natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για τη χορήγηση της αδείας απαιτείται η πλήρωση ορισμένων προϋποθέσεων και η υποβολή προγράμματος δραστη­ριότητας.
Sectoral authorization for a class of insurance, based on a programme of operations, could be refused if the conditions governing the taking up of business, laid down by national legislation, were not met.
Ακόμα περισσότερο από τον τραπεζικό, ο ασφαλιστικός τομέας υπόκειται σε πολλές ρυθμίσεις λόγω μέριμνας να προστατευθεί η πελατεία, ειδικά οι απλοί ιδιώτες.
— The quantum leap in liberalization (provided for in the White Paper on the single market) was the second coordinating directive of 15 December 1989 (89/646) [1].
Στο πλαίσιο των προσπαθειών συντονισμού των εθνικών ρυθμίσεων, η κοινοτική νομοθεσία έλαβε υπόψη αυτήν την ανησυχία, προσπαθώντας συγχρόνως να εξασφαλίσει την πραγματική άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης και παροχής υπηρεσιών, κατά τρόπο που θα παρείχε στους καταναλωτές την ευρύτερη δυνατή και ευνοϊκότερη από πλευράς όρων προσφορά προϊόντων.
It introduces the principle of a single Community authorization, granted by a Member State to a credit institution, allowing it to pursue all basic banking business through out the Community, either by setting up subsidiaries or by providing its services direct from the country in which it is established.
Η δυσχέρεια συμβιβασμού αυτών των παραμέτρων εξηγεί τη βραδύτητα της πραγματικής εφαρμογής της ελεύθερης κυκλοφορίας.
The home Member State carries out overall supervision of the banking institution, while the host Member State supervises branches established on its territory.
Η αρχή έγνε με την ελευθερία εγκατάστασης που προκαλούσε λιγότερη δυσπιστία.
Harmonizing protection and control rules b. In the case of freedom to provide services, i.e. the conclusion of crossborder contracts, the deadlock was ended by two Court of Justice judgments of 4 December 1986 (Commission v. Germany and Commission v. France).
— Το μεγάλο βήμα προόδου όσον αφορά την ελευ­θέρωση (που προβλέπεται από τη Λευκή Βίβλο γα την εσωτερική αγορά) ήταν η δεύτερη οδηγία τραπεζικού συντονισμού της 15ης Δεκεμβρίου 1989 [1].
The Court ruled that the host state (in which the risk is situated and the service is provided) may require a company to obtain authorization in view of the need to protect consumers, in particular in connection with small risks.
Η οδηγία αυτή καθιερώνει την αρχή της ενιαίας κοινοτικής έγκρισης.
Authorization must be granted, however, to any company established in another Member State which meets the conditions laid down by the legislation of the State in which the service is to be performed.
Χορηγούμενη από ένα κράτος μέλος σε ένα πιστωτικό ίδρυμα, του επιτρέπει να ασκήσει σε όλη την Κοινότητα το σύνολο των βασικών τραπεζικών
Those con ditions may not duplicate conditions that have already been fulfilled in the home State, and the controls carried out for this purpose by the latter must be taken into con-
— Η πρώτη οδηγία συντονισμού στις ασφαλίσεις "εκτός ζωής" (άλλες ασφαλίσεις εκτός από την
— Banking funds: Council Directive 89/299 of 17 April 1989, as amended by Directives 91/633 and 92/16, [2] laid down common basic rules for all credit institutions authorized in the Community.
Η εσωτερική αγορά γ.
The single market sideration.
Αλλά η έγκριση αυτή πρέπει να χορηγείται σε κάθε επιχείρηση εγκαταστημένη σε ένα άλλο κράτος μέλος η οποία πληροί τους όρους που προβλέπονται από τη νομοθεσία του κράτους απο­δεκτού.
It should be stressed that general legislation on nonlife insurance does not cover motor vehicle third party liability insurance; this is governed by special rules (Directive 90/618 of 8 November 1990) [11], under which an insurer established in one Member State must, in order to insure a vehicle registered in another Member State (freedom to provide services), appoint a representative in that State.
