natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η επιταγή προς το εθνικό δικαστήριο να παραμερίζα τους εθνικούς κανόνες που είναι ασυμβίβαστοι με κοινοτικούς κανόνες με άμεσο αποτέλεσμα, ξεπερνώντας ενδεχομένως τους κανόνες που περιορίζουν την ίδια του την αρμοδιότητα, αποτελεί συγκεκριμενοποίη­ση της απόψεως κατά την οποία η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου αποτελεί ίδιο γνώρι­σμα του, ανεξάρτητα από τις εθνικές συνταγματικές διατάξας που δεν μπορούν κατά κα­νέναν τρόπο να αποδυναμώσουν την αποτελεσματικότητα του.
The requirement for a national court to disregard a national rule that has been found to be incompatible with a directly applicable Community rule, if necessary exceed ing its jurisdiction, is simply the practical expression of the theory that Community law prevails by its very nature, regardless of any constitutional rules in the Member States, none of which may be allowed to impede its effect.
Με τον προσδιορισμό λοιπόν της εκτάσεως του άμεσου αποτελέσματος και της υπε­ροχής του κοινοτικού δικαίου, το Δικαστήριο έχα οδηγηθεί σε κοινοτικό ορισμό της λα­τουργίας του εθνικού δικαστηρίου.
It is therefore not unreasonable to suggest that the national court is playing a full part in the Community legal system, its jurisdiction being defined by reference to its position in that system, at least where the efficacy and especially the supremacy of Community law are subject to restrictions bound up with the national legal order.
Η δικαστική αμεσότητα εξασφαλίζεται σαν φυσική συνέχεια της κανονιστικής αμεσότητας.
By defining the impact of direct effect and of the Community law, the Court of Justice has in effect given a Community definition of the jurisdiction of the national courts.
Οι επιταγές της κοινοτικής έννομης τάξεως πρέπα πάντα να υπε­ρέχουν έναντι του σεβασμού της δικονομικής αυτονομίας (64).
Judicial immediacy is thus seen to be the corollary of legislative immediacy. Respect for procedural autonomy must always be tempered by deference to the Community legal order.64
Β. Η νομολογία των εθνικών δικαστηρίων
B. The decisions of national courts
Η αρχή της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου έχα γίνα τελικά αποδεκτή στις εσωτε­ρικές έννομες τάξας μετά από μια εξέλιξη, της οποίας ο ρυθμός ποικίλλα από κράτος σε κράτος.
Following a process which has unfolded at different speeds in different countries, the principle that Community law prevails has finally been accepted in all the domestic legal systems, although appreciable difficulties still remain in some cases.
Σημαντικές όμως δυσχέραες παραμένουν ακόμη σε μερικά σημεία.
But the few pockets of resistance should not blind us to the great progress that has in fact been made.
(") Σχετικά με αυτή την απόφαστ\ βλ. κατωτέρω σημείο 90.
The attitudes taken by the national courts may be summed up as follows:
(Μ) Για ανάλυση των συνεπειών της «κοινοτικοποιήσεως» του εθνικού δικαστηρίου, βλ. Vlad Constantinesco και R.
(i) The basis for the rule that Community law prevails is not necessarily that taken by the Court of Justice.
— η υπεροχή γίνεται γενικά αποδεκτή έναντι του νόμου, με μερικές μόνο εξαιρέσεις, είναι όμως πολύ πιο σχετική όταν πρόκειται για συνταγματικούς κανόνες.
While the specific character of Community law is recognized in certain cases, the judge generally tends to look to national rules of a constitutional nature for a basis on which to rest the supremacy of Community law, although in many cases he will be able to combine the two bases. (ii) Community law is generally accepted as prevailing over ordinary legislation, subject to a few well-known exceptions, but the position with regard to constitutional law is less clear.
Ι. Η θεμελίωση της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου
I. The basis for the supremacy of Community law
Η αναγνώριση της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου γίνεται άλλοτε με βάση το εθνικό συνταγματικό δίκαιο και άλλοτε (σπανιότερα), λόγω της φύσεως του, με βάση το διεθνές δίκαιο: ο συνδυασμός των δύο θεμελιώσεων δεν αποκλείεται.
