natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οί μεγάλοι παραγωγοί εξετάζουν τήν ανάλυση αυτή καί τά συμπεράσματα μέ τό κεντρικό όργανο καί εφόσον συμφωνήσουν διαπραγματεύονται μεταξύ τους μιά πιό περιορισμένη αύξηση τής παραγωγικής ικανότητας ή εφαρμόζουν ανεξάρτητα ένα σύστημα κατανομής τής αγοράς ή κάποιον άλλον απλό κανόνα πού επιτρέπει τόν επιμερισμό τής ευθύνης γιά τίς προσαρμογές.
The major producers discuss the analysis and conclusions with the central body, and - if they agree -they either negotiate among themselves less capacity-widening; or independently apply a share-of-market or other easily understood rule for dividing the responsibility for adjustment.
"Αν, στή χειρότερη περίπτωση, δέ μεταπεισθούν, υπάρχει ακόμη ελπίδα: ή πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα πού θά προκύψει θά αποτελέσει τουλάχιστον ένα σημαντικό επιχείρημα γιά άλλες ομάδες υπευθύνων.
If, at worst, they do not change their intentions, all is not lost: the future overcapacity at least becomes an important datum for other groups of decisions-takers.
Μιά τέτοια αντίληψη τοΰ ενδεικτικού προγραμματισμού πρέπει, θεωρητικά, νά βελτιώσει τή συνοχή τών αποφάσεων.
It may fail. But there are only two circumstances in which this kind of extension of indicative planning will be actually deleterious.
Μπορεί βέβαια νά αποτύχει.
One is when the individual economic agents overreact in a disorganized attempt to correct discrepancies between the objective and the collective intention.
'Η έννοια τών «βαριών δομών»
The notion of 'heavy structures'
Άπό τίς αποφάσεις αυτές μπορεί νά προκύψει εί'τε ενίσχυση τής ασφάλειας, δηλ. κοινωνική πρόοδος μέ τήν ευρύτερη έννοια, εί'τε ή δυνατότητα αποτροπής σοβαρών διαταραχών πού οφείλονται στίς αντιφάσεις τής οικονομι­κής καί κοινωνικής εξέλιξης.
However, these are also the sort of decisions from which one can expect either increased future security or lasting social benefits or at least the possibility of better reconciling longterm economic and social policies.
Τά πιό χαρακτηριστικά
Another example of a 'crystalline' rather than 'plastic'
"Ενα άλλο παράδειγμα τέτοιων αποφάσεων είναι ή δέσμευση δημόσιων πόρων γιά τήν εκτέλεση προγραμμάτων βασικής έρευνας πού θά δώσουν αποτελέσματα μόνο αν διατεθούν γι' αυτά πολύς χρόνος καί άφθονα χρήματα πού συνήθως σπανίζουν.
What is meant by 'planning': its economic and political context decision is the commitment of public expenditure to a line of fundamental scientific research which is unlikely to produce results until much time and scarce resources have been devoted to it.
Πρέπει νά είναι ευέλικτη, έστω καί γιά τό λόγο μόνο ότι ή επιστημονική έρευνα μπορεί πάντα νά ανακαλύψει απρόσμενους ορίζοντες πού πρέπει νά διερευνηθούν.
Indeed the very organization of scientific research itself and of its actual or foreseeable applications is an example of a structure which cannot be easily changed once it has been established and which has widespread and long-lasting consequences.
'Αλλά βέβαια, ευελιξία σημαίνει αναπόφευκτα μεγάλες δυσκολίες καί πολύ ψηλό κόστος.
In this field, institutions once abandoned or curtailed are difficult to build up again.
"Οταν ή αβεβαιότητα γιά τις μακροχρόνιες εξελίξεις είναι μεγάλη (ή όταν δέν υπάρχει αρκετή εμπιστοσύνη στίς προβλέψεις), οί αποφάσεις γιά επενδύσεις (υλικές ή άυλες) σπάνια λαμβάνονται έγκαιρα.
The more uncertainty there is about the long-run, and the less trust is placed upon forecasts, the more investment decisions, both tangible and intangible, will tend to be put off until something makeshift has to be done, often on the basis of quite inadequate information and for reasons that are much too short-run.
