natgillin/translations-raw huggingface dataset:
(") Σταθερή νομολογία από την υπόθεση 18/57 (Nold), Συλλογή 1958-59, σ. 93.
As soon as the Court of Justice began its work, it therefore had occasion to deal with this question.32On that occasion, it laid down certain general requirements which, in prin­ ciple, still hold good today, regarding the extent of the obligation to state reasons.
18/57 (Nold), ό.π. στην υποσημείωση 28.
In any event, there is a
(") Βλ. ΔΕΚ, 21.3.1955, υποθ.
Case 18/57. cited at footnote 28 above. Scheffler, Die Pflicht zur Begründung von Maßnahmen nach dem europäischen Gemeinschaftsrecht, 1974, p.49. Bleckmann, EuR, 1978, p. 68.
(Macciorlati Dalmas/Ανώτατη Αρχή), Συλλογή 1963, σ. 617. )
Case 10/56 Meroni ν High Authority [1957 and 1958] ECR 157; Case 18/57, cited at footnote 28 above; Case 1/63 Macciorlati Dalmas v High Authority [1963] ECR 303. Case 16/65 Schwarze [1965] ECR 877.
16/65 (Schwarze), Συλλογή 1965, σ. 1081.
Case 34/62 Germany v Commission [1963] ECR 131; Case 24/62 Germany v Commission [1963] ECR 63.
(") Βλ.
Page 120
ΔΕΚ, 15.7.1963, υποθ. 34/62 (Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας/Επιτροπή), Συλλογή 1963, σ.
continued obligation to ensure that, in stating the reasons for an individual act. the minimum requirements must be fulfilled.
ξεως είναι ανεπαρκής, είναι δυνατό να συμπληρωθεί εκ των υστέρων μόνο στην περίπτω­ση που οι σχετικές αιτιολογίες είχαν ήδη αναφερθεί έστω και υπό εμβρυϊκή μορφή και τα μεταγενέστερα στοιχεία χρησίμευαν μόνο για παροχή αναλυτικότερων εξηγήσεων (39).
Where, in a particular case, it is established that the statement of reasons is insuf­ficient, the deficiency cannot be made good ex post facto unless the reasons had already been given in embryonic form and the information provided after the event merely supplies further details.39
Το κοινοτικό δίκαιο δεν θεωρεί τυπική προϋπόθεση για τα κοινοτικά όργανα την αναφορά στις νομικές τους πράξας των δυνατών μέσων προσφυγής.
Community law does not make it a procedural requirement that the legal acts of the Community institutions should contain an indication of the means of redress avail­able.
Ε. Αρχή της δημοσιότητας
E. Principle of publication
Σύμφωνα με τις διατάξας των άρθρων 199, εδάφιο 1, πρώτη περίοδος, ΕΟΚ, 163, παράγραφος 1, πρώτη περίοδος, ΕΚΑΕ και 15, παράγραφος 3, ΕΚΑΧ, μόνο οι κανονι­σμοί, οι γενικές αποφάσεις ΕΚΑΧ και οι γενικές συστάσεις ΕΚΑΧ πρέπει να δημοσιεύο­νται σύμφωνα με τη νομική αρχή της δημοσιότητας που ισχύει σε όλα τα κράτη μέλη.
Under Article 191 EEC, first paragraph, first sentence, 163 EAEC, first paragraph, first sentence, and 15 ECSC, third paragraph, only regulations.
Η δημοσίευση γίνεται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που δη­μιουργήθηκε με αποφάσας του Συμβουλίου της ΕΟΚ (40), και της ΕΚΑΕ, της 15ης Σε­πτεμβρίου 1958 (41), η οποία εξάλλου είναι και στη διάθεση της ΕΚΑΧ σαν μέσο δημο­σιεύσεως στη θέση της ΕΕ της ΕΚΑΧ που εκδιδόταν μεταξύ 30ής Δεκεμβρίου 1952 και 13ης Μαΐου 1958.
ECSC general decisions and ECSC general recommendations require to be published in accordance with the legal principle of publication practised in all the Member States.
