natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όταν όμως η συνάντηση γίνεται σε υπουργικό επίπεδο - και ακόμη περισσότερο σε επίπεδο κορυφής - ακολουθεί κατά κανόνα η δημοσίευση ενός κειμένου που μπορεί να φέρει ποικίλες ονομασίες: ανακοίνωση, δήλωση, πρακτι­κά, κλπ.
The international activity of the Communities takes on particular importance when their most senior representatives meet ministers, Heads of State or Government of nonmember countries.
Όταν στη συνάντηση μετέχει ένας μικρός αριθμός μερών, ακόμη και αν γίνεται λόγος για «πο­λυμερή» διπλωματία, πρόκειται για μέθοδο που δεν διαφέρει ουσιαστικά από την προα­ναφερθείσα «διμερή» μορφή.
Quite clearly, this question is the sole responsibility of the Communities, and the solutions are linked to the nature of the powers involved.
Υπάρχει ακόμη η μορφή των συναντήσεων που είναι ανοιχτές σε ένα σημαντικό αριθμό μερών.
When discussions or negotiations with nonmember countries are concerned solely with problems falling stricto sensu within the purview of a particular Community, it is normally represented by the Commission.
Όσο περισσότερο τονίζεται ο πολιτικός τους χαρακτή­ρας, άλλο τόσο η δραστηριότητα τους, ιδίως όταν αναπτύσσεται σε επίπεδο υψηλό, εντυπωσιάζει την κοινή γνώμη.
sent the EEC on the management bodies responsible for the bilateral trade agreements between the Community and various nonmember countries' and in the less formal structures set up to provide a dialogue with other countries, also to discuss commercial and economic questions.2
Εμφα­νίζεται πράγματι σαν απολύτως φυσικό, στο πλαίσιο της αποστολής που ανατίθεται στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών για την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών, να δια­δραματίζει ο γενικός γραμματέας του οργανισμού αυτού έναν προσωπικό ρόλο, ιδίως επ' ευκαιρία συναντήσεων με τους αρχηγούς κρατών ή κυβερνήσεων.
When the discussions or negotiations with nonmember countries deal with foreign policy questions coming under the 'political cooperation' arrangements between the Member States of the Communities but are outside the Community framework, the in ternational representation of the group comprising these States is the responsibility of whichever State holds the presidency of the Council of the European Communities and, depending on the circumstances is the responsibility of this country's Head of State or Government, its ministers or less senior officials.3
Ο ρόλος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ως δρώντων φορέων της «ad hoc» διπλωματίας αναγνωρίζεται επίσης πλήρως.
It frequently happens at international meetings of a bilateral, plurilateral or multilateral nature that international-level representation of a particular European Community and national-level representation of one of its constituent Member States have to be provided simultaneously.
Στις διάφορες περιπτώσεις χρησιμοποιήσεως μορφών της «ad hoc» διπλωματίας, τίθε­ται το ζήτημα της διεθνούς εκπροσωπήσεως των Κοινοτήτων.
This is especially true when the meeting has to deal both with questions for which the Community is competent and questions relating to 'political cooperation'.
Το θέμα αυτό βέβαια ανήκει αποκλειστικά στη σφαίρα των κοινοτικών αρμοδιοτήτων, η δε επίλυση του προ­κύπτει από την ίδια τη φύση των αρμοδιοτήτων που ασκούνται στη συγκεκριμένη περί­πτωση.
The bestknown example is that of the periodic Western 'summits' (Rambouillet (1975), Versailles (1982), Williamsburg (1983), London (1984)) of the Heads of State or Government of the main industrialized countries (i.e. the United States, Canada, Japan, the Federal Republic of Germany, France, Italy, the United Kingdom).
Έτσι, το 1978, ο τότε πρόεδρος της Επιτροπής, κ. Roy Jenkins, επισκέφθηκε επίσημα την Ιαπω­νία (και έγινε δεκτός από τον Αυτοκράτορα) με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων επί των εμπορικών σχέσεων ΕΟΚ-Ιαπωνίας.
Since 1978, both the President of the Commission and the President-in-Office of the Council of the European Communities have attended these summits.
