natgillin/translations-raw huggingface dataset:
(4) ΔΕΚ 12.11.1981, ύπόθ. 212 έως 217/80 (Amministrazione delle Finanze dello Stato/Sri Meridionale industria Salumi) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
4Joined Cases 212 to 217V80Amministrazione delle Finanze dello Stato v Meridionale Industria Salumi and Others: not yet reported. '
(5) ΔΕΚ 28.1.1981, ύπόθ. 32/80 (Officier van Justitie/Kortmann) · Συλλογή 1981, σ.
Case 32/80 Officier van Justitie v Kortman [1981] ECR 291 ; Case 90/79 Commission v France [1981] ECR 283.
Πρόσθεσε επίσης ότι αυτό ισχύει καί γιά τά ετήσια τέλη πού εισπράττονται μέ τή μορφή συνεισφοράς στίς δαπάνες γενικού έλεγχου σέ περίπτωση πού τό τέλος αυτό εφαρμόζεται επίσης καί στην εθνική παραγωγή.
The Court held that this also applies to annual fees charged as a contribution to the cost of a general inspection system, where such fees are also charged in respect of domestic products.
Τό Δικαστήριο, επιπλέον, επιβεβαίωσε τήν προγενέστερη (') νομολογία του σχετικά μέ τό μή συμβιβάσιμο μέ τά άρθρα 9, 12 καί 13 τής συνθήκης ΕΟΚ (2) χαρακτήρα επιβάρυνσης πού έχει σχέση μέ υγειονομικό έλεγχο κατά τήν εισαγωγή.
The Court also reaffirmed its earlier judgments1 on the incompatibility of duties and charges for health inspections on imported goods with Articles 9,12 and 13 of the Treaty.2
Στην υπόθεση 158/80 (3), τό Δικαστήριο επιβεβαίωσε τήν προηγούμενη νομο­λογία του σχετικά μέ τήν ερμηνεία τοϋ άρθρου 28 τής συνθήκης ΕΟΚ, σύμφωνα μέ τήν οποία ανήκει στην αρμοδιότητα τού Συμβουλίου ή απόφαση περί τών τελωνεια­κών ατελειών τών οποίων είναι δυνατό νά απολαύουν ορισμένα προϊόντα κατά πα­ρέκκλιση τού Κοινού Δασμολογίου (4) : άπό τή στιγμή πού τό Συμβούλιο θεσπίζει σέ καθορισμένο τομέα κανόνες ενιαίας εφαρμογής, τά Κράτη μέλη δέν έχουν πλέον καμία αρμοδιότητα γιά τή χορήγηση ατέλειας ή όποια θά υπερέβαινε τήν ατέλεια πού καθορίζουν ο'ι κοινοτικοί κανόνες.
In Case 158/803 the Court reaffirmed its earlier judgments concerning the interpretation of Article 28 of the EEC Treaty, in which it had ruled that it is for the Council to determine the duty-free arrangements for which certain products are eligible by way of derogation from the Common Customs Tariff:4 once the Council has adopted rules of uniform application in a particular area, the Member States have no further power to grant duty-free admission in excess ofthat provided by the Community rules.
Στή συγκεκριμένη περίπτωση επρόκειτο περί τής ερμηνείας τού κανονισμού (ΕΟΚ) άριθ.
The case concerned the interpretation of Council Regulation (EEC) No 1544/69 of 23 July 1969 on the tariff treatment applicable to goods contained in travellers' personal luggage.5 The Court held that that Regulation applied only to travellers from non-member countries and that a person who, in the course of a sea voyage, has not called at a port in a non-member country cannot be regarded as such a traveller.
1544/69 (5) τοϋ Συμβουλίου τής 23ης 'Ιουλίου 1969 γιά τή δασμολογική μεταχείριση πού εφαρμόζεται σέ εμπορεύματα πού περιέ­χονται στίς προσωπικές αποσκευές τών ταξιδιωτών.
On the Court's construction, the Regulation applies to the travellers concerned regardless of the origin and source of the goods imported and of the customs duties and taxes imposed on them prior to importation.