Την έκδοση αναλαμβάνει η Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρω­παϊκών Κοινοτήτων, τα γραφεία της οποίας βρίσκονται στο Λουξεμβούργο.
Publication is effected in the Official Journal of the European Communities, which was established pursuant to deci­ sions of the Council of the EEC40 and of the EAEC dated 15 September 1958 41 and is also available to the ECSC as an organ of publication, replacing the Official Journal of the ECSC, which was published from 30 December 1952 until 13 May 1958. It is published
(42) Βλ.
Page 121
ΔΕΚ, 29.5.1974, υποθ. 18/73 (König), Συλλογή 1974, σ.
by the Office for Official Publications of the European Communities, which is situated in Luxembourg.
607 και ιδίως σ. 612.
Publication is a condition for validity of a measure and in consequence, creates a right.
Τέλος, η δημοσίευση δεν συνδέεται με τις προθεσμίες που τάσσονται για την άσκηση ορι­σμένων αρμοδιοτήτων (44).
Moreover, when the date of publication is determined, it is important to bear in mind that the unity and uniform application of Community law require that legal acts shall enter into force simultaneously for all citizens of the Community.
Αν η νομική πράξη πρέπα να δημοσιευθεί όταν συνέχιζα να τρέχει η προθεσμία, μπορεί να δημοσιευθεί και μετά τη λήξη της προθεσμίας, χωρίς αυτό να επηρέαζα τη νομική της ισχύ.
Finally, publication does not depend on the time­limits prescribed for the exercise of certain powers.44Although the act has to be published within the time­limit, it can also be published after the time­limit has expired without its validity in law being affected thereby.
Σύμφωνα με τις διατάξας των κοινοτικών συνθηκών, δημοσία)ση δεν είναι αναγκαία ό­σον αφορά τις οδηγίες και αποφάσεις (άρθρο 191, εδάφιο 2, ΕΟΚ) και όσον αφορά τις ατομικές αποφάσεις και τις ατομικές συστάσεις (άρθρο 15, εδάφιο 2, ΕΚΑΧ).
Under the Community Treaties, publication is not necessary in the case of directives and decisions (second paragraph of Article 191 EEC) or in the case of individual decisions and individual recommendations (second paragraph of Article 15 ECSC).
Τα κείμενα αυτά αρκεί να φέρονται σε γνώση των αποδεκτών τους με την ανακοίνωση ή την κοινοποίηση τους.
It is enough for these instruments to be brought to the attention of the addressees by notification or communication.
Αυτό όμως δεν απαγόρευα στα κοινοτικά όργανα να προβαίνουν σε δημοσίευση και αυτών των πράξεων στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοι­νοτήτων.
However, the Community institutions may also publish these instruments in the Official Journal of the European Communities.
Από πλευράς πολιτικής ενοποιήσεως και λαμβανομένης υπόψη της διαδικασίας εκδημοκρατισμού της Κοινότητας, μια τέτοια δημοσίευση είναι όχι μόνο χρήσιμη αλλά και απαραίτητη.
From the stand­point of integration policy and the democratization of the Community, this practice is not only desirable but necessary.
Αυτό μάλιστα προβλέπεται ρητά από το άρθρο 15, παράγραφος 3, του προσωρινού εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου, καθώς και από το άρθρο 4, παρά­γραφος 2, της αποφάσεως αριθ.
Considerable use is, in fact, made of this facility and, in particular, directives and decisions addressed to the Member States are published in the Official Journal.
22/60 της Ανωτάτης Αρχής (45).
This is expressly provided for in Article 15(3) of the Council's provi­sional Rules of Procedure and in Article 4(2) of Decision No 22­60 of the High Author­ity.
Η δημοσίευση πάντως των πράξεων αυτών δεν είναι δυνατό να αντικατάστησα την κοινοποίηση τους, γιατί μό­νο αυτή η τελευταία επιτρέπα τον προσδιορισμό της ταυτότητας εκείνου στον οποίο το αρμόδιο κοινοτικό όργανο παρέχα δικαιώματα ή επιβάλλει υποχρεώσεις (46).
