natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το δεύτερο πρόβλημα έγκειται στο να καθορισθεί η «βαρύτητα» της ψήφου, κατά περίπτωση, της Κοινότητας ή των κρατών μελών (αν υποτεθεί ότι δεν απαιτείται οι αποφάσεις να λαμ­βάνονται ομόφωνα ή με κοινή συναίνεση).
At the final session of the Conference, the representative of the State concerned - which was Italy at the time - declared that 'the conclusions of the Conference will be implemented (in relation to nonmember countries) by the Communities in respect of matters for which they are at present, or will subsequently be, competent' and that 'in respect of
Παρά την τοποθέτηση αυτή, οι εταίροι της Κοινότητας θεωρούν σχεδόν πάντοτε ότι εί­ναι χρήσιμο να καθίσταται σαφές στις ίδιες τις συμφωνίες ότι, όταν η Κοινότητα ψηφί­ζει επί ενός ζητήματος, θα πρέπει τα κράτη μέλη της να απέχουν από την ψηφοφορία και αντιστρόφως (').
such matters the expression 'participating States' appearing in the Final Act will be un derstood as applying also to the European Communities'. He consequently informed the other participants that he would sign the Final Act of the conference 'in (his) dual capacity as the representative of Italy for that country and as President-in-Office of the Council of the European Communities for those Communities'.'
Αυτή η ρήτρα της «μη σώρευσης» δεν δημιουργεί πρόβλημα για την Κοινότητα.
The Helsinki Final Act in fact carries the signature of Aldo Moro as Prime Minister of the Italian Republic and as President of the Council of the European Communities.
Πράγματι, το «εσωτερικό της δίκαιο» απαγορεύει, καταρχήν, κάθε μορ­φή «παράλληλης» ή «συντρέχουσας» αρμοδιότητας της ΕΟΚ και των κρατών μελών της επί του αυτού αντικειμένου (2).
No objections were raised to either Mr Moro's declaration or his signature, even by the USSR and the other East European countries, which no doubt concluded that opposition to this clear demonstration of the unity of the EEC and its Member States might de lay orjeopardize the conclusion of the conference.
Το δεύτερο πρόβλημα (σχετικά με το «βάρος» της ψήφου της Κοινότητας) αποτελεί επί­σης αντικείμενο πάντοτε ειδικών διατάξεων των συμφωνιών.
Section 2: Participation by the European Communities in the implementation of acts and decisions of international organizations and conferences
Ο κανόνας αυτός έχει εφαρμοσθεί τόσο στα όργανα που λειτουργούν σύμφωνα με την αρχή «ένα κράτος, μία ψήφος» (3), όσο και σε εκείνα που διέπονται από το σύστημα της σταθμισμένης ψήφου (4).
When an international organization adopts a decision, resolution or recommendation, the members of the organization are naturally required either to take the necessary measures to execute that instrument, if it imposes such an obligation on them, or to de cide what action to take upon it if it does not contain any binding provisions.
Σε περίπτωση ψηφοφορίας, υπάρχει συνεπώς κίνδυνος να υπάρξει δυσαναλο-
This rule applies equally to the States and to the European Communities when the latter are members of the organization and the decision, resolution or recommendation is concerned with matters for which they are competent.
(') Μεταξύ άλλων παραδειγμάτων, βλ. το άρθρο 14.2. της προαναφερθείσας συμβάσεως του 1979 για τη δια­συνοριακή ατμοσφαιρική ρύπανση μακράς αποστάσεως.
There are many practical examples of measures taken by one or other of the Communities and, in particular, by the EEC to implement acts and decisions adopted by international organizations or bodies of which it is a member.
(2) Βλ. ιδίως την προαναφερθείσα γνωμοδότηση 1/75 του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Συλλο­γή 1975, σ. 1355), επί της εφαρμογής του άρθρου 113 TncouvØriKnc ΕΟΚ (εαπορική πολιτική).
The commonest case is that of regulations or decisions of the Council of the Communities designed to implement, within the Community, the decisions or recommendations of mixed committees, association councils and cooperation councils set up under bilateral agreements to which the EEC is party.
Γ) Άρθρο ΧΙΙ.4 της συμβάσεως.
