natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όταν ζητείται η συμμετοχή του Κοινοβουλίου ενώ δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο (ιδίως σε περίπτωση συνάψεως συμφωνιών βάσα του άρ­θρου 113 ΕΟΚ) πρόκειται κατά κανόνα για πολιτικούς διακανονισμούς και πρακτικές. Βλ. επίσης, θέματα συντονισμού μεταξύ των κοινοτικών οργάνων.
The circumstances of each case form the only basis on which to determine whether the States or the institutions really intended to enter into a legal commitment or whether they had no objective other than to publish a declaration of political intent and lay down guidelines.
Έβδομη Γενική Έκθεση ΕΚ σημείο 567, καθώς και την κοινή δήλωση της 4.3.1975, ΕΕ C 89 της 22.4.1975, σ. 1.
The latter case is undoubtedly the most common.
την ύπαρξη πραγματικής πολιτικής σημασίας και επιφυλάσσει μάλιστα, για το μέλλον, ευ­ρύτερο πεδίο πολιτικών πρωτοβουλιών.
In so fai as those rules have not been embodied either in the form prescribed for the Community or in agreements clearly designated as legally binding, they cannot rank as law. Their want of binding force in law does not affect their practical political importance; in fact, it enlarges the field for political initiative in the future.
Η ύπαρξη όμως αποφάσεων και δηλώσεων μη δεσμευτικών τυπικά μπορεί να αποτέλεσα ένδειξη κοινών νομικών πεποιθήσεων των κρατών ή των κοινοτικών οργάνων από τα οποία προέρχονται.
Decisions and declarations which are, strictly speaking, without binding effect may, never theless, disclose legal tenets held in common by the States or institutions participating in them.
Αυτό, κατά τη γνώμη μου, συμβαίνει με τις δηλώσεις για τη δημο­κρατία (") και για τα δικαιώματα του ανθρώπου (").
This, in the writer's view, applies to the declarations on democracy17 and human rights.
Δεν πρόκαται λοι­πόν για νομικούς κανόνες αλλά για ενδείξεις και πράξας που αποκαλύπτουν νομικές ισχύουσες αρχές και ισχύοντες κανόνες δικαίου.
18 These acts are not in themselves legally binding but they shed light on the legal tenets shared by the States which subscribed to them.
Οι αρχές και οι κανόνες αυτοί μπορούν, όπως ήδη παρατηρήθηκε, να υπαχθούν στο σύνταγμα της Κοινότητας.
Although not rules of law. these acts provide guidance and information on the legal principles and rules of law in force which, as indicated earlier, can be regarded as forming part of the Community's constitution. tution.
Τμήμα VI — Οι ουσιαστικές αρχές του συντάγματος
Section VI — The 'material' principles of the constitution
Η διάκριση μεταξύ τυπικού και ουσιαστικού συντάγματος έγινε,' ήδη, από την αρχή της μελέτης αυτής.
The difference between a formal and a material constitution was explained at the beginning of this chapter.
Προτού κανείς αναφερθεί με συντομία στις ουσιαστικές αρχές του συντάγματος, πρέπα να υπογραμμισθεί ότι μπορεί να πρόκαται τόσο για άγραφες αρχές όσο και για αρχές που διακηρύσσονται στις συνθήκες.
As an introduction to a brief account of the material principles of the constitution, it must be emphasized that they can be set out in the Treaties or, equally well, unwritten.
Στην περίπτωση των άγραφων αρ­χών, τίθεται το ερώτημα αν έχουν ισχύ πρωτογενούς κοινοτικού δικαίου.
Do the unwritten principles rank as part of primary Community law?
Η απάντηση πρέπα να αναζητηθεί χωριστά για κάθε αρχή.
The question must be answered separately in the case of each principle.
Στη «διακήρυξη για τη δημοκρατία» του Απριλίου 1978 διάβαζα κανείς:
The 'Declaration on democracy' of April 1978 contains this passage:
«Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων επιβεβαιώνουν τη θέληση τους... να εξασφαλίσουν το σεβασμό των αξιών νομικής, πολιτικής και ηθικής φύσεως στις οποίες είναι προσηλωμένοι και να τηρήσουν τις αρχές της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, της επικρατήσεως του νόμου, της κοινωνικής δικαιοσύνης και του σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου.
'The Heads of Government confirm their will ... to ensure that the cherished values of their legal, political and moral order are respected and to safeguard the principles of representative democracy, of the rule of law. of social justice and of respect for human rights.
