natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι αποφάσεις αυτές συνεπώς δεν προδικάζουν τη λύση που θα υιοθετούσε το Δικαστή­ριο σε μια διαφορά μεταξύ της Κοινότητας και τρίτου κράτους, για την οποία το Ευρω­παϊκό Δικαστήριο δεν θα ήταν ο φυσικός δικαστής.
In monist States, the courts do not accept the presumption that the provisions of inter­national agreements can be invoked but decide case by case. This is clearly the position with the French courts, for example.
Τα αληθινά προβλήματα από το ασυμβίβαστο, αφενός, συμφωνιών που έχουν συναφθεί από κράτη μέλη και τρίτα κράτη και, αφετέρου, συμφωνιών που έχουν συναφ£)εί από την Κοινότητα δεν έχουν τεθεί ακόμη.
Thus, the German Constitutional Court took the view that 'only the provisions of inter­national agreements possessing all the characteristics which an internal law must pos­sess in order to create rights or obligations can be transformed, by the approving law into law enforceable within the internal legal system; a provision of an international treaty must, by virtue of its text, be objective and the content be of such nature as to en­tail legal effects on the same basis as a provision of internal law. It is on this condition only that legal rules binding on citizens can be created'.2
Ενδεχομένως δε οι συμφωνίες αυτές μπορούν να Ματαιώνουν ολικά ή μερικά τις συνέπειες της προγε­νέστερης συμφωνίας.
The interpreta­tion may of course be given by the authority which has to adopt the introducing order; but this interpretation may be reviewed by the courts, under the German system at least.
Η προτεραιότητα αυτή ισχύει εντός του κοινοτικού συστήματος και όχι εκτός αυτού.
Chronologically, the Court first handed down two decisions on the subject, both con cerning the GATT.'
Ανήκει επομένως στην αρμοδιότητα του οργάνου, που θα επιληφθεί για τη διευθέτηση της διαφοράς, να αποφανθεί επί τη βάσει των γενικών κανόνων του διεθνούς δικαίου και να καθορίζει σε ποιο βαθμό η ύπαρξη της κοινοτικής συμφωνίας μπορεί να αποτελέσει θεμιτό λόγο μερικής ή ολικής κατάργησης της συμφωνίας που έχει συναφθεί μεταξύ του κράτους μέλους και του τρίτου κράτους (').
More recently, the Court had to consider almost at the same time - in all cases by way of preliminary question - whether it was possible to invoke directly Articles 14 and 23 of the agreement between the EEC and Portugal;3 Article 53(1) of the agreement of association between the EEC and Greece;4 Article 21(1) of the agreement between the EEC and Portugal.5
Το ζήτημα τίθεται τόσο από την άποψη του κοινοτικού δικαίου όσο και από την άποψη του διεθνούς δικαίου.
Scrutiny of all these rulings shows that the Court refined its methods of interpretation between International Fruit and Kupferberg.
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, της συνθήκης ΕΟΚ, η σύναψη από κράτος μέλος συμφωνίας ασυμβίβαστης προς το κοινοτικό δίκαιο (στο οποίο περι­λαμβάνονται και οι συμφωνίες που έχουν συναφθεί από τις Κοινότητες) αποτελεί πράξη αντίθετη προς το δίκαιο αυτό, η οποία υπόκειται στη διαδικασία διαπιστώσεως παραβά­σεως που προβλέπεται από το άρθρο 169 της ίδιας συνθήκης.
In the two cases concerning the GATT, the Court after having stated that 'the spirit, economy and terms of the General Agreement must all be taken into account' confined itself to an overall interpretation of the agreement to deduce that 'set in that context', the article in question was not such as to create for justiciable persons the right to in voke it in a court of law.
Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δεν έχει αρμοδιότητα στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, για την ακύρωση συμφωνίας που έχει συναφθεί από κράτος μέλος.
In the Bresciani case, the Court repeated the formulae used in earlier cases, but went on not only to interpret the convention as such but also to analyse the provision in ques-
Μπορεί μόνον να διαπιστώσει την παράβαση.
Judgment of 12.12.1972, Joined Cases 21 to 24/72 International Fruit, and judgment of 24.10.1973, Case 9/73, Schlüter, previously mentioned.
(') Η θέση του τρίτου κράτους θα μπορούσε να ενισχυθεί με την επίκληση του άρθρου 234, παράγραφος 1, της συνθήκης ΕΟΚ.
