natgillin/translations-raw huggingface dataset:
σεις (1961) και τις προςενικές σχέσεις (1963).
For international organizations, the situation is different.
Για τους διεθνείς οργανισμούς, η κατάσταση είναι διαφορετική. Πράγματι, τα κράτη έκριναν πολύ σύντομα ότι είναι χρήσιμο να εκπροσωπούνται στους διεθνείς οργανι­σμούς, προκαλώντας έτσι την ανάπτυξη του δικαιώματος πρεσβεύσεως που ασκείται όχι μόνον μέσω πρεσβειών, αλλά και μέσω «μόνιμων αποστολών» για τα κράτη μέλη και «μόνιμων αποστολών παρατηρητών» για τα κράτη μη μέλη.
States soon realized the value of being represented at international organizations, and this led to an extension of the right of legation which is exercised not via embassies but via 'Permanent missions' for the member States and 'Permanent observer missions' for nonmember States.
Η πρακτική αυτή κωδικο­ποιήθηκε από τη σύμβαση της Βιέννης της 14ης Μαρτίου 1975 για την εκπροσώπηση των κρατών στις σχέσεις τους με τους διεθνείς οργανισμούς παγκόσμιου χαρακτήρα (').
This practice was codified by the Vienna Convention of 14 March 1975 on the representation of States in their relations with international organizations of a universal character. '
Ωστόσο, τα κράτη δεν έχουν δεχθεί ότι οι διεθνείς οργανισμοί μπορούν αντίστροφα να ασκήσουν έναντι αυτών ένα ανάλογο δικαίωμα εκπροσωπήσεως.
The States did not, however, accept that international organizations could exercise a similar right on a reciprocal basis.
Αλλά τα γραφεία αυτά δεν μπορούν να συγκρι­θούν με πρεσβείες.
Admittedly, such organizations may, with the agree ment of the State concerned, establish liaison and information offices, but these cannot be compared with embassies.
Για το λόγο αυτό θα εξετασθούν χωριστά, πρώτον, το δικαίωμα «πα­θητικής» πρεσβεύσεως (Α) και, δεύτερον, το δικαίωμα «ενεργητικής» πρεσβεύσεως (Β).
It was foreseeable that this one-sidedness would have an effect on the Communities and explains why the 'passive' right of legation (A) and the 'active' right of legation (B) must be dealt with separately.
Α - Η εκπροσώπηση των κρατών στις Κοινότητες: το δικαίωμα «παθητικής» πρεσβεύσεως
A - Representation of States to the Communities : the ''passive' right of legation
Η εκπροσώπηση αυτή δεν έχει το ίδιο νόημα ούτε τις ίδιες συνέπειες όταν πρόκειται για κράτη μέλη ή για κράτη μη μέλη.
This representation varies in both meaning and extent depending on whether Member States or nonmember States are involved.
Εκπροσώπηση των κρατών μελών
Representation of Member States
Κάθε κράτος μέλος έχει ιδρύσει στις Κοινότητες μια «μόνιμη αντιπροσωπία».
Each Member State has established a 'Permanent Representation' to the Communities.
Η μόνιμη αντιπροσωπία, λόγω σημασίας και καθεστώτος, μοιάζει με πρεσβεία και μάλι­στα με πρεσβεία υψηλής τάξης στην ιεραρχία του κράτους.
In terms of both size and status, the representation is similar to an embassy, indeed a very high-ranking embassy in the State hierarchy. In practice, these missions are always headed by a very senior and experienced figure and maintain a large and well-qualified staff.
- στην προστασία των συμφερόντων του κράτους αποστολής στο διεθνή οργανισμό,
Each of the above provisions applies to the permanent missions of the Member States to the Communities.
- στην προώθηση της πραγματοποίησης των σκοπών και αρχών του διεθνούς οργανι­σμού, με την ανάπτυξη της συνεργασίας με τον οργανισμό αυτό και στο πλαίσιο αυ­τού.»
However,the specific nature of the permanent missions of the Member States to the Communities is attributable to the part played by the permanent representatives (and the structure dependent on them) in the internal functioning of the Communities through the 'Permanent Representatives Committee' and its associated organs.
Όμως τα θέματα αυτά ανήκουν στο εσωτερικό θεσμικό δίκαιο των Κοινοτήτων και δεν εμπίπτουν στις διεθνείς τους σχέσεις.
This role is subject to the internal institutional law of the Communities and is not with in the province of external relations.
