natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Και οι ψυχολόγοι θα πρέπει κι αυτοί να συμβάλουν στην έρευνα, κυρίως για την περίοδο μετά τις 20 Ιουνίου, μέρα που άρχισε η διάσκεψη των Παρισίων.
The psychologists also, and especially in the period after 20 June when the Paris Conference opened.
Αλλά δεν θα τους επιτραπεί η είσοδος.
The diplomats and technical experts waited to be called in, the coal and steel lobbies believed their hour had come.
Τα πά­ντα θα ρυθμισθούν με φαντασία.
But they were left In the background.
Είναι αλήθεια ότι ο εμ­πνευστής της Κοινότητας αρέσκετο να λέει: αυτό που κάνουμε δεν έχει προηγούμενο.
Something new was to emerge from the imagination, a quite new approach was being taken, there was a new kind of cross-fertilization of ideas.
Λίγες μέρες πριν από τις 9 Μαΐου δεν υπήρχε το σχέδιο για την κοινή Ανώτατη Αρχή ούτε κατ' όνομα.
The beginnings were difficult; confidence was built up day by day as ideas were
Η διάσκεψη των Παρισίων — 20 Ιουνίου 1950
The Paris Conference — 20 June 1950
Το γεγονός ότι η Γερμανία διακήρυξε δημόσια την αποδοχή της και ότι η Γαλλία αποφάσισε να εφαρμόσει το σχέδιο της έστω και με αυτόν το μοναδικό εταίρο, οδήγησε στην προσχώρηση της Ιταλίας πρώτα και των χωρών της Benelux κατόπιν, που είχαν εν τω μεταξύ ενημερωθεί επακριβώς για τις προθέσεις και τις ιδέες μας.
The fact that Germany had publicly given its approval and that France had decided to pursue its plan even with just one partner had gained the support first of all of Italy, and then of the Benelux countries, which in the meantime had been given details of our intentions and ideas.
Οι αρχές είναι δύσκολες, η εμπιστοσύνη κτίζεται μέρα με τη μέρα, μέσα από μια υπομονετική εργασία εξηγήσεων που πρέπει να καταλήξει στη σύμπτωση από­ψεων.
A small team of men from six countries with their own cultures and prejudices were to invent a com mon language and a fresh approach to international relations.
Μια μικρή ομάδα ανθρώ­πων από έξι χώρες, με την κουλτούρα και τις προκαταλήψεις τους, θα δημιουργήσουν μια κοινή γλώσσα και μια νέα προσέγγιση στις δημόσιες σχέσεις.
The word negotiation was banned, and the quest for common interest was the only rule of admission to the club, the first of its kind, which has come to serve as a model for hundreds of others.
Ο Jean Monnet βοηθήθηκε σημα­ντικά στο έργο του από τη βαθιά του επαφή με τον Hallstein και επίσης, θα μπορούσαμε να πούμε, από τις εποικοδομητικές διαφωνίες του με τον Spierenburg, τον εκπρόσωπο των μικρών χωρών.
Jean Mon net was aided enormously by his deep understanding with Hallstein and even, it might be said, by his constructive disagreement with Spierenburg, the spokesman for the smaller countries.
Στις 20 Ιουνίου 1950, δηλαδή μόλις 6 εβδομάδες μετά τη διακήρυξη της 9ης Μαΐου, άρχισε μια σημαντική διάσκεψη κάτω από την προεδρία του κ. Monnet.
On 20 June 1950, that is to say, only six weeks after our declaration of 9 May, an important conference opened with Mr Monnet in the chair.
Συμμετείχαν σ' αυτήν οι αντιπροσωπείες των έξι κυβερνήσεων.
The conference consisted of delegations appointed by the six governments.
Κάθε αντιπροσωπεία ερχόταν να παρουσιάσει και να αντιπαραθέσει ελεύθερα διαφορετικές αντιλήψεις χωρίς να δεσμεύεται από αμετάκλητες οδηγίες, χωρίς να θεωρεί ότι κύριο έργο της ήταν να υπερασπίζεται σθεναρά εθνικά συμφέροντα.
