natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στις επικρίσας που υποστηρίζουν ότι οι συμφωνίες αυτοπεριορισμού συνιστούν μόνιμα μέτρα διασφαλίσεως, δόθηκε η απάντηση ότι η προσφυγή σε ρήτρες διασφαλίσεως θα ή­ταν περισσότερο ζημιογόνος και θα γεννούσε βαθύ αίσθημα ανασφάλειας στους εξαγωγείς (21).
The objection that the voluntary restraint pacts were permanent safeguards was coun tered with the agreement that the use of safeguard clauses was actually more damaging than agreements since it put exporters in a position of considerable uncertainty.21
Ανεξάρτητα από την GATT, έγινε διαπραγμάτευση και άλλων συμφωνιών αυτοπε­ριορισμού.
Voluntary restraint agreements have also been negotiated outside the GATT frame work.
Από το 1978 και πέρα από το πλαίσιο της συμφωνίας κλωστοϋφαντουργικών, η Κοινότητα συνήψε διακανονισμούς αυτοπεριορισμού για τα κλωστοϋφαντουργικά με ορισμένες προτιμησιακές μεσογαακές χώρες, εγκαθιδρύοντας με τον τρόπο αυτό ελαστι­κούς μηχανισμούς με περιορισμένη χρονική διάρκεια, των οποίων ο άτυπος χαρακτήρας δικαιολογείται με την ύπαρξη προτιμησιακής σχέσεως.
Starting in 1978, the Community concluded a number of non-MFA voluntary restraint arrangements for textiles with Mediterranean countries linked to it by preferential agreements. Flexible in application and with a limited lifetime, these arrangements are necessarily informal, given the existence of preferential concessions.
Ανάλογες συμφωνίες υπογράφηκαν την ίδια εποχή με τις μεσογαακές χώρες σχετικά με ορισμένα γεωργικά προϊόντα (φρουτοσαλάτες, τοματοπολτός) για τα οποία οι χώρες εξα­γωγής δέχθηκαν να θεσπιστούν ορισμένα ανώτατα όρια.
During the same period, similar agreements were signed with the Mediterranean coun tries, which undertook to freeze their exports of certain processed agricultural products (fruit salad and tomato concentrate).
Την τήρηση των σχετικών διακα­νονισμών εξασφαλίζουν οι ίδιες οι χώρες εξαγωγής που ελέγχουν μέσω κρατικών φορέων τις προβλεπόμενες συναλλαγές.
It is the exporting countries themselves which ensure compliance with such undertakings, through national bodies which monitor the trade flows planned.
Οι διαδικασίες αυτές διέπονται λοιπόν από πνεύμα συνεν­νοήσεως το οποίο, σε περίοδο δυσχεραών, προσπαθεί να διάσωσα το φιλελεύθερο εμπορι­κό ιδεώδες εισάγοντας κάποια οργάνωση και συμβάλλουν στη διατήρηση των κεκτημένων δικαιωμάτων των μεσογαακών χωρών (22).
Such an approach is the outcome of a spirit of cooperation which, in difficult times, represents an attempt to uphold the freetrade principle by introducing a measure of organization, and it has provided a means of helping the Mediterranean countries maintain their existing levels.22
Βάσα της συνθήκης ΕΚΑΧ, η Κοινότητα συνήψε το 1978 διμερείς συμφωνίες αυτο­περιορισμού με 17 χώρες εξαγωγής προϊόντων σιδήρου και χάλυβα.
Also in 1978, the Community concluded bilateral voluntary restraint agreements under the ECSC Treaty with 17 steel-exporting countries.
Πρόκειται για ανεπί­σημους διακανονισμούς που προκύπτουν από ανταλλαγή επιστολών μεταξύ των αντι­προσώπων που έχουν διαπιστεύσει οι χώρες αυτές στην Κοινότητα και εκπροσώπου της Επιτροπής.
These again are informal arrangements based on an exchange of letters between the exporting country's ambassador to the Communities and a Commission representative.
Οι διακανονισμοί ισχύουν για ένα χρόνο και είναι ανανεώσιμοι.
They are valid for a year, and arc renewable.
