natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στίς συνθήκες δέν καθορίζεται έάν υπάρχει ιεραρχία μεταξύ τών βασικών κανόνων πού θεσπίζει τό Συμβούλιο καί τών κανονιστικών ή ατομικών διατάξεων πού εκδίδει ή 'Επιτροπή.
If there is a hierarchy between the basic rules made by the Council and the regulatory or specific rules adopted by the Commission, this is not reflected in the Treaties.
Ούτε κάνουν διάκριση οί συνθήκες μεταξύ τών πράξεων αναλόγως τοΰ άν έχουν ληφθεί άπό τό ένα ή τό άλλο όργανο, ούτε όσον άφορα τήν ονομασία τους ούτε σχετικά μέ τους τρόπους τοΰ δικαστικοΰ έλεγχου.
These make no distinction between acts by reference to the institution which adopted them, either with regard to the name given to them or to the method of judicial review.
Τό Δικαστήριο ερμηνεύει ευρέως τίς αρμοδιότητες πού ανατίθενται στην 'Επιτροπή.
The Court is inclined towards a liberal interpretation of the powers delegated to the Commission. It has resolutely rejected a literal interpretation in
106-77, Συλλογή, 1978, σ. 629 καί έπ.
See Judgment of 9.3.1978, Case 106/77 [1978] ECR 629 et seq.
(2) Βλ. σχετικά, ανωτέρω, τμήμα 1, γ), καί τό κεφάλαιο Ι, τμήμα 3, καί κατωτέρω κεφάλαιο II, τμήμα 4.
On this subject see Section lc and Chapter I, Section 3 above and Chapter II, Section 4 below.
'Η συνθήκη ΕΚΑΧ δέν ορίζει, έστω καί μερικώς, ούτε τήν απόφαση ούτε τήν γενική απόφαση.
The ECSC Treaty does not define, even partially, either a decision or a general decision.
Τό άρθρο 14 πάντως ορίζει ότι «οί αποφάσεις είναι δεσμευτικές ώς προς όλα τά μέρη τους» καί τό άρθρο 15, εδάφια 2 καί 3, ορίζει ότι «οί αποφάσεις καί οί συστάσεις, όταν έχουν ατομικό χαρακτήρα, δεσμεύουν τόν ενδιαφερόμενο άπό τής κοινοποιήσεως τους.
Article 14 however lays down that ' decisions shall be binding in their entirety' and the second and third paragraphs of Ar­ticle 15 provide that 'where decisions and recommendations are indi­vidual in character, they shall become binding upon being notified to the party concerned.
Στίς άλλες περιπτώσεις εφαρμόζονται διά μόνης τής δημοσιεύσεως τους».
In all other cases, they shall take effect by the mere fact of publication'.
Ό όρος «γενικές αποφάσεις» αναφέρεται μόνον στό άρθρο 33, εδάφιο 2, πού αναφέρεται στό παραδεκτό τών προσφυγών ακυρώσεως έκ μέρους τών επιχειρήσεων, καί στίς ουσιαστικές διατάξεις (π.χ. άρθρο 50, παραγρ. 2).
The words 'general decisions' are only used in the second paragraph of Article 33, dealing with the admissibility of pro­ceedings by undertakings for the annulment of decisions, and in some basic provisions (e.g. Art. 50 (2)).
Οί ατομικές αποφάσεις είναι διοικητικές πράξεις πού απευθύνονται σέ εξατομικευμένους αποδέκτες.
Individual decisions are administrative acts addressed to specified reci­pients.
'Ως γενικές αποφάσεις ορίζονται άπό τό Δικαστήριο οί «οιονεί νομοθετικές πράξεις πού προέρχονται άπό δημόσια αρχή καί έχουν νομοθετική ίσχύ έναντι πάντων»(').
General decisions have been defined by the Court as 'quasi­legislative measures adopted by a public authority with legislative effect erga om­nes'.2In another case it observed that a decision is general because 'it established a legislative principle, imposes abstract conditions for its implementation and sets out the legal consequences entailed thereby'.3
Οί συστάσεις «συνεπάγονται υποχρέωση ώς προς τους σκοπούς τους οποίους τάσσουν, άλλα αφήνουν σ' εκείνους προς τους οποίους απευθύνονται τήν επιλογή τών καταλλήλων μέσων γιά τήν επίτευξη τών σκοπών αυτών» (άρθρο 14, εδάφιο 3).
