natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Από τις προηγούμενες διαπιστώσας διαφαίνεται ήδη ο συμπληρωματικός χαρακτήρας της εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού, των κανόνων σχετικά με τις δημόσιες επιχαρήσας και των κανόνων σχετικά με τις κρατικές ενισχύσας.
It has already been demonstrated how the competition rules, the rules on public under takings and the rules on State aid complement one another in practice.
Έτσι, εξασφαλίζεται η διατήρη­ση ανόθευτου μηχανισμού ανταγωνισμού και συγχρόνως παρεμποδίζονται οι ακραίες εκδηλώσας του μηχανισμού αυτού που ενδέχεται, ενόψα των κοινωνικών αναγκών που οξύνα η οικονομική κρίση, να παίξα «αυτοκαταστροφικό» ρόλο, τονίζοντας ακόμα περισ­σότερο τον ολιγοπωλιακό χαρακτήρα πολλών αγορών και καταδικάζοντας τις μικρομε­σαίες επιχαρήσας.
On the one hand, free competition has to be maintained, but on the other hand, free competition must not be allowed to go to extremes in a period of social need exacerbated by the economic crisis, thereby bringing about its own destruction by accentuating the oligopolistic character of many markets, as this would prove disastrous for small and mediumsized firms.
Η διπλή αυτή απαίτηση επιβάλλει συνεπώς τη δημιουργία νέων πολιτικών, που βασίζο­νται σε κανόνες εφαρμοζόμενους όχι μόνο έναντι των επιχαρήσεων αλλά και έναντι των κρα­τών.
To meet this twofold requirement, new policies have to be implemented, based on rules that apply not only to undertakings but also to States; this entails dialogue, with clear political overtones, for the purpose of negotiating and implementing the necessary aid schemes.
Είναι αναμφισβήτητο ότι η Επιτροπή, με τη βοήθεια της νομολογίας του Δικαστη­ρίου, έχα ήδη εξασφάλισα σημαντικά μέσα καταναγκασμού ακόμα και στο πλαίσιο της εφαρμογής των άρθρων 90 και 92 έως 94.
It cannot be denied that the Commission, assisted by decisions of the Court, has already made sure of some important coercive instruments in the actual context of applying Article 90 and Articles 92 to 94.
Αλήθευα όμως επίσης το γεγονός ότι τα κράτη έχουν επανειλημμένα αποδαχθεί κακοί συνομιλητές — είτε απευθείας είτε μέσω των δημό­σιων επιχαρήσεων..
It is also true, however, that on many occa sions, States, either directly or through a public sector undertaking, have proved formid-
Δεν συμβαίνα το ίδιο με τις ιδιωτικές επιχαρήσας που συχνά κα­λούνται, εκ των πραγμάτων, να διαδραματίσουν ρόλο «locus minoris resistantiae».
able adversaries. The same cannot, of course, be said of private sector firms, often through force of circumstances compelled to take the line of least resistance.
Η κατάσταση είναι ακόμη δυσκολότερη όταν η Επιτροπή δεν διάθετα όλα τα αναγκαία μέσα ρυθμίσεως και καταναγκασμού για την προώθηση της πολιτικής της, όταν δηλαδή χρειάζεται να ζητήσει νέα παρέμβαση του Συμβουλίου.
The situation becomes still more serious where the Commission does not already have at its disposal, in its own arsenal, all the binding legal instruments needed for implementing its policies, but must call upon the Council for further measures.
Στο επίπεδο αυτό η κοινοτική εμ­πειρία παρουσιάζει «δυσλειτουργίες» μεταξύ της δράσεως που αναλαμβάνει η Επιτροπή κατά την άσκηση των εξουσιών που διαθέτει δυνάμει των υφιστάμενων ρυθμίσεων και της δράσεως που είναι δυνατόν να αναληφθεί μόνον μετά την υιοθέτηση νέων κανόνων εκ μέ­ρους του Συμβουλίου.
Community experience in this connection makes all too apparent the lack of harmony at practical level between action taken by the Commission in the exercise of powers which it possesses under existing regulations and action which can be undertaken only after new rules have been adopted by the Council.