Each delegation was free to express and compare various ideas, without being a prisoner to rigid instructions or feeling that its main task was to defend national interests to the bitter end.
Οι αντιπροσωπείες αυτές συγκεντρώθηκαν γύρω από το ίδιο τραπέζι, με τη θέληση να συνεργασθούν για ένα κοινό έργο, να χτίσουν μαζί ένα υπερεθνικό οικοδόμημα, που θα ενσωμάτωνε και θα συγχώνευε τα εθνικά συμφέροντα.
These delegations were united round the same table with the will to collaborate in a common venture, to construct a joint supranational structure that would encompass and knit together national interests.
Τη στενή τοπικιστική αντίληψη αντικατέστησε σε όλους ένα αυθεντικό πνεύμα αμοιβαίας σύμπραξης συνεργασίας και κατανόησης.
Narrow-mindedness was replaced in each and every one by a real team spirit, mutual cooperation and understanding.
Αυτή η μεταβολή του κλίματος ήταν αυτή καθαυτή μια σημαντική πρόοδος.
This change of climate constituted in itself immense progress.
Τα πρακτικά της διάσκεψης υπάρχουν και είναι στη διάθεση των ερευνητών.
The minutes of the Conference exist in the National Archives and in particular in the Jean Monnet Foundation for Europe in Lausanne.
Μπορεί να τα δια­βάσει κανείς σαν νομικά και τεχνι­κά έγγραφα αλλά κυρίως σαν μια αξιοθαύμαστη πραγματεία πολι­τικής και διπλωματικής μεθοδολο­γίας.
They can be read as legal and technical documents, but also and above all as a remarkable treatise on political and diplomatic methodology. dology.
Σε τέτοιο βαθμό που η γαλλική κυβέρνηση, πχ., δεν είχε δώσει συγκεκριμένες οδηγίες στην αντιπροσωπεία της.
The extent to which this was true is illustrated by the fact, for example, that the French Government had not given any precise instructions to its delegation.
Το ενδιαφέρον της κοι­νής γνώμης ήταν στραμμένο σε μια διεθνή κρίση πολύ πιο θεαμα­τική.
Apart from these minutes and the memoirs of Jean Mon net there is little response in the chronicles of the day to this creation of the first Community treaty.
Ο πόλεμος της Κορέας είχε ξεσπάσει πέντε μέρες μετά την έναρξη της διάσκεψης.
People's minds were occupied with the emergence of a far more spectacular international crisis.
Παρόλο που οι εργασίες της δεν διαταρά­χθηκαν, δεν θα ήταν σωστό να πούμε ότι οι απειλές που αντι­μετώπιζε η παγκόσμια ειρήνη δεν επηρέασαν την οικοδόμηση της Ευρώπης.
The Korean war broke out five days after the Conference opened, and although this did not bear greatly on the Conference itself, it would be wrong to say that the menace that threatened world peace anew had no influence on the construction of Europe.
πολεμικών μέσων ανάμεσα στη Γαλλία και τη Γερμανία.
Western Europe, the Germans were both fearful and yet tempted by this opportunity to recover their full sovereignty.
Τότε ήταν που ο Jean Mon­net συνέλαβε, με λύπη, το σχέδιο της ευρωπαϊκής στρατιάς, γνωστό σαν σχέδιο Pleven, όπως πριν από 6 μήνες είχε συλλάβει το σχέδιο για την κοινότητα άνθρακα και χά­λυβα, το σχέδιο Schuman.
It was then that Jean Monnet reluctantly fathered the European army plan, called the Pleven Plan, just as six months earlier he had de vised the coal and steel plan, or the Schuman Plan as it was known.
Δεν έπρεπε η δημιουργία ενός νέου αυτόνομου γερμανικού στρατού να αλλάξει την κατεύθυνση μιας χώρας η οποία είχε μόλις μπει στο δρόμο της ενοποίησης.
It was necessary to see that Germany, once it was militarily independent, did not stray from the path to integration on which it had just embarked.
