natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά τον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών τον Απρίλιο του 1988 το FN παγίωσε ακόμη περισσότερο τη δύναμη του.
The first round of the French Presidentiael lections in April 1988 saw the FN'ssupport further consolidated when, running against Socialist President Mitterrand, the FN's candidateand leader Jean-Marie Le Pen gained 14,4o/o of the vote and causedprofound shock throughout France.
Το αποτέλεσμα μπορεί να μη φανερώνει την πραγματική κλίμακα της δύναμης του FN.
The percentage may have masked the real scale ofsupport for the FN.
Από τη μελέτη των ψήφων μπορεί να εκτιμηθεί το μέτρο της επιτυχίας του FN.
Analyzing the votes cast, the measure of the FN's success can beestimated.
Τα 4.367.926 ψήφων που συγκέντρωσε ο Le Pen δείχνουν ότι η έμφαση που δίνει το κόμμα του σε αντιμεταναστευτικά θέματα έχει κερδίσει έδαφος στους Γάλλους.
Le Pen'stotal vote of 4 367926 indicated that his party'sconcentration onanti-immigrant themes had gained ground among French people.
Η ψήφος υπέρ του Le Pen, προέρχονταν από όλο το γαλλικό κοινωνικό και γεωγραφικό φάσμα και έδειξε ότι μεγάλος αριθμός Γάλλων ήταν διατεθειμένος να υιοθετήσει την πολιτική του FN που ζητά την εκδίωξη του πληθυσμού των μεταναστών από τη Γαλλία.
The Le Pen vote went right across the entire French social and geographicalspectrum and suggested that large sections of the French public were willing to identifywith the FN policy of demanding the removal of France's large immigrant population.
Σύντομη εξέταση της ακροδεξιάς ψήφου στις εκλογές του Απριλίου του 1988 αποσαφηνίζει τα προαναφερθέντα.
Briefexamination ol the extremeright vote in the April 1988 election highlightsthis clearly.
Με άρθρο της στις 27 Απριλίου 1988, η εφημερίδα Le Monde δείχνει ότι ο Le Pen εξασφάλισε τις ψήφους των:
An article in Le Monde ol27 April 1988 showsthat Le Pensecured the votesof:
31 % των ιδιοκτητών μικρών επιχειρήσεων 21 % των ελευθέρων επαγγελματιών (ιατροί, δικηγόροι κλπ.) 21 % των υπαλλήλων καταστημάτων 19 % των ανέργων 18 % των αγροτών και των εργαζόμενων στο γεωργικό τομέα 16 % των εργαζομένων στη βιομηχανία.
31olo of smallbusiness owners;21o/o of professional people (doctors, lawyers, etc.);21o/o of shop workers;19% of unemployed people;1 8% of farmers/agricultural workers;16% of factoryworkers. workers.
Έλκοντας τη δύναμη του από ένα τόσο ευρύ κοινωνικό φάσμα το FN εγκαταστάθηκε μόνιμα στο χώρο της γαλλικής πολιτικής.
With this broad social cross section of support the FN established itself as afixture in French politics.
Παρά τις κάποιες αποτυχίες που ήταν αποτέλεσμα δυσφημιστικής εκστρατείας, την απώλεια μιας ορισμένης εκλογικής δύναμης και το θάνατο του υπαρχηγού του Jean-Pierre Stirbois, οι ενδείξεις είναι ότι το FN έχει αναρρώσει και έχει παγιώσει μια σταθερή εκλογική βάση.
Despite so!"ne setbacks stemming from adverse publicity, thelossof some electoral support and the death of itsdepu$ leader,Jean-Pierre Stirbois, thesigns are that the FN has recovered and consolidated a hard-core electoralbase.
Τούτο έδειξαν και οι εκλογές του Ιουνίου του 1989 για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όταν, παρά το ρεκόρ αποχής που σημειώθηκε, το FN κέρδισε 10 έδρες, συγκέντρωσε περισσότε­ρες από 2 εκατομμύρια ψήφους και ανέβασε το ποσοστό του σε 11,3 %.
Thiswas reflected in the June 1989 elections to the European Parliament when, despite arecord levelof abstentions, the FN won 10 seats, polled more than two million votes andpushed up its percentage shareto 11,3%.
