natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κρίνει πράγ­ματι ότι το σύνταγμα του 1958 «δεν επιτρέπα μεταβίβαση του συνόλου ή μέρους της εθνικής κυριαρχίας σε οιονδήποτε διεθνή οργανισμό».
It considered that the 1958 Constitution did not authorize the transfer of nation al sovereignty in whole or in part to any international organization whatsoever.
Μια τέτοια μεταβίβαση θα απαιτού­σε προηγούμενη αναθεώρηση του συντάγματος και της συνθήκης.
This would require prior revision of the Constitution and of the Treaty.
Ταυτόχρονα το συ­νταγματικό συμβούλιο αναγνώριζα ότι είναι αρμόδιο να εκτίμησα, τόσο βάσα του άρθρου 54 όσο και βάσα του άρθρου 61 του συντάγματος, τη συνταγματικότητα σχεδίου νόμου για την κύρωση διεθνούς συμφωνίας που πρόβλεπα μεταβίβαση αρμοδιοτήτων (Ι24).
At the same time it declared that it had jurisdiction under Article 54 and again under Article 61 of the Constitution to verify the constitutional status of a draft law for ratification of an inter national agreement transferring powers.124While there are grounds for objecting to a refusal to allow transfers of powers, the argument regarding jurisdiction to consider the constitutional status of any international agreement transferring powers to international organizations is without doubt perfectly legitimate.
Σε κανένα λοιπόν κράτος μέλος το κοινοτικό δίκαιο δεν έχα εξασφάλισα απόλυτη υπεροχή έναντι των συνταγματικών κανόνων.
In none of the Member States, therefore, does Community law enjoy absolute supremacy over constitutional rules.
Η ιδιαίτερη φύση των Κοινοτήτων θα ανα­γνωριζόταν αν περιλαμβανόταν στα εθνικά συντάγματα διάταξη δηλωτικού χαρακτήρα που θα καθιέρωνε ρητά την υπεροχή του κοινοτικού δικαίου, θεμελιώνοντας την στις αρ­χές που έχα διατύπωσα το Δικαστήριο των Κοινοτήτων (125).
The specific nature of the Community would be well reflected by provisions inserted in national constitutions, specifically declaring that Com munity law prevails over national law, on the basis of the principles elaborated by the Court of Justice.125
Τμήμα III — Η αποτελεσματικότητα του κοινοτικού δικαίου στην έννομη τάξη των κρατών μελών
Section HI — The effectiveness of Community law in the national legal systems
Εξαρτάται παράλληλα και από την έκταση των αποτελεσμάτων που μπορεί να έχα το δίκαιο αυτό (§2).
The effectiveness of Community law depends both on the way in which it is incorporated into the legal orders of the Member States and on the scope which is given to it in those orders.
Η ενσωμάτωση του κοινοτικού δικαίου στην έννομη τάξη των κρα­τών μελών
The incorporation of Community law into the national legal order
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι όροι ενσωμάτωσης του κοινοτικού δικαίου στην έννομη τάξη των κρατών της Κοινότητας είχαν εξεταστεί σχεδόν αποκλαστικά υπό το πρίσμα των κοινοτικών κανονισμών.
For a long time the incorporation of Community law into the legal system of each of the Community Member States was considered solely in relation to regulations. The position seemed to be that what happened to Treaty provisions was a matter to be settled solely by national law.
Η τύχη των διατάξεων των συνθηκών φαινόταν να έχα εγκαταλαφθεί στη διακριτική ευχέραα των εθνικών δικαίων, ενώ η τύχη των οδηγιών
The status of directives and decisions addressed to the Member State was regarded as being somewhat uncertain, depending on their ability, in any case widely contested, to produce direct effects.
Οι αποφάσας αυτές έχουν το πλεονέκτημα ότι αναγνωρίζουν τη μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων που έχει πραγματοποιηθεί, καθώς και τη δεσμευτική ισχύ των κοινοτικών κανονισμών.
