natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην πραγματικότη­τα, το Δικαστήριο εφάρμοζα εδώ κριτήριο ουσιαστικής διάκρισης: μολονότι το θέμα εμ­φανίζεται σαν περίπτωση ίσης μεταχείρισης, στην πραγματικότητα πρόκαται για διάκριση λόγω της ανισότητας που υπάρχει μεταξύ του ασαγόμενου προϊόντος και του εθνικού προϊόντος από πλευράς, για παράδαγμα, διάρθρωσης του κόστους.
Here the Court actually applies a criterion of material discrimination. If in fact there is equal treatment, that treatment is in reality discriminatory because of the inequality existing between the imported product and domestic product, e.g. in the cost­price structure.
Αντιπροσωπευτικό πα­ράδειγμα αποτελεί η απόφαση Van Tiggele (174): αν το κόστος του ασαγόμενου προϊόντος είναι κατώτερο από το κόστος του εγχώριου, το σύστημα των ελάχιστων τιμών που καθο­ρίζονται σε συγκεκριμένο επίπεδο είναι ασυμβίβαστο με την απαγόρευση των μέτρων ισο­δύναμου αποτελέσματος εφόσον το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του εισαγόμενου προϊό­ντος εξουδετερώνεται με τον τρόπο αυτό.
A good example is to be found in the van Tiggele judgment.174If the cost­price of imported gin is below that of home­produced gin, a system of minimum prices set at a specific level is incompatible with the prohibition on measures having equivalent effect if the competitive advantage for the imported product is thereby neu­tralized.
Σε περίπτωση που οι εθνικές ρυθμίσεις για τις τιμές εφαρμόζονται Kat στα γεωργικά προϊόντα που καλύπτονται από κοινή οργάνωση αγοράς, πρέπει να εξετάζεται κατά πόσο αυτές συμβιβάζονται όχι μόνο με την απαγόρευση των μέτρων ισοδύναμου απο­τελέσματος αλλά και με αυτή την οργάνωση αγοράς, ιδίως αν η τελευταία περιλάμβανα και καθεστώς τιμών (173). Οι δύο αυτές εξετάσας πρέπα φυσικά να γίνονται ξεχωριστά η μία από την άλλη, μολονότι τούτο δεν συμβαίνα πάντοτε στο πλαίσιο της νομολογίας C76).
If national price regulations also apply to agricultural products covered by a common organization of the market, they must be considered from the point of view of compati­bility both with the prohibition in question and with that market organization, especially if the latter includes a price system.175Of course, a distinction must be made between these two types of scrutiny, although this is not always done in the cases.176If the domestic pricing measure is incompatible with Community regulations on prices, for example because it runs counter to common price formation, that measure is then in itself incompatible with the EEC Treaty and it becomes unnecessary to consider whether it is compatible with the prohibition on measures having equivalent effect.
Εξάλ­λου, η απουσία κοινής οργάνωσης αγοράς δεν έχα καμία επίπτωση ούτε ως προς τη φύση ούτε ως προς την απαίτηση λεπτομερέστερης εκτίμησης των εθνικών ρυθμίσεων των τι­μών όσον αφορά το κατά πόσο αυτές συμβιβάζονται με την απαγόρευση των μέτρων ισο­δύναμου αποτελέσματος (178).
In the recent Danis judgment the Court rightly observed that the compatibility of a domestic pricing measure with a common organization of the market containing a price system must be assessed primarily by reference to that organization.177However, the absence of a com­ mon organization of the market has no effect either on the nature or on the extent of assessment of domestic pricing regulations from the point of view of their compatibility with the prohibition on measures having equivalent effect.I78
Από την απόφαση Cassis de Dijon του 1979, θεωρείται δεδομένο ότι η εφαρμογή της λύσης Dassonville σε «αδιακρίτως εφαρμοστέα» μέτρα ενδέχεται, υπό ορισμένες
It has been the rule since the Cassis de Dijon judgment in 1979 that application of the Dassonville formula to measures 'applicable without distinction' may be mitigated in
18.10.1979, υποθ.
