natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οί κοινοτικές δικαστικές εγγυήσεις κρίνονται ικανοποιητικές καί τό δικαστήριο απορρίπτει τή δυνατό­τητα προδικαστικής προσφυγής γιά τήν εκτίμηση τής συμφωνίας τών κανονισμών προς τό ιταλικό Σύνταγμα.
The Community legal guarantees are found to be satisfactory and the Court eliminates the possibility of a reference to itself for a preliminary ruling to decide whether regulations conform to the Italian constitution.
Πάντως, τό δικαστήριο επιφυλάσσει στό ίδιο τή δυνατότητα νά παρέμβει στην περίπτωση κατά τήν οποία θά έδίδετο στή συνθήκη «άποκρουστέα» ερμηνεία, αντίθετη προς τά θεμελιώδη δικαιώματα καί τίς αρχές τής ιταλικής συνταγματικής τάξεως.
At most, the Court retains the power to intervene in case of a ' manifestly unreasonable' interpretation of the Treaty, contrary to the fundamental rights and principles of the Italian constitutional order.
Αυτός ό έλεγχος θά διεσφαλίζετο ίσως μέσω προσφυγής κατά τοΰ νόμου πού έκύρωσε τή συνθήκη.
Such control would no doubt be exercised by means of an action challenging the law approving the Treaty.
Πρόκειται γιά απλή δυνατότητα συμπληρωματικού έλεγχου πού φαίνεται νά θεωρεί­ται καί άπό τό ίδιο τό δικαστήριο ώς θεωρητικό ενδεχόμενο.
It is simply a possible residuary control which seems to have been held by the Court itself to be merely theoretical.
' Η απόφαση τής 22-30 'Οκτωβρίου 1975, στην οποία θά επανέλθουμε, δέν περιορίζει τόν ευνοϊκό αυτό προσανατολισμό τής νομολογίας τοΰ συνταγματικοΰ δικαστηρίου.
The judgment of 22-30 October 1975, to which we will return later, does not impose any restriction on this favourable trend in the decisions of the Constitutional Court.
Μποροΰμε νά πούμε δτι ή απόφαση τής 18-27 Δεκεμβρίου 1973 εξάλειψε κάθε αμφιβολία σχετικά μέ τή συμφωνία τής έννομου τάξεως τής Κοινότητος προς τό ιταλικό Σύνταγμα, κατά τρόπο ώστε οί κίνδυνοι πού εκφράζονται άπό τό Δικαστήριο στην απόφαση του τής 22ας 'Ιουνίου 1965 φαίνεται δτι παραμερίζονται όριστικά(2).
It can be said that the judgment of 18-27 December 1973 removed all doubt as to the conformity of the Community legal order with the Italian constitution, so that the dangers described by the Court of Justice in the order made on 22 June 1965 seem to have been finally removed.2
Τό άρθρο 24 τοΰ θεμελιώδους Νόμου τής 'Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας τής Γερμανίας ορίζει δτι: «Ή 'Ομοσπονδία δύναται νά
Article 24 of the Basic Law of 4he German Federal Republic pro vides that: 'The Federation may, by means of a law, delegate sovereign rights to inter-State bodies'.
(2) 'Απόφαση τής 22.6.1965, San Michele, Συλλογή, 1967.
Above, para. 113, note 2.
Μέ τήν απόφαση τής 18ης 'Οκτωβρίου 1967, τό συνταγματικό δικαστήριο έκήρυξε απαράδεκτες προσφυγές περί συνταγματικότητος έκ μέρους ιδιωτών κατά διατάξεων κανονισμών τοΰ Συμβουλίου καί τής 'Επιτροπής, γιά τό λόγο δτι:
In a decision given on 18 October 1967, the Constitutional Court declared inadmissible constitutional complaints brought by individuals challenging regulations made by the Council and the Commission, on the ground that:
«Οί κανονισμοί τού Συμβουλίου καί τής 'Επιτροπής είναι πράξεις μιας Ιδιαίτερης δημοσίας εξουσίας, υπερεθνικής, πού έδημιουργήθη άπό τή συνθήκη καί διακρίνεται σαφώς άπό τή δημοσία εξουσία τών Κρατών μελών» (')■
'Regulations made by the Council and the Commission are acts of a special, "supranational", public authority created by the Treaty and clearly distinct from the public authority of the Member States.'1
Τό συνταγματικό δικαστήριο θεωρεί επίσης ότι δέν έχει τή δυνατότητα νά συμπληρώσει ή νά βελτιώσει τό κοινοτικό σύστημα δικαστικής προστασίας, διότι «αυτό θά κατέληγε σέ σύγχυση τής διαχωριστικής γραμμής μεταξύ εσωτερικής καί υπερεθνικής δικαστι­κής προστασίας εντός τών Κρατών μελών.
