natgillin/translations-raw huggingface dataset:
232/78 ('Επιτροπή/Γαλλική Δημοκρατία)-Συλλογή 1979. σ. 2729.
Case 232/78 Commission ν French Republic [1979] ECR 2729.
TO ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
INTERPRETATION AND APPUCATION OF THE SUBSTANTIVE RULES OF COMMUNITY LAW
Ερμηνεία καί εφαρμογή τών κανόνων ουσίας τοΰ κοινοτικού δικαίου
Interpretation and application of the substantive rules of Community law
Τελωνειακή "Ενωση
Customs union
Τό Δικαστήριο απεφάνθη έπί υποθέσεων πού άφοροΰσαν τήν τελειοποίηση προς έπανεισαγωγή('), τήν ονοματολογία τού κοινού δασμολογίου (2), τήν καταγωγή (3) καί τή δασμολογητέα άξια.
The Court has decided a number of cases on outward processing traffic,1on the nomenclature of the Common Customs Tariff2and on origin3and value for
"Οσον άφορα τό θέμα τής καταγωγής, στην υπόθεση
4 As regards origin, in Case 827/79 customs purposes.
827/79(3), τό Δικαστήριο απεφάνθη ότι στην περίπτωση πού οί εισαγωγές απολαύουν προτιμησιακοΰ καθεστώτος βάσει ψευδούς δηλώσεως καταγωγής, είναι δυνατόν νά εισπράττονται οί κανονικοί δασμοί βάσει άρνητικοΰ αποτελέσματος έλεγχου a poste­riori, ακόμη καί άν οί τελωνειακές αρχές δέν διατύπωσαν επιφυλάξεις κατά τόν εκτελωνισμό τών εμπορευμάτων.
the Court held that where imports have been given the benefit of preferential arrangements in consequence of a false declaration of origin, normal customs duties may be charged where after a subsequent check it is found that the relevant conditions were not fulfilled, even if the customs authorities made no reservation when the goods were cleared.
Σχετικά μέ τή δασμολογητέα αξία, τό Δικαστήριο απεφάνθη έπί δύο σημα­ ντικών υποθέσεων συναφών μέ εισαγωγή στην Κοινότητα εμπορευμάτων, τά οποία είχαν μεταβιβασθεί μεταξύ πολλών εταιριών τού ιδίου ομίλου.
With regard to value for customs purposes, the Court gave a ruling in two important cases concerning the importation into the Community of goods transferred between different companies in the same group.
Στην πρώτη υπόθεση (111/79) (4), τό εθνικό δικαστήριο έθεσε τό ζήτημα άν, στή συγκεκριμένη περίπτωση, ή
In the first case (111/79)4 one of the preliminary questions put by the national court was whether, in the case in point, the 'price paid or payable' could be regarded as the value for customs purposes within the meaning of Article 9 of Regulation No 803/68 and, if not, what method of valuation could be employed.
Τό Δικαστήριο απεφάνθη ότι ώς αξία τών εμπορευμάτων είναι δυνατό νά θεωρηθεί ή τιμή, μόνον Οταν ή τιμή αυτή δέν έχει επηρεασθεί άπό τίς εμπορικές, οικονομικές ή άλλης φύσεως σχέσεις μεταξύ τών μερών.
The Court held that the value of the goods could be regarded as corresponding to the price only where the price was not influenced by commercial, financial or other relationships which might exist between the parties.
Σέ αντίθετη περίπτωση, ή δασμολογητέα άξια είναι δυνατόν νά υπολογισθεί βάσει τής τιμής μεταπωλήσεως τών εμπορευμάτων, άφοΰ άφαιρεθοΰν τά έξοδα αποθηκεύσεως
If such influence existed, the value for customs purposes could be calculated on the basis of the price at which the goods were resold after deduction of storage and other costs incurred by the buyer/reseller within the customs territory of the Community and of an appropriate profit margin.
827/78 (Administration des finances/Ciro Acampora)-eév έχει δημοσιευθεΓ ακόμη. («) ΔΕΚ 11.2.1980, υποθ. 81/79 (Meyer-Uesze/HZA Bad Reichenhall) · ...
Case 827/78 Administration des Finances ν Ciro Acampora : not yet reported.
