natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οπωσδήποτε, οι συντάκτες των συνθηκών δεν υιοθέτησαν ένα δικαστικό σύστημα που προσεγγίζα το αμερικανικό όσον αφορά τη θεσμική νομιμοποίηση ή τα μέτρα υλοποιήσεως της ουσιαστικής δικαστικής εξουσίας.
The draftsmen of the Treaties, it is submitted, wished to avoid laying the founda­tion for an institutional parallelism which, all things being equal, would enhance the likelihood of a similar evolution, generated by EC judicial fiat, towards a rapid and increasing concentration of power in the hands of the central government.
Αν σε ένα τέτοιο σύστημα το Δικαστήριο είχε την εξουσία να ακύρωνα όχι μόνο τις πρά­ξας των Κοινοτήτων αλλά και τις αντίθετες προς τις συνθήκες πράξας των κρατών με­λών, ο βαθμός δικαστικής προστασίας της νομικής καταστάσεως των ατόμων θα παρέμενε ιδιαίτερα υψηλός.
Admittedly, wc shall not be able to prove that these were the sort of considerations which markedly influenced their conception of the judicial organ which would best serve the Community.
Ένα σύστημα που θα ακολουθούσε τις αρχές αυτές θα ήταν αρκετά συγγενικό με το δικαστικό σύστημα που υιοθετήθηκε στη Γερμανία με το σύνταγμα της Βόννης του 1949.
What wc know, however, is that they did not adopt a judicial system which, in terms of institutional legitimacy or the means of creating an effective judicial authority, bears much resemblance to the American system.
Το δικαστικό σύστημα που υιοθέτησε η συνθήκη ΕΚΑΧ προσεγγίζα σχετικά περισσότερο τα ομοσπονδιακά και συνομοσπονδιακά πρότυπα που εξετάζονται παραπάνω.
Without setting up an exclusively Community court hierarchy, the draftsmen of the Treaties could have provided judicial protection for those coming within its jurisdiction by leaving the courts of the Member States to safeguard Community law, subject to a right of appeal to the Court of Justice in matters involving that law.
(') Βλ. ειδικότερα υποθ. Marburg/Madison, I Cranch 137 (1803).
Sec especially Marbury ν Madison 1 Cranch 137 (1803).
πάντως να προστεθεί ότι οι πράξας κανονιστικού χαρακτήρα της Ανωτάτης Αρχής θύμι­ζαν από τυπική πλευρά, διατάγματα μάλλον παρά νόμους.
Communities and acts promulgated contrary to the Treaties by the Member States, this would have provided a very substantial safeguard for the individual in his relationship with the law. A system along these lines would have resembled the judicial system adopted under the Bonn constitution of 1949.
Η μεγάλη ευκολία, που ήδη προαναφέραμε, με την οποία μπορεί να γίνα προσφυγή στο Δικαστήριο βάσα των άρ­θρων 33 και 35 ΕΚΑΧ θυμίζει ώς ένα σημείο, περισσότερο έλεγχο νομιμότητας διοικητι­κής δράσεως παρά έλεγχο συνταγματικότητας νόμου.
However, the legislative acts of the High Authority were, strictly speaking, decrees rather than laws. The ease with which, as indicated earlier, a case could be brought before the Court of Justice under Articles 33 and 35 ECSC seemed to constitute a check on the legality of a decree rather than on the constitutional validity of a law.
Οι αρμοδιότητες του Δικαστηρίου, που αποβλέπουν στον έλεγχο της τηρήσεως εκ μέρους των κρατών μελών των υποχρεώ­σεων που επιβάλλουν οι συνθήκες, διατυπώθηκαν πάντοτε με λιγότερο έντονο τρόπο στο κείμενο των συνθηκών, και με πολύ λιγότερο αποφασιστικό τρόπο απ' ό,τι στη συνταγμα­τική πρακτική της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και των Ηνωμένων Πολι­τειών.
