natgillin/translations-raw huggingface dataset:
'Η θέση τής 'Επιτροπής οδήγησε τίς ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις νά επιφέρουν στην κοινοποιηθείσα συμφωνία τροποποίηση πού καταργεί μέ άμεσο αποτέλεσμα δλες τίς διατάξεις πού αφορούσαν τήν εμπορική συμπεριφορά τών υπογραφόντων καί πού τίς αντικαθιστά μέ υποχρέωση τών μή 'Ιταλών μελών τής συμφωνίας νά προβούν ατομικά σέ ορισμένες αγορές άπό τους 'Ιταλούς μέλη τής συμφωνίας.
The Commission's position induced the undertakings concerned to amend thenotified agreement by deleting with immediate effect all the provisions concerningthe commercial conduct of the signatories and replacing them with an undertakingby the non-Italian signatories that they would individually make certain purchasesfrom the Italian signatories.
'Η 'Επιτροπή πάντως, δέ δέχτηκε τίς παραδόσεις άπό παραγωγό σέ παραγωγό, οί όποϊ-
The Commission agreed, however, to sales by oneproducer to another, which are not in themselves unlawful, only on condition thatthey did not constitute concerted action by the producers concerned, as this wouldbe contrary to Article 85.
(') "Ογδοη Έκθεση έπί τής πολιτικής ανταγωνισμού, αριθ. 42,
1 Eighth Report on Competition Policy, point 42.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ες δέν είναι αυτές καθαυτές αθέμιτες, παρά μόνο ορίζοντας δτι θά ήταν αντίθετες προς τό άρθρο 85 άν αποτελούσαν στοιχεία συνεννοήσεως μεταξύ τών ενδιαφερόμε­νων παραγωγών.
42 COMPETITION POLICY TOWARDS ENTERPRISES in the common market. In view of the successive amendments to the initialagreement and the prospect of a fresh notification in the near future, the Commission will, as soon as it receives notification of the new agreement, have to take adecision on the matter in the light of a comprehensive assessment of the development of the situation since the beginning of the procedure.
Οί κυριότερες αποφάσεις τοϋ Δικαστηρίου
Main cases decided by the Court of Justice
Η εξέλιξη τής νομολογίας τού Δικαστηρίου κατά τό 1981 στον τομέα πού κα­λύπτει ή παρούσα έκθεση άφορα κυρίως τήν εφαρμογή τών κανόνων τού ανταγω­νισμού στους τομείς τών τραπεζών καί τών αγροτικών συνεταιρισμών, τήν ερμηνεία τών διάφορων εννοιών πού περιλαμβάνονται στό άρθρο 85, παράγραφοι 1 καί 3, καθώς καί τή νομική προστασία τών επιχειρήσεων αναφορικά μέ τίς διαδικαστικές ενέργειες τής 'Επιτροπής.
The points of law established by the Court of Justice in 1981 as regards theobject matter covered by this report mainly concerned the application of thecompetition rules to banking and to agricultural cooperatives, the interpretation ofvarious concepts in Article 85(1) and (3) and firms' legal protection with respect tothe Commission's procedural acts.
'Ασχολείται επιπρόσθετα μέ τή σχέση μεταξύ τών εθνικών δικαίων βιομηχανικής καί εμπορικής Ιδιοκτησίας καί δικαίου αθέμιτου ανταγω­νισμού αφενός, καί τών κοινοτικών κανονισμών πού καθορίζουν τήν ελεύθερη κυ­κλοφορία τών εμπορευμάτων αφετέρου.
In addition it dealt with the relations between,on the one hand, national laws on industrial and commercial property and on theprohibition of unfair competition and, on the other hand, the Community rules onthefree movement of goods.
§ 1 — Συμφωνίες πού προβλέπονται άπό τό όρθρο 85
§ 1 — Practices caught by Article 85
Στην απόφαση του τής 25ης Μαρτίου 1981 ('), τό Δικαστήριο απέρριψε τήν προσφυγή, πού είχε κατατεθεί άπό τόν ολλανδικό συνεταρισμό πού παρήγαγε πυτία καί χρωστικές ουσίες γιά τό τυρί, εναντίον αποφάσεως απαγορεύσεως πού είχε ληφθεί σέ βάρος του άπό τήν 'Επιτροπή στίς 5 Δεκεμβρίου τού 1979 (2).
