natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στα μέτρα αυτά περιλαμβάνονται αρκετά ριζοσπαστικές μεταβολές στις γεωργικές πολατικές της Κοινότητας, παρότι οι συντάκτες πιστεύουν ότι το πιθανότερο, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα, είναι το να «κρατηθεί υπό έλεγχο» η γεωργική υποστήριξη- ένα κοινοτικό ταμείο ανεργίας, όπως προτείνεται στην «Έκθεση MacDougall»- ένα κατά κεφαλή ή κατά νοικοκυριό προοδευτικό φόρο σε κοινοτική βάση, παρότι οι συντάκτες προτείνουν ένα ενδιαφέρον νέο ταμείο πρόνοιας, το οποίο θα παρέχει υποστήριξη του εισοδήματος των λιγότερο ευνοημένων νοικοκυριών την εγκατάλειψη της έννοιας της «δίκαιης επιστροφής»- αυτόματες μεταφορές χρημάτων από τις πλουσιότερες στις φτωχότερες περιοχές σύμφωνα με το γερμανικό σύστημα της «Länderfinanzausgleich».
They include quite radical changes in the Community's agricultural policies, although the authors believe the most likely outcome, at least in the medium term, is that agricultural support will be 'held in check'; a Community unemployment fund, as pro­posed in the MacDougall Report; a Community­wide progressive tax on individuals or households, although they do propose an interesting new welfare fund to provide income support for less fa voured households; abandonment of the concept o/juste retour; automatic transfers from richer to poorer regions on the lines of the German Länder­finanzausgleich.
Η έκθεση όμως συγκεντρώνει την προσοχή της κατά τη διατύπωση των τελικών συστάσεων σε μέτρα που αποσκοπούν στη βελτίωση της συνοχής —ή τουλάχιστον στο να μειωθεί ή να αποτραπεί η περαιτέρω αύξηση της έλλειψης συνοχής—, και τα οποία θα ήταν σύμφωνα με ένα κοινοτικό προϋπολογισμό που θα ανέρχεται στο 1 1/4 % του ΑΕΠ της Κοινότητας, ελάχιστα πιο υψηλό απ' ό,τι σήμερα, κατά την περίοδο μέχρι το 1998.
The report, however, concentrates in its final recommendations on measures designed to improve cohesion ­ or at least to reduce or prevent growing lack of cohesion ­ that would be consistent with a Community budget ofl'ü % of Community GDP, only marginally higher than at present, over the period to 1998.
Η «Έκθεση MacDougall» υποστήριζε ότι στην πράξη θα χρειαζόταν ένας πολύ μεγαλύτερος κοινοτικός προϋπολογισμός για να επιτευχθεί η επαρκής εξίσωση της παραγωγικότητας, του βιοτικού επιπέδου, και η απορρόφηση των προσωρινών διακυμάνσεων, ούτως ώστε να υποστηριχθεί η πλήρης ΟΝΕ.
Now the MacDougall Report suggested that in practice a much larger Community budget would be necessary to provide sufficient equalization of productivity, living standards and cushioning of temporary fluctuations to sup­port a full EMU.
Είχαμε προτείνει ένα προϋπολογισμό της τάξης του 57 % του κοινοτικού ΑΕΠ, χωρίς όμως να έχει ιδιαίτερη σημασία στο παρόν πλαίσιο το ακριβές ποσοστό.
We suggested a budget of the order of 5 to 7% ofComm unity GDP, but the precise figure does not matter in this context.
(Υιοθετήσαμε αυτή την άποψη παρότι στη θεωρία οι άνευ όρων μεταφορές πολώ μικρότερων ποσών μεταξύ των εθνικών κυβερνήσεων των πλουσιότερων και φτωχότερων κρατών μελών θα μπορούσαν να επιτύχουν την ίδια μείωση των ανισοτήτων όσον αφορά το εθνικό κατά κεφαλή εισόδημα, με αυτήν που επιτυγχάνει η φορολόγηση και οι δημόσιες δαπάνες στις υπάρχουσες ΟΝΕ που μελετήσαμε).
