natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πολύ συχνά πρόκειται γιά διατάξεις κανονισμών σχετικά μέ τήν οργάνωση γεωργικών αγορών, πού έχουν περιεχόμενο παραπλήσιο προς εκείνο ορισμένων διατάξεων τής συνθήκης αναφερομένων στην τελωνειακή ένωση, καί τών οποίων τό Δικαστήριο ανεγνώρισε τό άμεσο αποτέλεσμα.
Many of the cases concerned provisions in regulations for the organi­zation of the agricultural markets with a similar content to that of the Treaty provisions dealing with the customs union, which the Court recognized as having direct effect.
'Η απόφαση Leonesio προσθέτει ένα ακόμη στοιχείο στή νομολογία αυτήν.
The Leonesio judgment introduced a further element into this line of case law.
'Η κυρία Leonesio, 'Ιταλίδα αγρότισσα, είχε σφάξει αγελάδες καί ζητούσε μάταια άπό τό ιταλικό Κράτος τήν καταβολή τών πριμοδοτήσεων πού έδικαιοΰτο σύμφωνα μέ τους κοινοτικούς κανονισμούς.
Mrs Leonesio, an Italian farmer, had slaughtered some cows and unsuccessfully claimed from the Italian State the payment of the premium to which she was entitled under Community regulations.
Τό ιταλικό Κράτος άντέτασσε τήν υπο­χρέωση πού τοΰ επέβαλλε τό άρθρο 81 τοΰ Συντάγματος νά ψηφίσει νόμο πού θά επέτρεπε τήν πληρωμή τών άναφερθεισών πριμοδοτή­σεων.
The Italian State claimed in its defence that under Article 81 of its consti­tution it was bound to adopt a law in order to authorize the payment of the premium in question.
Τό Δικαστήριο έκρινε δτι, έφ' δσον πληροΰνται οί δροι πού προβλέπονται άπό τους κανονισμούς καί άπό τή λήξη τής προθε­σμίας γιά τήν απόδειξη τής σφαγής, «οί αναφερθέντες κανονισμοί παρέχουν στον αγρότη τό δικαίωμα νά απαιτήσει τήν πληρωμή τής αμοιβής, χωρίς νά δύναται τό ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος νά αντιτάξει τή νομοθεσία του ή τή διοικητική του πρακτική γιά νά
The Court held that once the conditions laid down in the regulations were satisfied upon expiry of the period fixed for establishing proof of slaughter, 'the abovementioned regulations give the farmer the right to require payment of the subsidy without that Member State's being able to rely on arguments based on any legislative provisions or administra­tive practices to withhold such payment.'
(') 'Ανωτ. απόφαση Defrenne III, αιτιολογίες 12-24.
The Leonesio judgment therefore occupies a place in the main stream of the Court's case law since Costa ν ENEL.
83 μήν προβεί στην πληρωμή αυτή.
87 in the constitution and the individual's right to payment arising directly out of a regulation triumphing in the absence of national implementing rules.
Πάντως, πρέπει νά σημειωθεί δτι επρόκειτο γιά κανόνες εκτελέσεως πού δέν συνέβαλαν στον προσδιορισμό τοΰ δικαιώματος τών ιδιωτών.
Howeyer it must be observed that the question concerned implementing rules which had no part in defining the individual's rights.
'Αντίθετα, έάν απαιτούνται εθνικοί ή κοινοτικοί κανόνες γιά τόν καθορισμό τοΰ δικαιώματος τών Ιδιωτών, αναστέλλεται ή" δυνατότης επικλήσεως τών διατάξεων κανονισμού μέχρι νά θεσπισθοΰν αυτοί οί κανόνες.
On the other hand, where national or Community provisions are needed to define the individual's rights, the adoption of such rules is a condition precedent of enforcing the provisions of the regulation ; the same is true of national statute law which needs implementing measures for its application.
