natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο δημοκρα­τικός χαρακτήρας των θεσμών μας πρέπει να ενισχυθεί.
May we not have reached the end of the road only to find that we have failed to note certain important landmarks?
Οι κοινοτικοί θεσμοί πάσχουν περισσότερο από έλλειψη ταύτισης παρά από δημοκρατικό έλλειμμα.
The speed with which the single market has come into existence has led to various omissions, sometimes with serious consequences.
Επίσης αποφαίνεται για μια ομοιόμορφη ψηφοφορία σε όλες της χώρες της Ένωσης.
An economic Europe demands a social Europe. Today, that social Europe is still work in progress.
Η ψηφοφορία αυτή θα πρέπει να εξασφαλίζει με τον καλύτερο τρόπο την αντιπροσώπευση των εκλεχθέντων.
And that is certainly another area, alongside health, where European citizens expect Europe to do more.
Τέλος, πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από τις απόψεις όσον αφορά το πρότυπο.
We have to draw aU the logical political conclusions from an economic Europe.
Το συνολικό σχέδιο πρέπει να φαίνεται πιο ξεκάθαρα στους Ευρωπαίους.
But we also have to move forward along the road opened up by Maastricht.
Η Ευρώπη έχει μπει οριστικά κάτω από τους προβολείς της δημόσιας συζήτησης.
Cooperation on legal matters, the establishment of a common foreign and security poUcy - these are the key issues of the Intergovernmental Conference.
Ας διαλύσουμε τις χίμαιρες των μεν και τα ιδεολογικά οικοδομήματα των δε.
And we are also going to have to ask ourselves about the limitations of the method, because we need a joint plan.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα είναι ένα ευρωπαϊκό υπερ-κράτος.
Mr President, I said in my inaugural address that the Monnet method undoubtedly deserved adaptation.
Θα είναι και θα παραμεί­νει ένα εντελώς πρωτότυπο είδος συνεργασίας και ολοκλήρωσης των εθνών και των λαών.
Jean Monnet himself must have been aware of that, because he wrote in 1956, 'I pressed the creation of common institutions in the belief that the institutions would bring men closer together.'
Και θα έχουμε την υποστήριξη των λαών εάν σταματήσουμε στις δημόσιες συζητήσεις μας να αναφερόμαστε στα όργανα.
'But this is not the method, ' he added immediately, 'because institutions for coal and steel become institutions for coal and steel and not institutions for men.'
Η εξωτερική πολιτική ή το ενιαίο νόμισμα δεν είναι παρά όργανα.
The Europe of citizens will be created by institutions for citizens.
Οι Ευρωπαίοι ζητούν απαντήσεις στην ίδια την τελεολογία της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
The democratic nature of our institutions must be strengthened.
Συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
It is also declaring itself in favour of a uniform ballot in all States of the Union.
Αριθ.
The European Union will not be a European superstate.
4-497/249 εαυτό της είναι αυτοί που θα πρέπει να διατυπώσουν ξανά ένα κοινό σχέδιο για τα επόμενα χρόνια.
Foreign policy and the single currency are only instruments. The answers that Europeans want are answers about the actual purpose of European unification.
Green (PSE). - (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, περισσότερο από κάθε τι άλλο εκείνοι οι οποίοι υπέγραψαν τη Συνθήκη της Ρώμης ήθελαν μια διαρκή και βιώσιμη ειρήνη στην ήπειρο της Ευρώπης.
Green (PSE). - Mr President, above aU else the signatories of the Treaty of Rome wanted sustained unbroken peace on the continent of Europe.
Η Κοινή Αγορά δεν ήταν από τη σύλληψη της μια οικονομική λέσχη.
The Common Market was not in its inception an economic club.
