natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τό Δικαστήριο εξέδωσε δύο αποφάσεις γιά τήν εφαρμογή τοϋ εθνικού δικαίου ελλείψει κοινοτικής νομοθετικής ρύθμισης.
The Court delivered two judgments on the application of national law in the absence of any Community rules.
Στην υπόθεση 113/81 (3), αποφάνθηκε ότι, πρίν άπό τήν έναρξη 'ισχύος τού κανονισμού τής 2ας 'Ιουλίου 1979 (4) σχετικά μέ τήν επιστροφή τών δασμών πού εισπράττονται κατά τήν εισαγωγή, τά Κράτη μέλη μπορούσαν νά εφαρμόσουν τό 'ισοδύναμο εθνικό τους δίκαιο σέ αίτηση επιστροφής τών τελωνειακών δασμών.
In Case 113/813it ruled that, prior to the entry into force of the Regulation of 2 July 1979 on the repayment of import duties.4the Member States could apply their national law to claim on equitable grounds for the remission of customs duties.
Τό Δικαστήριο εξάλλου έκρινε ότι ο'ι έν λόγω τόκοι πρέπει νά πιστώνονται στον εθνικό προϋπολογισμό καί όχι στό Feoga, δεδομένου ότι δέν υφίστανται κανόνες πού νά προβλέπουν τήν καταβολή τους στά κοινοτικά τα­μεία.
In Case 54/815the Court held that, in the present state of Community law a Member State may, pursuant to the rules of its own national law, charge interest on wrongly paid Community dena­turing premiums, provided that those rules do not give rise to any difference in treatment which is not justified objectively between the recipients of the prem­iums and the recipients of similar benefits of a purely national nature.
ΓΕΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
National decisions
'Ακολουθώντας τό Συμβούλιο 'Επικρατείας, τό διοικητικό δικαστήριο τών Παρισίων στην απόφαση του τής 10ης 'Ιουνίου 1982 (') διευκρινίζει ότι ο'ι οδηγίες δεσμεύουν τά Κράτη μέλη ώς προς τους στόχους πού πρέπει νά επιτευχθούν « ύπό τόν έλεγχο τών εθνικών δικαστηρίων » άλλα « ό διοικητικός δικαστής δέν είναι αρμόδιος νά αποφανθεί κατά πόσο συμφωνούν μέ τίς οδηγίες εθνικές διατάξεις πού θεσπίζονται γιά τήν εφαρμογή τους ».
In line with the Conseil d'Etat, the Paris Administrative Court stated in its decision of 10 June 19822that directives are binding on the Member States as to the objectives to be attained, 'under the supervision of the national courts', but that 'it is not for the administrative courts to rule on whether national measures adopted for the purposes of implementing directives are consistent with the directive'.
Όσον άφορα τίς σχέσεις μεταξύ 'ιδιωτών τους όποιους άφορα μία οδηγία, τό ιταλικό ακυρωτικό δικαστήριο, στην απόφαση του τής 13ης 'Απριλίου 1981 (2) σχετι­ κά μέ τήν ελεύθερη κυκλοφορία τών κεφαλαίων αποφάνθηκε ότι : « ο'ι οδηγίες δέν είναι δυνατόν νά αποτελούν άμεση πηγή πού νά επιτρέπει τή ρύθμιση τών καταστά­σεων μεταξύ 'ιδιωτικών μερών, δεδομένου ότι ή πηγή αυτή ακολουθείται άπό τήν πράξη μέ τήν οποία τό Κράτος μέλος στό όποιο απευθύνεται ή οδηγία ανταποκρίνε­ται στην υποχρέωση πού τού επιβάλλεται νά τή θέσει σέ εφαρμογή ».
With regard to the relationship between individuals affected by a direc­tive, the Italian Court of Cassation stated in its judgment of 13 April 1981,3in respect of the free movement of capital: 'Directives cannot be the direct source governing situations between private parties, since that source is channelled solely through the act by which the Member State to which a directive is ad­dressed fulfils the obligation it has incurred to implement that directive'.
