natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ΕΚΘΕΣΗ της Επιτροπής θεσμικών θεμάτων τα αποτελέσματα των διακυβερνητικών σχετικά με συνδιασκέψεων
REPORT of the Committee on Institutional Affairs on the results of the Intergovernmental conferences
Εισηγητής: ο κ. David MARTIN με τον κ. Fernand HERMAN όσον αφορά την ΟΝΕ
Rapporteur: Mr David MARTIN with Mr Fernand HERMAN as regards EMU
ΡΕ 155.444/Τελ./Μέρος II
PE 155.444/fin./Part II Or. PAN
Γνωμοδότηση της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και
Opinion of the Committee on Economic and Monetary Affairs
Βιομηχανικής Πολιτικής
Opinion of the Committee on Agriculture, Fisheries and
Γνωμοδότηση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Ασφάλειας
Opinion of the Committee on Energy, Research and Technology
Γνωμοδότηση της Επιτροπής Γεωργίας, Αλιείας και
Opinion of the Committee on External Economic Relations
Γνωμοδότηση της Επιτροπής Προϋπολογισμών
Opinion of the Committee on Legal Affairs and Citizens' Rights
Γνωμοδότηση τηε Επιτροπής Νομικών θεμάτων και
Opinion of the Committee on Sodai Affairs, Employment and the Working Environment Opinion of the Committee on Regional Policy, Regional
Γνωμοδότηση της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού
Opinion of the Committee on Transport and Tourism
Γνωμοδότηση της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Προστασίας των Καταναλωτών Γνωμοδότηση της Επιτροπής Πολιτισμού, Νεότητας, Παιδείας και Μέσων Ενημέρωσης
Opinion of the Committee on the Environment, Public Health and Consumer Protection Opinion of the Committee on Culture, Youth, Education and the Media
Γνωμοδότηση της Επιτροπής Ανάπτυξης και Συνεργασίας
Opinion of the Committee on Development and Cooperation
Γνωμοδότηση της Επιτροπής Ατομικών Ελευθεριών και
Opinion of the Committee on Civil Liberties and Internal
Γνωμοδότηση της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού
Opinion of the Committee on Budgetary Control
Γνωμοδότηση της Επιτροπής Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών
Opinion of the Committee on the Rules of Procedure, the Verification of Credentials and Immunities
Γνωμοδότηση της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας
Opinion of the Committee on Womens' Rights
Γνωμοδότηση της Επιτροπής Αναφορών
Opinion of the Committee on Petitions
ΡΕ 155.444/Τελ./Μέρος II
PE 155.444/fi n./Part II Or. PAN
(άρθρο 120 του Κανονισμού) της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής προς την Επιτροπή θεσμικών θεμάτων
(Rule 120 of the Rules of Procedure) of the Committee on Economic and Monetary Affairs and Industrial Policy for the Committee on Institutional Affairs
Κατά τη συνεδρίαση της στις 22 Ιανουαρίου 1992, η Επιτροπή Οικονομικής Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής όρισε συντάκτη γνωμοδότησης τον κ. F, HERMAN.
At its meeting of 22 January 1992 the Committee on Economic and Monetary Affairs and Industrial Policy appointed Mr Fernand H.J. Herman draftsman.
Η επιτροπή εξέτασε το σχέδιο γνωμοδότησης κατά τη συνεδρίαση της στις 27-29 Ιανουαρίου 1992, 17-19 Φεβρουαρίου 1992, 27-28 Φεβρουαρίου 1992 και 17-18 Μαρτίου 1992.
At its meetings of 27-29 January 1992, 17-19 February 1992, 27/28 February 1992 and 17/18 March 1992 it considered the draft opinion.
Κατά την τελευταία από τις συνεδριάσεις αυτές, η επιτροπή ενέκρινε τα συμπεράσματα στο σύνολο τους, με 29 ψήφους υπέρ και 4 κατά.
At the last meeting it adopted the conclusions as a whole by 29 votes to 4.
'Ηταν παρόντες κατά την ψηφοφορία οι βουλευτές: Beumer, πρόεδρος* Patterson, αντιπρόεδρος* Herman, συντάκτης· Peter Beazley, Bofill Abeilhe, de la Cámara, Caudron, Colajanni, Cox, Cravinho (αναπλ.
The following were present for the vote: Beumer, chairman; Patterson, vicechairman; Herman, draftsman; Peter Beazley, Bofill Abeilhe, de la Cámara, Caudron, Colajanni, Cox.
PE 155.444/Τελ./Μέρος II
PE 155.444/fin./Part II Or. PAN
Η Συνθήκη για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση αποτελεί την πλέον σημαντική μεταβίβαση νομισματικής κυριαρχίας από τα κράτη μέλη στην Κοινότητα, από τότε που ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) με τη Συνθήκης της Ρώμης τον Απρίλιο του 1957.