The Court also held that it would be inappropriate for it to complement or improve the system of Community legal protection, because to do so 'would result in a blurring of the demarcation line between domestic legal competence and supranational legal competence and would give rise to inequality of legal protection in the Member States'.
Βέβαια, τό δικαστήριο άφηνε ηθελημένα ανοικτό τό ζήτημα τών σχέσεων μεταξύ τοΰ συστήματος τών θεμελιωδών δικαιωμάτων πού καθιερώθησαν άπό τό θεμελιώδη Νόμο καί τής αποφάσεως πού επέφερε μεταβίβαση κυριαρχικών δικαιωμάτων δυνάμει τοΰ άρθρου 24 παραγρ.
Admittedly the Court expressly left open the question of relations between the system of fundamental rights enshrined in the Basic Law and the decision to transfer sovereign rights under Article 24 (1); in other words, the control exercised over the law approving the Community treaty and the admissibility of an action other than a constitutional complaint.
Αλλά τό άρθρο 24 εμφανιζόταν, ήδη άπό τό 1967, στή νομολογία του ώς ή διάταξη πού επιτρέπει τό άνοιγμα τής έννομης γερμανικής τάξεως στην έννομη τάξη τής Κοινότητος καί όχι ώς διάταξη συσταλτικής ερμηνείας, όπως τήν έθεώρησαν αρχικά ορισμένα κατώτερα δικαστήρια καί ένα μέρος τής θεωρίας.
But, since 1967, Article 24 has appeared in the decisions of the Constitutional Court as a provision for opening up the Federal German legal order to the Community legal order and not as a provision for restrictive interpretation, which had been the view taken by some lower courts and certain legal writers.
'Η απόφαση τής 9ης 'Ιουνίου 1971 επιβεβαιώνει τόν προσανατολισμό αυτό.
The judgment delivered on 9 June 1971 confirms this tendency.
Θά τήν εξετάσουμε κατωτέρω αναφορικά μέ τήν ανάλυση τών σχέσεων τοΰ κοινοτικού δικαίου προς τό μεταγενέστερο νόμο(2).
It will be examined below in connection with the analysis of the relations between Community law and subsequent law.2
Μία απόφαση τού συνταγματικού δικαστηρίου τής 29ης Μαΐου 1974 σημειώνει οπισθοχώρηση στην ευνοϊκή αυτή εξέλιξη (3). Τό συντα­ γματικό δικαστήριο έκηρύχθη αρμόδιο νά εξετάσει, κατόπιν παρεμπιπτούσης(4) προσφυγής, τή συμφωνία τών κοινοτικών κανονισμών προς τίς διατάξεις τού θεμελιώδους Νόμου ώς προς τά θεμελιώδη δικαιώματα, καί τούτο έφ' δσον δέν υφίσταται σέ κοινοτικό επίπεδο κατάλογος θεμελιωδών δικαιωμάτων, ισοδύναμος προς εκείνον τοΰ θεμελιώδους Νόμου καί θεσπισμένος άπό συνέλευση εκλεγμένη μέ άμεση καί καθολική ψηφορορία.
An order made by the Constitutional Court on 29 May 1974 marks a reverse in this positive trend.3The Constitutional Court held that it was competent to examine in the course of interlocutory proceedings4 whether Community regulations were compatible with the provisions of the Basic Law on fundamental rights, so long as there is no Community catalogue of fundamental rights, identical in scope to those contained in the Basic Law and adopted by an assembly elected by direct universal suffrage.
'Η νομολογία αυτή παρέβλεπε ταυτόχρονα τίς συνέπειες άπό τήν υπεροχή τού κοινοτικοΰ δικαίου
This decision disregarded the requirements of the primacy of Community law and also the decisions of the Court of Justice with regard to fundamental rights.
(2) Βλ. κατωτέρω. (3) Europäische Grundrechte Zeilschrift, 1974, άρ.
