natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η δικαιολόγηση αυτή δεν καθιστά όμως περιττή τη δημοκρατική της νομιμοποίηση η οποία, με την άμεση εκλογή του Ευρωπαϊκού Κοινο­βουλίου, σημείωσε ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός, χωρίς όμως να ολοκληρωθεί.
This justification does not, however, make democratic legitimation superfluous; the direct election of the European Parliament marked an important step forward in this connection but it has not yet been brought to a final conclusion.
Η εξέλιξη της θέσεως και των εξουσιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο μέλλον θα αντι­κατόπτριζα με ακρίβαα την εξέλιξη της φύσεως της Κοινότητας.
The future development of the European Parliament's position and powers will reflect fairly accurately the development of the nature of the Community.
Κεφάλαιο III — Οι αρμοδιότητες της Κοινότητας του Antonio Tiziano
Chapter III — The powers of the Community by Antonio Tizzano
Τμήμα Ι — Το πλαίσιο των αρμοδιοτήτων nou απονέμουν οι συνθήκες
Section I — The framework of powers conferred by the Treaties
Μολονότι οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες προορίστηκαν για την επιδίωξη ευρύτατων στό­χων και την άσκηση εκτεταμένων εξουσιών, δεν έχουν —όπως είναι γνωστό— απεριόρι­στες αρμοδιότητες.
Although intended to pursue wide aims and exercise farreaching powers, the European Communities, as is well known, do not have unlimited jurisdiction.
Πράγματι, αντίθετα από τα κράτη και όπως οι άλλοι διεθνείς οργανι­σμοί, διαθέτουν, όπως παραδοσιακά λέγεται, μόνο κατ' απονομή αρμοδιότητες: με άλλα λόγια, οφείλουν να λατουργούν στο πλαίσιο των διατάξεων που προβλέπονται από την ιδρυτική τους πράξη.
Unlike States, but like other international organizations, all they actually possess is merely a derived power, compétence d'attribution to use the traditional phrase; in other words, they must act within the framework of the provisions laid down in their respective statute.
Μολονότι σήμερα η έκφραση αυτή δεν κάλυπτα απόλυτα την κοι­νοτική εμπαρία και θα έπρεπε συνεπώς να εξέτασα κανείς πιο εμπεριστατωμένα τη σημα­σία και το πεδίο εφαρμογής της, παράμενα απαραίτητο σημείο εκκινήσεως για κάθε έρευ­να με αντικείμενο τις κοινοτικές αρμοδιότητες.
Although nowadays this statement does not fully explain the significance of the Community experiment and a deeper study of its meaning and scope is therefore needed, it remains the indispensable starting point for any enquiry into Community powers.
Για να καθοριστεί το πλαίσιο των κοινοτικών αρμοδιοτήτων πρέπει, λοιπόν, να ξεκίνησα κανείς από το αρχικό σύστημα των συνθηκών, θα πρέπα, επίσης, να υπομνηστεί ότι οι συνθήκες δεν περιλαμβάνουν κατάλογο των θεμάτων που υπάγονται στην αρμοδιότητα των Κοινοτήτων, όπως γενικά συμβαίνει — νια να θυμηθεί κανείς μια συνηθισμένη σύ­γκριση — με τα ομοσπονδιακά κράτη ή με τα κράτη που χαρακτηρίζονται από μορφές ευρύτατης αυτονομίας εδαφικών υποδιαιρέσεων τους.
To define the framework of these powers, it is therefore necessary to start from the original design of the Treaties. But it must also be remembered that these texts do not set out a list of the subjects falling within the Communities' jurisdiction, as is usually the case—to take a fairly common example—in federal States or States where wide autonomous powers are granted to lesser territorial entities.
