natgillin/translations-raw huggingface dataset:
δ) Η εξέλιξη των κριτηρίων που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της «σχετικής αγο­ράς» (relevant market) αφήνα να διαφανεί τάση ευρύτερης εκτιμήσεως της αγοράς αυ­τής, με συνέπαα τον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής των απαγορεύσεων και την παράλληλη αύξηση του αριθμού των αδαών.
(d) The evolution of the criteria adopted for defining the 'relevant market' reveals a tendency to broaden this market and consequently to restrict the field within which prohibitions are applicable, thus increasing the number of authorizations.
Σε μια αρχική φάση και κυρίως στις ιδιαίτερα γνωστές υποθέσας του παλαιοσιδήρου, η άρνηση χορηγήσεως άδαας βασιζόταν στο γεγονός ότι σχετική αγορά («relevant market») εθεωρείτο η αγορά του παλαιοσιδήρου, ανεξάρτητα από την αγορά άλλων υλικών της βιο­μηχανίας σιδήρου και χάλυβα (2Ι).
In an initial phase, particularly in the well known cases on scrap iron, authorization was refused on the ground that the market in scrap iron must be considered as the relevant market, independent of the other commodity markets of the iron and steel industry.21
30 και 74/77/ΕΚΑΧ της 22.1.1974, ΕΕ L 52 της 23.2.1974, σ.
EC 12-1979, point 2.1.44. First Report on Competition Policy, point 97.
22, αναφερόμενες από τον Schröter, ό.π. στην υποσημείωση 14, και ιδίως σ. 480.
Commission Decisions 70/118/ECSC dated 11 January 1970 (OJ L 29, 6.2.1970); 74/77/ECSC dated 22 January 1974 (OJ L 52, 23.2.1974); cited by Schröter, op. cit. at footnote 14 above, especially at p. 480.
Στην υπόθεση RBV (22), η Επιτροπή είχε διαπίστωσα ύπαρξη δεσπόζουσας θέσεως σε σχέση με την αγορά μπρικέτων λιγνίτη και μόνο, χωρίς όμως να ασχοληθεί με τις δυνα­τότητες αντικαταστάσεως από ανταγωνιστικά προϊόντα.
In the RB V case,2Ίthe Commission had established the existence of a dominant position by reference to the markets for lignite briquettes only, without considering whether they might be replaced by competing products.
Αντίθετα στη μεταγενέστερη υπό­θεση NCC (23), η Επιτροπή απέφυγε να υποδιαιρέσει την αγορά του κωκ σε δύο υποαγορές, τονίζοντας ότι η ενότητα της αγοράς του κωκ εξακολουθούσε να υπάρχει παρά το γε­ γονός της διαφοράς μεταξύ βιομηχανικών και οικιακών χρήσεων.
In the later NCC case,23however, the Com­mission avoided dividing the coke market into two sub-markets, stating that different uses, industrial and domestic, did not affect the unity of the market in coke.
Από γεωγραφική άποψη, στο επίπεδο των μεγάλων παραγωγών και διανομέων, η αγορά που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για το χάλυβα και τα ημιτελή προϊόντα είναι το σύνολο του κοινοτικού εδάφους, με εξαίρεση ενδεχομένως τις περιφερειακές υποαγορές μικρής διανομής.
From a geographical viewpoint, the relevant market for steel and semi-finished products, as regards large producers and distributors, is the whole of Community territory, with the possible exception of some regional sub-markets as regards small-scale distribution.
Το πετρέλαιο και ο άνθρακας πρέπει να θεωρούνται ότι αποτελούν μέρος ενιαίας αγοράς, έτσι ώστε να είναι δυνατόν να χορηγηθεί άδαα από την Επιτροπή σε συγκέντρωση τόσο σημαντική όσο της «Ruhrkohle AG», (90% της παραγωγής άνθρακα στην περιοχή Ruhr), δεδομένου ότι «στην αγορά ενεργαακών προϊόντων, μια επιχείρηση άνθρακα, ανεξάρτητα από το μέγεθος της, δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να αποφεύγει τον πραγματικό ανταγω­νισμό» ί24).
