από τη σύμβαση του 1979 δεν δημιούργησε αξεπέραστα εμπόδια.
Section 1: Participation of the European Communities in the drafting and adoption of acts and decisions of international organizations and conferences
Εξάλλου, η ΕΟΚ διευκρίνισε ότι «η άσκηση των αρμοδιοτήτων που τα κρά­τη μέλη μεταβιβάζουν στην Κοινότητα δυνάμει των συνθηκών είναι εκ φύσεως σε διαρ­κή εξέλιξη.
Everything said in the first part of this study concerning participation by the Communities in negotiations conducted in international organizations and conferences applies, in particular, to such negotiations which culminate in the adoption of decisions, resolutions, declarations or recommendations.
Κατά συνέπεια η Κοινότητα επιφυλάσσεται του δικαιώματος της να προβεί αργότερα σε νέες δηλώσεις».
Nothing further need be said here, therefore, concerning the terms on which the Communities take part in the drafting of such in struments.
Πρόκειται για τη συμμετοχή στα όργανα που έχουν την ει.θύνη της εφαρμογής και διαχείρισης των συμφωνιών.
It simply has to be recalled that the international organizations or bodies in which the Communities have the right to vote are few in number (managing bodies for world agreements on basic commodities and commissions for regional fisheries organizations in particular).
Σειρά διεθνών συμφωνιών στις οποίες η Κοινότητα είναι συμβαλλόμενο μέρος έχουν, πράγματι, δημιουργήσει όργανα που επιφορτίζονται με την εφαρμογή και διαχείριση των προβλεπόμενων ρυθμίσεων.
In most international organizations (UN institutions and special agencies, OECD, Council of Europe, etc.) the Communities attend only as observers without voting rights.
(') «Απόφαση» 1/78 (άρθρο 103 ΕΚΑΕ) της 14.11.1978, Συλλογή 1978, σ. 2151.
It has to be considered whether this state of affairs is compatible with the requirements ofCommunity law and, if not, to consider how this incompatibility can be resolved, as and when necessary.
Η συμμετοχή της Κοινότητας στα εν λόγω διμερή όργανα δεν έχει θέσει μέχρι σήμερα προβλήματα από την πλευρά της εφαρμογής του διεθνούς δικαίου.
In its Opinion 1/78 (previously mentioned) handed down on 4 November 1979 con cerning the compatibility of the International Natural Rubber Agreement, worked out withing Unctad, with the provisions of the EEC Treaty, the Court of Justice of the European Communities maintained that Article 116 of the EEC Treaty 'was framed so that the Member States should take common action in international organizations to which the Community does not belong'.
Αντίθετα έχουν δημιουργηθεί προβλήματα όσον αφορά τη συμμετοχή της Κοινότητας στα όργανα διαχείρισης που έχουν θεσπισθεί από πολυμερείς συμφωνίες.
'In these circumstances', declared the Court, 'the only appropriate means is concerted joint action by the Member States, as members of the said organizations'.
Παρουσιάζει ενδιαφέρον να υπομνησθούν εδώ ορισμένες από τις δυσχέρειες που δημιουργεί το ζήτημα αυτό και να αναφερθούν οι δοθείσες λύσεις.
The Court ad ded, however, that when 'negotiations started in an international organization are in tended to culminate in a binding commitment entered into by subjects of international law, the provisions of the Treaty relating to the negotiation and conclusion of agree ments apply, or in other words Articles 113, 114 and 228 and not Article 116'.
Α - Αρχή της συμμετοχής
This opinion of the Court of Justice raises at least two questions.
Η αναγνώριση υπέρ της Κοινότητας της ιδιότητας του μέλους στα όργανα διαχείρισης των συμφωνιών στις οποίες είναι συμβαλλόμενο μέρος δεν έχει δημιουργήσει, κατά κα­νόνα, ιδιαίτερα προβλήματα.
If the purpose of negotiations started in an international organization is to arrive at 'a binding commitment', does the Court's opinion mean that the Community should take part not only in the drafting of the commitment (negotiations) and its implementation (conclusion) but also in the adoption of the resolution or final act whereby the organization approves and authenticates the terms which have been negotiated?
