natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το άρθρο 169 λέα σαφώς ότι, αν η Επιτροπή κρίνα ότι ένα κράτος μέλος έχα παραβεί κοινοτικές υποχρεώσας, δύναται να πρόσφυγα στο Δικαστήριο (§ 2).
The second paragraph of Article 169 lays down that, if the Commission considers that a Member State has failed to fulfil a Community obligation, the Commission may bring the matter before the Court.
Της προσφυγής ό­μως αυτής προηγείται μια διοικητική διαδικασία (§ 1): τονίζεται ότι η Επιτροπή οφείλα πρώτα να διατύπωσα αιτιολογημένη γνώμη επί του θέματος, όπου διατύπωνα τις αιτιά­σεις της και καλεί το κράτος μέλος να λάβα τα απαραίτητα νομικά πρακτικά μέτρα.
Before doing so, however, the Commission must take the administrative steps provided for in the first paragraph of Article 169, under which it must first deliver a reasoned opinion setting out its complaints and calling upon the Member State to take the necessary legal and practical measures.
Οφεί­λει επίσης να.δώσα τη δυνατότητα στο κράτος αυτό να υπόβαλα τις παρατηρήσας του έ­ναντι των αιτιάσεων που έχουν διατυπωθεί.
It must also give the State concerned the opportunity to submit its observations regarding the complaints.
Με τον τρόπο που έχα διατυπωθεί το άρθρο 169, είναι αναμφισβήτητο ότι η ίδια η Επιτροπή αποφάσιζα αν θα χρησιμοποίησα τις εξουσίες που της παρέχα το άρθρο αυτό (Π).
The way in which Article 169 has been drafted leaves no doubt whatever that the Commis­sion is to decide for itself whether it makes use of the powers which the article confers on it. 17
Ενω οι προσφυγές για παράβαση της συνθήκης γίνονταν σπανιότερες, παρατηρήθηκε μια εξέλιξη που, για μια στιγμή, απασχόλησε όλους τους μελετητές.
While actions for infringement of the Treaty were becoming more infrequent, a develop­ment took place which attracted widespread interest for a time.
Το Δικαστήριο άρχισε πράγματι να ενεργοποιείται μεταφέροντας τον έλεγχο των παραβάσεων της συνθήκης εκ μέρους των κρατών μελών από τα άρθρα 169 ή 170 (που βασίζονται στην πρωτοβουλία της Επιτροπής ή κράτους μέλους) στο άρθρο 177 που αφορά την προδικαστική εξέταση με σκοπό την ερμηνεία ή/και την αναγνώριση του κύρους των κοινοτικών πράξεων (που στηρίζονται κυρίως στην πρωτοβουλία των ατόμων).
The Court actively began to promote the use of Article 177 (rather than Articles 169 and 170) as a means of bringing Treaty infringements by the Member States before it, proceedings under Articles 169 and 170 being dependent for their initiation on the Commission or a Member State, whereas Article 177, which provides for a preliminary ruling on the interpretation and/or validity of Community law, largely depends on the initiative of private parties.
Θα επανέλθουμε στο σημείο αυτό εκτενέστερα στη συνέχαα (18).
I shall deal with the latter aspect later;18meanwhile it should be noted that, probably on pro­Community policy grounds, most commentators warmly welcomed this development.
Στις επιστημονικές λοιπόν και άλλες εκδόσας η μη εφαρμογή των άρθρων 169 και 170 πέρασε χωρίς να διατυπωθούν επικρίσας που θα άξιζε πάντως να μνημονευθούν.
The non­application of Articles 169 and 170 was discussed in legal journals and else­where without the criticisms which could with justice have been levelled at it.
Όπως ήδη επισημάνθηκε, στα μέσα περίπου της δεκαετίας του 70 η Επιτροπή προφανώς αναθεώρησε ριζικά την πολιτική της.
As already stated, in the mid­1970s the Commission subjected its policy to a thorough reappraisal.