Επίσης, τα μέλη της Επιτροπής, ή ανώτεροι κοινο­τικοί υπάλληλοι εκπροσωπούν την ΕΟΚ στα όργανα που προβλέπονται από τις διμερείς εμπορικές συμφωνίες που συνάπτονται από την Κοινότητα αυτή και τις τρίτες χώρες (2), καθώς και σε πιο άτυπες μορφές «διαλόγου» που έχουν συστηθεί για την ανταλλαγή απόψεων με άλλες χώρες επί εμπορικών και οικονομικών θεμάτων (3).
For the same reasons, there is dual re presentation of the EEC (by the Commission) and of its Member States at the periodic meetings with the member countries of Asean (Indonesia, Malaysia, Philippines, Singapore, Thailand), which deal not only with the implementation of the 1980 commercial cooperation agreement between these countries and the EEC, but also with international policy issues of mutual concern.
(2) θα αναφερθούν πχ. οι «μεικτές επιτροπές» που συνιστώνται από τις εμπορικές συμφωνίες που συνήψε η ΕΟΚ το 1972-1973 με όλες τις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (βλ. για τις συμφωνίες αυτές, κατωτέρω δεύτερο μέρος, σ. 74).
The Communities' international activities, even when limited to economic questions, often involve both the powers of the Communities (especially the EEC) and those re in particular, the 'Joint Committees' set up under the trade agreements concluded by the EEC in 1972-73 with all the members of the European Free Trade Association, see Part Two, p. 64.
(3) Εδώ γίνεται αναφορά στις διμερείς συναντήσεις «υψηλού επιπέδου» που συγκεντρώνουν, κάθε εξάμηνο ή ετησίως, μέλη της Επιτροπής ή ανώτατους υπαλλήλους της και μέλη ή εκπροσώπους των κυβερνήσεων των
For example, during the summer of 1980 following the European Council in Venice, the President-in-Office of the Council went on a fact-finding mission to the Middle East to brief the Nine (Greece was not yet a member of the Communities) on what form an initiative by them could take.
Ηνωμένων Πολιτειών, της Ιαπωνίας, του Καναδά, της Αυστραλίας, της Νότιας Κορέας, και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
W. Hantke, 'The specialized group of general contract conditions within the Euro-Arab dialogues', Common Market Law Review, 1981, pp. 197-203.
Αποτελεί συνηθισμένο φαινόμενο, κατά τις διεθνείς συναντήσεις διμερούς ή πολυμε­ρούς χαρακτήρα, να είναι αναγκαία η ταυτόχρονη διεθνής εκπροσώπηση της μιας ή της άλλης των Κοινοτήτων και των κρατών μελών.
This situation explains why many bilateral or multilateral international agreements have been concluded with nonmember countries not solely by the Community ('Community agreements'),2but simultaneously by the Community and its Member States under the 'mixed agreement' procedure3 and that, consequently, the delegation repre senting the European component in the bodies administering these agreements (e.g. the EEC-Turkey Association Council, the Cooperation Councils set up by the agreements between the EEC and the Maghreb States, the ACP-EEC Council of Ministers and the ACP-EEC Committee of Ambassadors established by the Lomé Conventions) is made up of both EEC representatives (Commission) and of representatives of each of the Member States.
Τούτο συμβαίνει ιδίως όταν κατά τη διεθνή συνάντηση συζητούνται ταυτόχρονα θέματα που ανήκουν στις αρμοδιότητες της Κοινότητας και θέματα «πολιτικής συνεργασίας».
The same situation accounts for the dual representation of the Community and its Member States in the deliberative organs of international organizations and confer ences, in respect of which the Community - under complex conditions which will be described in Part One Chapter III of this study4 - has a right of access and participation.
Από το 1978, ο πρόεδρος της Επιτροπής και ο εν ενερ­γεία πρόεδρος του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μετέχουν σ' αυτές τις συ­ναντήσεις κορυφής.
No less complex are the arrangements which the Community and its Member States have made to provide this dual representation, since they are entirely independent of any action which may be taken by third country members of the organizations or con ferences in question although as Chapter III points out, the 'recognition' of the Community's right of access and participation is dependent on the goodwill of these third countries.
