natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Zuleeg, op. cit., υποσημείωση 18, σσ.
For a full explanation of the first theory, see Zuleeg, op. cit. at footnote 18 above, p. 56, p. 282 et seq. For the other theory, see Pescatore, 'Les répartitions de compétences entre la Communauté et les États membres' in La Communauté et ses États membres, proceedings of the Sixth Conference of the Institut d'Études juridiques européennes, 1973, p.
357, και επ. idem, op. cit., υποσημείωση 19, σ.
357 et seq. ; idem, op. cit. at footnote 15 above, p. 9 et seq.
Γενικά νια το ίδιο πρόβλημα βλ. εντελώς πρό­σφατα Tizzano, op. cit., υποσημείωση 12, σ. 8.
On the problem in general, see also, quite recently, Tizzano, op. cit. at footnote 12 above, p. 8.
περιστραφεί γύρω από τις θεωρητικές πλευρές του προβλήματος.
the Community according to sector, to a degree which varies depending on the case and with caution as to their extent and the compass of the matters covered.
Οι αβεβαιότητες αυτές, όπως είδαμε, αυξήθηκαν ακόμη περισσότερο με τη διαρκή εξέλιξη της νομοθετικής και νομολογιακής πρακτικής.
These uncertainties were further amplified by the developments continually taking place in legislative and judicial practice.
Επιπλέον, είναι απόλυτα βέβαιο ότι οι υποχρεώσας των κρατών μελών διευκρινίζονται και παγιοποιούνται χάρη στην εξασφάλιση της υπεροχής και του άμεσου αποτελέσματος του κοινοτικού δικαίου, που εγγυώνται την τήρηση των κοινοτικών αρμοδιοτήτων ακόμη και σε εθνικό επίπεδο (κεφάλαιο VI).
Moreover, it is quite certain that the obligations of the Member States are becoming clearer and more definite by virtue of the acceptance of the primacy and direct effect of Community law, which ensure, at national level, that Community powers are respected (Chapter VI).
Κανο­νικά, όμως, οι αρμοδιότητες αυτές δεν επιβάλλονται, με αποτέλεσμα να περιορίζουν την ελευθερία ή, σύμφωνα με μια άλλη έκφραση, τις αρμοδιότητες των κρατών μελών, παρά μόνο όταν ασκούνται ουσιαστικά· αυτό έχα ως συνέπαα να προκύπτουν νέες δυσχέραες που ανακύπτουν, όταν για διάφορους λόγους οι αρμοδιότητες αυτές δεν έχουν ασκηθεί ή έχουν ασκηθεί με καθυστέρηση ή μερικώς, πράγμα που έχα συχνά συμβεί.
However, in a normal situation, these powers come into being, and thus limit the freedom of powers of the Member States, only in so far as they are actually exercised; as a result new difficulties may arise when, for various reasons, these powers have not been exercised or have been exercised only belatedly and in part, as often occurs.
Βρίσκεται λοιπόν κανείς αντιμέτωπος με σαρά καταστάσεων που δεν διευκολύνουν τη συ­ναγωγή γενικών και ενιαίων κριτηρίων και που αποκλείουν ακόμη περισσότερο λύσας a priori.
This situation does not facilitate the drafting of general, unitary criteria and lends itself even less to a priori solutions.
Εξάλλου, η νομολογία του Δικαστηρίου δείχνεται στο θέμα αυτό ιδιαίτερα ρεαλι­στική, αφού αναγκάζεται να προσάρμοσα τις αρχές της στα αδικά προβλήματα που εμφα­νίζονται κάθε φορά.
Furthermore, the Court's decisions in this regard bear witness to a high degree of pragmatism, since the Court has been obliged to adapt the principles to fit the particular nature of the case in point.
Αν όμως κανείς προβεί έστω και σε μια περιληπτική εξέταση των λύσεων που έχουν προ­ταθεί για τις κυριότερες κοινοτικές πολιτικές, μπορεί να διασαφηνίσα τις προηγούμενες παρατηρήσας.
