natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Λόγω των εξαιρετικά αυστηρών αυτών κριτηρίων, δεν εκπλήσσα το γεγονός ότι δεν ανα­φέρεται στη νομολογία καμία περίπτωση τέτοιας εξαίρεσης.
113 It is not surprising, given these extremely strict tests, that this possible exception has not yet been successfully invoked.
Οι φορολογικές επιβαρύνσας επί των ασαγόμενων προϊόντων οι οποίες ασπράττονται λό­γω της διάβασης των συνόρων είναι δυνατόν να δικαιολογούνται εφόσον αποσκοπούν σε αντιστάθμιση επιβαρύνσεων που επιβάλλονται στα εθνικά προϊόντα (άρθρο 95).
Charges levied on imported products on crossing the frontier may be justified if their purpose is to compensate for taxes levied on national products (Article 95).
Η ύπαρξη τέτοιων αντισταθμιστικών επιβαρύνσεων δικαιολογείται στο μέτρο που τα φορολογικά σύ­νορα μεταξύ των κρατών μελών δεν έχουν ακόμη καταργηθεί, δεδομένου ότι δεν έχα γί­νει πλήρης εναρμόνιση των συντελεστών ΦΠΑ και των αδικών φόρων κατανάλωσης.
The existence of these compensatory charges is justified so long as the fiscal barriers between Member States have not been eliminated, in the absence of total harmonization of VAT and excise duty rates.
Θα εξετασθούν χωριστά στη συνέχεια (σημεία 26 και επ.) η νομολογία που αφορά την εφαρ­μογή του άρθρου 95, καθώς και οι πολύπλοκες σχέσας μεταξύ αυτής της διάταξης της συνθήκης και της απαγόρευσης των φορολογικών επιβαρύνσεων ισοδύναμου αποτελέσμα­τος.
The judicial decisions relating to application of Article 95 and the complex relationships between this Treaty provision and the prohibition on charges having equi­valent effect will be dealt with separately below (point 26 et seq.).
Μια τελευταία κατηγορία εξαιρέσεων από την απαγόρευση αυτή εμφανίστηκε αρκετά πρό­σφατα στη νομολογία.
Another class of exceptions to this prohibition has made its appearance in cases only quite recently.
Πρόκαται για τις επιβαρύνσας εκείνες που ασπράττονται κατά τη διάβαση των συνόρων και απορρέουν από το ίδιο το κοινοτικό δίκαιο ανεξάρτητα με ποιον ακριβώς τρόπο.
There are charges levied on crossing the frontier which somehow originate in Community law itself.
Οι επιβαρύνσεις αυτές περιλαμβάνουν πριν απ' όλα τα νομισματικά εξισωτικά ποσά που προβλέπονται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής (Π4).
First of all these charges include the monetary compensatory amounts already referred to, provided within the framework of the common agricultural policy.
Πε­ριλαμβάνουν επίσης επιβαρύνσας που ασπράττονται με την ευκαιρία «κοινοτικών» ελέγ­χων, όπως στην περίπτωση της απόφασης Bauhuis (Ι13).
114 They also include charges levied pursuant to 'Community' inspections such as those referred to in the Bauhuis judgment.115 The charges involved are those levied for inspections made compulsory by EEC directive for harmonizing national systems.
Πρόκαται για επιβαρύνσας ασπραττόμενες λόγω ελέγχων που επιβάλλονται υποχρεωτικά από τις κοινοτικές οδηγίες εναρμόνισης των εθνικών καθεστώτων ελέγχου.
The Court takes the view that these inspections do not impede the movement of goods; on the contrary they promote movement by replacing differing national inspections.
Το Δικαστήριο φρονεί ότι οι έλεγχοι αυ­τοί δεν περιορίζουν την κυκλοφορία των εμπορευμάτων αλλά αντίθετα την ευνοούν, δεδο-
Inspec­tions carried out in the exporting country can be accepted as sufficient; in general this harmonization makes later inspections in the importing country superfluous.
"°) ΔΕΚ, συνεκδικαζόμενες υποθ.