(We took this view even though in theory unconditional transfers of much smaller amounts between the national governments of the richer and poorer member countries could ha ve achieved the same reduc­tion in inequalities in national per capita incomes as taxation and public expenditure did in the existing EMUs we studied.)
Όμως, το μέγεθος του κοινοτικού προϋπολογισμού που προτείναμε δεν είναι αναγκαστικά ασυμβίβαστο με το πολύ μικρότερο μέγεθος που η παρούσα έκθεση θεωρεί μεσοπρόθεσμα πραγματοποιήσιμο.
First, the report also considers the possibility of more ambitious programmes, including a package of real, not just financial, objectives, with quantitative targets for reductions in regional disparìties in such measures as GDP per head or unemployment levels which might well require a budget of considerably more than V/A % of Community GDP.
Καταρχήν, η έκθεση εξετάζει και αυτή το ενδεχόμενο πιο φιλόδοξων προγραμμάτων, μεταξύ των οποίων μια δέσμη πραγματικών, και όχι απλώς οικονομικών, στόχων, με ποσοτικές επιδιώξεις για τη μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων σε τομείς όπως το κατά κεφαλή ΑΕΠ ή τα ποσοστά ανεργίας- τα προγράμματα αυτά ενδέχεται να απαιτήσουν προϋπολογισμό σημαντικά ανώτερο
Λ larger Community budget need not increase total public expenditure at Community, national and regional levels taken together to the extent that it consisted of a transfer of functions to the Community, e.g. through a Community unemployment fund: and in so far as favourably placed countries or regions paid more to the Community under any ¡redistribution scheme they might, in the communautaire climate assumed for a sustainable EMU, be prepared to cut back somewhat at least the growth of their public spending on things other than help to less favoured areas.
από το 1 114 % του κοινοτικού ΑΕΠ.
same order as structural Fund grants for this purpose.
Μου φαίνεται πολύ ελκυστική η δυνατότητα, που εξετάζεται στην έκθεση, να συμβάλει περισσότερο η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ETE) για την επίτευξη της συνοχής.
The provision of'soft' loans (subsidized by the Community), and possibly of venture capital (perhaps administered by a separate body), might make a substantial additional contribution, at relatively small cost to the Community budget, and thus lower somewhat the total required.
Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να συστήσω την παρούσα έκθεση όχι μόνο στους συμμετέχοντες στη διάσκεψη που θα πραγματοποιηθεί στο Στρασβούργο τον Νοέμβριο του 1991 αλλά και σε ένα πολύ ευρύτερο, ελπίζω, αναγνωστικό κοινό.
In conclusion, I commend this report not only to the participants in the Conference to be held in Strasbourg in November 1991 but also to what I hope will be a much wider readership.
Κατάλογος συνεργατών
List of contributors
Εισαγωγή: γιατί η συνοχή αποτελεί άραγε θέμα αποφασιστικής σημασίας;
Introduction: Why is cohesion a critical issue? 1.1.
Η συνοχή ως πολιτική επιταγή 1.1.2.
Cohesion as a political imperative 1.1.2.
Η οικονομική συνοχή 1.1.3.
Economic cohesion 1.1.3.
Η κοινωνική συνοχή 1.2.
Social cohesion 1.2.
Οι οικονομικές πτυχές της ολοκλήρωσης και οι περιφερειακές ανισότητες 1.3.
The economics of integration and regional disparities 1.3.
Οι επιπτώσεις στο στόχο για συνοχή 1.4.
Implications for cohesion as an objective 1.4.
Εθνικές διαφορές στους ορισμούς και τις προτεραιότητες
National differences in definitions and priorities flows
Μέτρηση των ανισοτήτων και αξιολόγηση του ρόλου των ισχυουσών πολιτικών 2.1.
Measuring disparities and the role of current policies 2.1.
Οι έννοιες της σύγκλισης 2.2.
Concepts of convergence 2.2.
