natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η απόφαση Costa/ENEL του 1964 καθιέρωσε την αρχή της υπεροχής του κοινοτικού δι­καίου, δηλ. ότι το τελευταίο παράμενα άθικτο παρά την ύπαρξη αντίθετων εθνικών διατά­ξεων.
In 1964 the judgment in Costa ν ENEL asserted the primacy of Community law and the principle that it could not be affected by opposing national provisions.
Οι αποφάσας AETR του 1971 και Kramer του 1975 και η γνωμοδότηση 1/1976 διαπί­στωσαν ότι οι εξωτερικές αρμοδιότητες της Κοινότητας δεν είναι μόνον εκείνες που ορί­ζονται ρητά από τη συνθήκη ΕΟΚ (εμπορική πολιτική, άρθρο 113, σύνδεση, άρθρο 238), αλλά εκτείνονται σε όλο το πεδίο εφαρμογής της συνθήκης σαν φυσική προέκταση των εσωτερικών αρμοδιοτήτων της.
The AETR judgment in 1971 and the Kramer judgment in 1975 followed by Opinion No 1/76 found that the Community's external competence included not only what was laid down in the EEC Treaty (Article 113 on commercial policy and Article 238 on associa­tion) but also whatever naturally followed under the Treaty from an extension of internal competence.
Τέλος, σαρά αποφάσεων — με αρχή την απόφαση Stauder του 1969 — διακηρύσσουν ό­τι τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου, ακόμη και αν δεν καθιερώνονται ρητά στις συνθήκες, πρέπα να θεωρούνται τμήματα του κοινοτικού δικαίου σαν κοινή νομική κλη-
Finally, a series of decisions, starting with the Stauder judgment in 1969, found that fundamental human rights, even if not expressly enshrined in the Treaties, must be regarded as part of Community law since they were part of the shared legal traditions of the Member States and may be invoked in the courts if violated by an act of the insti­tutions.
Η θέληση προσχωρήσεως στην Κοινότητα που εξέφρασε πρώτα η Ελλάδα και ύστερα η Πορτογαλία και η Ισπανία, «αποτελεί πράξη πίστεως στο μέλλον της ενωμένης Ευρώπης και αποδακνύει ότι το ιδεώδες που γέννησε την Κοινότητα δεν έχασε ούτε τη ρώμη του, ούτε την επικαιρότητα του...» (3).
To sum up, although the attainment of certain objectives has met with delays and obstacles, the Community has fully lived up to the wishes expressed by its founders when they declared that they were 'resolved ... to preserve and strengthen peace and liberty, and calling upon the other people of Europe who share their ideal to join in their efforts'.
Τα έγγραφα προσχωρήσεως της Ελλάδας στην Κοινότητα υπογράφηκαν στην Αθήνα στις 28 Μαΐου 1979.
The desire to join the Community expressed first by Greece, then by Portugal and finally by Spain constitutes 'an act of faith in a united Europe, which demonstrates that the ideas inspiring the creation of the Community have lost none of their vigour or rel­evance'. 3
Η νέα λοιπόν διαδικασία διευρύνσεως έχα ήδη αρχίσα.
Enlargement of the Community—General considerations.
Η δομή της Κοινότητας
The structure of the Community
Κεφάλαιο I — Η Κοινότητα και τα όργανα της του Guy Schrans
Chapter I — The Community and its institutions by Guy Schrans
Τμήμα Ι — Γενικές σκέψεις
Section I — General considerations
Με τη συνθήκη της 18ης Απριλίου 1951, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότη­τας 'Ανθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) ή με βάση τη συνθήκη αυτή, καθώς και με τις συνθή­κες της 25ης Μαρτίου 1957 για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ) και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργαας (ΕΚΑΕ), δημιουργήθηκαν ορισμένα όργανα.
A number of institutions and organs were set up by or under the Treaty of 18 April 1951 establishing the European Coal and Steel Community (ECSC) and the Treaties of 25 March 1957 establishing the European Economic Community (EEC) and the European Atomic Energy Community (EAEC).