Όπως συμβαίνα στους περισσότε­ρους διεθνείς οργανισμούς, η τεχνική που έχα χρησιμοποιηθεί στις συνθήκες είναι πιο πε­ρίπλοκη, αφού η σφαίρα των κοινοτικών αρμοδιοτήτων καθορίζεται με το συνδυασμό πολλών στοιχείων εκτιμήσεως και, ειδικότερα, με βάση τόσο τη ρυθμιζόμενη ύλη όσο και τις μορφές δράσεως που μπορεί η Κοινότητα να αναλάβει, σχετικά, και τις εξουσίες που της έχουν απονεμηθεί για το σκοπό αυτό.
As is true of the majority of international organizations, the technique employed in the Treaties is, by contrast, more complex because the sphere of Community competence is defined by reference to a combination of elements to be assessed; it is based on the subject dealt with as well as on the action the Community may undertake and the powers which have been conferred upon it for that purpose.
(') Βλ. πχ. τα άρθρα 29, 39, 110, 117, 123.
See, for example, Articles 29, 39, 110, 117, 123.
και σχέσεις περισσότερο στενές μεταξύ των κρατών που συνένωνα». Η συνθήκη όμως, αφού τάξα τους στόχους αυτούς, δεν απόνεμα αυτόματα στην Κοινότητα όλες τις εξου­σίες που είναι απαραίτητες για την πραγματοποίηση τους.
the sentence appearing in Article 2 ('by establishing a common market and progressively approximating the economic policies'), Article 3 proceeds to draw up a list of tasks to be executed and instruments to be used for the purpose of attaining the Treaty's objectives.
Οι ενέργαες όμως και τα μέσα αυτά δεν ανάγονται αναγκαστικά σε «δράση της Κοινότητας» ή, τουλάχιστον, δεν ανήκουν μόνο στα κοινοτικά όργανα, δεδο­μένου ότι προβλέπεται παράλληλα και δράση των κρατών μελών ή οργανισμών που δεν εντάσσονται καταρχήν στο κοινοτικό θεσμικό σύστημα (2).
These tasks and these instruments are not, however, necessarily encompassed by the 'activities of the Community', or, at least, they are not entrusted solely to the Community institutions, since there is also provision for action by the Member States or by bodies which in the strict sense are not included in the Community institutional system. 2
Με άλλα λόγια, όσον αφορά την ΕΟΚ, εφαρμόζεται η αρχή των κατ' απονομή αρμοδιοτή­των.
In other words, the principle of derived powers also applies with regard to the EEC.
Η αρχή αυτή απορρέα κυρίως από το άρθρο 3 που διασαφήνιζα ότι η δράση της Κοινότητας πρέπα να ασκείται «σύμφωνα με τους όρους και το ρυθμό που πρόβλεπα η παρούσα συνθήκη», ενώ το άρθρο 4, παράγραφος 1, εδάφιο 2, του οποίου πολύ συχνά γί­νεται επίκληση σχετικά, αναφέρεται έμμεσα μόνο στο θέμα αυτό.
This principle emerges chiefly from Article 3, which specifies that the activities of the Com munity must be exercised 'as provided in this Treaty and in accordance with the time table set out therein', whereas the second subparagraph of Article 4(1), which is usually quoted in this connection, only refers to the principle indirectly.
(Πράγματι, η διάταξη αυτή που προσδιόριζα ότι «κάθε όργανο ενεργεί εντός των ορίων των εξουσιών που του παρέχονται από την παρούσα συνθήκη», μάλλον αναφέρεται μόνο στις μεταξύ των οργά­νων σχέσας και υπογράμμιζα την ανάγκη σεβασμού των συμφυών στις σχέσας αυτές αρ­μοδιοτήτων).
This provision, which states that 'each institution shall act within the limits of the powers conferred upon it by this Treaty' is probably only intended to affect interinstitutional relations and to emphasize the internal spheres of competence inherent in those relations.
'Ετσι αποφεύγεται να ερμηνεύονται ενδεχομένως οι γενικές διατάξας ως αυτόματη και απεριόριστη ανάθεση εξουσίας δράσεως στα κοινοτικά θεσμικά όργανα.
