natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Από την άλλη μεριά, η στάοη των τρίτων χωρών απέναντι στην Ευρώπη ποικίλλει.
The USSR and its allies are alone in maintaining a negative attitude on principle, expressed by their refusal to recognize the Community in any way.
Η ΕΣΣΔ και οι σύμμαχοι' της είναι οι μόνοι που τηρούν ως θέμα αρχής ιρνητική στάση που εκφράζεται με την άρνηση τους για οποιαδήποτε επίσημη αναγνώριση της Κοινότητας.
By contrast, the Western countries have always given their political support to the building of Europe, even if in defence of their own interests, they frequently criticize particular aspects of Community policies.
Αντίθετα, οι δυτικές χώρες έχουν ανέκαθεν υποστηρίξει πολιτικά την οικοδόμηση της Ευ­ρώπης, ακόμη και όταν η υπεράσπιση των .­¡υμφ­.ρόντων τους τις οδηγεί συχνά να κατακρί­νουν τη μία ή την άλλη άποψη της πολιτικής της Κοινότητας.
The attitude of other nonmember countries to the Community is generally positive or at least open, but some of them do not understand clearly how it works and they some times have difficulty in understanding that it wishes to establish an international personality separate from that of its Member States.
Οι υπόλοιπες τρίτες χώρες έχουν κατά κανόνα θετική ή, εν πάση περιπτώσει, ανοικτή στάση απέναντι στην Κοινότητα.
This factor, combined with the opposition of the East European countries has often worked against participation by the Community in the work of certain international or ganizations or conferences and in the multilateral instruments or agreements worked out on such occasions.
Αυτό είναι, κατά κάποιο τρόπο, το πλαίσιο του έργου των κυρίων Jean Groux και Philippe Manin: «Οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες στη διεθνή έννομη τάξη», που εκδίδεται υπό την αιγί­δα της Επιτροπής.
This is, in a way, the background to the study by Mr Jean Groux and Mr Philippe Manin on 'The European Communities in the international order'published under the au spices of the Commission.
Οι διεθνείς αρμοδιότητες και δραστηριότητες της Κοινότητας έχουν αποτελέσει οπωσδήποτε αντικείμενο πολλών μελετών, οι οποίες όμως, σχεδόν στο σύνολο τους, τις εξετάζουν σε σχέ­ση με την «εσωτερική έννομη τάξη» των κοινοτικών οργανισμών.
There are already many studies on the international powers and activities of the Community but almost all are concerned exclusively with how those powers and activities are related to the 'internal order'of the organization.
Το παρουσιαζόμενο εδώ έργο αντιμετωπίζει το πρόβλημα από τα έξω, από την οπτική γωνία του διεθνούς δικαίου.
This study approaches the problem from the outside, from the standpoint of international law.
Παρουσιάζονται από την άποψη αυτή, πράγματι, το πλήθος των προβλημάτων στα οποία έπρεπε - και πρέπει ακόμη - να δοθούν λύσεις, κατόπιν διαπραγματεύσεων με τις τρίτες χώρες, προκειμένου να επιτραπεί στην Κοινότητα να ενταχθεί στους κανόνες και μηχανι­σμούς της διεθνούς έννομης τάξης που έχει διαμορφωθεί από και για τα κράτη και είναι ατε­λώς προετοιμασμένη, τεχνικά και πολιτικά, για να δεχθεί στους κόλπους της άλλα μέλη, αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι η Κοινότητα διαφέρει σαφώς από τους κλασικούς διεθνείς οργανι­σμούς.
From that standpoint, it discusses many questions which have been solved-and remain to be solved-by negotiation with nonmember countries, in order to fit the Community into the rules and machinery of an international order which was framed by and for States and is ill-suited technically and politically to admit other entities, and particular ly the Community which differs clearly from traditional international organizations.
