natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μολονότι τα γενικά αυτά επιχαρήματα φαίνεται να υποστηρίζουν την ερμηνεία αυτή, σύμφωνα με την οποία το σύνολο της συνθήκης εφαρμόζεται στις μεταφορές, πολλοί υπο­στήριξαν την αντίθετη άποψη και το ερώτημα αυτό αποτέλεσε θέμα διαμάχης μέχρις ότου επιλύθηκε το 1974 από το Δικαστήριο, με την απόφαση του στην υπόθεση Επιτροπή/Γαλ­λία (υπόθεση για τα πληρώματα των εμπορικών σκαφών) (,3).
Although these general arguments seem on balance to favour the view that the whole of the Treaty applies to transport, there were in fact many protagonists for the opposite point of view and the question remained controversial until it was settled by the Court of Justice in 1974.
Η ουσία της υποθέσεως αυ­τής έγκαται στο γεγονός ότι, κατά τη γαλλική νομοθεσία, οι θέσας εργασίας στα σκάφη του εθνικού εμπορικού στόλου προορίζονται σε ορισμένη αναλογία για γάλλους υπη­κόους.
This was in Commission ν France ('merchant seamen' case).13The background to this case was that various provisions of French law laid down that a certain proportion of seamen on board French merchant ships had to be French nation­als.
Επρόκατο σαφώς για διάκριση με βάση την ιθαγέναα έναντι ναυτικών από άλλα κράτη μέλη που επιθυμούσαν να εργαστούν σε γαλλικά σκάφη, η οποία ήταν αντίθετη προς το άρθρο 48, παράγραφος 2, ΕΟΚ που ορίζα ότι «απαγορεύεται κάθε διάκριση με
This clearly discriminated on the ground of nationality against seamen from other Member States who wanted to work on French ships and was thus contrary to Article
167/73, Συλλογή 1974, σ. 359.
Case 167/73 [1974] ECR 359.
βάση την ιθαγέναα, μεταξύ των εργαζομένων των κρατών μελών, όσον αφορά την απασχόληση, τις αποδοχές και τους άλλους όρους εργασίας».
48(2) EEC which prohibits 'discrimination based on nationality between workers of the Member States as regards employment, remuneration and other conditions of work and employment'.
Η Επιτροπή επιχείρησε να δράσει κατ' εφαρμογή του άρθρου 169 ΕΟΚ κατά της Γαλ­λίας, η γαλλική κυβέρνηση όμως δήλωσε ότι οι γενικοί κανόνες της συνθήκης, συμπερι­λαμβανομένου και του άρθρου 48, δεν εφαρμόζονται στις μεταφορές.
The Commission brought an enforcement action under Article 169 EEC against France but it was argued by the French Government that the general rules of the Treaty, includ­ing Article 48, did not apply to transport.
Τη θέση της τη στή­ριζε στην επιχαρηματολογία που προαναφέρθηκε.
This contention was supported by some of the arguments outlined above.
Σύμφωνα πάντα με την άποψη της κυ­βέρνησης αυτής, οι κανόνες της συνθήκης σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των ερ­γαζομένων δεν ήταν δυνατόν να εφαρμόζονται στις μεταφορές, παρά μόνον εφόσον το Συμβούλιο ελάμβανε μέτρα για το σκοπό αυτόν στο πλαίσιο της κοινής πολιτικής μετα­φορών.
In the French Government's view, the rules in the Treaty regarding free movement of workers would apply to transport only if measures to this effect were adopted by the Council within the context of a common transport policy.
Η γαλλική κυβέρνηση υποστήριζε ότι τέτοια ήταν η περίπτωση των θαλάσσιων μεταφορών δεδομένου ότι, επαδή δεν υπήρχε σχετική απόφαση του Συμβουλίου, οι θα­λάσσιες και εναέριες μεταφορές αποκλείονταν, βάσα του άρθρου 84, από το πεδίο εφαρ­μογής του τίτλου IV· έτσι λοιπόν το είδος αυτό των μεταφορών δεν συμπεριλαμβανόταν στο σύνολο της συνθήκης.