45However, publication of such acts is no substitute for their notification, since the latter alone makes it possible to identify the parties upon whom the institution respon­sible intends to confer rights or impose obligations.46
Απαγόρευση της κατ' αναλογία εφαρμογής
F. Prohibition of application by analogy
Επαδή οι σχετικοί με τους τύπους κανόνες που προβλέπονται από τις κοινοτικές συνθήκες τάσσουν κατά τρόπο δεσμευτικό τις προϋποθέσεις ισχύος των κοινοτικών νομι­κών πράξεων, η κατ' αναλογία εφαρμογή τους σε περιπτώσεις στις οποίες δεν αναφέρο­νται ρητά δεν είναι επιτρεπτή (47).
The fact that the procedural rules prescribed by the Community Treaties constitute conditions precedent which are indispensable for the applicability of legal acts means that there can be no authorization for the application of those acts by analogy to situations to which they do not expressly refer.47
Διαχρονική ισχύς
Period of validity
Σαν έναρξη ισχύος πρέπα να εννοείται η παραγωγή εννόμων συνεπαών.
'Entry into force' means the creation of normative effects. It is at that moment that legal acts give rise to rights and obligations.
Από τη στιγμή αυτή γεννώνται δικαιώματα και υποχρεώσας που απορρέουν από τις νομικές πρά­ξας.
In this connection, the Community Treaties draw a distinction between, on the one hand, regulations, ECSC general decisions and ECSC general recommendations and, on the other, directives, decisions.
185/73 (König), Συλλογή 1974, σ.
Regulations and ECSC general decisions
(45) Απόφαση αριθ. 22/60 της Ανωτάτης Αρχής της 7.9.1960, ΕΕ αριθ.
With respect to regulations, Article 191 EEC, first paragraph, second sentence, and Article 163 EAEC, first paragraph, second sentence, provide as follows: 'They shall enter into force on the date specified in them or, in the absence thereof, on the 20th day following their publication.'
(46) Βλ. ΔΕΚ, 18.2.1964, συνεκδ. υποθ.
The fourth paragraph of Article 15 ECSC declares that the High Authority shall determine the manner in which the question should be resolved.
73 και 74/63 («Rotterdam» και «Putterschoek»), Συλλογή 1954, σ. 3·
This was done in Decision No 22-60 of the High Authority,48Article 6 of which provided for an arrangement corresponding to that laid down in Article 191 EEC, first paragraph, second sentence, and Article 163 EAEC, first paragraph, second sentence.
ΔΕΚ, 15.7.1970, υποθ. 41/69 (Chemiefarma), Συλλογή 1970, σ.
Under the rules laid down in the Treaties, it is clear that, apart from those very rare cases where the act itself does not lay down the date on which it shall enter into force, the Community institutions are at liberty to determine that date themselves.
Ακόμη περισσότερο, αν ως χρόνος ενάρξεως της ισχύος ορισθεί ημε­ρομηνία προγενέστερη της ημερομηνίας δημοσιεύσεως και μολονότι κάτι τέτοιο δεν απα­γορεύεται νομικά από τις συνθήκες, πρόκαται για περίπτωση αναδρομικότητας και, κατά συνέπαα, το αποδεκτό μιας τέτοιας μεθόδου πρέπα να κρίνεται υπό το φως των αρχών που ρυθμίζουν το αποδεκτό της αναδρομικότητας των νομικών πράξεων.
date prior to the date of publication this, despite the fact that, legally, there is nothing to prohibit it in the Treaties, constitutes a form of retroactivity, with the result that the admissibility or otherwise of such an arrangement must be determined in the light of the principles governing the extent to which enactments may have retroactive effect.
Από την πλευρά της αρχής του κράτους δικαίου, τα κοινοτικά όργανα θα έπρεπε, στηρι­ζόμενα στον κανόνα που προβλέπεται στο άρθρο 91, εδάφιο 1, δεύτερη περίοδος, in fine, ΕΟΚ, να τηρούν γενικά τον κανόνα της ακοστής ημέρας μετά τη δημοσίευση, όταν απο­φασίζουν νια την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος των πράξεων τους.
