natgillin/translations-raw huggingface dataset:
IV-2 δικαιώματος γιά πρώτη θέση σέ κυκλοφορία τού προϊόντος. Τό Δικαστήριο κατέληξε δτι οί κανόνες πού περιέχονται στή συνθήκη ΕΟΚ σχετικά μέ τήν ελεύθερη κυκλοφο­ρία τών εμπορευμάτων, περιλαμβανόμενων τών διατάξεων τοϋ άρθρου 36, πρέπει νά ερμηνευθούν ύπό τήν έννοια ÕTL απαγορεύουν —σέ περίπτωση πού ό κάτοχος διπλώ­ματος ευρεσιτεχνίας φαρμάκου ό όποιος πωλεϊ τό φάρμακο αυτό σέ Κράτος μέλος όπου υφίσταται προστασία τού διπλώματος ευρεσιτεχνίας καί ό όποιος κατόπιν τό θέτει σέ εμπορία ό ίδιος σέ άλλο Κράτος μέλος δπου δέν υφίσταται αυτή ή προστα­σία—, τή δυνατότητα χρησιμοποίησης τού δικαιώματος πού παρέχει στό δικαιούχο ή νομοθεσία τού πρώτου Κράτους μέλους προκειμένου νά εμποδιστεί ή θέση σέ εμπορία στό παραπάνω κράτος τού προϊόντος αυτού τό όποιο εισάγεται άπό τό άλλο Κράτος μέλος.
INTERPRETATION & APPLICATION PF SUBSTANTIVE RULES OF COMMUNITY LAW 301 the specific subject matter of a patent, the essence of a patent right is that it confers on the inventor an exclusive right to put the product on the market for the first time. The Court concluded that the EEC Treaty rales on the free movement of goods, including the provisions of Article 36, must be interpreted as barring the owner of a patent for a medicinal product who sells that product in one Member State where patent rights exist and then markets it himself in another Member State where such rights do not exist from using the right conferred on him by the law of the first Member State in order to prohibit the marketing in that State of the product imported from the other Member State. ECSC
Όσον άφορα τή συνθήκη ΕΚΑΧ υποβλήθηκαν στό Δικαστήριο περισσότερες άπό είκοσι προσφυγές, ακυρώσεις καί πολλές αιτήσεις προκειμένου νά ληφθούν μέτρα μέ συνοπτική διαδικασία δσον άφορα ατομικές αποφάσεις μέ τίς όποιες ανα­κοινώνονταν σέ επιχειρήσεις σιδήρου καί χάλυβα οί ποσοστώσεις παραγωγής πού είχαν καθοριστεί γιά καθεμιά άπό αυτές δυνάμει τής γενικής απόφασης αριθ. 2794/ 80/ΕΚΑΧ (') μέ τήν οποία καθιερώνεται τό σύστημα τών ποσοστώσεων.
In the sphere of the European Coal and Steel Community, over 20 ac­tions were brought for the annulment of individual decisions setting production quotas for steel firms under the general decision establishing the quota system (No 2794/80/ECSC) ' and a number of applications were also made for injunctions provisionally suspending the quotas.
Μέχρι τό Δεκέμβριο, τό Δικαστήριο είχε εκδώσει μιά απόφαση (2) καί ό πρόεδρος τού Δι­καστηρίου είχε εκδώσει τρεις αποφάσεις έπί αιτήσεων γιά λήψη προσωρινών μέτρων μέ συνοπτική διαδικασία (3).
By December the Court had given judgment in one of the actions for annulment2 and the President of the Court had made orders on three applications for injunctions.3 Since 1 July 1981 the original quota system has been replaced by a new scheme established by Decision No 1831/81/ECSC.4
Άπό τήν 1η 'Ιουλίου 1981, τό σύστημα αυτό αντικα­ταστάθηκε άπό τό σύστημα πού καθιέρωσε ή απόφαση αριθ.
The Court partially annulled one of the two individual decisions contested by Krapp, on the ground that the Commission had interpreted a clause in the general decision in a way likely to cause discrimination.
275/80 καί 24/81 (Krupp Stahl/Commission) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
Joined Cases 275/80 and 24/81 Krupp Stahl ν Commission: not yet reported.
41/81 R (Metallurgia Halyps/Commission) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
Case 258/80R Metallurgica Rumi ν Commission [1980] ECR 3867; Case 20/81RAr¿ > ed ν Commission: not yet reported; Case 41/81R Metallurgia Halyps ν Commission: not yet reported.
