natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνήθως, η υποσημείωση περιέχει την παραπομπή στον αριθμό της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όπου έχει δημο­σιευθεί η σχετική γνώμη (τελειώνει με τελεία).
Normally the footnote gives the number of the Official Journal of the European Communities in which the Opinion in question was published (ending with a full stop) : e.g. : (1) OJ No C 128, 9.6.1975, p. 11. [Or OJ 1975, C 128/1.]
Οταν πρόκειται για γνώμη που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί, σημειώνεται η ημερομηνία κατά την οποία διατυπώθηκε.
If the Opinion has not been published, the date on which it was delivered is indicated : e.g. : (1) Opinion [assent] delivered on 7 May 1975 [28/29 May 1975] (not yet published in the Official Journal).
π.χ.: (1) (Σύμφωνη) γνώμη που διατυπώθηκε στις 7 Μαΐου 1975 [στις 28/29.5.1975] (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα).
In the context of the co-operation procedure between the Council and the European Parliament, as set up by the Single European Act, the footnote reads as follows :
Στην περίπτωση της διαδικασίας συνεργασίας μεταξύ του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η υποσημείωση διατυπώνεται ως εξής :
(not yet published in the Official Journal) ] and Decision of (not yet publis
(1) Γνώμη που διατυπώθηκε στις (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην ΕΕ).
(1) Opinion delivered on [Opinion published in OJ hed in the Official Journal).
(1) Τα εσωτερικά έγγραφα των οργάνων δεν αναφέρονται.
(1) Documents internal to the institutions are not cited.
Εάν μία πρόταση της Επιτροπής τροποποιήθηκε, αναφέρονται και οι παραπομπές δημοσίευσης της ή των τροποποιήσεων.
Where a Commission proposal has been subsequently amended, references to publication ofthe amendment or amendments shall also be given.
Εάν οι εν λόγω τροποποιήσεις δεν έχουν ακόμα δημοσιευθεί ή δεν δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα, η υποσημείωση διατυπώνεται ως εξής :
If the amendments are not yet, or will not be, published in the Official Journal, the footnotes shall read as follows :
(1) ΕΕ και τροποποίηση (εις) που διαβιβάστηκε(αν) στις
«(1) OJ and amendment(s) forwarded on
[και στις
[and on
Οι βασικές διατάξεις του διατακτικού μιας πράξης πρέπει να αιτιολογούνται, κατά τρόπο συνοπτικό.
The recitals should state concisely the reasons for the main provisions ofthe act. Accordingly :
Συνεπώς: α) Πρέπει να πρόκειται για πραγματική αιτιολογία, πράγμα που αποκλείει την αναφορά των νομικών βάσεων (οι οποίες πρέπει να παρατίθενται στα «υπόψη»), την επανάληψη του κειμένου μιας διάταξης που έχει ήδη αναφερθεί ως νομική βάση (Βλ., ωστόσο, παράρτημα III σελ.
(a) The recitals should constitue genuine motivation and therefore should not contain the legal bases (which appear in the citations), repeat a provision already cited as a legal basis (see, however, Annex III, p.
138, την αιτιολογία που χρησιμοποιείται γενικά όταν η νομική βάση είναι το άρθρο 235 ΕΟΚ) και την απλή αναπαραγωγή του περιεχομένου ορισμένων διατάξεων του διατακτικού που ακολουθεί.
138, the recital generally used for recourse to Article 235 (EEC)) or simply reproduce so me ofthe provisions ofthe enacting terms which follow.
Κάθε αιτιολογία που δεν παρουσιάζει άμεσο σύνδεσμο με το διατακτικό πρέπει να αποκλείεται.
Anything which is not of direct relevance to the reasons for the enacting terms must be omitted. ted.
β) Οι αιτιολογίες πρέπει να συνδέονται με το διατακτικό και η σειρά τους πρέπει να ανταποκρίνεται όσο το δυνατό στη σειρά των άρθρων που αιτιολογούν.
(b) The recitals must relate to the enacting terms and the order should correspond as far as possible to that of the provisions to which they relate (Naturally there is no need to justify each provision individually. See also point (d) below).