Σέ μιά τέτοια περίπτωση, οί αποφάσεις πού λαμβάνονται είναι μυωπικές καί στηρίζονται σέ τελείως ανεπαρκείς πληροφορίες.
Furthermore, when credible longterm projections do not exist, the rational course will lead to decisions which conform with a wide range of possible eventualities, and which are correspondingly expensive or inefficient.
Οί «βαριές δομές» διαμορφώνουν τό μέλλον έτσι ώστε ή έ/.λειψη μιας βασικής διαρθρωτικής απόφασης καταργεί τό αντίστοιχο σενάριο.
Such heavy structures will shape the view of the future, so that the failure to take a key structural decision will rule out a corresponding scenario.
Σάν αποτέλεσμα αυτής ταύτης τής φύσης τού προγραμματισμού, ή ενόραση ενός πιθανού μέλλοντος καί οί μεγάλες αποφάσεις γιά μακροχρόνιες επενδύσεις αποτελούν αναγκαίες καί αμοιβαίες προϋ­ποθέσεις καί αλληλένδετα στοιχεία.
It is of the essence of planning that a view of a possible future, contingent upon major longterm investment decisions, is a necessary condition of those decisions, and that those decisions are themselves necessary conditions of the future to which they relate.
'Ορισμός του προγραμματισμού: τό οικονομικό καί πολιτικό του πλαίσιο
When uncertainty is very great the most sensible course can be to postpone an irreversible decision.
Λόγω τής υπάρχουσας αβεβαιότητας καί τής πολιτικής αναγκαιότητας νά μείνουν ανοιχτές εναλλακτικές λύσεις γιά τό μέλλον, πρέπει νά προσανατολισθούμε προς μιά θετική απόφαση.
In practice a trade-off may be made between the benefits which an inflexible and immediate decision confers if expectations are fulfilled, and the advantages of future freedom to choose and to adapt which a postponed or more versatile decision provides.
'Η θετική απόφαση μπορεί νά είναι πιό δαπανηρή στό μέτρο πού επιδιώκει νά συμβιβάσει μιά μεγαλύτερη ευελιξία μέ ένα ευρύτερο φάσμα πιθανών προοπτικών.
However, after taking into account the existing uncertainty and the political necessity to keep some options open, one cannot continue to postpone decisions altogether, and action tends to be more costly to the extent that it seeks to conform with a wider range of possible future circumstances.
Γι' αυτό τό λόγο στόχος πρέπει νά είναι ή σωστή ισορροπία άνάμεσαστήν αποτελεσματικότητα καί τήν ευελιξία.
In any case, a decision will be rational only in so far as forecasters and decision-takers are able to feel confident that the future will lie within the contemplated range, whether this is wide or narrow.
' Η σημασία τής πολιτικής θέλησης
The importance of political will
'Η έκθεση τής ομάδας Marjolin γιά τήν Οικονομική καί Νομισματική "Ενωση υπογράμμισε, τό 1975, οτι ή κοινή νομισματική, οικονομική καί κοινωνική πολιτική πού θά προέκυπτε άπό τήν Οικονομική καί Νομισματική "Ενωση θά απαιτούσε «iva κέντρο λήψης αποφάσεων, υπεύθυνο γιά τήν οικονομική καί κοινωνική πολιτική, μέ δυνατότητα δράσης, στό οποίο γιά τό σκοπό αυτό θά διατεθεί ένας ψηλός προϋπολογισμός».
The report of the Marjolin Group on Economic and Monetary Union pointed out in 1975 that the common monetary, economic and social policies which EMU involves would require 'a decision-making
'Απάντηση στην πρόκληση - "Ενα πρόγραμμα γιά τήν Ευρώπη μακροχρόνιες μή αντιστρέψιμες επιπτώσεις.
The challenges ahead - A plan for Europe centre responsible for economic and social policies and able to act by means of a budget of significant size'. The report acknowledged, however, that something a good deal less ambitious is what would be appropriate at this stage.
Άπό τήν άλλη μεριά, μπορεί νά εμφανισθούν, άνά πάσα στιγμή, πρακτικά καί πολιτικά εμπόδια στή διεύρυνση τοΰ πεδίου εφαρμογής, όσο αποτελεσματική καί αν είναι ή συντονισμένη προσπάθεια.