A brief survey of the solutions proposed in the case of the principal common policies may enable some light to be shed on what has just been said.
Πρέπα, καταρχήν, να υπενθυμιστεί ότι το Δικαστήριο έκανε σαφώς λόγο για αποκλαστική αρμοδιότητα της Κοινότητας για πρώτη φορά (αμέσως μετά το τέλος της μετα­βατικής περιόδου), ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η Κοινότητα είχε ή δεν είχε ασκήσα τις σχετικές της εξουσίες στο πλαίσιο της κοινής εμπορικής πολιτικής.
It must be recollected at the outset that it is in the sector of commercial policy that the Court first spoke clearly of the Community's exclusive power (from the end of the transitional period) irrespective of whether or not the Community has exercised its powers in the matter.
Σύμφωνα με το Δι­καστήριο, η πολιτική αυτή καθορίζεται στο άρθρο 113 «με προοπτική τη λατουργία της κοινής αγοράς, για τη διαφύλαξη του γενικού συμφέροντος της Κοινότητας».
In the Court's view, such a policy is conceived in Article 113 'in the context of the operation of the common market, for the defence of the common interests of the Community ...
«Μια τέ­τοια αντίληψη είναι προφανώς ασυμβίβαστη με τη διαφύλαξη του δικαιώματος των κρα­τών μελών, με την επίκληση παράλληλης αρμοδιότητας τους, να επιδιώκουν χωριστή ικα­νοποίηση ιδιαίτερων συμφερόντων τους στο πλαίσιο των διεθνών σχέσεων» (43).
Quite clearly, however, this conception is incompatible with the freedom to which the Member States could lay claim by invoking a concurrent power, so as to ensure that their own interests were separately satisfied in external relations ...'.43
Αυτό ισχύα τόσο για τη σύναψη διεθνών συμφωνιών σε θέματα εμπορικής πολιτικής όσο και για «αυτόνομα» μέτρα εμπορικής πολιτικής, δηλαδή τα μέτρα που λαμβάνονται μονομε­ρώς από τα κράτη μέλη.
This applies both as regards the conclusion of international agreements on the subject and for the so-called 'autonomous' commercial policy measures, taken unilaterally by the Member States.
Πράγματι, και για τα τελευταία αυτά, το Δικαστήριο τονίζα την ύπαρξη «γενικής αρμοδιότητας» της Κοινότητας και συνεπώς την απαγόρευση της θεσπί­σεως τέτοιων μέτρων από τα κράτη μέλη.
In the case of the latter the Court also reaffirms the Community's general jurisdiction and the prohibition against Member States taking such measures.
Στο επίπεδο αυτό όμως η απαγόρευση είναι λι-
But the prohibition in that case is less stringent, since the consequences of national action arc different and easier to remedy.
) Βλ. γνωμοδότηση 1/75, op. cit., υποσημείωση 8.
Case 41/76 Donckerwolcke [1976] ECR 1937. cf. Opinion 1/78, cited in footnote 8.
Πέρα όμως από την εμπορική πολιτική το Δικαστήριο έχα, όπως ήδη παρατηρήσα­με, την τάση να τονίζα ότι η Κοινότητα έχα ευρεία και αποκλαστική αρμοδιότητα σε όλο τον τομέα των διεθνών συμφωνιών.
Outside commercial policy, however, the Court of Justice inclines towards stating that the Community enjoys wide and exclusive power in the whole field of international agreements.
Έχοντας ξεπέρασα ορισμένες ερμηνευτικές αμφιβο­λίες που παρέμεναν μετά από την περίφημη απόφαση AETR, το Δικαστήριο επεξέτανε αι­σθητά το πεδίο εφαρμογής της αρμοδιότητας αυτής φθάνοντας μέχρι τη θεμελίωση του απόλυτου παραλληλισμού μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών αρμοδιοτήτων της Κοινό­τητας και διευκρίνισε προοδευτικά ότι, όταν έχουν ασκηθεί και οι μεν και οι δε, η αρμο­διότητα της Κοινότητας να συναπτά συμφωνίες καθίσταται αποκλαστική (46).