Στηρίχθηκε σε πολιτικές αποφάσεις, οικοδομήθηκε επάνω στις στάχτες του φασισμού, στις στάχτες του Ολοκαυτώματος, ήταν μια πολιτική απόφαση ότι η Ευρώπη δεν έπρεπε ποτέ πια να ζήσει ξανά την τραυματική εμπειρία ενός γενικευμένου πολέμου.
It was based on political decisions, buUt on the ashes of fascism, on the ashes of the Holocaust, a political decision that Europe should never again live through the trauma of wholesale war.
Στηριζόμενα επάνω στην ισχύ μιας τέτοιας ειρήνης τα ιδρυτικά μέλη πίστεψαν ότι θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μια αυτάρκη, με αυτοπεποίθηση, δυναμική, επιτυχή, ευημερούσα και προοδευτική Ευρώπη.
On the strength of that peace the founding fathers believed they could develop a self-sufficient, confident, dynamic, successful, prosperous and forwardlooking Europe.
Οι χώρες που ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν ειρήνη μεταξύ τους επί σαράντα τουλάχιστον χρόνια και η κάθε οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης επωφελείται από την ειρήνη αυτή.
The countries within the European Union have been at peace with each other for the last forty years, and every famUy in the European Union benefits from that peace.
Με δικό μας κίνδυνο λησμονούμε αυτό το διαρκές δώρο της ειρήνης που έχει φέρει σε όλους μας η ευρωπαϊκή διαδικασία και όλοι εκείνοι που διακηρύσσουν την πολιτική του μίσους, που ενθαρρύνουν τον εθνικισμό και την ξενοφοβία θα κάνουν πολύ καλά να μην ξεχνούν το μοντέλο επίλυσης διαφορών στο οποίο στηρίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση και το οποίο αποδεικνύεται πηγή έμπνευσης για μας και για άλλους.
We forget at our peril that abiding gift of peace which the European process has brought to us all; and those who promulgate the politics of hate, who encourage nationalism and xenophobia, would do weU to remember the model of conflict resolution on which the European Union is predicated and which sttil provides an inspiration to us and to others.
Τώρα, καθώς πλησιάζουμε το τέλος του αιώνα, έχουμε πίσω μας σαράντα χρόνια επιτυχη­μένης ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και αντιμετωπίζουμε τη μεγαλύτερη από ποτέ άλλοτε πρόκληση στη συλλογική ιστορία της Ευρώπης.
Now, as we approach the end of the century, we have forty years of successful European integration behind us; we face a greater challenge than at any time in Europe's coUective history.
Το πραγματικό πρόβλημα είναι εάν μπορούμε να δώσουμε στους εργαζόμενους του Βιλβόορντε και στις οικογένειες τους κάποιο μέλλον.
The challenge is not whether we can adapt the institutional structure of the Union through some grotesque agreement based on last-minute horsetrading by our prime ministers in Amsterdam in June.
Εάν μπο­ρούμε να βάλουμε τα 18 εκατομμύρια ευρωπαίους ανέργους ξανά στη δουλειά.
The real issue is whether we can give the workers of Vilvoorde and their fantilies a real future; whether we can put the 18 rrtillion unemployed Europeans into jobs; whether we can manage the environment; whether our food is clean and safe; whether our young people can be inspired through education and the prospect of a longterm future rather than sink into the everpresent drug culture with all its implications; whether we can afford pensions for the elderly, benefits for the sick and disabled; whether Ufe is going to be fair and just, or degenerate into an unseemly scramble for our daUy existence.
Εάν μπορούμε να προστατεύσουμε το περιβάλλον.
In essence, can we meet the aspirations, the needs and the hopes of our people?
Εάν μπορέσουμε να έχουμε συντάξεις για τους γέροντες, παροχές για τους άρρωστους και τους ανάπηρους.
That Europe now has this challenge firmly in its sights was brought home to me last night by a presentation made to my group by the workers of Vilvoorde coming directly from their demonstration in Paris.
Εάν η ζωή θα είναι δίκαιη και άξια λόγου ή θα υποβαθμίζεται σε μια ποταπή πάλη για την καθημερινή μας ύπαρξη.
