natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι συνθήκες υπό τις οποίες καταρτίστηκε τελικά ó προϋπολογι­σμός του 1980, αποδακνύουν ότι στον τομέα του προϋπολογισμού είναι πλέον απαραίτη­τη η καθιέρωση θεσμοποιημένου διαλόγου μεταξύ του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
The conditions under which the 1980 budget was finally established demonstrate that there must henceforth be an institutional dialogue on the budget between the Council and Parliament.
Τμήμα VI —Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο
Section VI — The European Council
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, απαρτιζόμενο από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνή­σεων τους οποίους συνοδεύουν οι υπουργοί εξωτερικών τους, γεννήθηκε από τη «διά­σκεψη κορυφής» του Δεκεμβρίου 1974 (βλ. ασαγωγή αριθ. 11 και 12).
The European Council, consisting of the Heads of State or Government assisted by their Foreign Ministers, was born at the Summit Conference of December 1974 (see 'Introduction', points 11 and 12).
(41) «Το Συμβούλιο αποτελείται από αντιπροσώπους των κρατών μελών.
The European Council meets at least three times a year to deal both with political cooperation between the Member States and with internal Community affairs.
Κάθε κυβέρνηση αποστέλλει στο Συμβούλιο ως εκπρόσωπο της ένα από τα μέλη της».
It is not a new institution; the European Council acts as the Council of the European Communities, but with a specific membership as allowed by Article 2 of the Merger Treaty.-41
βλέπονται από τις συνθήκες (πχ. όσον αφορά το δικαίωμα πρωτοβουλίας της Επιτροπής).
In this capacity the European Council can enact legislation (in the form of regulations, directives or decisions) provided the procedures laid down by the Treaties (notably with regard to the Commission's right of initiative) are complied with.
Αυτό μπορεί ιδίως να συμβεί όταν πρέπει να λυθούν προβλήματα, που δεν μπορούν να λυθούν σε χαμηλότερο επίπεδο.
This may well be the case when it has to settle matters which cannot be settled at a lower level.
Το μέλλον θα δείξα αν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα πε­ριορισθεί ή όχι να λαμβάνει πολιτικές αποφάσας αρχής που θα πρέπα στη συνέχεια να εκτελούνται από το κανονικό Συμβούλιο.
It remains to be seen whether the European Council will confine itself to taking political decisions of principle which then have to be implemented by the ordinary Council.
Μέχρι στιγμής, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κα­τόρθωσε να λύσει ορισμένα ακανθώδη προβλήματα, όπως το πρόβλημα της δημοσιονομι­κής συνασφοράς της Μεγάλης Βρετανίας στις Κοινότητες το 1975, και να αποφύγει (του­λάχιστον προσωρινά) σοβαρές κρίσεις.
At any rate it has already succeeded in solving certain thorny problems, such as the 1975 dispute over the United Kingdom's financial contribution to the Community, and in averting, at least temporarily, some serious crises.
Μολονότι τα όργανα είναι κοινά, δεν πρέπα να ξεχνά κανείς ότι, από νομική πλευ­ρά, υπάρχουν ακόμη τρας Κοινότητες δηλαδή η ΕΚΑΧ, η ΕΟΚ και η ΕΚΑΕ.
It must be remembered that in law there are still three Communities, the ECSC, the EEC and the EAEC, although the institutions are common to all three.
Γίνεται ό­μως δεκτό αρκετά γενικά ότι οι τρας συνθήκες πρέπα να θεωρούνται στην πράξη σαν σύ­νολο και ότι πρέπει να ερμηνεύονται και να εφαρμόζονται με τρόπο ώστε να αποφεύγο­νται οι αντιφάσεις μεταξύ τους.
But it is generally agreed that the three Treaties should in practice be regarded as a whole and should be interpreted and applied in such a way as to avoid contradictions between them.
