natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρέπει να σημειωθεί ότι ο όρος «υπάλληλος» πρέπει να ληφθεί υπό την ευρύτερη δυνατή έννοια, ως εφαρ­μοζόμενος σε κάθε πρόσωπο που υφίσταται ζημία καθόν χρόνον ενεργεί για το λογαριασμό του διεθνούς οργανισμού.
The Court went on to say: 'This raises the question whether the provisions relating to the jurisdiction of the Fund tribunal are compatible with those of the Treaty concerning the powers of the Court' and 'While being concerned that such interpretations should be such as to involve the least risk of provoking conflicts of jurisdiction, the possibility cannot be ruled out in advance that the judicial bodies concerned may arrive at differ ent interpretations, which would have repercussions for judicial defendability'.'
Τούτο αποτελεί βέβαια μια πρόσθετη δυσχέρεια για την εφαρμογή των κανόνων της ευθύνης.
Paragraphs 18 el seq. Having issued this warning, the Court nevertheless accepted the validity of the procedure.
Οπωσ­ δήποτε όμως κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί και σε ένα κράτος.
It confined itself to expressing the view that the appointment of the 'Community' members of the Tribunal from among its own members was incompatible with the EEC Treaty.
Αλλά, επί του παρόντος, δεν υπάρχει «κοινοτική ιθαγένεια».
Furthermore, as already noted, in the previously-mentioned Polydor, Pabst and Kup­ferberg cases, the Court in fact interpreted some provisions of those agreements.
θα μπορούσαν ωστόσο να παρουσιαστούν καταστάσεις, στις οποίες η άσκηση από τις Κοινότητες αγωγής αποζημιώσεως για τους «υπηκόους» της θα παρίσταται αναγκαία.
This reserve is undoubtedly important. It is understandable that the Communities should seek to ensure that an outside body, unfamiliar with Community law, does not encroach even indirectly into the Community's 'internal affairs' by way of the interpre­tation of an agreement.
Βέβαια, στην περίπτωση αυτή, το κράτος του οποίου υπήκοος είναι ο αλιεύς θα μπορού­σε να στραφεί κατά του τρίτου κράτους, δυνάμει των συνήθων κανόνων της διπλωματι­κής προστασίας.
On the other hand, the Court is clearly not entitled to judge on an 'international' proce­dure in which the Community is opposed to another contracting party.
Ακόμη και αν υποτεθεί ότι ο εναγόμενος δέχεται την επίκληση, από το κινούν την αξίω­ση κράτος, των ρητρών της συμφωνίας στην οποία δεν μετέχει ('), η κατάσταση δεν θα ήταν ικανοποιητική από νομική άποψη, αφού θα οδηγούσε σε «αφάνεια» τις Κοινότη­τες, που είναι οι μόνες υπεύθυνες για την κοινή πολιτική αλιείας, πίσω από τα κράτη μέλη.
It is, therefore, quite normal that there should be two bodies competent to interpret the agreement, one as regards international relations and the second as regards internal ap­plicability.
Τούτο προϋποθέτει μια εξέλιξη του δικαίου της διπλωματικής προστασίας, αλλά θα μπορούσε να προκύψει και από μια επέκταση της έννοιας της ιθαγένειας ή μια νέα χρησιμοποίηση της έννοιας της λειτουργικής προστασίας.
It has been noted that the introduction of an arbitration procedure or a procedure for settlement by a judicial body was liable to create problems as regards the division of powers between the Commission and the Council. There is no doubt of the need to de­cide which body is competent to appoint the arbitrators, to appoint officials and give them instructions.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, πράγματι, ότι η διπλωματική προστασία πρέπει να λαμβάνεται υπόψη προπάντων από την άποψη του επιδιωκόμενου σκοπού.
Since there is no provision in the establishing Treaties and since, as already pointed out, neither of the two bodies has a monopoly as international representative of the Com­munity, procedures would have to be laid down.
Η στενή εφαρμογή των παραδοσιακών κανόνων δεν μπορεί παρά να οδηγεί σε μια ακαμψία του θεσμού, ο οποίος δεν ανταποκρίνεται πια στις σημερινές ανάγκες.
Clearly, however, this objection is of little consequence as compared with the impor­tance and value of a procedure for settlement by arbitration.
Η τυπολόγηση των διαφόρων διαδικασιών ειρηνικής διευθέτησης των διαφορών έχει ήδη γίνει επί τη βάσει της πρακτικής των κρατών.