But as a whole the principle is chiefly apparent in the system adopted by the Treaty, which consists in specifying, in its substantive rules, the scope, conditions and methods for exercising the various Community powers, thus ensuring that provisions of a general character cannot be interpreted as automatically conferring unlimited powers of action on the Community institutions.
Η συνέπαα της αναλύσεως αυτής είναι ότι, αν παραμείνα Kavriç στο καμένο της συνθήκης, ο προσδιορισμός των καθ' ύλην αρμοδιοτήτων της ΕΟΚ πρέπα να γίνα με βά­ση καθένα από τους διάφορους κανόνες της συνθήκης — με τον προσδιορισμό δηλαδή ό­χι μόνο του αντικαμένου τους, αλλά και της φύσεως και της εκτάσεως των εξουσιών που σε κάθε περίπτωση έχουν απονεμηθεί στην Κοινότητα για το κάθε θέμα.
It follows that, abiding by the texts, the substantive powers of the EEC have to be reconstituted on the basis of each of the Treaty's various rules, by identifying not only the matters which are the subject of them, but, necessarily too, the nature and extent of the powers in these matters which have, in each case, been conferred on the Community.
Αν περιοριστεί κανείς σε μια ιδιαίτερα απλουστευμένη παρουσίαση των κυριοτέρων αρμοδιοτήτων της ΕΟΚ, θα πρέπα να υπενθυμίσα πριν απ' όλα, ακολουθώντας την ίδια τη δομή της συνθή­κης, τον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, των προσώπων και των κεφαλαίων, όπου η σφαίρα των αρμοδιοτήτων της Κοινότητας είναι ιδιαίτερα ευρεία.
Thus to sum up very briefly the principal powers of the EEC, the first point, following the lay-out of the Treaty itself, is the sector on the free movement of goods, persons and capital, where the powers conferred on the Community are especially far-reaching.
Πρόκαται όμως για θέματα επακριβώς καθορισμένα από τη συνθήκη, η οποία εξάλλου κα­θόριζα γενικά τη ρύθμιση που θα πρέπα να εφαρμόζεται στους τομείς αυτούς, καθώς και τους όρους ασκήσεως κοινοτικής δράσεως — με την καθιέρωση των προθεσμιών και του τρόπου της προβλεπόμενης ελευθερώσεως.
The subjects are, however, adequately defined by the Treaty which also lays down the general terms of the rules to apply to these subjects and the conditions under which Community action is to take place; this action is to consist chiefly in fixing time-limits and arrange ments for achieving freedom of movement.
Αυτό άλλωστε εξηγεί τη συνηθισμένη χρησι­μοποίηση του μέσου της οδηγίας, δεδομένου ότι η κοινοτική παρέμβαση τείνα συνήθως να ενθάρρυνα και να συντόνισα τη δράση των κρατών μελών, τα οποία πρέπα συγκεκρι­μένα να λάβουν τα αναγκαία για την εξασφάλιση της ελευθερώσεως μέτρα (3).
This explains the frequent use of the directive as an instrument, since Community intervention is chiefly intended to stimulate and coordinate action by the Member States whose duty it is to adopt the practical measures necessary for achieving free movement.3Quite often, especially in the movement of goods sector, the Treaty imposes specific obligations directly on the Member States to act or refrain from acting, so that action by the institutions is limited to supervisory tasks, apart from the general power to issue recommendations.4
Όμως πο­λύ συχνά, κυρίως στον τομέα της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, η συνθήκη επιβάλλα
In other sectors (agriculture: Articles 38 to 47; transport: Articles 74 to 84; commercial policy: Articles 110 to 116) the Community's power is, on the contrary, marked by a
Ο Όπως στην περίπτωση της ETE (άρθρα 129 και 130).
As in the case of the EIB (Articles 129 and 130).
Tui το άλλο σκέλος, βλέπε πχ. τα άρθρα 11 έως 13,
As regards action by the Member States see, for example.
16, 23, 27, 31 έως 34, 37, 50, 53, 62, 95, 102, 221.
Articles 11, 13, 16, 23, 27, 31 to 34, 37, 50, 53, 62, 95, 102, 221.
