natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ωστόσο, η εν λόγω απόφαση επιβάλλεται στην εκτελεστική εξουσία, η οποία υποχρε­ούται να μην εκτελεί τη συμφωνία ή το μέρος της συμφωνίας που κρίθηκε αντίθετο με ιεραρχικά ανώτερο κανόνα του εσωτερικού δικαίου.
Subject to the essential transitional measures, the 'new' Member States of the Communities (United Kingdom, Ireland and Denmark, as from 1 January 1973; Greece, as from 1 January 1981) agreed to be bound, as from their accession, by the ECSC, EEC and EAEC Treaties and by all instruments, declarations resolutions and other provisions previously adopted by the Community institutions.
(3) Τούτο δεν είναι δυνατό σε όλα τα νομικά συστήματα: πχ. το ολλανδικό δίκαιο δεν παρέχει τέτοια εξουσία στα δικαστήρια.
By virtue of the same Treaties,3 the new
Πρέπει όμως να λεχθεί ότι η υπόθεση συνάψεως από την Κοινότητα συνθήκης «εκδήλως» καθ' υπέρβαση αρμοδιότητας, δεν είναι καθόλου αληθοφανής (').
Member States undertook to accede to agreements concluded jointly by any of the Communities and the 'original' Member States ('mixed' agreements), and to 'connected' agreements concluded by those States, that is agreements concluded by the Member States of the ECSC, supplementing commercial or association agreements concluded by the EEC.4
Τμήμα 4: Η εφαρμογή των συμφωνιών της Κοινότητας από τα κράτη μέλη
The instruments of accession listed - limitatively - the bilateral agrreements ('Community' and 'mixed') which the new Member States were required to apply as from
Ωστόσο, τα κράτη δεν ευνοούν τη λύση αυτή, που τα καθιστά υπεύθυνα, ακόμη και από οικονομικής πλευράς, για κάθε συμφωνία που συνάπτουν οι διεθνείς οργανισμοί.
Thus, firms established in Berlin are entitled, like those established in the Member States of the Communities, to tender for contracts financed with the aid of funds provided by the EEC under its policy for aid to developing countries (ACP States, parties to the Lomé Convention; overseas countries and territories associated with the EEC; Mediterranean countries linked to the EEC by agreements including provision for financial aid; 'non-associated' developing countries).
Όμως από την αρχή κατέστη σαφές ότι, κα­ταρχήν, τα κράτη μέλη διεθνούς οργανισμού δεν δεσμεύονται από τις συμφωνίες του ορ­γανισμού, στις οποίες τα ίδια ήταν μέρη.
Article 4, paragraph 1, of the instrument of accession to the European Communities of the United Kingdom, Denmark and Ireland, annexed to the Treaty of Brussels of 22.1.1972; Article 4, paragraph 1 of the instrument of accession to the European Communities of the Hellenic Republic, annexed to the Treaty of Athens of 28.5.1979.
Μια πρώτη διατύπωση σύμφωνα με την οποία
Article 4, paragraph 2, of each of the 'instruments of accession' referred to in note 2 above.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η γενική τάση, όπως αντανακλάται στο σχέδιο της Επιτρο­πής του Διεθνούς Δικαίου, είναι προς την κατεύθυνση του χωρισμού του διεθνούς οργα­νισμού και των κρατών μελών του.
The authors of the Treaty and instrument of accession of the United Kingdom, Den mark and Ireland laid down no precise timetable for the negotiation of these protocols. Nor were any provisions agreed between the Community and the States wishing to accede, regarding the position to be taken by the Communities in these negotiations.
Η ΕΟΚ δεν συμμορφώνεται διόλου προς τη γενική αυτή τάση. Πράγματι, στη συνθήκη ΕΟΚ περιλαμβάνεται η ρύθμιση του άρθρου 228, παράγραφος 2, που ορίζει ότι «οι συμ­φωνίες που συνάπτονται από τις ανωτέρω προϋποθέσεις δεσμεύουν τα όργανα της Κοι­νότητας και τα κράτη μέλη».
As the applicant States did not press the Communities to conclude amending protocols with certain nonmember countries, which themselves showed little interest in making a move, some protocols were not concluded and brought into force until after 1 January 1973 or even failed to appear; and for varying lengths of time after their accession the new Member States did not apply or applied partially only the agreements whose adaptation had given rise to the difficulties.
