natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Έάν πρέπει νά δεχθούμε τήν ακυρότητα έναντι τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου συμφωνιών πού συνάπτονται σέ τομέα τής αποκλειστικής αρμοδιότητος τής Κοινότητος, δέν συμβαίνει τό ίδιο μέ τίς συμφωνίες πού συνάπτονται όταν ή κοινοτική άρμοδιότης δέν έχει ακόμη ασκηθεί.
While it may be admitted that agreements concluded in a field subject to the exclusive competence of the Community are invalid under Community law, the same does not hold good for agreements concluded when Community competence has not yet been exercised.
Τέτοιες συμφωνίες θεωρούνται κατ' αρχήν έγκυρες, άλλα ό μεταγενέστερος κοινοτικός κανόνας υπερισχύει έναντι αυτών.
Such agreements should in principle be valid, but would be superseded by a subsequent Community rule.
Σέ ορισμένες περιπτώ­σεις θά ήταν δυνατό νά αμφισβητηθεί ή καλή πίστη τών εταίρων, όταν ή κοινοτική δράση θά είχε κατά κάποιο τρόπο «σχεδιασθεί» άπό τήν συνθήκη ή τό παράγωγο δίκαιο.
In some cases the good faith of the partners might be suspect where Community action was 'planned', as it were, by the Treaty or derived law.
Τίθεται τό ερώτημα μήπως πρέπει, εν πάση περιπτώσει, λόγω τοΰ είδικοΰ τους χαρακτήρα, νά διαχωρισθεϊ ή λειτουργία τών διεθνών συμφωνιών πού αφορούν τά θεμελιώδη δικαιώματα άπό τίς συμφωνίες πού καθιερώνουν αντικειμενικές καταστάσεις καί μέτρα πού αναφέρονται στην διατήρηση τής ειρήνης καί τής ασφαλείας.
It may be that in any event, because of their special character, international instruments relating to fundamental rights, or dealing with objective situations, and measures for the maintenance of peace and security, ought to be placed in a special category.
Θά έπρεπε νά θεωρήσουμε δτι τέτοιες διατάξεις, προγενέστερες ή μεταγενέστερες, δεσμεύουν τήν Κοινότητα κατά τήν άσκηση τών αρμοδιοτήτων της.
Any such provision, whether earlier than the Treaties or subsequent to them, should be regarded as binding the Community in the exercise of its powers.
(') Ή λύση αυτή έγινε δεκτή άπό τό Δικαστήριο στην απόφαση τής 18.1.1979, συν. υποθ. 110 καί 111/78, Chambre syndicale des Agents artistiques et Impressori de Belgique.
Judgment of 12.12.1972, cited in paragraph 77, footnote 3.
(2) Βλ. κατωτέρω, τμήμα 4.
See below, Section 4.
Θά αναφέρουμε σχετικά τό άρθρο 20 τής συνθήκης πού στην πρώτη φράση ορίζει: «Οί δασμοί πού εφαρμόζονται στά προϊόντα τοΰ πίνακα Ζ καθορίζονται μέ διαπραγμα­τεύσεις μεταξύ τών Κρατών μελών.
The usual instrument for achieving the objectives of the Treaties is a unilateral act adopted by the institutions. l Exceptionally, however, there are references to concluding implementing agreements. In this connection Article 20 of the EEC Treaty may be quoted, the first paragraph of which provides that : ' The duties applicable to the products in List G shall be determined by negotiation between the Member States'.
Προς τόν σκοπό αυτόν συνήφθη μία συμφωνία στην Ρώμη, στίς 20 Μαρτίου 1960.
An agreement for this purpose was concluded at Rome on 20 March 1960.
Τό άρθρο 69 παραγρ. 4 τής συνθήκης ΕΚΑΧ καλεί τά Κράτη μέλη νά αναζητήσουν «μεταξύ τους κάθε αναγκαίο διακανονισμό ώστε οί διατάξεις περί κοινωνικής ασφαλίσεως νά μήν εμποδίζουν τήν διακίνηση τοΰ εργατικού δυναμι­κού».