Στις 16 Φεβρουαρίου 1978, το Κοινοβούλιο πρότεινε να χρησιμοποιείται νια τις Κοινότητες μια ενιαία ονομασία, η ονομασία «Ευρωπαϊκή Κοινό­τητα».
On 16 February 1978 Parliament proposed that a single name be used for the Communities— the 'European Community'. Though the three separate Treaties have yet to be merged
Οι προσπάθειες πραγματοποιήσεως μιας «ευρωπαϊκής ενώσεως» (βλ. ασαγωγή Χ, αριθ.
and no single European Community exists, a single name would certainly generate less confusion in the public mind.
13) δεν σταματούν πάντως σε ένα πρόβλημα ονομασίας.
The endeavours to achieve a 'European Union' (see 'Introduction', point 13) involve more than a question of name, and here the stances vary.
Θα πρέπα σχετικά να σημαωθα" η ύπαρξη αποκλινουσών θέσεων.
In its report on European Union42the Commission proposed three possible new institutional models, which differ from the present institutional structure of the Communities.
Στην έκθεση της για την ευρωπαϊκή ένωση (42) η Επι­τροπή προτείνει τρεις νέους δυνατούς θεσμικούς μηχανισμούς που διαφοροποιούνται από τη σημερινή θεσμική δομή των Κοινοτήτων.
The Commission clearly preferred the model consisting of a collegiate government body whose men thus would be independent of the national governments, together with a bicameral parliament comprising a 'Chamber of Peoples', whose members would be elected by direct universal suffrage, and a 'Chamber of States' which would be an offshoot of national governments. The Commission did not rule out possible intermediate solutions.
Είναι φανερό ότι η προτίμηση της Επιτρο­πής στρεφόταν προς το μηχανισμό που θα αποτελείτο, αφενός, από ένα συλλογικό όργανο διακυβερνήσεως απαρτιζόμενο από ανεξάρτητες προσωπικότητες και, αφετέρου, από ένα διπλό Κοινοβούλιο απαρτιζόμενο από μια «βουλή των λαών» με μέλη εκλεγόμενα με άμε­ση καθολική ψηφοφορία και από μια «βουλή των κρατών» που θα ήταν έκφραση των εθνικών κυβερνήσεων.
The Tindemans Report takes a more pragmatic line.43It contends that European Union can and must be built on the institutional foundations which the Member States have already accepted under the existing Treaties. The report nevertheless makes a number of suggestions for improving institutional performance and strengthening institutional ma chinery, all based on four criteria: the necessary authority to determine policies, the effectiveness essential to Community action, the legitimacy also essential to democratic stewardship and cohesion in institutional vision and policy.
Η Επιτροπή δεν απέκλαε πάντως ενδιάμεσες λύσας.
It would be unrealistic to erect a new institutional structure in which the Member States as such had no major function to perform.
(43) Έκθεση για την ευρωπαϊκή ένωση του Leo Tindemans, πρωθυπουργού του Βελγίου, προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, Δελτίο ΕΚ, Συμπλήρωμα 1/76.
'Report on European Union' by Leo Tindemans. Belgian Prime Minister, to the European Council. Supplement 1/76 - Bull. EC.
Pescatore, op. cit., υποσημείωση 34, σσ.
P. Pescatore, op. cit. at footnote 34 above, pp. 405-406.
Κεφάλαιο II — Η νομική φύση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας του Πρόδρομου Α. Ααγτόγλου
Chapter II — The legal nature of the European Community by Pródromos D. Dagtoglou
Εισαγωγή
Preliminary observations
Η νομική φύση και γενικά ο χαρακτήρας, η ταυτότητα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (') αποτέλεσαν το βασικό ζήτημα από τότε που —πριν τριάντα χρόνια— ιδρύθηκε ως πρώ­τη ευρωπαϊκή κοινότητα η ΕΚΑΧ.
The legal nature and, in general, the character and identity of the European Community ' have formed the basic problem ever since the ECSC, the first in date of the European Communities, was established 30 years ago.
