natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τό γεγονός ότι τό Δικαστήριο έκρινε αναγκαίο νά αφιερώσει μεγάλο τμήμα τοΰ αιτιολογικού στή φύση τής έννομης τάξεως τής Κοινότητος οφείλεται στό δτι έθεώρησε υποχρέωση του, κατ' αρχήν, νά απαντήσει στίς παρατηρήσεις πού έγιναν ενώπιον του άπό ορισμένες κυβερνήσεις πού θεωροΰσαν ώς εξαίρεση τό άμεσο αποτέλεσμα.
It could have followed the Italian Council of State which, shortly before the Van Gend & Loos case, recognized as directly applicable the prohibition contained in Article 31 of the Treaty, the ' standstill' provision regarding quantitative restrictions and measures having equivalent effect.1 The Court found it necessary to devote a great many paragraphs to the nature of the Community legal order, firstly because it had to reply to the submissions made before it by certain governments which regarded direct effect as an exception.
'Ηταν, συνεπώς, αναγκαίο νά υποδείξει ερμηνευτικές αρχές πού ισχύουν καί πέρα άπό τό πρόβλημα πού έθετε τό άρθρο 12.
It therefore had to lay down wider principles of interpretation than were required for the problem set by Article 12.
"Επειτα, υπήρχε γενικότερο ενδιαφέρον νά αποκρούσει κάθε υπολαν­θάνουσα τάση γιά τήν επικράτηση στό κοινοτικό δίκαιο ενός υποκειμενικού κριτηρίου πού τείνει γενικά στην απόρριψη τοΰ άμεσου αποτελέσματος τών συνθηκών, γιά τό λόγο δτι τά κείμενα, δπως έχουν συνταχθεί, αντικατοπτρίζουν δήθεν τή θέληση τών δημιουρ­γών τους νά περιορίσουν τήν υποχρέωση στό επίπεδο τών σχέσεων μεταξύ κρατών.
In addition, it was of more general importance to eliminate any tendency to allow a subjective criterion to prevail in Community law since this would tend to eliminate the direct effect of the Treaties on the ground that the texts as drafted reflect the wish of their authors to keep the obligation at the level of inter-state relations.
Τέλος, επιμένοντας στό ρόλο τοΰ άτομου ώς αποδέκτη τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου, καθιστά τά άτομα «όργανα» γιά τήν τήρηση τών υποχρεώσεων τών Κρατών μελών.
Finally, by emphasizing the role of the individual as the party affected by Community law, the Court gave him the 'equipment' to ensure that the Member States observe their obligations.
(ΐ)Άπόφαση τής 7.11.1962, Foro italiano, 1963, III, col. 143.
This is what the Court stressed in its Van Gend & Loos judgment — to counter the submissions made before it by a number of governments — stating that the existence of procedure for obtaining a declaration of default under Articles 169 and 170 of the Treaty does not imply that it is impossible for individuals, in appropriate cases, to rely, before a national court, on the Member States' obligations. It went on to state that: Judgment of 7.11.1962, Il Foro italiano, 1963, III Col. 143.
Σχέσεις μέ τό εθνικό δίκαιο
Relations with national law
Αυτό τονίζει τό Δικαστήριο στην απόφαση Van Gend en Loos, σημειώνοντας προς αντίκρουση επιχειρήματος πού ορισμένες κυβερνήσεις είχαν προβάλει ενώπιον του, δτι ή ύπαρξη διαδικασίας γιά τήν διαπίστωση τής παραβάσεως υποχρεώσεως κατά τους ορούς τών άρθρων 169 καί 170 τής συνθήκης «δέν σημαίνει δτι οί ιδιώτες είναι αδύνατον νά προβάλουν, σέ δεδομένη περίπτωση, ενώπιον τοΰ έθνικοΰ δικαστού» τίς υποχρεώσεις τών Κρατών μελών.
Finally, it declared that: 'The vigilance of individuals concerned to protect their rights amounts to an effective supervision in addition to the supervi­sion entrusted by Articles 169 and 170 to the diligence of the Commission and of the Member States.'