Στην πρώτη περίπτωση, η Επιτροπή κατορθώνει να δρα σχεδόν χωρίς λύση συνεχείας, χάρη ιδίως στους συμβιβασμούς που επιτυγχάνονται προκαμένου να επιλύονται ορισμέ­νες εσωτερικές διαφωνίες.
In the former case the Commission was able to act without any appreciable break in continuity, mainly because of compromises reached in order to resolve certain internal conflicts.
Στη δεύτερη, αντίθετα, περίπτωση, άλλες φορές παρατηρείται αδράνεια, άλλες φορές πάλι αντίθεση προς επιλογές που υποστήριζα η Επιτροπή.
In the second case, on the other hand, sometimes no action is taken and sometimes opposition is displayed towards the options championed by the Commission.
Σαν παράδαγμα αναφέρονται τα νέα μέτρα για την εφαρμογή τιον κανόνων ανταγωνισμού ή τα μέτρα σχετικά με θέματα που συν­δέονται στενά μ' αυτά, όπως εμπορική πολιτική, τεχνικά εμπόδια και εναρμόνιση των νο­μοθεσιών σε τομείς με άμεση επίπτωση στη διάρθρωση και τη συμπεριφορά των επιχαρή­σεων (δίκαιο των εταιρειών, προστασία του καταναλωτή, φορολογία).
Examples of this are provided by the new measures concerned with implementing the competition rules as such, or the measures relating to matters closely connected with them, such as commercial policy, technical barriers and harmonization of laws in sectors which have direct influence on the structure and conduct of firms (company law, consumer protection, tax provisions).
Αντιμετωπίζεται λοιπόν ένα διπλό πρόβλημα: 1) της αποτελεσματικότητας των μέτρων της Επιτροπής που απευθύνονται άμεσα στις ιδιωτικές επιχαρήσας, σε σχέση με τα μέτρα που απευθύνονται στις δημόσιες επιχαρήσας και στα κράτη, 2) του «ρυθμού» κατά την ά­σκηση των εξουσιών που υπάγονται αντίστοιχα στην αρμοδιότητα της Επιτροπής και του Συμβουλίου.
(1) firstly, as regards the effectiveness of Commission measures that directly concern private sector firms as compared with measures addressed to public sector undertakings and to States;
Προκύπτα έτσι σοβαρός κίνδυνος που ενδέχεται να ζημίωσα την ανάπτυξη της πολιτικής ανταγωνισμού και το συντονισμό της πολιτικής αυτής με τις άλλες κοινοτι­κές πολιτικές.
(2) secondly, as regards the different speed with which powers are exercised depending upon whether they belong to the Commission or the Council respectively. This con stitutes a serious danger likely to have a damaging effect on the development of competition policy and its coordination with other Community policies.
Το ενδεχόμενο τέτοιας ζημίας καθίσταται εντονότερο δεδομένου ότι, στην ιεραρχία αξιών που εκφράζα η Επιτροπή, όλες οι κοινοτικές πολιτικές πρέπα να είναι συμβιβάσιμες με τη φιλοσοφία των άρθρων 85 και 86, δηλαδή με τη διαφύλαξη κοινοτικού καθεστώτος α­νταγωνισμού, που συνιστά το μοναδικό μέσο για την επίτευξη των διαρθρωτικών εκείνων μεταβολών που καθιστά απαραίτητες η συνέχιση της οικονομικής κρίσεως.
The likelihood of such damage appears all the greater because, in the Commission's scale of values, all Community policies must be compatible with the philosophy of Articles 85 and 86, that is with the protection of a Community competition system, the only instrument capable of bringing about the structural changes made necessary by the continuing economic crisis.
Η αρχή αυτή, σε απόλυτους όρους, δεν δίδα αφορμή για σχόλια παρά μόνο σε επί­πεδο καθαρά ιδεολογικής συζητήσεως.
Expressed in abstract terms, the principle can only be discussed at the level of purely theoretical debate.