On the basis of the principle of a constitutional State, in accordance with the rule embodied in the first paragraph of Article 191 EEC, end of second sentence, the Com­munity institutions ought as a rule to adhere to the 20th day following publication in deciding the date on which their acts are to enter into force and thus satisfy the principles of legal certainty and the protection of expectations.
Εξαιρέσας στον κανόνα αυτό δεν θα έπρεπε να γίνονται δεκτές παρά μόνο σε περίπτωση επείγουσας ανάγκης.
Exceptions to this rule should be allowed only in emergencies.
'Αλλωστε, η απόφαση της Ανώτατης Αρχής για τον τύπο και την τροποποίηση των νομικών της πράξεων (52) πρόβλεπα ανάλογη ρύθμιση.
The decision of the High Authority relating to the form and notification of its legal acts52provides for a similar system.
'Αλλες νομικές πράξας
Other legal acts
Οι οδηγίες και αποφάσας της ΕΟΚ και της ΕΚΑΕ παράγουν αποτελέσματα από την κοινοποίηση τους (άρθρο 191, εδάφιο 2, ΕΟΚ, άρθρο 163, εδάφιο 2, ΕΚΑΕ).
Directives and decisions of the EEC and EAEC take effect on notification (Article 191 EEC, second paragraph, and Article 163 EAEC, second paragraph).
Οι ατομικές αποφάσας και οι ατομικές συστάσας ΕΚΑΧ αρχίζουν και αυτές να ισχύουν από την κοι­νοποίηση τους στους αποδέκτες τους.
Similarly, indiv­idual decisions and individual recommendations of the ECSC also take effect upon their notification to the addressees.
(") Απόφαση αριθ. 22/60 ό.π. στην υποσημείωση 45.
The French version employs the word notification in both provisions.
Με την έννοια αυτή, το γαλλικό κείμενο χρησιμοποιεί, στις δύο διατάξας, τον όρο notification.
A legal act is considered to have been notified when it has duly come into the possession of the addressee53so that he may take notice of it.
'Ως εκείνη τη στιγμή, η πράξη δεν μπο­ ρεί να παράγει έννομες συνέπειες.
Until this happens, the act is without effect.
Όταν η κοινοποίηση έχα γίνα μόνο σε μερικούς από τους προβλεπόμενους αποδέκτες, η νομική πράξη παράγα αποτελέσματα μόνο για τα πρόσωπα τα οποία έλαβαν κανονικά γνώση.
If some only of the intended addressees have received notification, the act takes effect only in respect of those persons to whose attention it has been duly drawn.
Υπάρχα γνήσια ή τυπική αναδρομικότητα όταν οι διατάξεις μιας κανονιστικής πρά­ξεως επιδρούν σε πραγματική κατάσταση που προϋπήρχε στο παρελθόν.
True or formal retroactivity arises when the provisions of a legislative act have an effect on a set of circumstances which existed in the past.
Όσον αφορά τις νομικές πράξας που πρέπα να δημοσιεύονται, αυτό συμβαίνα πάντοτε όταν το κοινοτικό όργανο επιλέγα ως χρόνο ενάρξεως της ισχύος ημέρα που προηγείται της δημοσιεύσεως του καμένου, ή και όταν οι διατάξας της νομικής πράξεως εφαρμόζονται (όταν αρχίζουν να ισχύουν μετά τη δημοσίευση τους) σε διαδικασία που θα έχα ήδη λήξα κατά την ημέ­ρα αυτή.
In the case of acts the publi­cation of which is obligatory, this always occurs when a Community institution makes the date of entry into force a date prior to the publication of the instrument or, again, when, on entering into force after their publication, the provisions of an act apply to a course of events which had already ceased on that date.
Η νομιμότητα μιας τέτοιας αναδρομικότητας εξαρτάται από τις εγγυήσας νομι­κής ασφαλείας και προστασίας της νομικής εμπιστοσύνης που παρέχα.
The validity of the retroactive effect in that case is subject to the assurance of legal certainty and the protection of legitimate expectation.