Raising some lingering doubts as to interpretation following the well-known AETR judgment, the Court not only extended very considerably the field within which this jurisdiction is applicable, going so far as to declare absolute parallelism between the Community's internal and external powers; it also stated specifically, in successive cases, that once both have been exercised, the organization's power to conclude agreements thereby becomes exclusive.46
Η λύση όμως αυτή πρέπα να λάβα υπόψη της τις πολλαπλές δυσχέραες που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ενοποιήσεως.
This solution, however, has to make allowances for the many difficulties encountered during the integration process.
Αυτό συμβαίνει, πχ., σε περίπτωση καθυ­στερήσεων στην υλοποίηση κοινοτικών πολιτικών και καθίσταται τότε απαραίτητο να δο­θεί στα κράτη μέλη η άδαα να συνάπτουν απευθείας συμφωνίες με τρίτες χώρες.
There are delays, for example, in achieving Community policies and this makes it necessary to authorize Member States to conclude agreements directly with third countries.
Αυτή είναι η εξήγηση ορισμένων δι­σταγμών του Δικαστηρίου σε κάθε συγκεκριμένη απόφαση, της συνεχιζόμενης πρακτικής των μεικτών συμφωνιών που συνάπτονται από την Κοινότητα και τα κράτη μέλη μαζί, της σύναψης πολυάριθμων συμφωνιών οικονομικής και εμπορικής συνεργασίας από τα κράτη μέλη και μόνο κλπ.
The Community is therefore often forced to reinforce the instruments for 'endorsing' action by the Member States.47There are also obstacles to the recognition of the Community set up by important groups of States (especially those of Comecon) or to allowing its participation as of right in international organizations and the conventions concluded in that context (for example, the ILO) and the Member States' continuing status as contracting parties within GATT, etc.
(47) Στο πλαίσιο αυτό μπορεί να γίνα κατανοητή η διαδικασία διαβουλεύσεων που έχα ασαγάγα σχετικά η απόφαση 74/393/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ΕΕ L 208 της 30.7.1974, σ. 23.
This explains a certain hesitancy on the part of the Court in some decisions of this sort, the continuing practice of 'mixed' agreements, adopted jointly by the Community and the Member States, the conclusion of many economic and commercial cooperation agreements solely by the Member States, etc.
Η νομολογία του Δικαστηρίου είναι ιδιαίτερα εκτεταμένη, όπως είναι γνωστό, σε θέ­ματα κοινής γεωργικής πολιτικής και μάλιστα στο επίπεδο που παρουσίαζα ενδιαφέρον για την ανάλυση μας, των σχέσεων μεταξύ των αρμοδιοτήτων της Κοινότητας και των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών στον τομέα αυτό.
The case-law of the Court of Justice abounds in decisions on the common agricultural policy and the interesting subject of the relations between the Community's powers in that sector and those of the Member States.
Δεν είναι, λοιπόν, εύκολο να παρου­σίασα κανείς συνθετικά τις κυριότερες κατευθύνσας που απορρέουν από τη νομολογία αυτή, καθώς μάλιστα δεν έλαψαν οι δισταγμοί και οι αβεβαιότητες λόγω της προφανούς πολυπλοκότητας του θέματος κίχθώς και των δυσχεραών που προέκυψαν με τον καιρό η.
Accordingly, it is not easy to summarize the principal guidelines emerging from this line of decisions, especially on account of the hesitation and uncertainty resulting from the evident complexity of the subject and the difficulties which have arisen as time goes by.48
Αν πάντως κανείς αφήσα κατά μέρος τα λιγότερο σημαντικά θέματα, μπορεί να πα ότι το πρόβλημα έχα λάβα ιδιαίτερη σημασία όσον αφορά την κοινή οργάνωση των αγορών, η προοδευτική εισαγωγή των οποίων θα μπορούσε να είχε τερμάτισα τις παρεμβάσας των κρατών, λόγω της ίδιας της υπάρξεως της οργανώσεως αυτής και άσχετα από την ενδεχό­μενη παρουσία ορισμένων στοιχείων ασυμβιβάστου.
