natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι συνθήκες είναι εξίσου δεσμευτικές, ως προς όλα τους τα στοι­χεία, για τα κράτη μέλη και τα κοινοτικά όργανα, είτε περιλαμβάνουν θεμελιώδας ουσια­στικές διατάξας είτε όχι.
The provisions are, in their entirety, equally binding upon the Member States and the Community institutions, whether or not, in substance, a basic provision is involved.
Μόνο στα σημεία στα οποία οι ίδιες οι συνθήκες προβλέπουν δυνατότητα εξαιρέσεων (βλ. παρακάτω) τα κοινοτικά όργανα ή τα κράτη μέλη έχουν ορι­σμένες εξουσίες, που βασίζονται όμως στο ίδιο το κείμενο του συντάγματος και δεν απο­τελούν εκδήλωση αυτών των οργάνων ή κρατών.
It is only in cases where the Treaties themselves provide for the possibility of a derogation (see below) that the Community institutions and Member States possess cer­tain powers, but this arises from the wording of the constitution and not solely from a decision of those institutions or States.
Το σύνταγμα της Κοινότητας αποτελεί κυρίως έκφραση διακρατικών συνθηκών.
The constitution of the Community is, in all material respects, set out in Treaties con­cluded between States.
'Εχει υπάρξει μακρά συζήτηση γύρω από το πρόβλημα αν οι ιδρυτικές συνθήκες των Κοινοτή­των και κατά μείζονα λόγο το υπόλοιπο κοινοτικό δίκαιο και ιδίως το παράγωγο δίκαιο, ανήκουν στο διεθνές δίκαιο ή αποτελούν αυτόνομη έννομη τάξη.
The question is often asked whether the Community Treaties and a fortiori the remainder of Community law, especially secondary legislation, form part of international law or constitute a separate and independent legal order. The Court of
Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχα ταχθεί ανεπιφύλαχτα υπέρ της δεύτερης λύσεως (3), ενώ στη θεωρία οι γνώμες διίστανται (4).
4 second alternative; however legal opinion is divided.
Δεν θα επαναλάβουμε εδώ τη συζήτηση αυτή. Θα σημειώσουμε μόνο ότι οι ιδρυτικές συνθήκες, περιλαμβανομένων των συνθηκών που ανα­θεώρησαν τις ιδρυτικές συνθήκες, έχουν συναφθεί μεταξύ των κρατών μελών και δε­σμεύουν πλήρως τα όργανα των Κοινοτήτων και τα κράτη μέλη από τη στιγμή ενάρξεως της ισχύος τους.
This is not the place to continue the debate; all that needs to be borne in mind is that the Community Treaties, including the Treaties amending them, were concluded between the Member States and, on their entry into force, became fully binding upon the institutions and the Member States.
Δεν είναι απαραίτητο να αναφέρουμε εδώ όλες τις αναθεωρήσας των ιδρυτικών συνθη­κών.
There is no need here to deal with all the revisions of the Community Treaties or even to cite them.
Αρκεί μια σύντομη αναφορά των κυριοτέρων κειμένων:
The main instruments may be briefly listed as follows:
— απόφαση του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 1970 και συνθήκες της 22ας Απριλίου 1970 και της 22ας Ιουλίου 1975 για χρηματοδοτικά και δημοσιονομικά θέματα της Κοινότητας, — απόφαση και πράξη του Συμβουλίου της 20ής Σεπτεμβρίου 1976 για την εκλογή των αντιπροσώπων στη Συνέλευση με άμεση καθολική ψηφοφορία,
(i) Treaty of 18 April 1951 establishing the European Coal and Steel Community; (ii) Treaty of 25 March 1957 establishing the European Economic Community; (iii) Treaty of 25 March 1957 establishing the European Atomic Energy Community; (iv) Convention of 25 March 1957 on certain institutions common to the European Communities; (v) Treaty of 8 April 1965 establishing a Single Council and a Single Commission of the European Communities; (vi) Decision of the Council and Treaty of 22 January 1972 on the accession to the Communities of Denmark, Ireland and the United Kingdom; (vii) Decision of the Council of 21 April 1970 and Treaties of 22 April 1970 and 22 July 1975 on financial and budgetary questions relating to the Community; (viii) Decisions and Act of the Council of 20 September 1976 concerning the election of the representatives of the Assembly by direct universal suffrage; (ix) Decisions of the Council of 24 May 1979 and Treaty of 28 May 1979 on the ac­cession of Greece to the Communities.