Επίσης, η σύμβαση που έχει μνημονευθεί ήδη πολλές φορές, για τη διασυνοριακή ατμο­σφαιρική ρύπανση μακράς αποστάσεως, του 1979, δεν έχει καθορίσει σαφώς με ποια ιδιότητα η ΕΟΚ, που είναι συμβαλλόμενο μέρος στη συμφωνία, θα μπορεί να μετάσχει στο όργανο διαχείρισης της.
The second question raised by this opinion is whether it should be interpreted by con trary argument as meaning that 'concerted joint action by the Member States' is sufficient to cover the instruments of international organizations which, although con cerned with matters within the Community's sphere of competence, do not involve a 'binding commitment' for the subjects of international law to which they are addressed.
(') 'Αρθρο 305.1 στ) και παράρτημα IX.
It may be doubted whether the Court's opinion gives an affirmative reply to this ques tion.
Άρθρο 161.1: «Το συμβούλιο αποτελείται από 36 μέλη της Αρχής ...».
It would no doubt be going too far to argue a contrario to draw any consequence whatsoever from that decision, as the case of instruments of international law other than treaties or agreements has never been referred to the Court.
Εκτός από αυτές τις περιπτώσεις, το θέμα της συμμετοχής της Κοινότητας σε όργανα διαχειρίσεως, που έχουν θεσπισθεί από διεθνείς συμφωνίες, αναφέρεται κυρίως στις λε­πτομέρειες των όρων αυτής της συμμετοχής.
Any other view would be tantamount to recognizing that notwithstanding the rule 'who can do the most can do the least', the Community has the powers to negotiate and con­clude binding agreements but not agreements which are not binding. In our view, such an interpretation would proceed from a mistakenly literal interpretation of Articles 113, 114 and 228, which apply to genuine 'agreements' only.
Κάθε συμφωνία καθορίζει αντίστοιχα τις εξουσίες των δύο οργάνων και προσδιορίζει τους όρους λήψης των αποφάσεων τους (ομοφωνία ή κοινή συναίνεση, ειδική πλειοψη­φία, απλή πλειοψηφία...).
Lastly, it has to be remembered that some resolutions adopted by international organi­zations and in particular by the General Assembly of the United Nations, are directed not only to States but also to 'groups of States' which have powers in the areas covered by their provisions (1974 Charter of States' economic rights and duties, Article 12; 1980 'Code' for the monitoring of restrictive business practices, section B.8) These clauses unequivocally refer to the European Communities.
Κατά γενικό κανόνα, η Κοινότητα μπορεί επίσης να εκλέγεται ως μέλος των συλλογικών οργάνων περιορισμένης συνθέσεως. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώ­σεις, δεν της έχει αναγνωρισθεί αυτή η δυνατότητα συμμετοχής.
For all these reasons, we consider that Community law theoretically requires that the Communities themselves should take part in the drafting, adoption and implementa­tion of decisions, resolutions, etc. adopted by international organizations and confer­ences which relate to matters within their competence.
91 ) δεν θα είναι δυνατό να καταστεί μέλος του 36μελούς συμ­βουλίου της εν λόγω Αρχής.
Practice is to a large extent in accordance with this requirement.
Το δικαίωμα ψήφου που συνδέεται με την ιδιότητα μέλους της αποφασιστικών αρμοδιο­τήτων συνέλευσης και συλλογικού οργάνου περιορισμένης συνθέσεως παρέχεται άλλο­τε σύμφωνα με την αρχή «ένα κράτος, μία ψήφος», άλλοτε σύμφωνα με ένα σταθμισμέ­νο σύστημα (').
As shown in Part One, Community representatives have relatively satisfactory rights to speak in organizations and at conferences of which the Community is not a member and they use this right in all negotiations, particularly in those for the adoption by these organizations and conferences of decisions, resolutions, declarations and recommenda­tions.
Το σταθμισμένο σύστημα εφαρμόζεται ιδίως στις αποφάσεις των δια-
It will be shown later (Section 2 below) that some of these instruments are implemented by the Community without any objections being raised to this practice.
