natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η επιτροπή οικονομικής πολιτικής
The new Committee, the Economic Policy Committee (four representatives from each Member State and four from the Commission), was established by Council Decision of 18 February 1974 16and took over all of the functions of the three committees it replaced.
Με δήλωση της ίδιας ημερομηνίας, οι αντιπρόσωποι των κρατών μελών συμφώνησαν να προβαίνουν σε διαβουλεύ­ σεις όταν τροποποιούνται οι ισοτιμίες των νομισμάτων (δήλωση 64/306/ΕΟΚ, ΕΕ αριθ. 78 της 22.5.1964, σ. 1226).
By declaration on the same day the Representatives of the Member States agreed to consult with each other in the event of a proposed change in a rale of exchange (OJ 1964, p. 1226).
(") Απόφαση 64/300/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8.5.1964, ΕΕ αριθ.
Council Decision 64/300/EEC of 18 May 1964 (OJ 1964, p. 1206).
EE L 89 της 5.4.1973, σ. 2.
See OJ L89, 5.6.1973, p. 2.
Ρ3) Απόφαση του Συμβουλίου της 9.3.1960, ΕΕ αριθ.
Council Decision of 9 March 1960 (OJ 31, 9.5.1960, p. 764).
Ρ4) Απόφαση 64/299/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8.5.1964, ΕΕ αριθ.
Council Decision 64/299/EEC of 18 May 1964 (OJ 1964, p. 1205).
Ρ3) Απόφαση 64/247/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15.4.1964, ΕΕ αριθ.
Council Decision 64/247/EEC of 15 April 1964 (OJ 1964, p. 1031).
Ρ6) Απόφαση 74/122/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ΕΕ L 63 της 5.3.1974, σ. 21.
Council Decision 74/122/EEC (OJ L 63, 5.3.1974, p. 21).
Από την ανάλυση που προηγήθηκε προκύπτα ότι οι θεσμικοί μηχανισμοί που δη­μιουργήθηκαν με σκοπό την προώθηση της οικονομικής και νομισματικής συνεργασίας κάλυπταν το σύνολο των σημαντικών θεμάτων.
The above shows that the institutional arrangements promoting economic and mon etary cooperation were comprehensive.
Γενικά όμως, ο αντίκτυπος που είχαν κα­τά τη διάρκαα της περιόδου 1957-1980 δεν ήταν ιδιαίτερα σημαντικός και δεν είναι δυνα­τόν παρά να ληφθούν υπόψη τα συμπεράσματα που διατυπώθηκαν σχετικά σε κοινή έρευ­να του 1977:
Their total impact, however, during the period 1957-80 was not impressive and it is difficult to disagree with the conclusions on this matter put forward in a joint study in 1977:
«Ο μηχανισμός αυτός συντονισμού παρουσίαζε σφαιρικό και φιλόδοξο χαρακτήρα.
'This machinery of coordination was comprehensive and ambitious.
Προέ­βλεπε περιοδικές διαβουλεύσας μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών σχετικά με τα θέματα βραχυπρόθεσμης και μεσοπρόθεσμης οικονομικής πολιτικής.
It provided for regular consultation between the Commission and the Member States concerning short and medium-term economic policy.
Επιδίωκε να κα­θορίσει κοινούς προσανατολισμούς σε κοινοτικό επίπεδο για τις μακροοικονομικές, δημο­σιονομικές, νομισματικές και άλλες μεταβλητές.
It sought to establish common guidelines at Community level for fiscal, monetary and other macro-economic variables.
Προέβλεπε επίσης την υποβολή ετήσιων εκθέσεων με αντικείμενο τη σύγκλιση των οικονομιών των κρατών μελών.
And it provided for annual reports on the convergence of the Member States.
Τα αποτελέ­σματα όμως υπήρξαν απογοητευτικά.
Yet its achievements were disappointing.