"Οσον άφορα τό «οριζόντιο αποτέλεσμα» διατάξεων κανονισμών, παραπέμπουμε στή νομολογία τοΰ Δικαστηρίου σχετικά μέ τήν απαγόρευση διακρίσεων κατά τήν άσκηση τοΰ δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας τών εργαζομένων, πού αναφέρεται στό αποτέλεσμα τόσο τής συνθήκης δσο καί τών κανονισμών(2).
Regarding the ' horizontal effect' of provisions in regulations, reference can be made to the Court's judgments dealing with the prohibition of discrimination in the exercise of the right to free movement of workers, which deal with the effect of the Treaty and of the regulations alike.1 iii. Decisions addressed to Member States and Directives
Οί αποφάσεις πού απευθύνονται στά Κράτη μέλη καί οί οδηγίες
In the view of a large body of legal writers and governments, the correct conclusion, reasoning a contrario from the second paragraph of Article 189 regarding regulations, was that decisions addressed to Member States and directives had no direct effect.
Τό Δικαστήριο, πιστό στον αρχικό του προσανατολισμό, δέν ακολούθησε αυτό τόν τρόπο συλλογισμού.
It would be incompatible with the binding effect attributed to decisions by Article 189 to exclude in principle the possibility that per­sons affected may invoke the obligations imposed by a decision.
'Εκφράσθηκε υπέρ τοΰ «καθέτου» άμεσου αποτελέσματος αποφάσεων καί οδηγιών.
Parti­cularly in cases where, for example, the Community authorities by means of a decision have imposed an obligation on a Member State or all the Member States to act in a certain way, the effectiveness, l'effet utile, of such a measure would be weakened if the nationals of that State could not invoke it in the courts and the national courts could not take it into consideration as part of Community l%w.'2
22 έως 24. (2) 'Ανωτ. αποφάσεις Walrave καί Commission/France.
Walrave and Commission ν France, cited above. Case 9/70 [1970] ECR 825, Ground 5.
Βλέπουμε ότι τό Δικαστήριο συνδέει τήν κρίση του γιά τό άμεσο αποτέλεσμα άλλων πράξεων, πλην τών κανονισμών, μέ συλλογισμούς πού βασίζονται στό ωφέλιμο αποτέλεσμα τους, κατά πλήρη αντιστοι­χία προς τή σχέση πού καθιερώθηκε μετά τήν απόφαση Van Gend en Loos μεταξύ άμεσου αποτελέσματος καί αποτελεσματικότητος τοΰ κοινοτικού δικαίου.
Relations with national law tiveness, in complete accord with the relationship established, since the Van Gend & Loos judgment, between direct effect and the efficacy of Community law. In the Sacejudgment, the Court analysed the combined effect of Articles 9 and 13 (2) of the Treaty regarding the customs union and in particular the abolition of taxes with equivalent effect to customs duties on imports, the decision to accelerate the pace for achieving the customs union and a directive addressed to the Italian State with the purpose of bringing about by the date contained in the above decision the abolition of the tax levied by that State for ' administrative services'.
Δηλώνει σχετικά δτι «ή οδηγία 68/31, πού έχει ώς αντικείμενο νά καθορίσει σέ Κράτος μέλος προθεσμία εκτελέσεως κοινοτικής υποχρεώσεως, δέν ενδιαφέρει μόνον τίς σχέσεις μεταξύ τής 'Επιτροπής καί τοΰ κράτους αύτοΰ, άλλα επιφέρει επίσης νομικές συνέπειες πού μποροΰν νά έπικαλεσθοΰν καί τά άλλα Κράτη μέλη πού ενδιαφέρονται γιά τήν εκτέλεση της, καί οί ίδιώτες, όταν ή διάταξη πού επιβάλλει τήν υποχρέωση αυτή ίσχύει άμεσα άπό τήν ίδια τή φύση της, όπως συμβαίνει μέ τά άρθρα 9 καί 13 τής συνθήκης» (2).