Τό άμεσο αποτέλεσμα ενισχύει τήν αποτελεσματικότητα τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου, διότι κάθε ιδιώτης δύναται νά ζητήσει άπό τόν εσωτερικό δικαστή νά αποκρούσει τήν εφαρμογή τοΰ έθνικοΰ δικαίου πού αντιβαίνει προς τό αμέσως ισχύον κοινοτικό δίκαιο.
Direct effect makes Community law more effective because any individual may ask the courts to declare national law inapplicable where it is con­trary to directly applicable Community law.
Ό δικαστής μπορεί νά διαφωτισθεϊ σχετικά μέ τήν ισχύ τοΰ δικαίου αύτοΰ μέσω τοΰ μηχανισμού τών προδικαστικών ζητημάτων πού θέτει στό Δικαστήριο καί είναι δυνατόν νά λεχθεί δτι έγινε χρήση τής διαδικασίας αυτής άπό πολυάριθμα εθνικά δικαστήρια πού αντιμετώ­πιζαν μία ενδεχόμενη σύγκρουση μεταξύ τοΰ δικαίου τους καί τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου.
The court may obtain guid­ance on the scope and effect of this law through the machinery for referring questions to the Court of Justice for preliminary ruling and it may be said that this procedure has been employed by numerous national courts faced with a possible conflict between their law and Community law.
"Ετσι, εξυπηρέτησε πλήρως τό στόχο της, πού είναι ή ομοιόμορφη εφαρμογή τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου στά Κράτη μέλη.
The procedure has thus proved perfectly adapted for achieving its aim, which is the uniform application of this law throughout the Member States.
Θά εξετάσουμε διαδοχικά τή νομολογία τοΰ Δικαστηρίου σχετικά μέ τίς διατάξεις τής συνθήκης, τοΰ παραγώγου δικαίου καί τών διεθνών συμφωνιών πού έχουν συναφθεί άπό τήν Κοινότητα.
The Court's case law will be examined with regard to the provi­sions of the Treaty, of derived legislation and of international agreements concluded by the Community.
Ή συνθήκη
The Treaty
Τό Δικαστήριο απεφάνθη υπέρ τοΰ άμεσου αποτελέσματος τών διατάξεων πού επέβαλλαν υποχρέωση αποχής στά Κράτη μέλη, όπως τό άρθρο 12 τής συνθήκης.
The Court found that provisions imposing on the Member States an obligation to refrain from acting, such as Article 12 of the Treaty, could have direct effect.
"Ετσι, στην περίφημη απόφαση Costa/ENEL ανεγνώρισε τό αποτέλεσμα αυτό στό άρθρο 53, πού απαγορεύει στά Κράτη μέλη νά εισάγουν νέους περιορισμούς στην εγκατάσταση εντός τής επικρατείας τους υπηκόων άλλων Κρατών μελών, καί στό άρθρο 37 παραγρ. 2, πού απαγορεύει κάθε νέο μέτρο διακρίσεως έναντι τών υπηκόων τών Κρατών μελών στά εθνικά μονοπώλια εμπορικού
Thus in its famous Costa ν ENEL judgment it recognized such an effect in the case of Article 53, which prohibits the Member States from introducing any new restrictions on the right of establishment in their territory of nationals of the other Member States and in the case of Article 37 (2), forbidding any new discriminatory measure regarding the nationals of Member States in State monopolies of a commercial character. * The Court held in the Salgoil judgment that Article 31, forbidding the introduction of any new quantitative restrictions or measures having equivalent effect in intra-Community trade, gives rise to rights which national courts have a duty to protect. 2
13-68, Συλλογή.
Case 6/64, [1964] ECR 585.
Τό Δικαστήριο αναγνώρισε τό 'ίδιο αποτέλεσμα, άπό τή λήξη τής μεταβατικής περιόδου, στό άρθρο 37 παραγρ.
The Court took a further step with respect to Article 95, which forbids any discriminatory internal taxation of imported products similar to (first paragraph) or competing with (second paragraph) national pro ducts.