Oil and coal are to be considered as elements of a single energy market, so that even a concentration as substantial as Ruhrkohle AG (90% of the Ruhr basin's coal production) could be granted authorization by the Commission on the ground that 'on the energy supply market, a coalmining enterprise, whatever its size, is no longer able to avoid effective competition'.24
Το άρθρο 66, παράγραφος 7, πρόβλεπα τις εφαρμοστέες διατάξας σε περίπτωση κα­τάχρησης δεσπόζουσας θέσεως· η κατάχρηση αυτή δεν απαγορεύεται ρητά, αντίθετα απ' ό,τι συμβαίνα στο άρθρο 86 ΕΟΚ.
Article 66(7) contains provisions to be applied in cases where there is abuse of a dominant position; unlike the provision contained in Article 86 EEC, it does not, how­ever, expressly prohibit such an abuse.
Η Ανώτατη Αρχή (η Επιτροπή) έχα την εξουσία να απεύθυνα συστάσας (στη συνθήκη ΕΚΑΧ η σύσταση ισοδυναμεί με την οδηγία της συν­θήκης ΕΟΚ) προκαμένου να αποφευχθεί η χρησιμοποίηση της δεσπόζουσας θέσεως για σκοπούς αντίθετους προς τους στόχους της συνθήκης.
But the High Authority (Commission) is given the power to make recommendations (in the ECSC Treaty a recommendation is equivalent to a directive in the EEC Treaty) in order to prevent a dominant position from being used for purposes contrary to the objectives of the Treaty.
Σε περίπτωση μη ικανοποιητικής εκτελέσεως της συστάσεως, η Ανώτατη Αρχή (η Επιτροπή) έχα το δικαίωμα, σε συνεν­νόηση με την ενδιαφερόμενη κυβέρνηση, να επιβάλλα κυρώσας στις επιχαρήσας και να καθόριζα τις τιμές και τους όρους πωλήσεως ή να κατάρτιζα προγράμματα παραγωγής ή παραδόσεως που πρέπα να εκτελούν οι εν λόγω επιχαρήσας.
If the recommendations are not satisfactorily implemented, it is for the High Authority (Commission), in consulta­tion with the government concerned, to impose penalties on the undertakings and deter­mine the prices and conditions of sale to be applied or to draw up production or delivery programmes to be carried out by the undertakings in question.
Τμήμα III — Οι κανόνες ανταγωνισμού στο πλαίσιο της ΕΟΚ
Section III - The EEC rules on competition
Η επισήμανση των κανόνων: τα κοινά στοιχεία
Identifying the rules: the common factors
Τα άρθρα 85 και 86 απαγορεύουν, σύμφωνα με τους όρους που καθορίζουν οι διατάξας τους, τις συμπράξας που περιορίζουν ενδεχομένως τη λατουργία του ανταγωνισμού, αφενός, και την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως, αφετέρου.
Articles 85 and 86, under the conditions that they lay down, prohibit both agree­ments likely to restrict competition and the abuse of a dominant position.
Αντίθετα από τη συνθήκη ΕΚΑΧ, η συνθήκη ΕΟΚ δεν περιέχα διατάξας που να απαγο­ρεύουν τις συγκεντρώσας επιχαρήσεων.
Unlike the ECSC Treaty, the EEC Treaty contains no provision expressly prohibiting concentration of undertakings.
Το άρθρο 86 όμως που αποτελεί βασικό στοιχείο του συστήματος των κανόνων ανταγωνισμού, έχα εφαρμοσθεί έναντι ορισμένων μορφών συγκεντρώσεως.
However Article 86, which is the cornerstone of the com­petition rule system, has been employed with regard to certain forms of concentration.
Ρ2) Η υπόθεση αναλύεται από το Schröter, ό.π. στην υποσημείωση 14, και ιδίως σ. 471.
The case is explained by Schröter, op. cit. at footnote 14 above, especially at p. 471.
