natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η ανάγκη δράσης στον τομέα του ΦΠΑ προέκυψε λόγω της "αρχής φορολόγησης στη χώρα προορισμού" που εφαρμόζεται στις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.
The need for action in the field of VAT arose from the "destination principle" applied to transactions between Member States.
Οι συντελεστές του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται είναι οι συντελεστές που καθορίζει η χώρα τελικής κατανάλωσης' και όλα τα έσοδα συγκεντρώνονται στο Υπουργείο Οικονομικών αυτής της χώρας.
The rates of VAT and excise applied are those of the country of final consumption; and the entire revenue accrues to that country's Exchequer.The method by which this system was then administered required physical frontier controls.
Ωστόσο, οι προτάσεις της Επιτροπής δεν έγιναν αποδεκτές από πς κυβερνήσεις των κρατών μελών.
As traded goods left one country, they were "detaxed" (e.g. in the case of VAT, zerorated); and were then "retaxed" on entering another.
Σπς αρχές του 1993 καταργήθηκαν, ή μάλλον αυξήθηκαν στο άπειρο, οι "ταξιδιωτικές επιδοτήσεις"
The Cecchini Report concluded that the system was costing intraCommunity traders around 8 billion ECU, i.e. 2% of their turnover.
Η μέθοδος διαχείρισης αυτού του συστήματος απαιτούσε φυσικούς συνοριακούς ελέγχους.
— New means of transport. Boats, aircraft and cars under 6 months old are taxable in the purchaser's coun try, even if acquired in another Member State.
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ · Γενική Διεύθυνση Μελετών
The destination principle also continues to apply to most transactions between registered traders.
• η τιμολόγηση και η έκπτωση του προκαταβληθέντος φόρου θα βασίζεται στο σύστημα προέ­λευσης.
The solution initially proposed by the Commission (COM(87)322) involved a change to the socalled "origin principle".
• οι συντελεστές ΦΠΑ θα εναρμονιστούν "εντός μιας σχετικά περιορισμένης ζώνης".
Instead of being zero-rated, transactions between Member States liable to VAT would bear the tax already charged in the country of origin, which traders could then deduct as input tax in the normal way.
• η κατανομή των εισπράξεων ΦΠΑ θα διαχωριστεί από αυτό καθ'εαυτό το σύστημα ΦΠΑ και θα διεξάγεται σύμφωνα με πς εθνικές σταπστικές κατανάλωσης.
In theory, this would have resulted in goods moving between, say, England and France, or France and Germany, being treated in exactly the same way as those moving between
— Πωλήσεις εξ αποστάσεως.
The original intention was that this transitional system should apply until the end of 1996.
Αν είναι απαραίτητο, θα πρέπει να διορίσουν "εφοριακούς υπαλλήλους" οι οποίοι θα είναι υπεύθυνοι γα το φόρο.
Under Article 35a of the amended 6th.VAT Directive, the Commission was required to "submit proposals for a definitive system" before the end of 1994, and for the Council to reach a
— Καινουργή μέσα μεταφοράς.
The single market decision on it before the end of 1995.
Έτσι, η αρχή της φορολόγησης στη χώρα προορισμού εξακολουθεί να ισχύει γα πς περισσότερες συναλλαγές μεταξύ αναγνωρισμένων εμπόρων.
This outlines a timetable, running from late 1996 to mid1999, during which the new system will be introduced in stages.
Οι αρχικές προτάσεις της Επιτροπής σχετικά με τους συντελεστές ΦΠΑ (COM(87)321) υποστήριζαν την προσέγγιση μεταξύ δύο φορολογικών ζωνών: μία με σταθερό συντελεστή μεταξύ 14% και 20% και μία με μειωμένο συντελεστή μεταξύ 5% και 9%.
The first Commission report (COM(94)584) on the results of this agreement concluded that it is working satisfactorily.
Ωστόσο, οι κύριες διατάξεις της Οδηγίας 92/77/ΕΟΚ της 19.10.1992 ήταν οι εξής:
There were no significant changes in crossborder purchasing patterns since 1 January 1993, nor any significant distortions of competition or deflections of trade through disparities in VAT rates.
