natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Βασικό έληα τότε ήταν να δοθεί συστηατική piολιτική κατεύθυνση στη δύναη των ιστορικών αλλαγών.
The momentum generated by the historic transformations had to be channelled on ordered political paths.
Η διεύρυνση και η εβάθυνση τη Κοινότητα ήταν βασικά ζητήατα τη ηερήσια διάταξη.
Widening and deepening of the Community were both on the agenda.
Και οι δύο αυτοί piόλοι καθόρισαν και τα σηαντικότερα εpiιτεύγατα τη ευρω-piαϊκή piολιτική αpiό το 1992 έω το 1994.
These were the two reference points that served to dene the landmark European events of the years from 1992 to 1994:
Στι 7 Φεβρουαρίου 1992 υpiεγράφη η Συνθήκη του Μάαστριχτ η οpiοία αpiοσκοpiούσε στην ίδρυση τη Ευρωpiαϊκή Ένωση.
The Maastricht Treaty establishing European Union was signed on 7 February 1992. I was there in Maastricht and on behalf of Parliament I signed this ground-breaking Treaty, which led to economic and monetary union and the advent of the euro.
Συετείχα τότε,
The treaty was ratied after tempers
Η εpiι-κύρωση piραγατοpiοιήθηκε ετά αpiό τα δηοψηφίσατα-θρίλερ των ανών, το αρχικό «Όχι» (Ιούνιο 1992) των οpiοίων ακολούθησε το «Ναι» (Μάιο 1993).
D had blown hot and cold when the Danes first said ‘no’ (in June 1992) and then changed that vote to a ‘yes’ (in May 1993).
Στα τέλη του 1992/αρχέ του 1993 εορτάσθηκε η ολοκλήρωση τη ευρωpiαϊκή εσωτερική αγορά.
In late 1992 and early 1993 the single European market came into being in its completed form.
Το Ευρωpiαϊκό Κοινοβούλιο - piαρά τι piεριορισένε ακόη αροδιότητέ του - είχε εγάλη εpiιρροή στη δια-όρφωση αυτού του ευρωpiαϊκού οικονοικού κέντρου piου διασφάλιζε την ελευθερία τη κυκλοφορία piροσώpiων, εpiορευάτων, υpiηρεσιών και κεφαλαίων.
Even though its area of responsibility was still too modest, Parliament brought considerable inuence to bear in shaping this European economic powerhouse with its freedoms for persons, goods, services, and capital.
Τη φήη piου αpiέκτησε τότε το Κοινοβούλιο piόρεσε να την αξιοpiοιήσει εν συνεχεία για τη διεύρυνση των αροδιοτήτων του.
By capitalising on the reputation which it gained at that time it later managed to consolidate its powers.
Η αpiόφαση ένταξη τη Αυστρία, τη Φινλανδία και τη Σουηδία στην Ευρωpiαϊκή Ένωση ελήφθη την 1η Μαρτίου 1994 ε τη συγκατάθεση τη εγάλη piλειοψηφία του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου.
The decision to admit Austria, Finland, and Sweden to the EU was taken on 1 March 1994 with strong backing from Parliament.
Με τον τρόpiο αυτό αpiοφασίσθηκε η διεύρυνση τη τότε κοινότητα των ώδεκα ε την ένταξη τη Αυστρία, τη Φινλανδία και τη Σουηδία.
That set the seal on the enlargement of the then Community of twelve to include those three countries.
Την ίδια εpiοχή, το αίτηα για την piρο Ανατολά διεύρυνση τη Ευρω-piαϊκή Ένωση γινόταν όλο και piιο ισχυρό.
Meanwhile there were increasingly insistent calls for the EU to be enlarged eastwards.
Τον Ιούνιο του 1993 το Ευρω-piαϊκό Συβούλιο τη Κοpiεγχάγη διατύpiωσε τι piροϋpiοθέσει ένταξη, γνωστά ω «κριτήρια τη Κοpiεγχάγη».
The Copenhagen European Council laid down the requirements in June 1993 in the form of the ‘Copenhagen criteria’. By the spring of 1994 Hungary and Poland had already applied to join.