Sec previous footnote. Tasca. Sadam.
Ρ74) Βλ. υποσημείωση 173.
Buys and Danis judgments, cited at footnote 173 above.
ΔΕΚ, 23.1.1975, υποθ. 31/74 (Galli), Συλλογή 1975, σ.
For example, Case 31/74 Galli [1975] ECR 47 and the Kefer judgment, cited at footnote 173 above.
('7') Βλ. υποσημείωση 173.
Sec footnote 173 above.
Ρ") Βλ. την απόφαστ\ Van Tiggele, ό.π. στην υποσημείωση 173.
See the van Tiggele j udgment, cited at footnote 173 above.
προϋποθέσεις, να αμβλυνθεί με την εφαρμογή ενός «rule of reason» (ι79).
certain circumstances by resorting to a 'rule of reason'.
Αυτός ο «rule of reason» εφαρμόζεται στις εμπορικές ρυθμίσας των κρατών μελών κατά τη διάρκαα της περιόδου που δεν καλύπτονται ακόμη από κοινοτικές ρυθμίσας.
179 This 'rule of reason' applies to national trade rules during the period in which these are not yet covered by Communityrules.
Ως κοινοτικές ρυθμίσας νοούνται οι κοινές οργανώσεις αγορών ή η εναρμόνιση των νομοθεσιών.
'Community rules' means a common organization of the market or harmonization of laws.
Οι εμπορικές ρυθμίσεις των κρατών μελών διαφεύγουν από την απαγόρευση των μέτρων ισοδύναμου αποτελέσματος αν εφαρμόζονται χωρίς διακρίσεις στα εθνικά και στα εισαγόμενα προϊό­ντα και είναι ταυτόχρονα απαραίτητες για την προστασία ορισμένων συμφερόντων, τα οποία υπερέχουν έναντι των απαιτήσεων που συνεπάγεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων.
National trade rules escape the prohibition on measures having equivalent effect if they apply without distinction to domestic products and imported products and if they are essential for the protection of certain interests which are such that they must take precedence over the requirements of free movement of goods.
Στην απόφαση Cassis de Dijon, το Δικαστήριο παραθέτει σαν παράδειγμα τέτοιων συμφερόντων τη δημόσια υγεία, το θεμιτό ανταγωνισμό και την προστασία των καταναλωτών.
In the Cassis de Dijon judgment the Court gives public health, fair competition and consumer protection as examples of such interests.
Στην απόφαση αυτή το Δικαστήριο απέρριψε επιχαρηματολογία που υποστήριζε ότι η προστασία των συμφερόντων αυτών θα μπορούσε να εξασφαλισθεί με μέτρα λιγότερο ρι­ζοσπαστικά από την απαγόρευση ασαγωγής.
In that judgment the Court rejected such an argument, taking the view that a measure much less fundamental than a prohibition on imports would have been enough to protect these interests.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, είχε απαγο­ρευθεί στη Γερμανία η εισαγωγή του γαλλικού αποστάγματος Cassis de Dijon επαδή το προϊόν αυτό δεν ανταποκρινόταν στις προϋποθέσας αλκοολικού τίτλου που απαιτούσε η χώρα ασαγωγής για αυτόν τον τύπο αποστάγματος.
In the case in question, imports of the French liqueur 'Cassis de Dijon' were refused admittance to Germany because this product did not meet the conditions imposed in the importing country relating to the percentage of alcohol in this type of liqueur.
Προκαμένου να μπορεί να επικαλε­σθεί το «rule of reason», ένα κράτος μέλος πρέπει αν είναι σε θέση να αποδείξα ότι το κρι­νόμενο μέτρο αποσκοπεί σε «προστασία νόμιμου συμφέροντος» και ότι οι συναλλαγές με­ταξύ κρατών μελών δεν περιορίζονται περισσότερο απ' ό,τι είναι αναγκαίο για την κατάλ­ληλη προστασία του συμφέροντος αυτού.