— ελάχιστος σταθερός συντελεστής 15%, που υπόκειται σε αναθεώρηση κάθε δύο χρόνια' γ. Προς ένα "οριστικό" σύστημα
The Commission there fore proposed (COM(95)731 of 20.12.1995) no change in the 15% minimum; but suggested a new maximum rate of 25% (no Member State has a rate higher than this).
— εξαιρέσεις για ορισμένα μέλη στην εφαρμογή μηδενικού συντελεστή, "υπερ-μειωμένου συντελεστή" ή προσωρινού (δηλαδή μεταβατικού) συντελεστή, ως την καθιέρωση ενός οριστικού συστήματος ΦΠΑ'
— "Description of the General Principles, Commission Services technical note" (XXI/1156/96), which was launched at a special conference on 4th/5th. November 1996.
— κατάργηση των συντελεστών "πολυτελείας" ή των υψηλότερων συντελεστών.
• the "place of taxation" will no longer be where goods are located, or services provided, but where the suppliers' business is established;
Ωστόσο, η Επιτροπή έχει δημοσιεύσει δύο έγγραφα συζήτησης:
A specific derogation contained in Art. 28 of the 6th.Directive, refers back to Art. 17 of the Second VAT Directive of 11 April 1967. The zero rates already in force on 31 December 1975 can continue provided that:
— "Ενα Κοινό Σύστημα ΦΠΑ: πρόγραμμα για την Ενιαία Αγορά" (COM(96)328 τελικό της 22.07.1996).
• invoicing and deduction of input tax will be according to the origin system;
Τα βασικά σημεία είναι τα εξής:
• VAT rates will be harmonized "within a rather narrow band";
Από την 1η Ιανουαρίου 1993, δε σημειώθηκαν σημαντικές αλλαγές στα διασυνοριακά πρότυπα, ούτε οημανπκές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού ή παρεκκλίσεις του εμπορίου ως αποτέλεσμα των διαφορών στους συντελεστές ΦΠΑ.
• the allocation of VAT revenues will be separated from the VAT system itself, and be carried out according to national consumption statistics;
• ο 'τόπος φορολόγησης" δεν θα είναι πλέον εκεί όπου βρίσκονται τα αγαθά ή παρέχονται οι υπηρεσίες, αλλά εκεί όπου είναι εγκατεστημένη η επιχείρηση των προμηθευτών.
Sweden and Finland have the right to continue applying a zero rate where another Member State already applies it to the same products or transactions.
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ · Γενική Διεύθυνση Μελετών
Parliament has pointed out that ending tax controls at frontiers is not the same thing as abolishing fiscal frontiers.
Η εσωτερική αγορά
There are still several other unresolved VAT issues: taxexemption thresholds for SMEs (COM(87)525), non deductible expenditure (draft 12th.
Κοινοβούλιο εξέφρασε πς δικές του απόψεις σχεπκά με την έκθεση RANDZIO-PLATH (ΡΕ 221.256) [2].
Following the publication of the Commission's programme for a Common System of VAT, Parliament has given its own views in the RANDZIO-PLATH report (PE 221.256) [2].
Παρόλο που υποστηρίζει μια πιθανή μετάβαση στο σύστημα που πρότεινε η Επιτροπή, η έκθεση δίνει μεγαλύτερη προτεραιότητα οτις άμεσες βελπώσεις του συστήματος που ισχύει σήμερα.
While supporting an eventual move to the system proposed by the Commission, the report gives higher priority to making immediate improvements to the system currently in force.
— υφίσταται για σαφώς καθορισμένους κοινωνικούς λόγους'
However, the main provisions of Directive 92/77/EEC of 19.10.1992 were:
— οφελεί τον τελικό καταναλωτή και
— a minimum standard rate of 15%, subject to review every two years;
— η "αρχή φορολόγησης στη χώρα προέλευσης" δεν τυγχάνει ακόμα γενικής εφαρμογής.
— the option for Member States to apply either a single or two reduced rates over 5% to any of the goods and services listed in Annex H of the amended 6th. VAT Directive;
Η Σουηδία και η Φινλανδία έχουν το δικαίωμα να συνεχίσουν να εφαρμόζουν μηδενικό συντελεστή για τα ίδια προϊόντα ή συναλλαγές γα πς οποίες ο εν λόγω συντελεστής ισχύει στα υπόλοιπα κράτη μέλη.