The Treaty on Economic and Monetary Union is the single, most important transfer of monetary sovereignty from Member States to the Community since the establishment of the European Economic Community (EEC) by the Rome Treaty in April 1957.
Η ΟΝΕ, βάσει της σχεδίασης τηε είναι εξελικτική και ακολουθεί πρόγραμμα τριών φάσεων, παρόμοιο στη σύλληψη του με αυτό της Έκθεσης Werner.
EMU in its design is evolutionary following a three-stage plan, similar in conception with the Werner report.
Η πρώτη φάση άρχισε την 1η Ιουλίου 1990, μετά από απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στη Μαδρίτη, και θα τελειώσει στις 31 Δεκεμβρίου 1993.
The first stage began on 1 July 1990, after a decision by the Madrid European Council, and shall end on 31 December 1993.
Η πρώτη φάση είναι το ΕΝΣ με την μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή των κρατών μελών στο μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών, σε συνδυασμό με την ελευθέρωση της κίνησης κεφαλαίων και την δημιουργία μηχανισμού πολυμερούς εποπτείας μέσω του οποίου θα διασφαλισθεί η παρακολούθηση των εθνικών οικονομικών πολιτικών.
The first stage is the EMS in its maximum possible participation of Member States in the exchange rate mechanism coupled with the liberalization of capital and the multilateral surveillance via which the monitoring of national economic policies is to be ensured.
Η δεύτερη φάση θα αρχίσει την 1η Ιανουαρίου 1994 με τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος (ENI), την ελευθέρωση της κίνησης κεφαλαίων και των πληρωμών μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων κρατών, την απαγόρευση της νομισματοποίησης του δημόσιου χρέους, την ανεξαρτησία των εθνικών τραπεζών, το πάγωμα της σύνθεσης της νομισματοδέσμης του ECU και την ονομαστική σύγκλιση που θα συνδέεται με τη διατήρηση των δημοσίων ελλειμάτων σε χαμηλά επίπεδα.
The second stage shall begin 1 January 1994 with the creation of the European Monetary Institute (EMI), the freeing of capital and payments between Member States and between the Community and third countries, the prohibition of monetizing public debt, the independence of national banks, the freezing of the composition of the ECU basket and nominal convergence associated with no excessive public deficits.
Η τρίτη φάση ενδέχεται να αρχίσει το 1997, σίγουρα πάντως όχι αργότερα από την 1η Ιανουαρίου 1999. θα προϋποθέτει σταθερότητα των συναλλαγματικών ισοτιμιών, που θα οδηγήσει στην υιοθέτηση ενιαίου νομίσματος, του ECU* την εφαρμογή ενιαίας εξωτερικής και εσωτερικής νομισματικής πολιτικής* ενιαία πολιτική επιτοκίων και ίδρυση Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ), το οποίο θα περιλαμβάνει μία ανεξάρτητη Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).
The third stage might begin in 1997 but certainly not later than on 1 January 1999. It would entail the fixity of exchange rates leading to the adoption of a single currency, the ECU; the pursuit of a single external and internal monetary policy; a single policy on interest rate and the institution of a European System of Central Banks (ESCB) embodying an independent European Central Bank (ECB).
Αυτή η θεωρητική σύλληψη της ΟΝΕ αναλύεται σε τρία ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
This theoretical conception of EMU is analyzed against three resolutions of the European Parliament.
Η διαδικασία ξεκίνησε το 1968, όταν η τελωνειακή ένωση κατέληξε σε κοινό εξωτερικό δασμολόγιο και κατέστησε αναγκαίο τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών και την συνεργασία στο νομισματικό τομέα, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του "Υπομνήματος Barre".
The process began in 1968 with the Customs Unions resulting in a common external tariff and necessitating the coordination of economic policies and monetary cooperation as outlined in the orientations stated in the "Barre Memorandum".
Συνεχίστηκε με την "Έκθεση Werner" και την απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών το 1971 για τη σταδιακή υλοποίηση τηε ΟΝΕ μέσα σε μία δεκαετία* ωστόσο η διεθνής νομισματική κρίση εμπόδισε την υλοποίηση της.
It continued with the "Werner Report" and the decision of the Council of Ministers in 1971 to realise EMU by stages in a decade but the international currency crisis prevented its implementation.
Αντ'αυτής δημιουργήθηκε το σύστημα του νομισματικού "φιδιού" το Μάρτιο του 1972, προκειμένου η διακύμανση των νομισμάτων των κρατών μελών να διατηρηθεί μέσα στα όρια +/- 2,25%.
Instead, the "Snake" was formed in March 1972 so as to keep EEC currencies within +/- 2.25% fluctuation margins.
Το Μάρτιο του 1979 δημιουργήθηκε το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα με τους τρεις μηχανισμούς του: ισοτιμιών, πίστωσης και παρέμβασης, που συνδεόταν με μία νομισματική μονάδα, του ECU.