Κινητές αξίες α.
Marketable securities a.
— Η οδηγία του Συμβουλίου της 5ης Μαρτίου 1979, που τροποποιήθηκε από εκείνη της 3ης Μαρτίου 1982 (79/279 και 82/148) [12] καθορίζει τις ελάχιστες προϋποθέσεις γα την εισαγωγή των κινητών αξιών που κείνται στα κράτη μέλη στην επίσημη χρημαποτηριακή κατάσταση, στο χρημαποτήριο αξιών.
— Council Directive 79/279 of 5 March 1979, amended by Directive 82/148 of 3 March 1982 [12], established minimum conditions for the admission to stock exchange listing of securities for assets situated in the Member States.
— Στις 22 Ιουνίου 1988, το Συμβούλιο ενέκρινε τη δεύτερη οδηγία συντονισμού των ασφαλίσεων εκτός ζωής (88/357) [7] προκειμένου να διευκολύνει την πραγμαπκή άσκηση της ελεύθερης παροχής, διακρί­νοντας μεταξύ "μεγάλων κινδύνων" (που αφορούν πς μεγάλες επιχειρήσεις) και "μαζικών κινδύνων" (που αφορούν τους απλούς ιδιώτες).
— On 22 June 1988 the Council adopted the second coordinating Directive on nonlife insurance (88/357) [7], to facilitate the exercise of freedom to provide services, making a distinction between 'large risks'(concerned with large undertakings) and 'small risks'(concerned with private individuals).
Για τους μεγάλους κινδύνους, μια ασφαλιστική εταιρία μπορεί να παρέχει πς υπηρεσίες της σε ένα άλλο κράτος μέλος (κράτος του κινδύνου) χωρίς την έγκριση αυτού του κράτους και υπό τον έλεγχο του κράτους όπου έχει την έδρα της (κράτος της εγκατάστασης) που εφαρμόζει τη νομοθεσία του.
In the case of large risks, an insurance company may provide its services in another Member State (the State in which the risk is situated) without authorization from that State and under the supervision of the State in which its head office is located (Member State of establishment), which applies its own legislation.
Για τους μαζικούς κινδύνους, το κράτος του κινδύνου διατηρεί σημαντικά μέσα ελέγχου: μπορεί να επιβάλει την υποχρέωση εγκρίσεως γα την παροχή υπηρεσιών, την έγκριση των εντύπων των συμβάσεων, ενώ ισχύει η νομοθεσία του, συμπεριλαμβανομένης και της φορολογικής.
In the case of small risks, the State in which the risk is situated retains a significant supervisory role: it may require authorization for the provision of services and approval for contract forms, and its legislation (including tax law) is applicable. But the authorization procedure must take account of controls already carried out by the Member State of establish ment.
Αλλά η διαδικασία έγκρισης πρέπει να λαμβάνει υπόψη τους ελέγχους που ήδη ασκήθηκαν από το κράτος εγκατάστασης.
— The rules on the publishing of prospectuses by those issuing securities for admission to official listing were coordinated and mutually recognized by Council Directive 80/390 of 17 March 1980, amended by Directives 87/345, 90/211 and 94/18 [13], and supplemented by Directive 82/121 of 15 February 1982.
Οργανισμοί Συλλογικών Επενδύσεων σε Κινητές Αξίες (ΟΣΕΚΑ)
Undertakings for collective investment in trans ferable securities (UCITS)
Η οδηγία 85/611 του Συμβουλίου της 20.12.1985 (τροποποιημένη από την οδηγία 88/220) [14] προσεγ­γίζει τις συνθήκες ανταγωνισμού μεταξύ ΟΣΕΚΑ και προστασίας των συμμετεχόντων και επιτρέπει σε ένα οργανισμό συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) να ασκεί δραστηριότητα σε όλα τα κράτη μέλη βάσει ενιαίας έγκρισης που δίδεται από το κράτος καταγωγής, εξακολουθώντας να υπόκεινται αποκλεισ­τικά στη νομοθεσία και τον έλεγχο αυτού του κράτους.