The first, which initially appears to be the simpler, would be to consider that the Community and the Member States form a single unit for the purposes of the settlement procedure, whatever the provisions of the agreement to which the dispute relates.
Από την άποψη της προσφυγής σε ορισμένη τεχνική διακανονισμού, θα πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ της «προαιρετικής» και της «υποχρεωτικής» διευθέτησης.
It can be argued that this kind of procedure was implied by the provision in the Association Agreement with Greece stipulating that for 'the application of this procedure (arbitration) the Community and the Member States shall be deemed to be a single party to the dispute'.
Η πρώτη μορφή προσφυγής αποφασίζεται αυθόρμητα από τα μέρη χωρίς αναφορά σε προκαθορι­σμένη υποχρέωση.
The second solution, which is more complicated but much sounder in law, would be to consider that either the Community or one (or more) Member States are parties, and even to make it possible for the Community and one (or more) Member States to be sued jointly.
Από την άποψη των αποτελεσμάτων της διαδικασίας θα πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ διευθέτησης προαιρετικού χαρακτήρα και διευθέτησης υποχρεωτικού χαρακτήρα.
The problem was clearly understood and resolved in the Convention of 1 August 1976 for the protection of the Rhine against pollution by chemicals, which stipulates:
Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν όλες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες η διαδικασία καταλήγει σε διατύπωση μόνον προτάσεων προς τα μέρη.
'In the event of a dispute between two contracting parties, one of which is a Member State of the EEC, the other party shall transmit its request to both the Member State and the Community, which shall jointly notify the party concerned within two months, whether the Member State or the Community, or the State and the Community to gether, are parties to the dispute.
Εδώ περιλαμβάνονται όλες οι μορφές συνδιαλλαγής, μεσολάβησης και διατύπωσης συστάσεων από διεθνές όργανο.
If such notification is not given in due time, the Member State and the Community shall be deemed to constitute one and the same party to the dispute for the application of this annex'.'
Στη δεύ­τερη κατηγορία, ανήκουν η απόφαση που εκδίδεται από δικαστήριο και η απόφαση που εκδίδεται από όργανο διεθνούς οργανισμού που έχει αρμοδιότητα για την επίλυση δια­φορών.
It also stems logically from the Convention on the Law of the Sea - on the basis of notification of the other parties of the division of powers between the Community and the Member States - that the dispute concerns sometimes the Community and sometimes a Member State.
Όμως τα κράτη αντιμετωπίζουν με δυσπιστία και αρκετά περιοριστικά τις ρήτρες αυτές, όταν οδηγούν αναπόφευκτα σε διευθέτηση υποχρεωτικού χαρακτήρα.
If one of those States has opted for the International Court of Justice only, in accordance with Article 287, the organization and that Member State shall be deemed to have accepted arbitration in accordance with the procedure laid down in Annex VII, unless the parties to the dispute agree to choose another method.'
Για το λόγο αυτόν, η προσφυγή στην υποχρεωτική διαιτησία και στο Διεθνές Δικαστή­ριο είναι σε τελευταία ανάλυση όλως εξαιρετική.
It is conceivable that it may be necessary to make common cause in the event of a dispute involving both Community and State powers.
Τέλος, σήμερα όπως και χθες, το κύριο όργανο για τη διευθέτηση τω^διαφορών παρα­μένει η διαπραγμάτευση.
In the particular case, however, the difficulty lies not with the settlement procedure as such but with the 'mixed' agreement itself which, as already noted, is a source of all sorts of complications.
Στο μέτρο που η διαφορά δεν αφορά τα ζωτικά συμφέροντα των μερών, η κατάσταση αυτή μπορεί να εκκρεμεί χωρίς μεγάλους κινδύνους για τη διεθνή κοινότητα.
To sum up, it is understandable that the Community should not systematically press for arbitration or similar procedures. It accepts them when they are a condition for negotiating an agreement.
Τα μέρη μπο­ρούν πράγματι να διαμορφώνουν απεριόριστα τις σχετικές διαδικασίες ανάλογα με τις ανάγκες τους και τις περιστάσεις.
Its attitude in this respect is exactly the same as that of many States which consider that the inclusion of settlement clauses in an international agree ment is a matter of expediency.