Επρόκειτο για την δεύτερη εκλογή μέλους του FN ύστερα από τη αλλαγή του εκλογικού συστήματος το 1988.
Later in November 1989 the FN's candidates won votes of 61% and 47o/" in Dr e u x and Marseilles respectively in parliamentary by-elections, securingthe election of Mr Stirbois'swidow, Marie-France Stirbois, to the French National Assembly, only thesecond FN member is be eiected since the voting system was changed in 1988.
Σε κάποιο βαθμό, μεγάλο μέρος της ανάκαμψης αυτής μπορεί να αποδοθεί στον ισχυρό οργανωτικό μηχανισμό του FN και τους άφθονους πόρους του, που του επιτρέπουν να ασκεί έντονη και σκληρή προπαγανδιστική εκστρατεία εναντίον της μετανάστευσης, των αλλοδαπών και αυτού που ο Le Pen αποκαλεί Μαρξισμό και Ισλαμοποίηση της Γαλλίας.
In part much of this recovery can be attributed tothe FN's powerfulorganizationalmachine and massive resources which enable it to run heavy-weight and relentlesspropaganda campaigns againsiimmigration, foreigners and what Le Pen calls Maxismand the lslamicization of France.
Η δύναμη του FN περιλαμβάνει:
The resources of the FN include:100 000 members;200 000 sympathizers;a sympathetic daily paper, Prdsent, with a circulation ol 100 000;its own weekly, National Hebdo, with 20G000 readers;influence in the police, the judiciary and the armedforces; forces;
100.000 μέλη 200.000 προσκείμενους μια προσκείμενη ημερήσια εφημερίδα Présent, με κυκλοφορία 100.000 φύλλα το δικό του εβδομαδιαίο έντυπο, National Hebdo με 200.000 αναγνώστες επιρροή στην αστυνομία, δικαστικό σώμα και ένοπλες δυνάμεις 842 εκλεγμένους εκπροσώπους σε τοπικό επίπεδο αυξανόμενο αριθμό οπαδών στα πανεπιστήμια και στους ακαδημαϊκούς κύκλους που υποθάλπονται από διανοούμενους όπως ο Alain de Benoist και από την ακροδεξιά «δεξαμενή εγκεφάλων» think-tank, GRECE (Groupement de Recherche et d' Etudes pour la Civilisation Européenne, Ομάδα Έρευνας και Μελετών Ευρωπαϊκού Πολιτισμού).
842 elected representatives at local level; a growing following in the universities and academic circles fostered by intellectualslike Alain de Benoist and the far-right think-tank, GRECE(Groupement de Rechercheet d'Etudes pour la Civilisation Europ6enne).
Στο Perpignan, για παράδειγμα, συγκέντρωσε σχεδόν 30% των ψήφων και στη Μασσαλία έχει πάντα μεγάλο ποσοστό.
The size and scale of the FN's organization and activities give the partyconsiderable strength, especially in the south of France where in Perpignan, for example,it takes almost 30% of the vote and in Marseilles where it always polls heavily.
Η δύναμη του FN δεν περιορίζεται όμως μόνο στο νόμο.
But it is not just in the south that the FN is strong.
Στις περιοχές παραγωγής χάλυβα και άνθρακα της βόρειας και ανατολικής Γαλλίας που διέρχονται κρίση από την βραδεία αποβιομηχάνιση, το FN αμιλλάται το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα (PCF), που βρίσκεται σε πτώση, διεκδικώντας τις ψήφους της εργατικής τάξης.
In the depressed steel andcoal regions of northern and eastern France, regions suffering all the pain brought aboutby slowde-industrialization, it challenges the declining PartiCommuniste Frangais (PCF)for the working class vote.
Η πρόκληση του FN στο PCF φθάνει έως το παραδοσιακό προπύργιο του γαλλικού κομμουνισμού, St-Denis στην κόκκινη ζώνη γύρω από το Παρίσι.
This challengeeven extendsinto the historic heartland of Frenchcommunism, Seine-St Denis in the red belt around Paris.
