natgillin/translations-raw huggingface dataset:
'Η υπόθεση αφορούσε τό σχετικό μέ τόν εφοδιασμό κεφάλαιο τής συνθήκης Εύρατόμ.
The case concerned the chapter of the Euratom Treaty dealing with supplies.
Τό κεφάλαιο αυτό έπρεπε νά αναθεωρηθεί εντός ορισμένης προθεσμίας.
This chapter had to be reviewed within a certain period.
'Εκ τής σχετικής παραλεί­ψεως τών οργάνων, θά έπρεπε νά συναχθεί τό συμπέρασμα ότι επανέρχονται στά Κράτη μέλη οί αρμοδιότητες πού είχαν έπί τού θέματος αυτού μεταβιβασθεί στην Κοινότητα;
Was it to be concluded that, as a result of the failure of the institutions in this respect, the powers conferred for dealing with the matter reverted from the Community to the Member States?
Τό Δικαστήριο απέρριψε τόν ισχυρισμό αυτό τοΰ εναγομένου κράτους, επαναλαμβάνοντας ορισμένες εκτιμήσεις πού προϋπήρχαν ήδη στην απόφαση Costa καί προσθέτοντας:
The Court rejected this argument of the defendant State, repeating some elements already found in the Costa judgment and adding that:
«...συνεπώς, αφαίρεση αρμοδιοτήτων πού έχουν μεταβιβασθεί κατ' αυτό τόν τρόπο καί επάνοδος τών αντικειμένων πού αυτές αφορούν στην αποκλειστική αρμοδιότητα τών Κρατών μελών δύναται νά επέλθει μόνον δυνάμει ρητής διατάξεως τής συνθήκης».
'Powers thus conferred could not, therefore, be withdrawn from the Com­munity, nor could the objectives with which such powers are concerned be restored to the field of authority of the Member States alone, except by virtue of an express provision of the Treaty.'
Οί θεμελιώδεις ιδέες πού εκτίθενται στην προαναφερθείσα νομολογία τοΰ Δικαστηρίου αντανακλώνται σέ αποφάσεις ανωτάτων εθνικών δικαστηρίων.
The basic ideas found in the abovementioned cases of the Court of Justice are reflected in the decisions of the highest national courts.
"Ετσι, τό ιταλικό Συνταγματικό Δικαστήριο στην απόφαση του τής 27ης Δεκεμβρίου 1973, επικαλείται «τήν απονομή νομοθετικής εξουσίας στά όργανα τής ΕΟΚ, μέ τόν αντίστοιχο περιορισμό τής νομοθετικής εξουσίας τών συνταγματικών οργάνων τών διαφόρων Κρατών μελών» καί πιό κάτω υπογραμμίζει ότι «οί συμφωνηθέντες περιορισμοί τής κυριαρχίας ευρίσκουν τό ισοδύ­ναμο τους στίς κτηθεϊσες εξουσίες στό πλαίσιο ευρύτερης κοινότητος τής οποίας ή 'Ιταλία αποτελεί μέρος(2)».
Thus, the Italian Constitutional Court, in its judgment of 27 Decem­ber 1973, refers to'the grant of normative power to the EEC institutions and the corresponding limitation on the normative power of the con­stitutional bodies of the various Member States' and further on it emphasizes the fact that 'the agreed limitations of sovereignty find... compensation in the powers vested in the larger Community of which
Τό βελγικό 'Ακυρωτικό Δικαστήριο, στην απόφαση του Le Ski τής 27ης Μαΐου 1971 (3), όριζε, απηχώντας σέ ηπιότερο τόνο τήν απόφαση Costa, ότι «οί συνθήκες πού έδημιούργησαν τό κοινοτικό δίκαιο εγκαθίδρυσαν μία νέα έννομη
Italy forms part.'2 The Belgian Court of Cassation in its Le Ski judgment on 27 May 1971, 3echoing the Costa judgment rather faintly, pointed out that 'the Treaties which created Community law established a new
1971, σ.
1018, Ground 20. Cah. dr. eur., 1975, p. 114 et seq. Cah. dr. eur., 1971, p. 561 et seq.
'Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τάξη, προς όφελος τής οποίας τά Κράτη μέλη περιόρισαν τήν άσκηση τών κυριαρχικών τους εξουσιών στους τομείς πού, καθορίζουν οί συνθήκες αυτές».
