natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Είναι προφανές ότι ή μεγάλη πλειοψηφία τών συνδικαλιστών ψήφισαν "ναι" παρά τήν απόφαση τής Διασκέψεως τοΰ Συνεδρίου.
It is obvious that the igreat majority of trade unionists voted "yes" in spite of the de/cision by the Congress Conference.
Ή 'Ιρλανδική συνδικαλιστική κίνηση δέχθηκε τό αποτέλεσμα τού δημο­ψηφίσματος καί άπό τότε συμμετέχει πλήρως στις εργασίες τής Κοινό­τητας άπό τήν 1η 'Ιανουαρίου 19 73, τόσο άμεσα όσο καί διά μέσου τής Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων, τής όποιας είναι μέλος άπό τό Μάρτιο 1974.
The Irish trade union movement accepted the verdict of the referendum and it has since played a full part in the work of the Community since 1 January 1973, both directly and through the European Trade Union Confederation, which it joined in March 1974.
Χρησιμοποίησε π.χ. τις κοινοτικές πολιτικές στον αγώνα γιά τήν επίτευξη καλύτερων κοινωνικών οφελών καί στην προ­σπάθεια εξασφαλίσεως ίσ^ς αμοιβής γιά τους άντρες καί τις γυναίκες.
It has used Community policies, for example, in its fight to achieve improved social benefits and in the drive to secure equal pay between men and women.
"Εδρασε γιά νά επιτύχει ένα ικανοποιητικό μερίδιο άπό τό Κοινωνικό Ταμείο γιά εκπαίδευση καί επιμόρφωση ιρλανδών εργαζομένων καί στό περιφερειακό ταμείο ανταποκρίθηκε επίσης στην παρότρυνση πού έδωσε ή Κοινότητα γιά συμμετοχή τών εργαζομένων στις επιχειρήσεις.
It has worked to obtain an appropriate share of the European Social Fund for training and retraining Irish workers and in the regional fund it has also responded to the impulse given by the Community towards worker participation in enterprises.
'Η ιρλανδική συνδικαλιρτ-ίκή κίνηση συμμετέχει πλήρως καί ενεργά σ'όλες τις συμβουλευτικές επιτροπές τής ΕΟΚ όπου αντιπροσωπεύεται.
The Irish trade union movement plays a full and active part in all of the EEC advisory committees on which it is represented.
'Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Rue de la Loi 200, 1049 Bruxelles
Commission of the European Communities, Rue de la Loi 200. 1049 Bruxelles
ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ
THE TRADE UNION MOVEMENT IN THE EUROPEAN COMMUNITY
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
TRADE UNION ORGANIZATIONS IN ITALY
ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ
X/144/82-En produced by the trade union information division
ΠΙΝΑΚΑΣ
CONTENTS
Πίνακας ανά" οργάνωση καί ανά εκατομμύρια"
Table: Number of members by trade union organization (in millions)
ΐΗ_^.εταπολεμ ικι^_πε£ ίοδο ς
Birth and development of the Italian trade union movement
Άπό τήν ενιαία δράση στη* διαδικασία ενοποίησης
B. From unified action to the unification process
ΐΗ_ευ£ωπανκ^_πολιτ ¿2í3Í_2:5v_Lllíhi ¿^^_5HÜ§ilia^iσυνομοσπονδιών
The European policy of the Italian central trade
Οι τρεις Ιταλικές συνδικαλιστικές συνομοσπονδίες καί ή Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία τον Συνδικάτων
B. The three Italian trade unions and the European Trade Union Confederation
ΔιαμΟ£2ω^Π_12?_^£1^Β22_Ιϊϊ£ϊ2ίΰΗ;ίϊ^Μ_Βελό3ν
Number of members by trade union organization (in millions)
Πτυχές: Αντιστοίχως
The origins of the trade union movement in Italy can be traced back to the workere' and peasants* mutual assistance societies.
Ή καταγωγή τοϋ συνδικαλιστικού κινήματος στην Ιταλία πρέπει νά αναζητηθεί στην εμφάνιση τον έργατικον καί άγροτικον συνδέσμων προνοίας καί άλληλοβοηθείας.