'Ελειπε η πολιτική βούληση που ήταν αναγκαία για την επιτυχία του μηχανισμού: τα κράτη μέλη δεν ήταν διατεθαμένα να τροποποιή­σουν την εθνική πολιτική τους και μάλιστα να παραιτηθούν από πλεονεκτήματα που θα ήταν δυνατόν να κερδίσουν τα πολιτικά τους κόμματα, για να επιδιώξουν ανώτερα κοινο­τικά συμφέροντα.
The political will necessary for success was absent: there was little disposition on the part of the member countries to modify national policies, or even at times to forego party political advantage, in the interest of wider Community objectives.
Υπό αυτές τις συνθήκες και παρά τον αυξανόμενο αριθμό των συναντή­σεων επιτροπών κάθε επιπέδου, η διαδικασία συντονισμού αποτέλεσε στην πράξη απλή διατύπωση και δεν άσκησε δεσμευτική επίδραση στην πολιτική των κρατών μελών.
Thus although increasing numbers of Committee meetings took place at all levels, in practice the process of coordination was a formality which did not seriously constrain the policies of the member countries.
Ειδικότερα, τα κράτη μέλη δεν τήρησαν πάντοτε τις συστάσας του Συμβουλίου σχετικά με το είδος συγκυριακής πολιτικής που έπρεπε να ακολουθήσουν, ούτε κατέβαλαν μεγάλη προσπάθαα για να συμμορφωθούν προς τις συγκεκριμένες νομισματικές και δημοσιονομι­κές κατευθύνσας που είχαν κατά καιρούς συμφωνηθεί.
In particular the member countries did not always observe the Council's recommendations concerning the sort of conjunctural policies to be adopted or make much effort to comply with the specific monetary and budgetary guidelines which had been agreed.
Η Επιτροπή πάλι ουδέποτε διατύπωσε δημόσια επικρίσας έναντι των κρατών μελών που δεν ακολουθούσαν τις συστάσας του Συμβουλίου.
The Commission was never publicly critical of member countries in breach of Council recommendations.
Δεν ακολουθήθηκαν τέλος ούτε οι συ­στάσας των εκθέσεων Marjolin και Tindemans, που είχαν σαν στόχο να προωθήσουν την υλοποίηση της οικονομικής και νομισματικής ενώσεως» (17).
And the recommendations of the Marjolin and Tindemans Reports, de signed to advance EMU, were not followed up.'17
Οι πραγματικές εξελίξεις της συγκλίσεως της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών από το 1957 έως το 1980
In July 1969, Council Decision 69/227 on the coordination of the shortterm policies of the Member States provided for prior consultation where a Member State's proposed policy could affect the economies of the other Member States or could affect the internal or external balances of the Member States involved, or could cause a gap between the Member State's performance and the Community's medium-term targets.
No II-G/29, Σεπτέμβριος 1977.
No II-G/29, September 1977. See Fourth General Report, point 97. OJ L 73, 27.3.1971, p. 12.
θεσμών οικονομικών στόχων της Κοινότητας.
memorandum the Council had to adopt shortterm policy guidelines.
Επιπλέον, βάσει ανακοινώσεως της Επιτροπής, το Συμβούλιο έπρεπε να εγκρίνα τις κατευθύνσεις της βραχυπρόθεσμης οικονομικής^πολιτικής (η σχετική απόφαση έχα σήμερα αντικατα­σταθεί με την απόφαση 74/120/ΕΟΚ του Συμβουλίου) (20).
(Replaced now byCouncil Decision 74/120.)20
Τα ψηφίσματα αυ­τά είναι δυνατόν να θεωρηθούν σαν συγκεκριμένες απόπαρες καταπολεμήσεως του πλη­θωρισμού σε κοινοτικό επίπεδο.
The Council issued three resolutions between 5 December and 13 December 1973 setting out guidelines to reduce the rise in consumer prices and maintain a high level of employ ment,21and these may be seen as specific attempts at Community level to combat inflation.