Τό Δικαστήριο θεώρησε ότι ό παραπάνω κανονισμός εφαρμόζεται μόνο σέ ταξιδιώτες πού προέρχονται άπό τρίτη χώρα καί δέ θά ήταν δυνατό νά θεωρηθεί σάν ταξιδιώτης άπό τρίτη χώρα τό άτομο τό όποϊο κατά τή διάρκεια θαλάσσιας κρουαζιέρας δέν αποβιβάστηκε καθόλου σέ τρίτη χώρα.
On the basis of this interpretation and the finding that Council Regulation (EEC) No 3023/ 77 of 20 December 19776 was void because it lacked an adequate statement of reasons, the Court held that the 'butter trips' practised in the Federal Republic of Germany in particular were incompatible with Community law.
Μέ τήν ερμηνεία αυτή —καί μέ τήν κήρυξη άκυρου τού κανονισμού (ΕΟΚ)
This preliminary ruling reaffirms the judgment in the Cassis de Dijon case.8
(') Δέκατη Γενική Έκθεση, άριθ. 580.
Tenth General Report, point 580.
132/80 (United Foods et Van den Abeele/Etat belge) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
Case 132/80 United Foods and Van den Abeele v Belgian Government: not yet reported.
158/80 (Rewe/HZA Kiel) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
Rewe v HZA Kiel: not yet reported.
(2) ΔΕΚ 19.2.1981, ύπόθ. 130/80 (Kelderman) — Συλλογή 1981, σ. 527.
Case 130/80 Kelderman [1981] ECR 527; Case 193/80 Commission v Italy: not yet reported.
Στην υπόθεση 53/80 ('), τό Δικαστήριο παραπομπής είχε ίδίως υποβάλει στό Δι­καστήριο τό ερώτημα άν εθνικό μέτρο τό όποϊο απαγορεύει τήν προσθήκη συντηρητι­κού καλούμενου «rasine» στον τετηγμένο τυρό, ήταν δικαιολογημένα βάσει τού άρθρου 36.
Reaffirming the interpretation given in Case 15/79,2 the Court held, as regards the ban on manufacturing at night, that Article 34 applied to national measures whose object or effect was specifically to restrict the volume of exports and thus to establish a difference in treatment between a Member State's domestic and export trade, so as to accord a particular advantage to domestic production or the internal market in the State concerned.
Λαμβάνοντας υπόψη τήν ασάφεια σχετικά μέ τό κρίσιμο όριο κατανά­λωσης τοϋ παραπάνω συντηρητικού, τό Δικαστήριο έκρινε ότι ένα τέτοιο μέτρο ήταν δικαιολογημένο γιά λόγους προστασίας τής υγείας σύμφωνα μέ τό άρθρο 36.
In Case 53/803 the national court had asked the Court for a ruling on whether a national measure which prohibited the addition of the preservative nisin to processed cheese was justified under Article 36. The Court held that, in view of the differences of opinion on the critical level of consumption of the preservative concerned, such a measure was justified on the grounds of the protection of health, pursuant to Article 36.
Πρέπει επίσης νά αναφερθεί ή υπόθεση 58/80 (2), στην όποια τό Δικαστήριο κλήθηκε νά αποφανθεί σχετικά μέ μέτρο τό όποιο απαγόρευσε, δυνάμει εθνικής νομοθεσίας σέ θέματα αθέμιτου ανταγωνισμού καί βιομηχανικής ιδιοκτησίας, τήν εισαγωγή προϊόντος πού είχε τεθεϊ σέ εμπορία σέ ένα Κράτος μέλος.
Mention should also be made of Case 58/80,4 in which the Court was asked for a ruling on a measure prohibiting the importation of a product marketed in another Member State, under a national law on unfair competition and industrial property.
Τό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση περί τού συμβιβάσιμου μέ τά άρθρα 30 καί 36 τής συνθήκης νομοθεσίας περί τής βιομηχανικής ιδιοκτησίας.
The Court held that such importation cannot in itself be treated as an improper or unfair commercial practice, but such legislation might be permissible if it applied to the circumstances or methods of offering such goods for sale, as distinct from the mere fact of importation.