Τό Δικαστήριο, στίς προδικαστικές αποφάσεις 4/79, 109/79 καί 145/79 (3) σχε­τικά μέ κανονισμούς πού αφορούσαν τόν καθορισμό νομισματικών εξισωτικών πο­ σών γιά τά μεταποιημένα προϊόντα μέ βάση τά σιτηρά, αποφάνθηκε ότι δέν είναι έγκυροι ο'ι σχετικοί κοινοτικοί κανονισμοί, άλλα, εφαρμόζοντας κατ' αναλογία τό άρθρο 174 εδάφιο 2 ΕΟΚ, έκρινε ότι ή διαπιστούμενη έλλειψη εγκυρότητας δέν επέτρεπε νά τεθεί σέ αμφισβήτηση ή είσπραξη ή ή καταβολή τών νομισματικών εξισωτικών ποσών γιά τήν περίοδο πού προηγεΐτο τής ημερομηνίας έκδοσης τής απόφασης.
In its preliminary rulings in Cases 4/79, 109/79 and 145/794concerning reg­ulations fixing monetary compensatory amounts in respect of products pro­cessed from cereals, the Court of Justice found that the Community regulations concerned were not valid, but, applying the second paragraph of Article 174 of the EEC Treaty by analogy, it stated that the collection or payment of mone­tary compensatory amounts for the period prior to the date of the judgment could not be called into question by reason of the invalidity of the regulations.
Τό Δικαστήριο τής Lille αποφάσισε κατά συνέπεια τήν
The Lille court21refused to apply that part of the Court's decision on the ground that the Court had gone beyond the scope of the questions raised and had encroached upon the jurisdiction of the national court by itself drawing the
Wilson/Terrazzi— δέν έχει δημοσιευθεί. (3) ΔΕΚ 15.10.1980 (Providence agricole de Champagne), Συλλογή 1980, σ.
3 No 7217/78 Wilson ν Terrazzi: not yet reported.
Τά Δικαστήρια τού Châlons­sur­Marne καί τής Orléans ακολούθησαν καί αυτά τό Δι­καστήριο τής Lille.
The Châlons-sur-Marne and Orléans courts followed the Lille court's decision.
'Η διοίκηση άσκησε έφεση κατά τών αποφάσεων αυτών.
The administration has lodged an appeal in these cases.
Δικαστικός έλεγχος καί εκπλήρωση άπό τά Κράτη μέλη τών υποχρε­ώσεων τους
Judicial review and fulfilment by the Member States of their obligations
'Η τάση αύξησης πού παρατηρήθηκε κατά τά τελευταία χρόνια — έκτος άπό τό έτος 1981 κατά τό όποιο ό αριθμός παρέμεινε σταθερός — τών διαδικασιών έπί παραβάσει πού κινήθηκαν δυνάμει τού άρθρου 169 ΕΟΚ επιβεβαιώθηκε καί φέτος : κινήθηκαν 332 νέες διαδικασίες, έναντι 243 κατά τό 1981 καί 240 κατά τό 1980.
The tendency in past years—except for 1981, when it remained stable—for the number of infringement procedures against Member States under Article 169 of the EEC Treaty to increase was confirmed this year: 332 new procedures were initiated, compared with 243 in 1981 and 240 in 1980.
Ό αριθμός τών αιτιολογημένων γνωμών αυξήθηκε λιγότερο, πράγμα πού αποτελεί λογική συνέπεια τής σταθεροποίησης τού αριθμού τών διαδικασιών πού κινήθηκαν κατά τό 1981 : 166 αιτιολογημένες γνώμες κατά τό 1982 έναντι 150 κατά τό προηγού­μενο έτος.
There was only a slight increase in the number of reasoned opinions, this being the logical consequence of the stabilization of the number of procedures initiated in 1981: 166 reasoned opinions were sent in 1982, compared with 150 the previous year.
'Ο αριθμός τών υποθέσεων τού Δικαστηρίου, πού ήταν ιδιαίτερα υψηλός κατά τό προηγούμενο έτος, επανήλθε σέ μέτρια επίπεδα.
The number of cases brought before the Court of Justice, which had been particularly high the previous year, reverted to an average figure.
Κατά τό 1982, ή 'Επιτροπή προ­σέφυγε στό Δικαστήριο 46 φορές σέ σύγκριση μέ 50 φορές κατά τό 1981 καί 28 κατά τό 1980.
In 1982 the Commission referred 46 cases to the Court, as against 50 in 1981 and 28 in 1980.