Η σχετικά σταθερή οικονομική κατάσταση που γνώρισε η Κοινότητα κατά τη διάρ­καα της πρώτης δεκαετίας της υπάρξεως της επέτρεψε να επιτευχθεί πρόοδος σε πολλούς τομείς, και τούτο παρά τη μικρή ακτίνα δράσεως των διατάξεων της συνθήκης σε θέματα συγκλίσεως της οικονομικής πολιτικής.
The relatively stable economic conditions of the first decade of the EEC enabled progress to be made on many fronts in spite of the weak Treaty provisions relating to economic convergence.
Οι κοινωνικές όμως συγκρούσεις του Μαΐου 1968 στη Γαλλία υποχρέωσαν το κράτος αυτό να υποτιμήσει μονομερώς το νόμισμα του το 1969 — ενώ αργότερα, κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους, η Γερμανία προχώρησε σε ανατίμηση του γερμανικού μάρκου.
However, the May 1968 internal labour problems forced France to devalue its currency unilaterally in 1969 and later in the same year Germany revalued the German mark.
Οι μονομερείς αυτές ενέργειες φανέρωσαν τις αδυνα­μίες του κοινοτικού συστήματος και απέδειξαν ότι κάθε πρόοδος σε κοινοτικό επίπεδο προϋποθέτει ενίσχυση της συνεργασίας.
These independent actions highlighted the weakness of the Community system and emphasized the need for greater cooperation if progress at Community level was to be made.
Η κίνηση αυτή έλαβε την έγκριση της διασκέψεως κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων που συγκλήθηκε στη Χάγη το Δεκέμ­βριο 1969.
Various discussion documents and reports were issued on the need for greater economic and monetary union by the Commission (e.g. the 1969 Barre Report) and by individual Member States, and the move towards such cooperation was generally endorsed by the Hague Summit Conference of the Heads of State in December 1969.
Μετά από την υποβολή νέων σχεδίων και προτάσεων, το Συμβούλιο ζήτησε από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να εξετάσουν το σύνολο του προβλήματος στο πλαίσιο ειδικής ομάδας, την προεδρία της οποίας ανέλαβε ο Pierre Werner, πρωθυπουρ­γός και υπουργός οικονομικών της κυβερνήσεως' του Λουξεμβούργου.
Following further proposals and plans the Council requested the Member States and the Commission to consider the whole problem within a special committee to be chaired by Mr Pierre Werner, the Prime Minister and Finance Minister of Luxembourg. bourg.
Η έκθεση Werner δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο 1970.
The Werner Report was issued in October 1970.
Εξέθετε και ανέλυε τα προβλή­ματα που συνδέονται με την πραγματοποίηση της οικονομικής και νομισματικής ενώσεως και κατέληγε στο συμπέρασμα ότι, αν εξασφαλιζόταν η σχετική πολιτική βούληση, ήταν εφικτή η πραγματοποίηση της οικονομικής και νομισματικής ενώσεως σταδιακά μέχρι το 1980.
The report examined and outlined the problems associated with economic and monetary union and proposed that, given the necessary political will, EMU could be achieved through gradual stages by 1980.
Οι συστάσας της ομάδας Werner, αφού τροποποιήθηκαν για να λάβουν υπόψη την πολιτική πραγματικότητα και τα συμπεράσματα μεταγενέστερων μελετών, αποτέλεσαν τη βάση του ψηφίσματος του Συμβουλίου και των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρα­τών μελών της 22ας Μαρτίου 1971 (22).
The recommendations of the Werner Committee, modified to take account of political realities and taking account of earlier studies, formed the basis of the Resolution of the Council and the Representatives of the Governments of the Member States on 22 March
('*) Τέταρτη Γενική Έκθεση ΕΚ, σημείο 97. (") ΕΕ L 73 της 27.3.1971, σ. 12.
Apart from urging greater coordination on all fronts the resolution did not specify details of a plan for the attainment of its objectives over the decade in question.