Η εφαρμογή των αρχών αυτών προϋπόθετα πολιτικό καθε­στώς πολυκομματικής δημοκρατίας, το οποίο εγγυάται την εκπροσώπηση των απόψεων στο πλαίσιο της συνταγματικής οργανώσεως των εξουσιών, καθώς και την ύπαρξη των αναγκαίων διαδικασιών για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου.
The application of these principles implies a political system of pluralist democracy which guarantees both the free expression of opinions within the constitutional organization of powers and the procedures necessary for the protection of human rights.
Διακηρύσσουν επίσημα ότι ο σεβασμός και η διατήρηση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου σε κάθε κράτος μέλος αποτελούν ουσιώδη στοιχεία της συμμετοχής στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες».
They solemnly declare that respect for and maintenance of representative democracy and human rights in each Member State are essential elements of membership of the European Communities.'
Η προσήλωση στις αρχές της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και στις άλλες αξίες που διακηρύσσονται στη διακήρυξη αυτή δεν αναφέρεται ρητά στις κοινοτικές συνθήκες.
Attachment to the principles of representative democracy and to the other values men tioned in the declaration is not, as such, expressly referred to in the Community Treaties.
Οι αρχές και οι αξίες όμως αυτές αποτελούν μέρος του άγραφου συνταγματικού δικαίου της Κοινότητας.
Nevertheless these principles and values form part of the unwritten constitutional law of the Community.
'Οσο καιρό η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτο­γαλία είχαν δικτατορικά, μη δημοκρατικά καθεστώτα, η είσοδος τους στην Κοινότητα δεν ήταν νοητή: η προσχώρηση των χωρών αυτών άρχισε να αντιμετωπίζεται σοβαρά μό­νο μετά την επιβολή ή την αποκατάσταση της δημοκρατίας σ' αυτές.
This applies, in particular, to Parliament's involvement when the Community concludes Treaties in accordance with the Luns and Westerterp procedures.
Αν ένα από τα κρά­τη μέλη αποφάσιζε στο μέλλον να εγκαταλείψα τη θεμελιώδη συμφωνία για τη δημοκρα­τία και να υιοθέτησα αυταρχικές πολιταακές δομές, η παραμονή του στην Κοινότητα θα ήταν δύσκολα συμβιβάσιμη με τη θεμελιώδη αυτή συμφωνία και θα ήταν επιθυμητή η αποχώρηση του.
Where consultation with Parliament is expressly provided for. e.g. under Articles 228 (1) and 238 of the EEC Treaty, it is, strictly speaking, consultation, not the actual procedure, which is obligatory; where, e.g. in connection with agreements concluded under Article 113 of lhe EEC Treaty, the participation of Parliament is enlisted without having been provided for, this usually involves nothing more than political arrangements and practices; on the procedure for concerted action between the Community institutions, see Seventh General Report, point 455 and the Joint Declaration of 4 March 1975 (OJ C 89, 23.4.1975).
Κατά τον ίδιο τρόπο, επιβάλλεται η αρχή του σεβασμού των δικαιωμάτων του αν­θρώπου, και μάλιστα όχι μόνο εκ μέρους των κρατών μελών, αλλά και εκ μέρους των κοι­νοτικών οργάνων.
Similarly, the principle of respect for human rights constitutes an obligation on the Community institutions as well as the Member States.
Υπό την έννοια αυτή, πρόκαται και πάλι για θεμελιώδη αρχή του κοι­νοτικού συντάγματος η οποία μπορεί να μην εγγυάται άμεσα και λεπτομεραακά την προ­στασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, αλλά διακήρυσσα τον απαράγραπτο χαρακτήρα του σεβασμού των δικαιωμάτων αυτών.
This is a further basic principle of the Community constitution which, without providing directly and in detail for the protection of fundamental rights, asserts that respect for those rights is inalienable.
Στις θεμελιώδας αρχές του κοινοτικού συντάγματος ανήκουν και η ύπαρξη των κύ­ριων σημερινών οργάνων της Κοινότητας και η γενική κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των οργάνων αυτών: πρόκαται για την Επιτροπή, νομοθετικό και εκτελεστικό όργανο, απαρτιζόμενο από ανεξάρτητες προσωπικότητες· το Συμβούλιο, νομοθετικό όργανο το οποίο χάρασσα και πολιτικές κατευθύνσας, απαρτιζόμενο από ένα αντιπρόσωπο από κάθε κράτος μέλος· το Κοινοβούλιο, εκλεγμένο όργανο αντιπροσωπεύσεως των λαών με εξου­σίες που παραμένουν ακόμη στοιχαώδας, αλλά με άμεση δημοκρατική νομιμότητα σαν σημαντικό χαρακτηριστικό του· το Δικαστήριο, τέλος, όργανο στο οποίο έχα κυρίως ανα­τεθεί η ερμηνεία και η εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου.