Κατ' εφαρμογή της αρχής της ενότητας της νομικής προσωπικότητας προς τα έξω, όλα τα όργανα του κράτους ή του διεθνούς οργανισμού πρέπει να εκτελούν τη συμφωνία, σε ό,τι αφορά καθένα από αυτά (2).
In the light of this experience, when the accession of Greece was being negotiated, the Community representatives agreed in exact terms with the Greek representatives the adaptations which would have to be made to the international agreements which the new Member State would have to apply,3and started talks with the nonmember countries concerned very early, so that the amending protocols could, where possible, be concluded with them before the effective entry of Greece into the Common Market.
Το ότι η συνθήκη προβλέπει ότι και «τα όργανα» δε­ σμεύονται, δεν προσθέτει συνεπώς τίποτε στους γενικά παραδεκτούς εθιμικούς κανό­νες.
Anticipating likely delays on these discussions, the authors of the treaty and instrument of accession for Greece, stipulated that if, for reasons beyond the control of the Community or of Greece, the amending protocols were not concluded before 1 January 1981, the Community would take the necessary measures (independently) to correct the situation as from the date of accession.4
(2) Για να δεσμεύουν τόσο τα όργανα, όσο και τα κράτη, οι συμφωνίες πρέπει να συνάπτονται υπό «τις καθορι­ζόμενες προϋποθέσεις» στην παράγραφο 1 του άρθρου 228. θα πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι συμφωνία συναφθείσα υπό αντικανονικές συνθήκες (ως προς τον τύπο ή την ουσία) δεν δεσμεύει.
Instrument of accession of the United Kingdom, Denmark and Ireland, Article 108(3): agreements with Turkey, Tunisia, Morocco, Israel, Spain and Malta; instrument of accession of Greece, Articles 120, 122 and 123: agreements with Algeria, Austria, Cyprus, Spain, Egypt, Finland, Iceland, Israel, Jordan, Lebanon, Malta, Morocco, Norway, Portugal, Sweden, Switzerland, Syria, Tunisia and Turkey; Lomé II Convention, 1979; Multifibre Arrangements of 1973 and bilateral arrangements concluded by the EEC under that multilateral arrangement.
Έτσι εφόσον χρόνο μια συμφωνία δεν έχει κηρυχθεί άκυρη ή ανίσχυρη από το Δικαστήριο, συνεχίζει να είναι δεσμευτι­κή και να εκτελείται.
Instrument of accession of the United Kingdom, Denmark and Ireland, Article 108(1); instrument of accession of Greece, Articles 118 and 123.
Από καθαρά νομική άποψη, αν ο περιορισμός των «καθοριζομένων προϋποθέσεων» δεν έχει προβλεφθεί ρητά, τίθεται το ερώτημα κατά πόσο το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο να κηρύξει την ακυρότητα ή το ανίσχυρο συμφωνίας που έχει συναφθεί αντικανονικά, αφού ως «όργανο» υποχρεούται να εκτελέσει την εν λόγω συμφωνία σύμφωνα με το άρθρο 228, παράγραφος 2.
See joint declaration annexed to the Greek instrument of accession, concerning protocols to be concluded with certain nonmember countries in accordance with Article 118, 'For the negotiation of the protocols to be concluded with the nonmember contracting countries referred to in Article 118, the Community will negotiate on the basis of the relevant terms agreed at the conference between the European Communities and the Hellenic Republic'. Instrument of accession of Greece, Articles 119 and 123(2).
Αντίθετα η διακήρυξη της δεσμευτικότητας των συμφωνιών και για τα κράτη μέλη υπερβαίνει κατά πολύ τους εν λόγω κανόνες.
Austria and other Member States of the European Free Trade Association argued, for example, that the ('Community') trade agreements which they had concluded with the EEC in 1972-73 should apply automatically to Greece and that the 'concessions' which they enjoyed on the market of the original Member States as a result of these agree ments should also be allowed them on the Greek market, subject solely to the same transitional provisions as any stipulated for the progressive removal of the remaining barriers to trade in the same products between the EEC and the new Member State.
Η σημασία του άρθρου 228, παράγραφος 2, αποσαφηνίστηκε από την απόφαση του Δι­καστηρίου που εκδόθηκε στην υπόθεση Kupferberg.