Το έργο των κυρίων Groux και Manin, που είναι καρπός σημαντικής εργασίας και εμπει­ρίας, θα πρέπει να ανταποκριθεί στην προσμονή όλων εκείνων, νομικών και μη, που επιθυ­μούν να έχουν πάνω στο περίπλοκο αυτό θέμα μια προσέγγιση σε βάθος και μια λεπτομερή ενημέρωση.
This study by Mr Groux and Mr Manin which is the product of a great deal of work and experience should, therefore, meet the needs of everyone, whether or not members of the legal profession, who wishes to have an in-depth account of and detailed information on this complex subject.
ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ: Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΣΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
PART ONE: ENTRY OF THE EUROPEAN COMMUNITIES INTO INTERNATIONAL RELA­TIONS
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
CHAPTER I -
- ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ
THE COMMUNITIES AND INTERNATIONAL RECOGNITION
Τμήμα 1: Η αναγνώριση «των» Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Α - Τρόποι αναγνώρισης ή μη αναγνώρισης των Κοινοτήτων
Section 1 : Recognition 'of the European Communities A - Practice as regards recognition or nonrecognition of the Communities
Β - Συνέπειες της μη αναγνώρισης των Κοινοτήτων 1.
Β - Consequences of nonrecognition of the Communities 1.
Μη αναγνώριση και συμβατικές σχέσεις 2.
Nonrecognition and contractual relationships 2.
Μη αναγνώριση και «αυτόνομα μέτρα»
Nonrecognition and 'autonomous measures'
Τμήμα 2: Η αναγνώριση «από» τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες
Section 2: Recognition'by'the European Communities
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II - Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
THE INTERNATIONAL REPRESENTATION OF THE COMMUNITIES
Τμήμα 1: Mop;ές μόνιμης εκπροσώπησης: το πρόβλημα τον «δικαιώματος πρεσβεύσεως» των Κοινοτή­των
Section 1: Permanent contacts: the problem of the Communilies"right of legation'
Α - Η εκπροσώπηση των κρατών στις Κοινότητες: το δικαίωμα «παθητικής» πρεσβεύσεως 1.
A - Representation of States to the Communities: the 'passive' right of legation 1.
Εκπροσώπηση των κρατών μελών 2.
Representation of Member States 2. Representation of nonmember States (a) Functions of the mission
Εκπροσώπηση των κρατών μη μελών α) Καθήκοντα της αποστολής β) Όροι ιδρύσεως της αποστολής
(b) Conditions for the establishment of a mission Β - Representation of the Community to States: the 'active' right of legation
Εκπροσώπηση στα κράτη μέλη 2.
Representation in Member States 2.
Εκπροσώπηση στα κράτη μη μέλη
Representation to nonmember States
Τμήμα 2: Τα μέσα επαφών «ad hoc»
Section 2: 'Adhoc'contacts
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III - ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΩΝ
THE EUROPEAN COMMUNITIES' ACCESS TO, AND PARTICIPATION IN, THE WORK OF INTERNATIONAL ORGANIZATIONS AND CONFER­ENCES
- Στοιχεία του καθεστώτος του παρατηρητή - Αντιπροσωπίες της Κοινότητας - Δικαίωμα παράστασης και λήψης λόγου των εκπροσώπων της Κοινότητας - Δικαίωμα υποβολής προτάσεων και τροπολογιών - Το δικαίωμα ψήφου - Ειδικές περιπτώσεις: ΟΟΣΑ, GATT, Παγκόσμιο Συμβούλιο Επισιτισμού
- Aspects of observer status - Community delegation - Right of Community representatives to attend and speak - Right to table proposals and amendments - The question of the right to vote - Special cases: OECD, GATT, World Food Council
Τμήμα 3: Ανταπόκριση προς τις απαιτήσεις του κοινοτικού «καταστατικού χάρτη» του καθεστώτος των Κοινοτήτων στους διεθνείς οργανισμούς και συνδιασκέψεις
Section 3: Compatibility of the Communities' status in international organizations and conferences with the requirements of their 'constitution '
ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ : Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΣΤΙΣ ΔΙΕ­ΘΝΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑ­ΞΕΙΣ
PART TWO : PARTICIPATION OF THE EUROPEAN COMMUNITIES IN INTERNAT­IONAL AGREEMENTS AND OTHER LEGAL INSTRUMENTS
- ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΣΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ
Section 1:'Community'agreements and'mixed'agreements A - Basis and extent of the distinction
Β - Πρακτική των «καθαρά κοινοτικών» συμφωνιών και των «μεικτών» συμφωνιών 1.