Εκεί δύο φορές το FN πήρε μεγαλύτερο αριθμό ψήφων από το PCF από εργάτες που έχουν απογοητευθεί από την αριστερά.
There the FN has twicewon more votes than the PCF from working people who are disillusioned with the left.
Εμφανιζόμενο ως η φωνή του εργαζόμενου ενάντια στο μεγάλο κεφάλαιο από τη μία και στην κομμουνιστική εκμετάλλευση από την άλλη, το FN έχει ισχυρή επίδραση.
By presenting itself as the voice of the working man against big capital on theonehand and red manipulation on the other,the FN has had a potent effect.
Η αδιέξοδος κρίση του διασπασμένου γαλλικού συνδικαλιστικού κινήματος το οποίο τώρα συγκεντρώνει μόνο 20 % των εργαζομένων, βοήθησε τους φασίστες να εισδύσουν βαθιά μέσα στα πιο μειονεκτούντα κοινωνικά στρώματα.
Thedesperate crisisof the badly-divided French trade union movement, to which only 20% ofworkers now belong, has helped the fascists to penetratedeeply into the mostdisadvantaged social layers,
Ο ρατσισμός έχει γοητεύσει πολλούς Γάλλους και ανθεί, παρά τις προσπάθειες των πολυάριθμων αντιρατσιστικών κινήσεων, όπως π.χ. SOS Racisme και France Plus.
At the same time a legacyof what were racist and nationalist policies, such asthe bulldozing of an immigrant workers' hostel in Vitry, pursued by the PCF in the late1970s and early1980s, has found an outlet now in the FN.
Υποστηρίζουν ότι πρέπει να ενθαρρυνθεί η αποχώρηση των αλλοδαπών, και ιδιαίτερα των μωαμεθανών, από τη Γαλλία.
Theyadvocate that foreigners, particularly
Η αντίδραση των ορθόδοξων συντηρητικών στην παγίωση της θέσης του FN υπήρξε μικτή.
The orthodox conservative reaction to the consolidation of the FN has beenmixed.
Πολλοί πολιτικοί, όπως η Simone Veil — που υπήρξε η ίδια θύμα ναζιστικού στρατοπέδου συγκεντρώσεως — καταδίκασαν το FN.
Many politicians like SimoneVeil, herselfa naziconcentratioa'l camp victim, havecondemned the FN, but at local level, especially in the south of France, the traditionaiconseruative parties, the RPRand the UDF, have often made infornnalelectoral pacts withthe FN to guarantee the election of conseryative candidates.
Με τέτοιες συμφωνίες και με την ικανότητα του να επιτυγχάνει την εκλογή των μελών και μάλιστα να εξασφαλίζει τον έλεγχο των οργάνων αυτοδιοικήσεως, το κόμμα ελέγχει σήμερα περίπου 30 δημοτικά συμβούλια.
Such deals, plus its ability toget its members elected and even win controlof localadministrations -the party currentlycontrols 30 town councils - have enabled the FN to become the vehicle for the Frenchextreme right's biggest post-war successes and have led to its legitimization.
Η διαδικασία αποδοχής του FN ως συστατικού του πολιτικού πλαισίου της Γαλλίας περιθωριοποίησε τις άλλες νεοναζιστικές ομάδες που ακολουθούσαν σκληρό­τερη γραμμή, όπως το κόμμα Parti Nationaliste Francais et Européen (PNFE), το οποίο φυτοζωεί στο περιθώριο της νομιμότητας.
This process of acceptance of the FN as part of the political framework in France has marginalized the more hard-line neo-nazi groups like the Parti Nationaliste Frangais et Europöen (PNFE), which vegetateon the edge of leqality.
Οι ομάδες αυτές ασκούν ελάχιστη επιρροή.
These groupscommand little influence.
Η αστυνομία συνέλαβε 18 μέλη του που ενέχονταν σε επίθεση εναντίον ενός ξενώνα για αλλοδαπούς στη Νίκαια κατά την οποία
However police action against the Pt r lF E at the end of 1989indicated its propensity for violence when 18 of its members were arrested in connection
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 σκοτώθηκε ένα άτομο και τραυματίστηκαν σοβαρά δώδεκα.