(3) Απόφαση της 18.2.1974, ΕΕ L 63 της 5.3.1974, σ. 16.
Decision of 18 February 1974 (OJ L 63. 5.3.1974, p. 16).
Η ΒΑ.
See OJ C
ΕΕ C 28 της 27.3.1971, σ. 1.
See OJ C 28, 27.3.1971, p. 1.
Το ψήφισμα τόνιζε την ανάγκη ενισχύσεως του συντονισμού σε όλους τους το­μείς, χωρίς όμως να καθορίζει τα συγκεκριμένα μέτρα που έπρεπε να εφαρμοστούν για την επίτευξη των εν λόγω στόχων κατά τη διάρκεια της προβλεπόμενης δεκαετίας.
hold more frequent compulsory meetings and that the central banks should be encouraged to observe on a voluntary basis Council guidelines (narrower than those permitted at international level) relating to currency fluctuations. Such defacto unification would, it was hoped, pave the way for a de jure unification at a later date.
Δύο άλλα μέτρα που υιοθετήθηκαν το Φεβρουάριο 1971 συμπλήρωσαν τις διάφορες ενέργειες που προέβλεπε το σχέδιο του Συμβουλίου για το πρώτο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής ενώσεως.
Two other measures taken in February 1971 helped to complete the total picture of the Council's plan for the first stage of economic and monetary union.
Το πρώτο ήταν η έγκριση του τρίτου προγράμματος μεσοπρόθεσμης οικονομικής πολιτικής για την περίοδο 1971-1975, το δεύτερο η δημιουργία συστήματος μεσοπρόθεσμης οικονομικής συνδρομής υπέρ των κρατών μελών που αντιμετώπιζαν δυσχέραες στο ισοζύγιο των πλη­ρωμών τους.
The first was the adoption of the third medium-term economic programme for the period 1971-75, and the second was the provision of a scheme of medium-term financial aid for Member States in difficulties with their balance of payments.
Για διάφορους πολιτικούς και νομισματικούς λόγους, το Συμβούλιο δεν κατόρ­θωσε στο τέλος του 1973 να συμφωνήσει σχετικά με τη μετάβαση στο δεύτερο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής ενώσεως.
The dollar crisis of 1971 meant that the planned progress to EMU ran into early difficulties and, for various political and monetary reasons, agreement could not be reached by the Council at the end of 1973 to proceed to the second stage.
Η έλλειψη όμως μιας τέτοιας τυπικής αποφάσεως δεν εμπόδισε τις εξελίξεις κι έτσι το Φεβρουάριο 1974 το Συμβούλιο έλαβε τα ακόλουθα μέτρα:
Absence of such a formal decision did not, however, prevent all progress and in February 1974 the Coun cil adopted the following measures:
1) απόφαση για την πραγματοποίηση υψηλού βαθμού συγκλίσεως της πολιτικής των κρα­τών μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (23)·
(1) Council decision on the attainment of a high degree of convergence of the economic policies of the Member States;23 (2) Council directive on stability, growth and full employment in the Community;24 (3) Council decision setting up an Economic Policy Committee.25 This has already been noted above; (4) Council resolution concerning shortterm monetary support.26This invited the Board of Governors of the European Monetary Cooperation Fund to increase the amount of support available to each central bank.
Η απόφαση για τη «σύγκλιση» προέβλεπε ότι το Συμβούλιο θα αφιέρωνε μία ημέρα κάθε μήνα σε συνεδριάσεις γύρω από τα οικονομικά και νομισματικά προβλήματα.
The 'convergence' decision stipulated that the Council should set aside one day a month for meetings on economic and monetary matters.
Κάθε χρό­νο, το Συμβούλιο αφιέρωνα τρας συνόδους για την εξέταση της οικονομικής καταστά­σεως στην Κοινότητα και, με βάση ανακοίνωση της Επιτροπής, χαράσσει τις κατευθύνσας για την οικονομική πολιτική που πρέπα να ακολουθεί η Κοινότητα και τα κράτη μέλη.
