natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μεταξύ των «διαδικασιών επιτροπής» επισημαίνεται ειδικότερα η εργασία των επιτροπών διαχειρίσεως· το σχεδιαζόμενο από την Επιτροπή μέτρο πρέπει πριν απ' όλα να αποτελέσει αντικείμενο γνώμης εκ μέρους της επιτροπής αντιπροσώπων των κρατών μελών που είναι αρμόδια για το σχετικό τομέα.
Of these committee procedures, particular mention should be made of the management committee procedure, which requires that any measure planned by the Commission must first be submitted for the approval of a committee responsible for the sector in question and consisting of delegates from the Member States.
Αν η επιτροπή διατύπωσα (με αδική πλαοψηφία) αρνητική γνώμη, το μέτρο της Επιτροπής είναι δυνατόν να καταρ­γηθεί ή να τροποποιηθεί από το Συμβούλιο.
If this committee delivers an unfavourable opinion (by a qualified majority), the Commission measure may be cancelled or amended by the Council.
Αυτή είναι η συνήθης διαδικασία εφαρμογής των μέτρων για την κοινή οργάνωση των αγορών, η ίδια όμως διαδικασία συναντάται και σε άλλους κλάδους της γεωργικής πολιτικής (διαρθρωτική πολιτική, χρηματοδότηση).
This is the normal procedure for the common organization of markets, but it is also used in other areas of the common, agricultural policy (structural policy, financing).
Διαφορετικά ρυθμισμένες διαδικασίες επιτροπής που απο­δίδουν σημαντικότερο ρόλο στο Συμβούλιο υφίστανται για τα θέματα προσεγγίσεως των νομοθεσιών (πχ. κτηνιατρικό δίκαιο).
It has proved a sound procedure in practice, enabling decisions to be reached rapidly and a fair balance to be struck between Community and national interests.70 Committee procedures of a different kind, giving a more important role to the Council, are used for the approximation of legislation (e.g. veterinary legislation).
Η Επιτροπή είναι σε θέση να λάμβανα από μόνη της μέτρα στις περιπτώσας έκτακτης ανάγκης (πχ. τροποποίηση των επιστροφών κατά την εξαγωγή που απαιτείται πριν λήξει η κανονική προθεσμία) καθώς και σε σχέση με τις αποφάσεις εκείνες που δεν συνεπάγο­νται χρήση διακριτικής ευχέρειας.
The Commission cannot adopt measures on its own except in cases of special urgency (e.g. where export refunds have to be altered at short notice) or where the decisions to be taken involve no margin of discretion.
Οι αυξημένες δαπάνες της γεωργικής πολιτικής οφείλο­νται κατά κύριο λόγο στη χρηματοδότηση της πολιτικής αγορών (ΕΓΤΠΕ, τμήμα εγγυή­σεων), ενώ το 1980 το 11% μόνο προοριζόταν για τη διαρθρωτική πολιτική (ΕΓΤΠΕ, τμήμα προσανατολισμού).
The heavy expenditure results mainly from the financing of the markets policy (EAGGF Guarantee Section), with only 11% being allocated for the structures policy in 1980 (EAGGF Guidance Section).
Τη χρηματοδότηση της πολιτικής αγορών χαρακτήριζα ιδίως η έλλαψη ανώτατου ορίου δαπανών.
A basic feature of the financing of the markets policy is the absence of any ceiling on expenditure.
Το ύψος των πραγματοποιούμενων δαπανών προκύπτα αποκλαστικά και μόνον από την εφαρμογή των μηχανισμών των οργανώσεων αγοράς (υποχρεωτικές δαπά­νες).
The amount spent results solely from the application of the market organ ization mechanisms ('compulsory' expenditure).
Αντίθετα στο πλαίσιο της διαρθρωτικής πολιτικής, προβλέπεται ετήσιο ανώτατο όριο που ενδεχομένως αυξάνεται (άρθρο 6 του κανονισμού αριθ.