' l in Nice in which one person was killed and twelve peopleseverely severely injured.
Ανάμεσα στους συλλη­φθέντες ήταν ο Serge Lecanu, γενικός γραμματέας της ακροδεξιάς συνδικαλιστικής οργάνωσης αστυνομικών, FPIP, στην οποία ανήκουν 7 % των γάλλων αξιωματικών της αστυνομίας.
Among those held was SergeLecanu, the general secretary of the extremeright police trade union, FPIP, to which7o/o 7o/o of French police officers belong.
To PNFE έχει στενές διασυνδέσεις με ομάδες σε άλλες χώρες της Ευρώπης, ειδικά στο Βέλγιο, Δυτική Γερμανία και Μεγ.
The PNFEis closely connected with groups elsewhere in Europe, especially in Belgium, West Germany and Great Britain. lt participated at gatherings in 1988 in Belgiumattended by members of the British National Party, supporters of the banned Belgian Vlaamse Militanten Orde (VMO)and West German neo-nazis.
Αρκετές οργανώσεις ασκούν διαφώτιση για ανάλογες ιδέες και αμιλλώνται, π.χ.να κερδίσουν την υποστήριξη της αναπτυσσόμενης υποκουλτούρας των «skin­heads».
Several organizations carryout propaganda for similar ideasand compete, forexample, for the support of the growing skinhead sub-culture.
Η FNE συνεχίζει τη μηνιαία έκδοση της Notre Europe Combattante, και τον Απρίλιο του 1989 οργάνωσε στο Metz συγκέντρωση για να γιορτάσει την 100ή επέτειο από τη γέννηση του Αδόλφου Χίτλερ.
One such group is the F a is c e aux Nationalistes Europdennes (FNE),the successor organization to the F6d6ration d'ActionNationale et Europ6enne (FANE),whose leader;Marc Frederiksen, wasinvolved in terrorist activities, The FNE continues its monthly publication, NotreEurope Combattanfe, and in April 1989 organized a meeting in Metz to commemorate thecentenary of the birth of AdolfHitler. Hitler.
'Αλλες ομάδες που διατηρούν ακόμα ένα δημόσιο προφίλ είναι η Troisième Voie με την εφημερίδα της Jeune Solidariste, της οποίας το περιεχόμενο είναι ρατσιστικό και αντισημιτικό, και μια κίνηση νέων η Jeunesse Nationaliste Révolutionnaire της οποίας η δράση είναι κυρίως στο χώρο των «skinheads» που υπήρξαν υπεύθυνοι για σοβαρές επιθέσεις εναντίον ομοφυλοφίλων και μαύρων στη Lille, Brest και Rouen. Η κίνηση αυτή έχει δεσμούς με άλλες ομάδες «Τρίτου Δρόμου» στη Δυτική Γερμανία και ειδικώς με την Nationalistische Front.
Other groups that still have a public profile include Troisiöme Voie with itsjournaf Jeune Solidariste, which is racist and antisemitic in content,and a youthmovement, the Jeunesse Nationaliste Revolutionnaire, which is active among skinheadswho have been responsible for violentonslaughts in Lille, Brest and Rouen againsthomosexuals and black people. lt has links with other Third Way groups in West Germany,particularly the Nationalistische Front.
Οι ομάδες αυτές και άλλες, όπως η ημιθανής πλέον ομάδα Union Défense, έχουν μικρό αριθμό οπαδών σε σύγκριση με το FN και μεγάλη έχθρα μεταξύ τους.
These groups and others, like the now semi-defunct Groupe Union D6fense,have small numbers of followersin comparison with the FN and feud bitterly amongthemselves. lnterestingly, while some like the Parti Nationaliste Frangais advise theirfollowers to vote for the FN, others oppose such a stance.
Όλες έχουν αποδεδειγμένη ικανότητα για βία.
All have a proven capacity for violence.
Τούτο ισχύει και για το ίδιο το FN και μπορεί να τεκμηριωθεί από πολυάριθμα ρατσιστικά εγκλήματα εναντίον Βορειοαφρικανών, μαύρων και εβραίων των οποίων έχουν επιληφθεί τα γαλλικά δικαστήρια.