'Από τίς 46 υποθέσεις τού Δικαστηρίου, ο'ι 17 αφορούσαν τή μή εφαρμογή οδηγιών, αριθμός σέ ποσοστό αισθητά χαμηλότερο άπ' όσο κατά τό παρελθόν, όταν οί οδηγίες αντιστοιχούσαν στό 75 % τών διαδικασιών πού έκινούντο.
The very high number of cases removed from the register of the Court during judicial proceedings (21) demonstrates the Member States' desire to comply with the rules of Community law before being found in breach by the Court.
Αυτό οφείλε­ται ενδεχομένως στό γεγονός τής εφαρμογής, έκ μέρους τών Κρατών μελών, βελτιω­μένων μηχανισμών ενσωμάτωσης τών οδηγιών στό εθνικό τους δίκαιο.
Of the 46 cases brought before the Court, 17 concerned failure to implement directives; this is a much lower proportion than in the past, when directives accounted for 75% of the procedures initiated, and may be attributable to the introduction by the Member States of improved machinery for transposing directives into national law.
'Από τήν κατά ύλη κατανομή τών διαδικασιών έπί παραβάσει προκύπτει ή υπεροχή τών τομέων τής γεωργίας (γιά παράδειγμα εμπόδια κατά τήν εισαγωγή οίνου, πουλε­ρικών καί ορισμένων φυτών, καθορισμός τής τιμής τού γάλακτος), τής ελεύθερης κυκλοφορίας εμπορευμάτων καί τών δημοσιονομικών.
Broken down by subject area, the largest number of infringement procedures concerned agriculture (e.g. obstacles to imports of wine, poultry and certain plants, and the fixing of milk prices), the free movement of goods and taxation.
Στον τομέα τής μή εφαρ­μογής, εσφαλμένης εφαρμογής ή κακής εφαρμογής τών οδηγιών, προεξέχει πάντοτε ή προσέγγιση τών νομοθεσιών, ακολουθούμενη άπό τά δημοσιονομικά καί τά νομικά ζητήματα (ισότητα αμοιβών μεταξύ ανδρών καί γυναικών).
As regards the non-implementation, incorrect or improper implementation of directives, the approximation of national laws was as usual predominant, followed by taxation and social questions (equal treatment of men and women).
Όσον άφορα τήν άνά χώρες κατανομή, στό Δικαστήριο είσάχθηκαν 14 προσφυγές κατά τής 'Ιταλίας (5 φορές όσον άφορα οδηγίες), 8 προσφυγές κατά τής Γαλλίας (οδηγίες : 2), 9 προσφυγές κατά τοϋ Βελγίου (οδηγίες : 5), 4 προσφυγές κατά τής
To take the breakdown by country, proceedings were brought before the Court against Italy on 14 occasions (5 concerning directives), against France on 8 (2 concerning directives), against Belgium on 9 (5 concerning directives), against Germany on 4 (1 concerning a directive), against Luxembourg on 3 (2 concern ing directives), against the United Kingdom and the Netherlands on 2 (1 con-
'Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας τής Γερμανίας (1 οδηγία) καί 3 κατά τού Λου­ξεμβούργου (2 οδηγίες), 2 προσφυγές κατά τού 'Ηνωμένου Βασιλείου καί τών Κάτω Χωρών (1 οδηγία) καί 3 προσφυγές κατά τής 'Ιρλανδίας καί 1 κατά τής Δανίας (σέ τομείς διαφορετικούς άπό αυτούς τών οδηγιών).
IV-I cerning a directive), and against Ireland on 3 and Denmark on 1 (concerning matters other than directives).
Κατά τό 1982, τό Δικαστήριο εξέδωσε 23 αποφάσεις στίς υποθέσεις πού είσάχθηκαν βάσει τού άρθρου 169.
During 1982 the Court delivered 23 judgments in cases brought under Article 169.
Τό Δικαστήριο καταδίκασε τά κράτη γιά παράλειψη συμμορφώσεως προς τίς υποχρεώσεις τους σέ όλες τίς περιπτώσεις πλην μιας (οδηγία « λογαριασμοί ηλεκτρικής ενέργειας », υπόθεση κατά τής Δανίας).
In all these cases save one (a case against Denmark concerning the elec­tricity meters Directive) it held that Member States had failed to fulfil their obligations.
Στην υπόθεση πού άφορα τά εμπόδια πού έθεσε τό 'Ηνωμένο Βασίλειο στίς εισαγωγές πουλερικών καί αυγών καταγωγής άλλων Κρατών μελών (Newcastle disease) τό Δικαστήριο δέν εξέτασε ωστόσο προς τό παρόν παρά μόνον ορισμένες άπό τίς πτυχές τής παρά­βασης.