In contrast, from the outset, the Treaties gave the Court a weak jurisdiction to supervise the way in which the Member States observe their obligations under the Treaties. This jurisdiction is much weaker than the counterpart powers created by the constitutions of the Federal Republic of Germany and of the United States.
Όταν το 1958 δημιουργήθηκε η ΕΟΚ, ορισμένες από τις πράξας του παράγωγου κοινοτι­κού δικαίου άλλαξαν χαρακτήρα.
When the EEC was established in 1958 the character of some Community legislation changed.
Ειδικότερα αρκετοί κανονισμοί του Συμβουλίου παρου­σιάζουν σήμερα αξιοσημείωτη λατουργική ομοιότητα, με νόμο (δανικό), όχι μόνο από ου­σιαστική αλλά και τυπική άποψη.
In particular, a number of the Council's regulations now bear a remarkable functional resemblance to a (Danish) law, in terms of content and especially of form.
Το Δικαστήριο όμως, που υπήρχε, αποτελούσε τμήμα της κληρονομιάς της ΕΚΑΧ.
Nevertheless, as the Court of Justice was inherited from the ECSC, one could hardly entirely withhold the jurisdiction to exercise judicial review conferred upon it within the framework of that Treaty.
Δεν ήταν εύκολα νοητή η άρνηση ασκήσεως των ίσων περί­που εξουσιών που του είχαν ανατεθεί στο πλαίσιο της ΕΚΑΧ.
At the same time there was, in the six Member States, a traditional aversion to empowering the courts to determine the constitutional validity of laws.
Παράλληλα υπήρχε στα έ­ξι ιδρυτικά κράτη μέλη μια κάποια παραδοσιακή διστακτικότητα για τη δυνατότητα των δικαστών να ελέγχουν τη συνταγματικότητα των νόμων.
The difficulty was satisfactorily resolved by retaining the Court of Justice while placing very severe limitations on the right of natural or legal persons to bring an action before the Court in order to test the legality of regulations (Article 173(2) EEC) (see point 49 below).
Με τον τρόπο αυτό, το σύστημα του δικαστικού ελέγχου που πρόβλεπα η συνθήκη ΕΟΚ είναι σύστημα sui generis.
Thus the system of monitoring the EEC Treaty by the Court became sui generis.
Συμπερασματικά μπορεί να λεχθεί ότι οι συντάκτες των συνθηκών έχουν προφανώς συμβάλει στη διαμόρφωση ενός δικαστικού συστήματος που περιλάμβανα κανόνες για το δικαστικό έλεγχο της «συνταγματικότητας» και της «νομιμότητας» οι οποίοι πρέπα να δια­φυλάσσουν τά συμφέροντα των κρατών μελών, αφού η διαδικασία στηρίζεται στη δυνατό­τητα των κρατών μελών να προσφεύγουν στο Δικαστήριο.
To conclude, it is fair to state that the draftsmen of the Treaties seem to have striven to establish a judicial system founded on rules relating to judicial determination of'constitutional validity' and 'legality' which, under a procedure based on the right of the Member States to bring an action before the Court, would protect their interests in particular.
Τα όργανα όμως των Κοινοτή­των έχουν παράλληλα ιδιαίτερα εκτεταμένες εξουσίες για να προκαλέσουν τη συμμετοχή του Δικαστηρίου στη συζήτηση για τη συνταγματικότητα.
However, the Community institutions were also endowed with very wide powers to involve the Court of Justice in any dispute concerning constitutional validity.
Ο περιορισμένος ρόλος που αναγνωρίστηκε στα άτομα, ως προσφεύγοντες, είναι φανερός.
Actions relating to the compatibility with the Treaties of legislation by the Member States would, though, in this system of checks and balances enjoy a low status.
Αυτό ισχύα τόσο όσον αφορά τον έλεγχο της νομιμότητας έναντι της Κοινότητας (άρθρα 173, 175, 178 και 228) όσο και έναντι των κρατών μελών υπό το πρίσμα του συμβιβάσι­μου των νομοθεσιών τους με τις επιταγές των συνθηκών (άρθρο 177).