The supremacy of Community law is recognized either on the basis of constitutional provisions or, more rarely, by reason of its nature on international law.
Η υιοθέτηση της μιας ή της άλλης λύσεως οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, και πρώτα απ' όλα στις ιδιαίτερες συνταγματικές συνθήκες κάθε κράτους μέλους της Κοινότητας.
The adoption of one or the other solution depends on a number of factors, beginning with the specific constitutional features of each of the Community countries. Paradoxically, the traditional
Πράγματι, μόνο ιδιαίτεροι λό­γοι συνδεόμενοι με τη φύση του κοινοτικού δικαίου επέτρεπαν να του δοθεί προνομιακή θέση, απαλλάσσοντας το έτσι από τις συνέπειες της δυϊστικής θεωρίας.
dualist conception of the relation between international law and national law which prevails in Germany and Italy has led the courts in those countries to invoke the 'specific nature' theory in order to ground the supremacy of Community law over national law.
Η κατάσταση δεν εί­ναι πάντα ταυτόσημη στις δύο αυτές χώρες.
It could be given this status because the national legal system had been opened up by constitutional provisions legitimating the transfer of powers to the Community institutions.65But the situation is not exactly identical in the two countries.
Στη Γερμανία, το ομοσπονδιακό συνταγματικό δικαστήριο και τα άλλα δικαστήρια τα οποία αναγνώρισαν την υπεροχή του κοινοτικού δικαίου, μερικές φορές με επιφυλάξεις, απέφυγαν, πάντοτε να αναφερθούν στη συμβατική του φύση ή προέλευση.
In Germany the Federal Constitutional Court and other courts which have supported the principle of the supremacy of Community law, subject to occasional reservations, have never referred either to its nature or to its contractual origin in treaty law.
Με την απόφα­ση της 18ης Οκτωβρίου 1967, το συνταγματικό δικαστήριο κήρυξε απαράδεκτες τις συ­νταγματικές προσφυγές που είχαν ασκήσει ιδιώτες εναντίον διατάξεων κανονισμών του Συμβουλίου Kat της Επιτροπής, δεχόμενο ότι «οι κανονισμοί του Συμβουλίου και της Επιτροπής είναι πράξας ιδιαίτερης δημόσιας αρχής, "υπερεθνικής" φύσεως, που έχα δη­μιουργηθεί από τη συνθήκη και είναι σαφώς χωριστή από τη δημόσια αρχή των κρατών μελών» (66).
On 18 October 1967 the Constitutional Court declared inadmissible actions brought under constitutional law by individuals against provisions of Council and Commission regulations since 'Council and Commission regulations are acts of a special, supranational public authority set up by the Treaty and clearly distinct from the public authority in the Member States'.
Συνεπώς, τη νομική θέση του παράγωγου κοινοτικού δικαίου στο πλαίσιο της εθνικής έν­νομης τάξεως καθορίζει η ιδιαίτερη φύση του.
Hence it is the specific character of Community secondary legislation which determines its status within the national legal order.
Η άποψη αυτή θα επιβεβαιωθεί με τρόπο ακόμη σαφέστερο στην απόφαση της 9ης Ιουνίου 1971: οι αποφάσας των οργάνων των Κοινοτήτων οφείλουν να αναγνωρίζονται σαν πράξας απορρέουσες από ιδιαίτερη και αποκλειστική αρχή, στην οποία έχουν ανατεθεί εξουσίες βάσα του άρθρου 24 του θεμε­λιώδους νόμου (67).
This hypothesis was even more clearly asserted in the judgment of 9 June 1971, when it was held that decisions of the Community institutions must be recognized as being acts emanating from an original and exclusive authority upon which powers have been conferred pursuant to Article 24 of the Basic Law.67
Η άποψη αυτή δεν ανατρέπεται τυπικά από την απόφαση της 29ης Μαΐου 1974 η οποία επιβεβαίωνα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, παράλληλα με ορισμένες πρόσθετες από-
That principle is not formally jeorpardized by the Order of 29 May 1974 which, apart from some admittedly suspect statements relating to the supremacy of Community law, reaffirms its original features.68
Ιταλικό σύνταγμα, άρθρο 11.