1, πού αναφέρεται στην προοδευτική διαρρύθμιση τών εθνικών μονοπωλίων εμπορικού χαρα­κτήρα.
The third paragraph of Article 95 reads as follows: 'Member States shall not later than at the beginning of the second stage, repeal or amend any provisions existing when this Treaty enters into force which conflict with the preceding rules.'
Δήλωσε ότι «ό αποκλεισμός, κατά τό τέλος τής μεταβατικής περιόδου, κάθε διακρίσεως μεταξύ υπηκόων τών Κρατών μελών όσον άφορα τους όρους εφοδιασμού καί προσβάσεως στίς αγορές αποτελεί συγκεκριμένη υποχρέωση επιτεύξεως αποτελέσματος, συνοδευομένη άπό μία απλή ανασταλτική ρήτρακατά τό τέλος τής μεταβατικής περιόδου, ή υποχρέωση αυτή δέν υπόκειται πλέον σέ κανέναν όρο, ούτε εξαρτάται, γιά τήν εκτέλεση ή' τά αποτελέσματα της, άπό τήν παρέμβαση καμιάς πράξεως είτε τής Κοινότητος είτε τών Κρατών μελών, καί είναι άπό τήν 'ίδια τή φύση της ικανή νά έπικληθεϊ ύπό τών υπηκόων τών Κρατών μελών ενώπιον τών εσωτερικών δικαστηρίων»(').
In the judgment delivered on 16 June 1966 in the Liitticke case, the Court observed that the first paragraph of Article 95 imposed a prohibition against discrimination constituting a 'clear and unconditional obligation' that whilst the third paragraph im posed an obligation on the Member States to 'repeal' or 'amend' any provisions contrary to the rules set out in the preceding paragraphs, the said obligation did not leave the Member States any discretion as to the date by which these operations had to be completed, that is to say before 1 January 1962 ; 'after this date it is sufficient for the national court to find, should the case arise, that the measures implementing the contested national rules of law were adopted after 1 January 1962 in order to be able to apply the first paragraph directly in any event.'2
Βλέπουμε ότι ή νομολογία τοΰ Δικαστηρίου σχετικά μέ τό άμεσο αποτέλεσμα αναπληρώνει κατά κάποιον τρόπο τήν αδράνεια τών εθνικών άρχων καί τών κοινοτικών οργάνων στην εκπλήρωση τών καθηκόντων πού τους επέβαλλε ή συνθήκη κατά τή διάρκεια τής μεταβατικής περιόδου.
This important judgment makes it clear that an obligation to act by ' repealing' or ' amending' discriminatory provisions is transformed into an obligation to refrain from imposing such provisions after the expiration of the period fixed for fulfilling the positive obligation; in the case in question this was 1 January 1962, the end of the first stage.
"Ολα τά παραδείγματα πού αναφέραμε έως έδώ αφορούν τό δικαίωμα τών ιδιωτών νά έπικαλοΰνται, ενώπιον έθνικοΰ δικαστηρίου, έναντι τοΰ κράτους τους τά άμεσα αποτελέσματα πού απορρέουν άπό υποχρέωση πού επιβάλλεται στά Κράτη μέλη τής συνθήκης.
The consequences and possible developments of this line of cases can be seen not only as regards acts which impose obligations on the States to be fulfilled within a certain period but also as regards the im portance of the end of the transitional period.3
Πρόκει­ται γιά τό λεγόμενο «κάθετο» αποτέλεσμα μιας διατάξεως.
Article 8 (7) states that: 'Save for the exceptions and derogations pro vided for in this Treaty, the expiry of the transitional period shall constitute the latest date by which all the rules laid down must enter into force and all the measures required for establishing the common market must be implemented.'
(ï) 'Απόφαση τής 13.2.1976, ύπόθ.
Case 13/68 [1968] ECR 673.
59-75, Manghera, Συλλογή.
Case 57/65 [1966] ECR 205.
1976, σ. 101.
Below para. 105.
1977, σ.