Article 69 (4) of the ECSC Treaty calls on the Member States to ' endeavour to settle among themselves any matters remaining to be dealt with in order to ensure that social security arrangements do not inhibit labour mobility'.
Μία σύμβαση είχε υπογραφεί πρό τής ενάρξεως τής ισχύος τών συνθηκών τής Ρώμης καί, βάσει τοΰ άρθρου 51 τής συνθήκης ΕΟΚ, τό περιεχόμενο τής συμβάσεως αυτής έπανελήφθη στους κανονισμούς άρ.
A convention was signed before the entry into force of the Treaties of Rome and on the basis of Article 51 of the EEC Treaty the contents of this convention were reproduced in Regulations Nos 3 and 4 concerning social security for migrant workers.
'Ιδιαίτερη θέση πρέπει νά δοθεί στίς αποφάσεις καί συμφωνίες τών εκπροσώπων τών κυβερνήσεων πού συνέρχονται στό πλαίσιο τού Συμβουλίου.
A separate place must be given to the decisions and agreements made by the representatives of the governments meeting within the Council.
Πρόκειται γιά συμφωνίες απλοποιημένης μορφής πού αποβλέπουν στην επίτευξη ενός στόχου τής συνθήκης σέ περιπτώσεις πού τά όργανα δέν διαθέτουν εξουσία λήψεως αποφάσεων.
These are agreements in a simplified form intended to achieve one of the objectives of the Treaty in cases where the institutions do not possess a power of decision.
Κατ' αυτόν τόν τρόπο έπραγματοποιήθη, άπό τό 1960, ή επιτάχυνση τής θέσεως σέ εφαρμογή τής τελωνειακής ενώσεως.
It is in this way that the implementation of the customs union has, since 1960, been speeded up.
Οί συμφωνίες αυτές δέν δύνανται νά παρεκκλίνουν άπό τίς συνθήκες. '
Such agreements cannot derogate from the Treaties.
Η προσφυγή στην μέθοδο αυτή, πού σπάνια χρησιμοποιείται σήμερα, είναι καταδικα­στέα ώς προς τίς συνθήκες.
Recourse to this procedure, which is at present infrequent, is difficult to justify in relation to the Treaties.
Πράγματι, άν πρέπει νά πραγματο­ποιηθεί ένας στόχος τής Κοινότητος, ή τά μέσα ενεργείας προβλέπο­νται άπό ειδική διάταξη τής συνθήκης, ή πρέπει νά προσφύγουμε στην διαδικασία τοΰ άρθρου 235(')·
If a Community objective is to be achieved, either there are means of action set out in a specific provision of the Treaty, or else the procedure established by Article 235 should be employed.2
Τέλος, αναφέρουμε απλώς, διότι δέν άποτελοΰν, άν ακριβολο­γήσουμε, τμήμα τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου, τίς συμβάσεις πού συνάπτονται μεταξύ τών Κρατών μελών στά θέματα τοΰ άρθρου 220 τής συνθήκης, δηλαδή τήν προστασία τών προσώπων καθώς καί τήν απόλαυση καί τήν προστασία τών δικαιωμάτων, τήν κατάργηση τής διπλής φορολο­γίας, τήν αμοιβαία αναγνώριση τών εταιρειών, τήν διατήρηση τής νομικής προσωπικότητος έπί μεταφοράς τής έδρας άπό μία χώρα σέ άλλη καί τήν δυνατότητα συγχωνεύσεως εταιρειών πού διέπονται άπό διαφορετικές νομοθεσίες, καθώς καί τήν απλούστευση τών διατυπώ­σεων γιά τήν αμοιβαία αναγνώριση καί εκτέλεση δικαστικών καί διαιτητικών αποφάσεων.
Lastly, purely as a reminder, because properly speaking they do not form part of Community law, there are the conventions made between the Member States on the subjects falling under Article 220 of the EEC Treaty, that is to say, the protection of persons and the enjoyment and protection of rights, the abolition of double taxation, the mutual recognition of companies or firms, the retention of legal personality in the event of a transfer of their seat from one country to another and the possibility of mergers between companies or firms governed by the laws of different countries, together with the simplification of the formalities governing reciprocal recognition and enforcement of judgments of courts or tribunals and of arbitration awards.