Την άνοιξη του 1994 η Ουγγαρία και η Πολωνία υpiέβαλαν αιτήσει για την ένταξή του.
At the June 1994 European election Parliament was able to present itself to the voters as a body exercising the greater responsibilities that the Maastricht Treaty had conferred on it. Unfortunately its wider powers
Όταν ανέλαβα το αξίωα του Προέδρου του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου, είχα τη εγάλη piροσδοκία ότι το Κοινοβούλιο θα εpiηρέαζε αpiοφασι-στικά τι εξελίξει για την οικοδόηση ενό νέου έλλοντο τη Ευρώ-piη.
When I assumed the presidency of Parliament expectations were high that Parliament would decisively inuence our continent’s progress towards a new future.
Αpiό την εpiειρία ου ω Προέδρου τη Οάδα του Ευρωpiαϊκού Λαϊκού Κόατο και των Ευρωpiαίων ηοκρατών γνώριζα ότι τούτο θα piορούσε να εpiιτευχθεί όνον εάν οι piλειοψηφίε οργανώνονταν διακοατικά και εάν το Κοινοβούλιο συετείχε στι συζητήσει ε το Συβούλιο και την Εpiιτροpiή ω ισότιο εταίρο.
Having chaired the Group of the European People’s Party (EPP), I realised that that the key to success lay in mobilising majorities across party boundaries and, on that basis, seeking to talk to Council and Commission as an equal partner. In retrospect it can be said that Parliament succeeded in doing this because it managed to consolidate and utilise its powers.
Σήερα, κρίνοντα τα piράγατα αναδροικά, piορούε να piούε ότι ο στόχο αυτό εpiετεύ-χθη διότι το Κοινοβούλιο piόρεσε να αναpiτύξει και να αξιοpiοιήσει τι αροδιότητέ του.
As well as providing the road map for monetary union and the euro, the Maastricht Treaty also – and this is something which quite a few people have forgotten about – greatly expanded Parliament’s sphere of responsibility.
Η Συνθήκη του Μάαστριχτ δεν έφερε όνο τον χάρτη piορεία piρο τη νοισατική ένωση και την εισαγωγή του ευρώ, αλλά - αυτό piου δεν θυούνται piλέον όλοι - ια εγάλη διεύρυνση των αρο-διοτήτων του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου.
It was at this point that the mainly advisory role of Parliament was replaced irrevocably by legislative codecision, conned at that time to selected areas, including the single market, consumer protection, and the environment.
Τότε εpiετεύχθη η οριστική ετάβαση αpiό ένα Κοινοβούλιο ε κυρίω συβουλευτικό χαρακτήρα στο Κοινοβούλιο ε δικαίωα συναpiόφαση στη νοοθετική διαδικασία.
As president I was anxious from the outset to make a practical success of codecision and hence, after a time, to encourage stronger pressure for the necessary powers to be extended.
Η συναpiόφαση ίσχυε τότε όνο για ορισένου τοεί, εταξύ άλλων την εσωτερική αγορά, την piροστασία των καταναλωτών και το piεριβάλλον.
Given that codecision has now become the norm for European legislation, the only possible conclusion is that the thinking behind my strategy at that time helped to produce the desired result.
Βασικό ου έληα ω Προέδρου ήταν ευθύ εξ αρχή
Not only did I follow general guidelines, but I also paid heed to smaller points, lessons that I had learnt from my wealth of expe-
Το γεγονό ότι η συναpiόφαση αpiοτελεί σήερα συνήθη piρακτική στη νοοθε-τική διαδικασία αpiοδεικνύει ότι οι στρατηγικέ ου ιδέε στέφθηκαν ε εpiιτυχία.
rience in Parliament. At part-sessions, for example, I regularly brought together senior leaders of the Council, the Commission, and Parliament in what is termed the trialogue.
Στι συνεδριάσει τη Ολοέλεια για piαράδειγα οργάνωνα τακτικά τον γνωστό ω τριερή διάλογο εταξύ των Προέδρων του Συβουλίου, τη Εpiιτροpiή και του Κοινοβουλίου.
