natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στό Δικαστήριο τέθηκε έξαλλου τό ερώτημα άν ή σχετική συμφωνία θά ήταν δυνατό νά τύχει τής εξαίρεσης πού προβλέπεται στό άρθρο 85 παράγραφος 3 τής συνθήκης ή ενδεχομένως τής εξαίρεσης κατά κατηγορίες συμφωνιών πού προβλέπεται άπό τόν κανονισμό 19/65 τού Συμβουλίου καί άπό τόν κανονισμό 67/67 τής 'Επιτροπής.
The Court was also asked whether the agreement could be exempted under Article 85(3) or was eligible for the block exemption provided for by Council Regulation No 19/65 and Commission Regulation No 67/67.
Όσον άφορα τό πρώτο σημείο, τό Δικαστήριο επιβεβαιώνοντας τήν προγενέστερη νομολογία του τόνισε ότι ή συμφωνία αποκλειστικής διανομής εφημερίδων καί περι­οδικών, όπως ή επίδικη συμφωνία, εμπίπτει στην απαγόρευση τού άρθρου 85 τής συνθήκης μόνον άν αποδειχθεί 'ικανή νά επηρεάσει κατά αισθητό τρόπο τό εμπόριο μεταξύ Κρατών μελών.
With regard to the first point, the Court, reaffirming its earlier judgments, stated that an exclusive distribution agreement concerning newspapers and periodicals, such as the agreement in question, is prohibited under Article 85 only where it may appreciably affect trade between Member States.
(') Κανονισμός 26 τοϋ Συμβουλίου τής 4ης 'Απριλίου 1962 περί εφαρμογής ορισμένων κανόνων ανταγω­ νισμού στην παραγωγή καί τό εμπόριο γεωργικών προϊόντων — ΕΕ 30 τής 20.4.1962. (2) ΔΕΚ 16.6.1981, ύπόθ.
1 Decision 80/234, 5.12.1979: OJ L 51, 25.2.1980. 2 Council Regulation No 26 of 4 April 1962 applying certain rules of competition to production of and trade in agricultural products: OJ 30, 20.4.1962.
126/80 (Salonia/Poidomini e fiali) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
3 Salonia v Poidomani e figli: not yet reported.
Τό Δικαστήριο έξαλλου επιβεβαίωσε στην υπόθεση 172/80 (') ότι οί κανόνες ανταγωνισμού εφαρμόζονται στον τραπεζικό τομέα (2).
In Case 172/801 the Court affirmed that the rules on competition apply to banking.2 The case concerned the question whether the debiting by banks, or at least by most of them, of a uniform bank charge on transfers from one Member State to another of sums from their customers' funds was a concerted practice prohibited by Article 85(1).
Τό Δεκέμβριο τού 1980, ή 'Επιτροπή ανακοίνωσε μέ επιστολή της στην εται­ρεία IBM ότι είχε κινήσει εναντίον της τή διαδικασία τή σχετική μέ τίς παραβάσεις πού αναφέρονται στό άρθρο 86 όσον άφορα τόν τομέα τών ηλεκτρονικών υπολογι­στών.
In December 1980 the Commission informed the IBM company by letter that it had initiated a proceeding against it for suspected infringements of Article 86 in the computer market.
'Η IBM άσκησε προσφυγή στό Δικαστήριο προκειμένου νά επιτύχει τήν ακύ­ρωση τών πράξεων μέ τίς όποιες ή 'Επιτροπή κίνησε τή διαδικασία καί ανακοίνωσε τίς αιτιάσεις της.
IBM thereupon applied to the Court of Justice to declare void the measures taken by the Commission initiating the proceeding and adopting the statement of objections.
Μέ απόφαση τής 11ης Νοεμβρίου (3), τό Δικαστήριο κήρυξε τήν προσφυγή απαράδεκτη.
In its judgment delivered on 11 November3 the Court held the action inadmissible.
Τά αποτελέσματα πού παρήγαγαν ο'ι προσβληθείσες πράξεις δέν επηρεάζουν τό νομικό καθεστώς τής επιχείρησης ούτε παραβλάπτουν τά συμφέροντα της.
Such an action might make it necessary for the Court to rule on questions on which the Commission had not yet taken a final decision, which would be contrary to the separation of powers between the Commission and the Court.