Three times a year the Council is to examine the economic situation in the Community and on the basis of a Commission communication adopt economic guidelines which the Community and the Member States must observe.
Τα δύο αυτά αποτελούν και σήμερα το πλαίσιο για την προώθηση της οικονομικής συγ­κλίσεως.
These two documents represent the present framework within which economic convergence takes place.
Στις 17 Μαρτίου 1980 το Συμβούλιο έλαβε υπόψη ανα­κοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη βελτίωση του συντονισμού της οικονομικής πολι­τικής των κρατών μελών.
Work, however, continues at Community level to perfect coordination procedures and to achieve still better convergence in economic performance.27On 17 March 1980 the Council took note of a Commission communication on improvement of the coordination of economic policies.
Ιστορική αναδρομή
See Thirteenth General Report, 1979, points 95 et seq.
Η νομισματική και χρηματοδοτική κατάσταση κατά τη δεκαετία του 60 χαρακτηρίζε­ται από σταθερότητα ισοτιμιών.
The 1960s, in monetary and financial matters, may be characterized as a period of stable exchange rates.
Μετά το τέλος της δεκαετίας του 60 όμως, ο κόσμος πέρασε σε περίοδο που χαρακτηριζόταν από ολοένα και συχνότερες νομισματικές διαταραχές, ενώ το δολά­ριο άρχισε να εμφάνιζα σημεία αδυναμίας.
Narrow margins of fluctuation on either side of a currency's parity against the US dollar were permitted within the International Monetary Fund's scheme and this resulted in a system that was said to be 'stable but adjustable'.28Towards the end of the 1960s, however, currency upheavals on the international scene became more frequent and the dollar's performance began to show a tendency to spells of weakness.
Το 1969, ιδιάζοντα προβλήματα ανάγκασαν τη
In 1969 difficulties in France obliged it to devalue the franc and later the same year Germany was obliged to revalue the German mark.
Η αστάθαα που χαρακτήριζε την περίοδο αυτή παρακίνησε τα κράτη να καθιερώσουν καθεστώς κυμαινόμενων ισοτιμιών που τελικά νομιμοποιήθηκε αναδρομικά με τη δεύτερη τροποποίηση του καταστατικού του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου το 1978.
The instability of the period resulted in countries resorting to a system of floating exchange rates which had ultimately to be retroactively approved by the Second Amendment to the IMF Statutes in 1978.
Η απογοήτευση όμως που δημιούργησε το καθεστώς των κυμαινόμενων ισοτιμιών και η διεξοδική θεωρητική ανάλυση των προβλημάτων της ευρωπαϊκής νομισματικής ενώσεως (οι σχετικές συζητήσεις πέρασαν ξανά στην επικαιρό­τητα στο τέλος της δεκαετίας του 60 και στην αρχή της δεκαετίας του 70), οδήγησαν τα κράτη μέλη της Κοινότητας να επιδιώξουν στενότερη συνεργασία γύρω από τα νομισμα­τικά θέματα.
Disenchantment with the floating exchange system together with a greater theoretical appreciation of the problems associated with European monetary union (which resulted from the renewed debate in the late 1960s and early 1970s) impelled the Member States of the Community to look for greater coordination in monetary matters.
Το ψήφισμα του Συμβουλίου του Μαρτίου 1971 που υιοθετούσε τα πορίσματα της εκθέ­σεως Werner, πρότανε ενέργαες για το πρώτο στάδιο της οικοδομήσεως της οικονομικής και νομισματικής ενώσεως και προέβλεπε στενότερο συντονισμό της νομισματικής και πι­στωτικής πολιτικής με την εντατικοποίηση των υποχρεωτικών διαβουλεύσεων στο πλαί­σιο της νομισματικής επιτροπής και της επιτροπής των διοικητών των κεντρικών τραπε­ζών καθώς και με την εναρμόνιση των μέσων ασκήσεως νομισματικής πολιτικής.