Όσον αφορά όμως τη μελλοντική εξέλιξη της πο­λιτικής ανταγωνισμού, τίθεται το πρόβλημα των μέτρων που θα λάβα η Επιτροπή προκα­μένου να εκπλήρωσα την κοινωνική δέσμακτη που έχα αποδεχθεί με τις διεκδικήσας «οι­κονομικής δικαιοσύνης» που έχουν συζητηθεί.
On the subject of the future development of competition policy one may, however, wonder what measures the Commission will take to honour the social bargain that it made by claiming 'fairness in the market place'.
Θεωρητικά είναι δυνατόν να ακολούθησα δύο διαφορετικές κατευθύνσας: είτε να λάβα μέτρα «κρίσεως» σε επίπεδο συγκεκριμένων οικονομικών κλάδων (στο πλαίσιο περιορι­σμένης χρονικά δράσεως) ή να κατάφυγα στη διακριτική ευχέραα εκτιμήσεως που διαθέ­τει η Επιτροπή και μόνο, και η οποία ασκείται κατ' εφαρμογή των άρθρων 92 έως 94.
In theory, work on two different planes is possible. 'Crisis' measures can be introduced at sectoral level, though within the framework of a specific programme for a limited period, or else the matter can be left solely to the discretionary judgment of the Commission, exercised pursuant to Articles 85 and 86 and Articles 92 to 94.
Η Επιτροπή έχα απόκλεισα το πρώτο ενδεχόμενο.
The Commission squarely rejected the former alternative.
Πρόβλεπα λοιπόν ότι τα αναγκαία μέ­τρα για την καταπολέμηση της κρίσεως πρέπα να αναζητούνται, στο μέλλον, στο πλαίσιο και μόνο της εφαρμογής των ανωτέρω κανόνων και συγκεκριμένα στο πλαίσιο ερμηνείας
It can therefore be expected that the necessary measures for combating the crisis will in future have to be sought solely within the framework provided by applying the abovementioned rules, and more particularly by interpreting in a social context the concept of 'technical or economic
υπό κοινωνικό πρίσμα της έννοιας «της τεχνικής και οικονομικής προόδου» που αναφέρε­ται στο άρθρο 85, παράγραφος 3, καθώς και της εκτιμήσεως της νομιμότητας των ενισχύ­σεων που χορηγούν τα κράτη μέλη ανάλογα με το βαθμό κατά τον οποίο συμβιβάζονται με τη διατήρηση καθεστώτος ανόθευτου ανταγωνισμού.
progress' contained in Artide 85(3) and by assessing the lawfulness of aid granted byStates according to its compatibility with the maintenance of a system of undistorted competition.
Η διαπίστωση αυτή γεννά πολλαπλά ερωτηματικά: α) Η εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού προϋπόθετα αναπόφευκτα την υιοθέτηση εύ­καμπτων ερμηνευτικών προτύπων, με εγγενή τον κίνδυνο αμβλύνσεως του τεχνικού τους περιεχομένου.
(a) It would seem that applying the competition rules inevitably entails adopting flexible interpretation patterns with the inherent risk of diluting their technical content.
Δεν αποκλείεται βέβαια μια τέτοια προσέγγιση να αποβεί θετική για τη δίκαιη επίλυση ορισμένων συγκεκριμένων περιπτώσεων, δεδομένου ότι επιτρέ­πει την εκτίμηση αντικαμενικών περιστάσεων που κατ' ανάγκη επηρεάζουν τη συμπε­ριφορά των επιχαρήσεων.
It is of course quite possible that such an approach might provide fair and just solutions for certain individual cases since it enables the objective circumstances necessarily circumscribing firms' conduct to be evaluated.
Η προσέγγιση όμως αυτή, στο μέτρο που ασάγα απρόβλε­πτες εξαιρέσας από τον κανόνα της απαγορεύσεως — εξαιρέσας που είναι πιθανόν δί­καιες βάσα της κρινόμενης περιπτώσεως — εγκυμονεί τον κίνδυνο να εξαφανίζα κάθε βεβαιότητα σχετικά με τα όρια της απαγορεύσεως.