When that political will is expressed, there is a strong case to be made for longterm indicative planning based on concerted information, whether to affect industrial structure, or to decide upon a set of rules, or to agree upon a resource policy or to set up an institution harmonizing in each case a large number of decentralized choices.
Συμμετοχή σημαίνει ότι ή πολιτική στηρίζεται σέ μιά όσο γίνεται πιό πλήρη ενημέρωση σχετικά μέ τίς μακροχρόνιες επιπτώ­σεις διαφόρων λίγο πολύ συγκρίσιμων πολιτικών επιλογών. '
Participation implies that a policy should be based upon the fullest practicable information about the longterm consequences of alternative more or less comparable policy options.
Πράγματι, ή «δημοφιλής» λύση δέν είναι κατ' ανάγκη ή «βέλτιστη» λύση καί είναι βέβαιο ότι δέ ζητάμε ό ευρωπαϊκός προγραμματισμός νά προσπαθεί νά επιβάλλει τίς πιό αποτελεσματικές λύσεις σέ παρόμοιες περιπτώσεις.
Nevertheless, it must be allowed that many 'heavy-structure' decisions reached by such a procedure are not likely to be the most efficient in cost terms: the set of 'popular' solutions will not usually be the 'optimum'; and we are certainly not proposing that European planning should seek to impose the most 'efficient' solutions in such cases.
'Η εμβέλεια τοΰ προγραμματισμού αυτού μπορεί άλλωστε νά μεταβληθεί καί νά διευρυνθεί.
It is an empirical question which policies this caveat will apply to at any time, especially as the scope for indicative planning can change and develop.
Σήμερα, δέ θεωροΰμε ότι ό ενδεικτικός προγραμμα­τισμός, σέ ευρωπαϊκή κλίμακα, θά μπορέσει πρακτικά νά επεκταθεί σέ προβλήματα όπως οί σχέσεις ανάμεσα σέ εργοδότες καί εργαζόμε­νους, τά εκπαιδευτικά προγράμματα, ή κατανομή τών εισοδημάτων καί τής ευημερίας ή ή φύση καί ή 'έκταση τοΰ δημόσιου τομέα καί έλεγχου, όποια καί νά 'ναι ή «ακαμψία» τών δομών αυτών καί παρόλο τό γεγονός ότι όλες οί αποφάσεις πού αναφέρονται σ' αυτές πρέπει νά αποτελούν στοιχεία τοΰ ευρύτερου πλαισίου τού ενδεικτικού προ­γραμματισμού τοΰ οποίου τήν αναγκαιότητα υπογραμμίσαμε στην παράγραφο 9.
At the present time, we do not envisage that indicative planning at Community level can practically extend to such matters as industrial relations, education syllabuses, the distribution of income and wealth or the scale and type of public ownership and control, heavy though these structures are, although all the decisions concerning the structures have a place in the global indicative planning framework the need for which we mentioned at point 9.
"Αν πρόκειται νά εφαρμοσθεί ενδεικτικός προγραμματισμός, ή δια­πραγμάτευση γιά τίς συμβιβαστικές λύσεις, κάθε φορά πού προκύ­πτουν σοβαρές διαφορές, θά πρέπει νά λάβει χώρα στό πλαίσιο δημοκρατικών διαδικασιών.
Here we want simply to point out that planning with purely technical goals (the only kind examined here) requires a political organization to negotiate compromises or to find a middle way between antagonistic positions, whenever the planning procedure itself reveals such conflicts.
Προγραμματισμός καί έλλειψη εμπιστοσύνης στίς προβλέψεις
If indicative planning is to intervene, there need to exist democratic procedures by which compromises can be negotiated when significant conflicts of interest appear.
'Ορισμός τού προγραμματισμού: τό οικονομικό καί πολιτικό του πλαίσιο
What is meant by 'planning': its economic and political context
"Οταν ό μεμονωμένος υπεύθυνος γιά τή λήψη αποφάσεων κρίνει ότι μπορεί νά προβλέψει μέ αρκετή ασφάλεια τίς μελλοντικές εξελίξεις κάνοντας μιά αρκετά απλή παρεκβολή, δέν είναι εύκολα διατεθειμένος νά ενημερώσει άλλους γιά τίς προθέσεις του ή νά δεχθεί μιά διαδικασία λήψης αποφάσεων πού επιτρέπει σέ τρίτους νά παρέμβουν στά σχέδια του.