Οι νέες αυτές εκτιμήσεις, όπως παρουσιάζονται στον εξωτερικό παρατηρητή, κατέληξαν στο ακόλουθο αποτέλεσμα: αυξήθηκε φανερά η συχνό­τητα εφαρμογής της εξουσίας προσφυγής της Επιτροπής, ενώ παράλληλα τα προβλήματα που υποβάλλονταν στο Δικαστήριο ήταν, από πολιτική άποψη, περισσότερο λεπτά.
So far as an outside observer can judge, this produced an appreciable increase in the frequency with which the Commission used its power to institute pro­ ceedings.
Σήμε­ρα, τα προβλήματα αυτά πολύ συχνά αφορούν προβλήματα αποφασιστικής σημασίας για τη συνοχή της Κοινότητας.
At the same time, the issues brought before the Court were politically much more difficult; many of them are of vital importance for the unity of the Community.
Αρκεί να θυμηθεί κανείς τις υποθέσας φορολογήσεως των αλ­κοολούχων ποτών (") ή τη φορολογία της βενζίνης (20) ή την υπόθεση του πρόβαου κρέατος (21) καθώς και πολλές άλλες περιπτώσεις.
In this connection, it suffices to recall the series of cases on the tax on alcoholic beverages 19 or on petrol,20the 'sheepmeat' case 2Iand the many others.
Παράλληλα η Επιτροπή έφερε στο Δικαστήριο «μικρές» υποθέσεις, όπως οι προσφυγές για τη μη τήρηση των προθεσμιών στην εφαρμογή οδηγιών.
Concurrently, the Commis­ sion brings 'minor' cases before the Court, such as actions for exceeding the time limit in the application of directives.
Παλιότερα στο Δικαστήριο έφθαναν μόνο τέτοιες «μικρές υπο­θέσεις» (22).
Previously, only such 'minor' cases had been brought before the Court.22
(") Βλ. πχ.
See point 36 below.
ΔΕΚ, 8.2.1973, υποθ.
Case 21/79 Commission ν Italy [1980] ECR 1.
30/72 (Επιτροπή/Ιταλία), Συλλογή 1973, σ.
Case 232/78 Commission ν France [1979] ECR 2729.
161: η υπόθεση αφορούσε την καθυστέρηση με την οποία η Ιταλία προωθούσε το καθεστώς πριμοδοτήσεως του ξεριζώματος των καρπο­φόρων δένδρων με στόχο την εξυγίανση της οπωροκαλλιέργειας στην Κοινότητα.
For example, Case 30/72 Commission ν Italy [1973] ECR 161 ; the complaint was concerned with Italy's delay in adopting the system of premiums for grubbing fruit trees for the purpose of rationalizing fruit production in the Community.
Ένα από τα γεγονότα που παρακίνησαν την Επιτροπή να μεταβάλει την πρακτική που ακολουθούσε στα θέματα εφαρμογής του άρθρου 169 υπήρξε αναμφισβήτητα η επί­πληξη του Δικαστηρίου προς την Επιτροπή και που θα αναλύσουμε στη συνέχεια.
The rebuke which the Court administered to the Commission, and which will now be discussed, was undoubtedly one of the factors which induced the Commission to apply Article 169 in a different manner.
Όπως ήδη μνημονεύσαμε, την παλιά πρακτική υπαγόρευαν προφανώς σκέψεις πολιτικής τακτικής.
As already stated, considerations of political tactics without doubt lay behind the pre­vious practice.
Για μεγάλο διάστημα δεν παρατηρήθηκε κανένα στοιχείο στις αποφάσεις του Δικαστηρίου που θα επέτρεπε την υπόθεση πως το Δικαστήριο θεωρούσε δικαιολογημένη την αδράνεια της Επιτροπής ή ότι θα έβλεπε με ευχαρίστηση μια πιο ενεργητική εφαρμο­γή του άρθρου 169, παράγραφος 2.
For a long time there was nothing in the Court's judgments to indicate whether it considered the Commission's adoption of a low profile to be justified or whether it would have welcomed greater efforts to apply the second paragraph of Article 169.