On 25 March 1981' the Court dismissed the appeal of the Cooperatieve Stremsel- en Kleurselfabriek (a Netherlands cooperative producing rennet andcolouring agents for cheese) against a Commission Decision of 5 December 1979.2
Στην απόφαση αυτή ή 'Επιτροπή είχε διαπιστώσει δτι ή υποχρέωση αποκλειστικής αγοράς πού είχε επιβληθεί διά τού καταστατικού άπό τό συνεταιρισμό στά μέλη του, καθώς καί οί διατάξεις πού πρόβλεπαν τήν καταβολή ορισμένου ποσού στην περί­πτωση μή τηρήσεως αυτής τής υποχρεώσεως, ή ακόμα τήν παραίτηση ή τόν αποκλει­σμό άπό τό συνεταιρισμό, αποτελούσαν παράβαση στίς διατάξεις τής παραγράφου 1 τού άρθρου 85 τής συνθήκης καί δέν μπορούσαν νά τύχουν εξαιρέσεως δυνάμει τής παραγράφου 3 τού ίδιου άρθρου.
In its Decision the Commission found that the exclusive purchasing obligationimposed under the Cooperatieve's rules on its members and also the provisionsconcerning payment of a certain sum in the event of infringement of that obligation,of resignation or of expulsion from the Cooperative, constituted infringements of Article 85(1) of the Treaty and did not qualify for exemption under Article 85(3).
(2) 'Απόφαση τής 'Επιτροπής τής 5.12.1979, ΕΕ L 51 τής 25.2.1980, σ.
The Court upheld the Commission's finding that the object of the rules inquestion was clearly to prevent members from obtaining supplies from othersuppliers of rennet and colouring agents, or from making them themselves, if in sodoing they obtained better quality or prices.
19 · Ένατη Έκθεση έπί τής πολιτικής ανταγωνισμού, αριθ. 105.
1 Case 61/80 Cooperatieve Stremsel- en Kleurselfabriek v Commission L1981] ECR 851.2 Decision of 5.12.179: OJ L 51, 25.2.1980; Ninth Report on Competition Policy, point 105.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
44 COMPETITION POLICY TOWARDS ENTERPRISES
Είχαν λοιπόν οί διατάξεις αυτές σκοπό νά εμποδίσουν τόν ανταγωνισμό στό επίπεδο τής προμήθειας τής πυτίας καί τών χρωστικών ουσιών γιά τό τυρί καί αποσκοπούσαν επίσης νά παρεμποδίσουν τή δυνατότητα δημιουργίας καταστάσεως ανταγωνισμού στό σύνολο τής αγοράς αυτών τών βοηθητικών υλών, πού είναι αναγκαίες γιά τήν παρασκευή τυριού.
The rules were thus apt to prevent competition in the supply of rennet andcolouring agents for cheese and also tended to preclude potential competition onthe entire market in these ancillary substances, which are indispensable in themaking of cheese.
'Εξάλλου οί υποχρεώσεις αυτές μπορούσαν νά επηρεάσουν τό εμπόριο ανάμεσα στά Κράτη μέλη μέ τό νά ενισχύουν τήν απομόνωση τής ολλανδικής αγοράς.
These obligations were also liable to affect trade between Member States byreinforcing the isolation of the Dutch market.
Τό Δικαστήριο συμμερίστηκε επίσης τήν απόφαση τής 'Επιτροπής δτι, εξαιτίας τής οικονομικής σημασίας τού συνεταιρισμού, ό όποιος σχεδόν κατέχει μονοπώλιο στην παραγωγή τής πυτίας (100 %) καί τών χρωστικών ουσιών γιά τό τυρί (90 %), στην 'Ολλανδία καί τού οποίου τά μέλη παράγουν περισσότερο άπό τό 90 % τής συνολικής παραγωγής τυριού σ' αυτή τή χώρα, οί περιοριστικοί δροι δέ θά ήταν δυνατό νά τύχουν εξαιρέσεως δυνάμει τού άρθρου 85, παράγραφος 3.
The Court also shared the Commission's view that on account of the economic importance of the Cooperatieve, which holds a virtual monopoly in the Netherlands in the production of rennet (100%) and of colouring agents for cheese (90%)and whose members account for more than 90% of cheese output in the country,the restrictive clauses could not qualify for exemption under Article 85(3).