Leaving aside some aspects with a narrower compass, it can be said that the problem assumed special importance as regards the common organization of the markets; the progressive introduction of such organization might, by virtue of its very existence, have put an end to national action, apart from any points of incompatibility.
Προς την κατεύθυνση άλλωστε αυτή κινήθηκε αρχικά το Δικαστήριο το οποίο, σε μια γνωστή απόφαση, τόνισε ότι «η ίδια η ύ­παρξη μιας κοινής οργανώσεως αγοράς... έχα σαν αποτέλεσμα να εμποδίζα την επέκταση του εν λόγω τομέα με μονομερή μέτρα των κρατών μελών, που είναι δυνατό να εμποδί­ζουν το ενδοκοινοτικό εμπόριο» (49).
This, moreover, is the approach adopted by the Court for the first time in a famous judgment where it stated that 'the very existence of a common organization of the market has the effect of precluding the Member States from adopting in the sector in question unilateral measures capable of impeding intraCommunity trade'.49
Ακόμη όμως και σε αυτή την απόφαση, το Δικαστήριο αναγνώριζε ότι τα κράτη μέλη μπορούσαν να παρεμβαίνουν με μονομερή μέτρα στον καθορισμό των τιμών, σε επίπεδο λιανικού εμπορίου και καταναλώσεως, εάν δεν θέτουν «σε κίνδυνο τους στόχους ή τη λα­τουργία της κοινής οργανώσεως αγοράς».
However, the Court already recognized in this judgment that Member States could adopt unilateral measures for fixing prices at retail trade and consumer level, 'on condition they
Υπό ανάλογο πρίσιια αντιμετωπίζονται, πέρα από το θέμα του καθορισμού τι-
47It is in this context that the explanation is to be found for the consultation procedure on the subject introduced
55 και επ., και τέλος, με βιβλιο­γραφικές παραπομπές, Louis, op. cit., σημείωση 42, σ. 364· Copelli, Controllo dei prezzi e normativa com­unitaria, Μιλάνο, 1981, σ. 409.
55 et seq.; finally, with bibliography, Louis, op. cit. at footnote 42 above, p. 364; Capelli, Controllo dei prezzi e normativa comunitaria, Milan, 1981, p. 409.
190/73 (Van Haaster), Συλλογή 1974, σ. 1123.
See Case 31/74 Galli [1975] ECR 64; see also Case 190/73 Van Haasler [1974] ECR 1123.
3301 και 3327· 17.1.1980, υποθ.
See the judgments in Cases 61/77, 88/77, 185 to 204/78 and 141/78 cited in footnote 9.
95 και 96/79 (Kefer και Delmelle), Συλλογή 1980, σ. 103.
See similarly Case 32/79 (cited in footnote 9) where these obligations are defined in the sense that the Member States are under a duty not only to refrain from actions incompatible with Community rules but also to take positive action in cases where inertia on their part might prejudice the pursuit of the common objectives.
Αν λοιπόν η νομολογία του Δικαστηρίου δείχνα ήδη αξιόλογο ρεαλισμό, ακόμη και στην περίπτωση των πιο προωθημένων κοινών πολιτικών, κατά μείζονα λόγο ο προσδιο­ρισμός των ορίων των αρμοδιοτήτων των κρατών στους υπόλοιπους τομείς θα πρέπα να λαμβάνει υπόψη τον ειδικό χαρακτήρα και το περιεχόμενο των εξουσιών παρεμβάσεως της Κοινότητας που, όπως σημειώσαμε, ποικίλλουν σημαντικά από τον ένα τομέα στον άλλο, ακόμη και αν τείνουν όλες προς προοδευτική επέκταση.