Όπως ήδη εξηγήθηκε το Δικαστήριο προσπαθούσε καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου να σταθεροποιήσει την προδικαστική διαδικασία σαν μέσο δικαστικού ελέγχου της τηρήσεως, εκ μέρους των κρατών μελών, των κοινοτι­κών τους υποχρεώσεων.
As has been said, during this period the Court strove to consolidate the preliminary ruling procedure as the vehicle of judicial review of the way in which the Member States were fulfilling their obligations.
Η σιωπή λοιπόν του Δικαστηρίου ήταν απόλυτα κατανοητή.
The Court's silence was, therefore, quite understandable.
Σε ένα obiter dictum το Δικαστήριο επέπληξε την Επιτροπή επειδή είχε παραστεί με τρόπο παθητικό μάρτυρας στις παραβάσεις της υποχρεώσεως που βάρυνε, βάσει του άρθρου 119, τα κράτη μέλη ό­σον αφορά την εξασφάλιση της ισότητας αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών για ίδια ή παρόμοια εργασία.
However, a turning-point was reached when judgment was delivered in the Second Defrenne case on equal pay.23In paragraph 73 of the grounds of judgment the Court formally rebuked the Commission for having stood by while the Member States failed to fulfil their obligation under Article 119 to ensure that men and women should receive equal pay for equal (or comparable) work.
Πολλά είναι τα στοιχεία που προεξάγγειλαν την αλλαγή της στάσεως του Δικαστη­ρίου στην υπόθεση Defrenne II.
In the circumstances of the time, it is possible to detect advance indications of the change of attitude by the Court which was to be revealed by Defrenne.
Πριν απ' όλα επρόκατο για φανερή παράβαση της συνθή­κης που είχε διαρκέσει λίγο χρόνο.
The infringement of the Treaty was manifest and it had gone on for a long time.
Δεύτερο, καθώς είχε αποφασισθεί, με συνεργασία της Επιτρο.:ής, η καθυστέρηση της εφαρμογής του άρθρου 119, η παράβαση των κρατών με­λών είχε αποκτήσει μια αστήριχτη επίφαση νομιμότητας.
Then, since it had been decided with the concurrence of the Commission to postpone the application of Article 119, the Member States' failure to fulfil the obligation took on an unjustified appearance of legality.
Τρίτο, ακόμη και οι πιο ενημε­ρωμένοι παρατηρητές παραδέχονταν ότι το άρθρο 119 δεν είχε άμεσο αποτέλεσμα.
Moreover, those in a position to comment admitted that Article 119 had no direct effect.
Τα ά­τομα που είχαν υποστεί δυσμενή μεταχείριση σε θέματα αμοιβής λόγω του φύλου τους, δεν είχαν σοβαρές πιθανότητες να πετύχουν μόνα τους την επανόρθωση της καταστά­σεως.
A person who had, as regards pay, been discriminated against on grounds of sex had little chance of obtaining redress on his or her own.
Η προσφυγή ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων ή η παραπομπή στο Δικαστήριο βάσει του άρθρου 177 φαίνονταν προσπάθαες χωρίς ελπίδα επιτυχίας.
Proceedings before a national court or a reference to the Court of Justice of the European Communities under Article 177 must, prima facie, have seemed a hopeless enterprise.
Τέταρτο, είχε προ­φανώς γίνει φανερό για τό Δικαστήριο ότι οι προδικαστικές υποθέσας, όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά, κατά πολύ απείχαν όταν έφταναν ενώπιον του από το να φωτί­ζονται απολύτως σε όλες τις περιπτώσεις.
For the Court must un­doubtedly have realized that the facts were far from being fully brought to light in all references for a preliminary ruling.
Ήταν λοιπόν δύσκολο να εκτίμησα το Δικα­στήριο με τρόπο λεπτομεραακό ποιες ακριβώς αξίες και ποια συμφέροντα διακυβεύονταν.
It was therefore correspondingly difficult for it to determine with any accuracy the values and interests involved.
Σπάνια υπήρχαν αρκετές πληροφορίες, ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να εκτιμήσει κατά τρόπο εξαντλητικό τις συνέπειες των αποφάσεων που εκδίδονταν στις διάφορες περιπτώ­σεις.