Πράγματι, οί έν λόγω υποχρεώσεις υπερέβαιναν αυτό πού ήταν αναγκαίο γιά τήν επίτευξη τών πλεονεκτημάτων τής άπό κοινού παραγωγής, ή οποία ήταν ό σκοπός τού συνεται­ρισμού, παρείχαν δέ επιπλέον στά μέλη αυτού τού συνεταρισμοϋ τή δυνατότητα νά αποκλείσουν τόν ανταγωνισμό σέ ενα σημαντικό μέρος τής έν λόγω αγοράς.
Theobligations went beyond what is necessary for attaining the advantages ensuingfrom the Cooperatieve's joint production and also enabled its members to eliminatecompetition in respect of a substantial part of the relevant market.
26/62 γιά τίς συμφωνίες συνεργασίας σχετικά μέ τά αγροτικά προϊόντα δέν εφαρμόζεται.
The exemption provided in Regulation No 26/62 for cooperation agreementsin agriculture did not apply to this case.
'Η πυτία έν προκειμένω δέν περιλαμβάνεται στον κατάλογο τών αγρο­τικών προϊόντων πού απαριθμούνται στό παράρτημα II τής συνθήκης ΕΟΚ.
Rennet does not appear among the productslisted in Annex II to the EEC Treaty.
Τό Δικαστήριο απέρριψε τό επιχείρημα τού συνεταιρισμού, σύμφωνα μέ τό όποιο ό κανονισμός 26/62 θά μπορούσε νά εφαρμοσθεί γιά κάποιο προϊόν πού δέν αναφέρε­ται στον κατάλογο τού παραρτήματος II, άν τυχόν αποτελεί βοηθητική ύλη (πυτία) γιά τήν κατασκευή άλλου προϊόντος πού αναφέρεται αυτό καθαυτό στό έν λόγω παράρτημα (τυρί).
The Court rejected the Cooperatieve'sargument that Regulation No 26/62 is applicable to a product not listed in Annex II ifit is a substance (rennet) ancillary to the production of another product which itselfis listed (cheese).
Τό Δικαστήριο αποφάνθηκε εντούτοις δτι ή απόφαση αυτή δέν αμφισβητεί γενικότερα τους τυπικούς αγροτικούς συνεταιρισμούς, ακόμα καί όταν αυτοί επι­βάλλουν στά μέλη τους μία υποχρέωση αποκλειστικής προμήθειας ή καταβολής τέ­λους αποχωρήσεως.
However, the Court stated that its ruling in this case had no general bearing ontypical farming cooperatives, even where they impose an exclusive supply obligation or an obligation to pay a severance fee.
Τέτοιου είδους υποχρεώσεις μπορούν πράγματι νά είναι ανα­γκαίες γιά νά καταστεί δυνατό νά συστηθούν συνεταιρισμοί μέ λογικές πιθανότητες επιτυχίας.
Such obligations may be indispensableif certain cooperatives are to be set up with reasonable chances of success. Butwhen, as in the case at issue, they contribute to reinforcing a quasi-monopoly, theycannot be exempted under Article 85(3).
'Υπόθεση Salonia
MAIN CASES DECIDED BY THE COURT OF JUSTICE 45
"Οσον άφορα τόν επηρεασμό τών συναλλαγών μεταξύ Κρατών μελών τό Δι­καστήριο, επαναλαμβάνοντας τίς θέσεις του σχετικά μέ τίς εθνικές συμφωνίες έπί τών τιμών (2), εκτιμά δτι ένα σύστημα επιλεκτικής διανομής πού εκτείνεται στό σύνολο τής επικράτειας Κράτους μέλους δύναται, άπό τήν ίδια του τή φύση, νά έχει σάν αποτέλεσμα τήν παγίωση τοϋ κατακερματισμού τής αγοράς σέ εθνική βάση, μέ τό νά παρεμποδίζει τήν οικονομική αλληλοδιείσδυση στην οποία αποβλέπει ή συνθήκη καί μέ τό νά διασφαλίζει τήν προστασία τής εθνικής παραγωγής.
