natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην πράξη, από το 1964, οι ελάχιστοι δασμοί στα προϊόντα σιδήρου και χάλυβα καθορί­ζονται με σύσταση της Επιτροπής (59) που εκδίδεται, ιδίως, βάσα του άρθρου 74 της συν-
Indeed, since 1964, the minimum duties on iron and steel products have been fixed by a Commission recommendation59issued under inter alia Article 74 of the Treaty, which
(") Αρθρο 23 ΕΟΚ. (") ΕΕ αριθ.
EEC Treaty Article 23. OJ 2971. 21.9.1966.
2971. (") Αρχικά στον κανονισμό (ΕΟΚ) 950/68 του Συμβουλίου της 28.6.1968, EE L 172 της 22.7.1968. (") ΕΕ αριθ.
5'· Originally in Council Regulation (EEC) No 950/68 of 28 June 1968 (OJ L 172, 22.7.1968). 157OJ 408, 31.3.1959; OJ 410, 31.3.1959.
164 της Επιτροπής της 15.1.1964, ΕΕ αριθ.
58Sixth General Report ECSC, p. 82.
99, όπως έχει τροποποιη­θεί έως σήμερα.
Commission Recommendation No 1/64 of 15 January 1964 (OJ 99, 22.1.1964), as amended.
θήκης που παρέχα στην Επιτροπή τη δυνατότητα να λάμβανα υπό ορισμένες συνθήκες μέτρα προστασίας: επαδή όμως η σύσταση ΕΚΑΧ περιλάμβανα δέσμευση μόνο ως προς τους στόχους που θέτει, οι πραγματικά εφαρμοζόμενοι δασμοί συνεχίζουν να καθορίζο­νται με εθνικές διατάξεις.
allows the Commission to take protective measures in certain circumstances, but since an ECSC recommendation is binding only as to the result to be achieved, the actual charge is still imposed by national legislation.
Την ουσιαστική ομοιομορφία των δασμών του Κοινού Δασμολογίου δεν έχουν θίξα οι διακυμάνσεις των ισοτιμιών, δεδομένου ότι οι δασμοί εκφράζονται συνήθως σε ποσοστό αντίθετα από τις γεωργικές εισφορές που εκφράζονται σε κατ' αποκοπήν ποσά.
The substantive uniformity of Common Customs Tariff duties has been little affected by fluctuations in exchange rates, since for the most part the duties are expressed in percen­tage terms, unlike the flat-rate agricultural levies.
Υπάρχουν όμως περιπτώσας στις οποίες το δασμολόγιο αναφέρεται σε λογιστικές μονά­δες οι οποίες αρχικά ορίζονταν σε σχέση με την αξία σε χρυσό του δολαρίου των Ηνωμέ­νων Πολιταών.
There are, however, instances where the tariff does make use of units of account, which, as elsewhere, were originally defined in terms of the then gold value of the US dollar.
Ένα παράδαγμα των προβλημάτων που αυτό δημιουργούσε μπορεί κα­νείς να βρει στην υπόθεση 135/79, Gedelfi/HZA Hamburg Jonas (63) που αφορούσε τις δασμολογικές διακρίσας 20.07 Β Π α) Ι και β) Ι.
An example of the problems to which this could give rise is to be found in Case 135/79 Gedelfi ν HZA Hamburg-Jonas63which involved tariff subheadings 20.07 Β II (a) 1 and (b) 1 ; these distinguished between orange juice high in natural sugars and that which contained added sugar by a criterion of value set at 30 u.a. per 100 kg net weight.
Οι δασμολογικές αυτές διακρίσας διαφο­ροποιούν τους χυμούς πορτοκαλιού που είναι πλούσιο σε φυσικά ζάχαρα από τους χυ­μούς που περιλαμβάνουν πρόσθετα ζάχαρα με βάση κριτήριο αξίας 30 ΛΜ ανά 100 κιλά καθαρού βάρους.
Orange juice below that value but of the relevant specific gravity was deemed to contain added sugar and hence to be subject to a levy in addition to the customs duty.