There was rarely enough information to enable the Court to make a satisfactory appraisal of the consequences which would ensue from a decision one way or another.
Πέμπτο, υπήρξε ίσως ενοχλητικό για το Δικαστήριο να διαπίστωνα ότι τα κράτη μέ­λη πολλές φορές κατόρθωναν να παραβαίνουν τις κοινοτικές τους υποχρεώσας χωρίς να επιχειρείται κολασμός τους.
Furthermore, it may have been embarrassing for the Court to find that, quite often and without receiving any complaint, the Member States could avoid discharging their obligations to the Community.
Πράγματι, θα ήταν τουλάχιστον απλοϊκό να θεωρηθεί ο μι­κρός αριθμός υποθέσεων που φέρονται στο Δικαστήριο λόγω παραβάσεως των συνθηκών, και μάλιστα σε θέματα χωρίς ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον, σαν απόδαξη ότι από μόνη της η απαλή προσφυγής στο Δικαστήριο έκανε τα κράτη μέλη προσεκτικά ως προς την τήρηση του κοινοτικού δικαίου.
Indeed, to see in the insignificant number of infringement cases, most of them deprived of much political importance, which came before the Court an indication that the mere threat of proceedings imbued the Member States with greater respect for Community law, can only be described as naive.
Έκτο και τελευταίο, δεν θα έπρεπε να λησμονηθεί ότι σε μια συγκεκριμένη υπόθεση ένα κράτος μέλος είχε προσπάθησα να αμυνθεί, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι εφόσον η Επιτροπή ήταν για μακρό χρονικό διάστημα μάρτυρας μιας καταγγελόμενης παραβάσεως διατάξεως της συνθήκης Ευρατόμ, ενισχυόταν το συμπέρα-
A sixth and final consideration is that, in a given case, a Member State had defended itself with the argument that, as the Commission had so long been aware of the failure to fulfil a provision of the Euratom Treaty, this merely confirmed the State in its belief that the binding effect of the provision had fallen into desuetude.24 The
(") Βλ. ανωτέρω υποσημείωση 12.
See footnote 12 above.
Το Δικαστήριο είχε απορρίψα με ιδιαίτερη έμφαση το επιχείρημα αυτό, δεν μπορεί όμως παρά να του προξένησε ανησυχίες.
Court rejected this contention with considerable force, but it must have caused uneasi­ness.
Οι τελευταίες αυτές σκέψας θα μπορούσαν να συμπτυχθούν στον ισχυρισμό ότι το Δικα­στήριο είχε αρχίσα να. αισθάνεται περισσότερο την αναγκαιότητα προσφυγής στη διαδικα­σία για παράβαση της συνθήκης βάσα των άρθρων 169 και 170.
These last considerations can be summarized by stating that the Court had felt itself to be in increasing need of the procedure for infringements of the Treaty as provided for in Articles 169 and 170.
Ο στόχος μιας τέτοιας μεταβολής θα έπρεπε να είναι η έκδοση αποφάσεων όπου τα πραγματικά περιστατικά θα ήταν απόλυτα αποσαφηνισμένα και καλύτερη η συναδητοποίηση των κοινωνικών προ­βλημάτων που είχαν συμβάλα στην εμφάνιση της διαφοράς που έφερε αντιμέτωπα τα μέ­ρη σε νομικό επίπεδο.
The intention was no doubt to ensure that cases coming before it were fully documented as to the facts and to secure a better grasp of the social problems which had produced the dispute which divided the parties in law.
Πολλές λοιπόν ήταν οι παράλληλες συνθήκες που οδήγησαν το Δικαστήριο να σημάνα τον κώδωνα του κινδύνου.
We can confidently assume that a combination of circumstances decided the Court to sound the alarm.
Από την εποχή της υποθέσεως Defrenne II το Δικαστήριο πολλές φορές επανέλαβε τη σημασία της χρησιμοποιήσεως του άρθρου 169, παράγραφος 2, όσο συχνά χρειάζεται.
After the Second Defrenne case the Court seized several opportunities to emphasize the importance of using the second paragraph of Article 169 whenever the need arose.