As in the other countries in Europe, the emergence of the industrial society engendered trade clubs or societies, regional and national workers' federations, the struggle for trade union recognition, wage agreements, strikes and collective bargaining agreements.
'Όπως καί στίς άλλες χβρες τη*ς Ευρώπης, ή πορεία τή*ς ανάπτυξης τΐ\ς β ιομηχανικης κοινωνίας οδήγησε στή γένεση τώ*ν εργατικών Σωματείων. το3ν περιφαρειακδν καί έθνικΏν Όμοσπονδιον εργαζομένων, στό συνδι­καλιστικό αγώνα, στίς συμφωνίες σέ θέματα μισθΠν, στην απεργία, στην υπογραφή τον συλλογικών συμβάσεων.
As in most industrialized and democratic countries today the trade union movement is one of the more potent forces in society in Italy and national circumstances have led it to take action both in the factory and outside where it has become engaged in the reform of the structures of society and the defence of democratic and republican institutions.
Ι. Γένεση καί ανάπτυξη του ιταλικού συνδικαλιστικού κινήματος
I. Birth and development of the Italian trade union movement
Οι πρβτες συνδικαλιστικές οργανώσεις αυτές καθεαυτές εμφανίζονται κατά τά μέσα τοϋ Ι9ου αιώνα.
The first trade unions proper appeared towards the middle of the nineteenth century. îrom being friendly societies they quickly became involved in the organization and protection of workers' interests which is typical of contemporary trade unions.
Τό πλέον επεξηγηματικό παράδειγμα αύτή*ς τή"ς πορείας μδς προσφέρεται αναμφισβήτητα άπό τους εργάτες τή*ς τυπογραφίας, οι πρβτες ενώσεις τΩν ¿ποίων χρονολογοϋνται άπό τό 1848.
This progress is best illustrated by the history of the workers in the printing trade whose first associations go back to I848.
Τό 1872 υπάρξουν περί τίς τριάντα τέτοιες ενώσεις, οι όποιες θά σχηματίσουν μία Εθνική 'Ομοσπονδία, στόχος τη*ς ¿ποίας θά είναι! ή τήρηση τή*ς μισθό λογικές κλίμακας, τό έπίδωμα άλληλοβοηθείας στους άεργους καί ασθενείς, ¿ καθορισμός τον συνθηκών εργασίας καί τον δρων εισαγωγές τΏν μαθη­τευομένων, η διατήρηρη τΏν έπαφβν μεταξύ τ£3ν συμμετεχουσΠν οργανώ­σεων.
In I872, about 30 associations formed a national federation aimed at ensuring that pay scales were observed, providing assistance for the unemployed and sick, establishing conditions of employment and the admission of apprentices and maintaining contact with affiliated organizations.
Κατά τήν 'ίδια εποχή, πλην τΠν τυπογράφων, θά συναντήσουμε στην πρώτη γραμμή τοϋ συνδικαλιστικοϋ αγώνα τους αρτοποιούς, τους οικοδό­μους καί κυρίως τους κτίστες.
At the same time, in addition to the print workers, the bakers, construction workers and in particular the masons were most often to the forefront of the trade union struggle.
Κάτω άπό τήν επίδραση τοϋ εν τη" γενέση σοσιαλιστικοϋ κινήματος, οι απασχολούμενοι στή γεωργία -κυρίως εκείνοι τη"ς πεδιάδας του Πάδου- δέν θά παραλείψουν νά συμβάλλουν στην ανάπτυξη τή"ς ¿ργάνωσης τοϋ κόσμου τη*ς εργασίας.
Under the influence of the burgeoning Socialist movement, workers in agriculture, particularly in the Po valley, contributed to the development of the organization of labour.
Τό εργατικό κίνημα, έχοντας συναίσθηση τβν κινδύνων αύτη"ς τη"ς μεταβολές, θά αντιδράσει δίνοντας στίς τοπικές καί περιφερειακές οργανώσεις μία εθνική δομή.
The trade union movement was aware of what was at stake during this time of change and responded by placing its local and regional organizations on a national footing.
Βοηθούμενο στό έργο αυτό άπό τίς δύο μεγάλες ιδεολογικές οικογένειες της έποχη"ςΐ τους Σοσιαλιστές καί τήν καθολική Εκκλησία.