Thisextends as far as the FN itself andcan be catalogued from the numerous racist crimes committed against North Africans,black people and Jews that have come before French courts.
Υπάρχει επίσης σποραδική ρατσιστική βία που το Μάρτιο του 1990 οδήγησε σε ολόκληρη σειρά από επιθέσεις κατά αλλοδαπών και σε τρεις περιπτώσεις δολοφονιών.
There is alsorandom racistviolence which in March 1990led to a whole series of incidents in which immigrants wereattackedand in three cases killed.
Οι απόψεις αυτές βρίσκουν αντίκτυπο στις εργασίες των ιστορικών ρεβιζιονιστών των οποίων κινητήριες δυνάμεις είναι οι Paul Rassinier, καθηγητής Robert Faurisson και Henry Roques.
This outlook finds an echo in theactivities of the historicarevl isionists whosedriving forces are PaulRassinier, Professor Ro be r t Faurisson and HenryRoques, who have all writtenextensively in pursuitof theclaim that the nazi Holocaust never took place. ln November 1989Faurisson took part in an internationaassemb l ly of revisionists in Haguenau together with the West German neo-nazi Ulo Welendy and the British historian Davidlrving. lt should be noted, however, that in 1986 the Universities
Όλοι αυτοί έχουν εκτενή, συγγραφική εργασία υποστηρίζοντας τον ισχυρισμό ότι το ναζιστικό ολοκαύτωμα δε
Mr Roques's thesis.More recently a prominent Frenchrevisionist, revisionist,
Πιο πρόσφατα, ο γνωστός γάλλος ρεβιζιονιστής Alain Guionnet συνελήφθη από την αστυνομία γιατί κολλούσε αφίσες που αρνούνταν την ύπαρξη των ναζιστικών θαλάμων αερίων.
3131 arrested after being caught by police while pasting up wallstickers denying the existenceof the nazi gas chambers.
Η άκρα δεξιά στη Γαλλία εμφανίζει μια διάχυτη εικόνα αλλά ορισμένα χαρακτηριστικά της είναι εμφανή: αντισημιτισμός (o Le Pen σήμερα αντιμετωπίζει ποινική δίωξη για δηλώσεις του που περιείχαν συκοφαντία για το όνομα του εβραίου πρώην υπουργού της κυβέρνησης κ. Durafour)· ρατσισμός και πεποίθηση ότι τα προβλήματα της Γαλλίας μπορούν να λυθούν με την απέλαση από την χώρα τεσσάρων εκατομμυρίων αλλοδαπών εχθρότητα προς τους ομοφυλόφιλους και προς το δικαίωμα για άμβλωση.
The extreme right in France presents a diffuse picture but certain clearcharacteristics are visible:antisemitism (Le Pen currently faces prosecution for hisremarks containing a slur on the name of the Jewish former government minister Mr Durafour); racism and a beliefthat France's problems can be solvedby expelling thecountry's four million immigrants; and hostility to homosexuals and abortion rights.
Γι' αυτές τις ιδέες και τα προγράμματα του το FN διατηρεί την υποστήριξη του 31 % των γάλλων που, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση της αξιόλογης εταιρίας δημοσκοπήσεων SOFRES, λένε ότι συμφωνούν με τις δηλώσεις Le Pen για τη μετανάστευση.
For its ideasand programme it retainsthe support of 31% of people who,according to a survey by the respected SOFRES polling organization, say they agree withstatements by Le Pen on immigration.
Η ίδια αυτή τάση επιβεβαιώθηκε από την Υπηρεσία Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης του γάλλου Πρωθυπουργού, Michel Rocard, που αναφέρει στην έρευνα που διεξήγαγε η ίδια ότι 76 % των Γάλλων πιστεύουν ότι ο αριθμός των Αράβων στη Γαλλία είναι υπερβολικά μεγάλος, 46 % βρίσκουν ότι υπάρχουν υπερβολικά πολλοί μαύροι και 24 % ότι υπάρχουν πάρα πολλοί εβραίοι.
This same trend has been confirmed by thelnformation and Documentation Service of the French Prime Minister, Michel Rocard,which found in its own survey that 76% of French people think there are too many Arabs in France,46% too many blacks and24/o too many Jews.