Η προσπάθαα να δοθεί απάντηση στό ερώτημα αυτό οδήγησε σε ογκώδη, πολύγλωσση βιβλιογραφία, και πέρα ακόμη από τα σύνορα της Κοι­νότητας.
Attempts to provide an answer to this question have given rise to a copious bibliography in many languages, extending beyond the Community's frontiers.
Η πλήρης και οριστική απάντηση δεν έχα δοθεί ακόμη και, ίσως, ούτε είναι δυ­νατόν να δοθεί, εφόσον η Κοινότητα εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση διαρκούς εξελίξεως.
No complete and final answer has yet been given and probably no such answer can be given because the Community is in a permanent state of evolution.
Ο καθορισμός της φύσεως της Κοινότητας δεν έχα μόνο νομικό αλλά καί, κατεξο­χήν, πολιτικό χαρακτήρα Kat όταν ακόμη δεν είναι, όπως συχνά συμβαίνα, πολιτικά προκαταλημμένος.
To determine the nature of the Community is a matter which concerns not only law, but above all politics, even in the relatively frequent cases where this is done without direct political involvement.
Και ενώ βέβαια δεν μπορεί να αποτελεί παρά την κατανόηση της υφιστα­μένης δομής και καταστάσεως, καθώς και του προσανατολισμού της Κοινότητας, επιδρά στον τρόπο και ρυθμό της εξελίξεως της και πρέπα επομένως να συνδύαζα τη διάγνωση με την προοπτική.
Moreover, while such a definition is only possible in terms related to the Community's existing situation, structure and orientation, it influences the mode and rhythm of Community evolution and must inevitably combine diagnosis and prognosis.
Γι' αυτό άλλωστε και οι διάφορες θεωρίες περί της φύσεως της Κοινό­τητας αντανακλούν και συγχρόνως προσδιορίζουν το πολιτικό κλίμα και τις πολιτικές προοπτικές της εποχής κατά την οποία διατυπώθηκαν.
This is the reason why the various theories regarding the nature of the Com munity, at the same time, both reflect and determine the political climate and the political perspectives of the period during which they were formulated.
Πολιτική και νομική κατανόηση της Κοινότητας συμβαδίζουν κατ' ανάγκη.
Political understanding and legal understanding of the Community necessarily go hand in hand.
Η ομοσπονδιακή και η διεθνολογική θεωρία
Federalist and internationalist theories
Δεν υπάρχα αμφιβολία ότι οι πολιτικοί άνδρες που οραματίστηκαν, ίδρυσαν και δια­μόρφωσαν τις Κοινότητες (Winston Churchill, Jean Monnet, Robert Schuman, Paul-Henri Spaak, Konrad Adenauer, Alcide de Gasperi, Walter Hallstein) είχαν κατά νου το πρότυπο του ομοσπονδιακού κράτους.
There can be no doubt that the political figures who conceived, founded and fashioned the Communities (Jean Monnet, Robert Schuman, Paul-Henri Spaak, Konrad Adenauer, Alcide De Gasperi, Walter Hallstein) had the federal State in mind as a model.
(') Η χρησιμοποίηση του όρου «Ευρωπαϊκή Κοινότητα» αντί «Ευρωπαϊκές Κοινότητες» ακολουθεί τη σχετική απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΕ C 63 της 13.3.1978, σ.
The use of the term 'European Community' in place of'European Communities' corresponds to the resolution passed by the European Parliament (OJ C 63, 13.3.1978, p.
36) και την επιστολή του προέδρου του Συμβουλίου προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26.7.1978.
36) and the letter dated 26 July 1978 sent by the President of the Council to the President of the European Parliament.
Συνηγόρους βρήκε και η εντελώς αντίθετη διεθνολογική θεωρία, υποστηριζόμενη από διεθνολόγους (Ε. Vitta, P. de Vischer, R.L. Bindschedler, A. Verdross, F. Berber, L. Delbez, I.
