natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο κύριος τρόπος χρηματοδοτήσεως που προβλεπόταν αρχικά από τις συνθήκες ΕΟΚ και Ευρατόμ ήταν οι χρηματικές συνασφορές των κρατών μελών.
The basic method of financing originally laid down in the EEC and Euratom Treaties was that of financial contributions from the Member States.
Για τις περισσό­τερες περιπτώσεις η συνεισφορά της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας ήταν 28%, η συνεισφορά του Βελγίου και των Κάτω Χωρών 7,9% και η συνασφορά του Λουξεμβούρ­γου 0,2%. Διαφορετικές όμως κλίμακες κατανομής εφαρμόζονταν βάσα του άρθρου 200,
For most purposes, these were fixed in the ratio of 28% each for Germany, France and Italy, 7.9% each for Belgium and the Netherlands and 0.2% for Luxembourg, but different scales were applied under Article 200(2) of the EEC Treaty with regard to contributions to cover the expenditure of the European Social Fund and under Article 172(2) of the Euratom Treaty with regard to contributions to the research and investment budget, the most important difference in both these cases being a considerable reduction in the size of the Italian contribution, and a rise in the German and French contributions in particular.
Ήδη όμως από την αρχή, το άρθρο 173 Ευρατόμ πρόβλεπε ότι οι χρηματικές συνασφορές των κρα­τών μελών θα μπορούσαν να αντικατασταθούν, ολικά ή μερικά, από ασφορές που θα ασέπραττε η Κοινότητα στα κράτη μέλη.
However, from the very beginning, Article 173 of the Euratom Treaty expressed the hope that the financial con­tributions of Member States might be replaced in whole or in part by the proceeds of levies collected by the Community in Member States, and Article 201 of the EEC Treaty required the Commission to examine the conditions under which the financial contribu­tions of Member States could be replaced by the Community's own resources, 'in par­ticular by revenue accruing from the Common Customs Tariff when it has been finally introduced'.
Στην πράξη όμως πολύ προτού λήξα η προθεσμία που προβλεπόταν για την ασαγωγή του Κοινού Δασμολογίου στο τέλος της μεταβατικής περιόδου και μάλιστα πριν από την πραγματική του εισαγωγή την 1η Ιουλίου 1968, η Επιτροπή της ΕΟΚ είχε υπόβαλα το Μάρτιο του 1965 προτάσας (3Ι) με σκοπό να προμήθευσα στην Κοινότητα «ανεξάρτητα έσο­δα» βασιζόμενα κυρίως στις γεωργικές εισφορές καθώς και στους δασμούς του Κοινού Δασμολογίου όταν αυτό θα άρχιζε να ισχύα.
In fact, however, long before the deadline for the introduction of the Common Customs Tariff at the expiry of the transitional period, and indeed well before its actual introduc­tion on 1 July 1968, the EEC Commission did put forward proposals in March 1965 31 for 'independent revenue' for the Community based essentially on agricultural levies as well as Common Customs Tariff duties once they were introduced.
Μόνο όμως μετά τη συγχώνευση των οργά­νων κατόρθωσε το Συμβούλιο να εγκρίνα, τελικά το 1970, την αρχή της αντικαταστά­σεως των χρηματικών συνασφορών των κρατών μελών από ίδιους πόρους των Κοινοτή­των («).
None the less, fol­lowing the merger of the institutions, it was only in 1970 that the Council finally agreed upon the principle of the replacement of financial contributions from Member States by the Communities' own resources.32
Γ. Το σύστημα των ιδίων πόρων
C. The own resources system
Οι «ίδιοι πόροι» που αναγνωρίζονται στην απόφαση του Συμβουλίου περιλαμβάνουν τρία ουσιώδη στοιχεία: τις γεωργικές ασφορές, τους δασμούς και το φόρο προστιθέμενης αξίας με συντελεστή που δεν είναι δυνατόν να ξεπέρασα το 1% επί ομοιόμορφης βάσεως υπολογισμού του φόρου.