(3) Βλ. ιδίως τα άρθρα 13, 14, 21, 33, 49, 54, 56, 57, 63, 66, 69, 70.
See especially Articles 13, 14, 21, 33, 49, 54, 56, 57, 63, 66, 69, 70.
άμεσα στα κράτη μέλη συγκεκριμένες υποχρεώσας να πράξουν ή να παραλείψουν κάτι, οπότε η δράση οργάνων, εκτός από τη γενική τους εξουσία να απευθύνουν συστάσας, πε­ριορίζεται σε καθήκοντα ελέγχου (4).
wider spread of normative powers; the Treaty confines itself to defining Community objectives in general terms, leaving it to the institutions to adopt specific implementing provisions.
Πρόκαται άλλωστε για τομείς, για τους οποίους αναφέρεται κανείς συχνότερα σε «νομοθετική» αρμοδιότητα της Κοινότητας, υπό την έννοια ότι στις περι­πτώσεις αυτές τα όργανα διαθέτουν ευρεία διακριτική ευχέραα για την πραγματοποίηση των ειδικών στόχων του τομέα, τόσο σχετικά με την επιλογή των νομοθετικών μέσων όσο και με το περιεχόμενο τους.
These are, moreover, the sectors where the Community's 'legislative' power is most often spoken of, meaning that in these cases the institutions enjoy a wide margin of discretion as regards both the choice and the content of normative instruments for attaining the specific objectives of the sector.
Όσον αφορά την πολιτική ανταγωνισμού, καθορίζεται με ακριβή τρόπο από τη συνθήκη, ώστε οι κανονιστικές εξουσίες των οργάνων να περιορίζονται στην εφαρμογή των αρχών που προβλέπονται στα άρθρα 85 και 86.
Competition policy is defined with precision by the Treaty, so that the institutions' nor mative powers are limited to implementing the principles set out in Articles 85 and 86.
Στον τομέα αυτό, υπερέχα η αποστολή διαχαρί­σεως που έχα ανατεθεί στα όργανα της ΕΟΚ, υπό την έννοια ότι οφείλουν να φροντίζουν για την τήρηση των κοινοτικών κανόνων, να εκτιμούν την νομιμότητα μορφών συμπερι­φοράς επί του θέματος και να επιβάλλουν κυρώσας σε περιπτώσας παραβάσεων.
In this domain there are duties involving direct management entrusted to the institutions of the EEC, so that it is incumbent on them to ensure observance of Community rules, to assess the legality of behaviour in this context and to put an end to any infringements that may occur.
Σε άλλους τομείς, η συνθήκη αναφέρεται σε λιγότερο σαφή κοινοτική αρμοδιότητα με λιγότερο προσδιορισμένο και δυνητικά κινητό χαρακτήρα.
In other sectors the texts make Community power less clear, with outlines which are less well defined though potentially more flexible.
Πρόκαται ιδίως νια τον τομέα της οικονομικής και νομισματικής πολιτικής ο οποίος, αφού ήδη αναφέρεται στο άρθρο 3ζ και στο άρθρο 6, ρυθμίζεται από τα άρθρα 103 (πολιτική συγκυρίας) και 104 έως 109 (ισοζύγιο πληρωμών).
This is particularly true of economic and monetary policy which, after an early mention in Article 3(g) and in Article 6, is governed by Articles 103 (Conjunctural policy) and 104 to 109 (Balance of payments).
Λόγω της σημασίας και της φύσεως του τομέα αυτού, η συνθήκη βασίζεται κυρίως στη Ξράση των κρατών μελών, χωρίς πάντως να απόκλεια διάφορες μορφές παρεμβάσεως των κοινοτικών οργάνων: έλεγχος και συντονισμός (άρθρο 105), ά­σκηση άμεσων εξουσιών λήψεως αποφάσεων (πχ. άρθρα 107 έως 109) ακόμη δε και ά­σκηση «νομοθετικών» εξουσιών (3).
