natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πράγματι στο πλαίσιο της ΕΟΚ, δεν τίθεται πρόβλημα δικαιολογήσεως των συμπράξεων με βάση τη λιγότερο ή περισσότερο λογική φύση των αιτιών που οδηγούν στη δημιουρ­γία τους.
In the case of the EEC, it is not a question of justifying agreements on the basis of the reasonableness of the motives behind their creation; the test provided for under Article 85(3) is clearly a comparative one, in the sense that they can qualify for authorization only if the negative aspects of an agreement restricting competition are outweighed, in the case in question, by the benefits set out in the Treaty.
Πρόκαται λοιπόν στην περίπτωση της Κοινότητας για «efficiency test» που δεν συναντά­ται στην εμπαρία antitrust των ΗΠΑ.
There is, accordingly, an 'efficiency' test which is not to be found in United States antitrust work.
Για το λόγο αυτό, συνάγεται από τις συγκεκριμένες περιπτώσεις φιλοσοφία εφαρμογής του άρθρου 85, παράγραφος 3, που ποικίλλεται από εκτιμήσας σχετικά με τη διάρθρωση της αγοράς, την προοπτική της πολιτικής ανταγωνι­σμού ή ακόμη και σε σχέση με την αναγνώριση γενικών ή αδικότερων συμφερόντων που κρίνονται άξια προστασίας.
This is why the case-law on the subject of Article 85(3) shows signs of being influenced by considerations of market structure, by future implications for competition policy and even by the recognition of general or special interests thought to merit protection.
Υπενθυμίζεται πρόσφατη υπόθεση (Metro-Saba) στην οποία το Δικαστήριο C2) έκρινε ότι πρέπα να περίλαβα στον ορισμό της τεχνικής και οικονομικής προόδου την έννοια της διατηρήσεως του επιπέδου απασχολήσεως ως στοιχείου σταθεροποιήσεως, αδικά σε περιστάσας δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας.
It is scarcely necessary to recall a recent case (Métro v Saba) where the Court72held that the definition of technical and economic progress must include the maintenance of employment as a stabilizing factor, especially in a difficult economic climate.
Οι εξουσίες παρεμβάσεως της Επιτροπής δυνάμα του άρθρου 85, παράγραφος 3, εί­ναι τόσο σημαντικές ώστε να επιβάλλουν την επίκληση σωφροσύνης για λόγους εγγενείς
The Commission has such wide powers under Article 85(3) that a word of caution is called for, on grounds which will be explained in the general assessment of the future prospects for competition policy which forms the conclusion to this essay.
(") Βλ. ανωτέρω υποσημείωση 65· για το θέμα, γενικά, αυτό βλ. Joliet, 77ie rule of Reason in antitrust Law, Λιέγη 1967, σ. 109.
See footnote 65 above.
Έναν άλλο πόλο σκέψεων συνιστά η τάση που έχα ήδη γίνα αισθητή στο πλαίσιο της ΕΟΚ, να προβλέπονται δύο συστήματα κανόνων ή, όπως λένε οι Αμερικανοί, να γίνε­ται διάκριση μεταξύ «the law of the small» και «the law of the big».
A further subject for reflection is the tendency already noted, now making its effects felt in the EEC, to provide a double set of rules, or, as the Americans put it, to distinguish between 'the law of the big' and 'the law of the small'.
Έτσι η Επιτροπή επιβλέπα στενότερα τις εξελίξας σε επίπεδο μεγάλων επιχαρήσεων και εφάρμοζα σ' αυτές αυστηρότερα κριτήρια.
It is understandable that the Commission watches large firms more closely and applies the rules more rigorously where they are concerned.
Η στάση όμως αυτή συνεπάγεται υψηλότερο κόστος από πλευράς αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών, ιδίως όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3.
This attitude, however, entails increased costs in terms of departmental efficiency, particularly where Article 85(3) is to be applied.