Below, p.
(") Ή προσφυγή λέγεται παρεμπίπτουσα διότι, επειδή εισάγεται άπό δικαστήριο, αποτελεί παρεμπίπτον γεγονός σέ σχέση προς τήν κύρια διαφορά.
The proceedings are called interlocutory (or incidental) because the issue then before the court is incidental to the main action.
Τό δανικό Σύνταγμα περιλαμβάνει άπό τό 1953 τό άρθρο 20 πού ορίζει ότι «αρμοδιότητες, πού βάσει τοΰ Συντάγματος ανήκουν στίς αρχές τοΰ Βασιλείου, δύνανται νά μεταβιβασθούν διά νόμου καί κατά τό μέτρο πού θά προσδιορισθεί, σέ διακρατικές αρχές πού συνιστώ­νται μέ αμοιβαία συμφωνία γιά τήν προαγωγή τής έννομου τάξεως καί τής συνεργασίας μεταξύ τών Κρατών» (παράγραφος 1).
The Danish Constitution has since 1953 contained a provision in Article 20 which states that; 'The powers which under the Constitution belong to the authorities of the Kingdom may, by means of a law, be delegated, to an extent to be determined, to inter­State authorities created under a reciprocal agreement, in order to promote legal order and co­operation among States.' (§1)
'Ο κυρωτικός νόμος μιας τέτοιας συνθήκης πρέπει νά ψηφισθεί άπό τά πέντε έκτα τών μελών τοΰ Κοινοβουλίου.
A law approving such a treaty must be approved by five­sixths of the members of the Chamber.
"Αν τό σχέδιο νόμου συγκεντρώνει μόνον τήν απλή πλειοψηφία, πρέπει νά τεθεί σέ δημοψήφισμα.
If the draft only receives a simple majority, it is submitted for a referendum.
Αυτή ή τελευταία διαδικασία έφηρμόσθη τό 1972.
The latter procedure was followed in 1972.
Δέν υπάρχει σημαντική νομολογία τοΰ δανικού ανωτάτου δικαστη­ρίου σχετικά μέ τή διάταξη αυτή.
There have been no significant decisions by the Danish Supreme Court on this provision.
Grønborg κατά Πρωθυπουργού) πού έστρέφετο κατά τής αποφά­σεως εφαρμογής τοΰ άρθρου 20 τοΰ Συντάγματος καί ήξίωνε νά εφαρμοσθεί ή διαδικασία αναθεωρήσεως.
But on 19 June 1972 the Court of Appeal declared in­admissible an action brought by a plaintiff (in the case of Lars O. Grøn­borg ν Prime Minister) opposing the decision to apply Article 20 of the Constitution and demanding that the procedure for revision be followed.
Τό ιρλανδικό Σύνταγμα έτροποποιήθη μέ τό δημοψήφισμα τής 10ης Μαΐου 1972, πού φαίνεται νά αποκλείει κάθε δυνατότητα συγκρούσεως μεταξύ τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου καί τοΰ Συντάγματος: «Καμία διάταξη τοΰ παρόντος Συντάγματος δέν καθιστά ανίσχυρους τους κανόνες, τίς πράξεις ή' τίς διατάξεις πού θεσπίζονται άπό τό κράτος μέ σκοπό νά αντιμετωπίσει τίς υποχρεώσεις του ώς μέλους τής Κοινότητος καί δέν εμποδίζει τους κανόνες, πράξεις ή διατάξεις πού θεσπίζονται άπό τήν Κοινότητα ή τά όργανα της νά έχουν ισχύ νόμου εντός τοΰ Κράτους».
The Irish Constitution was amended on 10 May 1972 by a referen­dum in such a way as to eliminate any possibility of conflict between Community law and the constitution: 'No provision of this Constitution invalidates laws enacted, acts done or measures adopted by the State necessitated by the obligations of membership of the Communities or prevents laws enacted, acts done or measures adopted by the Commu­nities, or institutions thereof, from having the force of law in the State'.
Καί στην περίπτωση αυτή δέν υπάρχει νομολογία ερμηνευτική τής διατάξεως αυτής.
There have been no decisions interpreting this provision either.
Ή γαλλική συνταγματική κατάσταση αποτελεί ιδιαίτερο φαινό­μενο.
The French constitutional position is somewhat peculiar.