Το 1980 η Κοινότητα συνήψε ανάλογες συμφωνίες με δώδεκα εξαγωγικές χώρες (πέντε ανατολικές χώρες, τέσσερις χώρες μέλη της ΕΖΕΣ, την Αυστραλία, την Ισπανία και την Ιαπωνία).
In 1980 the Community concluded similar agreements with 12 exporting countries (five Statetrading countries, four EFTA members. Australia.
Η Κοινότητα εγγυάται στις χώρες αυτές «περιθώριο διασδύσεως παρέχοντας έκπτωση 6% έ­ναντι της τιμής των συνήθων χαλύβων των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων σιδήρου και χάλυ­βα και 4% έναντι της τιμής των ειδικών χαλύβων».
Spain and Japan), allowing them to undercut European steel firms' published list prices by 6% for ordinarysteel and 4% for special steels in order to retain a 'margin of penetration'.
Παρατηρήθηκε πράγματι ότι ορισμένα κράτη μέλη χρησιμοποίησαν μερικές φορές μονομερή μέτρα διασφαλίσεως.
It is not always easy, however, to apply the rules in such a sensitive area at a time of recession, and some Member States have taken unilateral safeguard action.
Έτσι το 1977 η Γαλλία, θεωρώντας εξαιρετικά φιλελεύθερο τον τρόπο εφαρμογής της συμφωνίας κλωστοϋφαντουργικών εκ μέρους της ΕΟΚ, αποφάσισε να πρόσφυγα μονομε-
In 1977. for instance, France, feeling that the Community was applying the MFA too liberally. decided to make unilateral use of the GATT Article XIX safeguard clause and impose quotas on four sensitive products. The French measures were subsequently replaced by Community regulations.23
Ρ°) Γραπτή ερώτηση αριθ.
Safeguards are in any case always subject to international supervision.
Danken, ΕΕ C 113 της 7.5.1979, σ. 5.
Written question No 1796/78 of 22 November 1978 by Mr Dankert (OJ C 113, 7.5.1979. p. 5).
58/79 της 6.4.1979 του Μ. Cot, ΕΕ C 185 της 23.7.1979, σ. 9.
Written question No 53/79 of 6 April 1979 by Mr Cot (OJ C 185, 23.7.1979. p. 9).
Το σύνολο του μηχανισμού λειτουργεί υπό την επίβλεψη της GATT.
24 and the whole always be asked to pronounce on the legality of protective clauses,system is under GATT supervision.
Στο πλαίσιο του γύρου Tokyo, είχε προταθεί η αναθεώρηση του άρθρου XIX της GATT (έκτακτα μέτρα σχετικά με την ασαγωγή συγκεκριμένων προϊόντων).
The revision of Article XIX of GATT (emergency action against particular imports) was one of the items on the agenda for the Tokyo Round.
Οι σχετικές διαπραγματεύσεις συνεχίζονται δεδομένου ότι ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια συνιστά η έλλειψη συμφωνίας σχετικά με την επιλεκτική εφαρμογή της ρήτρας διασφαλίσεως που υποστηρίζει η Κοινότητα και που έχα σαν στόχο μόνο τις χώρες εκείνες που είναι υπεύ­θυνες για την κατάσταση αποδιοργανώσεως της αγοράς στο έδαφος του θιγόαενου συμ­βαλλόμενου μέρους.
The negotiations are still going on, one difficulty being the lack of consensus on selective application, which is advocated by the Community and others as a means of enabling the contracting party affected to confine defensive action to the exporting countries actually responsible for disruption of its market.
Δ. Η καταπολέμηση του dumping
D. Anti­dumping measures
Το dumping αποτελεί παράνομη πρακτική που είναι δυνατόν να απείλησα τους πα­ραγωγούς της Κοινότητας.
Dumping is an illicit trade practice which may pose a threat to Community manu­facturers.
Γίνε­ται έτσι καταχρηστικά λόγος για κοινωνικό dumping ή νομισματικό dumping.
At a time of recession there is a tendency to extend the definition of dumping to embrace any 'aggressive' commercial practice, and various employment­related or monetary policies are wrongly termed 'dumping'.
Η Κοινότη­τα παράμενα στον ορισμό που δίδα η GATT (άρθρο VI, παράγραφος 1), η οποία έχει κα­ταρτίσει κώδικα antidumping που άρχισε να ισχύει το 1968 και τον οποίο συζήτησε πάλι με την ευκαιρία του γύρου Tokyo.
