natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε μια απόφαση σχετικά με τις πρόσθετες ουσίες στα τρόφιμα (3), το Δικα­στήριο επιβεβαίωσε τη θέση που είχε υιοθετήσει στην απόφαση Motte (4), και συνάμα αποσαφήνισε ορισμένα αμφίβολα σημεία που είχαν δημιουργηθεί μετά την απόφαση αυτή ως προς την αρχή σύμφωνα με την οποία η ευθύνη για την απόδειξη βαρύνει τα κράτη μέλη που επικαλούνται το άρθρο 36 ΕΟΚ για να φέρουν αντιρρήσεις σε θέματα ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.
In a judgment concerning additives in foodstuffs, Muller and Kampf-meyer-France,3the Court confirmed the approach developed in Motte* and removed some uncertainties which had arisen following that judgment regarding the principle that the burden of proof lay on Member States which rely on Article 36 of the EEC Treaty in order to prevent the free movement of goods.
Επίσης, το Δικαστήριο κατέστησε σαφές ότι είναι αποδεκτή η απαγόρευση εισαγωγής με βάση τα άρθρα 30 και 36 ΕΟΚ. αρκεί να εγκριθεί η εμπορία σύμφωνα με μια
The Court ruled that Articles 30 and 36 did not prevent an import ban on condition that the marketing of the goods was authorized, under a procedure easily accessible to traders, where the addition of the substance in question met a genuine need and presented no danger to public health; it was for the national authorities to show in each case, in the light of national dietary habits and
Στις κοινές υποθέσεις 87 και 88/85 ('), το Δικαστήριο αποφάνθηκε επί ενός προδικαστικού ζητήματος το οποίο είχε τεθεί από το Συμβούλιο Επικρατείας του Λου­ξεμβούργου με τη δήλωση του ότι η υποχρέωση ενός προμηθευτή φαρμακευτικών προϊόντων να έχει εντός του κράτους μέλους, στο οποίο πραγματοποιείται η εισαγωγή, εγκαταστάσεις και τεχνικό εξοπλισμό, παρόλο που στο θέμα αυτό πληροί τις προϋπο­θέσεις που ορίζονται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα του, αποτελεί μέτρο το οποίο στην πράξη είναι αντίστοιχο με έναν ποσοτικό περιο­ρισμό, ο οποίος απαγορεύεται από το άρθρο 30 και δεν δικαιολογείται από τις δια­τάξεις του άρθρου 36. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι μόνο οι διατάξεις των άρθρων αυτών ισχύουν για τη συγκεκριμένη περίπτωση και όχι οι οδηγίες 65/65 (2) και
In Legia ν Minister for Health, Luxembourg ' the Court, in answer to a request for a preliminary ruling submitted by the Conseil d'Etat of Luxem­bourg, held that to require a supplier of proprietary medicinal products to maintain storage premises and technical equipment in an importing Member State, when he satisfied the relevant legal requirements in another Member State in which his headquarters were situated, constituted a measure having equivalent effect to a quantitative restriction which was prohibited by Article 30 and was not justified under Article 36.
75/319 (3) του Συμβουλίου, οι οποίες άλλωστε δεν αποτελούν εναρμόνιση της νομοθε­σίας σχετικά με την εμπορία των φαρμάκων στο εσωτερικό του κάθε κράτους μέλους.
These were the only provisions at issue, since Council Directives 65/65/EEC2and 75/319/EEC3did not approximate the rules governing the marketing of medicinal products within each Member State.
Στην προδικαστική απόφαση της 13ης Νοεμβρίου σχετικά με τον έλεγχο των τιμών του άρτου στις Κάτω Χώρες (4) το Δικαστήριο επιβεβαίωσε και ανέπτυξε τη νομολογία του για το αν συμφωνεί το καθεστώς των ελαχίστων τιμών με την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.