The Court regards both these Community inspections and the charges levied pursuant thereto as compatible with the Treaty provided that the amount does not exceed the true cost.
52 και 55/65, ό.π. στην υποσημείωση 95. '")
However, the reasoning in the Bauhuis judg­ment does seem to be somewhat inconsistent.
Βλ. υποθ. 24/68, ό.π. στην υποσημείωση 99 και υποθ.
The fact that the inspection is authorized does not in itself justify the imposition of the corresponding duty.
39/73, ό.π. στην υποσημείωση 102.
See Case 24/68, cited at footnote 99 above, and Case 39/73 [1973] ECR 1044, cited at footnote 102 above.
63/74 (Cadsky), Συλλογή 1975, σσ. 290-291. '")
Case 63/74 [1975] ECR 281, at pp. 290 and 291.
87/75 (Bresciani), Συλλογή 1976, σ. 129 και ιδίως σ. 139.
Case 87/75 Bresciani [1976] ECR 129, especially at p. 139.
) Πχ.
For example.
89/76 (Επιτροπή/Κάτω Χώρες), Συλλογή 1977, σ. 1355.
Case 46/76, cited at footnote 103 above; Case 89/76 Commission ν Netherlands [1977] ECR 1355.
Το γεγονός ότι επιτρέπεται η διεξαγωγή του ελέγχου δεν δικαιολογεί αφ' εαυτού την επιβολή του αντίστοιχου τέλους.
The prohibitions and principles in the Treaty relating to the free movement of goods must be complied with by the institutions of the Community itself as well as byMember States. "7
Το άρθρο 95, παράγραφος 1, ΕΟΚ εφαρμόζεται άμεσα μετά τη λήξη του πρώτου σταδίου της μεταβατικής περιόδου.
The first paragraph of Article 95 EEC has been directly applicable since the end of the first stage of the transitional period.
Η θέση αυτή του Δικαστηρίου στη γνωστή απόφαση Lüttícke του 1966 προκάλεσε, την εποχή εκείνη, έντονη δικαστική δραστηριότητα στη Γερμανία: οι ενδιαφερόμενοι εισαγωγείς υπέβαλαν περισσότερες από 25 000 προσφυγές στα Finanzgerichte (φορολογικά δικαστήρια) επικαλούμενοι την είσπραξη φόρων κατά την εισαγωγή οι οποίοι επέβαλαν, κατά τη γνώμη* τους, άνιση μεταχείριση.
This declaration by the Court in the famous Liitticke judgment in 1966 gave rise to intense legal activity in Germany at the time. Importers instituted over 25 000 proceedings in the Finanzgerichte (financial courts) alleging that discriminatory charges were being levied on imports.
Η υπόθεση Lüt­tícke ("8) τόνιζα την αποτελεσματικότητα της άμεσης εφαρμογής ως μέσο για τη συμμετο­χή των ιδιωτών στον έλεγχο της τήρησης του κοινοτικού δικαίου.
The Liitticke case "8 emphasized the effectiveness of direct applicability as a means of allowing individuals to participate in ensuring compliance with Community law.
Η όλη υπόθεση πά­ντως σύντομα τερματίστηκε επειδή τα σχετικά προβλήματα ανάγονταν στο πεδίο εφαρμο­γής του άρθρου 97 λόγω του συστήματος σωρευτικών φόρων που εφαρμοζόταν τότε στη Γερμανία.
The affair by the way blew over, because the problems raised fell within the scope of Article 97 on account of the multi-stage tax system in force in Germany at the time.
Στην απόφαση Molkereizentrale (,Ι9) του 1968, το Δικαστήριο επισήμανε ότι το άρθρο 97 δεν ήταν δυνατόν να θεωρηθεί άμεσα εφαρμόσιμο — όπως ήδη διαφαινόταν από την απόφαση Lüttícke.
In the Molkereizentrale judg ment119 delivered in 1968 the Court emphasized that Article 97 could not be regarded as directly applicable, a proposition already implicit in the Liitticke judgment.
Αντίθετα, στην απόφαση Fink-Frucht του 1968, το Δικαστή­ριο αναγνώρισε την άμεση εφαρμογή του άρθρου 95 παράγραφος 1 (,20).