The Community sticks to the defini­tion formulated by GATT (Article VI(1)), which has also drawn up an anti­dumping code that came into force in 1968 and was renegotiated during the Tokyo Round.
Από το 1970 η εφαρμογή των κανόνων antidumping εντάσσεται στην κοινή εμπορική πολιτική, σύμφωνα με κοινοτικούς κανόνες που έχουν υιοθέτησα κατά κύριο λόγο τις ρυθμίσας του κώδικα antidumping της GATT.
Since 1970, anti­dumping measures have come under the common commercial policy and are subject to Community rules which broadly correspond to the GATT code.
Η σχετική διαδικασία έγκαται σε έναρξη έρευνας εκ μέρους της Επιτροπής, η οποία συχνά οδηγεί σε διευθέτηση που εκφράζεται με αύξηση των τιμών αντί για επιβολή προσωρινού δασμού antidumping.
When an anti­dump­ing procedure is initiated, the Commission opens an investigation which often culminates in a price­increase arrangement rather than the introduction of a provisional anti­dump­ing duty.
Σε μια δεύτερη φάση, το Συμβούλιο έχα τη δυνατότητα να επιβάλει την εί­σπραξη οριστικού δασμού antidumping (").
Subsequently the Council may, if necessary, impose a definitive duty.25
41 έως 44/70 (International Fruit/ Επιτροπή), Συλλογή 1971, σ. 412.
See for example, Joined Cases 41 and 44/70 International Fruit ν Commission [1971] ECR 412. See H. Lcsguillon, Le régime antidumping de la CEE. Droit et pratique du commerce international, 1978, p. 459.
Ο πρώτος κανονσιμός (ΕΟΚ) 459/68 (ΕΕ L 93 της 17.4.1968, σ.
The earliest regulation (Regulation (EEC) No 459/68, OJ L 93, 17.4.1968, p.
1) αντικαταστάθηκε από τον κα­νονισμό (ΕΟΚ) 3017/79 (ΕΕ L 339 της 31.12.1979, σ.
1) was replaced by Regulation (EEC) No 3017/79 (OJ L 339, 31.12.1979, p.
1) που αποτελεί εφαρμογή της συμφωνίας που έ­χει επιτευχθεί επί του θέματος στο πλαίσιο του γύρου Tokyo.
1), which gives effect to the Tokyo Round agreement.
Ο πρώτος αυτός κανονισμός, είχε ήδη τρο­ποποιηθεί από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1681/79 (ΕΕ L 196 της 12.8.1979, σ.
The 1968 regulation was amended by Regulation (EEC) No 1681/79 (OJ L 196, 12.8.1979, p.
(") Αρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) 459/68 της Επιτροπής της 5.4.1968, ΕΕ L 93 της 17.4.1968. σ.
Article 3 of Commission Regulation (EEC) No 459/68 of 5 April 1968 (OJ L93, 17.4.1968, p.
24, ό­πως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1681/79 του Συμβουλίου της 1.8.1979, ΕΕ L 196 της 2.8.1979. σ.
24), as amended by Council Regulation (EEC) No 1681/79 of 2 August 1979 (OJ L 196, 1.8.1979, p. 1).
Το ισχύον κείμενο είναι το κείμενο του άρθρου 2, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΟΚ) 3017/79 του Συμβουλίου της 20.12.1979, ΕΕ L 339 της 31.12.1979, σ. 1. Βλ. επίσης Flory, Chronique du Droit international économique, AFDI 1977, σ. 664.
The relevant provision is now Article 2(5) of Council Regulation (EEC) No 3017/79 of 20 December 1979 (OJ L 339, 31.12.1979, p. 1).
Ρ7) Βλ. το πρόγραμμα δράσεως σε θέματα κοινής εμπορικής πολιτικής που υιοθέτησε με απόφαση του το Συμβούλιο στις 25.9.1962, ΕΕ 90 της 5.10.1962, σ. 2353.
See the Council Decision dated 25 September 1962 on a programme of action in matters of common commer­cial policy (OJ 90, 5.10.1962, p. 2353).