— αποφάσεις του Συμβουλίου της 24ης Μαΐου 1979 και συνθήκη της 28ης Μαΐου 1979 για την προσχώρηση της Ελλάδας στις Κοινότητες.
All the other acts and treaties constituting Community law as well as the annexes, pro­tocols, etc. thereto must each be considered in turn with a view to establishing whether they are treaties or parts of treaties of equal rank and, in consequence, form part of the constitutional law (see below).5
14/68 (Wilhelm), Συλλογή 1969, σ. 1.
Case 6/64 Costa ν ENEL [1964] ECR 585; Case 14/68 Wilhelm ν Bundeskartellamt [1969] 1. The different viewpoints are set out in Werner Meng, Das Rechi der internationalen Organisationen — eine Entwicklungsstufe des Völkerrechts, 1979, p. 162 et seq.
Λόγω του μεγάλου αριθμού των καμένων πρωτογενούς κοινοτικού δικαίου μπορεί να προκύψουν αντιφάσεις και ασυμβίβαστα.
The instruments of primary Community law are so numerous that they sometimes contradict or conflict with each other.
Σε κάθε τέτοια περίπτωση πρέπει να αναζητού­νται λύσεις σύμφωνα με τους παραδοσιακούς θεωρητικούς κανόνες.
In each case, their effect must be determined by the rules traditionally applied by legal commentators.
Τα πιο πρόσφατα κεί­μενα υπερέχουν των παλαιοτέρων, τα αδικά κείμενα υπερέχουν των γενικών (υπεροχή της ¡ex posterior και της lex specialis).
A later instrument takes preced­ence over an earlier one and a special instrument prevails over a general instrument (primacy of the lex posterior and of the lex specialis).
Σε περίπτωση διατάξεων των συνθηκών που έχουν τυπικά την ίδια σαρά στην ιεραρχία των κανόνων, δεν είναι καταρχήν δυνατό να έχα η μία διαφορετικό περιεχόμενο και έκταση εφαρμογής από την άλλη: η ερμηνεία οφείλει α­ντίθετα να επιχειρεί εναρμόνιση τους και αντιμετώπιση τους με ενιαίο τρόπο.
Since the provisions of the Treaties are technically of equal rank, it is in principle impossible to attribute to some a wider application or significance than to others; on the contrary, interpretation must aim at harmonization and endeavour to treat all the rules uniformly.
Δεν υπάρχει εξάλλου, ιεραρχική σχέση μεταξύ της συνθήκης ΕΚΑΧ, της συνθήκης ΕΟΚ και της συν­θήκης ΕΚΑΕ· και οι τρας συνθήκες έχουν την ίδια ισχύ.
Nor is there any hier­archical relationship between the ECSC Treaty, the EEC Treaty and the EAEC Treaty: they all rank equal.
Απόμενα λοιπόν στην ερμηνεία να καθόριζα ποιος είναι ο κανόνας που πρέπα να εφαρμοστεί σε κάθε αδική περίπτωση, πώς πρέπει να ερμηνεύονται οι διάφορες διατάξεις στις σχέσεις τους μεταξύ τους, κλπ.
Here, again, interpretation must be used to determine which rule applies in a particular case, what the various provisions are to be taken as meaning in relation to each other, and so on.
Το άρθρο 232 ΕΟΚ ορίζει ρητά ότι η συνθήκη αυτή δεν ασάγα παρεκκλίσας ούτε από τη συνθήκη ΕΚΑΧ ούτε από τη συνθήκη ΕΚΑΕ.
