natgillin/translations-raw huggingface dataset:
'Αριθ. καταλόγου: CB-28-79-827-GR-C
The opinions expressed in it are those of the authors alone; in no circumstances should they be taken as an authoritative statement of the views of the Commission.
© EKAX-EOK-Euratom, Βρυξέλλες - Λουξεμβούργο, 1979
© Copyright ECSC - EEC - EAEC, Brussels - Luxembourg 1979
Κεφάλαιο Α: ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΗ
I: INTRODUCTION AND TERMS OF REFERENCE
Κεφάλαιο Β: ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ: ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟ
Chapter II: WHAT IS MEANT BY 'PLANNING': ITS ECONOMIC AND POLITICAL CONTEXT
' Η έννοια τού ορού «προγραμματισμός» Ή έννοια τών «βαριών δομών»
The meaning of 'planning'
'Η σημασία της πολιτικής θέλησης
The notion of'heavy structures' The importance of political will
' Η δυσκολία τών αποκεντρωμένων προβλέψεων
Planning and the loss of confidence in expectations Some guiding principles
' Η αυξανόμενη σημασία μιας συνεκτικής αντίληψης γιά τό σύνολο τής Κοινότητας
The difficulty of decentralized prediction The growing importance of a coherent Community-wide view
' Η ανάπτυξη τών δημοκρατικών διαδικασιών γιά τή λήψη αποφάσεων προϋποθέτει κεντρική πληροφόρηση
Decentralized decision-making responsibility increases the virtue of centralized information-gathering The creation of a central agency Increasingly democratic decisions call for centralized information Rational planning principles should spread, and in particular the feedback between intentions, information and decisions Conditions governing the inclusion of longterm decisions in a central plan Conclusion
Πρέπει νά αποφεύγονται οί απαισιόδοξες συμβουλές ' Η αυξανόμενη πολυμορφία τών κοινών προβλημάτων
Separate national targets The interest in global scenarios External transactions Industrial policy and the management of supply Manpower and employment policies The enlargement of the Community The achievement of economic and monetary union
'Εξωτερικές συναλλαγές
EEC and larger organizations
'Απάντηση στην πρόκληση - "Ενα πρόγραμμα γιά την Ευρώπη
The planning experience in Germany
Κεφάλαιο Ε: ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΠΑ ΤΙΣ ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ
Annex 2: The planning experience in Belgium
Παράρτημα 3: 'Εμπειρία προγραμματισμού στή Γαλλία
Annex 3: The planning experience in France
Παράρτημα 4: 'Εμπειρία προγραμματισμού στην
Annex 4: The planning experience in Italy
Παράρτημα 5: 'Εμπειρία προγραμματισμοί) στην
Annex 5: The planning experience in the Netherlands
Παράρτημα 6: 'Εμπειρία προγραμματισμού στό 'Ηνωμένο Βασίλειο
Annex 6: The planning experience in the United Kingdom
Παράρτημα 7: 'Εμπειρία προγραμματισμού στην Κοινότητα
Annex 7: The planning experience in the Community
Κεφάλαιο Α: Εισαγωγή καί εντολή
Chapter I: Introduction and terms of reference
Συνοπτικά, ή 'Επιτροπή μας ζήτησε νά εξετάσουμε τό ρόλο πού μπορεί νά διαδραματίσει ό κοινοτικός προγραμματισμός, μεσοπρόθεσμα καί μακροπρόθεσμα, γιά νά συμβάλει στην επίλυση τών οικονομικών δυσχερειών τής Κοινότητας, επιτρέποντας έτσι, τόσο στην Κοινότητα οσο καί στά Κράτη μέλη, νά αντιμετωπίσουν επιτυχώς τά περισσότερα από τά προβλήματα πού θά προκύψουν στό μέλλον.
In broad terms, we have been asked by the Commission to examine the role which longer-term Community planning should have in helping to overcome the economic difficulties of the Community and in enabling the Community and the countries to tackle effectively some of the problems that will arise in the future.
Συγκεντρώσαμε τά στοιχεία πού μας έδωσαν τέσσερις ανώτεροι κοινοτικοί υπάλληλοι σχετικά μέ τήν πολιτική τής Κοινότητας στον τομέα του εξωτερικού εμπορίου, τοΰ χάλυβα, τής εκπαίδευσης καί τής ενέργειας.