(Είναι αυτονόητο ότι δεν είναι απαραίτητη η ξεχωριστή αιτιολόγηση κάθε διάταξης, πρβλ. σημείο δ.) γ) Η αιτιολόγηση είναι υποχρεωτική στην περίπτωση των κανονισμών, των οδηγιών και των αποφάσεων ΕΟΚ και Ευρατόμ (πρβλ. άρθρα 190 ΕΟΚ ■ και 162 ΕΚΑΕ) καθώς και των αποφάσεων, συστάσεων και γνωμών ΕΚΑΧ (πρβλ. αρθρ.
(c) EEC and Euratom Regulations, Directives and Decisions must state the reasons on which they are based (see Articles 190 EEC and 162 Euratom).
Σκοπός της είναι να δώσει στα διάδικα μέρη τη δυνατότητα υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους, στο Δικαστήριο τη δυνατότητα άσκησης ελέγχου και στα κράτη μέλη, καθώς και σε κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη, τη δυνατότητα να ενημερωθούν για τις συνθήκες υπό τις οποίες εφάρμοσε τη συνθήκη το όργανο που εξέδωσε την πράξη (Συλλ. Νομολ.
The purpose of stating the reasons is to give the parties concerned in a possible dispute the opportunity of defending their interests, to enable the Court to exercise its powers of supervision and to allow the Member States, and any national of these States who so wishes, to see how the institution which issued the act has applied the Treaties.
Δικαστηρίου 1963, τόμ.
(See [1963], vol. IX, ECR 143).
δ) Σύμφωνα με το σημείο γ), η έκταση της υποχρέωσης για αιτιολόγηση εξαρτάται από τη φύση της πράξης.
(d) As explained (c), the extent ofthe obligation to state the reasons for provi sions depends on the nature ofthe act.
ε) Ορισμένες πράξεις χαρακτηρίζονται από έλλειψη αιτιολόγησης και άρα δεν περιέχουν αιτιολογίες.
(e) Some acts state no reasons and therefore contain no recitals.
Παραδείγματος χάρη, το προοίμιο των αποφάσεων των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ανθρακα και Χάλυβα περιορίζεται πολύ συχνά στο «σε συμφωνία με την Επιτροπή».
For example, Decisions ofthe Representatives ofthe Governments ofthe Member States ofthe European Coal and Steel Community quite often state simply in the preamble "In agreement with the Commission".
Τύπος α) Στο γαλλικό κείμενο καθώς και στο αγγλικό, ισπανικό, ιταλικό, ολλαν­δικό και πορτογαλικό κείμενο, οι αιτιολογίες εισάγονται με τον τύπο «εκτιμώντας ότι».
(a) In English texts, as in Dutch, French, Italian, Portuguese and Spanish texts, recitals generally begin with the word «Whereas» (French : «considérant que») or its equivalent.
Καθένα από τα στοιχεία συνδέεται άμεσα με το προηγούμενο και το σύνολο αποτελεί ένα μόνο εδάφιο.
Each part follows immediately on from the preceding one and the whole forms one subparagraph.
Στο ελληνικό κείμενο, η λέξη «Εκτιμώντας» προτάσσεται του συνόλου των αιτιολογιών και οι κατ' ιδίαν αιτιολογίες εισάγονται με τη λέξη «ότι».
In the Greek text, the equivalent ofthe word "whereas" precedes the recitals as a whole, each one of which is introduced by the equivalent ofthe French "que".
Το γερμανικό κείμενο, στις περισσότερες περιπτώσεις, και το δανικό κεί­μενο, σ' όλες τις περιπτώσεις, ακολουθούν άλλο σύστημα (ο εισαγω­γικός τύπος αναγράφεται μόνο μία φορά και ακολουθείται από ανεξάρ­τητες φράσεις).
In Danish texts (always) and in German texts (in most cases) a different system is used, consisting of a single introductory formula followed by separate sentences.
β) Σε ορισμένες πράξεις (π.χ. κανονισμοί αντιντάμπιγκ), επειδή η αιτιο­λόγηση είναι πολύπλοκη, υποδιαιρείται σε μέρη (Α, Β, Γ κτλ., τα οποία φέρουν επικεφαλίδα και αρίθμιση, στο περιθώριο, με αραβικούς αριθ­μούς εντός παρενθέσεως.