Οι χυμοί πορτοκαλιών αξίας κατώτερης των 30 ΛΜ αλλά με την απαι­τούμενη πυκνότητα κρινόταν ότι περιλαμβάνουν πρόσθετα ζάχαρα και, ως εκ τούτου, πλήττονταν από εισφορά προστιθέμενη στους αντίστοιχους δασμούς.
In this particular case, the price of some orange juice imported into Germany in January 1978 expressed in DM and converted into units of account at the official parity was less than 30 u.a. per 100 kg, even though the current value of the DM was much higher, and the importer was able to show that, if the price was expressed in any other Community currency and converted even at the official parity, the value of the orange juice would be above 30 u.a. per 100 kg.
Το Δικαστήριο έλυσε το πρόβλημα κρίνοντας ότι, βάσα της αρχής ότι το Κοινό Δασμο­λόγιο αποβλέπα στην ενότητα μεταχαρίσεως, δεν ήταν δυνατό να εφαρμόζεται στη Γερ­μανία ασφορά αν ο ίδιος χυμός πορτοκαλιού απαλλασσόταν στα υπόλοιπα κράτη μέλη.
The Court resolved the problem by holding, on the principle that the CCT is meant to be uniform, that the levy could not be imposed if the same orange juice would be exempt in other Member States.
Ευτυχώς τελικά αποφασίστηκε η εισαγωγή της ΕΛΜ στο Κοινό Δασμολόγιο το τελευταίο τρίμηνο του 1978 (64) για να αντικατασταθεί αργότερα από την ECU, από το τέλος του 1980 (").
Fortunately, the EUA was eventually brought into use in the Common Customs Tariff later in 1978,64being replaced by the ECU from the end of 1980. 65
6. (") Κανονισμός (ΕΟΚ) 1224/80 του Συμβουλίου της 28.5.1980, ΕΕ L 134 της 31.5.1980, σ. 1.
The third element of'own resources' recognized in the 1970 Decision is that which accrues from value-added tax Obtained by applying a rate not exceeding 1% to an
(«) Κανονισμός (ΕΟΚ) 802/68 του Συμβουλίου της 27.6.1968, ΕΕ L 148 της 28.6.1968, σ.
Council Regulation (EEC) No 803/68 of 27 June 1968 (OJ L 148. 28.6.1968).
135/79 (Gedelfi), Συλλογή 1980, σ. 1713.
Council Regulation (EEC) No 1224/80 of 28 May 1980 (OJ L 134, 31.5.1980).
2779/78 του Συμβουλίου της 23.11.1978, ΕΕ L 333 της 30.11.1978, σ.
Council Regulation (EEC) No 2779/78 of 23 November 1978 (OJ L 333, 30.11.1978).
5. (") Κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ) 3308/80 του Συμβουλίου της 20.12.1980, ΕΕ L 345, σ. 1.
Council Regulation (EEC, Euratom) No 3308/80 of 16 December 1980 (OJ L 345, 20.12.1980).
Βάσα του χρονοδιαγράμματος που η ίδια η απόφαση έθετε, η ασαγωγή του νέου πόρου δεν θα άρχιζε παρά από την 1η Ιανουαρίου 1975 ενώ, στο ενδιάμεσο διάστημα, η ισορροπία του κοινοτικού προϋπολογισμού θα εξασφαλιζόταν από χρηματικές συνασφο­ρές των κρατών μελών καθοριζόμενες με βάση που διέφερε από τη βάση που πρόβλεπαν αρχικά οι συνθήκες κυρίως λόγω της χαμηλότερης συμμετοχής που οριζόταν για την Ιτα­λία.
Even under the timetable laid down in the decision, this was not due to occur until 1 January 1975, and until then the balance of Community income was to be found from financial contributions from Member States assessed on a scale which differed from that laid down in the Treaties chiefly in the lower percentage apportioned to Italy.
Μετά την 1η Ιανουαρίου 1975, αν οι κανόνες οι σχετικοί με την ομοιόμορφη βάση υπολογισμού του ΦΠΑ δεν εφαρμόζονταν ακόμη σε τρία κράτη μέλη τουλάχιστον, η χρη­ματική συνασφορά κάθε κράτους μέλους θα έπρεπε να καθορίζεται σε συνάρτηση με τη συμμετοχή του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος του σε σχέση με το άθροισμα των ακαθά­ριστων εθνικών προϊόντων του συνόλου των κρατών μελών (**).
