natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Βλέπε The Economist, 27 Απριλίου 1985 και International Herald Tribune, 19 Απριλίου 1985.
See The Economist, 27 April 1985 and International Herald Tribune, 19 April 1985.
(250) Βλέπε κυρίως τα τμήματα σχετικά με το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, την Ιταλία και τη Γαλλία.
(250) See the sections on the United Kingdom, Germany, Italy and France.
Σχετικά με τις συγκεχυμένες σχέσεις μεταξύ νεοναζιστικών οργανώσεων και των διαφόρων άλλων οργανώσεων που βρίσκονται στο Λίβανο (αποστολή μετασχηματισμένων στρατιωτικών οχημά­των στη Βηρυττό από την οργάνωση HOFFMAN) βλέπε, μεταξύ άλλο^ν, τα έντυπα Israelitisches Wochenblatt, αριθ. 31, 5 Αυγούστου 1983, Searchlight, Νοέμβριος 1982, Innere Sicherheit (ΟΔΓ), Σεπτέμβριος 1981.
On the — unclear — links between neo-nazis and the various factions in Lebanon (e.g. the smuggling by the Hoffmann Group of rebuilt German military lorries to Beirut) see, inter alia, Israelitisches Wochenblatt, No. 31, 5 August 1983, Searchlight, Novem­ber 1982, Innere Sicherheit (FRG), September 1981.
«Η οργάνωση ASALA δημοσίευσε στο τελευταίο φύλλο της εφημερίδας «Armenia» έγγραφα βάσει των οποίων ο νεοναζί ηγέτης HOFFMAN απο­τέλεσε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, μέλος της οργανώσεως ΟΑΠ «AGENCE TELEGRAPHIQUE JUIVE» 24.4.1985.
Asala in the latest issue of its publication Armenia has published documents show ing that at the beginning of the 1980s the neonazi leader Hoffmann was a member of the PLO, Agence Télégraphique Juive, 24 April 1985.
Μεταξύ άλλων γεγονότων, ο PAUL WILKINSON αναφέρει τα ακόλουθα: «Το 1969, ο JEAN BIREAULT, βελγικής καταγωγής, που ήταν γραμματέας της νεοναζιστικής οργανώσεως LA NATION EUROPEENNE, υπηρέτησε ως σύμβουλος στην παλαιστινιακή οργάνωση ΑΛ ΦΑΤΑΧ (...).
Some other examples are provided by Paul WILKINSON: 'In 1969, Jean Bireault, a Belgian who was secretary of the neonazi La Nation Européenne served as an adviser to the Palestinian organization Al-Fatah (...)
Κατά την ίδια επίσης περίοδο, η παλαιστινιακή οργάνωση FPLP προσέφυγε στις υπηρεσίες ενός πρώην ναζί αξιωματικού για τη διοργάνωση του στρατοπέδου εκπαιδεύσεως στην BASRA στο νότιο Ιράκ. (...).
At this period also, the PFLP acquired a former nazi commander for their training camp at Basra in South Iraq. (...).
Τον Ιανουάριο του 1970 κατά τη δίκη τριών συλληφθέντων Παλαιστινίου τρομοκρατών της οργάνωσης FPLP στο WINTERHUR (Ελβετία), αποκαλύφθηκαν οι στενοί δεσμοί μεταξύ του ελβετικού ναζιστικού κόμματος και ειδικότερα μιας εκ των ιδρυτών του, της FRANÇOISE GEROUDE, με την ΑΛ ΦΑΤΑΧ (...).
In January 1970, in a trial of three captured PFLP terrorists in Winterthur (Switzerland), evidence was produced of close links between the Swiss Nazi-Party, particularly one of its founders, Francoise Geroude and Al-Fatah, (...).
Ο ανταποκριτής στη Βόννη της Yediot Aharonotανέφερε ότι 4 μέλη νεοναζιστικών οργανώσεων συνελήφθησαν τον Ιανουάριο του 1978 με την κατηγορία της λαθραίας μεταφοράς υλικού από αραβικές χώρες σε μέλη της ΟΑΠ στη Γερμανία.