(b) In some acts (e.g. anti-dumping rules), the reasons for the action taken are given, because of their complexity, as a series of headings (A, B, C, etc., with a heading and an Arabic numeral in brackets in the margin).
Αρχίζει, σε όλες τις γλώσσες, με τη διατύ­πωση «εκτιμώντας τα εξής : » και έχει τη μορφή χωριστών φράσεων η τελευταία φράση τελειώνει σε κόμμα εκτός από το γερμανικό και δανικό κείμενο, όπου χρησιμοποιείται η παύλα.
The reasons are introduced, in all languages, by an equivalent form of «Whereas :» and take the form of separate groups of words the last of which ends with a comma, except in Danish and German, where a dash is used.
Στο ελληνικό κείμενο καθώς και στο γαλλικό, αγγλικό, ιταλικό, ισπανικό, ολλανδικό, και πορτογαλικό κείμενο, όταν υπάρχει μία μόνο αιτιολογία τελειώνει πάντοτε με κόμμα.
In English texts (and in Dutch, French, Greek, Italian, Portuguese and Spanish texts) a sole recital is followed by a comma.
Αν υπάρχουν περισσότερες αιτιολογίες, στην περίπτωση που αναφέρεται στο σημείο 4.2. α) τελειώνουν με άνω τελεία, με εξαίρεση την τελευταία που τελειώνει με κόμμα.
If there is more than one recital, (as in the case referred to in 4.2(a) above), each recital is followed by a semi-colon except the last, which is followed by a comma. ma.
Εάν η αιτιολογία περιλαμβάνει περισσότερα του ενός στοιχεία εισαγόμενα με τη λέξη «ότι» (χωρίς τη λέξη «και») μετά από κάθε στοιχείο τίθεται άνω τελεία.
Where a recital consists of several parts introduced by «whereas» (without the conjunction «and»), each subsequent «whereas» is preceded by a semi-colon.
Στο γερμανικό και δανικό κείμενο μία μόνο αιτιολογία ακολουθείται από παύλα.
In the Danish and German texts, a sole recital is followed by a dash.
Αν υπάρχουν περισσότερες αιτιολογίες, τελειώνουν με τελεία στα γερμανικά και άνω τελεία στα δανικά, εκτός της τελευταίας που ακολουθείται από παύλα και στις δύο γλώσσες.
If there is more than one recital, each recital is followed by a semi-colon in Danish and a full stop in German, except for the last, which is followed by a dash in both languages.
Το διατακτικό είναι το τμήμα της πράξης που περιλαμβάνει τους κανόνες δικαίου.
The enacting terms form the legislative part of the act.
Τα ρήματα χρησιμοποιούνται στον ενεστώτα, ενώ ο τύπος που χρησιμοποιεί­ται στα αγγλικά είναι γενικά «shall» και απαρέμφατο.(1) Ο μέλλοντας πρέπει κατά το δυνατό να αποφεύγεται(*\
In French texts the verbs are in the present tense, but in the English, the mandatory form ofthe verb ("shall ") is used.(1)The future tense should be avoided except where it is absolutely necessary. '*'
Ο όρος «διατάζεις» περιττεύει πριν από τον τίτλο μιας πράξης ή πριν από υποδιαίρεση του διατακτικού (τόσο στο διατακτικό, όσο και στα «υπόψη» και τις αιτιολογίες και οπουδήποτε αλλού), εκτός αν αφορά συγκεκριμένες διατάξεις, των οποίων προσδιορίζεται η φύση ή το περιεχόμενο, ή διατάξεις εκτός του κειμένου για το οποίο πρόκειται.
The use ofthe word "provisions "before the title of an act or before a subdivision of the enacting terms is otiose (in the preamble, the enacting terms and elsewhere) unless the provisions concerned are provisions whose nature or content is being described or provisions which do not figure in the text under consideration.
π.χ.: - Ο κανονισμός ... [το άρθρο . . .] εφαρμόζεται στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο . . .
e.g. : - Regulation... [Article...] shall apply in the case referred to in Article...
- Κατ' εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 1 - Με την επιφύλαξη του άρθρου 5 αλλά - Οι σχετικές διατάξεις του άρθρου... (τύπος εξ ορισμού περιοριστικός).
- The relevant provisions of Article . . . (necessarily restrictive formula).