Given the importance and the nature of this subject, the Treaty relies in essence on action by the Member States, although it does not rule out various forms of intervention on the part of the Community institutions; control and coordination (Article 105), exercising direct powers of decision (e.g. Articles 107 to 109) and even the exercise of'legislative' powers.5
Αντίθετα, η έκταση και η ένταση των κοινοτικών εξουσιών είναι ιδιαίτερα περιορισμένες στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής, που επαφίεται ουσιαστικά στη δράση και τη συνερ­γασία των κρατών μελών (άρθρα 117 έως 122), πλην της οργανώσεως και λατουργίας του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού ΤαμΟΌυ (άρθρα 123 έως 128).
The extent of Community powers is, on the other hand, particularly limited in the social policy sector, which is basically entrusted to action and collaboration by the Member States (Articles 117 to 122) except in respect of the organization and operation of the European Social Fund (Articles 123 to 128).
Στον τομέα αυτό, όπως γενι­κότερα σε όλους τους τομείς που αναλύθηκαν μέχρι τώρα, θα πρέπα επίσης να επισημαν­θεί η λατουργική κατά κάποιο τρόπο αρμοδιότητα που ανάθετα η συνθήκη στην Κοινό­τητα, ώστε να πετύχα την προσέγγιση των εθνικών διατάξεων «που έχουν άμεση επίπτω­ση στην εγκαθίδρυση ή τη λατουργία της κοινής αγοράς» (άρθρο 100 και, σε αδικότερες
In this sector, as generally in all the sectors so far considered, note must be taken of the power, to some extent instrumental, which the Treaty confers on the Community for the approximation of such national provisions 'as directly affect the establishment or functioning of the common market' (Article 100 and, for more specific cases, Articles 54(g), 99 and 101).
(4) Βλ. πχ. τα άρθρα II έως 13, 16, 23, 27, 31 έως 34, 37 για την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων για τις άλλες περιπτώσεις ελεύθερης κυκλοφορίας, άρθρα 50, 53, 62, 64, 65, 68, 71.
The question here is one of normative power, functionally circumscribed, in that it has no specific subject-matter but may exert an influence on rules in numerous sectors in order to attain the stated objectives of Article 100.
Βλ. επιπλέον, στο φο­ ρολογικό τομέα, που άμεσα συνδέεται με την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, τα άρθρα 95 και 96.
These objectives are and have in fact been open to the very widest interpretation, particularly in order to promote the development of Community power in the so-called 'frontier' zones and preventing recourse in these fields to agreements between Member States (see point 16 below).
(3) Πρόκειται ιδίως για το άρθρο 103 βάσει του οποίου, πχ., εκδόθηκαν κανονισμοί σε θέματα διατηρήσεως και διαχειρίσεως των αλιευτικών πόρων, όπως οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ.
Finally some mention must be made of the Community's powers in the field of external relations where, apart from commercial policy which has already been mentioned, there are contemplated agreements with certain international organizations (Articles 229 to 231) and especially association agreements (Article 238).
Τμήμα II — Η ανάπτυξη των κοινοτικών αρμοδιοτήτων
Section II — The development of Community powers
Οι συνθήκες για την ίδρυση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διαγράφουν τις κοινοτικές αρμοδιότητες με τρόπο ιδιαίτερα αποσπασματικό και περιορισμένο σε σύγκριση με τη δια­χρονική ανάπτυξη τους, που βασίστηκε σε μια ιδιαίτερα δυναμική πρακτική και οδήγησε σε βαθμιαία σημαντική επέκταση των αρμοδιοτήτων, με αποτελέσματα καλύτερα μερικές φορές ακόμη και από τις πιο αισιόδοξες προβλέψας.
The Treaties establishing the European Communities outline, in a ven' sketchy and limited fashion, the actual extent of Community powers as it has been determined over the years by virtue of an extremely dynamic practice, which has progressively led to a considerable expansion of these powers, with results often exceeding the most optimistic expectations.