The 'own resources' recognized in this decision comprise three major elements: agricultural levies, customs duties, and value-added tax at a rate of up to 1% on a
Αυτό άλ­λωστε προβλεπόταν από νωρίς: ο κανονισμός αριθ.
Eighth General Report EEC, p. 334.
(") Όγδοη Γενική Έκθεση ΕΟΚ, σημείο 373. (") Απόφαση 70/243/ΕΚΑΧ, ΕΟΚ και Ευρατόμ του Συμβουλίου της 21.4.1970, EE L 94 της 28.4.1970, σ. 19.
Council Decision 70/243/ECSC, EEC, Euratom of 21 April 1970 (OJ L 94, 28.4.1970).
2727/75 του Συμβουλίου, όπως έχει τροπο­ποιηθεί μέχρι σήμερα (36).
This had in fact been long anticipated.
Για τα σιτηρά, η χαρακτηριστική γεωργική ασφορά είναι η ει­ σφορά που εισπράττεται στις ασαγωγές όταν η τιμή της διεθνούς αγοράς είναι κατώτερη από την κοινοτική τιμή: η ασφορά αυτή αποβλέπα να καλύψα τη διαφορά μεταξύ της τι­μής cif Ρόττερνταμ βάσει των ευνοϊκότερων δυνατοτήτων αγοράς στη διεθνή αγορά και μιας «τιμής κατωφλίου» της Κοινότητας που επίσης υπολογίζεται για το Ρόττερνταμ, με τρόπο ώστε η τιμή πωλήσεως του ασαγόμενου προϊόντος στην αγορά του Duisburg (πε­ριοχής που θεωρείται ότι έχα το μεγαλύτερο έλλαμμα σιτηρών) να είναι ίση με την «εν­δεικτική τιμή», δηλαδή την τιμή που θα ήταν επιθυμητό να επιτυγχάνουν οι παραγωγοί της Κοινότητας.
The nature of agricultural levies in a single market system can perhaps be best explained by reference to the common organization of the market in cereals, originally introduced in a single market form in 1967 35and currently governed by Council Regulation (EEC) No 2727/75 as amended.36There, the archetypal agricultural levy is that charged on imports when the world market price is lower than the Community price, intended to cover the difference between the cif price calculated for Rotterdam on the basis of the most favourable purchasing opportunities on the world market and a Community 'threshold' price, also in practice calculated for Rotterdam, so that the selling price for the imported product on the Duisburg market (taken as the area having the greatest deficit on cereals) will be the same as the 'target' price, the price which it is hoped Community producers will be able to obtain.
Υπάρχουν όμως και άλλα είδη γεωργικών ασφορών: μπορεί κανείς να συνάντησα και την αντίθετη κατάσταση, δηλαδή εισφορές που εισπράττονται κατά την εξαγωγή γεωργικών προϊόντων από την Κοινότητα, με σκοπό να εμποδίζονται οι παραγωγοί της Κοινότητας να επωφελούνται από την ύπαρξη ανώτερων διεθνών τιμών, πράγμα που θα είχε σαν απο­τέλεσμα να οδήγησα τις κοινοτικές τιμές σε επίπεδο ανώτερο από το επιθυμητό.
This is not, however, the only type of agricultural levy; the converse situation may on occasion arise where the levies are imposed on exports of Community agricultural prod­ucts so as to prevent Community producers taking advantage of higher world prices, which would have the effect of raising Community prices higher than intended levels.
Σε μια τέτοια περίπτωση, στην υπόθεση 95/75, Effen (37), το Δικαστήριο έκρινε ότι πέντε κανονι­σμοί που καθόριζαν κατ' αποκοπήν εισφορές κατά την εξαγωγή για σύνθετες κτηνοτροφές που περιλάμβαναν ποικίλες ποιότητες σιτηρών ήταν παράνομοι.
It was in this context that the Court, in Case 95/75 Effem ν Hauptzollamt Lüneburg,37held that a total of five regulations, fixing flat­rate export levies on compound animal feeding­stuffs containing different percentages of cereals, were invalid.