If the Court's decisions so far show evidence of a remarkable degree of pragmatism even as regards the most advanced of the common policies, this is all the more reason for the definition of the limits of the States' powers in other sectors to be based on the specific nature and scope of the Community's powers of intervention which vary consid­erably from one sector to another, even though they all tend to increase.
Γενικά μπορεί να λεχθεί ότι — ακόμη και στους τομείς αυτούς — η άσκηση των κοινοτι­κών κανονιστικών αρμοδιοτήτων αποκλεία κάθε αντίθετη πρωτοβουλία των κρατών με­λών.
In general terms it can be said that, even in these sectors, it is the exercise of the Com­munity's legislative powers which precludes any contrary initiative by the Member States.
Τα τελευταία, ωστόσο, έχουν την υποχρέωση να τηρούν όχι μόνο τις αδικές διατά-
The latter, however, have a duty to observe not only the specific requirements of the Treaty, but also the general principles, both structural and normative, summarized above, and especially Article 5 which in a certain sense sums them all up, since it imposes a general obligation to cooperate, 'the actual significance of which depends in each particular case on the provisions of the Treaty or on the rules laid down within its general framework'.54
901· 29.11.1978, υποθ. 83/78 (Pigs Marketing Board/Remond), Συλλογή 1978, σ.
Case 2/73 Geddo [1973] ECR 878. Case 14/68 Wilhelm [1969] ECR 14 et seq.
2347- 30.11.1978, υποθ. 31/78 (Bussone), ibid., s.
More recently in the same direction, see Joined Cases 253/78 and 1 to 3/79 Guerlain and Others [1980] ECR 2327.
2429· 16.1.1979, υποθ.
Case 788/79 Gilli [1980] ECR 2017.
151/78 (Nykøbing), Συλλογή 1979, σ.
See also Case 120/78 Rewe [1979] ECR 660.
61/77, 88/77, 185 ως 204/78 και 141/78 που αναφέρονται στην υποσημείωση 9.
Case 171/78 Commission ν Kingdom of Denmark, all [1980] ECR 345, 385, 417 and 447 respect­ively.
(34) Βλ. ΔΕΚ.
Λ The word 'constitution' is used in various ways.
14 και επ. Πιο πρόσφατα και υπό την ίδια έν­νοια, βλ.
However, that is not the sense in which, in this paper, we shall use the word 'constitu­tion' in connection with the European Communities (or Community),1much as the evolving composition of the Community deserves to be studied and appraised.
Για την άλλη προβλεπόμενη περίπτωση βλ. πχ.
In legal terminology, 'constitution' means the law on which a community is based.
ΔΕΚ, 10.10.1978, υποθ. 148/77 (Hansen), Συλλογή 1978, σ.
Both international and national communities may be endowed with a constitution within the legal meaning of the word.
1787· 27.2.1980, υποθ. 168/78 (Επιτροπή/Γαλλική Δημοκρα­τία), υποθ.
However, the word is often employed in a narrower sense when it refers exclusively to the constitution of a State.
169/78 (Επιτροπή/Ιταλική Δημοκρατία)· υποθ. 170/78 (Επιτροπή/Ηνωμένο Βασίλαο), υποθ.
It cannot be given this restricted meaning when applied to the European Communities since they are not States or com­parable entities, even though the final conceivable stage of development may be a federal union or confederation of States.
171/78 (Επιτροπή/Βασίλειο της Δανίας), Συλλογή 1980, σσ.
By 'constitution of the Community' we mean the law on which this community is based and by which it is bound.
Κεφάλαιο IV — Οι πηγές του κοινοτικού δικαίου: το κοινοτικό «σύνταγμα» του Rudolf Bernhardt
The word 'constitution' appears nowhere in any of the Treaties.
Τμήμα Ι — Η έννοια του συντάγματος
Nevertheless, it is used
Τόσο οι διεθνείς όσο και οι εθνικές ολότητες μπορούν να έχουν σύνταγμα υπό νομική έννοια.
Wc need waste no time on the question whether we are dealing with one or three Communities as separate legal entities whose activities are governed by several basic Treaties.