It was assisted in this task by the two major ideological factions: the Socialists and the Catholic church.
Τό συνδικαλιστικό κίνημα, εμπνεόμενο άπό τό γαλλικό παράδειγμα τΠν Χρηματιστηρίων εργασίας, υποστηρίζει τήν ¿ργάνιοση τβν εργαζομένων σέ ταπική κλίμακα σέ συνδικαλιστικές επιτ£θπές καί σέ_Σωματεϊα έργ_ασίας_ μέ σκοπό τή χειραφέτηση τους, οχ ι μόνο μέ τή βελτίωση τον συνθηκών ζωη"ς καί εργασίας, άλλα επίσης μέ τήν κοινωνικοποίηση τον μέσων παραγωγές καί διανομές.
Following the French example of the "Bourses du Travail" (association of various trade union members), the Socialist movement advocated the organization of workers in local trade union committees and workers' associations with a view to emancipating members by improving living and working conditions and socializing the means of production and distribution.
Τό πρΠτο εργατικό Σωμαρεΐο είδε τό φβς στό Μιλάνο τό Ι89Ι.
The first "Camera del lavoro" (workers' association) was set up in Milan in I891.
Κάλυψε τό κενό αυτό, δημοσιεύονται τό Ι89Ι τήν εγκύκλιο Rerum Novarum, ή ¿ποία ένω* διακηρύσσει τήν συνεργασία μεταξύ τΕ3ν κοινωνικών τάξεων αναγνώριζε ωστόσο τήν ατομική ιδιοκτησία σάν φυσικό δικαίωμα καί καλοϋσε τους εργαζόμενους νά συγκροτηθοϋν σέ οργανώσεις γιά τήν υπεράσπιση τον δικβν τους συμφερόντων.
This was remedied in 1891 with the publication of the encyclical, Rerum Novarum, which while preaching cooperation between the social classes recognized private property as a natural right and invited workers to form organizations to defend their own interests, Thus the Rerum Novarum constituted a point of reference for Christians wishing to become committed in the cause of labour and society and favoured the constitution of trade unions with a Catholic bias in both Italy and the rest of Europe.
Μέ τήν παρόρμηση των εργαζομένου στον τομέα τ?)ς μεταλλουργίας, οι ρεφορμιστές, οι σοσιαλιστές καί οι ρεπουμπλικάνοι δημιούργησαν τό 1906 τήν πρώτη πραγματική ένωση συνδικαλιστικών οργανώσεων, τήν Confederazione Generale del_Lavoro (CGL), εμπνεόμενη ουσιαστικά άπό τόν σοσιαλισμό καί τόν ρεφορμισμό.
At the instigation of the metal workers, the reformists, the socialists and the republicans created the first real trade union body, la Confederazione Generale del Lavoro (CCL) (general labour confederation) which was mainly socialist and reformist in conviction.
Παρ'δλο πού τό καταστατικό της βεβαιώνει τήν ανεξαρτησία της όργάνο^σης έναντι τΩν πολιτικΩν κομμάτων, εντούτοις συνήφθη συμφωνία μέ τό σοσιαλιστικό Κόμμα, ή ¿ποία αναγνωρίζει στό συνδικάτο τήν ρμοδιότητα ¿ργανώσεως οικονομικών άπεργιό3ν καί στό κόμμα τήν πολιτική διεύθυνση τοϋ έργατικοϋ κινήματος.
Although its statute asserted the independence of the organization with respect to the political parties, an agreement was concluded with the Socialist Party under which the trade union had the power to organize economic strikes and the party was responsible for the political guidance of the labour movement.
Άλλα αυτή τή θέση υπό κηδεμονία του συνδικαλιστικοϋ κινήματος δέν συμμερίζονται οΰτε δλοι οι εργαζόμενοι οΰτε δλοι οι πολιτικοί, θά θέσει δέ ζήτημα διαχωρισμοϋ καθηκόντων καί αυτονομίας τον συνδικα­λιστικών ¿ργανώσεων ώς προς τά πολιτικά κόμματα.
However, this association of the trade union movement with the Socialist Party did not meet with the approval of all the workers nor all the politicians and the question of the division of responsibilities and the independence of the trade union organizations in relation to the political parties soon came to the fore.