When the individual decision-taker believes that he can reliably predict his future environment by a fairly simple extrapolation of past trends he has less incentive to share information on his intentions with others, or to agree upon a decision-process which involves others in his plans.
'Επειδή σήμερα, όμως, επικρατεί έντονη αβεβαιότητα σχετικά μέ τή μελλοντική ανάπτυξη, τους διαθέσιμους πόρους, τόν ανταγωνισμό, τήν οικονομική απόδοση, τή σταθερότητα τών τιμών καί τής απασχόλησης, κάθε υπεύθυνος γιά τή λήψη αποφάσεων προσπαθεί πιά νά εξασφαλίσει ότι όλοι οί άλλοι θά αναλάβουν πιό συγκεκριμένες δεσμεύσεις γιά μελλοντική δράση.
To put it another way, the 'step increase' in uncertainty about future growth resource availability, competition, profitability, price stability and employment has increased the desire of each decision-taker that all the others should make firmer advance commitments to action.
'Η πρόοδος πού έχει γίνει προς τήν επίτευξη τών τριών κύριων στόχων τοΰ τέταρτου προγράμματος μεσοπρόθεσμης οικονομικής πολιτικής (πλήρης απασχόληση γιά τό 1980, μέση αύξηση 5% μέχρι τό 1980 καί ποσοστό πληθωρισμού 4 'έως 5%) είναι σχεδόν ανύπαρκτη.
Progress made towards the three main targets of the fourth medium-term economic policy programme — full employment by 1980, average growth of 5 % to 1980 and an inflation rate of 4 to 5 % has been negligible.
Ή αποκατάσταση ενός κανονικού ρυθμού ανάπτυξης παρεμποδίσθη­κε άπό τή μεγάλη απροθυμία τών δημόσιων καί ιδιωτικών επενδυτών πού οφείλεται στό φόβο ενός νέου πληθωρισμού, άπό τήν περιορι­σμένη εκμετάλλευση τής παραγωγικής ικανότητας καί, ειδικότερα, άπό τό κλίμα αβεβαιότητας πού δημιούργησε ή αύξηση τών τιμών τοΰ πετρελαίου καί τό έλλειμμα στό ισοζύγιο πληρωμής όλων τών ευρωπαϊκών χωρών.
The restoration of steady growth has been blocked by the extreme reticence of investors, public as well as private, inhibited by fear of renewed inflation, by low capacity-utilization, and particularly by the wide range of uncertainties first generated by the oil price rise and the resulting balance-of-payments deficit for Europe as a whole.
Αυτό πού φαίνεται απαραίτητο είναι νά τεθεί, στό σύνολο τής Κοινότητας, ό στόχος τής βαθμιαίας μείωσης τοΰ πετρελαϊκού ελλείμματος, σέ διάστημα 3 ή 4 ετών, ώστε νά αντιμετωπισθεί τό πρόβλημα τής ανεργίας όχι μέ πτώση τής οικονομικής δραστηριότητας, μειωμένη αύξηση τής παραγωγικότητας ή περιορισμό τοΰ διεθνοΰς εμπορίου, άλλα μέ αποκατάσταση τής εμπιστοσύνης στίς προοπτικές ανάπτυξης.
What seems to be required is an aggregate Community target of a slowly reducing oil account deficit to be achieved in the next three or four years, so that the unemployment problem may be solved, not by either reductions in activity rates, productivity growth or international trade, but by a recovery of confidence in the outlook for growth.
Αυτό πού δέν έχει γίνει απόλυτα κατανοητό είναι ότι τά πλεονάσματα τών χωρών τοΰ ΟΠΕΚ θά διατηρηθούν γιά πολλά χρόνια, 'έστω κι άν περιορισθούν συνεπεία τής αργής αύξησης τής ροπής τών χωρών αυτών νά εισάγουν βιομηχανικά προϊόντα καί κεφαλαιουχικά αγαθά καί τής προοδευτικής αξιοποίησης, στίς χώρες τής Δύσης, εναλλακτικών πηγών ενέργειας.