We have received oral evidence from senior members of the Commission staff on Community policy in the fields of foreign trade, steel, education and energy.
Λάβαμε μέρος, μαζί μέ τήν 'Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής, τήν ομάδα μελετών γιά τίς μεσοπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές καί αρκετούς υπαλλήλους τής Κοινότητας, σέ μιά ενδιαφέρουσα συνάντηση μέ θέμα τίς διαδικασίες καί μεθόδους προγραμματισμού στίς χώρες τής Κοινό­τητας πού έγινε στή Νίκαια τό Σεπτέμβριο τοΰ 1977.
We took part in a valuable symposium on planning procedures and methods with the Economic Policy Committee, with the Study Group on Medium-Term Economic Assessments and with Commission staff in Nice in September 1977.
Τέλος, σέ όλη τή διάρκεια τών συζητήσεων μας είχαμε εξασφαλισμένη τήν πολύτιμη συμπαράσταση τών υπαλλήλων τής Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών καί Δημοσιονομικών 'Υποθέσεων τής 'Επιτροπής.
We have been greatly assisted in all our work by officials of the Directorate-General for Economic and Financial Affairs of the Commission.
Προσπαθήσαμε, μέ κάθε τρόπο, νά διαμορφώσουμε κοινή θέση χωρίς νά καταφύγουμε σέ ασάφειες ή εύκολες γενικεύσεις.
We have made a resolute effort to reach a unanimous view without retreating into ambiguity or bland generalizations.
Δέν ήταν εύκολο τό έργο μας διότι ξεκινήσαμε από 'ένα ευρύ φάσμα απόψεων σχετικά μέ τήν αναγκαιότητα ή τήν πολιτική καί τεχνική σκοπιμό­τητα ενός εκτεταμένου προγραμματισμού σέ ευρωπαϊκή κλίμακα.
This has been no easy task because we found that we had a wide spread of initial opinions about the need for, and the political and technical feasibility of, an extended European planning role.
Τό γεγονός οτι εί'χαμε επιλεγεί ώς ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες, καί·οχι γιά νά παρουσιάσουμε τήν επίσημη θέση τών αντίστοιχων κυβερνή­σεων μας, περιόρισε τίς δυσκολίες κατά τήν προσέγγιση τών απόψεων.
We have been helped to draw closer together by the knowledge that we were commissioned as independent experts, and not to represent the official views of national governments.
Στίς σελίδες πού ακολουθούν, δέν προσπαθούμε νά επιλύσουμε (ούτε καί νά περιγράψουμε μέ κάθε λεπτομέρεια) τά προβλήματα στά όποια μπορεί νά εφαρμοστεί ένας κοινοτικός προγραμματισμός.
In what follows we do not attempt to resolve (nor even thoroughly describe) the problems to which Community planning can be addressed.
Τά προβλήματα αυτά έχουν εξετασθεί σέ πολλές πρόσφατες έρευνες(').
These have been discussed in a number of recent studies.1
Σχετικά πρέπει νά αναφερθούν ειδικότερα: Ή έκθεση τής ομάδας μελέτης «Οικονομική καί Νομισματική "Ενωση 1980», Μάρτιος 1975.
Among these, we single out for mention: Report of the Study Group 'Economic and monetary union 1980', March 1975; Report of the Study Group 'Problems of inflation', March 1976; Draft fourth medium-term economic policy programme, October 1976; Report of the Study Group on the role of public finances in European integration.
Ή έκθεση τής ομάδας μελέτης «Προβλήματα πληθωρισμού», Μάρτιος 1976. Τό τέταρτο πρόγραμμα μεσοπρόθεσμης οικονομικής πολιτικής, Όκτώβριος'1976.
April 1977; 'Growth stability and employment: stock-taking and prospects', Commission contribution to 1977 Tripartite Conference, June 1977; 'Industrial change and employment: review of Community's industrial policy and future prospects', ESC Opinion, September 1977; Report of the Study Group on medium-term assessments.