'Όσον άφορα* τό χριστιανικό συνδικαλιστικό κίνημα, αναπτύχθηκε άπό τήν πλερά του μέ τήν ό'θηση τΏν καθολικών ¿ργανώσεοιν πού μετέχουν στην κοινωνική δράση.
The Christian trade union movement developed under the impulse of the Catholic organizations committed to social action.
Ή δράση τους, ξεκινώντας άπό τό Rerumi Novarurm δλο καί αυξάνεται καί τό 1909 ιδρύεται μία γενική γραμματεία τό5ν Επαγγελματικών Συνδέσμων γιά τόν συντονισμό των καθολικών άλληλοασφαλιστικΏν ¿ργανο'ΐσεων, Άλλα μόνο τό Ι9Ι7 συστάθηκε ή πραγματική ενο:ιση συνδικαλιστικών ¿ργανώσεων μέ καθολική τάση, ή JJqnf adorazione Italiana _de_i i-ayo_rato_ri_ _(CIL) , συγκεντρώνοντας κυρίως τους απασχο­λούμενους στή γεωργία, καθώς επίσης στην υφαντουργία, τίς τηλεπικοι­νωνίες καί τή δημόσια διοίκηση.
Their activities intensified from the time of the Rerum Novarum and in 1909 a Secretariat—General of trade associations was set up to coordinate the Catholic mutual societies. A central Catholic—inspired trade union body was not set up until 1917_BAR_ the Confederazione Italiana dei Lavoratori (CIL) (Italian workers' confederation).
Τέθηκε έτσι τέλος στή σοσιαλιστική ηγεμονία στον κόσμο τη*ς εργασίας.
It drew its members mainly from agriculture, textiles, telecommunications and the civil service. This put an end to socialist hegemony in the trade union movement.
Σεβόμενη τό πνεϋμα τοϋ ή CIL θέλει νά θεωρείται καθα­ρά συνδικαλιστική καί ένεξάρτητη έναντι τον κομμάτων.
In keeping with the spirit of the Rerum Novarum« the CIL had no wish to incorporate other elements and wished to remain independent of the political parties.
Ή περίοδος πού ακολουθεί τόν Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο θά χαρακτηρισθεί άπό πολύ σκληρούς ρργατικούς καί αγροτικούς άγωνες, ιδιαίτερα στή Βόρειο 'Ιταλία, μέ μία αρκετά διαφοροποιημένη υποστήριξη τό3ν ενώσεων των συνδικαλιστικών ¿ργανώσεων.
Many sharp clashes involving workers and peasants took place in the period after the First World War, particularly in the north of the country with varying support from the central trade union bodies.
"Οταν τό Ι9Ι9 ξεσπα'ν μεγάλες απεργιακές κινήσεις, τά καθολικά συνδι­κάτα θά άντιτεθοϋν η δέν θά συμμετάσχουν, άπ'δπου καί ή προσωνυμία "λευκά συνδικάτα" σέ αντίθεση ώς προς τά "ερυθρά".
When widespread strike action broke out in 1919? the Catholic trade unions opposed it or abstained from participation which earned them the epithet of "white" as opposed to "red" unions.
Ωστόσο ή CIL θά συμμετάσχει στην κίνηση κατάληψης γαιών,ιδιαίτερα σημαντική στην πεδιάδα τοϋ Πάδου, πού θά ¿νομασθεϊ "λευκός μπολσεβικισμός".
The CIL, however, took part in the land occupation movement which was particularly significant in the Po valley and known as "white Bolshevism". At the same time the CGL opposed the creation of works councils elected by workers to control production and sought to restrain the rebellious metalworkers in Turin.
Ol εργατικές '?)ττες υπήρξαν πολυάριθμες
An important page in the political and trade union history of Italy had been turned.
Τό ζήτημα των εργατικών συμβουλίου, μέ τήν προοπτική της κομμουνιστι­κής επανάστασης, διι^ρεσε ισχυρά τήν CG-L καί τό ιταλικό σοσιαλιστικό Κόμμα.
In the first twenty years of the century the workers established central trade union bodies and there was a sharp increase in the numbers joining the trade union movement. In 1920, the CGL and CIL had 2 200 000 and 1 200 000 members respectively.