Their description of the Europe they see contained the seeds of destruction of the Union; and yet paradoxicaUy it demonstrated to me as weU the potential for continuing the inspirational work of the founding fathers.
Παρόλα αυτά, παραδόξως, εμένα μου φάνηκε ότι περιέχει επίσης τη δυναμική συνέχισης της εμπνευσμένης εργασίας των ιδρυτικών μελών.
On the one hand they argued that there is no social Europe and that workers and people of the Union were growing more disUlusioned as the result of closures, relocations and redundancies.
Από την άλλη περιέγραψαν το πως η Οδηγία για τα Συμβούλια των Εργαζομένων ενίσχυσε την ιδέα της ευρωπαϊκής ενσωμάτω­σης με ένα πολύ ρεαλιστικό τρόπο ενώνοντας όλους τους εργαζόμενους στη Renault σε μία οργάνωση το 1993.
On the other hand they described how the Works Council Directive had enhanced the concept of European integration in a very real way by bringing together the Renault workers in a single body since 1993.
Απετέλεσε στην πραγματικότητα το βήμα από το οποίο εργάτες από διάφορες χώρες έμαθαν να γνωρίζουν, να εμπιστεύονται και να συνεννοούνται μεταξύ τους.
It had actually provided the forum in which workers from different countries had learnt to know, trust and like one another.
Κύριε Πρόεδρε, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ανιμετωπίζουν σήμερα ένα φοβερό ερώτημα.
Mr President, today the European governments face a daunting task.
Θα πρέπει να αποφασίσουν εάν θα ακολουθήσουν την εύκολη ή τη δύσκολη επιλογή.
They have to decide whether to take the difficult or the easy option.
Η εύκολη επιλογή είναι να βρεθεί ένας δρόμος διαφυγής, να διασφαλιστεί μια θέση η οποία θα επιτρέψει σε μια χούφτα κράτη να προχω­ρήσουν μόνα τους ενώ τα υπόλοιπα να παραμείνουν σε μια γενικά στατική και δευτε­ρεύουσα περιοχή ελευθέρου εμπορίου.
The difficult option is to recommit ourselves to the concept of the founding fathers, to European integration based on the fundamental principles of solidarity, cooperation, unity and cohesion, to a European Union where Member States are equal partners, respected and heeded whether they are big or small, prosperous or not so prosperous, founder members or the newest Member States.
Κάτι τέτοιο θα διέψευδε τις ουσιαστικές αρχές επί
And that is difficult, because it requires immense patience
12.3.97 των οποίων έχουν στηριχθεί σαράντα χρόνια ευρωπαϊκής επιτυχίας.
12.3.97 and goodwill to secure decisions and make progress.
Θα αποτελούσε μια σημαντική παρέκκλιση από το όραμα των ιδρυτικών μελών.
The easy option is to find an escape route, to secure a position which will allow a handful of States to forge ahead on their own whilst the rest remain in a generaUzed, static and secondary free-trade area.
Περισσότερο όμως απ' όλα, θα δημιουργούσε ξανά μια ιεραρχία εντός της Ευρώπης με όλες τις επακόλουθες εντάσεις και αντιδικίες.
This would deny the fundamental principles on which the last forty years of European success have been built. It would constitute a major breach with the concept of the founding fathers.
Έχοντας υπόψη τη δυναμική που υφίσταται τώρα για καχυποψία και έλλειψη εμπιστοσύνης σε μια εποχή ταχέων οικονομικών αλλαγών, κοινωνικής δυσλειτουργίας και αυξανόμενης πολιτικής απογοήτευσης, θα μπορούσε να δημιουργήσει ξανά το πρόβλημα της ειρήνης και της σταθερότητας στην Ευρώπη.