Page 82
Στην περίπτωση αυτή πρόκειται γιά «οριζόντιο» αποτέλεσμα.
It is on the basis of this rule that the Court has recognized the direct effect of provisions in the Treaty regarding both the right of establishment and the free movement of goods.1
Φυσικά, δέν ήταν δυνατόν νά αμφισβητηθεί ότι μία επιχείρηση μπορεί νά επικαλεσθεί άμεσα εναντίον άλλης, ενώπιον τών εθνικών δικαστη­ρίων, τά άρθρα τής συνθήκης σχετικά μέ τους κανόνες περί ανταγωνισμού πού εφαρμόζονται έπί τών επιχειρήσεων.
The Treaty, in Articles 52 to 58, provides that the restrictions on the right of establishment shall be 'abolished by progressive stages in the course of the transitional period', (Art. 52) by directives which the Coun cil was to adopt in implementation of a general programme (Art. 54).
Αυτό συνάγε­ται άπό όλη τή νομολογία τοΰ Δικαστηρίου πού αναφέρεται στον ανταγωνισμό μετά τήν απόφαση Boschi).
Furthermore, by directives issued in the course of the same period, the Council was to give effect to mutual recognition of diplomas, certificates and other qualifications and to coordinate the rules under which persons take up and pursue activities as self-employed persons (Art. 57).
'Ομοίως, οί κανόνες σχετικά μέ τήν ελεύθερη κυκλοφορία τών προσώπων έχουν βεβαίως άμεσο αποτέλεσμα ύπό τήν έννοια δτι οί εργαζόμενοι μποροΰν νά προβάλουν δικαιώματα πού απορρέουν άπό τίς διατάξεις αυτές έναντι τών εθνικών άρχών(2), άλλα είναι δυνατόν επίσης νά τίς επικαλεσθούν κατά συλλογικών ρυθμίσεων πού δέν πηγάζουν άπό δημόσιες αρχές.
However, at the end of the transitional period, no directives had yet been adopted with regard to several occupations, in particular the legal profession. In a preliminary ruling on a question referred by the Belgian Conseil d'Etat, the Court held that Article 52 had had direct effect since 1 January 1970.
Στην περίπτωση αυτή, επρόκειτο γιά τόν κανονισμό τής Διεθνοΰς Ποδηλατικής 'Ενώσεως σχετικά μέ τά πρωταθλήματα κόσμου ποδηλατικών αγώνων μέσων αποστάσεων συνοδεία εποχουμένου προπονητού σύμφωνα μέ τόν όποιο «ό προπονητής δφειλε νά είναι τής ίδιας ύπηκοότητος μέ τόν ποδηλάτη του».
It held that in laying down that freedom of establishment shall be attained at the end of the transitional period, Article 52 thus imposes an obligation to attain a precise result, the fulfilment of which had to be made easier by, but not dependent on, the implementation of a programme of progressive measures.
(') 'Απόφαση τής 6.4.1962, ύπόθ.
Any directives adopted in the future would not be aimed at implementing the rule on equal treatment with nationals.
3 \-61, Συλλογή, 1962, σ. 97 καί έπόμ.
This rule has been effective and applicable since 1 January 1970 by virtue of Article 52.
(') Τό άρθρο αύτύ απαγορεύει τίς διακρίσεις έπί παροχής υπηρεσιών. .(") 'Απόφαση τής 12.12.1974, ύπόθ.
Apart from the examples quoted in the text mention may be made of the case law on Article 9 prohibiting customs duties and charges having equivalent effect, Cases 37 and 38/73 Sociaal Fonds voor Diamantarbeiders [1973] ECR 1609; on Article 13 (2) prohibiting charges on imports with equivalent effect to customs duties, Case 33/70 Sace, [1970] ECR 1213 and Case 77/72 Capolongo [1973] ECR 611; on Article 16 concerning customs duties on export Case 18/71 Eunomia [1971] ECR 811.
36-74, Walrave, Συλλογή, 1974, σ.
Case 2/74, Reyners, [1974] ECR 631, at pp. 651-652, Grounds 26 to 28.
