natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι σχετικές αποφάσεις δείχνουν ότι, αν μια εθνική ρύθμιση έχα σαν στόχο την προ­στασία συμφέροντος, που αναφέρεται στο άρθρο 36 Kat, ως εκ τούτου, υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής αυτής της διάταξης, τούτο δεν σημαίνει ότι ο εθνικός νομοθέτης διάθετα στον τομέα αυτό απόλυτες εξουσίες. Το άρθρο 36 περιλάμβανα πράγματι ορισμένους σημαντι­κούς περιορισμούς, οι οποίοι παρέχουν στο δικαστήριο τη δυνατότητα να ασκήσα διεξοδικό­τερο έλεγχο κάτω από πολλές οπτικές γωνίες.
This is not the case if the owner of a trade mark or patent wishes to make use of his exclusive rights to prevent imports of a product which has been marketed in another Member State by or with the consent ofthat own­er.I94However, an infringement action for this purpose is justified, either against persons with no legal title.195or, for example, if the imported product bears a mark likely to cause confusion when there is no legal or economic link between the owners of the marks in question and in addition these marks do not have the same origin.196The Grundig-Consten judgment in 1965197already provided the first elements of this distinction between the specific subject-matter of the exclusive right, which justifies exceptions to the free movement of goods under Article 36, and the mere exercise of the exclusive right, which must be subject to certain limitations in the interests of free movement.
Έτσι, οι εξαιρέσας από την ελεύθερη κυ­κλοφορία των εμπορευμάτων που αποβλέπουν στην προστασία των συμφερόντων που αναφέρονται στο άρθρο 36 πρέπα πριν απ' όλα να αιτιολογούνται και να λατουργούν μόνον αν είναι αναγκαίες για την πραγματοποίηση του επιδιωκόμενου στόχου.
While it is possible to justify a barrier to the movement of goods through exercise of a right of industrial property by invoking the specific subject-matter ofthat right, the two additional conditions laid down in Article 36 must still be complied with : there must be no arbitrary discrimination and no disguised restriction on trade between Member States.
Αντίθετα, κάτι τέ­τοιο δεν συμβαίνα στην περίπτωση που ένα λιγότερο περιοριστικό μέτρο θα ήταν επαρκές για τον ίδιο σκοπό.
The latter condition in particular seems to lend itself to strict and detailed judicial super­vision.
Το Δικαστήριο δεν διστάζει να ορίσει επακριβώς ποιες είναι οι προϋποθέσεις που πρέπα να ικανοποιεί ένα εθνικό μέτρο προκαμένου να είναι δικαιολο­γημένο κατά την έννοια του άρθρου 36 (193).
Thus the Court took the view in the Hoffmann-La Roche case in 1978 that an infringement action against a parallel importer was justified in terms of Article 36 when the parallel importer had reaffixed the initial mark to the new packaging after repackag­ing the product.
Για το θέμα της βιομηχανικής ιδιοκτησίας, το Δικαστήριο φρονεί ότι οι μόνοι επιτρεπτοί περιορισμοί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων είναι εκείνοι που απαιτούνται για τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων που αποτελούν το αδικό αντικείμενο της βιομηχανι­κής ιδιοκτησίας.
The result may nevertheless be a disguised restriction on trade between Member States in so far as the intervention by the owner of the mark plays a part in artificially walling off national markets.
Τούτο δεν συμβαίνα σε περίπτωση που ο δικαιούχος σήματος ή διπλώ­ματος ευρεσιτεχνίας Θέλα να απόκλεισα, χρησιμοποιώντας τα αποκλαστικά του δικαιώμα­τα, την ασαγωγή προϊόντος που έχα τεθεί στο εμπόριο σε άλλο κράτος μέλος από τον ί­ διο το δικαιούχο ή με τη συναίνεση του (,94).