χειριστικών οργάνων των παγκόσμιων συμφωνιών για τα βασικά προϊόντα.
the application of Article 116 is the 'only appropriate means' of resolving problems arising from the fact that the Community is not a member of certain international or ganizations, would seem to tend towards such an internpretation.
Κάθε κρά­τος διαθέτει κατά κανόνα, εν προκειμένω, ένα σταθερό και περιορισμένο αριθμό «βασι­κών ψήφων», στις οποίες προστίθεται ένας αριθμός ψήφων κατ' αναλογία της μερίδας του κράτους αυτού στην παραγωγή (και την εξαγωγή) ή στην κατανάλωση (και εισαγω­γή) του συγκεκριμένου προϊόντος.
It should be noted further that in a ruling prior to Opinion 1/78,' the Court seems to have accepted that, where the Community is not a member of an international organization dealing with matters for which it has exclusive competence^ its Member States can continue to take part in the work and decisions ofthat organization, provided they comply with the re quirements of Article 116 of the EEC Treaty and provided 'they use all legal and political means at their disposal' to bring about the subsequent admission of the Community to membership of the organization.
Εξάλλου, ο αριθμός ψήφων που παραχωρείται κατ' αυτόν τον τρόπο σε ένα κράτος περιορίζεται σε ένα ανώτατο όριο που καθορίζεται σε απόλυτους αριθμούς, κατά τρόπο ώστε να μην μπορεί ένα κράτος, ενδεχομένως, να δια­θέτει μόνο του την πλειοψηφία στο διαχειριστικό όργανο.
In any event, the problem we have raised is of fairly limited significance, because most instruments emanating from international organizations and conferences are adopted by consensus without a vote. Since, despite its limited observer status, the Community is able to take part in the drafting of such instruments and since account is taken of the views stated by its representatives during the negotiations, the question of its participation in the adoption of such instruments is, in this case, of theoretical interest only.
Η ΕΟΚ διαθέτει, κατά κανόνα, ίδιο δικαίωμα ψήφου στα διεθνή όργανα στα οποία είναι μέλος.
In a number of cases, the Community has been allowed to participate more or less directly in the adoption of instruments of international organizations of which it is not a member.
Όταν το δικαίωμα αυτό ασκείται συμφωνάμε την αρχή «ένα κράτος, μία ψήφος», η ΕΟΚ διαθέτει μία και μονα­δική ψήφο.
The first case is that of GATT. The EEC does not have the formal status of'contracting party' to the General Agreement and in theory does not have the right to vote in GATT bodies.
Αυτή η κατάσταση, πχ., ισχύει στην αποφασιστική συνέλευση («Γενικό Συμβούλιο») του Οργανισμού Αλιείας του Βόρειου Ατλαντικού, που έχει ιδρυθεί από την προαναφερθείσα σχετική σύμβαση του 1978.
It has been recognized, however, that it has taken the place of its Member States for all matters relating to commercial policy questions dealt with by the organization.2 Consequently, instruments adopted by GATT institutions on such matters can be re garded as having been adopted by the EEC, among others. The question has, however, never been cleared up because decisions by the 'contracting parties' are always taken by consensus.
Έτσι, διαμορφώνεται πχ., η κατάσταση όσον αφορά το «Συμβούλιο» της Διεθνούς Συμ­φωνίας για το ελαιόλαδο, του 1979 (').
Mention should also be made of the circumstances in which the EEC was able to take part in the adoption of the Final Act of the Conference on Security and Cooperation in Europe (Helsinki, 1975).
Πράγματι, εδώ τίθενται δύο ειδικότερα προβλήματα: το πρώτο αφορά το ποιος - η ΕΟΚ ή τα κράτη μέλης της - θα εξουσιοδοτηθεί να ασκεί το δικαίωμα ψήφου.
It is generally known that the EEC was not invited to participate in this conference in any capacity and that its representatives were only able to attend and speak by joining the delegation of the State holding the presidency of the Council of the Communities.