The French Government claimed that this was especially so in the case of shipping in view of the fact that, in the absence of a decision by the Council, transport by sea and air is excluded by Article 84 from the ambit of Title IV. They considered that this also meant that these modes of transport were excluded from the Treaty as a whole.
Το Δικαστήριο απέρριψε την επιχαρηματολογία αυτή.
These arguments were rejected by the Court.
Στα αιτιολογικά των αποφάσεων του δηλώνει καταρχήν ότι έπρεπε να λαμβάνεται υπόψη η θέση που κατέχει ο τίτλος IV μέσα στο πλαίσιο του γενικού συστήματος της συνθήκης.
It began its consideration of the point by placing Title IV in the context of the general system of the Treaty.
Ανάφερα, στη συνέχαα, ότι η εγκαθίδρυση της κοινής αγοράς, που συνιστά έναν από τους πρωταρχικούς στόχους της Κοινότητας σύμφωνα με το άρθρο 2, ίσχυε για ολόκληρη την οικονομία.
It took the view that the establishment of the common market, which is treated by Article 2 of the Treaty as one of the major objectives of the Community, applies to the whole economy.
Θεωρεί επίσης ότι οι διατάξας του δευτέρου μέρους της συνθήκης (που περιλάμβανα τους κανόνες για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων), αποσκοπούν στη δημιουργία των θεμελίων της κοινής αγοράς και, συνεπώς, εφαρμόζονται σε όλες τις οικονομικές δραστηριότητες, εκτός αν η συνθήκη πρόβλεπα ρητά αντίθετες διατάξας.
It also considered that the provisions of Part Two of the Treaty (which include the rules on the free movement of workers) constitute the basic foundation of the common market and consequently are applicable to all economic activities in the absence of an express pro­vision to the contrary.
Όμως καμιά διάταξη του είδους αυτού δεν υφίσταται στον τομέα των μεταφορών.
No such general provision exists with regard to transport.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο, οι κανόνες που αφορούν την κοινή πολιτική των μεταφορών όχι μόνον δεν απομακρύνονται από τις θεμελιώδεις αρχές της συνθήκης αλλά, αντίθετα, εφαρμόζουν και συμπληρώνουν αυτές.
In the opinion of the Court, the object of the rules relating to the common transport policy, far from involving a departure from the fundamental principles of the Treaty, is to imple­ment and complement them.
Το Δικαστήριο κατάληγα λοιπόν στο συμπέρασμα ότι οι γενικοί κανόνες της συνθήκης πρέπα να εφαρμόζονται στις μεταφορές, στο βαθμό που οδηγούν στην υλοποίηση των στόχων της συνθήκης.
The Court therefore concluded that the general rules of the Treaty must be applied to transport in so far as they lead to the realization of the objectives of the Treaty.
Όσον αφορά τη θαλάσσια ναυσιπλοΐα, το Δικαστήριο έκρινε με τρόπο εύλογο, ότι το άρ­θρο 84 έχα ως μοναδικό στόχο να εξαιρεί τις θαλάσσιες και εναέριες μεταφορές από τους κανόνες του τίτλου IV, μολονότι η θαλάσσια ναυσιπλοΐα συνεχίζει να υπόκειται στους γε­νικούς κανόνες της συνθήκης όπως ακριβώς και οι υπόλοιποι τρόποι μεταφοράς.
As far as transport by sea is concerned, the Court stated—quite logically—that the effect of Article 84 was only to remove sea and air transport from the scope of Title IV; it remains subject to the other provisions of the Treaty to the same extent as other modes of transport.
Αφού εξέτασε τα επιχαρήματα της γαλλικής κυβερνήσεως, το Δικαστήριο έκρινε ότι η Γαλλία είχε παραβεί τις υποχρεώσας που της έχουν ανατεθεί δυνάμα του άρθρου 48 ΕΟΚ.
