natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Από μια τέτοια βάση προκύπτα, γενικά και σχεδόν αυτόματα, ότι η δυνατότητα υπάρξεως πρακτικής επεκτάσεως των κοινοτικών αρμοδιοτήτων, πέρα απ' ό,τι προβλέπεται από τις συνθήκες, θα έπρεπε να αποκλασθεί ή, τουλάχιστον, να θεωρηθεί κατά πολύ μαωμένη.
Accordingly it is generally and nowadays almost automatically accepted that extension of Community powers beyond the formal provisions should be entirely or very substantially ruled out.
Θα έπρεπε ιδιαίτερα να περιορισθεί η εφαρμογή στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες της θεωρίας των σιωπηρών εξουσιών.
In particular, application to the European Communities of the doctrine of implied powers should be severely restricted.
Η νομολογιακή αυτή θεωρία, που επεξεργάσθηκε αρχικά το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιταών, επεκτάθηκε επίσης προοδευτικά σε ση­μαντικά διεθνή δικαστήρια με σκοπό να νομιμοποίησα, αλλά και να οριοθέτησα, τη συνη­θισμένη τάση των ομοσπονδιακών κρατών και των διεθνών οργανισμών να διευρύνουν την αρμοδιότητα τους στην πρακτική, παραγνωρίζοντας την παραδοσιακή αρχή, σύμφωνα με την οποία δεν τεκμαίρονται ποτέ περιορισμοί της κυριαρχίας των κρατών.
This theory of judicial origin was devel­oped by the Supreme Court of the United States and gradually spread to important international tribunals where it is used both to legitimize and to curtail the common tendency of federal States and international organizations to extend in the practice their own jurisdiction regardless of the traditional principle that limits to the sovereignty of States are not to be presumed.
ματοποίηση των στόχων που τάσσει η ιδρυτική πράξη (6). Το γεγονός ότι η θεωρία αυτή, όπως είδαμε, έγινε αποδεκτή ακόμη κι αν κανείς δεχθεί την εφαρμογή της εντελώς περιο­ρισμένα, αφορά μόνο τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, γιατί θεωρείται ότι οι προαναφερθείσες διατάξας συνθηκών θέτουν φραγμό στην πλήρη χρησιμοποίηση της.
In particular, it is perhaps useful to recall briefly that this theory, which at the outset recognized powers not expressly conferred by the texts but indispensable for carrying out the institutions' tasks more thoroughly, ultimately accepted the grant of new powers and functions in so far as they were necessary to the attainment of the ends laid down by the constituent act.6As mentioned previously, even if its application is admissible, it is only in very limited terms that the doctrine has been accepted in the context of the European Communities, bearing in mind that the abovementioned provisions in the Treaties restrict its implementation.
Θα πρέπα πάντως να διατυπωθεί μια παρατήρηση: η προσέγγιση που περιγράψαμε, επαδή κυρίως προσπαθεί να σεβασθεί την αρχή των κατ' απονομή αρμοδιοτήτων και, γενικό­τερα, την αρχή της νομιμότητας, κατάληγα να λησμονά" (και σε αυτή την περίπτωση και στην περίπτωση των προβλημάτων που γεννώνται από το άρθρο 235 ΕΟΚ), τη δυνατότη­τα ενδεχομένων συγκεκριμένων συνεπαών μιας σφαιρικής εξελίξεως του συστήματος που επιβάλλα ερμηνευτικά κριτήρια και συνταγματική πρακτική τέτοιας εκτάσεως, που θα μπορούσε να επηρέασα ακόμη και την εν λόγω αρχή.
One observation can, however, be made : in its pressing anxiety to observe the principle of derived powers and, more generally, the principle of legality, the approach just des­cribed, both in this case and in the case of the problems raised by Article 235 EEC, ends by overlooking the possibility that an overall evolution of the system with its conse­quences might require such broad rules of interpretation and constitutional practices that the very principle would be affected.
Αντί λοιπόν να εκτιμηθεί κάτω από ένα τέτοιο πρίσμα η ισχύς της αρχής, επικρίνονται οι σημαντικές εξελίξας της πρακτικής σαν υπερβολικές ή αδικαιολόγητες — ή πάλι ελαχιστοποιείται η σημασία και η έκταση των ενδείξεων που παρέχουν οι εξελίξας αυτές.