Γίνεται γενικά δεκτό ότι όργανα των Κοινοτήτων μπορούν να θεωρη­θούν μόνο τα όργανα που αναφέρονται υπ' αυτήν την ιδιότητα στις συνθήκες.
It is generally acknowledged that only the institutions so named in these Treaties can be considered as Community institutions.
Κατά τη συνθήκη ΕΚΑΧ (άρθρο 7), επρόκατο για την Ανώτατη Αρχή, τη Συνέλευση, το αδικό Συμβούλιο υπουργών και το Δικαστήριο.
The ECSC Treaty (Article 7) provided for the High Authority, the Common Assembly, the Special Council of Ministers and the Court of Justice, and each of the other two Treaties (Article 4 EEC and Article 3 EAEC) provided for the Assembly, the Council, the Com mission and the Court of Justice.
Οι συνθήκες ΕΟΚ και ΕΚΑΕ ορίζουν με σαφήνεια ότι κάθε όργανο έχα τις αρμοδιότητες που του ανατίθενται ( «κάθε όργανο δρά εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων που του ανα­γνωρίζονται από τη συνθήκη αυτή» ).
The EEC and EAEC Treaties clearly provide that each institution is to exercise the powers that arc specifically assigned to it ('Each institution shall act within the limits of the powers conferred upon it by this Treaty').
Μολονότι η συνθήκη ΕΚΑΧ δεν πρόβλεπα τίποτα τέτοιο, γίνεται δεκτό ότι τα όργανα της ΕΚΑΧ κατέχουν επίσης τις εξουσίες που τους έ­χουν ανατεθεί (').
The ECSC Treaty makes no such provision, but the ECSC institutions are likewise generally recognized as enjoying the specific powers assigned to them. '
Από την έναρξη της ισχύος της συνθήκης της 8ης Απριλίου 1965 για την ίδρυση ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (πού έγινε γνωστή σαν «συνθήκη συγχωνεύσεως»), το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενεργεί στη θέση του αδικού Συμβουλίου υπουργών της ΕΚΑΧ και των Συμβουλίων της ΕΟΚ και της Ε­ΚΑΕ και ασκεί τις αρμοδιότητες που έχουν ανατεθεί στα όργανα αυτά σύμφωνα με τις διατάξας των διαφόρων συνθηκών.
Since the entry into force of the Treaty of 8 April 1965 establishing a Single Council and a Single Commission of the European Communities (the Merger Treaty), the Council acts in place of the Special Council of Ministers of the ECSC and the Councils of the EEC and EAEC; it exercises the powers conferred on those institutions in accordance with the provisions of the different Treaties.
Ανάλογη ρύθμιση εφαρμόζεται για την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που δρά στη θέση της Ανώτατης Αρχής της ΕΚΑΧ και των Επιτροπών της ΕΟΚ και της ΕΚΑΕ.
A similar arrangement applies to the Commission of the European Communities, which acts in place of the High Authority of the ECSC and of the Commissions of the EEC and EAEC.
Τα όργανα της Κοινότητας είναι λοιπόν τα ακόλου­θα:
The institutions of the Community are thus:
— το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, — η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, — η Συνέλευση (ή το «Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο»), — το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (2).
(i) the Council of the European Communities; (ii) the Commission of the European Communities; (iii) the Assembly (or 'European Parliament'); (iv) the Court of Justice of the European Communities.
(') Υπό ορισμένες προϋποθέσεις, είναι δυνατή η επέκταση των εξουσιών δράσεως των οργάνων: βλ. άρθρο 95 ΕΚΑΧ, άρθρο 235 ΕΟΚ, άρθρο 203 ΕΚΑΕ.
In certain circumstances the institutions' powers of action may be extended: see Articles 95 ECSC, 235 EEC and 203 ECSC.
(2) Το Δικαστήριο εξετάζεται στο κεφάλαιο VII του πρώτου μέρους και γι' αυτό το λόγο δεν θα εξετασθεί στο κεφάλαιο τούτο.