As regards the effect on trade between Member States, reiterating its ruling onnational price agreements,1the Court held that a selective distribution system which extends throughout the territory of a Member State may by its very naturehave the effect of reinforcing the partitioning of the market on a national basis,thereby impeding the economic interpenetration which the Treaty is designed tobring about and protecting national production.
"Av καί είναι αληθές δτι, στή συγκεκριμένη περίπτωση, ή έν λόγω συμφωνία έχει γιά σκοπό της μόνο τή διανομή τών εθνικών εφημερίδων καί περιοδικών καί δέν αναφέ­ρεται στή διανομή τών ξένων εφημερίδων καί περιοδικών, παρ' όλα αυτά παραμένει γεγονός δτι ένα σύστημα διανομής κλειστού κυκλώματος, τό όποϊο εφαρμόζεται στά περισσότερα σημεία πωλήσεως εφημερίδων καί περιοδικών στην επικράτεια μιας χώρας, μπορεί νά έχει εξίσου επιπτώσεις στην διανομή τών εφημερίδων καί τών περιοδικών πού προέρχονται άπό τά άλλα Κράτη μέλη.
Although it was true in this case that the sole subject-matter of the agreement inquestion was the distribution of national newspapers and periodicals and that it wasnot concerned with foreign newspapers and periodicals, the fact remains that aclosed-circuit distribution system applying to most of the sales outlets for newspapers and periodicals on national territory may also have repercussions on newspapers and periodicals from other Member States.
Γιά νά κριθεί ή ύπαρξη σημαντικών επιπτώσεων στίς ενδοκοινοτικές ανταλλαγές είναι αναγκαίο νά διαπιστωθεί τό κατά πόσο ή πώληση εφημερίδων καί περιοδικών, πού προέρχονται άπό άλλα Κράτη μέλη, μπορεί νά λάβει χώρα μέ άλλους τρόπους διανομής καί τό κατά πόσο ό τερματισμός τής αμφισβητούμενης συμφωνίας θά μετα­βάλλει αισθητά τή ζήτηση τών προϊόντων αυτών.
The significant factor in determining an appreciable effect on intra-Community trade is whether newspapers andperiodicals from other Member States may be sold through other channels ofdistribution and whether termination of the contested agreement would alter demand for these products.
'Επιβεβαιώνοντας τήν προηγούμενη νομολογία του (3), τό Δικαστήριο δια­πιστώνει πάντως δτι μόνο ή ρήτρα τής επιλεκτικής διανομής, ή οποία περιορίζει τήν προμήθεια τών έν λόγω προϊόντων μόνο στους μεταπωλητές πού είναι κάτοχοι ει­δικής άδειας, δέν παραβιάζει ούτε τό άρθρο 85 παράγραφος 1, ούτε τό άρθρο 86 τής συνθήκης, εφόσον διαφαίνεται δτι ή επιλογή τών εξουσιοδοτημένων μεταπωλητών έχει λάβει χώρα μέ βάση αντικειμενικά κριτήρια, τά όποια σχετίζονται μέ τήν 'ικα­νότητα τού μεταπωλητή καί τού προσωπικού του, καί μέ τήν καταλληλότητα τών
Confirming its previous case law2 the Court stated, however, that a selectivedistribution clause restricting the supply of the products concerned to approvedlicence-holders alone infringes neither Article 85(1) nor Article 86 of the Treaty if itappears that the authorized retailers are selected on the basis of objective criteriarelating to the capacity of the retailer and his staff and the suitability of his tradingpremises in connexion with the requirements for the distribution of the product,and that such criteria are laid down uniformly for all potential retailers and are notapplied in a discriminatory fashion.
(2) 'Υπόθεση τής 17.10.1972, v.c, υπόθεση 8/72 Συλλογή 1972, σ. 977.
As to possible application of Article 85(3) the Court agreed with the Commission that an individual exemption decision had to be ruled out as the agreement hadnot been notified.
(') 'Υπόθεση τής 25.10.1977, Metro, υπόθεση 26/76 Συλλογή 1977, σ.
Furthermore, the agreement did not qualify for the block exemption in Regulation No 67/67/EEC, since this applied only to agreements to whichtwo undertakings are a party.
1875 · υπόθεση τής 10.7.1980, Lacôme, υπόθεση 99/79 Συλλογή 1980, ο.