On the other hand the Court recognized the direct applicability of the second paragraph of Article 95 12° in the Fink Frucht judgment, which also dates from 1968.
Από την αρχή ήδη, το Δικαστήριο ερμήνευσε και εφάρμοσε κατά τρόπο αυστηρό την απαγόρευση είσπραξης φόρων που συνιστούν διάκριση κατά την εισαγωγή.
From the outset the Court has put a strict interpretation on the prohibition on levying discriminatory charges on imports and has applied it strictly.
Και στην περίπτωση αυτής της διάταξης της συνθήκης, τα ερμηνευτικά προβλήματα επιλύθηκαν με βάση στόχους που συνάγονται εκ των προτέρων από τη συνθήκη, μεταξύ των οποίων πρωταρχική θέση κατέχει η διατήρηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.
Problems of inter pretation of this Treaty provision had also been resolved by reference to aims previouslydeduced from the Treaty, among which the maintenance of free movement of goods is of fundamental importance.
Από την εποχή ακόμα της απόφασης για τον καρυκευμένο άρτο του 1962, είχε τονιστεί ο συμπληρωματικός χαρακτήρας του άρθρου 95 σε σχέση με τις απαγορεύσας των άρθρων 9 και 12 ΕΟΚ (Ι21).
The supplementary nature of Article 95 in relation to the prohibitions in Articles 9 and 12 EEC has been emphasized since the pain depice judgment dating from 1962.
Σύμφωνα με την άποψη αυτή, πρέπα να αποφευχθεί η καταστρατήγη­ση των τελευταίων αυτών διατάξεων με φορολογικά μέτρα.
121 The outflanking of the latter provisions by fiscal measures must be avoided.
Το άρθρο 95 δεν θίγα αυτό καθαυτό τη φορολογική κυριαρχία των κρατών μελών (Ι22), αυτές όμως οι φορολογικές αρμοδιότητες δεν θα πρέπα να ασκούνται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να προστατεύουν την εσωτερική αγορά και να μεταβάλουν τις σχέσας ανταγωνισμού μεταξύ ξένων και εθνικών προϊόντων (123).
In itself Article 95 does not affect the sovereign right of Member States to levy taxes, 122 and yet this right must not be exercised in such a way as to protect the domestic market and to interfere with competition between foreign products and national products.
Στη μεταγενέστερη νομολογία του το Δικαστήριο υπογράμμιζα ότι η εί­σπραξη φόρων οφείλα να ι-αραμένα ουδέτερη έναντι της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών δηλαδή, με άλλα λόγια, η απλή διάβαση συνόρων δεν πρέπει να συνεπάγεται διαφορετική φορολογική μεταχείριση (124).
123 The Court emphasized in subsequent decisions that the levying of charges must be strictly neutral as regards movement of goods among Member States: in other words, the mere crossing of the frontier must not involve differences in treatment for tax purposes. 124
Οι στόχοι και ο τελεολογικός χαρακτήρας της ερμηνείας του άρθρου 95 διαφαίνο­νται ήδη κατά την οροθέτηση του πεδίου εφαρμογής του στη νομολογία.
The teleologicai nature of the interpretation of Article 95 is already apparent in the limits set to its scope in the caselaw.
Η έννοια των «εσωτερικών φόρων» στο πλαίσιο αυτής της διάταξης ερμηνεύεται κατά τρόπο ευρύ.
The concept of'internal charges' in the terms
ΔΕΚ, 4.4.1968, υποθ. 31/67 (Stier), Συλλογή 1968, σ.
The Court so ruled in this judgment in Joined Cases 80 and 81/77 Commissionnaires Retinis and Ramel [1978] ECR 927, especially at pp. 946 and 947.
347, ιδίως σ. 357.
Case 57/65, cited at footnote 67 above.
ΔΕΚ, 22.6.1976, υποθ.
Case 27/67 [1968] ECR 223.
127/75 (Bobbie), Συλλογή 1976, σ.