See Ninth General Report on the Activities of the European Communities -1975 (Office for Official Publications of the European Communities, Luxembourg) point 511, p. 300.
γία μεταξύ των ψήφων επί θεμάτων κοινοτικής αρμοδιότητας και των ψήφων επί άλλων θεμάτων.
There are also examples of EEC regulations or decisions approving or accepting acts and decisions adopted by the managing bodies for multilateral agreements to which the EEC is party.
Στην πραγματικότητα όμως ο κίνδυνος αυτός είναι πολύ περιορισμένος, δεδο­μένου ότι οι αποφάσεις τις περισσότερες φορές λαμβάνονται με κοινή συναίνεση (').
We shall quote, for example, the Council Decision of 24 June 1982, ac­cepting, on behalf of the EEC, a recommendation by the International Commission for the protection of the Rhine against pollution.'
Στην περίπτωση αυτή, η σύμβαση προβλέπει ότι η ψήφος της ΕΟΚ προστίθεται στις ψήφους των κρατών μελών της που μετέχουν στην εν λόγω επι­τροπή.
Intervention by the European Communities in the implementation of acts and deci­sions adopted by international organizations or conferences of which they are not members but concerned with matters within their competence raises delicate problems.
Ωστόσο, το σύνολο των ψήφων αυτών δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τον αριθμό των κρατών μελών της ΕΟΚ που μετέχουν στην επιτροπή (2).
When such acts and decisions are binding on the members of the organization and in particular on the Member States of the Communities can they also be considered to be binding on the Communities?
Τούτο σημαίνει ότι, όταν η ΕΟΚ ψηφίζει, θα πρέπει να απέχει της ψηφοφορίας ένα κράτος μέλος της!
Whether or not such acts and decisions are binding on the members of the organization, can the Communities legitimately take the place of their Member States in adopting the measures necessary for their execution or in deciding what action should be taken on them?
Είναι προφα­νές ότι, με το περίπλοκο αυτό σύστημα, του οποίου η εφαρμογή θέτει λεπτά ζητήματα, η σύμβαση της Καμπέρας αναφέρεται σε μία περίπτωση «σώρευσης» των ψήφων που δεν έχει αντιμετωπισθεί σε άλλες πολυμερείς συμφωνίες στις οποίες η ΕΟΚ και τα κράτη μέλη της είναι συμβαλλόμενα μέρη.
The first of these questions arose in the case of the embargo on exports to South Africa and the former Southern Rhodesia, ordered by the Security Council under Article 41 of the United Nations Charter.2In the case of measures which may come within the competence of the EEC under the terms of Article 113 of the establishing Treaty, it could be asked whether, under the terms ofthat article and taken in conjunction with the provisions of Article 48 of the charter which requires the Member States of the Un­ited Nations to take the necessary measures to implement decisions of the Security Council,3 this was not also an obligation for the EEC.
Στο μέτρο αυτό, η εν λόγω σύμβαση δεν αποτελεί προηγούμενο αντίθετο προς τον κανόνα «ουδετερότητας» που τηρείται στις συμφωνίες αυτές.
This question was not resolved, because the Member States of the EEC considered that they were required to apply the 'trade sanctions' ordered by the United Nations Security Council against South Africa
1 της συμβάσεως.
Such measures may include the complete or partial breaking off of economic relations...'. '1.
Κεφάλαιο II - Συμμετοχή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις εκτός των συνθηκών πράξεις του διεθνούς δικαίου θα γίνει λόγος στο κεφάλαιο αυτό για τις αποφάσεις, ψηφίσματα, δηλώσεις, συστάσεις, κλπ., που χρησιμοποιούνται για να εκφρασθούν τα συμπεράσματα ορισμένων διαπραγ­ματεύσεων που διεξάγονται στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών και συνδιασκέψεων, πα­γκόσμιου ή περιφερειακού χαρακτήρα.
This question can easily be answered in the affirmative when the implementation (or non-implementation) of the instrument does not involve, for the Member States of the organization, any obligatory procedure such as notification of formal acceptance (or of an objection), transmission of a report on measures to implement the instrument or stating reasons for not implementing, etc.