These decisions have the merit that they recognize the transfer of powers that has been made and the binding character of Community regulations.
1977, σ.
Rev., 1977, p. 525.
L.J. Constantinesco, ό.π. στην υποσημείωση 2, σσ. 790-791.
L.J. Constantinesco, op. cit. at footnote 2 above, pp. 790-791.
και των αποφάσεων που απευθυνόταν στα κράτη μέλη παρέμενε αβέβαιη, με μόνη εξαίρε­ση τη δυνατότητα τους να παράγουν άμεσα αποτελέσματα, δυνατότητα που αποτελούσε άλλωστε αντικείμενο πολλών αμφισβητήσεων.
This clearly was a misunderstanding of direct effect, where the principle is that rules which have direct effect are automatically incorporated into the legal order of a Member State.
Κάτι τέτοιο θα σήμαινε οπωσδήποτε παραγνώριση της σημασίας του άμεσου αποτελέσμα­τος, που συνεπάγεται για τους κανόνες που εμφανίζουν αυτό το χαρακτηριστικό, την αυ­τοδίκαια ενσωμάτωση στην έννομη τάξη των κρατών της Κοινότητας.
Indeed it was even felt possible to argue that the whole of Community law as such could be so incorporated, at least where by virtue of their subject-matter Community rules were likely to have effects on legal relations arising within a country.126Hence the prohibition on measures designed to transpose Community rules into national law (A).
Κάτι τέτοιο σημαίνει απαγόρευση κάθε μετατροπής τους σε εθνικό δίκαιο (Α), απαγόρευση κάθε υπαγωγής της εφαρμογής τους σε διαδικασία αποδοχής από την εθνική έννομη τάξη (Β), και, γενικότερα, καταδίκη κάθε διαδικασίας εφαρμογής που θα μπορούσε να μεταβάλει την αυτοτέλεια τους (Γ).
And hence, more generally, the condemnation of any implementation process that weakened the essential character of Community rules (C).
Α. Τα μέτρα μετατροπής
A. Transposition measures
Ιδιαίτερα εξασφαλισμένη είναι η θέση του κοινοτικού κανονισμού.
The position of the regulation is the clearest.
Κάθε πράξη αναγνωριστι­ κή ή επικυρωτική του κανονισμού δεν θα ήταν μόνο άχρηστη αλλά και απαράδεκτη (128). Εφόσον σύμφωνα με τη γερμανική διατύπωση του άρθρου 189, παράγραφος 2, ο κανονι­ σμός «gilt unmittelbar», δηλαδή απαγορεύεται η μετατροπή του σε εθνικό δίκαιο (129
Under Article 189 of the EEC Treaty regulations are 'directly applicable in all Member States' and are binding both on public authorities and on private citizens without any form of national incorporation, implementation or promulgation.127Any act whereby a regulation is either acknowledged or confirmed is not only pointless but frankly unacceptable.12!i As the second paragraph of Article 189 says in the German version, a regulation gilt unmittelbar and this excludes
Αν και κάτι τέτοιο μπορεί να εκπλήξα, η απαγόρευση κάθε διαδικασίας μετατροπής φαίνεται πως πρέπα να επεκταθεί στο σύνολο των κανόνων εκείνων που συνεπάγονται άμεσο αποτέλεσμα και ενδεχομένως μάλιστα, σύμφωνα με ορισμένες απόψας, στο σύνολο του κοινοτικού δικαίου (,31).
Seen in these terms direct applicability is tightly bound up with a monistic concept of the relation between Community law and national law.13° At the risk of being controversial, it may be said that the principle that any process of incorporation whatsoever must be excluded ought perhaps to be extended to all provisions having direct effect, and there are those who argue that it should be extended to the whole of Community law.131
Κάτι τέτοιο θα ίσχυε πριν απ' όλα για τις συνθήκες.
This applies first of all to the Treaties. Morandl32is convinced of this.