Για το λόγο αυτό, δεν θα γίνει άλλη ανάπτυξη εν προκειμένω.
Consequently, no further mention will be made of it here.
Εκπροσώπηση των κρατών μη μελών
Representation of nonmember States
Η ιδιαιτερότητα των Κοινοτήτων σε σχέση με άλλους διεθνείς οργανισμούς είναι προ­φανής όσον αφορά τόσο τις λειτουργίες της αποστολής, όσο και τους όρους εγκατάστα­σης της.
The specific nature of the Communities compared with other organizations is clearly shown in both the function of the mission and its conditions of establishment.
α) Καθήκοντα της αποστολής
(a) Functions of the mission
Η εκπροσώπηση των κρατών μη μελών σε διεθνείς οργανισμούς εξασφαλίζεται κατά γενικό κανόνα μέσω αποστολών παρατηρητών.
In point of fact, the essential role of an observer mission to an organization is to inform the sending State about the activities ofthat organization and, where appropriate, to in form the organization of the problems which its activities may create for the sending State.
Η σύμβαση της Βιέννης που προαναφέρθηκε ορίζει τις λειτουργίες της μόνιμης αποστο­λής παρατηρητών ως εξής:
constituent organ of the organization and to speak, without of course being able to take part in the decision-making process.
- η προαγωγή της συνεργασίας με το διεθνή οργανισμό και η διεξαγωγή διαπραγματεύσεων μαζί του.»
Whereas the missions of nonmember States undeniably perform both an active and passive information role, they may not do so 'from the inside' by participating in the de liberations of the various organs.
Έναντι των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τα κράτη μη μέλη συνιστούν «μόνιμες αποστο­λές» («αντιπροσωπίες» στην περίπτωση των κρατών ΑΚΕ-Αφρικής, Καραϊβικής, Ειρη­νικού).
Moreover, in view of the wide-ranging contractual powers conferred upon the Communities - generally exercised for and in place of those of their Member States - the main value of the mission for a nonmember State is to maintain links with the Communities for the purposes of, or with a view to, negotiations with it (principally in the commercial field).
Επιβάλλεται συνεπώς η διαπίστωση ότι οι όροι «παρατηρητής» και «αποστολές παοατηρητών» έχουν αποκλεισθεί από το κοινοτικό λεξιλόγιο.
This is a further characteristic which, relatively speaking, brings relations with the Communities closer to relations with a State.
Η δραστηριότητα τους είναι συνεπώς εξ ολοκλήρου «εξωγενής» σε σχέση με αυτόν το διεθνή οργανισμό.
A State has no right to establish an observer mission to an international organization.
Για το λόγο αυτό, οι αποστολές αυτές στις Κοινότητες προσεγγίζουν περισσότερο την παραδοσιακή έννοια της πρεσβείας, παρά εκείνη της αποστολής παρα­τηρητών.
In practice, the prerequisite is that the State - or possibly a subject of a different kind - has been accepted as an observer to the organization which, in turn, is dependent on a decision by the competent organs ofthat organization.
Και εδώ παρατηρείται άλλο ένα χαρακτηριστικό - τηρουμένων των αναλογιών - που προσεγγίζει τη σχέση με την Κοινότητα με τη σχέση προς κράτος.
This procedure has therefore very little in common with the procedure for accrediting a diplomatic mission to a State.
β) Όροι ιδρύσεως της αποστολής
Articles 9, 10 and 15 of the Vienna Convention of 14 March 1975.
Η ίδρυση αποστολών παρατηρητών στους διεθνείς οργανισμούς δεν αποτελεί δικαίωμο των κρατών, αλλά προϋποθέτει πράγματι ότι το κράτος - ή ενδεχομένως άλλα υποκείμε-
For further details about the absence of 'accreditation' to the United Nations, see Leo Gross, 'The UN and the role of law', in International Organizations, 1961, and an opinion by the United Nations Legal Adviser in the United Nations Juridical Year book, 1964, p.234.
'α του διεθνούς δικαίου - έχει γίνει δεκτό ως παρατηρητής στο διεθνή οργανισμό, κατό­πιν αποφάσεων των αρμόδιων οργάνων του οργανισμού.
On the other hand, Community practice has been strongly influenced by national practice. tice.
Εν συνεχεία, ο αρχηγός της αποστολής έχει την υποχρέωση να επιδώσει στο γενικό γραμματέα (ή γενικό διευθυντή) τα διαπιστευτήρια του έγγρα­φα (').