This conclusion is suggested by the possibility that a tolerant view might be taken of the way in which Member States observe their obligations, a not unforeseeable consequence of any system under which it was left to the Commission's discretion whether to bring infringements of the Treaty before the Court.
Εδώ τελαώνα η περιγραφή που προσπαθήσαμε να κάνουμε σχετικά με το Δικαστήριο της πρώτης εποχής της Κοινότητας, το Δικαστήριο που είχαν συλλάβα οι συντάκτες των συνθηκών.
It is impossible not to be struck by the modest role allotted to natural or legal persons as prospective applicants before the Court.
Τμήμα II — Η σύνθεση και η οργάνωση του Δικαστηρίου
Section II — The composition and organization of the Court of Justice
Οι κανόνες οι σχετικοί με τη σύνθεση του Δικαστηρίου, τους όρους διορισμού των μελών του καθώς και την αρμοδιότητα του περιέχονται στις τρας συνθήκες και τα πρωτό­κολλα σχετικά με τον οργανισμό του Δικαστηρίου που βρίσκονται προσαρτημένα στις συνθήκες.
The rules on the composition of the Court of Justice, the conditions under which its members arc appointed and its jurisdiction are set out in the three Treaties and in the Protocol on the Statute of the Court annexed to the Treaties.
Ο οργανισμός του Δικαστηρίου περιλάμβανα διατάξας σχετικά με την οργάνω­ση του Δικαστηρίου, το νομικό καθεστώς των δικαστών και των γενικών ασαγγελέων κα­θώς και τις διαδικαστικές αρχές.
The Statute of the Court contains provisions relating to the organization of the Court, the legal status of the judges and of the advocatesgeneral and the procedure.
Οι αρχές αυτές διασαφηνίζονται στον κανονισμό διαδικασίας που θέσπισε το 1959 το Δι­καστήριο, με τη συμφωνία του Συμβουλίου.
The latter is covered in detail in the Rules of Procedure which, with the consent of the Council, the Court adopted in 1959.
Ο κανονισμός αυτός συμπληρώθηκε το 1962 με συμπληρωματικό κανονισμό που ρύθμιζα ιδίως τη διεξαγωγή αποδείξεων στο εξωτερι­κό και τη δωρεάν δικαστική συνδρομή.
In 1962 they were supplemented by additional articles dealing with letters rogatory and legal aid. Further changes have been made subsequently. quently.
Από τότε έχουν μεσολάβησα πολλές τροποποιή­σας.
Finally, the Court was vested with unlimited jurisdiction under secondary legislation,
Τέλος πολλές πράξας του παράγωγου κοινοτικού δικαίου, όπως ο κανονισμός υπηρεσια­κής καταστάσεως των υπαλλήλων των Κοινοτήτων Ο και ο κανονισμός 17 του Συμβου­λίου (8) για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού έχουν δώσα στο Δικαστήριο αρ­μοδιότητα πλήρους δικαιοδοσίας.
8 specifically the Community Staff Regulations and Regulation No 17 of the Council implementing the rules of competition.
Ο διορισμός των μελών του Δικαστηρίου
The appointment of members of the Court of Justice
Στο τέλος του 1980, το Δικαστήριο περιλάμβανε εννέα δικαστές και τέσσερις γενι­κούς ασαγγελείς.
At the end of 1980, the Court comprised nine judges and four advocates-general.
Πριν από την πρώτη διεύρυνση της Κοινότητας, το Δικαστήριο απαρτι­ζόταν από επτά δικαστές και δύο γενικούς ασαγγελείς.
Before the Community was first enlarged, the Court comprised seven judges and two advocates-general.
Μετά την προσχώρηση της Ελλά­δας το Δικαστήριο χραάστηκε να περίλαβα ένα τουλάχιστον δικαστή επιπλέον, ελληνικής ιθαγενείας (βλέπε κατωτέρω σημείο 20 σχετικά με το πρόβλημα των ιθαγεναών και ση­μείο 44 σχετικά με τον αριθμό των μελών του Δικαστηρίου μετά το Μάρτιο 1981).