Η μέτρηση των ανισοτήτων 2.3.
Measuring disparities 2.3.
Πόσο συνεκτική είναι άραγε η Κοινότητα; 2.4.
How cohesive is the Community? 2.4.
Οι υφιστάμενες κοινοτικές πολιτικές 2.5.
Existing Community policies 2.5.
Το παράδειγμα της γερμανικής ενοποίησης
The example of German unification
Νέοι παράγοντες για τη δεκαετία του 1990 3.1.
New considerations for the 1990s 3.1.
Από την ενιαία αγορά στην οικονομική και νομισματική ένωση 3.1.1.
From the single market to economic and monetary union 3.1.1.
Η ενιαία αγορά 3.1.2.
The single market 3.1.2.
Η οικονομική και νομισματική ένωση 3.2.
Economic and monetary union .' 3.2.
'Αλλοι παράγοντες που επιδρούν στη συνοχή 3.2.1.
Other influences on cohesion 3.2.1.
Η πληθυσμιακή αύξηση και η μετανάστευση 3.2.2.
Population growth and migration 3.2.2.
Οι αλλαγές στην Ανατολική Ευρώπη και το πιθανό «μέρισμα της ειρήνης» 3.2.4.
The changes in Eastern Europe and the potential peace dividend 3.2.4.
Η διεύρυνση της Κοινότητας 3.2.5.
Widening of the Community 3.2.5.
Η γερμανική ενοποίηση 3.2.6.
German unification 3.2.6.
Το περιβάλλον 3.2.7.
Environment 3.2.7.
Τα ενεργειακά αποθέματα 3.2.8.
Energy supply 3.2.8.
Οι μεταφορές 3.2.9.
Transport 3.2.9. Agricultural policies 3.2.10.
Ο Γύρος της Ουρουγουάης 3.2.11.
The Uruguay Round 3.2.11.
Οι ξένες επενδυτικές τάσεις 3.3.
Foreign investment trends 3.3.
Αξιολόγηση του αιτήματος για συνοχή για τη δεκαετία του 1990
Assessment of the demand for cohesion in the 1990s
Αρχές και περιορισμοί για μια πολιτική συνοχής στη δεκαετία του 1990 4.1.
Principles for and constraints on a cohesion policy for the 1990s 4.1.
Δυνάμεις της αγοράς, κοινοτική ανάπτυξη και διανομή 4.2.
Market forces, Community growth and distribution 4.2.
Επιχειρήματα υπέρ των διαρθρωτικών πολιτικών 4.3.
The case for structural policies 4.3.
Αναθεώρηση των στόχων για στήριξη 4.4.
Reviewing objectives for support 4.4.
Αρχές για τον προσδιορισμό των δικαιούχων και ευθύνη για την πολιτική συνοχής 4.4.1.
Principles for determining eligibility and responsibility for cohesion policy 4.4.1.
Ο ρόλος της περιφέρειας στην εξασφάλιση συνοχής 4.4.2.
The role of regions in ensuring cohesion 4.4.2.
Κριτήρια προσδιορισμού δικαιούχων 4.4.3.
Eligibility criteria 4.4.3.
Γεωγραφικά όρια ή άτομα; 4.5.
Spatial boundaries or individuals? 4.5.
Ποιος πληρώνει και η διαθεσιμότητα πόρων 4.6.
Who pays and the availability of resources 4.6.
Καλή και κακή πρακτική 4.7.
Good and bad practice 4.7.
Μεταβολές στη θεσμική δομή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Modifications to the EC institutional structure
Επιλογές για μια νέα στρατηγική κοινωνικής και πολιτικής συνοχής μετά το 1992 5.1.
Options for a new strategy for social and economic cohesion after 1992 5.1.
Διακρατικές και/ή διαπεριφερειακές μεταφορές πόρων 5.4.
Intergovernmental and/or interregional transfers 5.4.
Εκπαίδευση και επαγγελματική κατάρτιση 5.6.
Education and training 5.6.