Αν η επίβλεψη της Επιτροπής δεν γίνεται με επιμέλαα, ενδέχεται να προκύψουν καθυστερήσας και αβεβαιότητες που καταλήγουν σε απαράδεκτα δυσμενή μεταχείριση των επιχειρή­σεων.
This watchfulness, if not carefully exercised, could occasion delays and uncertainties likely to penalize firms in an unacceptable manner.
Ιΐροκαμένου ακριβώς να περιοριστούν οι αβεβαιότητες και τα μαονεκτήματα μιας τέτοιας καταστάσεως, η Επιτροπή κατέφυγε στην πρακτική που συνίσταται σε αποστολή ανεπισή­μων επιστολών («comfort letters», «lettres de réconfort»), που δεν ανταποκρίνονται άλλω­στε σε καμία τυπική ορολογία, στις οποίες ουσιαστικά δηλώνα ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες, η κοινοποιηθείσα σύμπραξη δεν φαίνεται να θίγα το άρθρο 85, παράγραφος 1.
In order to minimize these uncertainties and resultant difficulties, the Commission adopted the practice of sending informal letters ('comfort letters', lettres de réconfort) without any official standing, stating, in substance, that in the present state of affairs the agreement notified does not appear to infringe Article 85(1).
Οι επιστολές αυτές αποστέλλονται συχνά μετά από διαπραγματεύσας κατά τις οποίες οι επιχειρήσεις αποδέχονται τροποποίηση της συμφωνίας προς την κατεύθυνση που απαιτεί η Επιτροπή.
Such letters are often sent towards the end of negotiations during which firms agree to modify an agreement in the manner required by the Commission.
Οι καταχρήσεις δεσπόζουσας θέσεως και οι συγκεντρώσεις επιχει­ρήσεων
Abuse of a dominant position and concentration of undertakings
Μια απ' τις πιο χαρακτηριστικές απόψας της α)ρωπαϊκής εμπαρίας antitrust της δε­καετίας του 70 έγκαται στον πολλαπλασιασμό και την ποικιλία των περιπτώσεων κατά τις οποίες έγινε χρήση του άρθρου 86.
One of the most characteristic features of European antitrust work in the 1970s is to be found in the abundance and diversity of the actions brought under Article 86; these had a direct influence on market structure owing to the control exercised over the use of dominant economic power and, within certain limits at least, over concentrations of undertakings.
Η ανάλυση των συγκεκριμένων περιπτώσεων αποδακνύα ότι η εφαρμογή του άρθρου 86 αφορά κυρίως την κατάργηση των ανισοτήτων τιμών στο εσωτερικό της Κοινότητας, την άρνηση πωλήσεως, την άνιση μεταχείριση των προμηθευτών και των καταναλωτών, κα­θώς και την επιβολή υπερβολικών τιμών.
An analysis of case-law makes it clear that the objectives in applying Article 86 amount to elimination of abuses concerning price differentials within the Community, refusal to sell, discriminatory treatment of suppliers and consumers, and imposition of excessive prices.
Με την υπόθεση Continental Can καθορίστηκε ότι συνιστά κατάχρηση το γεγονός ότι μια επιχείρηση που κατέχα δεσπόζουσα θέση ενίσχυα τη θέση της αυτή με την εξαγορά ενός ανταγωνιστή έτσι ώστε ο βαθμός κυριαρχίας που αντιπροσώπευα να αποτελεί ουσιώδες εμπόδιο για τον ανταγωνισμό, επιτρέποντας να λατουργούν μόνον οι επιχαρήσας των οποίων η συμπεριφορά υπαγορεύεται από τη δεσπόζουσα επιχείρηση.
The Continental Can case established, moreover, that an abuse can consist in an under taking in a dominant position taking over a competitor and thus strengthening its position to the point where the degree of domination thus acquired represents a substantial obstacle to competition, leaving in existence only firms which have their actions dictated by the dominant undertaking.