On the accession of Greece, it must include at least one more judge, of Greek nationality (see point 20 below on the nationality problem and point 44 infine on the number of members of the Court after March 1981).
Σύμφωνα με το άρθρο 167 ΕΟΚ οι δικαστές και οι γενικοί ασαγγελείς επιλέγονται μεταξύ προσωπικοτήτων που παρέχουν πλήρη εχέγγυα ανεξαρτησίας και συγκεντρώνουν στις χώρες τους τις αναγκαίες προϋποθέσας για το διορισμό στα ανώτατα δικαστικά αξιώματα ή είναι νομικοί αναγνωρισμένου κύρους.
Article 167 EEC requires the judges and advocatesgeneral to be chosen from persons whose independence is beyond doubt and who possess the qualifications required for appointment to the highest judicial office in their respective countries or who are jurisconsults of recognized competence.
Με τον τρόπο άλλωστε αυτό είναι δυνατό να δοθούν ενδείξεις για την πιθανή μέθοδο με την οποία τα μέλη του Δικαστηρίου αντιμετωπίζουν το δικαστικό λειτούργημα.
The interpreter reveals the style of the interpretation, especially in a new institution where traditions have not acquired much weight or com pelling force; an outstanding lawyer, trained and used to working in a comparatively narrow field, will be likely to have a very different outlook from that of a lawyer who has had parliamentary, ministerial or Cabinet experience.
Ποια ήταν όμως η ταυτότητα τους σε επαγγελματικό επίπεδο προηγουμένως;
By the end of 1980, 28 judges and seven advocatesgeneral had been appointed over a period of 30 years, all of them men.
Κατά δεύτερο λόγο, μπορεί να παρατηρηθεί ότι πριν το διορισμό τους στο Δικαστήριο μόλις ένας δικαστής στους δύο και ένας από τους επτά γενικούς ασαγγελείς είχαν ασκή­σει δικαστικό λειτούργημα στη διάρκαα της σταδιοδρομίας τους.
From what professional fields were they drawn? Barely one judge out of two. and one out of the seven advocates-general, had at any time served in a judicial capacity, and then, in most cases, only for a short time.
Τρίτο, μπορεί κανείς να διαπίστωσα ότι η πλαοψηφία όσων διορίστηκαν μεταγενέστερα μέλη είχαν ασκήσα επαγγέλματα που εντάσσονται σε ευρύ φάσμα πολιτικών και επαγγελ­ματικών δραστηριοτήτων.
Another point worthy of note is that the majority of those appointed had followed careers involving a wide variety of political and professional activities.
Πολλοί από αυτούς είχαν εργασθεί, για λιγότερο ή περισσότερο χρόνο, σαν καθηγητές πανεπιστημίου, δικηγόροι και ένας μάλιστα είχε ασκήσα το επάγγελμα του μηχανικού.
A substantial number of them had been, for fairly lengthy periods, university professors and barristers while one of them had even been an engineer.
Αν κανείς παρατήρησα πόσο συχνά τα άτομα που διορίστηκαν μεταγενέστερα μέλη του Δικαστηρίου υπήρξαν αντιπρόσωποι των κυβερνήσεων τους σε διεθνείς συναντήσας ή διασκέψας όπου άσκησαν σημαντικά καθήκοντα σαν πρόεδροι επι­τροπών κλπ., μπορεί να συμπεράνει λογικά ότι οι δικαστές και γενικοί εισαγγελείς ήταν (με μερικές μόνο εξαιρέσας) σε στενή επαφή με την πολιτική εξουσία των χωρών τους κατά τη διάρκαα της σταδιοδρομίας τους.
In view of the number of occasions on which these judges had represented their governments at international meetings or conferences, or had played a leading role as chairmen of committees etc.. the judges and advocatesgeneral can almost all be said to have been at one time in their careers closely involved with the government of their respective countries.