Special characteristics legal order for the benefit of which the Member States have limited the exercise of their sovereign powers in the domains laid down by the Treaties.'
'Η αρχή μιας «διανεμητικής κατανομής αρμοδιοτήτων»(') συνε­πάγεται τήν άμεση εφαρμογή καί τήν υπεροχή τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου.
The principle of 'redistributing and sharing powers'lhas as a corollary the direct application and primacy of Community law.
Πράγματι, όπως ύπεγράμμισε τό γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο, στην απόφαση του τής 9ης 'Ιουνίου 1971 (2), ή νομιμότης τής εκχωρήσεως αρμοδιοτήτων επιφέρει άναγκαίως τήν αναγνώριση τών συνεπειών τών πράξεων πού εκδίδονται ΰπό τοΰ άσκοΰντος πλέον τήν αρμοδιότητα, κατά τρόπο ώστε οί πράξεις αυτές νά έχουν άμεσο αποτέλεσμα στό εσωτερικό δίκαιο καί νά υπερισχύουν έναντι τοΰ αντιθέτου εθνικού δικαίου.
As the German Constitutional Court emphasizes in an order made on 9 June 1971,2the lawful delegation of powers necessarily entails rest cognizing the results of acts adopted by the new holder of the powers, so that such acts have direct effect in domestic law and take precedence over any national law to the contrary.
Τό Δικαστήριο έχει υπενθυμίσει συχνά τίς αρχές αυτές, στίς όποιες αφιερώνεται ιδιαίτερη ανάπτυξη στό κεφάλαιο III τοΰ παρόντος λόγου.
These principles have often been recalled by the Court of Justice and they will be the subject of a special study in Chapter III of the present work.
'Η ιδέα τής κατανομής αρμοδιοτήτων φέρει αναπόφευκτα στή σκέψη τό ομοσπονδιακό πρότυπο.
The idea of a distribution of powers inevitably summons up the federal example.
Δέν θά ήταν δυνατό πάντως νά εξωθήσουμε στά άκρα τήν αναλογία αυτή χωρίς νά παραμορφώσουμε τήν πραγματικότητα τών σχέσεων μεταξύ κοινοτικής αρμοδιότητος καί εθνικής αρμοδιότητος.
The analogy, however, cannot be pushed too far without distorting the true relationship between Community and national powers.
Πράγματι, άφ' ενός, οί κοινοτικές συνθήκες δέν προβαίνουν, όπως συμβαίνει συχνά στά ομοσπονδιακά συντάγματα, στην παραχώρηση ολοκλήρων τομέων στά κοινοτικά όργανα, άφ' έτερου, κατά γενικό κανόνα, δέν είναι ή ανάθεση αρμοδιοτήτων, άλλα ή άσκηση τους πού στερεί τά κράτη άπό τήν εξουσία νά παρεμβαίνουν μέ πράξεις ασυμβίβαστες προς τους κοινούς κανόνες.
First, the Community Treaties do not, as is often the case with federal constitutions, entrust whole sectors to the Community institutions ; second, it is not, as a general rule, the actual granting of powers but the exercise of them which deprives the States of the power to take any action incompatible with the common rules.
Ή συνθήκη τής ΕΟΚ —καί ιδιαίτερα οί διατάξεις πού αναφέρονται στίς κατά τομείς κοινές πολιτικές (γεωργία, μεταφορές, εμπορική πολιτική)— αναθέτει στά όργανα καθήκοντα πού αυτά οφείλουν νά εκπληρώσουν στά πλαίσια τών γενικών σκοπών τής συνθήκης καί τών ιδιαιτέρων στόχων κάθε κεφαλαίου της, σύμφωνα μέ καθορισμένη διαδικασία.
The EEC Treaty—and especially the provisions relating to the common sectorial policies (agriculture, transport, commercial policy)—entrusts the institutions with carrying out tasks which they have to accomplish according to a prescribed procedure, whilst observing the general objectives of the Treaty and the special objectives of the particular chapter concerned.
Άπό τής θέσεως σέ εφαρμογή τών αρμοδιοτήτων αυτών αρχίζει ή αφαίρεση αρμοδιοτήτων έκ τοΰ κράτους.