To elude the pressures of tight schedules, I would often invite everyone to lunch, that is to say, not just the Presidents, but also the heads of their private oces and the Secretar-ies-General.
Στα γεύατα αυτά συζητούντο ζητήατα αρχών καθώ και εpiίκαιρα piρο-βλήατα και βρίσκονταν κοινά αpiοδεκτέ λύσει.
The discussions focused equally on matters of principle and current problems with the aim of reconciling the two at the practical level.
Η συνεργασία αυτή λειτούργησε piολύ καλά καθ’ όλη τη διάρκεια τη Προεδρία ου.
This cooperation worked very well throughout my presidency and also extended to other bodies, for example the Court of Justice and the Court of Auditors.
Κι αυτό ίσχυε και για τη συνεργασία ε άλλα θεσικά όργανα, για piαράδειγα το ικαστήριο και το Ελεγκτικό Συνέδριο.
It sometimes happened that in budget discussions the other bodies would attempt to agree on a common approach aligned with Parliament – and this often provided a decisive counterweight to the Commission where substantive issues were concerned.
Σήερα η εργασία αυτή θα ονοαζόταν: «εpiιρροή έσω εpiιτυχού δικτύωση».
The originally informal cooperation between the Council, the Commission, and Parliament was gradually placed on the more solid footing of interinstitutional agreement.
Ο εγάλο στόχο τη διεύρυνση των αροδιο-τήτων συναpiόφαση του Κοινοβουλίου στη νοοθετική διαδικασία και στη διαδικασία του piροϋpiολογισού εpiετεύχθη ε ια σειρά ικρών
The practical improvements made to the budget procedure at that time seemed small in the overall scheme of things, but were nonetheless important in that they helped ultimately to make Parliament the powerful budgetary authority that it is today.
Εκτό αpiό τον piροϋpiολογισό και τη νοοθεσία, το Κοινοβούλιο, δυνά-ει τη Συνθήκη του Μάαστριχτ - και εpiοένω κατά τη διάρκεια τη θητεία ου - αpiέκτησε το δικαίωα να λέει «Ναι» ή «Όχι» στην ένταξη νέων κρατών ελών.
Apart from the budget and legislation, Parliament acquired the right under Maastricht – and hence during my presidency – to say yes or no to the accession of new members.
Η κοινή γνώη αpiέκτησε συναίσθηση αυτού του δικαιώατο του Κοινοβουλίου κατά τη διεύρυνση τη Ένωση αpiό 12 σε 15 κράτη έλη.
This right was exercised when the number of Member States rose from 12 to 15, enabling the broad mass of the public to understand what wais involved.
Μια δεκαετία αργότερα, κατά την piρο Ανατο-λά διεύρυνση το δικαίωα του Κοινοβουλίου να piαρέχει τη σύφωνη γνώη του χρησιοpiοιήθηκε για να ανοίξει το δρόο σε ένα νέο ιστορικό κεφάλαιο.
A decade later, when the time came for the eastward enlargement, Parliament’s right to give its assent was turned into a historic first step in a new direction.
Πρόεδρο του Κοινοβουλίου είχα την ευκαιρία να piαρουσιάσω τι θέσει του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου στι συνόδου κορυφή τη Ευρωpiαϊκή Ένωση.
Even apparently trivial gestures are signicant to the extent that, in protocol terms, they denote enhanced status. As a result of a custom introduced during my presidency, the President of Parliament is not only allowed to speak at the start of a summit, but also photographed with the Heads of State or Government and the Commission President.
Στο piλαίσιο αυτό, καθιερώθηκαν δευτερεύουσε φαινοενικά λεpiτοέρειε του piρωτοκόλλου piου διαδραάτισαν όω σηαντικό ρόλο ε τη συβολική του σηασία.
Since the autumn 1992 Birmingham Summit the President of Parliament has appeared in every ocial photograph of the participants or ‘family portrait’. What really mattered, of course, was not gestures of this kind, but the policy directions charted at the summits held during that period.
Κατά τη διάρκεια τη θητεία ου όχι όνον καθιερώθηκε η συνήθεια να εκφωνεί λόγο ο
An opportunity to set a new course arose two months after Birmingham, at the Edinburgh Summit, at which I put forward a new scheme to the assembled Heads of State or Government laying down how seats were to be allocated in Parliament.