More than anything, it would recreate a hierarchy within Europe, with all the consequent tensions and strains which that would generate. Given the potential which now exists for suspicion and mistrust in an era of rapid economic change, social dysfunction and growing political disillusionment, it would reopen the question of peace and stability in Europe.
Κατά τον εορτασμό των σαράντα ετών της Ευρώπης θα πρέπει να χαιρετίσουμε τα θετικά σημεία.
In celebration of forty years of Europe we should raise our glasses to the positives.
Μια Ευρώπη που θα παραμένει μαζί επειδή η Ευρώπη προσθέτει κάτι χωρίς να αφαιρεί τίποτα από την καθημερινή ζωή των πολιτών, μια Ευρώπη.για την οποία όλοι θα μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι.
We should acknowledge that integration may not come as quickly as some want, but we should be clear that we want a Europe which holds together because its people want it to do so; a Europe which holds together because Europe adds something to the lives of our people'and subtracts nothing; a Europe of which we can aU be proud.
Martens (ΡΡΕ). - (NL) Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, τους πρωτεργάτες της Συνθήκης της Ρώμης ενέπνεε ένα πολιτικό όραμα.
Martens (PPE). - (NL) Mr President, ladies and gentlemen, the authors of the Treaty of Rome were driven by a poUtical vision.
Στο θεσμικό σύστημα της Κοινότητας τα εθνικά και κοινοτικά συμφέροντα αλληλοσυμπληρώνονταν.
A real transfer of sovereignty enabled the Community to resist aU impulses of national egoism and shortterm self-interest.
Επιπλέον, οι τότε κυβερνήσεις μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν μία μεγάλη απειλή για την Κοινότητα. Στα πλαίσια του ΟΟΣΑ υπήρχαν σχέδια απορρόφησης της Ευρωπαϊκής Οικο­νομικής Κοινότητας σε μία μεγάλη ζώνη ελεύθερου εμπορίου η οποία θα είχε αποκλειστι­κώς εμπορικό χαρακτήρα, χωρίς δικά της όργανα, χωρίς εναρμόνιση της νομοθεσίας ή των κανόνων ανταγωνισμού, χωρίς διαρθρωτικούς πόρους προς διόρθωση των περιφερειακών ανισοτήτων και προς ενίσχυση των μηχανισμών αλληλεγγύης.
Th governments were also able to defuse a major threat to the Community."Under the OECD there were plans to absorb the European Economic Community into a big free trade area, purely commercial in nature, with no institutions of its own, no common poUcy, no harmonization of laws or rules of competition, no structural funds which could correct regional imbalances and make the machinery of solidarity work.
Ο αγώνας ήταν δύσκολος, αλλά επιτυχής - κι αυτό χάρη στην αποφασιστικότητα των Έξι.
The battle was hard but it was won thanks to the resolute conviction of the Six.
Κατηγορήθηκαν τότε ότι περιορίζονταν σε μία μικρή Ευρώπη.
They were accused at the time of wanting to be a small and exclusive club.
Αλλά αυτοί επέμειναν στο έργο τους και ολοκλήρωσαν με συνέπεια τη Συνθήκη της Ρώμης.
But they stood firm and consistently implemented the Treaty of Rome.
Το μήνυμα της Συνθήκης της Ρώμης διατηρεί σήμερα ακέραια την επικαιρότητα του.
The chaUenges have changed and new imperatives have arisen.
Παρουσιάστηκαν νέες προκλήσεις και δημιουργήθηκαν καινούργιες ανάγκες.
They are largely political, because they have to meet the expectations of the peoples of Central and Eastern Europe, who were for a long time divorced from the momentum of Western Europe and who now seek to join their destiny to ours.
Σε μεγάλο βαθμό αυτές είναι πολιτικής φύσεως, διότι θα πρέπει να δώσουν απάντηση στην έκκληση των λαών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, οι οποίοι κρατήθηκαν επί μακρόν μακριά από τη δυναμική της Δυτικής Ευρώπης και τώρα επιθυ­μούν να συνδέσουν το μέλλον τους με το δικό μας.