Council Directive 85/611 of 20 December 1985, amend ed by Directive 88/220, [14] reconciles the conditions for competition between UCITS and for protecting share holders, enabling UCITS to operate throughout the Community on the basis of a single authorization granted by the Member State of origin while remaining exclusive ly subject to the law of that Member State.
— Για την ασφάλιση ζωής, η πραγματική άσκηση της ελεύθερης παροχής καθιερώθηκε με την οδηγία της 8ης Νοεμβρίου 1990 [8] (δεύτερη οδηγία συντονισμού, 90/619, ΕΕ L 330 της 29.11.1990).
— In the case of life assurance, the effective exercise of freedom to provide services was achieved by Directive 90/619 of 8 November 1990 [8] (the second coordinating directive).
Οι συμβάσεις που συνάπτονται με την πρωτοβουλία του ασφαλισμένου ("παθητική εγγραφή") ρυθμίζονται από το κράτος του ασφαλστού ("κράτος εγκατάστασης").
Policies taken out on the initiative of the insured party ('passive commitment') are governed by the Member State in which the insurer is established ('State of establishment').
Οι συμβάσεις που συνάπτονται με την πρωτοβουλία του ασφαλιστού ("ενεργητική εγγραφή") θεωρείται ότι απαιτούν μεγαλύτερη προστασία για τον καταναλωτή και υπόκεινται στη ρύθμιση και στον έλεγχο του κράτους του κινδύνου ("κράτος της υποχρέωσης").
Policies taken out on the insurer's initiative ('active commitment') are deemed to require greater protection for the consumer and are subject to regulation and supervision by the State in which the risk is situated ('State of the commitment').
Πάντως και στις δύο περιπτώσεις, η εφαρμοζόμενη στις συμβάσεις φορολογία είναι αυτή του κράτους της υποχρέωσης.
In both cases, however, the tax regime applicable to policies is that of the State of the commitment.
Η Οδηγία της 13ης Νοεμβρίου 1989 (89/592) [15], απαγορεύει πς συναλλαγές των κατόχων εμπιστευτικών πληροφοριών και συντονίζει τις διατάξεις που εφαρ­μόζονται σ'αυτές.
Directive 89/592 of 13 November 1989 [15] prohibited insider dealing and coordinated the regulations applying to it.
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ EPOQUE
EPOQUE REFERENCES c.
[9] Διαδικασία συνεργασίας: SYN0291 (LEG=3) [10] Διαδικασία συνεργασίας: SYN0239 (LEG=3) [11] Διαδικασία συνεργασίας: SYN0179 (LEG=3) [12] Διαδικασία διαβουλεύσεως: SYN0122 (LEG=1) [13] Διαδικασία συναπόφασης: COD0451 (LEG=3) [14] Διαδικασία συνεργασίας: SYN0060 (LEG=2) [15] Διαδικασία συνεργασίας: SYN0085 (LEG=3)
[I] Cooperation procedure: SYN0120 (LEG=3) [2] Cooperation procedure: SYN0344 (LEG=3) [3] Cooperation procedure: SYN0133 (LEG=3) [4] Cooperation procedure: SYN0333 (LEG=3) [5] Codecision procedure: COD0415 (LEG=3) [6] Cooperation procedure: SYN0254 (LEG=3) [7] Cooperation procedure: SYN0006 (LEG=2) [8] Cooperation procedure: SYN0177 (LEG=3) [9] Cooperation procedure: SYN0291 (LEG=3) [10] Cooperation procedure: SYN0329 (LEG=3)
Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ, ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
INTELLECTUAL, INDUSTRIAL AND COMMERCIAL PROPERTY
— η οδηγία 93/98/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Οκτωβρίου 1993, σχετικά με την εναρμόνιση της διάρκειας προστασίας των δικαιωμάτων δημιουργού και των σχετικών δικαιωμάτων [4]'
— finally, Commission Regulation EC/240/96 of 31 January 1996 harmonized and simplified the rules on patent licences and know-how licences, to encourage the dissemination of technical know-how in the Community and promote the manufacture of technically improved products.