Joined Cases 2 and 3/62, cited at footnote 46 above; Case 21/79 Commission v Italy [1980] ECR I. For example, Case 31/67 Stier [1968] ECR 235.
1073, ιδίως σσ.
For example, Case 127/75 Bobbie [1976] ECR 1073, especially at p. 1085 et seq.
ΔΕΚ, 29.6.1978, υποθ. 142/77 (Statens Kontrol/Larsen), Συλλογή 1978, σ.
For example, Case 142/77 Statens Kontrol v Larsen [1978] ECR 1543. especially at pp. 1557 and 1558.
('") ΔΕΚ, 31.5.1979, υποθ. 132/78 (Denkavit/Γαλλία), Συλλογή 1979, σσ.
126 The chargeable event and the stage in marketing at which the charge is levied must be identical.
1934-1935. ('") ΔΕΚ, 27.2.1980, υποθ.
127 This also holds good for the detailed rules for levying the charge.
55/79 (Επιτροπή/Ιρλανδία), Συλλογή 1980, σ. 481.
Thus the Court declared that a system of excise duties applied in Ireland, whereby importers had to pay the duty immediately on import whereas in the case of domestic operations a time for payment of four to six weeks was allowed, was contrary to Article 95.
127/75, ό.π. στην υποσημείωση 123.
129 This means that possible tax exemptions or other benefits must also accrue to imported products, without any distinction being made.
πρέπα να ευνοούν εξίσου και χωρίς διακρίσεις τα ασαγόμενα προϊόντα (13°).
13° The Court is equally uncompromising on this point: the exemption must simply be abolished if there is no other way of avoiding discrimination.131
Σύμφωνα με το κείμενο των διατάξεων του άρθρου 95, οι εξαγωγές δεν εμπίπτουν στο πλαίσιο εφαρμογής του.
Do the provisions of Article 95 also apply to exports?
Το Δικαστήριο, από την πλευρά του, αποφάνθηκε σχετικά με αυ­τό το ζήτημα στηριζόμενο και πάλι στους γενικούς στόχους των φορολογικών διατάξεων της συνθήκης.
No, according to the letter of the law. The Court has solved this problem by relying on the general aim of the fiscal pro­visions in the Treaty.
Για να εγγυηθεί κανείς την απόλυτη ουδετερότητα της εφαρμογής των φο­ρολογικών καθεστώτων στο πλαίσιο των ενδοκοινοτικών συναλλαγών, πρέπα συγχρόνως να απαγόρευσα και την είσπραξη κάθε φόρου κατά την εξαγωγή που συνιστά διάκριση (132).
If the aim is to guarantee strict neutrality in taxation systems within the framework of intra­Community trade, it is also essential to prohibit any dis­criminatory taxation on exports.
Διακριτική μεταχείριση θα ήταν δυνατόν να παρατηρηθεί στο στάδιο της εξαγωγής σπάνιων ή ιδιαίτερα ζητούμενων προϊόντων.
132 Such discrimination might occur when rare products or products for which the demand is particularly keen are exported.
Στη δεκαετία του 70 η σχετική νομολογία του Δικαστηρίου παρουσίασε σαφή εξέλιξη.
There was a sub­stantial development in the decisions of the Court on this point in the 1970s.
Η απόφαση Van der Hulst προχωρεί ακόμη περισσότε­ρο θεωρώντας κατ' αναλογία (sic) ότι φόρος που ασάγα διάκριση rivat ασυμβίβαστος με την απαγόρευση των διακρίσεων του άρθρου (134).
The Demag judgment in 1974 states in relation to a German special tax applied to exported products in order to check exports that Article 95 applies solely to obstacles intended to favour the domestic product.133The van der Hulst judgment went a step further in holding by analogy (sic) a discriminatory tax on exports as incompatible with the prohibition on discrimination laid down in Article 95. 134
Το άρθρο 95, εδάφιο 2, απαγόρευα την επιβάρυνση των ασαγόμενων προϊόντων με φόρους, η φύση των οποίων οδηγεί έμμεσα στην προστασία άλλων προϊόντων της χώρας ασαγωγής.
Does the equality required by Article 95 extend so far as to prohibit heavier taxation on domestic products than on imported products?