The Court of Justice is considered in Chapter VII and will therefore be left out of this chapter.
Ειδική, τέλος, θέση ανήκει στο «Ευρωπαϊκό Συμβούλιο» που απαρτίζεται από τους αρχη­γούς κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών και από τους υπουργούς των εξωτερι­κών τους.
Lastly, in a separate category, is the European Council, consisting of the Heads of State or Government of the Member States, supported by their Foreign Ministers.
Από το 1951, η θεσμική δομή της Κοινότητας χαρακτηρίζεται από την «τετραμερή» δομή των οργάνων.
In 1951 the Community's institutional structure was already marked by this quadripartite pattern.
Από τον καιρό του Montesquieu, διακρίνονται στην κυβέρνηση ενός κράτους η νομοθετική εξουσία, η εκτελεστική εξουσία και η δικαστική εξουσία, πού ασκούνται από ξεχωριστά συνταγματικά όργανα.
Since the days of Montesquieu, governments have been analysed in terms of the legislative power, the executive power and the judicial power, which are wielded by constitutionally separate bodies.
Βέβαια, στην πρακτική εφαρμογή της «τριμερούς» δομής των οργάνων παρατηρούνται αποχρώσεις: μεταξύ της κοινοβουλευτι­κής μορφής (με ακραία περίπτωση το καθεστώς της «κυβερνώσας Βουλής») και της προε­δρικής μορφής υπάρχουν και άλλες δυνατότητες θεσμικών σχέσεων.
In practice, this tripartite institutional structure can take several forms: between the extreme parliamentary system and the extreme presidential system there are other institutional relationships.
Η τριμερής διάκριση εφαρμόζεται και στα ομοσπονδιακά κράτη, μολονότι στα κράτη αυτά το νομοθετικό σώμα διακρίνεται συχνά σε «Βουλή των κρατών» (πχ. γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, Bun­desrat της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας) και «Βουλή των λαών» (πχ. Βου­λή των αντιπροσώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες, Bundestag στη Γερμανία).
The tripartite system also applies in federal States, although in such States the legislative body is often split into a 'Chamber of States' (e.g. the Senate in the United States, the Bundesrat in the Federal Republic of Germany) and a 'Chamber of Peoples' (e.g. the US House of Representatives, the Bundestag in Germany).
Το τετραμερές σχήμα των Κοινοτήτων χρησιμοποιεί τρία όργανα από το τριμερές: τη Συνέλευση ή Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και το Δικαστήριο.
The authors of the ECSC Treaty discarded this traditional model with the aim of creating an institutional structure which would meet the special requirements of a Community hallmarked by the partial and gradual transfer of powers.3The quadripartite structure of the Community takes three of its institutions from the tripartite system : the Assembly or Parliament, the Council and the Court of Justice.
Το τέταρτο όργανο είναι η Επιτροπή (και πριν από αυτή η Ανώτατη Αρχή της ΕΚΑΧ) που πρέπει, πριν απ' όλα, να υπερασπίζεται το συμφέρον της Κοινότητας, ενώ το Συμβούλιο (μολονότι και αυτό είναι όργανο της Κοινότητας) αποτελεί τόπο εκφράσεως κυρίως των συμφερόντων των κρατών.
The fourth institution is the Commission (earlier the ECSC High Authority), whose basic role is to defend the Community interest, whereas the Council, though also a Community institution, constitutes the forum where national interests tend to prevail.
Η εξέλιξη της τετραμερούς δομής της Κοινότητας εμφανίζα ιδιαίτερη δυναμική.
The development of the Community's quadripartite structure shows an idiosyncratic pattern, for this structure is no merely formal innovation.
Από το 1951, η Κοι­νότητα γνώρισε και βαθύτατες εσωτερικές μεταβολές.
Since 1951 the Community has also seen sweeping internal changes.
Πριν απ' όλα, μεταβολή υπήρξε στις σχέσας μεταξύ του Συμβουλίου και της Ανώτατης Δρχής ή Επιτροπής.