In order to take advantage of this 'rule of reason', a Member State must be able to prove that the measure before the Court is intended for the 'protection of a legitimate interest' and that the obstacle to trade among Member States is no more than is necessary for the adequate protection of that interest.
Πρέπα συνεπώς να υπάρχα αναλογικότητα με­ταξύ του επιλεγόμενου μέσου και του επιδιωκόμενου στόχου.
There must therefore be a proper balance between the means chosen and the end in view.
Η αναγνώριση του «rule of reason» δεν υπήρξε αυτόματη.
The recognition of this 'rule of reason' did not come about at a stroke.
Ήδη στην παλαιότερη νομολο­γία διαπιστώνονται ορισμένες σχετικές ενδείξας.
In fact some indications were already to be found in earlier cases.
Η απόφαση Dassonville έκρινε ότι έλλογα εθνικά μέτρα που προστατεύουν τις ονομασίες προέλευσης (Scotch whisky) ήταν απο­δεκτά έστω και αν υπήρχε το ενδεχόμενο να οδηγήσουν σε εμπόδια στις συναλλαγές με­ταξύ κρατών μελών (18°).
The Dassonville judgment had stated that national measures reasonably intended for the protection of designations of origin ('Scotch whisky') were acceptable even if they might result in an obstacle to trade among Member States.
Το Δικαστήριο όμως άφηνε ακόμη αναπάντητο το ερώτημα κα­τά πόσον τα έλλογα αυτά μέτρα διέφευγαν από την απαγόρευση των μέτρων ισοδύναμου αποτελέσματος ή έπρεπε να υπάγονται στις εξαιρετικές διατάξεις του άρθρου 36 ΕΟΚ.
18° However, the Court still gave no answer to the question whether reasonable measures avoided the prohibition on measures having equivalent effect or whether they were to be entitled to the exempting provisions of Article 36 EEC.
'Αλλα παραδείγματα προσφυγής στο «rule of reason» παρέχουν, έστω και με καλυμμένη μορφή, οι αποφάσεις Kramer και Donckerwolcke (181).
The Kramer and Donckerwolcke judgments181provide other examples of resorting to the 'rule of reason', though in covert form.
Το άρθρο όμως 36 ΕΟΚ δεν οδηγούσε στο ίδιο αποτέλεσμα όπως ο «rule of reason»; Όχι πάντα.
Cannot Article 36 EEC be used to arrive at the same result as the 'rule of reason'?
Τα συμφέροντα για την προστασία των οποίων επιτρέπα εξαιρέσας από την απαγόρα)ση των μέτρων ισοδύναμου αποτελέσματος απαριθμούνται περιοριστικά.
Not always. The list of interests to be protected for which Article 36 authorizes exceptions to the prohibition on measures having equivalent effect is exhaustive.
Το άρθρο 36 δεν κάνα νύξη για το θεμιτό ανταγωνισμό ή την προστασία των καταναλωτών, που το Δικαστήριο ανάφερα στην απόφαση Cassis de Dijon σαν θέματα τα οποία αποτελούν εν­δεχομένως αντικείμενο της εφαρμογής του «rule of reason».
Article 36 does not refer to fair competition or consumer protection, which the Court referred to in the Cassis de Dijon judgment as proper subjects for the application of the 'rule of reason'.
Στις αρχές Οκτωβρίου 1980 η Επιτροπή, σε επιστολή της προς τα κράτη μέλη, διατύπωσε ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές ως προς τη συνέχαα που έπρεπε να δοθεί στις αποφά-
The Commission formulated a series of guidelines based upon the action to be taken on the Cassis de Dijon and G ill i judgments, in a letter addressed to Member States at the beginning of October 1980.
788/79 (Gilli), Συλλογή 1980, σ.