- Οι διατάξεις του κανονισμού ... [του άρθρου ...], οι σχετικές με ... . (αφορά, στην περίπτωση αυτή, τμήμα μόνον του κανονισμού ή του άρθρου).
- The provisions of Regulation ... [of Article ...] concerning .... (part of the Regulation or Article).
- Οι διατάξεις που αναφέρονται στο άρθρο . . . (αφορά, στην περίπτωση αυτή, διατάξεις που υπάρχουν ήδη και που αναφέρονται στο άρθρο αυτό).
- The provisions referred to in Article ... (provisions which already exist and which are referred to in the Article).
- Οι διατάξεις που προβλέπονται στο άρθρο . . . (αφορά, στην περίπτωση αυτή, διατάξεις που πρέπει να εκδοθούν δυνάμει του άρθρου αυτού και όχι τις διατάξεις του ίδιου αυτού άρθρου).
- The provisions provided for in Article ... (provisions which are to be laid down pursuant to the Article and not the provisions ofthe Article itself)·
(1) Σημειώνεται ότι στα ψηφίσματα και γενικά, στα παραρτήματα όλων των πράξεων, χρησιμοποιείται στα αγγλικά ως βοηθητικό ρήμα το «will» και όχι το «shall» :
( 1 ) In Resolutions and, generally speaking, in the Annexes to all acts the «will» form is to be used rather than «shall».
(*) Για τις περιπτώσεις κατά τις οποίες στα γαλλικά χρησιμοποιείται ο μέλλων, πρβλ. την υποση­μείωση της αντίστοιχης γαλλικής σελίδας.
(1) when a future action is to take place once only. (2) for partial amendment of acts (in practice, agreements) already worded in this way, (3) when, for certain sectors, international practice so indicates, and (4) to render the English "will" form in an international agreement, as distinct from "shall", the latter being then translated using the verb "devoir".
Υποδιαιρέσεις ίου διατακτικού
Subdivision of the enacting terms
Κατηγορία/ Ονομασία
Category/ Name
(στο) μέρος Ι,ΙΙ (ή στο πρώτο μέρος,
These subdivisions may or may not comprise a heading
Ι. Γενικές υπο­διαιρέσεις
I. Higher divisions sub l"
- Μέρος
(in) Part I, II
Μέρος δεύτερο....)
Used (together or singly) in certain long and highly structured texts
- Κεφάλαιο
- Chapter
Κεφάλαιο Ι,ΙΙ (ή 1,2)
Chapter I, II (or 1, 2)
(στο) κεφάλαιο Ι,ΙΙ (η ΐ/2)Ψ (στο) τμήμα 1, 2
(in) Chapter I, 11 (or 1, 2)
- Τμήμα
- Section
Υποδιαιρέσεις με ή χωρίς επικεφαλίδα
These subdivisions may or may not comprise a heading
- Αρδρο
Basicsubdivisions
(στο) άρδρο μόνο (στο) άρδρο 1, 2 (ή Ι, II)
Sole Article or Article 1, 2 (or I, II)
Αρίθμηση συνεχής (ανε­ξάρτητα από ενδεχόμενες γενικότερες υποδιαιρέσεις) ή
(in the) Sole Article (in) Article 1, 2 (or I, 11)
Χρησιμοποιείται κυρίως για τις συστάσεις, ψηφίσματα, δηλώσεις
(in) point 1, Il (A, B) < * > (in) point I (A or 1) Used in certain recommendations, resolutions, declarations and statements
Ι. (ή Α. ή 1.)...