Basic Law of the Federal Republic of Germany, Article 24; Italian Constitution, Article 11.
(Μ) EuR, 1968, σ. 34.
EuR 1968, p. 34.
Τις άλλες απόψεις της ίδιας αυτής αποφάσεως θα εξετάσουμε παρακάτω σε συσχετισμό με το θέμα των θεμελιωδών δικαιωμάτων.
Other aspects of this decision will be considered subsequently in connection with fundamental rights.
Βλ. σημείο 53 κατωτέρω. (") EuR, 1972, σ.
See point 53 below.
56 AWD des PB, 1971, αριθ.
EuR 1972, p. 56; AWD des BB, 1971, No 8/9 p. 418.
(·*) Σημείωση G. Cohen Jonathan, CDE 1975, σ.
Note by G. Cohen Jonathan, CDE, 1975, p. 1491.
(™) Βλ. ιδίως αποφάσεις της 8.6.1972, F. It.
For example, judgments given on 8 June 1972: F. It.. 1972.
1963 και 3119.
I, pp. 1963 and 3119.
Γ') Απόφαση της 27.12.1965, Giur. It.
Judgment of 27 December 1965, Giur. It., 1966, I, p. 193.
(") Βλ. υποσημείωση 76. (") CDE 1975, σ.
See footnote 76 below. CDE, 1975, p. 114.
(") Βλ. κατωτέρω σημεία 47 και 53.
See points 47 and 53 below.
1850, σημείωση Ρ. Pescatore.
Crim., 18 May 1962, Bosch [1965] ECR 1850. Tariefcommissic, 12 November 1963, BNB, 1964, p. 181.
Στη Γαλλία, η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου γίνεται γενικά δεκτή από τα πολιτι­κά δικαστήρια βάσα του άρθρου 55 του συντάγματος.
In France the supremacy of Community law is generally accepted by the courts on the basis of Article 55 of the Constitution.
Όσον αφορά το διεθνές δίκαιο, η ύπαρξη της διατάξεως αυτής δεν έχα απότρεψα τη διατύπωση πολλών δισταγμών εκ μέ­ρους τους για την απόλυτη αναγνώριση της υπεροχής των συνθηκών έναντι των νόμων.
In relation to international law the existence of this article has not prevented the courts from showing considerable reluctance to give full effect to the rule that treaty law prevails.
Πολύ συχνά τα δικαστήρια αποφασίζουν με βάση την αρχή «lex posterior priori derogat» προσπαθώντας πάντως να χρησιμοποιήσουν κάθε νοητό μέσο συμβιβασμού (81).
Often, they have proceeded from the principle lex posterior priori derogat, although in accordance with the 'Matter doctrine' they have endeavoured to use every possible means of reconciliation.81On some occasions, how ever, the judgments have shown more innovatory attitudes to Community law.
'Ετσι, το εφετείο του Παρισιού έχα αναγνώρισα την υπεροχή της συν­θήκης ΕΟΚ έναντι των νόμων λόγω της ίδιας της φύσεως «της έννομης τάξεως που δη­μιούργησε η συνθήκη» με παράλληλη αναφορά στο άρθρο 55 του συντάγματος (82).
The Paris Court recognized the supremacy of the EEC Treaty over national legislation on grounds of the very nature of the order established by the Treaty, coupled with a reference to Article 55 of the Constitution.82
Η απόφαση Von Kempis της 15ης Δε­ κεμβρίου 1975 οδηγεί ίσως σε εξέλιξη προς την αναγνώριση της υπεροχής του κοινοτι­κού δικαίου με βάση την ιδιαίτερη φύση του (83).
