natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η διεθνής συμφωνία διέπεται από ένα σύνολο εθιμικών κανόνων, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων έχει κωδικοποιηθεί από τη σύμβαση της Βιέννης της 23ης Μαΐου 1969 για το δίκαιο των συνθηκών (2).
The Court in fact considered that, in the area in question, despite the provisions of the earlier agreement, the provisions of interim Community regulations applied, pending a fisheries agreement with the non­member State concerned, namely Spain, adding that these regulations 'came within the framework of relations between the Community and Spain...'."
Βέβαια, η σύμβαση της Βιέννης εφαρμόζεται καταρχήν σε μια ειδική κατηγορία συμφω­νιών, δηλαδή τις συνθήκες μεταξύ κρατών.
In this case, the Court did not intend to say however that the system set up by Com­munity law had taken the place of the previous system.
Αλλά στην πραγματικότητα, ως προς το βα­σικό της μέρος, η σύμβαση αυτή καθορίζει ένα σύστημα αναφορών που μπορεί να εφαρ­μοσθεί με μερικές προσαρμογές, στο σύνολο των διεθνών συμφωνιών.
It ruled that the two systems were 'superimposed'. The logic of this ruling may be open to criticism, because incom­patible provisions cannot be superimposed, as one must of necessity prevail over the other in accordance with a criterion to be defined.
(') Γνωμοδότηση 1/75 της 11.11.1975, Συλλογή 1975, σ. 1355.
Findings, Case 812/79, quoted in note 1 above.
Βλ. επίσης Ρ. Reuter, «Le droit des traités et les ac­cords internationaux conclus par les orgnisations internationales», in Miscellanea W.J. Ganshof van der Meercsh 1972, τόμος 1, σσ. 195-215.
Judgment of 14.10.1980, Case 812/79, previously mentioned.
Είναι αποκαλυπτικό σχετικά το ότι οι Κοινότητες, όταν υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους επί του σχεδίου της Επιτροπής του Διεθνούς Δικαίου, εκτός ορισμένων επιφυλάξε­ων, θεώρησαν ικανοποιητικό το εν λόγω σχέδιο (')■
By contrast, in other later cases arising from the same sort of circumstances, but involving agreements concluded between Spain and France, where Article 234 could not be invoked, as the agreements in question had been concluded after the EEC Treaty came into force, the Court took the view that the legal rules resulting from the relations established between the Community and Spain had 'replaced' those resulting from the Franco-Spanish agreements.'
Χωρίς να υπάρχει εδώ η αξίωση για εξαντλητική παρουσίαση των δυσχερειών, οι κυ­ριότερες από αυτές αφορούν τα εξής θέματα, που αποτελούν το καθένα αντικείμενο των τμημάτων που ακολουθούν:
In any event, it emerges from these decisions that the Court largely took the view that the Communities are free agents within their treaty powers, despite the existence of previous agreements concluded by the Member States.
- ασυμβίβαστες διαδοχικές συμφωνίες,
It may be felt that this line of argument takes little account of the rights of nonmember States.
- έκταση εφαρμογής των συμφωνιών στο εσωτερικό κοινοτικό δίκαιο και στο δίκαιο των κρατών μελών,
In these cases, however, the Court gave judgment, not as an international court but as a Community court, ruling at the request of a national court.
- τήρηση των αρμοδιοτήτων της Κοινότητας και ακυρότητα των συμφωνιών, - εφαρμογή των κοινοτικών συμφωνιών από τα κράτη μέλη,
These decisions do not, therefore, prejudge the manner in which a dispute between the Community and a nonmember State should be resolved in a case for which the Court of Justice of the European Communities was not the natural judge.
- εδαφική εφαρμογή των συμφωνιών.
The real difficulty arising from the incompatibility of an agreement concluded between a Member State and a nonmember State with an agreement concluded by the Community has still to be faced.
Τμήμα 1: Ασυμβίβαστες διαδοχικές συμφωνίες
Such an agreement might partially or wholly nullify the effects of the previous agreement.
Το ολικά ή μερικά ασυμβίβαστο των συμφωνιών που έχουν συναφθεί διαδοχικά από ένα κράτος με διαφορετικά αντισυμβαλλόμενα μέρη αποτελεί μία από τις κλασικές δυσκο­λίες του δικαίου των συνθηκών.
In the cases which have so far arisen, the Community's position has been made easier by the fact that it had to deal with an individual who was not a citizen of a Community country but came under the courts of a Member State by virtue of territorial competence and, therefore, within the competence of the Court of Justice of the European Communities.