Οί συμβάσεις αυτές ή τά προσαρτημένα σ' αυτές πρωτόκολλα απονέμουν αρμοδιότητες στό Δικαστήριο, κυρίως δσον άφορα τήν ερμηνεία τους, μέ διατυπώσεις πού βασίζονται, μέ κάποιες διαφορές
A Convention on Jurisdiction and Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters was adopted in 1968, as well as a Convention on the Reciprocal Recognition
(') Κεφάλαιο Ι, τμήμα 5.
See above, Section 2, Derived legislation. Chapter I, Section 5.
Ol πηγές τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου μερικές φορές, στον μηχανισμό τών προδικαστικών αποφάσεων πού έχει καθιερωθεί άπό τίς συνθήκες τής Ρώμης.
Subject to varying procedures, these conventions or the protocols annexed to them confer jurisdiction on the Court of Justice, especially as regards interpretation, in accordance with formulae, copied with occasional variations, from the machinery for preliminary rulings set up by the Treaties of Rome.
Θά ήταν χρήσιμο νά ενοποιηθούν κατά τό πρότυπο τοΰ άρθρου 177 τής συνθήκης οί τύποι πού έχουν χρησιμοποιηθεί γιά τήν απονομή αρμοδιότητος στό Δικαστήριο, άλλα γιά νά επιτευχθεί αυτό θά έπρεπε νά καμφθεί ή διστακτικότης ορισμένων κυβερνήσεων πού δέν είναι διατεθειμένες νά δουν νά πολλαπλασιάζονται οί προδικαστικές παραπομπές στό Δικαστήριο, καί νά δοθοΰν σ' αυτό τά μέσα γιά τήν εκπλήρωση αυτής τής αποστολής, λαμβάνοντας υπόψη τήν επιβάρυνση πού αντιπρο­σωπεύει ή αποστολή αυτή.
It would be desirable to consolidate the formulae used for giving jurisdiction to the Court after the model of Article 177 of the EEC Treaty: but to do this it would be necessary to overcome the reluctance of certain governments which are reluctant to have more cases referred to the Court of Justice for preliminary rulings, and to give the Court the means to accomplish this task, bearing in mind the workload which this represents.
ΟΊ συμφωνίες πού συνάπτονται άπό τήν Κοινότητα
Agreements concluded by the Community
"Οπως είδαμε άνωτέρω('), καθεμιά άπό τίς τρεις Κοινότητες έχει διεθνή νομική ικανότητα πού εκφράζεται στην σύναψη συμφωνιών μέ τρίτες χώρες ή διεθνείς οργανισμούς.
As has been seen above,1 each of the three Communities has international legal capacity, which finds expression in the conclusion of agree ments with third countries or international organizations.
Κατά τό άρθρο 228 τής συνθή­κης ΕΟΚ, οί συμφωνίες αυτές δεσμεύουν τίς Κοινότητες, τά όργανα καί τά Κράτη μέλη.
Under the terms of Article 228 of the EEC Treaty, these agreements are binding on the Communities, their institutions and the Member States.
'Υπόκεινται στίς συνθήκες(2), άλλ' υπερισχύουν έναντι τοΰ παραγώγου δικαίου.
They are subordinate to the Treaties2but take precedence over derivative legislation.
'Η υπαγωγή τών συμφωνιών στίς συνθήκες είναι συνέπεια τοΰ δτι οί κοινοτικές αρμοδιότητες είναι κατ' απονομή.
The subordination of the agreements to the Treaties results from the fact that Community's legal competence is itself attributed.
"Οπως οί πράξεις τών οργάνων, οί συμφωνίες άποτελοΰν μέσα επιτεύξεως τών στόχων τής συνθήκης καί, κατά συνέπεια, ή τελευταία υπερισχύει αυτών.
Like acts of the institutions, agreements are instruments for achieving the objectives of the Treaty and accordingly the Treaty takes precedence.
' Η υπεροχή τών συμφωνιών έναντι τοΰ παραγώγου δικαίου συνάγεται άπό τήν νομολογία τοΰ Δικαστηρίου πού αναφέρεται στό δημόσιο διεθνές δίκαιο, μετά τήν απόφαση International Fruiti}).