Αυτή είναι η άποψη του Morand (_BAR_32)· επικαλούμενος ο τελευταίος τη σημασία που η απόφαση van Gend en Loos δίνει
Proceeding from the emphasis in van Gend en Loosl33on the independence of Community law from the legislation of the Member States and on the self-executing nature of these Treaties, he deduces that there should be no transposition procedures although certain States require them in respect of other international agreements. This conviction is shared by Green and Schermers.134
('2') Βλ. CWA Timmermans, ό.π. στην υποσημείωση 31, σ. 534. Ο27) J.V. Louis, Le règlement, source directe d' unification des législations in Les instruments du rapproche­ment des législations dans la Communauté économique européenne, Université de Bruxelles, 1976, σ. 16.
Timmermans, cited at footnote 31 above, p. 534.
1, σ.
Volume I. p. 36. Sec H.G. Schermers.
425 έως 431· H.G. Schermers, ό.π. στην υποσημείωση 129, σ. 76.
1972. pp. 425-431; H.G. Schermers, op. cit. at footnote 129 above, p. 76.
ΔΕΚ, 5.2.1963, υποθ.
Leiden, 1969, p.
26/62 (Van Gend en Loos), ό.π. στην υποσημείωση 4.
326: H.G. Schermers, op. cit. at footnote 129 above, pp. 76-77. paragraphs 158 and 159.
Δύο σημαντικές αποφάσας του Δικαστηρίου στις υποθέσας 48/71 (ι35) και 106/77 (Ι36) μπορούν να στηρίξουν τις απόψας αυτές.
136 tice, in Cases 48/71 and 106/77.
Στις αποφάσεις αυτές καταδικάζονται δύο απόψεις που προκύπτουν από τη δυϊστική θεωρία: η πρώτη εξαρτά το αποτέλεσμα του κοινοτικού δικαίου από την κατάργηση των εθνι­κών κανόνων, η δεύτερη από την κήρυξη της αντισυνταγματικότητας των νόμων που θα ήταν αντίθετοι προς αυτό.
They condemn two arguments based on the same dualistic approach. The first is that Community law can be applicable only when com­peting national law has been repealed; the second is that the competing laws must be declared unconstitutional.
Και η μια και η άλλη απαίτηση σήμαινε σιωπηρή εξομοίωση (αν όχι εξομοίωση εξ υφαρπαγής) των κοινοτικών κανόνων με το ιταλικό δίκαιο.
Both assume that the Community rule must be implicitly, not to say surreptitiously, assimilated to Italian law.
Το γνώρι­σμα αυτό είναι ιδιαίτερα σαφές στην πρώτη περίπτωση: η αντινομία μεταξύ του κοινοτι­κού και του εθνικού κανόνα δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη μόνο με τη μεσολάβηση καταργητικού νόμου.
The argument was particularly explicit in the first case: the conflict between the Community rule and the national rule could be resolved only by means of legislation repealing the national rule.
Όσον αφορά την άποψη που υποστήριξε το ιταλικό συνταγματικό δικαστήριο στην υπό­θεση Simmenthai αποτελεί και αυτή άμεση συνέχιση της απόψεως που είχε υποστήριξα η ιταλική κυβέρνηση το 1972.
Although more discreet, the argument defended by the Italian Constitutional Court in Simmenthal is nevertheless a direct extrapolation of that put forward by the Italian Government in 1972.
Πριν απ' όλα, επειδή η σύγκρουση του εθνικού με τον κοι­νοτικό κανόνα είχε αναχθεί σε εσωτερική σύγκρουση συνταγματικότητας ο νόμος παρα­μερίζεται μόνο επειδή είναι αντισυνταγματικός.
First, because the conflict between the national rule and the Com­munity rule was reduced to an internal constitutional conflict, the law being voidable on the sole ground that it was unconstitutional.
Με τον τρόπο αυτό γίνεται φανερή η καταδίκη κάθε διαδικασίας που άμεσα ή έμμεσα οδηγεί σε μετατροπή του κοινοτικού κανόνα, είτε πρόκαται για διάταξη κανονισμού είτε για διάταξη των συνθηκών.