Α. Προσδιορισμός της υπάρξεως δεσπόζουσας θέσεως
A. Determining the existence of a dominant position
Μια ερμηνεία που τείνα να περιορίσα το βαθμό εξουσίας στην αγορά, που είναι αναγκαίος για να βεβαιωθεί η ύπαρξη δεσπόζουσας θέσεως, κατέληξε σε σημαντική επέ­κταση του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 86.
The field in which Article 86 is applied has been considerably extended owing to the prevailing tendency to reduce the degree of market strength necessary for establishing the existence of a dominant position.
Η δεσπόζουσα, λοιπόν, θέση δεν πρέπα να συγχέεται με κατάσταση μονοπωλίου ή οιονεί μονοπωλίου, είναι όμως δυνατόν να διαπιστώνεται η ύπαρξη της σε περιπτώσας όπως της εταιρείας United Brands που κατείχε το 40% της αγοράς (74).
Such a position is accordingly not confined to a monopoly or quasi-monopoly situation but can also be found in cases like that of the United Brands Company, whose market share is about 40%.74
Εντούτοις, το κατεχόμενο τμήμα της αγοράς δεν αρκεί καθαυτό για να οδηγήσει στο συ­μπέρασμα ότι υπάρχει δεσπόζουσα θέση.
However, market share is not, in itself, enough to prove the existence of a dominant position.
Στην υπόθεση United Brands το Δικαστήριο εφάρμοσε πολυπλοκότερη έννοια δεσπόζουσας θέσεως, κρίνοντας ότι το τμήμα αγοράς πρέπα να είναι «μη αμελητέο», λαμβάνοντας όμως παράλληλα υπόψη και συμπληρωματι­κά την ύπαρξη εμποδίων στην πρόσβαση τρίτων στην κρινόμενη αγορά.
In the case mentioned above, the Court applied a more flexible concept of dominant position, stating that the market share must not be negligible, but also taking into account, as an additional factor, obstacles to market access by third parties.
Το Δικαστήριο αποφάσισε επίσης ότι, προκαμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη δεσπόζουσας θέσεως, είναι δυνατόν να λαμβάνονται υπόψη και μορφές συμπεριφοράς της επιχειρήσεως που κρίνο­νται καταχρηστικές.
The Court held, moreover, that in establishing the existence of a dominant position, consi­deration may similarly be given to the firm's allegedly wrongful acts.
Σε σχέση, πάντοτε, με την απόδειξη της δεσπόζουσας θέσεως, το Δι­καστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η οικονομική ισχύς επιχαρήσεως δεν αποτιμάται με βάση την αποδοτικότητα της- η ύπαρξη μικρού περιθωρίου κέρδους ή ακόμη και οι παροδικές ζημιές δεν είναι φαινόμενα ασυμβίβαστα με την ύπαρξη δεσπόζουσας θέσεως, όπως ακριβώς και η επίτευξη σημαντικών κερδών ενδέχεται να θεωρηθεί σύμφωνη προς την κατάσταση πραγματικού ανταγωνισμού (75).
Finally, still on the subject of evidence to prove a dominant position, the Court ruled that a firm's economic strength is not to be measured by its profitability; a modest profit margin, or even a shortterm loss, is not incompatible with a dominant position, just as large profits can coexist with effective competition.75
Β. Το άρθρο 86 της συνθήκης και η συγκέντρωση επιχαρήσεων
B. Article 86 EEC and concentration of undertakings
Όπως ήδη διαπιστώθηκε, χαρακτηριστικό γνώρισμα της εξελίξεως της ερμηνείας του άρθρου 86 αποτελεί η αναφορά στις συγκεντρώσας επιχειρήσεων που δεν προβλέπε­ται ex professo από τη συνθήκη ΕΟΚ.
A characteristic feature of developments in interpreting Article 86 is its extension to cover concentrations between undertakings, for which there is no express provision in the EEC Treaty.