(') ΕΕ L 180 τής 1.7.1981, απόφαση οπως τροποποιήθηκε άπό τήν απόφαση 1832/81/ΕΚΑΧ τής 3.7.1981 (ΕΕ L 184 της 4.7.1981) καί 2804/81/ΕΚΑΧ τής 23.9.1981 (ΕΕ L 278 τής 1.10.1981).
OJ L 180, 1.7.1981, amended by Decisions Nos 1832/81/ECSC of 3.7.1981 (OJ L 184, 4.7.1981) and
'Η σχέση μεταξύ τής γενικής απόφασης καί τών ατομικών αποφάσεων αποτέ­λεσε τό έναυσμα γιά νά διατυπωθούν δύο κρίσεις σέ θέματα διαδικασίας.
The Court also ruled on two points ot procedure concerning the relationship between the general decision and individual decisions made under it.
'Επιβεβαι­ώνοντας τήν προηγούμενη νομολογία του, τό Δικαστήριο έκρινε στην υπόθεση Krupp δτι στίς προσφυγές πού ασκούνται μέ σκοπό τήν ακύρωση ατομικής απόφασης, ό προσφεύγων δύναται νά επικαλεστεί τό παράνομο ορισμένων διατάξεων τής γενικής απόφασης μόνον εφόσον ή ατομική απόφαση αποτελεί εφαρμογή τών διατάξεων τών οποίων αμφισβητείται ή νομιμότητα.
Confirming previous rulings, the Court held in the Krapp case that the applicant bringing an action for the annulment of an individual decision addressed to him may challenge the legality only of such provisions of the general decision as are actually imple­mented by the individual decision.
"Οσον άφορα τίς αιτήσεις γιά τή λήψη μέτρων μέ συνοπτική διαδικασία, ή απόφαση στην υπόθεση Rumi χαρακτηρίζεται άπό τό ίδιο πνεύμα δεδομένου δτι ορίζει δτι οί αιτήσεις γιά τή λήψη μέτρων μέ συνοπτική διαδικασία δύνανται νά αφορούν μόνο τά μέτρα τά όποϊα συνδέονται άμεσα μέ τήν απόφαση ή οποία αποτελεί αντικείμενο τής κύριας προσφυγής —καί αυτό δέ συμβαί­νει στην περίπτωση πού ή αίτηση αναφερόταν σέ μέρη τής γενικής απόφασης μέ τά όποια δέν έχει σχέση ή προσβληθείσα ατομική απόφαση.
A similar line was taken in the order on the application for an injunction by Rumi, where the Court held that applications for interim measures were admissible only if they had a direct link with the decision at issue in the main action and that this was not so in a case where the application referred to parts of the general decision that had not been implemented in the individual decision contested.
Ή καθιέρωση συστήματος αναγκαστικών ποσοστώσεων πού κλιμακώνονται σέ δια­δοχικές περιόδους σύντομης διάρκειας συνεπάγεται, άπό νομική άποψη, δτι ή από­φαση έπί τής ουσίας είναι δυνατό νά εκδοθεί μόνο μετά τό τέλος τοϋ τριμήνου γιά τό όποϊο προβλέπεται ή ποσόστωση.
A mandatory quota system in which the quotas are revised every three months means that the judgment on ä main action contesting a quota will not be delivered until after the three­month period to which the quota relates has expired.
'Η απόφαση γιά λήψη μέτρων μέ συνοπτική διαδι­κασία, δυνάμει τής οποίας αυξάνονται οί ποσοστώσεις ενός τριμήνου (ή αναστέλλε­ται ή εφαρμογή τους), είναι δυνατό νά προδικάσει τή λύση τής κύριας διαφοράς.
An interim order increasing or suspending a quota allocated for a particular three­month period could prejudice the subsequent decision on the main issue.
Στην απόφαση γιά λήψη μέτρων μέ συνοπτική διαδικασία, ή όποια εκδόθηκε σχετικά μέ τήν υπόθεση Rumi τό Δεκέμβριο 1980, φαίνεται δτι τό Δικαστήριο συνήγαγε άπό τά ανωτέρω δτι πρέπει νά αποδειχτεί πρωτίστως «βαρεία καί ανεπανόρθωτη» βλάβη
In the order made in the Rumi case in October 1980, the Court appears to have concluded from this that for it to be able to grant an injunction the applicant must above all show that he is likely to suffer 'serious and irreversible damage'.