"Αμεσο αποτέλεσμα
It pointed out that:
79 εργασίας, καθώς καί στίς συμβάσεις μεταξύ ίδιωτών(')· Στην απόφαση Walrave, τό Δικαστήριο βασίσθηκε κυρίως στή «γενικότητα τών όρων τοΰ άρθρου 59, πού δέν κάνει καμία διάκριση σχετικά μέ τήν προέλευση τών εμποδίων πού πρέπει νά έξαλειφθοΰν»(2).
'The fact that at the end of the transitional period no discrimi­nation regarding the conditions under which goods are procured and marketed must exist between nationals of Member States constitutes an obligation with a very precise objective, subject to a clause postponing its operation.
Τό άρθρο 119 επιβάλλει άπό τήν πλευρά του στά Κράτη μέλη «μία υποχρέωση επιτεύξεως αποτελέσματος πού θά έπρεπε επιτακτικά νά πραγματο­ποιηθεί εντός ορισμένης προθεσμίας» καί ή αναφορά στά «Κράτη μέλη» δέν θά έπρεπε νά ερμηνευθεί δτι εννοεί τήν αποκλειστική παρέμβαση τών δικαστικών άρχων κατ' άμεση εφαρμογή τής συνθήκης(3).
Upon the expiry of the transitional period this obligation is no longer subject to any condition or contingent, in its execution or in its effects, upon the introduction of any measure, either by the Com­munity or by the Member States and by its nature it is capable of being relied on by nationals of Member States before national courts.'i
Είναι ενδιαφέρον νά εξετάσουμε τή νομολογία αυτή ώστε νά προσδιορίσουμε a contrario μέ περισσότερη ακρίβεια τά κριτήρια τοΰ αποτελέσματος αύτοΰ.
The prohibition therefore has direct effect and creates individual rights which the national courts must protect; this occurred at the end of the transitional period at the latest, that is to say on 1 January 1970, as the provisions of the second paragraph of Article 32 of the Treaty indicate.' 2
Στην απόφαση Costa/ENEL, τό Δικαστήριο ήρνήθη τό άμεσο αποτέ­λεσμα στά άρθρα 102 καί 93, πλην τής τελευταίας φράσεως τής παραγράφου 3 τοΰ άρθρου αύτοΰ.
It is clear that the Court's decisions on direct effect to some extent make up for the failure of the national authorities and the Community institu­tions to accomplish the task set them for the transitional period under the Treaty.
'Η τελευταία φράση τοΰ άρθρου 93, παραγρ.
This is what is called the 'vertical' effect of a provision.
3, απαγορεύει στά κράτη νά χορηγήσουν ενίσχυση πρίν ή 'Επιτροπή περατώσει τή διαδικασία εξετάσεως τοΰ σχεδίου.
Some rules, because of their nature, have been recognized by the Court as having a fuller effect which also extends to relations between individuals. This is a ' horizontal' effect.
Νομίζαμε δτι είναι δυνατό νά συμπεράνουμε άπό αυτή ν τή νομολογία ότι οί καθαρά διαδικαστικές υποχρεώσεις πού έχουν επιβληθεί στά
Clearly there can be no doubt that the articles of the Treaty regarding the competition rules applicable to undertakings (Art. 85 et seq.) can be directly invoked before national courts by one undertaking against
(2) 'Απόφαση Walrave, προαναφ., αιτιολογία άρ. 20.
Case 59/75 Manghera [1976] ECR 91, Grounds 15 and 16.
(4) 'Απόφαση Costa/Enel, άνωτ., σ. 1160-1162.
Case 74/76 Iannelli [1977] ECR 557, Ground 13.
Σχέσεις μέ τό εθνικό δίκαιο κράτη άφοροΰν μόνον τίς σχέσεις μεταξύ κρατών καί Κοινότητος καί δέν έχουν συνεπώς άμεσο αποτέλεσμα.
Similarly, the rules dealing with free movement of persons certainly have direct effect in the sense that workers can lay claim to the rights arising out of these provisions in disputes with national authorities, 2but they can also be invoked in opposition to collective rules not emanating from the official authorities.