Η σύμβαση της Βιέννης έχει δεχθεί στο θέμα αυτό χρήσιμους κανόνες αναφοράς.
In practice, Spain which already had an agreed relationship with the Community had no interest in taking action for its citizen.
(') Βλ. τις παρατηρήσεις της ΕΟΚ που παρατίθενται στο παράρτημα II της έκθεσης της Επιτροπής του Διε­θνούς Δικαίου για τις εργασίες της 33ης συνόδου ( 1981 ) Α/36/10, σ. 892.
Judgment of 8.12.1981, Case 181/80 Arbelaiz Emazabel [1981] ECR 2961; judgment of 8.12.1981, Joined Cases 180 and 266/80 Toma and Yurrita [1981] ECR 2997.
«Όταν όλα τα συμβαλλόμενα μέρη προγενέστερης συνθήκης μετέχουν σε μεταγενέστε­ρη συνθήκη, χωρίς όμως να έχει λήξει η ισχύς της προγενέστερης συνθήκης, ή να έχει ανασταλεί η εφαρμογή της κατά το άρθρο 59 η προγενέστερη συνθήκη εφαρμόζεται μό­νον στο μέτρο που οι διατάξεις της δεν αντίκεινται προς τη μεταγενέστερη συνθήκη».
It can even be held that if the Court had accepted the theory that the Communities had succeeded to rights and obligations resulting from agreements concluded by Member States, it might have concluded that the provisions of the earlier agreements were inapplicable on the principle that lex posterior derogat priori (later law cancels previous law), the agreements then being deemed to involve the same parties, namely the Member State on the one hand and the Community on the other in all cases.
Διατάξεις σαν και αυτές αποτελούν εφαρμογή μιας βασικής αρχής του δικαίου των συμ­βάσεων, της αρχής «της σχετικότητας» («res inter alios acta»), σύμφωνα με την οποία η συμφωνία δεν αντιτάσσεται έναντι των τρίτων.
In that hypothetical case, the body deciding the issue (which would not be the Court of Justice of the European Communities unless the case were referred to it by international compromise) would have no reason to argue the precedence ofCommunity law.
Η αρχή αυτή οδηγεί συνεπώς λογικά στη διατήρηση όλων των συμφωνιών.
It takes precedence within the Community system but not outside.
Αλλά, δεδομένου ότι το συμβαλλόμενο μέρος σε δύο συμφωνίες δεν μπορεί να επικαλεσθεί τη συμμετοχή του στη μία συμφωνία ως θεμιτή αιτία καταγγελίας της άλλης, γεννάται θέμα ευθύνης του έναντι των θιγομένων από την αποχώρηση του εταίρου.
The tribunal settling the case would then have to rule on the basis of the general rules of international law and would have to determine to what extent the existence of the Community agreement could constitute legitimate grounds for the total or partial abrogation of the agreement concluded by the Member State with the nonmember State.2
Απέναντι σ' αυτό το πρόβλημα, οι Κοινότητες μπορούν να βρεθούν ακριβώς στην ίδια κατάσταση με ένα κράτος.
C - Incompatibility between a Community agreement and a subsequent agreement concluded between a Member State and a nonmember State
Προς τούτο αρκεί, μία από τις Κοινότητες να καταστεί συμ­βαλλόμενο μέρος διαδοχικών συμφωνιών ασυμβίβαστων μεταξύ τους.
This question has to be considered from the standpoint ofCommunity law and from the international standpoint.
Οι Κοινότητες επομένως δεν βρίσκονται σε ειδικές συνθήκες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν νέες δυσχέρειες.
Under the terms of paragraph 1 of Article 5 of the EEC Treaty the conclusion by a Member State of an agreement incompatible with Community law (which includes
Αντίθετα, η ιδιαιτερότητα των Κοινοτήτων αναφαίνεται εκ νέου, όταν τίθεται το ζήτημα των σχέσεων μεταξύ των κοινοτικών συνθηκών και των συνθηκών που συνάπτονται από ένα ή περισσότερα κράτη μέλη.
Apart from the further fact that since the conclusion of the London Agreement, the content of the law of the sea has changed substantially, as the Court of Justice pointed out (paragraph 24 of the previously-quoted decision of 16.10.1980). The position of the nonmember State might be strengthened by invoking the provisions of paragraph 1 of Article 234 of the EEC Treaty.