"Οπως στά Κράτη τοΰ Benelux, τά γαλλικά δικαστήρια δέν έχουν τή δυνατότητα νά ελέγχουν τή συνταγματικότητα τών συνθηκών.
As in the Benelux States, French courts have no jurisdiction to decide whether treaties are constitutional.
Τό Συμβούλιο τής 'Επικρατείας επανέλαβε σέ απόφαση τής 3ης Μαρτίου 1961 έπί προσφυγής κατά τοΰ διατάγματος δημοσιεύσεως τής συνθήκης ΕΟΚ ότι δέν ήταν αρμόδιο νά εκτιμήσει τήν κανονικότητα τής διαδικασίας πού ακολουθείται γιά τήν επικύρω­ση τών διεθνών συνθηκών(').
The Conseil d'Etat, in a judgment on 3 March 1961, in an action brought against the decree authorizing the publication of the EEC Treaty, repeated that it had no jurisdiction to determine the regularity of the procedure followed for ratifying international treaties.1
'Αντίθετα, τό Σύνταγμα τοΰ 1958'ίδρυσε ένα Συνταγματικό Συμβούλιο στό όποϊο μπορεί νά προσφύγει ό πρόεδρος τής Δημοκρατίας, ό πρωθυπουργός ή ό πρόεδρος τής μιας ή τής άλλης Συνελεύσεως καί, μετά άπό πρόσφατη αναθεώρηση, ένας ορισμένος αριθμός βουλευτών,
On the other hand, the 1958 Constitution established a Constitutional Council (Conseil Constitutionnel) which may give an opinion as to whether an international obligation contains any provision which is contrary to the constitution, when a question is referred to it by the President of the Republic, the Prime Minister, the President of either of the Assemblies or, following a recent reform, by a certain number of members of parliament.
Έάν τό Συμβούλιο δηλώσει δτι υφίσταται αντίθεση, είναι δυνατόν νά δοθεί άδεια επικυρώσεως μόνον μετά άπό αναθεώρηση τοΰ Συντάγματος (άρθρο 54).
If the Conseil finds that there is incompatibility, the obligation in question can be ratified only after a revision of the constitution (Art. 54).
Πρόκειται λοιπόν αποκλειστικά γιά προληπτικό έλεγχο.
This is accordingly a purely preventive procedure.
Τό εδάφιο 15 τοΰ προοιμίου τοΰ Συντάγματος τής 27ης 'Οκτωβρίου 1946 ορίζει: «Ύπό τόν όρο τής άμοιβαιότητος, ή Γαλλία συναινεί στους περιορισμούς τής κυριαρχίας πού είναι αναγκαίοι γιά τήν οργάνωση καί τήν προάσπιση τής ειρήνης».
Paragraph 15 of the Preamble to the Constitution of 27 October 1946 provides that, ' Subject to reciprocity France shall agree to the limitations of sovereignty necessary for the organization and defence of peace'.
Τό δέ προοίμιο τοΰ Συντάγματος τής 4ης 'Οκτωβρίου 1958 παραπέμπει ρητώς στό προοίμιο τοΰ Συντάγματος τοΰ 1946.
The Preamble to the Constitution of 4 October 1958 expressly refers to that of the 1946 Constitution.
Τό συνταγματικό Συμβούλιο εκφράσθηκε πολλές φορές έπί τής συνταγματικότητος διεθνών δεσμεύσεων μεταγενεστέρων τοΰ 1958 σχετικά μέ τίς Κοινότητες.
The Conseil Constitutionnel has on several occasions given opinions on the constitutionality of international obligations entered into after 1958 in connection with the Communities.
"Οσον άφορα τή συνθήκη τοΰ Λουξεμβούργου, τό Συμβούλιο στήριξε τήν απόφαση του στό γεγονός δτι αυτή αφορούσε τήν κατανομή τών αρμοδιοτήτων μεταξύ τών οργάνων τών Κοινοτήτων καί δχι τήν ισορροπία μεταξύ τών Κοινοτήτων καί τών Κρατών μελών καί δτι οί υποχρεώσεις άνελήφθησαν ύπό τόν δρο τής άμοιβαιότητος.