In any event, they argued that the extension of the agreement to Greece would alter the balance of the concessions previously agreed and that it was necessary therefore to renegotiate those concessions and not simply to adapt the agreement.
Το Δικαστήριο έκρινε ιδίως ότι:
This was the position of the Maghreb countries in particular.
«Συμφωνάμε το άρθρο 228, παράγραφος 2, τα κράτη μέλη δεσμεύονται από τις συμφω­νίες αυτές στον ίδιο βαθμό (δική μας υπογράμμιση), όπως και τα εν λόγω όργανα.
The negotiating positions adopted by some of the Communities' partners prevented the conclusion of all the protocols before 1 January 1981 and the Council of the Communities had to act independently to adopt transitional measures governing relations between Greece and the countries concerned;' these measures were in fact less favourable than those the Communities had been prepared to grant in a negotiated protocol.
Κατ' αυτό τον τρόπο, οι διατάξεις της συμφωνίας αυτής αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της κοινοτικής έννομης τάξης, όπως έχει ήδη κριθεί από το Δικαστήριο στην απόφαση της 30ής Απριλίου 1974 (Haegeman)» (')·
As was to be expected, the arrangements did not wholly satisfy either the supporters of straightforward automatic extension or the advocates of complete renegotiation. tiation.
Αντίθετα, είναι σημαντικό το ότι το Δικαστήριο επισήμανε, έστω και παρεμπιπτόντως, ότι τα κράτη μέλη, δυνάμει του άρθρου 228, παράγραφος 2, εκπληρώνουν υποχρέωση τους έναντι των τρίτων ενδιαφερομένων χωρών.
The question as to how States which have concluded international agreements with the European Communities are affected by the subsequent addition of one or more new Member States to the Communities appears to call for quite different answers according to whether the agreements are 'Community' agreements, like those linking the EEC with the EFTA countries or 'mixed' agreements, like those linking the EEC to the Maghreb and Mashreq countries and to the ACP countries (Lomé Convention), even though both contain the 'territorial clause' quoted earlier.
Μένει, τέλος, να εξετασθεί το ζήτημα κατά πόσο τα ανωτέρω συμπεράσματα ισχύουν και στην περίπτωση των μεικτών συμφωνιών.
It will be recalled that this clause refers to 'territories where the Treaty establishing the EEC applies' without specifying whether this relates solely to territories to which the said Treaty applies at present or whether it can also cover territories where the same Treaty will also apply, following the accession of a new State to the Community.
Κατά τη γνώμη μας, η απάντηση εξαρτάται από τον τύπο της συγκεκριμένης μεικτής συμφωνίας.
It would seem unlikely that any State which negotiates and concludes an agreement with any one of the Communities can be unaware that the Communities are liable to be en larged to take in new European countries or that the clause referred to earlier can cover
Αντίθετα, όταν η μεικτή συμφωνία εξειδικεύει σαφώς τα αντικείμενα της που εμπίπτουν είτε στην Κοινότητα είτε στα κράτη μέλη ή - ακόμα περισσότερο - περιλαμβάνει κατά­λογο των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους, που κοινοποιείται στους αντισυμβαλλομέ­νους, η κατάσταση περιπλέκεται.
This being so, it would seem reasonable to accept the principle of the argument that 'Community' agreements concluded by nonmember countries with the Communities before their enlargement should be extended automatically to the new Member States.'
Πράγματι, αν θεωρηθεί ως βέβαιο ότι ο αντισυμβαλλόμενος δεν μπορεί να απευθυνθεί στα κράτη μέλη προκειμένου να αξιώσει την εκπλήρωση από μέρους τους της καθαρά κοινοτικής πλευράς της συμφωνίας, το ερώτημα που τίθεται είναι αν ο εν λόγω αντισυμ­βαλλόμενος θα μπορεί να στραφεί προς την Κοινότητα για να αμφισβητήσει τη σωστή εκτέλεση της συμφωνίας από τα κράτη μέλη.
In the case of 'mixed' agreements, this thesis cannot easily be sustained, however, be cause the consent of one State to be linked with other named States cannot create obligations for that first State, nor even vest rights in it in relation to a third State.2 Further more, 'mixed' agreements fall far short in some cases of identifying exactly the matters for which the Community and the signatory Member States respectively have jurisdiction.