In fact this amounts to checking on each occa-
2071 και ΔΕΚ, 16.12.1980, υποθ.
Case 120/78 Rewe [1979] ECR 649, especially at p. 662 et seq.; Case 788/79 G/V/z' [1980] ECR 2071 ; Case 27/80 Fietje [1980] ECR 3839.
8/74 (Dassonville), ό.π. στην υποσημείωση 163.
Case 8/74 Dassonville, cited at footnote 163 above.
41/76 (Donckerwolcke), ό.π. στην υποσημείωση 55- βλ. και στην εισήγηση του γενικού εισαγγελέα Capotorti στην τελευταία αυτή υπόθεση, Συλλογή 1976, σ. 1942.
Joined Cases 3, 4 and 6/76 Kramer, cited at footnote 55 above; Case 41/76 Donckerwolcke, cited at footnote 55 above; cf. also the Opinion of Advocate-General Capotorti in the latter case, [1976] ECR 1942. OJ C 256, 3.10.1980.
σεις Cassis de Dijon και Gilli (l82).
The problem involved is different from that raised in the Cassis de Dijon judgment.
H Επιτροπή πίστευα ότι ένα κράτος μέλος δεν έχα τη δυνατότητα να αρνηθεί την εισαγωγή προϊόντος που έχα διατεθεί νομίμως στο εμπόριο στο κράτος μέλος εξαγωγής με μόνο αιτιολογικό το ότι το προϊόν αυτό δεν ανταποκρίνε­ται στους τεχνικούς ή εμπορικούς κανόνες της χώρας εισαγωγής.
The point under consideration in that judgment was whether the means chosen by the importing country (minimum alcoholic strength) was in proportion to the end in view: if not, its application to the imported products, which took effect as a prohibition on import, was not justified.
Θα ήταν βέβαια δυνατόν να γίνει δεκτή η άποψη της Επιτροπής ότι οι τεχνικές απαιτήσεις για παράδειγμα, που επιβάλλονται, από τη χώρα εισαγωγής για το εισαγόμενο προϊόν είναι αδικαιολόγητες εφόσον το προϊόν αυτό παρέχα ήδη, με άλλο τρόπο, αρκετές εγγυήσας όσον αφορά τη διαφύλαξη των προστατευόμενων συμφερόντων.
However, one can agree with the Commission in stating that requirements imposed by the importing country upon the imported product, e.g. technical requirements, cannot be justified when the product already offers alternative guarantees sufficient to safeguard the interests to be protected.
Το πραγματικό πρόβλημα συνίσταται στο κατά πόσο ο δικαστής είναι πάντα σε θέση να αποφαίνεται σχε­τικά με το θέμα αυτό.
The real problem is whether judges will always be in a position to reach a decision on this point.
Έχοντας ολοκληρώσει την εξέταση των περιπτώσεων των ανωτέρω κατηγοριών (σημεία 35 έως 37), παράμενα ακόμη μια ετερογενής σαρά αποφάσεων που δεν είναι δυ­νατόν να καταταχθούν σε καμία από τις κατηγορίες αυτές.
The examination of the abovementioned two categories of cases is complete (points 35 to 37), leaving an ill-assorted group of judgments which cannot be assigned to either of these categories. These are cases in which the wording used by the Court refers to the use
Στο μέτρο που η χρησιμοποίηση στις αποφάσας αυτές ενός τέτοιου κριτηρίου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η άνιση μεταχείριση του ασαγό­μενου κα,ι του εθνικού προϊόντος αντιτίθεται στην απαγόρευση των μέτρων ισοδύναμου αποτελέσματος (183), δεν είναι ανάγκη να προσπάθησα κανείς να αποκόμισα συμπεράσμα­ τα από τις διατυπώσας που χρησιμοποιεί το Δικαστήριο για να ερμήνευσα την έννοια των μέτρων ισοδύναμου αποτελέσματος εν γένα.