I. (or A or 1) ...
Υποδιαιρέσεις χωρίς επικε­φαλίδα
Subdivisions without a heading ding
- Παράγρα­φος
- Paragraph (numbered) none
- Εδάφιο χωρίς σύμβολο το (στο) πρώτο εδάφιο
(in) the first paragraph
- Σημείο '4) το (στο) σημείο α), β) το (στο) σημείο 1, 2 το (στο) σημείο i) ii) α), 6) 1),2) i), ii), iiii. iv)
Non-independent element of an Article or lengthy paragraph Subdivision of a numbered paragraph l41
Κατά κανόνα προηγείται εισαγωγική φράση (chapeau)
Generally preceded by an introductory phrase(5)
») η (στην) (και όχι «υπό πρώτη περίπτωση
(in) (point) (a),(b) < "» (in) (point) (1), (2) (in) (point) (i), (ii) - Indent "''
Για τη στίξη, βλ. σελ 105, σημ. 4.5
- in the first indent
- Φράση χωρίς σύμβολο η (στην) πρώτη φράση
None in the first sentence/phrase
Τίθεται μεταξύ τελειών εκτός της αρχής του κειμέγηιι
- Sentence (or, lor example, where there is no finite verb, phrase)
(1) Αν σ' ένο κείμενο υπάρχουν περισσότερα είδη τέτοιων υποδιαιρέσεων, ν' αποφεύγεται η γενικευμένη χρήση του ρωμαϊκού τρόπου αρίθμησης KUI να χρησιμοποιούνται και οι Λοιποί υπάρχοντες τρόποι (τακτικοί αριθμοί, Λατινικοί και αραβικοί αριθμοί).
( 1 ) Where these subdivisions are accorded different degrees of rank in the same text, the use of Roman numerals for each should be avoided ; use should be made of a combination ofthe various possibilities (ordinal adjectives, Roman numerals, Arabic numerals).
(2) Για την αρίομηση των νέων παρεμβαλλόμενων άρδρων, 6λ. σελ. 112, σημείο 1.2.3.
(2) For the numbering of new Articles for insertion, sec page 112, point 1.2.3.
(3) Για tic μερικότερες υποδιαιρέσεις: π.χ. «σημείο 1 α)», «σημείο Α. 1)».
(3) Method of referring to lower subdivisions of such points : e.g., "point I. (a)", "point A. (1)".
(5) Tiu την αναφορά στην εισαγωγική φράση (chapeau) χρησιμοποιείτο! επίσης το επίρρημα «in limine» ή διάφορες εκφράσεις όπως π.χ. «η εισαγωγική φράση».
(5) Reference io the introductory phrase may be made by words such as "at lhe beginning of", "the introductory words of" or "(he introductory part of". The introductory phrase ends with a colon (:).
Η εισαγωγική φράση τελειώνει πάντοτε με δύο τελείες (:).
When, within a paragraph, points (2), (b) etc. are not preceded by an introductory phrase they are deemed to be genuine subparagraphs and end with a full-stop (.).
Οταν στο εσωτερικό μιας παραγράφου υπάρχουν τα σημεία α), β), γ) , χωρίς να προηγείται εισαγωγική φράση, τα σημεία αυιά ϋΐιοιελοΰν στην ουσία υποπαραγράφους και τελειώνουν με ιελεία.
(d) l;nr purposes of presentation. " sub-indents" (additional indent further to the right) and "double-indents" (=) should not be used in lists, etc.; if necessary, use should be made of (i), (ii) etc.
(6) Να αποφεύγονται κατά το ÖUVUTÓ ΟΙ «uno-περιπτώσεις» ή οι διπλές παύλες, που μπορούν να προκαλέσουν σύγχυση και αντί αυιών να τίθενται «romanitos» (i, ii, iii, iv κτλ.)
(*) Where there is no possibility of ambiguity, "point" may be omitted in English, e.g. "in (a)", as opposed to "in point (a)".
Δομή της αναφοράς α) Οταν γίνεται αναφορά σε μία διάταξη, είναι συχνά απαραίτητο να αναφέρονται περισσότερες υποδιαιρέσεις για να προσδιορισθεί το σημείο που βρίσκεται.
(a) When reference is made to a provision, it is often necessary to indicate a number of subdivisions in order to situate the provision precisely.
Οι υποδιαιρέσεις αυτές, που είναι ιεραρχημένες μεταξύ τους, παρατίθενται κατά φδίνουσα τάξη.
In English texts, one proceeds from the particular to the general except in the case of numbered subdivisions of Articles. The exact place in the text may also be indicated.
(1) π.χ. : - το άρδρο 1 παράγραφος 1 δεύτερη φράση
e.g. : - the second sentence of Article 1 (1) - at the beginning of the third subparagraph of paragraph 1
Δεν πρέπει ν'αναφέρονται συντετμη­μένα (να μη γράφεται π.χ. «αρθρ.» και «παραγρ.»).
"Art." for "Article" or "§" for "paragraph").