Η παράλειψη αυτή δεν πρέπα να θεωρηθεί τυχαία, έστω και αν ληφθούν υπόψη τα ιδιαί­τερα γνωρίσματα της νέας Κοινότητας σε σχέση με την ΕΚΑΧ, την οποία παραδοσιακά χαρακτήριζε η ιδιαίτερα έντονη συγκέντρωση.
This omission is no accident even taking into account the different characteristics of the new Community when compared with the ECSC, traditionally heavily concentrated.
Η συγκέντρωση επιχαρήσεων συνιστούσε, την εποχή εκείνη, μέσο για την προσαρμογή της διαστάσεως των επιχαρήσεων στη διεύ­ρυνση της οικονομικής ζώνης και συνεπαγόταν, μεταξύ άλλων, και οικονομίες κλίμακας.
Moreover, concentration of undertakings was considered at the time as an instrument enabling firms to adapt their size to an enlarged economic zone requiring economies of scale.
Η ενδοκοινοτική συγκέντρωση επιχαρήσεων αντιμετωπιζόταν ακόμα με θετικό τρόπο το 1970, όταν δημοσιεύθηκε έκθεση για τη βιομηχανική πολιτική στην Κοινότητα, γνωστή και σαν «έκθεση Colonna» ('*).
IntraCommunity concentrations were still welcomed in 1970, at the time when the celebrated report on Community industrial policy, known as the 'Colonna Report'76 appeared.
Η σημασία που έχει ενδεχομένως το φαινόμενο των συγκεντρώσεων στο πλαίσιο της εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού δεν διέφυγε από την προσοχή της Επιτροπής: ή­δη περί τα μέσα της δεκαετίας του 60, ιδίως μετά τη δημιουργία ομάδων εργασίας για τις σχέσεις μεταξύ της πολιτικής συμπράξεων και της συγκεντρώσεως επιχειρήσεων, η Επι­ τροπή, σε υπόμνημα που αφιέρωνε στο θέμα αυτό (77), κατέληγε στο συμπέρασμα ότι το άρθρο 85 δεν έπρεπε να θεωρείται εφαρμοστέο στις συγκεντρώσας.
The possible relevance of concentration when implementing the rules on competition did not, however, escape the Commission : already in the mid-1960s, after setting up working parties on the relationship between policy on agreements (Article 85) and on concentra­tion of undertakings, the Commission, in a memorandum on the subject,77reached the conclusion that Article 85 ought not to be construed as applying to concentrations.
Την επιλογή αυτή φαίνεται ότι υπαγόρευε κυρίως η πεποίθηση ότι η ευρωπαϊκή βιομη­χανία παρουσίαζε χαμηλό βαθμό συγκεντρώσεως, πεποίθηση ευρύτατα διαδεδομένη στο επίπεδο της γενικής ενημερώσεως.
This choice seems to have been dictated mainly by the general conviction at the time, that European industry was insufficiently concentrated.
Η στάση αυτή δεν ήταν κατά κανένα τρόπο επιβεβλημένη υπό το πρίσμα της νομικής τε­χνικής και αποτέλεσε χαμένη ευκαιρία για την πολιτική ανταγωνισμού.
From the point of view of legal technique, there was no necessity for this conclusion, which resulted in a lost opportunity for competition policy; it restricted the Commis­sion's power to act just at the time when the tendency to concentration (especially with extra-Community firms) was at its greatest.
Σήμερα, η κατάσταση έχα παρουσίασα εξέλιξη.
Nowadays the situation has changed.
Όλοι γνωρίζουν ότι η συγκέντρωση επι­χειρήσεων εξετάζεται με τρόπο κριτικό, μετά τη σχεδόν ομόφωνη ευμενή αντιμετώπιση κατά τη διάρκαα των προηγουμένων ετών.
It is common knowledge that concentration has been the subject of a critical reappraisal, after the almost unanimous favour that it enjoyed in earlier years. The return to favour of the small or mediumsized undertaking.
τερα γνωστές περιπτώσεις.
Serious doubts remain as to the efficacy of such control.