In so far as the use of this discrimination criterion in these judgments leads to the conclusion that unequal treatment of the imported product and the domestic product is contrary to the prohibition on measures having equivalent effect,185there is no necess­ity for drawing conclusions for the interpretation of the concept of measures having equivalent effect in general from the wording used.
Περισσότερα προβλήματα δημιουργούν οι αποφάσας Rewe και Bauhuis δεδομένου ότι απομακρύνονται από το σκεπτικό άλλων αποφάσεων (βλ. σημείο 35) και φαίνεται ότι θέλουν να αποκλείσουν ολότελα από την απαγόρευση τα «αδιακρίτως εφαρμοστέα» εθνικά μέτρα ελέγχου.
From this point of view the Rewe and Bauhuis judgments raise further problems, in so far as they seem to wish to exclude national inspection measures 'applicable without distinction' totally from the prohibi­tion, rejecting the reasoning followed in other judgments (see point 35).
Τέλος, η απόφαση για το κρέας αλόγου της 8ης Νοεμβρίου 1979 (186) διαφοροποιείται από την άποψη που μέχρι τότε ακολουθούσε το Δικαστήριο.
Finally the judgment on horsemeat of 8 November 1979186marks a departure from the approach which had been followed by the Court up to that time.
Η απόφαση αυτή εξέταζα κατά πόσο ένα εθνικό μέτρο που απαγορεύει σε κάθε κατασκευαστή αλλαντικών να διατη-
This judgment relates to whether a national measure prohibiting any manufacturer of prepared meat products from stocking or processing meat of equine species with a view to protecting export markets in which the consumption of meat from equine species is restricted or prohibited amounts to a measure having an effect equivalent to a quantitative restriction on exports.
) ΕΕ C 256 της 3.10.1980, σ. 2.
The Court took the view that it was nothing of the kind, because the measure applied in exactly the same way to the domestic market.
) Πχ. ΔΕΚ, 8.7.1975, υποθ.
The Dassonville formula was not used in the judgment.
4/75 (Rewe Zentralfinanz), Συλλογή 1975, σ.
It would have been logical, after the Cassis de Dijon judgment, to apply the 'rule of reason' in the case.
858 και ΔΕΚ, υποθ. 53/76 (Bouhelier), ό.π. στην υποσημείωση 161.
However, final conclusions should not be drawn from the horsemeat judgment because it was not delivered by the Court in plenary session but given by a Chamber.
ΔΕΚ, 20.2.1975, υποθ. 12/74 (Επιτροπή/Γερμανία), Συλλογή 1975, σ.
If the application of the prohibition in question in the case-law is compared with the principles stated by the Commission in Directive 70/50, it is apparent that the practical differences are not very great.187Moreover, the Court is fond of referring to this
198· ΔΕΚ, 30.9.1975, συνεκδικαζόμενες υποθ. 89/74, 18 και 19/75 (Arnaud), Συλλογή 1975, σ.
For example, Case 4/75 Rewe Zentralfinanz [1975] ECR 858; Case 53/76 Bouhelier, cited et footnote 161 above.
Ρ") Υποθ.
For example.
12/74 και 89/74, ό.π. στην υποσημείωση 184· ΔΕΚ, 12.10.1978, υποθ.
Case 12/74 Commission ν Germany [1975] ECR 198; Joined Cases 89/74, 18 and 19/75 Arnaud [1975] ECR 1036; Case 15/79 Groenveld [1979] ECR 3409.
13/78 (Eggers), Συλλογή 1978, σσ. 1953 και επ. ('**) Υποθ.
Cases 12/74 and 89/74, cited at footnote 184 above; Case 13/78 Eggers [1978] ECR 1953 et seq.
15/79, ό.π. στην υποσημείωση 185.