που έχει συναφθεί από την Κοινότητα και μεταγενέστερης συμφωνίας κράτους μέ­λους (Γ).
agreements concluded by the Communities) constitutes an act contrary to that law, subject to the procedure for breach laid down in Article 169 of the same Treaty.
Η σύναψη ασυμβίβαστης συμφωνίας αποτελεί επίσης παράβαση του κοινοτικού δικαίου στο μέτρο που συνιστά «καταπάτηση» κοινοτικών αρμοδιοτήτων στον τομέα των εξω­τερικών σχέσεων από τα κράτη μέλη.
According to the old view of international law, international agreements were deemed to apply to international relations only, that is to consitute the basis for an exchange of undertakings involving only subjects of international law.
(') Γο άρθρο 192 της συνθήκης ΕΚΑΕ έχει ταυτόσημη διατύπωση.
Subject, as will be shown later, to a defect affecting consent given to the agreement.
Αντίθετα, οι διατάξεις αυτές εγγυώνται στα μέλη των ενώσεων αυτών ότι μπορούν να συνεχίσουν την πραγμάτωση των στόχων τους και με ταχύτερο ρυθμό στο πλαίσιο της περιφερειακής τους ένωσης από ό,τι στο πλαίσιο της ίδιας της Κοινότητας.
On the other hand, the question of the internal implementation of the agreement can be raised by subjects of internal law, who demand that rights which they claim to enjoy under the agreement shall be applied to their benefit.
Οι ιδρυτικές συνθήκες των Κοινοτήτων δεν επιβάλλουν αφ' εαυτών καμία υποχρέωση στους τρίτους.
There is, of course, nothing to prevent a State from taking up the case of one of its nationals and claiming that the failure of the other party to implement a treaty properly in its own country constitutes a breach of international contractual obligations on its part.
Η συνθήκη ΕΟΚ (άρθρο 234) και η συνθήκη ΕΚΑΕ (άρθρο 105) έχουν υιοθετήσει στο θέμα αυτό διαφορετικές λύσεις: α) Άρθρο 234 ΕΟΚ
However, in the present state of international law, such an action would only have a chance of succeeding if the inadequate internal execution or implementation amounted to a denial of justice, that is a gross breach of the basic guarantees to which foreign nationals are entitled.
«Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από συμβάσεις που συνήφθησαν προ της ενάρξεως της ισχύος της παρούσας συνθήκης μεταξύ ενός ή περισσότερων κρα­τών μελών, αφενός, και μιας ή περισσότερων τρίτων χωρών, αφετέρου, δεν θίγονται από την παρούσα συνθήκη.
However, the fact of according a law precedence over a previous treaty or of declaring that a provision of an agreement 'cannot be invoked' does not of itself constitute a den ial of justice, as the citizen concerned has been able to use a normal, non-discriminatory legal procedure.
Εν ανάγκη τα κράτη μέλη παρέχουν προς το σκοπό αυτό αμοιβαία συνδρομή και υιοθετούν, κατά περίπτωση, κοινή στάση.
The issue of the internal implementation of the agreement is therefore separate in fact from that of its international implementation.
Η πρώτη παράγραφος του άρθρου 234 εκφράζει έναν κανόνα του εθιμικού δικαίου.
It will first be recalled that the Court of Justice of the European Communities ruled that an agreement binding on the Communities is an integral part ofCommunity law.
Τα δικαιώματα των τρίτων (και αντίστοιχα οι υποχρεώσεις των κρατών μελών) δεν περικό­πτονται ούτε a fortiori καταργούνται λόγω της συνομολόγησης της συνθήκης ΕΟΚ, δε­δομένου ότι η τελευταία για τους τρίτους αποτελεί «πράγμα τελεσθέν μεταξύ τρίτων» («res inter alios acta»).
The next point to consider is whether Community practice is 'monistic' or 'dualistic', what position an agreement occupies in the hierarchy of sources ofCommunity law and to what extent the terms of an agreement can be invoked by individuals (self-executing effect).
Αντίθετα η παράγραφος αυτή θα περιείχε ρυθμίσεις πέραν του εθιμικού δικαίου, αν όρι­ζε ότι τα κράτη μέλη της ΕΟΚ μπορούν να επικαλεσθούν τα μεν έναντι των δε (και εις βάρος του κοινοτικού δικαίου) διατάξεις των συμφωνιών που έχουν συνάψει προγενέ­στερα με τις τρίτες χώρες.