Η ίδια πρακτική ακολουθήθηκε για τις συναντήσεις του «Ευρωαραβικού διαλόγου» (2) και κατά τις περιοδικές συναντήσεις με τις χώρες της Λατινικής Αμερικής.
The first involves the establishment of a Community delegation composed solely of Commission representatives and Council officials, each Member State having its own delegation.6
) Βλ. W. Hantke, «The specialized group of general contract conditions within the Euro-Arab dialogues»,
See Part Two, p. 59.
(3) Βλ. δεύτερο μέρος σσ. 65-72.
It was this arrangement which was used in the negotiations at the Third United Nations Conference on the Law of the Sea (1973-82).
θαρά κοινοτικές») ('), αλλά από κοινού από την Κοινότητα και τα κράτη μέλη, σύμφωνα με την τεχνική της «μεικτής συμφωνίας» (2). Κατά συνέπεια, και η εκπροσώπηση της
The third arrangement differs from the previous one in that the Community delegation, again separate from the Member States' delegations, includes not only Commission re presentatives, Council officials, representatives of the Member State holding the presidency of the Council, but also representatives of each of the other Member States.'
Οι χρησιμοποιούμενες μορφές εκπροσωπήσεως είναι, απλοποιώντας κάπως, τέσσερις(4)·
The fourth arrangement differs from all the others, in that it involves the setting up of a single delegation for both the Community and its Member States, under which the latter no longer have any individual delegations, but their representatives are included in the single delegation alongside the Commission representatives and the Council officials.2 cials.2
(s) Ο τύπος αυτός χρησιμοποιήθηκε για την εκπροσώπηση στις διαπραγματεύσεις της ΙΙΙης συνδιάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας (1973-1982).
Under the terms of a decision of the Council of the European Communities of 30.3.1981 (known as the 'PROBA 20' Decision), it must be used for the negotiations and preparatory work concerning the formulation, renewal and management of all the agree ments on those commodities coming under the Unctad Integrated Programme of 1976 (excluding those agricultural products sold in the EEC under the common market organization).
λών, περιλαμβάνει ταυτόχρονα εκπροσώπους της Επιτροπής, υπαλλήλους του Συμβου­λίου, εκπροσώπους του κράτους μέλους που ασκεί την προεδρία του Συμβουλίου και εκ­προσώπους των υπόλοιπων κρατών μελών (').
Chapter III - The European Communities' access to, and participation in, the work of international organizations and conferences
Ο τέταρτος τύπος διακρίνεται από όλους τους άλλους στο μέτρο που συνεπάγεται τη σύ­σταση μιας «μοναδικής» αντιπροσωπίας, για την Κοινότητα και τα κράτη μέλη.
Depending on the circumstances and the questions to be discussed, the United Nations Organization and its various institutions and specialized agencies, and many other in ternational organizations or bodies of universal or regional character, whether permanent or temporary, cater in varying degree for the needs of multilateral cooperation.
Τα κρά­τη μέλη στην περίπτωση αυτή δεν έχουν δική τους αντιπροσωπία.
The European Communities are themselves a focus of such cooperation, but many of their activities transcend the boundaries of their Member States.
Ο τύπος της μοναδικής αντιπροσωπίας εξασφαλίζει αναμφισβήτητα την καλύτερη δυνι τή συνοχή της Κοινότητας και των κρατών μελών.
To begin with, the European Communities have powers in a variety of fields (for example trade, development aid, environmental protection, transport, nuclear energy, etc.) in which their initiatives - like those of other countries or groups - cannot lead to any concrete achievements without the agreement and participation of varying numbers of external partners.
(') Ο τρίτος τύπος εκπροσώπησης χρησιμοποιήθηκε κυρίως για τη διαπραγμάτευση των συμφωνιών του κα­κάο και του φυσικού καουτσούκ (για τις συμφωνίες αυτές, βλ. κατωτέρω δεύτερο μέρος, σ. 66).
Secondly, some of the measures which the Communities may find it necessary to take may affect the interests of nonmember countries and, failing a negotiated settlement, may lead to disputes which have to be settled by international organizations.