Accordingly, instead of evaluating the validity of the principle from this point of view, commentators either criticize the important practical developments as excessive and unjustified, or else minimize their significance and scope.
Αν, αντίθετα, θελα κανείς να αποκόμισα χρήσιμα και ρεαλιστικά διδάγματα από τη σοβα­ρή δραστηριότητα του Δικαστηρίου μέχρι σήμερα, με συνεχή επιπλέον τη συμφωνία των κρατών μελών, θα πρέπει μέχρις ενός σημείου να αμβλυνθούν τα περιοριστικά συμπερά­σματα που αναφέρονται πιο πάνω.
If, however, profitable and realistic instruction is to be sought from the substantial and forceful action so far taken by the Court of Justice, with the constant consent, moreover, of the Member States, the restrictive conclusions described above may be somewhat tempered.
(6) Για τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών, βλ. κυρίως την περιώνυμη από­φαση στην υπόθεση Mc Cullock v. Maryland (1819), in Munro, The Constitution of the United States,
For the case-law of the Supreme Court of the United States, see especially the celebrated judgment in the case of McCulloch ν Maryland ( 1819), in Munro, The Constitution of the United States, 1947, p. 55.
Για τη διεθνή νομολογία, πέρα από τη γνωμοδότηση του Διαρκούς Διεθνούς Δικαστηρίου για τις αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του Δούναβη (ΔΔΔΔ, Συλλογή Β, αριθ. 14, σ.
For international case-law, apart from the consultative opinion of the Permanent Court of International Justice on the powers of the European Commission of the Danube (PCIJ, Series B, No 14, p.
64), πρέπει κυρίως να υπενθυμίσει κανείς τις γνωμοδοτήσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου: 11.4.1948, περί της επανορ­θώσεως των ζημιών που υπέστησαν άτομα στην υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών (ΔΔ, Συλλογή 1949, σσ.
64), the following are of special interest: consultative opinions of the International Court of Justice of 11 April 1948, on compensation for damage sustained by individuals in the service of the United Nations (ICJ [1949] 179); of 13 July 1954, on the effect of judgments by the Administrative Tribunal of the United Nations awarding damages (ICJ [1954] 57); of 20 July 1962, concerning certain expenditure by the United Nations (ICJ [1962] 168).
179 και επ.)· 13.7.1954, περί των συνεπειών των αποφάσεων του διοικητικού Δικαστηρίου των Ηνωμένων Εθνών σε θέματα αποζημιώσεων (ΔΔ, Συλλογή 1954, σ. 57)· 20.7.1962, επί του θέματος ορισμένων δαπα­νών των Ηνωμένων Εθνών (ΔΔ, Συλλογή 1962, σ. 168).
In particular, in the first of these opinions the Court, referring to the United Nations, stated that the rights and duties of a body such as the organization must depend on its aims and functions as set out or implied in its constituent act and developed in practice.
Ο Βλ.
Page 76
οριστικά χαρακτηριστικά της.
One element, however, is generally overlooked : in the Court's case­law, as opposed to the works of legal writers, this theory is not in any way connected with the existence in the Community Treaties of the provisions mentioned above; indeed no reference is ever made to them.
Πράγματι, από τη στιγμή που η επιφυλακτικότητα αυτή ξε­περάστηκε και ξεκίνησε μια νέα νομολογία, δεν βρίσκει κανείς πια στις αποφάσεις του Δι­καστηρίου στοιχεία της προβληματικής των σιωπηρών εξουσιών υπό τη μορφή αυτή.
All things considered, the theory seems the product of initial political hesitation on the part of the Court of Justice, especially in ECSC matters, arising from the caution which was inevitable in the face of a process which at the time was taking its first steps in order to find a definitive asset.
Α­ντίθετα, εμφανίζονται προοδευτικά ευρύτερες ερμηνευτικές αρχές που στη συνέχεια θα επικρατήσουν.
Once these hesitations had been surmounted and a new case­law had started to emerge, there is no longer any trace to be found in the Court's judgments of the theory of implied powers as such.
Οι ερμηνευτικές αυτές αρχές ακολουθούν την ίδια κατεύθυνση με τη θεωρία, αφού όμως την αφομοιώσουν και ξεπεράσουν την περιορισμένη της σύλληψη, δίνουν μια σαφέστερη ώθηση στην κατασκευή και τον προσδιορισμό του κοινοτικού νομικού συστήματος και, ιδιαίτερα, στην επέκταση των αρμοδιοτήτων των οργάνων του.