When called on to consider an interlocutory question regarding the interpretation of a provision of the association agreement concluded between the Community and Greece, the Court took the view that the agreement in question formed an integral part of C o m munity law and was within its competence, specifically under Article 177.'
Όμως το Δικαστήριο δεν δέχτηκε την ερμηνεία αυτή, εκτι-
Judgment of 30.4.1974, Case 181/73 Haegeman [1974] ECR 449.
μώντας ότι το άρθρο 234 έχει αποκλειστικό σκοπό «τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των τρίτων κρατών» (').
This decision is of considerable significance, because it establishes the Court of Justice as the authority on the interpretation and application ofCommunity agreements, in re­lation to national courts which in the natural order of things hear complaints from individuals regarding the 'internal' execution of an international agreement.
Η δεύτερη παράγραφος εξαγγέλλει μια υποχρέωση πράξεως εις βάρος των κρατών με­λών.
This rule applies to 'Community' agreements, that is agreements to which the Com­munity is party, including joint agreements which associate the Community and Member States.'
Δεν παράγει συνεπώς αποτελέσματα έναντι των τρίτων παρά μόνο με τη μεσολάβη­ση της δράσης των κρατών μελών.
It also applies to agreements to which the Community has become 'party', not by the normal way of conclusion but by 'succession', limited so far to the case of the GATT.2
(') Υποθ.
There are of course many variants of both systems.
10/61, Επιτροπή κατά Γταλίας, Συλλογή ΔΕΚ, τόμος VIII, σ. 22.
In our view, however, there is one indisputable criterion for distinguishing between them.
Στην πρώτη μορφή του σχεδίου της Επιτροπής του Διεθνούς Δικαίου ουδεμία διάταξη είχε προβλεφθεί επί του θέματος.
Symmetrically, monism applies when it is accepted that an international agreement can as such constitute a source of rights and obligations.
Στις παρατηρήσεις της, η Κοινότητα επέκρινε με δριμύτητα το κενό αυτό και ζήτησε την προσθήκη άρθρου προκειμένου να καθορισθεί ότι δεν θίγονται τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που εγκαθιδρύονται εντός των οικονομικών ενώσεων, των τελωνειακών ενώσεων ή των ζωνών ελεύθερου εμπορίου.
The mere formality of publishing the agreement - which is followed in all the major legal systems including that of the Community - does not constitute a procedure for introducing the agreement into inter­nal law insofar as it applies to the agreement in the same way as it applies to any legal instrument which can be invoked against third parties.
Βλ. το παράρτημα στην έκθεση της Επιτροπής του Διεθνούς Δικαίου στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, για τις ερ­γασίες της'30ής συνόδου (1977), Α/33/10, σσ. 179-184.
Consequently, the fact that an agreement can only become applicable in internal law from the date of publication does not imply a dualist option. Quite on the contrary, if the only internal legal procedure
Στην ίδια έκθεση περιλαμβάνεται και το κείμενο των άρθρων που υιοθετήθηκαν από την Επιτροπή του Διε­θνούς Δικαίου (σσ. 16 και επ.).
Judgment of 12.12.1972, Joined Cases 21 to 24/72, International Fruit, previously mentioned; judgment of 19.11.1975, Case 38/75, Nederlandse Spoorwegen, previously mentioned; judgment of 16.3.1983, Joined Cases 266 and 267/81 [ 1983] ECR 801 et seq.
Η διαμάχη δεν είχε πια νομικό περιεχόμενο, αλλά ζητούσε μια πολιτική απάντηση που την έδωσε η Κοινότητα στο πλαίσιο των μεγάλων διαπραγματεύσεων για τους δασμούς, που διεξήχθησαν υπό την αιγίδα της GATT («Kennedy Round» και υπόλοιποι γύροι).
Arguments as to whether the Community system is monist or dualist have been obscured by overlooking the essential criterion for differentiation and by taking too much account of the procedures used by the Community for the conclusion of agreements.
Η διάταξη αυτή έχει προστατευτικό χαρακτήρα για τα δικαιώματα των τρίτων.
In our view, however, it cannot be claimed solely on the basis of a single case and episode that the Community applies a dualist system.
Επίσης επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι το κράτος μέλος που αμελεί, εκ προθέσεως ή όχι, να συμμορφωθεί προς αυτόν το διαδικαστικό τύπο, υποχρεούται να εφαρμόζει τη συνθήκη ΕΚΑΕ, χωρίς να μπορεί να αποφύγει την εκπλήρωση των προηγούμενων συμ­βατικών υποχρεώσεων του.
