natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«Από την 1η Ιανουαρίου 1973, οι ιδρυτικές συνθήκες των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και οι πράξεις που έχουν εκδοθεί από τα όργανα των Κοινοτήτων θα έχουν σαν συνέπαα να δεσμεύουν το κράτος και θα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του δικαίου του υπό τις προϋποθέσας που καθορίζονται στις συνθήκες αυτές».
The act begins by listing the Treaties to which it applies and then, in Section 2, provides: 'From the first day of January 1973 the Treaties governing the European Communities and the existing and future acts adopted by the institutions of those Communities shall be binding on the State and shall be part of the domestic law thereof under the conditions laid down in those Treaties.'
Η διάταξη αυτή θεωρήθηκε ότι παράπεμπα στις ίδιες τις συνθήκες όσον αφορά την αποτε­λεσματικότητα του κοινοτικού δικαίου στην εσωτερική έννομη τάξη ώστε να είναι δυνατό να θεωρηθεί σαν ξεπέρασμα των δυϊστικών απόψεων που επικρατούν στην Ιρλανδία (104).
It has been concluded that this refers back to the Treaties themselves as regards every aspect of the effect of Community law in the internal legal system, which would mean that the traditional dualist approach taken in Ireland has now been left behind.104 But does this mean that this provision, which is chiefly designed to guarantee the direct effect of Community law, will also secure its supremacy over subsequent legislation, since it is to be transposed into the Irish legal order 'under the conditions laid down in those Treaties'?
Σημαίνει αυτό ότι ο μηχανισμός αυτός που προορίζεται κυρίως να εξασφαλίσα το άμεσο αποτέλεσμα του κοινοτικού δικαίου θα μπορούσε να στηρίξα την υπεροχή του στους με­ταγενέστερους νόμους, αφού η ενσωμάτωση του δικαίου αυτού στην ιρλανδική έννομη τάξη πραγματοποιείται «υπό τις προϋποθέσας που καθορίζονται από τις συνθήκες»; Την προσχώρηση της Δανίας στις Κοινότητες διευκόλυνε η ύπαρξη στο σύνταγμα της χώρας από το 1953 του άρθρου 20 που επιτρέπα τη μεταβίβαση σε διεθνείς οργανισμούς αρμοδιοτήτων που ανήκουν στις δανικές αρχές.
Danish accession to the Communities was facilitated by the fact that since 1953 Article 20 of the Constitution has allowed powers exercisable by the Danish authorities to be transferred to international organizations. The Community Accession of 11 October 1972
Πρόκαται για ιδιαίτερα σημαντική ένδαξη, λόγω της δυϊστικής παραδόσεως της Δα­νίας.
Note by R. Monaco, F. It., 1975, I, p. 2661; J.V. Louis, Recours institutionnel et primauté du droit commu­nautaire. 1975, p. 3227; L. Plouvier, L'Arrêt de la Cour Constitutionnelle, 1975; ICI case [1976] ECR 271. Case 106/77 Amministrazione delle Finanze dello Stato ν Simmenthal [1978] ECR 629; note by A. Barav, CDE, 1978, p.
β) Κοινοτικό δίκαιο και εθνικό σύνταγμα
260; note by V. Constantinesco and R. Kovar, J. Dr. Int., 1979, p. 936.
Ο02) Πχ. ομοσπονδιακό δικαστήριο, 13.5.1977. MDR 1977, σ.
Notably on 13 May 1977: MDR, 1977, p. 771.
C04) Βλ.
Sec point 26 above. P. Pescatore. L'ordre juridique des Communautés européennes, Liège, 1973, p. 243.
700 και επ.
The traditional dualist approach in Denmark may turn out to be unhelpful.
απαραίτητο όταν το σύνταγμα δεν πρόβλεπε ή μάλιστα απέκλαε τη μεταβίβαση κυριαρχι­κών δικαιωμάτων στα κοινοτικά όργανα.
Wherever the constitution did not provide for the transfer of their sovereign powers to the Community institutions and even more so where it actually excluded it, it was necessary to make the appropriate provision. sion.