Instead, increasingly wide­ranging principles of interpretation gradually emerge, and then become definitely esta­blished; taking, however, the same direction as the theory assimilating it and stripping out the restrictive version, they provide greater impulse for construction and definition of the Community legal system and especially for extension of the institutions' powers.
Πρόκαται, ειδικότερα, για αρχές και κριτήρια ερμηνείας που η θεωρία ονόμαζα και κατα­τάσσει με διαφορετικούς τρόπους, αλλά που όλα ακολουθούν την ίδια κατεύθυνση, της ενισχύσεως και αναπτύξεως της κοινοτικής ενοποιήσεως.
These principles and rules of interpretation are variously designated and classified by legal writers, but they all point in the same direction and have the same objective, namely the strengthening and development of Community integration.
Είτε κανείς μιλά για σιωπηρές εξουσίες, είτε για τελολογική ερμηνεία, είτε για δυναμική ή εξελικτική ερμηνεία, είτε για ωφέλιμο αποτέλεσμα, είτε, συνοπτικότερα, για λατουργική ερμηνεία έχα πάντα μπροστά του ομοιογενείς ερμηνευτικές αρχές και κριτήρια που αναφέρονται σε δεδομένους στό­χους νια να κατευθύνουν με αποφασιστικό και ενιαίο τρόπο την ερμηνευτική δράση.
Whether the expression used is implied powers, teleological, dynamic and evolutive interpretation, the principle of practical effect or, more succinctly, functional interpretation, these principles and rules of interpretation are in any case homogeneous and always take that objective as a decisive and univocal guidance.
Τα αποτελέσματα που προκύπτουν είναι, όπως έχα λεχθεί, ιδιαίτερα σημαντικά και ξεπερ­νούν το θέμα που εξετάζουμε εδώ, γιατί επενεργούν στη σφαιρική θεώρηση του συστήμα­τος.
This position has yielded results of considerable importance going far beyond the matter under examination because they influence the reconstitution of the whole system.
Ακόμη, και υπ' αυτό το πρίσμα μόνο, είναι σημαντικό από πλευράς επιδράσεως του κοινοτικού δικαίου, συγκεκριμένου καθορισμού των υποχρεώσεων των κρατών μελών και, συνεπώς, ενισχύσεως των αρμοδιοτήτων των κοινοτικών οργάνων, να κατευθύνεται η νομολογία καθαρά προς την αποδοχή του άμεσα δεσμευτικού χαρακτήρα πολλών κανό­νων των ιδρυτικών συνθηκών των Κοινοτήτων και των πράξεων εφαρμογής, δηλαδή της άμεσης ισχύος των κανόνων αυτών και της υπεροχής τους σε σχέση με τους κανόνες που θεσπίζουν τα κράτη μέλη (βλ. κεφάλαιο VI).
How­ever, from this angle too, as regards the operation of Community law, the precise defin­ition of the Member States' obligations and, as a corollary, the reinforcement of the powers conferred on the Community institutions, it is not without importance that case­law should confirm the immediate effect of numerous rules in the Treaties establishing the Communities and in the implementing legislation, the direct effect of these rules and their primacy over rules made by the Member States (see Chapter VI).
Κυρίως όμως, στον τομέα που μας ενδιαφέρα άμεσα, η ερμηνευτική λατουργία του Δικαστηρίου επέτρεψε τη διεύρυνση του πεδίου των κοινοτικών αρμοδιοτήτων, άλλοτε με τον αυστηρό καθορισμό των υποχρεώσεων των κρατών μελών που ιπορρέουν άμεσα από τις συνθήκες, άλλοτε χάρη σε μια επεκτατική ερμηνεία του πεδίου των κοινοτικών αρμοδιοτήτων ή, με το ίδιο αποτέλεσμα, των εν­νοιών που λαμβάνονται σαν βάση από τους κοινοτικούς κανόνες (8).
But above all, in this field, interpretation by the Court has on every occasion enabled the sphere of Community powers to be enlarged, sometimes through strict definition of Member States' obligations derived directly from the Treaties, sometimes through broad interpre­
(") Βλ. πχ. τις γνωμοδοτήσεις 1/75 της 11.11.1975 (Συλλογή 1975, σσ.
See also CJEC Case 20/59 Government of the Italian Republic ν High Authority [1960] ECR 663: Case 25/59 Government of the Kingdom of the Netherlands ν High Authority [1960] ECR 731.