Συ­χνά όμως, ο νομικός όρος σύνταγμα έχα στενότερο περιεχόμενο· υπό την έννοια αυτή υποδήλωνα μόνο το σύνταγμα ενός κράτους.
Although, in this paper, we shall refer to the Community, the question is left open although, on grounds of institutional unity, we incline to the view that there is only one legal entity.
της κοινοτικής έννομης τάξεως (2). Η χρησιμοποίηση όρως του όρου έχα και πολιτικό νόημα, αφού υποδήλωνα την ιδέα μιας ολοένα στενότερης ενώσεως που μπορεί να φθάσα μέχρι τη δημιουργία κράτους.
to identify and emphasize the special features of the Community legal order.2It also has political undertones in that it suggests the idea of an increasingly closer union which could lead to the foundation of a State.
Στη μελέτη αυτή μιλούμε για σύνταγμα υπό την πιο ουδέ­τερη έννοια του θεμελιώδους νόμου της σημερινής Κοινότητας.
In this paper, we shall refer to the constitution in the more neutral sense of the basic law of the present Community.
Άλλο στοιχείο ορισμού, και αυτό δανασμένο από το δημόσιο δίκαιο και ευρισκόμενο γενικά στη θεωρία, είναι η διάκριση μεταξύ τυπικού και ουσιαστικού συντάγματος.
Another distinction which is also drawn from public law and found in the work of learned writers is that between a 'formal' and a 'material' constitution.
Η έν­νοια του τυπικού συντάγματος περιλάμβανα όλους τους κανόνες που περιέχονται στο κείμενο του συντάγματος και, ενδεχομένως, όλους τους άγραφους κανόνες που συμπλη­ρώνουν το κείμενο αυτό εφόσον έχουν την ίδια ισχύ — δηλαδή τον ίδιο υποχρεωτικό χα­ρακτήρα με τις διατάξας του γραπτού συντάγματος — και υπό τον όρο ιδίως ότι όλα τα όργανα του κράτους, περιλαμβανομένου του νομοθέτη, οφείλουν να τους τηρούν.
A 'formal con stitution' comprehends all the rules embodied in a written constitution, together with any unwritten rules which supplement them, provided that they have the same force, that is to say, that they are as binding as the provisions of the written constitution and that, in particular, all organs of the State, including the legislature, are bound to abide by them.
Ουσια­στικό σύνταγμα, αντίθετα, είναι το σύνολο των θεμελιωδών διατάξεων της κοινοτικής έν­νομης τάξεως, άσχετα από την τυπική ισχύ τους.
On the other hand, 'material constitution' means all the basic provisions of a community's legal order, regardless of their relative force.
Η έννοια του τυπικού συντάγματος ανα­φέρεται στη θέση, στην ιεραρχία των κανόνων, στην υπεροχή των κανόνων, ενώ η έννοια του ουσιαστικού συντάγματος αναφέρεται στη θεμελιώδη σημασία των κανόνων για την Κοινότητα, στην ίδια την ουσία τους.
The formal constitution is concerned with the comparative ranking and precedence of the norms whereas the material constitution is concerned with their fundamental significance for the community and with their content.
Τυπικό σύνταγμα και ουσιαστικό σύνταγμα είναι δύο έννοιες που μπορούν να επικαλύπτονται, χωρίς όμως αυτό να είναι κατά κανένα τρό­πο αναγκαίο.
A formal constitution and a material one may coincide, but this is by no means necessary.
Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο συνταγματικού καμένου που περιέχα και λι­γότερο θεμελιώδεις διατάξας, αφήνοντας ταυτόχρονα στον απλό νομοθέτη τη μέριμνα να δίνα λύσας σε σημαντικά «συνταγματικά ζητήματα» όπως πχ., εκείνα που αναφέρονται στην οικονομική τάξη.
It is no rarity for a written constitution to contain provisions which have less than fundamental importance, leaving the legislature to resolve important 'constitutional questions' such as those which relate to the economic order.