In this case the Court states three conditions which must be complied with for the parallel importer to be able to take advantage of the provisions of Articles 30 to 36 EEC: the original state of the product must not have been affected by repackaging, the owner of the mark must have been given prior notice that the repackaged product has been put on sale, and the new packaging must indicate by whom the product was repackaged.198The depth of the scrutiny in this strict assessment of conformity to the conditions laid down in Article 36 is therefore apparent.
) ΔΕΚ, 31.10.1974, υποθ.
For example, Case 104/75 De Peijper [1976] ECR 635. Case 15/74 Centrafarm ν Sterling Drug [1947] ECR 1162; Case 16/74 Centrafarm ν Winthrop [1974] ECR 1194; Case 78/70 Deutsche Grammophon [1971] ECR 487.
16/74 (Centrafarm/Winthrop), Συλλογή 1974, σ.
Case 192/73 Van Zuylen [1974] ECR 744.
78/70 (Deutsche Gramophon), Συλλογή 1971, σσ.
Case 119/75 Terrapin [1976] ECR 1039.
148/78 (Ratti), Συλλογή 1979, σ. 1644.
Joined Cases 56 and 58/64 Grundig ν Consten [1966] ECR 429. Case 102/77 Hoffman-La Roche ν Centrafarm [1978] ECR 1164-1166.
Η διαρρύθμιση των εθνικών μονοπωλίων εμπορικού χαρακτήρα
Adjustment of State monopolies of a commercial character
Το άρθρο 37 δεν αποτελεί μια από τις σαφέστερες διατάξας της συνθήκης ΕΟΚ (199).
Article 37 is not one of the clearest provisions in the EEC Treaty.199This has already been referred to when considering its application during and after the transitional period (points 15 and 21).
Τι συμβαίνει όμως με τα «κρατικά μονοπώλια εμπορικού χαρακτήρα» τα οποία πρέπα να διαρρυθμισθούν; Ποιες διακρίσας πρέπει να απόκλεισα η διαρρύθμιση αυτή; Είναι δυνα­τόν να καταργηθούν οι σχετικές διακρίσας χωρίς να καταργηθεί και το μονοπώλιο; Από τις πρώτες ήδη αποφάσας του Δικαστηρίου σχετικά με το άρθρο 37 είχε δοθεί έμφαση στην «πολυπλοκότητα του κειμένου» (υπόθεση Costa/ENEL) (2Ρ0).
The Court referred in its first judgments regarding Article 37 to the 'com­plexity of the text' (Case 6/64 Costa ν ENEL).20° The lack of clarity in the wording of Article 37 is apparently due to unresolved differences of opinion which confronted the authors of the Treaty regarding what was to happen to State monopolies of a commercial character when the common market was established.201Moreover the Spaak Report itself does not define its position precisely on this point.
Η έλλειψη σαφήνειας του κειμένου του άρθρου 37 οφείλεται, καθώς φαίνεται, σε διαφορές απόψεων που δεν εί­χαν ξεπεραστεί και που είχαν ανάκυψα μεταξύ των συντακτών της συνθήκης ως προς την τύχη των εθνικών μονοπωλίων εμπορικού χαρακτήρα μετά την εγκαθίδρυση της Κοινής
It points to three possible solu­tions: the abolition of the monopoly, its adjustment to the common market or. if neces­sary, its replacement by a common organization.202Traces of this diversity of views are to be found in the recommendations issued by the Commission pursuant to Article 37(6).
("7) ΔΕΚ, 13.7.1966, συνεκδικαζόμενες υποθ. 56 και 58/64 (Grundig/Consten), Συλλογή 1966, σ. 429.
It should in any case be acknowledged that the French petroleum monopoly has been the only one to raise practical problems in interpreting the concept of monopoly.
Πέμπτη Γενική Έκθεση ΕΟΚ, σημείο 93.
See Fifth General Report EEC, point 93. OJ 127, 20.8.1963.
20/64 (Albatros-Sopeco), Συλλογή 1965, σ. 3.
Case 20/64 Albatros ν Sopeco [1965] ECR 29.
155/73 (Sacchi), ό.π. στην υποσημείωση 188.
Case 155/73 Sacchi, cited at footnote 188 above.