Generally speaking, the establishment of a mission to the Communities closely resembles the accreditation procedure used by States, in that nonmember States must first obtain the agreement of the Community on the actual principle of establishing a mission.' sion.'
Η διαδικασία αυτή έχει συνεπώς λίγα κοινά σημεία με τη διαδικασία διαπιστεύσεως των διπλωματικών αποστολών στα κράτη.
The next stage is that the State unofficially seeks the Communities' agreement on the person proposed to head the mission.
Αντίθετα, η κοινοτική πρακτική έχει επηρεασθεί σημαντικά από την κρατική πρακτική.
Once this agreement has been given, the prospective head has to submit his credentials.
Το κράτος λαμβάνει εν συνεχεία κατ' ανεπίσημο τρόπο τη συγκατάθεση των Κοινοτή­των, όσον αφορά το πρόσωπο που υποδεικνύεται ως αρχηγός της αποστολής.
Influenced by ECSC practice, under which the High Authority has sole responsibility for representation abroad,2and prompted by its desire to assert itself in this field, the Commission, with the Council's agreement,3 originally played the dominant role con cerning the passive right of legation.
Μετά την παροχή της συγκαταθέσεως, ο αρχηγός της αποστολής επιδίδει τιι διαπιστευ­τήρια έγγραφα.
Until 1966, the credentials of heads of mission were presented solely to the President of the Commission in a State-type ceremonial.
Αρχικά, υπό την επήρεια της πρακτικής της ΕΚΑΧ που ανέθετε στην Ανώτατη Αρχή το μονοπώλιο της προς τα έξω εκπροσώπησης (3), και με την επιθυμία να επιβληθεί στον τομέα αυτόν, η Επιτροπή ασκεί, με τη συμφωνία του Συμβουλίου (4), βασικό ρόλο στον τομέα της παθητικής πρεσβεύσεως.
Since then, however, there has been a new agreement between the two institutions,4 under which credentials must be submitted simultaneously and separately to the Presi dent of the Commission and to the President-in-Office of the Council.
(') Άρθρα9, ΙΟκαι 15 της συμβάσεως της Βιέννης της Ι4ηςΜαρτίου 1975.
The missions of nonmember States to the Communities enjoy diplomatic privileges and immunities by virtue of Article 17 of the Protocol on the Privileges and Immunities of the Communities.
Ως προς το ότι δεν υπάρχει «διαπί­στευση» στον OHE βλ.
This article states that the Member States on whose territory the Communities have their seat shall grant the diplomatic privileges and immunities stem ming from common law to the missions of nonmember States accredited to the Communities.
Leo Gross, The UNO and the role of Law in an International Organization, 1961. και μια γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου των Ηνωμένων Εθνών στο Annuaire juridique des Nations Unies 1964, σ. 234.
This is an actual provision for third parties of which the nonmember States are, where appropriate, entitled to take advantage.
(2) Ωστόσο, για λόγους που δεν έχουν σχέση με κάποια νομική λογική, αλλά με την επιθυμία να δοθεί μια επί­σημη ικανοποίηση στα ενδιαφερόμενα κράτη, έγινε δεκτό, ως προς την Ελλάδα, όταν ήταν συνδεδεμένο μέλος, την Τουρκία και τα συνδεδεμένα κράτη της Μεσογείου και Αφρικής (τώρα τα κράτη ΑΚΕ), ότι δεν όφειλαν να ζητήσουν την προηγούμενη συγκατάθεση των Κοινοτήτων επί της αρχής της ιδρύσεως μιας «αντιπροσωπίας» («Délégation» ή «Représentation») ή επί του προσώπου του αρχηγού της αποστολής αυ­τής.
However, for reasons not based on logic but on a desire to give express satisfaction to the States in question, it was agreed with respect to Greece when it had associate status and later with respect to Turkey and the AASM States (now the ACP States) that they did not have to obtain the prior agreement of the Communities on the principle of opening a 'delegation' or 'representation' or on the person who was to be its head.
(3) Ως προς την ΕΚΑΧ η αρχική ρύθμιση παραμένει: τα διαπιστευτήρια έγγραφα που την αφορούν απευθύνο­νται μόνον στον πρόεδρο της Επιτροπής.
This practice still continues in that credentials concerning the ECSC are submitted to the President of the Commission only, cf. Commission reply published in the OJ of 9.9.1968, p.78 et seq.
Βλ. απάντηση της Επιτροπής στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευ­ ρωπαϊκών Κοινοτήτων της 9ης Αυγούστου 1968, σσ.