Χρησιμοποιήθηκε εκ νέου κατά τη Συνδιάσκεψη του Παρισιού για τη διεθνή οικο­νομική συνεργασία (1975-1977).
These circumstances have led the European Communities not only to establish regular working contacts with the majority of permanent international organizations, but also and above all to claim a specific right of access to, and participation in, the work of the deliberative organs of these organizations and of certain ad hoc international confer ences.
Κεφάλαιο III - Συμμετοχή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις εργασίες των διεθνών οργανισμών και συνδιασκέψεων
Is there a real need to confer upon the European Communities a separate right of access to, and participation in, the work of the deliberative organs of international organizations and conferences?
Οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες αποτελούν οι ίδιες μια εστία αυτής της διεθνούς συνεργα­σίας, ορισμένες δε ενέργειες τους υπερβαίνουν τα όρια των κρατών μελών.
For both political and legal reasons, the European Communities believed that it would not be sufficient.
Από τη μια μεριά, οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες ασκούν αρμοδιότητες σε διάφορους το­μείς (εμπορικές συναλλαγές, αναπτυξιακή βοήθεια, προστασία του περιβάλλοντος, με­ταφορές, πυρηνική ενέργεια κλπ.), όπου οι πρωτοβουλίες τους, όπως εξάλλου και εκεί­νες των άλλων χωρών ή ενώσεων κρατών, δεν μπορούν να καταλήξουν σε συγκεκριμέ­νες πραγματοποιήσεις χωρίς τη συμφωνία και τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού εξωτερι­κών εταίρων.
Under the rules and practices of international organizations and conferences, the ad mittance of any member (or other type of participant) is a discretionary and therefore political matter. Accordingly, the attribution to the European Communities of a separate status within the deliberative organ of international organizations and conferences necessarily involves the 'recognition' of their international existence and personality, a fact to which the European Communities quite naturally attach great importance.
Εξάλλου, συχνά, οι υφιστάμενοι διεθνείς οργανισμοί αποτελούν κατάλλη­λο πλαίσιο για τις διαπραγματεύσεις με τις χώρες αυτές.
No one has ever been in any doubt about this. In practice, the decision to allow any of the European Communities to have a seat at international organizations or at international conferences and to be given the right to exercise certain prerogatives there has of ten led to a political 'battle' between its supporters and opponents.
Από την άλλη μεριά, ορισμένα μέτρα που οι Κοινότητες καλούνται να λάβουν είναι δυ­νατό να επηρεάσουν τα συμφέροντα των τρίτων χωρών και να δώσουν αφορμή, ελλείψει συμφωνημένων λύσεων, για δημιουργία διαφορών η επίλυση των οποίων ανατίθεται σε διεθνείς οργανισμούς, θα αναφερθεί το παράδειγμα της GATT, στο πλαίσιο της οποίας η ΕΟΚ έχει υπερασπισθεί πολλές από τις πολιτικές της, και έχει αντιταχθεί κατά των αποφάσεων που έχουν λάβει άλλες χώρες εις βάρος της.
As far as the principles are concerned, this battle may now be considered as almost over since the great majority of permanent international organizations have officially al lowed the Communities, and in particular the EEC, to take part in their proceedings. It is worth pointing out, however, that, in the case of the United Nations General Assembly, this right was not granted to the EEC until 1974 and then only after the same right had been granted simultaneously to the CMEA (Comecon).
Η συνεργασία που αποκαθίσταται διά των συμφωνιών σχέσεων ενισχύθηκε με την ίδρυ­ση μόνιμων αντιπροσωπιών της Επιτροπής των Κοινοτήτων σε εκείνους τους διεθνείς οργανισμούς, τις εργασίες των οποίων η Κοινότητα έχει περισσότερο' ενδιαφέρον να παρακολουθεί.
In this way, the EEC was granted the right to participate in the work of the Paris Confer ence on International Economic Cooperation (1975-77) and the Third United Nations Conference on the Law of the Sea (1973-82). On the other hand, it was not given the right to accredit representatives to the Conference on Security and Cooperation in Europe (Helsinki) and the ensuing conferences (Belgrade, Madrid).