Article 232 of the EEC Treaty expressly states that the Treaty shall not derogate from either the ECSC Treaty or the EAEC Treaty.
Αυτό σημαίνα ότι οι διατάξας των συνθηκών ΕΚΑΧ και ΕΚΑΕ συνεχίζουν να εφαρμόζονται στα αντίστοιχα πεδία εφαρμο­γής τους και στο μέτρο αυτό αποκλείουν την εφαρμογή της συνθήκης ΕΟΚ.
This means that the provisions of the ECSC Treaty and of the EAEC Treaty continue to apply within their respective fields and to that extent exclude the application of the EEC Treaty.
Αυτό όμως δεν σημαίνα ότι η συνθήκη ΕΟΚ είναι πλήρως ανεφάρμοστη· αντίθετα, εφαρμόζεται επι­κουρικά, όταν οι άλλες συνθήκες δεν περιλαμβάνουν άδικους κανόνες (*).
This does not, however, mean that the EEC Treaty has no application whatsoever; on the contrary, it operates to fill the gap where there is an absence of provision in the other Treaties.6
Μπορεί κανείς να αναρωτηθεί αν, πέρα από τις ιδρυτικές συνθήκες των Κοινοτήτων, υπάρχουν και άλλες νομικές πράξας των κοινοτικών οργάνων ή των κρατών μελών που μπορούν να θεωρηθούν, είτε γενικά είτε υπό ορισμένους όρους, τμήμα του συνταγματικού δικαίου της Κοινότητας.
Apart from the Community Treaties, the question arises whether other legal acts of the Community institutions or of the Member States can, with or without reservations, be regarded as also forming part of the constitutional law of the Community.
Το πρόβλημα αυτό μπορεί να τεθεί νια τις αποφάσεις των «α­ντιπροσώπων των κρατών μελών συνερχομένων στο πλαίσιο του Συμβουλίου», για τη συμφωνία του Λουξεμβούργου του Φεβρουαρίου 1966, για τις συνθήκες που συνάπτονται μεταξύ των κρατών μελών και τις συνθήκες που συναπτά η Κοινότητα ή και τα κράτη μέλη με τρίτες χώρες, ενδεχομένως δε, και για τις πράξας που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή των συνθηκών (πχ. δυνάμα του άρθρου 235 ΕΟΚ).
The ques­tion applies to the decisions of the 'representatives of the Member States meeting in the Council', to the Luxembourg Agreement of February 1966, to the treaties concluded between the Member States and to those which the Community and/or the Member States have entered into with nonmember countries and even, in certain cases, to meas­ures taken in implementation of the Treaties (e.g. under Article 235 EEC).
Στο σημείο αυτό πρέπα να γίνα μια θεμελιώδης διάκριση· είναι δυνατό να θεωρηθούν σαν τμήμα του συνταγματικού δικαίου της Κοινότητας εκείνες οι πράξας για τις οποίες προβλέπεται από τις ίδιες τις συνθήκες ότι είναι δυνατό να τροποποιήσουν ή να αντικατα­στήσουν το προϋφιστάμενο δίκαιο των συνθηκών.
At this juncture, a radical dividing-line must be drawn: the only other acts which can be regarded as forming part of the constitutional law of the Community are those covered by articles of the Treaties providing for acts amending or superseding the existing law of the Treaty.
Θα πρέπα σχετικά να αναφερθούν ιδίως οι ακόλουθες διατάξεις: άρθρο 95 ΕΚΑΧ, άρθρα 138 και 201 ΕΟΚ, άρθρο 76 Ε­ΚΑΕ (7).
In this connection reference should be made to the following provisions, in particular: Article 95 ECSC, Articles 138 and 201 EEC and Article 76 EAEC.7Once the substantive conditions set out in those provisions have been satisfied and the specific procedures carried out, the new constitutional law can supersede the old.
Εφόσον οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που τάσσονται από τις διατάξεις αυτές πληρούνται και στο μέτρο που έχουν τηρηθεί οι προβλεπόμενες διαδικασίες, το νέο συν­ταγματικό δίκαιο μπορεί να πάρει τη θέση του παλαιού.