νει σήμερα εντύπωση το οτι χρειά­σθηκε να περάσει ένας χρόνος για να ολοκληρωθεί η διαδικασία των επικυρώσεων.
will tell us of the subtle ways in which each of our countries plays for time, of the ways in which unavowed reserves, feel ings and hopes of national sovereignty are expressed when ever they come under threat.
Η βραδύτητα της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, σε αντίθεση με τον πυρετώδη ρυθμό της σύλληψης αποτελεί ένα από τα βασικά δεδομένα της ευρω­παϊκής πολιτικής.
Political scientists will have much to say on the responses of parties and individuals to an unknown situation when representatives of the national sovereignty must decide to transfer part of that sovereignty to a new authority.
Η συζήτηση ουσίας δεν απο­φεύχθηκε ποτέ.
Nowhere was the basic issue evaded.
Το κάπως ανα­πάντεχο και απότομο «πλήγμα» της 9ης Μαΐου πλαισιώθηκε από όλες τις απαιτούμενες νόμιμες δια­δικασίες και η ΕΚΑΧ στηρίχθηκε στις πιο στέρεες δημοκρατικές βά­σεις.
The unusual and somewhat hasty coup of 9 May was to acquire the fullest legitimacy, and the ECSC grew up on the most solid of democratic foundations.
Η επικύρωση της υπήρξε αφορμή για πολιτικές ανακατατά­ξεις και συνειδητοποιήσεις που θα σφραγίσουν την ιστορία των χωρών μας.
Ratification sparked off a process of political realignment, a review of basic attitudes which was to weigh heavy on the history of our countries.
Υπάρχει άφθονη βιβλιογραφία για την EKA.
More is known about these events: there is abundant literature on the EDC.
Δεν φθάνει όμως πάντα στις πηγές και δεν διαφαίνεται πάντα αρκετά καθαρά το δίλημμα που έζησαν οι ιδρυτές της Κοινότητας 'Ανθρακα και Χάλυβα - Monnet, Schuman, Adenauer, Hallstein — που αντι­λήφθηκαν αμέσως ποιο ήταν το τίμημα αυτού του νέου ψυχροπο­λεμικού επεισοδίου.
But it does not always go back to the origins, and it is very difficult to picture the dilemma that faced the founders of the Coal and Steel Community — Monnet, Schuman, Adenauer, Hallstein — who immediately saw the implications of this new episode of the cold war.
Το ότι οι επιπτώσεις του έγιναν αισθητές στη Γαλλία μόνο τέσσερα χρόνια αργότερα, αυτό είναι άλλο κεφά­λαιο της ιστορίας.
Much research and a more distant historical per spective will certainly be needed before we can get to the bottom of this debate, which started on a technical note and ended with passions raging.
Επειδή όμως ξέφευγε από το πεδίο δράσης των Κοινο­τήτων, στα αρχεία τους δεν υπάρ­χουν στοιχεία γι' αυτήν την ευρω­παϊκή κρίση που άνοιξε ωστόσο το δρόμο για τη συνθήκη της Ρώμης.
However, since it went beyond the scope of the Communities, their archives will not contain documents on a European crisis which none the less paved the way for a fresh start at Messina.
18 Απριλίου 1951 — Υπογραφή της συνθήκης των Παρισίων' από αριστερά προς δεξιά: Paul Van Zeeland (Β), Joseph Bech (L), Jo­seph Meurlce (B), Le Conte Car­lo Sforza (I), Robert Schuman (F), Konrad Adenauer (D), Dirk Stikker (NL), Johannes van Den Brink (NL).
18 April 1951 — Signing of the Treaty of Paris. Left to right: Paul van Zeeland (Β), Joseph Bech (L), Joseph Meurice (B), Count Carlo Sforza (I), Robert Schuman (F), Konrad Adenauer (D), Dirk Stikker (NL), Johannes Van Den Brink (NL).
Η συνέχεια δεν εντάσ­σεται στην παρούσα μελέτη.
The High Authority of the ECSC in Luxembourg
Η τελευταία ψηφοφορία έγινε στις 16 Ιουνίου 1952.
The final vote was cast on 16 June 1952, and the ministers, who once again had become the leading lights, then had to rearrange their timetables so as to bring to an end a period of waiting that had been too long.