The federal concept was not, however, the only theory to be advanced in the Commun­ity's early years. The totally different internationalist theory also found advocates among writers and practitioners of international law (E. Vitta. P. de Visscher. R.L. Bindschedler.
Bleckmann), σύμφωνα με την οποία η Κοινότητα, ιδρυμένη όπως είναι με διεθνείς συνθήκες, παράμενα πλήρως στο χώρο του διεθνούς δικαίου, ως διεθνής οργανισμός που παρουσίαζα βέβαια ιδιοτυπίες, που όμως δεν είναι νέες αλλά συναντώνται (έστω και όχι όλες μαζί) στους υπάρχοντες διεθνείς οργανισμούς.
According to this theory, the Community, as it is at present, has been established by­international treaties and falls totally within the realm of international law since it is an international organization, although with some peculiarities which are not new, but arc to be found (though not all together) in existing international organizations.
Ακόμη και το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στις σπουδαίες αποφάσας van
Even the European Court of Justice, in its important decisions in van G end en Loos2 and
) των πρώτων ετών μετά τη σύ­ ναψη των συνθηκών της Ρώμης, χαρακτήριζε την Κοινότητα (ΕΟΚ) ως «μία έννομη τάξη διεθνούς δικαίου».
Costa ν ENEL,3delivered in the early years following the conclusion of the Treaties of Rome, defined the Community (EEC) as 'a new order of international law'.
Την αναφορά όμως αυτή στο διεθνές δίκαιο εγκατέλαψε στη μεταγενέ­στερη νομολογία του.
The Court, however, in its later cases gave up this reference to international law.
Είναι πάντως αναμφισβήτητο ότι τα κράτη μέλη της Κοινότητας δεν ήταν μόνο κατά την ίδρυση τους αλλά και παραμένουν μέχρι σήμερα πλήρως «κράτη».
However, it cannot be disputed that the Member States of the Community not only were entirely separate 'States' at the time of their creation but have continued to be so up to the present day.
Για τούτο, εξακολουθεί να είναι πιο δύσκολο να τεκμηριωθεί η αυτοτέλαα της Κοινότητας έναντι του διεθνούς παρά έναντι του εσωτερικού (κρατικού) δικαίου (s).
This is the reason why it continues to be more difficult to establish the Community's independence under international law than to do so under domestic (national) law.5
Γενικά όμως, η ανεπάρκαα της διεθνολογικής απόψεως έγινε σχετικώς γρήγορα και ευρύ­τατα δεκτή.
The weakness of the internationalist case as a whole was, however, fairly quickly and very widely recognized.
Εξάλλου έγινε, βαθμιαία, επίσης σαφές ότι η ομοσπονδιακή άποψη είχε, ως προς την πολιτική αλλά και τη νομική πραγματικότητα, περισσότερο ιδεολογικό περιεχό­μενο από ό,τι είναι ανεκτό σε μια επιστημονική θεωρία.
Meanwhile it gradually became apparent that the federalist view, owing to its failure to reflect either political or legal reality, was too ideological in content to be accepted as a scientific theory.
Η τελευταία αυτή διαπίστωση έγι­νε ήδη στη δεκαετία του 60, όταν μετά την κρίση του 1965/66 επιβλήθηκε ο λεγόμενος «συμβιβασμός του Λουξεμβούργου».
This latter finding dates back to the 1960s when after the 1965/66 crisis the agreement known as the Luxembourg compromise came into being.
Η εξέλιξη της Κοινότητας
The development of the Community
Πράγματι, η εξέλιξη της Κοινότητας στέρησε την ομοσπονδιακή θεωρία όχι μόνο από τα αναφερόμενα στο παρόν θεμέλια της, αλλά και από την προσανατολισμένη στο μέλλον νομοτέλεια της.
In reality, the way in which the Community is developing has robbed the federalist theory not only of such of its foundations as refer to the current period but also of the legal objective directed towards the future.
