natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με άλλα λόγια, όσο περισσότερο διασαφηνίζε­ται η πολιτική βούληση των κρατών μελών να επεκτείνουν τη συνεργασία τους με μια θε­σμική και «κοινοτική» οδό, εγκαταλείποντας τη διακρατική οδό, τόσο αυτή η επιλογή θα ενθαρρύνεται από τις αντικαμενικές πιέσας της διαδικασίας ενοποιήσεως και τόσο περισ­σότερο το άρθρο 235 θα επεκτείνει τη σφαίρα δράσεως του εις βάρος της άλλης διατά­ξεως, καταλήγοντας να γίνα κεντρικό στοιχείο των περαιτέρω εξελίξεων της κοινοτικής εμπαρίας.
political will of the Member States to extend cooperation by institutional and 'Community' means rather than by interState means and the greater the encouragement to make this choice provided by the objective pressures of the integration process, the greater will be the extension of the scope for use of Article 235 (at the expense of the other provision) and it will become more and more the key stone of further developments of the Com munity.
Για να πάψα όμως η τάση αυτή να προκαλεί επιφυλάξας και φόβους και για να μην καταλήξει να γίνει αποκλαστική υπόθεση της γραφαοκρατίας, στις Κοινότητες και τα κράτη μέλη, θα πρέπα να δοθεί μια ριζική λύση στα προβλήματα, που ήδη αναφέ­ραμε και που αφορούν τη δημοκρατική ποιότητα του συστήματος, με τρόπο ώστε να απο­φευχθεί η μετατροπή της θεσμικής αυτής οδού (πέρα από κάθε διακήρυξη) σε παραπέτα­σμα προορισμένο να καλύπτει τη σχεδόν απεριόριστη ελευθερία δράσεως των εθνικών κυ­βερνήσεων.
Of course, if this process is to stop providing pretexts for reservations and anxieties and is not to be reduced to a matter of concern merely to Community and national bureaucracies, a decisive solution must be found to the problems already men tioned regarding the democratic character of the system, to avoid the institutional system, despite the declarations, becoming a mere façade intended to conceal the national governments' almost unlimited freedom of action.
Γ. Οι περιπτώσεις πρακτικής εφαρμογής του άρθρου 235 ΕΟΚ και του άρθρου 95, παρά­γραφος 1, ΕΚΑΧ
C. The practical applications of Article 235 EEC and Article 95 ECSC
Για να κάνουμε πιο συγκεκριμένες τις παρατηρήσας που προηγήθηκαν, πρέπα τώρα να αναφερθούμε με συντομία στην πρακτική της εφαρμογής του άρθρου 235, χωρίς να
Rapid consideration must now be given to the practical application of Article 235 EEC, without however disregarding the first paragraph of Article 95 ECSC. in order to provide concrete illustrations in support of the observation made above.
παραμελήσουμε την πρακτική που αναφέρεται στο άρθρο 95, παράγραφος 1, ΕΚΑΧ. Όσον αφορά το άρθρο 235, πρέπα πριν απ' όλα να υπενθυμίσουμε ότι, μέχρι τη διάσκε­ψη κορυφής του Παρισιού του 1972, χρησιμοποιήθηκε ουσιαστικά μόνο στους τομείς της γεωργίας (στην οποία αναφερόταν η πρώτη πράξη που βασίστηκε στο άρθρο 235) και της τελωναακής ενώσεως, με πολύ σπάνιες προεκτάσας σε άλλους τομείς (κοινωνική πολιτι­κή, θεσμικές πράξας)· μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1972 μπορεί κανείς να απαρίθμησα 35 τέ­τοιες πράξας.
It must be remembered firstly that until the 1972 Paris Summit Article 235 was employed primarily in the sectors of agriculture (where the first measure on that basis was taken) and the customs union, with very rare incursions into other fields (social policy, acts of the institutions), amounting to a total of about 35 measures up to 31 December 1972.