— derogations for certain Member States to apply a zero rate, a "super-reduced" rate or a "parking" (i.e. transitional) rate, pending the introduction of a definitive VAT system;
Η ευρωκοινοβουλευπκή Επιτροπή Οικονομικής, Νομισμαπκής και Βιομηχανικής Πολιτικής υποστήριξε θερμά πς αρχικές προτάσεις της Επιτροπής του 1987 σχετικά με τους συντελεστές ΦΠΑ.
The EP Committee on Economic and Monetary Affairs and Industrial Policy broadly supported the Commission's original 1987 proposals for VAT rates.
Όμως, ως αποτέλεσμα των αναθεωρήσεων που έλαβαν χώρα τα προσεχή έτη, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπόρεσε μόνο να δώσει τελική γνωμοδότηση όσον αφορά τους συντελεστές τον Ιούνιο του 1991.
But, as a result of the revisions that took place in the years that followed, Parliament was only able to give a final opinion on rates in June 1991.
Η έκθεση METTEN υποστήριξε τον ελάχιστο σταθερό συντελεστή 15% [3], πρότεινε όμως όπ θα έπρεπε να είναι υποχρεωτική και όχι προαιρετική η εφαρμογή ενός μειωμένου συντελεστή σε ορισμένα στοιχειώδη αγαθά.
The METTEN Report supported a 15% minimum standard rate [3]; but proposed that the application of a reduced rate to certain essential goods and services should be mandatory rather than optional.
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ EPOQUE
EUROPEAN PARLIAMENT · Directorate-General for Research
Κατόπιν της δημοσίευσης του προγράμματος της Επιτροπής γα ένα Κοινό Σύστημα ΦΠΑ, το Ευρωπαϊκό
EPOQUE REFERENCES a reduced rate to certain labour-intensive or environ- mentally-friendly activities.
[1] Ψήφισμα: Α3-0136/91 [2] Μη νομοθετική διαδικασία διαβούλευσης: COS0446 (LEG=4) [3] Διαδικασία διαβούλευσης: CSN0186 (LEG=3)
[1] Resolution: A3-0136/91 [2] Non-legislative consultation procedure: COS0446 (LEG=4) [3] Consultation procedure: CSN0186 (LEG=3)
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΦΠΑ ΠΟΥ ΙΣΧΥΑΝ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΤΗΝ 1η ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1997
VAT RATES APPLYING IN THE MEMBER STATES AT1 JANUARY 1997
Μειωμένος συντελεστής
Standard rate
Ηνωμένο Βασίλειο
Austria Belgium Denmark Finland France Germany Greece Ireland Italy Luxembourg Netherlands Portugal Spain Sweden United Kingdom
Πηγή: Υπηρεσίες της Επιτροπής
Source: Commission Services
ΕΙΔΙΚΟΙ ΦΟΡΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ: ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΩΔΗ ΠΟΤΑ ΚΑΙ ΚΑΠΝΑ
EXCISE DUTIES: ALCOHOL AND TOBACCO
Το Άρθρο 99 της αρχικής Συνθήκης ΕΟΚ προέβλεπε όπ η Επιτροπή θα "εξέταζε" την εναρμόνιση των "φόρων κύκλου εργασιών, των ειδικών φόρων κατανάλωσης και άλλων έμμεσων φόρων, προς όφελος της Κοινής Αγοράς".
Article 99 of the original EEC Treaty provided for the Commission to "consider" the harmonization of "turnover taxes, excise duties and other indirect taxes in the inter ests of the Common Market".
Το εν λόγω άρθρο ενισχύθηκε από την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη, η οποία κατέστησε την εναρμόνιση υποχρεωτική οτις περιπτώσεις όπου "ήταν απαραίτητο να εξασφαλιστεί η εγκαθίδρυση και η λειτουργία της Εσωτερικής Αγοράς".
The Article was strength ened by the Single European Act to make such harmonization mandatory where it was "necessary to ensure the establishment and functioning of the Internal Market."
Οι εργασίες του Συμβουλίου επί του θέματος διακόπηκαν στα τέλη του 1974 και η διακοπή αυτή συνεχίστηκε, παρά τις ανακοινώσεις το 1977 (COM(77)338) και το 1979 (COM(/))261).