Μολονότι υπάρχει εμφανής αντινομία με άλλες έρευνες που δείχνουν ότι το 51 % του πληθυσμού πιστεύει πως οι αλλοδαποί είναι θύματα σκανδαλώδους ρατσισμού εκ μέρους πολλών Γάλλων, η κατάσταση και ο τρόπος με τον οποίο η ακροδεξιά χρησιμοποιεί τέτοιες έρευνες για να αποκομίσει πολιτικά ωφέλη, συνεχίζει να εμπνέει ανησυχίες, όπως δείχνει και η δημιουργία μιας Εθνικής Συμβουλευτικής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Although there are obvious paradoxes in that other surveys indicate that 51% ofpeople believe that immigrants are victims of scandalous racism on the part of manyFrench people, the situation and the way in which the extreme right uses it to profitpolitically continues to give rise to serious concern, exemplified in the establishment of a National Consultative Committee on Human Rights.
Ιρλανδία
lreland
Εν πάση περιπτώσει, τέτοιες θέσεις σπάνια διατυπώνονται σε δημόσιες συζητήσεις και σχεδόν ποτέ στα κύρια πολιτικά ρεύματα. Βασική εξαίρεση αποτελούν οι ελάχιστες νεοναζιστικές ομάδες της χώρας από τις οποίες καμία δεν έχει περισσότερα από δύο
Although the persistence of certain forms of racial prejudice, intolerance and xenophobia in a significant minorig of the lrish population has been documented in a recent study by the anti-racist group Harmony, the country has a very small number of immigrants and refugees, and racist sentiments tendto be directed against the native
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 δωδεκάδες μέλη. Τα τελευταία χρόνια οι ομάδες αυτές έχουν υποστεί μια περίπλοκη σειρά μεταβολών ονόματος και ηγεσίας έτσι ώστε δεν φαίνεται να υπάρχουν άμεσες προοπτικές για συνασπισμό τους ή για κάποια άλλη μορφή ανάπτυξης τους σε σημαντική πολιτική κίνηση.
The principaexcept l i on concerns the very few neo-nazgroup i ings in the country, noneof which has more than a couple of dozen adherents, These groups have undergone a bewildering series of changes in name and leadership in recent years and there would appear to be no immediate prospect of themcoalescing coalescing or otherwise developing into a significant political movement.
Το National Socialist Irish Workers' Party (NSIWP), οργάνωση έντονα αντιση­μιτική και υπέρμαχος της υπεροχής της λευκής φυλής, ανέπτυξε δραστηριότητα κυρίως στο Δουβλίνο από τις αρχές της δεκαετίας του '70 έως τα τέλη της δεκαετίας του '80.
The Na tionaS o cl ialist lrish Workers' Party(NSIWP), a strongly antisemitic whitesupremacist organization, was active mainly in Dublin from the early1970s until the late1980s.
Στα μέσα της δεκαετίας του '70 το NSIWP διασπάστηκε και τμήμα της συνέπραξε με μια βρετανική ρατσιστική ομάδα και μετονομάστηκε σε NSIWP NSPUK.
The NSIWP split in the mid-1970s, with one faction, allied with a British racistgroup, calling itself the NSIWP NSPUK.
Και οι δύο φατρίες είχαν επαφές με ξένες ρατσιστικές ομάδες και ασχολήθηκαν κατά εκτεταμένο τρόπο με τη ρατσιστική φιλολογία, επωφελούμενες από την απουσία τότε στην Ιρλανδία νομοθεσίας (η οποία εισήχθη κατόπιν) που απαγόρευε την προτροπή σε φυλετικό μίσος.
Both sections made contact with foreign racistgroups and dealt extensively in racist literature, taking advantage of the absence in lrelandat that time of legislation (since enacted) against incitement to racialhatred.
Και οι δύο φατρίες εξέδιδαν περιοδικά και αυτοκόλλητα που προσέβα­λαν εβραίους, μαύρους και ταξιδευτές.