Σήμερα έχα πια γίνα δύσκολο ακόμη και να παρακολουθεί κανείς επακριβώς την εξέλιξη τους.
After the 1972 Summit, the provision was employed in new sectors on an increasing scale: between 1 January 1973 and 31 July 1975, 54 Council measures were based on Article 235; there were 32 more in the period ending 30 March 1977; now adays, it has even become difficult to keep an exact count of them.
Είναι λοιπόν αδύνατο να δώσα κανείς έναν πλήρη κατάλογο των πράξεων αυτών, ακόμη και αν περιοριστεί στις πράξας που βασίζονται μόνο στο άρ­θρο 235.
An exhaustive list of these measures, even if limited to measures based solely on Article 235, therefore appears impossible.
Για το λόγο αυτό θα αναφέρουμε μόνο τις σημαντικότερες (31).
This is the reason why only the most important are mentioned.3I
Στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής, η απόφαση 74/393/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Ιουλίου 1974 έχει ιδιαίτερη σημασία.
Further, as regards what one may call traditional sectors, it is possible to disregard the many measures relating to the customs union and the free movement of persons which here are of no special interest.
Η πράξη αυτή, που καθιέρωνα διαδικασία διαβουλεύσεων για τις συμφωνίες συνεργασίας των κρατών μελών με τρίτες χώρες, δεν επεξηγεί αδικά την προσφυγή στη διάταξη του άρθρου 235 (34). Οι κανονισμοί που αφο­ρούν τη σύναψη συμφωνιών συνεργασίας μεταξύ της Κοινότητας και των τρίτων χωρών είναι εξίσου σημαντικοί· βασίζονται και αυτοί στο άρθρο 235, επαδή προβλέπουν ευρύτα-
The same is true of the agricultural sector where, however, it is useful to recall Community action on food aid, usually taken under Article 43 of the Treaty, but sometimes, owing to extraneous financial considerations, under Article 235 also,32and in the fisheries sector, where special note should be made of Council Regulation (EEC) No 2141/70 of 20 October 1970 laying down a common structural policy for the fishing industry, subsequently replaced by Council Regulation (EEC) No 101/76 of 19 January 1976 where the use of Article 235, though controversial, was justified by the fact that the fishermen of each Member State were authorized to fish in the waters subject to jurisdiction of the other Member States.33
(") Βλ. επιμελημένο κατάλογο στον Marenco, op. cit., υποσημείωση 12, σ.
See the careful list in Marenco, op. cit. at footnote 12 above, p.
155, για την περίοδο μέχρι το 1969· για την περίοδο μέχρι το 1975-1976, Lauwaars, op. cit., υποσημείωση 12, σσ.
155 et seq., for the period up to 1969; for the period up to 1975/76, Lauwaars, op. cit. at footnote 12 above, p.
107 και επ.· Ehring, op. cit., υποσημείωση 12, σ.
107 et seq.; Ehring, op. cit. at footnote 12 above, p.
751· Everling, op. cit., υποσημείωση 12, σ.
751 et seq.; Everling, op. cit. at footnote 12 above, p.
22- Kapteyn, op. cit., υποσημείω­ση 12, σ.
22 et seq.; Kapteyn, op. cit. at footnote 12 above, p.
270· Olmi, op. cit., υποσημείωση 12, σ.
270 et seq.; Olmi. op. cit. at footnote 12 above, p.
282 και πιο πρόσφατα Tizzano, op. cit., υποσημείωση 12, σ.
282 et seq. and, more recently. Tizzano. op. cit. at footnote 12 above, p. 7.
1, και την απόφαση 444/80 ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21.4.1980 για τη σύναψη συμβάσεως με την UNRWA για τη συνδρομή στους πρόσφυγες στις χώρες της Μέσης Ανατολής για το 1979 και το 1980, EE L 101 της 26.2.1980, σ. 55. (") ΕΕ L 236 της 27.10.1970, σ.