Schröter, ό.π. στην υποσημείωση 14, και ιδίως σ. 472.
On this case see Schröter, op. cit. at footnote 14 above, especially at p. 472.
) Πρώτη Έκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού, σημείο 96.
First Report on Competition Policy, point 96.
Α. Η έννοια του επηρεασμού του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών
the Community organs, coexists, in the institutional design of the Treaty of Rome, alongside zones of exclusive influence reserved for the various national markets : these, unlike the common market, come within the orbit of the Member States' sovereignty.
Η εφαρμογή των άρθρων 85 και 86 προϋπόθετα λοιπόν ένα κοινό προηγούμενο, ότι δη­λαδή η σχετική πρακτική είναι δυνατόν να επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ των κρατών με­λών· μια ευρύτερη κάπως ερμηνεία της έννοιας του επηρεασμού του ενδοκοινοτικού εμ­πορίου οδηγεί σε επέκταση ή σε περιορισμό του πεδίου εφαρμογής των κοινοτικών διατά­ξεων.
Application of Articles 85 and 86 is accordingly subject to the condition that the practice in question is capable of affecting trade between Member States : a broader or narrower interpretation of the concept of affecting intraCommunity trade thus leads to extending or limiting the field in which the Community provisions apply.
Στην αρχή της δεκαετίας του 60, στις γνωστές υποθέσας Société Technique Minière (25) και Grundig (26), το Δικαστήριο τήρησε σχετικά επιφυλακτική στάση κατά την ερμηνεία της έννοιας του επηρεασμού του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών αποδίδοντας πρωταρχι­κή σημασία στο γεγονός ότι η κρινόμενη συμφωνία ήταν τέτοιας φύσεως ώστε ασκεί «ά­μεση ή έμμεση, πραγματική ή δυνητική επίδραση στα ρεύματα των συναλλαγών μεταξύ κρατών μελών... κατά τρόπο που ενδέχεται να βλάψει την πραγμάτωση στόχων ενιαίας αγοράς μεταξύ κρατών».
At the beginning of the 1960s, in the well-known cases Société Technique Miniere25and Grundig,26 the Court adopted a relatively cautious interpretation of the concept of affect ing trade between Member States, giving predominant importance to considering 'whether the agreement is capable of constituting a threat, either direct or indirect, actual or potential, to freedom of trade between Member States in a manner which might harm the attainment of the objectives of a single market between States'.
Η αρχή που καθιερώθηκε με τον τρόπο αυτό φαίνεται περιοριστικότερη από τον ορισμό που είχε χρησιμοποιήσει η Επιτροπή στην υπόθεση Grundig, σύμφωνα με τον οποίο, προ­κειμένου να υπάρχει επίδραση στο εμπόριο, αρκεί ο περιορισμός του ανταγωνισμού «να οδηγεί σε εξέλιξη του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών υπό συνθήκες διαφορετικές από εκείνες που επικρατούν όταν ο περιορισμός αυτός δεν υπήρχε» (27).
That principle appears more restrictive than the definition adopted by the Commission in the Grundig case where it was held that to establish that trade is affected, it is enough to show that a restriction of competition causes trade between Member States to develop otherwise than would have been the case in the absence of that restriction.27 and,
Στη συνέχαα η Επιτροπή ακολούθησε τη γραμμή που χάραξε το δικαστήριο (28) και μετά από μερικές αρχικές διαφωνίες η θεωρία άρχισε να ακολουθεί την ίδια αυτή γραμμή ί29).
The Commission then fell in line with the precedents established by the Court28after some initial doubts, legal writers also accepted that position.29
Η σημασία που δόθηκε στην πραγματοποίηση κοινής αγοράς ως ουσιώδους στόχου προς διασφάλιση, δημιούργησε κατάσταση θεωρητικής αβεβαιότητας σχετικά με τη θέση των συμβάσεων αποκλαστικής διανομής των οποίων το πεδίο εφαρμογής καλύπτει το σύ­νολο του εδάφους της Κοινής Αγοράς.