This insertion of an extra link in the legis­lative chain was accompanied by an extra link in the institutional chain also: the Con­stitutional Court deprived other courts of the jurisdiction to see that directly applicable Community rules produced their full effects wherever a national rule first had to be removed.
Το ίδιο θα ίσχυε και για τις οδηγίες, τουλάχιστον στο μέτρο κατά το οποίο οι διατάξεις τους έχουν τη δυνατότητα να παράγουν άμεσα αποτελέσματα.
In these circumstances they had to wait for a decision from the Constitutional Court, which was alone empowered to consider whether national legislation was constitutional, before all the barriers to the direct effect of Community law could be removed.
οδηγιών (_BAR_38). Ίσως μάλιστα ο αποκλεισμός της υπαγωγής της ισχύος του κοινοτικού δι­καίου σε διαδικασία ενσωματώσεως και ιδίως σε προηγούμενη μετατροπή του σε εθνικό δίκαιο, ισχύει γενικά για το σύνολο των κανόνων του κοινοτικού δικαίου (,39).
The same applies to directives, at least when their provisions are capable of having direct effect, though this, of course, is not to say that the Member States need not take the measure required to implement a directive.I38It is possible that the exclusion of any idea that the validity of Community law depends on its incorporation, let alone its prior transposition, applies generally to all rules of Community law.139
Β. Τα μέτρα αποδοχής
B. Reception measures
Η απαγορευτική στάση του Δικαστηρίου επεκτείνεται, αδιαμφισβήτητα, τουλάχιστον όσον αφορά τους κανονισμούς, και στα μέτρα που προορίζονται να οργανώσουν την απο­δοχή τους στην εθνική έννομη τάξη (,40).
The Court's censure extends, incontestably at least as regards regulations, to proce­dures for their reception into the national legal order.14()
Wyatt τάσσεται υπέρ αυτής της κα­
Commission ν Italian Republic [1972] ECR 529. Case 106/77 Amministrazione delle Finanze dello Stato ν Simmenthal SpA [1978] ECR 629. sec footnote 24 above.
Ο3·) ΔΕΚ, 6.5.1980, υποθ.
Simmenthal, cited at footnote 136 above, ground 14.
102/79 (Επιτροπή/Βέλγιο), Συλλογή 1980, σ. 1473.
Case 102/79 Commission ν Belgium [1980] ECR 1473.
(ι4°) Βλ.
Page 161
981 και επ.· βλ. επίσης ΔΕΚ, 2.2.1977, υποθ. 50/76 (Amsterdam Bulb), Συλλογή 1977, σ.
Reception measures would detract from its unilateral character, its binding force and its direct effect,l42in other words all its essential features.
2429 και επ. Ο41) J. V.
D. Wyatt would like us to move in this
Louis: L' ordre juridique communautaire ό.π. στην υποσημείωση 18, ιδίως σ. 52.
146 direction, pointing out that in the Zerbone case the Court referred to the direct effect both of regulations and of other Community rules, holding that 'accordingly Mem­ber States must not adopt or allow national institutions with a legislative power to adopt a measure by which the Community nature of a legal rule and the consequences which arise from it are concealed from the persons concerned'.
C42) Βλ. σχετικά υπόθεση Zerbone ό.π. στην υποσημείωση 140. Ο43) M. Waelbroek, Effets Internes des obligations imposées par Γ État, in Mélanges W. Ganshof van der
J.V. Louis, The Community Legal Order, p. 56.
573 και ιδίως σ. 577. C44) W. Ganschof van der Meersch, L' ordre juridique des Communautés et le droit international, RCADI
573, especially at p. 577. Ganshof van der Meersch, L'ordre juridique des Communautés et le droit international, Proceedings of the Academy of International Law, The Hague, 1975. D. Wyatt, Eur. LR, 1978, p. 303.