It is the implementation of these powers which causes the State to surrender its rights.
Αυτή είναι ή γενική αρχή, πού έχει ανάγκη όμως διευκρινίσεων αναλόγως τοΰ τομέως τής συνθήκης στον όποιο αναφέρεται.
Such is the general principle, which however varies on points of detail according to the sector concerned. cerned.
"Ετσι, σύμφωνα προς τήν νομολογία τοΰ Δικαστηρίου, ή κοινή εμπορική πολιτική πού προβλέπεται στό άρθρο 113 τής συνθήκης ΕΟΚ, ανήκει άπό τό τέλος τής μεταβατικής περιόδου, δηλαδή τήν 31η Δεκεμβρίου 1969, στην αποκλειστική αρμοδιότητα τής Κοινότητος (3).
Thus, according to the case law of the Court of Justice the common commercial policy laid down by Article 113 of the EEC Treaty, has fallen within the ambit of the Community's powers since the end of the transitional period, that is to say since 31 December 1969.
'Ο κανόνας αυτός ισχύει τόσο γιά τίς μονομερείς —αυτόνομες—
3 This rule holds good both for the unilateral—autonomous—aspects of this policy, 4
'Ανάθεση αρμοδιοτήτων
Attribution of powers
13 πλευρές τής ανωτέρω πολιτικής(') όσο καί γιά τίς εμπορικές συμφωνίες πού στό έξης μόνο ή Κοινότης δύναται νά συνάψει μέ τρίτα κράτη.
17 and for the commercial agreements which from that time on only the Community has been able to conclude with third States.
Δέν πρόκειται παρά γιά φαινομενική εξαίρεση στην ανωτέρω αναφερθείσα γενική αρχή.
This is only an apparent exception to the principle described above.
Πράγματι, κατά τήν μεταβατική περίοδο, προηγήθη τοΰ σταδίου τής αποκλειστικής αρμοδιότητος μία φάση συντονισμού τών εθνικών εμπορικών πολιτικών μέ σκοπό τήν ενοποίηση τους καί τήν άσκηση τους άπό τά κοινοτικά όργανα.
The stage of exclusive attribution of powers was preceded, during the transitional period, by a phase coordinating national commercial policies in order to unify them and facilitate their exercise by the Commu­nity institutions.
Ή κοινή εμπορική πολιτική είναι, κατά μεγάλο μέρος, ή αντανάκλαση τής τελωνειακής ενώσεως πού έπραγματοποιήθη μέ κοινοτικά μέτρα πρό τοΰ τέλους τής μεταβατικής περιόδου, δηλαδή τήν 1η 'Ιουλίου 1968.
The common commercial policy is to a large extent a reflexion of the customs union brought about by Community measures dating from before the end of the transitional period, namely from 1 July 1968.
Δέν θά ήταν λοιπόν κανονικό νά δύνανται τά κράτη νά ασκούν, μέσω συμφωνιών πού συνάπτονται μέ τρίτες χώρες, αρμοδιότητες πού έχασαν στό εσωτερικό πεδίο.
It would be strange if the States, by making agreements with third countries, could exercise powers they have surrendered in their internal affairs.
Αντίθετα, στον τομέα τής κοινής γεωργικής πολιτικής, διαπιστώ­νεται ότι ή ύπαρξη κανονισμών οργανώσεως τών αγορών δέν στερεί άναγκαίως τά Κράτη μέλη τού δικαιώματος νά παρεμβαίνουν μέ νομοθετικές διατάξεις.
On the other hand, with regard to the common agricultural policy, the existence of regulations setting up market organizations does not necessarily deprive Member States of the right to make rules.
Τό Δικαστήριο βεβαίως απεφάνθη μέ τρόπο κατηγορηματικό σέ ορισμένες αποφάσεις ότι τά Κράτη μέλη δέν δύνανται νά λαμβάνουν μέτρα πού έχουν ώς αντικείμενο τή μεταβολή τού πεδίου εφαρμογής τών κανονισμών ή τήν προσθήκη διατάξεων(2).
Admittedly the Court has stated categorically in certain judgments that the Member States may not take measures intended to affect the scope of regulations or to add to their provisions. l In implementing these regulations, the States may only take such measures as are necessary or which they have been authorized to take and, in the latter case, only within the limits of their authorization.