Επιβάλλεται τέλος κατάργηση κάθε διάκρισης έναντι του ασαγόμενου προϊόντος όσον αφορά τους όρους πώλησης, διανομής, εύρεσης αγορών, διαφήμισης, κλπ.
Finally any discrimination against imported products in respect of condi­tions of sale, distribution, market surveys, advertising, etc., was to be abolished.
Δεν απόμενα λοιπόν παρά να διαπιστωθεί αν είναι δυνατός ο αποκλασμός των διακρί­σεων ενόσω συνεχίζουν να υφίστανται αποκλειστικά δικαιώματα μονοπωλίου.
The final question is whether this discrimination can be abolished so long as exclusive monopoly rights exist. Does a prohibition on all discrimination have the required effect if the bodies concerned are in fact still in a position, by virtue of their exclusive rights of import and purchase or sale, to put products coming from other Member States at a disadvantage by their marketing and pricing policies?
Είναι πραγ­ματικά αποτελεσματική η απαγόρευση κάθε διάκρισης όταν οι ενδιαφερόμενοι οργανισμοί συνεχίζουν να έχουν τη δυνατότητα, χάρη στα αποκλαστικά δικαιώματα ασαγωγής και αγοράς ή πώλησης που διαθέτουν, να υποβιβάζουν, με την πολιτική αγοράς και τιμών που ακολουθούν, τα προϊόντα που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη; Η Επιτροπή δεν διατύπωνα σαφή άποψη γύρω από το θέμα αυτό στις συστάσας της του 1969, σημαώνα όμως ότι το άρθρο 37 έχα επίσης σαν στόχο να κατάστησα αδύνατες και αυτές τις ουσια­στικές διακρίσας.
The Commission gives no express ruling on this point in its 1969 recommendations; it does draw attention to the fact that Article 37 is also aimed at making this substantive discrimination impossible.
Η καλύτερη λύση συνίσταται, κατά τη γνώμη της Επιτροπής, στην κα­τάργηση των αποκλαστικών δικαιωμάτων που διαθέτουν μονοπώλια, στο μέτρο ιδίως που τα δικαιώματα αυτά αφορούν τις εισαγωγές και το εμπόριο (2,°).
According to the Commission the best solution is to abolish the exclusive rights enjoyed by mon­opolies, particularly in so far as these rights affect imports and trade. 21° Thus the path chosen by the Commission here is one of compromise.
Είναι φανερό ότι η Επι­τροπή είχε επιλέξα λοιπόν συμβιβαστική λύση, θεωρώντας ότι η απόλυτη κατάργηση των κρατικών μονοπωλίων εμπορικού χαρακτήρα δεν ήταν απαραίτητη προκαμένου να ικανο­ποιηθούν οι απαιτήσας του άρθρου 37.
It takes the view that the total elimination of State monopolies of a commercial character is not necessary to meet the requirements of Article 37.
Έκρινε μάλιστα ότι η κατάργηση των αποκλαστι­κών δικαιωμάτων ασαγωγής, μολονότι συνιστούσε την καλύτερη λύση, δεν αποτελούσε αναγκαία συνέπαα της απαγόρακτης κάθε διάκρισης που προβλέπεται στο άρθρο 37 πα­ράγραφος 1.
It even considers that, while the abolition of an exclusive right of import is the best solution, this does not necessarily follow from the prohibition on all discrimination set out in Article 37(1).
Η άποψη αυτή επιβεβαιώθηκε με τη σύσταση της 22ας Δεκεμβρίου 1969 σχετικά με το γαλλικό μονοπώλιο των πετρελαιοαδών, στην οποία η Επιτροπή αναγνώρι­ζε ότι τα σημαντικά μέσα δράσης που διάθετα ο αρμόδιος γάλλος υπουργός στο θέμα του μονοπωλίου των πετρελαιοαδών ήταν δυνατόν, σε ορισμένες περιπτώσας, να οδηγήσουν σε διακρίσεις, χωρίς όμως να καθιστούν αναγκαία την κατάργηση του μονοπωλίου (2").