On 24 May 1975 the Court of Cassation adopted an ambiguous attitude to the basis for the supremacy of Community law, referring to Article 55 of the Constitution but also accepting considerations regarding the specific nature of the Community legal order.84In the von Kempis judgment of 15 December 1975 85we see perhaps the beginnings of a tendency to recognize the supremacy of Community law on grounds of its own specific nature.
Τα προβλήματα που δημιουργούν οι λύ­ σεις που βασίζονται αποκλαστικά στο σύνταγμα φαίνονται σαφώς με την απόφαση του συνταγματικού συμβουλίου της 15ης Ιανουαρίου 1975 (86).
The drawbacks of solutions based exclusively on the Constitution appear most clearly in a decision given by the Constitutional Council on 15 January 1975.86Article 55 of the Constitution incorporates a condition of reciprocity, to which the Constitutional Council expressly referred.
Είναι πράγματι γνωστό ότι το άρθρο 55 του γαλλικού συντάγματος περιλάμβανα ρήτρα αμοιβαιότητας, που το συνταγ­ματικό συμβούλιο υπενθύμιζα ρητά: η ρήτρα αυτή έχα σαν συνέπαα να καθίσταται σχετι-
As a result the supremacy of international law is relativized, and this is incompatible with the principles laid down by the Court of Justice of the European Communities.87In the Jacques Vabre judgment the Court of Cassation rightly refused to apply this condition, having regard to the specific nature of Community law.
Kovar σημείωση στην απόφαατ\ του εφετείου Παρισιού, 7.7.1973, (Sociétés des cafés Jacques Vabre) CDE 1974, σ. 394 και επ.
R. Kovar, note on the judgment given by the First Chamber of the Paris Court on 7 July 1973 in Directeur Général des Douanes et Droits Indirects v Société des Cafés Jacques Vabre [1974] ECR 394. UNEF v Consten [1963] ECR 189; LTM v MBU [1965] ECR 250.
Στην απόφαση Jacques Vabre το γαλλικό ακυρωτικό ορθά αρνήθηκε να λάβα υπόψη του τον όρο της αμοιβαιότητας, λόγω της αδικής φύσεως του κοινοτικού δικαίου.
Application des Gaz SA v Falks Veritas Ltd [1974] ECR 51 ; H.P. Bulmer Ltd and another v J. Bollinger SA and another [1974] ECR 1226.
Η υπεροχή άλ­λωστε έχα αποτέλεσα αντικείμενο και αμφισβητήσεων.
For example High Court, Chancery Division, in Aero Ztpp Fasteners Ltd and Lightning Fasteners Ltd v YKK Fasteners (UK) [1973] CML.
Πράγματι, σε δύο αποφάσας του αγγλικού εφετείου, ο Lord Dennings θεώρησε ότι μπορούσε να γίνα δεκτό ότι η συνθήκη έχει την ίδια ισχύ με τον εθνικό νόμο («It is equal in force to any statute») ί88).
Rep. 819; judgment given by a Magistrates' Court in Pigs Marketing Board v R. Redmond on 26 January 1979.
— αντίθετα, δεν αναγνωρίζεται απόλυτη υπεροχή του κοινοτικού δικαίου έναντι του συ­νταγματικού δικαίου.
(i) the supremacy of Community law over national law is almost universally asserted, despite certain minor points of resistance; (ii) on the other hand, Community law has not yet come to be regarded as prevailing absolutely over constitutional law.
Η διαπίστωση αυτή παρουσίαζα μεγαλύτερη σπουδαιότητα για τα κράτη εκείνα όπου υπάρχα δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων και των διεθνών συμβάσεων.
This, of course, is particularly important in those countries where the courts have jurisdiction to review legislation and international conventions for compatibility with the constitution.
α) Κοινοτικά δίκαιο και εθνικός νόμος
(a) Community law and national law
Η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου έναντι του μεταγενέστερου εθνικού νόμου έχα γίνα πλέον αποδεκτή στο σύνολο των αρχικών κρατών μελών των Κοινοτήτων.
The supremacy of Community law over subsequent national law is now acknow­ledged in all the founder Member States.