Σε ορισμένα, εξάλλου, κράτη έχα τεθεί το θέμα αν το κοινοτικό δίκαιο συμβιβάζεται με ορισμένες θεμελιώδας αρχές της συνταγματικής τάξεως.
In certain Member States the question arose as to the compatibility of Community law with certain basic rules of the constitutional order.
Το ζήτημα της συνταγματικότη­τας των κοινοτικών συνθηκών λόγω της εκτάσεως της μεταβίβασης αρμοδιοτήτων που επέβαλαν στα συμβαλλόμενα μέρη οι κοινοτικές συνθήκες είχε τεθεί ενώπιον των εθνικών κοινοβουλίων στη συζήτηση για τον κυρωτικό νόμο των συνθηκών.
The national parliaments were called on to consider the constitutionality of the Community Treaties—in view of the extent to which contracting parties were required to transfer powers—when debating the ratification legislation.
Στο θέμα δεν δόθηκε γενικά άμεση απάντηση, τουλάχιστον στα αρχικά κράτη μέλη.
In the founder Member States at least, the question was generally left on one side.
Από το 1953, το ολλανδικό σύνταγμα περι­λαμβάνει το άρθρο 67, που επιτρέπει την ανάθεση σε διεθνείς οργανισμούς «νομοθετικών, διοικητικών και δικαστικών αρμοδιοτήτων».
But in 1956 Luxembourg amended its Constitution, inserting a new provision providing that the exercise of powers conferred by the Constitution on the legislative, executive and judicial authorities may be devolved temporarily on institutions governed by international law.107Since 1953 Article 67 of the Netherlands Constitution has authorized the transfer of legislative, administrative and judicial powers to international organizations.
Στο Βέλγιο έχει προστεθεί το 1970 στο σύ­νταγμα το άρθρο 25α το οποίο ορίζει:
A new Article 25bis was inserted in the Belgian Constitution in 1970, providing that the exercise of specified powers may be entrusted by treaty or by law to institutions governed bypublic international law.
Στα τρία αυτά κράτη τα δικαστήρια δεν έχουν αρμοδιότητα ελέγχου της συνταγματι­κότητας των διεθνών συμφωνιών.
In these three States the courts have no jurisdiction to scrutinize international agreements for constitutionality. There is a second group of countries—Italy. Germany.
Σύμφωνα με το άρθρο 11 του ιταλικού συντάγματος του 1948, η Ιταλία «...αποδέχεται υπό συνθήκες ισότητας με άλλα κράτη, περιορισμούς κυριαρχίας που είναι απαραίτητοι για μια τάξη που εξασφαλίζει την ειρήνη και τη δικαιοσύνη μεταξύ των εθνών — ενίσχυα και ενθάρρυνα τους διεθνείς οργανισμούς που έχουν το σκοπό αυτόν».
Under Article 11 of the Constitution of 1948 Italy undertakes, provided other States do so, to accept restrictions of its sovereignty required in a system ensuring peace and justice between nations; it shall assist and promote international organizations having such objects.
Στη συνέχαα διαπίστωνα το συμβιβάσιμο της κοινοτικής έννομης τάξεως με το ιταλικό σύνταγμα, μολονότι διαπιστώνει μια τελευταία επιφύλαξη σχετικά με το σεβασμό των θε­μελιωδών δικαιωμάτων (109).
It subsequently held that the Community legal order was compatible with the Italian Constitution, but expressed a final reservation on the question of respect for fundamental rights. Ό«
Το άρθρο 24 του γερμανικού θεμελιώδους νόμου πρόβλεπα ότι «η ομοσπονδία μπο­ρεί να ανάθεσα με νόμο, κυριαρχικά δικαιώματα σε διακρατικούς οργανισμούς».
Article 24 of the Basic Law of Germany empowers the Federation by legislation to delegate sovereign rights to interState bodies.