1); Council Decision 80/444/EEC of 21 April 1980 on concluding the agree ment with UNRWA for assistance to refugees in the countries of the Near East for 1979 and 1980 (OJ L 101. 26.2.1980, p. 55). OJ L236, 27.10.1970; OJ L20, 28.1.1976.
τες μορφές οικονομικής συνεργασίας και, ως εκ τούτου, καθιερώνουν ενέργαες που ξεπερ­νούν τις εξουσίες της Κοινότητας στον τομέα της εμπορικής πολιτικής(33).
In the sphere of the common commercial policy Council Decision 74/393/EEC of 22 July 1974 is particularly important. This measure, establishing a consultation procedure for Member States' cooperation agreements with third countries, does not state any special ground for the recourse made to Article 235.34The regulations governing the conclusion of cooperation agreements between the Community and third countries are also import ant: they are made under Article 235 as well since they provide for wide forms of economic cooperation and therefore initiate action which exceeds the Community's powers in the commercial policy sector.3S
Η σημαντικότερη όμως εξέλιξη, όπως ήδη πολλές φορές επισημάναμε, αφορά την ανάληψη νέων κοινοτικών πρωτοβουλιών όπως, πρώτα-πρώτα, στον τομέα της οικονομι­κής και νομισματικής συνεργασίας.
But the most noteworthy developments, as has been emphasized several times, are to be found in connection with the introduction of new Community initiatives, beginning with economic and monetary cooperation.
Για να πραγματοποιήσουν την οικονομική και νομι­σματική ένωση, η διάσκεψη κορυφής του Παρισιού της 19ης και 20ής Οκτωβρίου 1972 και, πριν από αυτή, τα σχετικά ψηφίσματα που είχαν υιοθετηθεί από το Συμβούλιο και από τους αντιπροσώπους των κρατών μελών στις 22 Μαρτίου 1971 και στις 21 Μαρτίου 1972 αναφέρθηκαν στο άρθρο 235.
It is Article 235 that was relied upon for attaining economic and monetary union by the Paris Summit on 19 and 20 October 1972, and, previously, by the resolution on the matter adopted by the Council and by the representatives of the governments of the Member States on 22 March 1971 and 21 March 1972.
Τα πενιχρά αποτελέσματα των εξελίξεων που ακολού­θησαν δεν επέτρεψαν την επίλυση του ιδιαίτερα αμφισβητούμενου θέματος των ορίων χρησιμοποιήσεως του άρθρου 235 με στόχο την πραγματοποίηση της οικονομικής και νο­μισματικής ενώσεως.
The modest developments which followed have not made it possible to solve the highly controversial question of the limits to be set to the use of Article 235 for the purpose of attaining economic and monetary union.
Είναι πάντως ενδεικτική η διαπίστωση ότι το πρώτο και σημαντικό­τερο μέτρο σχετικά με το ζήτημα αυτό, δηλαδή ο κανονισμός (ΕΟΚ) 907/73 του Συμβου­λίου της 3ης Απριλίου 1973 νια την ίδρυση Ευρωπαϊκού Ταμείου νομισματικής συνεργα­σίας, αναφέρεται ρητά στις πράξας που προαναφέραμε και, για πρώτη φορά όπως έχα ση­μειωθεί (σημείο 12), περιλάμβανα στους στόχους της Κοινότητας «την πραγματοποίηση της οικονομικής και νομισματικής ενώσεως».
It is, however, significant that the first and most important measure on the subject, Council Regulation (EEC) No 907/73 of 3 April 1973, setting up a European Monetary Cooperation Fund (EMCF), makes express reference to the acts just referred to and that, for the first time, as stated in point 12, it includes among the Community's objectives 'the attainment of economic and monetary union'.
Ο κανονισμός αυτός πρόβλεπα τη δημιουρ­γία ενός νέου οργανισμού που προορίζεται να αποτέλεσα το έμβρυο ενός «κοινοτικού ορ­γανισμού των κεντρικών τραπεζών» με ιδιαίτερα σημαντική αποστολή.
The regulation provides for the creation of a new body, intended to form the nucleus of a 'Community organization of central banks', entrusted with import ant tasks.