Case 15/79, cited at footnote 184 above.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υφίσταται τέτοιο θέμα επαδή το μέτρο εφαρμόζεται κατά τρόπο ταυτόσημο και στην εσωτερική αγορά.
directive.188 Broadly speaking the differences are as follows: the Court is stricter than the Commission, to the extent that it regards systems where import or export licences are issued automatically as falling within the prohibition.
Η νομολογία άλλωστε αναφέρεται συχνά στην οδηγία αυτή (188).
With regard to national price systems applicable without distinction, the Court goes even further than Directive 70/50 seems to require.
Ο «rule of reason» όπως αναπτύχθηκε στη νομολογία παρουσίαζα σε τελευταία ανάλυση πολλές ομοιότητες με το άρθρο 3 της οδη­γίας 70/50.
The 'rule of reason' as developed in the case­law is similar to Article 3 of Directive 70/50 in many respects.
Φαίνεται όμως να κάλυπτα πιο περιορισμένο πεδίο δεδομένου ότι δεν επιτρέ­πει την αυτόματη αποδοχή οποιουδήποτε στόχου στον οποίο αποβλέπα η εθνική ρύθμι­ση.
However, its scope appears to be more limited in that it does not permit the automatic acceptance of any and every objective contemplated by the national regulations.
Κάθε φορά που εφαρμόζεται ο «rule of reason», ο στόχος αυτός πρέπει να συγκρίνεται με το συμφέρον της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.
Whenever the 'rule of reason' is applied, that objective must be weighed against the advantage of free movement of goods.
Το άρθρο 36 ΕΟΚ επιτρέπα εξαιρέσας από τα άρθρα 30 έως 34 ΕΟΚ στο μέτρο που οι εξαιρέσας αυτές δικαιολογούνται από λόγους τους οποίους ανάφερα ρητά το εν λόγω άρθρο (δημόσια ήθη, δημόσια τάξη και ασφάλαα, προστασία της υγείας και της ζωής των προσώπων, βιομηχανική και εμπορική ιδιοκτησία, κλπ.).
Article 36 allows exceptions to Articles 30 to 34 EEC if these are justified on the grounds referred to therein (public morality, public policy or public security, protection of health and life of humans, industrial and commercial property, etc.).
Οι εξαιρέσεις όμως αυτές δεν πρέπει να αποτελούν ούτε αυθαίρετη διάκριση ούτε καλυμμένο περιορισμό των συναλλαγών μεταξύ κρατών μελών.
However, these exceptions must not constitute a means of arbitrary discrimination or a disguised restric­tion on trade between Member States.
Το Δικαστήριο ερμήνευσε ευθύς εξαρχής την εξαίρεση αυτή περιοριστικά.
The Court has placed a strict interpretation on this exception from the outset.
Αυτό ισχύα πριν από όλα για τα συμφέροντα των οποίων η διαφύλαξη δικαιολογεί την εφαρμογή του άρθρου 36.
This is true above all in the case of interests the protection of which justifies application of Article 36.
Ήδη σε απόφαση του 1961, το Δικαστήριο τονίζα ότι το άρθρο 36 αναφέρε­ται σε περιπτώσας που δεν έχουν οικονομικό χαρακτήρα και δεν περιλάμβανα γενική ρή­τρα διασφάλισης πέρα από τη ρήτρα του άρθρου 226 (189).
The Court emphasized in a judgment given as early as 1961 that Article 36 applied to non­economic situations and contained no general safeguard clause additional to that in Article 226.
Χρήση του άρθρου 36 δεν εί­ναι δυνατόν να γίνα για να προστατευθεί η εθνική αγορά από ορισμένες οικονομικές δυσχέραες που πλήττουν προσωρινά συγκεκριμένο κλάδο δραστηριότητας.
189Article 36 cannot be used to protect the domestic market against econ­omic difficulties which temporarily affect a specific sector.
Αντίθετα, η εφαρμογή της διάταξης αυτής πρέπει να περιορίζεται στα θέματα που καλύπτονται ρητά από αυτή.
On the contrary, application of this provision must be limited to the areas expressly referred to therein.