The importance attached to the attainment of a single market as the essential objective to be safeguarded has caused some uncertainty among legal writers with regard to the status of exclusive distribution contracts when these apply throughout common market territory.
Με βάση την αρχή αυτή, καθώς και τις διατάξεις του άρθρου 1, σημείο α), του κανονισμού αριθ.
Invoking the principle described above and the provisions of Article 1(a) of Commission Regulation No 67/67 where 'a defined area of the common market' is in question,30some writers have held that such agreements cannot affect trade between
67/67 της Επιτροπής (όπου γίνεται λόγος για «ορισμένο τμήμα της Κοινής Αγοράς») (30), υποστηρίχθηκε πράγματι ότι οι συμφωνίες αυτές αποκλείεται να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών στο μέτρο που η
Member States in so far as the Community is to be considered as a single economic entity;31others32have maintained that Article 85(1) is applicable, with individual exemptions possible, but not block exemptions, in accordance with the provision of Regulation No 67/67 mentioned above.33
56/65, Συλλογή 1966, σ.
Case 56/65 [1966] ECR 235.
56 και 58/64, Συλλογή 1966, σ.
Joined Cases 56 and 58/64 [1966] ECR 299.
Ρ') Παρέμβαση της Επιτροπής για τη λήξη συμπράξεως για τα αζωτούχα λιπάσματα στην Έκτη Έκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού, σημεία 126-128.
Commission intervention for ending an agreement between manufacturers of nitrogenous fertilizers.
Ρ9) Για ευρύτερη άποψη βλ. Steindorff, Kartelle und Monopole im modernen Recht, (1961), Ι, σ.
Sixth Report on Competition Policy, points 126-128. For a broader view see Steindorff, Kartelle und Monopole im modernen Recht, 1961. I, pp. 157, 162: Schlieder, BB 1962, p. 305.
Για περιοριστικότερη άποψη που επισημαίνει την ανάγκη υπάρξεως εμπο­δίου στον ενδοκοινοτικό εμπόριο, βλ. Deringer, The Competition Law of the European Economic Com­munity, (1968), αριθ.
For a more restrictive view stressing the necessity of an obstacle to intraCommunity trade sec Deringer, The Competition Law of the European Economic Community, 1968, No 144; Oberdorfer, Gleiss.
144· Oberdorfer, Gleiss, Hirsch, Common Market Law, Νέα Υόρκη, 1971, παράγρα­φος 30. (") Κανονισμός 67/67 ΕΟΚ της Επιτροπής της 22.3.1967, ΕΕ αριθ.
Hirsch, Common Market Cartel Law, New York, 1971, para. 30.
57 της 25.3.1967, σ. 849.
Commission Regulation No 67/67 dated 22 March 1967 (OJ 57, 25.3.1967). Mailänder, Le règlement d'exemption de catégories d'accords d'exclusivité, CDE 1968, p. 38 et seq. Spormann, Konturen einer Europäischen Wettbewerbspolitik, AWD des BB 1968. p. 131.
Η Επιτροπή είχε ήδη αναφερθεί στη δυνατότητα να εφαρμόζονται σε επιχαρήσας τρίτων χωρών οι ''.παγορεύσας εξαγωγής που ήταν σε ισχύ στην Κοινή Αγορά (Μ).
Earlier, the Commission had already claimed that it was possible for prohibitions on exports into the common market to be applied to undertakings based in third coun tries.
Επιπλέον, στην περίφημη γνώμη του Οκτωβρίου 1972 σχετικά με την εισαγωγή ιαπωνικών προϊό­ντων (35), η Επιτροπή καθόρισε κατά τρόπο γενικό την εξής θέση αρχής: το γεγονός ότι ορισμένες ή και όλες οι επιχαρήσας που συμμετέχουν σε συμφωνία βρίσκονται εκτός της Κοινότητας δεν αποτελεί αφεαυτού εμπόδιο στην εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 1.