Β - Practice of'Community'and'mixed'agreements 1.
Πολυμερείς συμφωνίες 2.
Multilateral agreements 2.
Διμερείς συμφωνίες - «Καθαρά κοινοτικές» διμερείς συμφωνίες • Συμφωνίες που έχουν συναφθεί από την ΕΟΚ ■ Συμφωνίες που έχουν συναφθεί από την ΕΚΑΧ ■ Συμφωνίες που έχουν συναφθεί από την ΕΚΑΕ (Ευρατόμ)
Bilateral agreements - 'Community'bilateral agreements • Agreements concluded by the EEC • Agreements concluded by the ECSC • Agreements concluded by the EAEC (Euratom)
- Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των «καθαρά κοινοτικών» συμφωνιών και των «μεικτών» συμφωνιών για τις τρίτες χώρες 1.
'mixed' agreement 1.
Η πολιτική άποψη 2.
Political aspect 2.
Τμήμα 2: Το δικαίωμα της Κοινότητας να μετέχει ως συμβαλλόμενο μέρος σε διεθνείς συμφωνίες
Section 2: The Communities'right to be party to international agreements
Α - Αναγνώριση του δικαιώματος αυτού από τις τρίτες χώρες Β - Η αντίθεση των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης Γ - Άλλες δυσχέρειες
A - Formulation of the Community participation clause Β - Signature or accession
Τμήμα 3: Τρόπος συμμετοχής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε διεθνείς συμφωνίες
Section 4: Ways in which the Communities can acquire the status of a contracting party to an interna­tional agreement
Α - Διατύπωση της ρήτρας συμμετοχής της Κοινότητας Β - Υπογραφή ή προσχώρηση
Β - Notification by the Community of matters in an international agreement for which it is compe­tent
Τμήμα 4: Όροι κτήσεως-απύ τις Κοινότητες της ιδιότητας του συμβαλλόμενου μέρους σε διεθνή συμφωνία
Section 5: Community participation in institutions responsible for the implementation and supervision of the international agreements to which it is parly
Τμήμα 5: Συμμετοχή της Κοινότητας στα όργανα που έχουν την ευθύνη εφαρμογής και διαχείρισης των διε­θνών συμφωνιών στις οποίες είναι συμβαλλόμενο μέρος
Section 1: Participation of the European Communities in the drafting and adoption of acts and decsions of international organizations and conferences
Β - Όροι της συμμετοχής 1.
A - Requirements of Community Law Β - Solutions in practice
Ένταξησταδιάφοραόργανα 2. Δικαίωμα ψήφου
Section 2: Participation by the European Communities in the implementation of acts and decisions of
ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ: ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙ­ΚΑΙΟΥ
Section 1: Successive agreements which are incompatible A - Incompatibility between the Treaties establishing the Communities and an agreement previously
- ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ
Hypothetical dispute between the Community and a nonmember State C - Incomatibility between a Community agreement and a subsequent agreement concluded bet­ween a Member State and a nonmember State
Τμήμα 1: Ασυμβίβαστες διαδοχικές συμφωνίες
Section 2: Implementation of Community agreements under Community 'internal law' and under the law of Member States
Α - Ασυμβίβαστο των ιδρυτικών συνθηκών των Κοινοτήτων και προγενέστερης συμφωνίας κράτους μέλους 1.