This approach, however, introduces possible exceptions to the prohibition which are unpredictable, even though probablyfair in an individual case, and therefore undermines all certainty as to the limits of the prohibition.
Ακόμα μεγαλύτερος είναι ο κίνδυ­νος όσον αφορά το άρθρο 86, που δεν αποβλέπει ρητά τη δυνατότητα εξαιρέσεων από την απαγόρευση.
The risk is all the greater where Article 86 is concerned because it con tains no express exception to the prohibition.
Απομένει επίσης να εξετασθεί μέχρι ποιο σημείο η Επιτροπή επιθυμεί (ή θα κατόρθω­σα) να συμβίβασα ερμηνεία ανοιχτή στις κοινωνικές ανάγκες με πρόσφατες δηλώσας της, στις οποίες επιβεβαίωνα τη σχεδόν μεταφυσική αξία των ερμηνευτικών αρχών που ακολουθούνται για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού: απόδαξη τούτου συνι­στούν οι παρατηρήσας που διατύπωσε ο γενικός εισαγγελέας Warner στην υπόθεση Distillers:
It also remains to be seen to what extent the Commission will (or can) reconcile an interpretation alive to social needs with statements, some of them quite recent, in which it reaffirms the almost mystical quality of the principles of interpretation followed in applying the competition rules: as witness the words of Advocate-General Warner himself, in the Distillers case :
«Η Επιτροπή δηλώνει ότι δεν ενδιαφέρεται κατά πόσο τα προϊόντα DCL διανέμονται ή όχι στα κράτη μέλη της ηπαρωτικής Ευρώπης και θεωρεί ότι η τήρηση της δικής της πολιτικής ως προς τις παράλληλες ασαγωγές έχει μεγαλύτερη σημασία» (123).
'The Commission appears to be saying that it does not care whether or not DCL products are distributed in continental Member States; that observation of its own policy with regard to parallel imports is more important.'125
β) Όσον αφορά τον έλεγχο που ασκεί η Επιτροπή σε σχέση με τις κρατικές ενισχύσας δεν έλλαψαν, στο παρελθόν, οι περιπτώσας σοβαρών συγκρούσεων.
(b) With regard to Commission control over aid granted by States, there has been no lack of serious conflict in the past.
Μπορεί επίσης να προβλέπεται ότι οι ανάγκες, που τα κράτη μέλη θεωρούν επιτακτι­κές, προξενούν ενδεχομένως διαφορές εκτιμήσεως ως προς το συμβιβάσιμο ορισμένων ενισχύσεων με τη διατήρηση καθεστώτος ανόθευτου ανταγωνισμού.
It is only to be expected, therefore, that needs considered imperative by one Member State may give rise to divergent assessments as to the compatibility of certain aid with the maintenance of a system of undistorted competition.
Σε μια τέτοια περί­πτωση, η Επιτροπή είναι φυσικά σε θέση να χρησιμοποιεί τις εξουσίες της, προκειμέ­νου να αντιτάσσεται στην παράβαση στην οποία προβαίνει το κράτος μέλος.
In such a case, the Commission can, of course, make use of its powers to oppose the infringement committed by the State in question.
Κατά γε­νικό κανόνα και αφού ληφθεί υπόψη η επιτάχυνση της κρίσεως, μια τέτοια στάση εν­δέχεται να οδηγήσει σε εκρηκτικές συνέπειες, ιδίως αν επαναλαμβάνεται αρκετά συχνά.
As a general rule, taking into account the worsening crisis, this course of action, especially if repeated with any frequency, might well have explosive repercussions.
Μπορούμε λοιπόν να υποθέσουμε ότι η Επιτροπή υιοθετεί ελαστικότερα ερμηνευτικά κριτήρια, αποδεχόμενη ως δικαιολογημένες ορισμένες ενισχύσεις που στην πραγματι­κότητα νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό.
The Commission could therefore conceivably adopt more flexible interpretation criteria, allowing certain aids that in fact distort or threaten to distort competition.