Πάντως, τό Δικαστήριο εδέχθη τή νομιμότητα τών μέτρων «πού δέν παρεκκλίνουν έκ τοΰ κοινοτικού καθεστώτος, πού δέν περιορίζουν τό πεδίο εφαρμογής του καί πού τείνουν προς τόν αυτό σκοπό» (").
2However, the Court has admitted the validity of measures which do not create exemptions from the Commu­nity system, which do not limit its scope and which seek the same to achieve the same aim.
"Ομως τό Δικαστήριο δέν διστάζει, σέ δεδομένη περίσταση, νά επικαλεσθεί δηλώσεις πού έγιναν κατά τήν διάρκεια τών προπαρασκευαστικών εργασιών τοΰ κανονισμοΰ, γιά νά προσδιορίσει έάν ή σιωπή αυτού δύναται νά ερμηνευθεί ώς σιωπηρή εξουσιοδότηση τών κρατών ή, αντίθετα, εκφράζει τήν γνώμη τών οργάνων ότι μία παρέμβαση τής δημόσιας αρχής στό σημείο αυτό δέν θά ήταν ενδεδειγμένη (6).
3In other words, the national measure is not condemned because it constitutes unilateral action in a sector where State intervention is no longer possible but because it might prejudice the aims, objectives and functioning of the common organization of the market.4But the Court does not hesitate, where appropriate, to rely on statements made during the preparatory work before the regu­lation was adopted in order to determine whether the silence of the regulation on the point is to be interpreted as implied by authorizing the States to act, or whether, on the other hand, it expresses the institu­tions' opinion that intervention by the public authorities in this regard is undesirable.5 This is the reason why interpretations are to be rejected which see these cases as holding that it is legitimate for the State to
'Απόφαση τής 2.2.1977, ύπόθ. 50-76, Amsterdam Bulb, Συλλογή, 1977,σ.
Judgment of 2.2.1977, Case 50/76 Amsterdam Bulb [1977] ECR 137.
'Απόφαση τής 18.5.1977, ύπόθ.
Judgment of 18.5.1977, Case 111/76 [1977] ECR 901.
'Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά
Special characteristics exercise parallel powers in sectors subject to a common organization.
Στό κράτος απομένει κατά τό πλείστον μία ύπό κηδεμονία άρμοδιότης πού περιορίζεται όχι μόνον άπό τους υπάρχοντες κανόνες, άλλα καί άπό τους επιδιωκόμενους σκοπούς καί τήν ανάγκη νά συμβιβάζονται τά αποτελέσματα τών εθνικών μέτρων μέ τό κοινοτικό σύστημα.
The State retains at most a power which is subject to supervision, limited not only by the rules which have been laid down but also by the objectives being followed and the need for national measures to be compatible with the Community system.
Σέ άλλες περιπτώσεις, αύτοΰ πού στό ομοσπονδιακό δίκαιο χαρακτηρίζουμε ώς συντρέχουσες αρμοδιότητες, διαφαίνεται σαφώς.
In other cases, it is quite clear that concurrent powers are being exercised, to borrow a term used in federal law.
'Η υιοθέτηση τών κοινοτικών μέτρων είναι εκείνη πού παραλύει τήν αρμοδιότητα τών κρατών.
It is the adoption of Community measures which paralyses the States' powers.
'Η έκταση της άποστερήσεως αρμοδιοτήτων άπό τά κράτη θά εξαρτηθεί στην περίπτωση αυτή έκ τής σπουδαιότητος τής κηδεμο­νίας καί τοΰ κοινοτικοΰ προσανατολισμοΰ.
In so far as there are no common rules, the States may adopt national measures but these must not prevent the Community from exercising its own powers in the future.1This is an application of Article 5 of the EEC Treaty, which requires the States to abstain from any measure which could jeopardize the attainment of the Treaty's objectives and to take all appropriate measures to ensure fulfilment of their obligations under the Treaty or the acts implementing it.
(') ' Απόφαση τής 1.7.1976, συν. ύπόθ. 3,4 καί 6-76, Συλλογή, 1976, σ.
Sometimes the expiry of a time limit has the result of placing a matter exclusively within the ambit of the Community's powers.
ΕΕΕΚ L 260 τής 24.9.1976, σ. 2.