Μπορεί να θεωρη­θεί ότι μια τέτοια προϋπόθεση πληρούται στις περιπτώσας που η νομική αυτή πράξη έχα σαν συνέπεια να βελτιώνει ex tunc τη νομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο αποδέ­κτης, όταν δηλαδή πρόκαται για μέτρο ευνοϊκό.
This condition can be regarded as satisfied in circumstances where the result of the act is to improve ex tunc the legal position of the addressee and the
(") Βλ. ΔΕΚ, 10.12.1957, υποθ.
Decision No 22-60, cited at footnote 45 above.
8/56 (ALMA/Ανωτάτη Αρχή), Συλλογή 1957, σ. 183. (34) Ehle, Inkrafttreten von EWG—Verordnungen und Rückwirkungsverbot, ό.π. στην υποσημείωση 49.
Case 8/56 A.L.M.A. ν High Authority [1957 and 1958] ECR 95.
(") Βλ.
Page 124
ΔΕΚ, 11.2.1971, υποθ.
measure is, therefore, to his advantage.
Υπάρχα όμως και μία άλλη μορφή αναδρομικότητας, που συχνά προκύπτα στην πράξη: πρόκαται για την περίπτωση κατά την οποία η νομική πράξη έχα καταρτιστεί για να εφαρμοστεί στο μέλλον σε υφιστάμενη πραγματική κατάσταση που δεν έχα ακόμη πά­ψει να υπάρχει, έχει όμως ταυτόχρονα σαν συνέπεια να υποβαθμίζει ή και να αδρανοποιεί a posteriori την αντίστοιχη νομική κατάσταση (36).
There is another form of retroactivity, which is frequently met in practice where, although an act is designed for application in the future to a set of circumstances which have not yet ceased to exist, the immediate effect ofthat act is to worsen or even render invalid the legal situation in question ex post facto.56
Το Δικαστήριο ξεκινά από την αρχή ότι το είδος αυτό αναδρομικότητας — δηλαδή η επίδραση ενός νέου δι­καίου σε πραγματική κατάσταση που δεν έχα ακόμη πάψα να υπάρχα — είναι καταρχήν αποδεκτό, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται εν προκειμένω για ευνοϊκό ή δυσμενές μέτρο (").
This occurs most commonly when, although the entry into force of the legislative act of the Community has been set at a date subsequent to publication, it also covers a scries of events which reaches back to the period before its entry into force or its publication and which has not yet come to an end.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, το αντίθετο θα μπορούσε να ισχύσα μόνο αν, κατ' εξαί­ρεση, η ανάγκη προστασίας της εμπιστοσύνης του ενδιαφερομένου αντιτασσόταν σε μια τέτοια αναδρομικότητα (58). Στην περίπτωση αυτή, θα έπρεπε να εφαρμοστούν οι αρ­χές που ισχύουν στην περίπτωση τυπικής αναδρομικότητας δυσμενών μέτρων.
The Court of Justice holds that this form of retro­activity (that is to say, the effect of a new law on a set of circumstances that has not yet ceased to exist) is in principle admissible, quite apart from the question whether the measure involved is favourable or otherwise.57According to the Court, the position would be different only if, exceptionally, retroactivity conflicted with the principle that the legitimate expectations of the person concerned deserve protection.58In that case, it would be proper to apply the principles developed on the subject of the formal retro­activity of measures detrimental to those concerned.
Γ. Ανάκληση των νομικών πράξεων ατομικής ισχύος
C. Revocation and withdrawal of acts of individual application
Οι διατάξεις του πρωτογενούς και παράγωγου κοινοτικού δικαίου περιλαμβάνουν, στο θέμα της ανακλήσεως των νομικών πράξεων ατομικής ισχύος, μόνο ειδικούς κανόνες που δεν είναι δυνατό να γενικευθούν.
On the subject of revocation and withdrawal of acts of individual application, the provisions of primary and secondary Community law contain only specific rules which are incapable of generalized application.
Για το λόγο αυτό, το Δικαστήριο χραάστηκε να διαμόρφωνα τέτοιους κανόνες χρησιμο­ποιώντας σαν βάση τις γενικές αρχές του δικαίου που αφορούν την ανάκληση των νομι­κών πράξεων.