(2) ΔΕΚ, 5.2.1963, υποθ.
Judgment of 5 February 1963.
26/62 (Van Gend en Loos), Συλλογή 1963, σ. 5.
Case 26/62 van G end en Loos [1963] ECR 1.
(4) ΔΕΚ, 31.3.1971, υποθ. 22/70 (Επιτροπή/Συμβούλιο), Συλλογή 1971, σ.
Judgment of 31 March 1971, Case 22/70 Commission ν Council (AETR) [1971] ECR 263: Joined Cases 3, 4.
1279· γνωμοδότηση 1/75 της 11.11.1975, Συλλογή 1975, σ.
6/76 Kramer [1976] ECR 1279; Opinion 1/75 [1975] ECR 1355: Opinion 1/76 [1977] ECR 741. F. Rigaux. 'Nature juridique des Communautés' in Droit des communautés européennes, published under the direction of W. Ganshof van der Meersch. Les Novelles, Brussels. 1969.
Πεπαραμένοι πολιτικοί άνδρες συμμερίζονταν την πεποίθηση αυτή'.
Experienced political figures shared this conviction.
Βέβαια, μετά την ί­δρυση της ΕΚΑΧ, η ματαίωση της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Κοινότητας (και μαζί με αυτή των σχεδίων για Ευρωπαϊκή Πολιτική Κοινότητα) κατέστησε σαφές ότι η πολιτική θέλη­ση για ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης δεν υπήρχε ακόμη.
Admittedly, after the ECSC had been set up, the failure of the European Defence Community (and with it the abandonment of all projects for creating a European political community) made it abundantly clear that the political will to create a federal Europe did not yet exist.
Η ίδρυση όμως της ΕΟΚ και της ΕΚΑΕ αναπτέρωσε το ομοσπονδιακό φρόνημα.
The establishment of the EEC and the EAEC, however, served to put new life into the federalist theory.
Διακεκριμένοι επιστήμονες υποστήρι­ξαν ότι το σύγχρονο μέσο της ενοποιήσεως δεν είναι, όπως το 19ο αιώνα, η δημιουργία κοινού συντάγματος, αλλά κοινής διοικήσεως (6).
Learned men with great reputations championed the idea that the modern way of unification is not, as in the 19th century, the creation of a common constitution, but the formation of a common administration.6In other words they believed that European unification was going to occur gradually and ineluctably by the way of a common administration. istration.
Η εξέλιξη αυτή όμως δεν έλαβε χώρα.
This development, however, has not taken place.
Αντιθέτως, αποδείχθηκε ότι δεν υπάρχει αυτοματι­σμός στην ευρωπαϊκή ενοποίηση και τίποτε επομένως δεν μπορεί να υποκαταστήσα την πολιτική θέληση.
It has, on the contrary, become apparent that there is no automatic process for bringing about European unification and that nothing can take the place of political will.
Η θέληση αυτή ήταν από την αρχή περιορισμένη.
This will had been limited from the start.
Οι ιδρυτικές συνθή­κες δεν εφοδίασαν την Κοινότητα με σύστημα οργάνων που θα οδηγούσε, αν όχι αυτόμα­τα, πάντως με προσχεδιασμένη προκατάληψη, στην ομοσπονδοποίηση της Κοινότητας.
The Treaties did not give the Community a system of instruments that would, if not automatically, at any rate by providing a preconceived and clearly-delineated model, lead to the Community becoming a federation.
Οι συνθήκες προβλέπουν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο χωρίς αξιόλογες αποφασιστικές εξουσίες και με ελεγκτικές εξουσίες που δεν στρέφονται προς το ισχυρότερο κοινοτικό όργανο (το Συμβούλιο), αλλά προς την Επιτροπή.
The Treaties make the European Parliament an institution devoid of important powers of decision and equipped with powers of control which are not exercisable over the most powerful Community organ (the Council) but over the Commission.