This view is confirmed by the recommen­dation of 22 December 1969 regarding the French monopoly in petroleum products. The Commission admitted that the wide powers of intervention granted to the French minis­ter competent for the monopoly in petroleum products might involve discrimination in certain circumstances, but that even so the monopoly did not have to be abol­ished.211
Το ψήφισμα του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 1970 σχετικά με τα κρατικά μονοπώλια εμπορικού χαρακτήρα των βιομηχανοποιημένων καπνών αποτελεί ένα ακόμη αντιπροσω­πευτικό παράδαγμα (212).
The Council Resolution of 21 April 1970 regarding State monopolies of a commercial character in manufactured tobacco products also provides a good illustration of this approach.212Under this resolution France and Italy undertook to abolish all discrimi­nation arising from national tobacco monopolies and all exclusive rights relating to imports and wholesale marketing, the latter not later than 1 January 1976 (sic).
Το Δικαστήριο σχημάτισε με τη σαρά του τη γνώμη ότι η απαγόρα)ση κάθε διάκρισης που ορίζεται στο άρθρο 37 δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη την κατάργηση των κρατικών μο­νοπωλίων εμπορικού χαρακτήρα.
The Court of Justice also takes the view that the express prohibition on all discrimination in Article 37 need not necessarily involve the abolition of State monopolies of a com­mercial character.
Στην απόφαση Costa/ENEL του 1964, το Δικαστήριο έ­κρινε ότι η καθιέρωση νέων εμπορικών μονοπωλίων — στην περίπτωση αυτή κρινόταν η υποχρέωση standstill που προβλέπεται στο άρθρο 37 παράγραφος 2 — απαγορευόταν μό­νον εφόσον ήταν δυνατόν να οδήγησα σε ασαγωγή νέων διακρίσεων (213) και συνεπώς δεν απαγορεύεται αφ' εαυτής η καθιέρωση νέου μονοπωλίου.
The Court took the view in the Costa ν ENEL judgment in 1964 that the introduction of new commercial monopolies (the issue in the case in point being the standstill obligation set out in Article 37(2)) was prohibited only in so far as it might be a source of fresh discrimination.213 Consequently the view of the Court was that the establishment of a new monopoly was not excluded per se. This view is confirmed by
1976, το Δικαστήριο δηλώνα ρητά ότι, χωρίς να απαιτεί την κατάργηση των μονοπω­λίων, το άρθρο 37 επιτάσσα τη διαρρύθμιση τους έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η απόλυτη εξάλαψη των διακρίσεων.
The Court stated expressly in the Manghera and Miritz judgments in 1976 that Article 37, though not requiring the abolition of monopolies, did impose the mandatory requirement that they should be adjusted so as to guarantee the complete abolition of discrimination.
Στό τελευταίο αυτό σημείο το Δικαστήριο προχωρεί εντούτοις πολύ περισσότερο απ' ό,τι η Επιτροπή στις συστάσας της του 1969.
On the latter point, however, the Court went much further than the Commission had done in its 1969 recommendations.
Στην υπόθεση Manghera το Δικαστήριο δηλώ­νει ότι το αποκλειστικό δικαίωμα ασαγωγής του μονοπωλίου αποτελεί διάκριση την οποία απαγόρευα το άρθρο 37.
The Court declared in the Manghera case that the exclusive right of import under the monopoly was discrimination prohibited by Article 37.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το ιταλικό δικαστήριο είχε επι­ληφθεί της εφαρμογής του ποινικού νόμου έναντι εισαγωγέως που είχε εισάγα καπνά στην Ιταλία χωρίς να καταφύγει στο κρατικό μονοπώλιο.
In that case the Italian judge was faced with a case under criminal law of a business­man who had bypassed the monopoly when importing tobacco into Italy.
Το Δικαστήριο αναγνώρισε εξάλλου στην ίδια απόφαση ότι το άρθρο 37 παράγραφος 1 είναι άμεσα εφαρμόσιμο από το τέλος της μεταβατικής περιόδου.