Among the basic principles of the Community constitution are the existence of the present main institutions and the broad distribution of responsibility amongst them: the Commission, composed of independent persons, as a legislative and executive organ; the Council, composed of one representative for each Member State, as a legislative organ with overall political responsibility; the Parliament, the elected representatives of the peoples, endowed with powers which are still rudimentary but enjoying the authority of having been directly elected; and, finally, the Court of Justice, a tribunal whose essential task is to interpret and apply Community law.
Θα μπορούσε να θεωρηθεί σύμφωνο με τη λογική της ευρωπαϊκής ενοποιήσεως να υπάρξα μια προοδευπκή ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του Κοινοβουλίου και των αρμοδιοτή­των της Επιτροπής σε σχέση με εκείνες του Συμβουλίου: πράγματι, το Κοινοβούλιο και η Επιτροπή —μαζί με το Δικαστήριο— εκφράζουν τον αυτόνομο χαρακτήρα της Κοινότη­τας, ενώ το Συμβούλιο αντικατόπτριζα περισσότερο την παραδοσιακή έννοια της κυριαρ­χίας των κρατών μελών.
It may seem consistent with the process of integration that Parliament's powers and the Commission's responsibilities should be strengthened in relation to those of the Council, since it is mainly through Parliament and the Commission, together with the Court of Justice, that the Community demonstrates its independence, whereas the Council is more inclined to reflect the Member States' traditional concepts of sovereignty.
Ωστόσο, ακόμη και σε εκείνες τις περιπτώσας που η λογική της ενοποιήσεως απαιτεί την ενίσχυση τω κοινοτικών οργάνων που είναι δημοκρατικά νομι­μοποιημένα και ανεξάρτητα, το ισχύον κοινοτικό σύνταγμα, παρά τα ελαττώματα του, εί­ναι δεσμευτικό και πρέπα να τηρείται.
However, even in cases where integration demands a strengthening of the Community institutions, whether they be legitimized by the democratic process or independent, the constitution in force is. despite its lacunae, binding and it must be observed.
Μόνο σε επίπεδο ερμηνείας του κοινοτικού δικαίου θα μπορούσε να αποδοθεί, από νομική άποψη, μεγαλύτερη σπουδαιότητα στο Κοινοβού­λιο και την Επιτροπή.
Only by means of inter pretation of Community law does it seem possible legally to attribute a more important role to Parliament and the Commission.
Για το λόγο άλλωστε αυτό, η «παρασυνταγματική» συμμετοχή του Κοινοβουλίου στη διαδικασία λήψεως κοινοτικών αποφάσεων, όπως αναπτύσσεται στην πράξη, συμβιβάζεται με το κοινοτικό σύνταγμα μόνο στο μέτρο που δεν θίγονται τα δι­καιώματα τελικής λήψεως αποφάσεως που προβλέπουν οι συνθήκες.
For this reason, the 'quasi-constitutional' par ticipation by Parliament in the decisionmaking process, as it evolves from day to day, is compatible with the Community constitution so long as it does not conflict with the right to take the final decision as provided for in the Treaties.
Η Κοινότητα είναι Κοινότητα δικαίου υπό την έννοια ότι τα όργανα της καθώς και τα κράτη μέλη δεσμεύονται από το συνταγματικό δίκαιο και όλη τη νομοθεσία της καθώς και ότι οι πράξας της υπόκανται στον έλεγχο ανεξάρτητου δικαστικού οργάνου.
The Community is a community based on the rules of law, in that its institutions and the Member States are bound by the constitutional law and by all Community legislation and its acts can be reviewed by an independent court.
Πρόκα­ται εδώ για θεμελιώδας συνταγματικές αρχές που εφαρμόζονται όχι μόνο στην Κοινότητα αλλά και στα κράτη μέλη της ως κράτη δικαίου.
These are basic constitutional principles which apply not only to the Community but also to the Member States as States founded on the rule of law.
Δεν θα μπορούσε, τέλος, να αμφισβητηθεί ότι το ίδιο το κοινοτικό σύνταγμα επιβάλλα όρια στις εφικτές τροποποιήσας της οικονομικής τάξεως των κρατών μελών και της Κοινότητας.