Both factionsproduced magazines and stickers abusing Jews, black people and travellers. The NSIWP
Φαίνεται ότι το NSIWP έπαψε να υπάρχει υπό την αρχική μορφή του, αν και η προπαγάνδα του εμφανίζεται από καιρού σε καιρό στην περιοχή της πρωτεύουσας ενώ αρκετά από τα μέλη του εξακολουθούν να αναπτύσ­σουν δραστηριότητα σε ρατσιστικές ή ακροδεξιές πολιτικές.
32 appearsto have ceasedto exist in its originalform, although its propaganda is stilloböasionally seen around the capital and several of its members remain actlve in racist orextreme right wing politics.
Αρκετά από τα ηγετικά μέλη του έχουν υπηρετήσει στον ιρλανδικό στρατό.
A number of its leading activists have served in the lrish armedforces.
Ύστερα από την αποτυχημένη προσπάθεια του να ιδρύσει ένα ρατσιστικό National Workers Party το 1987-88, συνεργάστηκε το 1989 με μία φατρία του British National Front.
John Kane, the last known leader of the NSIWP, which in line with lts stronglynationalist philosophy sought to organize on an all-lreland basis, lives in Northern lreland.Following the failuiein tg8Z-egof his attempt to establish a racist National Workers' Partyhe was ässociated in 1989 with a faction ol the British National Front.
Στα τέλη του 1986 εμφανίστηκε μια πιο επιτηδευμένη οργάνωση που πίστευε στην υπεροχή της λευκής φυλής, η Social Action Initiative (SAI) με αρχηγό ένα ναυτικό του ιρλανδικού ναυτικού από το Cork.
Late in 1986 a more sophisticated white supremacist organization, the Social Actionlnitiative (SAl), arose underthe leadership of a seaman in the lrish Navy from Cork.The SAt produced a journal espousing pan-Celtic ideasand made contact with a numberof UK and other racist groupings, but it probably had fewerthan 10 members when it wasdisbanded in 1988 after an investigation by the NavalService.
Το National Socialist Party (NSP) εμφανίστηκε περί το 1987 ως ημι-αυτόνομο τμήμα του NSIWP με έδρα την πόλη Kilkenny.
The National Socialist Party (NSP) arose around 1987 as a semi-autonomoussection of the NSIWP and was based in the city of Kilkenny.
Όταν περί το 1988 το NSIWP έμεινε ακέφαλο, το NSP παρέμεινε για κάποιο διάστημα το μόνο οργανωμένο ρατσιστικό κόμμα στη χώρα, αλλά η προπαγανδιστική δράση του ήταν ελάχιστη και μάλλον πρωτόγονη.
When the NSIWP becameleaderless around 1988 the NSPwas for a time the only organized racist party in the Republic, but its propaganda.activity was minimal and rathercrude. crude.
Μια ομάδα από 20 περίπου ρατσιστές νέους από την περιοχή του Cork και του γειτονικού Kinsale, απ' τους οποίους ορισμένοι είχαν ήδη συνεργαστεί με την SAI ή με το βραχύβιο National Socialist Party of Ireland, συγκρότησε υπό την αρχηγία ενός άγγλου μετανάστη μία ένστολη ρατσιστική ομάδα που συνήθως ονομάζονταν World SS.
A group of perhaps 20 racist youths from the Cork area and nearbyKinsale, Kinsale, some of whömhad been associated with the SAIor with a short-lived National Socialist form of an English immigrantto
Το σώμα αυτό αποτελούσε στην πράξη την παραστρατιωτική πτέρυγα του NSP, τον αρχηγό του οποίου η ομάδα αναγνώριζε ως «Führer» του Ιρλανδικού Εθνικο-Σοσιαλιστικού Κινήματος.
Paü of lreland, later came together under the leadership a uniformed racist group, usuälty called the WorldSS. This body became in effect the
Ο «Führer» του NSP και του World SS υπέστη κρίση συνείδησης περί τα τέλη του 1989 και αποκήρυξε το κίνημα το οποίο προσπάθησε ανεπιτυχώς να ανασυγκρο­τηθεί υπό την ηγεσία του αρχηγού του Cork SS ως International SS Movement.
The of the NSP and Worst ld SS had a crisisof conscience rejected the movement. lt has sought to regroupunder the Cork SS leader as the