The Werner-inspired Council Resolution of March 1971 which proposed the measures to be taken in the first stage of EMU contemplated greater coordination of monetary and credit policies through more frequent compulsory consultations within the Monetary-Committee and the Committee of the Central Banks and through the harmonization of monetary policy instruments.
Παράλ­ληλα, ζητήθηκε από τις κεντρικές τράπεζες να διατηρούν τις διακυμάνσας ισοτιμιών μετα­ξύ των νομισμάτων των κρατών μελών μέσα στα όρια στενότερων περιθωρίων από εκείνα που ίσχυαν την εποχή εκείνη, όταν το δολάριο ΗΠΑ αποτελούσε ακόμη το νόμισμα ανα­φοράς.
Moreover, the central banks were requested on a voluntarybasis to operate narrower fluctuation margins for Community currencies than those which resulted when the US dollar was used as the reference point.
Τα στενότερα αυτά περιθώρια έπρεπε να τηρούνται με βάση συντονισμένη δράση έναντι του δολαρίου.
This narrower margin was to be maintained through joint action against the dollar.
Περαιτέρω πρόοδος προς την οικονομική και νομισματική ένωση προβλεπόταν ιδίως με τη μετάβαση από de facto καθεστώς συντονισμένης δράσεως σ' ένα de jure καθεστώς, υπό το πρίσμα ιδίοις των εκθέσεων που περιοδικά υπέβαλε στο Συμβού­λιο και στην Επιτροπή η επιτροπή των διοικητών των κεντρικών τραπεζών.
Further progress towards European monetary union might be contemplated in particular in the switch from a de facto to a de jure system of concerted action and in the light of periodic reports which the Committee of the Governors of the Central Banks was to make to the Council and the Commission.
Οι εκθέσας αυτές έπρεπε, μεταξύ άλλων, να αφορούν τις παρεμβάσας σε νομίσματα των κρατών μελών καθώς και τη σκοπιμότητα νέων περιορισμών των περιθωρίων διακυμάν­σεως μεταξύ των νομισμάτων των κρατών μελών.
These reports were to cover such matters as interventions in Communitycurrencies and the further narrowing of fluctuation margins between Community currencies. cies.
Το ευρωπαϊκό ταμείο νομισματικής συνεργασίας
European Monetary Cooperation Fund
Το ψήφισμα του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1971 προέβλεπε τη δημιουργία ευρωπαϊκού ταμείου νομισματικής συνεργασίας, με στόχο τη μεταγενέστερη ένταξη του σε κοινοτική οργάνωση των κεντρικών τραπεζών.
The Council Resolution of 22 March 1971 made provision for the establishment of a European Monetary Cooperation Fund to be integrated at a later stage into a Community organization of central banks.
Η ανάθεση των καθηκόντων αυτών αποτελούσε το πρώτο στάδιο της προοδευτικής εξελί­ξεως του ταμείου, το νομικό καθεστώς του οποίου είχε διαμορφωθεί κατά τρόπο που να επιτρέπει την προοδευτική επέκταση των δραστηριοτήτων του.
Only two developments of importance occurred in the period 1957 to 1971. The first was a declaration of the Representatives of the Governments of the Member States when they met in Council on 8 May 1964 and which requires the governments to consult together before changing exchange parities.
Σύμφωνα με το άρθρο 3 του εν λόγω κανονισμού, το ταμείο έχα ιδίως ως αποστολή να εξασφαλίζει την αναγκαία
The second was a Council decision of the same date on cooperation between Member States in the field of international monetary relations (64/301) and which obliged the Member States to engage in consultations within the Monetary Committee before taking important decisions in the field of international monetary relations. See Eighth General Report. point 134.