The Yediot Aharonot correspondent in Bonn reported that in January 1978 four members of the Free Corps — Saudi Arabia and Free Corps — Hider groups had been arrested on suspicion of smuggling from Arab states to members of the PLO in Germany.
Η σύλληψη έγινε επ' αυτοφώρω και του­λάχιστον ένας νεοναζιστής κατείχε ταυτότητα μέλους της οργάνωσης ΟΑΠ».
They were caught red-handed and at least one neonazi was in possession of a PLO membership card'.
(The New-Fascists, Λονδίνο, PAN BOOKS, 1983, σελ. 125-126).
(The New Fascists, London, Pan Books, 1983, pp. 125-126).
(251) Για παράδειγμα, η «WORLD UNION OF NATIONAL SOCIALISTS» είναι μια από τις ομάδες που διεκδικούν την ηγεσία στους νεοναζιστικούς κύκλους σε
(251 ) For instance, the World Union of National Socialists is one of several groups which claim world leadership of the neonazi movement.
παγκόσμιο επίπεδο. Ο Γενικός Γραμματέας της, PAUL HEINRICH RUS-KNUDSEN (Δανία) έγραφε σε εσΐϋτερική εγκύκλιο ότι η WUNS αποτελεί ουσιαστικά «οργάνωση μεμονωμένων μελών (...)».
Its Secretary-General, Paul Heinrich Riis-Knudsen (Denmark) wrote in an internal circular that the WUNS is essentially 'an organization of individual members (...).
Η WUNS δεν είχε ποτέ δικό της προσωπικό.
The WUNS has never had a staff of its own.
Το μεγαλύτερο μέρος της εργασίας διεκπεραιώνεται από το προσωπικό της οργανώσεως NATIONAL WHITE PEOPLE'S PARTY του ARLINGTON στη VIRGINIA».
Most of the work has been carried out by the staff of the National Socialist White People's Party in Arlington, Virginia'.
Παρότι βραχυπρόθεσμα θέτει ως στόχο την παραγωγή «υλικού ποιότητας», ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι η εκπαίδευση .επαγγελματιών ακτιβιστών».
He goes on to state as the shortterm aim the production of 'high quality' propaganda material, but the long-term objective remains the training of 'professional organizers'.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι εκτιμήσεις που διατυπώνονται σχετικά με τις διεθνείς διασυνδέσεις συμφωνούν με τη γνώμη που εξέφρασε η κ. KNIESMEYER του ANNE FRANK STICHTING, όταν η επιτροπή της υπέβαλε ερώτηση σχετικά με το ζήτημα αυτό.
Our assessment of the situation as regards international links conforms with the opinion expressed by Mrs Kniesmeyer of the Anne Frank Stichting when questioned by the Committee on this point.
Προσέγγιση τιον αιτίων (252) Βλέπε παράγραφο 47 ανωτέρω.
TOWARDS AN IDENTIFICA ΉΟΝ OF THE CA USES (252) See paragraph 47 above. (253) Véronique DE RUDDER in Le Monde, 20 January 1981
(257) LINZ και STEPAN, Αυτόθι, σελ. 52.
(257) LENZ and STEPAN, ibid, p. 52.
(258) Ενώπιον της επιτροπής ο καθηγητής MANDEL αναφέρθηκε επίσης και στις σχέσεις μεταξύ του βιομηχανικού κόσμου και του πολιτικού κόσμου, και ειδικότερα στις εξτρεμιστικές κυβερνήσεις.
(258) A related point, raised before the Committee by Professor Mandel, is that of rela tions between industry and the world of politics, particularly extremist govern ments.
Όσον αφορά την χιτλερική περίοδο, το ζήτημα εξετάζεται διεξοδικά σε ένα πρόσφατο σύγγραμμα του HENRY ASHBY TURNER, German Big Business and the Rise of Hitler, OXFORD UNIVERSITY PRESS, 1985.