Παρ' όλα αυτά το Δικαστήριο αρνείται να δεχθεί ότι η αποτελεσματικότητα των διατά­ξεων αυτών μπορεί να υπάγεται στην προϋπόθεση λήψεως μέτρων αποδοχής στο εσωτερι­κό δίκαιο.
It follows that 'a national court requested by a person who has complied with the pro­visions of a directive not to apply a national provision incompatible with the directive not incorporated into the internal legal order of a defaulting Member State, must uphold that request if the obligation in question is unconditional and sufficiently precise'. 15°
Η ορολογία που χρησιμοποιεί το Δικαστήριο για να αναφερθεί στα εθνικά μέτρα εφαρμο­γής των οδηγιών δεν είναι ιδιαίτερα σαφής· άλλες φορές γίνεται λόγος για μέτρα «εκτελέ­σεως» άλλοτε για «μέτρα ενσωματώσεως» (151).
The terminology used by the Court to refer to measures giving effect to directives is a little uncertain, as we have references both to 'implementing measures' and to 'incorpo­ration'.151But at any rate the direct effect of rules contained in a directive cannot be dependent on incorporation into the national system.
'Εχα υποστηριχθεί ότι, σε τέτοια περίπτωση, μέτρα αυτού του είδους θα ήταν όχι μόνο ά­χρηστα αλλά και απαγορευμένα.
It has been argued that in such a case these measures would be not only pointless but also quite unlawful.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο: «Απορρέει από το άρθρο 189, παράγραφος 3, ότι η εκτέλεση των κοινοτικών οδηγιών πρέπα να εξασφαλίζεται με κατάλληλα μέτρα εφαρμογής, λαμβανόμενα από τα κράτη μέλη.
The Court has spoken out against this argument: 'The effect of the third paragraph of Article 189 is that Community directives must be implemented by appro­priate implementing measures carried out by the Member States.
Μόνο σε άδικες περιπτώσας, ιδίως όταν ένα κράτος μέλος παράλειπα να λάβα τα απαιτούμενα μέτρα εφαρμογής ή λάμβανα μέτρα που δεν συμβιβάζονται με μια οδηγία, το Δικαστήριο δέχεται το δικαίω­μα των πολιτών να επικαλούνται ενώπιον των δικαστηρίων οδηγία κατά του αμελούντος κράτους μέλους (132).
Only in specific cir­cumstances, in particular where a Member State has failed to take the implementing measures required or has adopted measures which do not conform to a directive, has the Court of Justice recognized the right of persons affected thereby to rely in law on a directive as against a defaulting Member State.
Η ελάχιστη αυτή εγγύηση, που απορρέα από το δεσμευτικό χαρα­κτήρα της υποχρεώσεως των κρατών μελών βάσα του άρθρου 189, παράγραφος 3, δεν μπορεί να λατουργήσα σαν δικαιολογία υπέρ κράτους μέλους ώστε να μη λάβα εγκαίρως τα κατάλληλα μέτρα εφαρμογής σύμφωνα με το αντικείμενο κάθε οδηγίας» (,33).
152 This minimum guarantee arising from the binding nature of the obligation imposed on the Member States by the effect of the directives under the third paragraph of Article 189 cannot justify a Member State's absolving itself from taking in due time implementing measures sufficient to meet the purpose of each directive.'153
Με την απόφαση αυτή το Δικαστήριο διασαφηνίζα πριν απ' όλα την κατά κάποιον τρόπο «θεραπευτική» λειτουργία του άμεσου αποτελέσματος των οδηγιών.
The Court of Justice thus makes it clear that the direct effect of a directive is only a palliative, so to speak.
Παράλληλα, τονίζο­ντας την υποχρέωση των κρατών μελών να λαμβάνουν έγκαιρα τα μέτρα εφαρμογής που
At the same time, by stressing the fact that Member States are under an obligation to take in good time the implementing measures required by the directive, it highlights one of the specific distinctions between the directive and the regulation.