σεις που παραχωρούνται στις αναπτυσσόμενες χώρες, και τούτο, είτε πρόκαται για πολυ­μερείς συμφωνίες (Yaoundé II, Lomé Ι και II) είτε για διμερείς συμφωνίες (3Ι).
Subsequently, however, Part IV (Trade and development) was added to the General Agreement, widening the Community's scope for action by providing a more suitable basis for preferences granted to developing countries under multilateral (Yaoundé II, Lomé I and II) or bilateral agreements.3I
Θα πρέπα τέλος να σημαωθεί ότι η τελωναακή ένωση που συνέστησε η Ευρωπαϊκή Κοι­νότητα παράμενα ανοικτή για την προσχώρηση και άλλων ευρωπαϊκών κρατών.
Other European States can also join the Community customs union, as the United King dom, Ireland, Denmark and Greece have done; other countries are at an earlier stage of the process, with association agreements providing for eventual customs union (e.g. Turkey: agreement dated 12 September 1963; Malta: 5 December 1970; Cyprus: 19 December 1972).
Στα συμβατικά αυτά μέσα ασκήσεως εμπορικής πολιτικής πρέπα να προστεθούν και τα αυτόνομα μέτρα. Πρόκαται για διατάξας εφαρμογής συμφωνιών (πχ. κανονισμοί εφαρμο­γής μέτρων διασφαλίσεως που προβλέπονται στις «προτιμησιακές» συμφωνίες — κανονι­σμός (ΕΟΚ) 3059/78), διατάξας υλοποιήσεως διμερών συμφωνιών στο πλαίσιο της συμ­φωνίας κλωστοϋφαντουργικών, μονομερείς προσφορές στο πλαίσιο του συστήματος των γενικευμένων προτιμήσεων, μέτρα που εφαρμόζονται σε περίπτωση ελλείψεως συμφωνιών με τρίτες χώρες (πχ. ανατολικές χώρες).
As well as agreements, the Community makes use of'autonomous' measures to implement agreements (e.g. regulations activating the safeguard measures in preferential agree ments, see Regulation (EEC) No 3059/78), give effect to MFA bilateral accords, set out the (unilateral) generalized preferences and to offer or adopt arrangements to apply, in the absence of an agreement, to dealings with nonmember countries (e.g. Eastern bloc coun tries).
Β. Οι σχέσας με τις χώρες κρατικού εμπορίου
B. Relations with Statetrading countries
Η Κοινότητα παρουσίασε στις χώρες κρατικού εμπορίου έναν τύπο συμφωνίας τον οποίο όλες απέρριψαν — με εξαίρεση την Κίνα και τη Ρουμανία.
The Community offered the Statetrading countries a model agreement that was rejected by all except China and Romania.
Λόγω της υπάρξεως του κενού αυτού, η Κοινότητα έδωσε την άδαα στα κράτη μέλη να διατηρούν τους ποσοτι­κούς περιορισμούς που προβλέπουν τα καθεστώτα εισαγωγής τους, υποβάλλοντας όμως αυτές σε κοινοτικές διαδικασίες (32).
In the absence of contractual provisions, it authorized the Member States to continue to apply their own quantitative restrictions on imports, though subject to certain Community rules.32
Σε ανταπόδοση, η Ρουμανία αναλάμβανα να ανάπτυξα και να διαφοροποιήσει τις αγορές που πραγματοποιεί από την Κοινότητα.
Setting aside the German Democratic Republic, which is a special case, the Statetrading countries' relations with the Community, as with GATT (which Yugoslavia.
Η Κοινότητα έχα εξάλλου συνάψα εμπορική συμφωνία με την Κίνα (
Luchaire, 'Les associations à la CEE', 1975 RCADI 1/295. R.S. Imhoof, Le GATT et les zones de libre échange. Geneva, 1979.
(·") Βλ. κατωτέρω τμήμα III, παράγραφοι 5 και επ.
See Section III, H 5 et seq.
Ρ2) Κανονισμός (ΕΟΚ) 3286/80 του Συμβουλίου της 4.12.1980, ΕΕ L 353 της 29.12.1980, ο.
Council Regulation (EEC) No 3286/80 of 4 December 1980 (OJ L 353. 29.12.1980. p. 1).