Η εφαρμογή της διάταξης αυτής είναι πολύ πιο λεπτή απ' ό,τι η εφαρμογή του πρώτου εδαφίου του άρ­θρου 95, δεδομένου ότι χρειάζεται να καθοριστεί πρώτα κατά πόσο τα προϊόντα βρίσκο­νται μεταξύ τους σε σχέση ανταγωνισμού.
In other words, is reverse discrimination also incompatible with Article 95?
Και σ' αυτό το σημείο το Δικαστήριο εξαρτά τον καθορισμό της σχέσης αυτής από αυστηρά κριτήρια.
The Court declined to go so far, and on that account has somewhat mitigated the above­mentioned principle of neutrality. 135
Έπρεπε, στη συγκεκριμένη περίπτωση, να διαπιστωθεί κατά
In February 1980 the Court delivered four important judgments on the interprétation of the second paragraph of Article 95 EEC following proceedings for infringement of the Treaty against France, Italy, Denmark and the United Kingdom because of
33) ΔΕΚ, 22.10.1974, υποθ.
Case 21/79, cited at footnote 121 above.
27/74 (Demag), Συλλογή 1974, σ.
Case 27/74 [1974] ECR 1037. especially at p. 1046.
51/74 (Van der Hulst), Συλλογή 1975, σ. 79.
Case 51/74 [1975] ECR 79.
35) ΔΕΚ, 13.3.1979, υποθ. 86/78 (Peureux), Συλλογή 1979, σ.
Case 86/78 Peureux [1979] ECR 897, especially at pp. 913 and 914.
πόσο ο οίνος και ο ζύθος ήταν ανταγωνιστικά προϊόντα στη βρετανική αγορά (137).
This provision is much more difficult to apply than the first paragraph because it is essential to establish beforehand the extent to which products compete with each other.
Το Δι­καστήριο τόνισε ρητά ότι η φορολογική πολιτική ενός κράτους μέλους δεν πρέπει να συ­ντελεί στη σταθεροποίηση υφισταμένου πρότυπου κατανάλωσης.
Here again the Court applies strict criteria. In deciding whether competition exists, both the present state of the market and possible changes in the context of free movement of goods must be considered; consideration must therefore also be given to changes in consumer habits which may result from free movement.
Το προστατευτικό απο­τέλεσμα του κρινόμενου φορολογικού μηχανισμού δεν έχα αποδαχθεί, αρκεί όμως η δια­πίστωση ότι ο μηχανισμός αυτός μπορεί να έχα το καταλογιζόμενο αποτέλεσμα.
The point at issue was the extent to which wine and beer were in competition on the British market.137The Court made a point of emphasizing that the fiscal policy of a Member State was not to be used to stabilize an existing pattern of consumption. The protectionist effect of the fiscal mechanism at issue does not have to be proved; it is sufficient to establish that the mechanism could have the effect claimed.
Εντού­τοις, εφαρμόζοντας τόσο αυστηρά κριτήρια, το Δικαστήριο διατηρεί μια κάποια επιφύλαξη και περιορίζεται σε έλεγχο με βάση αντικειμενικές διαπιστώσας («δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί λογικά ότι όλα τα ενεχόμενα προϊόντα βρίσκονται σε σχέση ανταγωνισμού, του­λάχιστον μέχρις ενός ορισμένου σημείου», «η προστατευτική φύση του φορολογικού συ­στήματος δεν είναι δυνατόν να διαψευσθεί») (138).
However, while applying such strict criteria, the Court was somewhat cautious, confining itself to a limited control ('it is impossible reasonably to contest that without exception they arc in at least partial competition'; 'the protective nature of the tax system ... is clear').138The point at issue in the proceedings against France.
Στις διαδικασίες που κινήθηκαν κατά της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Δανίας έπρεπε να συγκριθούν διάφορα είδη αποσταγμά­των που κατατάσσονταν σε διαφορετικές φορολογικές κλάσας, με αποτέλεσμα ο φόρος επί των εισαγόμενων αποσταγμάτων να είναι ανώτερος, συχνά δε πολλαπλάσιος, από το φόρο που επιβαλλόταν στο εθνικό προϊόν.