Στή δεύτερη υπόθεση (65/79), οί τελωνειακές αρχές ενός Κράτους μέλους έκριναν ότι ή τιμή αγοράς τήν οποία κατέβαλε μία θυγατρική εταιρία, εγκατεστημένη στό έν λόγω Κράτος μέλος, στή μητρική της εταιρία στην 'Ελβετία γιά τήν αγορά εμπορευμάτων, είχε τεχνητά διογκωθεί μέ σκοπό τήν μή κανονική εξαγωγή κεφαλαίων στην 'Ελβετία.
In the second case (65/79) the customs authorities of a Member State had considered that the purchase price paid for certain goods by a subsidiary situated in that State to its parent company in Switzerland had been artificially inflated for the purpose of illegally exporting capital to Switzerland.
Μέ αφορμή προδικαστικό ζήτημα, τό εθνικό δικαστήριο ζητοΰσε άπό τό Δικαστήριο νά διευκρινίσει άν οί κοινοτικοί κανόνες περί τής εκτιμήσεως τών εμπορευμάτων γιά τελωνειακούς σκοπούς καί ή συμφωνία τής 22ας 'Ιουλίου 1972 μεταξύ τής Κοινότητος καί τής Έλβετίαςί1), εξουσιοδοτούσαν τίς τελωνειακές αρχές νά εκτιμήσουν τά εμπορεύματα σέ τιμή κατώτερη τής τιμής τιμολογίου.
In a preliminary question to the Court of Justice, the national court asked whether Community rules on the valuation of goods for customs purposes and the Agreement of 22 July 1972 between the Community and Switzerland1 allowed the customs authorities to value the goods at a price lower than the invoice price.
Τό Δικαστήριο απεφάνθη ότι οί πράξεις αυτές δέν παρέχουν στίς τελωνειακές αρχές αυτό τό δικαίωμα, άλλα ότι τά Κράτη μέλη θά πρέπει νά καταπολεμήσουν μέ άλλο τρόπο τήν μή κανονική εξαγωγή κεφαλαίων, ιδίως μέσω φορολογικών ή οικονομικών μέτρων, τά οποία δέν καλύπτονται ακόμη άπό κοινοτικό τομέα δράσεως.
The Court ruled that these instruments did not confer such a power on the customs authorities but that the Member States should combat by other means illegal transfers of capital abroad, particularly by the adoption of tax or financial measures which were not yet within the scope of Community action.
'Η απόφαση αυτή επιβεβαιώθηκε μέ τήν απόφαση ή οποία εξεδόθη έπί τής υποθέσεως 54/80 (2
This judgment was confirmed by the judgment given in Case 54/80.2
'Η υπόθεση 30/79(3) έδωσε στό Δικαστήριο τήν ευκαιρία νά αναπτύξει τή νομολογία του σχετικά μέ τήν είσπραξη φορολογικών επιβαρύνσεων 'ισοδυνάμου αποτελέσματος προς τους δασμούς πού εφαρμόζονται έπί τών εισαγωγών άπό τρίτες χώρες(4).
the Court extended its case­law relating to the levying of charges having equivalent effect to customs duties on imports from non­member countries.4 Ruling on a reference from a national court, the Court held that the
Τό Δικαστήριο, στό οποίο απευθύνθηκε τό εθνικό δικαστήριο, αποφάσισε ότι ή κρινόμενη οδηγία(5) εξουσιοδοτούσε τό Κράτος μέλος νά εισπράττει τέλος, τό οποίο αποσκοπούσε στην κάλυψη τών εξόδων ύγιειονομικοΰ έλεγχου τού κρέατος πουλερικών πού εισάγεται άπό χώρες μή μέλη, έστω καί άν ανάλογος έλεγχος είχε πραγματοποιη­θεί στην τρίτη χώρα εξαγωγής καί είχε ήδη εισπραχθεί ανάλογο τέλος.
Directive in question5 authorized a Member State to levy a charge to cover the costs of public health inspection of imports of poultrymeat imported from non­member countries, even though equivalent inspections had been carried out in the non­member exporting country and equivalent charges had been levied there.
'Εν τούτοις, άν ένας τέτοιος έλεγχος, ό οποίος πραγματοποιήθηκε στά εξωτερικά σύνορα τής Κοινότητος, δέν είχε σχέση μέ τό σκοπό τής ενέργειας, ή άν τό τέλος υπερέβη κατάφωρα τά έξοδα τού έλεγχου, θά έπρεπε νά απαγορεύεται βάσει τού κανονισμού 2777/75 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα τοΰ κρέατος πουλερικών.