After considering certain other arguments put forward by the French Government, the Court concluded that France had failed to fulfil its obligations under Article 48 EEC.
Μολονότι η απόφαση του Δικαστηρίου αποτέλεσε μεγάλο βήμα προς την κατεύθυνση της διευκρινίσεως του κοινοτικού δικαίου στο σημείο αυτό, περιελάμβανε ορισμένα ασαφή στοιχεία που δημιουργούσαν αμφιβολίες κατά πόσο το Δικαστήριο θεωρούσε ότι μόνον οι θεμελιώδας κανόνες που περιλαμβάνονται στο δεύτερο μέρος της συνθήκης («Οι βάσας της Κοινότητας») εφαρμόζονταν στις μεταφορές ή αν, αντίθετα, ο κλάδος των μεταφορών υπάγεται και στα άλλα μέρη της συνθήκης και ιδίως στο τρίτο μέρος («Η πολιτική της Κοινότητας»).
Though it constituted a great step forward in the clarification of the law, this judgment nevertheless contains certain ambiguities which gave rise to doubts, as to whether the Court considered that only the basic rules contained in Part Two of the Treaty (which has the title 'Foundations of the Community') apply to transport or whether, on the other hand, the provisions in the other parts of the Treaty, especially Part Three (entitled 'Policy of the Community'), also apply.
Η δεύτερη ερμηνεία φαίνεται προτιμότερη δεδομένου ότι δεν υπάρχει κα­νείς σοβαρός λόγος να περιορίζεται η σημασία της αποφάσεως του Δικαστηρίου στο δεύ­τερο μέρος της συνθήκης.
The latter view seems preferable—there is no real reason to limit the judgment to Part Two of the Treaty—and this was confirmed by the Court in 1978 when it held in Commission ν Belgium 14('Belgian Railways' case) that the general rules in the Treaty on State aid to industry, which are contained in Part Three of the Treaty, apply to transport.
Σύμφωνα με το άρθρο 232 ΕΟΚ, οι διατάξας της συνθήκης ΕΚΑΧ σχετικά με τις μετα­φορές δεν τροποποιούνται από εκείνες της συνθήκης ΕΟΚ, και τούτο παρά το γεγονός ό­τι το κεφάλαιο σχετικά με τις μεταφορές της τελευταίας αυτής συνθήκης έχα αφαίρεσα κάθε πρακτικό αποτέλεσμα από το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 70 ΕΚΑΧ, που ορίζα ότι οι μεταφορές εξακολουθούν να υπάγονται στις διατάξας της νομοθεσίας των κρατών με­λών, με την επιφύλαξη των κανόνων της συνθήκης ΕΚΑΧ που εφαρμόζονται στις μετα­φορές.
In view of Article 232 EEC, the transport provisions of the ECSC Treaty are left intact by those of the EEC Treaty, though the last paragraph of Article 70 ECSC, which states that transport remains within the jurisdiction of the Member States except to the extent to which it is dealt with in the ECSC Treaty, has been deprived of practical effect by the transport chapter of the EEC Treaty.
Το άρθρο 234 ΕΟΚ διακήρυσσα εξάλλου ότι οι διατάξας της συνθήκης δεν θί­γουν τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί μεταξύ ενός ή περισσότερων τρίτων κρατών πριν από την έναρξη ισχύος της συνθήκης, αλλά τα κράτη μέλη οφείλουν να ενεργούν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να απαλείφεται κάθε στοιχείο ασυμβίβαστου μεταξύ των συμφωνιών αυτών και της συνθήκης ΕΟΚ.
Article 234 EEC states that the EEC Treaty does not affect prior agreements between one or more Member States and third countries, but that Member States shall take steps to eliminate any incompatibilities between them and the EEC Treaty.
Οι διεθνείς λοιπόν συνθήκες όπως η πράξη του Mann­heim για τη ναυσιπλοΐα στον Ρήνο, διατηρούν την ισχύ τους με την επιφύλαξη μεταγενέ­στερων τροποποιήσεων τους.