Η αποστολή αυτή διευρύνθηκε στη συνέχεια, όταν ανατέθηκε στο Ευρωπαϊκό Ταμείο νομισματικής συνεργα­σίας, η διαχείριση του ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος (ΕΝΣ) που δημιουργήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3181/78 του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1978, με σκοπό τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού νομισματικού ταμείου, το οποίο όμως παραμένει ακόμη υπό μελέτη (36).
These tasks have subsequently been considerably increased since the EMCF has been entrusted with the operation of the European Monetary System (EMS) instituted by Council Regulation (EEC) No 3181/78 of 18 December 1978 for the purpose of creating a European Monetary Fund which, however, has still not seen the light of day.36
Εξάλλου, στο πλαίσιο της οικονομικής και νομισματικής συνεργασίας, πρέπα να υπενθυ­μισθεί ο κανονισμός (ΕΟΚ) 397/75 του Συμβουλίου της 17ης Φεβρουαρίου 1975, που έ­χα ήδή αντικατασταθεί από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 682/81 της 16ης Μαρτίου 1981, ο οποίος επιτρέπα τη σύναψη κοινοτικών δανείων με στόχο τη χορήγηση δανείων στα κρά­τη μέλη το ισοζύγιο πληρωμών των οποίων έχα επιδανωθεί από την άνοδο της τιμής των πετρελαϊκών προϊόντων, καθώς και η απόφαση 870/78/ΕΟΚ της 16ης Οκτωβρίου 1978 που εξουσιοδοτεί επίσης την Επιτροπή να συναπτά δάναα στη διεθνή κεφαλαιαγορά, με σκοπό όμως την προώθηση των επενδύσεων στο εσωτερικό της Κοινότητας («διευκολύν­σεις Ortoli» ή «νέο κοινοτικό μέσο») (").
In the context of economic and monetary cooperation, Council Regulation (EEC) No 397/75 of 15 February 1975 must also be noted: this has now been replaced by Regulation (EEC) No 682/81 of 16 March 1981, which permits Community borrowing for the purpose of making loans to Member States whose balance of payments has been adverse ly affected by the increasing cost of petroleum products.
(") Βλ. ιδιαίτερα τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2300/76 του Συμβουλίου της 20.9.1976, για τη συμφωνία με τον Κα­ναδά, ΕΕ L 260 της 24.9.1976, σ. 1, τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2237/78 του Συμβουλίου της 26.9.1978 για τα πρόσθετα πρωτόκολλα στη συμφωνία με την Πορτογαλία, ΕΕ L 274 της 29.9.1978, σ.
3i See especially Council Regulation (EEC) No 2300/76 of 20 September 1976 regarding the agreement with Canada (OJ L 260, 24.9.1976); Council Regulation (EEC) No 2237/78 of 26 September 1978 regarding additional protocols to the agreement with Portugal (OJ L 274, 29.9.1978); Council Regulation (EEC) No 1440/80 of 30 May 1980 regarding the agreement with Member States of ASEAN (OJ L 144, 10.6.1980); Council Regulation (EEC) No 3323/80 regarding the agreement for granting aid to Portugal (OJ L 349, 1980, p. 1). 3" cf. OJ L379, 30.12.1978.
Κανονισμός εφαρμογής είναι ο κανονισμός (ΕΟΚ) 398/75, της ίδιας ημερο­μηνίας (ibidem, σ. 3).
The implementing regulation is Regulation (EEC) No 398/75 of the same date (idem).
Ο νέος κανονισμός (ΕΟΚ) 682/81 δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 73 της 19.3.1981, σ. 1.
The new regulation was published in OJ L 73, 19.3.1981.
σμός (ΕΟΚ) 1172/76 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1976 για τη δημιουργία δημοσιο­νομικού μηχανισμού, που ουσιαστικά συνίσταται στην παροχή συνασφορών από τον κοι­νοτικό προϋπολογισμό σε κράτη μέλη «που βρίσκονται σε αδική οικονομική κατάσταση και η οικονομία των οποίων αναλαμβάνει δυσανάλογο βάρος ως προς τη χρηματοδότηση του εν λόγω προϋπολογισμού» (38).