Τέταρτο, εύκολα παρατηρεί κανείς ότι σχεδόν ένας δικαστής στους τρεις είχε εκλεγεί μέ­λος κοινοβουλίου για ένα ορισμένο διάστημα· ορισμένοι υπήρξαν επιπλέον υπουργοί για μια ορισμένη περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας άσκησαν διάφορα υπουργικά καθήκο­ντα.
A further point is that about one judge in three was at one time an elected member of a parliament; some, in addition, were for a substantial period ministers in charge of a variety of departments.
Μεταξύ εκείνων που είχαν υπάρξει μέλη κοινοβουλίου ή υπουργοί και ύστερα ήλθαν στο Δικαστήριο, ο Robert Lecourt, άλλοτε υπουργός δικαιοσύνης κατά τη διάρκαα της προεδρικής θητείας του στρατηγού de Gaulle, υπήρξε κατά πάσα πιθανότητα εκείνος που άσκησε καθοριστική επίδραση στον προσανατολισμό της πολιτικής του Δικαστηρίου σε γενικά θέματα ερμηνείας των συνθηκών περιλαμβανομένων και των διατάξεων των συνθη­κών που αφορούσαν τις αρμοδιότητες του Δικαστηρίου.
Among those who came to the Court after serving as members of parliament or ministers was Robert Lecourt, former Minister of Justice during the Presidency of General de Gaulle. Mr Lecourt was probably the judge who played the greatest part in developing the policy followed by the Court in the field of interpretation of the Treaties as a whole, including, of course, their provisions relating to the jurisdiction of the Court.
Το 1962 ο κ. Lecourt έγινε μέλος του Δικαστηρίου.
Mr Lecourt became a member of the Court in 1962; in 1967. he became its fourth President just as John Marshall had. in 1801, been the fourth Chief Justice of the United States Supreme Court.
Το 1967 έγινε ο τέταρτος πρόεδρος του, όπως ακριβώς ο John Marshall υπήρξε το 1801 ο τέταρτος Chief Justice του ανωτά­του δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιταών.
Like John Marshall, Robert Lecourt took over the Presidency of the Court at a time when a number of basic issues of constitutional law had yet to be resolved.
Γύρω του άλλωστε βρίσκονταν, όταν ο ίδιος ανέλαβε την προεδρία του Δικαστηρίου, μια ομάδα δικαστών απαρτιζόμενη κυρίως από men-of affairs.
When he became President, he headed a team of judges who were above all men of affairs.
Πολλά από τα τότε μέλη, αφού είχαν ασκήσει για αρκετά χρόνια το λειτούργημα του ευρωπαίου δικαστή, είχαν εξοικειω­θεί με τη συλλογική και ανώνυμη εργασία που συνεπαγόταν το λειτούργημα τους, καθώς και με το δικαστικό σύστημα της Κοινότητας.
Several of them, after some years' service as members of a European court, were well versed in the collegiate and anonymous tasks of their office and in the legal system of the Community. This applies to the Dutch judge.
Η παρατήρηση αυτή ισχύα τόσο για τον ολλανδό Α.
A. Donner, who had also been President of the Court of Justice for a time, to the German judge.
Donner που υπήρξε και αυτός πρόεδρος του Δικαστηρίου για μια ορισμένη περίοδο καθώς και για το γερμανό δικαστή Walter Strauss και τους ιταλούς δικαστές Al­berto Trabucchi και Richardo Monaco.
Walter Strauss, and to the Italian judges Alberto Trabucchi and Riccardo Monaco.
Όλοι αυτοί είχαν εργασθεί σαν μέλη του Δικαστη­ρίου με το R.
All of them had been colleagues of Robert Lecourt when he was still an ordinary member.
Lecourt, ενόσω ήταν ακόμη απλό μέλος του.
At the time when he became President of the Court, Pierre Pescatore, of Luxembourg, and Josse Mertens de Wilmars, of Belgium, began their terms of office.
Πρέπα ίσως να παρατηρηθεί ότι όταν ο R.
When this team was assembled, the Court was not called upon to deal with many cases in any one year.
Η αντίδραση του Δικαστηρίου ήταν να προσπαθήσει να προκαλέσει αύξηση του αριθμού των προδικαστικών παραπομπών.