Τόσο ό­μως η θεωρία όσο και η νομολογία θεωρούν ότι μια τέτοια ανάθεση έχα απαραιτήτως ως προϋπόθεση το σεβασμό των «δομών που αποτελούν το ισχύον σύνταγμα της Ομοσπον­διακής Δημοκρατίας της Γερμανίας» και ιδίως των «διατάξεων για τα θεμελιώδη δικαιώμα­τα».
And yet both the courts and learned writers have felt able to regard this delegation as being necessarily subject to observance of'the structures of the Constitution in force in the Federal Republic of Germany' and specifically to 'provisions governing fundamental rights'.
Αναφερόμενο στην αρχή της «θεσμικής συζυγίας» και ερμηνεύοντας περιοριστικά το άρθρο 24 του συντάγματος, το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο έχα αποδυνάμωσα την ισχύ του κοινοτικού δικαίου.
Referring to the principle of conveyance and taking a restrictive interpretation of Article 24 of the Basic Law, the Constitutional Court has, of course, reduced the authority of Community law.
Αργότερα το ίδιο δικαστήριο, αρνήθηκε κατηγορηματι-
But later the same court categorically denied that it had any jurisdiction to consider whether a provision of the Treaty, as it had been interpreted by the Court of Justice, was or was not contrary to the German Constitution.
Θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι αναφερόταν, με­ταξύ άλλων, στην κοινή δήλωση για τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτικών οργάνων, της 5ης Απριλίου 1977, στο υπόμνημα της Επιτροπής σχετικά με την προσχώρηση των Κοινοτήτων στην ευρωπαϊκή σύμβαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και ίσως στην εκλογή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση καθολική ψηφοφορία (,10).
Here it may well have had in mind the joint decla­ration on fundamental rights issued by the political institutions on 5 April 1977, the Commission memorandum on Community accession to the European Convention on Human Rights and perhaps also the fact that the European Parliament is now elected by direct universal suffrage. "°
Το δανικό σύνταγμα περιλάμβανα, από το 1853, το άρθρο 20 σύμφωνα με το οποίο «οι αρμοδιότητες, οι οποίες βάσα του συντάγματος ανήκουν στις αρχές του Βασιλείου μπορούν να ανατεθούν, με νόμο και εντός καθοριζομένου πλαισίου, σε διακρατικές αρχές που δημιουργούνται με κοινή συμφωνία για την προώθηση της νομικής τάξεως και της συνεργασίας μεταξύ κρατών».
Since 1953 Article 20 of the Danish Constitution has allowed powers conferred on authorities in the Kingdom by the Constitution to be delegated by law, to an extent to be determined, to interState authorities established by mutual agreement for the promotion of legal order and cooperation between States.
Ο νόμος πρέπα να εγκριθεί με ενισχυμένη πλαοψηφία, ό­πως γενικά και στις υπόλοιπες περιπτώσας που αναλύουμε.
The ratifying law must be approved by more than a simple majority, as in most of the cases considered here.
Η διαδικασία αυτή ακολουθή­θηκε το 1972 ('").
This procedure was followed in 1972. '"
Το ιρλανδικό σύνταγμα τροποποιήθηκε με δημοψήφισμα της 10ης Μαΐου 1972 κατά τρόπο ιδιαίτερα σαφή: «καμία διάταξη του παρόντος συντάγματος δεν καθιστά ανίσχυρους τους κανόνες, πράξας ή διατάξας που θεσπίζονται από το κράτος με σκοπό την αντιμετώ­πιση των υποχρεώσεων του ως μέλους της Κοινότητας, ούτε εμποδίζα τους κανόνες πρά­ξεις ή διατάξεις που θεσπίζει η Κοινότητα ή το όργανο της να έχουν στο κράτος ισχύ νό­μου».
The Irish Constitution was amended, following a referendum on 10 May 1972, in particularly explicit terms: 'No provision of this Constitution invalidates laws enacted, acts done or measures adopted by the State necessitated by the obligations of member­ship of the Communities or prevents laws enacted, acts done or measures adopted by the Communities, or institutions thereof, from having the force of law in the State.'
Το συνταγματικό καθεστώς της Γαλλίας είναι ιδιότυπο για δύο λόγους.