On 19 June 1970, the Conseil upheld the constitutionality of the decision made on 21 April 1970 regarding the replacement of the Member States' financial contributions by the Community's own resources and that of the Treaty of 22 April 1970 regarding the budgetary powers of the European Parliament.1 As regards the Treaty of Luxembourg, the Conseil based its decision on the fact that that instrument concerned the division of power between the organs of the Communities, not the balance of power between the Communities and the Member States, and that the obligations undertaken were reciprocal.
Στην τελευταία αυτή πρόταση μπορούμε νά διακρίνουμε αναφορά στό εδάφιο 15 τοΰ προοιμίου τοΰ Συντάγματος τοΰ 1946.
A reference to paragraph 15 of the Preamble to the 1946 Constitution can be seen in this last proposition.
Στό θέμα τής αποφάσεως γιά τους ίδιους πόρους, τό Συνταγματικό Συμβούλιο παρετήρησε δτι ή πράξη αυτή άποτελοΰσε τμήμα συνόλου διατάξεων πού είχαν θεσπισθεί γιά τήν εκτέλεση μιας κοινής πολιτικής.
On the subject of the own resources decision, the Conseil Constitutionnel pointed out that that act forms part of a group of provisions made in execution of a common policy.
Τό Συμβούλιο διεπίστωσε έπί πλέον δτι δέν θίγονται οί θεμελιώδεις προϋποθέσεις γιά τήν άσκηση τής εθνικής κυριαρχίας.
The Conseil moreover held that the fundamental conditions for the exercise of national sovereignty were not endangered.
"Οπως βλέπουμε, ή απόφαση αυτή άποδραματοποιεΐ τά τιθέμενα ζητήματα ελαχιστοποιώντας τή σημασία τών ύπό συζήτηση πράξεων.
As can be seen, this decision defuses the questions posed by minimizing the scope of the acts concerned.
Στίς 30 Δεκεμβρίου 1976, έχοντας νά αποφανθεί έπί τής αιτήσεως τοΰ προέδρου τής Δημοκρατίας σχετικά μέ τή συνταγματικότητα τής πράξεως γιά τήν εκλογή τοΰ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μέ άμεση καθολική ψηφοφορία, τό Συμβούλιο έφάνη νά υιοθετεί στάση πολύ επιφυλακτική δσον άφορα τή συμφωνία προς τό γαλλικό Σύνταγμα τών νέων εξελίξεων τής ευρωπαϊκής ενοποιήσεως.
On 30 December 1976, when the Conseil was asked by the President of the Republic to determine whether the act regarding the election of the European Parliament by direct universal suffrage was constitutional, it appeared to take a very reserved position as to whether new develop ments in European integration were compatible with the French constitution. tution.
"Αν καί έδήλωσε δτι ή απόφαση τοΰ Συμβουλίου καί ή πράξη τής 20ής Σεπτεμβρίου 1976 δέν περιείχαν ρήτρα αντίθετη προς τό Σύνταγμα, τό
While stating that the decision of the Council and the act of 20 September 1976 did not contain any clause contrary to the constitution, the Conseil Constitutionnel drew a rather unconvincing distinction between
Συνταγματικό Συμβούλιο έκανε μία διάκριση πολύ λίγο πειστική μεταξύ αποδεκτών περιορισμών τής κυριαρχίας καί ανεπίτρεπτων μεταβιβάσεων κυριαρχίας (')· 'Από τή διάκριση αυτή είναι δυνατόν νά συμπεράνει κανείς ότι τό Συνταγματικό Συμβούλιο ισχυρίζεται δτι σημαντικές μεταβιβάσεις εξουσιών υπέρ αρχής μέ πραγματική αυτονομία έναντι τών Κρατών μελών θά επέβαλαν τήν ανάγκη προηγουμένης αναθεωρήσεως τοΰ Συντάγματος.
103 limitations of sovereignty, which were admissible, and transfers of sovereignty, which were not.1It seems that the Conseil Constitutionnel is of the opinion that any substantial transfers of powers in favour of an authority with true autonomy by comparison with the Member States would necessitate a prior revision of the Constitution.
Συνεπώς, τό Κοινοβούλιο δέν μπορούσε νά παρέμβει στον προσδιορισμό τής βάσεως καί τοΰ ποσοΰ τής εισφοράς στην παραγωγή ίσογλυκόζης πού προεβλέπετο άπό τόν κανονισμό άρ.