The primacy of agreements over derived legislation arises out of the Court's case law dealing with public international law since the International Fruit judgment.3Being bound by international law, the Community is especially bound by international law arising from conventions to which it is a party.
Οί μικτές συμφωνίες, δηλαδή αυτές πού συνάπτονται συγχρόνως άπό τήν Κοινότητα καί τά Κράτη μέλη της, άφ' ενός, καί τρίτο Κράτος, άφ' έτερου, θέτουν ένα ιδιαίτερο πρόβλημα.
Mixed agreements, that is to say those which are concluded by both the Community and its Member States on the one hand, and by a third State on the other hand, raise a special problem.
Είναι συμφωνίες πού βασίζονται στίς κοινοτικές καί τίς εθνικές αρμοδιότητες.
These are agree ments which are perched ' astride' Community and national competence.
"Αν πρόκειται γιά συμφωνία συνδέσεως ή συνεργα­σίας, βασιζόμενη στό άρθρο 238 τής συνθήκης ΕΟΚ γίνονται διαβουλεύσεις μέ τή Συνέλευση· τό Συμβούλιο συνάπτει τήν συμφωνία έξ ονόματος τής Κοινότητος· τά Κράτη μέλη τήν κυρώνουν σύμφωνα μέ τους αντίστοιχους συνταγματικούς τους κανόνες.
They are concluded in accordance with a procedure which in essence follows the different phases of a revision of the Treaties : 4the Commission first negotiates, with or without the participation of the Member States ; Parliament is consulted in the case of an association or cooperation agreement based on Article 238 of the EEC Treaty; the Council
(') Κεφάλαιο Ι, τμήμα 6.
Chapter I, Section 6.
(2) Κεφάλαιο II, τμήμα 1, γ).
Chapter II, Section lc.
(') Βλ. ανωτέρω.
Cited above, paragraph 77.
(4) Κεφάλαιο Ι, τμήμα 5.
Chapter I, Section 5.
Ol γενικές αρχές τοΰ δικαίου
General principles of law
63 θεωρείται δτι συμμετέχουν μόνον κατά τό τμήμα πού εμπίπτει στην αρμοδιότητα τους καί όχι κατά τό τμήμα πού εμπίπτει στην κοινοτική αρμοδιότητα.
67 concludes the agreement in the name of the Community; the Member States ratify it in accordance with their respective constitutional rules. It might be asked whether this procedure does not preclude any review a posteriori of the legality of these agreements as a whole.
Παραμένει λοιπόν άθικτη ή δυνατότης δικαστικοΰ έλεγχου γιά τίς διατάξεις πού εμπίπτουν στην κοινοτική αρμοδιότητα.
The Member States, however, are only deemed to have participated in that part which falls within their competence and not in that which falls under Commu­nity competence. The possibility of legal review of the provisions falling under the latter competence therefore remains unaffected.
Τμήμα 4: Οί γενικές αρχές τοϋ δικαίου
Section 4. General principles of law
Είδαμε ανωτέρω τήν σημασία πού αποδίδει τό Δικαστήριο, κατά τήν ερμηνεία τοΰ κοινοτικού δικαίου, στίς γενικές αρχές πού συνάγονται άπό τήν Ιδια τήν φύση τών συνθηκών: αρχές τής ίσότητος, τής ένότητος, τής ελευθερίας καί τής αλληλεγγύης (')■ 'Υπάρχουν άλλες γενικές αρχές τών οποίων τήν τήρηση εξασφαλίζει τό Δικαστήριο καί οί όποιες άποτελοΰν μέρος τής κοινοτικής νομιμότητος.
It has been seen above what great importance the Court attaches, in interpreting Community law, to the general principles which emerge from the very nature of the Treaties: the principles of equality, unity, freedom and solidarity. * There are also other general principles, which are elements in the Community rule of law and of which the Court en­sures the observance.