Γ. Η συμμετοχή της Κοινότητας στις πολυμερείς συμφωνίες
C. The Community's participation in multilateral agreements
Η εμπορική πολιτική της Κοινότητας υλοποιείται και με τη συμμετοχή της στις πο­λυμερείς συμφωνίες (33).
Multilateral agreements also form part of Community commercial policy.35In addition to the primary aim of securing tariff concessions, negotiations are concerned with the removal of practices contrary to GATT rules.
Πέρα από τις δασμολογικές παραχωρήσας που αποτελούν το βα­ σικό στόχο των συμφωνιών αυτών, οι σχετικές διαπραγματεύσας επιδιώκουν να εξαλεί­ψουν κάθε πρακτική που δεν συμβιβάζεται με τις διατάξας της GATT.
The Community has taken part in all the big multilateral trade negotiations, has signed the various codes, drawn up in the recent Tokyo Round talks, on subsidies and countervailing duties, customs valuation, government procurement, import licensing and technical barriers to trade.
Η Κοινότητα συμμετέχα εξάλλου σε πολλές συμφωνίες που αφορούν προϊόντα βάσεως: καφέ, κασσίτερο, σίτο, ελαιόλαδο, φυσικό καουτσούκ.
It is also a party to the various commodity agreements on coffee, tin, wheat, olive oil and natural rubber.
Η Κοινότητα έχα τέλος συμμετάσχα στη διαπραγμάτευση της συμφωνίας για το κακάο και μετέχει στην προετοιμασία και άλλων συμφωνιών για προϊόντα όπως ο χαλκός, το τσάι, το βαμβάκι, η ιούτα, τα κρέατα, οι ελαιώδεις καρποί, τα τροπικά ξύλα και το τουγκστένιο — στο πλαίσιο της εφαρμογής του ολοκληρωμένου προγράμματος της UNCTAD.
It was involved in the negotiation of the Cocoa Agreement, and is taking part in the work being done on other commodity agreements (on copper, tea, cotton, jute, hard fibres, oilseeds, tropical woods, meat and tungsten) to give effect to the Unctad integrated programme. gramme.
Στους τομείς εκείνους που δεν υπάγονται στην αρμοδιότητα της Κοινότητας, κάθε κράτος μέλος συνεχίζει να εφαρμόζει τη δική του εξωτερική πολιτική.
In areas outside the Community's jurisdiction the Member States continue to con duct their own foreign policies.
Όπως όμως ακρι­βώς η κοινή εμπορική πολιτική επικάλυπτα ενδεχομένως και προβλήματα που υπάγονται στις εθνικές αρμοδιότητες, έτσι και η πολιτική κάθε κράτους μέλους είναι δυνατό να έχα επιπτώσας στην κοινή πολιτική.
But just as the common commercial policy may spill over into areas of national competence, Member States' individual policies may impinge on the common policy.
Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητο να λειτουργούν δια­δικασίες συντονισμού.
In this situation, a coordination procedure is necessary.
Τέτοιες διαδικασίες προέβλεπε το άρθρο 111 κατά τη διάρκαα της μεταβατικής περιόδου, συνεχίζουν όμως να είναι απαραίτητες στις περιπτώσας όπου δεν υπάρχα κοινοτική αρμοδιότητα, ή στις οποίες η έλλαψη ενοποιήσεως της εμπορικής πο­λιτικής οδηγεί στη διατήρηση εθνικών μέτρων εμπορικής πολιτικής.
During the transitional period the procedure was that set out in Article 111 ; and coordination is still needed where Community powers are lacking, or where the absence of a harmonized trade policy means that Member States act on a national basis.
Έτσι το Συμβούλιο ζήτησε από τα κράτη μέλη να παρεμβάλουν στις διμερείς εμπορικές συμφωνίες που συνά­πτουν, ανανεώνουν ή τροποποιούν την ακόλουθη ρήτρα: «Όταν οι υποχρεώσας που απορρέουν από τη συνθήκη ΕΟΚ και σχετίζονται μέ την προοδευτική καθιέρωση κοινής εμπορικής πολιτικής καθιστούν αναγκαία τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων, οι διαπραγματεύσας αυτές αρχίζουν το ταχύτερο δυνατό προκαμένου να επέλθουν στη συμφωνία αυτή όλες οι απαραίτητες τροποποιήσας» (36).