A recent book, Henry Ashby TURNER, German Big Business and the rise of Hitler, Oxford University Press, 1985, seems to give a very complete account of the Hider period.
Βλέπε επίσης τη σχετική βιβλιοκρισία του ALAIN MILWARD στο Times Literary Supplement, 5 Ιουλίου 1985.
See also the review of Turner's book by Alan MILWARD in the Times Literary Supplement, 5 July 1985.
Παρατηρείται πράγματι άνοδος του φασισμού και του ρατσισμού;
ARE FASCISM AND RACISM ON THE INCREASE?
(259) Στο βαθμό που είναι δυνατό να καταμετρηθεί πραγματικά το εκλογικό δυναμικό των φασιστικών και ακροδεξιών κομμάτων της δεξιάς παραμένει το ασθε­νέστερο στο πολιτικό φάσμα της Κοινότητας, εξαιρουμένων, για ορισμένες χώρες, των οργανώσεων της εξτρεμιστικής αριστεράς.
(259) Insofar as it can really be measured, the electoral potential of fascist and right-wing extremist parties in the Community is the smallest in the political spectrum, except, in some countries, for left-wing extremism, cf.
Μπορεί να αναφερθεί κανείς στο Ενρωβαρόμετρο αριθ. 21, με το οποίο γίνεται προσπάθεια να καταμετρηθεί το ανώτατο δυναμικό καθενός από τα πολιτικά σχήματα, δεν θα πρέπει ωστόσο να λησμονεί κανείς ότι τόσο οι πολιτικές «ετικέτες» όσο και οι πολιτικές συνθήκες τις οποίες επικαλούνται οι οργανώσεις αυτές, διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από τη μία χώρα στην άλλη.
Eurobarometer, No. 21 where an attempt to measure the best chances of every political grouping is made.
(260) Ενρωβαρόμετρο αριθ.
(260) Eurobarometer No. 23, June 1985.
23, Ιούνιος 1985. Σε τρεις μόνο χώρες σημειώνεται μείωση του αισθήματος ικανοποιήσεως, που είναι μικρή στην Ιρλανδία και την Ιταλία, εντονώτερη όμως στο Βέλγιο (μολονότι διαπιστώνεται στην εν λόγω χώρα μια σαφής άνοδος μετά το ελάχιστο όριο που είχε σημειωθεί το 1981).
Only in three countries a drop in satisfaction was recorded, very slight in Ireland and Italy, greater in Belgium (where however there is a clear upswing after a trough reached in 1981).
(261) Χάρτης των Ηνο)μένων Εθνών, προοίμιο: «... διακηρύσσουμε για μία ακόμη φορά την πίστη μας στα θεμελιώδη δικακύματα του ανθρώπου και στην αξιοπρέπεια και την αξία της ανθρώ­πινης οντότητας, στην ισότητα δικαιωμάτων ανδρών και γυναικών καθώς και των εθνών, μεγάλων και μικρών...».
(261) United Nations Charter, Preamble: '...to reaffirm faith in fundamental human rights, in the dignity and worth of the human person, in the equal rights of men and women and nations large and small
Άρθρο 1, τρίτη παράγραφος: «Πραγματοποίηση της διεθνούς συνεργασίας (...) αναπτύσσοντας και ενθαρρύ­νοντας το σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών για όλους, δίχως διάκριση φυλής, φύλου, γλώσσας ή θρησκείας».
'To achieve international cooperation ... and in promoting and encouraging respect for human rights and fundamental freedoms for all without distinction as to race, sex, language or religion.'
Βλέπε επίσης άρθρο 13, προ^τη παράγραφος (β), άρθρο 55 (γ), άρθρο 76 (γ) - Διεθνές Δικαστήριο, Γνωμοδότηση σχετικά με τη Ναμίμπια, A.A. Συλλογή 1971, σελ.
Also see Articles 13, first indent (b), 55(c) and 76(c). See also International Court of Justice, 'Avis Consultatif sur Namibie', C.I.J Recueil 1971, p.