A fact which has not yet been properly grasped is that the surpluses of the OPEC countries are certain to persist for many years, moderated by their slowly increasing appetite for imports of manufactures and of infrastructural capital goods, and by the development in the West of alternative energy sources.
"Αν κινηθούν ανεξάρτη­τα, οί διάφορες χώρες πού σήμερα αντιμετωπίζουν έλλειμμα θά προσπαθήσουν νά μεταθέσουν μέρος τού αναπότρεπτου συλλογικού ελλείμματος στους γείτονες τους, μέ τρόπο πού θά καταστρέψει
If they act without cooperation, individual deficit countries will try to off-load their part of the necessary collective deficit onto their neighbours in a way which disrupts particular industries, misallocates resources, causes bottlenecks and excess capacity to appear simultaneously, increases the volatility of exchange rates, holds down the European growth rate and reduces confidence among investors.
'Απάντηση στην πρόκληση - "Ενα πρόγραμμα γιά τήν Ευρώπη ορισμένες βιομηχανίες, θά οδηγήσει\σέ κακή εκμετάλλευση τών πόρων, θά συμβάλλει στην ταυτόχρονη εμφάνιση σημείων συμφό­ρησης καί πλεονασματικής ικανότητας, θά εντείνει τήν αστάθεια τών νομισματικών ισοτιμιών, θά μειώσει τό ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης τών ευρωπαϊκών χωρών καί θά διασαλεύσει τήν εμπιστοσύνη τών επενδυτών.
The challenges ahead - A plan for Europe multinationals and the build-up of international financial markets all helped to increase the interdependence of national economies and have made it impossible — without protection and exchange control — for any one country to insulate itself from these wider influences.
'Η αδυναμία αυτή, άν καί συνέβαλε στην κρίση πού χαρακτηρίζει τους εθνικούς προγραμματισμούς, έχει ταυτόχρονα αυξήσει, όπως τονίσαμε, τά πλεονεκτήματα πού μπορούν νά προκύψουν άπό τό διεθνή προγραμματισμό.
This vulnerability has contributed to a crisis in national planning; but at the same time, as we have suggested, it substantially increases the benefits which international planning can be expected to yield.
Στή διάρκεια τής δεκαετίας τοΰ 1970 πολύ λίγα 'έχουν επιτευχθεί, στό εσωτερικό τής Κοινότητας, γιά τήν αντιμετώπιση τής νέας ανασταλτικής αβεβαιότητας σέ ό,τι άφορα τό κόστος τής ενέργειας, τό ισοζύγιο πληρωμών, τίς διακυμάνσεις τών τιμών συναλλάγματος, τίς προοπτικές στον τομέα τοΰ πληθωρισμού, τό ρυθμό τεχνολογικής προόδου, τή μελλοντική βιομηχανική δομή τής ΕΟΚ καί τά ποσοστά ανεργίας καί υποαπασχόλησης στή βιομηχανία.
Little progress has been made in the 1970s in the Community in resolving new, paralysing uncertainties about energy costs, the balance of payments, exchange-rate movements, prospective rates of inflation, the pace of technological advance, future EEC industrial structure, or levels of industrial unemployment and underemployment.
'Η αβεβαιότητα αυτή αποτελεί τροχοπέδη γιά νέες επενδύσεις, έτσι ώστε τά προβλήματα προσαρμογής επιδεινώνονται ακόμη περισσότερο άπό 'ένα κλίμα αργής καί διστακτικής οικονομικής ανάπτυξης.
These uncertainties discourage investment, and so the problems of adjustment are further compounded by a background of low and hesitant growth.
Είναι προφανές ότι δέν έπαρκοΰν λύσεις όπως εκείνες πού προτάθηκαν τό 1977 άπό τήν ομάδα McCracken στον ΟΟΣΑ, δηλαδή ότι οί διάφορες κυβερνήσεις θά ' πρεπε νά επισημάνουν τους κινδύνους πού ενέχει ένας υπερβολικά ταχύς ή αργός ρυθμός αποπληθωρισμού καί νά προβούν ταυτόχρονα στην αναζωογόνηση τής εσωτερικής ζήτησης τηρώντας αυτές τίς δύο ακραίες ταχύτητες καί λαμβάνοντας συνοδευτικά μέτρα μάλλον παραδοσιακά ή μετακεϋνσιανικοΰ τύπου.