'Εξάλλου, στην υπόθεση Arbed, τό Φεβρουάριο τού 1981, τό Δικασήριο κάλεσε τά μέρη νά εξετάσουν άπό κοινού άν ή γραπτή διαδικασία είναι δυνατό νά επιταχυνθεί προκειμένου νά αποφευχθεί ό κίνδυνος καθυστερημένης έκδοσης απόφασης έπί τής ουσίας.
In the order made on the Arbed case in February 1981, the Court asked the parties to confer together on the possibility of speeding up the written procedure to avoid the judgment on the main action being delivered too late.
Πάντως, ή 'Επιτροπή διαπίστωνε ότι οί δύο τελευταίες προϋποθέσεις εφαρμογής τού άρθρου 85 παράγραφος 3 δέν πληρούνταν.
In a judgment1given on 25 March the Court dismissed the appeal by a Dutch cooperative manufacturing rennet of animal origin (accounting for 100% of the country's production) and colouring matter for cheese against a Commission
Τό Δικαστήριο έκρινε επίσης δτι ή εξαίρεση πού προβλέπεται στό άρθρο 2 τού κανονισμού 26/62 (') γιά τίς ενώσεις γεωργικών εκμεταλλεύσεων δέν εφαρμόζεται, δεδομένου δτι ή μαγιά δέν είναι γεωργικό προϊόν άπό τά αναφερόμενα στό παράρ­τημα II τής συνθήκης ΕΟΚ.
The Court also ruled that the exemption in respect of farmers' associations pro­vided in Article 2 of Regulation No 262 did not apply, since rennet was not one of the agricultural products listed in Annex II to the EEC Treaty.
Στην υπόθεση 126/80 (2), τό Δικαστήριο κλήθηκε νά αποφανθεί έπί τού ερωτήματος άν, αφενός μεν, εθνική συμφωνία μεταξύ έκδοτων καί συνδικαλιστικής ομοσπονδίας μεταπωλητών εφημερίδων καί περιοδικών μέ αντικείμενο τήν αποκλει­στική διανομή ημερήσιων εφημερίδων καί περιοδικών στην 'Ιταλία ήταν δυνατό νά συνιστά παράβαση τής απαγόρευσης τών συμπράξεων πού προβλέπεται στό άρθρο 85 τής συνθήκης ΕΟΚ καί, αφετέρου, άν ή ρήτρα επιλεκτικής διανομής πού περι­λαμβάνεται στή σχετική συμφωνία εμπίπτει στό πεδίο τής απαγόρευσης τών άρθρων 85 παράγραφος 1 καί 86 παράγραφος 1 τής συνθήκης.
In Case 126/803 the Court was asked to rale on whether a national agreement between publishers and the newsagents' federation concerning the exclusive distri­bution of daily newspapers and periodicals in Italy was an infringement of the prohibition on restrictive agreements in Article 85 and whether the selective distribution clause in the agreement was caught by the prohibition in Article 85(1) and the first paragraph of Article 86.
Στό Δικαστήριο τέθηκε έξαλλου τό ερώτημα άν ή σχετική συμφωνία θά ήταν δυνατό νά τύχει τής εξαίρεσης πού προβλέπεται στό άρθρο 85 παράγραφος 3 τής συνθήκης ή ενδεχομένως τής εξαίρεσης κατά κατηγορίες συμφωνιών πού προβλέπεται άπό τόν κανονισμό 19/65 τοΰ Συμβουλίου καί άπό τόν κανονισμό 67/67 τής 'Επιτροπής.
The Court was also asked whether the agreement could be exempted under Article 85(3) or was eligible for the block exemption provided for by Council Regulation No 19/65 and Commission Regula­tion No 67/67.
Όσον άφορα τό πρώτο σημείο, τό Δικαστήριο επιβεβαιώνοντας τήν προγενέστερη νομολογία του τόνισε δτι ή συμφωνία αποκλειστικής διανομής εφημερίδων καί περι­οδικών, δπως ή επίδικη συμφωνία, εμπίπτει στην απαγόρευση τού άρθρου 85 τής συνθήκης μόνον άν αποδειχθεί 'ικανή νά επηρεάσει κατά αίσθητό τρόπο τό εμπόριο μεταξύ Κρατών μελών.