Επί τη βάσει του άρθρου 228, παράγραφος 2, είναι δυνατό να ζητηθεί από την Κοινότητα η εκπλήρωση της καθαρά «κοινοτικής πλευράς» της συμφωνίας.
That being so, the inclusion of the 'territorial clause' in such agreements would not appear to be capable of ensuring automatic extension to new Member States. Extension is possible only by renegotiation of the agreement.
Αλλά δεν θα είναι δυνατό ο αντισυμβαλλόμενος να ζητήσει την εκτέλεση των μη κοινοτικών τμημάτων της συμφωνίας ή, ακριβέστερα, αν διατυπω­θεί τέτοιο αίτημα η Κοινότητα θα μπορεί να το απορρίψει ως απαράδεκτο.
It may be asked whether this strongly affirmative proposition might not be toned down in the particular case of the provisions relating to trade included in the association or cooperation agreements concluded by the EEC and its Member States and frequently applied by the EEC alone, by virtue of an interim agreement concluded with the nonmember country or countries concerned, without waiting until completion of the ratification procedures allows the whole agreement to enter into force between the parties.3
Καθίσταται κατά συνέπεια προφανές ότι η τυχόν πρόβλεψη καταλόγων αρμοδιοτήτων, που ζητείται ορισμένες φορές από τις τρίτες χώρες, αντί να βελτιώνει, μειώνει τις εγγυ­ήσεις τους.
Cannot such provisions, clearly identified as within the competence of the EEC, be treated as a 'Community' agreement, automatically extended to new Member States if the Communities are enlarged? We do not believe so, because this would overlook the fact that the parties regard the provisions of an agreement and particularly of a 'mixed' agreement as forming an indivisible whole.
Εν πάση περιπτώσει, μπορεί να διαπιστωθεί με ευχέρεια ότι το κοινοτικό σύστημα δια­φέρει σε βάθος από τα εν γένει ισχύοντα.
Our final view is that no sharp distinction can be made between 'Community' and 'mixed' agreements, as regards their possible extension to new Member States.
Κάθε διεθνής συμφωνία πρέπει να εκτελείται καλόπιστα.
! 3 constituted applies on the conditions laid down in that Treaty'.
Αυτή είναι σημασία του κανόνα που αποδίδεται με τη ρήτρα του εκπληρωτέου συναλ­λάγματος («pacta sunt servanda»).
once that is so, the negotiations which have to be opened with the nonmember country concerned cannot be kept within limits strictly defined in advance by either of the par ties.
Στην υπόθεση αυτή, οι Κοινότητες έκριναν ότι προσβάλλονται οι ίδιες από την ενέργεια της Αργεντινής κατά του Ηνωμένου Βασιλείου και ενήργησαν αναλόγως (3).
International law does not yet recognize 'unoffending' liability except under the terms of special agreements (Convention of 29 March 1972 on liability for damage caused by space objects).
Βέβαια δεν αντιμετώπισαν την καταγγελία ή την αναστολή εφαρμογής των εν ισχύι συμ­φωνιών με το συγκεκριμένο τρίτο κράτος.
An unlawful act originates from any breach of an international commitment, including any breach of obligations arising from treaties or customary rules.
Τμήμα 6: Η γεωγραφική εφαρμογή των συμφωνιών των Κοινοτήτων
It was not until 1973 that the International Law Commission first turned its attention to codification of the rules concerning liability of States and this major task has not yet been completed.
Το άρθρο 29 της συμβάσεως της Βιέννης για το δίκαιο των συνθηκών περιορίζεται στην πρόβλεψη, εκτός αντιθέτων διατάξεων, ότι η μεταξύ κρατών συναφθείσα συνθήκη
It must also be realized that international society is little subject to any jurisdiction, with the result that liability is more a reference than a current element in practice.
(2) Πχ. τα ληφθέντα μέτρα εν συνεχεία της εισβολής των σοβιετικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, όσον αφορά τις παραδόσεις αγροτικών προϊόντων, την επισιτιστική βοήθεια και την έκτακτη επείγουσα βοήθεια υπέρ των προσφύγων (βλ.
'It is a principle of international law and even a general legal concept that any breach of an undertaking in volves the obligation to make reparation' (judgment of the International Court of Justice in the case of the Chorzow factory. A/17, p. p. 25-29).