Ένα κοινό ταμείο κοινωνικής ασφάλισης ή ανάλογος αυτόματος σταθεροποιητής 5.7.
A common social security fund or similar automatic stabilizer 5.7.
Κρατικές ενισχύσεις και συνοχή 5.8.
State aids and cohesion 5.8.
Βελτίωση διοικητικών ικανοτήτων 5.9.
Improving administrative competences 5.9.
Πιστωτικές δυνατότητες στα πλαίσια της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης 5.10.
Credit arrangements within EMU 5.10.
Θέματα εφαρμογής 6.1.
Operational questions 6.1.
Προσδιορισμός των δικαιούχων 6.2.
Determining eligibility 6.2.
Αρμοδιότητες και ευθύνες των διαφόρων κλιμακίων διοίκησης 6.3.
Competences and responsibilities of different tiers of government 6.3.
Παρακολούθηση και αξιολόγηση 6.3.1.
Monitoring and evaluation 6.3.1.
Διαχείριση του προϋπολογισμού 6.4.
Managing the budget 6.4.
Χρονοδιάγραμμα και στόχοι 6.5.
Timescale and targets 6.5. Costing a strategy
Συμπεράσματα και προτεινόμενες επιλογές στρατηγικής 7.1.
Conclusions and preferred strategy options 7.1.
Αξιολόγηση της επιτυχίας των υπαρχουσών πολιτικών 7.1.2.
An evaluation of the success of existing policies 7.1.2.
Εξέλιξη των σημερινών διαρθρωτικών ταμείων 7.1.3.
A development of the current structural Funds 7.1.3.
Διεύρυνση του φάσματος των στόχων 7.1.4.
A broadening of the range of objectives 7.1.4.
Αυστηρότερη διαχείριση, αξιολόγηση και παρακολούθηση 7.1.5.
Tightening of administration, evaluation and monitoring 7.1.5.
'Ενα νέο μέσο κοινωνικής συνοχής 7.1.6.
A new instrument for social cohesion 7.1.6.
Μια επανεκτίμηση του κοινοτικού προϋπολογισμού 7.2.
A reappraisal of the Community budget 7.2.
Δημοσιονομικές συνέπειες 7.3.
Budgetary implications 7.3.
Πολιτικά και θεσμικά θέματα
Political and institutional issues
Κατάλογος σχημάτων
List of figures
Κατά κεφαλήν εισόδημα, 1989
Income per capita in the Community, 1989
Ποσοστά ανεργίας, 1990
Unemployment rates in the Community, 1990
Κατά κεφαλήν ΑΕΠ
Gross domestic product per capita in the Community
Αύξηση του προϋπολογισμού της ΕΚ, 1988-1992 (βάσει δημοσιονομικών προοπτικών)
Growth of the Community budget, 1988-92 (based on the financial perspective)
'Εσοδα και έξοδα του προϋπολογισμού της ΕΚ (% μερίδιο των κρατών μελών)
Income and expenditure of the Community budget (% shares of the Member States)
Αναλογία εισφορών και εσόδων (% του κοινοτικού προϋπολογισμού, 1989)
Ratio of Member States' contributions to receipts (% of the Community budget, 1989)
Επιδράσεις στη συνοχή κατά τη δεκαετία του 1990
Influences on cohesion in the 1990s
Δαπάνες γεωργικών εγγυήσεων (δείκτης Ecu κατά κεφαλήν, ΕΚ=100)
Agricultural guarantee payments
Μηχανισμός διασφάλισης της δίκαιης συμμετοχής στον κοινοτικό προϋπολογισμό
An equity safeguard mechanism for the Community budget
Φορείς διαρθρωτικών ταμείων και παροχές, 1989-1993
Structural Fund instruments and allocation, 1989-93
Κύριοι δείκτες Θεωρητικής σύγκλισης στην Κοινότητα, 1991
Main indicators of nominal convergence problems in the Community, 1991
Επιδοτήσεις γεωργικής παραγωγής 1984-1988
Agricultural producer subsidies, 1984-88
Προσχέδιο προϋπολογισμού 1992
Preliminary draft 1992 budget
Χρηματοδοτήσεις ETE για έργα περιφερειακής ανάπτυξης
EIB financing under the heading of regional development
Ενδεικτικό κόστος της μείωσης των ανισοτήτων των περιοχών του στόχου 1
Illustrative costs of reducing disparities of Objective 1 regions