Judgment of 14.7.1976, Cases 3, 4 and 6/76 [1976] ECR 1279.
Φαίνεται σαφώς άπό τήν διάταξη αυτή δτι τά Κράτη μέλη δέν ϊχασαν τήν αρμοδιότητα τους νά συνάπτουν συμφωνίες συνεργασίας μέ τόν Καναδά.
It is clear from this provision that the Member States have not lost their power to conclude cooperation agree­ments with Canada.
"Ενα θεσμοθετημένο σύστημα δημιουργίας κανόνων
An institutionalized system for creating rules
Τμήμα 2: "Ενα θεσμοθετημένο σύστημα δημιουργίας κανόνων
Section 2. An institutionalized system for creating rules
Οί συνθήκες περιέχουν θεμελιώδεις κανόνες πού εφαρμόζονται «άφ' εαυτών», όπως οί αναφερόμενοι στίς υποχρεώσεις αποχής πού επιβάλλονται στά Κράτη μέλη σχετικά μέ τήν απαγόρευση τών διακρίσεων λόγω ιθαγενείας (άρθρο 7 ΕΟΚ) ή' στά θέματα τής έμμεσης φορολογίας (άρθρο 95 ΕΟΚ), τήν επιβολή τελωνειακών δασμών (άρθρο 12 ΕΟΚ) κλπ.
The Treaties do contain fundamental rules applicable as they stand, such as the prohibition against discrimination on the grounds of nationality (Art. 7 EEC) or against the indirect imposition of taxes (Art. 95 EEC) or new customs duties (Art. 12 EEC) etc.
'Αλλά τό πλέον χαρακτηριστικό γνώρισμα τών συνθηκών ενοποιή­σεως, όπως οί κοινοτικές συνθήκες, είναι τό καθήκον πού αναθέτουν στά όργανα νά επιδιώξουν τους στόχους τους, παρέχοντας σ' αυτά μία υπερπλήρη πανοπλία νομικών μέσων οί στόχοι αυτοί οφείλουν νά επιτευχθούν σύμφωνα μέ τήν αρχή τής προοδευτικής πραγματοποιή­σεως, πού ευρίσκεται στή βάση τοΰ συστήματος.
But the most characteristic feature of integration treaties, such as the Community Treaties, is the way in which they entrust the institutions with the task of achieving their objectives and provide them with a remarkably complete panoply of legal instruments for this purpose; these objectives are to be achieved on the principle of progressive realization, which is central to the system.
'Η ύπαρξη στη συνθήκη ΕΟΚ μιας μεταβατικής περιόδου —πού έληξε τήν 31η Δεκεμβρίου 1969—καίή διαίρεση της σέ στάδια αντανακλούν αυτή τήν αρχή.
The existence in the EEC Treaty of a transitional period—which expired on 31 December 1969—and the division of this period into stages reflect this principle.
Σέ κάθε τετραετές στάδιο αντιστοιχούσαν συγκεκριμένα καθήκοντα καί τό τέλος τής μεταβατικής περιόδου τών δώδεκα έτών(μέ δυνατότητα παρατάσεως μέχρι τά δεκαπέντε έτη), πού είχε ορισθεί ώς «τό έσχατο χρονικό όριο γιά τήν έναρξη τής ισχύος τοΰ συνόλου τών προβλεπομένων κανόνων, καί γιά τήν θέση σέ εφαρμογή τοΰ συνόλου τών πραγματοποιήσεων πού συνεπάγεται ή σύσταση τής κοινής αγοράς» (άρθρο 8 ΕΟΚ), υπογραμμίζει τόν προγραμματικό χαρακτήρα αυτής τής «συνθήκης-πλαισίου» καί τήν υποχρέωση τών οργάνων νά τήν εκτελέσουν.
A set of actions was assigned to each four-year stage and the end of the twelve-year period (with a possible extension to fifteen years) laid down as 'the latest date by which all the rules laid down must enter into force and all the measures required for establishing the common market must be implemented' (Art. 8 EEC) underlines the progressive character of this 'framework treaty' and the obligation placed on the institutions to implement it.
Τό θεσμικό σύστημα πού ετέθη σέ εφαρμογή άπό τήν έναρξη τής ισχύος τής συνθήκης ΕΚΑΧ περιλαμβάνει τέσσερα «όργανα», όπως αποκαλούνται στίς συνθήκες.