First and foremost we have the pattern of relations between the Council and the High Authority or Commission.
Η αναγκαία αυτή συνεργασία μεταξύ Συμβουλίου και Επιτροπής (βλ. κατωτέρω αριθ.
Whereas, in the ECSC, the High Authority (the Community institution) had the edge in powers of decision, the system set up by the EEC and EAEC Treaties rests on constant cooperation between the Council and the Commission.
13) καθορίζεται από τις συνθήκες αυτές και επιβεβαιώνεται με τη συνθήκη συγχωνεύσεως της 8ης Απρι­λίου 1965.
The cooperation (see point 13 below) is established by those Treaties and was confirmed by the Merger Treaty of 1965, Article 15 of which states that 'the Council and the Com mission shall consult each other and shall settle by common accord their methods of cooperation'.
Η εξέλιξη αυτή στην κατανομή των εξουσιών αντικατοπτρίζα μια θεμε­λιώδη αξιολογική κρίση.
This development in the allocation of powers reflects fundamental valuejudgment.
Στις συνθήκες ΕΟΚ και ΕΚΑΕ επιδιώχθηκε η επίτευξη ισορρο­πίας μεταξύ των αρμοδιοτήτων των εθνικών κυβερνήσεων και των αρμοδιοτήτων του κα­τεξοχήν κοινοτικού οργάνου (4).
The authors of the EEC and EAEC Treaties sought to establish a balance between the powers of the national governments and those of the most truly Community institution.4
Κατά δεύτερο λόγο, το κοινοβουλευτικό όργανο αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία.
Secondly, the Parliament has steadily grown in importance.
Η Συνέλευση της ΕΚΑΧ, της ΕΟΚ και της ΕΚΑΕ έχα, σύμφωνα με τις συνθήκες, κυ­ρίως, εξουσία ελέγχου και συμβουλευτική εξουσία.
The Treaties give the Assembly of the ECSC, the EEC and the EAEC both supervisory and consultative powers.
Noël, Les rouages de Γ Europe, 2η έκδοση, Παρίσι-Βρυξέλλες, 1979, σ. 35.
E. Noël, Les rouages de l'Europe, second edition, Paris-Brussels, 1979. p. 35.
Οι συνθήκες της 22ας Απριλίου 1970 και της 10ης Ιουλίου 1975 ενίσχυσαν σημαντικά τις δημοσιονομικές εξου­σίες του Κοινοβουλίου: το σχέδιο προϋπολογισμού των Κοινοτήτων που εκδίδεται από το Συμβούλιο μπορεί σήμερα, με ορισμένες προϋποθέσας, να τροποποιηθεί αλλά και να απορριφθεί ακόμη από το Κοινοβούλιο.
of 22 April 1970 and 10 July 1975 enormously strengthened Parliament's budgetary powers: the draft budget of the Communities established by the Council can now, in certain circumstances, be amended or even rejected outright by Parliament.
Η εξουσία αυτή οδήγησε εξάλλου σε συγκρού­σεις μεταξύ του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου, όσον αφορά τους προϋπολογισμούς του 1979, του 1980 και του 1981.
There have already been clashes with the Council, particularly over the 1979, 1980 and 1981 budgets.
Το πολιτικό βάρος του Κοινοβουλίου αυξήθηκε επίσης σημαντικά με την εκλογή των μελών του με άμεση και καθολική ψηφοφορία, κατ' εφαρ­μογή της πράξεως της 20ής Σεπτεμβρίου 1976.
Parliament's political weight was also substantially increased by the election of its members by direct universal suffrage, pursuant to the Act of 20 September 1976.
Ενώ μέχρι τότε το Κοινοβούλιο απαρτιζόταν από εκπροσώπους που ορίζονταν στο πλαί­σιο των εθνικών κοινοβουλίων (άρθρα 21 ΕΚΑΧ, 138 ΕΟΚ και 108 ΕΚΑΕ), με συνέπεια να μην υπάρχει άμεσος δεσμός μεταξύ των μελών του και των λαών των κρατών που εί­χαν ενωθεί στην Κοινότητα, σήμερα έχα ουσιαστικά δημιουργηθώ ο άμεσος αυτός δεσμός (που ακολουθεί την πολιτική ευθύνη έναντι των εκλογέων) μετά την εκλογή με άμεση και καθολική ψηφοφορία του Ιουνίου του 1979.