στώντας την έκταση των εξωτερικών αρμοδιοτήτων ανάλογη με την έκταση των εσωτερι­κών (9).
tation of the overall effect of the powers conferred or, with the same result, of the con­cepts taken by the Community rules as their standard of reference.8
Θα πρέπα όμως να σημαωθεί ότι, αν ξε­κίνησα κανείς από τις συνηθισμένες ερμηνείες πριν τη δημιουργία της, από τη διατύπωση της και την αντικαμενική της λατουργία η νομολογία αυτή δα"χνα να ξεπερνά την περιο­ρισμένη θεωρία των σιωπηρών εξουσιών.
This problem arises mainly in connection with the EEC's power to conclude agreements; until the Court delivered its judgments, even though the doctrine was kept in mind, it was almost unanimously considered that the Treaty did not authorize the exercise of such power outside the cases expressly provided for.
Το γεγονός ότι η εξέ­λιξη αυτή εξηγείται γενικά από τις ευρείες ερμηνευτικές αρχές, που ήδη αναφέραμε, δεν μεταβάλλα την ουσία του προβλήματος, αν κανείς σταθεί στα αποτελέσματα και όχι στη διατύπωση.
Instead, relying on the principles of interpreta­tion discussed above, the Court of Justice, subsequently supported by a large section of legal opinion, decided upon an entirely opposite view and in gradual stages defined the principles of parallelism between the Community's internal and external powers, making the extent of the latter proportionate to the increase in the former.9
Η δράση λοιπόν του Δικαστηρίου κινείται σ' ένα σχήμα πολύ πιο ευέλικτο και σαφές από εκείνο που απορρέα από τη συνηθισμένη και αυστηρή αντίληψη στη θεωρία, επιτρέπο­ντας έτσι να κάμπτονται τα περιοριστικά συμπεράσματα που αναφέραμε παραπάνω.
It is not possible here to embark upon a more profound analysis of this line of cases (see Chapter IX for a closer examination). Nevertheless, it should be noted that in view of the interpretations current before this line of decisions was developed, of the terms in which it has been expressed and its objective scope, this line of decisions seems to transcend the restricted version of the doctrine of implied powers and almost to go so far as to envisage a genuine extension of Community powers outside the procedure laid down in Article 235 EEC, in spite of the fact that this provision is equally applicable in the field of external relations.
Μπορεί να θεωρηθεί, ειδικότερα, ότι η προσφυγή στο άρθρο 235 και στις ανάλογες διατάξας rivai αναγκαία μόνο όταν είναι απόλυτα αδύνατο να αποδοθούν εξουσίες στα κοινοτικά όργα­να, είτε με βάση ρητές διατάξας των συνθηκών, είτε κατ' εφαρμογή όλων των αρχών που διαμόρφωσε με τα χρόνια το Δικαστήριο για τη δημιουργία και τον προσδιορισμό του συ­στήματος.
It has been actually suggested that Article 235 has undergone a sort of judicial transposition on to this field.
Μόνο με τον τρόπο αυτό μπορεί άλλωστε κανείς να κατάληξα σ' ένα συμπέρα­σμα που δεν θα παραγνωρίζα τυπικά τη δράση του Δικαστηρίου Kat, ταυτόχρονα, θα παρέχα ικανοποιητική ερμηνεία στη συνύπαρξη αυτής της έντονης δράσεως, με την ευρεία προσφυγή στο άρθρο 235 που θα ήταν αλλιώς αδικαιολόγητη.
10The fact that such developments are generally justified by invoking the broad principles of interpretation already referred to does not affect the root of the problem, when it is results rather than phrases that are under consideration.
Οι διατάξεις των συνθηκών που επιτρέπουν επέκταση των κοινοτι­κών αρμοδιοτήτων (ειδικότερα άρθρο 235 ΕΟΚ)
In particu­lar, it can be held that use of Article 235 and analogous provisions is rendered necessary only when there is absolutely no possibility of granting powers to the Community insti­tutions either on the basis of express provisions in the Treaties or by application of all the principles developed over the years by the Court of Justice for reconstituting and defining the system.
Α. Λατουργία και περιεχόμενο του άρθρου 235
It is indeed only on these terms that it is possible to reach a conclusion which does not formally devalue this action on the part of the Court and, at the same time, provides a plausible explanation for the otherwise unjustifiable coexistence of such con­sistently vigorous action alongside the wide use made of Article 235.