In some later decisions on 30 December 1977, 2the Conseil Constitutionnel has described in precise terms the effect of Community regulations under the second paragraph of Article 189, from which it follows that: 'The binding force attaching to the provisions which they contain is not dependent upon any action taken by the authorities of the Member States, or by the French Parliament in particular; action by these authorities is limited to adopting the method of implementation which is left to their choice by the Community regulations.'
1111/77, καί περιορίζετο μόνον νά ρυθμίσει τους τρόπους εξευρέσεως τών πόρων πού δέν καθορίζονταν άπό τόν κανονισμό.
It was therefore not for Parliament to intervene in the establishment of the basis of as sessment and the rate for taxing the production of isoglucose provided for under Regulation 1111/77 and its sole role was to determine the means by which the tax was to be collected in so far as these had not been fixed by the regulation.
Πρόκειται γιά «επιπτώσεις τής κατανομής αρμοδιοτήτων πού έγινε κατ' αυτό τόν τρόπο μεταξύ τών κοινοτικών οργάνων καί τών εθνικών άρχων», ή οποία κατανομή απορρέει άπό τή συνθήκη καί, συνεπώς, δέν υφίσταται αντίφαση προς τό Σύνταγμα.
The question there concerned the ' repercussions of the division of powers in operation between the Community institutions and the national authorities' arising out of a treaty and there is accordingly nothing contrary to the Constitution.
Στή Μεγάλη Βρετανία, τά συνταγματικά προβλήματα πού δημιουργούνται άπό τήν εισαγωγή διατάξεων τής συνθήκης καί κοινοτικών πράξεων στό εσωτερικό δίκαιο ρυθμίζει ή European Communities Act τοΰ 1972.
In the United Kingdom it is the European Communities Act 1972 which governs the constitutional questions raised by the incorporation into domestic law of the provisions of the Treaty and the Community acts.
Ή παράγραφος 1 αναφέρεται στην άμεση εφαρμογή, ή παράγραφος 2 αποσκοπεί νά ρυθμίσει τίς ενδεχόμενες συγκρούσεις προς μεταγενέστερο νόμο μέ τήν υπόδειξη ερμηνευτικής αρχής υπέρ τών διατάξεων τής European Communities Aet, δηλαδή εμμέσως υπέρ τοΰ ιδίου τοΰ κοινοτικού δικαίου.
Section 1 concerns direct effect, Section 2 deals with the question of possible conflict with subsequent law by giving precedence to the provisions of the European Communities Act, that is to say indirectly to Community law itself.
"Οπως βλέπουμε μετά άπό αυτήν τή σύντομη επισκόπηση, τό κύριο πρόβλημα πού τίθεται άπό τή νομολογία πού αναφέρεται στίς σχέσεις μεταξύ κοινοτικού δικαίου καί Συνταγμάτων άφορα τά θεμελιώδη δικαιώματα.
As can be seen from this rapid survey, the principal problem raised by the decisions dealing with the relations between Community law and constitutional law concerns fundamental rights.
'Εκτός άπό ττί νομολογία τοΰ Δικαστηρίου πού άναα)έραμε(3), πρέπει νά σημειώσουμε έπί τοΰ θέματος τρία σημαντικά στοιχεία:
Apart from the cases decided by the Court of Justice which have been mentioned above, 3there are three important points which must be noted in this connection:
— τήν υιοθέτηση, στίς 5 'Απριλίου 1977, κοινής δηλώσεως άπό τό Κοινοβούλιο, τό Συμβούλιο καί τήν 'Επιτροπή γιά τό σεβασμό τών θεμελιωδών δικαιωμάτων, μέ τήν οποία τά τρία αυτά όργανα
(a) the adoption on 5 April 1977 by the Parliament, the Council and the Commission of a joint declaration'on the observance of fundamental rights, under which these three institutions undertake to observe
(') Βλ. ανωτέρω άρ. 91.
See above, para. 91.