To conclude, there can be little dispute that the Community constitution itself lays down the limitations on the changes that can be made in the economic order of the Member States and of the Community.
Κανένα κράτος δεν στηρίζεται πλέον σήμερα στους μηχανισμούς της αγοράς και μόνο.
At the present day, States no longer rely exclusively on market mechanisms; on the contrary, they influence economic activity in a wide variety of ways.
Οι συντάκτες του κοινοτικού συντάγματος το είχαν αντιλη­φθεί καλά και το είχαν λάβει υπόψη τους, τουλάχιστον ώς ένα σημείο.
The authors of the Community constitution fully realized this and allowed for it, at least in part.
Υπό την έν­νοια αυτή, θεμελιώδης αρχή του κοινοτικού συντάγματος είναι και η οικονομική ελευθε­ρία.
The Community system itself rests on both the free play of economic forces and the constant activity of the institutions in relation to the economy.
Τμήμα VII — Συμπέρασμα
Section VII — Conclusion
Για να δοθεί πλήρης περιγραφή του ουσιαστικού συντάγματος της Κοινότητας, θα ήταν απαραίτητη η απαρίθμηση πληθώρας άλλων λεπτομεραών.
A full description of the Community's material constitution would necessitate going into much greater detail, a task which is neither possible nor appropriate here.
Μια τέτοια απαρίθμηση δεν είναι ούτε δυνατή ούτε αναγκαία στη μελέτη αυτή.
Taken as a whole the Community constitution does not depend on details but on future progress towards a genuine 'European Union'.
Κεφάλαιο V — Οι πηγές του κοινοτικού δικαίου: οι πράξεις των κοινοτικών οργάνων του Eberhard Grabitz
Chapter V — The sources of Community law: acts of the Community institutions by Eberhard Grabitz
Τμήμα Ι — Οι διάφοροι τύποι νομικών πράξεων
Section I — The different types of legal act
Κατάταξη και χαρακτηριστικά
Classification and characteristics
Οι ιδρυτικές συνθήκες των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων απαριθμούν τους τύπους των διαφόρων πράξεων που μπορούν να θεσπίζουν τα κοινοτικά όργανα προς εκπλήρωση των καθηκόντων τους (άρθρο 189, παράγραφος 1, ΕΟΚ, άρθρο 161, παράγραφος 1, ΕΚΑΕ και άρθρο 14, παράγραφος 1, ΕΚΑΧ).
The different forms of act which the institutions of the European Communities are empowered to adopt in carrying out their tasks are set out in the Treaties establishing the Communities (first paragraph of Article 189 EEC, Article 161 EAEC and Article 14 ECSC).
Η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (συνθήκη ΕΟΚ) και η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (συνθήκη ΕΚΑΕ) εισάγουν, στα άρθρα 189, παράγραφος 1, ΕΟΚ και 161, παράγραφος 1, ΕΚΑΕ, διάκριση μεταξύ των κανονισμών, των οδηγιών, των αποφάσεων, των συστάσεων και των γνωμών.
The Treaty establishing the European Economic Community (EEC Treaty) and the Treaty establishing the European Atomic Energy Community (EAEC Treaty) draw a distinction, in the first paragraph of Articles 189 EEC and 161 EAEC, between regulations, directives, decisions, recommendations and opinions.
Η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (συνθήκη ΕΚΑΧ) δεν ακολουθεί αυτή την ορολογία: απαριθμεί, στο άρθρο 14, παράγρα­φος 1, τις γενικές ή ατομικές αποφάσας, τις συστάσας και τις γνώμες.
The Treaty establishing the European Coal and Steel Community (ECSC Treaty) does not employ the same terms. In the first paragraph of Article 14 it refers to general and individual decisions, recommendations and opinions.
Οι νομικές αυτές πράξας που καθορίζονται από τις συνθήκες χαρακτηρίζονται από διάφο­ρα νομικά κριτήρια, τα οποία προκύπτουν από την περιγραφή των διαφόρων τύπων νομι­κών πράξεων που περιέχονται στις συνθήκες.
These legal acts, prescribed by the Treaties, may be characterized in accordance with different legally valid criteria, based on the description of the different forms of legal act contained in the Treaties.
Τα κριτήρια αυτά αφορούν αφενός μεν τους αποδέκτες των πράξεων και αφετέρου τις έννομες συνέπαές τους.
These criteria relate partly to those to whom the measures are addressed and partly to their legal effect.