Italy and Denmark was the comparison of various kinds of spirits, which had been placed in different taxation classes so that in the final analysis the tax levied on imported spirits was higher (sometimes several times higher) than on domestic products.
Η διαδικασία που είχε κινηθεί κατά του Ηνω­μένου Βασιλείου ήταν πολυπλοκότερη δεδομένου ότι τα κρινόμενα προϊόντα — ο οίνος και ο ζύθος — παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές μεταξύ τους.
The proceedings against the United Kingdom were much more difficult in that the products at issue (wine and beer) were very different.
Για να διαπιστωθεί λοιπόν η ύπαρξη σχέσης ανταγωνισμού μεταξύ των δύο αυτών προϊόντων, ποια κριτήρια θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να συγκριθεί το φορολογικό βάρος που τα επιβάρυνα; Το Δικαστήριο εξαντλεί εδώ τη δικαστική του αρ­μοδιότητα.
If the purpose is to show that these two products compete with one another, what criteria should be used to compare the tax burdens on them?
Δεν εκπλήσσει λοιπόν το γεγονός ότι η υπόθεση αυτή αφέθηκε προσωρινά εκ­κρεμής, αναμένοντας το αποτέλεσμα νέων συζητήσεων μεταξύ των ενδιαφερομένων με­ρών.
Here the Court reaches the limits of its jurisdiction; it is therefore not surprising that this case was left temporarily in abeyance pending the result of fresh discussions between the parties concerned.
Από την αρχή της νομολογίας του σχετικά με το άρθρο 95, το Δικαστήριο έκανε σαφή διάκριση μεταξύ του πεδίου εφαρμογής της διάταξης αυτής και του πεδίου της απα­γόρευσης είσπραξης φορολογικών επιβαρύνσεων ισοδύναμου αποτελέσματος.
Since its earliest decisions relating to Article 95 the Court has made a clear distinc­tion between the scope of this provision and that of the prohibition on levying charges having an equivalent effect.
Υπό την έννοια αυτή, το άρθρο 95 παρουσιάζεται σαν lex specialis σε σχέση με τα άρθρα 9 και 12.
Taxation which falls within the scope of Article 95 is not covered by the provisions prohibiting charges having an equivalent effect.I39In this respect Article 95 is a lex specialis relative to Articles 9 and 12.
Υπάρχα λοιπόν διακριτική μεταχείριση την οποία απαγορεύουν οι διατάξας του άρθρου 95.
If an import tax is to be defined as taxation within the meaning of Article 95 any proportion of the tax which exceeds the domestic taxation cannot be defined as a charge having an equivalent effect.140This is therefore discrimination prohibited by the provisions of Article 95.
Στη δεκαετία του 70, η σχέση μεταξύ του άρθρου 95 αφενός και των άρθρων 9 και 12 αφετέρου αποδείχθηκε πολυπλοκότερη απ' ό,τι είχαν αφήσα να διαφαίνεται οι πρώτες αποφάσεις του Δικαστηρίου.
In the 1970s the relationship between Article 95 on the one hand and Articles 9 and 12 on the other appeared more complex than the first judgments had led us to believe.
Στην υπόθεση Capolongo, το Δικαστήριο αντιμετώπισε για πρώτη φορά εθνικό φορολογικό μηχανισμό σύμφωνα με τον οποίο για τα εγχώρια και τα εισαγόμενα προϊόντα είχαν μεν επιβληθεί ίσες επιβαρύνσας, οι σχετικές όμως ασπράξας χρησίμευαν για τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων που ευνοούσαν ιδιαίτερα τα εγχώρια προϊόντα.
In the Capolongo case the Court had its first encounter with a national fiscal mechanism in which the domestic product and the imported product were certainly subject to equal burdens but where the revenue was used to finance activities which gave a particular advantage to the domestic product.
168/78, 169/78 και 171/78, ό.π. στην υποσημείωση 136.
Judgments in Cases 168/78, 169/78 and 171/78, cited at footnote 136 above.