Recommendations 'shall be binding as to the aims to be pursued but shall leave the choice of the appropriate methods for achieving these aims to those to whom the recommendations are addressed' (Art. 14, third para­graph).
'Από τό άρθρο 15, εδάφια 2 καί 3, πού προαναφέρθη, συνάγεται ότι είναι δυνατόν νά υπάρχουν ατομικές καί γενικές συστάσεις.
It follows from the second and third paragraphs of Article 15, mentioned above, that recommendations may be general or individual.
'Η πράξη αυτή, πού είναι ή πρώτη μορφή τής οδηγίας τών συνθηκών τής Ρώμης, δύναται νά έχει ώς αποδέκτες, αντίθετα προς τήν οδηγία, ένα ή περισσότερα κράτη καί επιχειρήσεις.
This act, which is the forerunner of the directive in the Treaties of Rome, may, unlike the latter, be addressed to one or several States or under­takings.
Οί γνώμες τής 'Ανωτάτης 'Αρχής δέν δεσμεύουν.
The opinions of the High Authority are not binding.
Παρά τήν χρησιμοποίηση τής εκφράσεως «πράξεις οιονεί νομοθετι­κές», ή συνθήκη ΕΚΑΧ, εξαιτίας τοΰ λεπτομερειακού της χαρακτήρα ώς συνθήκης-νόμου, δέν έδινε τήν δυνατότητα ασκήσεως εκτεταμένης νομοθετικής εξουσίας.
Despite the use of the phrase 'quasi­legislative acts', the ECSC Treaty, because of its detailed character as a rulemaking treaty, did not open the way to the exercise of extensive law­making power.
Τό αντίθετο ισχύει μέ τίς συνθήκες τής Ρώμης καί ιδίως μέ τήν συνθήκη τής ΕΟΚ.
The case of the Treaties of Rome, and principally the EEC Treaty, is quite otherwise.
ΟΊ πράξεις τού άρθρου 189 τής συνθήκης ΕΟΚ
Acts falling under Article 189 of the EEC Treaty
Τό άρθρο 189 δέν έχει σκοπό νά αναθέσει στά όργανα τήν αρμοδιότητα νά λαμβάνουν γενικές καί ατομικές πράξεις.
The purpose of Article 189 is not to confer on the institutions the power to adopt normative or individual acts.
Περιέχει απλώς τόν «νομοθετικό ορισμό» τών πράξεων(3). "Έχει βασική σημασία γιά τήν συνθήκη, πράγμα πού έγινε αντιληπτό άπό τά εθνικά
It merely contains the ' legal definition' of the acts.1 Nevertheless it is of crucial importance to the Treaty, as some national courts have realized in seeking to question the constitutionality of the law approving the Treaty by reason of the existence of this provision.2
"Ολες οί πράξεις πού απαριθμούνται στό άρθρο 189 έχουν ώς κοινό γνώρισμα ότι άφοροΰν τήν εκπλήρωση τής αποστολής τών οργάνων (βλ. εδάφιο 1) καί συνεπώς δύνανται νά χαρακτηρισθούν ώς λειτουργι­κές πράξεις.
All the acts listed in Article 189 have this in common: they are concerned with the accomplishment of the tasks of the institutions (see first para­graph) and may accordingly be defined as functional acts.
Διακρίνονται άπό τίς διατάξεις πού έχουν εσωτερική καί οργανωτική σημασία.
They are distinct from provisions affecting internal organization and methods.
Τό άρθρο 189 αποτελεί πρόοδο έξ απόψεως συστηματοποιήσεως καί ορολογίας, σέ σχέση προς τά άρθρα 14 καί 15 τής συνθήκης ΕΚΑΧ, άλλα ή ταξινόμηση πού περιλαμβάνει δέν επιτρέπει τήν τυπική ιεράρχηση τών πράξεων.
Article 189 constitutes an advance in classification and terminology by comparison with Article 14 and 15 of the ECSC Treaty, but the clas­sification it contains does not make it possible to establish a formal hierarchy between acts.
Πρωταρχική σημασία έχει ό κανονισμός.
The regulation comes first.
Είναι ή πληρέστερη καί αποτελεσματικότερη πράξη στην πανοπλία τών μέσων πού τίθενται στην διάθεση τών οργάνων.