Expenditure on structures policy, on the other hand, is subject to an annual ceiling, which may, however, be raised (Article 6 of Regulation (EEC) No 729/70, see footnote 7 above).
729/70 ό.π. υποσημείωση 7). Το προβλεπόμενο κόστος των κοινών ενεργειών καθορίζεται εξάλλου κατά προσέγγιση στις πράξεις που θεσπίζουν τις ενέργαες αυτές (βλ. πχ. άρθρο 16 της οδηγίας 72/159/ΕΟΚ, ό.π. υποσημείωση 59).
The cost of common measures is estimated in the legislation adopting them (cf. for example, Article 16 of Directive 72/159/EEC, see footnote 59 above).
Η συνθήκη πρόβλεπε σαν μέσο χρηματοδοτήσεως της γεωργικής πολιτικής τη δη­μιουργία ενός ή περισσότερων γεωργικών ταμείων προσανατολισμού και εγγυήσεων (άρ­θρο 40, παράγραφος 4).
The Treaty made provision for setting up one or more agricultural guidance and guarantee funds as financing instruments (Article 40(4)).
Μολονότι αντιμετωπίσθηκε αρχικά το ενδεχόμενο της δημιουρ­γίας δύο διαφορετικών ταμείων, αποφασίστηκε τελικά η δημιουργία ενιαίου ταμείου που διαιρείται σε δύο «τμήματα» — εγγυήσεων και προσανατολισμού — τα οποία ουσιαστικά αντιστοιχούν στη διάκριση μεταξύ της πολιτικής αγορών και της διαρθρωτικής πολιτικής.
It was initially planned to set up two separate funds but in the end it was decided to set up a single fund divided into two 'sections' (Guarantee and Guidance) broadly reflecting the distinction between markets policy and structures policy.
Το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων δεν είναι αυτό­νομο ταμείο αλλά αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του γενικού προϋπολογισμού των Κοινο­τήτων.
The European Agricultural Guidance and Guarantee Fund (EAGGF) is not an autonomous fund; it is an integral part of the general budget of the Communities.
Ως εκ τούτου όλες οι (ακαθάριστες) δαπάνες που συνεπάγεται η κοινή γεωργική πολιτική πρέπει να εγγράφονται στο σκέλος των δαπανών του προϋπολογισμού, ενώ στο σκέλος των εσόδων πρέπα να αναγράφονται οι «γεωργικές ασφορές» οι οποίες, δυνάμα του άρθρου 2 της αποφάσεως της 21ης Απριλίου 1970, αποτελούν τους «ίδιους πόρους των Κοινοτήτων».
All (gross) expenditure entailed by the common agricultural policy must accordingly be entered in the budget as 'expenditure' whilst the agricultural levies, which count as the Community's 'own resources' by virtue of Article 2 of the Decision of 21 April 1970, must be shown as budget 'revenue'.
Ορισμένα μόνο έσοδα των οργανισμών παρεμβάσεως των κρατών με­λών (πχ. το προϊόν από τη μεταπώληση των αγοραζόμενων και αποθηκευόμενων προϊό­ντων) αφαιρούνται από τις δαπάνες παρεμβάσεως που χρηματοδοτεί το ΕΓΤΠΕ, με αποτέ­λεσμα οι δαπάνες αυτές να εμφανίζονται στον κοινοτικό προϋπολογισμό σαν καθαρές δα­πάνες.
Only certain items of revenue collected by the intervention agencies in the Member States (e.g. proceeds from resale of products bought in and stored) are deducted from the intervention costs financed by the EAGGF which then appear in the budget as net expenditure.
Η χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής που καθιερώθηκε με τον κανονισμό α­ριθ.
The financing of the common agricultural policy, first introduced by Council Regulation No 25 of 14 April 1962 71 and gradually amplified during the EEC's transitional period, is now governed by Regulation (EEC) No 729/70 of 21 April 1970.72 Unlike the previous system, this regulation is based on the principle of direct financing by the Community.