Ή έκθεση τής ομάδας μελέτης «Ό ρόλος τών δημόσιων οικονομικών στην ευρωπαϊκή ενοποίηση», 'Απρίλιος 1977.
'Outlook 1980', September 1977; 'International environment, growth and sectoral changes in the Community".
«'Ανάπτυξη, σταθερότητα καί απασχόληση», συμμετοχή τής 'Επιτροπής στην
Commission contribution to 1978 Tripartite Conference; 'Investment and employment', Commission contribution to 1978 Tripartite Conference; Report of the Study Group 'New characteristics of socio-economic development'; 'A blueprint for Europe', December 1977.
Ευρώπη
The challenges ahead — A plan for Europe
'Η έκθεση τής ομάδας μελέτης γιά τίς μεσοπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές «Προοπτικές 1980» Σεπτέμβριος 1977. «International Environment, Growth and Sectoral Changes in the Community» (Διεθνής χώρος, ανάπτυξη καί τομεακές μεταβολές στην Κοινότητα), σχέδιο ανακοίνωσης τής 'Επιτροπής στην τριμερή διάσκεψη τού 1978.
However, we have tried throughout to interpret the case for planning in terms of insistent and important questions, such as the new international division of labour, the aim of a greater monetary stability in Europe, the coherence of national plans, energy policy, overcapacity, the restoration of growth expectations, changing industrial structure, medium-term employment policy, the involvement of multinational enterprises, and the implications of a further enlargement of the Community.
Κεφάλαιο Β: 'Ορισμός του προγραμματισμού: τό οικονομικό καί πολιτικό του πλαίσιο
Chapter II: What is meant by 'planning': its economic and political context
Ή έννοια του ορού «προγραμματισμός»
The meaning of 'planning'
'Ο όρος «προγραμματισμός» έχει πολλές αποχρώσεις καί τά διάφορα συνώνυμα του, λιγότερο ή περισσότερο ταυτόσημα («σχε­διασμός», «συνεννόηση», «προβλέψεις», «προβολές», «παρεκβολές» κλπ.), εκφράζουν ιδέες διαφορετικές ανάλογα μέ τή γλώσσα στην οποία χρησιμοποιούνται.
The word 'planning' has many nuances and the various near-synonyms and related concepts ('programming', 'concertation', 'projection', 'forecast') convey rather different ideas when expressed in different languages.
Γιά τό λόγο αυτό, κρίνουμε σκόπιμο νά εξηγήσουμε πρώτα τί εννοούμε μέ τόν ορο «προγραμματισμός» στην παρούσα έκθεση.
Therefore it is as well to begin by explaining what we mean by 'planning' in this report.
Δέν πρόκειται γιά συστηματική καί λεπτομερή έκθεση πού θέτει γιά καθέναν άπό τους κύριους οικονομικούς φορείς στόχους τών οποίων ή πραγματοποίηση είναι αναγκαία γιά νά επιτευχθούν ορισμένα αποτελέσματα πρίν άπό μιά δεδομένη ημερο­μηνία, ανεξάρτητα άπό τίς εξελίξεις τής αγοράς.
We do not have in mind the directed 'blueprint' form of planning wherein targets are set for each of the main economic agents, the fulfilment of which is necessary for the achievement of a set of outcomes by a target date, independently of market signals.
Ούτε πρόκειται γιά σενάρια, μέ τά απαραίτητα αριθμητικά στοιχεία, πού θά κυμαίνονται ανάμεσα στίς προβλέψεις καί τους στόχους καί θά συνοδεύονται άπό κατάλογο αυστηρών κανόνων μέ σκοπό νά υποδείξουν στους υπεύθυνους κάθε τομέα τό ρόλο πού καλούνται νά διαδραματίσουν στό πλαίσιο αυτών τών προβλέψεων γιά τήν προσφορά ή τή ζήτηση.
We do not mean, either, the provision of fully quantified scenarios somewhere between forecasts and targets, together with a set of rigid rules to show decision-takers within each section what is their proper role, or share, in these demand or supply forecasts.