Εθνικό Ινστιτούτο Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών (National Institute of Economic and Social Research, London)
National Institute of Economic and Social Research, London
Επικεφαλής του προγράμματος (Department of Applied Economics Cambridge) Κύριος ερευνητής Ερευνητής
Project Leader (Department of Applied Economics, Cambridge) Principal Researcher Researcher
Βοηθός
Alan Shipman assisted by
Ερευνητές σε άλλα ινστιτούτα
Researchers in other institutes
Πανεπιστήμιο του Leeds
University of Leeds
Achille Hannequart, Jacques Vandamme, TEPSA, Brussels BIPE, OFCE Paris Andrew Britton, NIESR καθώς και τους πολυάριθμους υπαλλήλους, ακαδημαϊκούς, βουλευτές και άλλους που μας παραχώρησαν το χρόνο τους απαντώντας στις ερωτήσεις μας.
Achille Hannequart, Jacques Vandamme, TEPSA, Brussels BIPE, OFCE Paris Andrew Britton, NIESR Alphametrics, for preparation of maps and to the numerous officials, academics, parliamentarians and others who gave their time to answer our questions.
Στόχος χρόνου.
130a of the Single European Act.
Η παρούσα έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών (ΕΙΟΚΕ) του Λονδίνου με τη συνεργασία ομάδας ερευνητών από ολόκληρη την Κοινότητα, παραγγέλθηκε από τη Γενική Διεύθυνση Ερευνών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατόπιν πρωτοβουλίας του προέδρου Barón Crespo.
This research, undertaken by the National Institute of Economic and Social Research (NIESR) of London with a group of researchers drawn from right across the Community, was commissioned by the Directorate-General for Research of the European Parliament on the initiative of President Barón Crespo.
Η παρούσα έκθεση θα πρέπει να εξετασθεί παράλληλα με δύο συνοδευτικές εκθέ­σεις που συνέταξαν το DIW του Βερολίνου για την περιφερειακή επίπτωση των κοινοτικών πολιτικών και το IFO του Μονάχου για την περιφερειακή επί­πτωση της ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς.
The report on this work should be read alongside two companion pieces commissioned from DIW in Berlin on the regional impact of Community policies and from IFO in Munich on the regional impact of completing the internal market.
Η συνοχή έχει ανέκαθεν αποτελέσει στόχο της Κοινότητας και περιλαμβάνεται ως ρητή δέσμευση στο άρθρο 130 Α της Ενιαίας Πράξης.
Without adequate cohesion the process of inte gration in the Community may be slowed, halted or even reversed if less advantaged groups feel they can improve their welfare without some of the constraints of membership.
Ελπίζεται ότι η εν λόγω δέσμευση θα ενισχυθεί ως αποτέλεσμα των δύο διακυβερνητικών διασκέψεων που πραγματοποι­ούνται αυτή τη στιγμή.
The process of economic development is inherently unbalanced, with the competitiveness of some regions outstripping that of others for prolonged periods, often with a cumulation of advantage and disadvantage. Most nation States, while seeking to foster a high rate of growth, redistribute the benefits more equitably through taxation, public expenditure and direct intervention.
Η έκθεση ΕΙΟΚΕ επιδιώκει να συγκεντρώσει όλο το υλικό που είναι απαραίτητο για τον προσδιορισμό και τη διαμόρφωση μιας στρατηγικής για την κοι­νωνική και οικονομική συνοχή της Ευρωπαϊκής Κοι­νότητας μετά το 1992.
The NIESR report seeks to provide the background necessary for determining and formulating a strategy for social and economic cohesion in the European Community after 1992.