Θα πρέπα λοιπόν να επεκτείνουμε την έρευνα μας πέρα από τις ενδείξας που παρέχουν οι συνθήκες, ώστε να επισημάνουμε τα μέσα, τις κατευθυντήριες γραμμές και τα αποτελέσματα της πρακτικής αυτής.
It is accordingly necessary to look beyond the Treaties in order to discover the instruments, tendencies and results of this practice.
Θα πρέπα εδώ να επισημανθεί ότι η πρόοδος, που αναφέραμε, πραγματοποιήθηκε κυρίως με δύο τρόπους: αφενός, με την ανάπτυξη αρχών και μεθόδων ερμηνείας, ιδίως νομολο­γιακών που φανέρωσαν όλες τις δυνατότητες αυτού του οργανικού συνόλου κανόνων που ονομάζεται κοινοτικό δίκαιο και, αφετέρου, με την ολοένα ευρύτερη και συχνότερη προ­σφυγή στις διατάξας εκείνες των συνθηκών που προβλέπουν τυπικές διαδικασίες συμπλη­ρώσεως των εξουσιών των κοινοτικών οργάνων, δηλαδή τα άρθρα 95 ΕΚΑΧ, 203 Ευρα­τόμ και 235 ΕΟΚ (βλ. σημείο 8).
In this connection it must be observed, very briefly, that the advances just mentioned have basically been achieved in two ways: on the one hand, developing principles and techniques of interpretation, especially judicial, that made clear the full potential of the rules known as Community law; on the other hand, by making continually wider and more frequent use of the clauses in the Treaties which lay down formal procedures to supplement the powers of the Community institutions, especially Articles 95 ECSC. 203 EAEC and 235 EEC (see point 8).
Ένα μεγάλο βέβαια μέρος της θεωρίας, που υπογράμμιζα γενικά τη σημασία της μεθόδου που, για λόγους ευκολίας, ονομάζουμε νομολογιακή, έχα σαν αποτέλεσμα να μειώσει τη σημασία της δεύτερης μεθόδου για την επέκταση των κοινοτικών αρμοδιοτήτων.
It is true that many commentators, who in general emphasize the importance of the route which, for convenience, one may call judicial, nevertheless, as regards the extension of Community powers, end by diminishing its scope.
Όπως θα δούμε όμως, μια τέτοια προσέγγιση είναι μερικά μόνο ικανοποιητική, ιδίως γιατί σήμε­ρα είναι δυνατό να στηριχθούμε σε μια πλούσια και σημαντική πρακτική που μπορεί να εξήγησα καλύτερα την κατεύθυνση και τις γραμμές της αναπτύξεως του συστήματος, κα­θώς και τις υποκείμενες τάσας του.
Such an approach is only partiallysatisfactory, chiefly because it is possible nowadays to take as a standard of reference a rich and meaningful practice which makes clearer the system's direction and lines of development, and the implications of the process underlying it.
Θα μπόρεσα τότε κανείς να παρατήρησα ότι, μολονό­τι οι δύο μέθοδοι που περιγράψαμε είναι τυπικά και λογικά διαφορετικές, σε λατουργικό επίπεδο εμφανίζονται στενά συνδεδεμένες, υπό την έννοια ότι και οι δύο τείνουν στην ανάπτυξη των κοινοτικών αρμοδιοτήτων.
It will become apparent that, although formally and logically distinct, the two ways described are in reality closely connected at a functional level, in the sense that both tend toward the development of Community powers; though following different routes, they give expression to needs which are basically alike and they reflect in very similar ways the evolutionary tendencies in the system as well as the principles of interpretation and the politico-constitutional practice developing within the system and finding expression principally in these two ways.
Την απόδαξη όλων αυτών θα αναζήτησα κάνας στον παραλληλισμό και τη συμπληρω­ματικότατα που χαρακτήριζα τις δύο αυτές δυνατότητες, λόγω της κοινής τους λειτουρ­γίας, δεδομένου μάλιστα ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα χρησιμοποιήθηκαν με διαφορε­τικό τρόπο λόγω των περιπεταών του κοινοτικού εγχαρήματος.