However, in the event of such inspections at the external frontiers of the Community being out of all proportion to the objective pursued or if the charges clearly exceeded the cost of these inspections, they would be prohibited under Regulation (EEC) No 2777/75 on the common organization of the market in poultrymeat.
Τό Δικαστήριο εκλήθη επίσης νά αποφασίσει περί τοΰ άν συμβιβάζονται ορισμένα εθνικά μέτρα μέ τά άρθρα 30 έως 36 τής συνθήκης ΕΟΚ(6).
The Court was also called upon to rule on the compatibility of certain national measures with Articles 30 to 36 of the EEC Treaty.6In this connection,
(') Κανονισμός 2810/72 · ΕΕ L 300 της 31.12.1972.
Regulation (EEC) No 2840/72: OJ L 300, 31.12.1972.
(2) ΔΕΚ 1.12.1980 (Procureur de la République/Wilner)-8év έχει δημοσιευθεΓ ακόμη.
Procureur de la Republique ν Wilner: not yet reported.
181 · ΔΕΚ 21.1.1980. υποθ.
Directive 71/118/EEC on health problems affecting trade in fresh poultrymeat: OJ L 55, 8.3.1971.
05/79 (Chatain)-név έχουν δημοσιευθεΓ ακόμη.
Case 94/79 Vriend [1980] ECR 327; Case 55/79 Commission ν Ireland [1980] ECR 481 ; Case 65/79 Châtain : not yet reported.
Οί εναγόμενοι έπί της κυρίας υποθέσεως είχαν διωχθεί γιά πώληση όζους παραγομένου άπό μήλα εισαγόμενα άπό άλλο Κράτος μέλος καί κατά παράβαση τών διατάζεων τού ανωτέρω διατάγματος.
In the main proceedings, an action was brought against the defendants for having sold apple vinegar imported from another Member State contrary to the provisions of that measure.
Τό Δικαστήριο, όπως καί στην υπόθεση 120/78, αποφάσισε ότι τά εθνικά μέτρα, τά οποία απαγόρευαν τήν εισαγωγή, ενέπιπταν στίς διατάζεις τού άρθρου 30 έκτος άν είχαν επιβληθεί γιά νά αντιμετωπισθούν επιτακτικές ανάγκες σχετικά μέ τή δημόσια υγεία, μέ τήν εντιμότητα τών εμπορικών συναλλαγών καί τήν προστασία τών καταναλωτών.
As in the judgment it delivered in Case 120/78, the Court ruled that national measures prohibiting such imports came within the scope of Article 30 except where they were necessary in order to satisfy overriding requirements relating in particular to the protection of public health, the fairness of commercial transactions and the defence of the consumer.
Τό Δικαστήριο, επειδή έκρινε ότι στή συγκεκριμένη περίπτωση δέν ύφίστατο τέτοιος λόγος, αποφάσισε ότι ή έν λόγω απαγόρευση συνιστούσε παράβαση τοΰ άρθρου 30.
Since it could not find any justification of this kind in the facts before it, the Court held that the prohibition in question infringed Article 30 of the Treaty.
Στην υπόθεση 27/80(3) τό Δικαστήριο ακολούθησε επίσης τή νομολογία ή όποια είχε διαμορφωθεί μέ τήν απόφαση «cassis de Dijon».
In Case 27/801 also, the Court followed its Cassis de Dijon decision.
Τό εθνικό δικαστήριο έζήτησε άπό τό Δικαστήριο νά αποφανθεί περί τού άν συμβιβάζεται μέ τό άρθρο 30 μία εθνική διάταζη, ή όποια καθιερώνει υποχρέωση νά τίθεται ή ένδειξη «liqueur» σέ ορισμένα αλκοολούχα ποτά, ανεξάρτητα άν είναι εθνικά ή εισαγόμενα προϊόντα.
A national court had asked the Court to rule on whether a national provision requiring certain alcoholic beverages to bear the description 'liqueur', regardless of whether they were home-produced or imported, was compatible with Article 30.
Τό Δικαστήριο απεφάνθη ότι ή εφαρμογή μιας τέτοιας διατάξεως σέ αλκοολούχα ποτά, τά όποια έχουν τεθεί νόμιμα σέ εμπορία σέ άλλο Κράτος μέλος, απαγορεύεται δυνάμει τών διατάξεων τού άρθρου 30, έφ' Οσον οί ενδείξεις στην ετικέτα καταγωγής παρέχουν στους καταναλωτές πληροφορίες ισοδύναμες μέ τήν ονομασία «liqueur».