Ή πλειοψηφία τη"ς CG-L καί τοϋ σοσιαλιστικοϋ Κόμματος, εκτιμώντας δτι ητο αδύνατο, στίς συνθήκες της εποχής εκείνης, νά παρασύρουν τό σύ­νολο τοϋ κόσμου τη"ς εργασίας στό δρόμο της επανάστασης, διαχώρισε τή θέση της άπό έκεϊνα τά μέλη της -μία μειοψηφία- πού υποστήριζαν τή γενίκευση των συμβουλίου εργοστασίου καί τήν έγκατάσραση στή χώρα ενός καθεστώτος σοβιετικοϋ τύπου.
In spite of Fascist vigilance and repression, many workers and trade union and political leaders managed to keep alive the ideals of free trade unionism, democracy and the concept of organized labour in clandestine or semi-clandestine circumstances abroad or from within Fascist prisons. This constituted the human and organizational reserve which when the time came was to nourish the resistance, provoke general strikes, precipitate the end of Fascism and supply the personnel and leaders needed to reorganize democratic society.
Τό πρώτο πέμπτο τοϋ 20ου αίωνα θά έχει δώσει στους εργαζόμενους πραγματικές συνδικαλιστικές ενώσεις καί θά έχει καταγράψει μία μεγάλη προσχώρηση των εργαζομένου στό συνδικαλιστικό κίνημα.
Having fought Facism together, the Socialists, Christian Democrats and Communists set up one trade union federation on 3 June 1944: la Confederazione Generale Italiana del Lavoro (CGIL) with over five million workers· It was based on the broadest democratic principles, freedom of expression and independence from all political parties.
Τό 1920 ή CGL καί ή CIL άριθμοϋσαν 2.200.000 καί 1.200.000 εγγεγραμ­μένα μέλη.
It was heavily dominated by the Communist component and was under the leadership of three Secretaries-General, each representing one of the three political parties.
Εντούτοις, ή εμφάνιση τοϋ φασισμοϋ τό 1922 θά βρει τή συνδικαλιστική κίνηση πολιτικά καί ιδεολογικά διηρημένη καί εξασθενημένη στό όργανοπ;ικό επίπεδο.
This unity was of short duration. It was the result of the will of the three main political parties, but as soon as cooperation between them ceased trade union unity was called into question for political reasons.
'Άλλοι εξορίστηκαν καί αργότερα συνέβαλαν ενεργά στην πτώση τοϋ φασιστικοϋ καθεστώτος.
Some even feared it would lead to the advent of a Communist society in Italy, or that the Communist party would play a preponderant role.
Παρά τήν επαγρύπνηση καί τήν καταπίεση των φασιστον, πολλοί εργάτες καί συνδικαλιστικοί καί πολιτικοί ηγέτες θά συντηρήσουν, λαθραία η ήμιλαθραία, άπό τό έξοοτερικό η μέσα άπό τίς φασιστικές φυλακές, τά ιδεώδη τοϋ ελεύθερου συνδικαλισμοϋ καί της δημοκρατίας καθο'ς καί μία σχετική ¿ργάνο,ιση των εργαζομένων.
Accordingly, anti-Communist feeling led a number of members of the Socialist Party to leave the federation in January 1947 and led by G. Saragat they founded the Social Democrat Party while the majority of the Socialist Party which had followed P. Nenni maintained the alliance with the Communist Party, A few months later, for political reasons, the Christian Democrats broke with the Government coalition of Socialists and Communists -who were pushed into opposition - and formed a new cabinet with the Social Democrats, Republicans and Liberals.
Ή πτώση τοϋ φασιστικοϋ καθεστώτος επέτρεψε τήν ανασύσταση του συνδικαλισμοϋ στην Ιταλία.
The trade union movement was organically linked to the political parties and suffered the same divisions and confrontations which affected the political world and which were further accentuated by the beginnings of the cold war.
Ή αναγέννηση του συνέπιπτε μέ τήν επανεμφάνιση τον πολιτικών σχημαρισμων στή ζωή της χώρας καί μέ τήν καθιέρωση νέων συνθηκον ελευθερίας καί δημοκρατικής ζωής.