Είδαμε δτι τό Δικαστήριο δέν έχει μόνον τό καθήκον νά εξασφαλίζει τήν εφαρμογή τής συνθήκης, άλλα οφείλει επίσης νά μεριμνά γιά τήν τήρηση τοΰ δικαίου γενικώς (άρθρο 164, συνθήκη ΕΟΚ)(2).
It has been seen that the Court is not only charged with ensuring the application of the Treaty but that it must ensure the observance of the law as such (Art. 164, EEC Treaty).
Τό άρθρο 173 τής συνθήκης ΕΟΚ ορίζει στό εδάφιο 1 δτι τό Δικαστήριο ελέγχει τήν νομιμότητα τών πράξεων τών οργάνων έναντι τής συνθήκης καί κάθε κανόνα δικαίου σχετικού μέ τήν εφαρμογή της.
2 Article 173 of the EEC Treaty specifically states in its first paragraph that the Court shall examine the legality of the institutions' acts with regard to the Treaty or any rule of law relating to its application.
"Ο κανόνας αυτός δύναται νά ανήκει τόσο στό γραπτό δσο καί στό εθιμικό δίκαιο.
Such a rule may be a rule of either written or unwritten law.
Πλην τών γενικών άρχων τού διεθνούς δικαίου(3), τό Δικαστήριο οφείλει νά εφαρμόζει τίς γενικές αρχές πού είναι κοινές στά δίκαια τών Κρατών μελών.
Apart from the general principles of international law,3the Court must implement the general principles common to the laws of the Member States.
Τό άρθρο 215, εδάφιο 2, τής συνθήκης ΕΟΚ αναφέρεται ρητώς στίς αρχές αυτές στό θέμα τής έξωσυμβατικής ευθύνης.
The second paragraph of Article 215 of the EEC Treaty expressly refers to these principles in the context of non-contractual liability.
Γίνεται γενικά δεκτό δτι ή ρητή αυτή αναφορά εκφράζει εφαρμογή ενός ευρύτερου κανόνα, κατά τόν όποιο ή Κοινότης δεσμεύεται άπό τίς γενικές αρχές πού είναι κοινές στά Δίκαια τών Κρατών μελών.
It states in this connection that: 'The Community shall, in accordance with the general principles common to the laws of the Member States, make good any damage caused by its institutions or by its servants in the performance of their duties'.
'Ο ρόλος πού επιφυλάσσεται στίς αρχές αυτές προέρχεται άπό τόν αναγκαστικά ατελή χαρακτήρα τής κοινοτικής έννομου τάξεως, όπως
The Court has held that by virtue of this Article and 'the general principles to which this provision refers, Community responsibility depends on the coincidence of a set of condi­tions as regards the unlawfulness of the acts alleged against the institu­tions, the fact of damage and the existence of a direct link in the chain of causality between the wrongful act and the damage complained of'.4
(') Βλ. ανωτέρω, κεφάλαιο Ι, τμήμα 4.
1See above, Chapter I, Section 4.
(2) Βλ. ανωτέρω, κεφάλαιο Ι, τμήμα 3.
2See above, Chapter I, Section 3.
(3) βλ. ανωτέρω, κεφάλαιο II, τμήμα 3.
3See above, Chapter Π, Section 3.
Ol πηγές τοΰ κοινοτικού δικαίου ορίζεται άπό τους στόχους καί τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου τών συνθηκών καθώς καί τήν κοινότητα τών νομικών παραδόσεων τών Κρατών μελών.
It is generally agreed that this explicit reference is an application of a wider rule under which the Community is bound by the general principles common to the laws of the Member States. The role of these principles arises from the necessarily incomplete character of the Community legal order as determined by the objectives and the substantive rules of the Treaties, and by the common legal traditions of the Member States.
Αυτό δέν σημαίνει ότι απόκειται στον κοινοτικό δικαστή νά αναζητεί, ελλείψει ρητού κανόνος τών συνθηκών ή τοΰ παραγώγου δικαίου, τόν υψηλότερο κοινό παρονομαστή στά εθνικά νομικά συστήματα, μέ σκοπό νά συναγάγει άπ' αυτό τόν εφαρμοστέο κανόνα.