Ενόψει της εκτίμησης των ενδεχόμενων νέων πιέσεων που θα ασκηθούν επί της συνοχής κατά τη δεκαετία του '90 και της επιτυχίας των προηγουμέ­νων πολιτικών, η έκθεση εξερευνά τις εναλλακτικές λύσεις όσον αφορά τις δυνατές πολιτικές, εξετάζοντας τόσο τις αρχές τους όσο και τον τρόπο εφαρμογής τους στην πράξη.
In the light of an evaluation of the likely new pressures on cohesion in the 1990s and the success of previous policies, it explores the options for policy, looking at both the principles and how they can be applied in practice.
Μετά από την ανάλυση αυτή, οι συντάκτες εκφράζουν την άποψη τους για τη βέλτιστη δυνατή στρατηγική ούτως ώστε να κινηθεί η Κοινό­τητα προς την κοινωνική και οικονομική συνοχή κατά τη δεκαετία του '90.
Drawing on this analysis, the authors put forward their view of an optimal strategy for moving the Community towards social and economic cohesion in the 1990s.
Ως συνέπεια πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη από τη συνήθη προσοχή στο πρόβλημα της συνοχής.
Events in the 1990s may well push the Community away from cohesion rather than towards it:
Δεν είναι εύκολο να δοθεί ένας ορισμός στην έννοια συνοχή στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κοινό­τητας.
It is best explained as the degree to which disparities in social and economic welfare between different regions or groups within the Community are politically and socially tolerable.
Το εάν έχει επιτευχθεί κάτι τέτοιο αποτελεί ουσιαστικά πολιτικό θέμα και η απάντηση ποικίλλει ανάλογα με το κάθε μέρος της Κοινότητας και με την πάροδο του
GDP per capita and the percentage of the workforce unemployed are the indicators most widely used, although in this report we conclude that these alone are inadequate criteria, particularly of social cohesion.
«Εάν δεν δοθεί επαρκής προσοχή στο θέμα των περι­φερειακών ανισοτήτων, η οικονομική ένωση θα αντι­μετωπίσει σοβαρούς οικονομικούς και πολιτικούς κιν­δύνους.»
Cohesion is important progress towards economic and monetary union imposes harsh conditions of convergence on Member States with problems of inflation, debt, internal and external imbalance, such as Greece and Italy, with consequences for their domestic ability to achieve structural change and to promote regional equality. Achievement of the required convergence
Η συνοχή θα καταστεί ακόμη σημαντικότερη κατά τη δεκαετία του '90
is likely to result in substantial unemployment in some parts of the Community. Within a monetary union, the inability to change the exchange rate may impose a greater unemployment cost for adjustment to external shocks for some regions;
Με την πάροδο του χρόνου, οι λιγότερο ευνοημένοι περιμένουν με όλο και μεγαλύ­τερη ανυπομονησία κάποια βελτίωση. Τα γεγονότα κατά τη δεκαετία του '90 θα τείνουν μάλλον να απομα­κρύνουν την Κοινότητα από την επιδιωκόμενη συνοχή:
The increasing pressure to reform the common agricultural policy, both from outside in the Uruguay Round and from inside, through rising costs of price support and the squeezing of the Community budget, should result in the reduction of the main element in the Community budget which actually redistributes funds away from many of the less favoured regions, thus increasing not diminish ing some disparities.
• η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς μειώνει τους φραγμούς μεταξύ των χωρών, και κατ' αυτόν τον τρόπο μειώνει και την προστασία των λιγότερο αποτελεσματικών περιοχών, αυξάνοντας ταυτό­χρονα τη σημασία των οικονομιών κλίμακας και εμβέλειας. Κάτι τέτοιο θα αυξήσει τις ανισότητες,
Problems with existing policy the need to deal with the problems of Eastern and Central Europe may divert funds from existing purposes and increase the number of people in need, whom the Community should help effectively;
Τα προβλήματα με την υπάρχουσα πολιτική
• the environment, energy sources and transport are all likely to become more important in the 1990s, adding to the cost burden on those who are currently less well endowed;
Η επίτευξη της απαιτούμενης σύγκλισης θα προκαλέσει κατά πάσα πιθανότητα τη σημαντική αύξηση της ανεργίας σε ορισμένα μέρη της Κοινότητας.