After 1 January 1975, if the uniform rules for assessment of VAT were not applied in at least three Member States, then the financial contribution of each Member State was to be determined according to its gross national product as a proportion of the sum total of the gross national products of the Member States.66
Στην πράξη, οι κανόνες σχετικά με τον καθορισμό της ομοιόμορφης βάσεως υπολογισμού του ΦΠΑ δεν κατορθώθηκε να θεσπιστούν παρά μόνο το 1977, με την έκτη οδηγία του Συμβουλίου για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φό­ρους κύκλου εργασιών (67).
In fact, however, the rules determining the uniform basis of VAT assessment were not agreed by this deadline, and they were eventually issued only in 1977, in the Sixth Council Directive on the harmonization of the laws of the Member States relating to turnover taxes.67 This required implementation by 1 January 1978, but only the United
Με την ένατη οδηγία του Συμβουλίου (68) η προθεσμία μετατέθηκε για την 1η Ιανουαρίου 1979.
Kingdom and Belgium complied with this requirement, one short of the three States required for the VAT own resources scheme to be brought into effect.
Θα πρέπα να σημαωθεί ότι στη σχετική πρόταση της (Μ) η Επιτροπή πρότανε η μετάθεση αυτή να μην επηρέασα τις συνέπαες των διατάξεων της έκτης οδηγίας «που δεν απαιτούν τη λήψη εθνικών μέτρων εκτελέ­σεως, στο μέτρο που τα αποτελέσματα αυτά έχουν ήδη επέλθα πριν από την ημερομηνία κοινοποιήσεως» της παρεκκλίσεως: επρόκατο για μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα προσπάθαα να αναγνωρισθεί σε νομοθετικό επίπεδο η θεωρία του άμεσου αποτελέσματος που έχα ανάπτυξα το Δικαστήριο, το Συμβούλιο όμως δεν θέλησε να ακολούθησα την πρόταση της Επιτροπής.
The time-limit was then extended by the Ninth Directive to 1 January 1979; 68it may be noted that the Commission's proposal for this directive69suggested that this should be without preju dice to the effects of those provisions of the Sixth Directive 'which do not require the adoption of national measures of implementation where such effects arise before the date of the notification' of this derogation, an interesting attempt to give legislative recognition to the doctrine of direct effect developed by the European Court, which was not, however, accepted by the Council.
Η νέα προθεσμία τηρήθηκε από όλα τα κράτη μέλη με εξαίρεση τη Γερμα­νία, την Ιρλανδία και το Λουξεμβούργο (70) και συνεπώς ο προϋπολογισμός 1979 περι­λάμβανα στο τμήμα «έσοδα» ίδιους πόρους προερχόμενους από το ΦΠΑ με συντελεστή που τελικά καθορίστηκε σε 0,77%, ενώ τα τρία κράτη μέλη αυτά συνέχιζαν να καταβάλουν χρηματικές συνασφορές υπολογιζόμενες με βάση το ακαθάριστο εθνικό προϊόν.
The new time-limit was observed by all the Member States except Germany, Ireland and Luxembourg, and so the 1979 budget was able to include on the revenue account VAT 'own resources' at a rate eventually of 0.77%,70 those three States continuing to pay contributions based on gross national product.
Φαί­νεται όμως ότι όλα τα κράτη μέλη εφαρμόζουν την έκτη οδηγία από την αρχή του 1980, και, ως εκ τούτου, η Κοινότητα μπορεί να εξασφάλιζα τη χρηματοδότηση του συνόλου του προϋπολογισμού της από «ίδιους πόρους» της.
How ever, they have all applied the directive from the beginning of 1980, and hence the Community can be totally financed from its 'own resources'.
Θέματα από την προσχώρηση νέων κρατών μελών
Questions linked to the accession of new Member States
Η εξέλιξη του συστήματος αυτού έγινε πιο περίπλοκη με την προσχώρηση του
The development of this system was complicated by the fact that the United King dom, Ireland and Denmark acceded to the Communities before it was fully operational.
(") ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1.
Article 4 (3). OJ L 145, 17.6.1977. OJ L 194, 19.7.1978. OJ C 141, 16.6.1978.
Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιρλανδίας και της Δανίας στις Κοινότητες που πραγματοποιή­θηκε πριν λειτουργήσει πλήρως το σύστημα.
States bear a disproportionate burden of Community finance—a clear illustration of the fact that although in law the Community's own resources are not contributions from Member States, the reality is that Member States persist in regarding the sum they collect on behalf of the Community as a contribution.
Σύμφωνα με την αρχική μορφή του κανονισμού αυτού, ο δημοσιο­νομικός μηχανισμός μπορεί να εφαρμοσθεί μόνο υπέρ των λιγότερο ευνοημένων κρατών μελών.
Following meetings of the Heads of State or Government in Paris in December 1974 and in Dublin in March 1975. agreement was reached on a 'financial mechanism' which was enacted in a Council regulation in 1976.72 As originally drafted, it could apply only in favour of the poorer Member States.
Πρόβλεπα τη χορήγηση ενός ποσού σε κάθε κράτος μέλος που ανταποκρίνεται ταυτόχρονα σε τρας προϋποθέσας: 1) ΑΕΠ κατώτερο από το 85% του μέσου ΑΕΠ της Κοινότητας, 2) ρυθμό αυξήσεως του ΑΕΠ κατώτερο από το 120% του μέσου ρυθμού αυ­ξήσεως στην Κοινότητα, 3) καταβολές βάσει των 'ιδίων πόρων ανώτερες κατά 10% του­λάχιστον από τις καταβολές που θα όφαλε αν η χρηματοδότηση αυτού του τμήματος του προϋπολογισμού καλυπτόταν από συνεισφορές ανάλογες με το ΑΕΠ των κρατών μελών.
It allowed for payments to be made to a Member State which met three conditions simultaneously: its GNP was less than 85% of the Community average GNP. the growth rate of its GNP was less than 120% of the Community average and the amount it paid over as 'own resources' exceeded by more than 10% the amount it would have had to pay if that part of the budget had been financed by contributions proportionate to Member States' GNP.
Το ύψος του ποσού που χορηγείται στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος εξαρτάται από το μέγεθος του υπερβάλλοντος αυτού ποσού, και αντιπροσώπευα, με την επιφύλαξη όμως ορισμένων γενικών ορίων, το σύνολο του υπερβάλλοντος όταν ξεπερνά το 30% και το ή­μισυ του υπερβάλλοντος που περιλαμβάνεται μεταξύ 5 και 10%.
The size of the payment to be received depends on the size of this excess, but. subject to certain overall limits, would amount to the whole of any excess above 30%. but would be only a half of any excess between 5 and 10%.
Το άρθρο 127 της πράξεως αυτής επιβάλλα στην Ελλάδα να καταβάλλα καθ' ολοκληρία, από την 1η Φεβρουαρίου 1981, τα ποσά που οφείλονται βάσα της αποφάσεως του 1970, πρόβλεπα όμως φθίνουσες επιστροφές, από 70% το 1981 ώς 10% το 1985.
In its original form this mechanism has not been used so far, although a simplified and unconditional version of such a mechanism, i.e. a refund rather than a reduction in payments, is contained in the Greek Act of Accession.73Article 127 ofthat act requires Greece to pay the full amount due under the 1970 Decision from 1 February 1981. but allows for refunds decreasing from 70% in 1981 to 10% in 1985.
Οι μηχανισμοί αυτοί αφορούν μόνο αυτά τα ίδια τα έσοδα.
In a sense, this could perhaps be more correctly analysed as a criticism of the distribution of Community expenditure, but its resolution can be best described in the context of Community revenue.