Ο ενθουσιασμός των Ευρωπαίων είχε μετριασθεί και αναμενόταν ότι θα τον αναζω­πύρωνε και πάλι η πραγματοποί­ηση των ελπίδων της ΕΚΑΧ.
Jean Monnet staked his prestige and managed to get the show under way some days later in Luxembourg, for lack of a real federal capital.
Έπρεπε όμως να μην αποτύχει η είσοδος της στη σκηνή, και τα πράγματα δυστυχώς άρχισαν άσχημα στις 23 Ιουλίου, ημε­ρομηνία που συνεδρίασαν οι 6 αρχηγοί κρατών για να επιλέξουν την έδρα των θεσμικών οργάνων και να ορίσουν τα μέλη τους.
What happened after that does not concern this study and will be covered by the rich archives of the first Com munity institution set up on 10 August 1952 in the capital of the Grand Duchy, which that day lost much of its tranquility, but gained a new vocation and an international dimension.
Αυτή η ύστατη προσπάθεια των αναλλοτρίωτων εθνικών κυριαρχιών παρ' ολίγο να πάρει κακή τροπή.
Suffice It to say that the potential for political research in these archives, contrary to accepted opinion, is at least as great as their economic and legal content.
0 Jean Monnet άσκησε όλο του το κύρος και εξασφάλισε να γίνει
If the years 1950-1952, which are already reported In the history books, are the years of the Com munity's lightning genesis, the years that will be opened with the ECSC archives are the years in which the experiment bore fruit.
10 Αυγούστου 1952 — Η εναρ­κτήρια συνεδρίαση της Ανώτατης Αρχής της ΕΚΑΧ στο Δημαρχείο του Λουξεμβούργου.
10 August 1952 — Inaugural session of the High Authority of the ECSC at the Hôtel de Ville, Luxembourg.
της ΕΚΑΧ είναι εκείνα της διευ­ρυνόμενης εμπειρίας.
our eyes and new relations be tween countries and peoples growing day by day.
Ας μην παραβλέψουμε κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει δυσκολίες: τα πρακτικά της διά­σκεψης των Παρισίων που θα απο­τελέσουν αναμφίβολα την πηγή σημαντικών ιστορικών ερευνών δεν έχουν ποτέ θεωρηθεί σαν προπαρασκευαστική εργασία για μια διεθνή συνθήκη.
But let us not overlook one point which may be a problem: the records of the Paris Conference will certainly provide a basis for much historical research, but they have never been considered as preparatory work for an international treaty.
Η τόλμη, ο δι­σταγμός, η μεταμέλεια των συγ­γραφέων του σημαντικού αυτού έργου, όπως προκύπτουν από τα αναλυτικά πρακτικά ή την αλληλο­γραφία,* δεν θα μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν για την ερμηνεία των διατάξεων.
The boldness, the hesitancy and the second thoughts of the authors of this considerable work, as they emerge from analytical ac counts and correspondence,* cannot be called forth to help interpret the Treaty's actual pro visions.
Οι ιστορικοί δεν θα φέρουν καμία ευθύνη στην α­ναδρομική συζήτηση που θα αρχί­σει ανάμεσα στους οπαδούς ή τους αντίπαλους της υπερκυριαρχίας — όρο που δεν θα ξαναβρούν άλλωστε στο έργο των συγγρα­φέων της συνθήκης.
Historians will have no responsibility for the retrospective debates engaged in by the advocates or adversaries of supranationality — a term, incidentally, which was never used by the authors of the Treaty.
Ωστόσο δεν θα μπορέσουν να μην αισθανθούν ότι τα πράγματα θα είχαν ίσως πά­ρει διαφορετική τροπή τον πρώτο καιρό, και η Ευρώπη άλλη μορφή, αν είχε ειπωθεί αυτή η λέξη ή πα­ραλειφθεί κάποια φράση, όταν οι μεγάλες δομές άρχισαν αργά να αναδύονται μέσα από το κενό.