• the escalating costs of German unification have pro vided a salutary lesson about the possible extent of the political and technical difficulties of achieving cohesion and the resources needed to put it right.
Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι οι δαπά­νες σ' αυτό το επίπεδο, όσο αποτελεσματικές κι αν είναι, μπορούν να έχουν περιορισμένη μόνο επί­πτωση, αλλά και το ότι δεν υπάρχει εκτίμηση της αποτελεσματικότητας των προγραμμάτων όσον αφορά την επίτευξη της συνοχής.
Although we are approaching the agreed target of doubling the Community's structural Funds and awaiting the mid-term review of progress, it is clear that current programmes, even though they result in transfers of 3 to 5% of the GDP of the countries with the lowest GDP per capita, will come nowhere near solving the lack of convergence in real incomes.
Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να επιτύχει τη νέα κατανομή των υπαρχόντων πόρων σε αποτελεσματικότερη χρήση.
It is not merely that spending on this scale, however effective, can only have a limited impact but also that there is no assessment of the efficiency of programmes in achieving cohesion. This may give scope for reallocating existing funds to more effect.
Πέραν τούτου, η χρησιμοποιούμενη διαδικασία ελέγχου και εκτί­μησης δεν αποδίδει τα καλύτερα αποτελέσματα μεταξύ των κρατών μελών.
Furthermore, the process of monitoring and evaluation used does not itself achieve the best practice amongst Member States. Problems of absorption and administrative difficulty mean that even the funds which are available are not taken up in full.
Προβλήματα απορρό­φησης και διοικητικών δυσκολιών σημαίνουν ότι ακόμη και τα κονδύλια που είναι διαθέσιμα δεν χρησι-
Spending is concentrated on a relatively narrow range of physical infrastructure and human resource develop ment projects. A widening of criteria for eligibility could assist in addressing social cohesion in particular through spending on areas such as health and education.
• οι δημογραφικές μεταβολές, και ιδιαίτερα η γήρανση του πληθυσμού και η απειλή σημαντικής εισροής μεταναστών από τις χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης θα σημάνει την ένταση της εξάρτησης από τους εργαζόμενους στη Δύση,
At a minimum, equity should involve equality of opportunity. In an ideal world, the steps which the Community is taking in liberalizing markets to allow the free movement of labour, capital, goods and services under a regime which prevents the exercise of monopoly power and restrictive practices should ensure an efficient allo-
μοποιούνται πλήρως.
close involvement of institutions of higher education and research.
Οι δαπάνες συγκεντρώνονται σε ένα σχετικά στενό φάσμα σχεδίων για την ανάπτυξη φυσικών υποδομών και ανθρωπίνων πόρων.
cation of resources. However, imperfections in the market such as the immobility of labour through choice and the existence of economies of scale, scope and agglomeration mean that the opening of the market alone is insufficient to ensure that the benefits percolate to all parts of the Community.
Η έλλειψη ενεργού συμμετοχής των κοινωνικών εταίρων σημαίνει ότι δεν επιτυγχάνεται η καλύτερη δυνατή διάρθρωση και δόμηση των σχεδίων.
Identifying the need for action to achieve social cohesion requires social indicators, which may relate to facets such as the condition of the private housing stock, the provision of health services, literacy and mortality rates.
Ταυτόχρονα, η μεγαλύ­τερη φορολόγηση που απαιτείται στις περισσότερο ευνοημένες περιοχές μπορεί και αυτή να ενεργήσει ως αντικίνητρο.
However, unhypothecated transfers of this magnitude are widely thought to act as a disincentive to economic activity and efficiency in the recipient regions, increasing the dependency on unemployment benefit rather than encouraging the seeking out of employment opportunities.