Moreover, the Court acknowledged in the same judgment that Article 37(1) had been directly applicable since the end of the transitional period.
Μολονότι το Δικαστήριο απέρριψε τη δυνατότητα απο­κλειστικού δικαιώματος ασαγωγής ως ασυμβίβαστη με το άρθρο 37, φαίνεται αντίθετα να θεωρεί ότι άλλα αποκλαστικά δικαιώματα ενδέχεται να συμβιβάζονται με το άρθρο αυτό.
Although the Court therefore rejects the exclusive import rights as incompatible with Article 37. it does seem to take the view that other exclusive rights are compatible with that article.
Το γαλλικό μονοπώλιο αλκοόλ βασίζεται σε σύστημα ποσοστώσεων παραγωγής και στην υποχρέωση των παραγωγών να παραδίδουν το παραγόμενο αλκοόλ στο μονοπώλιο το οποίο, με τη σειρά του, είναι υποχρεωμένο να προμηθεύεται το αλκοόλ αυτό με τις τιμές που καθορίζουν οι αρμόδιες αρχές.
The French alcohol monopoly is based on a system of production quotas and on the producers' obligation to deliver alcohol produced to the monopoly, which is in turn required to purchase it at officially fixed prices.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι το σύστημα αυτό συμβιβά­ζεται με την απαγόρευση κάθε διάκρισης καθώς και με την απαγόρευση των ποσοτικών περιορισμών που προβλέπονται αντίστοιχα στις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 37 (2Ι6).
The Court takes the view that this system is compatible with the prohibition on any discrimination laid down in Article 37(1) and with the prohibition on quantitative restrictions laid down in Article 37(2).216
Από την απόφαση Peureux II του 1979 διαπιστώνεται ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι, ακό­μη και μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, τα κρινόμενα μέτρα πρέπα να αξιολο­γούνται χωριστά όσον αφορά τη συμφωνία τους με το άρθρο 37, στην περίπτωση τουλά­χιστον των εθνικών μέτρων που συνδέονται βασικά με την ιδιαίτερη λατουργία που επιτε­λεί κρατικό μονοπώλιο εμπορικού χαρακτήρα (2Ι7).
The Peureux //judgment in 1979 showed clearly that it was the view of the Court that, even after the transitional period had expired, measures should be considered separately to see whether they complied with Article 37. at least when national measures relating to the specific function of a State monopoly of a commercial character were involved.217
Επιπλέον, σε προηγούμενες αποφάσας είχαν κριθεί ασυμβίβαστα με το άρθρο 37 φορολο­γικά μέτρα εφαρμοστέα στην ασαγωγή που συνδέονται με την ύπαρξη εμπορικού μονο­πωλίου επειδή εισήγαν διάκριση εις βάρος του εισαγόμενου προϊόντος (218). Στην υπόθεση Hansen του 1979, η Επιτροπή είχε υποστηρίξα την άποψη ότι με τη διαρρύθμιση των εθνικών μονοπωλίων σύμφωνα με το άρθρο 37, το άρθρο αυτό θα έπαυε να παράγα αποτελέ­σματα μετά το τέλος της μεταβατικής περιόδου (219).
On the other hand measures imposing taxes on imports in connection with the existence of a monopoly of a commercial character had been examined in previous judgments to assess their compliance with Article 37 and had been declared incompatible with that provision if there was discrimination against the imported product.218In the Hansen case in 1979 the Commission supported the proposition that Article 37 had spent its force at the end of the transitional period, with the conversion of Slate monopolies in accordance with that article.219 Measures taken in the context of these monopolies affect­ing intraCommunity trade should henceforth be assessed only in relation to their con­formity with the normal provisions of the Treaty on this point, including Article 95.
Το Δικαστήριο δεν ακολούθησε την ά­ποψη αυτή δεδομένου ότι στις υποθέσας που του υποβλήθηκαν προχώρησε σε εκτίμηση των μέτρων αυτών ως προς τη συμφωνία τους τόσο με τις σχετικές διατάξας της συνθή­κης (άρθρα 30 και 95), όσο και με τις διατάξεις του άρθρου 37.