57, παράγραφος 131.
57, para. 131.
(262) Τέθηκε σε ισχύ στις 12 Ιανουαρίου 1951.
(262) Came into force on 12 January 1951.
(263) Διακηρύχθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 20 Νοεμβρίου 1963.
(263) Issued by the General Assembly of the United Nations on 20 November 1963.
(264) Τέθηκε σε ισχύ στις 4 Ιανουαρίου 1969.
(264) Came into force on 4 January 1969.
Βλέπε παραγράφους 233 και ακολ.
See para. 233 et seq.
(265) Τέθηκε σε ισχύ στις 3 Ιανουαρίου 1976.
(265) Came into force on 3 January 1976.
(266) Τέθηκε σε ισχύ στις 23 Μαρτίου 1976.
(266) Came into force on 23 March 1976.
(267) Τέθηκε σε ισχύ στις 23 Μαρτίου 1976.
(267) Came into force on 23 March 1976.
(268) Τέθηκε σε ισχύ στις 18 Ιουλίου 1976.
(268) Came into force on 18 July 1976.
(269) Τέθηκε σε ισχύ στις 15 Ιουνίου 1960.
(269) Came into force on 15 June 1960.
111/1958 της Διεθνούς Διασκέψεοος Εργασίας.
See also Recommendation No. 111/1958 of the International Labour Conference.
(270) Τέθηκε σε ισχύ στις 22 Ιανουαρίου 1952.
(270) Came into force on 22 January 1952.
(271) Εγκρίθηκε από τη Διεθνή Διάσκεψη Εργασίας στις 24 Ιουνίου 1975.
(271) Adopted by the International Labour Conference on 24 June 1975.
(272) Στις 14 Δεκεμβρίου 1960. Βλ.
(272) On 14 December 1960.
Κ. Χατζηκωνσταντίνου, Η Σύμβααις ΟΥΝΕΣΚΟ περί απαγορεύσεως των Διακρίσεων εις την εκπαίοενσιν. τριβή, Θεσσαλονίκη, 1962.
See C. Hadji CONSTANTINOU, The UNESCO Conven tion prohibiting discrimination in the field of education, thesis, Thessaloniki, 1962 (in Greek).
Στις 14 Δεκεμβρίου 1960, η Γενική Διάσκεψη της ΟΥΝΕΣΚΟ ενέκρινε τη Σύσταση όσον αφορά την καταπολέμηση των διακρίσεων στον τομέα της εκπαιδεύσεως.
On 14 December 1960 the UNESCO General Conference adopted a Recommendation on combating discrimination in the area of education.
Το 1974, εγκρίθηκε Σύσταση στον εκπαιδευτικό τομέα για την κατανόηση, τη συνεργασία και τη διεθνή ειρήνη καθώς επίσης για την εκπαίδευση τη σχετική με τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις θεμελιώδεις ελευθερίες.
In 1974 a Recommendation was adopted on education for international understanding, cooperation and peace and on education in human rights and fundamental freedoms.
(273) Για μια συστηματική απογραφή των πράξεων αυτών βλ. Compilation of United Nations Resolutions and Decisions Relevant to the Struggle Against Racism, Racial Discrimination and Apartheid, SECOND WORLD CONFERENCE TO COMBAT RACIAL DISCRIMINATION (Γενεύη, 112 Αυγούστου 1983), PRESESSION DOCUMENTS A/CONF. 119/15, Μέρος I: SECURITY COUNCIL RESOLUTIONS, σελ. 42, Μέρος II: GENERAL ASSEMBLY RESOLUTIONS (1946-1978), σελ. 200, Μέρος III: GENERAL ASSEMBLY RESOLUTIONS (1979-1982), σελ. 196, Μέρος IV: ECONOMIC AND SOCIAL COUNCIL RESOLUTIONS, σελ. 71, Μέρος V: COMMISSION OF HUMAN RIGHTS RESOLUTIONS, σελ. 113.