The constitutional position in France is noteworthy on two counts.
Καταρχάς, επαδή η παράγραφος 15 του προοιμίου του συντάγματος της 27ης Οκτωβρίου 1946 προ­βλέπει ότι «υπό την επιφύλαξη αμοιβαιότητας, η Γαλλία δέχεται περιορισμούς κυριαρχίας που είναι απαραίτητοι για την οργάνωση και την υπεράσπιση της αρήνης», το δε προοί­μιο του συντάγματος της 4ης Οκτωβρίου 1958 παραπέμπει ρητά στο προοίμιο του συ­ντάγματος του 1946.
For one thing, paragraph 15 of the preamble to the Constitution of 27 October 1946 declares that 'sub­ject to the principle of reciprocity, France consents to restrictions on sovereignty needed for the organization and defence of peace'. The Constitution of 4 October 1958 expressly incorporates the preamble to the 1946 Constitution.
Εξάλλου, μολονότι τα γαλλικά δικαστήρια δεν έχουν το δικαίωμα να ελέγχουν τη συνταγματικότητα των συνθηκών, το άρθρο 54 του συντάγματος παρέχα την εξουσία αυτή στο συνταγματικό συμβούλιο, το οποίο την χρησιμοποίησε πολλές φορές ό­σον αφορά τις Κοινότητες.
For another, the French courts have no jurisdiction to determine whether treaties are constitutional; Article 54 of the
149 και επ., σημείω­ση G. Cohen Jonathan· 25.7.1979, EuGRZ σ.
149: and judgment of 25 July 1979. EuGRZ. 1979, p. 547.
Μια πρώτη διαπίστωση λοιπόν είναι ότι ακόμη και στην περίπτωση κρατών, τα συ­ντάγματα των οποίων αποδέχονται την αρχή της μεταβιβάσεως κυριαρχικών δικαιωμάτων, μια τέτοια μεταβίβαση δεν γίνεται δεκτή χωρίς περιορισμούς.
The first conclusion here is that the transfer of sovereign powers is not recognized unreservedly even in those States where the constitutions recognize the principle.
Οι περιορισμοί αυτοί προ­κύπτουν ορισμένες φορές από τις προϋποθέσας εφαρμογής της συνταγματικής διατάξεως που επιτρέπα τις μεταβιβάσας.
In some cases the limits flow from the conditions in which constitutional provisions authorizing the transfers apply.
Αυτή είναι η περίπτωση του άρθρου 25α του βελγικού συντάγματος που πρόβλεπα μόνο άσκηση καθορισμένων εξουσιών και του άρθρου 49α του συντάγματος του Λουξεμβούργου το οποίο, επιπλέον, επιμένα στον προσωρινό χαρα­κτήρα μιας τέτοιας αναθέσεως αρμοδιοτήτων.
Such is the case of Article 25bis of the Belgian Constitution, which refers only to the exercise of specific powers, and of Article 49bis of the Luxembourg Constitution, which further stresses that this devolution is only temporary.
Εξάλλου οι διατάξεις που ρυθμίζουν τη μεταβίβαση αρμοδιοτήτων πρέπει να ερμηνεύο­νται πάντοτε λαμβανομένων υπόψη των θεμελιωδών κανόνων κάθε συνταγματικού συστή­ματος.
Moreover, provisions for the transfer of powers have to be interpreted in light of the basic rules of the relevant constitutional system.
Το άρθρο 11 του ιταλικού συντάγματος και το άρθρο 22 του γερμανικού θεμελιώ­δους νόμου θεωρήθηκε ότι αποκλείουν κάθε προσβολή «των θεμελιωδών αρχών της συ­νταγματικής τάξεως», και ιδίως «των απαράγραπτων δικαιωμάτων του ατόμου» ("3) ή των «δομών που αποτελούν το ισχύον σύνταγμα στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας* και ιδίως των «διατάξεων για τα θεμελιώδη δικαιώματα» ("4).