In the case concerning the United Kingdom barriers to imports of poultry and eggs from other Member States (Newcastle disease), however, the Court examined only certain aspects of the infringement for the time being.
Κατά τή διάρκεια τοϋ 1982, τό Δικαστήριο χρειάστηκε νά αποφανθεί έπί αιτήσεως γιά τή λήψη προσωρινών μέτρων δυνάμει τοϋ άρθρου 186 ΕΟΚ.
In the year under review the Court received an application for the adop­tion of interim measures pursuant to Article 186 of the EEC Treaty.
Στην υπόθεση πού αφορούσε τά εμπόδια κατά τήν εισαγωγή ιταλικού οίνου στή Γαλλία, επέβαλε (') στό έν λόγω Κράτος μέλος ορισμένους σαφείς περιοριστικούς όρους στίς πρακτικές τίς σχετικές μέ τήν κυκλοφορία τού οίνου αυτού.
The case concerned obstacles to imports of Italian wine into France, and the Court im­posed' on France certain very detailed restrictions regarding the practices ap­plied to marketing this wine.
Ή 'Επιτροπή, όπως καί κατά τό 1981, ασχολήθηκε μέ δύο ζητήματα πού τής τέθηκαν δυνάμει τοϋ άρθρου 170.
As in 1981, a matter was brought before the Commission under Article 170 on two occasions.
'Η Γαλλία κατήγγειλε περιορισμούς κατά τήν εισαγωγή στό 'Ηνωμένο Βασίλειο κρέατος πουλερικών καί αυγών.
In one case France complained about restrictions on imports into the United Kingdom of poultrymeat and eggs.
Μολονότι ή 'Επιτροπή είχε διατυπώσει αιτιολογημένη γνώμη κατά τού 'Ηνωμένου Βασιλείου, ή Γαλλία δέν προσέφυγε στό Δικαστήριο, εφόσον ή 'Επιτροπή είχε ήδη προσφύγει στό Δικαστήριο γιά τήν παράβαση αυτή δυνάμει τού άρθρου 169.
Although the Com­mission delivered a reasoned opinion adverse to the United Kingdom, France did not bring the matter before the Court of Justice, since the Commission had already brought the infringement before the Court under Article 169.
Τό Δικαστήριο κλήθηκε έν νέου νά αποφανθεί σχετικά μέ τή δυνατότητα ανάκλησης προσφυγών πού είχαν κατατεθεί άπό 'ιδιώτη βάσει τών άρθρων 173 καί 175 τής συνθήκης (2).
The Court was again asked to decide on the admissibility of actions brought by an individual on the basis of Articles 173 and 175 of the Treaty.2The applicant, who had asked the Commission in writing to take certain measures against airlines which he alleged were parties to an anti-competitive agreement, had received a written reply from the Commission setting out a number of actions which it had already taken.
'Υπό τίς περιστάσεις αυτές, ό προσφεύγων, κατέθε­σε προσφυγή κατά τής 'Επιτροπής χρησιμοποιώντας εναλλακτικά σάν βάση τά
While he had an indirect interest, like other users, he was not in the specific legal position of a person to whom a measure subject to annulment, within the meaning of the third paragraph of Article 173, had been notified.
42/82 (Επιτροπή/Γαλλία).
1 Case 42/82 Commission ν France.
246/81 (Lord Bethell/Commission) — βλ. επίσης ΔΕΚ 25.3.1982 — ύπόθ.
2 Case 246/81 Lord Beliteli ν Commission; see also Case 45/81 Moksel ν Commission.
Τό Δικαστήριο, σέ σημαντική απόφαση πού εξέδωσε (') έκρινε ότι τό διαιτητι­κό δικαστήριο δέν συνιστά « δικαστήριο Κράτους μέλους » κατά τήν έννοια τού άρθρου 177 τής συνθήκης ΕΟΚ.
In an important judgment' the Court held that an arbitration tribunal does not constitute a 'court or tribunal of a Member State' within the meaning of Article 177 of the EEC Treaty, even where the arbitration is provided for within the framework of the law, the arbitrator must decide according to law and his award has, as between the parties, the force of res judicata and may be enforceable if leave to issue execution is obtained.