Judgment of29.4.1982, Case 17/81, Pabst, previously mentioned. Judgment of 26.10.1982, Case 104/81, Kupferberg, previously mentioned.
Το τρίτο κράτος θα ήταν δυνατό να ισχυρισθεί πράγματι ότι η διάταξη αυτή αποτελεί συνομολογηθέντα όρο υπέρ τρίτου, με δικαίωμα για τον τρίτο να τον επικαλεσθεί υπέρ αυτού. Είναι βέβαια αλήθεια ότι, σύμφωνα με το δίκαιο των συνθηκών, η ύπαρξη τέτοιου συμβατικού όρου είναι δύσκολο να βεβαιωθεί δεδομένου ότι πρέπει να αποδειχθεί ότι οι συντάκτες της διάταξης είχαν πράγματι την «πρόθεση» να ¡παράσχουν δικαιώματα σε τρίτους.
The most recent studies on the subject are: (i) G. Bebr, 'Agreements concluded by the Community and their possible direct effect: from International Fruit to Kupferberg', Common Market Law Review, 20, 1983, pp. 35-73; (ii) P.J. Choffat, 'L'applicabilité directe de l'accord de libre-échange du 22 juillet 1972 entre la CEE et la Confédération Suisse', (Thesis, Lausanne, 1977); (iii) J. Groux, 'Vinvocabilité" en justice des accords internationaux des Communautés européennes, à propos de plusieurs arrêts récents de la CJCE', Rev. trim, de droit européen, 1983, pp. 332; (iv) H.G. Schermers, 'The direct application of treaties with third States: note concerning the Polydor and Pabst cases', Common Market Law Review, 19, 1982, pp. 563-569.
Πρέπει να σημειωθεί ότι στο πλαίσιο μιας τέτοιας διαδικασίας, το καταγγελλόμενο κράτος μέλος μπορεί να ισχυρισθεί ότι η εν λόγω συμφωνία έχει συναφθεί από την Κοι­νότητα καθ' υπέρβαση των αρ' ιδιοτήτων της, οπότε θα πρέπει το Δικαστήριο να απο­φανθεί επί του θέματος αυτού.
tion set in its 'context' and concluded that Article 2( 1 ) of the convention which required the Community to abolish taxes of equivalent effect in relation to the associated States 'was precise and not subject to any implicit or explicit reservations on the part of the Community and was therefore such as to create for justiciable persons the right to avail themselves of it before the courts'.
Είναι προφανές, όπως επανειλημμένα ελέχθη, ότι η έννοια της προτεραιότητας του κοι­νοτικού δικαίου δεν ισχύει εκτός της Κοινότητας.
In the Pabst case, the Court, after briefly restating the context, similarly took the view that Article 53(1) of the agreement 'involved a clear and precise obligation, the execution and effects of which are not subordinate to the intervention of any subsequent in strument'.
Το κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεσθεί το κοινοτικό δίκαιο έναντι των τρίτων, ως επιτακτικό λόγο καταργήσεως της συμφωνίας.
The Kupferberg decision is in line with the two previous ones, because the Court took account of the characteristics of both the agreement and the relevant provision.
Τμήμα 2: Η εκτέλεση των συμφωνιών της Κοινότητας στο πλαίσιο του «εσωτερικού κοινοτικού δικαίου» και του δικαίου των κρατών μελών
The first stage was scrutiny of the agreement as a whole in order to determine that 'neither the nature nor the economy of the agreement (could) prevent an economic operator from invoking one of the provisions of the said agreement before a Community court'.
Η κατάσταση αυτή έχει μεταβληθεί εξ ολοκλήρου.
The third stage was the interpretation of the provision.
Τούτο επαληθεύεται ειδικότερα στον τομέα των συμφωνιών «οικονομικού» περιεχομένου.
The conclusion was that the obligation stipulated was 'unconditional and sufficently precise' to be invoked by individuals. duals.
Στο πεδίο των σχέσεων μεταξύ του εσωτερικού δικαίου και της εκτέλεσης των συνθη­κών, το διεθνές δίκαιο ¡περιέχει έναν και μόνον κανόνα, ήτοι εκείνον σύμφωνα με τον οποίο το εσωτερικό δίκαιο δεν μπορεί να αντιταχθεί για να δικαιολογήσει, ενδεχομέ­νως, τη μη εκτέλεση διεθνούς συμφωνίας (')·
In conclusion, on the basis of the Court's reasoning, it can be affirmed that a provision of an agreement can be invoked before a court, except if it results from its text or con text that the alleged obligation is conditional or imprecise or if- notwithstanding the content of the provision - the general characteristics of the agreement in any way create an obstacle to its being invoked before the courts.