Pescatore): οι συνθήκες προβλέπουν σύστημα ισορροπημένων σχέσεων μεταξύ Συμβουλίου και Επι­τροπής αλλά, αντί γι' αυτό, «το Συμβούλιο αποτελεί το κέντρο βάρους και έχα απώθησα την Επιτροπή ... στο ρόλο ενός δορυφόρου» (7).
There is an idea, which is certainly widespread and supported by some eminent writers, that the Treaties provide for a system of balanced relations between the Council and the Commission, instead of which 'the Council has made itself the centre of gravity and has relegated the Commission... to the role of a satellite'.7
Στην πραγματικότητα, η κεντρική θέση του Συμβουλίου προβλέπεται στις ίδιες τις συνθήκες (εκτός από την ΕΚΑΧ, όπου όμως η ισχύς της Επιτροπής περιορίζεται από τη λεπτομερή διατύπωση και το διοικητικό χαρα­κτήρα των διατάξεων της συνθήκης).
The central position of the Council was in reality provided for in the Treaties themselves (except in the ECSC Treaty where, however, the power of the High Authority, now taken over by the Commission, is restricted by the detailed wording and the administrative character of the Treaty's provisions).
Η προσδοκία των πρώτων ετών, ότι η τεχνοκρατική υπεροχή θα μετέθετε τελικά το κέντρο εξουσίας στην Επιτροπή, δεν εκπληρώθηκε — και ακόμη λιγότερο η ελπίδα εξελί­ξεως της Επιτροπής σε μια, εμβρυώδη έστω, «ευρωπαϊκή κυβέρνηση».
The expectations of the early years that its technocratic superiority would eventually shift the centre of power in the Commission's favour have not been realized, still less the hope of seeing the latter evolve in the direction of becoming a 'European government' even in embryo.
Συνέβη το αντίθε­το: η Επιτροπή παραμερίσθηκε σε πολλά σημεία περιοριζόμενη στο ρόλο μιας, συχνά μη ασακουόμενης, προπαρασκευαστικής υπηρεσίας του Συμβουλίου.
Indeed the opposite has occurred: on many points the Commission has been confirmed in the role of an organ for preparatory work on Council decisions, work which often goes unheeded.
Οι διακηρύξας των συναντήσεων κορυφής στη Χάγη και το Παρίσι, το 1969 και το 1972, δεν μπόρεσαν να δώσουν τη σφραγίδα τους στη φύση της Κοινότητας.
The declarations of the summit conferences at The Hague and in Paris, in 1969 and 1972, were unable to set their seal on the nature of the Community.
Μετά τη διεθνή πετρελαϊκή κρίση του 1973, ναυάγησε το κοινοτικό πρόγραμμα κοινωνικής δρά­σεως της ίδιας χρονιάς, που θα αποτελούσε τη συμβολή της Κοινότητας στη λύση ενός
Although, after the Davignon Report in 1970, European political cooperation was instituted and the regular ses sions of the 'European Council', provided for every four months, were begun from 1974, no action has been taken either on the Commission's farreaching projects—the Werner Plan on economic and monetary union (1970) and the ambitious recommendations
18, Βερολίνο, 1960, σ. 177.
18, Berlin, 1960, p. 177. cf.
από τα πιο ζωτικά προβλήματα της εποχής μας και θα βοηθούσε στην εμπέδωση της ευρω­παϊκής ενώσεως.
of the Vedel group on enlarging the powers of the European Parliament (1972)—or on the prudent and modest Tindemans proposals on European Union, on the proposals of the Spierenburg working party regarding the reform of the Commission (1979) and those of the 'Three Wise Men' concerning the operation of the Community institutions (1979).
Ενώ όμως τα φιλόδοξα σχέδια συνήθως δεν πραγματοποιούνται, οι πε­ρισσότερο συγκεκριμένες και περιορισμένες πρωτοβουλίες έχουν μεγαλύτερες δυνατότη­τες επιτυχίας.