Φορολογικές διακρίσεις καί φορολογικά θέματα
The measures in question did not affect the company's legal position or prejudice its interests.
(2) Δεύτερη Έκθεση έπί τής πολιτικής ανταγωνισμού, σημεία 51 καί έπ.
2Second Report on Competition Policy, point 51 et seq.
60/81 (IBM/Commission) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
3 Case 60/81 IBM v Commission: not yet reported.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
INTERPRETATION & APPLICATION OF SUBSTANTIVE RULES OF COMMUNITY LAW 305 Tax discrimination and taxation
Τό Δι­καστήριο ακολουθώντας τή γραμμή τών αποφάσεων «Bobie» ('), «Hansen» (2) καί
The question raised in both cases was virtually identical, namely whether Italy could lawfully impose a higher tax on synthetic ethyl alcohol than on ethyl alcohol produced in Italy from agricultural products.
«Έπιτροπή/Ίταλία» (3), αποφάνθηκε ότι μιά τέτοια διαφοροποιημένη φορολόγηση δέν ήταν αντίθετη στό άρθρο 95 παρά τό γεγονός ότι τά δύο προϊόντα ήταν ταυ­τόσημα.
The Court, following its judgments xnBobie ,2 Hansen? and Commission v Italy,1* held that differential taxation of this nature was not contrary to Article 95, even though the two products were identical.
Τό Δικαστήριο ήταν τής γνώμης ότι εκείνο τό όποιο αποτελούσε τό πρό­βλημα ήταν ή νόμιμη οίκονομική επιλογή έκ μέρους τής ιταλικής κυβέρνησης νά ευνοήσει τήν παραγωγή φυσικής αλκοόλης.
The Court was of the opinion that the arrangements constituted a legitimate economic policy choice on the part of the Italian Government to favour the manufacture of natural alcohol.
Μιά τέτοια πολιτική είχε ώς βάση της αντικειμενικά κριτήρια.
The policy was based on objective criteria.
'Επιπλέον δέ θά ήταν δυνατό νά τή θεωρήσει κανείς ώς προστατευτική πολιτική δεδομένου ότι είχε ήδη ώς αποτέλεσμα νά αποθαρρύνει τήν παραγωγή συνθετικής αλκοόλης στην 'Ιταλία.
Furthermore, it could not be regarded as protective since it also had the consequence of hampering the production of synthetic alcohol in Italy.
Τό ερώτημα παραμένει πώς ή παραπάνω απόφαση είναι δυνατό νά συμβιβαστεί μέ τίς αποφάσεις πού εκδόθηκαν στίς υποθέσεις «αλκοόλες» τής 27ης Φεβρουαρίου 1980 (4).
It remains to be seen how this judgment can be reconciled with those in the alcohol cases of 27 February 1980.s It should be noted, however, that in those cases the national arrangements were protective, whereas in the present two cases the Court pointed out expressly that the tax system in question was not protective.
Τό Δικαστήριο έξαλλου επιβεβαίωσε σέ δύο υποθέσεις τή νομολογία του σύμφωνα μέ τήν οποία τό άρθρο 95 τής συνθήκης ΕΟΚ απαγορεύει στά Κράτη μέλη νά μεταχειρίζονται κατά διάφορο τρόπο στό φορολογικό επίπεδο τά εθνικά προϊ­όντα καί τά ομοειδή εισαγόμενα προϊόντα.
In two judgments the Court confirmed its previous case-law according to which Article 95 prohibits Member States from treating differently for tax purposes domestic products and similar imported products.
Στίς υποθέσεις 142 καί 143/80 (5), τό Δικαστήριο έκρινε ότι εθνικό φορολογικό σύστημα «τό όποιο έχει θεσπιστεί κατά τρόπο ώστε νά επιφυλάσσει αποκλειστικά στην εθνική παραγωγή τίς απαλλαγές ή τίς μειώσεις τού φορολογικού συντελεστή, συνιστά διάκριση ή οποία απαγορεύεται άπό τό άρθρο 95 τής συνθήκης ΕΟΚ».
First of all, in Joined Cases 142 and 143/806 the Court held that a system of national taxation 'organized so as to limit exemptions or reduced rates of tax to national production alone constitutes dis crimination prohibited by Article 95 of the EEC Treaty'. This judgment confirms the decision in the abovementioned alcohol cases.