Οι συνέπειες της δεύτε­ρης αυτής τάσεως είναι εξίσου βλαβερές: η τήρηση των αρχών περιορίζεται σε «lip ser­vice», πράγμα που προκαλεί εύλογη αντίδραση κατά της αρχής που, στην πραγματικό­τητα, δεν έχει τηρηθεί.
The consequences of this alternative would be no less disastrous : observance of principle would be reduced to mere lip service, which would provoke an understandable reaction against a principle that was not observed in practice.
Είναι, τέλος, αδύνατο να προβλέπονται οι διαφορές απόψεων που προκύπτουν ενδεχο­μένως μεταξύ της Επιτροπής και του Συμβουλίου, δεδομένου ότι το τελευταίο διαθέτει
Finally it is impossible to anticipate the differences of opinion that might arise between the Commission and the Council, since the latter body also possesses con siderable powers with regard to implementing the rules on State aid.
Χωρίς καν να συζητηθεί σε θεωρητικό επίπεδο η αξία της αρχής, είναι φανερό ότι η εφαρ­μογή της στο συνολικό πλαίσιο της κοινοτικής δράσεως κινδύνευε να οδηγήσει σε διαφο ροποιήσεις και αντιφάσεις μεταξύ των διαφόρων πολιτικών που έπρεπε, αντίθετα, να συν­δυάζονται κατά τρόπο αρμονικό.
Without embarking on a theoretical examination of the validity of the principle itself, it is clear that applying such a principle in the overall context of Community activity could produce discrepancies and contradiction between various policies which ought to be coordinated harmoniously.
Πράγματι, πέρα από κάθε ιδεολογική διαφορά είναι γνωστό ότι οι παράγοντες οικονομι­κής και κοινωνικής πιέσεως παρουσιάζουν διαφορετική ένταση στα διάφορα κράτη μέλη· τα χρονικά περιθώρια είναι περισσότερο περιορισμένα για μερικά κράτη, λιγότερο πιεστι­κά για άλλα.
Indeed, differences of theory apart, economic and social factors exert pressure with vary ing intensity in different Member States; periods of crisis are therefore closer for some and more distant for others.
Από πλευράς «real politile», τούτο δυσχέραινα το διάλογο με τα κράτη μέλη (ή και μεταξύ των κρατών μελών), τη στιγμή που ο διάλογος αυτός συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για τον αρμονικό συντονισμό των πολιτικών που επιθυμεί να προωθεί η Επι­τροπή.
In terms of Realpolitik, this only serves to accentuate the difficulty of the dialogue with (and between) States that nevertheless constitutes an essential preliminary to harmonious coordination of all the policies which the Commission has clearly promoted.
Προκαμένου ακριβώς να ανταποκριθεί στις ανάγκες αυτές συνολικού συντονι­σμού, θα ήταν δυνατόν σε τελευταία ανάλυση να αντιμετωπίζεται το ενδεχόμενο μερικής και περιορισμένης εγκαταλείψεως του μηχανισμού του ανταγωνισμού, με μορφή «ad hoc» ρυθμίσεων.
It is precisely to meet the needs of such overall coordination that the competition mechanism might possibly be partially abandoned in individual cases by means of ad hoc regulations.
Οι ρυθμίσας αυτές, μολονότι καθαυτές μη επιθυμητές, ανταποκρίνονταν στη σαφή και ακριβή συναδητοποίηση των προβλημάτων των οποίων η επίλυση δεν είναι δυ­νατόν να αναβληθεί.
Such regulations, though scarcely desirable in themselves, would nevertheless demonstrate a clear and precise awareness of problems a solution to which cannot be deferred.
Επιπλέον, περιορίζα τους κινδύνους κακής ερμηνείας ή και ενδεχό­μενων αντιφάσεων στο πλαίσιο της εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού στο σύνολο τους.
They would, moreover, reduce the danger of worsening inter pretation of the competition rules and even of contradictions in the process of applying these rules in their entirety.