Communications in 1977 (COM(77)338) and 1979 (COM(79)261).
Επίσης, εμποδίστηκε ένα νέο σχέδιο νόμου (COM(85)15).
New draft legislation (COM(85)15) was also blocked.
Ωστόσο, το πρόγραμμα της Ενιαίας Αγοράς του 1985 έδωσε νέα ώθηση.
The Single Market programme of 1985, however, created a new impetus.
Όλα τα υπάρχοντα κείμενα σχετικά με πς διαρθρώσεις αντικαταστάθηκαν τελικά από μια νέα πρόταση (COM(90)432), η οποία μετατράπηκε σε Οδηγία 92/83/ΕΟΚ τον Οκτώβριο του 1992.
All the existing texts on structures were eventually replaced by a new proposal (COM(90)432); and this became Directive 92/83/EEC in October 1992.
Η εν λόγω Οδηγία καθορίζει τα προϊόντα επί των οποίων πρέπει να επιβληθεί ειδικός φόρος κατανάλωσης και τη μέθοδο υπολογισμού του φόρου (π.χ. στη περίπτωση της μπύρας γίνεται αναφορά στο hl/βαθμό plato ή στην περιεκτικότητα της σε οινόπνευμα) [1].
It defines the products on which excise is to be levied, and the method of fixing the duty (e.g. in the case of beer by reference to hi/degree piato or hl/alcohol content) [1].
β.
OBJECTIVES b.
Συντελεστές
Rates
Για παράδειγμα, ορισμένα κράτη μέλη επέβαλαν υψηλούς φόρους, ως μέρος των γενικών πολιτικών για την αποτροπή από το ποτό και το κάπνισμα.
Both the rates and structures of excise duties vary between Member States, with possible effects on competition: tition:
Από την άλλη πλευρά όμως, το κρασί και τα καπνά είναι σημαντικά γεωργικά προϊοντασε ορισμένα κράτη μέλη.
— levying duties on products from other Member States at higher rates than on those domestically-produced is discriminatory, and specifically forbidden by Treaty Article 95;
Οι αρχικές προτάσεις της Επιτροπής, στο πλαίσιο του προγράμματος της Ενιαίας Αγοράς (COM(87)328), όριζαν ότι για κάθε προϊόν θα υπήρχε ένας ενιαίος κοινοτικός συντελεστής που θα καθοριζόταν από το μέσο όρο των υφιστάμενων εθνικών συντελεστών.
The Commission's initial proposals within the Single Market programme (COM(87)328) was that for each product there would be a single Community rate, fixed as the average of existing national rates.
Ο εν λόγω συντελεστής θα ανερχόταν για το κρασί και τη μπύρα σε 0,17 Ecu ανά λτρο και γα τα ποτά με υψηλή περιεκτικότητα σε οινόπνευμα σε 3,81 Ecu ανά φιάλη 0,75 λίτρου.
For both wine and beer this would have been ECU 0.17 per litre, for spirits ECU 3.81 per 0.75 litre bottle.
Ωστόσο, σε αντίθεση με τον ΦΠΑ, ελάχιστοι εθνικοί ειδικοί φόροι κατανάλωσης προσεγγίζουν το μέσο συντελεστή.
Unlike VAT, however, few national alcohol excises are close to the average rate.
Κανένα κράτος μέλος δεν έκρινε πς προτάσεις αποδεκτές.
No Member State found the proposals acceptable.
Κατόπιν, η Επιροπή πρότεινε μια πιο ελαστική προσέγ­γιση (COM(89)527).
The Commission then proposed a more flexible approach (COM(89)527).
Τους ενιαίους εναρμονισμένους συντελεστές θα ανπκαταστούσανεΑάχίοτοι συντελεσ­τές και συντελεστέςστόχοι, οι οποίοι θα αποτελούσαν αντικείμενο μακροπρόθεσμης σύγκλισης.
Instead of single, harmonized rates there would be minimum rates; and target rates, on which there would be longterm convergence.
Τελικά, μόνο οι ελάχιστοι συντελεστές διατηρήθηκαν στην Οδηγία 92/84/ΕΟΚ.
In the end, only the minimum rates were retained in Directive 92/84/EEC.