'Η παραπάνω απόφαση επιβεβαιώνει τή νομολογία τών υποθέσεων «αλκοόλες» πού αναφέρθηκαν.
Similarly, in Case 153/807 the Court, following Case 148/778 and Case 26/80,9 held that tax advantages granted to domestic products must be extended to products imported from other Member States which fulfil the criterion of similarity which forms the basis of Article 95.
Στή συνέχεια, στην υπόθεση
This occured in Case 158/80,10 in which, apart
), τό Δικαστήριο, ακολουθώντας τή νομολογία του στίς υποθέσεις 148/77 (
Chemical Farmaceutici v Daf [1981] ECR 1 ; Vinal v Orbat [1981] ECR 77.
148/77 — Συλλογή 1978, σ. 1787.
Case 127/75 [1976] ECR 1079.
(') ΔΕΚ 8.1.1980, ύπόθ.
Case 148/77 [1978] ECR 1787.
347 · ΔΕΚ 27.2.1980, ύπόθ.
Case 21/79 [1980] ECR 1.
169/78 (Έπιτροπή/Ίταλία) — Συλλογή 1980, σ. 385 · ΔΕΚ 27.2.1980, ύπόθ.
Case 168/78 Commission v France [1980] ECR 347; Case 169/78 Commission v Italy [1980] ECR 385;
170/78 ('Επιτροπή/Ηνωμένο Βασί­λειο) — Συλλογή 1980, σ.
Case 170/78 Commission v United Kingdom [1980] ECR 417; Case 171/78 Commission v Denmark
148/77 (Hansen/HZA Flensburg) — Συλλογή 1978, σ.
Rumhaus Hansen GmbH & Co v HZA Flensburg: not yet reported. 8
Τό Δικαστήριο θεώρησε ότι ή παραπάνω οδηγία ήταν εξαντλητική μέ τήν έννοια ότι άφηνε στά Κράτη μέλη μόνον τήν περιο­ρισμένη αρμοδιότητα πού τούς αναγνωρίζεται άπό τό κοινοτικό δίκαιο γιά νά χορηγούν διαφορετικές ατέλειες άπό εκείνες πού καθορίζονται στην οδηγία.
The Court held that the Directive was exhaustive in that it left the Member States with only the limited power conferred on them by Community law to grant duty-free allowances different from those specified in the Directive.
'Εξάλλου, τό Δικαστήριο θεώρησε ότι, όσον άφορα τήν κίνηση μεταξύ τής Κοι­νότητας καί τών τρίτων χωρών, ή οδηγία εφαρμοζόταν μόνο στους ταξιδιώτες πού προέρχονται άπό τρίτη χώρα καί τούτο ανεξάρτητα άπό τίς συνθήκες ύπό τίς όποιες είχαν αποκτηθεί τά εισαγόμενα εμπορεύματα.
The Court also considered that, as regards travel between the Community and non-member countries, the Directive applied only to travellers coming from a non-member country, irrespective of the circumstances in which the imported goods were obtained.
'Αντίθετα στή διακίνηση μεταξύ τών Κρατών μελών, ο'ι ατέλειες εφαρμόζονται —εξαιρούνται δύο περιπτώσεις— μόνο στά εμπορεύματα πού αποκτήθηκαν κατά τούς γενικούς όρους επιβολής φόρου πού ισχύουν στην εσωτερική αγορά Κράτους μέλους καί δέν απολαύουν καμιάς επιστροφής φόρων έπί τοϋ κύκλου εργασιών.
On the other hand, in the case of travel between Member States, the duty-free allowances apply—apart from two exceptions—only to goods purchased in accordance with the general conditions governing taxation on the internal market of a Member State and do not qualify for any reimbursement of turnover tax.
'Ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων καί υπηρεσιών
Free movement of persons and services
Στον τομέα δικαιώματος εγκατάστασης, τό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση (3) ή οποία, γιά πρώτη φορά, ερμηνεύει τήν οδηγία τού Συμβουλίου 75/362 πού αποβλέπει στην αμοιβαία αναγνώριση τών διπλωμάτων, πιστοποιητικών καί άλλων τίτλων ιατρού καί περιλαμβάνει μέτρα προοριζόμενα νά διευκολύνουν τήν πραγματική άσκηση τοϋ δικαιώματος εγκατάστασης καί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
In the field of right of establishment, the Court delivered a judgment2 which, for the first time, interprets Council Directive 75/362/EEC concerning the mutual recognition of diplomas, certificates and other evidence of formal qualifications in medicine, including measures to facilitate the effective exercise of the right of establishment and freedom to provide services.