Έτσι η Γερανία έλαβε ετά αpiό την ενοpiοίησή τη 99 έδρε.
based more accurately on the size of the Member States – as democracy demands.
Στο σηείο αυτό piρέpiει να τονιστεί η σύνοδο κορυφή piου έγινε στη ανία το 1993.
One event that stands out is the 1993 summit in Denmark, which opened up a genuine prospect of accession to the central and eastern European countries in the process of reform.
Η σύνοδο αυτή άνοιξε ια αξιόpiιστη piροοpiτική ένταξη για τα κράτη τη Κεντρική και Ανατολική Ευρώpiη piου ευρίσκονταν στη φάση των εταρρυθίσεων.
The stages to be completed on the way to the EU were thus clearly marked out: formerly Communist regimes had to be transformed along democratic lines, in accordance with the rule of law; erstwhile command economies had to be converted into socially tempered market economies; and candidates had to take over Community law.
Η τελική υpiόσχεση ωστόσο συνδέθηκε ε δεσευτικού όρου, του γνωστού ω «κριτήρια τη Κοpiεγχάγη».
When I represented Parliament at the Copenhagen Summit I maintained that the point to bear in mind was not just the ability of the candidates to join, but the ability of the Union to absorb them.
Κατά τη διάρκεια τη θητεία ου αpiό τον Ιανουάριο του 1992 έω τι ευρωpiαϊκέ εκλογέ του 1994, το Ευρωpiαϊκό Κοινοβούλιο σηείωσε σηαντική piρόοδο όσον αφορά τη δηοκρατική λαϊκή εκpiροσώ-piηση στην Ευρώpiη η οpiοία σε ισότιη βάση ε το Συβούλιο εγκρίνει νόου και τον piροϋpiολογισό και εpiηρεάζει ε τον τρόpiο αυτό τη ζωή 500 piερίpiου εκατουρίων ανθρώpiων.
During my term of oce from January 1992 to the 1994 European election Parliament advanced quite a long way towards the goal of becoming a Europe-wide democratic representative body adopting laws and the budget on an equal footing with the Council and hence controlling the destiny of some 500 million people.
Η piροσοχή ου ήταν συχνά στραένη στη σταδιακή piρόοδο τη ευρωpiαϊκή ενοpiοίηση έσα στο κοινοβουλευτικό έργο.
At that time my attention was often focused on the gradual progress of European unication in parliamentary work.
Στη νήη piάντω piέρα αpiό το όχθο των piροσpiαθειών ένουν οι στιγέ λάψη του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου.
But the memory of the ‘daily grind’ is eclipsed by Parliament’s ‘moments of glory’.
Στι στιγέ αυτέ συγκαταλέγονται οι εξαιρετικέ οιλίε τη βασίλισσα Ελισάβετ Β’ και του Vaclav Havel στην Ολοέλεια στο Στρασβούργο, piου piαραένουν έχρι σήερα piολύτιε αρτυρίε τη ευρωpiαϊκή ενοpiοίηση!
Two examples which, to my mind, belong to the latter category are the splendid European speeches by Queen Elizabeth II and Vaclav Havel in the Strasbourg Chamber, testimonies to pan-European unication that are still worth reading!
12 ΜΑΪΟΥ 1992Ο EGON KLEPSCH ΥΠΟΕΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΤΑ ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΙΙ ΤΟΥ ΗΝ ΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ.
12 MAY 1992EGON KLEPSCH WELCOMES HER MAJESTY QUEEN ELIZABETH OF THE UNITED KINGDOM
ΙΟΥΛΙΟΣ 1994 ¥ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1997
JULY 1994 JANUARY 1997
Το Ευρωpiαϊκό Κοινοβούλιο piου εκλέχτηκε τον Ιούλιο του 1994 συνήλθε σε ια νέα Ευρώpiη.
The European Parliament elected in June 1994 met for the first time in a new Europe.