But if we wish to present ourselves as founders of the new Europe we also have a common duty to meet the needs of European society and its citizens; we must reduce the enormous level of unemployment and, I address myself to the Commission President here, we must ensure that those hit by the decisions, of Renault, which we discussed yesterday, are given the chance of a meaningful solution.
Επιπλέον, αγαπητοί συνάδελφοι, η μετάβαση από την Ευρωπαϊκή Ένωση των 15 σ'αυτήν των 25 κρατών μελών μπορεί να αποτελέσει απειλή για την ίδια της την ύπαρξη εφόσον δεν αυξήσουμε τις αρμοδιότητες λήψης αποφάσεων και δράσης της Ένωσης αυτής.
Moreover, ladies and gentlemen, enlargement of the European Union from 15 to 25 Member States may jeopardize the very survival of the Union unless we strengthen its abitity to decide and act.
Η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας προκαλεί ένα πραγματικό πολιτιστικό σοκ.
Globalization of the economy comes as a real culture shock. It may lead to more nationalistic reactions and the dangerous result that nations turn in upon themselves.
Μπορεί αυτό να προκαλέσει περισσότερα εθνικιστικά αντανακλαστικά και μία καταστρεπτική υποχώρηση.
If we confine ourselves to being just a big economic area, governed only by the laws of the free market, we shall not be able to satisfy the demands of Europe's peoples for security, safety and solidarity.
Εάν περιοριστούμε σε έναν μεγάλο οικονομικό χώρο, όπου ισχύουν μόνον οι νόμοι της ελεύθερης αγοράς, δεν θα βρεθούμε σε θέση να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις των ευρωπαϊκών λαών για ασφάλεια, για σιγουριά, για αλληλεγγύη.
But let us not forget what this Conference is meant to do. In the spirit of the founding fathers, the authors of the Treaty of Rome, we must find the necessary inspiration and resolution to continue the work entrusted to us, and this House, the European Parliament, must act like a true parUament, not like a free assembly, but using the real powers we already have and which we must extend to all decisions which toe Council reaches in future by majority vote.
4-497/251 στάδιο.
No 4­497/203
Azzolini (UPE). - (LT) Κύριε Πρόεδρε, στις 25 Μαρτίου 1957 στην Ιταλία, στη Ρώμη, στο Καπιτώλιο, οι πατέρες-ιδρυτές της Ευρώπης υπό την ηγεσία του Alcide De Gasperi υπέγρα­ψαν στην Αίθουσα των Ορατίων και των Κουρατίων τις Συνθήκες που συγκρότησαν τον κύριο στύλο της διαδικασίας ενοποίησης, συνθήκες που επανεξετάσθηκαν και επαναδιατυπώθηκαν με την Ευρωπαϊκή Ενιαία Πράξη και τη Συνθήκη του Μάαστριχτ.
Azzolini (UPE). ­ (FT) Mr President, on 25 March 1957 in Italy, in Rome, in the Campidoglio, in the Sala degU Orazi e Curiazi, the founding fathers guided by Alcide De Gasperi signed the Treaties that became the main pillar of the entire process of unification, Treaties that were revised and adapted by the European Single Act and the Maastricht Treaty.
Στη Ρώμη η φιλοδοξία των πατέρων-ιδρυτών ήταν ορθώς πολύ μεγάλη, διότι μεγάλη ήταν και η ανάγκη να προχωρήσει η Ευρώπη στην οδό της ευρωπαϊκής οικοδόμησης και ολοκλήρωσης που δεν θα περιοριζόταν στην άρση μόνο των τελωνειακών φραγμών, ούτε από μία απλά και μόνο οικονομική αντίληψη.
The ambition of the founding fathers in Rome was rightly a lofty one, because at that time it was indeed very necessary finaUy to embark on the road towards building Europe and achieving a European integration that was not confined merely to the removal of customs barriers or to a purely economic vision.