"Ετσι, τό άμεσο αποτέλεσμα τής απαγορεύσεως εκτείνεται σέ κάθε ενίσχυση ή οποία θά είχε αρχίσει νά εφαρμόζεται χωρίς νά κοινοποιηθεί στην 'Επιτροπή.
It is clear, said the Court, that Article 48, relating to the elimination of all discrimination based on nationality in employ­ment, extends also to agreements and regulations which do not originate with the official authorities...
Σέ περίπτωση κοινοποιήσεως, υφίσταται κατά τήν προκαταρκτική φάση καί, σέ περίπτωση πού ή 'Επιτροπή προχωρήσει στην κατ' αντιδικία διαδικασία, μέχρι τήν έκδοση τής τελικής αποφάσεως»(')·
'The activities referred to in Article 59 3 are not to be distinguished by their nature from those in Article 48, but only by the fact that they are performed outside the ties of a contract of employment;... it follows that the provisions of Articles 7, 48 and 59 of the Treaty may be taken into account by the national court in judging the validity or the effects of a provision inserted in the rules of a sporting organization.'4
"Οπως βλέπουμε, ό ιδιώτης μπορεί νά επικαλεσθεί ενώπιον τοΰ δικαστού του τήν έλλειψη κοινοποιήσεως στην 'Επιτροπή μιας νέας ενισχύσεως.
The case in question concerned the rules of an international cycling union relating to world championship cycling races behind a pacer on a motorcycle, under which ' the pacer must be of the same nationality as his stayer'.
'Αντίθετα, τό Δικαστήριο δέν αναγνωρίζει στους ιδιώτες τό δικαίωμα νά προβάλουν τήν αντίθεση προς τή συνθήκη μιας υπάρχουσας ενισχύσεως.
Finally Article 119, under which, 'Each Member State shall during the first stage ensure and subsequently maintain the application of the prin­ciple that men and women should receive equal pay for equal work,...' 'applies not only to the action of public authorities, but also extends to all agreements which are intended to regulate paid labour collectively as well as contracts between individuals.'5
Πράγματι, «τό ασυμβίβαστο τών ενισχύσεων προς τήν κοινή αγορά... δέν είναι ούτε απόλυτο ούτε άνευ δρων».
In the Walrave judgment, the Court had been able to take its stand on : 'The general nature of the terms of Article 59, which makes no distinc­tion between the source of the restrictions to be abolished.'6
'Αλλά τό κριτήριο πού έφηρμόσθη, ή ύπαρξη δηλαδή μιας δυνατότητος εκτιμήσεως, διατηρεί τήν αξία του.
Article 119 for its part imposes on the Member States a 'duty to bring about a specific result to be mandatorily achieved within a fixed period' and the reference to Member States ' cannot be interpreted as excluding the intervention of the courts in direct application of the Treaty'. 7
(2) 'Απόφαση Ianelli άνωτ., αιτιολογίες II καί 12.
Case 36/74 Walrave [1974] ECR 1405, Grounds 235.
(3) 'Απόφαση Salgoil άνωτ., σ. 674.
Case 43/75 Defrenne II [1976] ECR 455, Ground 39.
'Η δράση τών οργάνων προσδίδει περιεχόμενο σέ διατάξεις πού, καθαυτές, είναι καθαρά προγραμματικές.
Article 102 obliges the Member States to consult the Commission when there is reason to fear that a provision laid down by law may cause 'distortion of competition'.
Μπορούμε νά αναφέρουμε σχετικά τίς αποφάσεις περί τών αρμοδιοτή­των τής Κοινότητος έπί νομισματικών θεμάτων.
In the Court's view the States have thereby contracted with the Community an undertaking 'which binds them as States, but which does not create individual rights which national courts must protect'.