Διατυπώνεται λοιπόν το ερώτημα κατά πόσον η εξέταση ό­μοιων περιπτώσεων βάσει του άρθρου 85 θα κατέληγε σε ανάλογα συμπεράσματα.
It is perhaps revealing that after the Continental Can case, which was in effect limited by the Court to a mere statement of principle, the Commission never again found in any well-known case that the necessary conditions existed for a decision to prohibit. One may well ask whether the conclusion would have been the same if these cases had been examined in the light of Article 85.
Σ' αυτό ακριβώς το πλαίσιο εντάσσεται το σχέδιο κανονισμού για τον προληπτικό έ­λεγχο των συγκεντρώσεων που υποβλήθηκε για πρώτη φορά το 1973, χωρίς όμως ακόμη να καταστεί δυνατή η έγκριση του, λόγω διαφόρων αντιρρήσεων εκ μέρους των κρατών μελών.
This is the background of the draft regulation on prior control of concentrations; it was submitted for the first time in 1973, but has still not been adopted owing to various objections that it has encountered from the Member States.
Ο προσανατολισμός του σχεδίου αυτού είναι αυτονόητος και ίσως μάλιστα αναπό­φευκτος από τη στιγμή που γίνεται δεκτή η ανάγκη τηρήσεως ενός ορίου «πέρα από το οποίο η εξασθένηση της λατουργίας του ανταγωνισμού κινδύνευα να βλάψα τους ίδιους τους στόχους της Κοινής Αγοράς» (78).
The attitude adopted in the draft is in itself understandable and is the logical consequence of the Commission's belief that 'the right amount of competition' must exist 'in order for the Treaty's requirements to be met and its aims attained'.78
Εντούτοις, η καθιέρωση θεσμοποιημένου συστήματος προληπτικού ελέγχου που εμπνέεται από την αρχή και μόνο της διαφυλάξεως του μηχανισμού του ανταγωνισμού, προκαλεί σκέψεις που αναλύονται, σε γενικές γραμμές, στο τέλος της παρούσας μελέτης.
However, the introduction of an institutionalized system of preventive control, based solely on the principle of preserving a competitive environment, leaves the way open to a scries of reflections which will be resumed, in more general terms, at the end of this study.
Οι ευκαιριακές παρεμβάσεις της Επιτροπής, σε περιπτώσεις έκδηλες παθολογικών συγκε­ντρώσεων, νοούνται μόνον υπό το πρίσμα της εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού.
Random intervention by the Commission in the case of manifestly unhealthy concentrations can only be conceived in the context of applying the rules on competition.
Αντίθετα, ο γενικευμένος και θεσμοποιημένος έλεγχος των συγκεντρώσεων παρουσιάζεται σαν πραγματικό μέσο οικονομικής πολιτικής.
General institutionalized control of concentration, however, appears a genuine instrument of economic policy.
Στο πλαίσιο αυτό, μια αξιολογική κρίση που βασίζεται αποκλειστικά στις ενδεχόμενες αντι-ανταγωνιστικές επιπτώσεις της συγκε­ντρώσεως αποδεικνύεται ιδιαίτερα βλαβερή, ιδίως κατά την περίοδο της οικονομικής κρί­σεως που διανύουμε.
In this context, a value judgment based solely on the likelihood of a concentration having an adverse effect on competition would be particularly crippling, especially in the present period of economic crisis.
Η συγκέντρωση αποτελεί πράγματι μέσο για την πραγματοποίηση στόχων αναδιαρθρώ­σεως, κατανομής της εργασίας, διαφυλάξεως κοινωνικών αξιών, στόχων που προϋποθέ­τουν τη συμβολή όλων των ενδιαφερομένων μερών και εντάσσονται στο πλαίσιο συνολι­κής πολιτικής σε κοινοτικό επίπεδο.
Concentration is a means for attaining objectives like restructuring, division of labour, protection of social values, which call for the support of all the parties concerned and should be incorporated into the framework of an overall policy at Community level.