Β - Διευθέτηση από όργανο της συμφωνίας
Our conclusions can be summarized as follows:
- Το Συμβούλιο επιλύει τη διαφορά κατόπιν ψηφοφορίας, σύ_BAR_ , ωνα με τους κανόνες διαδικασίας που το διέπουν.
The facts presented on these subjects are therefore of a somewhat provisional character. On the other hand, its seems likely that short-term developments at least will be relatively limited in areas where there is a substantial amount of practice.
Μετά την έκφραση της γνώμης από την επιτροπή αυτή, το Συμβούλιο ανακτά πλήρι , την αποφασιστιι ή του αρμοδιότητα.
Overall, the position of the European Communities in the international order has reached a fair degree of maturity, as demonstrated, for example, by the acceptance of the EEC as a contracting party to a world-wide convention of such importance as the United Nations Convention on the Law of the Sea.
Γ - Διευθέτηση με διαιτησία
The situation should not, however, be regarded as fixed once and for all.
Η ρήτρα διαιτητικής επίλυσης των διαφορών χρησιμοποιείται συχνά στις κοινοτικές συμφωνίες.
It has been noted that the solutions adopted for certain problems peculiar to the Communities have not always taken sufficient account of the requirements of their internal law.
Το διαιτητικό δι­καστήριο που αποτελεί το όργανο του διακανονισμού είναι τριμελές. Τα δύο πρώτα μέλη του ορίζονται από τους διαδίκους, το δε τρίτο επιλέγεται από κοινού από τους ήδη
Reference has, inter alia, been made to the points where Community access to, and participation in, the work of international organizations and conferences should be im proved and to the difficulties which can be created for the EEC by certain conditions laid down for its participation in multilateral conventions.
(') Συμφωνίες του καφέ, του κασσίτερου, του κακάο, κλπ.
This being so, there is little doubt that, quite apart from the very special problem of their 'recognition' by the USSR and its allies, the Communities will still have to negotiate with their partners on many aspects of their international status.
'Ετσι στις 20.4.1983, η Επιτροπή κατέθεσε στο Συμβούλιο της GAI ι προσφυγή κατά της Ιαπωνίας δυνά­μει των διατάξεων του άρθρου ΧΧΙΙ/2 της συμφωνίας. Η προσφυγή αυτή αποτελεί τη δεύτερη φάση διαδι­κασίας που αποφασίστηκε από το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το Δεκέμβριο του 1982.
For example, when the deposit by the Communities of instruments accepting multilateral agreements, to which their Member States are also entitled to be parties, is not reckoned in calculating the minimum number of ratifications required for the agreements to enter into force (see, for example, Article 8 of Annex IX to the 1982 Convention on the Law of the Sea).
Ήταν επίσης αρμόδιο, ύστερα από προδικαστική παραπομπή, να αποφαίνεται ως προς την ερμηνεία της συμφωνίας από τα δικαστήρια των κρατών μελών.
The outcome of these negotiations is very largely in the hands of the Member States of the Communities and will differ according to whether those States continue, as at present, to handle an essential part of their external relations individually, or whether they decide to take future international action through the Community.
Επίλογος
Bibliography
Αντίθετα, φαίνεται ότι στους τομείς όπου υπάρχει άφθονη πρακτική, οι εξελίξεις πρέπει να είναι περιορισμένες, τουλάχιστον βραχυ­πρόθεσμα.
In addition to the references in footnotes, a list is given below of a number of studies on the European Communities as a whole (including, therefore, their international powers) and of studies dealing specifically with the question of international powers and external relations.
O'KEEFE D., H.G. SCHERMERS (συλλογικό έργο υπό τη διεύθυνση των) Mixed Agreements, Kluwer Deventer, 1983. PESCATORE P.- Les relations extérieures des Communautés, RCADI 1961, tome II. PUISSOCHET J.P. - L'élargissement des Communautés européennes, Paris 1974. QUADRI R. (et MONACO, TRABUCCHI, υπό τη διεύθυνση του) Trattato istitutivo delle Communità economica europea, Commentario, Milan 1969. RAUX J. - Les relations extérieures de la CEE. ed. Cujas, Paris 1966. RAUX J. - Les accords externes de la CEE. Τακτικά χρονικά στην Revue trimestrielle de droit européen, Paris.
O'KEEFE. D., SCHERMERS H.G. (joint work edited by), Mixed Agreements, Kluwer Deventer, 1983.