Τέτοιες αντιπροσωπίες έχουν δημιουργηθεί στον ΟΟΣΑ (Παρίσι), στον OHE (Νέα Υόρκη), στην GATT (και OHE) (στη Γενεύη), στον ΟΠΕΚ, στην UNCTAD και στο Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (4).
The only course open to its delegates was to attend, without separate identification, among the delegation of the State holding the presidency of the Council of the European Communities.'
Η δημιουργία τακτικών σχέσεων εργασίας μεταξύ των Κοινοτήτων και άλλων διεθνών οργανισμών δεν παρουσιάζει στο σύνολο καμία σημαντική δυσκολία (5).
The fact that the Communities do attach importance to being officially represented in the deliberations of international organizations and conferences is not only out of a de sire for 'political' recognition, but is also and above all attributable to a legal necessity arising from the Treaties establishing them.
Ανάλογες διατάξεις περιέχονται στο άρθρο 93 της συνθήκης ΕΚΑΧ και το άρθρο 199 της συνθήκης ΕΚΑΕ.
Clearly, the Commission of the European Communities cannot carry out the task thus entrusted to it unless its representatives have official access to the negotiating bodies.
Les organisa­ tions internationales et les accords multilatéraux», 2η έκδοση (1980), Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Λουξεμβούργο.
To this end, the Commission shall submit to the Council, which shall act by a qualified majority, proposals concerning the scope and implementation of such common action.'
Η Επιτροπή διαθέτει έτσι ένα σημαντικό μέσο για να προτείνει στο Συμβούλιο των Ευρωπαϊ­κών Κοινοτήτων τις θέσεις τις οποίες ενδεχομένως θα πρέπει να υποστηρίξει η Κοινότητα κατά τις συζη­τήσεις ενώπιον των σχετικών διεθνών οργανισμών.
This is not the place to comment upon provisions which still give rise to different in terpretations, especially as regards the subject matterand types of international negotia tions to which they might apply.
(4) Εξάλλου ένας διεθνής οργανισμός δημιούργησε από πλευράς του ένα «γραφείο» για την παρακολούθηση των εργασιών των Κοινοτήτων.
Decision taken on 11.9.1973 in Copenhagen by the Foreign Ministers of the Nine, followed by an identical decision taken on 20.9.1973 by the Council of the European Communities. Opinion 1/78 of 4.10.1979, [1979] ECR 2871.
Το ζήτημα δεν προσκρούει πλέον σήμερα σε θέματα αρχής (τμήμα 1 ).
It need merely be pointed out that whereas implementation of the common action provided for by Article 116 is the responsibility of the Member States of the EEC as a whole and not of its institutions, it is the institutions which are responsible for formulating the content of such action.
Οι λεπτομέρειες ασκήσεως του δικαιώματος συμμετοχής των Κοινοτήτων έχουν και αυτές σήμερα βασι­κά διευθετηθεί, ακόμη και όταν προκαλούν ορισμένες διχογνωμίες (τμήμα 2) ή δεν ανταποκρίνονται πλήρως στις ανάγκες του «καταστατικού χάρτη» των Κοινοτήτων (τμήμα 3).
It is difficult to see how the representatives of these institutions, in particular the Commission, could effectively take on this responsibility if they were excluded from the negotiating chamber and were unable to follow the discussions which could at any moment call for changes in the common position initially agreed.
Υπό την έννοια αυτή θα αρκούσε να συμφωνούν τα κράτη επί των θέ­σεων που θα λάβουν εξ ονόματος της Κοινότητας στο πλαίσιο των διεθνών οργανισμών και συνδιασκέψεων, και επί των λεπτομερειών της υποστήριξης των θέσεων αυτών από ένα ή περισσότερα εξ αυτών.
Consequently, it could have been argued that these powers could be exercised within international organizations and conferences only if the Communities en joyed the same prerogatives as the States, i.e., membership.
Εξάλλου, ουδείς αμφιβάλλει εν προκειμένω.
Extending the status of member to the Communities would therefore have meant a revision of these instruments or rules.
Κάθε φορά οι Κοινότητες πρέπει να εξετάζουν κατά πόσο η απόφαση περί συγκλήσεως της συνδιασκέψεως και ο κανονισμός διαδικασίας της καθιστούν δυνατή και αποτελε­σματική τη συμμετοχή των εκπροσώπων της.