Τμήμα IV — Τα προβλήματα που θέτει η εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού της ΕΚΑΧ και της ΕΟΚ
Section IV — Problems arising from application of the competition rules in the ECSC and EEC
Χωρίς να ληφθεί υπόψη ο νεωτεριστικός χαρακτήρας τους σε σχέση με τις ιδέες που επικρατούσαν μέχρι τότε στις ευρωπαϊκές χώρες, οι κανόνες ανταγωνισμού που προβλέ­πονται στις δύο συνθήκες εγγράφονται, όπως είναι γνωστό, στο πλαίσιο κανονιστικού συ­στήματος που δεν αποτελεί σύνολο ανάλογο με εκείνο των εθνικών νόμων και διατάξεων.
Quite apart from the intrinsic novelty of their content by comparison with ideas previously current in European countries, the competition rules provided for in the two Treaties are an inherent part of a legal system which does not constitute a complete whole in the same way as national laws and regulations.
Γίνεται λοιπόν αντιληπτός ο λόγος για τον οποίο η εφαρμογή τους προκάλεσε συχνά δυσχέραες των οποίων η έκταση υπερβαίνα τον τομέα του ανταγωνισμού και ορισμένες πτυχές τους άπτονται άλλων κλάδων του δικαίου, όπως το διεθνές δίκαιο, το συνταγματι­κό δίκαιο, το διοικητικό δίκαιο και το δικονομικό δίκαιο.
It is therefore understandable that implementing these rules caused difficulties which often extended beyond the competition sector itself and involved other branches of law, such as international law, constitutional law, administrative law and procedural law, to name only the principal ones.
Η «υπερεδαφική» εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού
'Extraterritorial ' application of the competition rules
Ένα πρώτο και σημαντικό ζήτημα αποτελεί η «υπερεδαφική» εφαρμογή των κανό­νων ανταγωνισμού.
One of the first and most important questions in this connection regards the 'extraterritorial' application of the competition rules.
Ρ*) 'Ενατη Έκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού, σημείο 10.
This problem is the leitmotiv of a frequent argument with colleagues from the other side of the Atlantic.
Το πρόβλημα αυτό αποτελεί ένα από τα leitmotiv της διαμάχης που αντιπαράτασσα συ­χνά τους ευρωπαίους και τους αμερικανούς άδικους στα θέματα ανταγωνισμού.
Fair play accordingly requires the text of a recent opinion from Smit79to be quoted here: 'The Europeans were in the forefront of those who accused the United States of extending its antitrust laws extraterritorially in violation of international law.
Υπάρχουν σήμερα άφθονες ενδείξεις ότι η ΕΟΚ είναι έτοιμη να προχωρή­σει εξίσου μακριά προς την ίδια κατεύθυνση».
There is every indication that the EEC is prepared to go equally far.'
Η άποψη αυτή δεν φαίνεται απόλυτα ακριβής από θεωρητικής πλευράς.
This opinion does not appear to be altogether correct theoretically.
Στο πλαίσιο της Κοινότητας, η θεωρία της αντικαμενικής εδαφικότητας («effet doctrine») δεν έχα ποτέ εφαρμοσθεί με τον ίδιο απόλυτο τρόπο όπως εφαρμόζεται από τη νομολογία των ΗΠΑ.
Within the EEC. the so-called 'effects doctrine' was not in fact accepted as unreservedly as in United States caselaw.
Ακριβέστερα, είναι δυνατόν να ειπωθεί ότι το Δικαστήριο έχει μέχρι σήμερα αποφύγει να αποφανθεί σχετικά με τη θεωρία αυτή που ανάγεται στο δημόσιο διεθνές δίκαιο.
To be more exact, the Court of Justice has so far avoided giving an opinion on this doctrine, which belongs to the realm of public international law.
Όπως και η Επιτροπή, το Δικαστήριο περιορίζεται να θεωρεί ότι η μητρική εταιρεία (ξένη προς τη Κοινότητα) και η ελεγχόμενη εταιρεία (εγκατεστημένη στην Κοινότητα) αποτελούν μια και την αυτή οντότητα (80).