With regard to the first point, the Court, reaffirming its earlier judgments, stated that an exclusive distribution agreement concerning newspapers and periodicals, such as the agreement in question, is prohibited under Article 85 only where it may appreciably affect trade between Member States.
(') Κανονισμός 26 τοΰ Συμβουλίου τής 4ης 'Απριλίου 1962 περί εφαρμογής ορισμένων κανόνων ανταγω­νισμού στην παραγωγή καί τό εμπόριο γεωργικών προϊόντων — ΕΕ 30 τής 20.4.1962. Ο ΔΕΚ 16.6.1981, ύπόθ.
1 Decision 80/234, 5.12.1979: OJ L 51, 25.2.1980. 2 Council Regulation No 26 of 4 April 1962 applying certain rules of competition to production of and trade in agricultural products: OJ 30, 20.4.1962.
126/80 (Salonia/Poidomini e fiali) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
3 Salonia ν Poidomani e figli: not yet reported.
354 το ΚΟΙΝΟΤΙΚΌ ΔΊΚΑΙΟ rv-2
304 COMMUNITY LAW
Tö Δικαστήριο έξαλλου επιβεβαίωσε στην υπόθεση 172/80 (') δτι οί κανόνες ανταγωνισμού εφαρμόζονται στον τραπεζικό τομέα (2).
In Case 172/801 the Court affirmed that the rales on competition apply to banking.2 The case concerned the question whether the debiting by banks, or at least by most of them, of a uniform bank charge on transfers from one Member State to another of sums from their customers' funds was a concerted practice prohibited by Article 85(1).
Στή συγκεκριμένη περί­ πτωση επρόκειτο περί ερωτήματος αναφερόμενου στό άν ή είσπραξη ενιαίας τραπε­ζικής προμήθειας στίς μεταφορές χρηματικών ποσών άπό ένα Κράτος μέλος σέ άλλο, οί όποιες πραγματοποιούνται άπό όλες ή τίς περισσότερες άπό τίς τράπεζες, έπί τών ποσών πού διακινεί ή πελατεία τους, συνιστούσε εναρμονισμένη πρακτική άπαγορευόμενη άπό τό άρθρο 85 παράγραφος 1 τής συνθήκης.
The Court held that it might well be so: parallel conduct such as that of the banks amounts to a concerted practice if such conduct exhibits the features of coordination and cooperation characteristic of such a practice, and if its object or effect is significantly to affect the conditions of competition in the market for the services in question. It is for the national court to establish whether this is in fact so.
Τό Δεκέμβριο τού 1980, ή 'Επιτροπή ανακοίνωσε μέ επιστολή της στην εται­ρεία IBM δτι είχε κινήσει εναντίον της τή διαδικασία τή σχετική μέ τίς παραβάσεις πού αναφέρονται στό άρθρο 86 δσον άφορα τόν τομέα τών ηλεκτρονικών υπολογι­στών.
In December 1980 the Commission informed the IBM company by letter that it had initiated a proceeding against it for suspected infringements of Article 86 in the computer market.
Σύμφωνα μέ τό Δικαστήριο, ή προσφυγή αυτή θά τό ανά­γκαζε ενδεχομένως νά αποφανθεί έπί θεμάτων γιά τά όποια ή 'Επιτροπή δέν έχει ακόμη εκφέρει γνώμη καί θά ήταν ασυμβίβαστη μέ τήν κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ τής 'Επιτροπής καί τού Δικαστηρίου.
Such an action might make it necessary for the Court to rale on questions on which the Commission had not yet taken a final decision, which would be contrary to the separation of powers between the Commission and the Court.
(2) Δεύτερη Έκθεση έπί τής πολιτικής ανταγωνισμού, σημεία 51 καί έπ. (') ΔΕΚ 11.11.1981, ύπόθ.
2 Second Report on Competition Policy, point 51 et seq.
60/81 (IBM/Commission) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
3 Case 60/81 IBM ν Commission: not yet reported.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ KAI ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
INTERPRETATION & APPLICATION PF SUBSTANTIVE RULES OF COMMUNITY LAW 305 Tax discrimination and taxation
«Έπιτροπή/Ίταλία» (3), αποφάνθηκε δτι μιά τέτοια διαφοροποιημένη φορολόγηση δέν ήταν αντίθετη στό άρθρο 95 παρά τό γεγονός δτι τά δύο προϊόντα ήταν ταυ­τόσημα.