(273 ) For a systematic list of these acts see Compilation of United Nations resolutions and decisions relevant to the struggle against racism, racial discrimination and apartheid, Second World Conference to combat racism and racial discrimination (Geneva, 112 August 1983), Pre-session documents A/Conf.
(274) Βλ. τον κατάλογο των εν λόγω κρατών στην Report of the Committee on the Elimination of Racial Discrimination, Ηνωμένα Εθνη, Γενική Συνέλευση, Επί­σημα Πρακτικά: Τριακοστή-ένατη σύνοδος, Συμπλήρωμα Αριθ.
(274) See the list of these states in the report of the Committee on the Elimination of Racial Discrimination, United Nations, General Assembly, Official Records: Thirty-ninth session, Supplement No. 18 (A/39/18) p. 133 et seq.
(275) Βλ. J.D. INGLES, Study on the Implementation of Article 4 of the Convention on the Elimination of all Forms of Racial Discrimination, Ηνωμένα Έθνη A/CONF.
Page 138
119/10, 18 Μαΐου 1983.
119/10, 18 May 1983.
119/19, 8 Ιουνίου 1983.
A/Conf. 119/19, 8 June 1983.
(277) Βλ. για παράδειγμα το έγγραφο που προαναφέρθηκε, υποσημείωση 274.
(277) See, for example, the document quoted in footnote 274.
(278) Βλ. το έγγραφο που προαναφέρθηκε, υποσημεύοση 274, σελ.
(278) See the document quoted in footnote 274, p.
1 και 137.
1 and 137.
Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που έχουν μέχρι το')ρα προβεί στη δήλωση του άρθρου 14 είναι: Κάτω Χώρες, Ιταλία, Γαλλία.
Among Community Member States declarations on Article 14 have so far been made by: The Netherlands, Italy and France.
Η επιτροπή έχει ήδη επιληφθεί της πρώτης «ατομικής» κοινοποιήσεως η οποία βρίσκεται υπό εξέταση.
The committee has already received the first 'individual' communication which is in process of being studied.
(280) United Nations Action in the Field of Human Rights, Νέα Υόρκη 1983, ευρετήριο, λήμμα: Ναζί, Ναζισμός και κυρίως σελ.
(280) United Nations Action in the field of human rights, New York 1983 Index; — Nazi, Nazism and above all p.
42 και ακόλ, καθώς και το πρόσφατο ψήφισμα 39/114 στις 14 Δεκεμβρίου 1984 της Γενικής Συνελεύσεως, όσον αφορά τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την αντιμετώπιση των ναζιστικών, φασιστικών και νεοφασιστικοί δραστηριοτήτων καθώς και όλων των άλλων μορφών ιδεολογιών και απολυταρχικών συμπεριφορών που βασίζονται στην ρατσιστική μισαλλοδοξία, το μίσος και τον τρόμο, Official Records of the G eneral Assembly, τριακοστή ένατη σύνοδος, Συμπλήρωμα αριθ. 51.
42 et seq., as well as the recent resolution 39/114 of 14 December 1984 of the General Assembly, on the measures to be taken against nazi, fascist and neo-fascist activities and all other forms of totalitarian ideologies and practices based on racial intolerance, hatred and terror, Official Records of the General Assembly, Thirty-Ninth Session, Supplement No. 51.
Αναφορικά με τα όσα περιλαμβάνονται στο ψήφισμα αυτό, η Γενική Συνέλευση καταδικάζει εκ νέου και εκφράζει ττ_BAR_ θέληση της να αντισταθεί σε κάθε ολοκληρωτική ιδεολογία και πρακτική που έχει ως αποτέλεσμα να στερεί από το λαό τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις θεμελιο')δεις ελευθερίες.
In the words of this Resolution, the General Assembly once again condemns and expresses its determination to resist all totalitarian ideologies and practices which deprive people of their human rights and fundamental freedoms.
Βλέπε επίσης την παραπομπή που περιλαμβάνεται στην προηγούμενη υποσημείωση.