In order to formulate general rules, the Court of Justice has had recourse to the general principles of law relating to the revocation and withdrawal of acts.
Το Δικαστήριο δεν κάνα σαφή διάκριση μεταξύ ανακλήσεως νόμιμων και παράνομων κοινοτικών πράξεων (59).
The Court does not draw a clear distinction between revocation and withdrawal but applies the word 'revocation' also in cases where an unlawful Community enactment is
Δικαστηρίου ότι αυτό καθιέρωσε διαφοροποιημένες αρχές ανάλογα με το νόμιμο ή παρά­νομο χαρακτήρα των ατομικών πράξεων.
repealed.5y However, it is clear from the case­law of the Court of Justice that it has established principles which differ according to whether the repeal is concerned with a lawful or an unlawful individual act.
Ανάκληση νομικών πράξεων
Revocation of a lawful act
Κάτι τέτοιο δεν αληθεύει στο μέτρο που, σε συγκε­κριμένες περιπτώσεις αντιτάσσεται στο δημόσιο συμφέρον (60).
As is the case in the national legal orders, the revocation of an unfavourable act is in principle admissible, since the revocation of such an act is usually in the interests of the party concerned, while third parties have no justifiable interest in its retention.
Αντίθετα, η ανάκληση ευνοϊκής νομικής πράξεως θεωρείται γενικά από το Δικαστήριο πα­ράνομη.
On the other hand, the revocation of a favourable act is usually held by the Court to be unlawful.
Υπό· το πρίσμα των αρχών της προστασίας της εμπιστοσύνης και της νομικής α­σφάλειας, αυτό αληθεύει ιδιαίτερα στην περίπτωση εκείνων των νομικών πράξεων που δη­μιουργούν υπέρ του ενδιαφερομένου προσωπικό δικαίωμα (61).
In view of the principles of the protection of legitimate expectation and of legal certainty, this is especially true in the case of acts which confer an individual right on the party concerned.6IThis also applies when the addressee of a measure has conducted his business on the assumption that the act will remain in force.
Ανάκληση παράνομων νομικών πράξεων
Withdrawal of an unlawful act
Οι νομικές πράξας που συνεπάγονται δυσμενείς συνέπαες μπορούν γενικά να ανα­καλούνται, δεδομένου ότι ο παράνομος χαρακτήρας τους δεν συμβιβάζεται με την αρχή της νομιμότητας των κοινοτικών πράξεων αυτών και η ανάκληση τους είναι σύμφωνη με το ατομικό συμφέρον.
An act which is unfavourable is usually liable to be withdrawn, since its unlawful character is incompatible with the principle that Community acts must accord with the law and since its withdrawal is in the interest of the individual.
Αντίθετα, προκαμένου να κριθεί αν είναι δυνατή η ανάκληση ευνοϊκής πράξεως πρέπα, πριν απ' όλα, να σταθμιστεί το συμφέρον που μπορεί να έχα η Κοινότητα για την ανάκληση, με το ατομικό συμφέρον να διατηρηθεί η πράξη.
On the other hand, the question whether a favourable act may be withdrawn depends on the balance between the interest which the Community may have in seeing it withdrawn and that which the individual has in seeing it retained.
Κατά τη διάρκαα των πρώ­των χρόνων της δράσεως του, το Δικαστήριο είχε θεώρησα ότι ήταν ελεύθερη η ανάκλη­ση μιας νομικής πράξεως, τουλάχιστον για όσο χρόνο έτρεχε η προθεσμία προσφυγής για ακύρωση (").
In the decisions of its early years, the Court of Justice had accepted that an act could be freely withdrawn, at least during the period within which an action for annulment could be brought.62In later decisions, it upheld the principle of the balance of interests.63
Κατά τη στάθμιση αυτή, πρέπα ιδίως να προσεχθεί αν το σφάλμα που εμπεριέχει η πράξη ανάγεται στη σφαίρα ευθύνης του κοινοτικού οργάνου ή αν μπορεί να αναχθεί στη συμπε­ριφορά του ευνοουμένου από την πράξη προσώπου (πχ. δόλια απόκτηση παροχής), Αν η εξέταση αυτή δεν οδηγεί σε κανένα συμπέρασμα, θα πρέπα πλέον να σταθμίζεται άμεσα η σπουδαιότητα του κοινοτικού συμφέροντος με εκείνη των ατομικών συμφερόντων που θί­γονται από την ανάκληση.