Υπήρχε ένα φιλόδοξο πολιτικό σχέδιο και η αποφασιστικότητα για την πραγματοποίηση του, για την υλοποίηση, έστω και σίγα σιγά, μιας μεγάλης κοινής ευρωπαϊκής αγοράς, αλλά και συγχρόνως για την ανάπτυξη των δημοκρατικών κοινοτικών οργάνων που προοδευτικά, με την εναρμόνιση και την ανα­νέωση των διαφόρων πολιτικών θα οδηγούσαν σε εκείνο το σύνολο των κοινωνικοπολιτικοθεσμικών οντοτήτων που αντιπροσωπεύει σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση.
It was an ambitious political project and the determination to pursue it, however slowly, with a view to creating a large European common market, while at the same time creating democratic Community institutions by harmonizing and renewing the various policies, gradually led to the estabUshment of socio­political­institutional whole that is today's European Union.
Πριν από σαράντα χρόνια στις 25 Μαρτίου, στη Ρώμη δρομολογήθηκε με θαρραλέα οξυδέρκεια ένα πολιτικό σχέδιο που εξασφάλισε ειρήνη, ελευθερία και ευημερία στους λαούς που λάμβαναν μέρος.
On 25 March, 40 years ago, the founding fathers in Rome pointed the way, with courageous foresight, to a political project that has guaranteed peace, freedom and prosperity to those who participated in it.
Νομίζω ότι εορτάζοντας αυτή την τεσσαρακοστή επέτειο θα πρέπει να στοχασθούμε και να αναρωτηθούμε εάν είμαστε σε θέση να συμπληρώσουμε το έργο που άρχισαν οι πατέρες-ιδρυτές της Ευρώπης με την ίδια ικανότητα πολιτικού προ­γραμματισμού και ακόμη περισσότερο εάν κάνουμε ό, τι είναι δυνατό ώστε οι ευρωπαίοι πολίτες να είναι σε θέση να γνωρίζουν, να συμμετέχουν, να «ζουν» την Ευρωπαϊκή Ένωση.
I beUeve that when we celebrate this 40th anniversary we must reflect and ask ourselves whether we can complete the project began by the founding fathers with the same political foresight and in particular whether we are doing all we can to enable the citizens of Europe to know, participate in, and 'live' the European Union.
Το μάθημα της ιστορίας μας διδάσκει ότι δεν υπάρχουν οικονομικά γεγονότα, νομισματικές κρίσεις, ιδιαίτερα συμφέροντα που από μόνα τους να μπορούν να ωθούν την έναρξη πολιτισμικών κύκλων.
History teaches us that economic factors, monetary events or individual interests cannot, in themselves, give rise to or provide the impetus for entire cycles of civilization. It is poUtical projects ­ poUtical spelled with a large Ρ ­ that can change history or seize good opportunities as they arise.
Μόνο η πολιτική -με το Π κεφαλαίο- με τη διάθεση προγραμματι­σμού που τη χαρακτηρίζει μπορεί να κινήσει την ιστορία, επειδή ακριβώς μπορεί και αδράττει τις κατάλληλες ευκαιρίες.
However, in a democracy, we cannot achieve major political and institutional changes unless the people are adequately informed and prepared for these changes. As Alcide De Gasperi and Jean Monnet emphasized on several occasions, the building of Europe must be founded not just on economics but also and above all on culture.
Στη δημοκρατία, εντούτοις, δεν είναι δυνατή η επίτευξη μεγάλων πολιτικοθεσμικών αλλα­γών χωρίς να προθποτίθεται η κατάλληλη ενημέρωση και προετοιμασία των ατόμων γι αυτές τις ίδιες τις αλλαγές.
Forty years of peace and prosperity seem to have dimmed the memory of aU those fratricide wars that afflicted our countries, while also promoting a kind of socio­cultural laxity that has certainly weakened those responsible so that, for example, civic education is almost totally disregarded by educational institutions and the media.