Initially the Council asked Member States, when concluding, renewing or amending bilateral trade agreements, to incorporate the following clause: 'Should those obligations under the Treaty establishing the European Economic Community which relate to the gradual establishment of a com mon commercial policy make this necessary, negotiations shall be opened as soon as
Στη συνέχαα αποφασίστηκε ότι είτε οι συμφω­νίες του τύπου αυτού δεν θα ανανεώνονται περαιτέρω (χώρες κρατικού εμπορίου), είτε πά­λι ότι η παράταση ή η ανανέωση τους θα περιορίζεται σ' ένα χρόνο και θα υποβάλεται σε διαδικασία εγκρίσεως εκ μέρους του Συμβουλίου (37).
feasible in order to amend this present agreement as appropriate.'36However, it was subsequently decided that either such agreements would not be renewed (in the case of Statetrading countries), or their extension (for a maximum of one year) would be subject to Council authorization.37
Το πρόβλημα του κοινοτικού συντονισμού τίθεται ιδίως στην περίπτωση των διμε­ρών συμφωνιών «συνεργασίας» που συνάπτουν τα κράτη μέλη.
The question of Community coordination arises in the case of bilateral 'cooperation' agreements concluded by Member States.
Με ανακοίνωση της προς το Συμβούλιο στις 3 Οκτωβρίου 1973, η Επιτροπή προσπάθησε να εντάξα τις συμφωνίες
In a communication to the Council dated 3 October 1973, the Commission called for such agreements to be brought within the Community's sphere of competence, but this the Council was unwilling to do.
(") 20.7.1960, Τέταρτη Γενική Έκθεση ΕΟΚ, σ. 196.
Under a Decision dated 22 July 1974, based on Articles 113 and 235.
Οι ατέλειες της κοινής εμπορικής πολιτικής
An incomplete common commercial policy
Οταν αναλύεται η εμπορική πολιτική στη σημερινή της φάση, η οποία δεν είναι πια η φάση της μεταβατικής περιόδου (άρθρα 111 και 112 ΕΟΚ) αλλά, λόγω των ατελειών της, δεν έχα ακόμα επιτύχα το στόχο της αποκλαστικής αρμοδιότητας που προβλεπόταν μακροπρόθεσμα, είναι δυνατόν να γίνα διάκριση μεταξύ δύο τομέων:
The common commercial policy has moved beyond the transitional phase (Articles 111 and 112 EEC), but it is still incomplete; the Community does not have the sole powers it is eventually intended to enjoy. More specifically, two areas of policy can be distinguished.
— Του τομέα απόλυτης εφαρμογής της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Κοινότητας που κάλυπτα τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνιών με τις τρίτες χώρες, περιλαμβα­νομένων και των συμφωνιών που αφορούν προϊόντα που δεν καλύπτονται από ενο­ποιημένο καθεστώς ασαγωγής ή εξαγωγής (π.χ. διμερείς συμφωνίες για τις συναλλαγές κλωστοϋφαντουργικών στο πλαίσιο της συμφωνίας κλωστοϋφαντουργικών, συμφωνία για τις συναλλαγές βιομηχανικών προϊόντων με τη Ρουμανία), των πινάκων των ελευ­θερωμένων κατά την ασαγωγή και την εξαγωγή προϊόντων για όλη την Κοινότητα (κανονισμοί (ΕΟΚ) 925 και 926/79, κανονισμός (ΕΟΚ) 2603/69), των μέτρων anti­dumping (κανονισμός (ΕΟΚ) 459/68, που έχει αντικατασταθεί από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3017/79).
The first is that in which the Community has, and exercises in full, exclusive powers: this area takes in the negotiation and signing of agreements with nonmember countries, including agreements covering products not subject to uniform import or export rules (e.g. the bilateral textile agreements concluded within the MFA framework, and the agreement with Romania on industrial products), the lists of products liberalized, for imports and exports, throughout the Community (Regulations (EEC) Nos 925 and 926/79 and Regulation (EEC) No 2603/69) and antidumping or anti-subsidy measures (Regulation (EEC) No 459/68, replaced by Regulation (EEC) No 3017/79).