Β - The'territorial clause'in Community international agreements 1.
Η νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων: η απόρριψη της «διαδοχής»
Extension ofCommunity international agreements to the western sectors of Berlin
Τμήμα 3: Κοινοτικές αρμοδιότητες και ακυρότητα των συμφωνιών
Effects of the accession of new Member States on States which have previously concluded
Τμήμα 4: Η εφαρμογή των συμφωνιών της Κοινότητας από τα κράτη μέλη
135 135 international agreements with the European Communities (a) Principle of the extension of agreements to the new Member States
Τμήμα 5: Η επίκληση από τις Κοινότητες ρητρών αναστολής ή κατάργησης συμφωνίας
(b) Automatic extension or renegotiation? (c) Distinction between'Community'and'mixed'agreements
Τμήμα 6: Η γεωγραφική εφαρμογή των συμφωνιών των Κοινοτήτων Α - Το πεδίο γεωγραφικής ισχύος των ιδρυτικών συνθηκών των Κοινοτήτων
Section I: 'Passive'liability of the Communities A - Liability without reference to the implementation of an agreement
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II - ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗ
Section I: Settlement procedures laid down in Community agreements
Β - Αναγνώριση της ευθύνης σε αναφορά προς την εκπλήρωση συμφωνίας 1.
E - Settlement under a specific procedure laid down ina multilateral general agreement F - Settlement by a Community institution
Καθαρά κοινοτική συμφωνία 2.
Section 2: Problems raised by the application to the Communities of procedures for the peaceful settle­ment of disputes
Η ανάπτυξη των δραστηριοτήτων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') στον τομέα των εξω­τερικών σχέσεων θέτει συνεχώς και όλο και πιο έντονα το πρόβλημα της θέσης τους στη διεθνή έννομη τάξη.
The problem of the European Communities' place in the international legal order is be coming increasingly more important as the scale of their activities in the field of inter national relations increases.1
Καταρχήν, το διεθνές δίκαιο αποδέχεται μόνον περιορισμένη ικανότητα για τα εκτός των κρατών υποκείμενα του διεθνούς δικαίου.
In practice, international law normally recognizes only limited legal capacity in any subject of international law which is not a State.
Εκτός από την περίπτωση ορισμένων ειδικών και οριακών κατηγοριών, η αρχή αυτή εφαρμόζεται κατά κύριο λόγο στους διεθνείς, διακρατικούς οργανισμούς που αποτελούν οντότητες δημιουργούμενες από τη βούληση των κρατών βάσει διεθνών συνθηκών.
Setting aside a number of special marginal categories, this applies first and foremost to intergovernmental international organizations which are structures created by the decision of States by international treaty.
Βέβαια, σε σχέση με τους κανόνες που επικρατούσαν στι^ αρχές του 20ού αιώνα, ή ακό­μη και κατά το μεσοπόλεμο, η διεθνής νομική προσωπικότητα των διεθνών οργανισμών εμφανίζεται σήμερα ιδιαίτερα διευρυμένη.
Admittedly, the international capacity of international organizations is now remarkably wide as compared with the rules which prevailed at the start of the twentieth century or even during the inter-war period.
Έτσι, δεν συζητείται πλέον το δικαίωμα των διεθνών οργανισμών να συνάπτουν, με ένα ή περισσότερα κράτη ή με άλλους διεθνείς οργανισμούς, τις αναγκαίες συνθήκες για την εκπλήρωση των σκοπών τους.
For example, the right is no longer disputed for an organization to conclude a treaty necessary for the performance of its duties, with one or more States or with other international organizations.
Είναι επίσης σαφές ότι οι διεθνείς οργανισμοί απολαύουν προνομίων και ασυλιών που τους προσεγγίζουν από την άποψη αυτή με τα κράτη.