(') Βλ. ειδικότερα τη γνωμοδότηση 1/76 της 26.4.1977, Συλλογή Kill, σ. 755· βλ. επίσης ΔΕΚ, 31.3.1971, υποθ.
See, for example, Opinion 1/75 [1975] ECR 1355 et seq. and 1364; Opinion 1/78 [1979] ECR 2871 regarding the concept of commercial policy and Community competence in the matter.
) Βλ. Hardy, Opinion 1/76 of the Court of Justice: the Rhine Case and the Treaty-Making Power q) the Community, CML rev., 1977, σ.
See Hardy, 'Opinion 1/76 of the Court of Justice: the Rhine Case and the Treaty-Making Powers of the Community', CML.
561 και ειδικότερα σ. 592.
Rev. 1977, p. 561, especially at p. 592.
διευκρινίσεων, θα εξετάσουμε εδώ μόνο το άρθρο που έχα τη μεγαλύτερη σημασία, ακόμη και σε επίπεδο πρακτικής εφαρμογής: το άρθρο 235 ΕΟΚ (").
A. Function and scope of Article 235
Το να υπογράμμιζα κανείς, σήμερα, το ιδιαίτερο ενδιαφέρον αυτής της πρωτότυπης διατάξεως μπορεί ίσως να φανεί περιττό.
Independent of the above and separate from the actual procedure for amending the texts (Articles 96 ECSC, 236 EEC, 204 EAEC), the Treaties contain a special normative instrument for extending Community powers in order to tackle, in due form but with more flexible procedures, the gradual adaptations bound to be required in organizations as dynamic as the Communities. This instrument is Article 95(1) ECSC.
Για το λόγο αυτό είναι αναγκαία μια παρουσίαση τους, έστω και κατά τρόπο περι­ληπτικό και σχηματικό.
It must not, however, be forgotten that in the past this opinion was less prevalent and that it is only in recent years that the provision has received adequate attention, by virtue here too of considerable—and sometimes even unforeseeable—developments in practice.
Θα πρέπα πριν απ' όλα να υπογραμμισθεί η δυναμική φύση και οι εξελικτικές πλευρές του συστήματος που ήδη επισημάναμε στην προηγούμενη παράγραφο και αφορούν και το
The provision came to be vigorously and systematically applied and more lively and widespread interest in the surrounding theory was aroused, since it became possible to find more practical points of reference for an argument which had for a long time remained basically theoretical. 12
(") Το κείμενο της διατάξεως είναι το εξής: «Αν ενέργεια της Κοινότητος θεωρείται αναγκαία για την πραγ­ματοποίηση ενός από τους στόχους της στο πλαίσιο της λειτουργίας της κοινής αγοράς και δεν προβλέ­πονται από την παρούσα συνθήκη οι προς το σκοπό αυτό απαιτούμενες εξουσίες, το Συμβούλιο, προτάσει της Επιτροπής και κατόπιν διαβουλεύσεως με τη Συνέλευση, θεσπίζει ομόφωνα τις κατάλληλες διατά­ξεις».
" The text of the provision reads as follows: 'If action by the Community should prove necessary to attain, in the course of the operation of the common market, one of the objectives of the Community and this Treaty has not provided the necessary powers, the Council shall, acting unanimously on a proposal from the Commission and after consulting the Assembly, take the appropriate measures. '
Το άρθρο 203 Ευρατόμ είναι διατυπωμένο με ταυτόσημο τρόπο, χωρίς όμως να περιλαμβάνει την έκφραση «στο πλαίσιο της λειτουργίας της κοινής αγοράς».
Article 203 EAEC is drafted in identical fashion but does not contain the phrase 'in the course of the operation of the common market'.
Οι παράγραφοι 3 και 4 της διατάξεως αυτής προβλέπουν τη «μικρή αναθεώρηση»· βλέπε σχετικά κατωτέρω σημείο 26 καθώς και το κεφάλαιο IV.
But the text of the first paragraph of Article 95 ECSC is different: 'In all cases not provided for in this Treaty where it becomes apparent that a decision or recommendation of the High Authority is necessary lo attain within the common market in coal and steel and in accordance with Article 5, one of the objectives of the Community set out in Articles 2, 3 and 4, the decision may be taken or the recommendation made with the unanimous assent of the Council and after the Consultative Committee has been consulted.'