To put it negatively, amendments and additions to Community law which are not pro­vided for or authorized in the Treaties do not form a part of the constitution of the Community. That is not to say that such amendments and additions are in general unlawful and without legal effect; we will return to this point later.
Έκτη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημείο 571.
Among the many exam­ples of this are the precedence of Community law over national law. the direct applica-
Δεύτερη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημείο 655.
See Second General Report, point 655.
7/71 (Επιτροπή/Γαλλική Δημοκρατία), Συλλογή 1971, σ. 1003.
On Article 76(2), see Fifth General Report, point 619; Case 7/71 Commission ν France [1971] ECR 1003.
Εξάλλου, σύμφωνα με κανόνες που προβλέπουν οι ίδιες οι συνθήκες (βλ. παρακάτω, τμή­μα III) είναι δυνατό να επενεχθούν τροποποιήσας στις συνθήκες.
bility of certain provisions after expiry of the transitional period and of provisions con tained in directives, the Community's competence in external matters, etc.
Το Δικαστήριο έχα ερμήνευσα και εφάρμοσα κατά τρόπο γε­νικά ευνοϊκό για την Κοινότητα διατάξεις και αρχές που είχαν φανεί αμφίβολες και είχαν δημιουργήσει αμφισβητήσεις.
It follows that, quite apart from the fact that the parties before the Court are formally bound by its decision, its case-law must be observed by those institutions and the States.
Ωστόσο, παρά το νομοπλαστικό στοι­χείο που περιλάμβανα η νομολογία του Δικαστηρίου (όπως και κάθε άλλη νομολογία), το Δικαστήριο θεωρητικά εφαρμόζει μόνο προϋφιστάμενο δίκαιο· συγκεκριμενοποιεί το σύ­νταγμα της Κοινότητας, δεν δημιουργεί όμως κατά κυριολεξία συνταγματικό δίκαιο.
The fact is, however, that despite the law-creating elements which, like any other, its case-law possesses, the Court of Justice does not, strictly speaking, do more than apply existing law; it concretizes the constitution of the Community but does not make constitutional law in the proper sense of the words.
Αυτό, μεταξύ άλλων αποδακνύεται από το γεγονός ότι στο κοινοτικό δίκαιο τα προηγούμενα δεν δεσμεύουν και ότι η ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου καθώς και η νομολογία του Δι­καστηρίου μπορούν να εξελίσσονται ανάλογα με τις περιστάσας και τις εκάστοτε απόψας, χωρίς να είναι αναγκαία η τυπική τροποποίηση των συνθηκών.
This means that Community law is not bound by case-law and that the interpretation of Community law can, like the case-law of the Court, evolve in the light of changing circumstances and possibilities without the need for formal amendment of the Treaties.
Η κατάταξη του άγραφου δικαίου, που συμπλήρωνα το γραπτό κοινοτικό δίκαιο, και ιδίως οι γενικές αρχές του δικαίου των κρατών μελών, αποτελεί εξίσου δύσκολο εγχείρη­μα.
The classification of unwritten law, which supplements written Community law, and, in particular, of the general principles of law in the Member States, is of equal complex ity.
Θα πρέπα να γίνα διάκριση ανάλογα με τη θεμελιώδη ή μη σημασία των εν λόγω νο­μικών αρχών.
A distinction must be drawn on the basis of whether the legal principle in question is or is not of fundamental importance.
Ορισμένες φορές πρόκειται για αρκετά τεχνικούς κανόνες ή για ουσιαστικές νομικές αρχές δευτερεύουσας σημασίας όπως σε μεγάλο βαθμό, στην περίπτωση των κα­νόνων που τίθενται στο άρθρο 215, παράγραφος 2, ΕΟΚ σχετικά με την εξωδικαιοπρακτική ευθύνη· οι τελευταίοι δεν αποτελούν κανόνες συνταγματικού δικαίου πλην του ουσια­στικού τους μέρους, δηλαδή της αρχής της ευθύνης.