Like the Commission, the Court has confined itself to considering the parent company (foreign to the Community) and the subsidiary company it controls (formed in the Community) as constituting one and the same entity.80This position, moreover, accords with the principles already explained regarding competition within firms, whereby a restrictive course of action established between parent company and subsidiary does not amount to a res triction of competition when it simply represents a division of tasks within one and the same economic entity, provided, of course, that the subsidiary has no effective economic independence.
Ο καταλογισμός στην εξωκοινοτική μητρική εταιρεία της συμπεριφοράς της κοινοτικής θυγατρικής της, συμπεριφοράς την οποία έχει προκαλέσει η πρώτη, αποτελεί «mutatis mutandis» εφαρμογή της αρχής αυτής.
To impute to an extra-Community parent company actions by its Community subsidiary on instructions by the former is merely to apply mutatis mutandis the principle set out above.
Το ίδιο το κείμενο των άρθρων 85 και 86 στηρίζει τη θεωρία της υπερεδαφικής εφαρ­μογής στο μέτρο που αναφέρεται σε περιορισμούς του ανταγωνισμού «εντός της Κοινής Αγοράς» (άρθρο 85) ή «εντός της Κοινής Αγοράς ή σημαντικού τμήματος της» (άρθρο 86).
The actual text of Articles 85 and 86 lends support to the extraterritorial scope theory, since it refers to restrictions of competition 'within the common market' (Article 85) or 'within the common market or in a substantial part of it' (Article 86).
Το γεγονός ότι οι υπαίτιες επιχειρήσεις έχουν την έδρα τους εκτός της Κοινότητας δεν παίζα συνεπώς κανένα ρόλο.
The fact that the undertakings responsible have their headquarters outside the Community is accord ingly quite irrelevant.
Από πρακτική άποψη, η υπερεδαφική εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού αποτελεί επί­σης κεκτημένο στο πλαίσιο της Κοινότητας.
From the practical angle, extraterritorial application of the competition rules is thus an accepted fact in the Community orbit.
Το γεγονός αυτό είναι, εξάλλου, κατανοητό αφεαυτού δεδομένου ότι, σε αντίθετη περί­πτωση, οι κανόνες ανταγωνισμού κινδυνεύουν να απολέσουν το περιεχόμενο τους από τη στιγμή που οι επιχαρήσας είναι δυνατόν να διαφύγουν από τη δικαιοδοσία των κοινο­τικών οργάνων, εκμεταλλευόμενες τον παράγοντα της εδαφικότητας.
The position is, moreover, perfectly understandable when it is realized that the competition rules would otherwise be quite meaningless if firms could elude the jurisdiction of the Community authorities by relying on territorial factors.
Αυτό βέβαια ισχύα για κάθε νομοθεσία ανταγωνισμού.
This, of course, applies to all laws on competition.
Το πρόβλημα λοιπόν καθίσταται ιδιαίτερα περίπλοκο σε διεθνές επίπεδο· πράγματι, είναι δυνατόν δύο ή και περισσότερα δικαστήρια να θεωρηθούν αρμόδια για την ίδια συμπεριφορά μιας ή περισσοτέρων επιχα­ρήσεων, οι επιπτώσας της οποίας επεκτείνονται σε περισσότερες οικονομικές ζώνες.
At international level the problem thus becomes extremely complex; two or more legal systems could indeed be held to have jurisdiction over the same course of action on the part of one or more firms where the effects are felt in several economic zones.
Η εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού θέτα ακόμα περισσότερα προβλήματα όταν προ­σφεύγει σε διαδικασίες που πρέπει να διεξάγονται σε άλλα κράτη.
Application of the competition rules raises further problems still when it entails taking proceedings in other States.
6-7/73, ανωτέρω υποσημείωση 39.
Inter alia see Joined Cases 6 and 7/78, cited at footnote 39 above.