25 του Συμβουλίου της 14ης Απριλίου 1962 (7Ι) και ενισχύθηκε προοδευτικά κατά τη
The Member States thus act merely as paymasters, the necessary financial resources being advanced by the Community.
729/70 έχει σαν αφετηρία την αρχή της άμεσης χρη­ματοδοτήσεως εκ μέρους της Κοινότητας.
The common agricultural policy has to a great extent achieved the main objectives assigned to it by the Treaty: free movement of agricultural products within the Commu-
Το γεγονός ότι παρέχονται εγγυήσεις τιμών χωρίς όριο οδήγησε στην ενθάρρυνση της πλεονασματικής παραγωγής γαλακτοκομικών ιδίως προϊόντων.
nity, a sizeable share of world trade for the agricultural population, security of supplies and stable prices, in the interests of both consumers and producers.
Οι εγγυήσας τιμών που χορηγούνται χω­ρίς διάκριση σε μεγάλους και μικρούς παραγωγούς εξασφάλιζαν μεγαλύτερα κέρδη στους πρώτους.
There are, of course, some negative aspects of the common agricultural policy. Unlimited price guarantees have encouraged the production of surpluses, particularly of dairy produce.
Επιπλέον, επαδή οι εγγυήσας χορηγούνται με ρυθμό εντονότερο στους τομείς των σιτηρών και της ζάχαρης καθώς και στην παραγωγή ζώων στη βόραα και κεντρική Ευρώπη, βοήθησαν περισσότερο τις πλούσιες περιφέρειες απ' ό,τι τις λιγότερο ευνοημένες.
Prices are guaranteed regardless of the scale of production and this has been of greater benefit to large than to small-scale producers; since they have been awarded more frequently in the cereal and sugar sectors and in respect of the livestock production in northern and central Europe, price guarantees have been of greater benefit to prosperous regions than to lessfavoured regions.
Τέλος το δημοσιονομικό κόστος της κοινής γεωργικής πολιτικής παρουσίασε τάση αστρα­πιαίας αύξησης σε πραγματικά μεγέθη, ενώ ο τρόπος με τον οποίο δαπανώνται οι πιστώσας προκαμένου να απορροφηθούν τα πλεονάσματα οδήγησε σε εντονότατες επικρίσας.
Lastly, the financial cost of the common agricultural policy has tended to rise too rapidly in real terms and sharp criticism has been voiced concerning the manner in which money is spent on disposal of surpluses.
Επιβάλλεται συνεπώς κάποια αλλαγή.
Some changes are therefore essential.
Το σημείο εκκινήσεως για την αναζήτηση λύσεων σε σχέση με το θέμα αυτό τοποθετείται στην κρίση που προκάλεσε το 1979 και το 1980 η άρνηση της Μεγάλης Βρετανίας να αποδεχθεί τη σοβαρή και συνεχιζόμενη ανισορροπία μεταξύ των δημοσιονομικών πλεονε­κτημάτων και μαονεκτημάτων που απορρέουν από τη συμμετοχή της στην Κοινότητα και που οφείλεται αφενός, στη σημαντική θέση που κατέχουν στον κοινοτικό προϋπολογισμό οι δαπάνες της γεωργικής πολιτικής και, αφετέρου, στη δυσκολία να χρηματοδοτηθούν από την Κοινότητα άλλα είδη πολιτικής από τα οποία θα ήταν δυνατόν να επωφελούνται περισσότερο τα λιγότερο ευνοημένα κράτη μέλη.
Much serious consideration has been given to this matter since 1979 and 1980, when a crisis arose from the United Kingdom's refusal to accept a severe longterm imbalance between the financial advantages and disadvantages of its membership of the Community.
Ο κοινοτικός προϋπολογισμός έχα πλέον αυξηθεί τόσο ώστε να φθάσει σχεδόν το ανώτατο όριο 1% του ΦΠΑ που καθορίζε­ται με την απόφαση για τους ίδιους πόρους.