235 is also the basis used by Council Regulation (EEC) No 1172/76 of 17 May 1976 'setting up a financial mechanism' consisting essentially in granting subsidies out of the Community budget 'to Member States in a special economic situation whose economies bear a disproportionate burden in the financing ofthat budget'.38
Στο άρθρο 235 επίσης αναφέρονται οι πολιτικές που αποκαλούνται διαρθρωτικές και στη­ρίξεως της οικονομικής και νομισματικής ενώσεως.
Once again it is Article 235 that is employed in the so-called structural and support policies for economic and monetary union.
Πρέπα κυρίως να υπενθυμίσουμε: την περιφερειακή πολιτική που στηρίχθηκε εξ ολοκλήρου και αποκλαστικά (παρά τις πολλές αβεβαιότητες και δισταγμούς) στο άρθρο 235 και τέθηκε σε εφαρμογή από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 724/75 του Συμβουλίου της 18ης Μαρτίου 1975 περί ιδρύσεως Ευρωπαϊκού Τα­μείου Περιφεραακής Αναπτύξεως, ο οποίος τροποποιήθηκε στη συνέχαα από τους κανο­νισμούς (ΕΟΚ) 214/79 της 6ης Φεβρουαρίου 1979 και 3325/80 της 16ης Δεκεμβρίου 1980 (39)· την κοινωνική πολιτική που δεν μπορεί βέβαια να θεωρηθεί καινοτομία, αφού ή­δη προβλέπεται από τη συνθήκη (βλ. αριθ. 3) και είχε ήδη εφαρμοσθεί το άρθρο 235, η ουσιαστική όμως λατουργία της οποίας ανάγεται και πάλι στη διάσκεψη κορυφής του Παρισιού του 1972 και στο πρόγραμμα δράσεως που υιοθετήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1974 με ψήφισμα του Συμβουλίου (*°).
Chief among these should be noted : regional policy, entirely and exclusively based on this provision, despite countless uncertainties and hesitations, and put into operation by Council Regulation (EEC) No 724/75 of 18 March 1975, setting up a European Regional Development Fund, subsequently amended by Regulations (EEC) No 214/79 of 6 February 1979 and No 3325/80 of 16 December 1980;39social policy, which admittedly cannot be considered a new venture since it was already provided for in the Treaty (see point 3) and since Article 235 had already been employed in the matter, but which once again did not come into effective operation until the 1972 Paris Summit and the action programme adopted on 21 January 1974 by resolution of the Council.
Ακολούθησαν πολλές άλλες πράξας μεταξύ των οποίων- θα πρέπα κανείς να υπενθύμισα τον κανονισμό (ΕΟΚ) 337/75 του Συμβουλίου της 10ης Φεβρουαρίου 1975 για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την ανάπτυξη της επαγγελματικής καταρτίσεως, τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1365/75 του Συμβουλίου της 26ης Μαΐου 1975 για την ίδρυση Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη βελτίωση των όρων δια­βιώσεως και εργασίας, την οδηγία 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 9ης Φεβρουαρίου 1976 για την υλοποίηση της αρχής της ίσης μεταχαρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών, όσον αφορά την πρόσβαση στην εργασία, την επαγγελματική κατάρτιση και προαγωγή και τους όρους εργασίας, την οδηγία 79/7/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1978 για τη βαθμιαία εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχαρίσεως μεταξύ ανδρών και γυ­ναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως (41)·