The Court did not adopt this view, assessing the measures in the cases brought before it in the light of their conformity both with the Treaty provisions at issue (Articles 30 and 95) and with Article 37.
Δεν είναι απόλυτα σαφές μέχρι ποιο βαθμό η συγκεκριμένη αυτή εξέταση της συμφωνίας με το άρθρο 37 επέτρεψε ενδεχομένως παρεκκλίσας από την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων και ιδίως από την απαγόρευση των μέτρων ισοδύναμου αποτελέσματος. Η απόφαση
It is not completely clear how far this specific assessment of conformity with Article 37 would permit possible exemptions from the principle of free movement of goods, particularly the prohibition on measures having equivalent effect. The Peureux II judgment appears not to rule this out since, in contrast to what might be expected following the case-law relating to this prohibition, it regards a system of production quotas as admissible on the basis of Article 37.
119/78 (Peureux II), Συλλογή 1979, σ.
The adjustment of these monopolies must be accom-
86/78 (Peureux Ι), Συλλογή 1979, σ. 913.
21 i Case 91/75 [1976] ECR 229.
Ρ1«) ΔΕΚ, 16.12.1970, υποθ. 13/70 (Cinzano), Συλλογή 1970, σ.
Case 119/78 Peureux Π [ 1979] ECR 987 ; Case 120/78 Cassis de Dijon, cited at footnote 179 above ; Case 86/78 Peureux I [1979] ECR 913.
1096 και ΔΕΚ, 17.2.1976, υποθ.
See previous footnote. Case 13/70 Cinzano [1970] ECR 1089; Case 45/75 Rewe [1976] ECR 199.
91/78 (Hansen), Συλλογή 1979, σ. 935.
Case 91/78 [1979] ECR 935.
Η διαρρύθμιση των μονοπωλίων αυτών πρέπα να συνοδεύεται από την εξασφάλιση ισοδύναμων εγγυήσεων για την απασχόληση και το βιοτικό επίπεδο των ενδιαφερόμενων παραγωγών.
panied by equivalent safeguards for the employment and standard of living of the producers concerned.
Η διάταξη αυτή αποδείχτηκε εξαιρετικά χρήσιμη για τα μονοπώλια του αλκοόλ στη Γαλλία και στη Γερ­μανία και για τα μονοπώλια καπνού στη Γαλλία και στην Ιταλία.
This provision has been particularly useful in the case of the alcohol monopolies in France and Germany and the tobacco monopolies in France and Italy.
Στις πρώτες συστάσας του 1962-63 η Επιτροπή έκρινε ότι η παράγραφος 4 του άρθρου 37 επέτρεπε εξαιρέσας σε σχέση μόνο με το ρυθμό Kat τις λεπτομέραες της διαρρύθμισης, όχι όμως και ως προς την αρχή της παραγράφου 1 σύμφωνα με την οποία όλες οι διακρί­σεις έπρεπε να καταργηθούν μέχρι το τέλος της μεταβατικής περιόδου (22°).
The Commission seemed to take the view in its first recommendations in 1962 and 1963 that Article 37(4) authorized exceptions solely in relation to the timetable and the procedures for adjustment, but not in relation to the principle of paragraph 1 whereby all discrimination was to be eliminated at the end of the transitional period.22()However, the 1969 recommendations indicate an opposite view in so far as temporary exceptions to Article 37(1) were regarded as justified, even after the transitional period had expired, until a common organization of the market covering the agricultural products concerned entered into force.221Moreover, this approach was entirely in line with the Commission's views on application of the prohibition on measures having equivalent effect in agriculture (see point 33).