Ο2) Εκτός από τα γενικά έργα για την Κοινότητα, βλ. ειδικότερα, Wohlfrath, Art. 235, in Wohlfarth, Everting, Glaesner, Sprung, Die EWG. Kommentar zum Vertrag, I960· Ferrari-Bravo, Giardina, Commento art.
The second and third paragraph of the article contain what is called the small revision clause: in this connection see point 26 below and Chapter IV.
100 και επ.· Kapteyn, Art. 235, in Smit et Herzog, The Law of the European Economic Community, τόμ.
100; Kapteyn, 'Art. 235', in Smit en Herzog: The Law of the European Economic Community, Vol. V, 1978, p. 288 et seq. ; Olmi.
άρθρο 235, το οποίο αποτελεί αντικείμενο των σημαντικών αρχών ερμηνείας που αναφέρ­θηκαν πιο πάνω και των παραγόντων που επιτάχυναν την πρόοδο του συστήματος, δεδο­μένου μάλιστα ότι η διατύπωση του κανόνα είναι αρκετά γενική, ώστε να επιτρέπα ση­μαντική διεύρυνση της εκτάσεως εφαρμογής του.
Emphasis must first be laid on the dynamic nature of the system and on the evolution already mentioned in the previous paragraph, both of which are equally relevant to Article 235. That article is itself subject to the broad principles of interpretation described above and to the tensions which accelerate the progress of the system, the more so because it is drafted in sufficiently general terms to allow for considerable extension of its scope.
Εξάλλου, η ευρεία, μερικές φορές, μεταβολή των καταστάσεων, η δυναμική των οικονομι­κών διεργασιών, η προοδευτική επίτευξη των στόχων της συνθήκης και η διεύρυνση του χώρου, που καλύπτει η κοινοτική δράση επιβάλλουν επίταση αυτής της εξελίξεως.
Furthermore, the constantly changing situations, the dynamics of economic processes, the fact that the objectives of the Treaty are gradually fulfilled and the ever increasing areas occupied by Community activities inevitably lead to further developments.
Αυτό ισχύα ιδίως για τον τομέα της γενικής οικονομικής πολιτικής όπου, είδαμε, η συνθήκη ΕΟΚ περιόριζα τα κοινοτικά όργανα σ' έναν απλό ρόλο συντονισμού (βλ. σημείο 3).
This is espe cially true in the field of general economic policy where, as we have seen, the Treaty restricts the Community institutions merely to the task of coordination (see point 3).
Ό­ταν όμως τελείωσε η μεταβατική περίοδος και ολοκληρώθηκαν, λίγο-πολύ, η τελωναακή ένωση και ορισμένες ειδικές πολιτικές (γεωργική, μεταφορών, εμπορική), οι περιορισμοί αυτού του καθεστώτος φάνηκαν σαφέστερα σε σύγκριση με τις περαιτέρω εξελίξας που επιβάλλονταν τόσο για να επιτραπεί η ενίσχυση και η διεύρυνση της συνεργασίας, όσο και για να δοθούν λύσας στις κοινωνικές και περιφεραακές ανισότητες που προκαλούσε η ίδια η πραγματοποίηση της κοινής αγοράς, αλλά και για να αντιμετωπισθούν οι συνέπαες της νομισματικής και ενεργαακής κρίσεως και της γενικότερης κρίσεως της διεθνούς οικονομίας.
When the transitional period was over and the customs union more or less fully established together with some sectoral policies (agriculture, transport, commercial policy), the limits of the system became more clearly apparent in face of the further developments called for: to allow for closer and broader cooperation and to remedy the social and regional imbalances occasioned by the actual introduction of the common market itself and, especially, to tackle the consequences of the monetary and energy crisis and then the more general crisis in the world economy.
Η εξέλιξη όμως της διαδικασίας ενοποιήσεως έκανε φανερές και νέες απαιτήσας στους τομείς της βιομηχανίας, της τεχνολογίας, της προστασίας του περιβάλ­λοντος, της προστασίας του καταναλωτή κλπ., τομείς στους οποίους κατέληξε να είναι ευ­κταία ή και απαραίτητη η κοινή δράση των οργάνων (σημείο 25).
The developing integration process has also revealed new needs in the sectors of industry, technology, environmental conservation, consumer protection, etc., where common action by the institutions finally proved desirable or even indispensable (see point 25).