The institutional system which has been in operation since the ECSC Treaty came into force involves four bodies, called in the Treaties 'institutions'.
"Ενα όργανο τοΰ οποίου τά μέλη (δέκα τρία έπί τοΰ παρόντος) διορίζονται άπό τίς κυβερνήσεις, άλλα πού τήν λειτουργική ανεξαρ­τησία του εγγυώνται οί συνθήκες (συνθήκη συγχωνεύσεως, άρθρο 10), εκπροσωπεί τό γενικό κοινοτικό συμφέρον.
One institution, whose members (thirteen at present) are appointed by the governments but whose independence of action is guaranteed by the Treaties (Merger Treaty, Art. 10) represents general Community in terests.
'Αρχικά ήταν ή ' Ανωτά τη 'Αρχή, εκτελεστικό όργανο τής ΕΚΑΧ, προικισμένη δυνάμει τής συνθήκης αυτής μέ εξουσία λήψεως αποφάσεων (άρθρα 8, 14 καί 15, συνθήκη ΕΚΑΧ).
This was initially the High Authority, the executive organ of the ECSC, endowed with power to make decisions under that Treaty (Arts. 8, 14 and 15 ECSC Treaty).
Μετά τή συγχώνευση τών εκτελεστικών οργάνων, ή ενιαία 'Επιτροπή έχει αναλάβει, άπό τό 1967, τίς ευθύνες τής 'Ανωτάτης 'Αρχής καί άσκεΐ τά καθήκοντα τών 'Επιτροπών, δυνάμει τών συνθηκών τής Ρώμης (άρθρο 155, συνθήκη ΕΟΚ καί 124 Εύρατόμ), πού τήν καθιστούν όργανο πρωτοβουλίας, φύλακα τών συνθηκών, όργανο διαχειρίσεως καί διαπραγματευτή τών εξωτερικών συμφωνιών τής Κοινότητος.
Following the merger of the executive organ, a single Commission has, since 1967, assumed the responsibilities of the High Authority and carries out the tasks assigned to the Commissions under the Treaties of Rome (Art. 155, EEC Treaty and Art. 124, Euratom), which makes it the body which proposes legislation, the guardian of the Treaties, the administrative organ and the negotiator of the Community's external agreements.
"Ενα άλλο όργανο, τό Συμβούλιο, αποτελείται άπό μέλη τών κυβερνήσεων (συνθήκη συγχωνεύσεως, άρθρο 2).
Another institution, the Council, consists of members of the governments (Merger Treaty Art. 2).
'Ανάλογα μέ τό αντικείμενο τής ημερησίας διατάξεως, στό Συμβούλιο συνεδριάζουν οί υπουργοί 'Εξωτερικών (Συμβούλιο αποκαλούμενο «Γενικών ' Υπο-
Depending on the Council's agenda, it is the Ministers for Foreign Affairs (in the Council known as the 'general affairs' Council) or the specialist ministers (agriculture, finance, transport, energy, etc.) who sit in the Council. It is intended to represent the in-
Αυτό έχει τήν τάση νά εκπροσωπεί τά συμφέροντα τών κρατών, άλλα είναι επίσης ένα συλλογικό κοινοτικό όργανο.
Special characteristics terests of the States but it is also a collegiate Community body.
'Ασκεί τόν ρόλο οργάνου συμβουλευτικού καί συχνά κηδεμονίας τής 'Ανωτάτης 'Αρχής-'Επιτροπής γιά ορισμένο αριθμό σημαντικών αποφάσεων πού λαμβάνονται δυνάμει τής συνθήκης ΕΚΑΧ.
It serves as a consultative body and often exercises supervision over the High Authority/Commission in respect of a number of important decisions under the ECSC Treaty.
"Εχει τή νομοθετική εξουσία στίς συνθήκες τής Ρώμης ώς καί τό καθήκον συντονισμοΰ τών οικονομικών πολιτικών τών Κρατών μελών.
It has legislative power under the Treaties of Rome and also has the task of coordinating the Member States' economic policies.
Μετά τή Διάσκεψη Κορυφής στό Παρίσι, τόν Δεκέμβριο 1974, τό Συμβούλιο συνέρχεται τρεις φορές κατ' έτος σέ επίπεδο αρχηγών κρατών (Γαλλία) ή κυβερνήσεων.