However, they will not escape the feeling that in those early days, as the major structures gradually emerged from nothing, things could have taken a com pletely different turning and Europe a different shape for as little as one wrong word or a sentence omitted.
Από αυτήν ακριβώς την άποψη εί­ναι συναρπαστική η μελέτη των εργασιών που κακώς χαρακτηρί­ζονται σαν προπαρασκευαστικές για εκείνους που έχουν το προνό­μιο να γνωρίζουν την πορεία που ακολούθησε από τότε η Ευρώπη, με τη θέληση ή παρά τις επιθυμίες των ανθρώπων.
This is what makes a study of what are wrongly named travaux préparatoires so fascinating for those who have the privilege of know ing what course Europe has since taken, either with the help or against the will of those concerned. cerned.
10 Αυγούστου 1952 — Εγκατά­σταση της Ανώτατης Αρχής της ΕΚΑΧ στο Λουξεμβούργο' από αριστερά προς δεξιά: Paul Finet (Β), Léon Daum (F), Enzo Giac­cherò (I), Franz Etzel (D), Jean Monnet (F), Albert Coppe (Β), Dirk Spierenburg (D), Heinz Pott­hoff (D), Albert Wehrer (L).
10 August 1952 — The High Authority of the ECSC in Luxembourg. Left to right: Paul Flnet (B), Léon Daum (F), Enzo Giac cherò (I), Franz Etzel (D), Jean Monnet (F), Albert Coppe (B), Dirk Spierenburg (NL), Heinz Potthoff (D), Albert Wehrer (L).
Τα στοιχεία βρίσκονται oro Ιδρυμα Jean Monnet για την Ευρώπη (DorignyΠανεττιστήμιο της Λωζάννης) όπου μπο­ρούν να μελετηθούν.
These records are kept in the Jean Monnet Foundation for Europe (Dorigny — University of Lausanne) where they may be consulted in accordance with the access rules.
Μπροστά στο κτίριο της Ανώτατης Αρχής της ΕΚΑΧ στο Λουξεμ­βούργο: Jean Monnet, Robert Schuman, Walter Hallstein, . . .
In front of the High Authority building in Luxembourg — Jean Monnet, Robert Schuman, Walter Hallstein ...
Οι Ευρωπαϊκές Κοινότητας (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, ΕΥΡΑΤΟΜ) κοι το θεσμικά τους óρ γόνο του Jean Laf uma
The European Communities (ECSC, EEC, EURATOM) and their Institutions by Jean Lafuma uma
Έχει περάσει περίπου ένα τέταρτο του αιώνα από τη δημιουργία αυτής της πρωτότυπης Ευρώπης που συνέλαβαν, στη δεκαετία του 50, άνδρες που αναζητούσαν λύση για την πολιτική και οικονομική κρίση της δεκαετίας του 30.
Over 30 years have elapsed since the birth of the new Europe, an idea conceived in the 1950s by men who were looking for answers to the political and economic problems of the 1930s.
Υπάρχουν βέβαια προηγούμενα στην ιστορία και διάφορα σχήματα ευρωπαϊκής οργάνωσης που έχουν προταθεί από φιλόσοφους, λογοτέχνες, θρησκευτικούς ή πολιτικούς ηγέτες.
There were of course historical precedents for what they did and there was no shortage of plans for the organization of Europe put forward by philosophers, writers, religious leaders and even statesmen.
Ποτέ όμως πριν από τη διακήρυξη του Robert Schuman της 9ης Μαΐου 1950 δεν είχε κανείς παρουσιάσει ένα σχέδιο τόσο φιλόδοξο και ρεαλιστικό συγχρόνως, εφόσον η Ευρώπη του μέλλοντος επρόκειτο να οικοδομηθεί πάνω στην οικονομική ενοποίηση.
But Robert Schuman's declaration on 9May 1950 was the first to propose a system which was both ambitious in its design and practical in its approach: economic integration was to be the soil from which the Europe of the future would sprout.
Η εμπειρική αυτή προσέγγιση είναι η πιό ενδιαφέρουσα ιδέα που περιέχεται στις τρεις ευρωπαϊκές συνθήκες και σφραγίζει καθετί που συνέβη από τη δημιουργία της ΕΚΑΧ.
