natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«Ι) Τι εννοούμε με «δραστηριότητες που συνδέονται σε ένα κράτος, έστω και περιστασιακά, με την ά­σκηση δημόσιας εξουσίας» σύμφωνα με το άρθρο 55 της συνθήκης της Ρώμης; Πρέπει να ερμη­νευθεί το άρθρο αυτό με την έννοια ότι σ' ένα επάγγελμα όπως του δικηγόρου, εξαιρούνται από την εφαρμογή του κεφαλαίου 2 της συνθήκης μόνο οι δραστηριότητες που συνδέονται με την ά­σκηση δημόσιας εξουσίας ή μήπως με την έννοια ότι το επάγγελμα αυτό εξαιρείται λόγω του ότι η άσκηση του περιλαμβάνει δραστηριότητες οι οποίες συνδέονται με την άσκηση της δημόσιας εξουσίας:
In 1979 a study of this problem of professionals practising as members of companies or firms was carried out on behalf of the Commission by the Secretariat Européen des Professions Libérales, Intellectuelles et Sociales (SEPLIS), whose report should help the Commission in the examinations of this subject which the Council has asked it to undertake.
Το Δικαστήριο εξέδωσε την ακόλουθη απόφαση:
First of all, it would simplify the work of the Council, which would no longer have to reconsider these provisions on each occasion, except to deal with specific cases.
Είναι φανερή η σημασία αυτής της απόφασης που περιλαμβάνει δύο χωριστές κρίσεις:
Since the Council's adoption of the first directives, further principles have been established by judgments of the Court.
Πρέπει η κρινόμενη δραστηριότητα να περιλαμβάνει άμεση και ειδική σχέση με την άσκηση της δημόσιας εξουσίας.
The most significant of these judgments, which make up a third and very important aspect of the Community patrimony, are summarized below.
Απόφαση «Van Binsbergen» της 3ης Δεκεμβρίου 1974
Judgment of 21 January 1974 in the Reyners case
Αυτό δεν επιτρέπεται στο δικηγόρο δεδομένου ότι η ολλανδι­κή νομοθεσία απαιτεί να είναι εγκατεστημένος στις Κάτω Χώρες.
Mr Reyners, a Dutch lawyer who had obtained his diploma in Belgium, had been excluded from practising as an avocat in that country because, under its laws, Belgian nationality was a condition governing the right to practise as an avocat there.
Το ολλανδικό δευτεροβάθμιο δικαστήριο υπέβαλε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δύο ερωτή­ματα:
He appealed to the Conseil d'Etat of Belgium, which in turn put the following two questions to the Court of Justice of the European Communities:
«1) .. .κατά πόσο τα άρθρα 59 και 60 της συνθήκης ΕΟΚ είναι άμεσης ισχύος και δημιουργούν για τους διαδίκους υποκειμενικά δικαιώματα, τα οποία τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν να διαφυλά­ξουν·
'(1) What is meant by "activities which in that State are connected, even occasionally, with the exercise of official authority" within the meaning of Article 55 of the Treaty of Rome?
2) σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο πρώτο ερώτημα, ... ποια είναι η έννοια που έχουν τα άρθρα αυτά και, ιδιαίτερα, η διάταξη που αναφέρεται στην τελευταία πρόταση του άρθρου 60.»
Should this article be interpreted as meaning that, within a profession such as that of avocat, only those activities which are connected with the exercise of official authority are excepted from the application of the Chapter on the right of establishment, or that the whole of this profession is excepted by reason of the fact that it comprises activities connected with the exercise of this authority?
Η τελευταία πρόταση του άρθρου 60 έχει ως εξής:
(2) Since the end the transitional period, is Article 52 of the Treaty of Rome, a "directly applicable provision" despite the absence of directives as prescribed by Articles 54 (2) and 57 (1) of the Treaty?'
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε την ακόλουθη απόφαση:
'(1) Since the end of the transitional period Article 52 of the Treaty is a directly applicable provision, despite the absence, in a particular sphere, of the directives prescribed by Articles 54 (2) and 57 (1) of the Treaty.