Εισφορές χρησιμοποιή­θηκαν εξάλλου και για να εισαχθούν περιορισμοί στην κοινοτική παραγωγή: η «ασφορά συνυπευθυνότητας» που καθιερώθηκε το 1977 στον τομέα του γάλακτος και γαλακτοκομι­κών προϊόντων (38) είχε σαν συνέπαα να μαώσει τις τιμές εγγυήσεως για ορισμένους πα­ραγωγούς όχι όμως για όλους: η νομιμότητα της εισφοράς αυτής επιβεβαιώθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση 138/78, Stolting (39).
Levies have also been used as a method of restricting Community production: in 1977 a 'co­responsibility levy' was introduced in the sector of milk and milk products by effectively reducing guaranteed
138/78 (Stölting), Συλλογή 1979, σ. 713.
Council Regulations Nos 19 to 24/62 of 4 April 1962 (OJ 933, 945, 953.
129 του Συμβουλίου της 23.10.1962, ΕΕ αριθ.
Council Regulation No 67/120/EEC of 13 June 1967 (OJ 2269, 19.6.1967). OJ L281, 1.11.1975. [1976] ECR 361.
Η λογική της πραγματι­κής ενότητας των γεωργικών τιμών της Κοινότητας θα απαιτούσε τότε τη μείωση των εκ­φραζόμενων σε μάρκα και φιορίνια τιμών, με τον ίδιο τρόπο όπως, στο σύστημα των α­σφορών ΕΚΑΧ, η υποτίμηση του γαλλικού φράγκου του 1957 είχε οδήγησα σε αύξηση της ασφοράς εκφρασμένης σε γαλλικά φράγκα (41).
Such uniformity was intended to be achieved by expressing agricultural prices in units of account, defined in 1962, 40 again in terms of the gold value of the United States dollar, and converted into national currencies at the par value recognized by the International Monetary Fund.
Η Κοινότητα όμως δεν αντέδρασε με αυτό τον τρόπο.
However, in 1971, the German and Dutch currencies floated upwards in value, and the dollar floated downwards.
Αντί να μεταβάλει τις εκφραζόμενες σε εθνικό νόμισμα τιμές εισήγαγε έ­να αντισταθμιστικό σύστημα (42) σύμφωνα με το οποίο τα κράτη μέλη των οποίων το νό­ μισμα είχε πραγματικά ανατιμηθεί μπόρεσαν να ασπράττουν νομισματικά εξισωτικά ποσά στις εισαγωγές που προέρχονταν από άλλα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες ώστε να αντισταθ­μίζεται το γεγονός ότι οι ασαγωγές ήταν πλέον «φθηνότερες» σε πραγματική αξία, ενώ παράλληλα χορηγούσαν νομισματικά εξισωτικά ποσά στις εξαγωγές για να αντισταθμί­ζουν το γεγονός ότι οι εξαγωγές αυτές ήταν πλέον «ακριβότερες» σε πραγματική αξία.
The logic of substantive uniformity of Community agricultural prices would then have demanded that these prices expressed in German and Dutch currency should be decreased, just as in the system of ECSC levies the devaluation of the French currency in 1957 had led to an increase in the levy expressed in French francs,41but this was not in fact done. Rather, the prices expressed in national terms were left alone, and a system of compensation was introduced,42under which Member States whose currencies had effectively increased in value were authorized to charge monetary compensatory amounts on imports, whether from Member States or third countries, to make up for the fact that imports had become cheaper in real terms, and to grant monetary compensatory amounts on exports, to make up for the fact that exports had become more expensive in real terms.
Με τον κανονισμό που, στο τέλος του 1972, πρόβλεψε την εγγραφή δαπανών στον προϋπολογισμό στο κονδύλι των εξισωτικών ποσών που χορηγούνται για τις εξαγωγές στο πλαίσιο του συστήματος της χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής, ανα­γνωρίζεται το γεγονός ότι τα νομισματικά εξισωτικά ποσά που επιβάλλονταν στις εισαγω­γές αποτελούσαν γεωργικές ασφορές και, ως εκ τούτου, εντάσσονταν στους «ιδίους πό­ρους» (43).