Τό Δι­καστήριο έκρινε ότι Κράτος μέλος τό όποιο εξαρτά τήν πραγματική πρόσβαση στό επάγγελμα τού «γενικού ιατρού» στό έδαφος του άπό εκπαίδευση πού συμπληρώνει τήν εκπαίδευση βάσης πού κατέληξε στην απόκτηση τού διπλώματος ιατρού, δέν έχει πλέον τό δικαίωμα νά επιβάλλει τήν υποχρέωση αυτή στους υπηκόους Κράτους μέλους τής Κοινότητας πού έχουν αποκτήσει σέ άλλο Κράτος μέλος , έκτος τού ενδιαφερόμενου κράτους, δίπλωμα ιατρικής αναγνωρισμένο δυνάμει τοϋ άρθρου 3 τής οδηγίας καί τό όποιο παρέχει δικαίωμα εκμετάλλευσης ιατρείου γενικής ιατρικής.
The Court held that a Member State which makes effective access in its territory to the profession of general medical practitioner subject to training requirements in addition to the basic training which led to the granting of the degree of doctor of medicine may not impose that obligation on nationals of a Community Member State who have obtained, in a Member State other than the State in question, a degree in medicine recognized under Article 3 of the Directive and conferring entitlement to practise general medicine.
'Η αρχή αυτή, όπως διατυπώνεται στην απόφαση, ισχύει ακόμη καί άν τό
The principle thus set forth holds good even if the person concerned is a national of the Member State which introduced the additional training require ments within its borders.3
(') 'Αριθ.
Free movement of capital
828 τής παρούσας Έκθεσης.
States were still entitled to impose restrictions on the re-exportation of bank notes
Κοινωνική ασφάλιση τών διακινούμενων εργαζόμενων
Social security for migrant workers
'Η ερμηνεία καί εφαρμογή τών κανονισμών 1408/71 καί 574/72 (3) τοϋ Συμβου­λίου εξακολουθούν, όπως στό παρελθόν, νά προκαλούν πολυάριθμα προδικαστικά
The interpretation and application of Council Regulations (EEC) Nos 1408/71 and 574/72' continue, as in the past, to give rise to numerous references for preliminary rulings. These give the Court an opportunity of affirming and amplifying its earlier decisions, which, as is well known, have sought to establish, on the basis of the provisions that fall to be considered, the interpretation which reflects the objectives of freedom of movement for persons and the general scheme of the rules.
(') Κατά τήν ίδια έννοια: ΔΕΚ 7.2.1979, ύπόθ.
Thus, in Joined Cases 116, 117,119, 120 and 121/802 the Court reaffirmed its extensive previous case-law3 on the interpretation of Article 51 of the Treaty and Article 46 of Regulation (EEC) No 1408/71 concerning the overlapping of social security benefits.
115/78 (Knoors), Συλλογή 1979, σ. 399.
In threejudgments4 the Court, though it did not establish any new principles of fundamental importance, not only reaffirmed its existing case-law, but extended it in certain respects.
203/80 (Casati) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
The most recent being Case 4/80 D'Amico v ONPTS [1980] ECR 2951.
(3) ΕΕ C 138 τής 9.6.1980 (κωδικοποιημένη έκδοση).
Case 99/80 Galinsky v Insurance Officer [1981] ECR 941 ; Case 98/80 Romano v INAMI; Case 115/80
358 το ΚΟΙΝΟΤΙΚΌ ΔΊΚΑΙΟ ζητήματα.
308 COMMUNITY LAW
Στην υπόθεση 99/80 τό Δικαστήριο έκρινε ότι, λόγω τής ιδιότητας του ώς εργαζόμενου σέ ένα Κράτος μέλος, ένα πρόσωπο θά πρέπει νά θεωρείται ώς εργαζό­μενο, γιά τούς σκοπούς τής εφαρμογής τοϋ κανονισμού 1408/71 τοϋ Συμβουλίου, σέ όλο τό έδαφος τής Κοινότητας, ακόμη καί άν κατά τή διάρκεια τής προηγούμενης σχετικής περιόδου, είχε ασκήσει ανεξάρτητη δραστηριότητα σέ άλλο Κράτος μέλος.