Πρόκειται περί τών υποθέ­σεων 55/80 καί 57/80 (3), στίς όποιες τό Δικαστήριο θεώρησε ώς ασυμβίβαστη μέ τά παραπάνω άρθρα εθνική νομοθεσία ή οποία επέτρεπε σέ εταιρεία διαχείρισης δικαι­ωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας νά απαιτήσει, σέ περίπτωση διανομής φορέων πα­ροχής ήχου στην εθνική αγορά, πού είχαν τεθεί σέ κυκλοφορία μέ τήν έγκριση τοϋ δημιουργού τοϋ έργου στην αγορά άλλου Κράτους μέλους, ποσό τό όποιο αντιστοιχεί στή διαφορά μεταξύ τών δικαιωμάτων εκμετάλλευσης πού εισπράττονται στό Κρά­τος μέλος εισαγωγής καί τών λιγότερο υψηλών δικαιωμάτων εκμετάλλευσης πού καταβάλλονται στό Κράτος μέλος εξαγωγής. Ή παραπάνω απόφαση επιτρέπει νά θεωρηθεί ότι ή αρχή τής εξάντλησης ισχύει επίσης καί γιά τά δικαιώματα πνευμα­τικής 'ιδιοκτησίας.
Another judgment concerning the compatibility of legislation on industrial property with Articles 30 and 36 was given in Joined Cases 55 and 57/80.5 In a preliminary ruling the Court found incompatible with those articles a national law permitting a performing rights society to require, in respect of the distribution on the national market of sound recordings which had been placed on the market in another Member State with the composer's consent, a fee equal to the difference between the customary licence fee in the importing Member State and the lower licence fee paid in the exporting Member State.
(') ΔΕΚ 5.2.1981, ύπόθ. 53/80 (Officier van Justicie/Eyssen) — Συλλογή 1981, o. 409.
1 Oebel: not yet reported.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
IV-2 judgment establishes that the principle of exhaustion of rights also applies to copyright.
Τό Δικαστήριο κλήθηκε επίσης νά αποφανθεί σχετικά μέ τό συμβιβάσιμο εθνικής νομοθεσίας μέ τά άρθρα 30 καί 36 στό πλαίσιο προσφυγής έπί παραλείψει κατά Κράτους μέλους (').
The Court was also asked to rule, in proceedings for failure by a Member State to fulfil an obligation,2 on the compatibility with Articles 30 and 36 of the
'Επρόκειτο περί νομοθεσίας ή οποία απαιτούσε ορισμένα κοσμήματα πού εισάγονται άπό άλλα Κράτη μέλη καί τά όποια φέρουν σχέδια ή χαρακτηριστικά τά όποϊα δηλώνουν σύμφωνα μέ τό Κράτος μέλος εισαγωγέα ότι συνιστούν ενθύμια άπό αυτή τή χώρα, πρέπει νά φέρουν τήν ένδειξη τής χώρας καταγωγής ή τήν ένδειξη «foreign» ένώ αντίθετα καμία ένδειξη καταγωγής δέν ήταν απαραίτητη γιά τά εθνικά προϊόντα.
Treaty of a national law requiring certain articles ofjewellery imported from other Member States and having certain motifs or features suggesting, in the view of the importing country, that they are souvenirs ofthat country, to bear an indication of origin or the word 'foreign', although no indication of origin was required in the case of national products.
Τό ένδιαφερόμεο Κράτος μέλος δέν αμφι­σβήτησε τό γεγονός ότι ή νομοθεσία αυτή είχε περιοριστικά αποτελέσματα στην ελεύθερη κυκλοφορία τών εμπορευμάτων, άλλα υποστήριξε ότι ή νομοθεσία αυτή δικαιολογιόταν δυνάμει τού άρθρου 36 γιά λόγους πού αναφέρονταν στην προστασία τού συμφέροντος τών καταναλωτών καί τής ευθύτητας τών εμπορικών συναλλαγών μεταξύ τών παραγωγών.
The Member State concerned did not challenge the fact that such a law had restrictive effects on the free movement of goods, but main tained that it was justified under Article 36 on the grounds of consumer protection and of maintaining fairness in commercial transactions between producers.
Τό Δικαστήριο απέρριψε τό παραπάνω επιχείρημα στό πλαίσιο τού άρθρου 36, θεωρώντας ότι ούτε ή προστασία τών καταναλωτών ούτε ή ευθύτητα στίς εμπορικές συναλλαγές αναφέρονται μεταξύ τών εξαιρέσεων ο'ι όποιες προβλέπονται στό άρθρο 36, καί ώς έκ τούτου ο'ι παραπάνω λόγοι αυτοί καθαυτοί δέν ήταν δυνατό νά τύχουν επίκλησης στό πλαίσιο τού παραπάνω άρθρου.