«1) Το άρθρο 59, παράγραφος 1, και το άρθρο 60, παράγραφος 3, της συνθήκης ΕΟΚ πρέπει να ερμη­νευθούν με την έννοια ότι μια εθνική νομοθεσία δεν μπορεί να καταστήσει αδύνατη, αξιώνοντας τη μόνιμη διαμονή στην επικράτεια, την παροχή υπηρεσιών από πρόσωπα που είναι εγκατεστημέ­να στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους, από τη στιγμή που η παροχή υπηρεσιών δεν υπόκειται σε κανένα ειδικό όρο από την ισχύουσα εθνική νομοθεσία.
(2) The exception to freedom of establishment provided for by the first paragraph of Article 55 must be restricted to those of the activities referred to in Article 52 which in themselves involve a direct and specific connection with the exercise of official authority; it is not possible to give this description, in the context of a profession such as that of avocat, to activities such as consultation and legal assistance or the representation and defence of parties in court, even if the performance of these activities is compulsory or there is a legal monopoly in respect of it.'
Η απόφαση αυτή συνεπάγεται σημαντικές συνέπειες:
— first, the right of establishment had been effective since the end of the transitional period, i.e. since 1 January 1970;
— πριν απ' όλα, όπως και στο δικαίωμα της εγκατάστασης, η ελεύθερη παροχή υπηρε­σιών αποτελεί κεκτημένο δικαίωμα από την 1η Ιανουαρίου 1970,
— secondly, the exception to freedom of establishment by reason of activities con nected with the exercise of official authority was to be applied strictly, i.e. restrictively; the activity in question had to have a direct and specific connection with the exercise of official authority. This was not true of the main activities of the profession of avocat.
— έπειτα, η αξίωση της διαμονής είναι ένας περιορισμός που πρέπει να εξαλειφθεί, αν η εθνική νομοθεσία δεν προβλέπει ιδιαίτερο όρο για τους ιθαγενείς.
Mr Van Binsbergen had asked a Dutch lawyer established in Belgium to defend him in a social security case to be heard by the Dutch Court of Appeal.
Ο κ. Jean Thieffry, βελγικής ιθαγένειας, είναι πτυχιούχος νομικής στο Βέλγιο.
'(1) ... whether Articles 59 and 60 of the EEC Treaty are directly applicable and create individual rights which national courts must protect:
Έπειτα από διαμονή του στο Λονδίνο, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι.
(2) if the reply to the first question is in the affirmative ... what is meant by these articles and, in particular, by the provision in the final sentence of Article 60.'
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε την εξής απόφαση:
'Without prejudice to the provisions of the Chapter relating to the right of establishment, the person providing a service may. in order to do so. temporarily pursue his activity in the State where the service is provided, under the same conditions as are imposed by that State on its own nationals.'
Όσον αφορά τη διάκριση ανάμεσα στην ακαδημαϊκή ισοτιμία που παρέχεται για τη συνέ­χιση των σπουδών και την αμοιβαία αναγνώριση που εξασφαλίζεται για την άσκηση της επαγγελματικής δραστηριότητας, το Δικαστήριο διευκρινίζει:
• ( 1 ) The first paragraph of Article 59 and the third paragraph of Article 60 of the EEC Treaty must be interpreted as meaning that the national law of a Member State cannot, by imposing a requirement as to habitual residence within that State, deny persons established in another Member State the right to provide services, where the provision of services is not subject to any special condition under the national law applicable;
«(ότι) εναπόκειται λοιπόν στις αρμόδιες εθνικές αρχές, λαμβανομένων υπόψη των απαιτήσεων του κοι­νοτικού δικαίου που αναφέρθηκαν παραπάνω, ν' αποφασίσουν κατά πόσο μια αναγνώριση στην οποία έχει προβεί ένα πανεπιστημιακό όργανο, μπορεί να θεωρηθεί, πέρα από την ακαδημαϊκή ισχύ της, σαν τίτλος επαγγελματικής άδειας,
(2) The first paragraph of Article 59 and the third paragraph of Article 60 have direct effect and may therefore be relied on before national courts, at least in so far as they seek to abolish any discrimination against a person providing a service by reason of his nationality or of the fact that he resides in a Member State other than that in which the service is to be provided.'