— Το άρθρο 36 ΕΚ συμπεριλαμβάνει την "... προστασία της βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας" μεταξύ των λόγων παρέκκλισης από την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.
— Article 36 of the EC Treaty includes '... the protection of industrial and commercial property' in the grounds for exemption from the free movement of goods.
Η έκφραση "βιομη­χανική και εμπορική ιδιοκτησία" μπορεί να εφαρμοσθεί σε όλα τα δικαιώματα βιομηχανικής και πνευματικής ιδιοκτησίας, και μάλιστα στα δικαιώματα δημιουργού, διπλώματα ευρεσιτεχνίας, σήματα, σχέδια, πρότυπα και οτις ονομασίες προέλευσης.
'Industrial and commercial property' is applicable to all rights of industrial or intellectual property, including copyright, patents, trademarks, designs and models and designa­tions of origin.
Σε σχέση με τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας
Other areas Harmonization has also been undertaken in the fields of:
— Εξάλλου, η βιομηχανική και πνευμαπκή ιδιοκτησία βασίζεται οτις διατάξεις σχετικά με τον ελεύθερο ανταγωνισμό (άρθρα 85 και 86 ΕΚ) στο βαθμό κατά τον οποίο μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για συμφωνίες είτε για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης.
— Industrial or intellectual property also comes under the provisions on free competition (Articles 85 and 86 of the EC Treaty) in so far as it may give rise to concerted practices or abuse of a dominant position.
— Ας υπενθυμίσουμε όπ οι συμβάσεις των Παρισίων και της Βέρνης που υπεγράφησαν στα τέλη του ΙΘ' αιώνα μεταξύ άλλων και από τα κράτη μέλη, δεν θεσμο­θέτησαν διεθνείς τίτλους πνευματικής ιδιοκτησίας.
— The Paris and Bern Conventions signed in the late 19th century, to which the Member States are party, did not establish international rights to intellectual property.
— οτις 13 Δεκεμβρίου 1995, η Επιτροπή πρότεινε στο Κοινοβούλιο και Συμβούλιο οδηγία αποβλέπουσα στην προστασία διαμέσου διπλώματος ευρεσιτεχνίας των εφευρέσεων της βιοτεχνολογίας [5]·
— topographies of semiconductors (Council Directive 87/54/EEC of 16 December 1986) [8];
— τέλος, ο κανονισμός ΕΚ/240/96 της Επιτροπής, της 31ης Ιανουαρίου 1996, εναρμόνισε και απλοποίησε πς διατάξεις σχετικά με τα δικαιώματα εκμετάλλευσης ευρεσιτεχνίας και τα δικαιώματα εκμετάλλευσης τεχνογνωσίας για να ενθαρρύνει τη διάδοση των τεχνικών γνώσεων στην Κοινότητα και να προαγάγει την κατασκευή τεχνικώς ανώτερων προϊόντων.
— protection of models: on 19 July 1995 the Commission adopted a Green Paper on Innovation, encouraging the use of utility models to protect noninnovatory technical inventions such as machinery or tools;
Τα δικαιώματα πνευματικής, βιομηχανικής και εμπορικής ιδιοκτησίας τα οποία είναι αποκλειστικά δικαιώματα εξαρτώνται ακόμα από τις διαφορετικές εθνικές νομοθεσίες.
As exclusive rights, intellectual, industrial and commercial property rights are still dependent on the various nation­al laws.
Η προοπτική μιας συνολικής και απόλυτης ενοποίησης αυτών των νομοθεσιών δεν αντιμετω­πίστηκε ποτέ σοβαρά από τα κράτη μέλη.
The prospect of total and absolute unification of such laws has never been seriously envisaged by the Member States.
Ο συμβι­βασμός που επετεύχθη ήταν να αχθούν σε επίπεδο κοινοτικό τα δικαιώματα που θα επικάλυπταν εθνικά δικαιώματα και που θα μπορούσαν να επιλεγούν από πς επιχειρήσεις.