This imbalance stemmed from the preponderance of agricultural expenditure in the Community budget and the difficulties of obtaining Community finance for other pol icies which would benefit the less prosperous Member States, the Community budget having expanded to such an extent that the ceiling of 1% of VAT revenue set by the 'own resources' decision had almost been reached.
Στις 30 Μαΐου 1980, αφού επιτέλους επιτεύχθηκε συμβιβασμός ως προς τη βρετανική χρηματοδοτική συνασφορά, το Συμβούλιο έδωσε εντολή στην Επιτροπή να εξέτασα «την ανάπτυξη των κοινοτικών πολιτικών, χωρίς να αμφισβήτησα τις βασικές αρχές της κοι­νής γεωργικής πολιτικής, για να αποφευχθεί η επανεμφάνιση απαράδεκτων καταστάσεων» (73).
On 30 May 1980, having finally achieved a compromise on the United Kingdom's financial contribution, the Council instructed the Commission to examine 'the development of Community policies, without calling into question ... the basic principles of the com mon agricultural policy', in order to 'prevent the recurrence of unacceptable situations'. 73
Η Επιτροπή Jenkins άρχισε να μελετά το πρόβλημα αυτό και δημοσίευσε στις 5 Δεκεμ­βρίου 1980 τις «Σκέψεις γύρω από την κοινή γεωργική πολιτική» (74).
The Jenkins Commission then undertook a study of this problem and published its 'Reflections on the common agricultural policy'74on 5 December 1980.
Ρ3) Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 1980, ΕΕ C 158 της 27.6.1980, σ. 1.
Council conclusions of 30 May 1980 (OJ C 158, 27.6.1980, p. 1).
) Έγγρ- COM (80) 800 τελικό της 5.12.1980.
COM(80)800 final of 5 December 1980.
«Έφθασε η στιγμή για ένα νέο ξεκίνημα της κοινής γεωργικής πολιτικής.
'The time has come for the common agricultural policy to make a new start.
Το νέο αυτό ξε­κίνημα πρέπει να γίνα από υγιή βάση».
This new start must be made on a sound basis.'
Ανήκε πλέον στην Επιτροπή Thorn η συνέχιση της μελέτης του προβλήματος και η υπο­βολή σχετικής εκθέσεως πριν από το τέλος Ιουνίου 1981.
The Thorn Commission had then to complete the task in hand and submit its report before the end of June 1981.
Κεφάλαιο IX — Η πολιτική της αλιείας του Albert W. Koers
Chapter IX — The fisheries policy by Albert W. Koers
Η εξέλιξη της κοινής πολιτικής αλιείας απακονίζεται στις «γενικές εκθέσας επί των δραστηριοτήτων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων».
The Treaty establishing the European Economic Community provided for the adoption of a common agricultural policy ' which would also cover fishery products.2The development of the common fisheries policy may be traced in the General Reports on the Activities of the European Communities.
Μέχρι το 1970 οι εκθέσας δεν αναφέ­ρουν σχεδόν καθόλου την αλιεία, από το 1970 έως το 1977 δίδεται έμφαση στη κοινή ορ­γάνωση των αγορών στο τομέα των προϊόντων αλιείας, ύστερα όμως από το 1977 η αλιεία θεωρείται τόσο σημαντικός τομέας ώστε οι γενικές εκθέσας να αφιερώνουν ξεχωρι­στό τμήμα για το θέμα αυτό (3).
Until 1970 fisheries were rarely mentioned; from 1970 to 1977 emphasis was placed on the common organization of the market in fishery products; by 1977, however, fisheries had clearly become such an important issue that it merited a separate section in the General Report.3Let us examine the background to this development.
Τμήμα Ι — Η κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των προϊόντων αλιείας
Section I — The common organization of the market in fishery products
Οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 2141/70 και 2142/70
Regulations (EEC) Nos 2141/70 and 2142/70
Στις 6 Ιουνίου 1968, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο προτάσας που απέβλεπαν στην εγκαθίδρυση κοινής διαρθρωτικής πολιτικής στον τομέα της αλιείας, καθώς και κοι­νής οργανώσεως των αγορών στο τομέα των προϊόντων αλιείας.