Η ακριβής έκταση των υποχρεώσεων που οι πράξεις αυτές συνεπάγονται δεν είναι πά­ντοτε σαφής, ιδίως όταν οι εν λόγω υποχρεώσεις προκύπτουν από κείμενα των οποίων η ονομασία (τελική πράξη, χάρτης, κώδικας συμπεριφοράς, ...) και η σύνταξη έχουν επί­τηδες διατυπωθεί με αρκετά ασαφείς όρους, ώστε να διευκολύνεται ο συγκερασμός των αντιτιθεμένων απόψεων των ενδιαφερομένων μερών.
When the member States of an international organization are required, by an instrument ofthat organization, to fulfil procedural obligations of the kind described in the previous paragraph, a further question arises, namely, whether the Community is 'ad missible' for the purpose of discharging those obligations for and on behalf of its Member States.
30, No 4, 1982, σσ. 577-604.
Common Market Law Review, 1975, pp. 231-244.
Αλλά επί του θέματος αυτού θα επα­νέλθουμε πιο πέρα.
The Communities are subject to international law.
Είναι αμφίβολο κατά πόσο η γνωμοδότηση του Δικαστηρίου απαντά θετικά στο ερώτη­μα αυτό.
In this part, consideration is given to the special difficulties created by the specific nature of the Communities as regards the application to them of the rules of international law.
Εν πάση περιπτώσει, το πρόβλημα που εκτέθηκε έχει περιορισμένη σημασία, δεδομέ­νου ότι οι περισσότερες πράξεις των διεθνών οργανισμών και συνδιασκέψεων θεσπίζο­νται χωρίς ψηφοφορία, με κοινή συναίνεση.
The Court of Justice of the European Communities took account of the reality of inter national practice when it defined the agreement in broad terms as 'any binding commit ment entered into by subjects of international law, whatever the formal title attaching toit'.'
Σε ορισμένες περιπτώσεις, επετράπη στην Κοινότητα να μετάσχει, κατά τρόπο άμεσο ή έμμεσο, στη θέσπιση των πράξεων διεθνών οργανισμών των οποίων δεν είναι μέλος.
International agreements are governed by a set of customary rules, most of which are codified in the Vienna Convention of 23 May 1969 on the Law of Treaties.2
Πρώτ' απ' όλα, πρέπει να αναφερθεί η περίπτωση της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου (GATT).
Admittedly, this convention is supposed to apply only to a particular category of agree ments, namely to treaties between States.
Η ΕΟΚ δεν έχει τυπικά την ιδιότητα του «συμβαλλομένου μέρους» της Γενικής Συμφωνίας και κατά κανόνα δεν διαθέτει το δικαίωμα ψήφου στα όργανα της GATT.
In fact, however, it defines in essence a system of references which, with certain adaptations can be applied to all international agree ments.
3, 4 και 6/76, Kramer, Συλλογή 1976, σσ.
Opinion 1/75, 11.11.1975, ECR 1355.
1279 και επ.
The Vienna Convention as such applies only to States party to it.
(2) Βλ. την προαναφερθείσα απόφαση του ΔΕΚ της 12.12.1972, στις υποθέσεις 21-24/72, «International
However, in the case of provisions agreed by a consensus (the most numerous) it may be considered that, as the express international custom, they are of general application.
τούτου, οι πράξεις που θεσπίζονται από τα όργανα της GATT για τη ρύθμιση των θεμά­των αυτών μπορούν να θεωρηθούν ότι έχουν υιοθετηθεί και από την ΕΟΚ.
It is revealing in this respect that when the Communities had to comment on the ILC draft they considered it to be generally satisfactory, with one or two reservations.'
Ωστόσο, το ζήτημα δεν έχει αποσαφηνισθεί ποτέ, δεδομένου ότι αποφάσεις των «συμβαλλομένων μερών» λαμβάνονται πάντοτε με τη μέθοδο της συναίνεσης.
For that reason, although the ILC text on this point still lacks any intrinsic legal author ity, our discussion of the problems will take account wherever possible of the terms of the text.
Πρέπει εξάλλου να υπομνησθούν οι περιστάσεις της συμμετοχής της ΕΟΚ κατά την υιοθέτηση της τελικής πράξης της Συνδιάσκεψης για τη συνεργασία και ασφάλεια στην Ευρώπη (Ελσίνκι, 1975).