Τα δημόσια οικονομικά της Ευρώπης
Works published in English in the european perspectives
Η Κοινοτική έννομη τάξη
The European Community: How it works
Η Ευρώπη σε μεταλλαγή
The Customs Union of the European Economic Community
Για πληροφορίες σχετικά με τους τόμους αυτούς καθώς και με τις μεταφράσεις που διατίθενται, σε άλλες γλώσσες, συμβουλευτείτε τον κατάλογο της Υπηρεσίας Επίσημων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Further details of these publications and of the various language versions available are to be found in the catalogue of the Office for Official Publications of the European Communities.
Οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες στη διεθνή έννομη τάξη των Jean Groux και Philippe Manin Πρόλογος του προέδρου Gaston Ε. Thorn
By Jean Groux and Philippe Manin Preface by President Gaston E. Thorn
Συλλογή Ευρωπαϊκές προοπτικές
The European Perspectives series
Τιμή στο Λουξεμβούργο χωρίς ΦΠΑ ECU 3,82 BFR 180 ΔΡΧ330
Price (excluding VAT) in Luxembourg ECU 5.25 BFR 240 IRL 3.80
Οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες αποτελούν σήμερα ένα σημαντικό «παράγοντα» των διε­θνών σχέσεων.
The European Communities have now taken on a major role in international relations.
Η εκπλήρωση της αποστολής τους στον τομέα αυτόν προϋποθέτει ότι διαθέτουν την αναγκαία νομική ικανότητα.
The fulfilment of this role implies that they possess the necessary legal capacity.
Οπωσδήποτε σε σχέση με το διεθνές δίκαιο, η κατάσταση των Κοινοτήτων είναι και­νοφανής.
In terms of international law, their position is new; from the standpoint of international capa­city they are more than a 'classical' international organization, by virtue of the powers trans­ferred to them by the Member States.
Παρ' όλα αυτά σε πολλά σημεία, οι Κοινότητες συνεχίζουν να προσκρούουν στα όρια που παραδοσιακά τίθε­νται στους διεθνείς οργανισμούς.
At many points, however, they still come up against the limits traditionally imposed on international organizations.
Η μελέτη αυτή παρουσιάζει τη σημερινή θέση των Κοινοτήτων στη διεθνή έννομη τάξη και δείχ ει το πώς οι Κοινότητες μπόρεσαν να επιτύχουν σταδιακά, έστω και ανεπαρκώς προς το παρόν, την αναγνώριση της θέσης που αντιστοιχεί στις αρμοδιό­τητες τους.
This study describes the present position of the Communities in the international order and explains how they have gradually won ­ still inadequate ­ recognition of the place to which their powers entitle them.
Οι συγγραφείς, χωρίς να παραμελήσουν τη θεωρητική τοποθέτηση των θεμάτων, έχουν προβεί σε λεπτομερή μελέτη της διεθνούς πρακτικής των Κοινοτήτων, στα θέματα όπου αυτή υπάρχει και μάλιστα σε αφθονία, όπως της διεθνούς εκπροσώπη­σης των Κοινοτήτων, της συμμετοχής τους στις διεθνείς συμφωνίες και της πρόσβα­σης τους στους διεθνείς οργανισμούς και συνδιασκέψεις.
While not neglecting theoretical considerations, the authors who are involved in the Com­munity's work on the inside, go into very full detail of practice in all cases where it is already established or is even extensive for the international representation of the Communities, par­ticipation in international agreements and access to international conferences and organiza­tions.
Επίσης αποδίδεται ιδιαίτερη προσοχή στα θέματα, η σημασία των οποίων θα φαίνεται όλο και περισσότερο στο μέλλον, όπως τα θέματα της εκτέλεσης των διεθνών συμ­φωνιών στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, της διεθνούς ευθύνης των Κοινοτήτων ή της συμμετοχής τους στις διεθνείς διαδικασίες διευθέτησης των διαφορών.
They also examine problems which will take an increasing importance in future, such as the implementation of international agreements within the framework of Community law, the Communities' international liability and participation in international procedures for the settlement of disputes.
Jean GROUX - Έχει γεννηθεί στις 17.9.1931.
Jean GROUX — Born 17 September 1931. Conseiller d'État (France), Legal Adviser (Foreign Relations) to the Commission of the European Communities from 1973 to 1981, Honorary Director­General; author of Le parallélisme des compétences internes et externes de la Communauté économique européenne (Ca­hiers de droit européen, 1978), "L'invocabilité en justice des accords internationaux des Communautés européennes" (Revue trimestrielle de droit européen, 1983).