Όπως πολλές φορές είχαν υπογραμμίσει ο De Gasperi και ο Monnet, ήταν αναγκαία η έναρξη οικοδόμησης της Ευρώπης όχι μόνο από την οικονομία, αλλά και κυρίως από τον πολιτισμό.
It is essential to help the citizens of Europe to discover the common cultural identity that lies hidden in every aspect of social life beneath the diversity òf languages, tastes and artistic styles, that common inheritance that is the very root of the civilization of our continent.
Σαράντα χρόνια ειρήνης και ευημερίας φαίνεται ότι εξασθένησαν την ανάμνηση τόσων αδελφοκτόνων πολέμων που μάτωσαν τις χώρες μας, ευνοώντας συγχρόνως μια κάποια κοινωνικοπολιτιστική χαλάρωση που αναμφίβολα αποδυναμώνει όσους την πράττουν, με αποτέλεσμα, παραδείγματος χάρη, να μη αποδίδεται πλέον σχεδόν καμία προσοχή από τα σχολικά όργανα και τα μέσα ενημέρωσης στην αγωγή του πολίτη.
To become aware of the cultural identity that is expressed within the diversity of the social patterns of the various European regions also means rediscovering the fundamental reference points that form the basis of this identity, which are universally vatid principles such as poUtical freedom and freedom of thought, the secular state, religious tolerance, the autonomy of scientific research, the importance of the famUy and of individual initiative, the right to social equality, which are the basis and foundation of the fundamental right to peace.
Απαραιτήτως θα πρέπει οι ευρωπαίοι πολίτες να βοηθούνται να ανακαλύπτουν εκείνη την κοινή πνευματική ταυτό­τητα που υποκρύπτεται πίσω από όλες τις εκφράσεις της κοινωνικής ζωής, τή γλωσσική διαφορετικότητα, τις καλλιτεχνικές τεχνοτροπίες και γούστα, εκείνη την κοινή κληρονομιά που αποτελεί τη ίδια τη ρίζα του πολιτισμού της ηπείρου μας.
The citizens must come to realise that unity in diversity, based on common roots, is certainly a rich source of the stimuli and creativity that make the European Union such a splendid cultural, economic and socio­poUtical venture.
Η συνειδητοποίηση της πολιτισμικής ταυτότητας που εκφράζεται έστω και με τους διαφορετικούς τρόπους των κοινωνικών εκδηλώσεων στις διάφορες ευρωπαϊκές περιοχές, σημαίνει και την ανακάλυψη των βασικών σημείων αναφοράς στα οποία βασίζεται αυτή η ταυτότητα, που είναι αρχές οικουμενικής αξίας, όπως η πολιτική ελευθερία και η ελευθερία σκέψης, η κοσμική υπόσταση του κράτους, η θρησκευτική ανοχή, η αυτονομία της επιστη­μονικής έρευνας, η προώθηση των οικογενειακών αξιών και της ατομικής πρωτοβουλίας, το δικαίωμα στην κοινωνική ισότητα στην οποία βασίζεται και αναπτύσσεται το θεμελιώδες δικαίωμα στην ειρήνη.
Now that the status of 'foreigner', a symbol of division, has been modified within the framework of the European Community to become the status of European citizen, a symbol of unification, we must finally become aware as Europeans of these common roots, of this European cultural identity, so that we can complete the great project that began 40 years ago and finaUy perform our role, in a world context, of promoting civil coexistence, respect for the fundamental rights of man and of peoples and therefore the right to peace.
Το παρελθόν της Κοινότητας είναι πραγματικά λαμπρό.
If the European Union is to resist the centrifugal force of nationalism it needs a new remit.
Δεν είναι αδύνατη μία τέτοια εξέλιξη.
That remit is clear.
Η αποστολή αυτή είναι σαφής.
It is to integrate the peoples east of the Oder.