The Court held that Article 30 prohibits the extension of such a requirement to a beverage lawfully marketed in another Member State where the wording on the original label gives consumers information equivalent to that afforded by the description 'liqueur'.
'Αρμόδιο νά αποφανθεί έπί τού θέματος τής ισοδυναμίας είναι τό εθνικό δικαστήριο.
It is for the national court to decide whether such information is equivalent.
Σέ μιά άλλη σημαντική υπόθεση 152/78(4), 'επίσης σχετική μέ τά άρθρα 30 έως 36 της συνθήκης ΕΟΚ, ή 'Επιτροπή έζήτησε άπό τό Δικαστήριο νά αποφασίσει γιά τό συμβιβάσιμο τής Συνθήκης μέ τή γαλλική ρύθμιση γιά τή διαφήμιση τών αλκοολούχων ποτών.
Another important case which also concerned Articles 30 to 36 of the EEC Treaty is Case 152/78,2in which the Commission requested the Court to rule on the compatibility with the Treaty of French legislation on the advertising of alcoholic beverages.
Τό Δικαστήριο αποφάσισε ότι, άν καί σημαντικός αριθμός εθνικών προϊόντων εμπίπτει στίς απαγορευτικές καί περιοριστικές διατάξεις τής γαλλικής νομοθεσίας, ή νομοθεσία αυτή έθετε σέ μειονεκτική θέση τά εισαγόμενα προϊόντα έναντι τών εθνικών προϊόντων καί, ώς έκ τούτου, ενέπιπτε στίς διατάξεις τού άρθρου 30.
The Court held that even though a considerable number of national products were affected by the prohibitions and restrictions contained in the legislation concerned, the latter had the effect of placing imported products at a disadvantage compared with national products and accordingly fell within the scope of Article 30.
'Εξάλλου, ή νομοθετική αυτή ρύθμιση, μολονότι κατ' αρχήν είναι δυνατό νά θεωρηθεί δικαιολογη­μένη γιά λόγους διαφυλάξεως τής δημοσίας υγείας, συνιστά αυθαίρετη διάκριση τήν οποία απαγορεύει τό άρθρο 36, στό βαθμό πού θέτει σέ μειονεκτική θέση εισαγόμενα
Moreover, while it might be justified in principle by the desire to safeguard public health, such legislation constituted a means of arbitrary discrimination prohibited under Article 36 in so far as it treated imported products which were neither more nor less harmful than similar national products less favourably than the latter.
(2) ΔΕΚ 20.2.1979. υποθ. 120/78 (Rcwc-Zcntrale Bundesmonopolverwaltung für Branntwein) -Συλλογή 1979.
The Court therefore held that the legislation in question was contrary to Article 30 and could not be justified under Article 36.
015. (') ΔΕΚ.
Fietje: not yet reported.
10.12.1980. υποθ.
Commission ν France: not yet reported.
Τό Δικαστήριο εξέδωσε δύο αποφάσεις σχετικές μέ τή συνθήκη ΕΚΑΧ('). Οί προσφυγές οί οποίες ασκήθηκαν ενώπιον τοΰ Δικαστηρίου είχαν σάν αντικείμενο τήν ακύρωση ορισμένοι ατομικών αποφάσεων περί χρηματικών κυρώσεων οί οποίες είχαν εκδοθεί άπό τήν 'Επιτροπή κατά τών προσφευγουσών επιχειρήσεων τής βιομηχανίας σιδήρου καί χάλυβος, γιά πώληση σιδηρών ράβδων σκυροδέματος σέ τιμή χαμηλότερη τών κατωτάτων τιμών οί οποίες είχαν θεσπισθεί μέ τίς γενικές αποφάσεις 962/77/ΕΚΑΧ καί 3000/77/ΕΚΑΧ.
The Court delivered two judgments relating to the ECSC Treaty.1 Proceedings were instituted for the annulment of individual decisions imposing pecuniary penalties adopted by the Commission against the applicant steel companies for selling concrete reinforcement bars below the minimum prices fixed in Commission Decisions Nos 962/77/ECSC and 3000/77/ECSC.
Οί προσφεύγουσες επιχειρήσεις ζητούσαν είτε τήν ακύρωση είτε τή μή εφαρμογή τών γενικών αποφάσεων καί, επικουρικά, τή μείωση τών προστίμων πού είχαν επιβληθεί.