Έχει γράψει μεταξύ άλλων «Droit international public», Paris, Masson, 1979.
Professor at the University of Paris I (Pant­héon­Sorbonne), Honorary Dean of the Faculty of Law in the University of Paris­Sud, Director of the Centre universitaire d'études des Communautés européennes (University of Paris I), Consultant on in­ternational law questions to the Legal Service of the Commission of the European Communities, author of Droit international public (Masson, 1979).
Τιμή στο Λουξεμβούργο, χωρίς ΦΠΑ ECU 3,82 BFR 180 ΔΡΧ 330
OFFICE FOR OFFICIAL PUBLICATIONS OF THE EUROPEAN COMMUNITIES
Οπωσδήποτε σε σχέση με το διεθνές δίκαιο, η κατάσταση των Κοινοτήτων είναι και­νοφανής.
In terms of international law, their position is new; from the standpoint of international capacity they are more than a 'classical' international organization, by virtue of the powers transferred to them by the Member States.
Οι συγγραφείς, χωρίς να παραμελήσουν τη θεωρητική τοποθέτηση των θεμάτων, έχουν προβεί σε λεπτομερή μελέτη της διεθνούς πρακτικής των Κοινοτήτων, στα θέματα όπου αυτή υπάρχει και μάλιστα σε αφθονία, όπως της διεθνούς εκπροσώπη­σης των Κοινοτήτων, της συμμετοχής τους στις διεθνείς συμφωνίες και της πρόσβα­σης τους στους διεθνείς οργανισμούς και συνδιασκέψεις.
While not neglecting theoretical considerations, the authors who are involved in the Community's work on the inside, go into very full detail of practice in all cases where it is already established or is even extensive for the international representation of the Communities, par ticipation in international agreements and access to international conferences and organizations. tions.
Jean GROUX - Έχει γεννηθεί στις 17.9.1931.
Jean GROUX — Born 17 September 1931. Conseiller d'État (France), Legal Adviser (Foreign Relations) to the Commission of the European Communities from 1973 to 1981, Honorary Director-General; author of Le parallélisme des compétences internes et externes de la Communauté économique européenne (Cahiers de droit européen, 1978), "L'invocabilité en justice des accords internationaux des Communautés européennes" (Revue trimestrielle de droit européen, 1983).
Έχει γράψει μεταξύ άλλων «Droit international public», París, Masson, 1979.
Professor at the University of Paris I (Panthéon-Sorbonne), Honorary Dean of the Faculty of Law in the University of Paris-Sud, Director of the Centre universitaire d'études des Communautés européennes (University of Paris I), Consultant on in ternational law questions to the Legal Service of the Commission of the European Communities, author of Droit international public (Masson, 1979).
Τιμή στο Λουξεμβούργο, χωρίς ΦΠΑ ECU 3,82 BFR 180 ΔΡΧ 330 h-^ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΠΙΣΗΜΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ' Ρ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
Price (excluding VAT) in Luxembourg ECU 5.25 BFR 240 IRL 3.80 UKL3 USD 4.50 j & l^
Ευρετήριο 1983
Bulletin of the European Communities
Αριθ. καταλόγου : CB-40-84-375-GR-C
Catalogue number : CB-40-84-375-EN-C
Το ετήσιο αυτό ευρετήριο βοηθά να βρει κάνεις σε ποιο(ποια) δελτίο(α) και σε ποιο σημείο αυτού(ων) του(ων) δελτίου(ων) δημοσιεύτηκε μια πληροφορία κατά το 1983 : η ένδειξη 3/2.1.61 παραπέμπει στο σημείο 2.1.61 του δελτίου του Μαρτίου του 1983.
This summary of the contents for 1983 is intended to guide the reader to the bulletin(s) and to the specific point(s) in the bulletin(s) which dealt with a given item. For instance, reference 3/2.1.61 refers to point 2.1.61 in the March Bulletin.
Κάθε πληροφορία αναφέρεται στο ευρετήριο αυτό με μια έκφραση που τη συνοψίζει.
Each item included is given in condensed form and is classified by keyword.
Όταν μια πληροφορία αναφέρεται σε πράξη ενός κοινοτικού οργάνου (γνώμη, απόφαση, κανονισμό, κλπ.), η πράξη αυτή προσδιορίζεται μετά την έκφραση.