. . . στο σημείο α) δεύτερη περίπτωση
(b) The only higher subdivisions to which reference is made are those which are not the same for the provision referred to and for the place where the reference is being made.
. . . στο άρδρο 3 παράγραφος 1 σημείο α) δεύτερη περίπτωση ούτε
e.g. If reference has to be made in the first indent of point (b) of Article 3 (1) to the second indent of point (a) ofthe same paragraph, the reference in point (b) would read :
. . . στο σημείο α) δεύτερη περίπτωση της παραγράφου αυτής.
... in the second indent of point (a) and not ... in the second indent of point (a) of Article 3 (1). nor ... in the second indent of point (a) of this paragraph.
ΣΗΜ. Δεδομένου ότι η αρίθμηση των άρθρων είναι συνεχής για το σύνολο της πράξης, παραπομπή σε γενικές υποδιαιρέσεις (μέρος, τίτλος, κεφάλαιο, τμήμα) δεν απαιτείται.
NB When reference is made to Articles which are themselves subdivisions of a Part, Title, Chapter, Section etc., it is unnecessary to mention these higher subdivisions since the Articles are numbered continuously throughout the act.
π.χ. - άρθρο 1 και άρθρο 2 παράγραφος 1 (και όχι : άρθρα 1 και 2 παράγραφος 1)
(a) When subdivisions ofthe same type are listed and one or more is accompanied by «lower» subdivisions, the rule set out in 5.3.1. shall be followed, with the subdivision type being repeated for each reference.
- παράγραφος 1 σημείο 5) και παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο (και όχι : παράγραφος 1 σημείο 5) και 2 δεύτερο εδάφιο).
e.g. : - Article 1 and Article 2(1) (and not Articles 1 and 2(1)). - paragraph 1, point (5) and paragraph 2, second subparagraph, (and not paragraphs 1, point (5) and 2, second subparagraph)
β) Οταν σε μία απαρίθμηση, γίνεται αναφορά σε υποδιαιρέσεις με την αυτή ονομασία, χωρίς να ακολουθούν μερικότερες υποδιαιρέσεις, δεν επαναλαμβάνεται η σχετική ονομασία πριν από κάθε υποδιαίρεση (στα ελληνικά χρησιμοποιείται πληθυντικός αριθμός).
(b) Where subdivisions ofthe same type are listed and are not accompanied by «lower» subdivisions, the method of referring to them is simplified in as much as the subdivision type is not repeated each time.
π.χ. - τα κεφάλαια Ι και II (και όχι : το κεφάλαιο Ι και το κεφάλαιο Π) - τα άρθρα 1, 4 και 9
e.g. : - Chapters I and II (as opposed to Chapter I and Chapter II)
- τα άρθρα 1 έως 4
- Articles 1 to 4 and 9 - the first and third indents
- τα άρθρα 1 έως 4 και 9 αλλά : η πρώτη και δεύτερη περίπτωση
NB : If reference is made to three directly consecutive figures, they should preferably be indicated individually rather than be given in a contracted form.
π.χ. : τα άρθρα 2, 3 και 4 (και όχι : τα άρθρα 2 έως 4) γ) Συχνά γίνεται συνδυασμός των απαριθμήσεων που περιγράφονται στα σημεία α) και 6).
e.g. : Article 2, 3 and 4 (as opposed to Articles 2 to 4).
π.χ. : το άρθρο 1, το άρθρο 5 παράγραφοι 2 και 3 και τα άρθρα 6 έως 9.
(c) Often the forms of reference outlined in (a) and (b) are combined, e.g. : Article 1, Article 5(2) and (3) and Articles 6 to 9.
(1) Να μη προστίθεται εδώ η Αέϊη « συμπεριλαμβανομένου», διότι, εΐ ορισμού, κάδεαπαριθμούμενο στοιχείο συμπεριλαμβάνεται στην απαρίθμιση.
(1) There is no need to add «inclusive» here, since every element cited is automatically included.
Εκφράσεις που πρέπει ν' αποφεύγονται σε μια αναφορά
When, within an act, reference is made to a subdivision ofthe same act, the words "above", "below" etc., should be avoided, in favour ofthe exact reference to that subdivision.