It follows from this, therefore, that such international treaties as, for ex ample, the Act of Mannheim (transport on the Rhine river) preserve their effects, subject to later modifications.
Η εφαρμογή της κοινής πολιτικής μεταφορών
Implementation of the common transport policy
Η εγκαθίδρυση κοινής πολιτικής μεταφορών αποτελεί μία από τις αποστολές της Κοι­νότητας, όπως σαφώς προκύπτα από τα άρθρα 3 ε) και 74 ΕΟΚ.
The establishment of a common transport policy is one of the tasks of the Community. This is made clear by Articles 3(e) and 74 EEC.
Το άρθρο 75 δίνα στο Συμβούλιο τη δυνατότητα να λάμβανα τα κατάλληλα μέτρα για την εφαρμογή των άρ­θρων αυτών.
Article 75 EEC gives the Council the power to put this into effect by adopting appropriate measures.
Η προβλεπόμενη διαδικασία είναι η κανονική διαδικασία λήψεως αποφά­σεων: το Συμβούλιο λάμβανα μέτρα προτάσα της Επιτροπής και κατόπιν διαβουλεύσεως με την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
The procedure is the normal one : a proposal is made by the Commission, the Economic and Social Commit tee and the European Parliament are consulted, and the Council then adopts the measure.
Μετά το τέ­λος του δευτέρου σταδίου, το Συμβούλιο αποφάσιζα με αδική πλαοψηφία. Εντούτοις, τα μέτρα που αφορούν το καθεστώς των μεταφορών και που ενδέχεται να επηρεάσουν σοβα­ρά το βιοτικό επίπεδο και την απασχόληση σε ορισμένες περιοχές καθώς και την εκμετάλ­λευση των εξοπλισμών μεταφοράς, πρέπα να λαμβάνονται ομόφωνα από το Συμβούλιο.
Since the end of the second stage, it acts by a qualified majority, except that it must be unanimous with regard to measures concerning the regulatory system for transport which could have a 'serious effect on the standard of living and on employment in certain areas and on the operation of transport facilities'.
Η απόφαση αυτή αφορούσε τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ.
The scope of this power was considered by the Court of Justice in Schumalla.
543/69 που είχε εκδοθεί από το Συμβούλιο το 1969 (,6).
15 This case concerned Regulation No 543/69, which was adopted by the Council in 1969.
Ο κανονισμός αυτός αποσκοπούσε στην εναρμόνιση της ερ­ γατικής νομοθεσίας στον τομέα των οδικών μεταφορών, καθώς και των αδικών κανόνων σχετικά με το μέγιστο επιτρεπόμενο χρόνο συνεχούς οδηγήσεως και τον ελάχιστο επιτρε­πόμενο χρόνο αναπαύσεως για τα πληρώματα.
16The purpose of the regulation was to harmonize social legislation relating to transport and the particular provisions in question related to maximum driving periods and minimum rest periods for road haulage crews.
Οι διατάξας αυτές είχαν ως βασικό στόχο τη βελτίωση της ασφάλειας των οδικών μεταφορών, απέβλεπαν όμως και στην παρεμπόδι­ση της εκμεταλλεύσεως των εργαζομένων στις οδικές μεταφορές, καθώς και στην εξάλει­ψη των ανισοτήτων που θα ήταν δυνατόν να οδηγήσουν σε στρεβλώσας του ανταγωνι­σμού.
The main purpose of these provisions was the promotion of road safety, though they were also aimed at preventing the exploitation of road transport workers and eliminating disparities which could distort competition.
Το Δικαστήριο έκρινε, με αφορμή την υπόθεση αυτή, ότι το Συμβούλιο διάθετα την εξουσία να λάμβανα τέτοια μέτρα δυνάμα του άρθρου 75: έκρινε ότι η εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών αποτελούσε ουσιώδες στοιχείο της κοινής πολιτικής μεταφορών
Did the Coun cil have power to adopt such measures under Article 75?