On 6 June 1968, the Commission presented to the Council proposals for a common structural policy in the fisheries sector and for a common organization of the market in fishery products.
Ρ) Αρθρο 3 δ).
Article 3(d) of the Treaty.
Ρ) 'Αρθρο 38, παράγραφος 1.
Article 38(1) of the Treaty.
Ρ) Δεύτερη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημείο 188· Τρίτη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημείο 176· Τέταρτη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημείο 202· Πέμπτη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημείο 308· Έκτη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημείο 267· Έβδο­μη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημείο 308· Όγδοη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημείο 288· Ένατη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημείο 286- Δέκατη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημείο 345· Ενδέκατη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημεία 357 έως 361· Δωδέκατη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημεία 388 έως 392· Δέκατη Τρίτη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημείο 347 έως 350.
Second General Report, point 188; Third General Report, point 176; Fourth General Report, point 202; Fifth General Report, point 308; Sixth General Report, point 267; Seventh General Report, point 308; Eighth General Report, point 288; Ninth General Report, point 286; Tenth General Report, point 34; Eleventh General Report, points 357-361; Twelfth General Report, points 388-392; Thirteenth General Report, points 347-350. Council Regulation (EEC) No 2141/70 of 20 October 1970 (OJ L236, 27.10.1970) and Council Regulation (EEC) No 2142/70 of 20 October 1970 (OJ L 236, 27.10.1970), subsequently replaced by Council Regulation (EEC) No 100/76 of 19 January 1976 (OJ L20, 28.1.1976), and Council Regulation (EEC) No 101/76 (OJ L20, 19.1.1976).
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2141/70 προέβλεπε, ιδίως, την εγκαθίδρυση κοινού καθε­στώτος για την άσκηση της αλιείας στα θαλάσσια ύδατα, καθώς και ειδικά μέτρα για το συντονισμό της διαρθρωτικής πολιτικής των κρατών μελών στον τομέα αυτό.
Regulation No 2141/70 provided that common rules should be laid down for fishing in maritime waters and that specific measures should be taken to coordinate the structural policies of the Member States in this sector.
Προκαμέ­νου να επιτευχθεί ο συντονισμός αυτός, τα κράτη μέλη ανελάμβαναν την υποχρέωση να παρέχουν κάθε χρόνο ορισμένες πληροφορίες στην Επιτροπή, ενώ η Επιτροπή με τη σα­ρά της όφειλε να υποβάλλει κάθε χρόνο έκθεση στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο.
To achieve such coordination, the Member States were to supply the Commission each year with certain information, whilst the Commission was to present an annual report to the Parliament and the Coun cil.
Προ­βλεπόταν επίσης δυνατότητα λήψεως των αναγκαίων μέτρων σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 43, παράγραφος 2, της συνθήκης.
It was also stipulated that the necessary measures could be adopted in accordance with the procedure laid down in Article 43(2) of the Treaty.
Η διαδικασία άλλωστε αυτή ίσχυε και για τον καθορισμό των προϋποθέσεων χορηγήσεως χρηματοδοτικών ενισχύσεων.
This procedure would also be used for fixing the conditions for granting financial aid.
Ο κανονι­σμός προέβλεπε επίσης τη δημιουργία μόνιμης επιτροπής δομών αλιείας.
The regulation also set up a Standing Committee for the Fishing Industry.
Την κύρια διάταξη του κανονισμού (ΕΟΚ) 2141/70 συνιστά το άρθρο 2. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, το καθεστώς που κάθε κράτος μέλος εφάρμοζα κατά την άσκηση αλιείας στα θαλάσσια ύδατα που υπάγονται στην κυριαρχία του ή στη δικαιοδοσία του δεν πρέπα να συνεπάγεται άνιση μεταχείριση έναντι άλλων κρατών μελών.