) Κανονισμός (ΕΟΚ) 907/73 του Συμβουλίου, που εκδόθηκε βάσει του άρθρου 235 ΕΟΚ, ΕΕ L 89 της 5.4.1973, σ. 2.
Regulation (EEC) No 907/73. The legal basis is Article 235 of the EEC Treaty.
συνεννόηση για την καλή λειτουργία του συστήματος συναλλάγματος της Κοινότητας, τον πολυμερή διακανονισμό των υπολοίπων που προκύπτουν από τις παρεμβάσας των κεντρικών τραπεζών σε κοινοτικά νομίσματα, τη διαχείριση της βραχυπρόθεσμης χρημα­τοδοτήσεως και νομισματικής συνδρομής που προβλέπονται στις συμφωνίες μεταξύ των κεντρικών τραπεζών του 1970 και 1972, καθώς και τη συνένωση των μηχανισμών αυτών σε ανανεωμένο μηχανισμό.
Fund and entrusts it with the task of promoting: (a) the proper functioning of the progressive narrowing of the margins of fluctuation of the Community currencies against each other; (b) interventions in Community currencies on the exchange markets; and (c) settlements between central banks leading to a concerted policy on reserves (Article 2).
Το ευρωπαϊκό ταμείο νομισματικής συνεργασίας έχα νομική προσωπικότητα και απόλαυα της ευρύτερης νομικής ικανότητας που αναγνωρίζουν τα κράτη μέλη.
The responsibilities entrusted to the Fund are seen as merely a first stage in the progressive development of the Fund and the Statutes make provision for the scope of its activities to be gradually extended.
Τη διοίκηση και τη διαχείριση αναλαμβάνει το διοικητικό συμβούλιο που απαρτίζεται από τα μέλη της επι­τροπής διοικητών κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και εκπρόσωπο των νομισματικών αρχών του Λουξεμβούργου.
Article 3 of the regulation states that the functions of the Fund shall include responsibility for: (i) the concerted action necessary for the proper functioning of the Community exchange system; (ii) the multilateralization of positions resulting from interventions by central banks in Community currencies and the multilateralization of intraCommunity settlements; and (iii) the administration of the very shortterm financing and the shortterm monetary support provided for by agreements between the central banks in 1972 and 1970 respectively, and the regroupment of these mechanisms in a renewed mechanism.
Στις συζητή­σεις του διοικητικού συμβουλίου έχα τη δυνατότητα να μετέχει και μέλος της Επιτροπής ή αντικαταστάτης του.
A Member of the Commission, or his alternate, is entitled to take part in the proceedings of the Board of Governors.
Ο ιδρυτικός κανονισμός του ευρωπαϊκού ταμείου νομισματικής συνεργασίας θεωρεί­ται επίσης ιδιαίτερα σημαντικός δεδομένου ότι, για πρώτη φορά, αναγνωρίζονται επίσημα τα χαρακτηριστικά που πρέπει να παρουσίαζα στο τελικό της στάδιο η οικονομική και νομισματική ένωση: είτε απόλυτη και μόνιμη μετατρεψιμότητα των κοινοτικών νομισμάτο)ν μεταξύ τους, με βάση αμετάκλητες ισοτιμίες, είτε δημιουργία κοινού νομίσματος.
The regulation establishing the European Monetary Cooperation Fund is also important in that it defines officially, seemingly for the first time, the monetary characteristics which the European monetary union will have in its final stage: either the total and irreversible convertibility, at irrevocable parities, of Community currencies against each other or the introduction of a common currency.
Οι πιέσεις που είχαν ασκηθεί μέσα στο γενικό κλίμα αστάθαας της εποχής εκείνης οδήγη­σαν σε διεύρυνση των περιθωρίων διακυμάνσεως που γίνονται αποδεκτά στο πλαίσιο του διεθνούς νομισματικού ταμείου (Δεκέμβριος 1971).
The pressure of an unstable international scene resulted in wider margins of fluctuations being introduced within the International Monetary Fund in December 1971.