Στό Δικαστήριο ετέθη τό ερώτημα έάν τά άρθρα 5 καί 107 τής συνθήκης, καθώς καί τό ψήφισμα τοΰ Συμβουλίου καί τών εκπροσώπων τών κυβερνήσεων τών Κρατών μελών τής 22ας Μαρτίου 1971 σχετικά μέ τήν πραγματοποίη­ση κατά στάδια τής οικονομικής καί νομισματικής ενώσεως έπρεπε νά έρμηνευθοΰν ότι απαγορεύουν στά Κράτη μέλη νά επιτρέψουν τήν ελεύθερη διακύμανση τών νομισμάτων τους.
Similarly in agreeing to notify the Commission within a reasonable time of their aid projects and in agreeing to submit to the procedures laid down in Article 93, the States have entered into an obli­gation which the Court describes in the same words which it used in the case of Article 102, 'except in the case of the final provision of Article 93 (3), which is not in question in the present case'.l
Κατά τό Δικαστήριο, ή απαγόρευση τών αμέσων διακρίσεων «τουλάχιστον» είναι δυνατόν νά εφαρμοσθεί αμέσως (2).
It used to be thought, on the basis of these cases, that purely procedural obligations imposed on the States only concerned the relations between the States and the Community and therefore had no direct effect.
Στην απόφαση Defrenne III, διαπιστώνει δτι, ελλείψει διατάξεων πού θέτουν σέ εφαρμογή τά άρθρα 117 καί 118, τών οποίων υπογραμμίζεται ό καθαρά προγραμματικός χαρακτήρας, δέν δύναται νά δεχθεί τήν ερμηνεία κατά τήν οποία τό άρθρο 119 εκτείνεται, πέρα
However, nine years later, in the Lorenz judgment, the Court cited its earlier judgment and pointed out that the immediately applicable char­acter of a prohibition (on implementing a project to grant aid) extends to the whole of the period to which it applies : ' Thus the direct effect of the prohibition extends to all aid which has been implemented without being notified and, in the event of notification, operates during the preliminary period, and where the Commission sets in motion the con­tentious procedure, up to the final decision.'2
1161, αιτιολογίες άρ.
Case 120/73 [1973] ECR 1471, Ground 8.
38 καί 39.
Page 86
Σχέσεις μέ τό εθνικό δίκαιο άπό τήν ισότητα τών αμοιβών, καί στην ισότητα τών όρων έργασίας(')-
85 mie region, free from internal restrictions, in which the customs union and the economic union may be progressively achieved', that this objective requires fixed exchange rates between the currencies and that : ' Art icle 3 (g) provides for the procedures to be followed in order to coordinate the economic policies of the Member States and to remedy any disequilibria in their balances of payments', the Court states that, nevertheless, ertheless,
"Οπως είδαμε, κατά τό άρθρο 189, εδάφιο 2, οί κανονισμοί ισχύουν άμεσα σέ κάθε Κράτος μέλος.
As has been seen, regulations are, in the words of the second paragraph of Article 189, directly applicable in all Member States.
'Αποτελούν άμεσες πηγές δικαίου στά κράτη καί είναι δυνατόν νά 'έχουν συγχρόνως «κάθετο» καί «οριζόντιο αποτέλεσμα», όπως άνελύθησαν ανωτέρω σέ σχέση μέ διατάξεις τής συνθήκης.
As direct sources of law in the States they are capable of both ' vertical' and ' horizontal' effect as analysed above with respect to the provisions of the Treaty.
«λόγω τής ίδιας τής φύσεως του καί τής λειτουργίας του στό σύστημα τών πηγών τοΰ κοινοτικού δικαίου, (ό κανονισμός) παράγει άμεσα αποτελέσμα­τα καί παρέχει σάν τέτοιος δικαιώματα στους Ιδιώτες πού τά εθνικά δικαστήρια έχουν υποχρέωση νά προστατεύουν».
According to a formula which has subsequently remained unvaried the Court in a judgment delivered on 14 December 1971, after recalling the terms of the second paragraph of Article 189, recognized that: 'There­fore by reason of their nature and their function in the system of the sources of Community law, regulations have direct effect and are, as such, capable of creating individual rights which national courts must protect.'1