Τα επίπεδα που συμφωνήθηκαν ήταν τα εξής:
The levels agreed were:
— ενδιάμεσα προϊόντα: 45 Ecu ανά hl — επιτραπέζιος οίνος και αφρώδης οίνος: 0 Ecu ανά hl
— intermediate products: ECU 45 per hi.; — still wine and sparkling wine: ECU 0 per hi.;
— μπύρα: 0,748 Ecu ανά hl/βαθμό plato ή 1,87 Ecu ανά βαθμό οινοπνεύματος.
— beer: ECU 0.748 per hL/degree piato or ECU 1.87 per degree of alcohol.
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ · Γενική Διεύθυνση Μελετών
Under the terms of the Directive, Council should have reviewed these rates by the end of 1994, and adopted any necessary changes.
Η εσωτερική αγορά βάλλεται μαζί με τον ειδικό φόρο κατανάλωσης) θα πρέπει να είναι η ίδια σε κάθε κράτος μέλος.
No Commission proposals, how ever, had been published by the year's end.
Η ανα­λογία αυτή θα πρέπει, επίσης, να "αντανακλά σωστά πς διαφορές οτις πμές παράδοσης τπου κατασκευαστή".
A draft text suggested raising the minimum rates on spirits, intermediate products and beer to maintain their real value; and raising the minimum for wine from zero to ECU 9.925 ECU per hi. However, this text was not eventually adopt ed.
Ωστόσο, καμιά πρόταση της Επιτροπής δεν είχε δημοσιευθεί μέχρι το τέλος του έτους.
The Court's view was that the products could be considered substitutes since 'lhe two beverages are capable of meeting identical needs".
Ένα σχέδιο κειμένου πρότεινε την αύξηση των ελάχιστων συντελεστών για τα ποτά με υψηλή περιεκτικότητα σε οινόπνευμα, τα ενδιάμεσα προϊόντα και τη μπύρα, προκειμένου να διατηρηθεί η πραγματική τους αξία' πρότεινε επίσης την αύξηση του ελάχιστου συντελεστή γα το κρασί από 0 σε 9,925 Ecu ανά hl. Ωστόσο, το εν λόγω κείμενο δεν εγκρίθηκε τελικά.
The Commission has taken the view that "all alcoholic drinks are more or less in competition" (COM(79)261), and on a number of occasions has there fore proposed that all Member States should introduce a positive excise duty on wine, as well as on beer, spirits and other alcoholic products.
Τελικά, η Επιτροπή δημοσίευσε το Σεπτέμβριο του 1995 μια έκθεση σχετικά με τους συντελεστές των ειδικών φόρων κατανάλωσης (COM(95)285 τελικό).
A Commission Report on the rates of excise duties was eventually published in September 1995 (COM(95)285 final).
Η δυσκολία επίτευξης μιας σταθερής αναλογίας αντικατοπτρίζει τη διάρθρωση της κοινοτικής καπνοβιομηχανίας.
Instead of suggesting new levels of minimum excise rates, the report proposed that the whole Issue should be examined in the course of general consultations on excise duties with national administrations and with trade and other interest groups.
Προϊόντα καπνού β.
Tobacco Products a.
Η βασική διάρθρωση των ειδικών φόρων κατανάλωσης γα τα καπνά στην Κοινότητα καθορίστηκε το 1972 από την οδηγία 72/464/ΕΟΚ.
The basic structure of tobacco excises within the Community was established in 1972 by Directive 72/464/EEC.
Από το 1972 και μέχρι το 1978, η Οδηγία τροποποιήθηκε 13 φορές.
Between then and 1978 the Directive was modified 13 times.
Στα τέλη του 1978 εγκρίθηκε μια δεύτερη Οδηγία, 79/32/ΕΟΚ.
A Second Directive, 79/32/EEC was adopted at the end of 1978.
Τελικά, και οι δύο Οδηγίες τροποποιήθηκαν υπό το πρίσμα του προγράμματος της Ενιαίας Αγοράς από την Οδηγία 92/78/ΕΟΚ.