It found in this connection that : ' Directive No 68/31, the object of which is to impose on a Member State a final date for the performance of a Community obligation, does not concern solely the relations between the Commission and that State, but also entails legal consequences of which both the other Member States concerned in its performance and individuals may avail themselves when, by its very nature, the provision establishing this obligation is directly applicable, as are Articles 9 and 13 of the Treaty.' 1
"Επρεπε πάντως νά περιμένουμε τήν απόφαση Van Duyn γιά νά
However, it was not until the Van Duyn judgment that the Court gave a ruling on the direct effect of a provision in a directive taken in isolation.
(') 'Απόφαση τής 6.10.1970, ύπόθ.
The Court repeated in full with respect to a directive the findings it had made in the Grad judgment.
33-70, Συλλογή, 1970, σ.
Case 33/70 [1970] ECR 1213, Ground 15.
1224, αιτιολογία 15.
Case 41/74 [1974] ECR 1337 at pp. 1348-1350.
Πρέπει νά αναφερθούν επίσης δύο μεταγενέστερες αποφάσεις, λόγω τοΰ ρόλου πού αναγνωρίζουν στον εθνικό δικαστή νά ελέγχει τή συμφωνία εθνικών μέτρων εκτελέσεως προς οδηγίες.
Two later judgments must also be mentioned because of the powers they grant to the national court in ensuring that national implementing measures conform to directives.
Στην πρώτη περίπτωση, επρόκειτο γιά τήν εφαρμογή τών άρχων τής εκπτώσεως τοΰ φόρου προστιθεμένης αξίας, πού καταβάλλεται κατά τήν απόκτηση αγαθών γιά τίς ανάγκες τής επιχειρήσεως καί γιά τή δυνατότητα πού έδίδετο στά Κράτη μέλη νά παρεκκλίνουν άπό τήν αρχή αυτή γιά τά «κεφαλαιουχικά αγαθά».
The first case concerned the application of the principles of deductibility of the amount of VAT paid on goods acquired for the requirements of a business and the option open to the Member States to derogate from these principles in the case of'capital goods'.
Κατά τή δίκη ενώπιον τού έθνικοΰ δικαστηρίου, ή αιτούσα προέβαλε ότι τό ολλανδικό Κράτος είχε δώσει ευρύτατη έκταση στην έννοια «κεφαλαιουχικά αγαθά».
The plaintiff company had claimed in the national proceedings that the concept of'capital goods' had been interpreted too widely by the Netherlands. The national court had asked the Court of Justice whether the party had a right to unlimited deduction which the courts must pro tect.
Ό εθνικός δικαστής έθεσε στό Δικαστήριο τό ερώτημα άν οί ίδιώτες είχαν «δικαίωμα απεριόριστης εκπτώσεως» πού τά δικαστήρια όφειλαν νά διασφαλίσουν. '
After recalling the classic grounds of judgment in the Grad and Van Duyn cases and especially the right of interested parties to rely in law on a provision in a directive, the Court added, ' This is especially so when the individual invokes a provision of a directive before a nation al court in order that the latter shall rule whether the competent national authorities, in exercising the choice which is left to them as to the form and the methods for implementing the directive, have kept within the limits as to their discretion set out in the directive.'1
Αφού υπενθύμισε τίς κλασικές περικοπές τοΰ σκεπτικού τών αποφάσεων Grad καί Van Duyn καί ιδιαίτερα τό δικαίωμα τών ιδιωτών νά έπικαλοΰνται ενώπιον τοΰ δικαστηρίου τή διάταξη μιας οδηγίας, τό Δικαστήριο προσέθεσε: «αυτό ίσχύει όταν ό πολίτης επικαλείται διάταξη μιας οδηγίας ενώπιον τού έθνικοΰ δικαστηρίου, μέ σκοπό νά εξακριβώσει μέσω αύτοΰ άν οί αρμόδιες αρχές, κατά τήν άσκηση τής ευχέρειας πού τους παρεσχέθη όσον άφορα τή μορφή καί τά μέσα γιά τή θέση σέ εφαρμογή τής οδηγίας, παρέμειναν εντός τών ορίων εκτιμήσεως πού χαράσσονται άπό τήν οδηγία» (2).