However, in spite of their role in international life, no-one claims that international or ganizations currently have a legal status equal to that of a State.
(') Οι τρεις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) και η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (ΕΚΑΕ ή Ευρατόμ) έχουν ιδρυθεί βάσει χωριστών συνθηκών, αλλά τελούν σε σχέση οργανικής ενώσεως μετά από τη «συγχώνευση», το 1967, των οργάνων τους.
The three European Communities, the European Coal and Steel Community (ECSC), the European Economic Community (EEC) and the European Atomic Energy Community (EAEC or Euratom) were established by separate treaties, but have been organically united since their institutions were 'merged' in 1967.
Βέβαια, στον τομέα ειδικότερα των εξωτερικών σχέσεων, η σχετική νομική βάση που πόριέχετια στις ιδρυτικές συνθήκες δεν είναι η ίδια και για τις τρεις Κοινότητες.
In the case-of foreign relations in particular, the legal foundations contained in the respective Treaties are not, in fact, the same for the three Communities.
Συνεπώς, όταν τούτο απαιτ ίται από τη σημασία του θέματος, θα γίνεται ειδική μνεία των ιδιαιτεροτήτων της ΕΚΑΧ και της ΕΚΑΕ.
Where the question is of sufficient importance, reference is made to the individual features of the ECSC and the EAEC.
Είναι όμως σαφές ότι η ανάλυση που ακολουθεί και εφαρμόζεται σφαιρικά στις «Κοινότη­τες» αναφέρεται κυρίως στην ΕΟΚ.
Obviously, however, this analysis, which is applicable to all three 'Communities' is concerned mainly with the EEC.
(2) Βλ. τη γνώμη του Διεθνούς Δικαστηρίου της 11ης Απριλίου 1949, σχετικά με την αποκατάσταση ίων ζημιών που προξενήθηκαν κατά την υπηρεσία στα Ηνωμένα Έθνη, Recueil 1949, σ. 174.
Cf. the opinion given by the International Court of Justice on 11.4.1949, concerning compensation for da mage suffered in the service of the United Nations (ICJ, 1949,p. 174).
Πολλά παραδείγματα θεμελιώνουν αυτή τη διαπίστωση.
Thus, in the field of diplomatic relations, international organizations do not have the right to set up fully-fledged legations, but similar bodies of lesser rank.
Στο πεδίο πχ. των διπλωματικών σχέσεων οι διεθνείς οργανισμοί δεν έχουν το δικαίωμα πρεσβεύσεως, με την πλήρη σημασία του όρου, αλλά μόνον της διαπιστεύσεως ορισμέ­νων αντιπροσώπων κατώτερης τάξης.
In the matter of contractual relations, it is still not generally accepted that an international organization may take part, except as an observer, in major diplomatic confer ences held to draft the general multilateral treaties which today constitute a kind of in ternational legislation.
Στο πεδίο των οργανικών σχέσεων σπάνια γίνεται δεκτό ότι ένας διεθνής οργανισμός μπορεί να γίνει ο ίδιος πλήρες μέλος ενός άλλου διεθνούς οργανισμού.
Finally, as regards the peaceful settlement of disputes, international organizations can not bring a case before the International Court of Justice under the terms of the Court's statute.
Τις περισσότε­ρες φορές, ο διεθνής οργανισμός πρέπει να αρκεσθεί σε καθεστώς παρατηρητή.
It can very reasonably be accepted as normal that international organizations should have only limited capacity because they derive, after all, from the will of the States con cerned.
Παρόλα αυτά, το καθεστώς των διεθνών οργανισμών, όπως ορίζεται από το διεθνές έθι­μο, είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι στερείται ευκαμψίας ή εν πάση περιπτώσει ότι συνα­ντά δυσκολίες στο να εφαρμοστεί σε μια ένωση όπως αυτή των Ευρωπαϊκών Κοινοτή­των.