Είχε piέσει το τείχο του Βερολίνου και οι λαοί τη κεντρική και τη ανατολική Ευρώpiη είχαν αpiοτινάξει το ζυγό τη κοουνιστική δικτατορία και τη ηγεονία τη Σοβιετική Ένωση.
The Berlin Wall had fallen. The peoples of Central and Eastern Europe had freed themselves from the dictatorship of Communism and the all-embracing grip of the Soviet Union.
Το σιδηρούν piαραpiέτασα, το οpiοίο είχε χωρίσει για σαράντα χρόνια την Ευρώpiη στα δύο, εξαφανίστηκε.
The Iron Curtain, which had divided Europe for 40 years, had collapsed.
Ο ψυχρό piόλεο εταξύ των δύο στρατοpiέδων στην Ευρώpiη είχε τερατιστεί.
The Cold War between the two blocs in Europe was over.
Ποτέ έχρι τότε στην ιστορία του το Ευρωpiαϊκό Κοινοβούλιο δεν έpiρεpiε να piροσαροστεί σε ένα τόσο διαφοροpiοιηένο piολιτικό piεριβάλλον.
Never before in its history had the European Parliament been required to adjust to such a fundamentally changed political environment.
Στι ευρωεκλογέ του 1994 συετείχαν για piρώτη φορά οι piολίτε τη piρώην Λαϊκή ηοκρατία τη Γερανία.
The 1994 European elections had been the first in which the citizens of the former GDR had taken part.
Ήταν για ένα ιδιαίτερα συγκινητικό να καλωσορίσω στην piρώτη οιλία ου συναδέλφου αpiό την Ανατολική Γερανία ω δηοκρατικά εκλεγένου βουλευτέ.
It was particularly moving for me to be able, in my inaugural speech, to welcome colleagues from East Germany as freely elected Members.
Μερικού ήνε αργότερα, τον Ιανουάριο του 1995, το Κοινοβούλιο είχε τη χαρά να υpiοδεχθεί και του βουλευτέ αpiό τα νέα κράτη έλη, τη Φινλανδία, τη Σουηδία και την Αυστρία.
A few months later, in January 1995, Parliament also welcomed MEPs from three new Member States, Finland, Sweden and Austria. This was the first step towards the unication of Europe as a continent.
Αυτό υpiήρξε το piρώτο βήα για την ενοpiοίηση ολόκληρη τη Ευρώpiη.
The European Parliament had grown in size from 567 to 626 Members. It was not only bigger, but also richer in terms of its political culture, experience, tradition.
Η ενσωάτωση των νέων συναδέλφων και των συνεργατών του έγινε ε ταχύτατου ρυθού.
D a great achievement not only for the political groups and committees, but also for Parliament’s Secretariat.
Η Ευρωpiαϊκή Κοινότητα δροολόγησε διαpiραγατεύσει για την piρο-σχώρηση των κρατών τη κεντρική και ανατολική Ευρώpiη.
The European Community had set out along the road to negotiations on the accession of the States of Central and Eastern Europe.
Τα κοινοβούλιά του, ωστόσο, όpiω ήταν φυσικό, στερούνταν γνώσεων και κατανόηση για τι διαδικασίε, τι αpiαιτήσει και τι δυσκολίε τη εpiι-κείενη διαδικασία piροσχώρηση.
However, their parliaments were, naturally enough, lacking in knowledge and a real understanding of the procedures, requirements and problems involved in the impending accession process.
Το Ευρωpiαϊκό Κοινοβούλιο έpiρεpiε να του συνδράει να διαορφώσουν το ρόλο του στην piροσαρογή του «κοινοτικού κεκτηένου» στο εθνικό δίκαιο των χωρών του.
The European Parliament had to help them grow into their role in transposing the acquis communautaire into the national law of their countries.
Με δική ου piρωτοβουλία ήρθαν για piρώτη φορά στην ιστορία τη ευρω-piαϊκή ενοpiοίηση όλοι οι piρόεδροι των κοινοβουλίων των υpiοψήφιων κρατών στο Ευρωpiαϊκό Κοινοβούλιο για ια ανταλλαγή αpiόψεων.
At my instigation, for the first time in the history of the European unication process all the presidents of the parliaments of the applicant States came together in the European Parliament for a free and frank exchange of views.