Η σημαντικότερη όμως πρόκληση που γνώρισε το σύστημα στο τέλος της δεκαετίας του 70, για μια ακόμη φορά εκ μέρους του Ηνωμένου Βασιλείου κυρίως, αφορούσε το θέμα των «καθαρών συνασφο­ρών», δηλαδή το αποτέλεσμα της συγκρίσεως μεταξύ των ιδίων πόρων που ασπράττα ένα κράτος μέλος νια λογαριασμό της Κοινότητας και των ποσών που δαπανά η Κοινότητα στο κράτος αυτό.
The political disputes need hardly be recited here, but what is of legal interest in the solution reached in May 1980 is its recognition of the concept of the 'net contribution' as a criterion of a Member State's liability to the Com munity, although it is limited in its application to the United Kingdom.
Κατά κάποιο τρόπο πρόκαται περισσότερο για μια κριτική της κατανο-
The solution starts from the Commission's estimate of UK payments to the Community in 1980 and 1981, and provides74for the net contribution, estimated at 1 784 million
(7_BAR_) 'Αρθρα 131 και 132 της πράξεως προσχωρήσεως. (") Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.
EUA in 1980 and 2 140 million EUA in 1981, to be reduced to a fixed sum of 609 million EUA in 1980 and 730 million EUA in 1981, subject to the United Kingdom paying a defined proportion of any overall increase in its actual contributions as opposed to those estimated by the Commission.
1172/76 του Συμβουλίου της 17.5.1976, EE L 131 της 20.5.1976, σ. 7.
Council Regulation (EEC) No 1172/76 of 17 May 1976 (OJ L 131, 20.5.1976). OJ L291, 19.11.1979.
(") ΕΕ L 291 της 19.11.1979.
Council Regulation (EEC) No 2744/80 of 27 October 1980 (OJ L 284, 29.10.1980).
μής των κοινοτικών δαπανών· είναι όμως πιο εύκολο να αναλυθεί το πρόβλημα αυτό στο πλαίσιο των κοινοτικών εσόδων.
Hence, just as the 'own resources' system has become fully operational, it has been overshadowed by measures intended to take particular account of the individual position of one Member State.
Πρέπα πάντως να παρατηρηθεί ότι, για το 1982, συμφωνήθηκε να λυθεί το πρόβλη­μα με διαρθρωτικές μεταβολές, χωρίς πάντως να διακυβευθεί η κοινή χρηματοδοτική ευ­θύνη για τις πολιτικές εκείνες που χρηματοδοτούνται από τους ίδιους πόρους της Κοινό­τητας.
Nevertheless, it may be noted that, for 1982, it was agreed to resolve the problem by structural changes, but without calling into question the common financial responsibility for those policies which are financed from the Community's own resources.
Vi Ο φόρος αμοιβών των υπαλλήλων
V. Tax on officials' remuneration
Πριν περάσα κανείς στην εξέταση των δαπανών της Κοινότητας, θα πρέπα να μνη­μόνευσα δύο άλλες πηγές κοινοτικών εσόδων.
Before turning to Community expenditure as such, there are two further sources of Community revenue which might be mentioned.
Η πρώτη πηγή αποτελείται από το ιδιαίτε­ρο σύστημα άμεσης φορολογήσεως των υπαλλήλων της Κοινότητας από την τελευταία.
The first of these is the Community's own direct taxation, which is imposed on its officials.
Σύμφωνα με το άρθρο 13 του πρωτοκόλλου του 1965 για τα προνόμια και τις ασυλίες των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι μόνιμοι και άλλοι υπάλληλοι των Κοινοτήτων απαλ­λάσσονται από κάθε εθνικό φόρο για τις αμοιβές, μισθούς και άλλες αποζημκόσας που καταβάλλουν οι Κοινότητες· ανάλογες διατάξας περιλαμβάνονταν ήδη στα πρωτόκολλα που ήταν προσαρτημένα στη συνθήκη ΕΚΑΧ (77) και στις συνθήκες ΕΟΚ και Ευρατόμ (78)·
By virtue of Article 13 of the 1965 Protocol on the Privileges and Immunities of the European Communities, officials and other servants of the Communities are exempt from national taxation on salaries, wages and emoluments paid by the Communities, as had already been stated in the separate protocols attached to the ECSC77and the EEC and Euratom Treaties.78
Το άρθρο 13 όμως, επαναλαμβάνοντας εν προκειμένω τις διατάξεις των πρωτοκόλλων ΕΟΚ και Ευρατόμ, πρόβλεπα σε αντιστάθμισμα ότι οι υπάλληλοι των Κοινοτήτων υπο­βάλλονται σε φόρο για τις αμοιβές που καταβάλλα η Κοινότητα και ο οποίος εισπράττε­ται υπέρ αυτής.