2, Article 25, Article 26. Also see reference in the preceding footnote.
Η ευρωπαϊκή διάσταση (282) Βλ. παραγράφους 250 κ.ε.
THE EUROPEAN DIMENSION (282) See para. 250 et seq. below.
(283) Τα άλλα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι: Αυστρία, Κύπρος, Ισλανδία, Λιχτενστάιν, Μάλτα, Νορβηγία, Σουηδία, Ελβετία, Τουρκία.
(283) The other Member States of the Council of Europe are: Austria, Cyprus, Iceland, Liechtenstein, Malta, Norway, Sweden, Switzerland and Turkey.
(284) Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Καταστατικού του Συμβουλίου της Ευρώπης, όλα τα κράτη μέλη του οργανισμού οφείλουν να αποδεχτούν τις αρχές του πρωτείου του δικαίου, των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών.
(284) Article 3 of the Statute of the Council of Europe stipulates that all Member States of the Organization must accept the principles of the primacy of law and of human rights and fundamental freedoms.
Εξάλλου, το άρθρο 8 του Καταστατικού προβλέπει ότι εάν κάποιο κράτος μέλος παραβιάσει σοβαρά το άρθρο 3, τότε είναι δυνατόν να ανασταλλεί το δικαίωμα αντιπροσωπεύσεως του, να κληθεί να αποσυρθεί ή, τελικά, να αποπεμφθεί από τον οργανισμό.
In addition, Article 8 lays down that any member state which seriously infringes Article 3 can have its right to representation suspended, be asked to withdraw or, lasdy, be excluded from the Organization.
Υπενθυμίζεται, αναφορικά με το σημείο αυτό, η στάση του Συμβουλίου της Ευρώπης έναντι των ευρωπαϊκών αυταρχι­κών καθεστώτων: η Ισπανία και η Πορτογαλία έγιναν δεκτές ως μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης μόνο μετά την αποκατάσταση του δημοκρατικού
On this point it is worth noting the Council of Europe's attitude to authoritarian European regimes: Spain and Portugal were admitted as members only after the restoration of a democratic system.
καθεστώτος. Η Ελλάδα, μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, αναγκάστηκε να αποσυρθεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης στις 12 Δεκεμβρίου 1969.
Greece, following the military coup d'état of 21 April 1967, was forced to withdraw from the Council of Europe on 12 December 1969.
Σχετικά με την πολιτική δράση και τις πολυάριθμες ενέρ­γειες στις οποίες προέβη το Συμβούλιο της Ευρώπης έναντι του ελληνικού στρατιωτικού καθεστώτος βλέπε την εξαίρετη σύνθεση του Γιάγκου Σιώτη, La Grèce sur le chemin de l'Europe, σύμμικτα FERNAND DEHOUSSE, τόμος 2 (LA CONSTRUCTION EUROPEENNE), 1979, σελ.
On the political work and numerous actions taken by the organization in regard to the Greek military regime, see the excellent survey by Jean SIOTIS, La Grèce sur le chemin de l'Europe, Mélanges Fernand DEHOUSSE, vol. 2 (La construction euro péenne), 1979, p. 73 et seq.
Μεταξύ των εγγράφων που εκπονήθηκαν από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση θα πρέπει να ανατρέξει κανείς κυρίως στις εκθέσεις του κ. VAN DER STOEL 1968 (έγγρ.
Among the documents drawn up by the Parliamentary Assembly, the following reports by Mr VAN DER STOEL are particularly relevant: 1968 (Doc.
2384), 1968 (έγγρ.
2384), 1968 (Doc.
2467), 1969 (έγγρ.
2467), 1969 (Doc.
2525) 1969 (έγγρ.
2525), 1969 (Docs.
2637 και 2638), 1970 (έγγρ.
2637 and 2638), 1970 (Doc.
2719), 1970 (έγγρ. 2892).
2719) and 1971 (Doc. 2892).