The Court, following its judgments 'mBobie,2 Hansen3and Commission ν Italy,4held that differential taxation of this nature was not contrary to Article 95, even though the two products were identical.
Τό Δικαστήριο ήταν τής γνώμης δτι έκεϊνο τό όποιο αποτελούσε τό πρό­βλημα ήταν ή νόμιμη οίκονομική επιλογή έκ μέρους τής ιταλικής κυβέρνησης νά ευνοήσει τήν παραγωγή φυσικής αλκοόλης.
The Court was of the opinion that the arrangements constituted a legitimate economic policy choice on the part of the Italian Government to favour the manufacture of natural alcohol.
'Επιπλέον δέ θά ήταν δυνατό νά τή θεωρήσει κανείς ώς προστατευτική πολιτική δεδομένου δτι είχε ήδη ώς αποτέλεσμα νά αποθαρρύνει τήν παραγωγή συνθετικής αλκοόλης στην 'Ιταλία.
Furthermore, it could not be regarded as protective since it also had the consequence of hampering the production of synthetic alcohol in Italy.
Τό ερώτημα παραμένει πώς ή παραπάνω απόφαση είναι δυνατό νά συμβιβαστεί μέ τίς αποφάσεις πού εκδόθηκαν στίς υποθέσεις «αλκοόλες» τής 27ης Φεβρουαρίου 1980 (4).
It remains to be seen how this judgment can be reconciled with those in the alcohol cases of 27 February 1980.5 It should be noted, however, that in those cases the national arrangements were protective, whereas in the present two cases the Court pointed out expressly that the tax system in question was not protective.
Στίς υποθέσεις 142 καί 143/80 (5), τό Δικαστήριο έκρινε δτι εθνικό φορολογικό σύστημα «τό όποιο έχει θεσπιστεί κατά τρόπο ώστε νά επιφυλάσσει αποκλειστικά στην εθνική παραγωγή τίς απαλλαγές ή τίς μειώσεις τοϋ φορολογικού συντελεστή, συνιστά διάκριση ή οποία απαγορεύεται άπό τό άρθρο 95 τής συνθήκης ΕΟΚ».
First of all, in Joined Cases 142 and 143/806 the Court held that a system of national taxation 'organized so as to limit exemptions or reduced rates of tax to national production alone constitutes dis­ crimination prohibited by Article 95 of the EEC Treaty'. This judgment confirms the decision in the abovementioned alcohol cases.
Ή παραπάνω απόφαση επιβεβαιώνει τή νομολογία τών υποθέσεων «αλκοόλες» πού αναφέρθηκαν.
Similarly, in Case 153/807 the Court, following Case 148/778 and Case 26/80,9 held that tax advantages granted to domestic products must be extended to products imported from other Member States which fulfil the criterion of similarity which forms the basis of Article 95.
), τό Δικαστήριο, ακολουθώντας τή νομολογία του στίς υποθέσεις 148/77 (
Chemical Farmaceutici ν Daf [1981] ECR 1; Vinal ν Orbai [1981] ECR 77.
127/75 — Συλλογή 1976, σ. 1079.
Case 127/75 [1976] ECR 1079.
148/77 — Συλλογή 1978, σ. 1787.
Case 148/77 [1978] ECR 1787.
21/79 — Συλλογή 1980, σ. 1.
Case 21/79 [1980] ECR 1.
(4) ΔΕΚ 27.2.1980, ύπόθ. 168/78 ('Επιτροπή/Γαλλία) — Συλλογή 1980, σ.
Case 168/78 Commission ν France [1980] ECR 347; Case 169/78 Commission ν Italy [1980] ECR 385;
417 · ΔΕΚ 27.2.1980, ύπόθ. 171/78 ('Επιτροπή/Δανία) —Συλλογή 1980, σ. 447.
Case 170/78 Commission ν United Kingdom [1980] ECR 417; Case 171/78 Commission ν Denmark
153/80 (Entreprise Rumhaus Hansen GmbH Co/HZA Flensburg) — δέν έχει δημο­ σιευτεί ακόμη. (') ΔΕΚ 10.10.1978, ύπόθ.