The court cannot take upon itself the choice left to the State as to whether or not to exercise the option granted by the directive, but if the State has exercised its option under the directive, the court can and must rule whether the national measure falls outside the margin of interpretation left to the State, that is to say, in the case in question, whether the derogation conforms to the directive, and especially to the concept of ' pro perty for investment' contained in it.
(') 'Απόφαση τής 4.12.1974, ύπόθ.
In the Enka case the point at issue was the method of calculating the customs value of goods imported from a 'new' Member State into an ' old' Member State.
(2) 'Απόφαση τής 1.2.1977, ύπόθ. 51-76, Verbond der Nederlandse Ondernemingen,
Could an individual invoke this rule for his own benefit?
127, αιτιολογία 24.
127, Ground 24.
Τό άμεσο αποτέλεσμα υπάρχει μόνον κατά τό μέτρο πού δέν υφίσταται αυτή ή δυνατότης.
In the case in question, it appears from the Community rules that the intention of the directive is to achieve strict uniformity in the national provisions governing the treatment of imported goods.
Σήμερα δέν είναι πλέον δυνατόν νά αποκλείσουμε κατά τρόπο απόλυτο τό ενδεχόμενο αυτό, άν εξετάσουμε τήν εξέλιξη
The Court concluded that: 'As regards the concept of the "price paid or payable" referred to in Article 9 of Regulation No 803/68 the directive leaves the national authorities no area of discretion, with the result that the terms of the directive must prevail over any provisions which may be incompatible with it in each Member State.'1
2212 καί 2213, αιτιολογίες 10-18.
Direct effect only exists in so far as there is no such power.
87 τής νομολογίας σχετικά μέ τό άμεσο αποτέλεσμα διατάξεων της συνθήκης (').
The Court's decisions do not as yet contain any decisive elements to support the conclusion that a directive, in addition to 'vertical effect', might be recognized as having 'horizontal effect'.2But it is not at present possible to exclude such a possibility completely in view of the de velopments in the case law dealing with the direct effect of provisions in the Treaty.3 iv.
"Αν κρίνουμε άπό τή νομολογία σχετικά μέ τό άμεσο αποτέ­λεσμα, τό Δικαστήριο έπρεπε λογικά νά δέχεται δτι τά δικαστήρια δύνανται νά έπικαλοΰνται ορισμένες διατάξεις διεθνών συμφωνιών πού συνάπτονται άπό τήν Κοινότητα ώς στοιχεία τοΰ κοινοτικού δικαίου.
In view of its decisions on direct effect, the Court was logically bound to admit that the provisions of international agreements concluded by the Community could be invoked by courts and tribunals as elements of Community law.
Μέ αυτό τό πνεύμα απεφάνθη στην απόφαση Bresciani σχετικά με τήν ισχύ ενός άρθρου τών συμφωνιών τοΰ Yaounde Ι καί Π, πού παρέπεμπε σέ διάταξη 'τής συνθήκης, στό άρθρο 13 παραγρ.
It did so in the Bresciani judgment concerning the scope of an article in Yaoundé Conventions I and II referring to a provision in the Treaty, Article 13 (2), which itself has direct effect.
2, τό όποιο έχει άμεσο αποτέλεσμα.
It set the provision in the context of the association agreements to which it belonged.
Τό Δικαστήριο δέν ήρκέσθη νά σημειώσει τήν ύπαρξη αυτής της παραπομπής. '
It may be that the Court would also recognize the direct effect of pro visions in international agreements similar to those contained in the EEC
Έσημείωσε δτι ή απαγόρευση τών εισαγωγικών δασμών αποτελούσε γιά τήν Κοινότητα υποχρέωση πού δέν συνοδευόταν άπό καμία ρητή ή σιωπηρή επιφύλαξη.