Αν τελικά το Δικαστήριο θεώρησα ότι ένα κράτος μέλος πρέπα να καταδικαστεί, μπορεί, σύμφωνα με το άρθρο 171, να διαπίστωσα ότι το κράτος αυτό έχα παραβεί υποχρέωση του.
If the Court comes to the conclusion that a State should be censured it can, as provided in Article 171, find that the State has failed to fulfil an obligation.
Είναι αναμφισβήτητο με τον τρόπο που έχα διαμορφωθεί η σχετική διάταξη, ότι το Δικα­στήριο εξαντλεί τις αρμοδιότητες του με τη διαπίστωση της παραβάσεως του κοινοτικού δικαίου.
The wording of Article 171 makes it clear that, after a finding that there has been an infringement of Community law, the Court has exhausted its competence.
Το γεγονός ότι το Δικαστήριο, όπως προκύπτα από τη διατύπωση του άρθρου 171, δεν έχει την εξουσία να διατάξει το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να λάβει τα ανα­γκαία μέτρα για να τηρήσει τις υποχρεώσεις του ή την εξουσία να ακυρώσει τις συνέπειες μιας εθνικής κανονιστικής πράξεως που θα ήταν αντίθετη προς τις συνθήκες, οφείλεται ί­σως στην αρχή της διακρίσεως των εξουσιών μεταξύ των κοινοτικών οργάνων και των κρατών μελών.
Perhaps the principle of the separation of powers between the Community institutions and the Mem­ber States is responsible for the fact that, as Article 171 is worded, the Court was not empowered to enjoin the Member State concerned to take the necessary measures to discharge its obligations or empowered to annul any national legislative acts which con­flict with the Treaties.
Σύμφωνα όμως με το άρθρο 171, το κράτος μέλος «οφείλα να λάβα τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου».
However, in the words of Article 171, the Member State 'shall be required to take the necessary measures to comply with the judgment of the Court of Justice'.
Στη δεύτερη αυτή προσφυγή, είχε ζητηθεί από το Δικαστήριο να εγκρίνα προσωρινά μέτρα που θα διέτασσαν τη Γαλλία να πάψα να εφάρμοζα κάθε περιορισμό στην ασαγωγή των πρόβαων κρεάτων προελεύσεως Ηνωμένου Βασιλείου.
To date, this has happened only once, in Commission ν Italy.25At the beginning of 1980, however, the Commission, in similar circumstances, brought an action against France, which had not yet taken the necessary measures to fulfil its obligations under the judgment of 25 Sep­tember 1979 in the 'sheepmeat' case.26In this second case the Court was asked to authorize an interim measure ordering France to cease to apply any import restrictions on sheepmeat from the United Kingdom.
Το Δικαστήριο αρνήθηκε να δώσα συνέχαα στο αίτημα αυτό της Επιτροπής ί27).
The Court rejected this application by the Commission.27
7/71 (Επιτροπή/Γαλλία), βλέπε υποσημείωση 17.
The Commission's legal interest is not subject to any particular conditions.
24 και 97/80 (Επιτροπή/Γαλλία), Συλλογή 1980, σ. 1319.
Case 48/71 [1972] ECR 527. Case 232/78 [1979] ECR 2729.
Όσον αφορά το έννομο συμφέρον της Επιτροπής, δεν υπάρχουν ιδιαίτερες απαιτήσας.
In this connection, considerable importance must be attached to its view that the power conferred upon it by Article 171 extends beyond a mere finding that there is or was a failure to fulfil a Community obligation.
Πολλές φορές τα κράτη μέλη υποστήριξαν ότι η προσφυγή βάσα του άρθρου 169, παράγραφος 2, πρέπα να απορρίπτεται όταν η Κοινότητα δεν αποδακνύα έννομο συμφέ­ρον.
This is obviously of the greatest importance where more than one course is open.32 Quite recently, for example, the Court ruled that the obligation of a State to comply with a directive is not fulfilled simply by the fact that there is nothing in its laws to prevent the relevant authorities from giving practical effect to the objectives laid down in the directive.