By way of example, Article 11 of the Italian Constitution and Article 24 of the Basic Law of the Federal Republic of Germany have been read as excluding violations of the fun­damental principles of the constitutional order, particularly as regards the inalienable rights of man, "3or violations of the structures of the Constitution in force in the Federal Republic of Germany, particularly the rules governing fundamental rights. 114
Τους περιορισμούς αυτούς έχα συστηματοποίησα η θεωρία και η νομολογία ιδίως στη Γερμανία και την Ιταλία.
The courts and learned writers have put these restrictions into methodical form, especially in Germany and Italy.
'Εχα γίνα επίκληση δύο κυρίως αρχών· της αρχής της «διαρθρωτικής θεσμικής συζυγίας», αφενός, και της αρχής του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων που εγγυώνται τα εθνικά συντάγματα, αφετέρου.
Two main principles have been put forward : the prin­ciple of structural convergence and the principle of proper respect for the fundamental rights guaranteed by national constitutions.
Η πρώτη αρχή συνδέεται με τη συνταγματικότητα των συνθηκών ή των μεταγενέστερων τροποποιήσεων τους ενώ η δεύτερη αφορά περισσότερο το παράγωγο δίκαιο.
The first concerns the constitutional status of the Treaties and of subsequent changes to them, whereas the second is more concerned with secondary legislation.
Σύμφωνα με την πρώτη αρχή, το εθνικό δικαστήριο δεν θα είχε τη δυνατότητα να εφαρ­μόζει τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου αν ot θεσμικοί μηχανισμοί από τους οποίους προκύπτουν, δηλαδή η θεσμική οργάνωση των Κοινοτήτων, δεν ρυθμίζονται κατά τρόπο σύμφωνο με τις θεμελιώδας αρχές του συντάγματος του (όπως ιδίως η αρχή της διακρί­σεως των εξουσιών).
The principle of structural convergence means that a national court cannot apply rules of Community law if the institutional structure from which they derive—the institutional organization of the Communities—does not conform with the essential principles of its own constitution (such as the principle of the separation of powers).
Το πρόβλημα αυτό ανακινήθηκε από γερμανικά και ιταλικά δικαστή­ρια.
German and Italian courts have raised this principle, but it has been rejected both by the constitutional courts in those two States and by the European Court of Justice.
C12) Βλ. J. Usher, Le Droit communautaire devant les tribunaux britanniques, CDE 1975, σ.
John Usher. 'Le droit communautaire devant les tribunaux britanniques'. CDE. 1975, p.
560 και επ. και ιδίως σσ.
560, especially al pp. 560-562.
Ο13) Ιταλικό συνταγματικό δικαστήριο, 27.12.1973, JT. 1976, σ. 412.
Italian Constitutional Court, judgment given on 27 December 1973, JT, 1976, p. 412.
Ο14) Γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο, 29.5.1974, ό.π. στην υποσημείωση 68.
German Constitutional Court, judgment of 29 May 1974, cited at footnote 68 above.
("') Για παραδείγματα αναδρομής στην αρχή του παραλληλισμού βλ. ιδίως φορολογικό δικαστήριο της Ρηνανίας-Παλατινάτου, 14.9.1963, RTDE, 1964, σ.
Examples of the structural convergence argument can be seen in the judgment given by the Finance Court of Rhineland-Palatinate on 14 September 1963, RTDE, 1964. p.
237 και επ., δικαστήριο του Τουρίνου, 11.12.1964, Dr.Sc.Int.
237; the Court at Turin, 11 December 1964, Dr. Sc. Int., 1964, p. 282.
Αντίθετα, το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο, 18.10.1967, RTDE 1968, σ.
The contrary thesis can be seen in judgments given by the Federal Constitutional Court on 18 October 1967, RDTE, 1968, p.
203 και επ., το ιταλικό συνταγματικό δικαστήριο, 18.12.1973, GP 1974, 1, σ.
203; the Italian Constitutional Court on 18 December 1973, GP, 1974, I. p.
155 και επ. και ΔΕΚ 17.12.1970, υποθ. 11/70, (International Handelsgesellschaft), ό.π. και στην υποσημείωση 7.