Proof of all this is furnished by a sort of interaction and reciprocity between these two methods on account of their common function, and also because for a long time, owing to the vicissitudes suffered by the Community enterprise, they had been employed in different ways.
Πράγματι, η νομολογια­κή μέθοδος είχε στην αρχή αναλάβει σχεδόν μόνη της το έργο της ενισχύσεως και ανα­πτύξεως των κοινοτικών αρμοδιοτήτων,'λόγω των δισταγμών των κρατών μελών να κα­ταφύγουν ευρύτερα στο άρθρο 235.
The judicial method represented at the outset practically the only means of strengthening and developing Community powers in view of the reluctance of the Member States to make any appreciable use of Article 235.
Μετά όμως από το 1973 περίπου, και λόγω ορισμέ­νων πολιτικών εξελίξεων στις οποίες θα αναφερθούμε στη συνέχαα, παρατηρήθηκε τελικά μια μεταβολή.
However, from about 1973, following certain political developments which will be covered later, a change eventually took place.
Από τότε, οι δύο μέθοδοι εφαρμόζονται πρακτικά ταυτόχρονα, δεδομένου ότι η συχνότερη προσφυγή στο άρθρο 235 δεν ανέκοψε τη νομολογιακή εξέλιξη, ενώ η σημαντική αξιοποίηση της τελευταίας δεν οδήγησε σε υπονόμευση των βάσεων της άλλης δυνατότητας.
Since that date the two ways have been employed almost on an equal footing, because the more frequent use made of Article 235 in no way curbed judicial action and the wide influence of the latter did not and does not affect recourse to the other method.
Αν θα ήθελε κανείς να κάνα μια κατά προσέγγιση σύνθεση θα μπορούσε να πα ότι η προ­σφυγή στο άρθρο 235, αντί να ενισχύσει τις εξουσίες δράσεως σε τομείς όπου υπήρχε ήδη κοινοτική αρμοδιότητα, λατούργησε κυρίως προς την κατεύθυνση της επεκτάσεως της αρμοδιότητας αυτής σε θέματα στα οποία δεν υπήρχε ή, τουλάχιστον, δεν μπορούσε να διαπιστωθεί με βεβαιότητα ότι υπήρχε.
It may broadly be said that the real result of employing Article 235 instead of conferring more vigorous powers of action in cases already coming within Community jurisdiction was to extend this jurisdiction to cases where such jurisdiction did not exist or was open to some doubt.
Η νομολογιακή αντίθετα μέθοδος, αν κανείς εξαίρεσα τις μεταγενέστερες συνέπαες που θα αναλύσουμε στην επόμενη παράγραφο, επέ­τρεψε κυρίως τη διεύρυνση των εξουσιών δράσεως στους τομείς που ήδη ανήκαν στη σφαίρα των κοινοτικών αρμοδιοτήτων.
The alternative way, on the contrary, apart from the results which arc covered in the next paragraph, brought about an increase in the institutions' powers of action in sectors already subject to Community jurisdiction.
¿7 θεωρία των σιωπηρών εξουσιών και ο ρόλος του Δικαστηρίου
The doctrine of implied powers and the role of the Court of Justice
Αυτό οφείλεται κυρίως στη γενική παραδοχή της αρχής της κατ' απονομή αρμοδιότητας, σε συσχετισμό με την ύπαρξη των διατάξεων των άρθρων 235 ΕΟΚ, 95 ΕΚΑΧ και 203 Ευ­ρατόμ, που καθιερώνουν ιδιαίτερη διαδικασία για την επέκταση των αρμοδιοτήτων αυτών.
In any rapid analysis of the judicial way, it must be emphasized that the extension of Community powers through the practice of the institutions, and of the Court of Justice in particular, was underestimated: this attitude is based essentially on the general recogni­tion of the principle of derived powers in connection with Articles 235 EEC, 95 ECSC and 203 EAEC. which lay down a special procedure for supplementing these powers.