40Many other measures followed, among which the following should be recalled: Council Regulation (EEC) No 337/75 of 10 February 1975 establish ing a European Centre for the Development of Vocational Training; Council Regulation (EEC) No 1365/75 of 26 May 1975 setting up a European Foundation for the Improve ment of Living and Working Conditions; Council Directive 76/207/EEC of 9 February 1976 on the implementation of the principle of equal treatment for men and women as regards access to employment, vocational training and promotion, and working conditions; Council Directive 79/7/EEC of 19 December 1978 on the progressive implementation of the principle of equal treatment for men and women in matters of social security. 41
Στη διάσκεψη κορυφής του Παρισιού του 1972 ζητήθηκε παράλληλα η ανάληψη ή η ενίσχυση ενεργαών, με βάση το άρθρο 235, στους εξής τομείς: βιομηχανική, επιστημονική και τεχνολογική πολιτική, περιλαμβανομένης της πληροφορικής, προστασία του περιβάλλο­ντος, όπου άλλωστε χρειάστηκε η νομιμοποίηση της συμμετοχής της Κοινότητας σε ση­μαντικές διεθνείς συμφωνίες καθώς και η θέσπιση πολλών πράξεων, στηριζόμενων συχνά και στο άρθρο 100, ενεργειακή πολιτική που ζήτησε η διάσκεψη κορυφής του Παρισιού για να εξασφαλισθεί «ο ασφαλής και μόνιμος εφοδιασμός» της Κοινότητας «υπό ικανο­ποιητικές οικονομικές συνθήκες».
The 1972 Paris Summit, finally, required that, under Article 235, action should be launched or reinforced in the following sectors: industrial, scientific and technological policy, including data processing, environmental protection where it now became possible to legalize Community participation in important international agreements and many measures on the subject, often taken also under Article 100, and energy policy. demanded by the Paris Summit in order to guarantee the Community a sure and lasting supply on satisfactory terms.
Αντίθετα, οι πράξας οι σχετικές με τον εφοδιασμό σε πετρελαϊκά προϊόντα, που εντάσσονται και αυτές στο πλαίσιο της κοινής ενεργαακής πο­λιτικής, στηρίχθηκαν στο άρθρο 103 (υποσημείωση 5).
Measures regarding the supply of petroleum-based products, which is also an objective of the common energy policy, have, however, been based on Article 103 (see footnote 5).
Πρέπα, ωστόσο, να γίνουν ορισμένες παρατηρήσας και για την εφαρμογή του άρ­θρου 95, παράγραφος 1, ΕΚΑΧ που επιτελεί, στο πλαίσιο αυτής της Κοινότητας, την ίδια λατουργία με το άρθρο 235 της συνθήκης ΕΟΚ.
In conclusion, some mention should also be made of the use of Article 95(1) ECSC. which was intended to fulfil the same function in that Community as Article 235 in the EEC Treaty.
Οι δύο διατάξας παρουσιάζουν όμως σημαντικές διαφορές που αντικατοπτρίζουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των δύο Κοινο­τήτων και που οδήγησαν σε διαφορετική εξέλιξη στην πράξη.
The two provisions are, however, distinguished by certain significant differ ences which reflect the special characteristics of the two Communities and help to explain the different developments in practice.
θυμίσουμε ότι το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 95, παράγραφος 1, είναι λιγότερο ευρύ από εκείνο του άρθρου 235 ΕΟΚ.
Moreover, the use of the first paragraph of Article 95 is further limited in principle by paragraphs 3 ünd 4, which lay down a special procedure for what is called slight revision (petite révision) of the Treaty, meaning adapting the rules for the High Authority's exercise of its powers (Chapter IV).
Πρέπα, ωστόσο, να υπενθυμίσουμε ότι το Δικαστήριο υπέβαλε τη χρησιμοποίηση αυτής της διαδικασίας σε ιδιαίτερα περιοριστικούς όρους, έτσι ώστε η προσφυγή στο άρθρο 95, παράγραφος 1 (παρά τους περιορισμούς που ήδη αναφέραμε) να φαίνεται ο απλούστερος τρόπος στην πράξη για να δοθεί «θεσμική» απάντηση στις απαιτήσας που παρουσιάστηκαν στην καθη­μερινή ζωή της Κοινότητας.