Το piόσο σηαντική ήταν αυτή η piρωτοβουλία αpiοδείχθηκε αpiό το γεγο-νό ότι οι συναντήσει αυτέ εpiαναλήφθηκαν τακτικά έχρι την έναρξη των ενταξιακών διαpiραγατεύσεων.
The importance of such exchanges was demonstrated by the fact that meetings of this kind were then held regularly until the accession negotiations proper started. Our Parliament played a pioneering role in the work of providing parliamentary scrutiny of and safeguards for the European unication process.
Αρχίσαε τότε να ασκούε αυτά τα δικαιώατα. Ήταν η αρχή ια νέα εpiοχή όταν εξ ονόατο του Κοινοβουλίου υpiέ-γραψα την piρώτη κοινοτική οδηγία piου εγκρίθηκε στο piλαίσιο τη διαδικασία συναpiόφαση και στη συνέχεια δηοσιεύτηκε στην Εpiίσηη Εφηερίδα και τέθηκε σε ισχύ ω «οδηγία του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου και του Συβουλίου».
D in when I, on behalf of Parliament, signed the first EC directive which had been adopted under the new codecision procedure and was subsequently published in the Ocial Journal and brought into force as a ‘Directive of the European Parliament and of the Council’.
Οι νέε αροδιότητε ά ετέτρεψαν αpiό ένα συβουλευτικό Κοινοβούλιο σε ένα piραγατικό όργανο λήψη αpiοφάσεων, αλλά οι έθοδοι εργασία του και η δηόσια piαρουσία του αντανακλούσαν ακόη τον ρόλο ενό Κοινοβουλίου ε συβουλευτικέ αροδιότητε.
Its new powers had turned an advisory parliament into a decisionmaking parliament, but its working methods and its public prole were still those of a parliament with a purely consultative role. We faced the task, therefore, of reforming those working methods, for example the conduct of debates and votes in plenary and cooperation between the committees, and reorganising Parliament’s press and public relations work.
Βρεθήκαε εpiίση αντιέτωpiοι ε την piρόκληση να εταρρυθίσουε τι εθό-δου εργασία α, όpiω η διεξαγωγή των συζητήσεων και ψηφοφοριών στην Ολοέλεια, η συνεργασία εταξύ των κοινοβουλευτικών εpiιτρο-piών, η οργάνωση των υpiηρεσιών τύpiου και εpiικοινωνία.
This was quite a task. Although, initially, almost all my colleagues were enthusiastic advocates of the thoroughgoing reforms, that enthusiasm shrank with every step in the process of putting our intentions into practice.
Το έργο αυτό αpiοδείχθηκε piολύ δύσκολο.
To this day I am grateful to Pauline Green and Wilfried Martens for their determined support in pushing through the reforms in the face of the scepticism of their political groups.
Παραένω ακόη και σήερα ιδιαίτερα ευγνώων στην Pauline Green και τον Wilfried Martens για την αέριστη υpiοστήριξή του και τον τρόpiο ε τον οpiοίο εpiέβαλαν τι εταρρυθίσει στι εpiιφυλακτικέ piολιτικέ του οάδε.
As the successor to Jacques Delors, who stood down at the end of 1994 after an exceptionally successful 10-year period of oce as President of the Commission, the Heads of State and Government proposed the Prime Minister of Luxembourg, Jacques Santer. For the first time, they were required ocially to consult the European Parliament on that pro-
Και σήερα, όω, ο τρόpiο διεξαγωγή του κοινοβουλευτικού έργου piρέpiει να εταρρυθιστεί.
posal. Although it was no more than a consultation, all those involved knew that any candidate who failed to secure majority support in Parliament would forfeit all credibility.
Για piρώτη φορά έpiρεpiε τότε να ζητήσουν εpiισήω την άpiοψη του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου.
For the first time, the appointment of the new EU Commissioners-des-ignate was dependent on a vote of condence in the European Parliament.
Ήταν εpiίση σαφέ ότι ο Santer δεν θα αναλάβανε την Προεδρία σε τέτοια piερίpiτωση.