It is plain that prescriptions of the kind issued by the McCracken Group in the OECD in 1977 are insufficient: namely that individual governments should recognize the dangers both of too fast and of too slow a rate of reflation, and proceed simultaneously to increase domestic demand, between those 'speed-limits' and within a supporting framework of fairly traditional post-Keynesian policies.
Τά συστήματα λήψης αποφάσεων, πού λειτούργησαν σωστά στή δεκαετία τοΰ 50 καί τοΰ 60 γιά νά στηρίξουν μιά ισόρροπη ανάπτυξη πού
Decision-making systems which served well in the 1950s and 1960s to sustain balanced growth, subject to fairly mild cycles, have become drastically inadequate to cope with the uncertainties about prices, activity and trade flows since the oil crisis.
'Ορισμός τού προγραμματισμού: τό οικονομικό καί πολιτικό του πλαίσιο
What is meant by 'planning: its economic and political context
Γιά τό σύνολο τών 'Εννέα, οί επενδύσεις τό 1977 ήταν κατά 4% περίπου χαμηλότερες άπό εκείνες τοΰ 1973.
15 uncertainty itself - by mutual exchange of information for example -and define trends within positive investment decisions which will be reasonably possible.
Μιλάμε συχνά, απέναντι στίς αβεβαιότητες αυτές, γιά κρίση τού προγραμματισμού.
There is frequent mention of a planning crisis in the face of this uncertainty.
Πράγματι, τό πρόβλημα φαίνεται νά είναι ότι οί περισσότεροι υπεύθυνοι γιά τίς αποφάσεις έχουν συνείδηση τοΰ γεγονότος ότι τό παρελθόν δέν παρέχει πιά τά μέσα γιά τήν πρόβλεψη τοΰ μέλλοντος.
The problem seems to us to be that decision-takers for the most part are aware that the past no longer provides the means to predict the future.
Τό γεγονός αυτό δέν οφείλεται μόνο στην κρίση τοΰ πετρελαίου: μετά τή μακριά περίοδο ευημερίας πού ακολούθησε τό Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά τήν αυξανόμενη έλευθεροποίηση καί διεύρυνση τών διεθνών συναλλαγών, οί οικονομίες χαρακτηρίζονται σήμερα άπό μεγαλύτερη αλληλεξάρτηση.
There is more to this than the oil crisis: after the long period of development following the Second World War and growing liberalization and expansion of world trade, economies are now very much more interdependent.
'Εφόσον δέν έχει προκύψει σαφώς κανένα δίδαγμα άπό τό παρελθόν, τό πρόβλημα τών αποφάσεων, σέ όλα τά επίπεδα, τίθεται διαφορετικά: αυτό πού χρειάζεται δέν είναι πιά νά καθορισθεί ή στιγμή καί ή ταχύτητα τής επέμβασης, αλλά νά αποφασισθεί αυτό πού πρέπει νά
Now that the past can teach us nothing definite, the problem of the approach to decision-taking is posed in different terms at all levels; not just when and how quickly to act but what to do.
(') Βλ. Τέταρτο πρόγραμμα μεσοπρόθεσμης οικονομικής πολιτικής, σημείο 103.
Regulation of economic activity is generally still feasible, but continuity of management in the long term is no longer ensured.
Στην πραγματικότητα, ή κρίση τοΰ προγραμματισμού οφείλε­ται έν μέρει στό ότι, καθώς αυξάνεται ή αβεβαιότητα, αυξάνεται μαζί της καί ή ανάγκη γιά βεβαιότητα, άλλα όχι καί ή επιθυμία έκ μέρους τών ενδιαφερομένων νά συμβάλλουν σ' αυτήν αναλαμβάνοντας μεμονωμένα ρητές δεσμεύσεις γιά μακροπρόθεσμες συνδυασμένες ενέργειες.