Πι­στεύουμε, πράγματι, ότι ό ευρωπαϊκός προγραμματισμός θά 'πρεπε νά έχει ειδικότερα σάν στόχο νά ενισχύει καί νά προωθεί τή συμβολή τών δημόσιων καί ιδιωτικών οργανισμών πού συνεργάζονται σέ ολα τά επίπεδα στό εσωτερικό τής Κοινότητας.
We particularly do not have in mind, as the primary purpose of planning, a change in the present political locus of decisions, although political and economic developments might well necessitate such changes: we think that it should be one of the objects of European planning to strengthen and consolidate the contributions of both public and private bodies consulting at all levels within the European Community.
"Εστω καί αν είναι σκόπιμο, πολιτικά δέν είναι ρεαλιστικό νά μεταβιβασθεί ή εξουσία λήψης αποφάσεων, πού σήμερα ανήκει στους εθνικούς περιφερειακούς ή κοινοτικούς φορείς, ή ακόμη στίς επιχειρήσεις καί τά εργατικά σωματεία, σ' έναν κεντρικό καί τεχνοκρατικό οργανισμό.
It would be politically unrealistic - even if it was desirable - to try to shift decision-taking from the national, regional, municipal, company or trade union levels where it now resides to a central and technocratic body.
Είναι σημαντικό εκείνοι πού λαμβάνουν τίς αποφάσεις νά μπορούν νά κινούνται μέσα σέ 'ένα ενιαίο καί σταθερό πλαίσιο, χωρίς νά αλλάζει τό κέντρο λήψης αποφάσεων.
It is the decisions themselves that need to have a central reference framework, but the present decision-takers should not be divested of their responsibilities.
"Οταν εξετάστηκε γιά πρώτη φορά τό θέμα τοΰ κοινοτικού προγραμματισμού στή διάρκεια συνάντησης πού έγινε στή Ρώμη, στά τέλη τοΰ 1962, ή συζήτηση κατέληξε σέ πολιτικούς διαξιφισμούς ανάμεσα στους οπαδούς ενός τυπικοΰ κεντρικοΰ προγραμματισμού καί τους υποστηρικτές τής ελεύθερης οικονομίας.
When the subject of Community planning was first considered at a symposium in Rome at the end of 1962, the discussion got bogged down in political arguments between the supporters of formal central planning on the one hand and the proponents of the free market economy on the other.
'Αντίθετα, ή συνά­ντηση τής Νίκαιας, τό Σεπτέμβριο τού 1977, οδήγησε σέ γενική σύμπτωση απόψεων ώς προς τήν ανάγκη μιας κυβερνητικής παρέμβα­σης σέ μεγάλο αριθμό οικονομικών αποφάσεων καί τή διαπίστωση οτι, μέχρι σήμερα, οί παρεμβάσεις αυτές έχουν χαρακτηρισθεί άπό
By contrast, at last year's Nice symposium, there was general agreement both that, intervention by governments in a very wide range of economic decisions is a necessary fact of life, and that these interventions have suffered until now from the lack of coordinated information, of a clear, long-run view of realistic common objectives and of a sufficient comparison of the intentions of key decision-takers with each other before decisions are taken.
Κύριο μέλημα τους ήταν νέ εξετάσουν τίς λύσεις πού θά προσφέ­ρουν ένα αξιόπιστο καί αποτελεσματικό σύστημα πληροφόρησης, ικα­νό νά φωτίζει καί νά κατευθύνει τίς αποκεντρωμένες αποφάσεις, νά παρέ­χει 'ένα ευρύτερο πλαίσιο γιά τά επιμέρους καί τά τομεακά προγράμματα(' ), νά εκφράζει κοινούς στόχους καί νά εξασφαλίζει τήν ένταξη τών ενεργειών μέ μακροπρόσθεσμες επιπτώσεις σ' ένα τέτοιο πλαίσιο.
77IÍ' challenges ahead - A plan for Europe needed to illuminate and guide decentralized decisions; to provide a global framework for individual sector plans;1to enable common objectives to be expressed; and to help actions with longterm effects to be related to such a framework.