Exchange of letters of 25.7.1959 between the President of the Council and the President of the Commission supplemented by a formal regulation applicable at the opening and closure of a mission of a nonmember State to the EEC.
Β - Η εκπροσώπηση της Κοινότητας στα κράτη: το δικαίωμα της «ενεργη­τικής» πρεσβεύσεως
Β - Representation of the Community to States: the 'active' right of legation
Εκπροσώπηση στα κράτη μέλη
Representation in Member States
Δεν υπάρχει όργανο εκπροσώπησης των Κοινοτήτων στα κράτη μέλη τους (3).
There is no organ representing the Communities in their Member States.'
Η μόνιμη αντιπροσωπία - που αποτελεί όργανο του κράτους - διαδραματίζει τον κυριότερο ρόλο ενδιαμέσου από την Κοινότητα προς τα κράτη μέλη.
The perman­ent representation - an organ of the State - acts as principal intermediary for the Com­munity with the Member State.
Δεν πρόκειται ωστόσο για το μόνο μέσο, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη αποδέχονται την ανάπτυξη ολόκληρης δέσμης σχέσεων ανάμεσα στα κοινοτικά όργανα (ιδίως την Επι­τροπή) και τις εθνικές αρχές (4).
This is not an exclusive role, however, as the Member States accept a whole series of direct relations between Community institutions (in particular, the Commission) and national authorities.2
(') Συμφωνία Επιτροπής/Συμβουλίου για την ΕΟΚ και την ΕΚΑΕ του Νοεμβρίου 1966.
However, this difference does not appear to have re­sulted in his being given any special treatment. The Head of the ECSC Delegation was treated as an ambassador.
(2) Η Επιτροπή δημοσιεύει κατ' έτος βίβλο του «διπλωματικού σώματος που είναι διαπιστευμένο στι., Ευρω­παϊκές Κοινότητες».
This practice gave rise to serious proposals at the end of the 1950s to establish similar delegations of the three Communities to a number of States, in particular the United Kingdom and the United States.
Τα Γραφεία αυτά που έχουν ως αντικείμενο την πληροφόρηση της κοινής γνώμης των κρατών επί των δραστηριοτήτων των Κοινοτήτων, δεν είναι δυνατό να εξομοιωθούν με «πρεσβείες» ούτε από πλευράς καθεστώτος, ούτε από την άποψη των λειτουργιών τους.
This initiative never materialized however, despite pressure from the European Parlia­ment which took the view that the European Communities enjoyed both an active and passive right of legation by virtue of their international legal personality.3
(4) Για την ενημέρωση των κρατών μελών επί των πρωτοβουλιών της Επιτροπής, η παράγραφος 1 του ψηφί­σματος της29.1.1966που εγκρίθηκε από το έκτακτο Συμβούλιο που συνήλθε στο Λουξεμβούργο («Επτά- λογος») προέβλεπε: «πριν από την υιοθέτηση προτάσεων ιδιαίτερης σημασίας, είναι ευκταίο η Επιτροπή να αναπτύσσει τις κατάλληλες επαφές με τα κράτη μέλη μέσω των μονίμων αντιπροσώπων, χωρίς να θίγεται από την τήρηση της διαδικασίας αυτής το δικαίωμα πρωτοβουλίας που η Επιτροπή αντλεί από τη συνθή­κη».
The role of these offices isto inform public opinion in the Member States about the Communi­ties' activities but they may not be treated as embassies from either the operational or statutory points of view. In order to inform the Member States about the initiatives taken by the Commission, paragraph 1 of the Re­solution of 29.1.1966 adopted by the Extraordinary Council in Luxembourg (known as the 'Heptalogue' or seven-member Council) stipulated that: 'Before adopting a proposal of special importance, the Commission should make the appropriate contacts with the governments of the Member States through the intermediary of the permanent representatives without such procedure prejudicing the right of initiative which the Com­mission derives from the Treaty'.
Πράγματι, εν συνεχεία ανταλλαγής εγγράφων μεταξύ του προέδρου της Ανωτάτης Αρχής και του εκπροσώπου του Ηνωμένου Βασιλείου στην ΕΚΑΧ, η Κοινό­τητα αυτή είχε εγκαταστήσει μια αντιπροσωπία στο Λονδίνο.
Since then, however, the Commission (with the implicit approval of the Council be cause the necessary budget funds were authorized) has established delegations in a number of States' which generally afford them the same treatment (see p.36) as the di plomatic missions of States.