However, the correlative of this is that, repeating the EEC and Euratom Protocols, Article 13 provides that such officials shall be liable to a tax for the benefit of the Communities on such salaries.
Η σημερινή βάση υπολογισμού του φόρου καθορίζεται σε κανονισμό του Συμβουλίου που εκδόθηκε το 1968 (80), την ίδια μέρα με την έκδοση του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως που ισχύα μέχρι σήμερα.
The current basis for taxation is contained in a Council regulation enacted in 19688 < ) on the same date as the current Staff Regulations.
Ο ίδιος κανονισμός πρόβλεπα ότι «το προϊόν του φόρου εγγράφεται ως έσοδο στον προϋπολογι­σμό των Κοινοτήτων».
After taking account of deduction of family allowance and social benefits, and abatements both at a flat rate of 10% and for dependent children, it provides for chargeable income to be taxed at a progressive rate ranging from 5 to 45%, and states quite simply that 'the proceeds shall be entered as revenue in the budgets of the Communities'.
Τα πρόστιμα που επιβάλλα η Επιτροπή
Fines imposed by the Commission
Η δεύτερη εξαιρετική πηγή εσόδων για την Κοινότητα αποτελείται από τα πρόστιμα που μπορεί να επιβάλα η Επιτροπή σε ορισμένες επιχαρήσας σε περίπτωση συμπεριφο­ράς τους αντίθετης με τις διατάξας των συνθηκών.
The second exceptional source of Community revenue arises from the fines which the Commission may impose on certain undertakings in respect of behaviour prohibited under the Treaties.
Παραδείγματα παρέχονται από το άρ­θρο 66, παράγραφος 6, ΕΚΑΧ που επιτρέπει την επιβολή προστίμων σε περίπτωση παρα­νόμων συγκεντρώσεων και στο άρθρο 87 ΕΟΚ που επιτρέπα την έκδοση κανονισμών που επιβάλλουν πρόστιμα για τις παραβάσεις των κανόνων ανταγωνισμού των άρθρων 85 και 86, η εφαρμογή των οποίων ρυθμίζεται από τον κανονισμό αριθ. 17 της 6ης Φεβρουα­ρίου 1962 (8Ι).
The examples may be given of Article 66(6) of the ECSC Treaty, which allows fines to be imposed with regard to unauthorized concentrations, or of Arti­cle 87 of the EEC Treaty, which authorizes the making of regulations imposing fines for breaches of the competition rules contained in Articles 85 and 86 of that Treaty, and which was implemented in EEC Council Regulation No 17 of 6 February 1962.81Fines
(,0) Κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 260/68 του Συμβουλίου, της 29.2.1968, ΕΕ L 56 της 4.3.1968, σ. 8.
Article 11. Article 12. [1960] ECR 559.
(") ΕΕ αριθ. 13 της 21.2.1962, σ.
Council Regulation (EEC, Euratom, ECSC) No 260/68 of 29 February 1968 (OJ L 56, 4.3.1968). OJ 204. 21.2.1962.
Τμήμα II — Οι δαπάνες της Κοινότητας
Section II — Community expenditure
Οι κοινοτικές δαπάνες σημείωσαν αύξηση καθώς η ευθύνη για τη λατουργία νέων πολιτικών περιερχόταν στην Κοινότητα.
Turning to expenditure, this is something that has grown as the Community has acquired responsibility for more policy areas.
Κατά τη διάρκαα των πρώτων χρόνων υπάρξεως των Κοινοτήτων, ένα από τα κυριότερα κονδύλια δαπανών απαρτιζόταν από τα έξοδα δια­χαρίσεως των ίδιων των κοινοτικών οργάνων.