This is the most complete and the most effective act in the panoply of instruments at the disposal of the institu­tions.
'Ο Α. Savary, εισηγητής τοΰ σχεδίου νόμου, πού εξουσιοδοτούσε τόν πρόεδρο τής Γαλλικής Δημοκρατίας νά επικυρώσει τήν συνθήκη περί ιδρύσεως τής ΕΟΚ, ύπεγράμμιζε δτι:
Mr A. Savary, rapporteur for the draft law authorizing the President of the French Republic to ratify the Treaty establishing the EEC, empha­sized that :
« 'Ο κανονισμός είναι... ή πραγματική "ευρωπαϊκή " εξουσία.
'A regulation is ... the truly "European"power.
Μέ αυτόν, ή Κοινότης αποκτά τό δικαίωμα νά νομοθετεί ευθέως γιά τους λαούς τών Κρατών μελών χωρίς τήν ενδιάμεση παρεμβολή τών εθνικών άρχων.
By its use, the Community acquires the right to legislate directly for the peoples of the Member States, without going through the national channels.
'Υπάρχει, λοιπόν, στους τομείς πού προβλέπεται ή δυνατότης λήψεως κανονισμών μία πραγματική μεταβίβαση κυριαρχίας έκ μέρους τών Κρατών μελών υπέρ τής ΕΟΚ»(2).
In spheres where the power to make regulations is provided for, there is a possible and real delegation of the Member States' sovereignty for the benefit of the EEC.'3
Ό κανονισμός έχει γενική ισχύ.
A regulation has general application.
Τό 1962 τό Δικαστήριο έκρινε ότι «ό κανονισμός πού έχει ουσιαστικά νομοθετικό χαρακτήρα εφαρμόζεται όχι έπί περιορισμένου αριθμού αποδεκτών, άλλα έπί κατηγοριών αποδεκτών πού αναφέρονται αφηρημένα καί συνολι­κά»^).
In 1962 the Court held that ' a regulation, being essentially of a legislative nature, is applicable not to a limited number of persons, defined or identifiable, but to categories of persons viewed abstractly and in their entirety'.4
(2) 'Εθνική Συνέλευση, τακτική σύνοδος 1956-1957, συνεδρίαση τής 26.6.1957, παράρ­ τημα 5266, σ. 2365.
National Assembly, ordinary session 1956­1957, sitting of 26 June 1957, annex No 5266, p. 2365.
(«) 'Απόφαση τής 11.7.1968, ύπόθ. 6-68, Zuckerfabrik Watenstedt, Συλλογή, 1968, σ. 605.
Judgment of 14.12.1962, joined Cases 16 and 17/62 Confédération nationale des producteurs de fruits et légumes and Others ν Council [1962] ECR 471, at p. 478.
Βλ. επίσης απόφαση τής 16.4.1970, ύπόθ. 64-69, Cie française et commerciale, Συλλογή, 1970, σ.
Case 101/76 Koninklijke Scholten Honig [1977] ECR 807, Ground 21.
Πάντως, τά πραγματικά περιστατικά είναι δυνατό νά εξατομικεύουν τούς«άποδέκτες» μιας πράξεως πού χαρακτηρίζεται ώς κανονισμός.
In this connection it is unimportant whether it is possible ' to ascertain with a greater or lesser degree of accuracy the number or even the identity of the persons to which it applies at any given time as long as there is no doubt that the measure is applicable as the result of an objective situation of law or fact which it specifies and which is in harmony with its ultimate objective'.1
"Ετσι, ή μή αύξηση τών επιδοτήσεων κατά τίς εξαγωγές ορισμένων δημητριακών, παρά τήν αύξηση τής τιμής κατωφλίου, άφορα έναν καθορισμένο καί γνωστό αριθμό εξαγωγέων δημητριακών όπως καί, γιά κάθε έναν άπό αυτούς, τόν όγκο τών συναλλαγών γιά τίς όποιες είχε ζητηθεί έκ τών προτέρων καθορισμός τών επιδοτήσεων όπως τό επέτρεπαν οί κανονισμοί(').