Rumhaus Hansen GmbH & Co ν HZA Flensburg: not yet reported. 8
Τό Δικαστήριο θεώρησε δτι ή παραπάνω οδηγία ήταν εξαντλητική μέ τήν έννοια δτι άφηνε στά Κράτη μέλη μόνον τήν περιο­ρισμένη αρμοδιότητα πού τους αναγνωρίζεται άπό τό κοινοτικό δίκαιο γιά νά χορηγούν διαφορετικές ατέλειες άπό εκείνες πού καθορίζονται στην οδηγία.
The Court held that the Directive was exhaustive in that it left the Member States with only the limited power conferred on them by Community law to grant duty-free allowances different from those specified in the Directive.
'Εξάλλου, τό Δικαστήριο θεώρησε δτι, δσον άφορα τήν κίνηση μεταξύ τής Κοι­νότητας καί τών τρίτων χωρών, ή οδηγία εφαρμοζόταν μόνο στους ταξιδιώτες πού προέρχονται άπό τρίτη χώρα καί τούτο ανεξάρτητα άπό τίς συνθήκες ύπό τίς όποιες είχαν αποκτηθεί τά είσαγόμενα εμπορεύματα.
The Court also considered that, as regards travel between the Community and non-member countries, the Directive applied only to travellers coming from a non-member country, irrespective of the circumstances in which the imported goods were obtained.
'Αντίθετα στή διακίνηση μεταξύ τών Κρατών μελών, οί ατέλειες εφαρμόζονται —εξαιρούνται δύο περιπτώσεις— μόνο στά εμπορεύματα πού αποκτήθηκαν κατά τους γενικούς δρους επιβολής φόρου πού Ισχύουν στην εσωτερική αγορά Κράτους μέλους καί δέν απολαύουν καμιάς επιστροφής φόρων έπί τού κύκλου εργασιών.
On the other hand, in the case of travel between Member States, the duty-free allowances apply—apart from two exceptions—only to goods purchased in accordance with the general conditions governing taxation on the internal market of a Member State and do not qualify for any reimbursement of turnover tax.
Στον τομέα δικαιώματος εγκατάστασης, τό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση (3) ή οποία, γιά πρώτη φορά, ερμηνεύει τήν οδηγία τού Συμβουλίου 75/362 πού αποβλέπει στην αμοιβαία αναγνώριση τών διπλωμάτων, πιστοποιητικών καί άλλων τίτλων ίατρού καί περιλαμβάνει μέτρα προοριζόμενα νά διευκολύνουν τήν πραγματική άσκηση τού δικαιώματος εγκατάστασης καί ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
In the field of right of establishment, the Court delivered a judgment2 which, for the first time, interprets Council Directive 75/362/EEC concerning the mutual recognition of diplomas, certificates and other evidence of formal qualifica­tions in medicine, including measures to facilitate the effective exercise of the right of establishment and freedom to provide services.
Τό Δι­καστήριο έκρινε δτι Κράτος μέλος τό όποϊο εξαρτά τήν πραγματική πρόσβαση στό επάγγελμα τού «γενικού ίατρού» στό έδαφος του άπό εκπαίδευση πού συμπληρώνει τήν εκπαίδευση βάσης πού κατέληξε στην απόκτηση τοϋ διπλώματος ίατροϋ, δέν έχει πλέον τό δικαίωμα νά επιβάλλει τήν υποχρέωση αυτή στους υπηκόους Κράτους μέλους τής Κοινότητας πού έχουν αποκτήσει σέ άλλο Κράτος μέλος , έκτος τοϋ ενδιαφερόμενου κράτους, δίπλωμα Ιατρικής αναγνωρισμένο δυνάμει τού άρθρου 3 τής οδηγίας καί τό όποιο παρέχει δικαίωμα εκμετάλλευσης Ιατρείου γενικής 'ιατρικής.
The Court held that a Member State which makes effective access in its territory to the profession of general medical practitioner subject to training requirements in addition to the basic train­ing which led to the granting of the degree of doctor of medicine may not impose that obligation on nationals of a Community Member State who have obtained, in a Member State other than the State in question, a degree in medicine recognized under Article 3 of the Directive and conferring entitlement to practise general medicine.