This test was not satisfied since the agreement hadbeen concluded between two associations (publishers and newspaper retailers),both of which had a large membership.
Στην απόφαση του τής 14ης 'Ιουλίου 1981 ('), τό Δικαστήριο επιβεβαίωσε δτι οί κανόνες τού ανταγωνισμού εφαρμόζονται καί στον τραπεζιτικό τομέα.
Giving judgment on 14 July 1981' the Court confirmed that the rules ofcompetition are applicable to the banking sector.
'Επρόκειτο στή συγκεκριμένη περίπτωση γιά τό ερώτημα έάν ή χρέωση ενιαίας τραπεζιτικής προμήθειας γιά τίς μεταφορές ποσών άπό τό ένα Κράτος μέλος στό άλλο, πού επέβα­λαν οί γερμανικές τράπεζες γιά τά κεφάλαια τής πελατείας τους, αποτελούσε εναρμο­νισμένη πρακτική πού απαγορευόταν άπό τό άρθρο 85 παράγραφος 1 τής συνθήκης ΕΟΚ.
The case concerned the questionof whether the debiting by German banks of a general service charge from theircustomers' accounts on sums transferred from one Member State to anotherconstitutes a concerted practice contrary to Article 85(1) of the EEC Treaty.
'Η ύπό κρίση τράπεζα είχε υποστηρίξει δτι εξαιτίας τής Ιδιαίτερης φύσεως τών υπηρεσιών πού παρέχονταν άπό τά τραπεζιτικά Ιδρύματα καί εξαιτίας τοϋ σημαντι­κού ρόλου πού αυτά έπαιζαν σέ δ,τι αφορούσε τή μεταφορά τών κεφαλαίων, έπρεπε νά θεωρηθούν σάν επιχειρήσεις «πού ήταν επιφορτισμένες μέ τή διαχείριση υπηρεσι­ών δημόσιου συμφέροντος», μέ τήν έννοια πού δίνει τό άρθρο 90, παράγραφος 2 τής συνθήκης, καί δτι εξαιρούνταν επίσης, δυνάμει τής διατάξεως αυτής, τών κανόνων τού ανταγωνισμού τών άρθρων 85 καί 86 τής συνθήκης.
The bank in question maintained that by reason of the special nature of the servicesprovided by banks and the vital role which they play in transfers of capital theymust be considered as undertakings 'entrusted with the operation of services ofgeneral economic interest' within the meaning of Article 90(2) of the Treaty andthus are not subject, pursuant to that provision, to the rules on competition in Articles 85 and 86 of the Treaty.
'Επικαλέσθηκε επίσης, γιά νά υποστηρίξει τή θέση της, τίς διατάξεις τών άρθρων 104 καί επόμενα τής συνθήκης πού αφορούν τήν «οίκονομική πολιτική».
It also relied in support of its arguments on theprovisions in Article 104 et seq. of the Treaty concerning 'economic policy'.
49 αυτά τά Ιδρύματα τό χαρακτήρα τών επιχειρήσεων μέ τήν έννοια τού άρθρου 90 παράγραφος 2 τής συνθήκης.
The Court dismissed both these arguments; although the transfer of customers'funds from one Member State to another normally performed by banks is anoperation which falls within the special task of banks, the Court held that that is notsufficient to make them undertakings within the meaning of Article 90(2) of the Treaty.
Ό χαρακτήρας αυτός δέν μπορούσε νά τους αναγνω­ρισθεί παρά μόνο έάν τυχόν αποδεικνυόταν δτι μέ τό νά πραγματοποιούν τίς μεταφο­ρές τών κεφαλαίων, τά έν λόγω Ιδρύματα παρείχαν υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος, μέ τήν οποία είχαν επιφορτισθεί μέ πράξη δημόσιας Ισχύος (').
They could only be classified as such if it could be established that inperforming such transfers the banks are operating a service of general economicinterest with which they have been entrusted by a measure adopted by the publicauthorities.2
Σχετικά μέ τό άρθρο 104 καί επόμενα τής συνθήκης, τό Δικαστήριο παρατήρησε δτι οί διατάξεις τους περιορίζονται νά εκφράσουν τήν ανάγκη τής συνεργασίας ανάμεσα στά Κράτη μέλη στον τομέα τής πολιτικής οίκονομικής καί δέν αποσκοπούν μέ κανέ­ναν τρόπο νά εξαιρέσουν τίς τράπεζες άπό τους κανόνες ανταγωνισμού τής συνθήκης.