Whereas the Parliament had formerly been composed of delegates designated by the national parliaments (Articles 21 ECSC, 138 EEC and 108 EAEC), so that there was no direct link between its members and the peoples of the countries forming the Commun ity, this direct link has now been forged (and it is synonymous with political answerability to the electorate) since the election by direct universal suffrage in June 1979.
Το περιεχόμενο των εξουσιών των οργάνων καθορίζεται από τη νομική φύση της συνθήκης που τους έχει αναθέσει τις εξουσίες αυτές.
The substance of the powers of the institutions is determined by the legal nature of the Treaty conferring those powers.
Στο πλαίσιο αυτό, το Συμβούλιο υπουργών έ­χει σαν κύριο έργο να εναρμόνιζα την πολιτική της Ανώτατης Αρχής με την πολιτική των εθνικών κυβερνήσεων (άρθρο 26 ΕΚΑΧ).
Thus the ECSC Treaty is what is called a 'treaty-law' laying down detailed rules to govern the Community coal and steel market and entrusts implementation of those rules to a Community institution, the High Authority.5In that structure, the main role of the Council is to harmonize the action of the High Authority with those of the national governments (Article 26 ECSC).
Οι συνθήκες ΕΟΚ και ΕΚΑΕ, αντίθετα, παρουσιάζουν περισσότερο χαρακτηριστικά «συνθήκης-πλαισίου», θέτοντας τις βάσεις μιας θεσμικής δομής και αναθέτοντας στα όργα­να όχι μόνον την εκτέλεση των συνθηκών, αλλά και τη θέσπιση νομοθετικών κανόνων.
In contrast, the EEC and EAEC Treaties tend more to take the form of what are called 'framework treaties', which lay the keel to an institutional structure in which the institutions are responsible not only for implementing the Treaties but also for legislation.
Σ' ένα σύστημα τέτοιας μορφής, φυσικό είναι τα κράτη μέλη να θέλουν να συνεχίσουν να έ­χουν σημαντικό λόγο στη νομοθετική διαδικασία, πράγμα που εξηγεί γιατί η κατανομή των εξουσιών και η συνεργασία μεταξύ Συμβουλίου και Επιτροπής καθορίζονται στις συνθήκες αυτές διαφορετικά απ' ό,τι στη συνθήκη ΕΚΑΧ.
In a structure ofthat type it is only to be expected that the Member States will wish to retain their key function in the legislative process, and this is why the allocation of powers and cooperation between the Council and the Commission are not regulated in the same way as they are under the ECSC Treaty.
Η διαφορά αυτή είναι λιγότερο σαφής σε ό,τι αφορά την εγκαθίδρυση και τη λατουργία της κοινής αγοράς, που αποτελα" το κύριο μέσο ενοποιήσεως που αναφέρεται στο άρθρο 2 της συνθήκης ΕΟΚ: πράγματι, η θεμελιώδης πολιτική επιλογή έχει, καταρχήν, γίνει στην ίδια τη συνθήκη.
The difference is less sharp as regards the establishment and functioning of the common market, the chief means of integration mentioned in Article 2 of the EEC Treaty.
Για το λόγο αυτό, εναπομένει στα όργανα και ιδιαίτερα στην Επιτροπή να συναγάγουν τα λογικά συμπεράσματα.
Here, the basic political option is already contained in the Treaty itself.
Είναι φανερό πως, όσον αφορά το δεύτερο αυτό μέσο ενοποιήσεως, τα κράτη μέ-
It is therefore for the institutions, and especially the Commission, to act on the logical inferences.