In Edah,* which concerned price control for bread in the Netherlands, the Court confirmed and developed previous findings on the compatibility of minimum price schemes with the principle of the free movement of goods.
Το καθεστώς αυτό, όταν δεν θέτει σε μειονεκτική θέση τα εισαγόμενα προϊόντα ως προς τη λιανική τιμή πωλήσεως και δεν υπονομεύει, κατά κάποιο τρόπο, τη διακίνηση τους, τότε δεν αντίκειται στο άρθρο 30 της συνθήκης ΕΟΚ.
If such a scheme does not place imported goods at a competitive disadvantage in terms of retail prices, and does not in any way hinder their distribution, it is not incompatible with Article 30 of the EEC Treaty.
(2) ΕΕ 22 της 8.2.1965.
Joined Cases 87 and 88/85. OJ L 22, 8.2.1965. OJ L 147, 9.6.1975.
Τέλος, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι η αντίστροφη διαδικασία, δηλαδή να τίθεται σε μειονεκτική θέση το εγχώριο προϊόν, δεν εμπίπτει στις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου.
The Court confirmed a previous finding ' when it held that an injection of capital into an undertaking, even a public undertaking, constituted aid within the meaning of Article 92 if a private shareholder, acting on the basis of the foreseeable possibilities of making a profit and leaving aside all considerations of a social nature, of regional policy or of policy in regard to that economic sector, would not have subscribed the capital in question.
(') Αποφάσεις της 10.7.1986 στις υποθέσεις 234/84, Βασίλειο του Βελγίου/Επιτροπή, και 40/85, Βασίλειο του Βελγίου/Επιτροπή. (:) Απόφαση της 14.11.1984 στην υπόθεση 323/82, Intermills/Επιτροπή, Συλλογή 1984, σ. 3809. (') Απόφαση της 15.1.1986 στην υπόθεση 52/84, Επιτροπή/Βασίλειο του Βελγίου. ( < ) EE L91 της 9.4.1983.
In Case 52/84 Commission ν Belgium the Court held that by not complying within the prescribed period with Commission Decision 83/130/ EEC2on aid granted by the Belgian Government to a firm manufacturing ceramic sanitary ware Belgium had to fulfil its obligations under the Treaty.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
In the course of the proceedings the Belgian Government pleaded the absolute impossibility of implementing the Decision, firstly because it was insufficiently precise, and secondly because it could not be implemented without winding up the company.
Και η απόφαση, βέβαια, ζητούσε τη διακοπή της ενίσχυσης και όχι την παύση λειτουργίας της εταιρείας.
The Decision required the withdrawal of the aid, not the winding up of the company.
Στην απόφαση του το Δικαστήριο τονίζει πρώτα τη νομολογία του με βάση την οποία η ισχύς αποφάσεως δεν μπορεί να αμφισβητηθεί μετά τη λήξη της προθεσμίας η οποία ορίζεται από το άρθρο 173, εδάφιο 3. της συνθήκης.
In its judgment the Court confirmed its previous rulings to the effect that the validity of a decision could not be challenged after the period prescribed in the third paragraph of Article 173 of the Treaty had expired.
Ως εκ τούτου, το μόνο μέσο που υπήρχε θα ήταν εκείνο που αναφερόταν στην απόλυτη αδυναμία εκτελέσεως.
The only defence still open was that of absolute impossibility. The Decision was sufficiently precise to be complied with.
Ως προς αυτό το Δικαστήριο απεφάνθη ότι το διατακτικό της απόφασης που είχε εκδώσει ήταν αρκετά σαφές για να εκτελεσθεί.
The fact that on account of the company's financial position the Belgian authorities could not recover the sum paid did not consti­tute proof that implementation was impossible; the Commission's objective was to terminate the aid, and, as the Belgian Government admitted, that objective could be attained by proceedings for winding up the company, which the Belgian authorities could institute in their capacity as shareholder or creditor.