The applicants sought either the annulment of the decisions or a declaration that they were inapplicable and, as a subsidiary matter, a reduction in the fines imposed.
Τό Δικαστήριο απέρριψε τίς προσφυγές στό σύνολο τους ■ έν τούτοις, μείωσε τό ποσό τριών έκ τών προστίμων γιά λόγους πού αφορούσαν τίς συγκεκριμένες αυτές περιπτώσεις.
The Court dismissed the applications in their entirety ; however, it did reduce three of the fines in view of the specific circumstances of the cases concerned.
Στίς αποφάσεις αυτές, τό Δικαστήριο απέρριψε τίς ουσιαστικές καί τυπικές αιτιάσεις κατά τών γενικών αποφάσεων, καθώς καί τά επιχειρήματα νόμιμης άμυνας, ανωτέρας βίας ή καταστάσεως ανάγκης — δοθέντος οτι νόμιμη άμυνα δέν δύναται νά αντιταχθεί σέ νόμιμη πράξη.
In these judgments the Court dismissed the objections relating to the form and the substance of the Commission decisions in addition to the factors of force majeure, necessity or legitimate self-protection, which latter could not be relied upon against a lawful act.
'Η πλειοψηφία τών παραγωγών προσαρμόσθηκε στίς συνέπειες τών αποφάσεων αυτών.
Most of the producers accepted the consequences of the decisions.
'Αξίζει νά σημειωθεί ότι ή σώρευση δώδεκα προσφυγών άπό ιταλικές, γερμανικές, γαλλικές καί βελγικές επιχειρήσεις, έδωσε στό Δικαστήριο τή δυνατότητα νά έχει γενική εποπτεία τών άποκλινόντο^ν συμφερόντων πού διακυβεύονται καί νά επιβεβαιώ­σει ότι ή διαφορά τών έπιβαρύνσεοιν — οί οποίες αυτές καθαυτές δέν ήταν υπερβολικές — πού προέκυψε άπό τόν καθορισμό κατωτάτων τιμών, είναι συνέπεια τής αρχής της αλληλεγγύης μεταξύ όλων τών επιχειρήσεων πού υπάγονται στην ΕΚΑΧ.
It is noteworthy that the joinder of 12 actions brought by Italian, German, French and Belgian firms enabled the Court to obtain an overall view of the different interests at stake and to establish that the difference in burdens—not in themselves excessive—which stemmed from the fixing of minimum price levels was a consequence of the principle of solidarity between all the firms in ECSC industries.
Τό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση 'επί δύο σημαντικών υποθέσεων σχετικών μέ τίς εξουσίες πού διαθέτει ή 'Επιτροπή δυνάμει τοΰ κανονισμού 17/62(2).
In the first case (792/79 R)3 the Court empowered the Commission to adopt interim protective measures in competition proceedings based on the EEC Treaty, although this power is not expressly referred to in Article 3 of Regulation No 17.4
8.Α./Έπιτροπή)-δέν έχουν δημοσιευθεΓ ακόμη.
Council Regulation No 17 of 6.2.1962: OJ 13, 21.2.1962.
(2) Κανονισμός αριθ.
Camera Care Ltd ν Commission [1980] ECR 119.
17 του Συμβουλίου. τΐ,ς 6ης Φεβρουαρίου 1902. ΕΕ 13 τής 21.2.1962.
Such a power is provided for in Article 66 of the ECSC Treaty; see also Case 109/75 R National Carbonising Company Ltd ν Commission [1975] ECR 1193.
ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
INTERPRETATION AND APPLICATION OF THE SUBSTANTIVE RULES OF COMMUNITY LAW
Τό Δικαστήριο, βασιζόμενο πάλι στή θεωρία τών σιωπηρά απονεμομένων εξουσιών, έκρινε ότι ή εξουσία παύσεως τών παραβάσεων πού παρέχεται στην 'Επιτροπή δυνάμει τού άρθρου 3 τοΰ κανονισμού αριθ.
315 infringements could prove ineffective or even illusory if it could be definitively exercised only following completion of the various procedural steps laid down elsewhere in the Regulation.
Πάντως, τό Δικαστήριο θέτει ορισμένους όρους στην άσκηση τής σχετικής εξουσίας τής ' Επιτροπής (3).