Ό προγραμματισμός πού διαβλ.έπουμε γιά τήν Ευρώπη παρουσιάζει ορισμένα κοινά σ > ιμεϊα μέ τόν προγραμματισμό πού εφαρμόζεται σήμερα σέ γενική κλίμακα στην 'Ολλανδία, όπως επίσης, σέ κάποιο βαθμό, καί μέ τά προγράμματα πού εφαρμόστηκαν, μέ μικρότερη ή μεγαλύτερη επιτυχία, σέ όλες τίς χώρες τής Κοινότητας άπό τό τέλος τής δεκαετίας τοΰ 40 μέχρι τή δεκαετία τοΰ 60.
The planning processes which we contemplate at the European level are in some respects like those which now exist at an aggregate level in the Netherlands and also to some extent like those which were introduced with varying degrees of success in the 1940s, 1950s and 1960s in all the Community countries.
Ό χαρακτηρισμός τοΰ προγραμματισμού αύτοΰ ώς «ενδεικτικού» αποδίδει καλύτερα τήν αρχή πού τόν κατευθύνει(;).
The principle behind this kind of planning can best be described as 'indicative'.2
Ή διαδικασία λήψης αποφάσεων είναι όρθο/.ογικά συντονισμένη καί επαναληπτική.
The decision process is rationally concerted and iterative.
Στην παραπάνω παράγραφο γίνεται σαφής διάκριση ανάμεσα σέ •.-¡Ενικό» και «ολικό" προγραμματισμό. '
First, the longterm broad objectives of policy, agreed by the Community, are described, and a set of interdependent policy areas is distinguished, each of which can be expected significantly to influence the longterm costs and benefits of some other members of the set.
Η λειτουργία αυτού τού είδους τού προγραμματισμού περιγραΐΐίεται μέ ακρίβεια. αν καί αρκετά αφηρημένα, στό έργο τού καθηγητή James Meade "The Theory of Indicative Planning" (Ή θεωρία τού ενδεικτικού προγραμματισμοί*), Manchester University Press. 1970.
With the help of a longterm dynamic global model, estimates are provided centrally of the expected behaviour of those parts of the European economy which are not being indicatively planned; and the conditions to be fulfilled, if shared long-run objectives are to be realized, are also displayed.
Δεύτερον, τά κατά τό μάλλον ή ήττον αποκεντρωμένα προγράμματα καί οί ενδεχόμενες μεταβολές τους ανακοινώνονται άπό τους υπεύθυνους στό «κέντρο προγραμματισμού» πού αναλαμβάνει τήν οργάνωση τών στοιχείων.
Second, more or less decentralized planned actions and their eventual modification are reported by the responsible agents to the 'planning centre', which is then in a position to organize these data.
Ή εργασία αυτή συνίσταται στην ανάλυση τών συλλο­γικών επιπτώσεων τών διαφόρων σχεδίων καί τήν αντιπαραβολή τους μέ τό αρχικό scénario τοΰ προγραμματισμού πού αντικατόπτριζε τους μεγάλους στόχους πού είχε θέσει ή Κοινότητα στό σύνολο της καί είχαν αποδεχθεί αρχικά τά μέλη της στό πλαίσιο τών δημοκρατικών διαδικασιών συμμετοχής τους.
That is to say, the collective consequences of the whole set of intentions are worked out for comparison with the original planning scenario which reflected the broader objectives adopted by the Community as a whole and by its constituents at the outset through their democratic, participative processes.
Τρίτον, πρέπει νά εξετάσουμε κατά πόσο είναι σκόπιμο νά επισπευσθεί ή νά αναβληθεί ό χρόνος επίτευξης τών στόχων τής Κοινότητας στό σύνολώ της καί νά δούμε επίσης αν είναι δυνατόν εί'τε νά διευρυνθεί είτε νά περιορισθεί τό φάσμα αυτών τών στόχων.
At the third stage, it should become clear whether the timetable of the broader Community objectives can be advanced or must be postponed; and whether the scope of these objectives can be widened or may have to be narrowed.
Γενικά, γιά τήν τρίτη αυτή φάση μπορούν νά ισχύσουν δύο σενάρια.
Broadly speaking, we can imagine two scenarios being developed at this third stage.