In Case 99/80 the Court held that a person who is an employed person in a Member State must be considered a worker, for the purposes of Regulation (EEC) No 1408/71, throughout the Community, even where he has been self-employed in another Member State during the earlier period in question.
Στην υπόθεση 98/80, τό Δικαστήριο επιβεβαίωσε καί έπεξέτεινε τή νομολογία του σχετικά μέ τό πεδίο εφαρμογής τών αποφάσεων τής διοικητικής 'Επιτροπής γιά τήν κοινωνική ασφάλιση τών διακινούμενων εργαζόμενων, διευκρινίζοντας, μέ τήν ευκαιρία μιας απόφασης αναφερόμενης στή συναλλαγματική ισοτιμία πού εφαρμόζε­ται γιά τόν υπολογισμό ορισμένων παροχών, ότι μιά τέτοια απόφαση, άν καί μπορεί κάπως νά βοηθήσει τά 'ιδρύματα κοινωνικής ασφάλισης πού είναι επιφορτισμένα μέ τήν εφαρμογή τού κοινοτικού δικαίου στον τομέα αυτό, δέ συνεπάγεται τήν υποχρέ­ωση τών 'ιδρυμάτων αυτών νά ακολουθούν ορισμένες μεθόδους ή νά υιοθετούν ορισμένες ερμηνείες όταν προβαίνουν στην εφαρμογή τών κοινοτικών κανόνων.
In Case 98/80 the Court reaffirmed and amplified its earlier judgments on the scope of decisions of the Administrative Commission on Social Security for Migrant Workers, stating that, while a decision on the conversion rate to be applied in the calculation of certain benefits may be of assistance to social security institutions charged with applying Community law in this field, it is not of such a nature as to require those institutions to follow certain methods or adopt certain interpretations when they come to apply Community rules.
Τό Δικαστήριο εξέδωσε δύο νέες αποφάσεις πού αναφέρονται στην ερμηνεία τού άρθρου 119.
The Court delivered two further judgments on the interpretation of Article 119.
'Η υπόθεση 69/80 (4) αφορούσε καθεστώς συνταξιοδότησης πού εφαρμόζεται άπό μιά τράπεζα.
Case 69/801 concerned a bank's retirement benefits scheme, to which the contributions paid by the employer by means of an addition to the gross salary were different for men and women employees.
ΟΊ καταβολές δυνάμει τοϋ καθεστώτος αυτού, διε-
In its judgment the Court fully recognized the rights of women, ruling that such contributions help to determine the amount of the salary and therefore constitute 'pay' within the meaning of the second paragraph of Article 119.
98/80 (Romano/INAMI)· ΔΕΚ 14.5.1981, ύπόθ.
1 Worringham and Humphreys v Lloyds Bank [1981] ECR 767.
Κοινή γεωργική πολιτική
INTERPRETATION & APPLICATION OF SUBSTANTIVE RULES OF COMMUNITY LAW 309 Common agricultural policy
Μέ δύο αποφάσεις πού αφορούσαν τίς εκκαθαρίσεις τών λογαριασμών
In two judgments concerning the discharge of accounts in respect of the
18/76 (ΟΔ Γερμανίας/Έπιτροπή) — Συλλογή 1979, σ.
Member States must comply strictly with the provisions of Community law in order to obtain financing for such expenses from the Commission.
ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ φορά τής 'Επιτροπής.
The only means of avoiding these constraints is to demonstrate that Community law has been applied incorrectly as a result of the Commission's actions.
Γιά νά ληφθεί υπόψη μιά τέτοια συμπεριφορά πρέπει επίσης νά προηγείται τής περιόδου κατά τήν όποια δέν τηρήθηκαν ο'ι διατάξεις τού κοινοτι­κού δικαίου άπό τό σχετικό ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος.
Such actions, moreover, if they are to be taken into account, must have preceded the period during which the Member State concerned failed to comply with the provisions of Community law.
Στίς συνεκδικασθεϊσες υποθέσεις 36 καί 71/80 ('), τό Δικαστήριο αντιμετώπισε μιά Ιδιαίτερη πτυχή τού προβλήματος τών αρμοδιοτήτων τών Κρατών μελών σέ θέματα γεωργικών τιμών.