That the monetary compensatory amounts charged on imports themselves constituted agricultural levies and hence the Community's 'own resources', was recognized in the recitals to the regulation which, at the end of 1972, also brought the expenditure on compensatory amounts granted on exports within the system of financing the common agricultural policy.43
Πρέπει να σημαωθεί ότι το σύστημα των νομισματικών εξισωτικών ποσών ισχύα ακόμη και ότι επεκτάθηκε λίγο μετά την προσχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου, το 1973, σε νο­μίσματα που είχαν υποστεί υποτίμηση: στην περίπτωση αυτή τα νομισματικά εξισωτικά ποσά χορηγούνται για τις ασαγωγές προκειμένου να αντισταθμιστεί το γεγονός ότι είναι «ακριβότερες» σε πραγματική αξία και εισπράττονται για τις εξαγωγές προκειμένου να α­ντισταθμιστεί το γεγονός ότι είναι «φθηνότερες» σε πραγματική αξία.
It might briefly be noted that the system of monetary compensatory amounts still con­tinues, having been extended, shortly after the United Kingdom's accession in 1973, to currencies which had effectively decreased in value; in this case, the monetary compen­satory amounts are granted on imports to make up for the fact that they have become more expensive in real terms, and levied on exports to make up for the fact that they have become cheaper in real terms.
Ο στόχος όμως αυτός δεν επιτεύχθηκε ούτε έχει και σήμερα επιτευχθεί: κατά την περίοδο 1978-79 η διαφορά σε πραγματική αξία μεταξύ των κοινοτικών γεωργικών τι­μών στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Ηνωμένο Βασίλαο ήταν της τάξεως του 45% (46). Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσας, το ίδιο κράτος μέλος εφάρμοζε διαφορετικές τιμές μετατροπής σε διάφορα προϊόντα.
In fact, although a uniform denominator has con­tinued to be used for agricultural prices, from 1975 onwards44units of account were converted into all national currencies at 'representative' or 'green' rates, a system which had been commenced in 1973 with regard to the UK and Irish currencies.45The inten­ tion behind this was to ensure that 'conversion rates would be applied which are based not on parities but are more in line with economic realities'.
(4_BAR_) Βλ. ανωτέρω σημείο 2. (42) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.
However, they were, and are, not wholly in line with economic realities, and there was a stage in 1978­79 when the
222/73 του Συμβουλίου της 31.1.1973, ΕΕ L 27 της 1.2.1973, σ. 4. ί46) Βλ. παράδειγμα στον Usher, «Agricultural Markets: their Price System and Financial Mechanisms, Eur.
Council Regulation (EEC) No 1079/77 of 17 May 1977 (OJ L 131, 26.5.1977). [1979] ECR 713.
147 και ειδικότερα σ. 152.
Council Regulation No 62/129/EEC of 23 October 1962 (OJ 2553, 5.10.1962).
τροπής 1 ΛΜ = 1,208953 ECU (47). Οι αντιπροσωπευτικές όμως τιμές που υιοθετήθηκαν το 1980 μετά από μια σαρά τροποποιήσεων του 1979 υπήρξαν, εν πολλοίς, πολύ κοντι­ νές με τις πραγματικές ισοτιμίες (48).
difference in real terms between Community agricultural prices in Germany and in the United Kingdom was of the order of 45%;46furthermore, in some instances, different conversion rates have been set for different products within the same Member State.
Παρ' όλα αυτά οι γεωργικές ασφορές που αποτελούν μέρος των ιδίων πόρων της Κοινότητας ποικίλλουν ανάλογα με τα κράτη μέλη στα οποία εφαρμόζονται, αλλά οι ασπράξας από το σύστημα νομισματικής εξισώσεως που δημιουρ­γήθηκε για να δοθεί λύση στην έλλειψη αυτή ενότητας αποτελούν με τη σαρά τους μέρος των ιδίοιν πόρων της Κοινότητας.