The compromise position was to set up rights at Community level that would supersede national rights and could be chosen by undertakings.
ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ
ACHIEVEMENTS a.
Νομοθετική εναρμόνιση
Legislative harmonization The main harmonization measures were: a. Trade marks
Τα κύρια μέτρα εναρμόνισης υπήρξαν τα ακόλουθα:
— The distinction between the existence and exercise of a right was drawn in connection with the application of the Treaty's competition rules to the exploitation of industrial property rights.
Σε σχέση με τα σήματα
First raised in the Consten-
— τοπογραφία των ημιαγωγών (οδηγία 85/54/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1986) [8]·
— Council Directive 89/104/EEC of 21 December 1988 provided for approximation of the national laws on trade marks [1];
— Η οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, καθορίζει προσέγγιση των εθνικών δικαίων γα τα σήματα [1]·
— Council Regulation EC/40/94 of 20 December 1993 created a Community trademark alongside national trade marks and set up a Community trade mark office, based in Alicante;
— προστασία των προτύπων: η Επιτροπή ενέκρινε σπς 19 Ιουλίου 1995 ένα Πράσινο Βιβλίο για να προστατεύσει το υπόδειγμα χρησιμότητας, το οποίο συχνά χρησιμεύει γα την προστασία των μη καινοτόμων τεχνικών εφευρέσεων όπως οι μηχανισμοί και τα εργαλεία-
Grundig judgment (56 and 58/64 of 13 July 1966), on the granting of a trade mark, it was subsequently restated in the important Parke Davis judgment (24/67 of 29 February 1968). The distinction was made between mat­ters covered by the 'existence' of industrial property rights, governed by Article 36, and matters covered by the 'exercise' of such rights, which could not elude the princi­ple of free movement (see also the Deutsche Grammophon judgment, 78/70 of 8 June 1971).
— ο κανονισμός ΕΚ/40/94 του Συμβουλίου, της 20ης Δεκεμβρίου 1993, θεσμοθετεί κοινοτικό σήμα που θα συνυπάρχει με τα εθνικά σήματα και ιδρύει το Κοινοτικό Γραφείο Σημάτων με έδρα το Αλικάντε-
— Commission Regulation EC/216/96 of 5 February 1996 established the procedural rules for the boards of appeal of the Office for Harmonization in the Internal Market.
— ο κανονισμός ΕΚ/216/96 της Επιτροπής, της 5ης Φεβρουαρίου 1996, θεμελιώνει τον κανονισμό διαδικα­σίας των οργάνων εκδίκασης προσφυγών του Γραφείου Εναρμόνισης στα πλαίσια της εσωτερικής αγοράς.
— Council Directive 92/100/EEC of 19 November 1992 on the borrowing and lending of works of art [2];
— ονομασίες προέλευσης (κανονισμός ΕΟΚ/338/79 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1979, του αμπελοοινικού τομέα και κανονισμός ΕΟΚ/2081/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992, για τα άλλα προϊόντα διατροφής) [9].
— Council Directive 93/83/EEC of 27 September 1993 on cable distribution and satellite broadcasting [3];
β. Σε σχέση με τα δικαιώματα δημιουργού
— The 'existence' of a right is, however, an imprecise concept and too dependent on the intentions of national legislators.
Ύπαρξη και άσκηση των δικαιωμάτων βιομηχανικής ιδιοκτησίας
— finally, the Commission Green Paper on copyright and related rights in the information society, adopted on 19 July 1995.
— Η οδηγία 92/100/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με τη μίσθωση και το δανεισμό των έργων [2]·
• In the field of patents, the 'specific subject-matter" con­sists, in the Court of Justice's view, in 'the exclusive right to use an invention with a view to manufacturing industri­al products and putting them into circulation for the first time ... as well as the right to oppose infringements' Qudgment in Centrafarm ν Sterling Drug, 15/74 of 18 October 1974).