Practical considerations were the keynote of the three European Treaties and the hallmark of all that has followed since the founding of the ECSC.
Όλα τα πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά ή πολιτιστικά εμπόδια που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την οικοδόμηση της Ευρώπης αποφεύχθηκαν χάρη στην ευελιξία με την οποία οι συνθήκες προσαρμόζονται σε ιδιαίτερα ρευστές καταστάσεις.
All the political, economic, social and cultural obstacles which could have hindered the building of Europe have been surmounted thanks to the flexibility of the Treaties and their ability to cope with widely differing situations.
Από τη συνθήκη των Παρισίων του Απριλίου 1951, ημερομηνία που γεννήθηκε η ΕΚΑΧ, μέχρι τις συνθήκες της Ρώμης του Μαρτίου 1957, βλέπουμε ήδη να διαγράφεται η πορεία του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
The period between the signing of the Treaty of Paris, which set up the ECSC in April 1951 and that of the Treaties of Rome in March 1957 was typical of the way in which Europe was to grow.
Ο ταχύς ρυθμός που επιδιώχθηκε να δοθεί στην όλη προσπάθεια, με την ευρωπαϊκή κοινότητα άμυνας και την πολιτική κοινότητα, δεν μπόρεσε να κρατηθεί.
The original momentum which, it was hoped, would rapidly lead to the European defence community and the political community could not be maintained.
Με βάση την εμπειρία αυτή, η συνθήκη της Ρώμης μπόρεσε να προβλέψει πιο ευέλικτες διαδικασίες από πλευράς θεσμικής λειτουργίας και πιο εξελικτικές από οικονομική άποψη.
Conscious of these failures, the High Authority of the ECSC concentrated on the problems of integrating the coal and steel industries and, in doing so, ventured into many different areas, some of which had not even been provided for in the Treaty of Paris.
Από μια συνθήκη-κανονισμό περάσαμε σε μια συνθήκη-πλαίσιο που άφηνε μεγαλύτερα περιθώρια στη φαντασία.
In view of this, the Treaty of Rome changed the perspective and laid down procedures which were less rigid as regards the functioning of the Institutions and allowed more scope for development on the economic front.
Αυτή την ικανότητα
This was the difference between a treaty laying
προσαρμογής την ξαναβρίσκουμε σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας που μας οδήγησε από την Ευρώπη των 6 στην Ευρώπη των 10 και σύντομα, με την ένταξη της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, πιθανότατα στην Ευρώπη των 12.
down rules and one which simply set out a framework, thereby leaving more scope for the imagination. This phenomenon is a feature of the whole period starting with the Europe of six and going on to that of ten Member States, and with the accession of Spain and Portugal in the near future, probably to a Europe of twelve.
Η Ανώτατη Αρχή εβοηθείτο στο έργο της από Συμβουλευτική Επιτροπή με 30 μέλη κατ'ελάχιοτο όριο και 51 κατ'ανώτατο και στην οποία συμμετείχαν ισομερώς οι πα­ραγωγοί χάλυβα και άνθρακα, οι εργαζόμενοι και οι καταναλωτές ή οι έμποροι.
The High Authority was as sisted by a Consultative Com mittee of a minimum of 30 and a maximum of 51 members, com prising equal numbers of pro ducers, of workers, and of consumers or dealers in coal and steel.
Αν τα προβλήματα που χρειά­σθηκε να επιλύσει η Ευρωπαϊκή Κοινότητα 'Ανθρακα και Χάλυβα χρησίμευαν σαν προεργασία για τη μελλοντική Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, το θεσμικό σύστημα της ήταν κυρίως αυτό που αποτέ­λεσε τον πιο κατάλληλο χώρο πειραματισμού για την εφαρμογή της ενοποίησης.
The problems facing the European Coal and Steel Com munity provided useful experience from which the European Economic Community could benefit, but its institutional system was even more valuable as a testbed for the way integration worked.