After the international oil crisis in 1973, the Community programme for social action published that year came to nothing whereas it could have constituted the Community's contribution to the solution of one of the most vital problems of our time and have helped in the construction of European Union.
Έτσι, πχ., το 1979 άρχισε να λατουργεί το ευρωπαϊκό νομισματικό σύστη­μα.
However, though ambitious schemes usually do not come to fruition, more specific and restricted projects have a greater chance of success. Thus in 1979, for example, the European Monetary System came into operation.
Δύο σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση της ευρωπαϊκής ενώσεως αποτέλεσαν η θέσπιση (έστω περιορισμένη) της συμπράξεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην ψήφι­ση του κοινοτικού προϋπολογισμού (1975) και η διεξαγωγή γενικών και αμέσων εκλογών το 1979.
Two important steps were taken in the direction of European Union when the European Parliament began to participate, though to a limited extent, in the adoption of the Community budget (1975) and when direct elections based on universal suffrage were held in 1979.
Η νέα, άμεση, δημοκρατική νομιμοποίηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν έ­χα όμως ακόμη οδήγησα σε αξιόλογη διεύρυνση των εξουσιών του, ούτε σε σημαντική ενίσχυση της θέσεως του στο σύστημα των οργάνων της Κοινότητας και δεν έχα, επομέ­νως, ακόμη επηρέασα τη φύση της Κοινότητας.
The European Parliament's newly acquired democratic legitimacy, consequent upon its direct election, has, however, not been accompanied so far by any extension of its powers or by any noticeable reinforcement of its position in the Community's institutional system; it has therefore so far had no effect on the nature of the Community.
Η φύση αυτή επηρεάζεται πάντως βαθ­μιαία από τη διαρκή (αν και όχι πάντοτε ας βάθος) διεύρυνση του πεδίου δραστηριότητας της Κοινότητας σχεδόν σε κάθε πεδίο εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, διαμέσου μιας διαρκώς επεκτανομένης νομοθεσίας, καθώς και τακτικών ή και θεσμοποιημένων δια­βουλεύσεων και συνεννοήσεων.
This is, however, being progressively affected by the continual enlargement (even if this does not always occur in depth) of the Community's field of activity into almost every sphere of internal and external policy, by means of legislation in an ever-increasing field, as well as through regular or institutionalized consultation and collaboration.
Πρόκαται όμως συχνά όχι τόσο για ευρωπαϊκή ενοποίη­ση όσο για μορφές στενής διακυβερνητικής συνεργασίας.
Often, however, the question is not European unification but rather forms of close intergovernmental cooperation.
Πάντως, δεν αμφισβητείται πια ότι η Κοινότητα ούτε ήταν στην αρχή ούτε έγινε μεταγενέστερα, ούτε θα γίνα, κατά νομι­κή αναγκαιότητα ή πολιτικό αυτοματισμό, ομοσπονδιακό κράτος ή κράτος εν γένα — αν και βέβαια η προοπτική αυτή παραμένει ανοικτή.
It is not in any case disputed that the Community was not originally, has not subsequently become and will not become, either through legal necessity or pol itical automatism, a federal State—although such a possibility of course remains open.
Ακριβώς όμως το στοιχείο αυτό (η ανοι­κτή δυνατότητα μιας «ομόσπονδης» λύσεως ή ευρωπαϊκής ενώσεως) είναι συστατικό στοι­χείο της Κοινότητας που τη διαφοροποιεί ποιοτικά από τους παραδοσιακούς διεθνείς ορ­γανισμούς.
This very fact (that there is an open possibility of a 'federalist' solution or a European Union) is an essential component of the Community which, viewed qualitatively, distinguishes the latter from traditional international organizations.
Η φύση της Κοινότητας σήμερα (υπερεθνική και φουνκτιοναλιστική θεωρία)
The nature of the present-day Community (supranational and functional theories)