As in the previous sections, the general rule is set against the specific nature of the Communities and the difficulties which can result are explained.
Πράγματι, η τελική πράξη του Ελσίνκι φέρει την υπογραφή του Aldo Moro ως προέδρου του υπουργικού συμβουλίου της Ιταλικής Δημοκρατίας και ως προέδρου του Συμβουλίου των Ευρωπαϊ­κών Κοινοτήτων.
(i) Successive agreements which are incompatible; (ii) Scope of agreements in internal Community law and in the law of Member States; (iii) Respect for Community powers and nullity of agreements; (iv) Implementation ofCommunity agreements by Member States;
Η δήλωση και η υπογραφή του Α.
(vi) Territorial area of application of agreements.
Α - Πράξεις των διεθνών οργανισμών και συνδιασκέψεων των οποίων οι Κοινότητες είναι μέλη
'When a treaty specifies that it is subordinate to a preceding or subsequent treaty or that it should not be deemed incompatible with that other treaty, the provisions of that treaty shall prevail.
Όταν ένας διεθνής οργανισμός υιοθετεί μια απόφαση, ένα ψήφισμα ή μια σύσταση, τα μέλη του οργανισμού καλούνται προφανώς να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλε-
When all the parties to the preceding treaty are also parties to the subsequent treaty, even though the preceding treaty is still in force or its application has not been suspend ed under the terms of Article 59, the preceding treaty shall apply only insofar as its provisions are compatible with those of the subsequent treaty.
Στην πράξη υπάρχει πράγματι πλήθος μέτρων που έχουν ληφθεί από τη μια ή την άλλη Κοινότητα και ειδικά την ΕΟΚ, για την εκτέλεση πράξεων που έχουν θεσπισθεί από διεθνείς οργανισμούς και συνδιασκέψεις των οποίων είναι μέλη.
(b) for the purpose of relations between a party to both treaties and a party to one of those treaties only, the treaty to which they are both parties determines their mutual rights and obligations;
Η συνηθέστερη περίπτωση αποτελείται από τους κανονισμούς ή αποφάσεις του Συμ­βουλίου των Κοινοτήτων που αποσκοπούν στην εφαρμογή εντός της Κοινότητας των αποφάσεων ή συστάσεων των μεικτών επιτροπών, συμβουλίων συνδέσεως και συμβου­λίου συνεργασίας που συνιστώνται από τις διμερείς συμφωνίες στις οποίες η ΕΟΚ μετέ­χει ως συμβαλλόμενο μέρος.
'c) paragraph 4 shall apply without prejudice to Article 41, to any question or to any suspension of the application of the treaty under the terms of Article 60, or any question of responsibility which may arise for a State or an international organization through the conclusion or implementation of a treaty the provisions of which are incompatible with its obligations towards another State or organization, or, as appropriate, towards another organization or State not party to the said treaty, un der the terms of another treaty.'
Β - Πράξεις των διεθνών οργανισμών και συνδιασκέψεων των οποίων οι Κοινότητες δεν είναι μέλη
When such maintenance is impossible because the implementation of one is a continuing violation of the other, the party to both agreements has no option but to abandon one or the other.
Στην περίπτωση που οι πράξεις αυτές έχουν υποχρεωτική ισχύ για τα μέλη του οργανι­σμού και ιδίως για τα κράτη μέλη των Κοινοτήτων, μπορούν να θεωρηθούν ότι δεσμεύ­ουν και τις τελευταίες;
On the other hand, its special nature comes up again when the question arises of the re lationship between Community Treaties and treaties concluded by one (or more) Member States.
Η Κοινότητα μπορεί να προβεί εγκύρως, αντί των κρατών μελών της, στην εφαρμογή πράξεων διεθνών οργανισμών των οποίων δεν είναι μέλος, είτε αυτές οι πράξεις έχουν, είτε όχι, υποχρεωτική ισχύ για τα εν λόγω κράτη;
As these rules apply both in respect of the establishing Treaties and of law derived from them, they go much further than a standard clause specifying that the establishing Trea ties take precedence over any agreement concluded between Member States.