However, factual circumstances may individualize the ' addressee' of an act described as a regulation. Thus, failure to increase export refunds in respect of certain cereals, despite an increase in the threshold price, concerned a known and limited number of cereal exporters, and in each case, a known and limited number of transactions for which advance fixing of refunds had been requested in accordance with the regulations.2
Πρέπει νά σημειωθεί δτι οί αποφάσεις αυτές αποφαίνονται έπί τής κανονιστικής ή μή φύσεως μιας πράξεως μέ τήν ευκαιρία προσφυγών έπί ακυρώσει, πού είχαν ασκηθεί άπό ιδιώτες, οί όποιοι δύνανται νά στραφοΰν μόνο κατά τών πράξεων πού τους αφορούν άμεσα καί ατομικά (άρθρο 173, εδάφιο 2).
It must be noted that these judgments (deciding whether or not an act has the nature of a regulation) were given in the course of actions for annul ment brought by individuals, who may challenge an act only if it is of direct and individual concern to them (Art. 173, second paragraph).
Γίνεται συνεπώς αντιληπτό ότι αυτή ή εκείνη ή λύση είναι δυνατό νά μή συμπίπτει κατ' ανάγκη μέ μία καθαρά λογική καί θεωρητική άποψη περί τής φύσεως τών πράξεων.
It is therefore understandable that a particular solution may not necessarily fit into a purely logical and theoretical view of the nature of Community acts.
Ο κανονισμός είναι δεσμευτικός ώς προς ό'λα τά μέρη του. '
A regulation is binding in its entirety.
Εξ αύτοΰ προκύπτει δτι π.χ., ένα κράτος δέν δύναται νά παραχωρήσει γιά τόν εισαγωγέα απαλλαγές έκ τής υποχρεώσεως νά καταβάλει εισφορά πού επιβάλλεται άπό κανονισμό (2).
As a result, a State may not, for example, decide to grant exemptions from an importer's duty to pay a levy established under a regulation.3
"Ενα Κράτος μέλος δέν δύναται επίσης νά εμποδίσει τήν εκτέλεση ενός κανονισμοΰ, βασιζόμενο στό δτι εξέφρασε «σαφείς επιφυλάξεις» κατά τίς προπαρασκευαστικές εργασίες τοΰ κανονισμού.
Similarly, a Member State may not oppose the implementation of are gulation on the grounds that it had expressed 'clear reservations' during the preparatory work on the regulation.
Τό Δικαστή­ριο επεσήμανε δτι
The Court held that:
«δέν είναι δυνατό νά δεχθούμε δτι 'ένα Κράτος μέλος δύναται νά εφαρμόζει κατά τρόπο ατελή ή εκλεκτικό τίς διατάξεις κοινοτικού κανονισμού, ώστε νά διαφεύγει τής εφαρμογής ορισμένων στοιχείων τής κοινοτικής νομοθε­σίας έναντι τών οποίων είχε εκδηλώσει τήν αντίθεση του ή πού θεωρεί ώς αντίθετα προς ορισμένα εθνικά συμφέροντα» καί δτι «ή αντικειμενική Ισχύς τών κανόνων πού θεσπίζονται άπό τά κοινά όργανα δέν δύναται νά τροποποιηθεί μέ επιφυλάξεις ή αντιρρήσεις πού τά Κράτη μέλη είχαν ενδεχομένως διατυπώσει κατά τήν επεξεργασία τους».
' It cannot be accepted that a Member State should apply in an incomplete or selective manner provisions o f a Community regulation so as to render abortive certain aspects of Community legislation which it has opposed or considers contrary to its national interests.'
(') 'Απόφαση τής 18.11.1975, ύπόθ. 100-74 CAM, Συλλογή, 1975, σ.
Judgment of 11.7.1968, Case 6/68 Zuckerfabrik Watenstedt [1968] ECR 409, at p. 415.
15 καί απόφαση τής 31.3.1977, ύπόθ. 88-76, Société pour l'exportation des sucres.
See also Judgment of 16.4.1970, Case 64/69 Compagnie française et commerciale [1970] ECR 221.
Συλλογή.
Case 101/76 quoted in the previous note, p.
1977, σ. 725 καί 726.
808, Ground 23 and Case 123/77 UNICME [1978] ECR 845, Ground 16.
Ol πηγές τοΰ κοινοτικού δικαίου δικαιολογήσει τήν μή τήρηση υποχρεώσεων καί προθεσμιών πού απορ­ρέουν άπό κοινοτικούς κανονισμούς» (')■
It also emphasizes that: 'Practical difficulties which appear at the stage when a Community measure has to be put into effect cannot permit a Member State unilaterally to opt out of observing its obligations'iand that: 'A Member State cannot plead the provisions or practices of its in­ternal order to justify failure to observe obligations and time-limits arising from Community regulations.'2
'Ο κανονισμός «ισχύει άμεσα σέ κάθε Κράτος μέλος».