Where an item includes a reference to an instrument adopted by a Community institution or body (opinion, decision, regulation, etc.), this is indicated at the end of the entry.
Το όργανο από το οποίο προέρχεται η πράξη δηλώνεται με κωδικό :
A code letter preceding the reference indicates the relevant institution or body :
Παράδειγμα : Εισαγωγή των νέων τεχνολογιών της πληροφορίας στην εκπαίδευση απόφαση L 9/2.1.47.
Example : New information technology in education Resolution L 9/2.1.47
Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών για τη διατροφή και τη γεωργία
African, Caribbean and Pacific countries party to the Lomé
Ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα της τεχνικής και επιστημονικής έρευνας
Technology European cooperation in the field of scientific and technical research
ΝΚΜ (NIC) Νέο κοινοτικό μέσο
Economic and Social Council (of the United Nations)
Διεθνής Τράπεζα για την ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη (OHE)
Special financing facility for ACP and OCT mining products
Εθνών για την Ευρώπη OHE Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών ONUDI Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών για (UNIDO) τη Βιομηχανική Ανάπτυξη ΟΟΣΑ Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας
European currency unit European Development Fund European Free Trade Association European Investment Bank European Parliament European Regional Development Fund European unit of account European information network
ΕΓΤΠΕ και Ανάπτυξης
Total allowable catch
Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον
Eurostat Statistical Office of the European Communities
Ευρωπαϊκή Λογιστική Μονάδα
United Nations Conferenceon Trade and Development
ΠΗΕΠ (UNEP) ΠΟΥ Sedoc
Farm accountancy data network (EEC)
Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο (OHE)
United Nations Environment Programme
Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών
Food and Agricultural Organization (UN)
ΕΚ ETA ETE ΕΤΠΑ
Trade (UN) Gross national product
Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης
Agency Value-added tax World Health Organization (UN)
UNRWA ΥΔ YXE ΦΠΑ
International Atomic Energy Agency (UN)
Αγορά άνθρακα
Abuse of Dominant Position
- Ετήσια έκθεση για την αγορά του άνθρακα το 1982 και τις προοπτικές της για το 1983 έκθεση C 3/2.1.161- γνώμη Α 3/2.4.359/2.1.139
- Fisheries agreement with the Seychelles (draft) 7/2.1.164; 10/2.1.156 - Inclusion of the cultural dimension in the new ACP-EEC Convention resolution Ρ 7/2.1.77; 11/2.1.92
- Σύσταση στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις για τη σιδηροδρομική τιμολόγηση των συνδυασμένων μεταφορών (εμπορευματοκιβώτια και συνδυασμένες οδικές-σιδηροδρομικές μεταφορές) πρόταση C 6/2.1.220
- Meeting of representatives of ACP and EEC business and labour interests under the aegis of the Joint Committee 6/2.2.66
- Τιμολόγια μεταφοράς επιβατών στις τακτικές ενδοκοινοτικές πτήσεις γνώμη S 1/2.1.102γνώμη Ρ 10/2.1.182 - Τιμολόγια υποστήριξης των σιδηροδρόμων υπέρ των επιχειρήσεων ΕΚΑΧ του Saar απόφαση C 12/2.1.201
- Abuse of dominant position by the Polaroid Group 11/2.1.48 - Practice of abusive pricing on the organic peroxide market (AKZO Chemie) 7/2.1.38 - Selling prices imposed on agricultural equipment retailers in the Netherlands (Vimpoltu) decision C 7/2.1.35
- Χρησιμοποίηση μισθωμένων οχημάτων για την οδική μεταφορά εμπορευμάτων πρόταση C 5/2.1.145- γνώμη Ρ γνώμη S 12/2.1.199
- Meeting of the Joint Committee and of the ACP-EEC Consultative Assembly 9/2.2.43
- Δημιουργία ευρωπαϊκού αυτόματου συστήματος μετάφρασης (Eurotra) 4/2.1.29
- Meetings of the ACP-EEC Committee of Ambassadors 2/2.2.39; 12/2.2.63
- Διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την ελεύθερη πρόσβαση στη ναυσιπλοΐα σύσταση C 10/2.1.179
- Mutual information of the ACP-EEC Consultative Assembly and the EP on their respective positions resolution Ρ 2/2.2.41 - Official visit to the Commission by the President of the Republic of Mauritania 11/2.2.62