Λαμβανομέ­νων υπόψη των γνωστών συνεπειών που παράγουν οι πράξεις των Κοινοτήτων έναντι των κρατών μελών τους, η απόδειξη αυτή είναι εύκολη, με την επιφύλαξη βέβαια ότι τα μέτρα που έχει λάβει η Κοινότητα είναι κατ' ουσίαν σύμφωνα με την πράξη που πρέπει να εφαρμοσθεί.
Articles 233 of the EEC Treaty and 202 of the EAEC Treaty stipulate: 'The provisions of this Treaty shall not preclude the existence or completion of regional unions between Belgium and Luxembourg, or between Belgium, Luxembourg and the Netherlands, to the extent that the objectives of these regional unions are not attained by application of this Treaty'.
0) «Το Συμβούλιο Ασφαλείας μπορεί να αποφασίσει ποια μέτρα ... πρέπει να ληφθούν για να αποκτήσουν αποτέλεσμα οι αποφάσεις του, και μπορεί να προσκαλέσει τα μέλη των Ηνωμένων Εθνών να εφαρμόσουν τα μέτρα αυτά.
These articles do not really constitute an exception to the general rule stated above, to the extent that the regional agreements in question are not considered to be incompatible with the EEC and EAEC Treaties.
Στα τελευταία μπορούν να περιληφθούν και η πλήρης ή μερική διακοπή των οικονομικών σχέσεων...».
At the same time they guarantee to the members of these unions that they can continue to pursue their objectives and go further in the context of their regional union than in that of the Community itself.
Οι αποφάσεις αυτές εκτελούνται από τα μέλη των Ηνωμένων Εθνών άμεσα, αλλά και χάρη στη δράση τους στους κατάλληλους διεθνείς οργανισμούς στους οποίους μετέχουν».
The Treaties establishing the Communities cannot themselves impose any obligations on nonmember countries. On the other hand, they can require Member States to seek to reduce the difficulties arising from the incompatibility of some of their provisions with those of agreements concluded previously by Member States with nonmember States.
Δελτίο ΕΚ 5-1980, σσ.
1 Article 192 of the EAEC Treaty is worded identically.
27 και επ.).
The wording of the ECSC Treaty is slightly narrower.
Όταν τα κράτη μέλη ενός διεθνούς οργανισμού υπόκεινται, βάσει των πράξεων του ορ­γανισμού, σε υποχρεώσεις διαδικαστικού τύπου σαν αυτές που αναφέρθηκαν προηγου­μένως, το ερώτημα που τίθεται είναι αν η Κοινότητα μπορεί «παραδεκτώς» να εκπληρώ­σει τις υποχρεώσεις αυτές, αντί των κρατών μελών.
'The rights and obligations arising from agreements concluded before the entry into force of this Treaty between one or more Member States on the one hand, and one or more third countries on the other, shall not be affected by the provisions of this Treaty.
Ορισμέ­νες συστάσεις και ψηφίσματα προέβλεπαν ιην τήρηση τυπικής διαδικασίας αποδοχής από τα μέλη :ου οργανισμού.
Member States shall, where necessary, assist each other to this end and shall, where appropriate, adopt a common attitude.
Για το λόγο αυτό το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτή­των ανέθεσε στον πρόεδρο του να γνωστοποιήσει επισήμως στη γραμματεία τοον συγκε­κριμένων οργανισμών την αποδοχή της ΕΟΚ ταυιόχρονα εξάλλου μ' εκείνη όλων των κρατών μελών.
In applying the agreements referred to in the first paragraph, Member States shall take into account the fact that the advantages accorded under this Treaty by each Member State form an integral part of the establishment of the Community and are thereby inseparably linked with the creation of common institutions, the conferring of powers upon them and the granting of the same advantages by all the other Member States.'
119, σχετικά με την ενοποίηση των εντύπων που χρησιμοποιούνται για τις άδειες των διεθνών οδικών μεταφορών εμπορευμάτων) και στη γραμματεία του «Codex alimentarius» («κανόνες που αφορούν την παραγωγή και την εμπορία διαφόρων τροφί­μων»).
This paragraph would go beyond customary law if it meant that the Member States of the EEC can rely in their dealings with each other (and contrary to Community law) on the provisions of agreements previously concluded with nonmember countries. But the Court of Justice of the European Communities rejected this interpretation and ruled that the sole purpose of Article 234 was 'to safeguard the rights of nonmember States'.'