Για τις εμπορικές κυρώσεις που αποφασίσθηκαν κατά της ΕΣΣΔ λόγω των γεγονότων της Πολωνίας, βλ.
1930 conference under the auspices of the League of Nations; work subsequently taken up by the International Law Commission but abandoned because views were too divergent.
ΕΕ L 72 και ΕΕ L 365 του 1982.
As regards the current work of the ILC, see in particular, ILC Yearbook. 1975, Vol.
εφαρμόζεται στο σύνολο της επικράτειας των εν λόγω κρατών.
Practice - which is very limited — and doctrine (with a few exceptions) both indicate that this is the case.
Κατά συνέ­πεια, η Επιτροπή του Διεθνούς Δικαίου αποφάσισε να μην περιλάβει στο «σχέδιο άρ­θρων» ειδική διάταξη επί του θέματος.
As holders of rights in the international order, organizations also have obligations. Liability is the corollary to failure to fulfil an obligation.
Το αυτό ισχύει - που ενδιαφέρει κυρίως εδώ - όσον αφορά τις διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται από τις Κοινότητες με τρίτες χώρες.
A few cases confirm both that an international organization can sue a State' and can equally be sued for unlawful acts committed by its organs or agents.2
Α - Το πεδίο γεωγραφικής ισχύος των ιδρυτικών συνθηκών των Κοινοτήτων
Similarly, in a very special case such as that of damage caused by space objects, the treaty of 29 March 1972 could not - despite the reluctance of some States - exclude the possibility that the launching organizations might be liable.
Οι τρεις συνθήκες - ΕΚΑΧ, ΕΟΚ και ΕΚΑΕ - δεν έχουν ακριβώς το ίδιο πεδίο γεωγρα­φικής ισχύος.
Lastly, the procedures - in particular arbitration - for the settlement of disputes involving organizations are implicitly based on the fact that an organization can be found guilty of an unlawful act attributable to it.
Όλες οι διατάξεις των συνθηκών ΕΚΑΧ, ΕΟΚ και ΕΚΑΕ εφαρμόζονται προφανώς στα «ευρωπαϊκά» εδάφη των κρατών μελών.
In the case of the Communities, the first reaction here might be to consider that the rules of the liability apply to them as to any other international organization and that no specific theory is required for them.
), ενώ έπαψαν να
Section 1: 'Passive' liability of the Communities
3 προσαρτημένο στην πράξη προσχωρήσεως στις Ευ­ρωπαϊκές Κοινότητες του Ηνωμένου Βασιλείου, της Δανίας και της Ιρλανδίας.
If the Communities were sued by another subject of international law, the only difficulty would be to decide whether the Community or the Member States were responsible for the unlawful act.
ΕΚΑΕ, άρθρο 198, παράγραφος 2, και άρθρο 28 της πράξεως προσχωρήσεως στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες του Ηνωμένου Βασιλείου, της Δανίας και της Ιρλανδίας. )
Compensation payable by the United Nations for damage caused by the peace-keeping forces in the Congo, Reports, ICJ, 1962, p. 150. See P. de Visscher, 'Observations sur lefondement et la mise en oeuvre du principe de la responsabilité de l'ONlF, Annales de droit et de science politique, Vol.
2 προσαρτημένο στην πράξη προσχωρήσεως στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες του Ηνωμένου Βασιλείου, της Δανίας και της Ιρλανδίας.
Leaving aside as a matter of purely internal law, the question of how jurisdiction would be shared between the Commission and the Council, in taking the necessary decisions in a case involving liability.
Έξω από την Ευρώπη, η κατάσταση είναι ακόμη πιο περίπλοκη.
By hypothesis, failure to comply with the general rules of international law constitutes liability.
Η συνθήκη ΕΚΑΧ δεν εφαρμόζεται σε κανένα από τα μη ευρωπαϊκά εδάφη των κρατών μελών (2).
Any charge presumes that the plaintiff must establish liability. He has to show that the alleged unlawful act was committed by the person he accuses.
Η συνθήκη ΕΟΚ είναι πιο επιλεκτική.
It may be difficult to establish the facts and the action may be misdirected.
Ορισμένες διατάξεις της εφαρμόζονται αυτοδι­καίως στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα.
If a plaintiff sues a Member State when he should have sued the Community, his action will fail, but this would not prevent him from proceeding again on different grounds.