Σε ορι­σμένα από αυτά η λύση επιτεύχθηκε με καθυστέρηση και μάλιστα ύστερα από αντιφατικές αποφάσας προερχόμενες από όργανα που βρίσκονται στην κορυφή της δικαστικής ιεραρ­χίας.
In some of them the rule was arrived at after a considerable delay, and in some cases only after conflicting decisions had been given by the highest courts within the hierarchy.
Υπάρχουν ακόμη απομονωμένες αποφάσας που αρνούνται αυτήν την υπεροχή.
Isolated decisions denying this supremacy are still occasionally taken.
Σε ορισμένα κράτη, την αναγνώριση της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου έναντι του εθνικού δικαίου διευκόλυνε η ύπαρξη σχετικών συνταγματικών διατάξεων ή ευνοϊκής νο­μικής παραδόσεως.
In some countries it was easier to recognize the supremacy of Community law over national law as there were constitutional rules or legal traditions which already militated in favour of the idea.
Στις Κάτω Χώρες το θέμα των σχέσεων με το διεθνές δίκαιο έχα λυθεί ρητά με τις συνταγματικές αναθεωρήσεις του 1953 και του 1956.
In the Netherlands the question of the relationship with international law was expressly resolved by constitutional changes in 1953 and 1956.
Το άρθρο 66 του συντάγματος, θέτα την αρχή της υπεροχής των συνθηκών έναντι και των μεταγενέστερων ακόμη νόμων, υπό την προϋπόθεση ότι πρόκαται για διατάξας με άμεσο αποτέλεσμα.
Article 66 of the Consti­tution states that a treaty prevails over a law, even if the law is passed subsequently, provided that it incorporates provisions having direct effect.
Το άρθρο 67 επεκτείνα την αρχή αυτή στους κανόνες που θεσπίζουν διεθνείς οργανισμοί στους οποίους έχουν ανατεθεί με συνθήκη, νομοθετικές, διοικητικές ή δικαστικές εξουσίες. Ο συνδυασμός των
Article 67 extends the prin­ciple to rules laid down by international organizations to which legislative, administrative or judicial powers have been transferred by convention.
διατάξεων αυτών επιτρέπα την παραδοχή της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου, πρωτογε­νούς και παράγωγου, τουλάχιστον στο μέτρο που έχα άμεσο αποτέλεσμα.
The combined effect of these two articles is to entrench the supremacy of Community law, both the Treaties themselves and secondary legislation, at least where it is directly applicable.
Το σύνταγμα του Λουξεμβούργου δεν περιλάμβανα διάταξη που ρυθμίζα τις σχέ­σας μεταξύ του διεθνούς και του εσωτερικού δικαίου.
The Luxembourg Constitution has no provision regulating the relationship between international law and domestic law.
Το άρθρο 49α καθιερώνει όμως τη συνταγματικότητα της αναθέσεως αρμοδιοτήτων, που το σύνταγμα επιφύλασσα στα εθνι­κά όργανα, σε όργανα διεθνούς δικαίου.
But Article 49 bis provides that it is constitutional to devolve on international organizations, being subjects of international law, powers reserved by the Constitution for national authorities.
Η υπεροχή του κοινοτικού δικαίου διασφαλίζεται από μακρά νομολογιακή παράδοση που καθιέρωνα την υπεροχή των διεθνών συνθηκών έναντι της εθνικής νομοθεσίας i90).
The supremacy of Community law flows from a long­standing judicial tradition of treating international treaties as superior to national legislation.90The principle is generally accepted by all the courts.
Μεγαλύτερες δυσχέρειες προέκυψαν στο Βέλγιο, όπου παραδοσιακά, η νομολογία θεωρούσε τις συνθήκες ισοδύναμες με τους νόμους, δεχόμενη συνεπώς την υπεροχή του μεταγενέστερου κανόνα.
Greater difficulties have been encountered in Belgium, where early authorities con­sidered a treaty as having equal status to a law, thereby attributing supremacy to the subsequent rule.
Χραάστηκε αδική προσπάθαα που ξεκίνησαν οι γενικοί ασαγγελείς του βελγικού ακυρωτικού, ώστε να εγκαταλαφθεί οριστικά η άποψη αυτή.