A regulation is 'directly applicable in all Member States'.
Διατυπώ­νεται στίς έξι επίσημες γλώσσες τής Κοινότητος καί δημοσιεύεται στην 'Επίσημη 'Εφημερίδα τών Κοινοτήτων αρχίζει νά ισχύει άπό τήν ήμερα πού ορίζει ή άλλως τήν εικοστή ήμερα άπό τής δημοσιεύσεως του (άρθρο 191, εδάφιο 1).
It is drawn up in the six official languages of the Community and published in the Communities' Official Journal; it enters into force on the date specified in it or on the twentieth day following publication (Art. 191, first paragraph).
Ή δημοσίευση τοΰ κανονισμοΰ είναι δρος τής υποχρεωτικής του ισχύος γιά τά υποκείμε­να τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου: Κράτη μέλη καί ιδιώτες. '
Publication of the regulation is a necessary condition if it is to have binding effect on those subject to Community law, both Member States and private parties.
Η δημοσίευση αυτή γίνεται στό τμήμα L (Legislation) τής 'Επίσημης 'Εφημερίδας ύπό τόν τίτλο «Πράξεις γιά τήν ισχύ τών οποίων απαιτείται δημοσίευση».
Publication is in the L (Legislation) section of the Official Journal under the heading 'Acts whose publi­cation is obligatory'.
' Η άμεση Ισχύς τοΰ κανονισμού σημαίνει δτι, χωρίς παρέμβαση τής εθνικής νομοθετικής εξουσίας, ισχύει αυτομάτως στην Κοινότητα καί συνεπώς είναι ικανός νά παραχωρεί δικαιώματα καί νά επιβάλλει υποχρεώσεις στά κράτη μέλη, στά όργανα τους καί στους ιδιώτες, όπως ακριβώς ό εθνικός νόμος.
The fact that a regulation is directly applicable means that, without any action by the national law-making authority, it is automatically valid throughout the Community and, as such, may confer rights and impose obligations on the Member States, on their institutions and on indivi­duals, just as national law does.
Τό Δικαστήριο έτόνισε σέ πολλές αποφάσεις ότι
The Court has emphasized in numerous judgments that : ' By reason of their nature and function in the system of the sources of Community law regulations have direct effect and are, as such, capable of creating indivi­dual rights which national courts must protect'.3
Κατεδίκασε κάθε πρακτική αναπαραγωγής τών διατάξεων τών κανονι­σμών μέ εθνικές νομοθετικές πράξεις. 'Υπέδειξε δτι
The Court has condemned the practice of reproducing the provisions of regulations in national acts.
Στην συνέχεια, τό Δικαστήριο επανέλαβε καί ανέπτυξε τόν κανόνα αυτόν σέ αποφάσεις πού εκδόθηκαν έπί προδικαστικών ζητημάτων(4).
It has pointed out in this connection that: 'All methods of implementation are contrary to the Treaty which would have the result of creating an obstacle to the direct effect of Community regulations and of jeopardizing their simultaneous and uniform application of the Community'.*
(ι) 'Απόφαση τής 8.2.1973, ύπόθ. 30-72, Commission/Italie, Συλλογή, 1973, σ.
Judgment of 7.2.1973, Case 39/72, Commission ν Italy [1973] ECR 101, at p. 115.
(2) 'Αποφάσεις τής 14.12.1971, ύπόθ. 43-TlPoliti, Συλλογή, 1971 σ.
Judgment of 8.2.1973, Case 30/72 Commission ν Italy [1973] ECR 161, at p.
1049' 7.3.1972, ύπόθ. 89-71, Marimex, Συλλογή, 1972, σ.
172 : Judgment of 17.5.1972, Case 93/71 Leonesio [1972], ECR 287.
97· 17.5.1972, ύπόθ. 93-71, Leonesio- 10.10.1973, ύπόθ.
Judgment of 14.12.1971, Case 43/71 Politi, [1971] ECR 1039, at p.
34-73, Variola, Συλλογή, 1973, σ. 990' 16.2.1976, ύπόθ.