155; and the European Court of Justice on 17 December 1970 in Case 11/70 Internationale Handelsgesell­schaft ν Einfuhr- und Vorratsstelle Getreide [1970] ECR 1125, cited at footnote 7 above.
) Ό.π. στην υποσημείωση 68.
Objections have also been raised by the national courts to the supremacy of Community law in relation to the protection of fundamental rights of the individual.
Το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο (Π7) έκρινε ότι το άρθρο 24 του θεμελιώδους νό­μου που αναφέρεται στη μεταβίβαση κυριαρχικών εξουσιών σε διακρατικές αρχές πρέπει να ερμηνεύεται με την έννοια ότι η μεταβίβαση αυτή επιτρέπεται υπό συνθήκες σεβασμού της «θεμελιώδους δομής» του συντάγματος και συνεπώς των διατάξεων για τα θεμελιώδη δικαιώματα του ατόμου.
The German Constitutional Court has held "7that Article 24 of the Basic Law, which concerns the transfer of sovereign powers to interState authorities, must be regarded as authorizing such transfers subject always to respect for the fundamental structure of the Constitution, and hence of its provisions relating to fundamental rights of the individual.
Θεωρεί λοιπόν ότι οφείλει να ελέγχει τις κοινοτικές διατάξεις υπό το φως των αρχών αυ τών ("8). Το ιταλικό συνταγματικό δικαστήριο σε απόφαση της 27ης Δεκεμβρίου 1973 διατηρεί το δικαίωμα να διασφαλίζει «το διαρκή συμβιβασμό» της συνθήκης ΕΟΚ με τις θεμελιώδεις αρχές της ιταλικής συνταγματικής τάξεως ή με τα απαράγραπτα δικαιώματα του ατόμου στην περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο των Κοινοτήτων θα ερμήνευε το κοινοτικό δίκαιο κατά τρόπο που θα έθιγε τις αρχές αυτές — υποθετική περίπτωση που το ίδιο το ιταλικό συνταγματικό δικαστήριο κρίνει απίθανη (119).
It therefore considers that it must verify Community provisions in the light of those principles. n8In a judgment given on 27 December 1973 "9the Italian Constitutional Court likewise claimed the right to ensure that the EEC Treaty is constantly compatible with the fundamental principles of the Italian constitutional order and the inalienable rights of man in the event that the Court of Justice should interpret a provision of Community law in a manner incompatible with those principles, though it agreed that that event is distinctly unlikely.
Οι δύο αυτές αποφά­σεις μπορεί να περιλαμβάνουν διαφορετικές προσεγγίσεις και διαφορετικές διαδικαστικές λεπτομέρειες ως προς τον έλεγχο της συνταγματικότητας: εκφράζουν όμως ριζική άρνηση να αποδοθεί στο κοινοτικό δίκαιο απόλυτη και ανεπιφύλακτη υπεροχή έναντι των συνταγ­ματικών κανόνων (12°).
While these two decisions reveal that the approach taken by the court was not the same in each case and that a different procedure was adopted for verifying constitutionality, they clearly manifest a refusal to recognize that Community law enjoys absolute and unconditional supremacy over rules of constitutional law.
Οπωσδήποτε, η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου δεν γίνεται δεκτή σαν αρχή υπέρτερη ως προς το θετικό δίκαιο, αρχή που θα επιβαλλόταν ακόμη και έναντι της θελήσεως του συντακτικού νομοθέτη.
12° At any rate the pre-eminence of Community law is not accepted as being a principle over riding positive law and binding on all concerned, even against the intentions of the authors of the Constitution.
Στη Γαλλία το Συμβούλιο της Επικρατείας, κήρυξε απαράδεκτη προσφυγή που στρεφόταν εναντίον της επικυρώσεως της συνθήκης ΕΟΚ (,21).