However, the Communities were set up by international treaty between States and vest ed with their own institutions, and are clearly ipsofacto international organizations.
Ορισμένοι, ωστόσο, υποστήριξαν την άποψη αυτή δίνοντας έμφαση στον όρο «Κοινότητα» και στο γεγονός ότι πρόκειται για μια συνένωση λαών και κρατών.
For example, it is as such that they have several times submitted comments to the Secretary-General of the United Nations on texts drafted by the International Law Commission (ILC) when that body decided to ask international organizations to comment on its drafts. '
Εντούτοις, οι Κοινότητες αποτελούν a priori διεθνείς οργανισμούς, αφού έχουν ιδρυθεί βάσει διεθνών συνθηκών που έχουν συναφθεί μεταξύ κρατών, και έχουν προικισθεί δυ­νάμει αυτών με ίδια όργανα.
Under ILC practice, the organizations concerned are the UN and intergovernmental organizations which are invited to send observers to UN codifying conferences.
Ως διεθνείς οργανισμοί ακόμη οι Κοινότητες απολαύουν του καθεστώτος του παρατη­ρητή στους διεθνείς οργανισμούς και διασκέψεις του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών.
It is also as international organizations that they have observer status with organizations and at conferences within the United Nations system.
Σήμερα εξάλλου, η νομική κατηγορία των διεθνών οργανισμών είναι αρκετά διευρυμέ­νη, ώστε να περιλαμβάνει αρκετά διαφορετικές νομικές μορφές.
Furthermore, the legal category of international organization is broad enough to in clude a very wide variety of institutions.
Με άλλα λόγια, η κατάταξη των Κοινοτήτων στη νομική κατηγορία των διεθνών οργα­νισμών δεν μειώνει σε τίποτα την ιδιαιτερότητα τους, ούτε ελαχιστοποιεί τα προβλήμα­τα που είναι δυνατό να θέσουν στο πεδίο των διεθνών σχέσεων.
In other words, the inclusion of the Communities in this category in no way limits their specific character or the problems they may raise in the context of international relations. tions.
Τα προβλήματα αυτά οφείλονται, άλλωστε, τόσο στις ίδιες τις αρχές που είναι στη βάση των Κοινοτήτων, όσο και στο περίπλοκο του όλου κοινοτικού συστήματος.
Such problems stem, firstly, from the basic principles underlying the Communities and, secondly, from the complexity of the Community system.
Αποτελεί πράγματι θεμελιώδη αρχή του κοινοτικού δικαίου ότι στους τομείς που καθο­ρίζονται από τις συνθήκες, οι Κοινότητες ασκούν αντί των κρατών μελών τις μεταβιβασθείσες σ' αυτές αρμοδιότητες.
The fundamental principle of this system is that, within the area specifed by the Trea ties, the Communities exercise powers for and in place of the Member States.
Η συνθήκη ΕΟΚ (άρθρο 113) έχει προβλέψει την εφαρμογή της αρχής αυτής στον το­μέα των εμπορικών σχέσεων.
The EEC Treaty (Article 113) provided for the application of this principle to commercial relations.
Έχοντας εξαρχής εξουσιοδοτηθεί για τη σύναψη εμπορι­κών συμφωνιών, η ΕΟΚ έχει αποκτήσει σχετικά αποκλειστική αρμοδιότητα από το πέ­ρας της μεταβατικής περιόδου (1η Ιανουαρίου 1970)(2).
The EEC had powers from the outset to conclude commercial agreements and became solely competent to do so on the expiry of the transitional period (1 January 1970).'
Ο τομέας αυτός και μόνον θα είχε αρκέσει για την καθιέρωση της σημασίας των διε­θνών αρμοδιοτήτων των Κοινοτήτων.
This single area would have been enough to establish the importance of the Communities' international powers.
Ωστόσο, η πρακτική των Κοινοτήτων υπερέβη κατά πολύ τα όρια αυτά.