Στο θέμα της διαδικασίας το Δικαστήριο ανέπτυξε περαιτέρω την προηγούμενη νομο­λογία του(').
The Court amplified its existing case law on questions of procedure.3The statement of reasons for a decision adversely affecting an undertaking must be
(') Απόφαση της 14.11.1984 στην υπόθεση 323/82, Intermills/Επιτροπή, Συλλογή 1984, σ.
Case 323/82 Intermitís ν Commission [1984] ECR 3809. OJ L 91, 9.4.1983.
3809, και απόφαση της 13.3.1985 στην υπόθεση 296/82, Leeuwarder/Επιτροπή. (2) Απόφαση της 28.1.1986 στην υπόθεση 161/84, Pronuptia de Paris/Schillgalis.
Case 323/82 Intermitís ν Commission [1984] ECR 3809; Joined Cases 296 and 318/82 Netherlands and Leeuwarder Papierwarenfabriek ν Commission.
ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
But to enable the Commission to act in this way Member States had to cooperate actively in the scrutiny stage of the Article 93(2) procedure.
IV-2 βοήθεια που έχει παράσχει o δικαιοπάροχος του franchise δεν αποτελούν περιορισμούς του ανταγωνισμού με την έννοια του άρθρου 85, παράγραφος 1, όπως επίσης δεν απο­τελούν περιορισμούς του ανταγωνισμού οι διατάξεις που προσδιορίζουν τον αναγκαίο έλεγχο για τη διατήρηση της ταυτότητας και της φήμης του δικτύου που συμβολίζεται από το σήμα.
Provisions which were essential in order to ensure that the know-how and assistance provided by the franchisor did not benefit competitors did not constitute restrictions of competition for the purpose of Article 85(1); nor did provisions which established the means of control necessary for maintaining the identity and reputation of the network bearing the business name or symbol.
Αυτό συμβαίνει όταν, για παράδειγμα, η διάταξη που απαγορεύει στον δικαιοδόχο να ανοίξει ένα ακόμη κατάστημα αντιπαρατίθεται στην ανάληψη από τον δικαιοπάροχο της υποχρέωσης να διασφαλίσει στον δικαιοδόχο την αποκλειστικότητα της χρήσης του παρασχεθέντος σήματος σε μια ορισμένη περιοχή.
There was such market sharing where the franchisee was prohibited from opening a second shop while the franchisor undertook to ensure that the franchisee had the exclusive use of his business name or symbol in a given territory.
Το Δικαστήριο στις 30 Απριλίου εξέδωσε μια πολύ σημαντική απόφαση για τις κοινές υποθέσεις 209 έως 213/84 σχετικά με τα κόμιστρα των αεροπορικών μεταφο­ρών (·).
The Court delivered an important judgment concerning air tariffs in Ministère Public ν Asjes and Others (the Nouvelles Frontières case). * The local criminal court in Paris had referred a question to the Court on the compatibility with the Treaty of national rules which rendered tariffs subject to approval by a public authority.
(2) EE 13 της 21.2.1967.
Joined Cases 209 to 213/84.
ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
The Court held that the competition rules were applicable:
IV-2 νται οι αρχές στις οποίες κατέληξε το Δικαστήριο στην υπόθεση 13/61, Bosch ('), δηλαδή ότι οι συμφωνίες που θα αφορούν τα αεροπορικά κόμιστρα θα εξακολου­θήσουν να ισχύουν προσωρινά μέχρις ότου οι αρχές των κρατών μελών (άρθρο 88) ή η Επιτροπή (άρθρο 89) διαπιστώσουν ότι δεν είναι σύμφωνες με το άρθρο 85.
'It is contrary to the obligations of the Member States under Article 5 of the EEC Treaty, in conjunction with Article 3(f) and Article 85, in particular paragraph 1, of the EEC Treaty, to approve air tariffs and thus to reinforce the effects thereof, where, in the absence of any rules adopted by the Council in pursuance of Article 87, it has been found in accordance with the forms and procedures laid down in Article 88 or Article 89(2) that those tariffs are the result of an agreement, a decision by an association of undertakings, or a concerted practice contrary to Article 85.'