Σύμφωνα μ ' 'ένα δεύτερο σενάριο, αντίθετα, υπογραμμίζονται, χωριστά γιά κάθε τομέα, οί βασικές αποκλίσεις ανάμεσα στά επιμέρους προγράμματα καί οί αποφάσεις πού θά απαιτηθούν γιά τήν πραγματοποίηση τής δέσμης τών στόχων πού θά έχουν εγκριθεί σέ μιά πρώτη φάση.
The operation of this sort of planning is formally if rather abstractly described in Professor James Meade's book 'The theory of indicative planning', Manchester University Press, 1970.
'Ο αρμόδιος φορέας γιά τόν κοινοτικό προγραμματισμό, έρευνα τίς δυνατότητες πού υπάρχουν γιά τήν εξεύρεση κάποιας συμβιβαστικής λύσης ή διευθέτησης ανάμεσα στην πρώτη δέσμη στόχων καί τό σύνολο τών τροποποιημένων μεμονωμένων αποφάσεων.
What is meant by 'planning': its economic and political context intentions and the decisions required to achieve the broad set of objectives agreed in the first place. The Community planning body explores ways of arriving at a compromise or accommodation between the original sets of objectives and the set of modified individual decisions.
Τέταρτον —καί αυτή ή φάση έχει κεφαλαιώδη σημασία— τά συμπεράσματα καί οί αναλύσεις αναπέμπονται στους υπεύθυνους γιά τή λήψη αποφάσεων, σέ όλα τά επίπεδα, ώστε νά μπορέσουν νά τροποποιή­σουν τίς αποφάσεις πού σκόπευαν νά λάβουν.
Fourth, and most important, these results and analyses are fed back to the decision-makers at all levels so that they may modify their intended decisions in the light of the reduced uncertainty about the collective consequences of their prospective actions.
'Η κύρια δυσκολία τοΰ ένδεικτικοΰ προγραμματισμοΰ εμφανίζε­ται αναπόφευκτα στην τέταρτη φάση.
The principal difficulty with indicative planning is bound to lie in the fourth 'feedback' stage: how shall individual intentions be modified or expanded so that the collective wished-for outcome is achieved?
Πρόκειται γιά τή διαδικασία τής ανάδρασης («feedback»): πώς θά τροποποιηθούν ή θά διευρυνθούν τά επιμέρους προγράμματα ώστε νά επιτευχθεί τό συλλογικά επιθυμητό αποτέλεσμα; Άπό τή στιγμή πού υπάρχει σθεναρή επιθυμία γιά τήν πραγματοποίηση τού κοινού στόχου καί οί αναλύσεις δείχνουν καθαρά · τί πρέπει νά γίνει γιά τό σκοπό αυτό, δέ
We are not proposing additional constraints to those imposed by the European Parliament or the European Communities' Court of Justice and which have been added to the common body of rules such as those applying to competition, agriculture or to industrial subsidies within the provisions of the Treaty of Rome.
Δέν προτείνουμε κανέναν πρόσθετο περιορισμό έκτος άπό εκείνους πού επιβάλλουν τό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή τό Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καί πού εντάσσονται στό οπλοστάσιο τών κοινών κανόνων όπως πχ. οί κανόνες πού αφορούν τόν ανταγωνισμό ή τή μιά ή τήν άλλη τομεακή πολιτική, στό πλαίσιο τών διατάξεων τής συνθήκης τής Ρώμης.
But where the common objective is strongly willed, and if the analysis clearly shows what has to be done to achieve it, there is no reason to be defeatist about the possibility of an adjusted, more complementary set of decisions being taken, following either negotiation or the voluntary acceptance of some suggested principle for sharing responsibility for the needed adjustment.
Αυτό πού έχουμε κατά νοΰ είναι μιά διαδικασία διαρκούς αναπροσαρμογής ανάμεσα στους γενικούς στόχους, τήν πολιτική πού εφαρμόζεται σέ ειδικούς τομείς ή κλάδους δραστηριότητας, τίς προθέσεις καί τίς μεμονωμένες αποφάσεις.
What we have in mind here isa continuing process of adjustment between overall objectives, policies for particular sectors or areas of activity and individual intentions and decisions.