) ΕΕ L 77 της 29.3.1969, σ. 49.
The Court held that it did.
που συγκαταλέγεται «μεταξύ των θεμέλιων της Κοινότητας» (1Τ). Για το λόγο αυτόν, το άρθρο 75 παρέχει στο Συμβούλιο «ευρεία κανονιστική εξουσία» (18) που του επιτρέπα να λαμβάνει μέτρα κοινωνικής πολιτικής και οδικής ασφάλαας.
The harmonization of national legislation was, the Court said, an essential part of the com mon transport policy, which it referred to as 'one of the foundations of the Commu nity'.17For this reason, Article 75 gives the Council 'wide legislative powers'18and these include the power to adopt measures relating to social policy and road safety.
Έχα πραγματοποιηθεί σημαντική πρόοδος στα θέματα της κοινής πολιτικής μεταφορών και πολλά μέτρα έχουν ληφθεί βάσα του άρθρου 75.
Considerable progress has been made towards the realization of the common transport policy and a large number of measures have been adopted under Article 75.
76/77 (Dufour), Συλλογή 1977, σ. 2485.
Case 97/78 [1978] ECR 2311.
124 της 28.11.1962, σ.
Paragraph 4 of the judgment. Ibid.
Ο κανονισμός αυτός δεν εφαρμόζεται στις θαλάσσιες και αεροπορικές μεταφορές, αν και αυτοί οι τρόποι μεταφοράς δεν εξαιρούνται από την εφαρμογή των κανόνων του ανταγω­νισμού που προβλέπονται από τη συνθήκη.
A connected regulation requiring commercial vehicles to install tachographs (automatic recording devices) which are par­ticularly useful for ensuring the application of the social provisions in Regulation No 543/69, resulted in an enforcement action under Article 169 EEC being brought against the United Kingdom when, as a result of trade union pressure, the British Government failed to take the necessary implementing measures.
Η απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Choquet (24) απακονίζα τη σχέση που υπάρχει μεταξύ των γενικών διατάξεων της συνθήκης που εφαρμόζονται στις μεταφορές και των μέτρων που έχουν ληφθεί σύμφωνα με το άρθρο 75.
Although the competition provisions of the EEC Treaty apply to transport, the Coun­cil originally exempted it from the application of Regulation No 17.22In 1965, however, a regulation was adopted applying special rules of competition to transport by rail, road and inland waterway.23The idea of this measure was that, while restrictive agreements and the abuse of a dominant position should be prohibited, undertakings should be allowed to enter into arrangements with each other where these will lead to improved technology, standardization, cooperation between small enterprises in order to achieve economies of scale and the establishment of through tariffs. The special position of transport is, therefore, taken into account.
Στη Γερμανία, ο νόμος υποχρέωνα τους ξένους που διαμένουν στη χώρα περισσότερο από ένα χρόνο να αποκτούν γερμανική άδεια οδηγήσεως.
Under German law, foreigners were obliged to obtain a German licence after they had been resident in the Federal Republic for a year.
Ο κύριος Choquet θεώρησε ότι ο κανόνας αυτός παρακώλυε την ελευθερία της κυκλοφορίας στην Γερμανία και συνεπώς ήταν αντίθετος προς το άρθρο 48 ΕΟΚ για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων.
Choquet claimed that this rule inhibited his freedom to work in Germany and thus infringed Article 48 EEC on the free movement of workers.
Την εποχή εκεί­νη είχε ήδη υποβληθεί πρόταση οδηγίας εκ μέρους της Επιτροπής στο Συμβούλιο για τη ρύθμιση του θέματος των αδειών οδηγήσεως, δεν είχε όμως ακόμη εγκριθεί.
At the time a Commission proposal for a directive on driving licences was before the Council but had not been adopted.
Τέτοια εμπόδια στην αναγνώριση των αδαών οδηγήσεως που έχουν χορηγηθεί από άλλα κράτη μέλη δεν είναι δυνατόν να απαιτούνται προς το συμφέρον της οδικής ασφάλειας.