(5) 'Αρθρο 8 ΕΚΑΧ: «Η Ανώτατη Αρχή έχει το καθήκον να μεριμνά για την πραγματοποίηση των σκοπών που καθορίζονται στην παρούσα συνθήκη και κατά τους όρους τους προβλεπόμενους από αυτούς.»
Conversely, when 'progressively approximating the economic policies of Member States' (the second means of integration mentioned in Article 2 of the EEC Treaty) and all the more so when working towards economic and monetary union, the authorities must act consciously and effectively, which means that they must constantly make a choice from among a number of political alternatives.6The Member States themselves clearly want to determine much of the action taken on this second means of integration, and to be directly involved in it.
(6) Βλ. P.J.G. Kapteyn, *De implicaties van de economische en monetaire unie voor hel Gemeenschapsrecht en voor het nationaal recht». SEW, 1973, σ.
Article 8 ECSC: 'It shall be the duty of the High Authority to ensure that the objectives set out in this Treaty are attained in accordance with the provisions thereof.' P.J.G. Kapteyn, 'De implicaties van de economische en monetaire unie voor het Gemeenschapsrecht en voor het nationale recht', SEW, 1973, p. 614 et seq., particularly pp. 624-626; G. Schrans, Rechtsbescherming in het economisch recht. Leyde-ZwoIIe, 1979, pp. 10-11.
Τμήμα Π — Το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Section II — The Council of the European Communities
Η αποστολή του Συμβουλίου στο πλαίσιο της ΕΚΑΧ
The Council's role in the ECSC
Σύμφωνα με τη συνθήκη ΕΚΑΧ, το αδικό Συμβούλιο υπουργών (Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μετά τη συνθήκη συγχωνεύσεως της 8ης Απριλίου 1965) απο­τελείται από αντιπροσώπους των κρατών μελών.
The ECSC Treaty states that the Special Council of Ministers (the Council of the European Communities since the Merger Treaty of 8 April 1965) shall consist of Member States' representatives, each government delegating to it one of its members.
Κάθε κυβέρνηση απόστελλα ως εκπρό­σωπο ένα από τα μέλη της. Σύμφωνα με το άρθρο 26 ΕΚΑΧ, η αποστολή του καθορίζε­ται ως εξής: «Το Συμβούλιο ασκεί τις αρμοδιότητες του στις περιπτώσας και κατά τον τρόπο που πρόβλεπα η παρούσα συνθήκη, ιδίως για να εναρμονίσα τη δράση της Ανώτα­της Αρχής και των κυβερνήσεων των υπευθύνων για τη γενική οικονομική πολιτική της χώρας τους.
Article 26 of the Treaty sets its task as follows: 'The Council shall exercise its powers in the cases provided for and in the manner set out in this Treaty, in particular in order to harmonize the action of the High Authority and that of the governments, which are responsible for the general economic policies of their countries.
Προς τούτο, το Συμβούλιο και η Ανώτατη Αρχή προβαίνουν σε ανταλλαγή πληροφοριών και σε αμοιβαίες διαβουλεύσεις.
To this end, the Council and the High Authority shall exchange information and consult each other.
Το Συμβούλιο δύναται να ζητήσει από την Ανώτατη Αρχή να προβεί στην εξέταση όλων των προτάσεων και μέτρων που θεωρεί πρόσφορα ή αναγκαία για την πραγματοποίηση των κοινών σκοπών».
The Council may request the High Authority to examine any proposals or measures which the Council may con sider appropriate or necessary for the attainment of the common objectives.'
Μολονότι από τη διάταξη αυτή προκύπτα ήδη ότι το Συμβούλιο δεν έχα κεντρική αποστολή κατά την εκτέλεση της συνθήκης ΕΚΑΧ, η συνθήκη περιλάμβανα κανόνες που επιτρέπουν στο Συμβούλιο την άσκηση σημαντικής επιρροής στη δράση της Ανώτατης Αρχής.
Although it is already clear from this article that the Council is not to perform a central function in implementing the ECSC Treaty, the Treaty nevertheless contains rules enabling the Council to wield a decisive influence on the action of the High Authority.