Firstly, there are no grounds for maintaining that a regulation has greater force than a decision in creating rights. Exactly like a regulation, a decision is intended to create rights and obligations, the only criterion for distinction being whether or not the measure is of general application.
ματική διάσταση του προβλήματος.
systems, every agreement is not deemed ipsofacto to create rights.
Το πρόβλημα του ασυμβίβαστου των διαδοχικών συμφωνιών περιπλέκεται ακόμη πε­ρισσότερο με την προσθήκη ενός προβλήματος διαδοχής.
The Court of Justice of the European Communities took the view that an agreement was 'an integral part ofCommunity law' without referring to any procedure for transformation or introduction but solely to its entry into force. '
Η λύση αυτή εφαρμόζεται και στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες σε σχέση με τα κράτη μέλη τους, δεδομένου ότι πρόκειται για περιπτώσεις διαδοχής μερικού ή κατηγορικού και όχι καθολικού χαρακτήρα.
Similarly, arguing by implication in the cases relating to the GATT, the Court did not consider that the absence of any procedure for introduction of that agreement into Community law - and with good reason because it had not been 'concluded' by the Community - was grounds for ruling that the agreement could not be invoked directly.
Πράγματι, οι Κοινότητες αντικαθιστούν τα κράτη μέλη τους και γίνονται οι συνομιλητές των τρίτων σε όλους τους τομείς, στους οποίους δυνάμει των αρχών του κοινοτικού δικαίου τους έχουν μεταβιβασθεί αρμοδιότητες από τα κράτη.
It was on another basis - the interpretation of the agreement itself - that the Court ruled, in that case, that the provisions in question could not be invoked.
Το κεντρικό ζήτημα των συνεπειών της διαδοχής επί των συνθηκών έγκειται στο αν η υποκατάσταση ενός υποκειμένου δικαίου σε ένα άλλο υποκείμενο δικαίου αποτελεί θε­μιτό λόγο καταργήσεως του συμβατικού δεσμού.
It should therefore be very firmly concluded that, under the Community system, an agreement is enforceable in internal law by virtue of the sole fact that it has entered into force and been published without having to refer to the concept of introduction of the agreement into Community law.3
Οι εθιμικοί κανόνες του διεθνούς δικαίου δεν υπήρξαν ποτέ εν προκειμένω απόλυτα σα­φείς.
It should be added that the monist system does not of cource prohibit the adoption of internal provisions for implementing an agreement.
Ωστόσο, κάθε φαινόμενο διαδοχής αποτελεί από μόνο του μια χωριστή περίπτωση.
This may be necessary when the agreement in question is imprecise or simply provides an outline reference.
Στην περίπτωση όμως των Κοινοτήτων, το πρόβλημα δεν τίθεται με τόσο απόλυτους όρους.
The decisions to implement then have separate value, but they do not affect the inter nal scope of the agreement as such.
Επί μεγάλο χρονικό διάστημα, το πρόβλημα δεν ετίθετο, έως ότου προέβαλε σε όλη του τη διάσταση σε μια σειρά διαφορών που τέθηκαν στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
The position of the agreement in the hierarchy of sources of internal law does not de pend entirely on application of the dualist or the monist system.
Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου έθεσαν ορισμένες αρχές, που δεν ήταν όμως ευχερές να εφαρμοσθούν σε διεθνή διαφορά μεταξύ της Κοινότητας και τρίτου κράτους.
In a dualist system, the hierarchical status of the agreement is, of course, determined by the nature of the rule of internal law by which it is introduced. The question is therefore resolved.
Η σύμβαση αυτή, σύμφωνα με την υπεράσπιση, έπρεπε να θεωρηθεί ως ισχύουσα δυνάμει του άρθρου 234 της συνθήκης ΕΟΚ.
The hierarchical position of agreements among Community sources is not fully defined by the Treaties establishing the Communities.
Παρόλο που το ζήτημα δεν είχε τεθεί κατά τρόπο τόσο σαφή, μια καταφατική απάντηση του Δικαστηρίου θα είχε σαν συνέπεια να θεωρηθεί η Κοινότητα, που δεν ήταν συμβαλ­λόμενο μέρος στη συμφωνία, ότι δεσμεύεται από αυτήν δυνάμει του άρθρου 234.