Accordingly, the European Communities have so far generally refrained from seeking membership of existing international organizations or conferences convened under their auspices.
Κατά κανόνα, το σχετικό αίτημα συμμετοχής των Κοινοτήτων ικανοποιείται.
The Communities' attitude is less reserved towards international bodies recently estab­lished by either the transformation or remodelling of pre-existing bodies.
Έτσι, η ΕΟΚ μετέσχε στις εργασίες της συνδιάσκεψης των Παρισίων για τη διεθνή οι­κονομική συνεργασία (1975-1977) και της ΙΙΙης Συνδιάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας (1973-1982).
Application for membership by one of the European Communities to a newlycreated body whose institutional rules are still to be defined may in practice encounter fewer problems than in the case of an existing body subject to fairly fixed statutory rules.
Αντίθετα, πρέπει να υπομνησθεί ότι η ΕΟΚ δεν μπόρεσε να επιτύχει τη διαπίστευση των εκπροσώπων της στη Συνδιάσκεψη για την ευρωπαϊκή ασφάλεια και συνεργασία (Ελσίνκι) και στις συνδιασκέψεις που ακολούθη­σαν (Βελιγράδι, Μαδρίτη).
Furthermore, the admittance of the Community as a member of a new body may be fa­cilitated by the fact that the establishment of such an organization involved decisions on a whole range of problems among which this particular question may not be the most difficult.
Οι εκπρόσωποι της Κοινότητας δεν είχαν άλλη δυνατότητα από την ενσωμάτωση τους, χωρίς άλλο διακριτικό στοιχείο, στην αντιπροσωπία του κράτους που ασκεί την προεδρία του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (').
Finally, the fear of setting a precedent may not be as great in a new type of body as it is with an organization which already belongs to a family of institutions all governed by similar rules.
Επί του θέματος αυτού του εσωτερικού δικαίου της Κοινότητας, μπορούν να αναφερ­θούν μεταξύ άλλων οι εξής παρατηρήσεις:
Turning now to the many, important international institutions where the European Communities have only observer status, the circumstances in which this status was granted will be discussed; this will be followed by a description of the arrangements whereby this status enables them to participate in the work of the deliberative organs of the institutions concerned.
Εννοείται ότι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θα είναι δυνατό να εκπληρώ­σει την αποστολή που της ανατίθεται, μόνον αν οι εκπρόσωποι της θα μπορούν να με­τέχουν επίσημα στους φορείς και τα όργανα των διαπραγματεύσεων.
International organizations and conferences of a world-wide or regional character gen­erally allow other intergovernmental organizations and other entities of a different character (non-independent territories, freedom movements, non-governmental organ-
(') Απόφαση της 11.9.1973 που ελήφθη στη Κοπεγχάγη από τους υπουργούς εξωτερικών των «Εννέα» και ταυτόσημη απόφαση της 20.9.1973 του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. (2) Γνωμοδότηση 1/78 της 4.10.1979, Συλλογή 1979, σ. 2871.
Examples: the International Energy Agency set up in 1975 under the auspices of the OECD; the North At­lantic Fisheries Organization (NAFO) which in 1978 replaced the International Commission for the North­east Atlantic Fisheries (ICNAF), of which the EEC was not a member; the deliberative organs set up by the world commodity agreements to which the EEC became party (coffee, cocoa, tin, olive oil, natural rubber, etc.).
θα τονισθεί μόνον ότι αν η εκτέλεση της κοινής ενέργειας, που προβλέπεται από το άρ­θρο 116, ανατίθεται στο σύνολο των κρατών μελών της ΕΟΚ και όχι στα όργανα της τε­λευταίας, η επεξεργασία του περιεχομένου αυτής της κοινής ενέργειας ανήκει στην ευ­θύνη των κοινοτικών οργάνων.
In view of the political nature of the criteria governing the granting of such rights, the right of participation by intergovernmental organizations and other entities may vary from one organization to another and, for many years, the Communities had very different oportunities for access to the various organizations whose work was of particular interest to them.