In striking this balance, it is of special importance to ascertain whether the wrongful act or omission took place within the sphere of responsibility of the Community institution or whether the irregularity must be attributed to the conduct of the person advantaged (for example, in fraudulently obtaining a benefit).
Αντίθετα, η ανάκληση για το μέλλον είναι πάντοτε νόμιμη (64).
If no conclusion can be drawn in either direction, a balance must be struck between the interests of the Community and those of the individuals affected by the withdrawal.
9· ΔΕΚ, 22.3.1961, υποθ. 42 και 49/59 (SNUPAT/Ανωτάτη Αρχή), Συλλογή 1965, σ.
Joined Cases 7/56 and 3 to 7/57 Algera [1957] ECR 39; Case 15/60 Simon [1961] ECR 115; Case 56/75 Elz [1976] ECR 1097. Wicsncr. Der Wiederruf individueller Entscheidungen der Hohen Behörde der EGKS, 1966, p.
7/56 και 3 ώς 7/57 (Algera), ό.π. στην υποσημείωση 59. (") Βλ.
21 ; Joined Cases 4 to 13/59 Mannesmann AG ν High Authority [1960] ECR 113.
ΔΕΚ, 12.7.1962, υποθ. 14/61 (Koninklijke Nderlandsche Hoogovens/Ανωτάτη Αρχή), Συλλογή 1962, σ.
Case 1/55 Kergall[ 1954 to 1956] ECR 151 ; Joined Cases 42 and 49/59 SNUPAT ν High Authority [1961] ECR 53.
487· ΔΕΚ, 13.7.1965, υποθ.
Joined Cases 7/56 and 3 to 7/57, cited at footnote 59 above.
11/63 (Lemmerz/Ανωτάτη Αρχή), Συλλογή 1965, σ. 835.
Case 14/61 Koninklijke Nederlandse Hoogovens ν High Authority [1962] ECR 253; Case 111/63 Lemmerz ν High Authority [1965] ECR 677.
(Μ) Βλ.
Page 126
54/77 (Herpds/Επιτροπή), Συλλογή 1978, σ. 585.
On the other hand, with­drawal for the future is always lawful.64
μοδιότητα απορρέει από τη διάταξη εκείνης της συνθήκης που επέτρεψε τη λήψη του μέ­τρου.
The requisite power to make an amendment derives from the provision of the Treaty enabling the measure to be enacted.
Αυτό σημαίνει, αφενός μεν, ότι μόνο το όργανο εκείνο που εξέδωσε τη νομική πράξη μπορεί να προβεί στην τροποποίηση του και, αφετέρου, ότι η τροποποίηση αυτή πρέπα να διατήρησα τη νομική φύση του αρχικού μέτρου.
It follows, first, that the institution which enacted the instrument alone may amend it and, secondly, that the amendment must not derogate from the legal character of the original measure.
Έτσι, ένας κανονισμός δεν εί­ναι δυνατό να τροποποιηθεί από πράξη θεσπιζόμενη κατ' εφαρμογή του (")■
It is. for example, for this reason that a regulation cannot be amended by an instrument adopted for its implementation.65
Στην πράξη, ο σεβασμός της νόμιμης εμπιστοσύνης απαγόρευα τροποποίηση μιας ρυθμί­σεως χωρίς να προβλεφθούν μεταβατικά μέτρα.
In practice, the principle that legitimate expectation must be protected makes it unlawful to amend regulations without concomitant transitional measures.
Ο κανόνας αυτός επιδέχεται εξαιρέσας μόνον όταν επιτακτικό δημόσιο συμφέρον αντίκαται στη λήψη ενός τέτοιου μέτρου (w).
The only exception to this rule occurs when an overriding matter of public interest prevents the adoption of such measures.66
Διόρθωση
B. Correction