The Court held that the non-recognition of a driving licence issued in another Member State could affect the enjoyment of the rights of freedom of movement for workers and freedom of establishment; however, the national rules on the issuing of driving licences were, in the absence of harmonization, too diverse to allow automatic recognition.
) ΔΕΚ, 28.11.1978, υποθ.
Council Regulation (EEC) No 1463/70 of 20 July 1970 (OJ L 164, 27.7.1970).
16/78, Συλλογή 1978, σ. 2293.
Case 128/78 Commission ν United Kingdom [1970] ECR 419.
1107/70 (25) που καθόριζα λεπτομερείς κα­νόνες σχετικά με τους όρους χορηγήσεως ενισχύσεων βάσα του άρθρου 77, καθώς και με τον κανονισμό αριθ.
It is hardly surprising, therefore, that Title IV contains a special provision on this topic. This is Article 77 which states that aids are compatible with the Treaty 'if they meet the needs of coordination of transport or if they represent reimbursement for the discharge of certain obligations inherent in the concept of a public service'.
1191/69 (26) που ορίζα την έννοια των υποχρεώσεων δημόσιας υπη­ ρεσίας και υποχρέωνα τα κράτη μέλη να καταβάλουν στις σιδηροδρομικές επιχαρήσεις στις οποίες έχουν επιβληθεί τέτοιες υποχρεώσας, αντισταθμιστικές αποζημιώσας.
This consequently provides an exception to Article 92 which lays down a general rule prohibiting State aids which distort competition. Article 77 has been supplemented by various measures adopted by the Council, in particular Regulation No 1107/70,25 which laid down detailed rules regarding the circumstances in which aids are permissible under Article 77, and Regulation No 1191/69 26 which defined the concept of a public service obligation and required Member States to compensate railway undertakings on which such obligations were imposed.
Το άρθρο 79 απαιτεί την κατάργηση των διακρίσεων που συνίστανται στην εφαρμο­γή εκ μέρους των μεταφορέων, για τα ίδια εμπορεύματα και τις ίδιες σχέσας μεταφοράς, δια­φορετικών κομίστρων και όρων μεταφοράς ανάλογα με τη χώρα προελεύσεως ή προορι­σμού των μεταφερόμενων προϊόντων.
Article 79 requires the abolition of discrimination which takes the form of carriers charging different rates or imposing different conditions for the carriage of goods on the basis of the country of origin or destination of the goods.
Το άρθρο 79 αντιστοιχεί λοιπόν στο άρθρο 70 της συνθήκης ΕΚΑΧ, προχωρεί όμως περισσότερο δεδομένου ότι παρέχα ρητά στην Επιτρο­πή τη δυνατότητα να θεσπίζα κανόνες εφαρμογής.
In this respect it parallels Article 70 ECSC; however, in contrast to that provision it specifically empowers the Commission to lay down implementing rules.
Το άρθρο 79, παράγραφος 4, προβλέ­πει επιπλέον ρητά ότι η Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να εξετάζει τις περιπτώσεις διακρί­σεων και να λαμβάνει τις αναγκαίες αποφάσεις.
Moreover, it is expressly stated in Article 79(4) that the Commission has the power to investigate cases of discrimination and to take the necessary decisions.
Ο κανονισμός αριθ. 11 (27) εκδόθηκε το 1960 κατ' εφαρμογή του άρθρου 79.
Article 79 was implemented in 1960 by the adoption of Regulation No ll.27Under this, Member States are obliged to inform the Commission of all discriminatory rates.
Σύμφωνα με τον κανονισμό αυτόν, τα κράτη μέλη οφείλουν να ενημερώνουν την Επιτροπή για κάθε πρακτική τους που ασάγα διακρίσας σε θέματα κομίστρων.
Carriers must issue a transport document for each contract of carriage; this contains details of the contract which will enable the authorities to ascertain whether discrimination has taken place.