Metro/Επιτροπή.
Case 13/61 [1962] ECR 45.
Metro/Επιτροπή, Συλλογή 1977, σ.
Case 53/85.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ TUN ΚΑΝΌΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ TOY ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
INTERPRETATION AND APPLICATION OF THE SUBSTANTIVE RULES
423 αντισταθμίζεται από τον ανταγωνισμό μεταξύ των προϊόντων του ίδιου κατασκευαστή και από τον ουσιαστικό ανταγωνισμό μεταξύ των προϊόντων διαφορετικών κατα­σκευαστών».
The action was brought by Metro, a self-service wholesaler not admitted to SABA's selective distribution system.
Αυτό δείχνει ότι είναι αναγκαίο να αναλυθεί προηγουμένως η αγορά προτού ληφθεί η απόφαση αν ένα σύστημα επιλεκτικής διανομής είναι σύμφωνο με το άρθρο 85.
The importance of the judgment lies in its clarification of the Court's finding in previous cases ' that 'simple' selective distribution systems are capable of constituting an aspect of competition compatible with Article 85(1).
Η ανάλυση της αγοράς στη συγκεκριμένη περίπτωση (και κυρίως η ανάλυση του αριθμού των συστημάτων επιλεκτικής διανομής και του βαθμού συγκεντρώσεως) οδήγησε το το άρ­ ε
The Court here qualified that doctrine significantly: competition might nevertheless be restricted or eliminated, it said, where the existence of a certain number of such systems did not leave any room for other forms of distribution based on a different type of competition policy, or resulted in a rigidity in price structure which was not counterbalanced by other aspects of competition between products of the same brand and by the existence of effective competition between different brands.
Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι το εν λόγοι σύστημα ήταν σύμφωνο μθρο 85.
This makes it necessary to analyse the market before deciding whether a selective distribution system is compatible with Article 85.
Ανάμεσα στα όσα προσάφθηκαν στην BL ήταν και το ότι αρνείτο να ανανεώσει τα πιστοποιητικά επικύρωσης σε εθνικό επίπεδο (ΝΤΑ) για τα αυτοκίνητα «Metro» με αριστερή θέση οδήγησης, που είχαν λήξει.
The decision was based among other things on BL's refusal to renew the national type approval (NTA) for the left-hand-drive variant of its Metro model.
Χωρίς τα ΝΤΑ οι βρετανοί επαγγελματίες μεταπωλητές δεν μπορούσαν να παίρνουν από την BL (η οποία διατηρούσε το μονο­πώλιο στον τομέα αυτό με βάση την εθνική νομοθεσία) πιστοποιητικά τήρησης των προδιαγραφών για τα οχήματα με αριστερή θέση οδήγησης τα οποία επανεισάγονταν από τους μεταπωλητές από το Βέλγιο (εξαιτίας των πολύ χαμηλότερων τιμών τους στη χώρα αυτή).
UK dealers who wished to reimport left-hand-drive Metros from Belgium, because of the appreciably lower price level in that country, were prevented by the absence of NTA from obtaining certificates of conformity for such vehicles from BL, which by virtue of the UK rules held a monopoly in the supply of these certificates
Απόφαση της 13.11.1975 στην υπόθεση 26/75, General Motors/Επιτροπή.
In particular Case 26/76 Metro ν Commission [1977] ECR 147.
Συλλογή 1975, σ. 1367.
Case 226/84.
123/85 (2) (απαλλαγή κατά κατηγορίες των συμβάσεων διανομής αυτοκινήτων), όσον αφορά την ελάχιστη διάρκεια των συμ­βάσεων αυτού του είδους, για να μπορέσουν να τύχουν απαλλαγής.