Page 93
Είναι δυνατόν νά υποθέσουμε δτι τό Δικαστήριο θά άνεγνώριζε επίσης τό άμεσο αποτέλεσμα διατάξεων διεθνών συμφωνιών πού είναι παρόμοιες προς διατάξεις τής συνθήκης ΕΟΚ καί πού συναντούμε πάλι στίς συμφωνίες περί ζωνών ελευθέρας συναλλαγής μεταξύ τής Κοινότητος καί τρίτων κρατών, όπως συμβαίνει μέ τίς συμφωνίες πού έχουν συναφθεί μέ ευρωπαϊκές χώρες μή υποψήφιες γιά ένταξη.
Treaty which occur in agreements establishing free trade zones between the Community and non-member States, such as the agreements con­cluded with European countries which are not candidates for accession.
Κατά τό Δικαστήριο, ό δικαστής δέν μπορεί νά εφαρμόσει τό εθνικό δίκαιο πού αντιβαίνει προς κοινοτικό κανόνα μέ άμεσο αποτέλεσμα, άλλα ανήκει στην έννομη τάξη κάθε κράτους νά καθορίσει τή νομική διαδικασία πού είναι δυνατόν νά καταλήξει σ* αυτό τό αποτέλεσμα.
In the Court's view, national law contrary to a Community rule with direct effect cannot be applied by the courts, but it is for the legal system in each State to decide the legal procedure by which this result is to be achieved.
Τό Δικαστήριο ύπεγράμμισε στην απόφαση Lück(3) τήν υποχρέωση τοΰ έθνικοΰ δικαστού νά μήν εφαρμόσει τόν εθνικό κανόνα, πού είναι αντίθετος προς κοινοτική διάταξη μέ άμεσο αποτέλεσμα. '
The Court stated in the Liick judgment1 that the national court must not apply a national rule conflicting with a Community provision having direct effect. The same solution was repeated in the Lorenz judgment,2 and more recently still, in the Simmenthal case3we read that: 'The relationship between provisions of the Treaty and directly applicable measures of the institutions on the one hand and the national law of the Member States on the other is such that those provisions and measures by their entry into force render automatically inapplicable any conflicting provision of current national law.'4 The recognized right of the domestic order to choose the most appropriate procedure for ensuring the direct effect of Community law must be reconciled with the fact that its pro­visions are an immediate source of rights and obligations for all con­cerned.
Επανέλαβε τήν λύση αυτή στην απόφαση Lorenz^) καί πρόσφατα στην απόφαση
Thus, at the very least, national courts must refrain from applying con­trary earlier law.5The courts will be able to go further and, for example, declare the contrary provision null and void where the national law affords them such a power.
(') Βλ. ανωτέρω. (*) 'Απόφαση τής 5.21976, ύπόθ.
By virtue of the primacy of Community law, the 'blocking effect' of directly applicable provisions is also apparent with regard to subsequent national law.
34-67, Συλλογή, 1968, σ.
Case 34/67, [1968] ECR 245.
370. ( < ) 'Απόφαση τής 11.121973, ύπόθ.
Case quoted above p. 114, note 2, loc. cit. p. 1483.
"Οπως είδαμε, είναι δυνατόν νά πρόκειται γιά διατάξεις εκτελέσεως οδηγίας(4).
Such acts being invalid, the national courts cannot munity provisions'.give effect to them.
Γιά νά επαναλάβουμε άλλη μιά φορά τά λόγια τοΰ Δικαστη­ρίου, έάν «ή άμεση εφαρμογή ... σημαίνει δτι οί κανόνες τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου πρέπει νά αναπτύσσουν τό σύνολο τών αποτελε­σμάτων τους κατά τρόπο ομοιόμορφο σέ όλα τά Κράτη μέλη άπό τήν έναρξη τής ισχύος τους καί καθ' όλη τή διάρκεια τους» (απόφαση Simmenthai, αιτιολογία άρ.
Although, to repeat the Court's words once again, 'direct appli cability... means that the rules of Community law must be fully and uniformly applied in all the Member States from the date of their entry into force and for so long as they continue in force',2the principle of the States' socalled procedural autonomy may result in differences in the actual application of Community law.
14), ή αρχή τής λεγομένης δικονομικής αυτονομίας τών κρατών μπορεί νά οδηγήσει σέ διαφορές ώς προς τήν ουσιαστική εφαρμογή τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου.