Στηριζόταν πάνω σε τέσσερα όργανα: Ανώτατη Αρχή, Ειδικό Συμβούλιο Υπουρ­γών, Συνέλευση, Ευρωπαϊκό Δι­καστήριο που αποτελούν πάντα τη ραχοκοκαλιά των σημερινών θε­σμικών οργάνων μαζί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η οποία κληρονόμησε, το 1967, τις εξου­σίες της Ανώτατης Αρχής και των Επιτροπών της ΕΟΚ και της ΕΥΡΑ­ΤΟΜ.
It was based on four In stitutions: the High Authority, the Special Council of Ministers, the Assembly and the Court of Justice; the latter three, together with the Commission of the European Communities, which, in 1967, took over the powers of the High Authority and the Com missions of the EEC and EUR ATOM, still form the basic institutional structure today.
Η Ανώτατη Αρχή, της οποίας οι εκτεταμένες εξουσίες ορίζονταν λεπτομερώς από τη συνθήκη, ήταν το διευθυντικό όργανο της ΕΚΑΧ.
The High Authority, whose wide powers were defined in detail in the Treaty, was the main organ of the ECSC.
Αποτελούνταν από 9 μέλη, εκ των οποίων τα 8 είχαν διορι­σθεί για εξαετή θητεία μετά από κοινή συμφωνία των κυβερνήσεων των κρατών μελών: Ομοσπον­διακή Δημοκρατία της Γερμανίας, Βέλγιο, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμ­βούργο, Κάτω Χώρες.
It consisted of nine members, eight of whom were appointed for six years by common accord of the governments of the Member States: Belgium, France, Germany, Italy, Luxembourg and the Netherlands.
Η Γερμανία και η Γαλλία είχαν από δύο α­ντιπροσώπους, οι υπόλοιπες χώρες έναν.
There were two members each from France and Germany and one from each of the other countries; the ninth was co-opted by the other eight members.
Το κύριο χαρακτηριστικό της Ανώτατης Αρχής ήταν η ανεξαρ­τησία των μελών της.
The Special Council of Min­isters consisted of a member of each government of the Member States responsible for the matter being discussed. It was originally seen as a means of harmonizing the actions of the High Authority and those of the Member States.
Όχι μόνο έπρεπε να αναλάβουν τη δέ­σμευση ότι δεν θα δέχονται καμιά οδηγία από τις κυβερνήσεις τους, αλλά και οι κυβερνήσεις με τη σει­ρά τους αναλάμβαναν την υπο­χρέωση να σεβασθούν αυτόν τον υπερεθνικό ρόλο και να μην επη­ρεάσουν το μέλος του οποίου εί­χαν προτείνει την υποψηφιότητα.
Although the High Authority had wide powers of decision and could, in many cases, act alone, the Treaty specified that it had to obtain the assent of the Council on certain matters. In such cases, the Council took decisions either by a majority, unanimously or by a qualified majority including one or both of the countries pro ducing at least 20% of the total value of the Community's coal and steel production.
Πράγματι, παρόλο που η Ανώτατη Αρχή είχε εξουσία για τη λήψη αποφάσεων, την οποία και ασκούσε μόνη της σε πολλές πε­ριπτώσεις έπρεπε να πάρει τη «σύμφωνη γνώμη» του Συμβου­λίου για αρκετά θέματα που προ­έβλεπε η συνθήκη.
The balance of power was therefore tipped in favour of the High Authority, but subsequent developments showed the Council's role becoming increasingly important, especially in cases where the position taken by the High Authority could have farreaching effects throughout the economy.
Το βάρος των εξου­σιών έκλινε λοιπόν υπέρ της Ανώτατης Αρχής, αλλά οι εξελί­ξεις κατέδειξαν τον όλο και πιο σημαντικό ρόλο του Συμβουλίου, κυρίως όταν οι θέσεις της Ανώτατης Αρχής κινδύνευαν να έχουν βαθιές επιπτώσεις για το σύνολο της οικονομίας.
The independence of the members of the High Authority was their primary feature. Not only did they pledge themselves not to take instructions from their governments, but the governments themselves also had to undertake to respect the supranational character of the High Authority and not to in fluence the member whom they had proposed.