Στη μελέτη αυτή θα χρησιμοποιηθεί για το κοινοτικό δίκαιο η διάκριση μεταξύ τυπι­κού και ουσιαστικού συντάγματος· κύριο θέμα της μελέτης θα είναι το «τυπικό» σύνταγμα και μόνο επικουρικά θα εξετασθεί το θέμα της ενδεχόμενης υπάρξεως «ουσιαστικού συ­νταγματικού δικαίου» πέρα από το τυπικό σύνταγμα.
The distinction between formal and material constitution will be maintained throughout this paper, which will primarily concern itself with the formal constitution and only as a subsidiary topic consider the possible existence of'material constitutional law' outside the formal constitution.
Υπό την έννοια αυτή, η έννοια του συντάγματος εξομοιώνεται εν πολλοίς με την έννοια του πρωτογενούς κοινοτικού δικαίου — έννοια που χρησιμεύει για τα· κοινοτικά όργανα και που μπορεί επίσης να τροποποιη­θεί ή να καταργηθεί από αυτά.
The concept of constitution is, accordingly, treated here as broadly corresponding with that of primary Community law, which has largelyprevailed in practice as well as in theory and serves to distinguish the law of the Treaties which binds the Community institutions and the Member States from the secondary Community law which is laid down by the institutions and which they have power to amend or repeal.
Στη συνέχαα λοιπόν, το σύνταγμα ως πηγή του κοινοτικού δικαίου σημαίνα τους κανό­νες εκείνους που είναι δεσμευτικοί για όλα τα κοινοτικά όργανα και τα κράτη μέλη, κανό­νες επί των οποίων δεν έχουν καμιά εξουσία και που περιέχονται κυρίως στις κοινοτικές συνθήκες, κατ' εξαίρεση δε και τους κανόνες που απορρέουν από ορισμένες ιδιαίτερες πράξας των κοινοτικών οργάνων ή που μπορεί να είναι δεσμευτικοί σαν άγραφο συνταγ­ματικό δίκαιο.
Consequently, the term constitution, as a source of Community law, will be used in this paper to designate those rules which are binding upon all the Community institutions and upon the Member States, which are beyond their reach and which, in the main, are written into the Community Treaties, and exceptionally, those rules which are reflected in certain specified acts of the Community institutions or which may be binding as part of unwritten constitutional law.
(2) Ο Walter Hallstein υπογράμμιζε το 1967 «το γεγονός ότι η συνθήκη της Ρώμης έχει επιβληθεί σαν συ­νταγματική πράξη και αποτελεί το πρώτο στοιχείο ενός ευρωπαϊκού συντάγματος» (Πρώτη Γενική Έκθεση
In 1967, Walter Hallstein emphasized 'the fact that the Treaty of Rome had proved its efficacy as a constitutional instrument and could be looked on as the first chapter in a constitution for Europe' (see First General Report, point 28). Since the establishment of the European Coal and Steel Community the word 'constitution' has been used by various writers (e.g. Ophiils, ' Die Europäischen Gemeinschaftsverträge als Planungsverfassungen' in Kaiser, Planung I, 1965, p. 229 et seq.; more recently, H.J. Hahn, Funktionenteilung im Verfassungsrechl Europäischer Organisationen, 1977); during the preliminary discussions on the ECSC Treaty, the use of the word 'constitution' was contemplated but later abandoned (see Herman Mosler, 'Die Entstehung des Modells supranationaler und gewaltenteilender StaatenVerbindungen in den Verhandlungen über den Schuman-Plan' in 'Probleme des Europäischen Rechts', Festschrift für Walter Hallstein, 1966, p.
355 και επ., ιδίως σ. 382.
355 et seq., especially at p. 382).
Τμήμα II — Τα στοιχεία του συνταγματικού δικαίου της Κοινότητας
Section II — The elements of Community constitutional law
Οι ιδρυτικές συνθήκες περιλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του συνταγματικού δι­καίου της Κοινότητας.
Most of the constitutional law of the Community is contained in the Community Treaties.