Αντίθετα, η ονομασία που έχουν επιλέξα τα κοινοτικά όργανα δεν είναι καθοριστική (').
However, the designation which is chosen by the Community institutions is not the decisive factor. '
Είναι λοιπόν δυνατόν να δοθεί η ακόλουθη κατάταξη των νομικών πράξεων που αναφέρουν οι συνθήκες με ανά­λογο καθορισμό των χαρακτηριστικών τους.
The legal acts referred to in the Treaties may, therefore, be classified in relation to each other and their characteristics may be defined as follows.
Α. Κανονισμοί και γενικές αποφάσας της ΕΚΑΧ
A. Regulations and ECSC general decisions
Σύμφωνα με το άρθρο 189, παράγραφος 2, ΕΟΚ και το άρθρο 161, παράγραφος 2, ΕΚΑΕ, ο κανονισμός είναι νομική πράξη που έχει γενική ισχύ, είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Pursuant to the second paragraph of Articles 189 EEC and 161 EAEC. a regulation is a legal measure which has general application, is binding in its entirety and is directly applicable in all Member States.
Όσον αφορά τη γενική απόφαση ΕΚΑΧ, το άρθρο 14, παράγραφος 2, ΕΚΑΧ ορίζα μόνο ότι αυτή είναι δεσμευτική ως προς όλα τα μέρη της.
With regard to a general decision of the ECSC, the second paragraph of Article 14 ECSC merely provides that it shall be binding in its entirety.
Το Δικαστήριο όμως των Ευρω­παϊκών Κοινοτήτων έχα διατύπωσα ορισμό που δίνα σαφέστερο περιεχόμενο στην έν­νοια αυτή.
However, the Court of Justice of the European Communities has laid down a definition of what precisely this means, which is that a general decision establishes a legislative principle, imposes abstract con­ditions for its implementation and sets out the legal consequences entailed thereby.2
Ο ορισμός αυτός καθόριζα με σαφήνεια ότι η γενική απόφαση ΕΚΑΧ έχα τα ίδια θεμελιώ­δη διαρθρωτικά χαρακτηριστικά με τον κανονισμό, έχα δηλαδή γενική ισχύ και ισχύα ά­μεσα σε κάθε κράτος μέλος (3).
This definition makes it clear that a general decision of the ECSC has the same basic structural characteristics as a regulation; that, therefore, it is of general application: and that it is directly applicable in all Member States.3
Η γενική ισχύς μιας νομικής πράξεως σημαίνα ότι περιλάμβανα κανόνες γενικούς και αφηρημένους, καθώς και ότι οι νομικές της συνέπαες εκτείνονται σε ακαθόριστη ομάδα προσώπων και καλύπτουν πολλαπλές καταστάσας καθοριζόμενες με αφηρημένο τρόπο.
The general application of a legal act means that it contains general and abstract pro­visions and that its legal effects extend to an indeterminate group of persons and to a multiplicity of circumstances described in general terms.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, η νομική ισχύς ενός τέτοιου μέτρου προκύπτα από το γεγο­νός ότι αυτό εφαρμόζεται με βάση μια αντικαμενική νομική ή πραγματική κατάσταση που καθορίζεται από την πράξη, σε συσχετισμό με τους σκοπούς της (4).
It is clear from the case­law of the Court that, where a measure has the character of a regulation or of a general decision, that character is not called in issue by virtue of the fact that the number and even the identity of the persons to whom it applies may be determined more or less precisely, provided its application depends on an objective legal or factual situation defined by the measure with reference to its purpose.4
Ο δεσμευτικός χαρακτήρας μιας νομικής πράξεως σημαίνα ότι η πράξη αυτή δημιουργεί δικαιώματα και υποχρεώσας έναντι των ουσιαστικών της αποδεκτών.
To say that a legal act is binding means that it creates rights and obligations for those to whom it is actually addressed.
Όταν η συνθήκη αναφέρει ότι μία απόφαση ή ένας κανονισμός είναι δεσμευτικοί ως προς όλα τα μέρη τους, πρόκαται για χαρακτηριστικό που διασαφηνίζα τον ορισμό των πράξεων και τις διάκρινα από την οδηγία και τη σύσταση ΕΚΑΧ, που είναι δεσμευτικές μόνο όσον αφορά το επι­διωκόμενο αποτέλεσμα.
When it is said that a regulation or a decision shall be binding in its entirety, this is to distinguish it from a directive or a recommendation of the ECSC, which are binding only as to the aims to be pursued.