Indeed part of the planning crisis is that, as uncertainty increases, the demand for greater certainty increases also, but not the willingness to make and match firm individual commitments to action over the long term, as a contribution.
Πολλοί άπό εκείνους πού βρίσκονται σέ σχετικά πιό καλή θέση ή είναι λιγότερο εκτεθειμένοι φοβούνται τόν προγραμματισμό σέ μιά τέτοια στιγμή, πολύ περισσότερο, επειδή ανησυχούν μήπως χρειασθεί ίσως νά μοιρασθούν τήν έλλειψη σταθερότητας εκείνων πού υπήρξαν λιγότερο τυχεροί άπό αυτούς.
Many of the less badly placed or less exposed will fear planning all the more at such a time, because they are afraid of sharing the instability of others less prudent than themselves.
Ή συνειδητοποίηση μιας δύσκολης κατάστασης δέν καταλήγει αυτόματα σέ παραδοχή τής σκοπιμότητας γιά νέα όργανα προγραμματισμού.
The sense of there being a predicament does not lead directly to acceptance of a case for new planning institutions.
Θά καταλήξει έκεϊ μόνο άν υπάρξει μιά στέρεη θεωρία γιά τό ρόλο τοΰ consensus (σχετική ομοφωνία) όταν πρόκειται γιά τή λήψη αποφάσεων, αρκετά συντονισμένων μακροπρόθεσμα γιά νά προσφέρουν πιό βάσιμες κατευθύνσεις.
It leads there only if there exists a robust theory of the part to be played by consensus and fairly well coordinated long-run decisions making possible more stable longterm growth.
'Η πείρα τοΰ παρελθόντος 'έχει δείξει ότι ό άπό κοινού προγραμματισμός συντονισμένων ενεργειών είναι αναγκαίος, όχι όμως καί επαρκής προϋπόθεση γιά τήν υλοποίηση τών ενεργειών αυτών.
Past experience shows that working together to produce feasible long-run scenarios as a basis for concerted action is a necessary but not sufficient condition for such action to be taken.
Τά ορθολογικά επιχειρήματα δέν είναι πειστικά άν, παρόλο πού υπάρχει κοινή ενόραση τών επιδιωκόμενων στόχων, οί ενδιαφε­ρόμενοι είναι αποφασισμένοι νά ενεργούν μέ βάση άλλα κριτήρια.
Rational argument is not persuasive if, despite what appears to be a shared understanding of objectives, the individuals involved in the debate are determined to act upon other grounds.
Στίς συζητήσεις πού άφοροΰν τόν προγραμματισμό ή στίς μεμονωμέ­νες αποφάσεις γιά τίς «βαριές δομές», οί ενδιαφερόμενες ομάδες είχαν τή δυνατότητα νά υιοθετήσουν τή μιά ή τήν άλλη άπό τίς δύο αυτές στάσεις: ή νά θεωρήσουν ότι ή δράση τους δέν μπορεί νά συμβάλλει στή διαμόρφωση τοΰ μακροχρόνιου σενάριο πού θά αποτελέσει τό πλαίσιο τής συζήτησης ή νά προβάλλουν αιτήματα γιά τήν ικανοποίηση τών οποίων απαιτείται ή μεταβολή ορισμένων αποφά­σεων πού άφοροΰν τίς «βαριές δομές», γεγονός πού θά προκαλέσει,
In debates relating to planning, or in individual decisions about heavy structures, the groups involved either have not regarded their own actions as helping to determine the longterm scenario which framed their discussion, or else they have made demands which can only be met by changing heavy-structure decisions, and this has had longterm implications for the other participants which have not been explored.1
Χρειάζονται σενάρια. Χρειάζεται μιά αξιόπιστη θεωρία γιά τόν τρόπο μέ τόν οποίο οί αποφάσεις πού άφοροΰν τίς βαριές δομές αλληλοεπηρεάζονται καί συμβάλλουν στή διαμόρφωση τοΰ μέλλοντος.
Scenarios are needed; a robust theory of the way heavy-structure decisions interact and help to determine possible futures is needed; and institutions which enable objectives to be settled, intentions collected and fed back and longterm decisions to be taken are needed.