Ωστόσο, ο κανόνας αυτός δεν αφορά παρά μόνον τη διεθνή εκτέλεση της συμφωνίας.
The Kupferberg decision went further than a refinement of the Court's method of in terpretation.
Πράγματι, μόνον ένα συμβαλλόμενο μέρος - συνεπώς ένα υποκείμενο του διεθνούς δι­καίου - μπορεί να επικαλεσθεί, ενδεχομένως, έναντι άλλων τη μη τήρηση της συμφω­νίας.
It also allowed the Court to state its position on the arguments submitted by the governments of several Member States, the Commission and the Advocate Gen eral in the Polydor case, seeking to dissuade the Court from accepting too easily that the provision of an agreement could be invoked.'
Αντίθετα, το ζήτημα της «εσωτερικής» εκτέλεσης της συμφωνίας μπορεί να τεθεί από υποκείμενα του εσωτερικού δικαίου που αξιώνουν την επ' ωφελεία τους εφαρμογή δι­καιωμάτων εκ της συμφωνίας.
In the Polydor case four of the five governments intervening, the Commission and the Advocate General concluded that the provisions in question could not be invoked. In the Kupferberg case, the three intervening governments maintained that the agreement could not be in voked, as did the Advocate General.
(') Με την επιφύλαξη, όπως θα αναπτυχθεί πιο πέρα, ελαττώματος που ασκεί επιρροή επί του κύρους της συ­ναινέσεως για τη σύναψη συμφωνίας.
The Commission, in more cautious and carefully-phrased terms, proposed that Article 21(1) of the EEC-Portugal agreement should be deemed invocable by virtue of a substantive interpretation of the said article whereby its scope would be less than that of Article 95(1) of the EEC Treaty.
Βέβαια, τίποτε δεν εμποδίζει ένα κράτος να αναλαμβάνει την υπεράσπιση των συμφερό­ντων υπηκόων του και να ισχυρίζεται ότι η κακή εκτέλεση συνθήκης στην εσωτερική έννομη τάξη του άλλου συμβαλλομένου μέρους συνιστά από μέρους του παράβαση των συμβατικών διεθνών υποχρεώσεων του.
(i) It would be inopportune and probably imprudent to transfer almost automatically to international agreements concluded by the Community the criteria which enabled the Court to determine that the provisions of the Community Treaties and of law derived therefrom could be invoked.
Όμως η αναγνώριση της υπεροχής νόμου έναντι προγενέστερης συνθήκης ή η κήρυξη διατάξεως συμφωνίας ως ανεφάρμοστης δεν αποτελεί λόγο αρνησιδικίας κατά το διε­θνές δίκαιο, όταν οι αλλοδαποί είχαν τη δυνατότητα να υπαχθούν χωρίς διακρίσεις σε κανονική δικαιοδοσία.
(ii) The powers of the Court to interpret the Community's international agreements would be such as to affect the balance of the Community's institutions, in particular if the effect were to transfer to the Court powers held by the parties to the agree ment.
Συνεπώς, το ζήτημα της εσωτερικής εκτελέσεως των διεθνών συμφωνιών αποχωρίζεται πράγματι από εκείνο της διεθνούς εκτέλεσης.
(iii) In ruling on direct invocability of an agreement, the Court should take account of the problem of reciprocity and should consider whether recognition of invocability within the Community might not put the Community at a disadvantage as compared with partners who do not recognize such invocability.'
Προκριματικά θα λεχθεί ότι, σύμφωνα με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, η συμφωνία που δεσμεύει τις Κοινότητες αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του κοινοτικού δικαίου.
Regarding the second argument - based on the fact that agreements are an integral part of the Community legal system - the Court formally restated its exclusive right of in terpretation because 'it could not be accepted that their effects within the Community should vary according to whether they are to be interpreted, in practice, by the Community institutions or by the Member States and, in the latter case, according to the at titude taken in law in each of the Member States in respect of the effects produced, within their internal order, by international agreements concluded by them'.3
Εν συνεχεία υποβολής προδικαστικού ζητήματος σχετικού με την ερμηνεία διατάξεως της συμφωνίας συνδέσεως που είχε συναφθεί μεταξύ Κοινότητας και Ελλάδας, το Δικα­στήριο έκρινε ότι η συμφωνία αυτή αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του κοινοτικού δι­καίου και ως εκ τούτου υπόκειται στην αρμοδιότητα του, ιδίως δυνάμει του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΟΚ (').