Some involve quite technical rules or basic legal principles of secondary importance. To a large extent, this applies to the rules laid down in the second paragraph of Article 215 EEC on the subject of non-contractual liability: while they do not form part of the constitutional law, the principle of liability which they embody certainly does.
Τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνονται από τα συντάγματα ισχύουν και στην Κοινότητα (στο μέτρο που δεν πρόκαται για προσωρινούς κανόνες).
Except where temporary provisions are involved, the basic rights enshrined in the con stitutions of the Member States apply also to the Community.
Το Δικαστήριο έχα υπογραμμίσα με ολοένα μεγαλύτερη σαφήναα την υποχρέωση που έχα η Κοινότητα να σέβεται τα θεμελιώδη αυτά δικαιώματα· τα υπόλοιπα όργανα της Κοινότητας ακολούθη­σαν το Δικαστήριο στην οδό αυτή με τη δήλωση της 5ης Απριλίου 1977.
The Court of Justice has made it increasingly clear that the Community is under an obligation to respect those basic rights; the other Community institutions followed suit in a declaration made on 5 April 1977.
Η δήλωση δεν ανήκα στο τυπικό συνταγματικό δίκαιο γιατί δεν πρόκαται ούτε για συνθήκη ούτε για μο­νομερή νομική πράξη με άμεσα δεσμευτικές συνέπειες.
Since the declaration is neither a treaty nor a unilateral legal act having direct and binding effect, it cannot rank as formal constitutional law.
κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να τηρούν, στα κοινοτικά θέματα, τα θεμελιώδη δι­καιώματα του ανθρώπου.
This does not alter the fact that the text of the declaration reflects the legal concept, which all the Community institutions and the Member States share, of the obligation on the Community to respect the major basic rights and human rights.
Τα δικαιώματα αυτά πρέπει και μπορεί να καταταγούν στο συ­νταγματικό δίκαιο της Κοινότητας.
The latter should and may form part of the con stitutional law of the Community.
Πρέπα, τέλος, να αναφερθεί κανείς στους κανόνες του γενικού διεθνούς δικαίου και των θεμελιωδών διεθνών συνθηκών.
In conclusion, consideration must be given to the rules of international law in general and of the main international treaties.
Αποτελούν τέτοιοι κανόνες μέρος του συνταγματικού δικαίου της Κοινότητας; Μόνο ενδακτικές απαντήσας μπορούν να δοθούν.
Do they, too, form part of the constitutional law? Here again, the answer must be only in general terms.
Μολονότι το δίκαιο των διεθνών συνθηκών και ορισμένοι κανόνες του εθνικού διεθνούς δικαίου δε­σμεύουν καταρχήν την Κοινότητα, δεν αποτελούν μέρος του συνταγματικού της δικαίου.
The law of international treaties and certain rules of customary international law may well be binding in principle on the Community, but they hardly belong to its constitutional law.
Αντίθετα ισχύουν, αν πρόκειται για θεμελιώδεις κανόνες οι οποίοι σύμφωνα με τον Alfred Verdross, περιλαμβάνονται στο «σύνταγμα της διεθνούς Κοινότητας».
The situation is different in the case of the basic rules which, in common with Alfred Verdross, we can bring within the expression 'constitution of the international community'.
Το διεθνές jus co­gens καθώς και οι θεμελιώδεις κανόνες του διεθνούς δικαίου (όπως στον τομέα των δικαιω­μάτων του ανθρώπου) περιλαμβάνονται, κατά τη γνώμη μου, στο συνταγματικό δίκαιο της Κοινότητας υπό την έννοια ότι όλα τα όργανα της Κοινότητας έχουν την υποχρέωση να τους σέβονται.
Both the jus cogens and other basic rules of international law (in the field of human rights, for example) are, in the writer's view, part of the Community's constitutional law in the sense that all Community institutions are bound to respect them.