In Joined Cases 36 and 71/803 the Court confronted with one particular aspect of the problem of the powers of the Member States in regard to agricultural prices.
Στή συγκεκριμένη περίπτωση, επρόκειτο γιά ιρλανδική φορολογική επιβάρυνση, προσωρινή, άπό 2 % έπί τής φορολογούμενης αξίας σειράς γεωργικών προϊόντων πού υπάγονται στην κοινή οργάνωση τής αγοράς.
The cases in question concerned an Irish temporary tax of 2% on the taxable value of a number of agricultural products subject to common organizations of the markets.
Στό παρελθόν, τό Δικαστήριο εξέτασε κατ' επανάληψη τό ζήτημα τού συμβιβάσιμου τών εθνικών ρυθμίσεων τών τιμών πού αφορούν γεωργικά προϊόντα μέ τίς κοινές οργανώσεις (2), καί ή νομολογία του θεμελιώνεται ουσιαστικά στην ιδέα ότι, έάν τά Κράτη μέλη δέν έχουν καθόλου τήν εξουσία νά καθορίζουν τίς τιμές στό στάδιο τής παραγωγής καί τού χονδρεμπορίου, δηλαδή στά στάδια πού ρυθμίζονται άμεσα άπό τήν Κοινότητα, διαθέτουν αντίθετα μεγαλύτερη ελευθερία όσον άφορα τίς τιμές λιανικής πώλησης, ύπό τόν όρο ότι δέν εμποδίζουν τή λειτουργία τών μηχανισμών τών κοινών οργανώσεων.
The Court has been asked on a number of occasions in the past for a ruling on the compatibility of national rules on the prices of agricultural products with the common organizations of the markets.4 Its judgments are essentially based on the idea that, while the Member States have absolutely no power to determine prices at the production and wholesale stages, that is to say, the stages directly regulated by the Community, they have more freedom as regards retail prices, provided that they do not impede the proper functioning of the common organizations.
Στίς υποθέσεις 36 καί 71/80, τό Δικαστήριο τονίζει ότι ό καθορισμός τών κοινών τιμών στό πλαίσιο τών κοινών οργανώσεων αγοράς δέν έχει σκοπό νά εγγυηθεί στους παραγωγούς γεωργούς μιά καθαρή τιμή, ανεξάρτητα άπό κάθε φορολογική επιβά­ρυνση έκ μέρους τών εθνικών άρχων.
In Cases 36 and 71/80 the Court reaffirmed that the fixing of common prices within the framework of the common organizations of markets does not serve to guarantee to agricultural producers a net price independently of any taxation imposed by the
(') ΔΕΚ 10.3.1981, υποθ. 36 καί 71/80 (The Irish Creamery Milk Suppliers Association/κυβέρνηση τής
Commission [1981] ECR 205.
ΔΕΚ 17.1.1980, συνεκδ. υποθ. 95 καί 96/79 (Kefer) — Συλλογή 1980, ο. 103.
Commission [1979] ECR 343; Case 820/79 Belgium v Commission [1980] ECR 3357.
'Αφού δια­πίστωσε κάποια διαφορά ώς προς τό καθ' ύλη πεδίο εφαρμογής τών δύο αυτών πράξεων, τό Δικαστήριο έκρινε ότι ένα σχέδιο πού προορίζεται γιά τή βελτίωση τής μεταποίησης καί τής εμπορίας τών γεωργικών προϊόντων πού προέρχονται άπό τήν ίδια εκμετάλλευση, στην όποια πρέπει νά πραγματοποιηθούν ο'ι επενδύσεις, δέν αποκλείεται κατά κανένα τρόπο άπό τό πεδίο εφαρμογής τού κανονισμού 355/77, άν αποδειχτεί ότι μπορεί πράγματι νά συμβάλει στό νά καταστήσει ορθολογικές τίς δομές μεταποίησης καί εμπορίας.
Having found a difference in scope in relation to the subject matter of the two instruments, the Court held that a project for the improvement of the processing and marketing of agricultural products from the same farm where the investment programme is to be carried out is not excluded from the scope of Regulation (EEC) No 355/77 where it is established that it may effectively contribute to the rationalization of the processing and marketing arrangements.
'Αντίθετα, επειδή τό έν λόγω σχέδιο δέν είχε καθόλου ώς σκοπό τήν αύξηση τών εισοδημάτων τής εκμετάλλευσης, βελτιώνοντας τίς συνθήκες παραγωγής τών γεωργικών προϊόντων βάσης, δέν περιλαμβάνεται στό πεδίο εφαρμογής τής οδηγίας 72/159.