The main provisions of Regulation No 2141/70 were, however, contained in Article 2, whereby the rules applied by each Member State in respect of fishing in the maritime waters coming under its sovereignty or within its jurisdiction are not to lead to differ ences in the treatment of other Member States.
Μέχρι την 1η Ιανου­αρίου 1977, υπήρχε ακόμη δυνατότητα εξαιρέσεως από την αρχή αυτή της ισότητας ως προς τους όρους προσβάσεως, μόνον όμως σε αδικές περιπτώσας και ύστερα από απόφα­ση του Συμβουλίου.
This means, in particular, that the Member States must ensure that all fishing vessels flying the flag of a Member State and registered in Community territory have equal conditions of access to, and use of, the fishing grounds located in the maritime waters coming under their sovereignty or within their jurisdiction.5Derogations from this principle of equal access were still possible until 1 January 1977, but only in special cases and on the basis of a Council decision.
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2142/70 καθόριζε τους κανόνες που πρέπει να εφαρμόζο­νται όσον αφορά τον καθορισμό των κανόνων εμπορίας, τις ενισχύσεις για τη δημιουργία και τη λειτουργία οργανώσεων παραγωγών, το κοινό καθεστώς τιμών που προορίζεται να σταθεροποιεί την αγορά και τις εμπορικές συναλλαγές με τις τρίτες χώρες.
Regulation No 2142/70 laid down the rules applicable to the setting of marketing standards, as regards aid to encourage the formation and to facilitate the operation of producers' organizations, and as regards the common price system intended to stabilize the market and trade with nonmember countries.
Το καθεστώς των τιμών περιελάμβανε σύστημα τιμών αποσύρσεως, ενώ για τις εμπορικές συναλλαγές με τις τρίτες χώρες προβλεπόταν η εφαρμογή κοινού δασμολογίου, η κατάργηση των πο­σοτικών περιορισμών και η λειτουργία συστήματος τιμών αναγωγής.
The price system included withdrawal prices, whilst, as regards trade with nonmember countries, provision was made for the application of Common Customs Tariff duties, the removal of quantitative restrictions and a system of reference prices.
Η πράξη προσχωρήσεως του 1972
The 1972 Act of Accession
Το κεφάλαιο 3 του τίτλου II της πράξεως προσχωρήσεως της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου αφορά την αλιεία.
Chapter 3 of Title II of the Act of Accession of Denmark. Ireland and the United Kingdom deals with fisheries.
Το βασικότερο στοιχείο του κεφαλαίου αυτού αποτελούν οι εξαιρέσας που περιλάμβανα — κατ' αίτηση των νέων κρατών μελών — από την αρχή των ίσων όρων προσβάσεως, όπως οριζόταν στο άρθρο 2 του κανονι­σμού (ΕΟΚ) αριθ. 2141/70.
The chapter is mainly concerned with the derogations made (at the request of the new Member States) to the principle of equal access as defined in Article 2 of Regulation No 2141/70.
Ρ) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.
These provisions were not, however, to prejudice any special fishing rights enjoyed on 31 January 1971.
2141/70 του Συμβουλίου της 20.10.1970, EE L 236 της 27.10.1970, σ. 1· κανο­νισμός (ΕΟΚ) αριθ.
Another important provision is contained in Article 102, which states that 'from the sixth year after accession at the latest, the Council, acting on a proposal from the Com mission, shall determine conditions for fishing (...)'.
Ρ) Άρθρο 2 ΕΟΚ.
Article 2.
Οι εξελίξεις στο εξωτερικό της Κοινότητας
Developments outside the Community
Το 1976, άρχισαν να διαφαίνονται στο εξωτερικό βαθύτατες μεταβολές ως προς το διεθνές δίκαιο της θάλασσας.
Such were the rules of the common fisheries policy when, in 1976, profound changes in the international law of the sea occurred in a broader context.