In order to prepare that vote, Parliament had to gain a clear picture of each individual nominee, the chosen method being public hearings.
Το Κοινοβούλιο piέτυχε να συναpiο-φασίζει τον διορισό κάθε κορυφαίου ευρωpiαίου αξιωατούχου.
In the face of opposition from many governments and the reluctance of the Commission, I secured an agreement that, prior to the vote of condence in plenary, each individual nominee would be required to undergo a hearing in the Parliament committee responsible for the area covered by his or her portfolio.
Για piρώτη φορά ήταν εpiίση υpiοχρεωτική η ψήφο εpiιστοσύνη αpiό το Ευρωpiαϊκό Κοινοβούλιο στην νέα Εpiιτροpiή piριν αpiό τον εpiίσηο διορισό τη.
There was no basis in the Treaties for this procedure. What was then a coup has now become an established procedure by means of which the European Parliament has already demonstrated several times that it exercises some inuence over the composition of the Commission.
Για να piροετοιαστεί αυτή η ψηφοφορία, έpiρεpiε το Κοινοβούλιο να σχηατίσει σαφή εικόνα για τον καθένα αpiό του υpiοψη-φίου.
This success showed me that it is more important for the European Parliament to exert the inuence it does have, right down to the last detail, rather than bemoaning its lack of powers.
Οι Συνθήκε δεν piροέβλεpiαν νοοθετική βάση για αυτή τη διαδικασία.
In my inaugural speech I had promised that I would travel to the regions of the Member States and, at their request, to my colleagues’ constituencies.
Μου δόθηκε η ευκαιρία να τηρήσω την υpiόσχεσή ου 40 φορέ. ια-piίστωσα ότι η υpiοστήριξη των piολιτών για την ενοpiοίηση τη Ευρώpiη είναι συχνά piολύ εγαλύτερη στι piεριφέρειε αpiό ό,τι αφήνουν να εννοηθεί ορισένοι piολιτικοί ελιγοί piου γίνονται στι piρωτεύουσέ α.
I had 40 opportunities to full that promise and if I only learnt one thing, it was this: public support for European unication in the regions is often much greater than the political manoeuvring performed in some capital cities would lead one to suspect.
16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1995Ο KLAUS HÄNSCH ΥΠΟΕΧΕΤΑΙ ΤΟΥΣ 59 ΝΕΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡ ΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΙΑ ΝΕΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΥΡ ΠΑΪΚΗΣ ΕΝ ΣΗΣ: ΤΗ ΦΙΝΛΑΝΙΑ, ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΟΥΗΙΑ.
16 JANUARY 1995KLAUS HÄNSCH WELCOMES THE 59 NEW MEPS FROM THE THREE NEW EU MEMBER STATES: FINLAND, AUSTRIA AND SWEDEN
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 1997 ¥ ΙΟΥΛΙΟΣ 1999
JANUARY 1997 JULY 1999
εν είναι εύκολο να συνοψίσει κανεί ια piροεδρία γεάτη γεγονότα και συβάντα.
It is not easy to sum up a presidency full of events and anecdotes.
Ορισένε ανανήσει εξακολουθούν να ου δηιουργούν έντονη συγκίνηση, όpiω είναι η εpiίσκεψη στο Κοινοβούλιο του βασιλικού ζεύγου τη Ισpiανία, καθώ και του Rafael Caldera, ενό piαλιού φίλου αpiό του σκληρού καιρού τη αντίσταση κατά του Φράνκο, ή η piαρουσία ελών τη οικογενεία ου και στενών φίλων την ηέρα τη εκλογή ου.
Some of my memories still stir strong emotions, such as the visit to Parliament by the King and Queen of Spain, or the visit by Rafael Caldera, an old friend from the dicult times of opposition to Franco, or the presence of members of my family and close friends on the day when I was elected.
Αυτό piου έχει σηασία όω δεν είναι τα συναισθήατά ου, αλλά τα σηαντικά γεγονότα piου εpiηρέασαν το έλλον τη Ευρώ-piη και του Ευρωpiαϊκού Κοινοβουλίου.
However, it is not my own feelings that count here but the outstanding events for the future of Europe and the European Parliament.