Το πρόβλημα των ερμηνευτικών κανόνων που εφαρμόζονται στο κοινοτικό πρωτο­γενές δίκαιο έχει απασχόλησα πολλές μελέτες και προκάλεσα πολυάριθμες συζητήσας (*).
Much has been written and said on the subject of the rules to be applied in interpreting primary Community law.8It has, for instance, been argued that there should be no reference to the rules of interpretation applied to international treaties and that, on the contrary, regard must be paid to the independent status of the Community legal order in relation to international law.
Έχει συγκεκριμένα λεχθεί ότι δεν πρέπα να εφαρμόζονται οι κανόνες ερμηνείας των διεθνών συνθηκών και ότι, αντίθετα, πρέπα να λαμβάνεται υπόψη ο αυτόνομος χαρακτή­ρας της κοινοτικής έννομης τάξεως σε σχέση με το διεθνές δίκαιο.
Here again, we must differentiate: while interpretation cannot wholly ignore the fact that the Community Treaties have their roots in international law, it must be primarily guided by the objectives and principles of Community law, which differ from the objectives and principles of almost all other international treaties.
Στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου, η ερμηνεία δίνα ιδιαίτερη σημασία στο «ωφέλιμο αποτέλεσμα».
In Community law, interpretation attaches special importance to the effet utile (practical effect).
Συνοπτικά, μπορεί κανείς να πα ότι το συνταγματικό δίκαιο της Κοινότητας αποτε­λείται από τις ιδρυτικές συνθήκες (πρωτογενές κοινοτικό δίκαιο), από τις τροποποιήσας και προσθήκες στο πρωτογενές δίκαιο που οι ίδιες οι συνθήκες επιτρέπουν και, συμπλη­ρωματικά, από τις θεμελιώδας αρχές του δικαίου των κρατών μελών και τους θεμελιώδας κανόνες του διεθνούς δικαίου.
To sum up, the position is that the constitutional law of the Community consists of the Community Treaties (primary Community law), the amendments and additions to primary Community law authorized by the Treaties and, in addition, the basic principles of the law of the Member States and the basic rules of international law.
Τμήμα III — Τροποποιήσεις του συντάγματος της Κοινότητας και προσθήκες
Section III — Amendments and additions to the constitution of the Community
Έχα ήδη υπογραμμισθεί η ποικιλία των νομικών πράξεων που μπορούν να τροπο­ποιήσουν ή να συμπληρώσουν το κοινοτικό σύνταγμα.
The various legal acts which can amend or add to the Community constitution were described above.
— τροποποιήσεις και προσθήκες με άλλες πράξας και συνθήκες, — μέτρα θεσπιζόμενα δυνάμα του άρθρου 235 ΕΟΚ.
(i) formal amendments of the Community Treaties pursuant to the general rules con tained in the Treaties; (ii) extraordinary amendments under special provisions of the Treaties: (iii) formal amendments which ignore the procedure laid down in the Treaties: (iv) amendments and additions by other acts and Treaties; (v) measures taken under Article 235 EEC.
Στη συνέχεια, θα εξετασθούν οι διάφορες αυτές μορφές.
These variations will now be examined.
Θα χρααστεί ιδίως να λάβουμε θέση σχετικά με το παραδεκτό τέτοιων τροποποιήσεων και προσθηκών.
The essential task is to determine whether or not such amendments and additions are permissible.
Οι κοινοτικές συνθήκες περιλαμβάνουν διατάξας που αφορούν την αναθεώρηση των συνθηκών (άρθρα 95 ΕΚΑΧ, 236 ΕΟΚ, 204 ΕΚΑΕ) και την αποδοχή νέων κρατών με­λών (άρθρα 98 ΕΚΑΧ, 237 ΕΟΚ, 205.ΕΚΑΕ).
The Community Treaties contain provisions relating to their amendment (Articles 96 ECSC, 236 EEC and 204 EAEC) and to the admission of new Member States (Articles 98 ECSC, 237 EEC and 205 EAEC).
Η αποδοχή νέου κράτους μέλους προϋπο­θέτει κανονικά σημαντικό αριθμό τροποποιήσεων και προσθηκών στις συνθήκες.