The powers vested in the Commission under Article 3 accordingly include the power to adopt interim measures which are essential if it is to carry out its function effectively and, in particular, if decisions requiring firms to bring infringements to an end are to be effective.
Σχετική μέ τίς εξουσίες τής 'Επιτροπής είναι καί ή δεύτερη υπόθεση (4), ή οποία άφορα ειδικότερα τους έλεγχους πού δύναται νά διατάσσει ή ' Επιτροπή χωρίς προειδοποίηση, κατ' εφαρμογή τοΰ άρθρου 14 τού κανονισμού αριθ. 17.
The second case2concerning the Commission's powers dealt with investigations which the Commission may, without advance notification, order pursuant to Article 14 of Regulation No 17.
Κατά συνέπεια, ή 'Επιτροπή δύναται νά διατάσσει άμεσο έλεγχο, χωρίς νά παραβαίνει έπί πλέον τό άρθρο 8 τής Ευρωπαϊκής Συμβάσεως περί προστασίας τών δικαιωμάτων τοΰ άνθρωπου (σεβασμός τής ιδιωτικής ζωής).
Consequently, the Commission was, without infringing Article 8 of the European Convention on Human Rights (respect for private and family life), entitled to order an immediate investigation.
5 τού κανονισμού 17/62.
clarified the meaning of proper notification of an agreement for the purpose of Article 5 of Regulation No 17.
'Εκ τής πρώτης υποθέσεως προκύπτει ότι, ή συμφωνία δύναται νά θεωρηθεί ότι έχει κοινοποιηθεί δεόντως, παρά τήν ύπαρξη παραλείψεων στό έντυπο τής κοινοποιήσεως, όταν τά παραρτήματα τοΰ έντυπου αύτοΰ περιέχουν όλες τίς πληροφορίες τίς σχετικές μέ τή συμφωνία.
It was held in the first case that an agreement can be regarded as having been duly notified despite omissions on the form, if the enclosures contain all relevant details of the agreement.
(2) Αντίστοιχη εξουσία προβλέπεται στό άρθρο 66 της συνθήκης ΕΚΛΧ ■ επίσης ΔΕΚ 22.10.1975, υποθ. 109/75R
Leaving aside other factors, they could for this reason alone not be granted exemption under Article 85(3) of the Treaty.
1980, σημεΓο 2.3.31.
BV: not yet reported.
30/78 (Distillers/'EmTpoTr^-SÉv έχει δημοσιευθεΓ ακόμη.
Case 30/78 Distillers ν Commission: not yet reported.
Οί υποθέσεις τών ((αρωμάτων» έδωσαν τή δυνατότητα στό Δικαστήριο νά εξετάσει ορισμένες πλευρές τής διοικητικής πρακτικής τής 'Επιτροπής σέ θέματα ανταγωνισμού καί τίς νομικές του συνέπειες (2).
The Perfume cases enabled the Court to examine certain aspects of the Commission's administrative practice in matters relating to competition and the legal effects resulting therefrom.1
Στον τομέα τής αρωματοποιίας, κατασκευής καλλυντικών καί ειδών ατομικής υγιεινής αφθονούν τά συστήματα επιλεκτικής διανομής.
In the perfume, cosmetics and toiletry industry there are numerous selective distribution systems.
'Η 'Επιτροπή προσπάθησε νά δώσει γενική καί ομοιόμορφη λύση στά προβλήματα τοΰ τομέα αύτοΰ χωρίς νά καταφύγει σέ τυπικές αποφάσεις.
The Commission had endeavoured to resolve the problems arising in this industry in a general and uniform manner without having to adopt formal decisions.
Μέ τό σκοπό αυτό, έστειλε 'επιστολή στους διάφορους παραγωγούς, οί οποίοι έν συνεχεία προσάρμοσαν τό σύστημα επιλεκτικής διανομής τους κατά τρόπο, ώστε δέν χρειαζόταν πλέον επέμβαση τής 'Επιτροπής βάσει τοΰ άρθρου 85 παρά­γραφος 1 καί έτσι οί υποθέσεις ετέθησαν στό αρχείο(3).
In order to do so it wrote to various manufacturers, following which they reorganized their selective distribution systems, with the result that the Commission did not have to take further action under Article 85(1) and closed the files on these cases.2
Τό Δικαστήριο, συμμεριζόμενο τίς απόψεις τής 'Επιτροπής, κατέληξε στό συμπέρα­σμα ότι, λόγω τής ελλείψεως τής τυπικής διαδικασίας πού προβλέπει ό κανονισμός 17/62, οί επιστολές αυτές δέν αποτελούσαν ούτε αρνητικές πιστοποιήσεις κατά τήν έννοια τού άρθρου 2 τοΰ ανωτέρω κανονισμού ούτε εξαιρέσεις κατά τήν έννοια τού άρθρου 85 παράγραφος 3.