Βλέπε επίσης σχετικά με τη δράση των οργάνων του Στρασβούργου όσον αφορά την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις παραπομπές στην υποσημείωση 296 κατωτέρω.
See also footnote 296 below on the machinery for the protection of human rights.
Σχετικά με τη στάση της Κοινοβουλευτικής Συνελεύσεως έναντι του τουρκικού στρατιωτι­κού καθεστώτος βλέπε μεταξύ άλλων, τις εκθέσεις του κ. STEINER 29.9.1980 (έγγρ.
On the Parliamentary Assembly's attitude to the Turkish military regime see, among others, the reports by Mr STEINER 29.9.1980 (Doc.
4621), 27.1.1981 (έγγρ.
4621), 27.1.1981 (Doc.
4657), 1.10.1981 (έγγρ.
4657), 1.10.1981 (Doc. 4784),
4865), 30.9.1982 (έγγο.
11.3.1982 (Doc. 4865), 30.9.1982 (Doc.
4965), 14.1.1983 (έγγρ.
4965), 14.1.1983 (Doc.
5008), 19.9.1983 (έγγρ.
5008), 19.9.1983 (Doc.
5117), 7.5.1984 (έγγρ.
5117), 7.5.1984 (Doc.
5208), 25.3.1985 (έγγρ.
5208) and 25.3.1985 (Doc.
5378), των κ.κ. URWIN και STEINER 25.1.1982 (έγγρ.
5378), by Mr URWIN and Mr STEINER 25.1.1982 (Doc.
4841 αναθεωρημένο), του κ. BARDENS 24.1.1983 (έγγρ.
4841 rev.), by Mr BARDENS 24.1.1983 (Doc.
5014) και του κ. STOFFELEN 8.5.1984 (έγγρ.
5014) and by Mr STOFFELEN 8.5.1984 (Doc.
5216), καθώς και τις συστά­σεις 904 (1980). 936 (1982), 938 (1982), τις οδηγίες 392 (1980), 395 (1981), 397 (1981), 413 (1982), 406 (1982) και τα ψηφίσματα 757 (1981), 765 (1982), 794 (1983), 803 (1983), 822 (1984) και 840 (1985).
5216), and the recommendations 904 (1980), 936 (1982), 938 (1982), directives 392 (1980), 395 (1981), 397 (1981), 413 (1982), 406 (1982) and resolutions 757 (1981), 765 (1982), 794 (1983), 803 (1983), 822 (1984) and 840 (1985).
Βλέπε επίσης σχετικά με την αίτηση ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, που υπέβαλαν κατά της Τουρκίας η Γαλλία, η Δανία, η Νορβηγία και η Σουηδία, την υποσημείωση 295 κατωτέρω.
Also see the action brought before the European Commission on Human Rights against Turkey by France, Denmark, Norway and Sweden, footnote 295 below.
(285) Βλέπε τη Συλλογή που εκπονήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για λογαριασμό της επιτροπής μας, έγγρ.
(285) See the compendium prepared by the European Parliament for our Committee, Doc.
ΡΕ 94.443 στις 12 Δεκεμβρίου 1984, στο οποίο πρέπει να προστεθούν τα \_BAR_ > ηφίσματα που εγκρίθηκαν στις 26 Σεπτεμβρίου 1985 από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση σχετικά με την κατά­σταση τιον Εβραίοιν στη Σοβιετική Ενωση (έκθεση του κ. HUGOSSON, έγγρ.
PE 94 443 of 12 December 1984, to which should be added the resolutions adopted on 26 September 1985 by the Parliamentary Assembly concerning the situation of the Jews in the Soviet Union (report by Mr HUGOSSON, Doc.
5445 της 26 Ιουλίου 1985) και την κατάσταση των εθνικών και μουσουλμα­νικών μειονοτήτων στη Βουλγαρία (έκθεση του κ. ATKINSON, έγγρ. 5444/85).
5445 of 26 July 1985) and the situation of ethnic and muslim minorities in Bulgaria (report by Mr ATKINSON, Doc. 5444/1985).