34 Furthermore, in the well-known opinion given in October 1972 regarding imports of Japanese goods,35the Commission, in general terms, stated its basic principle as follows: the fact that some or all of the undertakings which are parties to an agreement have their headquarters outside the Community does not, in itself, prevent Article 85(1) from applying.
Μόνον λοιπόν εξαίρεση βάσει του άρθρου 85, παράγραφος 3, κατόπιν κοινοποιήσεως, είναι δυνατόν να νομιμοποίησα την ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας.
The existence of such an agreement, therefore, can only become lawful after exemption pursuant to Article 85(3) following notification.
Η θεωρία αυτή έχα έκτοτε εφαρμοστεί σε σαρά αποφάσεων που μαρτυρούν σαφή πλέον προσανατολισμό της Επιτροπής (36).
This theory has now been applied in a whole series of decisions which indicate a clear position on the part of the Commission.36
Η στάση του Δικαστηρίου φαίνεται λιγότερο απόλυτη.
The attitude of the Court of Justice is, frankly, less easily discernible.
Στην απόφαση Frubo της 15ης Μαΐου 1975 (17), που αναφερόταν σε συμφωνία για την ει­σαγωγή σε κράτος μέλος προϊόντων προελεύσεως τρίτων χωρών, έγινε δεκτή η ύπαρξη επηρεασμού στο εμπόριο μεταξύ κρατών μελών από τη στιγμή που συγκεκριμένη περιορι­στική πρακτική «εκτρέπα ενδεχομένως τα εμπορικά ρεύματα» από τη φυσική τους κατεύ­θυνση, χωρίς να προσδιορίζεται αν πρόκαται για εμπόριο μεταξύ κρατών μελών.
In the Frubo judgment on 15 May 1975,37regarding an agreement for importing goods originating in third countries into a Member State, it was held that trade between Member States may be affected when a given restrictive practice is likely to divert the natural flow of trade, without specifying that the trade in this connection must be trade between Member States.
Σε μεταγενέστερη όμως απόφαση της 26ης Νοεμβρίου 1975, (38) το Δικαστήριο επανήλθε σε γραμματική ερμηνεία της απαιτούμενης προϋποθέσεως, δίνοντας με τον τρόπο αυτό πρωταρχική σημασία στην άμεση επίπτωση της συμπράξεως για την ελευθερία των συ­ναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών.
However, in a judgment delivered shortly afterwards, on 26 November 1975, in the 'wallpaper' case,38the Court reverted to a literal interpretation of the condition to be satisfied in this connection, making it of prime importance that the agreement should have a direct incidence on the freedom of intraCommunity trade.
Τούτο αντέβαινε προς τις αρχές που εξέθετε στις προτάσας του ο γενικός ασαγγελέας Trabucchi ο οποίος, αφού υπογράμμισε την αβεβαιό­τητα των απόψεων που είχαν διατυπωθεί σχετικά, υποστήριζε αντίθετα ότι δεν επαρκούσε γραμματική ερμηνεία της προϋποθέσεως αυτής.
This was contrary to the Opinion of Advocate-General Trabucchi, who, after emphasizing the uncertainty surrounding the subject, maintained that a literal interpretation would not prove satisfactory. factory.
Δεν είναι λοιπόν εύκολο να διαπιστωθεί το πώς εξελίσσεται το θέμα αυτό.
The problem is, accordingly, not easy to solve.
Δεδομένο είναι ότι από τις αποκλίνουσες αυτές απόψας συνάγεται ένα αρκετά βέβαιο συμπέρασμα: μολονότι η ερμηνεία δεν έχα σημείωσα διαχρονικά εξέλιξη τέτοια ώστε να είναι δυνατόν
However, it is clear that a reasonably certain conclusion can be drawn from these divergent opinions: whilst interpretation over the years has not yet reached the point where the precondition in question (the existence of an obstacle to trade between Member States) can be considered superfluous, there are clear signs of readiness to accept a wider formula in the future.
Ρ4) Απόφαση 72/238/ΕΟΚ της Επιτροπής της 9.6.1972, (Raymond-Nagoya), ΕΕ L 143 της 23.8.1972, σ. 39.