Στην απόφαση Miritz του 1976 το Δικαστήριο ακολούθησε τις εισηγήσεις του γενικού εισαγγελέα Trabucchi και επιβεβαίωσε ότι, από τη λήξη της μεταβατικής περιό­δου, το άρθρο 37 παράγραφος 4 δεν είναι πλέον δυνατόν να δικαιολογεί εξαιρέσας στο ά­νευ όρων άμεσο αποτέλεσμα της απαγόρευσης κάθε διάκρισης που προβλέπεται στην πα­ράγραφο 1 του άρθρου αυτού (223).
The Charmasson judgment compelled the Commission to alter its views on the subject.222In the Miriti judgment in 1976 the Court adopted the Opinion of Advocate-General Trabucchi and confirmed that Article 37(4) could no longer be used (since the end of the transitional period) to justify exceptions to the direct unconditional effect of the prohibition on all discrimination laid down in paragraph 1 of that article.223
Η κατάργηση των εμποδίων στις συναλλαγές
Elimination of barriers to trade
Εξετάστηκε ήδη το πρόβλημα των τεχνικών και διοικητικών εμποδίων στις συναλ­λαγές που απέβη ιδιαίτερα σοβαρό κατά τη δεκαετία του 70 (σημείο 18).
We have already considered technical and administrative barriers to trade, which became a particularly serious problem during the 1970s (point 18).
Πρόκαται για ό­λες εκείνες τις ρυθμίσεις που αφορούν τη διάθεση στην αγορά προϊόντων που συνεπάγο­νται τη θέσπιση κανόνων και την καθιέρωση ελέγχων σχετικά με την κατασκευή, το βάρος, τη σύνθεση, τη συσκευασία, κλπ..
This involves all national provisions relating to placing products on the market which give rise to standards and supervision in respect of manufacture, weight, composition, packaging, etc.
Η ύπαρξη διισταμένων κανόνων στα κράτη μέλη είναι δυνατόν να οδηγήσει σε σημαντικά εμπόδια κατά την κυκλοφορία των εμπορευμάτων.
The existence of differing standards in Member States may be a serious obstacle to the movement of goods.
Το ίδιο συμβαίνει σε περίπτωση που διαφέρουν στα κράτη μέλη οι διαδικασίες για τη διάθεση στην αγορά ενός προϊόντος (πχ. των φαρμάκων).
The position is the same if the procedures whereby a product (e.g. a medicinal product) is placed on the market differ from one Member State to another.
Στην παράγραφο για την απαγόρευση των μέτρων ισοδύναμου αποτελέσματος επισημάνθηκε ήδη ότι τα τεχνικά και διοικητικά εμπόδια στις συναλλαγές διαφεύγουν ενδεχομένως από την απαγόρευση αυτή με την εφαρμογή του «rule of reason» ή αποτελούν αντικείμενο εξαίρεσης με βάση το άρθρο 36 ΕΟΚ.
It has already been pointed out in the paragraph dealing with the prohibition on measures having equivalent effect that technical and administrative barriers to trade may avoid this prohibition by the application of a 'rule of reason' or be exempted under Article 36 EEC.
ση των νομοθεσιών σύμφωνα με το άρθρο 100.
The Treaty provides for an approximation of laws in accordance with Article 100 to eliminate these barriers.
Για τα γεωργικά προϊόντα, μπορεί να χρη­σιμοποιηθεί για το σκοπό αυτό το άρθρο 43 ΕΟΚ.
In the case of agricultural products, Article 43 EEC is the relevant provision.
Πώς όμως εξελίχθηκε αυτή η διαδικα­σία προσέγγισης;
How has the process of approximation progressed?
Από το 1960, η Επιτροπή απασχολήθηκε δραστήρια με το πρόβλημα των τεχνικών και διοικητικών εμποδίων στις συναλλαγές (224).
Since 1960 the Commission has taken an active interest in the problem of technical and administrative barriers to trade.224
Το 1961 η Επιτροπή ανήγγειλε ότι σκόπευε να επεξεργαστεί πρόγραμμα δράσης, προς το σκοπό δε αυτό απηύθυνε ερωτηματολόγιο στις κυβερνήσας των κρατών μελών.
It announced in 1961 that it was going to draw up a programme of action, and sent a questionnaire to national governments for this purpose.