It is for national courts to ensure that their subjects benefit from the legal protection arising from the direct effect of Community law.3The national courts must apply the rules of domestic procedural law.
(') 'Απόφαση τής 9.3.1978 προαναφ., αιτιολογία άρ. 17.
In the Comet judgment, the Court gave the following ruling on this point:
(3) Βλ. επίσης απόφαση τής 4.4.1974, ύπόθ. 167-73, Commission/République Française, Συλλογή, 1974, σ.
On the facts, the Court found that the limitation periods concerned were reasonable.
359, αιτιολογία 35.
Where there are no procedural rules under Community law, it is national law which is appli cable.
(*) 'Ανωτ., απόφαση Verbond der Nederlandse Ondernemingen καί Enkä. (5) Αίτιολογίαάρ. 18.
The absence of any coordination of domestic procedural rules, necessarily entails the existence of different limitation periods and therefore a certain divergence in the actual application of Community law.
'Ελλείψει δικονομικών κανόνων τοΰ κοινοτικοΰ δικαίου, εφαρμόζεται τό εθνικό δίκαιο. '
It is possible that similar observations might be made with respect to the system of national penalties for infringements of Community law and the procedure for bringing actions.
Είναι αναμφισβήτητο δτι έπί τοΰ θέματος παρατηρείται πολύ μεγάλη διαφορά μεταξύ τών εσωτερι­κών δικαίων.
There is no doubt that in these matters there is a wide divergence between the various domestic systems.
'Η υποχρέωση συνεργασίας πού βαρύνει τά Κράτη μέλη βάσει τοΰ άρθρου 5 τής συνθήκης(3) φαίνεται ανεπαρκής έναντι τών αποκλίσεων αυτών πού έχουν ιστορικές καταβολές.
The obligation to cooperate incumbent on the Member States by virtue of Article 5 of the Treaty1seems quite inadequate to meet these diver­gences which are rooted in history.
Μόνον ένας συντονισμός μέ κοινοτική πρωτοβουλία καί μία αυθόρμητη προσέγ-
Only coordinating action initiated by the Community or spontaneously by the Member States with a view to the approximation of national laws can, in the long term, reduce these differences.2
Τμήμα 2: 'Η υπεροχή
Primacy
Τό Δικαστήριο ανέπτυξε τή θεωρία του περί υπεροχής τοΰ κοινοτικού δικαίου στην απόφαση Costa/ENEL τής 15ης 'Ιουλίου 1964.
It is in the Costa ν ENEL judgment, delivered on 15 July 1964, that the Court established its doctrine of the primacy of Community law.
Τά πραγματικά περιστατικά τής υποθέσεως αυτής είναι άπλα: ένας ιδιώτης αμφισβήτησε ενώπιον τοΰ δικαστοΰ του —τοΰ giudice conciliatore τοΰ Μιλάνου— τή συμφωνία προς τή συνθήκη ΕΟΚ τοΰ νόμου περί εθνικοποιήσεως τής παραγωγής καί διανομής τής ηλεκτρικής ενεργείας.
The facts behind the case are simple : an individual was claiming before his local court — the giudice conciliatore of Milan — that the law natio­nalizing production and distribution of electricity was incompatible with the EEC Treaty.
Ό εθνικός δικαστής υπέβαλε στό Δικαστήριο σειρά προδικαστικών ζητημάτων(2).
The local court referred several questions to the Court of Justice for a preliminary ruling.
Αυτό τό τελευταίο επιχείρημα στηριζόταν σέ απόφαση τοΰ ιταλικού συντα­γματικού δικαστηρίου πού είχε εκδοθεί μεταξύ τών ίδίων μερών(3).
3 The Italian Government maintained that the proceedings were totally inadmissible because, in the case in question, the Italian court was only entitled to apply the nationalization law and not the law approving the Treaty, since the latter law was earlier.
Αυτή ή απόφαση είχε προκαλέσει δικαιολογημένη ανησυχία στους κοινοτικούς κύκλους.