57/65, ό.π. στην υποσημείωση 67.
Case 57/65, cited at footnote 67 above. Case 25/67 Milch-, Fett- und Eierkontor [1968] ECR 20.
Έ­κρινε ότι αποκλείεται η εφαρμογή του άρθρου 95 αν οι ασπράξας από μια τέτοια επιβά­ ρυνση προορίζονται αποκλαστικά για τη χρηματοδότηση τέτοιων δραστηριοτήτων.
Such was not the Court's conclusion in the Capolongo judgment.141It took the view that Article 95 does not apply at all if the revenue from the tax is exclusively intended to finance such activities.
Η ασπραττόμενη κατά την ασαγωγή επιβάρυνση πρέπα αντίθετα να θεωρηθεί σαν πρόσθετη χρηματική επιβάρυνση, δηλαδή σαν φορολογική επιβάρυνση ισοδύναμου αποτελέσματος.
On the contrary, the tax levied on imports must be regarded as an additional financial burden and therefore as a charge having an equivalent effect.
Στη μεταγενέστερη απόφαση IGAV (1975), το Δικαστήριο παρατηρεί ότι ένας τέτοιος φο­ρολογικός μηχανισμός συνιστά κατ' επίφαση μόνο καθεστώς εσωτερικής φορολογίας επα­δή το φορολογικό βάρος που επιβάρυνα τα εθνικά προϊόντα αντισταθμίζεται ολικά ή με­ρικά (142). Στην απόφαση Cucchi του 1977, η άποψη αυτή βελτιώνεται ακόμη περισσότε­ρο Ο43).
It was stated in the later IGA K judgment (1975) that a fiscal mechanism of this kind has merely the appearance of a system of domestic taxation because the tax burden upon the domes­tic products is wholly or partly offset.I42 This doctrine was further defined in the Cucchi judgment in 1977.
Έτσι η επιβάρυνση κατά την εισαγωγή θα πρέπα να θεωρηθεί απαγορευμένη φο­ρολογική επιβάρυνση ισοδύναμου αποτελέσματος μόνον αν το φορολογικό βάρος που υφίσταται το εθνικό προϊόν αντισταθμίζεται απόλυτα, υπό την έννοια που προαναφέρθηκε.
143 The import tax must be regarded as a prohibited charge having an equivalent effect only if the tax burden on the domestic product is entirely offset as stated above.
Πρέπει, κατά τη γνώμη μας, οι περιπτώσεις μερικής αντιστάθμισης να κρίνονται με βάση το άρθρο 95.
The conclusion seems to be that a partial offsetting should be considered in the light of Article 95.
Στην περίπτωση αυτή, η επιβάρυνση κατά την εισαγωγή πρέπει να συγκρί­νεται με την επιβάρυνση του εθνικού προϊόντος αφού πρώτα αφαιρεθεί η μερική αυτή α­ντιστάθμιση: τούτο φαίνεται να αποτελεί και την ορθή λύση, μολονότι η σύγκριση αυτή μπορεί πρακτικά να οδηγεί σε ιδιαίτερα περίπλοκους υπολογισμούς.
In this case the import tax should be compared with the burden on the domestic product after deducting this partial offsetting. This seems to be the correct solution, even though in practice this comparison might lead to extremely complex cal­culations.
Την ερμηνεία αυτή φαίνεται να επισφραγίζει η απόφαση 73/79, η ίδια όμως απόφαση γεννά, με τη σειρά της, αμφιβολίες δεδομένου ότι δεν διατυπώνει ρητά ότι, σε περίπτωση πλήρους αντιστάθμισης της επιβάρυνσης που επιβάλλεται στο εγχώριο προϊόν, η επιβάρυνση κατά την εισαγωγή πρέπει να θεωρείται απαγορευμένη φορολογική επιβάρυνση ισοδύναμου αποτελέσματος
Case 73/79 seems to confirm this interpretation, but on the other hand it gives rise in turn to fresh uncertainty in so far as there is no express statement that the import tax must be regarded as a prohibited charge having an equivalent effect when the tax on the domestic product is completely offset.144