Παράλληλα, αυτό σημαίνα ότι τα κράτη μέλη δεν έχουν το δι­καίωμα να εφαρμόζουν τις διατάξας κανονισμού με τρόπο ατελή ή επιλεκτικό, παραγνω­ρίζοντας με τον τρόπο αυτό στοιχεία της κοινοτικής νομοθεσίας που θα θεωρούσαν αντί­θετα προς ορισμένα εθνικά τους συμφέροντα (5).
It also means that the Member States are not entitled to apply the provisions of a regulation in an incomplete or selective manner and thus exclude those parts of Community legislation which they consider to be against certain of their national interests.5
Η έννοια της άμεσης ισχύος αναφέρεται στην άμεση επενέργαα των νομικών πράξεων.
Direct application means that legal acts take immediate effect.
Δεν είναι συνεπώς απαραίτητο, για να έχουν έννομες συνέπαες οι πράξας αυτές, να προηγηθεί παρέμβαση νομοθετικών οργάνων των κρατών μελών με σκοπό την εφαρμογή τους.
In order that they may do so it is not, therefore, necessary for the legislative institutions of the Member States to take any action to put them into operation.
Τα κράτη μέλη μπορούν να παρεμβαίνουν σε νομοθετικό επίπεδο στο πεδίο εφαρμο-
Within the scope of such acts the Member States can adopt legislative measures only so long as they limit themselves to reproducing the Community provisions, in which case they must ensure that their Community nature is manifest,ftor to adopting provisions implementing Community law or adapting the rules of their own legal order to the rules of Community law.7
ΔΕΚ, 7.2.1979, υποθ. 128/78 (Επιτροπή/Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλαν­δίας), Συλλογή 1979, σ.
Case 128/78 Commission ν United Kingdom [1979] ECR 419, especially at pp. 428­429. Case 50/76 Amsterdam Bulb [1977] ECR 137. Case 34/73 Variola [1973] ECR 981; Case 31/78 Bussone [1978] ECR 2429.
Για τα άτομα, το αποτέλεσμα της άμεσης ισχύος των διατάξεων του κανονισμού και της γενικής αποφάσεως είναι ότι παράγουν έννομες συνέπειες τόσο υπέρ αυτών όσο και ενα­ντίον τους, καθώς και ότι τα εθνικά όργανα εφαρμογής του δικαίου είναι υποχρεωμένα να παίρνουν τις διατάξας αυτές σαν βάση των δικών τους αποφάσεων που θεσπίζουν έναντι των ιδιωτών (*).
As far as those subject to Community law are concerned, the consequence of direct applicability is that the provisions of a regulation or of a general decision confer rights and impose obligations on them and that the national institutions responsible for apply­ing the law arc bound to use those provisions as the basis for any decisions which they may make in respect of individuals.8
Τέλος, ο κανονισμός και η γενική απόφαση ισχύουν άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Finally, a regulation or general decision is directly applicable in all Member States.
Αυτό σημαίνα ότι, καταρχήν, οι πράξας αυτές πρέπα να περιέχουν κανόνες που παράγουν έν­νομα αποτελέσματα στο σύνολο του εδάφους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
This means that, in principle, these acts must embody rules the legal effects of which apply throughout the whole of the territory of the European Communities.
Στην περίπτωση όμως αυτή είναι απαραίτητο να υπάρχουν τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά της δομής των πράξεων αυτών και τα σχετικά μέ­τρα να μη συνεπάγονται διακρίσας.
Regulations and general decisions may, however, be enacted exceptionally in cases where the situation referred to exists only in some of the Member States.9In any event, it is essential that their structure should possess all the other characteristics and that the measures involve no discrimination.
Β. Οδηγίες και συστάσας της ΕΚΑΧ
B. Directives and ECSC recommendations
Η οδηγία δέσμευα κάθε κράτος μέλος όσον αφορά τον επιδιωκόμενο σκοπό (ακριβέ­στερα, το αποτέλεσμα) αλλά αφήνα την επιλογή του τύπου και των μέσων για την επίτευ­ξη, στο πλαίσιο της εσωτερικής έννομης τάξεως, των στόχων που καθορίζονται σε κοινο­τικό επίπεδο (άρθρο 169, παράγραφος 3, ΕΟΚ, άρθρο 161, παράγραφος 3, ΕΚΑΕ).
A directive is binding on each Member State as to the aim or, rather, the result to be achieved but leaves to the Member States the choice of form and methods for attaining within the national legal order the objectives laid down at Community level (third para­graph of Articles 189 EEC and 161 EAEC).