Commission Decision 72/238/EEC, Raymond-Nagoya, dated 9 June 1972 (OJ L 143, 23.6.1972).
(Jt θήκης της Ρώμης, ΕΕ C 111 της 21.10.1975, σ. 13. )
Commission Opinion regarding the import of Japanese goods subject to the provisions of the Treaty of Rome (OJ C 111, 21.10.1972).
71/74 (Frubo/Επιτροπή), Συλλογή 1975, σ. 563.
Case 71/74 [1975] ECR 563.
73/74 (papiers peints), Συλλογή 1975, σ. 1491.
Case 73/74 [1975] ECR 1491.
Η σύνδεση αυτή δικαιολογείται με βάση το επι­χείρημα ότι, σε τέτοιες περιπτώσας, θίγεται η δυνατότητα εξαγωγής των επιχαρήσεων που δεν μετέχουν στη σύμπραξη ή που υφίστανται τις συνέπειες καταχρηστικής συμπερι­φοράς (39).
have their export prospects affected.39Furthermore, if attention is directed more partic­ularly to the effect that agreements have on prices and the practical possibilities of mar­keting a product abroad, there is an artifical obstruction to a certain quantity of goods coming onto the market in Member States, which alters the natural flow of trade within the EEC.
Μια τελευταία συνέπαα της ευρείας αυτής ερμηνείας αποτελα' η τάση να αποδίδεται αυξα­νόμενη σημασία, στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 85, στις επιπτώσας των εθνικών συμπράξεων σε επίπεδο Κοινότητας (40).
A final consequence of this trend in interpretation is to be found in the tendency to attach growing importance to the incidence on the Community of national agreements, for the purposes of applying Article 85. 40
Τα φαινόμενα αυτά που έχουν σαν κοινό παρονομαστή τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού απηχούν, υπό διάφορες όψεις, διπλή αλλά συ­γκλίνουσα εξέλιξη.
These phenomena, which have as their common denominator an extension of the field in which the competition rules apply, are different aspects of a twofold, but conver­gent, evolutionary current.
Πρόκειται, αφενός, για την εκτίμηση της λειτουργίας του ανταγωνιψού κατά τρόπο που ξεπερνά τον κοινοτικό χώρο, και συνεπώς κάτω από οπτική τανοιχτής» κοινής αγοράς, δηλαδή κοινής αγοράς που εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της διεθνούς οικονομίας και, αφετέρου, για τον προοδευτικό περιορισμό του πεδίου των εθνικών αγορών σαν αναγκαία συνέπαα προωθημένης ενοποιήσεως και συναδητοποιήσεως των επιπτώσεων των εθνικών συμπράξεων στο κοινοτικό επίπεδο.
On the one hand, there is the assessment of the role played by competition beyond the Community area, in an 'open' common market, as it were, integrated into the wider field of the international economy: on the other hand, the gradual reduction of the ambit of national markets, as a necessary consequence of increased integration and growing awareness of the effect on the Community of national agreements.
Β. Η έννοια του αισθητού περιορισμού του ανταγωνισμού
B. The concept of appreciable restriction of competition
Η συνολική φύση, που διαφοροποιείται κατά τομέα, της κοινής αγοράς δεν επιτρέπα τη συναγωγή, σε επίπεδο ερμηνείας, προτύπου ή ενιαίας παραμέτρου ανταγωνισμού για την εφαρμογή των προβλεπόμενων σχετικών κανόνων.
The all­embracing nature of the common market, differentiated by sector, makes it impossible to distinguish, for the purposes of interpretation, one single model or standard for measuring competition when the rules on the subject are to be applied.
Στο πλαίσιο, όμως, της συνθήκης ΕΟΚ, η Επιτροπή και το Δικαστήριο έχουν θεσπίσα αρχή σύμφωνα με την οποία, πέρα από ορισμένα ποσοτικά όρια, οι περιορισμοί του ανταγωνισμού δεν συνεπάγονται παρά-
However, in the context of the EEC Treaty, the Commission, like the Court, established the principle that below certain quantitative limits a restriction of competition does not amount to infringement of the prohibition contained in Article 85(1); this principle has given rise to a class of agreements of so­called 'small importance'.