The organization's practice has gone much further, however.
Πράγματι, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με μια σειρά αποφάσεων, επέκτεινε σημα­ντικά τη σφαίρα των διεθνών αρμοδιοτήτων των Κοινοτήτων, θέτοντας ως αρχή ότι σε κάθε εσωτερική αρμοδιότητα αντιστοιχεί εν δυνάμει και μια διεθνής αρμοδιότητα.
Through a whole series of rulings, the Court of Justice of the European Communities has considerably widened the scope of these international powers, by laying down the principle that each internal legal power is at least potentially matched by an international legal power.
(' ) Σύμφωνα με την πρακτική που ακολουθείται από την Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου, οι ενδιαφερόμενοι οργα­νισμοί είναι ο OHE και οι διακρατικοί οργανισμοί που προσκαλούνται να αποστείλουν παρατηρητές στις διασκέψεις κωδικοποιήσεως του OHE.
Of course, as long as this competence is not effectively exercised, other than in cases of exclusive powers, the States retain the right to enter individually into international commit ments, provided that they do not limit the Communities' contractual autonomy. But, as soon as the Communities have used an international power, the Member States in principle lose that power.2
(2) Σχετικά με τη φύση και την έκταση των αρμοδιοτήτων της ΕΟΚ στον τομέα της εμπορικής πολιτικής, βλ. ιδίως: ΔΕΚ. γνωμοδότηση 1/75 της 14.7.1975, Συλλογή 1975, σ.
' Regarding the nature and extent of the EEC's powers in respect of commercial policy, see in particular ECR Opinion 1/75 of 14.7.1975, 1975 ECR 1355; Opinion 1/78 of 4.10.1979, 1979 ECR 2871; CD.
1355' ΔΕΚ, γνωμοδότηση 1/78 της
Ehlermann, 'The scope of Article Wiofthe EEC Treaty' in Mélanges en l'honneur de P.H.Teitgen, Pedone, Paris, 1984, pp. 145-169.
Αλλά από τη στιγμή που ασκείται, η διεθνής αρμοδιότητα των Κοινοτήτων αποκτά κατά κανόνα και αποκλειστικό χαρακτήρα έναντι της αντίστοιχης αρμοδιότητας των κρατών μελών (').
In other words, far from being limited once and for all to commercial agreements and association agreements with nonmember countries, transfers of international powers can be extended to other areas, as already shown by the international agreements con cluded by the EEC on such subjects as transport, agriculture, fisheries and the protection of the environment.
Σε όλους τους τομείς αποκλειστικής αρμοδιότητας των Κοινοτήτων, οι τρίτοι πρέπει να απευθύνονται πλέον μόνον στα κοινοτικά όργανα.
In all areas of exclusive Community competence, third parties must henceforth deal with Community institutions only.
Επίσης, κατά τη διεξαγωγή πολυμε­ρών διαπραγματεύσεων πρέπει να μετέχουν οι Κοινότητες αντί των κρατών μελών.
Similarly, when multilateral negotiations take place, the Communities must take part for, and in place of, the Member States.
Είναι ως εκ τούτου σαφές ότι η υποκατάσταση αυτή θα πρέπει να γίνει αποδεκτή και από τις τρίτες χώρες.
The nonmember countries concerned must of course be willing to accept the substitution. tion.
Πέρα όμως από τη σύγχυση που δημιουργεί στους τρίτους το γεγονός ότι βρίσκονται ενώπιον όχι κρατών αλλά διεθνούς οργανισμού, οι εν λόγω τρίτοι πρέπει να προσαρμο­σθούν στην περίπλοκη φύση του κοινοτικού συστήματος που οφείλεται σε πολλούς λό­γους.
Already concerned by the fact that they have to deal not with States but with an inter national organization, third parties also have to put up with the inherent complexity of the Community system, for which there are several reasons.