Συγκεκριμένα υποστηρίχθηκε ότι η εκπλήρωση, έστω και με καθυστέρηση, των υπο­χρεώσεων κράτους μέλους, θα έπρεπε να έχα σαν αποτέλεσμα την έλλαψη έννομου συμ­φέροντος της Επιτροπής να προχώρησα σε προσφυγή για παράβαση της συνθήκης (28).
The Court expressly declared that the Member State must implement the provision of the same type of legislative measures as those which, in accordance with its sovereign powers, it applies to the same field of law.33The Court also declared that a law which conflicts with Community law must be repealed with retroactive effect.34The Court devoted its full attention to a discussion of the effects of a judgment under Articles 169 and 171 in a decision of 14 December 1982, that should be noted here. It should, moreover, be noted that the Court is free to order interim meas­ures.
Βλ. επίσης τις αποφάσεις που αναφέρθηκαν στην υποσημείωση 28 και κατωτέρω στην υποσημείωση 30.
For example, Case 167/73 Commission ν France [1974] ECR 359; see also judgments cited at footnotes 28 above and 30 below.
39/72 (Επιτροπή/Ιταλία), Συλλογή 1973, σ.
Case 39/72 Commission ν Italy [1973] ECR 101.
102/79 (Επιτροπή/Βέλγιο), Συλλογή 1980, σ.
Case 102/79 Commission ν Belgium [1980] ECR 1473.
70/72 (Επιτροπή/Γερμανία), Συλλογή 1973, σ. 813.
Case 70/72 Commission ν Germany [1973] ECR 813.
Γ. Η διαδικασία παραβάσεως της συνθήκης και η πολιτικοθεσμική ισορροπία στην Κοι­νότητα
C. Proceedings for infringement of the Treaty and the politico-institutional balance in the Community
Όπως ήδη αναφέραμε είναι πολύ πιθανό ότι το κέντρο βάρους του δικαστικού ελέγ­χου της τηρήσεως εκ μέρους των κρατών μελών των κοινοτικών τους υποχρεώσεων βρι­σκόταν, σύμφωνα με τον τρόπο που αντιλαμβάνονταν το κοινοτικό σύστημα οι συντάκτες της συνθήκης ΕΟΚ, στα άρθρα 169 και 170.
It has been suggested above that the draftsmen of the EEC Treaty considered judi­cial supervision of the way in which the States carried out their Community obligations to have been solidly anchored in Articles 169 and 170.
Κατά τρόπο αρκετά παράδοξο αποδείχθηκε ότι η πραγματικότητα δεν ανταποκρινόταν στις απόψεις τους.
Paradoxically, it appears that, in neither case, were their expectations fulfilled.
Αφενός, όπως ήδη σημειώ­θηκε, η Επιτροπή για μεγάλο χρονικό διάστημα σποραδικά μόνο χρησιμοποίησε το άρθρο 169, παράγραφος 2, αφετέρου, τα κράτη μέλη παρέλαψαν σχεδόν τελείως να κάνουν προ­σφυγές τα μεν εναντίον των δε, βάσα του άρθρου 170.
As already stated, over a long period of time the Commission made only sporadic use of the second paragraph of Article 169.
Μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου του 1980 δεν υπήρξαν παρά δύο προσφυγές της μορφής αυτής.
Moreover, the States brought hardly any actions against each other under Article 170: byDecember 1980, only two had been brought.
Τα κράτη μέλη όμως δεν παραλείπουν να παρεμβαίνουν στις υποθέσας που φθάνουν στο Δικαστή­ριο κατόπιν προσφυγών της Επιτροπής εναντίον άλλων κρατών μελών.
The first was immediately withdrawn.35the other went to judgment.36Nevertheless, the Member States often intervene in cases of which the Court is seised as the result of an action brought by the Commission against other Member States.
Η συνεργασία μεταξύ δικαστικών αρχών
Preliminary reference proceedings under Article 177 and cooperation between courts
Α. Αντικείμενο της προδικαστικής διαδικασίας
A. Object of preliminary proceedings
Πότε μπορεί και πρέπα να ζητηθεί προδικαστική παραπομπή;
When can and when must a reference for a preliminary ruling be made?