Για να κατανοήσουμε την απόφαση αυτή πρέπει να θυμηθούμε ότι ορισμένα κράτη μέλη δίνουν στους αλλοδαπούς διπλώματα για κύκλο εκπαίδευσης όμοιον μ' εκείνο που ακο­λουθούν οι ιθαγενείς, δεν δέχονται όμως για τα διπλώματα αυτά «αστικό αποτέλεσμα», δη­λαδή το δικαίωμα της άσκησης του επαγγέλματος.
— secondly, that the requirement as to habitual residence was a restriction which had to be abolished, where there were no special conditions applicable to nationals under the national laws; on the other hand, a permanent professional establishment within the jurisdiction of certain courts could be stipulated where such a require ment was 'objectively justified by the need to ensure observance of professional rules of conduct connected, in particular, with the administration of justice and with respect for professional ethics'.
Με την απόφαση αυτή κρίθηκε:
Jean Thieffry, a Belgian national, held a Belgian diploma in law.
ότι η αξίωση του «εθνικού» διπλώματος πρέπει να καταργηθεί, όταν το δίπλωμα του ενδιαφερόμενου τυγχάνει ισοτιμίας με το δίπλωμα της χώρας υποδοχής από τις αρχές της χώρας αυτής, ότι εναπόκειται στα κράτη μέλη, αφού λάβουν υπόψη τις απαιτήσεις του κοινοτικού δικαίου, να εκτιμήσουν κατά πόσο ένα πανεπιστημιακό δίπλωμα μπορεί να ισχύσει σαν τίτλος επαγγελματικής άδειας, δηλαδή να δίνει το δικαίωμα για άσκηση του επαγγέλματος.
'When a national of one Member State desirous of exercising the profession of advocate in another Member State has obtained a diploma in his country of origin which has been recognized as an equivalent qualification by the university authority of the country of establishment and which has enabled him to sit in the latter country the advocate's professional qualifying examinations — which he has passed — does the act of demanding the national diploma prescribed by the law of the country of establishment constitute, in the absence of the directives provided for in Article 57 (1 ) and (2) of the Treaty of Rome, an obstacle to the attainment of the objective of the Community provisions in question?'
Ο κ. Richard Hugg Patrick, βρετανικής ιθαγένειας, πτυχιούχος αρχιτεκτονικής στη Μεγά­λη Βρετανία, επιθυμούσε να εγκατασταθεί στη Γαλλία, αλλά το δικαίωμα του αυτό απορ­ρίφθηκε βάσει γαλλικού νόμου της 31ης Δεκεμβρίου 1940 που προβλέπει ότι, όταν υπάρ­χει ισοτιμία διπλωμάτων όχι όμως και αμοιβαιότητα, η άδεια της άσκησης επαγγέλματος δίνεται κατ' εξαίρεση.
'When a national of one Member State desirous of exercising a professional activity such as the profession of advocate in another Member State has obtained a diploma in his country of origin which has been recognized as an equivalent qualification by the competent authority under the legislation of the country of establishment and which has thus enabled him to sit and pass the special qualifying examination for the profession in question the act of demanding the national diploma prescribed by the legislation of the country of establishment constitutes, even in the absence of the directives provided for in Article 57, a restriction incompatible with the freedom of establishment guaranteed by Article 52 of the Treaty."
Έπειτα από αίτηση ακύρωσης, το διοικητικό δικαστήριο των Παρισίων ζήτησε να πληρο­φορηθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο:
On the distinction between academic equivalence granted for the purposes of con tinuation of studies and mutual recognition established for the purposes of practising a profession, the Court concluded:
«Κατά πόσο, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο που ίσχυε στις 9 Αυγούστου 1973 οπότε εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ένας βρετανός υπήκοος εδικαιούτο να επικαλεσθεί το ευεργέτημα του δι­καιώματος εγκατάστασης για να ασκήσει το επάγγελμα του αρχιτέκτονα σε κράτος μέλος της Κοινό­τητας.»
'Consequently, it is for the competent national authorities, taking account of the requirements of Community law set out above, to make such assessments of the facts as will enable them to judge whether a recognition granted by a university authority can, in addition to its academic effect, constitute valid evidence of a professional qualification.