Με βάση ιδίως την πρακτική αυτή, είχε αντιμετωπισθεί σοβαρά, κατά τα τέλη της δεκα­ετίας του 1950, η ίδρυση αντιπροσωπιών των τριών Κοινοτήτων σε ορισμένα κράτη, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
From the standpoint of the active right of legation, there is a difference, since the diplomatic missions of States represent them in all aspects of their activity, whereas Commission delegations are naturally restricted to matters within Community competence.
Κατόπιν προτάσεως των Επιτροπών ΕΟΚ και ΕΚΑΕ, τα Συμβούλια είχαν λάβει, στις 1 και 2 Φεβρουαρίου 1960, απόφαση επί της αρχής, σύμφωνα με το πνεύμα αυτό.
The Member States, in turn, collectively entrust a number of diplomatic functions to the mission of whichever country is holding the presidency of the Council of the Communities at a given time. This is particularly true of questions concerning 'political cooperation'. peration'.
Κατ' εξοχήν τούτο συμβαίνει για τα θέματα που ανήκουν στην «πολιτική συνεργασία».
The accreditation procedure is therefore less formal than the one used among the States themselves since the Heads of Mission generally submit their credentials to the Head of State.
Εξάλλου, η ατελής κατανομή των αρμοδιοτήτων εντός της Κοινότητας μπορεί να έχει σαν συνέπεια συγκρούσεις αρμοδιοτήτων μεταξύ της Επιτροπής και του κράτους που ασκεί την προεδρία.
The ACP States are a special case in that a provision of a protocol annexed to the Lomé Convention (Article 31 of Protocol No 2) provides for the establishment of Commission delegations.
(') Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 17ης Νοεμβρίου 1960.
Their es sential role in this respect is to oversee the proper execution of projects financed by the European Development Fund (EDF)·
ΕΕ της 16.12.1960. σ. 1496. (!)
The Community delegations to nonmember States enjoy privileges and immunities.
Η Επιτροπή έχει, προς το παρόν, 13 αντιπροσωπίες του τύπου αυτού.
At present the Commission has 13 delegations of this type (Algeria, Australia, Canada, Egypt, Israel, Japan, Jordan, Lebanon, Morocco, Syria, Tunisia, USA, Yugoslavia).
(Αλγερία, Αυστραλία, Καναδάς, Αίγυ­ πτος, Ισραήλ, Ιαπωνία, Ιορδανία, Λίβανος, Μαρόκο, Συρία, Τυνησία. ΗΠΑ, Γιουγκοσλαβία).
It also has three regional delegations, Caracas for Latin America (with a branch office in Santiago), Bangkok for South-East Asia and New Delhi for South Asia (with a branch office in Dhaka).
Ο διορισθείς ως αρχηγός της αποστολής (αφού η Επιτροπή ζήτησε ανεπίσημα τη συ­γκατάθεση της κυβέρνησης του ενδιαφερόμενου κράτους ως προς την επιλογή του προ­σώπου του) υποβάλλει ένα συστατικό έγγραφο στον υπουργό εξωτερικών.
In view of the continuing reluctance to accept that there is an unwritten rule obliging all States to grant privileges and immunities to missions and also that the privileges and immunities of the United Nations and its specialized agencies are based on multilateral conventions, bilateral agreements and unilateral acts of the States concerned, express provisions have ensured that these privileges and immunities have been granted to the Commission delegations.
Το έγγραφο αυτό έχει υπογραφεί από τον πρόεδρο της Επιτροπής ή το μέλος της που είναι αρμόδιο για τις εξωτερικές υποθέσεις.
They are the result either of an agreement between the State concerned and the Community (e.g. Japan, Chile, ACP States) or of a unilateral act.'
Τα κράτη ΑΚΕ αποτελούν ειδική περίπτωση. Πράγματι σε διάταξη ενός πρωτοκόλλου προσαρτημένου στη σύμβαση Λομέ (πρωτόκολλο αριθ.
It may be considered that, in establishing their 'delegations' the Communities are exercising, with the tacit agreement of the Member States and of the nonmember host States, a right of legation which is not completely assimilable to States' right of legation.
2, άρθρο 31), προβλέπεται η σύ­σταση αντιπροσωπιών της Επιτροπής.
When the terms 'right of legation' or 'diplomatic representation' are used with reference to the Communities, the special circumstances in which they are exercised must be borne in mind.3
Οι αντιπροσωπίες της Επιτροπής στις τρίτες χώρες απολαύουν προνομίων και ασυλιών.