None the less, the same system has continued even after the introduction in 1979 of the unit of account (ECU) used in the European Monetary System in the calculation of agricultural prices, when it was simply provided that the old units of account should be converted into ECU at the rate of 1 u.a. = 1.208953 ECU.47On the other hand, the representative rates adopted in 1980, after a series of alterations in 1979. were for the most part near the real rates of exchange;48the fact remains, however, that the agricul­tural levies forming part of the Community's own resources will vary according to the Member State in which they are charged, but that the income from the system of mon­etary compensation designed to make up for this lack of uniformity will also form part of the Community's own resources.
Όπως συμβαίνα και για όλους τους άλλους πόρους της Κοινότητας, η είσπραξη των γεωργικών εισφορών γίνεται από τα κράτη μέλη, βάση του άρθρου 6 της αποφάσεως του 1970.
As with other Community resources, the collection of agricultural levies remains, byvirtue of Article 6 of the 1970 Decision, the responsibility of the Member States.
Έτσι στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 178 έως 180/73, Βέλγιο και Λουξεμ-βούργο/Mertens και άλλοι (49), που είχαν σαν αντικείμενο αίτημα προδικαστικής αποφά­σεως σε ποινικές δίκες που αφορούσαν απάτη κατά την εξαγωγή και ασαγωγή γεωργικών προϊόντων, το Δικαστήριο έκρινε ότι εναπόκαται στα κράτη μέλη να προσφεύγουν στην ποινική ή αστική δικαιοσύνη για να εξασφαλίζουν την εφαρμογή ή την είσπραξη των γεωργικών εισφορών.
Hence, in Cases 178 to 180/73 Belgium and Luxembourg ν Mertens and Others.49which were references made in criminal proceedings relating to fraud in the context of the export and import of agricultural products, the European Court held that it was for the Member States to take the necessary criminal or civil proceedings to enforce or recover agricul­tural levies.
Με άλλη απόφαση του 1977 κατόπιν προδικαστικού ερωτήματος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας ενώπιον ιταλού δικαστή του pretore di Cento (50), το Δικαστήριο προχώρησε ακόμη περισσότερο κρίνοντας ότι, στη σημερινή κατάσταση του κοινοτικού δικαίου, τα όργανα της Κοινότητας δεν έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν στα εθνικά δικαστήρια με σκοπό τη διεκδίκηση της καταβολής των κοινοτικών εσόδων που αποτελούν οι ίδιοι πόροι. Βέβαια, οι διατάξας εφαρμογής που περιλαμβάνονται στο άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
This view was taken further in a ruling given on a reference in criminal proceedings before an Italian magistrate, the pretore of Cento, in 1977,50where the Court held that the Community institutions are not empowered, in the present state of the law, to take proceedings before national courts for the purpose of claiming payment of Com­munity revenue constituting own resources.
2891/77 του Συμβουλίου (31) προβλέπουν συμμε­τοχή της Επιτροπής, κατόπιν αιτήσεως της, στους ελέγχους που πραγματοποιούνται από τα κράτη μέλη: το Δικαστήριο όμως υπογράμμισε στην υπόθεση 267/78, Επιτροπή/Ιταλία (32), ότι αυτό δεν παρέχει στην Επιτροπή δυνατότητα να πραγματοποιεί μόνη της πράξεις ελέγχου, ούτε τροποποιεί τις εθνικές διατάξας σχετικά με το απόρρητο της ποινικής προ­δικασίας και των σχετικών εγγράφων.
On the other hand, the implementing legis­lation, currently re-enacted in Article 18 of Council Regulation (EEC) No 2891/78,51 provides that the Commission may be 'associated' at its request with measures of control carried out by Member States, but it was pointed out by the Court in Case 267/78 Commission ν Italy52that this does not enable the Commission to carry out measures of control itself, and that it does not, for example, alter national rules as to the secrecy of criminal investigations and of documents related thereto.