The Advocate General, Mrs Rozès, was very specific on this point and argued that 'To recognize that a provision of this agreement is of direct effect without any guarantee that an individual can invoke that provision in Portugal on the same terms and conditons and with the same consequences in respect of legal protection would, because of the absence of reciprocity, ultimately be to the disadvantage of the Community, which was not the intention of the contracting parties so far as it can be determined (...)'.
(') ΔΕΚ 30.4.1974, υποθ.
In the Bresciani case, Advocate General Trabucchi took this position ([1975] ECR 149).
181/73, Haegeman, Συλλογή 1974, σ. 459.
Kupferbergjudgment: paragraph 14.
Η τελευταία εκδοχή περιορίζεται προς το παρόν στην περίπτωση της GATT (2).
Lastly, the Court categorically rejected the third argument, which was probably the most important, in the following terms:
Αντίθετα, ο κανόνας αυτός δεν ισχύει έναντι των συμφωνιών στις οποίες μετέχουν μό­νον τα κράτη μέλη, έστω και αν έχουν κάποιο σύνδεσμο με το κοινοτικό σύστημα (συμ­βάσεις προβλεπόμενες από το άρθρο 220 της συνθήκης ΕΟΚ).
'In accordance with the general rules of international law, every agreement must be en forced in good faith by the parties. Each of the contracting parties is responsible for the full implementation of the commitments it has entered into, but has to determine the appropriate legal means of achieving that purpose within its own legal system, unless the agreement, interpreted in the light of its aim and objective, itself determines the appropriate means.
Οι θεωρητικές συζητήσεις σχετικά με την αντίστοιχη αξία και πρακτική εφαρμογή του μονιστικού και του δυαδικού συστήματος είναι ατέρμονες.
Finally, it may be considered that the Community legal system now accepts a much fuller theory of the direct invocability of agreements than do many national legal systems. tems.
Οπωσδήποτε υπάρχουν πολλές παραλλαγές των συστημάτων αυτών.
This theory cannot of course immediately remove all uncertainty for justiciable subjects because the text always has to be interpreted.
Εντούτοις, θεωρούμε ότι υπάρχει ένα αναμφισβήτητο κριτήριο διαφοροποίησης των δύο συστημάτων.
It has, however, the merit of determining the essential stages in the argument to be followed. lowed.
Μόνον η πράξη του εσω­τερικού δικαίου που θεσπίζεται ενόψει της εισδοχής, εκτέλεσης και εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας ή που παραπέμπει σ' αυτήν (3) αποτελεί πηγή δικαιωμάτων και υποχρε­ώσεων στην εσωτερική έννομη τάξη.
Section 3: Community powers and nullity of agreements
(2) ΔΕΚ 12.12.1972, υποθ. 21-24/72, International Fruit (που έχει προαναφερθεί)· ΔΕΚ 19.11.1975, υποθ.
Such causes may first of all be defects affecting the consent given to the agreement by one or more parties as, for example, the body giving consent being unqualified to do so, error, corruption or constraint.
38/75, Nederlandse Spoorwegen (που έχει προαναφερθεί) και ΔΕΚ 16.3.1983, υποθ. 266-267/81, Συλλογή
It may also be a case of incompatibility between one or more provisions of the agreement and a superior rule of international law (jus cogens rule).
801 και επ.
Paragraph 17.
1976, σσ.
Paragraph 18.
Συνεπώς, το ότι μια διεθνής συμφωνία εφαρμόζεται στο εσωτερικό δίκαιο μόνον μετά τη δημοσίευση της, δεν σημαίνει ότι έχει επιλεγεί το σύστημα του δυαδισμού.
The theory of the nullity of agreements, worked out in great detail in the Vienna Con vention on the Law of Treaties, applies to agreements to which international organizations are parties. This theory is simply transposed to the previously-mentioned ILC project on this point.
Αντίθετα όμως, όταν η δημοσίευση αποτελεί τη μόνη διαδικασία του εσωτερικού δι­καίου που εφαρμόζεται στις διεθνείς συμφωνίες, a priori μπορεί να λεχθεί ότι ισχύει το μονιστικό σύστημα.