Αυτό συμβαίνα ιδίως όταν η ΕΚΑΧ βρίσκεται σε «περίοδο έκδηλης κρίσεως», ή «σοβα­ρής ελλείψεως» (άρθρα 58 και 59).
This is especially true when the ECSC is in a 'period of manifest crisis' or confronted with 'a serious shortage' (Articles 58 and 59).
Στην πρώτη περίπτωση, η Ανώτατη Αρχή, μετά από σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου, οφείλα να εγκαθίδρυα σύστημα ποσοστώσεων παραγω­γής· σε περίπτωση που η Ανώτατη Αρχή δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλία, το Συμβούλιο μπορεί, αποφασίζοντας με ομοφωνία, να επιβάλα στην Ανώτατη Αρχή την εγκαθίδρυση συστήματος ποσοστώσεων (άρθρο 58 § 1).
In the first instance the High Authoritymust, with the assent of the Council, introduce a system of production quotas: if the High Authority does not take the initiative the Council, acting unanimously, may require the High Authority to establish a system of quotas (Article 58(1)).
Κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις (άρθρο 58 § 3) το Συμβούλιο μπορεί να αντιταχθεί στον τερματισμό του συστήματος των ποσοστώ­σεων.
In certain circumstances (Article 58(3)) the Council may prevent the quota system from being terminated.
Στη δεύτερη περίπτωση, δηλ. της σοβαρής ελλείψεως, η Ανώτατη Αρχή οφείλα να αποταθεί στο Συμβούλιο για την κατάσταση αυτή και, αν δεν υπάρξει αντίθετη απόφαση του Συμβουλίου που λαμβάνεται με ομοφωνία, να του προτείνει τα αναγκαία μέτρα.
In the second instance (serious shortage) the High Authority must apprise the Council of the situation and, unless the Council unanimously decides otherwise, propose the necess ary measure.
Σε περίπτωση που η Ανώτατη Αρχή δεν αναλάμβανα πρωτοβουλία, το Συμβούλιο μπορεί να αναγνωρίσει, λαμβάνοντας απόφαση με ομοφωνία, την ύπαρξη της καταστάσεως σοβαρής ελλείψεως.
If the High Authority fails to act the Council may take a unanimous decision declaring that the situation exists.
Το Συμβούλιο εξάλλου —κατόπιν προτάσεως της Ανώτατης Αρχής και σε συμφωνία με αυτή— αποφάσιζα ομόφωνα, αφενός, για τις προτεραιότητες χρησιμοποιή­σεως και, αφετέρου, για την κατανομή των πόρων άνθρακα και χάλυβα μεταξύ των βιομη­χανιών, των εξαγωγέων και των άλλων καταναλωτών.
It is again the Council which, acting unanimously on a proposal from and in consultation with the High Authority, establishes consumption priorities and determines the allocation of coal and steel resources between the ECSC industries, export and other sectors of consumption.
Τα δύο όργανα μπόρεσαν, α­ντίθετα, να λειτουργήσουν από κοινού το 1980 για να αντιμετωπίσουν την κρίση του χά­λυβα.
These provisions, which established the principle of cooperation between the Council and the High Authority, were a source of serious conflicts of opinion between the two during the coal crisis of the 1950s.7They did, however, manage to act together in 1980 to counter the steel crisis.
Η αποστολή του Συμβουλίου στο πλαίσιο της ΕΟΚ και της ΕΚΑΕ
If it wishes to take a decision which diverges from the Commission's proposal, the Council must act unanimously.
Μετά τη συνθήκη συγχωνεύσεως της 8ης Απριλίου 1965, το Συμβούλιο των Ευρω­παϊκών Κοινοτήτων αντικατέστησε τα Συμβούλια των τριών Κοινοτήτων και ασκεί τις αρμοδιότητες τους σύμφωνα με τις σχετικές συνθήκες.
Since the Merger Treaty of 8 April 1965 the Council of the European Communities has replaced the Councils of the three Communities and exercises their powers in accord ance with the three original Treaties.