Ο47) ΔΕΚ, 6.5.1980, υποθ.
C. Implementing measures
22. ('") Idem, αιτιολογία αριθ. 23.
The latter must allow Community law to operate, without being exempt from the duty to help
(1JI) Idem, αιτιολογία αριθ.
Case 148/78 Ratti [1979] ECR 1629, ground 23.
22 και 23.
Grounds 22 and 23 respectively.
Σε μεταγενέστερη απόφαση, ΔΕΚ, 14.12.1979, υποθ.
In a subsequent decision Case 93/79 Commission ν Italy [1979] ECR 3837, the Commission and the Advocate-General speak of implementation.
93/79 (Επιτρο­πή/Ιταλία), Συλλογή 1979, σ.
See also Case 148/78 Ratti, cited at footnote 148 above.
148/78 (Ratti), ό.π. στην υποσημείωση 148. ('") Υπόθεση 102/79 ό.π. στην υποσημείωση 138, αιτιολογία αριθ. 13.
Case 102/79, cited at footnote 138 above, paragraph 12 of the decision.
Η υποχρέωση αυτή θεμελιώνεται είτε σε ιδιαίτερη ανάθεση εκ μέρους των οργάνων της Κοινότητας (,55), είτε στη γενική υποχρέωση συνεργασίας του άρθρου 5 της συνθήκης ΕΟΚ.
154 This latter obligation is based either on specific powers delegated by the Community institutions, 155 or on the general obligation to cooperate imposed by Article 5 of the EEC Treaty.
Η υποχρέωση να μείνα άθικτο το αποτέλεσμα του κοινοτικού δικαίου συνεπάγεται περιορισμό της «θεσμικής αυτονομίας» των κρατών (,S6).
This 'untouchability' of the direct effect of Community law entails a restriction on the institutional autonomy of the Member States. 156
Η αρχή αυτή σημαίνα ότι οι αρ­ χές των κρατών συμμορφώνονται, για την εκτέλεση των κανονισμών και γενικότερα των κοινοτικών κανόνων, στις ρυθμίσεις του δημοσίου δικαίου τους που αφορούν τον καθορι­σμό των αρμοδίων οργάνων και των ακολουθητέων διαδικασιών (157).
The principle of autonomy means that national authorities, when implementing regula­tions and other Community rules, in general comply with the rules of their own public law regarding the determination of the appropriate authorities and proper proce­dures. 157
Η αυτονομία αυτή δεν είναι απεριόριστη.
In particular, the intervention of State authorities must not deprive Community law of its direct effect.
Ειδικότερα η παρέμβαση των κρατικών οργά­νων δεν πρέπα να στερεί τους κοινοτικούς κανόνες από το άμεσο αποτέλεσμα τους.
Thus 'all methods of implementa­tion are contrary to the Treaty which would have the effect of creating an obstacle to the direct effect of Community regulations and of jeopardizing their simultaneous and uni­form application in the whole of the Community'.I58 This includes all procedures which may adversely affect the direct applicability of a Community rule, or impede its effects in the national legal system.
36)· το πολύ η ανάγκη τέτοιων μέτρων να επηρέαζε την άμεση εφαρμογή του κανονισμού.
In Bussane, cited at footnote 140 above, the Court held that the adoption of national provisions required for the application of a regulation could not have the effect of depriving it of direct applicability (ground 36).
C36) Σύμφωνα με την έκφραση του J. Rideau, Le rôle des États membres dans l' application du droit com­munautaire, AFDI 1972 σ.
At the most, the fact that such measures are necessary is relevant in determining whether the regulation has direct effect. See J. Rideau, 'Le rôle des États membres dans l'application du droit communautaire', AFDI, 1972, pp. 864, 884­885. In Case 39/79 Norddeutsches Vieh­ und Fleischkontor [1971] ECR 49, at p.
51 ώς 54/71 (International Fruit Company), Συλλογή 1971 σ.
In Joined Cases 51 to 54/71 International Fruit Company [1971] ECR 1107, at p.