— η οδηγία 93/83/ΟΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1993, σχετικά με την καλωδιακή διανομή και την αναμετάδοση από δορυφόρους [3]'
In the Terrapin judgment (119/75 of 22 June 1976), the Court found that 'the basic function of the trade mark [is] to guarantee to consumers that the product has the same origin', a definition later expanded in the Hoffmann-Laroche judgment, 'by enabling [them] without
— Η διάκριση μεταξύ της υπάρξεως και της ασκήσεως του δικαιώματος εμφανίστηκε σε σχέση με την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού της Συνθήκης
— on 13 December 1995 the Commission proposed a Parliament and Council directive to provide patent pro­tection for biotechnological inventions [5];
Η εσωτερική αγορά στην εκμετάλλευση των δικαιωμάτων βιομηχανικής ιδιοκτησίας.
The single market any possibility of confusion to distinguish that product from products which have another origin' (102/77 of 23 May 1978).
— Η "ύπαρξη" ενός δικαιώματος είναι ωστόσο μια ανακριβής έννοια που βρίσκεται σε υπερβολική εξάρτηση από τη βούληση των εθνικών νομοθετών.
— Limits: The exhaustion of Community rights does not apply in the case of marketing of a counterfeit product, or of products marketed outside the European Economic Area.
Αυτό ακριβώς καθορίζεται στο άρθρο 6 της συμφωνίας σχετικά με τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που συνήφθη στα πλαίσια του Κύκλου της Ουρουγουάης (TRIPS, Συμφωνία σχετικά με τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου).
This is stipulated in Article 6 of the agreement on intellectual property rights concluded under the Uruguay Round (TRIPS, agreement on intellectual property rights affecting trade).
Εξάλλου αντιτάχθηκε και στο ζήτημα της χορήγησης διπλώματος ευρεσιτεχνίας για στοιχεία του ανθρωπίνου σώματος.
In its various resolutions on intellectual property rights, and particularly on the legal protection of databases, biotechnological inventions and copyright, Parliament has argued for the gradual harmonization of intellectual, industrial and commercial property rights.
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ EPOQUE β.
EPOQUE REFERENCES
[1] Διαδικασία συνεργασίας: SYN0017 (LEG=2), Διαδικασία διαβούλευσης : CNS0042 (LEG=1) [2] Διαδικασία συνεργασίας: SYN0319 (LEG=3) [3] Διαδικασία συνεργασίας: SYN0358 (LEG=3)
— Definition: This operational theory enables Community law to be reconciled with intellectual proper­ty, by showing that the proprietor of an industrial and commercial property right protected by the law of one Member State cannot invoke that law to prevent the importation of products which have been put into circula­tion in another Member State (see its application to designs and models in the judgment in Keurkoop ν Nancy Kean Gifts, 144/81 of 14 September 1982).
[4] Διαδικασία συνεργασίας: SYN0395 (LEG=3) [5] Διαδικασία συναπόφαοης : COD95350 (LEG=4) [6] Διαδικασία συνεργασίας: SYN0183 (LEG=3) [7] Διαδικασία συναπόφασης : COD0287 (LEG=4) [8] Διαδικασία διαβούλευσης CSA0081 (LEG=2) [9] Διαδικασία διαβούλευσης CSA0501 (LEG=3)
[1] Cooperation procedure: SYN0017 (LEG=2), consultation procedure: CNS0042 (LEG=1) [2] Cooperation procedure: SYN0319 (LEG=3) [3] Cooperation procedure: SYN0358 (LEG=3) [4] Cooperation procedure: SYN0395 (LEG=3) [5] Codecision procedure: COD95350 (LEG=4) [6] Cooperation procedure: SYN0183 (LEG=3) [7] Codecision procedure: COD0287 (LEG=4) [8] Consultation procedure: CSA0081 (LEG=2) [9] Consultation procedure: CSA0501 (LEG=3)
ΦΟΡΟΣ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ (ΦΠΑ)
VALUE ADDED TAX (VAT)
Το Άρθρο 99 της αρχικής Συνθήκης ΕΟΚ προέβλεπε όπ η Επιτροπή έπρεπε να "εξετάσει" την εναρμόνιση 'Των φόρων κύκλου εργασιών, των ειδικών φόρων κατανά­λωσης και των λοιπών έμμεσων φόρων προς όφελος της Κοινής Αγοράς".