Motivated by anti-communism and the need for unified action by all Catholics, the Christian Democrats and the ecclesiastical authorities urged Catholic workers to leave the CGIL and form their own organization, A crusade was mounted against trade union unity in the name of a free
A) 1ΐ_£ήξη_τής_συνδ ικαλιστ ικης_ενότητας.
society with a choice offered between freedom and dictatorship, freedom and religious oppression.
Σοσιαλιστές, χριστιανοδημοκράτες καί κομμουνιστές, άφοϋ καταπο­λέμησαν μαζί τόν φασισμό, ιδρύουν τήν 5η Ιουνίου 1944 μία ενι­αία συνδικαλιστική συνομοσπονδία: τήν Confederazione Generale iÌ?^?D?_y?^_tav/0
Catholic workers succumbed to the pressure from above to support this "schism" even at the cost of their immediate interests. They nevertheless maintained a certain distance, at least in principle as regards the social doctrinesof both the Church and the Christian Democrat party.
Ή ενότητα αυτή θά είναι μικρή"ς διάρκειας.
It was formed jointly with two other minority groups - Social Democrats and Republican.
Άπό τή στιγμή πού ξεπεράστηκε αυτή ή ανάγκη, κατά τήν άποψη ¿ρισμένων δέν είχε πλέον λόγο ύπαρξης.
A few months later, the Christian Democrat and Social Democrat trade unionists set up the Libera Confederazione Generale Italiana del Lavoro (LCGIL).
Άπό πνεϋμα άντικομμουνιστικό, τόν Ιανουάριο τοϋ 1947, ένας ¿ρισμένος αριθμός μελών τοϋ Σοσιαλιστικοϋ Κόμματος μαζί μέ τόν G.
In May 1949 the Social Democrats left the LCGIL, the Republicans left the CGIL and together formed the Federazione Italiana del Lavoro (FIL).
Saragat τό εγκαταλείπουν καί ιδρύουν τό Ιταλικό Βοσιαλ-δημοκρατικό Κόμμα, ενώ ή πλειοψηφία τοϋ PS πού ακολούθησε τόν P.
The LCGIL and the FIL stated that they were prepared to promote the unity of democratic workers and all free and indipendent trade union forces.
Ό αγώνας εναντίον τη"ς συνδικαλιστικές ενότητας θά ¿δηγηθει
TJhis ended the tormented saga of trade union unity that had begun with the Pact of Rome and which left the UIL with 400 000 members, the CISL with 1.5 million and the CGIL with nearly 5 million.
Απευθύνονται στους καθολικούς δχι σάν σέ εργαζόμενους άλλα σάν σέ πολίτες καί ιδίοις στην ιδιότητα τους σάν πιστών.
Accordingly, in these years it chose to give support to the restoration and development of the economy in general and productivity in particular, opting in particular for linking wages to productivity.
"Ενα πρώτο βη"μα προς τή ρήξη της ενότητας πραγματοποιήθηκε μέ τή σύσταση της Alleanza_ger_l^unita_e_l¿indigen^ (1948) πού δημιουργήθηκε άπό τους ηγέτες τη"ς Χριστιανικές Δημοκρατίας, άπό κοινοϋ μέ δύο άλλα ρεύματα μειονοτήτων, τό ενα σοσιαλ-δημοκρατικό, τό άλλο ρεπουμπλικανικό.
It was opposed to overall claims of a political type and favoured signing collective agreements at national level first, then at regional and finally at company level to supplement the first agreements and at the same time obtain further advantages for the workers.
Μερικούς μη"νες αργότερα, οι Χριστιανοδημο­κράτες καί σοσιαλ-δημοκράτες συνδικαλιστές συνέστησαν τή La Libera_Confederazione Generale Italiana del Lavoro (LCGIL).
In the international field it opted for Europe and the West. The trade union was based on the American model of the time, particularly in the motor vehicle industry.