Στο θέμα αυτό, το άρθρο 177 προσδιορίζει ότι το Δικαστήριο έχει αρμοδιότητα να αποφαίνεται με προδικαστικές αποφάσας για την ερμηνεία της συνθήκης και των πράξεων των οργάνων της Κοινότητας καθώς και για το κύρος των πράξεων αυτών σε θέματα που του υποβάλλουν τα εθνικά δικαστήρια.
On this point, Article 177 states that the Court shall have jurisdiction to give preliminary rulings on the interpretation of the Treaty and on the validity and interpretation of acts of the institutions of the Community when it is requested to do so by a court or tribunal of a Member State.
Όταν ένα τέτοιο θέμα φθάνα σε δικαστήριο που αποφασίζα σε πρώτο βαθμό δικαιοδο­σίας, το δικαστήριο αυτό μπορεί, αν κρίνει ότι απόφαση ως προς ένα σημείο είναι ανα­γκαία για να εκδώσει τη δική του απόφαση, να ζητήσει από το Δικαστήριο να αποφανθεί προδικαστικά.
Where such a question is raised before any court or tribunal of a Member State that court may request the Court of Justice to give a ruling thereon if it considers that a decision on the question is necessary to enable it to give judgment.
Στην περίπτωση που έχα τεθεί τέτοιο θέμα σε εθνικό δικαστήριο κατά των αποφάσεων του οποίου δεν μπορεί να ασκηθεί δικαστική προσφυγή εσωτερικού δικαίου, το δικαστή­ριο αυτό έχα την υποχρέωση να παράπεμψα την υπόθεση στο Δικαστήριο των Κοινοτή­των.
When any such question is raised in a case pending before a court against whose deci­sions there is no judicial remedy under national law the court is bound to bring the matter before the Court of Justice.
58/77 (Ιρλανδία/Γαλλία), διαγράφηκε από το πινάκιο με την απόφαση της 15.2.1978· ΔΕΚ, 4.10.1979, υποθ.
This means that the Court of Justice is not, in fact, the only Community court : as it has itself often declared,3i!assessment of the facts and of the position under national law is exclusively within the province of the national court.
141/78 (Γαλλία/Ηνωμένο Βασίλειο), Συλλογή 1979, σ. 2923.
This is what makes it so vital that the Community rules should be uni­versally and uniformly observed.
(") Βλ. ρητή δήλωση του Δικαστηρίου, ΔΕΚ, 22.11.1978, υποθ.
were applied (and solely on this account) that Article 177 was adopted.39This article establishes, in other words, a cooperation between the Court of Justice and the national courts.
93/78 (Mattheus/Doego), Συλλογή 1978, σ.
B. The national court's initiating role
12). (") Βλ. ιδίως ΔΕΚ, 27.3.1963 συνεκδ. υποθ. 28 ώς 30/62 (Da Costa), Συλλογή 1963, σ.
Clearly, any form of compulsion to ensure that the national courts fulfil the obligation to request a preliminary ruling raises questions of some deli­cacy concerning their independence which, in many cases, is secured by adequate consti­tutional provisions.
83/78 (Pigs Marke­ting Board/Redmond), ΔΕΚ, 29.11.1978, Συλλογή 1978, σ.
C. Preliminary ruling proceedings and review of infringements of the Treaty
(40) ΔΕΚ, 30.6.1966, υποθ. 61/65 (Vaassen­Göbbels), Συλλογή 1966, σ. 377.
It was in these circumstances that the Court realized that the preliminary ruling proce­dure offered possible advantages which, if developed, could not only replace but consti­tute a marked improvement upon the way in which the Member States' fulfilment of their Community obligations was kept under review.
43/71 (Politi/Ιταλία), Συλλογή 1971, σ. 1039.
Case 61/65 [1966] ECR 261.
36/73 (Nederlandse Spoorwegen), Συλλογή 1973, σ. 1299.
Case 36/73 [1973] ECR 1299.