Ως εκ τούτου, δεν εφαρμόζονται έναντι τούτων οι διεθνείς συμφωνίες που έχουν συνάψει η ΕΟΚ με τρίτες χώρες.
Should it be argued that because of the specific character of the Community and the complexity of the division of powers between itself and the Member States, the rules go­verning answerability should be relaxed so that a plaintiff could for example sue both the Community and the Member State of liability at the same time?
4 που είναι προσαρτημένο στην πράξη προσχωρήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου, της Δανίας και της Ιρλαν­δίας (ΕΕ L 73 του 1972).
International practice already covers cases of the complex division of powers where this has not prevented strict application of the rules governing answerability in court rul­ings.'
Το Συμβούλιο, μετά από γνώμη της Επιτροπής (Δελτίο ΕΚ 1-1983, σσ.
The decision on the issue of answerability assumes that the plaintiff briefs himself on the division of powers between the Community and the Member States by the means at his disposal.
Τα κράτη μέλη υπέγραψαν τη συμφωνία στις 13 Μαρτίου 1984.
This is a perfectly normal procedure.
Πρωτόκολλο της 13ης Μαρτίου 1984, EE L29 του 1985).
It is difficult to see how a plaintiff could claim to be unaware of the division.2
C) Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 227, παράγραφος 2, απόφαση ΔΕΚ τη 10.10.1978, υποθ.
The problem of State or Community liability might arise, for example, in the case of da­mage caused by a State official acting to implement a Community regulation.3
148/77, Hansen, (Συλλογή 1978, σ. 1787).
See for example, the Chevreau case, 9.6.1931, Records of arbitration judgments. Vol. II, p.
(5) Παράρτημα IV (που αποκλείει ιδίως το Χογκ-Κογκ).
It is quite normal that the plaintiff State should be aware of the position and should address its protest to the State where the headquarters are located and not to the Community.
(6) Αυτό το καθεστώς συνδέσεως καθορίζεται από την απόφαση του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτή­ των της 16.12.1980 (ΕΕ L 361 του 1 980).
Problems already referred to the Court of Justice in connection with Community law, see judgment of 14.7.1967, Joined Cases 5, 7 and 13 to 24/66 Kampffmever [1967] ECR 332; judgment of 13.2.1979, Case 101/78 Granaria [1979] ECR 623.
Β - Η ρήτρα «γεωγραφικής ισχύος» των διεθνών συμφωνιών των Κοινοτήτων
In our view, the Community is liable unless the plaintiff can prove that the State official has committed an offence 'separate' from the strict implementation of the regulation in question.
Για την αποφυγή δημιουργίας σύγχυσης στα κράτη με τα οποία οι Κοινότητες συνά­πτουν διεθνείς συμφωνίες, έχει αναπτυχθεί η πρακτική της αναγραφής στο κείμενο των συμφωνιών, τουλάχιστον των διμερών, μιας ρήτρας που αναφέρεται στη ρύθμιση του ζητήματος της γεωγραφικής τους ισχύος.
This interpretation is, moreover, in conformity with the rule formulated by the International Law Commission for strictly inter-State relations. Under the draft ar­ticles formulated by the Commission, an unlawful act commited by a State acting under the control and direction of another State renders the second State liable.
Δύο ζητήματα σχετικά με την έκταση γεωγραφικής ισχύος των διεθνών συμφωνιών των Κοινοτήτων, φαίνεται να είναι αναγκαίο να αποτελέσουν αντικείμενο ιδιαίτερης ανά­πτυξης.
At this stage, the important point, in cur view, is that the defendant - whether the Com­munity or a Member State - must contest the admissibility of the action if it considers it to be misdirected.' Failure to do so, in the expectation of a subsequent 'action' against the subject really liable, would inevitably create confusion for third parties.
Επέκταση των διεθνών συμφωνιών των Κοινοτήτων στους δυτικούς τομείς του Βε­ρολίνου 0)
In accordance with the general rules applying the contracts and treaties, one party to a treaty can be sued only by another party.
Μπορεί πράγματι να διαπιστωθεί ότι η εν λόγω ρήτρα περιλαμβάνεται σε όλες τις διμερείς συμφωνίες που συνάπτονται από τις Κοινότητες.
Consequently, if an agreement is not properly implemented, the other party or parties should bring their action against the Community.