1048; Judgment of 7.3.1972, Case 84/71 Marimex [1972] ECR 89; Judgment of 17.5.1972, Case 93/71 Leonesio, quoted above; Judgment of 10.10.1973, Case 34/73 Variola [1973] ECR 990; Judgment of 26.2.1976, Case 65/75 Tasca [1976] ECR 309.
22 καί έπόμ.
Derived legislation
Τό παράγωγο δίκαιο
The Court has subsequently repeated and developed this rule in the course of judgments in cases referred for preliminary ruling. i The
53 ατομικών δικαιωμάτων δέν δύναται νά ανασταλεί μέχρι τής λήψεως τών μέτρων(').
States may only take the implementing measures required by the regulation but, in the absence of an express provision, individual rights arising from the regulation may not be held in abeyance awaiting such
Ή πρακτική κατέταξε, ύπό τήν ονομασία «βασικοί κανονισμοί», τίς πράξεις πού εκδίδονται άπό τό Συμβούλιο, κατά τήν διαδικασία πού προβλέπεται άπό τήν συνθήκη, γιά νά τίς διακρίνει άπό τους εκτελεστικούς κανονισμούς πού εκδίδονται είτε άπό τήν 'Επιτροπή, κατόπιν εξουσιοδοτήσεως τοΰ Συμβουλίου, δυνάμει τοΰ άρθρου 155, είτε ακόμη άπό τό 'ίδιο τό Συμβούλιο.
In practice the term ' basic regulations' is used to describe acts adopted by the Council in accordance with the procedure laid down in the Treaty, in order to distinguish them from implementing regulations adopted by the Commission, when empowered by the Council under Article 155, or even by the Council itself.
Τό Δικαστήριο έπεκύρωσε τήν δυνατότητα τοΰ Συμβουλίου νά εκδίδει κανονισμούς προς εκτέλεση τών ύπ' αύτοΰ εκδοθέντων κανονισμών.
The Court of Justice has approved the practice of the Council making regulations implementing its own regulations.
'Ανεγνώρισε, άφ' ενός, δτι οί κανονισμοί τοΰ Συμβουλίου πού εκδίδονται προς εκτέλεση τών βασικών κανονισμών δέν δύνανται νά παρεκκλίνουν άπό αυτούς(2).
On the one hand, the Court held that Council regulations made in order to implement basic regulations could not derogate from the latter.
'Αφ' έτερου, έπεκύρωσε τήν προσφυγή άπό τό Συμβούλιο σέ απλοποιημένη διαδικασία γιά τήν έκδοση τών εκτελεστικών κανονισμών, βασιζόμενο σέ αποδεκτές, σέ δλα τά Κράτη μέλη, νομικές αντιλήψεις, σύμφωνα μέ τίς όποιες πρέπει νά διακρίνουμε μεταξύ τών μέτρων πού βασίζονται ευθέως στην ίδια τήν συνθήκη καί τοΰ παραγώγου δικαίου πού προορίζεται νά εξασφαλίσει τήν εκτέλεση τους(3).
3 On the other hand, it has recognized the validity of a simplified procedure for making implementing regulations on the basis of legal concepts admitted in all the Member States according to with which a distinction must be drawn between measures based directly on the Treaty itself and the derived legislation intended to ensure their implementation.4
Πρέπει καί άρκεϊ ή ρύθμιση τών ουσιωδών στοιχείων ενός θέματος νά γίνεται κατά τήν διαδικασία πού προβλέπει ή συνθήκη.
It is necessary and sufficient that the essential elements of the subject in question are determined in accordance with the procedure laid down in the Treaty.
'Η οδηγία «δεσμεύει κάθε Κράτος μέλος προς τό όποιο απευθύνεται, όσον άφορα τό επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, άλλα αφήνει τήν επιλογή τοΰ τύπου καί τών μέσων στην αρμοδιότητα τών εθνικών άρχων» (άρθρο 189, εδάφιο 3, ΕΟΚ).
A directive 'shall be binding, as to the result to be achieved, on every Member State to which it is addressed but shall leave to the national authorities the choice of form and methods' (Art. 189, third paragraph, EEC).
'Αποκτά ενέργεια άπό τής κοινοποιήσεως της στό Κράτος μέλος ή στά Κράτη μέλη πού είναι αποδέκτες της. (αρθ.