Η γαλλική κυβέρνηση δήλωσε ότι είναι διατεθειμένη να εφαρμόσει την απόφαση Reyners που εξεδόθη μετά την έναρξη αυτής της δικαστικής διαδικασίας.
The fact that a national legislation provides for recognition of equivalence only for university purposes does not of itself justify the refusal to recognize such equivalence as evidence of a professional qualification.'
Η Επιτροπή παρατήρησε ότι η αξίωση της αμοιβαιότητας δεν ισχύει στο πλαίσιο της συν­θήκης της Ρώμης. Ο αιτών είναι κάτοχος βρετανικού διπλώματος, που αναγνωρίζεται στη Γαλλία σαν ισότιμο για την πρόσβαση στη δραστηριότητα του αρχιτέκτονα.
In order to understand this judgment, it has to be remembered that some Member States award foreign nationals diplomas on completion of a course of training which is in all respects the same as that undergone by their own nationals, but do not acknowledge that any 'civil effect', i.e. any right to practise, attaches to such diplomas.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε την ακόλουθη απόφαση:
— a requirement for a national diploma cannot be upheld where the diploma of the person concerned has been recognized as equivalent to the diploma of the host country by the authorities in that country;
του στη Γαλλία.
Judgment of 28 June 1977 in the Richard Hugh Patrick case
Μετά απ' αυτά, το Συμβούλιο εξέδωσε στις 18 Δεκεμβρίου 1978 τις οδηγίες αμοιβαίας αναγνώρισης και συντονισμού σχετικά με το επάγγελμα του κτηνίατρου.
Richard Hugh Patrick, a British national holding a diploma in architecture awarded in the United Kingdom wishing to establish himself in France, was refused this right on the basis > of the French Law of 31 December 1940, which prescribed that, where there was equivalence but not reciprocity of diplomas, authorization to practise was exceptional. tional.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε την εξής απόφαση:
On receiving an application to overrule this decision, the Paris Administrative Court asked the Court of Justice:
«Το άρθρο 52 της συνθήκης πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, για την περίοδο πριν από την ημερομηνία κατά την οποία τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορ­φωθούν με τις οδηγίες 78/1026/ΕΟΚ και 78/1027/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, οι υπήκοοι κράτους μέλους δεν δύνανται να επικαλεσθούν τη διάταξη αυτή για ν' ασκήσουν το επάγγελμα του κτηνίατρου σ' αυτό το κράτος μέλος με διαφορετικούς όρους από εκείνους που προ­βλέπει η εθνική νομοθεσία.»
"whether, in the state of Community law on 9 August 1973, the day on which the contested decision was taken, a British subject was entitled to invoke in his favour the benefit of the right ol establishment to practise the profession of architect in a Member State of the Community'.
Γιατροί (ΕΕ της 30.6.1975)
The applicant held a diploma awarded in the United Kingdom which was recognized as equivalent for admission to the profession in France.
Κατά το διάστημα ανάμεσα στις αρχικές προτάσεις και το τελικό κείμενο μεσολάβησαν από τη μια οι γνώμες της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και από την άλλη μακρές συζητήσεις στα όργανα του Συμβουλίου.
'With effect from 1 January 1973, a national of a new Member State who holds a qualification recognized by the competent authorities of the Member State of establishment as equivalent to the certificate issued and required in that State enjoys the right to be admitted to the profession of architect and to practise it under the same conditions as nationals of the Member State of establishment without being required to satisfy any additional conditions.'
Τα κριτήρια της εκπαίδευσης βασίζονταν στις ακόλουθες βάσεις: — για τους γιατρούς γενικής ιατρικής διπλό ποσοτικό κριτήριο: 6 χρόνια και 5 500 ώρες,
He subsequently took French nationality and sought the right to practise in France. His application was rejected on the ground that his Italian diploma had not been recognized as equivalent to the French diploma.
— για τους ειδικευμένους γιατρούς ποσοτικό κριτήριο: η διάρκεια της εκπαίδευσης που ήταν 5, 4 ή 3 χρόνια, ανάλογα με την ειδικότητα και ποιοτικό κριτήριο: οι όροι της πρακτικής άσκησης.