Under the terms of paragraphs 2 and 3 of Article 228 of the EEC Treaty, an agreement declared by the Court to be incompatible with this Treaty can only enter into force after the said Treaty has been amended.
(') ΔΕΚ 14.10.1980, υποθ.
Furthermore, Article 235 acts as a safety valve when necessary, because it allows the Community to conclude agreements in order to attain any of its objectives.'
812/79, Burgoa, Συλλογή 1980, σ. 2787.
If, there fore, the EEC wishes to conclude an agreement which exceeds its powers in the strict sense, it simply has to make use of Article 235.
9/73, Schlüter, Συλλογή 1973, σ. 1135 και ΔΕΚ 19.11.1975, υποθ.
The Court of Justice of the European Communities has, however, ruled that agree ments take precedence over derived law.2
Προείχε δηλαδή η αναγνώριση της ιδιαιτερότητας της περιπτώσεως της GATT.
Any previous or subsequent unilateral Community instrument, contrary to a Community instrument, is therefore invalid. The Court also allowed the right to sue for breach of a Community agreement.'
Ο σχετικός συλλογι­σμός όμως μπορεί να κατακριθεί διότι δεν είναι δυνατό να υπάρξει επικάλυψη ασυμβί­βαστων μεταξύ τους διατάξεων, αφού κατ' ανάγκη οι μεν θα υπερισχύσουν των δε σε εφαρμογή κριτηρίων που θα ορισθούν.
The use of obscure or unsuitable formulae, such as 'self-executing', or 'immediately' or 'directly' enforceable and the assimilation of this question to the distinction between monism and dualism, have not helped the question to be stated in clear terms.
(') Εισήγηση στην προαναφερθείσα υπόθεση 812/79 (Burgoa).
The issue, as clearly indicated by the Court of Justice, is whether the provisions of a Community agreement can 'create for anyone subject to Community law the right to rely on such agreements before the courts' in order to contest the validity of a Commun
(3) ΔΕΚ 8.12.1981, υποθ.
3 ity instrument or of a national measure.
181/80, Arbelaiz Emazabel, Συλλογή 1981, σ.
It accepted, however, that it might be the intention of the parties that a treaty should produce internal effects.4These would therefore constitute an exception.
2961'ΔΕΚ 8.12.1981, υποθ.
This isolated opinion could not of itself establish a customary rule.
180 και 226/80, Toma και Yurrita, Συλλογή 1981, σ.
Furthermore, it was given at a time when very few international treaties were capable of having an effect in internal law.
2997. βλ. παρατηρήσεις του Ch. Philip, Annuaire francais de droit international, 1981, σσ.
It nevertheless showed that the only acceptable way of answering the question put was by interpretation of the agreement.
322-329, ΔΕΚ 28.10.1982, υποθ.
Judgment of 24.10.1973, Case 9/73, Schlüter, previously mentioned (paragraph 28).
138 και 139/81, Marticorena-Otazo και Prego Parada, Συλλογή 1982, σ.
On the other hand, when referring to invocability, the Court used the much less satisfactory expression 'directly enforceable', but immediately added that this referred to the problem of invocability in the Pabst case (Case 17/81, 25.4.1982, paragraphs 27 and 28, [ 1982] ECR 1331 ).
3919· ΔΕΚ 28.10.1982 υποθ.
The same applied in the Kupferberg case (Case 104/81,26.10.1982, [ 1982] ECR 2364).
137 και 140/81, Campandezuy Sagarzazu και Echeverría Sagasti, Συλλογή 1982, σ. 3847.
Brescia n /case, previously mentioned, paragraph 16. PICJSeriesB,Nol5,p. 17.
θα ήταν δυνατό να αντιταχθεί ότι η συλλογιστική αυτή δεν λαμβάνει διόλου υπόψη τα δικαιώματα των τρίτων.
Far from confining themselves to trying to establish what the parties intended, the courts ­ which increasingly recognize the existence of provisions which can be invoked ­ mostly prefer to base themselves on an objective interpretation which mainly analyses the general characteristics of the treaty and the individual characteristics of the provi­sion in question.'
Ωστόσο, το Δικαστήριο δεν έχει αποφανθεί στις υποθέσεις αυτές ως διεθνής δικαιοδο­σία, αλλά ως κοινοτικό δικαστήριο αποφαινόμενο επί αιτήσεως εθνικού δικαστηρίου.
Before considering the solutions adopted by the Community in the matter, it has to be stated that the question of the invocability of a treaty provision is not to be confused with that of the application of a monist or a dualist system.