(") ΔΕΚ, 6.3.1974, συνεκδικαζόμενες υποθ. 6 και 7/73 (ICI/Επιτροπή), Συλλογή 1974, σ.
In the Béguelin case, the Court expressed itself in positive terms: "... in order to come within the prohibition imposed by Article 85, the agreement must affect trade between Member States and the free play of competition to an appreciable extent'.42
223· ΔΕΚ, 14.12.1975, συνεκδικαζόμενες υποθ.
Joined Cases 6 and 7/73 I.C.I, ν Commission [1974] ECR 223; Joined Cases 40 to 48. 50.
Ο Βλ. μεταξύ άλλων αποφάσεις της Επιτροπής: 72/22/ΕΟΚ της 16.12.1971, EE L 13 της 17.1.1972, σ.
Inter alia see Commission Decisions 72/22/EEC dated 16 December 1971 (OJ L 13.
34· 72/68/ΕΟΚ της 23.12.1971, EE L 22 της 26.1.1972, σ.
17.1.1972): 72/68/EEC dated 23 December 1971 (OJ L 22, 26.1.1972); 72/390/EEC dated 20 October 1972 (OJ L 264. 23.11.1972). Case 5/69 Volk ν Vervaecke [1969] ECR 295.
βάση της απαγορεύσεως του άρθρου 85, παράγραφος 1· με τον τρόπο αυτό γεννήθηκε κα­τηγορία συμφωνιών «μικρότερης σημασίας».
The definition of such expressions as 'appreciable restriction on competition' and 'appreciable influence on trade' have been repeated subsequently in Commission decisions and Court judgments; this makes it possible to distinguish a series of guidelines although it is still difficult to generalize.
Προκαμένου να παράσχει ασφαλέστερες παραμέτρους, η Επιτροπή, στηριζόμενη στο προηγούμενο της υποθέσεως Volk, δημοσίευσε στις 27 Μαΐου 1970 ανακοίνωση για τις συμφωνίες μικρότερης σημασίας στις οποίες δεν αναφέρονται οι διατάξας του άρθρου 85, παράγραφος 1, της ιδρυτικής συνθήκης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (43).
To provide more secure standards of reference the Commission, employing the precedent afforded by the Volk case cited above, published a notice on 27 May 1970 concerning agreements of minor importance which do not fall under Article 85(1) of the Treaty establishing the European Economic Community.43This communication had the ex press object of promoting cooperation between small and mediumsized firms and gives guidelines enabling the limits of an appreciable restriction below which an agreement is to be considered lawful to be defined in terms of products and turnover.
Η προσπάθαα αυτή ποσοτικού καθορισμού των ορίων της κατηγορίας των αμελητέας ή μικρότερης σημασίας συμφωνιών είναι οπωσδήποτε αξιόλογη.
This attempt at defining in quantitative terms the limits of the class of agreements con sidered to be of insignificant or minor importance is clearly valuable.
Τίθενται όμως ερωτήματα ως προς την πρακτική σημασία του προτανόμενου ορισμού.
There is, however, room for doubt as to the practical effect of the definition thus proposed.
Η ίδια η Επιτροπή άλλωστε διασαφηνίζει ότι ο ορισμός που δίνει δεν έχει απόλυτη αξία.
The Commission itself states that its definition has no absolute value.
Συνάγεται λοιπόν ότι o a priori καθορισμός του πλαισίου μέσα στο οποίο μια συμφωνία θεωρείται ενδεχομένως ότι διαφεύγει από την εφαρμογή του άρθρου 85 δεν είναι δυνατόν να έχα παρά μόνο ενδακτική σημασία.
The conclusion is that an a priori definition of the limits within which an agreement may be said to escape the application of Article 85 can never have anything but indicative value.