However, in the case of international organizations there remains the difficult specific problem of agreements concluded by an organization ultra vires.
Όπως είναι γνωστό, η διεθνής συμφωνία δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα, προ­σαρτημένη συνήθως σε «απόφαση του Συμβουλίου περί συνάψεως ...» (').
On this point, the ILC project takes a middle course - already adopted in the Vienna Convention on treaty law as regards State bodies unqualified to conclude a treaty - and considers that an international organization cannot claim that its consent to be bound by an agreement was expressed in violation of the rules concerning powers to conclude treaties 'unless such violation was manifest and concerns a fundamentally-important rule of its internal law'.'
Αλλά συμβαίνει, επίσης, η εν λόγω συμφωνία να προσαρτάται σε «κανονισμό του Συμ­βουλίου σχετικά με τη σύναψη ...» (2).
In the absence of any practice in the matter, such a provision cannot be deemed to codify the existing law. It is not out of the question, however, that it might serve as a refer ence in case of dispute.
Με αφετηρία τη σκέψη αυτή, οι υποστηρικτές της θεωρίας του δυαδισμού ισχυρίζονται ότι η συμφωνία που δεν έχει δημοσιευθεί με κανονισμό δεν μπορεί να συνιστά παροχή δικαιωμάτων προς τους ιδιώτες.
The question is the more serious because Community law provides for legal procedures for the punishment of any breach of the establishing rules and therefore any ultra vires action.
ΔΕΚ 9.2.1982, υποθ.
Article 46.3 of the project.
Εντούτοις, φαίνεται αδύνατο να υποστηριχθεί επί τη βάσει μόνον μιας - ευκαιριακής εξάλλου - πρακτικής της Κοινότητας ότι στους κόλπους της ισχύει σύστημα δυαδισμού.
In its 1975 opinion the Court of Justice was at pains to stress that 'the question whether the conclusion of a given agreement is or isjiot within the powers of the Community and whether, in the specific case, those powers have been exercised in accordance with the provisions of the Treaty (are) normally referable to the Court of Justice either directly under Article 169 or Article 173 of the Treaty or by the preliminary procedure'.
Η απόφαση δημιουργεί εξ ορισμού δικαιώματα και υποχρεώσεις, όπως και ο κανο­νισμός. Η μόνη διαφορά ανάγεται στη γενικότητα του μέτρου.
Although the Court stressed immediately before this ruling that the condemnation of a treaty already in force would create a difficult situation, the possibility cannot be excluded that a treaty concluded by the Community may be declared null and void or in valid by the Court of Justice.'
Στα μονιστικά συστήματα, καμία συμφωνία δεν θε­ωρείται ipso facto ότι δημιουργεί δικαιώματα.
The Community would then find itself in the same position as a State, one of whose competent courts had declared a treaty to be unconstitutional and therefore null and void or invalid.2
Για να διαπιστωθεί τούτο, θα πρέπει προηγουμένως να γίνει ερμηνεία της συμφωνίας.
A decision by a 'domestic' court has, of course, no direct effect in international law. The treaty therefore continues in being.
Τρίτον, εν πάση περιπτώσει, η επιλογή μεταξύ μονισμού και δυαδισμού δεν ανήκει στην αρμοδιότητα της εκτελεστικής εξουσίας.
On the other hand, it requires the executive to cease enforcing the agreements or the part thereof which has been ruled to be contrary to a higher rule of internal law.
Το Δικαστήριο απέρριψε, στη συγκεκριμένη υπόθεση, το χαρακτήρα των υπό κρίση διατάξεων ως άμεσης εφαρμογής, στηριζόμενο ωστόσο σε άλλη βάση, ήτοι την ερμηνεία της ίδιας της συμφωνίας.
In that case, the Community could lawfully rely on the initial defect as an argument against the other contracting parties and could claim that the defect was so patent that they could not be unaware of it.
181/73, Haegeman (που έχει προαναφερθεί).
This is not possible under all the legal systems.
(2) Βλ. ιδίως ΔΕΚ (ήδη αναφερθείσα), 5.2.1976, υποθ.
A Netherlands court cannot do so, for example.
87/75 Bresciani, ιδίως παράγραφοι 16-18.
The Court also monitors the joint agreements.
Ως εκ τούτου, ο μονισμός επιβάλλεται επίσης έναντι των κρατών μελών ως προς τις συμφωνίες αυτές, στο μέτρο που συμμετέχουν στην εκτέλεση τους.