Commission Regulation No 123/85 declares a block exemption for motor vehicle distribution and servicing agreements;2the question at issue here arose out of the claim by Magne, a Volkswagen and Audi dealer, that its supplier VAG France was under an obligation to amend the agreement between the two firms so as to satisfy Article 5 (2) (2) of the Regulation and to qualify for the block exemption.
Η απόφαση περί μη εφαρμογής περιορίζεται στον καθορισμό των προϋποθέσεων, οι οποίες, αν τηρηθούν, απαλ­λάσσουν ορισμένες συμβατικές ρήτρες από την απαγόρευση.
The Court confirmed that a declaration that Article 85(1) did not apply, made by the Commission pursuant to Article 85(3) either in an individual case or by means of a regulation, did not establish binding prescriptions which affected the validity or effect of contractual terms directly, or which obliged the parties to amend the agreement between them.
Με μια πολύ σημαντική απόφαση (3), την οποία εξέδωσε για την υπόθεση 41/84, το Δικαστήριο, απαντώντας σε ένα προδικαστικό ζήτημα που είχε υποβληθεί από τον Γαλλικό Αρειο Πάγο, απεφάνθη ότι είναι άκυρο το άρθρο 73, παράγραφος 2, του κανονισμού 1408/71 (4) (σχετικά με την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων
In an important judgment, Pinna ν Caisse d'Allocations Familiales de la Savoie,3the Court, replying to a request for a preliminary ruling submitted by the French Cour de Cassation, declared invalid Article 73(2) of Regulation No 1408/71 on social security for migrant workers,4which makes special arrangements for family benefits for workers subject to French legislation,
(') Απόφαση της 18.12.1986 στην υπόθεση 10/86, VAG France/Ets. Magne.
Case 10/86. OJ L 15, 18.1.1985.
(2) Κανονισμός της Επιτροπής αριθ.
Case 41/84. OJ L 149, 5.7.1971.
Η απόφαση άσκησε κριτική σε ένα ακόμα σημείο: συγκεκριμένα, ότι το σύστημα το οποίο θέσπιζε το άρθρο 73. παράγραφος 2, άνοιγε το δρόμο για συγκαλυμμένες διακρίσεις που θα βασίζονταν στην εθνικότητα.
The system laid down in Article 73(2) also left the way open to covert discrimination on grounds of nationality.
Μια άλλη απόφαση σχετικά με τον κανονισμό 1408/71 εκδόθηκε από το Δικα­στήριο στις 23 Οκτωβρίου στα πλαίσια της προδικαστικής υπόθεσης 300/84, Van Roosmalen (').
The Van Roosmalen case1also concerned Regulation No 1408/71.
Στο Δικαστήριο υποβλήθηκε το ερώτημα αν ο κ. Van Roosmalen ήταν άμισθος εργα­ζόμενος με την έννοια που δίνει στον όρο ο κανονισμός 1408/71.
The Court was asked whether Fr Van Roosmalen was a 'self-employed person' within the meaning of Regulation No 1408/71. In its reply the Court found that it was not necessary that a self-employed person should receive payment as a direct consideration for his work.
Το Δικαστήριο απάντησε ότι δεν είναι απαραίτητο ο άμισθος εργαζόμενος να αμείβεται με ίίμεσο τρόπο για την εργασία που παρέχει.
It was enough that in the exercise of his activities he received income permitting him to meet all or some of his needs, even if that income was supplied by third parties having the benefit of the services of a missionary priest.
Αρκεί να λαμβάνει, στα πλαίσια της δράσης του, παροχές που να του επιτρέπουν να καλύπτει τις ανάγκες του εν όλω ή εν μέρει, ακόμα και αν οι παροχές αυτές, όπως συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση, δίνονται από τρίτους για τις υπηρεσίες ενός ιεραπόστολου.
Finally, the Court said that under Community legislation residence in another Member State was equivalent to residence in the Member State concerned. The Dutch requirement that the insured person must have resided in the Netherlands for a specified period was consequently unlawful.