This does not mean that it is the function of the European Court in the absence of an express rule in the Treaties or derived legislation, to search for the highest common denominator in the national legal systems in order to discover the rule to be applied.
Στον δικαστή απόκειται νά δώσει τήν λύση, πού, κατά τήν γνώμη του, είναι ή καλύτερη, βάσει τών επιταγών τής κοινοτικής έννομης τάξεως.
The Court has a duty to decide on the solution which seems best to it in the light of the imperatives of the Community legal order.
Πάντως δέν δύναται νά υποκαθιστά τόν κοινοτικό νομοθέτη, έάν τό κενό δύναται νά καλυφθεί άπό αυτόν.
However, the Court must not take the place of the Community legislator where the gap can be filled by the latter.
Συνεπώς, ή στάση του μπορεί νά είναι διαφορετική αναλόγως τοΰ έάν οφείλει νά λύσει ένα πρόβλημα ερμηνείας τής συνθήκης ή νά συναγάγει τήν έκταση τής ισχύος ενός νομικού καθεστώτος πού θεσπίζεται άπό τό παράγωγο δίκαιο.
Its attitude will therefore differ depending upon whether it has to decide a problem of interpretation of the Treaty or to determine the effect of rules established under derived legislation.
Δύο παραδείγματα κάνουν σαφή τήν διαφορά μεταξύ τών καταστά­σεων αυτών.
Two examples will make the difference between these situations clear.
'Αντιθέτως, άν οί κανόνες τοΰ παραγώγου δικαίου είναι αντιφατικοί, τό δικαστήριο θά προσφύγει στην αρχή τής επιεικείας γιά νά δώσει τήν εφαρμοστέα λύση.
The Court, in the absence of any rules of derived legislation, refused to accept the existence of a limitation period in the case of proceedings against unlawful agreements.
'Οφείλει κατ' ανάγκη νά υιοθετήσει στάση αυτοπε­ριορισμού στό θέμα αυτό.
It held that a limitation period ought to be laid down in advance to safeguard legal certainty but that it was for the Community legislator to fix the duration and the conditions.
65 τών Κρατών μελών καί εκείνες, τίς ακόμη γενικότερες, πού καθιερώ­νονται άπό δλα τά νομικά συστήματα καί, ιδιαίτερα, ήδη άπό τό ρωμαϊκό δίκαιο, πού είναι ή πηγή πολλών άλλων.
It is sometimes difficult —■ if not artificial — to distinguish bet­ween those principles which are common to the laws of the Member States and those, more general still, which are found in all legal systems and especially already in Roman Law, which is the source of so many other legal systems.
Σέ μία κλασική μελέτη, ό καθηγητής Ρ. Pescatore έκανε ακριβή απογραφή τής νομολογίας τοΰ Δικαστηρίου σχετικά μέ τίς γενικές αρχές τοΰ δικαίου(').
In a classic work, Professor P. Pescatore has made a detailed study of the Court's case law regarding the general principles of law.
"Αν καί χρονολογείται ήδη άπό δέκα χρόνια, αυτή ή καταγραφή δίνει ακόμη καί σήμερα ακριβή είκόνα τών άρχων πού εφαρμόζει τό Δικαστήριο.
1 Although this study is now some ten years old, it still gives an accurate idea of the principles which the Court applies at the present time.
"Αλλες είναι περισσότερο τεχνικές καί ευρίσκουν τήν αρχή τους στό διοικητικό δίκαιο: σεβασμός τών κεκτημένων δικαιω­μάτων σέ σχέση μέ τήν ανάκληση διοικητικής πράξεως, αρχή τής ίσότητος στά δημόσια βάρη καί αρχή τής άναλογικότητος τής ενεργείας τής διοικήσεως κατά τήν επιδίωξη ενός σκοποΰ. "Αλλες εμφανίζονται σέ κάθε νομικό σύστημα, τοΰ οποίου εκφράζουν τίς στοιχειώδεις απαιτήσεις: αρχή τής καλής πίστεως, «non bis in idem» (απαγόρευση τής διπλής εφαρμογής ποινής έπί τοΰ αύτοΰ παραπτώμα­τος) καί «non venire contra factum proprium» ή κανόνας τής καλής πίστεως).