Οι γνωστοποιήσεις αυτές έχουν ληφθεί από τους αποδέκτες τους, χωρίς αντίρρη­ση.
The second paragraph specifies action required of the Member States. It can affect nonmember countries only through the action of the Member States.
Κατά την αντίληψη μας, δεν εμφανίζονται στην πράξη περιπτώσεις αμφισβητήσεως του «παραδεκτού» διαδικαστικών πράξεων τελουμένων από την Κοινότητα.
It in fact envisages the kind of situation mentioned earlier, where it is impossible to maintain participation in two incompatible relationships under agreement, and, as is normal, calls on Member States to resolve the conflict in favour of the EEC Treaty.
Οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες και η εφαρμογή του διεθνούς δικαίου
It is required to cease applying the provisions of previous agreements, to the extent that they are incompatible with the EAEC Treaty.
Οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες διέπονται από το διεθνές δίκαιο.
The problem of the incompatibility of subsequent treaties is then complicated by the problem of succession.
Στην ανάπτυξη του τρίτου μέ­ρους που ακολουθεί επισημαίνονται οι ειδικές δυσχέρειες που δημιουργούνται, λόγω της ιδιαιτερότητας των Κοινοτήτων, επ' ευκαιρία της εφαρμογής, έναντι αυτών, των κανόνων του διεθνούς δικαίου.
In international law, the term 'succession' in the expressions 'succession of States' or 'succession of international organizations' applies to the substitution of one subject of law for another, without the implication that the 'successor' automatically inherits the rights and obligations of the subject it succeeds.
Οι δυσχέρειες αυτές είναι δυνατό να αφορούν: - την εφαρμογή των διεθνών συμφωνιών (κεφάλαιο 1). - τη διεθνή ευθύνη (κεφάλαιο 2). - την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών (κεφάλαιο 3).
The formula applies to the European Communities in relation to their Member States, with the proviso that such succession is partial or by categories and not total. The posi­tion is that the Communities take the place of the States and deal with third parties on all matters for which powers have been transferred to them by the States, by virtue of Community principles.
Κεφάλαιο I - Οι Κοινότητες και η εφαρμογή των διεθνών συμφωνιών
be able to fulfil its obligations under the previous agreement, without the Community being bound thereby as regards the State concerned. '
Η συμφωνία είναι το κύριο όργανο των διεθνών δοσοληψιών.
This would suggest that the Community is not bound by agreements previously con­cluded by Member States on the sole grounds that such agreements were concluded on matters within Community competence.
Παρόλο που τις περισσότερες φορές οι συμφωνίες προκύπτουν από κωδικοποιημένες και τυπικές διαδικασίες, είναι δυνατό να συναφθούν και μετά από άτυπες διαδικασίες.
It may be concluded from this that the ma­chinery for access by succession to an agreement previously concluded by the Member States, as accepted by the Court in its International Fruit ruling,2 is not of general appli­cation and in any case cannot be brought under Article 234.
Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει λάβει υπόψη την πραγματικότητα της διεθνούς πράξης, ορίζοντας με ευρύτητα τη συμφωνία ως «κάθε ανάληψη υποχρεώ­σεως από υποκείμενα του διεθνούς δικαίου, με υποχρεωτική ισχύ, ανεξάρτητα από τυπι­κούς χαρακτηρισμούς» (')■
Referring specifically to this ruling, the Advocate General, Mr Capotorti, made it quite clear that the Community had succeeded to the obligations of Member States under the GATT: 'not solely on the basis of the single fact that it had taken over powers previous­ly exercised by the Member States in the matter governed by the General Agreement but also taking account of at least four other decisive elements: the fact that the Member States were already bound by the GATT when they concluded the EEC Treaty, the consent of the same States to bind the Community by the obligations of the Agreement coinciding with the acceptance by the Community of the aims of the GATT by virtue of Article 110 of the Treaty of Rome, the action in fact taken by the Community institu­tions in the framework ofthat Agreement and the recognition, by the other contracting parties, of the transfer of powers by Member States to the Community'.3 The issue was therefore to show clearly that the GATT case was specific.