Η απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Μαΐου 1986 στην προδικαστική υπόθεση 131/85 (') αφορά το δικαίωμα άσκησης μισθωτής εργασίας υπηκόου τρίτης χώρας, ο οποίος έχει τον τίτλο του ιατρού σε τρίτη χώρα, και ο οποίος είναι νυμφευμένος με υπήκοο χώρας μέλους της Κοινότητας.
The Court's judgment in Emir Gül ν Regierungspräsident Düsseldorf1 concerns the right of a national of a non­member country, qualified as a doctor in a non­member country, who is married to a national of a Member State to take up employment.
Το Δικαστήριο αποφάσισε ότι το κοινοτικό δίκαιο (άρθρο 11 του κανονισμού αριθ. 1612/68 σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων (2)) αφορά το δι­ καίωμα ενός εργαζομένου να ασκεί κάθε έμμισθη εργασία, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος άσκησης επαγγελμάτων για την οποία απαιτείται διοικητική άδεια και ειδικοί επαγγελματικοί κανόνες, όπως για παράδειγμα το επάγγελμα του ιατρού, εάν αποδείξει ότι έχει τα επαγγελματικά προσόντα και τα διπλώματα που απαιτεί η νομοθεσία του κράτους μέλους υποδοχής για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού.
The Court ruled that Community law (Article 11 of Regulation No 1612/68 on freedom of movement for workers 2 ) implied that such a person was entitled to take up any activity as an employed person and could pursue occupations subject to a system of administrative authorization and to special legal pro­visions governing their exercise, such as the medical profession, if the person concerned showed that he had the professional qualifications and certificates required by the legislation of the host Member State for the pursuit of the occupation in question.
Στην υπόθεση 307/84, Επιτροπή/Γαλλία (3), το Δικαστήριο διεπίστωσε παράλει­ψη της Γαλλίας, η οποία προέρχεται από την αξίωση να έχει τη γαλλική υπηκοότητα ο ενδιαφερόμενος/η ενδιαφερόμενη προκειμένου να διορισθεί και να ασκήσει το επάγγελμα του/της νοσοκόμου/ας ή υπαλλήλου στα δημόσια νοσοκομεία.
By its judgment in Case 307/84 Commission ν France the Court held that by making appointment and establishment in permanent employment as a nurse in a public hospital conditional on the possession of French nationality, France had failed to fulfil its obligations.
Η απόφαση αυτή επιβεβαιώνει την προηγούμενη νομολογία του Δικαστηρίου (απο­
Confirming its decisions in Sotgiu3 and Commission ν Belgium (Case 149/
), και 149/79, Επιτροπή/Βέλγιο (
In view of the nature of the duties and responsibilities involved, employment as a nurse in a public hospital did not constitute employ­ment in the public service within the meaning of Article 48(4).
Το κριτήριο εφαρμογής του άρθρου 48. εδάφιο 4, της συνθήκης ΕΟΚ είναι λειτουργι­κής και όχι οργανικής φύσεως (είναι ή δεν είναι η απασχόληση χαρακτηριστικό των
The preliminary ruling delivered in Kempf ν Staatssecretaris van Justi­tie 5puts a stop to certain endeavours by national authorities to refuse residence permits to migrant workers who, on account of the extreme modesty of their earned income (in the case in point the person concerned had been able to
(') Απόφαση της 7.5.1986 στην υπόθεση 131/85. Emir Gül/Regierungspräsident Düsseldorf.
Case 131/85. OJL 257, 9.10.1968. Case 152/73 Sotgiu ν Deutsche Bundespost [1974] ECR 153. [1980] ECR 3881.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, δεν μπορεί να αποκλεισθεί από το πεδίο εφαρμογής των κανόνων που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων (οι οποίοι πρέπει να ερμηνευθούν με ευρύτητα πνεύματος) ένα άτομο που ασκεί ως μερικώς απασχο­λούμενο μια πραγματική και ουσιαστική εργασία μισθωτού, μόνο και μόνο επειδή το άτομο αυτό προσπαθεί να συμπληρώσει το μισθό του, που είναι χαμηλότερος από το ελάχιστο όριο διαβίωσης, με άλλα νόμιμα μέσα.