Υπήρχε ήδη πολιτική αγοράς, κάποιο ξεκίνημα διαρθρωτι­κής πολιτικής, δεν υπήρχε όμως κοινή πολιτική για τη διατήρηση των βιολογικών πόρων της θάλασσας, ενώ η αρχή των ίσων όρων προσβάσεως που είχε καθιερωθεί με τον κανο­νισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2141/70 μέχρι το 1983 είχε χάσα την πρακτική της σημασία λόγω των εξαιρέσεων που είχε ασαγάγει η πράξη προσχωρήσεως.
There was a market policy and the beginnings of a structural policy, but there was no common policy on the conservation of marine biological resources, whilst the principle of equal access enshrined in Regulation No 2141/70 and applicable until 1983 had lost much of its importance in practical terms because of the derogations provided for in the Act of Accession.
Το 1976 έγινε φανερό ότι — προεξοφλώντας τα τελικά αποτελέσματα της τρίτης συνδιασκέψεως των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας — ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός χωρών εξέταζε το ενδε­χόμενο να επεκταθούν τα όρια των αλιευτικών τους ζωνών μέχρι τα 200 ναυτικά μίλια από τις ακτές κατ' ανώτατο όριο (6).
In 1976, however, it became clear (before the final outcome of the Third United Nations Confer­ence on the Law of the Sea) that more and more countries were planning to extend their fishing limits to as much as 200 nautical miles offshore.6
Στη δυτική πλευρά του Ατλαντικού, η Ισλανδία είχε λάβα μια τέτοια απόφαση το 1975, ενώ το 1976 ανακοινώθηκε από τις Ηνωμένες Πολι­τείες, τον Καναδά και τη Νορβηγία ότι ετοιμάζονταν να επεκτείνουν με τη σαρά τους τις ζώνες αλιείας τους.
In the North Atlantic, Iceland had taken such a decision in 1975 and in 1976 the United States, Canada and Norway announced that they in turn were preparing to extend their fishing limits.
Υπό τις συνθήκες αυτές, τα κράτη μέλη της Κοινότητας άρχισαν να διερωτώνται τι στάση θα έπρεπε να τηρήσουν.
This being the case, the Member States of the Community had to decide what attitude they should adopt.
Ένα πράγμα ήταν σαφές: η αρχή της ίσης προσβάσεως που είχε καθιερωθεί με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ.
One thing was clear: the principle of equal access as established by Regulation No 2141/70 applied to all maritime waters under the sovereignty or jurisdiction of Member States and, consequently, to the new fishing zones which extended up to 200 nautical miles.
2141/70 εφαρμοζόταν σε όλα τα θαλάσσια ύδατα που υπάγονταν στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία των κρατών μελών, κατά συνέπαα λοιπόν κάλυπτε και τις νέες ζώνες αλιείας των 200 ναυτικών μιλίων κατ' ανώτατο όριο.
Under the traditional law of the sea, which provided for fishing zones not exceed­ing 12 nautical miles, the principle of equality had only limited significance until 1983 because of the derogations which would apply to the 12-mile zones until that date under the Act of Accession, but it would be of great importance under the new law of the sea which was being drawn up and would provide for fishing zones of up to 200 nautical miles.
Η εφαρμογή της αρχής αυτής θα είχε πράγματι σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία κοινοτικής ζώνης αλιείας πέρα από τη ζώνη των 12 ναυτικών μιλίων από τις ακτές.
If this principle had been put into practice, a Community fishing zone would have been established outside the 12-mile limits.
Τούτο πάλι σή­μαινε ότι — αν τα κράτη μέλη αποφάσιζαν να επεκτείνουν τα όρια της ζώνης αλιείας τους — η Κοινότητα όφειλε να διαμόρφωσα πολιτική που να επιτρέπα την εξασφάλιση της διατηρήσεως των βιολογικών πόρων της θάλασσας.
Moreover, if the Member States decided to extend the limits of their fishing zones, the Community would have to devise a policy for the conservation of marine biological resources.
Τμήμα Π — Η νέα πολιτική αλιείας
Section II — A new fisheries policy
Οι προσπάθειες του Συμβουλίου και της Επιτροπής
The efforts of the Council and the Commission