Υπάρχει επίσης μια ολόκληρη σειρά αποφάσεων του Δικαστηρίου που κρίνει ότι όποιος ενδιαφέρεται να πετύχα την επιστροφή γεωργικών ασφορών που κρίνα ότι έχουν εισπραχθεί αχρεωστήτως από τις εθνικές αρχές οφείλα να στραφεί εναντίον των αρχών αυτών και όχι εναντίον της Κοινότητας, μολονότι οι ασφορές αυτές αποτελούν ιδίους πό­ρους της.
Conversely, there is a series of judgments holding that an individual trader who wishes to recover agricultural levies which he thinks the national authorities have wrong­ly charged him must bring his action against the national authorities rather than the Community, even though the levies may constitute the Community's own resources.
Αυτό για πρώτη φορά διασαφηνίστηκε στην υπόθεση 96/71, Haegeman/Επιτρο­πή (") στην οποία ένας ασαγωγέας είχε ασκήσει προσφυγή εναντίον της Επιτροπής για να πετύχα την επιστροφή αντισταθμιστικής ασφοράς που είχαν εισπράξα οι βελγικές αρ­χές βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας σε ασαγωγές ελληνικών κρασιών.
This was first clearly stated in Case 96/71 Haegeman ν Commission,53where an importer brought an action against the Commission for recovery of charges levied by the Belgian authorities under Commission legislation on imports of Greek wine.
Πρέπα πάντως να σημαωθεί ότι σε μεταγενέστερες υποθέσας δεν ήταν πάντοτε εύκολο να γίνα η
It was held that since the collection of'own resources' was basically the responsibility of the national
(") Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.
See the example in Usher.
652/79 του Συμβουλίου της 29.3.1979, ΕΕ L 84 της 4.4.1979, σ. 1.
'Agricultural Markets: Their Price Systems and Financial Mechanisms'. 1979, 4 ELR 147, p. 152.
(4·) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.
Council Regulation (EEC) No 625/79 of 29 March 1979 (OJ L 84, 4.4.1979).
1366/80 του Συμβουλίου της 5.6.1980, ΕΕ L 140 της 3.6.1980, σ. 19.
Council Regulation (EEC) No 1366/80 of 5 June 1980 (OJ L 140, 5.6.1980). [1974] ECR 383.
110/76 (Pretore di Cento), Συλλογή 1977, σ. 851.
Case 110/76 Pretore of Cento ν Persons Unknown [1977] ECR 851. OJ L336, 27.12.1977. [1980] ECR 31. [1972] ECR 1005.
διάκριση μεταξύ της προσφυγής που απέβλεπε σε επιστροφή γεωργικών ασφορών και της προσφυγής αποζημιώσεως λόγω ζημιογόνου πράξεως κοινοτικού οργάνου.
It might merely be noted that in subsequent cases it has not always proved easy to distinguish between actions for the recovery of agricultural levies and actions for damages for harm caused by the wrongful acts of the Community institutions.
Οι δασμοί
Customs duties
Από την 1η Ιανουαρίου 1975 το σύνολο των δασμών θα έπρεπε να καταβάλλεται στην Κοινότητα, με την επιφύλαξη της επιστροφής του 10% στα κράτη μέλη για να καλύπτονται τα έξοδα ει­σπράξεως.
With regard to the second element of the Community's own resources defined in the 1970 Decision, customs duties, the decision provided for a gradually increasing proportion of them to be appropriated to the Community over the period 1971-75, the precise proportion being calculated from a formula having regard to the combined total of customs duties and agricultural levies, until from 1 January 1975 all customs duties were to be paid to the Community subject to a refund of 10% to cover expenses.
Οσον αφορά τους ιδίους πόρους της Κοινότητας, δασμοί είναι οι περιλαμβανόμενοι στο Κοινό Δασμολόγιο καθώς και όλοι οι άλλοι δασμοί που επιβάλλονται από όργανα της Κοινότητας στις συναλλαγές με χώρες μη μέλη.