In France the Conseil d'État has declared inadmissible an action seeking to have the ratification of the Treaty of Rome establishing the EEC set aside. '21The Constitutional
Το συνταγματικό συμβού­ λιο είχε αρχικά επιληφθεί του θέματος της συνταγματικότητας της συνθήκης της 22ας Απριλίου 1970 σχετικά με την τροποποίηση ορισμένων δημοσιονομικών διατάξεων των συνθηκών για την ίδρυση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθώς και της αποφάσεως του Συμβουλίου των Κοινοτήτων της 21ης Απριλίου 1970 για την αντικατάσταση των χρη­ματοδοτικών συνασφορών των κρατών μελών από ιδίους πόρους των Κοινοτήτων (122).
Council was first asked to consider the constitutionality of the Treaty of 22 April 1970 amending Certain Budgetary Provisions of the Treaties establishing the European Com munities and the Decision of the European Council of 21 April 1970 on the replacement of financial contributions from Member States by the Communities' own resources. 122
Όσον αφορά τη συνθήκη της 22ας Απριλίου 1970, το συνταγματικό συμβούλιο υπογράμ­μιζα ότι «περιλαμβάνει μόνο διατάξας σχετικές με την εσωτερική λατουργία μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αφενός, και των κρατών μελών, αφετέρου».
Regarding the Treaty of 22 April 1970, the Constitutional Council stated that it contained only provisions governing internal arrangements between the European Communities on the one hand and the Member States on the other.
Όσον αφορά την απόφαση της 21ης Απριλίου 1970, το συνταγματικό συμβούλιο θεωρεί ότι αποτελεί «μέτρο εφαρμογής» των διατάξεων των ιδρυτικών συνθηκών των Κοινοτή­των οι οποίες, αφού επικυρώθηκαν και δημοσιεύθηκαν κανονικά, έχουν περιληφθεί στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 55 του συντάγματος.
Regarding the Decision of 21 April 1970, the Constitutional Council regarded this as a measure implementing the Community Treaties, which had been properly ratified and published and were therefore covered by Article 55 of the Constitution.
Το συνταγματικό συμ­βούλιο τέλος ερευνά αν πράγματι πληρούται ο όρος της αμοιβαιότητας του άρθρου 55.
Nevertheless, a law was required for the implementation of this decision, some of whose provisions
("') 27.12.1973, σημείωση De Caterini, CDE 1975, σ. 114 και επ. (ι2°) Βλ. υπ' αυτή την έννοια J.V. Louis, La primauté du droit communautaire στο Les recours des individus devant les instances nationales en cas de violation de droit européen, Συμπόσιο του Institut d' études euro­péennes, Bruxelles, 1978, σ.
Note by P. de Caterini, CDE, 1975, p. 114. See J.V. Louis, 'La primauté du droit communautaire' in Les recours des individus devant les instances nationales en cas de violation du droit européen.
145 και επ. ιδίως σ. 160.
145, especially at p. 160. Conseil d'État, 3 March 1961, Lebon Reports, p. 154.
C22) Conseil constitutionnel, απόφαστ\ 70-319, DC 14.6.1970, Συλλογή 15· L.
Constitutional Council, Decision 70/319, DC 14/6/1970, series 15. See L. Favoreu and L. Philip, Les grandes décisions du Conseil constitutionnel, p. 257; D. Ruzié, ' L'autonomie financière des Communautés européennes et l'accroissement des pouvoirs budgétaires du Parlement européen, à propos de la décision du Conseil con stitutionnel du 19/6/1970', JCP, 1970, I, p. 2354.
Αν παράβλεψα κανείς τις δευτερεύουσες αποφάσας που αφορούν τη θέσπιση εισφοράς στην ισογλυκόζη (123), το συνταγματικό συμβούλιο εκφράζει τις πιο θεμελιώδεις επιφυ- λάξας του με την απόφαση του της 30ής Απριλίου 1976 σχετικά με την εκλογή της ευρωπαϊκής κοινοβουλευτικής Συνελεύσεως με άμεση καθολική ψηφοφορία.
If we disregard secondary decisions concerning the establishment of an isoglucose levy,123the Constitutional Council expresses its reservations most clearly in its decision of 30 April 1976 concerning the election of the European Parliament by direct universal suffrage.