Hans Kutscher, who was to become President on the departure of Lecourl in 1976. succeeded his compatriot, Walter Strauss, in 1970, the Court, under Lecourt's Presidency, began to increase the pace at which its judgments were building up a body of caselaw.
Η προσπάθαα αυτή και η επιτυχία της σχολιά­ζονται εκτενέστερα στη συνέχαα της μελέτης αυτής.
There was no sudden change in this process after President Lecourt left in 1976. The judgments in question together with those in the cases of van Gend en Loos and Costa v
Η τάση αυτή δεν γνώρισε απότομη αλλαγή μετά την αποχώρηση του προέδρου Lecourt.
ENEL,9already cited, are the cornerstones in the construction of Community law.
Οι υποθέσας στις οποίες γίνεται αναφορά αποτελούν με τις υποθέσας van Gend en Loos και Costa/ENEL που ήδη αναφέραμε (9) τους θεμέλιους λίθους της εξελίξεως του κοινοτι­κού δικαίου και είναι χωρίς καμιά αμφιβολία, το «υλικό» που διατηρεί τη συνοχή του κοι­νοτικού οικοδομήματος, παρά την πολιτική Kat οικονομική κρίση.
With­out the slightest doubt, they are the 'mortar' which, in the face of political and economic crises, still keeps the bricks of the Community constitution in place.
Δεν πρέπα όμως κανείς να λησμονεί ότι όταν ήλθαν στο Δικαστήριο οι δικαστές των νέων μελών, πρώτα ο Σκώτος Lord Mackenzie Stuart, ο Ιρλανδός O'Dalaigh και o Δανός Max Sørensen, αργότερα o Ιρλανδός O'Keefíe, συνασέφεραν, ακούραστοι, στη συνέχιση αυτού του έργου νομολογιακής δημιουργίας (βλ και παρακάτω σημεία 59 και επόμενα).
When the judges from the new Member States, first Lord Mackenzie Stuart, a Scot, from the United Kingdom, O'Dalaigh, from Ireland, and Max Sørensen, from Denmark, and later, the Irishman. O'Keeffe. commenced their term of office at the Court, they too gave, so far as can be judged, their unstinted support to the furtherance of the work of building up case­law (see also point 59 et seq. below).
Είναι χωρίς άλλο, πολύ νωρίς για να αισθανθεί κανείς μια εντύπωση διαφορετική από την εξής: η βούληση προωθήσεως της ενοποιήσεως που απετέλεσε ταυτόχρονα έμπνευση και πηγή εμπνεύσεως και που είχε χα­ρακτηρίσει κατά κύριο λόγο τη δεκαετία του εβδομήντα αντικαθίσταται, τουλάχιστον μέ­χρις ενός σημείου, από συναδητοποίηση της σημερινής καταστάσεως και διαστήματα στοχασμού.
It is obviously too soon to reach any conclusion other than the following: whereas the desire for integration, which was both the conse­quence and the source of inspiration, characterized the greater part of the 1970s, the mood is now, at least to some extent, one of taking stock of the position and drawing the appropriate conclusions.
Δεν υπάρχα βέβαια επάνοδος στις πολλές νομολογιακές εκείνες αποφάσας με ομοσπονδιακή τάση που προαναφέραμε.
There is certainly no question of overruling the many federally­inclined precedents mentioned earlier.
Επιχειρείται κυρίως η επακριβής επεξεργασία των αποφάσεων, με έμφαση στον καθορισμό μεταξύ των συνεπαών που μπορεί να απορ­ρέουν από τις μεγάλες αποφάσας της προηγούμενης περιόδου, εκείνων που μπορούν και πρέπα να εφαρμοσθούν και εκείνων που η Κοινότητα δεν κρίνα ικανοποιητικές ή που προτιμά απλούστατα να παραμερίσα.
Instead, they are being refined, as efforts are made to determine which of the apparent implications of the leading cases of that period can and must be put into effect and which of them the Community cannot accept or, quite simply, wishes to ignore.