This argument was based on a judgment given by the Italian constitu­tional court in a case between the same parties.
Είναι εύλογο τό δτι τό Δικαστήριο θέλησε νά λάβει θέση στό πρόβλημα.
4 The decision had arou­sed legitimate concern in Community circles.
"Ηδη στην αρχή αύτοΰ τοΰ βιβλίου εκθέσαμε τά αποσπάσματα τοΰ σκεπτικοΰ μέ τά όποια τό Δικαστήριο χαρακτηρίζει τήν έννομη τάξη πού προήλθε άπό τίς συνθήκες.
The judgment in Costa ν ENEL5plays the same role with regard to primacy as the Van Gend & Loos judgment with regard to direct effect. EEC Treaty, Art. 5, first paragraph: 'Member States shall take all appropriate measures, whether general or particular, to ensure fulfilment of the obligations arising out of this Treaty or resulting from action taken by the institutions of the Community.
(') Είναι δυνατόν νά σκεφθούμε δράση εθνικών επιτροπών γιά τήν αναμόρφωση τής ποινικής ή διοικητικής δικονομίας καί τίς οργανωμένες συναντήσεις μεταξύ ανωτάτων δικαστηρίων τών Κρατών μελών, χωρίς νά απορρίψουμε τήν πιό ριζική μέθοδο τής επεξεργασίας διεθνών συμβάσεων.
Consideration might be given to the action of national commissions for the reform of criminal or administrative procedure and to meetings organized between the supreme courts of the Member States, without excluding the more radical proce­dure of international conventions.
(2) Βλ. ανωτέρω, τμήμα 1.
See above, Section 1.
(") Συλλογή, 1964, σ.
Judgment delivered on 7 March, 1964. [1964] ECR 585 et seq., esp. pp. 593-594.
'Η υπεροχή
Relations with national law
91 εξουσίας στό εσωτερικό καί εξωτερικό πεδίο, καί, προπάντων, τόν περιορισμό τών αρμοδιοτήτων ή τή μεταβίβαση αρμοδιοτήτων έκ μέρους τών Κρατών, πού περιόρισαν τά κυριαρχικά τους δικαιώματα καί «έδημιούργησαν κατά τόν τρόπο αυτό ένα σύνολο νομικών κανόνων πού εφαρμόζεται στους υπηκόους τους καί σέ αυτά τά ίδια».
At the outset of this study those passages from the judgment were cited in which the Court described the legal order resulting from the Treaties. The Court there emphasized the unlimited duration of the Community, the autonomy of Community power both internally and externally, and especially the limitation of competence or transfer of powers from the States which have limited their sovereign rights and thus created a body of law binding upon their nationals and upon themselves.
Φαίνεται καθαρά ό στενός δεσμός μεταξύ άμεσης εφαρμογής καί υπεροχής.
The close connection between direct effect and primacy is clear.
Οί δύο αυτές θεμελιώδεις έννοιες τής έννομης τάξεως τής Κοινότητος αποτελούν αναγκαίες συνέπειες τής ανακατανομής εξου­σιών πού επήλθε μέ τήν ίδρυση τών Κοινοτήτων.
These twin pillars of the Community legal order are necessarily implied by the refashioning of powers entailed in the establishment of the Communities.
Τό Δικαστήριο θά προσπαθήσει, στή συνέχεια, νά καταδείξει δτι «οί δροι καί τό πνεύμα τής συνθήκης» έχουν ώς φυσική συνέπεια δτι «τά Κράτη μέλη στερούνται τής δυνατότητος νά επικαλούνται, έναντι μιας έννομης τάξεως πού έχουν αποδεχθεί έπί βάσεως άμοιβαιότητος, μεταγενέστερο μονομερές μέτρο, πού, κατά συνέπεια, δέν μπορεί νά τής αντιταχθεί».
The Court is then at pains to show that the'words and spirit of the Treaty' necessarily imply that, ' it is impossible for the States to set up a subse quent unilateral measure against a legal order which they have accepted on a reciprocal basis'.