As to Article 104 et seq. of the Treaty, the Court pointed out that those provisionsare restricted to stipulating that there must be coordination between the Member States on economic policy; in no way do they exempt banks from the competitionrules of the Treaty.
Γιά δ,τι άφορα τήν εφαρμογή τού άρθρου 85 παράγραφος 1 γιά τήν ενδεχόμενη εναρμονισμένη πρακτική ανάμεσα στίς τράπεζες, τό Δικαστήριο αρχικά αναφέρθηκε
Turning to the case in question the Court stated that the practice consisting in thelevying by all banks in the Federal Republic of Germany of a uniform 0.15% servicecharge for transfers of sums of a similar amount to other Member States, evenwhere justified on account of the costs involved in foreign transfers and onlyrepresenting partial reimbursement of such costs, could consitute a concerted
Ο Υπόθεση ιής 16.12.1975, Suiker Unie, κοινές υποθέσεις 40 έως 48, 50, 54 έως 56,111,113 καί 114/73 Συλλογή 1975, σ. 1663.
Joined Cases 40 to 48, 50, 54 to 56, 111, 113 and 114/73 Suiker Unie [1975] ECR 1663.
ΠΟΛΓΠΚΗ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ πελατεία τών τραπεζών από τήν ουσιαστική δυνατότητα νά επωφεληθεί άπό πιό ευνοϊκούς όρους συναλλαγών πού θά προσφέρονταν ύπό κανονικές συνθήκες αντα­γωνισμού.
Such a practice is capable, precisely because of the fact that it covers international transactions, of affecting 'trade between Member States' within the meaningof Article 85, the concept of 'trade' used in that Article having a wide scope whichincludes monetary transactions.
Πρόκειται έν προκειμένω γιά ένα πρόβλημα πραγματικών περιστατικών, πού πρέπει νά εξετασθεί άπό τό εθνικό δικαστήριο, Ιδιαίτερα δσον άφορα τόν αριθμό καί τή σημασία τών τραπεζών πού συμμετέχουν, τόν δγκο τών έν λόγω μετα­φορών καί τή σημασία τους σχετικά μέ τό συνολικό όγκο τών μεταφορών κεφαλαίων πού πραγματοποιούν οί τράπεζες άπό τό ένα Κράτος μέλος προς τό άλλο.
It would appreciably affect competition if it deprived the banks' customers of any genuine opportunity to take advantage of serviceson more favourable terms which would be offered to them under normal conditionsof competition. This is a question of substance which must be decided by thenational court, notably in the light of the number and importance in the market ofthe banks taking part, and the volume of transfers on which the charge in question isimposed as compared with the total volume of transfers made by the banks fromone Member State to another.
Διευκρινίζει δτι δέν αποκλείεται ή εφαρμογή τών κανόνων τοϋ αντα­γωνισμού στον τραπεζικό τομέα, παρά μόνο στό βαθμό πού, ή συμπεριφορά τών τραπεζών πού παρεμποδίζει τον ανταγωνισμό ανάμεσα τους, επιβάλλεται σ' αυτές άπό τίς νομισματικές αρχές.
The Court's decision confirms the approach which the Commission hasconsistently adopted.1It makes it clear that the banking sector is only exempted from the competition rules to the extent that any anticompetitive conduct by banksis imposed on them by the monetary authorities.
Έτσι τό Δικαστήριο έλυσε τίς τυχόν αμφιβολίες πού παρέμεναν σχετικά μέ τίς εναρ­μονισμένες συμφωνίες ή πρακτικές στον Ιδιωτικό τομέα, είτε αυτές συνδέονταν είτε όχι μέ τή νομισματική πολιτική, καί οί όποιες αφορούσαν τά επιτόκια, τά τέλη, τίς προμήθειες καί τους όρους τών συναλλαγών.
The Court has thus cleared up any remaining doubts about private-sector agreements and concerted practices in relation to interest rates, charges, commissionsand terms for transactions, whether or not they depend on monetary policy.