1116: «Όταν διατάξεις της συνθήκης ή των κανο,νισμών αναγνωρίζουν στα κράτη μέλη εξουσίες ή τους επιβάλλουν υποχρεώσεις για την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου το ζήτημα με ποιο τρόπο η άσκηση των εξουσιών και εκτέλεση των υποχρεώσεων αυτών μπορούν να ανατεθούν από τα κράτη σε συγκεκρι­μένα εσωτερικά όργανα ανάγεται αποκλειστικά στο συνταγματικό σύστημα κάθε κράτους».
1116, it then held that'when provisions of the Treaty or of regulations confer power or impose obligations upon the State for the purposes of the implementation of Community law the question of how the exercise of such powers and the fulfilment of such obligations may be entrusted by Member States to specific national bodies is solely a matter for the constitu­tional system of each State'.
('") ΔΕΚ, 7.2.1972, υποθ. 39/72 (Επιτροπή/Ιταλία), Συλλογή 1973, σ.
Case 39/72 Commission ν Italy [1973] ECR 101; Case 48/71 Commission ν Italy [1972] ECR 529, cited at footnote 24 above. I.G. Torley Duwel, 'Incorporatie van Communautaire Verordeningen in de nationale vervoerwetgevingen', NJB 1971, p. 457; for the contrary argument see M. Bigay, 'L'application des règlements communautaires en droit pénal français', RTDE, 1971, p. 53, and 'Droit communautaire et droit pénal', RTDE, 1972, p. 725.
543/69, δεν θίγεται με τον τρόπο αυτό η άμεση ισχύς.του κοινοτικού κανονισμού στο εθνικό έδαφος.»
comprehensibility, this Order partly reproduces certain provisions of Regulation No 543/69 is wholly without prejudice to the direct applicability of that Community regu­lation within national territory'.
Η μέθοδος της επαναλήψεως των κανονισμών σε εθνικά νομοθετικά κείμενα παρατηρήθη­κε κυρίως στην Ιταλία.
The practice of reproducing regulations was found to be most common in Italy.
Κάτι τέτοιο δεν ήταν ανεκτό ακόμη και όταν επρόκατο για μέθο­δο μη συστηματικά χρησιμοποιούμενη και μη ανταποκρινόμενη σε συγκεκριμένο σχέδιο υποδοχής των άμεσα εφαρμόσιμων κοινοτικών διατάξεων αλλά για προσπάθαα πληρότη­τας: «Melius ahondare quem deficere» ('").
It was not regarded as acceptable, even though the procedure was not used systematically and therefore appeared to reflect not so much a definite plan to 'receive' directly applicable Community provisions as a desire to be comprehensive: melius ahondare quem defi­cere.
Πράγματι, μια τέτοια μέθοδος θα μπορούσε να δημιούργησα αμφιβολίες σχετικά με την άμεση εφαρμογή των επαναλαμβανόμενων διατά­ξεων.
162This procedure was liable to raise doubts as to the direct applicability of the provisions which were thus reproduced.
Η προσπάθαα δεσμευτικής ερμηνείας κοινοτικών κανόνων εκ μέρους των εθνικών αρχών θα μπορούσε να νόθευσα τη φύση και τα αποτελέσματα τους.
Any claim by national authorities to place a binding interpretation on a Community­rule would also jeopardize its nature and its effect.
Με τον τρόπο αυτό η θέση τόσο των πολιτών όσο και των εθνικών δικαστηρίων θα έπαυε να είναι άμεση έναντι των σχετικών κανόνων (ι63).
Both litigants and the courts them­selves would be placed at one remove.163
Αυτό εξηγεί για ποιο λόγο το Δικαστήριο έκρινε πάντοτε με ιδιαίτερη αυστηρότητα τις μεθόδους αυτές (,64).
The Court has been consistent in its severe condemnation of such practices.164The Court also sees that Member States take the measures required to ensure that Commu­ nity law actually does have full effect.