For the purposes of the Community's own resources, customs duties are defined as 'Common Customs Tariff duties and other duties established or to be established by the institutions of the Communities in respect of trade with nonmember countries'.
Το Κοινό Δασμολόγιο είναι εκείνο που προβλέπεται βάσα της συνθήκης ΕΟΚ.
What is usually thought of as the Common Customs Tariff is that established under the EEC Treaty.
Κανονικά θα έπρεπε να εφαρμοσθεί πλήρως κατά τη λήψη της μεταβατικής περιόδου (54) τα αρχικά όμως κράτη μέλη συμφώνησαν με από­φαση του Συμβουλίου της 26ης Ιουλίου 1966 (55) να εφαρμόσουν το Κοινό Δασμολόγιο από την 1η Ιουλίου 1968, δηλαδή δεκαοχτώ μήνες πριν από την προβλεπόμενη ημερομη­νία, για όλα τα προϊόντα εκτός από εκείνα που καλύπτονται από την κοινή γεωργική πο­λιτική, για τα οποία οι κανονισμοί που δημιούργησαν τις κοινές οργανώσεις αγοράς πρό­βλεπαν ένταξη της αντίστοιχης δασμολογικής κλάσεως στο Κοινό Δασμολόγιο από την έ­ναρξη εφαρμογής τους.
This was due to be established by the end of the transitional period,54but by a Council Decision of 26 July 1966 55the original Member States agreed to apply the Common Customs Tariffas from 1 July 1968, 18 months before the deadline, for all products other than those falling within the scope of the common agricultural policy, where the regulations establishing common organizations of agricultural markets provided, as and when they were enacted, for the relevant nomenclature to be included in the common tariff.
Το ίδιο το δασμολόγιο περιλαμβάνεται σε κανονισμό του Συμβου­λίου (56) και είναι συνεπώς δεσμευτικό σαν πράξη της Κοινότητας.
The tariff itself was enacted by Council regulation,56and hence is binding in itself as a Community act.
Διαφορετική είναι η κατάσταση με το Κοινό Δασμολόγιο που καθιερώθηκε αρχικά σύμ­φωνα με το άρθρο 94 Ευρατόμ: το δασμολόγιο αυτό είχε εισαχθεί ένα μόλις χρόνο μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης αυτής, την 1η Ιανουαρίου 1959, αλλά με τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ των κρατών μελών στις 22 Δεκεμβρίου 1958 (57).
This may be contrasted with the Common Customs Tariff originally established under Article 94 of the Euratom Treaty, which was introduced, as scheduled, only a year after the entry into force ofthat Treaty, on 1 January 1959, but by virtue of an agreement between the Member States reached on 22 December 1958.57 None the less, the Euratom tariff has been reproduced in the appropriate headings of the table setting out the EEC tariff from the beginning.
Το δασμολόγιο όμως Ευρατόμ έχα συμπεριληφθεί ευθύς εξαρχής στις κατάλληλες δασμολογικές κλάσας των πινάκων του δασμολογίου ΕΟΚ.
That table also lists for convenience the nomenclature of products falling within the ECSC Treaty, though it is made clear in the recitals that it does not apply to them.
Το άρθρο 72 ΕΚΑΧ παρέχα στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να καθορίζουν μόνα τους τα δασμολόγια τους μέσα σε ορισμένα πλαίσια: σύμφωνα όμως με τις μεταβατικές διατάξας ΕΚΑΧ τα κράτη μέλη πέ­τυχαν στις 19 Νοεμβρίου 1957 συμφωνία για την εγκαθίδρυση εναρμονισμένου δασμολο­γίου ΕΚΑΧ — όχι όμως κοινού — το οποίο εφαρμόσθηκε από τις 10 Φεβρουαρίου 1958 (58)·
Article 72 of the ECSC Treaty allows for the Member States them selves to determine tariffs within certain limits; by virtue of the transitional provisions, however, the Member States reached agreement on 19 November 1957 as to a harmonized, but not common, ECSC tariff to be applied from 10 February 1958.58