The Court rejected the submission based on Article 36, stating that, since the derogations under Article 36 do not include either the protection of consumers or the fairness of commercial transactions, those grounds may not be relied upon as such pursuant to that article.
'Αντίθετα τό Δικαστήριο θεώρησε ότι έπρεπε νά εξετάσει τό επιχείρημα αυτό στό πλαίσιο τού άρθρου 30 καί, βασιζόμενο στην προηγούμενη νομολογία του σύμφωνα μέ τήν όποια μόνο ή ρύθμιση πού εφαρμόζεται αδιακρίτως στά εθνικά καί τά εισαγόμενα προϊόντα ήταν δυνατό νά δικαιολογηθεί βάσει τών προβαλλόμενων λόγων, διαπίστωσε ότι στή συγκεκριμένη περίπτωση δέ συνέβαινε κάτι τέτοιο.
It did, however, hold that the submission must be examined on the basis of Article 30 and, confirming its earlier decisions that only rules which applied equally to national and imported products could be justified on the grounds invoked, it found that this did not apply in the case in point.
Τό Δικαστήριο έξαλλου απέρριψε τό επιχείρη­μα πού πρότεινε τό ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος, σύμφωνα μέ τό όποιο επρόκειτο περί φαινομενικής μόνο διάκρισης : τά αντικείμενα στά όποια αναφέρεται ή σχετική νομοθεσία συνιστούν απεικόνιση προς ανάμνηση τού τόπου επίσκεψης, ιδιότητα ή οποία δέν καθιστά άπό τή φύση της αναγκαία τήν κατασκευή τού «ενθύμιου» στή χώρα καταγωγής.
The Court also rejected the submission by the Member State concerned that it was a case only of apparent discrimination; the articles covered by the legislation in question constituted only a pictorial reminder of the place visited, which does not of itself imply that a souvenir must be manufactured in the country of origin.
Τό Δικαστήριο συνεπώς κατέληξε ότι ή επίμαχη νομοθεσία ήταν αντίθετη μέ τό άρθρο 30 τής συνθήκης ΕΟΚ.
The Court therefore found that the legislation at issue was incompatible with Article 30.
Τέλος, σέ απάντηση προδικαστικού ερωτήματος σχετικού μέ τήν ερμηνεία τών άρθρων 30 μέχρι 36, τό Δικαστήριο αποφάνθηκε στην υπόθεση 187/80 (2) ότι, δυνά­ μει τού ειδικού αντικειμένου τού διπλώματος ευρεσιτεχνίας, ή ουσία τού δικαιώμα­τος ευρεσιτεχνίας υφίσταται κυρίως στή χορήγηση στον εφευρέτη αποκλειστικού
Lastly, in answer to a reference for a preliminary ruling concerning the interpretation of Articles 30 to 36, the Court held in Case 187/803 that, by virtue of
113/80 (Commission/Irlande) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
1 Case 1/81 Pfizer v Eurim Pharm: not yet reported. 2.
187/80 (Merck/Stephar) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
3 Merck v Stephar: not yet reported.
IV-2 δικαιώματος γιά πρώτη θέση σέ κυκλοφορία τού προϊόντος. Τό Δικαστήριο κατέληξε ότι οί κανόνες πού περιέχονται στή συνθήκη ΕΟΚ σχετικά μέ τήν ελεύθερη κυκλοφο­ρία τών εμπορευμάτων, περιλαμβανόμενων τών διατάξεων τού άρθρου 36, πρέπει νά ερμηνευθούν ύπό τήν έννοια ότι απαγορεύουν —σέ περίπτωση πού ό κάτοχος διπλώ­ματος ευρεσιτεχνίας φαρμάκου ό όποιος πωλεί τό φάρμακο αυτό σέ Κράτος μέλος όπου υφίσταται προστασία τού διπλώματος ευρεσιτεχνίας καί ό όποιος κατόπιν τό θέτει σέ εμπορία ό ίδιος σέ άλλο Κράτος μέλος όπου δέν υφίσταται αυτή ή προστα­σία—, τή δυνατότητα χρησιμοποίησης τού δικαιώματος πού παρέχει στό δικαιούχο ή νομοθεσία τού πρώτου Κράτους μέλους προκειμένου νά εμποδιστεί ή θέση σέ έμπορίαστό παραπάνω κράτος τού προϊόντος αυτού τό όποϊο εισάγεται άπό τό άλλο Κράτος μέλος.