Ο κανονισμός αριθ. 11 επιτρέπα σε εκπροσώπους της Επιτροπής να απαιτούν από τις επιχαρήσας μεταφοράς την παροχή πληροφοριών στο πλαίσιο των διενεργουμένων υπ' αυ­τών ελέγχων.
Although the primary duty of enforcement rests on the Member States, the Com mission is also empowered to take action and Regulation No 11 gives Commission officials the right to require transport undertakings to disclose information relevant to these investigations.
Η Επιτροπή έχα την εξουσία να επιβάλει κυρώσας έναντι των επιχαρή­σεων εκείνων που αρνούνται να παράσχουν τις πληροφορίες αυτές ή που παρέχουν ψευ­δείς πληροφορίες.
The Commission has the power to impose penalties on undertakings which refuse to give such information or which give false information.
Η Επιτροπή έχα επίσης τη δυνατότητα να επιβάλει κυρώσεις σε περί­πτωση που διαπίστωνα την ύπαρξη διακρίσεων.
Penalties may also be imposed if the Commission finds a firm guilty of discrimination.
Το άρθρο 80 ΕΟΚ απαγόρευα στα κράτη μέλη να επιβάλουν κόμιστρα μεταφοράς που περιέχουν στοιχεία υποστηρίξεως ή προστασίας προς το συμφέρον συγκεκριμένης επιχαρήσεως ή βιομηχανικού κλάδου, εκτός αν έχουν λάβα σχετική άδαα από την Επι­τροπή.
Article 80 EEC forbids Member States to impose rates on carriers which involve any element of support or protection for a particular undertaking or industry unless
) Κανονισμός αριθ.
Council Regulation (EEC) No 1107/70 of 4 June 1970 (OJ L 130, 15.6.1970).
11 του Συμβουλίου της 27.6.1960, ΕΕ αριθ.
Council Regulation (EEC) No 1191/69 of 26 June 1969 (OJ L 156, 28.6.1969).
52 της 16.8.1960, σ. 1121.
Council Regulation No 60/11/EEC of 27 June 1960 (OJ 52, 16.8.1960).
διαίρεση της Γερμανίας και την ανάγκη ενισχύσεως των μεθοριακών περιοχών που βρί­σκονται στα σύνορα με την Ανατολική Γερμανία).
authorized by the Commission. The purpose of this, like the parallel provision in Article 70 ECSC, is to prevent Member States from subsidizing certain firms or industries by means of cheap transport rates.
Στην υπόθεση Ιταλία/Επιτροπή (28), το
For this reason it is complementary to the general pro­hibition of State aid to industry in Article 92.
Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 80 παρέχα στην Επιτροπή ευρεία διακριτική ευχέραα σχετικά με την έγκριση των κομίστρων.
When the Commission examines rates and conditions of carriage for the purpose of deciding whether they may be authorized, the Commission must take into account 'the requirement of an appropriate regional economic policy, the needs of underdeveloped areas and the problems of areas seriously affected by political circumstances on the one hand, and of the effects of such rates and conditions on competition between the different modes of transport on the other'. This requires the Commission to weigh up regional considerations against economic ones.
Η Επιτροπή δικαιούται να λάμβανα υπόψη της και άλλα στοιχεία εκτός από τα αναφερόμενα στο άρθρο 80, να συνόδευα την άδαα που χορηγεί με όρους ή, ακόμη, να περιόριζα τη χρονική ισχύ των αδαών.
In Italy ν Commission 28the Court of Justice held that Article 80 gives the Commission a large measure of discretionary power in deciding whether or not to authorize rates; it is not precluded from taking into account considerations other than those listed in Article 80 and, if it grants authorization, it may do so subject to conditions or for a limited time only.
Πρέπα, τέλος, να αναφέρουμε ότι η κοινή πολιτική μεταφορών είναι δυνατόν να συ­νεπάγεται τη σύναψη διεθνών συμφωνιών της Κοινότητας με τρίτα κράτη.
It should finally be mentioned that the common transport policy can also involve the Community's entering into international agreements with nonmember States.