Τό Δι­καστήριο, διευκρίνισε ότι στή συγκεκριμένη περίπτωση τά συμβαλλόμενα μέρη δέν ήταν καθόλου υποχρεωμένα νά εμπιστευθούν τήν επίλυση τών διαφορών τους στή διαιτησία.
The Court stated that, in the case in point, the contracting parties were under no obligation to refer their disputes to arbitration.
'Υπογράμμισε ότι ο'ι εθνικές αρχές δέν εμπλέκονται στην επιλογή τής διαιτησίας καί δέν καλούνται επισήμως νά παρέμβουν στή διεξαγωγή τής διαδικασί­ας ενώπιον τοϋ διαιτητού.
It emphasized that the national public authorities are not involved in the decision to opt for arbitration, nor are they called upon to intervene automatically in the proceedings before the arbitrator.
ΟΊ εθνικές αρχές μπορούν αντίθετα νά κληθούν νά απο­φανθούν γιά ζήτημα πού προσάγεται ενώπιον διαιτητικού δικαστηρίου είτε προκει­μένου νά προσφέρουν τή βοήθεια τους είτε γιά τόν έλεγχο τής απόφασης του.
They may, however, be called upon to examine a question raised before an arbitration tribunal either in the context of their collaboration with arbitration tribunals or in the course of a review of an arbitration award.
Τό Δικαστήριο, ώς έκ τούτου, αποφάσισε ότι δέν είναι αρμόδιο νά αποφασίσει σέ ζητήματα πού τού τίθενται άπό τό διαιτητή δικαστή.
The Court stated, accord­ingly, that it had no jurisdiction to give a ruling on the questions referred by the arbitrator.
Στην υπόθεση 283/81 (2), τό Δικαστήριο ερμήνευσε τό εδάφιο 3 τοϋ άρθρου 177 ΕΟΚ, σύμφωνα μέ τό όποιο, όταν ανακύπτει προδικαστικό ζήτημα σχετικά μέ τήν ερμηνεία τού κοινοτικού δικαίου σέ εθνικό δικαστήριο ανώτατου βαθμού δικαιοδο­σίας, τό δικαστήριο αυτό υποχρεούται νά απευθυνθεί στό Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
In Case 283/812the Court interpreted the third paragraph of Article 177 of the EEC Treaty, under which, where a question concerning a preliminary rul­ing on the interpretation of Community law is raised before a court or tribunal of a Member State against whose decisions there is no judicial remedy under national law, that court or tribunal is required to bring the matter before the Court of Justice.
'Ορισμένα ανώτατα δικαστήρια τών Κρατών μελών θεωρούν ότι δέν είναι υποχρεω­μένα νά απευθυνθούν στό Ευρωπαϊκό Δικαστήριο όταν κρίνουν ότι τά κείμενα είναι τόσο σαφή ώστε ή ερμηνεία τους δέν δημιουργεί καμία εύλογη αμφιβολία.
Some of the Member States' supreme courts regard themselves as exempt from the obligation to bring a matter before the Court where they feel that the legis­lation is so clear that there can be no reasonable doubt as to its interpretation.
Κατά μία άποψη ή « θεωρία τής σαφούς πράξης » πρέπει νά απορρίπτεται ριζικά, διότι είναι αντίθετη μέ τό γράμμα τού άρθρου 177, αποτελεί πηγή κατάχρησης καί έν πάση περιπτώσει δέν είναι δυνατόν νά εφαρμοστεί λόγω τής δυσχέρειας πού αντιμετωπίζει ό εθνικός δικαστής νά συλλάβει τήν αληθή έννοια δικαίου πού εμπνέεται άπό περισ­σότερα εθνικά δίκαια καί εκφράζεται σέ πολλές γλωσσικές αποδόσεις, καθεμία έκ τών οποίων είναι αυθεντική.
Certain legal authors reject outright the doctrine of the acte clair as being con­trary to the letter of Article 177, a source of abuse and in any event impractica­ble, on the ground of the difficulty for a national court of ascertaining the real meaning of a law based on a number of national laws and expressed in several language versions, each of them authentic.
Τό σημαντικό αυτό ζήτημα τέθηκε γιά πρώτη φορά στό Δικαστήριο κατά τό 1981 άπό τό ιταλικό ακυρωτικό δικαστήριο.
This question of major significance was put to the Court of Justice for the first time in 1981 by the Italian Court of Cassation.
ΓΕΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
310 COMMUNITY LAW
Τό Δικαστήριο εξέδωσε δύο αποφάσεις (2) σχετικά μέ τήν προσφυγή γιά έξωσυμβατική ευθύνη πού προβλέπεται άπό τά άρθρα 178 καί 215 ΕΟΚ.
The Court delivered two judgments2on the action for non-contractual liability provided for in Articles 178 and 215 of the EEC Treaty.
Τό δικαίωμα γιά τήν άσκηση τής προσφυγής αυτής παραγράφεται σέ πέντε χρόνια άπό τήν επέ­λευση τού γεγονότος πού γεννά τήν ευθύνη αυτή, δυνάμει τού άρθρου 43 τού κανο­νισμού τού Δικαστηρίου.
Such actions are barred after five years from the occurrence of the act by which liability is incurred, pursuant to Article 43 of the Statute of the Court.
Τό Δικαστήριο έκρινε ότι ή διάταξη αυτή πρέπει νά ερμηνεύεται μέ τήν έννοια ότι ή προθεσμία παραγραφής αρχίζει νά υπολογίζεται μόνο εφόσον προσδιοριστεί ή ζημία πού πρέπει νά αποκατασταθεί.
The Court held that this provision is to be interpreted as meaning that the period of limitation cannot begin before the damage to be made good has materialized.
Κατά συνέπεια, εφόσον πρόκειται γιά περίπτωση όπου ή ευθύνη τής Κοινότητας πηγάζει άπό κανο­νιστική πράξη, ή παραγραφή δέν θά ήταν δυνατόν νά αρχίζει τήν ημέρα τής ενάρξε­ως 'ισχύος τής πράξης αυτής ούτε, πολύ περισσότερο, τήν ήμερα τής δημοσίευσης της.
In cases in which the Community's liability originates in a legislative measure, therefore, the commencement of the period of limitation cannot be the date on which the measure entered into force nor, a fortiori, the date on which it was published.
ΔΕΚ 27.6.1963 — συνεκδ. υποθ. 28 έως 30/62 (Da Costa), Συλλογή 1963, σ.
1 Joined Cases 28-30/62 Da Costa ν Nederlandse Belastingadministratie [1963] ECR 31.
75. (:) ΔΕΚ 27.1.1982 — υποθ. 256/80, 257/80, 265/80, 267/80 καί 5/81 (Birra Wührer e.a./Conseil
2 Cases 256/80, 257/80, 265/80, 267/80 and 5/81 Birra Wahrer and Others ν Council and Commission
51/81 (De Franceschi/Συμβούλιο καί Επιτροπή).
[1982] ECR 85; Case 51/81 De Franceschi ν Council and Commission [1982] ECR 117.
Τμήμα 2
INTERPRETATION & APPLICATION OF SUBSTANTIVE RULES OF COMMUNITY LAW 311 Section 2
Τό Δικαστήριο εξέδωσε πολλές προδικαστικές αποφάσεις σχετικά μέ τό συμβι­βάσιμο ορισμένων εθνικών μέτρων μέ τά άρθρα 30 έως 36 τής συνθήκης.
The Court gave judgment in response to a number of references for a preliminary ruling on the compatibility of national measures with Articles 30 to 36 of the Treaty.
'Η υπόθεση 75/81 (') αφορούσε ορισμένα μέτρα τά όποϊα εφαρμόζονταν αδιακρίτως έπί εθνικών καί εισαγόμενων εμπορευμάτων καί τά οποία απαγόρευαν τήν πώληση οινοπνευματωδών πού καταναλώνονται επιτόπου σέ δημόσιους χώρους.
Case 75/81' concerned measures, applicable without distinction to national prod­ucts and imported products, prohibiting the sale of spirits for on-the-spot con­sumption in premises open to the public.
Μέ βάση τή νομολογία σχετικά μέ τους εθνικούς κανόνες γιά τή διαφήμιση τών οι­ νοπνευματωδών (2), καθώς καί τό άρθρο 3 τής οδηγίας τής 'Επιτροπής τής 22ας Δεκεμβρίου 1969 (3), τό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι αυτή ή απαγόρευση δέν κατα­ τάσσεται στην κατηγορία τών μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος μέ τους ποσοτι­κούς περιορισμούς κατά τήν εισαγωγή.