Η υπόθεση Macarthys/Wendy Smith, που εξετάζεται κατωτέρω στο σημείο 40, αποτελεί πιθανότατα παράδαγμα της τελευταίας αυτής τάσεως.
The case of Macarthys ν Wendy Smith, considered in point 40 below, is perhaps an illustration of the latter attitude.
Τα κράτη μέλη συνεπώς διόρισαν δικαστές κατά τα τριάντα πρώτα χρόνια της υπάρξεως του Δικαστηρίου men-of-ajfairs.
Thus during the first 30 years of the Court's existence, the Member States have appointed men of affairs to be its judges.
Με άλλα λόγια, οι ιδιαίτερες γενικές ικανότητες των υπο­ψηφίων υπήρξαν για τα κράτη μέλη τουλάχιστον το ίδιο σημαντικές με το «ανεγνωρισμέ­νο νομικό κύρος».
In other words, it is clear that, as far as the Member States are concerned, the outstanding general ability of the candidates has been considered to be at least as important as 'recognized competence'.
Θα μπορούσε να αποτελεί τυχαίο γεγονός, μάλλον όμως δεν πρόκαται για κάτι τέτοιο.
It could be the result of chance but this is unlikely.
Δεν μπορεί λοιπόν να εκπλήξα το γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί, αποφασίζοντας σαν δι­καστές, ανώνυμα μέλη συλλογικού οργάνου, ακολούθησαν νομολογιακή κατεύθυνση που δεν υπότασσα την ερμηνεία των συνθηκών στην πολιτική συγκυρία που επικρατεί κάθε στιγμή στις πρωτεύουσες των κρατών μελών και που διαπιστώνεται στο Συμβούλιο υπουργών.
It is really not surprising that, sitting as a court whose deliberations are kept secret, the judges developed a series of precedents which can scarcely be described as interpreting the Treaties according to the political climate of the moment in the capitals of the Member States, as happens in the Council of Ministers.
Δεν θα ασχοληθούμε εδώ με την εξέταση του ζητήματος αν το σύνολο ή ορισμένες από τις αποφάσας που έχα εκδώσα το Δικαστήριο
Indeed, the team contained the right people to enable it, under the leadership of a President of proven authority and vision, to take decisions which can be described as 'judicial activism', the work of a 'government of judges' or a form of'judicial policy­making'.
παρεμβαίνουν στην εξουσία των άμεσα και αντιπροσωπευτικά εκλεγόμενων νομοθετικών σωμάτων ή στην εξουσία «policy-making» η οποία έχα ανατεθεί στους αντιπροσώπους τους που εδρεύουν στο Συμβούλιο.
This is not the place to determine whether all or some of the judgments delivered encroach on the province of the legislators as democratically­elected representatives, or on the policy­making powers conferred on their representatives in the Council.
Σκοπός μας υπήρξε μόνο να δείξουμε ότι, με τις προ­σωπικότητες που εργάστηκαν στο Δικαστήριο, δεν θα έπρεπε να εκπλήσσεται κανείς ιδιαί­τερα που υπήρξαν επικρίσας ως προς το ζήτημα αυτό.
The object is merely to demonstrate that the character of those who have served as members of the Court makes it far from surprising that this aspect should have provoked criticism.
Οι δικαστές και οι γενικοί ασαγγελείς ορίζονται για έξι χρόνια.
The judges and advocates­general are appointed for six years.
Η θητεία τους μπο­ρεί Va ανανεωθεί: βλ. άρθρο 167 ΕΟΚ.
They are eligible for re­appointment (Article 167 EEC).
Παρατηρείται συχνά ότι μόνο ο ισόβιος διορισμός των μελών ενός Δικαστηρίου θα μπο­ρούσε να εξασφαλίσει την απόλυτη ανεξαρτησία τους έναντι της εκτελεστικής εξουσίας.
It is often said that only by appointing for life is it possible to make sure that the members of the judiciary are completely independent of the executive.
Η οργάνωση του Δικαστηρίου ι
The organization of the Court of Justice