'Εφόσον έχουν επιδράσεις πού ξε­περνούν τά εθνικά σύνορα, πρέπει νά κοινοποιούνται στην 'Επιτροπή, προκειμένου νά αποτελέσουν αντικείμενο ενδεχόμενης εξαιρέσεως δυνάμει τοϋ άρθρου 85 παρά­γραφος 3.
Wheretheir effects extend beyond national boundaries, they must be notified to the Commission with a view to possible exemption under Article 85(3).
Μέ τήν απόφαση του τής 11ης Νοεμβρίου 1981 (2), τό Δικαστήριο απέρριψε ώς απαράδεκτη τήν προσφυγή τήν οποία είχε καταθέσει ή επιχείρηση International Business Machines (IBM), προκειμένου νά επιτύχει τήν ακύρωση τόσο τής αποφάσε­ως τής 'Επιτροπής νά κινήσει κατ' αυτής διαδικασία έπί παραβάσει σύμφωνα μέ τό άρθρο 86 τής συνθήκης ΕΟΚ, δσο καί τής ανακοινώσεως τών αιτιάσεων πού τής είχε απευθύνει έν συνεχεία.
By its judgment of 11 November 19812 the Court of Justice dismissed asinadmissible the application made by International Business Machines (IBM) for
(') Δεύτερη Έκθεση έπί τής πολιτικής ανταγωνισμού, σημείο 51 · "Ογδοη Έκθεση έπί τής πολιτικής ανταγω­νισμού, σημείο 32.
Second Report on Competition Policy, point 51; Eighth Report on Competition Policy, point 32,
Ο 'Υπόθεση 60/81, Συλλογή 1981, δέν έχει ακόμη δημοσιευθεί, ή αίτηση τής IBM, πού αποσκοπούσε στό νά αναστείλει ώς ασφαλιστικό μέτρο τή διοικητική διαδικασία,τής 'Επιτροπής, απορρίφθηκε άπό τόν πρόεδρο τού Δικαστηρίου : βλ. απόφαση τής 7.7.1981, κοινές υποθέσεις 60/81 R καί 190/81 R Συλλογή 1981, δέν έχει ακόμη δημοσιευθεί.
Case 60/81 [1981] ECR, not yet reported; IBM's application for suspension of the Commission's administrative procedure as an interim measure was dismissed by the President of the Court; Joined
51 παρά μή οριστικά μέτρα, τών οποίων μοναδικός σκοπός είναι νά προετοιμάσουν τήν οριστική απόφαση τής 'Επιτροπής.
The Court, which shared in full the Commission's view, stated that the two actscould not be challenged in an action for a declaration that they were void under Article 173 of the EEC Treaty since they were merely intermediate steps taken forthe sole purpose of preparing the Commission's final decision.
Τό νά αποδεχθεί τό Δικαστήριο μιά τέτοιου είδους προσφυγή, θά Ισοδυναμούσε μέ τό νά δεχθεί νά εκδώσει απόφαση γιά προ­βλήματα, γιά τά όποϊα ή 'Επιτροπή δέν είχε ακόμα τήν ευκαιρία νά αποφανθεί οριστικά, πού θά είχε σάν αποτέλεσμα νά προεξοφλήσει τήν έκβαση τής υποθέσεως έπί τής ουσίας μέ τό νά επέλθει σύγχιση τών διάφορων φάσεων τών διοικητικών καί δικαστικών διαδικασιών.
If the Court were toadmit such an action it might have to arrive at a decision on questions on which the Commission had not yet had an opportunity to state its definitive position andwould as a result anticipate the arguments on the substance of the case, confusingdifferent stages of the administrative and judicial procedures.
Αυτό λοιπόν θά ήταν ασυμβίβαστο μέ τό σύστημα διακρί­σεως τών αρμοδιοτήτων ανάμεσα στην 'Επιτροπή καί τό Δικαστήριο καί μέ τό σύστημα τών ένδικων μέσων πού προβλέπονται άπό τή συνθήκη, καθώς επίσης καί μέ τήν ανάγκη τής καλής διαχειρίσεως τής δικαιοσύνης καί τής συστηματικής πορείας τής διοικητικής διαδικασίας τής 'Επιτροπής.
It would thus beincompatible with the system of the division of powers between the Commissionand the Court and of the remedies laid down by the Treaty, as well as therequirements of the sound administration of justice and the proper course of theadministrative procedure to be followed by the Commission.