— Των τομέων μερικής εφαρμογής της αρχής της αποκλαστικής αρμοδιότητας που περι­λαμβάνουν λιγότερο ή περισσότερο δεσμευτικά μέτρα «κοινοτικής πλαισιώσεως» των εξουσιών που διατηρούν τα κράτη μέλη στον τομέα της κοινοτικοποιημένης εμπορικής πολιτικής (πχ. κίνηση διαδικασίας μέτρων διασφαλίσεως σε εθνικό επίπεδο: κανονι­σμός (ΕΟΚ) 926/79, άρθρο 14 και κανονισμός (ΕΟΚ) 925/79, άρθρο 9) ή και στον τομέα της μη κοινοτικοποιημένης ακόμη πολιτικής (πχ. καθορισμός και τροποποίηση των ποσοστώσεων εισαγωγής στην Κοινότητα προϊόντων καταγωγής χωρών κρατικού εμπορίου, κανονισμός (ΕΟΚ) 3286/80, τροποποίηση των καθεστώτων ασαγωγής προϊό­ντων καταγωγής τρίτων χωρών, πλην των χωρών κρατικού εμπορίου· κανονισμός (ΕΟΚ) 926/79 και άρθρο 17, γνωστοποίη(ίη των αποφάσεων χορηγήσεως πιστώσεων στις τρί­τες χώρες κατά παρέκκλιση των κοινοτικών κανόνων· απόφαση του Συμβουλίου 391/73).
The second area is that in which the Community jurisdiction rule applies in part, and it includes binding or recommended Community framework measures, certain prerogatives retained by Member States in the essentially Community-run field of commercial policy (e.g. the triggering of national protective measures : Regulation (EEC) No 926/79. Article 14; Regulation (EEC) No 925/79, Article 9) or in fields not yet brought under Community jurisdiction, including the introduction or modification of import quotas on goods from Statetrading countries (Regulation (EEC) No 3286/80), changes in import arrange ments for goods originating in countries other than Statetrading countries (Regulation
Τμήμα III — Οι οικονομικές σχέσεις με τις αναπτυσσόμενες χώρες
Section HI — Economic relations with developing countries
Η αρμονική ανάπτυξη του εμπορίου σ' έναν κόσμο που περιλάμβανα κράτη με δια­φορετικό βαθμό αναπτύξεως, δεν είναι δυνατό να αρκεστεί στην ύπαρξη ενιαίου συστήμα­τος κανόνων.
In a world made up of countries at different stages of development a single set of rules cannot ensure the smooth expansion of international trade.
Η φιλοσοφία του χάρτη της Αβάνας που είχε ακολούθησα η GATT στην πρώτη της μορφή, απέβλεπε στη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ εταίρων που παρουσίαζαν παρόμοιο επίπεδο αναπτύξεως.
The Havana Charter, which formed the basis for the first version of GATT, was drawn up by a group of countries at more or less the same level of development.
Με 129 αναπτυσσόμενα κράτη επί συνόλου 150, φυσικό ήταν να αναζητηθεί μεταρρύθμιση του φιλελεύθερου συστήματος της GATT — το οποίο, υπό την πίεση της UNCTAD, είχε υποστεί προσαρμογές με την προσθήκη το 1964 του τμήματος IV που καθιέρωνε την ιδέα διπλού εμπορικού καθεστώτος (40), που έγινε γνω­στό σαν σύστημα της διπλής υποστάσεως των κανόνων (41).
But with 129 of the 150 independent States classified as developing countries, the liberal GATT system was supplemented in 1964, under pressure from Unctad, by the addition to the General Agreement of Part IV.
Την ίδια ακριβώς ιδέα εφάρ­μοσε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, σε πλήρη συμφωνία με την GATT, στις σχέσεις της με τις αναπτυσσόμενες χώρες (42).
This effectively introduced a separate set of rules40and created a 'double standard'.41The Community, with the full approval of GATT, set out to adopt the same approach to its relations with the developing countries. 42
Στην αρχή, στο πλαίσιο της συνθήκης της Ρώμης, η Κοινότητα ακολούθησε επιλεκτική πολιτική.
From the outset, in the Treaty of Rome, the Community opted for a selective policy.