Οταν, στο κείμενο πράξης, γίνεται αναφορά σε υποδιαίρεση της ίδιας πράξης, χρησιμοποιείται η συνήθης δομή της αναφοράς και αποφεύγονται οι λέξεις «προηγούμενη» και «επόμενη» ή «παραπάνω» και «παρακάτω».
In addition, phrases such as "abovementioned" or "set out below" should not be added to the exact reference to the Article or subdivision thereof.
Τέλος, η ένδειξη «του παρόντος κανονισμού» (άρθρου, παραγράφου κλπ.) προστίθεται μόνον εφόσον υπάρχει ασάφεια.(1) π.χ. : Αν στο κείμενο της παραγράφου 2 ενός άρθρου θέλουμε ν' ανα­φερθούμε στην παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου, γράφουμε :
Finally, the phrase " of this Regulation (Article, paragraph etc.)" should not be added unless there is a likelihood of confusion(1 > .
«Η διαδικασία που προβλέπεται στην παράγραφο 1» και όχι : . . . στην προηγούμενη παράγραφο . . . ούτε : στην παραπάνω παράγραφο . . . ούτε : (εκτός αν υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως) . . . στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ...»
"The procedure laid down in paragraph 1 . . ." and not : ... in the preceding paragraph . . . nor : in paragraph 1 above . . . nor : (except to avoid ambiguity) ... in paragraph 1 of this Article . . . etc.
(1) Στις υπόλοιπες γλώσσες, πλην της γαλλικής, «παρών» και «αυτός» καλύπτονται από τον ίδιο όρο, εκτός αν υπάρχει ασάφεια οπότε χρησιμοποιείται όρος αντίστοιχος του ελληνικού «παρών» (γαλλικού «present»).
(1) In this context, "this" is always rendered in French texts by "présent". "That" should be used in English texts where there is a risk of confusion with a Regulation, Article, etc. which has just been referred to.
Κυρίως παραρτήματα και προσαρτημένες μη αυτόνομες νομικές πράξεις α) Το παράρτημα μιας πράξης περιέχει γενικά κανόνες ή τεχνικά στοιχεία, τα οποία, για λόγους πρακτικούς, δεν παρατίθενται στο κυρίως κείμενο του διατακτικού και τα οποία παίρνουν συχνά τη μορφή πίνακα ή καταλόγου.
(a) The Annex to an act generally contains technical rules or information which, for practical reasons, do not appear in the body ofthe act and which are often in the form of a list or table.
Το διατακτικό πρέπει πάντοτε να προσδιορίζει σαφώς, στο κατάλληλο σημείο και με ειδική παραπομπή (για παράδειγμα, «που παρατίθεται στο παράρτημα», «που παρατίθεται στο παράρτημα Ι», «που απαριθμούνται σε παράρτημα»), τον υφιστάμενο σύνδεσμο μεταξύ των διατάξεων και του παραρτήματος.
The enacting terms must always set out clearly, in the proper place and by means of a reference (e.g. "contained in Annex I", "set out in the Annex"), the connection between the provisions therein and the Annex.
Το παράρτημα αποτελεί σιωπηρά αναπόσπαστο μέρος της πράξης στην οποία προσαρτάται'"· μόνον στις συμφωνίες αναφέρεται ρητά ο σύνδεσ­μος που υπάρχει μεταξύ των δύο (6λ. σημείο 6)).
The Annex is always implicitly an integral part of the act to which it is attached(1)and only in Agreements is the link between the two expressly stated (see point (b)).
Το κείμενο του παραρτήματος φέρει στην πρώτη σελίδα την ένδειξη «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ».
The text ofthe Annex should have the word "ANNEX" on the first page.
Για λόγους σαφήνειας, είναι σκόπιμο να δίνεται στο παράρτημα ένας τίτλος.
For the sake of clarity, the Annex should bear a title.
Η μορφή, το ύφος και η αρίθμηση των παραρτημάτων είναι ελεύθερα.(2 >
The form, style and numbering of Annexes are not fixed.
Το παράρτημα μπορεί να υποδιαιρείται σε σημεία (τα οποία μερικές φορές ονομάζονται «παράγραφοι») ή ακόμα και σε άρθρα ή να έχει οποιαδήποτε άλλη μορφή.
The Annex may be subdivided into sections, paragraphs, Articles or some other subdivision.