Ή αρχή αύτη, δπως διατυπώνεται στην απόφαση, Ισχύει ακόμη καί άν τό
The principle thus set forth holds good even if the person concerned is a national of the Member State which introduced the additional training require­ments within its borders.3
'Επειδή, κατ' αυτόν τόν τρόπο, δέν παράγει άμεσα αποτελέσματα, ή διαδικασία λήψης μέτρων προστασίας πού προβλέπεται στό άρθρο 73 δέν τηρείται όταν ένα Κράτος μέλος εισάγει περιορισμούς στην κίνηση τών κεφα­λαίων τά όποια δέν έχουν ελευθερωθεί δυνάμει τών κοινοτικών κανόνων. 'Επιπλέον, τό Δικαστήριο αποφάνθηκε δτι ή διάταξη τού άρθρου 71 περί τής ρήτρας standstill δέ δημιουργεί γιά τά Κράτη μέλη απόλυτη υποχρέωση, τήν οποία είναι δυνατό νά επικαλεστούν οί Ιδιώτες, καί δτι τό άρθρο 106 παράγραφος 3 δέν εφαρμόζεται κατά τήν έπανεξαγωγή ποσού τό όποιο έχει προηγουμένως είσαχθεΐ σέ ένα Κράτος μέλος άπό μή μόνιμα εγκατεστημένο ύπήκοό του, μέ σκοπό τήν πραγματοποίηση αγορών εμπορικού χαρακτήρα οί όποιες αποδείχτηκε δτι δέν πραγματοποιήθηκαν.
INTERPRETATION & APPLICATION PF SUBSTANTIVE RULES OF COMMUNITY LAW 307 and what types of administrative controls could be carried out on non-resident nationals, the Court held that Article 67(1) should be interpreted as meaning that restrictions on the exportation of bank notes cannot be considered to be abolished from the end of the transitional period, despite Article 69, which provides for the adoption of directives to implement Article 67. Since Article 67 does not have direct effect, the safeguard procedure provided for by Article 73 is not applicable when a Member State introduces restrictions on capital movements which have not yet been liberalized under Community rales. The Court also held that the standstill clause in Article 71 does not represent an unconditional obligation upon the Member States such as to confer rights on individuals, and that Article 106(3) is inapplicable to the re-exportation of a sum of money previously imported by a non­resident national in order to make commercial purchases but found not to be needed because the purchases were not made. The judgment means that the Member States are free to impose control measures, and to enforce such measures by criminal penalties, on capital movements and currency transfers on which no Community rules have yet been enacted requiring the Member States to liberalize such transactions.
Ή ερμηνεία καί εφαρμογή τών κανονισμών 1408/71 καί 574/72 (3) τού Συμβου­λίου εξακολουθούν, δπως στό παρελθόν, νά προκαλούν πολυάριθμα προδικαστικά
Thus, in Joined Cases 116,117,119, 120 and 121/802 the Court reaffirmed its extensive previous case-law3 on the interpretation of Article 51 of the Treaty and Article 46 of Regulation (EEC) No 1408/71 concerning the overlapping of social security benefits.
(') Κατά τήν Ιδια έννοια: ΔΕΚ 7.2.1979, ύπόθ.
1 OJ C 138, 9.6.1980 (consolidated version).
115/78 (Knoors), Συλλογή 1979, σ. 399.
2 G. Celes tre and Others ν ONPTS or FNROM: not yet reported.
203/80 (Casati) — δέν έχει δημοσιευτεί ακόμη.
4 Case 99/80 Galinsky ν Insurance Officer [1981] ECR 941 ; Case 98/80 Romano ν IN AMI; Case 115/80
Στην υπόθεση 99/80 τό Δικαστήριο έκρινε δτι, λόγω τής Ιδιότητας του ώς εργαζόμενου σέ ενα Κράτος μέλος, ενα πρόσωπο θά πρέπει νά θεωρείται ώς εργαζό­μενο, γιά τους σκοπούς τής εφαρμογής τού κανονισμού 1408/71 τού Συμβουλίου, σέ δλο τό έδαφος τής Κοινότητας, ακόμη καί άν κατά τή διάρκεια τής προηγούμενης σχετικής περιόδου, είχε ασκήσει ανεξάρτητη δραστηριότητα σέ άλλο Κράτος μέλος.
In Case 99/80 the Court held that a person who is an employed person in a Member State must be considered a worker, for the purposes of Regulation (EEC) No 1408/71, throughout the Community, even where he has been self-employed in another Member State during the earlier period in question.