Σε τελευταία ανάλυση, η εγκατάλειψη, μέσα στα προαναφερόμενα όρια, του μηχανισμού του ανταγωνισμού πρέπά να θεωρείται ως προσωρινό μέσο παρεκκλίσεων από τις θεμε­λιώδεις αρχές που επανειλημμένα έχει υπενθυμίσει η Επιτροπή και όχι η εναλλακτική λύ­ση ως προς τις αρχές αυτές: η παρέκκλιση αυτή έχα σαν στόχο να κατάστησα εφικτές τις διαρθρωτικές μεταβολές δεδομένου ότι αυτά συνιστά απώτερο στόχο η αναγκαιότητα του οποίου φαίνεται να γίνεται δεκτή από όλο τον κόσμο(126).
In the final analysis, voluntary renunciation of the competitive mechanism, within these limits, should be looked upon merely as a temporary waiver of the fundamental principles so often recalled by the Commission rather than as an alternative to those principles; the waiver would be simply for the purpose of achieving structural reforms, on the need for which as an ultimate objective everyone appears to be agreed.126
Έκθεση του Ευρω­παϊκού Κοινοβουλίου για την Ένατη Έκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού, documents de seance, document 1-867-80.
For a critical assessment of the general problems regarding competition, see the European Parliament's Report on the Ninth Report on Competition Policy, Documents of the sitting, Document 1-867-80.
To χειρόγραφο παραδόθηκε στον εκδότη πριν κυκλοφορήσει η Δέκατη Έκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού.
No account could be taken of the Tenth Report on Competition Policy which was published after the manuscript was sent to the editor.
Δεν ήταν λοιπόν δυνατόν να ληφθεί υπόψη.
That Report does not appear to contradict the general conclusions in this chapter.
Κεφάλαιο IV — Η εμπορική πολιτική και η πολιτική για την ανάπτυξη του Maurice Flory
Chapter IV — Commercial policy and development policy by Maurice Flory
Τμήμα Ι — Τα θεμέλια της κοινής εμπορικής πολιτικής και οι αρμοδιότητες της Κοινότητας
Section I — Foundation of the common commercial policy: Community competence
Ορισμός της κοινής αγοράς
Definition of the common market
Το άρθρο 2 της συνθήκης της Ρώμης ορίζα ως αποστολή της Κοινότητας την αρμο­νική ανάπτυξη των οικονομικών δραστηριοτήτων της· το άρθρο 3 ανάφερα τα μέτρα που προτείνονται για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός με τη δημιουργία αυτού που επικράτησε να ονομάζεται «κοινή αγορά».
Article 2 of the Treaty of Rome states that the Community shall have as its task a harmonious development of economic activities; Article 3 indicates the means by which this is to be achieved, via the establishment of what is popularly known as the common market.
Ο πολύπλοκος αυτός θεσμός περιλάμβανα δύο πλευρές: τη δημιουργία εσωτερικής αγοράς και τις σχέσας της αγοράς αυτής με τον έξω κόσμο.
This complex structure has two aspects: the formation of an internal market, and that market's relations with the outside world.
Σε εσωτερικό επίπεδο, η κοινή αγορά προϋπόθετα την κατάργηση μεταξύ των κρατών με­λών των δασμών, των ποσοτικών περιορισμών, καθώς και κάθε άλλου μέτρου ισοδύναμου αποτελέσματος (άρθρα 12 έως 17 και 30 έως 37 ΕΟΚ).
Internally, the common market requires the elimination between Member States of customs duties, quantitative restrictions and all other measures having equivalent effect (Articles 12 to 17 and 30 to 37 EEC).
Το έργο αυτό επιτελέστηκε κατά τη διάρκαα μεταβατικής περιόδου δώδεκα ετών.
This was achieved over a 12-year transitional period.
Στο εξωτερικό πεδίο, η κοινή αγορά περιλαμβάνει την εγκαθίδρυση κοινού δασμολογίου (άρθρα 18 έως 29 ΕΟΚ) με το οποίο διαφοροποιείται από τη ζώνη ελεύθερων συναλλα­γών και, σύμφωνα με την ορολογία του άρθρου XXIV παράγραφος 5, της γενικής συμφω­νίας δασμών και εμπορίου (GATT), συνιστά τελωναακή ένωση (').