The Court held that a person pursuing effective and genuine activities on a part-time basis could not be excluded from the scope of the rules governing the free movement of workers (which must be interpreted broadly) merely because he endeavoured to supplement his remuneration, which was below the minimum for subsistence, by other lawful means.
Δεν ενδιαφέρει αν τα συμπληρωμα­τικά αυτά μέσα διαβίωσης προέρχονται από αγαθά ή από την εργασία ενός μέλους της οικογένειας του ενδιαφερόμενου ή από οικονομική βοήθεια που βαρύνει τα δημόσια ταμεία του κράτους υποδοχής.
It was irrelevant whether these supplementary means of subsistence stemmed from the assets or employment of a member of the family of the person concerned or were derived from financial assistance from the public funds of the host Member State.
(') Απόφαση της 3.6.1986 στην υπόθεση 139/85, R.H. Kempf/Staatssecretaris van Justitie. (2) Απόφαση της 3.7.1986 στην υπόθεση 66/85, Lawrie-Blum/Land Baden-Württemberg.
By its judgment in Lawrie-Blum ν Land Baden-Württemberg,1replying to a number of questions put by the German Federal Administrative Court, the Court confirmed its previous findings2concerning Article 48(4), which exempts posts in the public service from the principle of freedom of movement for workers.
IV-2 πάρει τη θέση αυτή του ασκούμενου, μόνο και μόνο επειδή δεν είχε τη γερμανική υπηκοότητα.
The Court held that a British candidate possessing the necessary German qualifications could not be refused a traineeship on the sole ground that she was not a German national.
Παρόλο που η απόφαση αυτή αφορά μόνον τη θέση του ασκούμενου καθηγητή, κρίνε­ται εύλογο να συνάγει κανείς συμπεράσματα και για τις θέσεις των καθηγητών στα δημόσια σχολεία.
Although the judgment was expressly concerned only with the post of trainee teacher, it would appear to be relevant to the appointment of fully qualified teachers in State schools too.
Το Δικαστήριο εξέδωσε μια σημαντική απόφαση για την υπόθεση 270/83 (') με την οποία διαπιστώνει παράλειψη των υποχρεώσεων της Γαλλίας, οι οποίες προ­κύπτουν δυνάμει του άρθρου 52 της συνθήκης ΕΟΚ, στο βαθμό που η χώρα αυτή δεν παρέσχε στις επιχειρήσεις που λειτουργούσαν στη Γαλλία και ήταν θυγατρικές ή αντιπροσωπίες ασφαλιστικών εταιρειών που είχαν την έδρα τους σε ένα άλλο κράτος μέλος, την ίδια μεταχείριση για τα ποσά που εισέπρατταν από μετοχές γαλλικών εται­ρειών με αυτήν που η Γαλλία είχε παράσχει σε εκείνες τις ασφαλιστικές εταιρείες που είχαν την έδρα τους στη Γαλλία.
In Case 270/83 Commission ν France the Court held that by not granting to the branches and agencies in France of insurance companies whose registered office is in another Member State on the same terms as apply to insurance companies whose registered office is in France the benefit of shareholders' tax credits in respect of dividends paid to such branches or agencies by French companies, France had failed to fulfil its obligations under Article 52 of the EEC Treaty.
Η απόφαση αυτή ακολουθεί τη νομολογία της υπόθεσης «Klopp»(3).
COMMUNITY LAW registration in that other Member State in order to be able to practise their profession in France as an employee, as a principal in a practice or as a locum, France had failed to fulfil its obligations under Articles 48, 52 and 59 of the Treaty.