It takes effect upon notification to the Member State or States to which it is addressed (Art. 191, second paragraph, EEC).
191, εδάφιο 2, ΕΟΚ).
It is authentic in the language of the person or persons to whom it is addressed.
Θεωρείται αυθεντική όταν είναι διατυπωμένη στην γλώσσα τοΰ ή τών αποδεκτών. '
It is published in the Official Journal 'for information purposes', as in the case of all acts other than regulations.
Η δημοσίευ­ση της στην 'Επίσημη 'Εφημερίδα γίνεται «προς ενημέρωση», δπως συμβαίνει μέ όλες τίς άλλες πράξεις πλην τών κανονισμών.
It is an instrument of indirect action similar in method to the framework laws or guiding principle laws found in federal systems, but the resemblance is not complete be cause directives are binding on Member States as to the result to be achieved.
(3) 'Απόφαση τής 17.12.1970, ύπόθ.
Judgment of 10.10.1973, Case 34/73 Variola, cited above and Judgment of 31.1.1978, Case 94/77 Zerbone [1978] ECR 116, Ground 22, et seq.
25-70, Koster, Συλλογή. 1970, σ. 1172.
Judgment of 17.5.1972, Case 93/71 Leonesio, cited above.
Ol πηγές τοΰ κοινοτικού δικαίου ή άρμοδιότης πού αφήνεται στά Κράτη μέλη σχετικά μέ τόν τύπο καί τά μέσα τών προς λήψη άπό τίς εθνικές αρχές μέτρων είναι συνάρτηση τοΰ αποτελέσματος πού τό Συμβούλιο ή ή 'Επιτροπή αναμένουν νά επιτύχουν» (').
In plainer terms, it stated in a subsequent judgment that: 'It emerges from the third paragraph of Article 189 of the Treaty that the choice left to the Member States as regards the form of the measures and the methods used in their adoption by the national authorities depends upon the result which the Council or the Commission wishes to see achieved.'2
'Η οδηγία είναι τό αποκλειστικό μέσο δράσεως τών οργάνων γιά τήν προσέγγιση τών νομοθεσιών (άρθρο 100 συνθήκης ΕΟΚ) καί τήν πραγματοποίηση τής ελευθερίας εγκαταστάσεως, παροχής υπηρεσιών καί κυκλοφορίας τών κεφαλαίων (άρθρα 54, 57, 63, 69).
A directive is the institutions' only means of action for achieving an approximation of laws (Art. 100 EEC) and also freedom of establishment, freedom to provide services and free movement of capital (Arts. 54, 57, 63, 69).
Σύμφωνα μέ ιδέα πού εξέφρασε ή 'Επιτροπή(2), θά έπρεπε, μέ τήν ευκαιρία τυχόν αναθεωρήσεως τής συνθήκης, νά δοθεί στά όργανα ή δυνατότης επιλογής τοΰ προσφορότερου μέσου στίς περιπτώσεις πού αναφέρο­νται μόνον οί οδηγίες, ώστε νά επιφυλαχθεί ή προσφυγή σέ αυτές στίς περιπτώσεις πού πρέπει νά διατηρηθεί μία ορισμένη διαφοροποίηση μεταξύ τών Κρατών μελών.
It would be convenient, as the Commission has suggested, 3to take advantage of a revision of the Treaty to give the institutions the choice of the most appropriate instrument in cases where only directives are mentioned, in order to leave the use of the latter for cases where a degree of variation between the Member States ought to be retained.
Ή χρήση τών οδηγιών προκαλεί κριτικές.
The use made of directives gives rise to criticism.
Κατά τήν γνώμη ορισμένων, ή οδηγία εισέρχεται πολύ συχνά καί άνευ λόγου σέ λεπτομέρειες, αφήνοντας στά Κράτη μέλη μόνο μία τυπική ελευθε­ρία.
For some, it too often goes into pointless detail leaving only formal freedom to the Member States.
Κατ' άλλους, ή τεχνική τοΰ ομοιομόρφου νόμου πού εισάγεται στίς εθνικές έννομες τάξεις μέ συμβάσεις πού εγκρίνονται άπό τά Κοινοβούλια είναι ή μόνη αποτελεσματική καί παραδεκτή άπό δημοκρατικής απόψεως.
For others, the only effective and acceptable practice from a democratic point of view is the technique of uniform law introduced into national law by means of conventions approved by national parliaments.