It must, however, be remembered that the Court of Justice subjected the latter provision to very stringent conditions, so that use of the first paragraph of Article 95 despite the limits indicated, was felt to be a practical way of providing an 'institutional' answer for needs arising during the Community's existence.
Οι περιπτώσας όμως εφαρμογής της διατάξεως αυτής παραμένουν ολιγάριθμες, αν και η σημασία τους δεν πρέπα να υποτιμηθεί αφού έχουν όλες θεσπιστεί για να αντιμετωπισθεί η σοβαρή κρίση που έθιξε στην αρχή τον τομέα του άνθρακα και αργότερα τον τομέα της σιδηρουργίας· έως το 1973 υπήρχαν δέκα περίπου πράξας που όλες αναφέρονταν στον τομέα του άνθρακα, ενώ ο αριθμός των μεταγενέστερων πράξεων είναι ανάλογος.
In any case, few measures were taken under this provision, even though their importance should not be underestimated, as they were almost all adopted to cope with the serious crisis which affected first coal and, later, iron and steel: until 1973 there were only 10 or so, almost all referring to the coal sector and the number of subsequent measures is comparable.
Τμήμα III — Οι σχέσεις μεταξύ κοινοτικής αρμοδιότητας και εθνικής αρμοδιότητας
Section III — The relations between Community powers and national powers
Διαπιστώσαμε ήδη ότι η επέκταση των κοινοτικών αρμοδιοτήτων συνδυαζόταν κα­νονικά με τη μείωση των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών.
It has already been observed that an extension of Community powers normally goes hand in hand with a decrease in the powers of the Member States.
Πρέπα τώρα να προσδιορί­σουμε καλύτερα — και η ανάλυση που προηγείται παρουσίαζα με ανάγλυφο τρόπο το πρόβλημα — τη σχέση που δημιουργείται μεταξύ των δύο σφαιρών αρμοδιοτήτων όταν επιβάλλεται η κοινοτική αρμοδιότητα σε ορισμένο τομέα.
The question now is to describe more exactly—and the above analysis puts the problem clearly into relief—the relation between the two spheres of competence when Community power becomes exercisable in a given sector.
Πρέπα να σημαωθεί ευθύς εξαρχής ότι η εξέταση αυτού του προβλήματος δεν θα λάβα υπόψη την αντιδικία που χώριζα σχετικά τους συγγραφείς οι οποίοι, γενικά, αναλύουν τις σχέσας μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών κάτω από ένα πρίσμα «διεθνολογικό» και «ομοσπονδιακό».
It must be made clear at the outset that, in examining this question, no account will be taken of the controversy which has arisen in this connection between the writers who, generally speaking, take the 'internationalist' and 'federalist' views when defining the relations between the Community and the Member States.
Όπως είναι γνωστό, οι συγγραφείς αυτοί λαμβάνουν αντίθετες θέσεις στα ειδικά προβλήματα που εξετάζουμε· οι μεν θεωρούν ότι οι κοινοτικές αρμοδιό­τητες δεν είναι αποκλαστικές και μπορούν να αναληφθούν από τα κράτη μέλη, οι δε νομί­ζουν ότι οι αρμοδιότητες αυτές, όταν περιέλθουν στην τροχιά της Κοινότητας, ξεφεύγουν οριστικά από τα κράτη μέλη (42).
In face of the specific problems under consideration, these writers continue to find in favour of opposite solutions : some hold that Community powers are revocable and not exclusive; others state that once these powers have been drawn into the Community's orbit, they never again come under the jurisdiction of the Member States.42The argument, however, has become a matter of dogmas, and is concerned essentially with the theoretical aspects of the problem.
Η διαμάχη όμως αυτή έχα οξυνθεί και έχα ουσιαστικά
Accordingly, it has not only lost sight of the compromises which were still possible and the points of contact between the two theories but has proved of very little use in solving the more concrete but no less complex questions on the subject which have arisen in the course of practical application over the years regarding the special technique followed by the Treaties in defining the powers of the Community.