Η απόφαση Eggers του 1978 επιβεβαιώνει την άποψη αυτή, αρνούμενη να εφάρμοσα το άρθρο 36 σε εθνική ρύθμιση σχετικά με ονομασίες ποιότητας, επαδή δεν εί­χε σαν στόχο την προστασία της δημόσιας υγείας (Ι90).
This is con­firmed by the Eggers judgment in 1978, which refused to extend the benefit of Article 36 to national regulations relating to quality descriptions because their purpose was not the protection of public health.19()
Ο87) Ο VerLoren van Themaat καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα: De Artikelen 30-36 van het EEG-Verdrag-R.M. Themis 1980, σ. 405.
In addition, Article 36 can only justify exceptions to Articles 30 to 34. not to other principles of free movement of goods such as the prohibition on levying charges having equivalent effect.
("·) Πχ.
After harmonization.
ΔΕΚ, 30.4.1974, υποθ.
Mem­ber States have to remain within the limits set by that harmonization.
155/73 (Sacchi), Συλλογή 1974, σ.
The principal area in which Article 36 has been the subject of case­law is that of intel­lectual property.
427· ΔΕΚ, υποθ.
The case­law on this subject shows that even if the true aim of national
74/76 Pannelli), ό.π. στην υποσημείωση 158· ΔΕΚ, υποθ.
For example, Case 155/73 Sacchi [1974] ECR 427; Case 74/76 ¡annetti, cited at footnote 158 above; Case 13/78 Eggers, cited at footnote 185 above.
13/78 (Eggers), ό.π. στην υποσημείωση 185.
Case 7/61 Commission ν Italy [1961] ECR 317. Case 13/78 Eggers, cited at footnote 185 above.
Το γεγονός ότι ορισμέ­νες εθνικές ρυθμίσας, όπως οι έλεγχοι, δικαιολογούνται βάσα του άρθρου 36 δεν σημαί­νει και δικαιολόγηση των επιβαρύνσεων που εισπράττονται στο πλαίσιο των σχετικών ρυθμίσεων (191).
regulations is the protection of an interest referred to in Article 36 and on that account they fall within the scope ofthat provision, this does not mean that the national legislator enjoys full powers in this respect.
Τέλος, το άρθρο 36 δεν πρέπα να εκλαμβάνεται σαν επιφύλαξη κυριαρχίας για τα κράτη μέλη, υπό την έννοια ότι η ρύθμιση των θεμάτων που αναφέρονται στο άρθρο αυτό θα υπαγόταν μόνιμα στην αρμοδιότητα τους.
Article 36 contains a number of important restrictions, each of which is a touchstone for the judge, enabling him to exercise detailed supervision.
Η εναρμόνιση των νομοθεσιών μπορεί να πε­ριορίσει αισθητά την αρμοδιότητα αυτή και, ως εκ τούτου, να οδήγησα σε περιορισμό του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 36.
Thus the exceptions to the free movement of goods aimed at protecting the interests listed in Article 36 must first and foremost be justified; they are justified only if essential to achieve the objective in question.
Μετά την εναρμόνιση τα κράτη μέλη οφείλουν να πα­ραμένουν εντός των πλαισίων που τάσσα η εναρμόνιση αυτή.
This condition is not met where a less restrictive measure would have sufficed.
Παράβαση των ορίων αυ­τών δεν είναι κατά κανέναν τρόπο δυνατό να δικαιολογηθεί με επίκληση του άρθρου 36 C'2)·
The Court has no hesitation in pointing out in detail the conditions which must be met by a national measure in order to be justified under Article 36.193
Η νομολογία ασχολήθηκε με το άρθρο 36 κυρίως στον τομέα της πνευματικής ιδιοκτη­σίας.
The Court takes the view with regard to industrial property that the only authorized restrictions on free movement of goods are those essential to safeguard rights which are the specific subject-matter ofthat property.