A doctrinal initiative by the procureurs généraux at the Court of Cas­sation was necessary before this concept was finally abandoned.
Το βελγι­κό ακυρωτικό στην ιδιαίτερα σημαντική απόφαση της 27ης Μαΐου 1971 (9_BAR_) καθιέρωσε κατηγορηματικά την αρχή της υπεροχής των κοινοτικών κανόνων έναντι των μεταγενέ­στερων νόμων.
The Court of Cassation, in a very important judgment given on 27 May 1971,91 categorically confirmed the thesis that Community law prevails over subsequent national legislation.
Η απόφαση αυτή αποτελεί αποφασιστική μεταστροφή της νομολογίας που δεν είχε άλλα­ξα για μισό περίπου αιώνα.
This decision constitutes a considerable departure from a line of cases going back nearly half a century. Although the lower courts showed considerable reluctance to accept the
Παρά την ύπαρξη ορισμένων δισταγμών κατώτερων δικαστη­ρίων, η υπεροχή του συμβατικού διεθνούς δικαίου και του άμεσα εφαρμόσιμου κοινοτι­κού δικαίου έναντι του βελγικού δικαίου επιβεβαιώθηκε από το βελγικό ακυρωτικό (92).
principle, the rule that international treaty­based law and directly applicable Community­law prevail over Belgian law was reaffirmed by the Court of Cassation.92
Η ίδια εξέλιξη έχα σημαωθεί και στη Γαλλία.
The same trend has been apparent in France.
Παρά την ύπαρξη από το 1946 σχετι­κών συνταγματικών διατάξεων, και ιδίως μετά το άρθρο 55 του συντάγματος του 1958, τα πολιτικά δικαστήρια είχαν δείξα πολλούς δισταγμούς.
Despite constitutional provisions in force since 1946, and now especially Article 55 of the 1958 Constitution, the ordinary courts were rather timid in their approach.
Ακόμη πιό αρνητική υπήρξε η στά­ση του Συμβουλίου της Επικρατείας.
The Conseil d'État adopted an even more negative attitude.
Η καθιέρωση της υπεροχής του συμβατικού διεθνούς δικαίου καθώς και της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου συναντούσε δύο είδη δισταγμών: αφενός, την παραδοσιακή απα­γόρευση που επιβάλλεται στο δικαστήριο να ελέγχει τη συνταγματικότητα των νόμων λό­γω των αρχών της διακρίσεως των εξουσιών και της κυριαρχίας του νομοθέτη (η εκτίμη­ση του συμβιβαστού των νόμων με διεθνείς συνθήκες ταυτιζόταν με τον έλεγχο της συ­νταγματικότητας), και, αφετέρου, την ύπαρξη οργάνου με ειδική αρμοδιότητα επί των θεμά­των αυτών, του συνταγματικού συμβουλίου.
There were two kinds of resistance to acceptance of the principle that international treaty law and Community law should prevail : first, because of the doctrine of the separation of powers and of the supreme power of the legislative, the courts traditionally have no right to verify the constitutionality of legislation, and assessment for compatibility with inter­national conventions is treated in the same way as assessment for compatibility with the Constitution; secondly, there is a body that has this specific function, the Constitutional Council.
Τα δύο αυτά εμπόδια έχουν αρθεί μετά την απόφαση του συνταγματικού συμβουλίου της 15ης Ιανουαρίου 1975 (93).
These two barriers were removed by decision of the Constitutional Council of 15 January 1975.93Proceeding from arguments that were not universally accepted, the Council held that it had no power to scrutinize national legislation for compatibility with international conventions as part of its jurisdiction under Article 61 of the Constitution to assess the compatibility of laws with the Constitution.
Παράλληλα αναγνωρίζεται ότι το άρθρο 55, του συντάγματος θέτει την αρχή της υπεροχής των
A subsequent judgment of the same court came to the same conclusion without referring to Article 55 of the Constitution but arguing solely on the basis of the very nature of Community law.95
150, σημείωση P. Pescatore, JT 1954, σ.