Article 99 of the original EEC Treaty provided for the Commission to "consider" the harmonization of "turnover taxes, excise duties and other indirect taxes in the inter ests of the Common Market". The Article was strength ened by the Single European Act to make such harmonization mandatory where it was "necessary to ensure the establishment and functioning of the Internal Market."
Το Σύστημα ΦΠΑ
There would have remained, however, one big difference: VAT paid in England and Scotland goes into the same Treasury; that paid in England and France does not.
ΣΤΟΧΟΙ
The transitional system
Σύμφωνα με την Πρώτη Οδηγία ΦΠΑ της 11ης Απριλίου 1967, τα κράτη μέλη ήταν υποχρεωμένα να αντικαταστήσουν τους γενικούς έμμεσους φόρους τους με ένα κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας.
Under the First VAT Directive of 11 April 1967 Member States were required to replace their general indirect taxes by a common system of value added tax.
Σκοπός ήταν να επιτευχθεί διαφάνεια στην επιστροφή των φόρων κατά τις εξαγωγές και στην επιβολή φόρων κατά τις εισαγωγές στο ενδοκοινοτικό εμπόριο (βλέπε παρακάτω).
The purpose was to achieve transparency in the "de-taxing" of exports and "re-taxing" of Imports in trade within the EEC (see below).
Όλα τα κράτη μέλη είχαν εισαγάγει τον ΦΠΑ οτις αρχές της δεκαετίας του 1970.
All Member States had introduced a VAT by the early 1970s.
Τον Απρίλιο του 1970, ελήφθη η απόφαση να χρηματοδοτηθεί ο προϋπολογομός της ΕΟΚ από τους ίδιους πόρους της Κοινότητας.
In April 1970 the decision was taken to finance the EEC Budget from the Communities' own resources.
Οι πόροι αυτοί θα περιλάμβαναν πληρωμές οι οποίες βασίζονταν σε αναλογία του φόρου προστιθέμενης αξίας και "λαμβά­νονταν με την εφαρμογή ενός κοινού συντελεστή φορολογίας επί τη βάσει υπολογισμού που καθορίζεται κατά ενιαίο τρόπο, σύμφωνα με τους νόμους της Κοινότητας".
These were to include payments based on a proportion of Value Added Tax and "obtained by applying a common rate of tax on a basis of assessment determined in a uniform manner according to Community rules".
Πρωταρχικός στόχος της Οδηγίας 77/388/ΕΟΚ της 17ης Μάιου 1977 -η οποία είναι γενικώς γνωστή ως 'Εκτη Οδηγία ΦΠΑ- — ήταν, επομένως, η διασφάλιση όπ κάθε κράτος μέλος διέθετε μια ταυτόσημη "βάση ΦΠΑ": δηλαδή, όπ επέβαλε ΦΠΑ για πς ίδιες συναλλαγές.
The primary objective of Directive 77/388/EEC of 17 May 1977 -generally known as the Sixth VAT Directive - was there fore to ensure that each Member State had a broadly identical "VAT base": i.e. levied VAT on the same transactions. Numerous subsequent amending Directives have attempted to remove anomalies.
Πολυάριθμες επακόλουθες τροποποιητικές Οδηγίες επεχείρησαν να άρουν τις ανωμαλίες.
This became the basis of the transitional system proposed by the Commission in the following year, and which came into effect at the beginning of 1993 (Directives 91/680/EEC of 16 December 1991 and 92/111/EEC of 14 December 1992).
Το Μεταβατικό Σύστημα
If necessary, they must appoint "fiscal agents" to account for the tax.
Το 1985, η Επιτροπή εξέδωσε τη Λευκή Βίβλο της Ενιαίας Αγοράς, το τρίτο μέρος της οποίας κάλυπτε "την άρση των φορολογικών φραγμών".
In 1985 the Commission published the Single Market White Paper, Part III of which covered the "removal of fiscal barriers".