Since, however, the project was not intended to increase the farm's income by improving the conditions under which the basic agricultural products were produced, it does not fall within the scope of Directive 72/159/EEC.
'Η υπόθεση 250/80 (') αφορούσε τήν παράδοση σιταριού άπό τή Δανία στην 'Ομοσπονδιακή Δημοκρατία τής Γερμανίας.
Case 250/802 concerned a shipment of wheat from Denmark to the Federal Republic of Germany.
Ή συναλλαγή αυτή πραγματοποιήθηκε σέ χρονική στιγμή όπου, άν συνδυαζόταν μέ τή δυνατότητα προκαθορισμού τών εξισωτικών ποσών προσχώρησης (ΕΠΠ), συνέφερε τόν εξαγωγέα νά αποστείλει σι­τάρι στό 'Ηνωμένο Βασίλειο καί, αφού τό εμπόρευμα εκφορτωθεί καί τηρηθούν ο'ι διατυπώσεις εισαγωγής, νά τό φορτώσει έκ νέου στά ίδια πλοία καί νά τό αποστείλει στον τελικό προορισμό του στή Γερμανία.
The transaction took place at a time when as a result of the possibility of advance fixing of accession monetary compensatory amounts it was profitable for the exporter first to ship the wheat to the United Kingdom, unload it and complete the import formalities, and then reload it on to the same ships for shipment to its final destination in Germany.
Κατά τή διάρκεια τής ποινικής δίκης ή όποια διεξάχθηκε στή Δανία μέ αντικείμενο αυτή τήν ενέργεια, τέθηκε τό θέμα άν ο'ι αρχές τής Δανίας δικαιούνταν νά αρνηθούν τήν πληρωμή ΕΠΠ γιά τήν εξαγωγή σιταριού άπό τή Δανία στό 'Ηνωμένο Βασίλειο.
During the criminal proceedings pending on the case in Denmark, the question was raised whether the Danish authorities were entitled to refuse the MCAs for export from Denmark to the United Kingdom.
Στην προδικαστική απόφαση, τό Δικαστήριο έδωσε καταφατική απάντηση.
In answer to a request for a preliminary ruling, the Court held that they were.
Πράγματι, λαμβάνοντας υπόψη τή σκοπι­μότητα τού συστήματος τού ΕΠΠ, τό Δικαστήριο, ερμηνεύοντας τίς σχετικές διατά­ξεις, έκρινε ότι ή τήρηση τών τελωνειακών διατυπώσεων στό Κράτος μέλος τό όποιο έχει δηλωθεί ώς Κράτος μέλος αποστολής ('Ηνωμένο Βασίλειο), δέν είναι επαρκής λόγος γιά νά απαιτηθεί ή καταβολή ΕΠΠ.
Referring to the objectives of the MCA system, the Court inter preted the provisions on this subject as meaning that the completion of customs formalities in the Member State declared as the country of destination (in this case the United Kingdom) was not sufficient to found a claim to the MCAs.
'Εξάλλου, πρέπει τά προϊόντα νά διατί­θενται πράγματι στό εμπόριο, στην αγορά αυτού τού κράτους.
It is also necessary for the products actually to be placed on the market in that State.
Μέ τόν τρόπο αυτό, σύμφωνα μέ τή νομολογία του, 'ιδιαίτερα όσον άφορα τίς επιστροφές κατά τήν εξα­γωγή, τό Δικαστήριο υπογράμμισε έκ νέου τή σημασία τήν όποια αποδίδει στή χρήση τού σκοπού τών κοινοτικών μέτρων ώς ερμηνευτικού .στοιχείου (2).
Thus, following its previous case-law in particular with regard to export refunds, the Court again underlined the importance it attaches in interpreting Community legislation to the underlying purposes of the legislation.3
250/80 (ministère public/Toepfer e.a.) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
1 Cattaneo Adorno v Commission: not yet reported.
(2) Πχ. : ΔΕΚ 2.6.1976, ύπόθ. 125/75 (Eier Kontor/HZA Hamburg-Jonas) — Συλλογή 1976, σ. 771.
2 Public Prosecutor v Toepfer and Others: not yet reported.