The admission of a new member usually requires a substantial number of amendments and additions to the Treaties.
Αν κα­νείς αφήσει κατά μέρος τις λεπτομέραες και τις ιδιομορφίες της συνθήκης ΕΚΑΧ, η δια­δικασία αναθεωρήσεως μπορεί να καθορισθεί ως εξής: τροποποιήσας προτείνονται από κράτος μέλος ή από την Επιτροπή· η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο λαμβάνουν μέρος στη διαδικασία, ενώ η τελική απόφαση, όσον αφορά την Κοινότητα, ανήκα στο Συμβού­λιο.
If the details and special features of the ECSC Treaty are ignored, the procedure for amendment may be summarized as follows: an amendment is proposed by a Member State or by the Commission, the Commission and Parliament take part in the procedure which follows and, as far as the Community is concerned, the final decision rests with the Council.
Για να αρχίσουν όμως να ισχύουν οι τροποποιήσας, πρέπα να «επικυρωθούν από ό­λα τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους συνταγματικούς τους κανόνες».
The amendment comes into force only after it has been 'ratified by all the Member Slates in accordance with their respective constitutional requirements'.
Αν τηρείται η διαδικασία αυτή και επιχειρείται με τον τρόπο αυτό τυπική αναθεώρηση των συνθηκών, οι νέες σχετικές διατάξεις αποτελούν μέρος του συνταγματικού δικαίου των Κοινοτήτων.
If this procedure has been followed and the Treaty formally amended, the new provision becomes part of the constitutional law of the Communities; it replaces any existing provision which conflicts with it and ranks equal with all other provisions of primary Com munity law.
Οι συνθήκες δεν θέτουν ρητά κανένα όριο στις συνταγματικές αναθεωρήσας· έτσι, πχ., δεν αναφέρονται στο αμετάβλητο των θεμελιωδών κανόνων που περιλαμβάνονται στα άρ­θρα 2 και 3 ΕΟΚ, ούτε περιλαμβάνουν απαγόρευση σημαντικών τροποποιήσεων των δια­τάξεων θεσμικού χαρακτήρα.
The Treaties do not impose any express limitation on constitutional amendments; they do not, for example, contain anything which could make sacrosanct the basic rules set out in Articles 2 and 3 EEC or would prohibit substantial amendments of the institutional provisions.
Θα μπορούσε κανείς να φαντασθεί τροποποιήσας που θα ή­ταν αντίθετες με τη «φιλοσοφία» και τις γενικές αρχές των συνθηκών, με αποτέλεσμα να είναι αμφισβητήσιμες.
An amendment could, conceivably, conflict with the spirit and general principles of the Treaties and, in consequence, be open to challenge.
Δεν είναι όμως δυνατόν να τεθούν πιεστικοί νομικοί περιορισμοί στο θέμα της αναθεωρήσεως των συνθηκών.
However, it is virtually impossible to give any convincing examples of a legal restriction on the amendment of the Treaties.
Από τη στιγμή που τηρούνται οι προβλεπό­μενες διαδικασίες, κάθε αναθεώρηση είναι εφικτή.
In any case, any amendment is possible provided that the prescribed procedures have been followed.
Έγινε ήδη αναφορά στα άρθρα 138 και 201 ΕΟΚ.
Reference has already been made to Articles 138 and 201 EEC.
Οι τροποποιήσας στις συνθήκες που προβλέπουν τα άρθρα αυτά υπόκανται σε αδική διαδικασία.
The amendments of the Treaty for which they provide are subject to a special procedure, and once adopted, they have the same force as the primary constitutional law of the Community and supersede the corresponding previous rules.
Το άρθρο 95 ΕΚΑΧ, προβλέπει ιδιότυπες συνταγματικές τροποποιήσας.
Other provisions which appear throughout the Treaties provide for their amendment at the instance of the Community institutions alone.9Similarly, constitutional amendments of a special kind are provided for in Article 95 ECSC.