Subsequently, on 18 December 1978, the Council adopted the directives on mutual recognition of diplomas and coordination covering the profession of veterinary surgeon.
Εκτός από το θέμα της εκπαίδευσης, οι προτάσεις δεν περιλάμβαναν διατάξεις συντονι­σμού.
'Article 52 of the Treaty must be interpreted as meaning that for the period prior to the date on which the Member States are required to have taken the measures necessary to comply with
Οι εργασίες άρχισαν στο Συμβούλιο τον Ιούνιο του 1970. Οι οδηγίες εκδόθηκαν τον Ιού­νιο του 1975.
Although the Council's deliberations had begun with the dossier on the architectural profession, the first directives on freedom of movement were those concerned with the medical profession.
Σημαντικό μέρος των συζητήσεων αφορούσε την εξέταση των διατάξεων γενικής φύσης, που συζητήθηκαν παράλληλα στην ομάδα για τους αρχιτέκτονες και στην ομάδα για τους γιατρούς.
Between the drafting of the first proposal and adoption of the final texts, the Economic and Social Committee and the European Parliament were consulted and very lengthy discussions took place at the various levels in the Council; during this time, the Commission frequently proposed amendments to its texts, although no formal procedure for submission of amendments was followed.
Όσον αφορά την εκπαίδευση, συζητήθηκαν βασικά τα ακόλουθα σημεία:
In order to provide an insight into the process of development, a brief outline is given below of the initial texts, the main discussions in the Council and the solutions adopted in the final text.
— κλινική κατάρτιση γενικής ιατρικής.
— for general practitioners a twofold quantitative criterion: 6 years and 5 500 hours.
— η κατάσταση του γιατρού που εργάζεται με πλήρες ωράριο στα δημόσια νοσοκομεία.
— for specialists a quantitative criterion: 5.
γ) Τα κείμενα των οδηγιών
They contained the general provisions discussed earlier in this chapter.
Οι οδηγίες και τα έγγραφα που τις συνοδεύουν περιέχουν κυρίως τα εξής:
In addition, there was the Commission's draft Council Declaration, also mentioned earlier, in which it put forward suggestions for coordination in the field of professional ethics.
Διατάξεις γενικής φύσης
(b) Consideration by the Council
Αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων
Work on the directives began in the Council in June 1970 and the final texts were adopted in June 1975.
— διατάξεις για θέματα κεκτημένων δικαιωμάτων,
A large proportion of the time spent in discussion was given over to consideration of the general provisions, which were examined in parallel by the working parties set up for the architectural and medical professions respectively.
— διάταξη σχετικά με την πρόσβαση στα ταμεία ασφάλισης ασθένειαςαναπηρίας.
In the area of training, the main topics of discussion were:
— Τα ποιοτικά κριτήρια και οι διατάξεις που αποβλέπουν στην ποιότητα της άσκησης του γιατρού ειδικότητας,
— criteria: the qualitative criteria were quickly finalized; the quantitative criteria were relaxed by substituting 6 years or 5 500 hours for 6 years and 5 500 hours;
— Όσον αφορά τα ποσοτικά κριτήρια:
— the list of specialities; — the question of full-time or part-time training:
— για τη γενική ιατρική: 6 χρόνια ή 5 500 ώρες, — για την ειδικότητα: κατανομή των ειδικοτήτων, ανάλογα με τη διάρκεια τους 5, 4 ή 3 χρόνια.
— the preparatory training period required in order to become eligible for appoint ment as a doctor of a social security scheme in the Federal Republic of Germany; it was finally decided that this stipulation should be phased out and that the require ment for such preparatory training — not exceeding 6 months in duration — could be maintained for no more than 5 years from the date on which the directive was notified;
— «επιτροπή ανώτερων υπαλλήλων» που είναι επιφορτισμένη να εξετάζει τις σοβαρές δυσχέρειες τις οποίες είναι δυνατόν να συναντήσει η εφαρμογή των οδηγιών,
— clinical training of general practitioners: some Member States had been in favour of adoption of the principle of a two-year period of clinical training following basic training: the Council did not incorporate a provision to this effect in the directive but, on adopting the directive, issued a Recommendation aimed at giving nationals of the Member States access to such clinical experience where it was available rather than at making it a minimum standard throughout the Community;
— «συμβουλευτική επιτροπή για την κατάρτιση των γιατρών», επιφορτισμένη να εξετάζει τις ενδεχόμενες βελτιώσεις που πρέπει να επέλθουν στις οδηγίες για να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη των γνώσεων.