Since the Paris Summit meeting in December 1974, the Council has met three times a year at the level of Heads of State (France) or Government.
Στην περίπτωση αυτή αποκαλείται «Ευρωπαϊκό Συμβούλιο».
It is then called the 'European Council'.
"Οργανο πολιτικής προωθήσεως πού εκλήθη νά αποφασίσει, άπό τό 1975, έπί πολλών σημαντικών ζητημάτων, τό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δέν λαμβάνει κατ' αρχή αποφάσεις νομικά υποχρεωτικές.
It also takes political initiatives, and, since 1975, it has been called upon to settle several important questions, but the Council does not then, in principle, take decisions which are legally binding.
Ή 'Επιτροπή συμμετέχει στίς συζητήσεις του, είτε αυτό ενεργεί ώς Συμβούλιο τής Κοινότητος είτε έπί θεμάτων πολιτικής συνεργασίας(').
The Commission takes part in its deliberations, both when it is acting as the Council of the Community and when it is acting as the organ for political cooperation.1
'Η Συνέλευση, πού άπό τό 1962 αποκαλείται Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (αν καί αυτή ή ονομασία δέν έχει καθιερωθεί άπό καμία βασική συνθήκη, θά χρησιμοποιείται στή συνέχεια αυτού τοΰ έργου διότι ανταποκρίνεται στην κοινή χρήση), είναι τό όργανο πολιτικού έλεγχου τής Κοινότητος.
The Assembly, which since 1962 has been called the European Parliament (although this name was not given to it by any of the Treaties, it will be referred to as such throughout the remainder of this work since it corresponds to general usage) is the Community's organ for exercising political control.
'Ενώπιον του είναι υπεύθυνη ή 'Επιτροπή, πού οφείλει νά παραιτηθεί συλλογικώς έάν γίνει δεκτή άπό τό Κοινοβούλιο πρόταση δυσπιστίας γιά τή δράση της, ύπό τους αυστηρούς όρους πλειοψηφίας πού καθορίζουν οί συνθήκες.
The Commission is responsible to it. It must resign en bloc if a motion censuring its action is adopted by Parliament in accordance with the strict conditions as to majority laid down by the Treaties.
"Οπως θά δοΰμε πιό κάτω, έπί τών προτάσεων τής 'Επιτροπής, καί όταν τό προβλέπουν οί συνθήκες ΕΟΚ καί Εύρατόμ, πρέπει νά ληφθεί ή γνώμη τοΰ Εύρωπαϊκοΰ Κοινοβουλίου.
The European Parliament must be consulted, as will be seen below, on proposals made by the Commission when the Treaties establishing the EEC and Euratom so require.
Ή γνώμη αυτή δέν είναι δεσμευτική γιά τό Συμβούλιο.
Its opinion does not bind the Council.
Πάντως, στην περίπτωση πού πρόκειται γιά προτάσεις πράξεων γενικής ισχύος, ικανές νά 'έχουν σημαντική οικονομική επίπτωση, είναι δυνατό νά αρχίσει μία διαδικασία συνεννοήσεως, κατόπιν αιτήσεως τοΰ Κοινοβουλίου, μέ σκοπό τήν προσέγγιση τών απόψεων τών οργάνων, όταν τό Συμβούλιο προτίθεται νά απομακρυνθεί άπό τή γνώμη τοΰ Κοινοβουλίου. '
However, where the proposals concern acts of general importance likely to have a marked effect on finance, a conciliation procedure may be opened at the request of Parliament, with a view to reconciling the institutions' viewpoints, when the Council intends to act against the opinion of Parliament.
Η διαδικασία αυτή καθιερώθηκε μέ κοινή δήλωση τοΰ Κοινοβουλίου, τοΰ Συμβουλίου καί τής 'Επιτροπής τής 4ης Μαρτίου 1975.
This procedure was originated by a joint declaration of Parliament, the Council and the Commission on 4 March 1975.
Τέλος, τό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι, μαζί μέ τό Συμβούλιο, ή αρμόδια αρχή έπί τοΰ προϋπολογισμού τής Κοινότητος.
Lastly, the European Parliament, jointly with the Council, is the Community's budgetary authority.