The advances made in means of communication have led to a situation today where one of the key components of diplomacy - apart from the straightforward telephone conversation - is the meeting at which one or more questions may be discussed.
Εξάλλου τα προνόμια και ασυλίες των Ηνωμένων Εθνών και των ειδικευμένων οργανι­σμών βασίζονται σε πολυμερείς συμβάσεις, διμερείς συμφωνίες και μονομερείς αποφά­σεις των κρατών.
Such meetings take place continually at various levels, i.e. senior officials often from the 'specialized' ministries and not from the Foreign Ministries, ministers and finally Heads of State or Government.
Είναι δυνατό εξάλλου να υπάρχουν ελαφρές διαφοροποιήσεις στην έκταση των αναγνω­ριζόμενων προνομίων και ασυλιών, λόγω ακριβώς και της διαφορετικής κάθε φορά νο­μικής τους θεμελίωσης (2).
In the case of the specialized meetings, the public is not generally informed but if the meeting is at ministerial level - and a fortiori at summit level - it usually ends with the publication of a text variously referred to as: communiqué, declaration, proceedings, etc.
(') Πχ. Ηνωμένες Πολιτείες, Executive Order της 5.12.1972, Καναδάς, Order της 2.10.1975.
e.g.: United States, Executive Order of 5.12.1972; Canada, Order of 2.10.1975.
Ωστόσο, η διαπίστωση αυτή πρέπει να μετριασθεί από την τηρούμενη πρακτική που είναι δυνατό να ξεπερνά το γράμμα των σχετικών ρητρών (βλ.
One author has pointed out that with the ACP States, the privileges and immunities were more limited than the usual diplomatic privileges and immunities since they were granted 'solely in the interests of official du ties'. This would suggest that no protection is given to diplomats in their private lives but, in practice, this provision is not enforced to the letter (E. Sauvignon, 'Les Communautés européennes et le droit de légation actif, Revue du Marché commun, 1978, p. 176).
προνόμια και ασυλίες είναι σύμφωνα στο σύνολο τους με το κοινό δίκαιο των προνο­μίων και ασυλιών που έχει βαθμιαία αναπτυχθεί, και εφαρμόζονται στις εγκαταστάσεις της αποστολής και στα αρχεία της, στις επικοινωνίες της και το προσωπικό της.
A meeting may involve two partners, in which case it would be referred to as 'bilateral' diplomacy, still the most common form of contact. But it may also involve several partners, in which case it will be referred to as 'plurilateral' diplomacy although this is not fundamentally different from the bilateral type.
Ως εκ τούτου, όταν γίνεται χρήση των εκφράσεων «δι­καίωμα πρεσβεύσεως» ή «διπλωματική εκπροσώπηση» σχετικά με τις Κοινότητες δεν θα πρέπει να λησμονούνται τα ειδικά χαρακτηριστικά ασκήσεως αυτών (').
A meeting may, however, be open to a larger number of partners and in this case 'multilateral' diplomacy is involved either at international conferences specially convened to discuss a particular topic (recent examples being the Paris Conference of 1975-77 on In ternational Economic Cooperation, the Helsinki and Geneva Conferences of 1973 and 1975 on Security and Cooperation in Europe), or in permanent international organizations. tions.
Τμήμα 2: Τα μέσα επαφών «ad hoc»
Such bodies provide both the 'stage' and the 'actors'' for ad hoc diplomacy.
Η μεγάλη ανάπτυξη των μέσων επικοινωνιών έχει ως συνέπεια να είναι σήμερα η συνά­ντηση για την εξέταση ενός ή περισσότερων ζητημάτων - εκτός από την απλή τηλεφω­νική συνομιλία - ένα από τα βασικότερα μέσα διπλωματίας.
To take one of the bestknown examples, no one is today surprised at the diplomatic activity of the Secretary-General of the United Nations. On the contrary, it seems quite normal that the Secretary-General should act in a personal capacity, particularly at meetings with Heads of State or Government, in pursuit of the organization's mission concerning the peaceful settlement of disputes.
Όταν πρόκειται για συναντήσεις τεχνικού χαρακτήρα, τις περισσότερες φορές δεν υπάρχει ενημέρωση του κοινού.
At its most discreet, this activity involves the participation ofCommunity officials and experts in myriad meetings of either a bilateral, plurilateral or multilateral nature with their counterparts in nonmember countries.