INTERPRETATION & APPLICATION OF SUBSTANTIVE RULES OF COMMUNITY LAW 301 the specific subject matter of a patent, the essence of a patent right is that it confers on the inventor an exclusive right to put the product on the market for the first time. The Court concluded that the EEC Treaty rules on the free movement of goods, including the provisions of Article 36, must be interpreted as barring the owner of a patent for a medicinal product who sells that product in one Member State where patent rights exist and then markets it himself in another Member State where such rights do not exist from using the right conferred on him by the law of the first Member State in order to prohibit the marketing in that State of the product imported from the other Member State. ECSC
Όσον άφορα τή συνθήκη ΕΚΑΧ υποβλήθηκαν στό Δικαστήριο περισσότερες άπό είκοσι προσφυγές, ακυρώσεις καί πολλές αιτήσεις προκειμένου νά ληφθούν μέτρα μέ συνοπτική διαδικασία όσον άφορα ατομικές αποφάσεις μέ τίς όποιες ανα­κοινώνονταν σέ επιχειρήσεις σιδήρου καί χάλυβα οί ποσοστώσεις παραγωγής πού είχαν καθοριστεί γιά καθεμιά άπό αυτές δυνάμει τής γενικής απόφασης άριθ.
In the sphere of the European Coal and Steel Community, over 20 actions were brought for the annulment of individual decisions setting production quotas for steel firms under the general decision establishing the quota system (No 2794/80/ECSC)1and a number of applications were also made for injunctions provisionally suspending the quotas.
2794/ 80/ΕΚΑΧ (') μέ τήν οποία καθιερώνεται τό σύστημα τών ποσοστώσεων.
By December the Court had given judgment in one of the actions for annulment2 and the President of the Court had made orders on three applications for injunctions.3 Since 1 July 1981 the original quota system has been replaced by a new scheme established by Decision No 1831/81/ECSC.4
Μέχρι τό Δεκέμβριο, τό Δικαστήριο είχε εκδώσει μιά απόφαση (2) καί ό πρόεδρος τού Δι­καστηρίου είχε εκδώσει τρεις αποφάσεις έπί αιτήσεων γιά λήψη προσωρινών μέτρων μέ συνοπτική διαδικασία (3).
The Court partially annulled one of the two individual decisions contested by Krupp, on the ground that the Commission had interpreted a clause in the general decision in a way likely to cause discrimination.
Άπό τήν 1η 'Ιουλίου 1981, τό σύστημα αυτό αντικα­ταστάθηκε άπό τό σύστημα πού καθιέρωσε ή απόφαση άριθ.
The order on the application for an injunction by Halyps required the applicant to supply the Commission with full information so as to allow it to decide whether it was possible under the scheme set up by the general decision to adapt the quotas allocated to Halyps ; the other claims made by the applicant were dismissed.
ΟΊ δύο άλλες αιτήσεις απορρίφθηκαν έξ ολοκλήρου.
On the statements of reasons given in the individual decisions,
275/80 καί 24/81 (Krupp Stahl/Commission) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
2 Joined Cases 275/80 and 24/81 Krupp Stahl v Commission: not yet reported.
(3) ΔΕΚ 16.12.1980, ύπόθ. 258/80 R (Metallurgica Rumi/Commission) — Συλλογή 1980, σ.
3 Case 258/80R Metallurgica Rumi v Commission [1980] ECR 3867; Case 20/81R Arbed v Commission:
41/81 R (Metallurgia Halyps/Commission) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
4 not yet reported; Case 41/81R Metallurgiki Halyps v Commission: not yet reported.
(4) ΕΕ L 180 τής 1.7.1981, απόφαση οπως τροποποιήθηκε άπό τήν απόφαση 1832/81/ΕΚΑΧ τής 3.7.1981
OJ L 180, 1.7.1981, amended by Decisions Nos 1832/81/ECSC of 3.7.1981 (OJ L 184, 4.7.1981) and 2804/81/ECSC of 23.9.1981 (OJ L 278, 1.10.81).