Finally, both Directives were modified in the light of the Single Market programme by Directive 92/78/EEC. The Commission has All these
Τελικά, η Οδηγία γα τα τσιγάρα, 92/79/ΕΟΚ, και η Οδηγία για τα άλλα προϊόντα καπνού, 92/80/ΕΟΚ, καθόρισαν μόνο ελάχστους συντελεστές:
The single market a report from the Commission, to examine these rates -and adjust them if necessary - before the end of 1994.
Όλες αυτές οι Οδηγίες συμπεριλαμβάνονται σήμερα σε ένα μοναδικό ενοποιημένο κείμενο (COM(94)355 της 03.10.1994) [2].
Directives are now covered by a single consolidated text (COM(94)355 of 03.10.1994) [2].
— Τσιγάρα: 57% της τιμής λιανικής συμπεριλαμβανομένου του φόρου-
— cigarettes; — cigars and cigarillos; — smoking tobacco:
Οι κατηγορίες των επεξεργασμένων καπνών που υπόκεινται σε φορολόγηση ορίζονται ως εξής:
In the case of handrolled tobacco, the report observes that the "situation is giving rise to considerable fraud"; but that the cause "does not lie exclusively in the taxation domain".
— Καπνός για στρίψιμο: 30% της τιμής λιανικής πώλησης, συμπεριλαμβανομένου του φόρου, ή 20 Ecu ανά κιλό-
In the case of cigarettes, the tax must consist of a proportional ("ad valorem") excise duty, calculated as a per centage of the maximum retail selling price, combined with a specific excise duty, calculated per unit of the product.
— πούρα και πουράκια-
A public hearing was held in April 1988 (report PE 123.347 of 26.5.88).
— Πούρα και πουράκια: 5% της τιμής λιανικής πώλησης, συμπεριλαμβανομένου του φόρου, ή 7 Ecu ανά χίλα ή ανά κιλό-
The most that has so far been achieved, however, is that the specific element "may not be lower than 5% nor higher than 75% of the aggregate amount of the proportional excise duty and the specific excise duty..", nor more than 55% of the total tax burden (i.e. after VAT is added).
— καπνός: • ψιλοκομμένος καπνός γα "στριφτά" τσιγάρα' • άλλος καπνός.
— spirits: ECU 559.25 per hl./alcohol; — intermediate products: ECU 37.4 per hi.;
— Καπνός για πίπα: 20% της τιμής λιανικής πώλησης, συμπεριλαμβανομένου του φόρου, ή 15 Ecu ανά κιλό.
— wine and sparkling wine: ECU 4.67 per hi.; — beer: ECU 0.374 per hl./degree Plato.
Και οι δύο Οδηγίες ζητούσαν από το Συμβούλιο να εξετάσει τους εν λόγω συντελεστές, βάσει μιας έκθεσης της Επιτροπής, και να τους προσαρμόσει -αν κρίνεται απαραίτητο- πριν από τα τέλη του 1994.
Parliament called for the 1994 revue to fix, for each cate gory, "a rate of excise duty proportional to the alcoholic strength", with the final objective of reaching two rates per unit of alcohol: one for beverages with less than 15% alcohol content, and another for those above.
Ωστόσο, η καθιέρωση σαφών κριτηρίων αποδείχθηκε δυσεπίλυτο πρόβλημα.
A proportional tax, particularly when combined with VAT, has the opposite effect, multiplying up price differences.
Η Οδηγία αναφέρει όπ "κατά την τελική φάση της εναρμόνισης των διαρθρώσεων" η αναλογία ανάμεσα στο ειδικό και στο αναλογικό στοιχείο (συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ που επι-
Within the broad ratio so far laid down, some Member States have chosen a minimum specific element, others have chosen a maximum, so contributing to variations in retail prices.
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ · Γενική Διεύθυνση Μελετών
On tobacco products, Parliament accepted the initial fix ing of minimum rates only, but stated that the various taxes "should be approximated stage by stage with a view to achieving single target rates".
Το Κοινοβούλιο έδωσε τη γνωμοδότηση του σχετικά με την έκθεση της Επιτροπής (COM(95)285) στην έκθεση VON WOGAU (ΡΕ 218.610), η οποία εγκρίθηκε το Σεπτέμβριο του 1997 [4].
Parliament gave its opinion on the Commission report COM(95)285 in the VON WOGAU report (PE 218.610), which was adopted in September 1997[4].
ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
— cigarettes: 57% of the tax-included retail price;
Στην περίπτωση των οινοπνευματωδών ποτών, το Κοινοβούλο δήλωσε γα άλλη μια φορά όπ δε θα πρέπει να υπάρξει στρέβλωση του ανταγωνισμού μεταξύ των διαφορετικών ποτών και υπέδειξε κατευθυντήριες γραμμές για μελλοντική δράση:
In the case of alcoholic beverages Parliament reaffirmed that there should be no distortion of competition between different beverages, and suggested guidelines for future action:
— δε θα πρέπει να αυξηθούν οι υπάρχουσες διαφορές στους συντελεστές μεταξύ κρασιού, μπύρας και ποτών με υψηλή περιεκτικότητα σε οινόπνευμα'
— the current differences in rates between wine, beer and spirits should not be increased;
— χαμηλότεροι συντελεστές για τα προϊόντα μικρών ποτοποιών και ζυθοποιών
— cigars & cigarillos: 5% of t-i. retail price, or ECU 7 per 1000 or per kilo; — lower rates on small distillers' and brewers' products;
Τον Απρίλιο του 1988, διεξήχθη δημόσια ακρόαση (έκθεση ΡΕ 123.347 της 26.5.88).
— a full report on the wine market, including taxation, to be produced by the Commission;
— λεπτομερής έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την αγορά του οίνου, συμπεριλαμβανομένης της φορολογίας'
— pipe tobacco: 20% of t-i. retail price, or ECU 15 per kilo. Both the Directives required the Council, on the basis of
— ενδιάμεσα προϊόντα: 37,4 Ecu ανά hl — οίνος και αφρώδης οίνος: 4,67 Ecu ανά hl — μπύρα: 0,374 Ecu ανά hl/βαθμό plato.
— the smuggling of tobacco products;
— το πρόβλημα της "αυτόματης έναρξης" που αύξανε τις διαφορές των συντελεστών μεταξύ των κρατών μελών
— an assessment of the positive and negative health and social effects of alcohol consumption.
— το κοινωνικό κόστος, τους κινδύνους στην υγεία, τον εθισμό στη νικοτίνη και τις μονοπωλιακές πρακτικές·
— the relationship between duty on cigarettes and that on handrolled tobacco;
— το λαθρεμπόριο προϊόντων καπνού-
— the effect on employment of higher levels of duty.
— τη σχέση μεταξύ του φόρου των τσιγάρων και του φόρου του καπνού για στρίψιμο-
In the case of cigarettes and manufactured tobacco Parliament called in principle for an "upward harmonization" of rates, but also for further studies before any changes were made.
[1] Διαδικασία διαβούλευσης: CSA3929 (LEG=3) [2] Διαδικασία διαβούλευσης: CNS94204 (LEG=4) [3] Μη νομοθετική διαδικασία διαβούλευσης: COS0310
[1] Consultation procedure: CSA3929 (LEG=3) [2] Consultation procedure: CNS94204 (LEG=4)
(LEG=4) [4] Έκθεση: Α4-0253/96
[3] Non-legislative consultation procedure: COS0310 (LEG=4) [4] Report: A4-0253/96
ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ
THE TAXATION OF ENERGY
Το Άρθρο 99 της Συνθήκης ΕΟΚ αποτελούσε μέχρι σήμερα τη νομική βάση για την Κοινοτική δράση στον τομέα των φόρων επί των ελαίων υδρογονάνθρακα.
The legal basis for Community action in the field of taxes on hydrocarbon oils has hitherto been Article 99 of the EEC Treaty.
Αυτό το άρθρο προβλέπει την εναρμόνιση των ειδικών φόρων κατανάλωσης "στο βαθμό που η εναρμόνιση αυτή είναι αναγκαία, προκειμένου να εξασφαλιστεί η εγκαθίδρυση και η λειτουργία της εσωτερικής αγο­ράς...".
This provides for the harmonization of excise duties "to the extent that (this) is necessary to ensure the establishment and functioning of the internal market."
Η πρόταση του 1992 γα γενικό φόρο επί τωνεκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και της ενέργειας βασιζόταν επίσης, εν μέρει, στο Άρθρο 99.
The 1992 proposal for a general tax on carbon dioxide emissions and energy was also partly based on Article 99.