— the position of doctors employed on a full-time basis in public hospitals; in France and Italy such doctors were public servants or had equivalent status, so that their activities were excluded from the provisions on freedom of movement by the terms of Article 48 (4) of the Treaty; this matter was ultimately the subject of a Council Declaration noting the undertakings given by the Member States con cerned to allow nationals of the other Member States to take up these activities, if necessary creating a special status category for them.
Δύο συστάσεις του Συμβουλίου
(c) The contents of the directives in their final form
— η μία αφορά την κατάσταση στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου (έλλειψη πα­νεπιστημίου),
The main contents of the directives and accompanying documents can be summarized as follows:
Τρεις δηλώσεις του Συμβουλίου
Mutual recognition of diplomas
— η πρώτη για τους γιατρούς των δημοσίων νοσοκομείων που καταρτίσθηκε προς την κατεύθυνση που αναφέραμε,
— the lists of mutually recognized diplomas, in general and specialized medicine respectively,
Τα κείμενα εξηγούν ότι, σε μία πρώτη φάση συντονισμού, αφορούσαν τη νοσοκόμο γε­νικής περίθαλψης.
— The qualitative criteria and provisions concerned with the quality of specialized medical training,
Πάντως, ένα άρθρο επιβάλλει την υποχρέωση επίτευξης ισορροπίας ανάμε­σα στη θεωρητική και την πρακτική διδασκαλία, — η ποιότητα της άσκησης, την οποία δεν είχε προβλέψει η αρχική πρόταση.
— the Advisory Committee on Medical Training to examine possible improvements to be introduced into the directives in order to take account of developments in medical science.
Στις 25 Ιουλίου 1975, η Επιτροπή υπέ­βαλε τροποποιημένη πρόταση.
— one concerned with the situation in the Grand Duchy of Luxembourg (where there is no complete university training),
Για να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη των αντιλήψεων ως προς το θέμα αυτό, πρέπει να εξετάσουμε τις τρεις φάσεις: — την αρχική πρόταση, — την τροποποιημένη πρόταση,
— the other, mentioned above, on the clinical training of general practitioners.
— την οδηγία.
Three Council Declarations
Επί πλέον, θα πρέπει να ξεκινήσουμε προσεκτικά μια παράγραφο για τις σημερινές εργα­σίες στην Επιτροπή σχετικά με μία νέα φάση της «ελευθέρωσης».
— the two others dealing with problems that have already been discussed, either in connection with the general provisions (disciplinary measures) or in the chapter on mutual recognition of diplomas (verification of diplomas).
Η διαμόρφωση της αρχικής πρότασης είχε παρεμποδισθεί σοβαρά από τις θέσεις των γερ­μανών και των λουξεμβουργέζων κυβερνητικών εμπειρογνωμόνων.
(a) In the original proposals, the phrase 'activities of nurses responsible for general care" was used so as to exclude specializations in the general field of nursing, which were to be dealt with in subsequent directives.
Υποστήριζαν ότι το
The texts explained that it had been decided to confine the first phase of coordination to general nursing and that nursing specializations, in such fields as paediatrics or psychiatry, were to be covered in subsequent directives.
δικηγορικό επάγγελμα υπόκεινταν στην εφαρμογή του άρθρου 55 της συνθήκης: επρόκει­το για δραστηριότητες που συνδέονται με την άσκηση δημόσιας εξουσίας και, επομένως, εξαιρούνται από το δικαίωμα της εγκατάστασης.
(a) In the original proposals, the criteria were as follows: success in an examination on completion of education and training to the following minimum requirements:
Η καθεμιά από τις δύο κυβερνήσεις είχε διαβιβάσει στην Επιτροπή εκτεταμένο υπόμνημα με το οποίο υπεράσπιζαν τη θέση αυτή.
— 10 years" general school education, with a certificate confirming success in a qualifying examination for admission to a nurses' training school;