In the early days of the Communities, one of the main items of expenditure was the administrative cost of the institutions them­selves. In the case of the ECSC, however, this was not the reason why the levy was as high as 0.9% in the first few years.
Στην περίπτωση πάντως της ΕΚΑΧ δεν οφείλεται στο λόγο αυτό το γεγονός ότι η ασφορά ΕΚΑΧ έφθασε σχεδόν από τα πρώτα χρόνια τον υψηλό συντελεστή του 0,9 %: η Ανώτατη Αρχή είχε τάξα πράγματι σαν στόχο τη δημιουργία ταμείου εγγυήσεως 100 εκατομμυρίων λογιστικών μονάδων με σκοπό την εγγύηση των δανείων που συνήπτε η Κοινότητα λόγω της σημασίας των δανείων στο σύ­στημα χρηματοδοτήσεως της ΕΚΑΧ, ενώ παράλληλα είχε την πρόθεση να δημιούργησα επαρκή αποθεματικά για τις πιστώσας επαναπροσαρμογής και έρευνας.
The High Authority had set itself the target of building a guarantee fund of 100 million units of account to guarantee Community borrowings, given the importance of loans in the ECSC system of finance, and also intended to make suitable provision for funds for readaptation and research.
Ο στόχος αυτός κατορθώθηκε να επιτευχθεί στο τέλος του 1957 (83), οπότε και η ασφορά περιορίστηκε σε 0,35%.
This target was in fact achieved by the end of 1957,83the year in which the levy was reduced to 0.35%.
Στην περίπτωση της ΕΟΚ, οι προσεκτικοί αναγνώστες των πρώτων γενικών της εκθέ­σεων θα βρουν πληροφορίες σχετικά με τη διάρθρωση του προϋπολογισμού της κρυμμέ­νες κάτω από τον τίτλο «εσωτερική διαχείριση» (*4).
In the case of the Economic Community, assiduous readers of its early General Reports seeking to find out information about its budget will find it tucked away under the
Στο σχέδιο πάντως προϋπολογισμού του 1980 (8S), οι διοικητικές δαπάνες καλύπτουν μόλις κάπου ένα εικοστό από το σύνολο του προϋπολογισμού.
By way of contrast, in the 1980 budget.
Επειδή η λεπτομεραακή αναφορά σε όλα τα κονδύλια δαπανών της Κοινότητας θα συνεπαγόταν εξέταση κάθε πλευράς της δράσεως της Κοινότητας, θα πε­ριοριστούμε στη μελέτη αυτή να χρησιμοποιήσουμε σαν παράδαγμα τα τρία κυριότερα κονδύλια δαπανών των πρόσφατων προϋπολογισμών: τη γεωργία, την περιφεραακή πολι­τική και την κοινωνική πολιτική.
admin­ istrative expenditure accounts for only about one­twentieth of the whole. To list every item of Community expenditure would require an examination of every facet of Com­munity activity, but examples can be given from the three major items of expenditure in recent budgets: agriculture, regional policy and social policy.
Αν πάρα κανείς τους τομείς αυτούς κατ' αντίστροφη σαρά του δημοσιονομικού τους βάρους, διαπίστωνα πρώτα ότι οι δαπάνες της κοινωνικής πολιτικής προβλέπονται ρητά από τη συνθήκη στο κεφάλαιο του «Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου».
Of these, in reverse order of magnitude, expenditure on social policy is expressly provided for in the Treaty in the form of the European Social Fund. Under Article 123, it
Έκτη Γενική Έκθεση ΕΚΑΧ, σημείο 53.
Sixth General Report ECSC. p. 57.
Τέταρτη Γενική Έκθεση ΕΟΚ, σημείο 278.
For example, Fourth General Report EEC, p. 268.
αναθεώρηση του Κοινωνικού Ταμείου εκδόθηκε το 1971 (8Τ).
was intended to improve employment opportunities for workers, and it was empowered by Article 125 to meet up to 50% of the expenditure incurred by public bodies in certain schemes of vocational retraining or resettlement allowances, or in granting aid to workers wholly or partly laid off as a result of the conversion of their undertaking, pending their full re-employment.