Τό επόμενο έτος (Μάνος 1949), oì σοσιαλ-δημοκράτες άποχωροϋν άπό τήν LCGIL, οι ρεπουμπλικάνοι εγκαταλείπουν τήν CGIL καί σχηματίζουν μαζί τή _Federazione_Italiana del Lauoro (FIL).*H LCGIL καί ή FIL διακήρυσσαν ωστόσο δτι είναι έτοιμες νά ευνοήσουν τήν ενότητα τΩν δημοκρατών εργαζομένων καί δλων των ελεύθερων καί ανεξάρτητων συνδι­καλιστικών δυνάμεων.
Being in favour of productivity and collective agreements, the CISL followed the line of Christian Democrats regarded by the United States on the one hand and the Vatican on the other as the only party able to build up a solid barrier against the Communists in Italy. There was a majority of Catholic Members and in its anti-Communist campaign among the workers the CISL tended to adopt a rather Messaianic approach to economic policy seeing it as the means of achieving peace in industrial relations.
Στή συνέχεια αύτή"ς της διακήρυξης, ιδρύθηκε τήν Ιη Μαίου 1950, ή Confederazione Italiana Sindacati Lavoratori (CISL) Ωστόσο, σοσιαλιστές καί ¿μάδες πού ανήκουν στή FIL καί πού ?)σαν αντίθετοι στή συνένωση μέ τήν LCGIL 'ίδρυαν τό 'ίδιο έτος τήν Unione Italiana del_La\/oro (UIL).
Secondly, thanks to its practical approach, the qualities of its leaders and the concrete results obtained through organized collective bargaining, it succeeded in taking root and established a solid position in various sectors of production and the services.
'Έτσι ¿λοκλυρο^νόταν ¿ πολυτάραχος κύκλος τη"ς εμπειρίας γιά τή συνδι­καλιστική ενότητα πού είχε αρχίσει μέ τό Βύμφωνο τη"ς Ρώμης.
All the same, the CISL lacked an overall view of the political world, society, its own organization and what was at stake.
Μετά τό πέρας αυτών των διασπάσεων καί ανακατατάξεων, τό 1950, ή UIL άριθμοϋσε 400.000 μέλη έναντι 1,5 εκατομμυρίου τη~ς CISL καί 5 περίπου εκατομμυρίων'τη"ς CGIL.
And it found it difficult to accommodate a series of demands from the working world, such as those relating to living and working conditions which came to a head in the 1960s and forced it to review its position in part and bring it more into line with the realities of workers' lives. This change subsequently facilitated joint action by the three main bodies.
Πεπεισμένη γιά τήν εύεργετηκότητα της οικονομικές ανά­πτυξης καί της τεχνικές προόδου, θεο.)ρεϊ τό συνδικάτο σάν έναν παρά­γοντα εκσυγχρονισμού καί ¿ρθολογισμοϋ.
The UIL sought to present itself to the workers as a democratic, non-religous movement, reformist in tendency. Organization was based on the model of Scandinavian trade unionism.
Οι διεθνείς της επιλογές είναι εύρωπαΐ'κοϋ καί δυτικοϋ χαρακτήρα.
While its approach differed from that of the CISL it also opted for collective bargaining.
Τό συνδικαλιστικό της πρότυπο είναι εξάλλου εμπνευσμένο άπό τό αμερικανικό της εποχής εκείνης, ιδιαίτερα μάλιστα τη"ς βιομη­χανίας αυτοκινήτου.
Although it claimed to be independent of political parties and governments, its Socialist, Social Democrat and Republican elements maintained close ties with their respective parties.
Πιστή στό πνεύμα τη"ς παραγωγικότητας καί τών συλλογικών συμβάσεων, ή CISL θά παίξει τελικά τό παιγνίδι της Χριστιανικής Δημοκρατίας πού ητο εκείνο της επίσημης αναγνώρισης της άπό τίς Ηνωμένες Πολιτείες άφ'ενός καί τό Βατικανό άφ'ετέρου, σάν τοϋ μόνου κόμματος στην Ιταλία πού είναι σέ θέση νά υψώσει έναν ισχυρό φραγμό έναντι τοϋ κομμουνιστικοϋ κόμματος.
Although reformist in tendency, the UIL did not hesitate to decry the inadequacy of the social and economic policies of the governments of the time, to defend the workers' right to strike, to claim legal force for collective agreements and advocate an integrated economic programme to resolve the serious economic and employment difficulties of the country.