"Οσον άφορα τήν αιτιο­λόγηση αυτών τών ατομικών αποφάσεων —οί όποιες περιορίζονται στον καθορισμό τής παραγωγής αναφοράς καί τών ποσοστώσεων κάθε επιχείρησης μέ βάση τά στοι­χεία πού παρέχει ή ίδια ή επιχείρηση καί τή μέθοδο υπολογισμού πού προβλέπει ή απόφαση 2794/80— τό Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι ή αιτιολόγηση αυτή μπορεί νά είναι συνοπτική, άρκεϊ νά μήν αφαιρεί άπό τήν προσφεύγουσα επιχείρηση τή δυνα­τότητα νά ελέγχει τήν ορθή εφαρμογή τών κανόνων τής γενικής απόφασης καί νά μήν εμποδίζει τό Δικαστήριο στην άσκηση τού έλεγχου του.
IV-2 which were confined to indications of the reference production level and production quota of each firm based on figures supplied by the firm itself and using methods of calculation set out in Decision No 2794/80, the Court confirmed that the statement of reasons could be concise provided it did not deprive the applicant of the opportunity of checking that the rules laid down by the general decision had been properly applied or prevent the Court from carrying out its judicial review.
'Η σχέση μεταξύ τής γενικής απόφασης καί τών ατομικών αποφάσεων αποτέ­λεσε τό έναυσμα γιά νά διατυπωθούν δύο κρίσεις σέ θέματα διαδικασίας.
The Court also ruled on two points of procedure concerning the relationship between the general decision and individual decisions made under it.
'Επιβεβαι­ώνοντας τήν προηγούμενη νομολογία του, τό Δικαστήριο έκρινε στην υπόθεση Krupp ότι στίς προσφυγές πού ασκούνται μέ σκοπό τήν ακύρωση ατομικής απόφασης, ό προσφεύγων δύναται νά επικαλεστεί τό παράνομο ορισμένων διατάξεων τής γενικής απόφασης μόνον εφόσον ή ατομική απόφαση αποτελεί εφαρμογή τών διατάξεων τών οποίων αμφισβητείται ή νομιμότητα.
Confirming previous rulings, the Court held in the Krupp case that the applicant bringing an action for the annulment of an individual decision addressed to him may challenge the legality only of such provisions of the general decision as are actually implemented by the individual decision.
Όσον άφορα τίς αιτήσεις γιά τή λήψη μέτρων μέ συνοπτική διαδικασία, ή απόφαση στην υπόθεση Rumi χαρακτηρίζεται άπό τό ίδιο πνεύμα δεδομένου ότι ορίζει ότι οί αιτήσεις γιά τή λήψη μέτρων μέ συνοπτική διαδικασία δύνανται νά αφορούν μόνο τά μέτρα τά όποϊα συνδέονται άμεσα μέ τήν απόφαση ή όποια αποτελεί αντικείμενο τής κύριας προσφυγής—καί αυτό δέ συμβαί­νει στην περίπτωση πού ή αίτηση αναφερόταν σέ μέρη τής γενικής απόφασης μέ τά όποια δέν έχει σχέση ή προσβληθείσα ατομική απόφαση.
A similar line was taken in the order on the application for an injunction by Rumi, where the Court held that applications for interim measures were admissible only if they had a direct link with the decision at issue in the main action and that this was not so in a case where the application referred to parts of the general decision that had not been implemented in the individual decision contested.
Οί επιχειρήσεις είχαν επικαλεστεί τό παράνομο τής διάταξης περί τών ποσοστώσεων παραδόσεων, πού δέν είχαν καθοριστεί άπό τίς ατομικές αποφάσεις.
The firms concerned had challenged the validity of a clause in the general decision which provided for delivery quotas, although no such quotas had in fact been imposed by the individual decisions.
'Η καθιέρωση συστήματος αναγκαστικών ποσοστώσεων πού κλιμακώνονται σέ δια­δοχικές περιόδους σύντομης διάρκειας συνεπάγεται, άπό νομική άποψη, ότι ή από­φαση έπί τής ουσίας είναι δυνατό νά εκδοθεί μόνο μετά τό τέλος τού τριμήνου γιά τό όποιο προβλέπεται ή ποσόστωση.