On the basis of its own case-law on national rules concerning the advertising of alcoholic beverages2and of Article 3 of the Commission Directive of 22 December 1969,3the Court concluded that such a prohibition was not covered by the concept of a measure having an effect equivalent to a quantitative restriction on imports.
Τό Δικαστήριο έκρινε ότι αυτός ό περιορισμός αποτελεί μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος ασυμβίβαστο μέ τό άρθρο 30 δεδομένου ότι δέν καλύπτει μόνο τίς πληρωμές πού πραγματοποιούνται γιά κερδοσκοπικούς σκοπούς άλλα καί τίς συνήθεις πληρωμές στίς ενδοκοινοτικές συναλλαγές.
The Court also ruled in a reference for a preliminary ruling and in in­fringement proceedings on the compatibility with Community law of a security required in respect of the payment in advance for imported goods, which then is forfeited to the State if the goods are not imported within a prescribed period following the payment in advance.4It held that such a restriction constitutes a measure having an equivalent effect, contrary to Article 30, in so far as it covers not only payments for speculative purposes but also normal and current pay­ments concerning intra-Community transactions.
Ή υπόθεση 220/81 (5) αφορούσε εθνική ρύθμιση ή οποία απαγορεύει τήν πώληση τεχνουργημάτων άπό έπαργυρωμένο μέταλλο πού δέν φέρουν τήν καθο­ρισμένη σφραγίδα · τό Δικαστήριο έκρινε ότι τό άρθρο 30 δέν εμποδίζει τήν εφαρμογή τέτοιας ρύθμισης σέ αντικείμενα πού εισάγονται άπό άλλο Κράτος μέλος στό όποιο διατέθηκαν στό εμπόριο νόμιμα, εφόσον δέν έχουν σφραγισθεί, σύμφωνα μέ τή νομοθεσία τού Κράτους μέλους εξαγωγής, κατά τρόπο ώστε νά παρέχουν
Case 220/815concerned national rules prohibiting the sale of silver-plated articles which did not bear the prescribed hallmark. The Court held that Article 30 does not preclude the application of such rules to goods imported from another Member State in which they have been lawfully marketed, provided that they have not been stamped, in accordance with the law of the exporting State, with a hallmark containing information equivalent to that provided by
152/78 ('Επιτροπή/Γαλλία), Συλλογή 1980, ο. 2299.
2 Case 152/78 Commission ν France [1980] ECR 2229.
(4) ΔΕΚ 9.6.1982 — συνεκδ. υποθ.
4 s
206, 207, 209 καί 210/80 (Orlandi) καί υποθ. 95/81 (Έπιτροπή/Ίταλία).
Joined Cases 206, 207, 209 and 210/80 Orlandi and Others ν Italian Ministry for Foreign Trade; Case 95/81 Commission ν Italy. Procureur du Roi ν Τ.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΉ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
IV-2 the hallmarks laid down by the law of the importing State and intelligible to consumers in that State.
Στην υπόθεση 6/81 ('), ζητήθηκε άπό τό Δικαστήριο νά αποφανθεί σχετικά μέ τήν προστασία κατά τής « πιστής άπομιμήσεως » τήν όποια παρέχει κανόνας εθνικού δικαίου καί τής όποιας έγινε επίκληση προκειμένου νά απαγορευθεί ή διάθεση στό εμπόριο συστήματος ζυγωμάτων γιά τοίχους στό εσωτερικό ενός Κράτους μέλους.
In Case 6/81' the Court was asked to rule on the protection against 'servile imitation' afforded by a rule of national law and relied upon to prohibit the sale on the market of that Member State of a system of cable conduits.
Τό Δικαστήριο αναγνώρισε ότι ό κανόνας αποσκοπεί στην προστασία τών καταναλω­τών καί στην προαγωγή τής εμπορικής πίστεως στίς συναλλαγές.
The Court acknowledged that the rule was likely to protect consumers and encourage fair­ness in commercial transactions.
Κατά συνέπεια, μπορεί νά θεωρηθεί ότι ή εφαρμογή αυτού τού κανόνα επιβάλλεται άπό « επιτακτι­κούς λόγους » κατά τήν έννοια τής πάγιας νομολογίας τοϋ Δικαστηρίου.
It could therefore be relied upon as being necessary to satisfy 'mandatory requirements' in the sense of the well-estab­lished case-law of the Court.