Δέν πρόκειται γιά υποχρεωτική πράξη, άλλα ή πολιτική της σημασία είναι αναμφισβήτητη· τή δήλωση τών αρχηγών κρατών ή κυβερνήσεων έπ' ευκαιρία τής συνόδου τοΰ Εύρωπαϊκοΰ Συμβουλίου τής Κοπεγχάγης, στίς 7 καί 8 'Απριλίου 1978, μέ τήν οποία «οί αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων προσχωρούν στην προαναφερθείσα κοινή δήλωση καί δηλώνουν καί αυτοί επισήμως ότι ό σεβασμός καί ή διατήρηση τής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας καί τών δικαιωμάτων τοΰ 'Αν­θρώπου σέ κάθε Κράτος μέλος συνιστοΰν ουσιαστικά στοιχεία τής συμμετοχής στίς Ευρωπαϊκές Κοινότητες»· τό ενδεχόμενο προσχωρήσεως τής Κοινότητος στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση τών Δικαιωμάτων τού 'Ανθρώπου, πού θά καθιέρωνε κατά τρόπο επίσημο καί αποτελεσματικό τήν υπαγωγή τών οργάνων στον κοινό Χάρτη όλων τών Κρατών μελών τοΰ Συμβουλίου τής Ευρώπης.
(b) the declaration by the Heads of State or of Government on the occasion of the meeting of the European Council in Copenhagen on 7 and 8 April 1978 in which they associate themselves with the joint declaration cited above and have in their turn solemnly de­clared that observance and maintenance of representative demo­cracy and human rights in each of the Member States shall consti­tute essential elements of membership of the European Communi­ties;
'Η επιρροή τής νομολογίας τοΰ Δικαστηρίου στίς εθνικές νομολογίες γιά τή λύση τής συγκρούσεως μεταξύ κοινοτικού δικαίου καί μεταγενεστέρου νόμου υπήρξε καθοριστική.
The influence of the decisions of the Court of Justice on national decisions concerned with solving the conflict between Community law and subsequent law has been decisive.
Σέ δλα τά αρχικά Κράτη μέλη ή υπεροχή τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου αναγνωρίζεται σήμερα άπό τά ανώτατα δικαστήρια.
In all the original Member States the primacy of Community law is currently recognized by the highest courts.
Χωρίς νά περιγράψουμε τήν εξέλιξη πού έσημειώθη, θά αναφέρουμε τίς σημαντικότερες αποφάσεις πού τοποθετούνται δλες μεταξύ 1970 καί 1975.
Without retracing here all the stages of development, the more important decisions, all situated between 1970 and 1975, will be noted.
Σέ πολλές περιπτώσεις, στό κύρος τής νομολογίας τοΰ Δικαστηρίου προσετέθη τό παράδειγμα αποφάσεων πού εκδόθηκαν σέ άλλα Κράτη μέλη.
In several cases, the authority of the Court of Justice has been supple­mented by the example of decisions given in other Member States.
'Ορισμένες άπό αυτές οδήγησαν τόν δικαστή νά δώσει λύση υπέρ τής υπεροχής δχι μόνον στή σύγκρουση μεταξύ κοινοτικού καί έθνικοΰ δικαίου, άλλ' επίσης στό κλασικότερο καί μερικές φορές άσχημα λυμένο πρόβλημα τών σχέσεων μεταξύ τοΰ συμβατικοΰ διεθνούς δικαίου καί τού εσωτερικού νόμου.
Some of these have led the courts to decide, in favour of primacy, not only the conflict between Community law and national law, but also the more classic but somewhat ill­resolved problem of the relations between conventional international law and domestic law.
Σέ ορισμένα κράτη, δπως οί Κάτω Χώρες καί τό Λουξεμβούρ­γο, οπού είτε τό Σύνταγμα (άρθρα 65 καί έπόμ. τοΰ ολλανδικού Συντάγματος) είτε ή νομολογία(') καθιερώνουν τήν υπεροχή τοΰ διεθνοΰς έπί τοΰ έσωτερικοΰ δικαίου, δέν συναντούμε απόφαση αρχής πού νά προέρχεται άπό ανώτερα δικαστήρια καί νά αναφέρεται στην υπεροχή τοΰ κοινοτικού δικαίου.
In certain States, such as the Netherlands and Luxembourg, where either the Constitution (Art. 65 et seq. of the Netherlands constitu­tion) or legal precedent1sanctions the primacy of international law over domestic law, there are no decisions of principle emanating from the higher courts regarding the primacy of Community law.
Πράγματι, ή αρχή είναι αυτονόητη καί μποροΰμε νά διαπιστώσουμε τή σιωπηρή εφαρμογή της σέ
This is because the principle is self­evident, and its implicit application can be discerned in numerous decisions, often emanating from lower courts, especially when referring a case for preliminary ruling.