"Ενα σημαντικό στοιχείο τής διαδικασίας αυτής θά 'πρεπε νά είναι ή ανάλυση τών διδαγμάτων πού μπορούν νά προκύψουν άπό τά λάθη τού παρελθόντος.
An important element in the adjustment process would be learning from the lessons of past failures in coordination.
Θεωρούμε βασικό τά αποτελέσματα τών μεσοπρόθεσμων ενδεικτικών προγραμμάτων νά μπορούν νά ελέγχονται κατά διαστήματα, στή διάρκεια τής εφαρμογής τους, ώστε νά εντοπίζονται καί νά αναλύονται οί αποκλίσεις μεταξύ προγραμμάτων καί εφαρμογής καί νά συνάγο­νται συμπεράσματα πού θά ΰλοποιηθοΰν μέ μιά καινούρια διατύπωση τών μεσοπρόθεσμων στόχων.
We think it essential that the results of medium-term indicative plans should be regularly monitored and the discrepancies between plans and realizations pinpointed and explored so that lessons can be learned when medium-term policy objectives are redetermined.
Τό αρμόδιο όργανο γιά τόν προγραμμα­τισμό δέ θά 'πρεπε νά προσπαθεί νά επιρρίπτει σέ συγκεκριμένα άτομα τήν τελική ευθύνη γιά τίς αποτυχίες, πράγμα αδύνατο σ' έναν κόσμο όπου οί αυτόνομες αποφάσεις έχουν αλληλένδετες συνέπειες.
The planning body would not try to apportion ultimate responsibility for failure which is anyway impossible to do in a world of independent decisions with interdependent effects.
Θά έπρεπε ωστόσο νά αναφέρει τίς αποφάσεις ή τίς καθυστερήσεις στή λήψη τών αποφάσεων πού παρεμπόδισαν πράγματι τήν επίτευξη τών στόχων τής μεσοπρόθεσμης πολιτικής τής Κοινότητας.
What it would do would be to show which decisions or postponements of decisions were frustrating the Community's medium-term policy objectives.
Τό πιό απλό παράδειγμα ενδεικτικού προγραμματισμού είναι ή προσαρμογή τής παραγωγικής ικανότητας σέ μιά κερματισμένη βιομηχανία, ώστε νά αντιμετωπισθεί μιά μεταβολή στίς τάσεις τής παγκόσμιας ζήτησης.
The simplest illustration of indicative planning is the adjustment of capacity, across a fragmented industry, in response to the changes in the trend growth of total demand in Europe.
Τό κεντρικό όργανο διατυπώνει τίς σχετικές προβλέψεις μέ βάση διάφορες πιθανές παραδοχές, σέ ό,τι άφορα τήν ανάπτυξη καί τήν κατανομή τών εισοδημάτων, τήν εξέλιξη τής τάσης γιά κατανάλωση, τήν αύξηση τής έξωκοινοτικής παραγωγικής ικανότητας, κλπ.
The central body produces forecasts of market demand under plausible alternative assumptions about the growth and distribution of income, changes in the propensity to consume, the growth of capacity outside Europe, and so forth.
Στά Κράτη μέλη, οί παραγωγοί (ή οί οργανώσεις πού τους εκπροσωπούν) κάνουν εκτιμήσεις γιά τή δυναμικότητα καί τίς δαπάνες τους πού καλύπτουν τά επόμενα πέντε, δέκα ή δεκαπέντε χρόνια.
Producers (or associations on behalf of producers) in the Member States make estimates of their intended capacity five, ten or fifteen
'Ορισμός του προγραμματισμού: τό οικονομικό καί πολιτικό του πλαίσιο γεϊ τίς συνέπειες τών αποφάσεων αυτών πάνω στό επίπεδο τών τιμών ή τό ποσοστό υποαπασχόλησης τής παραγωγικής ικανότητας καί προτείνει ενδεχομένως τή μείωση ή τή διατήρηση της στά σημερινά επίπεδα.
The challenges ahead — A plan for Europe years ahead. The planning and forecasting body, using an appropriate combination of macroeconomic and sectoral models, estimates the effects of these decisions on the level of prices or on the level of under-utilized capacity, and suggests how far additions to capacity should be curtailed or postponed.