It can therefore rule against any sharing of powers, within an agreement, between the Community and the Member States, if it considers such sharing to be contrary to Community law.
Το Ευρωπαϊ­κό Δικαστήριο έχει πράγματι αποκλείσει κάθε διατύπωση «εισδοχής» ή διαταγής προς εκτέλεση στην εσωτερική έννομη τάξη, σε ό,τι αφορά το κοινοτικό δίκαιο.
Such a Court decision should lead the Community and the Member States to amend the agreement but not normally in such manner as to affect the implementation of the agreement in regard to third parties.
θα πρέπει να προστεθεί οτι το μονιστικό σύστημα δεν απαγορεύει προφανώς τη λήψη εσωτερικών μέτρων για την εφαρμογή της συμφωνίας.
In accordance with the principles of the relative effect of treaties, only parties thereto are bound by an agreement and therefore responsible for its enforcement.
Η υιοθέτηση τέτοιων διατάξεων μπορεί να παραστεί αναγκαία όταν η συγκεκριμένη συμφωνία είναι ασαφής ή περιορίζεται στη θέση ενός πλαισίου αναφοράς.
This principle is less clear if the 'non-member States' are in fact the member States of an organization in the case of an agreement concluded by that organization.
Οι αποφάσεις εφαρμογής έχουν επομένως αυτοτελές κύρος και δεν επηρεάζουν την εσωτερική ισχύ της συμφωνίας καθαυτή.
It would appear logical at first sight to provide that the member States are bound by the provisions of the agreement if it is considered that the 'consent' of the organization is simply 'derived' from that of the States.
Γ - Η θέση της συμφωνίας στην ιεραρχία των πηγών
But the States have little enthusiasm for this solution under which they are responsible, financially as well as otherwise, for any agreement concluded by an organization.
Η θέση της συμφωνίας στην ιεραρχία των πηγών του «εσωτερικού» δικαίου δεν συνδέε­ται απολύτως με την εφαρμογή του μονιστικού ή δυαδικού συστήματος
The difficulty is clearly illustrated by the discussions which took place in the International Law Commission when a project on the subject was being drafted.
Βέβαια, σε ένα δυαδικό σύστημα, η ιεραρχική θέση της συμφωνίας καθορίζεται από τη φύση του κανόνα του εσωτερικού δικαίου που την εισάγει στην εσωτερική έννομη τάξη.
This project was redrafted several times with substantial variations. It appeared to be accepted from the outset that, as a general rule, the member States of an organization were not bound by organization agreements to which they were parties.
Οπότε το πρόβλημα λύνεται.
Further restrictive amendments were made to a first draft, stipulating that this was not so when the or ganization's establishing texts made such provision.'
Αντίθετα, σε ένα μονιστικό σύστημα, η απουσία μηχανισμού εισδοχής έχει σαν συνέ­πεια ότι η συμφωνία δεν είναι κατ' ανάγκη ιεραρχικά ανώτερη ή κατώτερη από τους κα­νόνες του εσωτερικού δικαίου.
It is clear therefore that the general tendency, as reflected in the ILC draft, is towards the separation of the organization from its member States.
Η θέση της συμφωνίας καθορίζεται από το σύνταγμα και/ή τη νομολογιακή πράξη.
The EEC does not conform to this general tendency in any way.
'Ετσι στη Γαλλία, προκύπτει από το σύνταγμα ότι «οι συνθήκες ή συμφωνίες που επικυ­ρώθηκαν ή εγκρίθηκαν κανονικά έχουν από τη δημοσίευση τους τυπική ισχύ ανώτερη των νόμων, με την επιφύλαξη για κάθε συνθήκη ή συμφωνία της εφαρμογής της από το άλλο μέρος» (άρθρο 55).
Present text: 'The member States of an international organization acquire obligations and rights under the provisions of a treaty to which that organization is party when the parties to that agreement agree, by those provisions to create such obligations and confer such rights and have defined their conditions and effects in that treaty or have otherwise agreed, and if:
Η θέση της συμφωνίας στην ιεραρχία των κοινοτικών πηγών καθορίζεται ανεπαρκώς στις ιδρυτικές συνθήκες των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
(b) the consent of the member States of the organization to be bound by relevant provisions of the treaty has been duly notified to the States and organizations which have taken part in the negotiations'.