(286) Βλέπε τη Συλλογή που αναφέρεται ανωτέρω, υποσημείωση 285, σελ. 22.
(286) See the compendium referred to above, footnote 285, p. 22.
(287) Βλέπε το έγγραφο που αναφέρεται ανωτέρω, υποσημείωση 285, σελ. 24.
(287) See the document referred to above, footnote 285, p. 24.
(288) Συμβούλιο της Ευρώπης, Κοινοβουλευτική Συνέλευση, έγγρ.
(288) Council of Europe Parliamentary Assembly, Doc.
5107 στις 12 Σεπτεμβρίου 1983.
5107 of 12 September 1983.
(289) Βλέπε επίσης τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη.
(289) Also see the European Social Charter.
(291) Άρθρα 9, 10, 11.
(291) Articles 9, 10 and 11.
(292) Βλέπε προοίμιο, άρθρο 5, 1η παράγραφος, άρθρο 6 και τις διατάξεις που αναφέρονται στην υποσημείωση 290 ανωτέρω.
(292) See Preamble, Article 5, para. 1, Article 6 and the provisions referred to above in footnote 290.
(293) Συμπληρωματικό πρα}τόκολλο αριθ.
(293) Additional Protocol No. 1, Article 3.
(294) Βλέπε σχετικά μ' αυτή την υπόθεση, Συμβούλιο της Ευρώπης, L'Affaire Grecque, τόμος Ι 1, Ι 2 (παραρτήματα), II 1, II 2 (παραρτήματα), Στρασβούργο 1970, The Greek Case YEARBOOK OF THE EUROPEAN CONVENTION ON HUMAN RIGHTS 1969, KISS-ΒΕΓΛΕΡΗ, «L'AFFAIRE GRECQUE DEVANT LE CONSEIL DE L'EUROPE ET LA COMMISSION EURO­PEENNE DES DROITS DE L'HOMME», ANNUAIRE FRANÇAIS DE DROIT INTERNATIONAL, XVII (1971), σελ. 889 κ.ε, MERTENS, «LES ORGANES DU CONSEIL DE L'EUROPE ET LE CONCEPT DE «DEMO­
(294) See Council of Europe, the Greek Case, Vol. 11,12 (annexes), II1, II2 (annexes), Strasbourg 1970, "The Greek case" Yearbook of the European Convention on Human Rights, 1969, Kiss-Vegleris, 'L'Affaire grecque devant le Conseil de l'Europe et la Commission européenne des droits de l'homme', Annuaire Francais de droit international, SVII (1971), p. 889 et seq., Menens, 'Les organes du Conseil de l'Europe et le concept de 'Democratie' dans le cadre de deux affaires grecques', Revue belge de droit international, VII (1971), p.
118 κ.ε, ΣΙΩΤΗΣ, ενθ.αν. (ανωτέρω υποσημείωση 284).
118 et seq., Sioris, loc. cit. (footnote 284 above).
(295) Οι αιτήσεις αυτές (9940 έως 9944/82) υποβλήθηκαν την 1η Ιουλίου 1982 ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνοίν Δικαιο: > μάτο3ν.
(295) These petitions (9940 to 9944/82) were filed before the European Commission on Human Rights on 1 July 1982.
Κηρύχθηκαν παραδεκτές στις 6 Δεκεμβρίου 1983 (Απόφαση της Επιτροπής για το παραδεκτόν στις 6 Δεκεμβρίου 1983) και εκκρεμούν εισέτι ενώπιον της Επιτροπής.
Declared admissible on 6 December 1983 (the Commission's Decision of 6 December 1983), they are still pending before the Commission.
Βλέπε τα ανακοινωθέντα του Γραμματέα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Δικαιω­μάτων του Ανθρώπου στις 2.7.1982,6.12.1983, 29.6.1984.
See the communiques of the Secretariat of the European Commission on Human Rights of 2.7.82, 6.12.83, 29.6.84, 28.1.85, 5.2.85, 15.3.85 and 14.6.85.