A mandatory quota system in which the quotas are revised every three months means that the judgment on a main action contesting a quota will not be delivered until after the threemonth period to which the quota relates has expired.
'Η απόφαση γιά λήψη μέτρων μέ συνοπτική διαδι­κασία, δυνάμει τής οποίας αυξάνονται οί ποσοστώσεις ενός τριμήνου (ή αναστέλλε­ται ή εφαρμογή τους), είναι δυνατό νά προδικάσει τή λύση τής κύριας διαφοράς.
An interim order increasing or suspending a quota allocated for a particular threemonth period could prejudice the subsequent decision on the main issue.
Στην απόφαση γιά λήψη μέτρων μέ συνοπτική διαδικασία, ή οποία εκδόθηκε σχετικά μέ τήν υπόθεση Rumi τό Δεκέμβριο 1980, φαίνεται ότι τό Δικαστήριο συνήγαγε άπό τά ανωτέρω ότι πρέπει νά αποδειχτεί πρωτίστως «βαρεία καί ανεπανόρθωτη» βλάβη
In the order made in the Rumi case in October 1980, the Court appears to have concluded from this that for it to be able to grant an injunction the applicant must above all show that he is likely to suffer 'serious and irreversible damage'.
IV-2 προκειμένου νά χορηγηθούν τά αιτούμενα μέτρα. 'Εξάλλου, στην υπόθεση Arbed, τό Φεβρουάριο τού 1981, τό Δικασήριο κάλεσε τά μέρη νά εξετάσουν άπό κοινού άν ή γραπτή διαδικασία είναι δυνατό νά επιταχυνθεί προκειμένου νά αποφευχθεί ό κίνδυνος καθυστερημένης έκδοσης απόφασης έπί τής ουσίας.
In the order made on the Arbed case in February 1981, the Court asked the parties to confer together on the possibility of speeding up the written procedure to avoid the judgment on the main action being delivered too late.
Πάντως, ή 'Επιτροπή διαπίστωνε ότι ο'ι δύο τελευταίες προϋποθέσεις εφαρμογής τού άρθρου 85 παράγραφος 3 δέν πληρούνταν.
In a judgment1given on 25 March the Court dismissed the appeal by a Dutch cooperative manufacturing rennet of animal origin (accounting for 100% of the country's production) and colouring matter for cheese against a Commission
Τό Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι ή εξαίρεση πού προβλέπεται στό άρθρο 2 τού κανονισμού 26/62 (') γιά τίς ενώσεις γεωργικών εκμεταλλεύσεων δέν εφαρμόζεται, δεδομένου ότι ή μαγιά δέν είναι γεωργικό προϊόν άπό τά αναφερόμενα στό παράρ­τημα II τής συνθήκης ΕΟΚ.
The Court also ruled that the exemption in respect of farmers' associations provided in Article 2 of Regulation No 262 did not apply, since rennet was not one of the agricultural products listed in Annex II to the EEC Treaty.
Στην υπόθεση 126/80 (2), τό Δικαστήριο κλήθηκε νά αποφανθεί έπί τοϋ ερωτήματος άν, αφενός μέν, εθνική συμφωνία μεταξύ έκδοτων καί συνδικαλιστικής ομοσπονδίας μεταπωλητών εφημερίδων καί περιοδικών μέ αντικείμενο τήν αποκλει­στική διανομή ημερήσιων εφημερίδων καί περιοδικών στην 'Ιταλία ήταν δυνατό νά συνιστά παράβαση τής απαγόρευσης τών συμπράξεων πού προβλέπεται στό άρθρο 85 τής συνθήκης ΕΟΚ καί, αφετέρου, άν ή ρήτρα επιλεκτικής διανομής πού περι­λαμβάνεται στή σχετική συμφωνία εμπίπτει στό πεδίο τής απαγόρευσης τών άρθρων 85 παράγραφος 1 καί 86 παράγραφος 1 τής συνθήκης.
In Case 126/803 the Court was asked to rule on whether a national agreement between publishers and the newsagents' federation concerning the exclusive distribution of daily newspapers and periodicals in Italy was an infringement of the prohibition on restrictive agreements in Article 85 and whether the selective distribution clause in the agreement was caught by the prohibition in Article 85(1) and the first paragraph of Article 86.