The Court concluded, upholding the Commission, that in the absence of the formalities required under Regulation No 17 the letters in question did not constitute negative clearance within the meaning of Article 2 of Regulation No 17 nor exemptions under Article 85(3).
Ή ύπαρξη τών επιστολών αυτών οί οποίες βασίζονται σέ στοιχεία γνωστά στην 'Επιτροπή, δέν θά μπορούσε νά εμποδίσει εθνικό δικαστή άπό τό νά καταλήξει σέ διαφορετικό συμπέρασμα θεμελιωμένο στίς πληροφορίες πού διαθέτει.
In spite of the letters, which were based on information known to the Commission, a national court might reach a different conclusion on the basis of the information available to it.
Πάντως, οί επιστολές τής 'Επιτροπής αποτελούν ένα πραγματικό γεγονός, τό οποίο ό εθνικός δικαστής μπορεί νά λάβει υπόψη προκειμένου νά αποφανθεί, άν οί συμφωνίες ή οί μορφές συμπεριφοράς στην αγορά συμβιβάζονταν μέ τό άρθρο 85.
Nevertheless, the Commission's dispatch of the letters constituted a matter of fact which the national court could take into account when examining whether the agreements or market behaviour were compatible with Article 85.
Στην υπόθεση 99/79 (Lancôme/Etos) τό Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι ενδεχόμενο προσωρινό κύρος συμφωνιών δέν θά παρεμπόδιζε τόν εθνικό δικαστή νά προβεί σέ τέτοια εκτίμηση τού συμβιβαστοΰ, δεδομένου ότι ή προσωρινή προστασία δέν δικαιολογείται πλέον άπό τή στιγμή πού ή 'Επιτροπή ειδοποιεί τους ενδιαφερομένους γιά τή θέση τής διαθέσεως στό αρχείο.
In Case 99/79 (Lancôme ν Etos) the Court confirmed that provisional validity of agreements did not prevent a national court from reaching its own conclusions on such compatibility, since provisional protection was no longer warranted once the Commission notified the parties that the case was closed.
99/79 (Lancôme e.a./Etos)^év έχουν δημοσιευθεΓ ακόμη.
Fourth Report on Competition Policy, points 35 and 93 ; Fifth Report on Competition Policy, points
'11 απόφαση πού εξέδωσε τό Δικαστήριο στίς 29 'Οκτωβρίου 1980 έπί τών υποθέσεων Heintz van Landewyck κλπ. τής Έπιτροπής(2), άφοροΰσε άπόφαση(3) τής 'Επιτροπής πού απαγόρευε ορισμένες συμφωνίες καί πρακτικές, οί οποίες εφαρμόζονται άπό Βέλγους καί Λουξεμβούργιους παραγωγούς καί εισαγωγείς βιομη­χανοποιημένων καπνών, αναφέρονται δέ στους Ορους πωλήσεως πού επιβάλλονται απο αυτούς τους επιχειρηματίες στους διαμεσολαβητές τού τομέα βιομηχανοποιημένων καπνών.
The judgment given on 29 October 1980 in Heintz van Landewyck and Others ν Commissionxconcerned a Commission Decision2prohibiting certain agreements and practices between Belgian and Luxembourg producers and importers of manufactured tobacco determining the terms of sale offered by them to middlemen in that trade.
Τό Δικαστήριο απέρριψε τίς προσφυγές πού ασκήθηκαν κατά τής αποφάσεως τής 'Επιτροπής.
The actions brought against this Decision were rejected by the Court.
'Η βασική σημασία τής αποφάσεως ευρίσκεται στή λεπτομερειακή ανάλυση τών επιπτώσεων πού προκαλούν στον ανταγωνισμό τό βελγικό φορολογικό σύστημα καί ή σχετική διοκητική πρακτική, καθώς επίσης ορισμένα βελγικά μέτρα στον τομέα τών τιμών.
The importance of the judgment lies principally in the Court's detailed analysis of the ways in which competition is affected by Belgian tax arrangements and administrative practices and by certain Belgian measures on prices.