Some are at the very basis of the notion of the rule of law: the principle of legality, the principle of legal certainty and the relations between the two, the prohi­bition of denial of justice ; others are more technical and have their origin in administrative law ; observance of rights acquired under an adminis­trative act that has been withdrawn, the principle of equality in the divi­sion of public burdens and the principle of proportionality between the administrative act and the end to be attained; others again are to be found in every legal system and embody its fundamental requirements : the principle of good faith, the non bis in idem rule, (prohibition on punishing the same offence twice or on imposing the same penalty twice), and the good faith rule or non venire contra factum proprium.
'Η ανάγκη νά εξασφαλισθεί ή τήρηση τών θεμελιωδών δικαιω­μάτων τοΰ 'Ανθρώπου άπό τά κοινοτικά όργανα έδωσε εντελώς ιδιαίτερη έμφαση στην προσφυγή στίς γενικές αρχές πού είναι κοινές στά δίκαια τών Κρατών μελών.
The necessity of ensuring that fundamental human rights are ob­served by the Community institutions has given special prominence to recourse to the general principles common to the laws of the Member States.
Είναι γνωστό δτι οί συνθήκες δέν περιλαμβάνουν καταλόγους τών θεμελιωδών δικαιωμάτων.
It is recognized that the Treaties contain no lists of fundamental rights.
Τό κενό αυτό εξηγείται άπό τόν ουσιαστικά οικονομικό καί μερικό χαρακτήρα τής ευρωπαϊκής οίκοδομήσεως στό σημερινό της στάδιο.
This lack is explained by the essentially economic and incomplete char­acter of European construction at its present stage.
'Αλλά ή σπουδαιότης τών εξουσιών πού έχουν δοθεί στά όργανα καθιστά δυνατή μία προσβολή τών θεμελιωδών δικαιωμάτων, ιδιαίτερα τών οικονομικών καί κοινωνικών δικαιωμάτων, άλλα επίσης καί εκείνων πού άφοροΰν τήν κανονικότητα τών δικαστικών καί διοικητικών διαδικασιών. '
Nevertheless, the extensive powers conferred on the institutions could be used to the pre­judice of fundamental rights, especially economic and social rights, but also those concerned with the regularity of judicial or administrative procedures.
Επί πλέον, ή εγγύηση τών δικαιωμάτων αυτών άπό τό Δικαστήριο παρουσιάζει ίδιαίτερο ενδιαφέρον σέ σχέση μέ τίς προθέσεις πού εκδηλώνονται σέ ορισμένα Κράτη μέλη νά αντιπαραθέσουν τό κοινοτικό δίκαιο προς τίς διατάξεις τοΰ Συντάγματος τους.
The guarantee of these rights by the Court of Justice also assumes quite special importance with regard to the claims made by cer­tain Member States to set up the provisions of their constitutions against Community law.
Περιοριζόταν νά δηλώνει δτι «δέν ήταν έργο του νά εξασφαλίζει τήν τήρηση τών εσωτερικών
At first, the Court of Justice, in its anxiety to maintain the auto­nomy of Community law, simply refused to examine complaints regar­ding unconstitutionality which were brought against acts of the High
Ol πηγές τοΰ κοινοτικού δικαίου κανόνων δικαίου, ακόμη καί τών συνταγματικών, πού ισχύουν στό ένα ή τό άλλο Κράτος μέλος»(')-
Authority (Commission). It limited itself to stating that it had no duty to ensure the observance of the rules of national law, in force in one or other of the Member States, even if they were constitutional rules. *
'Εν τούτοις, διασαφήνιζε ήδη άπό εκείνη τήν εποχή ότι «τό κοινοτικό δίκαιο, όπως προκύπτει άπό τήν συνθήκη ΕΚΑΧ, δέν περιλαμβάνει κανένα γενικό κανόνα, ρητό ή μή, πού νά εγγυάται τήν διατήρηση τών κεκτημένων καταστάσεων». '
Even at this period the Court went on to say that Community law, as found in the ECSC Treaty, does not contain any general principle, ex­plicit or otherwise, guaranteeing the preservation of acquired positions.