Externally, the common market involves the introduction of a common customs tariff (Articles 18 to 29 EEC); this distinguishes it from a free trade area, and, according to Article XXIV (5) of the General Agreement on Tariffs and Trade (GATT), makes it a customs union. '
Επιπλέον, η συνθήκη ΕΟΚ πρόβλεπα τη λειτουργία κοινής εμπορικής πολιτικής που κάλυπτα και τα θέματα που υπάγονται στη συνθήκη ΕΚΑΕ.
The EEC Treaty also calls for the establishment of a common commercial policy, to cover matters coming under the Euratom Treaty as well.
Μια τέτοια δυνατότητα ασκήσεως κοινής εμπορικής πολιτικής δεν προβλεπόταν από τη συνθήκη ΕΚΑΧ, δεδομένου ότι η συνθήκη αυτή περιοριζόταν σε δύο συγκεκριμένους το­μείς προϊόντων.
The earlier ECSC Treaty had made no such provision, restricted as it was to two industries alone.
Η κοινή αυτή αγορά με τα δύο χαρακτηριστικά της εντάσσεται σε προϋπάρχουσα διεθνή οικονομική τάξη, που καθορίζεται και ρυθμίζεται από τη γενική συμφωνία δασμών και ε­μπορίου (1984).
The common market, with its two aspects, came into being in an already existing inter national economic order defined and regulated by the GATT (from 1948). This liberal order it therefore aimed to uphold, in the first instance by ensuring freedom of competition within its own confines.
Η κοινή αγορά οφείλει λοιπόν να σέβεται τη φιλελεύθερη έμπνευση της τάξεως αυτής και να εξασφαλίζα πριν απ' όλα στο πλαίσιο της τον ελεύθερο ανταγωνι-
The unification of import arrangements resulting from the existence of the Common Customs Tariff, which has uniform incidence on commodity import prices, is an important factor in the alignment of conditions of competition and costs between businesses in the different Member States.2
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα είναι ταυτόχρονα ο πρώτος εξαγωγέας σε παγκόσμιο επίπεδο· πρέπα λοιπόν να εξασφαλίζεται με δίκαιο τρόπο ο ανταγωνισμός μεταξύ των εξαγωγικών επιχειρήσεων της.
The European Community is the world's largest exporter; competition between exporting firms must likewise, therefore, be fairly conducted.
'Ετσι, σύμφωνα με το άρθρο 112, πρέπει να εναρμονισθούν οι κριτικές ενισχύσεις που παρέχονται στους εξαγωγείς προς τρίτες χώρες: για το σκοπό αυτόν, η Επιτροπή επιδίωξε να προβεί σε' απολογισμό των σχετικών ενισχύσεων και προσπάθησε να αμβλύνει τις σημαντικότερες στρεβλώσας που παρατηρούνται ιδίως ως προς τους ό­ρους των εξαγωγικών πιστώσεων και της ασφαλίσεως των πιστώσεων.
Article 112 accordingly stipulates that Member States must harmonize the systems whereby they grant aid for exports to third countries; the Commission has attempted to draw up an inventory of such aid, and has done what it can to iron out the major distortions, such as those relating to export credit and credit insurance terms.
Η εγκαθίδρυση κοινής αγοράς γεωργικών προϊόντων και κοινής γεωργικής πολιτικής συνεπάγονται εναρμόνιση των εμπορικών σχέσεων της Κοινότητας στο γεωργικό τομέα.
The establishment of a market and common policy for agriculture implied that the Community's trade in this sector should also be harmonized, thus making agriculture an integral part of the common commercial policy.
Με τον τρόπο αυτό η γεωργία καθίσταται αναπόσπαστο μέρος της κοινής εμπορικής πο­λιτικής.
The basic principle here is that of Com munity preference, using the familiar import levy/export refund machinery to compensate for the difference between Community and world prices.