Court was still able to argue that the law implementing the EEC Treaty had no greater authority than any other law.
694. (") Βελγικό κράτος/Sté des Fromageries Franco-Suisse Le Ski, ό.π. στην υποσημείωση 76. (") Βλ. Cour de cassation, 14.1.1976, RW 1975-1976, σ.
And yet a large number of decisions from a wide variety of courts all found in favour of the supremacy of Community law.98The resistance of the Italian courts in general and of
1745, με εισήγηση Dumon. (") Απόφαση 75/74, JORF της 16.1.1975, σ.
Decision 75/74, JORF, 16 January 1975, p.
671· σχόλιο L. Favoreu και L. Philip, RDP 1975, σ.
671; comments by L. Favoreu and L. Philip. RDP. 1975. p.
C4) Βλ. υπ' αυτήν την έννοια, την εισήγηση Touffait (Jacques Vabre), op. cit., υποσημείωση 83, Droit Social 1975, σ.
See the conclusions by Touffait in the Jacques Vabre case referred to at footnote 83 above; Droit Social 1975. p. 497.
C5) 15.12.1975 (Von Kempis), ό.π. στην υποσημείωση 85. (") Υποθ. Costa/ENEL, F.
15 December 1975 (von Kempis), cited at footnote 85 above.
C") 18-27.12.1973, σημείωση P. De Katerini, CDE 1975, J.
18­27 December 1973, note by P. de Caterini. CDE, 1975. p.
114 και επ., σημείωση J.V. Louis JT 1974, σ.
114; note by J.V. Louis. JT, 1974. p. 409.
Conciliatore Μιλάνου, 4.5.1966, σημείωση L. Ferrari - Bravo, CDE 1967 σ.
Conciliatore at Milan, note by L. Ferrari­Bravo, CDE, 1967, p.
194 και επ., Cour Milan, 12.5.1972, σημείωση L. Plouvier, CDE 1972, σ.
194; the Milan Court, note by L. Plouvier, CDE, 1972, p.
692 και επ., ιταλικό ακυρωτικό, 6.10.1972, ση­μείωση J.V. Louis, CDE 1973, σ.
692; Court of Cassation, 6 October 1972, note by J.V. Louis. CDE, 1973, p.
591 και επ., ιταλικό ακυρωτικό 3.5.1976, CDE 1978, σ.
591 ; Court of Cassation. 3 May 1976, CDE, 1978, p. 302.
Ο Βλ. ΔΕΚ, υποθ.
That decision was quite rightly criticized.
Όσον αφορά τη Δανία, το Ηνωμένο Βασίλαο και την Ιρλανδία η κατάκτηση δεν εί­ναι απόλυτα σαφής.
The position in Denmark, the United Kingdom and Ireland is still not entirely clear.
'Εχουμε ήδη σημαώσα ότι στο Ηνωμένο Βασίλαο ορισμένα δικαστή­ρια έχουν αρνηθεί να αναγνωρίσουν την υπεροχή του κοινοτικού δικαίου έναντι του νό­μου (ι03).
As we have seen, certain United Kingdom judges refuse to recognize the supremacy of Community law.
Θα ήταν όμως παράτολμο να διατύπωσα κανείς οριστικά συμπεράσματα σχετι­κά με την εξέλιξη της νομολογίας στο θέμα της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου στο Ηνωμένο Βασίλαο.
I03But it would be a hazardous enterprise to predict the future pattern of judicial decisions on the supremacy of Community law in the United Kingdom.
Οι συνθήκες προσχωρήσεως και οι ιδρυτικές συνθήκες των Ευρω­παϊκών Κοινοτήτων έχουν εισαχθεί στην ιρλανδική έννομη τάξη με το European Com­munities Act του 1972 το οποίο, αφού απαριθμεί τις συμβάσεις που αποτελούν το αντικεί­μενο του, ορίζει στο άρθρο 3:
In Ireland the Treaties establishing the Communities and the Accession Treaty were incor­porated in the legal order by the European Communities Act of 1972.