In March 1979, the European Monetary System was established with its three mechanisms: Exchange Rate, Credit and Intervention coupled with a monetary unit, the ECU.
0 απώτερος στόχος του ΕΝΣ, δηλαδή n δημιουργία Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, δεν υλοποιήθηκε ποτέ.
The EMS's final objective: creation of a European Monetary Fund was never materialised. OJ No. C 284, 12.11.1990, p.
62 (ψήφισμα HERMAN) Πρακτικά 16/6/1991, Μέρος II, σημείο 3 (ψήφισμα Ιουνίου).
62 (Herman resolution) PV 16.6.1991, part II, point 3 (June resolution) PV 24.10.1991, part II, point 8 (October resolution)
Οικονομική Πολιτική
Economie policy
Στην ουσία, η Συνθήκη δεν αναφέρεται στην οικονομική πολιτική της Κοινότητας, αλλά στην άσκηση των εθνικών οικονομικών πολιτικών.
In essence, the Treaty does not refer to Community economic policy but to the conduct of national economic policies.
Οι γενικές κατευθυντήριες γραμμές των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Κοινότητας αποφασίζονται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ύστερα από έκθεση του Συμβουλίου η οποία βασίζεται σε σύσταση της Επιτροπής (άρθρο 103, παρ. 2).
The broad guidelines of the economic policies of Member States and Community would be concluded by the European Council on the basis of a Council report based on a recommendation from the Commission (Art. 103, para. 2).
0 στενότερος συντονισμός των οικονομικών πολιτικών και η σύγκλιση των οικονομικών επιδόσεων θα εξασφαλίζονται από το μηχανισμό "πολυμερούς εποπτείας".
The closer coordination of economic policies and convergence of economic performances would be ensured by the mechanism of "multilateral surveillance".
Με βάση τις πληροφορίες που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη, η Επιτροπή υποβάλλει εκθέσεις στο Συμβούλιο, και το Συμβούλιο "παρακολουθεί τις οικονομικές εξελίξεις σε κάθε κράτος μέλος" (άρθρο 103, παράγραφος 3).
On the basis of information forwarded by the Member States, the Commission shall submit reports to the Council and the Council shall "monitor the economic development in each of the Member States" (Art. 103, para. 3).
Η χρηματοδοτική συνδρομή της Κοινότητας συμπληρώνει τη μέριμνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την "Οικονομική και Κοινωνική Συνοχή" και τη συνακόλουθη δημιουργία ενός Ταμείου Συνοχής (άρθρο 130α έως 130ε).
The Community financial assistance should be seen in a complementary context of the European Union concerned with 'Economic and Social Cohesion' endowed with a Cohesion Fund (Art. 130a to 130e).
Η ίδρυση του εν λόγω Ταμείου θα συμπέσει με τη δεύτερη φάση της ΟΝΕ.
The establishment of this Fund shall coincide with the second stage of EMU.
Κύριος προορισμός του θα είναι η χρηματοδότηση προγραμμάτων στους τομείς του περιβάλλοντος και των διευρωπαϊκών δικτύων, ιδίως στο πεδίο της υποδομής των μεταφορών.
It is mainly intended to finance projects in the fields of environment and transEuropean networks, principally in the area of transport infrastructure.
Καρπωτές του ανυτέρυ Ταμείου θα είναι τα τέσσερα φτωχότερα κράτη μέλη: Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ισπανία.
The beneficiaries of this Fund shall be the four poorer Member States: Greece, Ireland, Portugal and Spain.
Τα άρθρα 108 και 109 της Συνθήκης της Ρώμης, που αφορούν τη χορήγηση αμοιβαίας ενίσχυσης σε κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν δυσχέρειες ή απειλούνται με κρίση του ισοζυγίου πληρωμών διατηρούνται στη Συνθήκη ΟΝΕ ως άρθρα 109Η και 109Θ έως την αρχή της τρίτης φάσης.
The Rome Treaty's articles 108 and 109 concerned with granting mutual assistance to Member States in difficulties or threatened with balance of payments crises are retained in the EMU Treaty as Articles 109h and 109i until the beginning of the third stage.
Τα εξαιρούμενα κράτη μέλη συνεχίζουν να επωφελούνται από αυτή τη διευκόλυνση ακόμη και στην τρίτη φάση·
Member State with a derogation would continue to benefit from this facility even in third stage.
Κανόνες για τα υπερβολικά ελλείμματα
Rules on excessive deficits
Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για τα υπερβολικά δημόσια ελλείμματα (άρθρο 104Γ).
Member States are held responsible for the excessive government deficits (Art. 104c).
Στην Επιτροπή ανατίθεται ένα επιπλέον καθήκον όσον αφορά την παρακολούθηση της εξέλιξης της δημοσιονομικής κατάστασης και του όγκου του δημοσίου χρέους κάθε κράτους μέλους.
But the Commission is conferred upon an additional task in monitoring the development of the budgetary situation and of the stock of government debt of each Member State.
Η δημοσιονομική πειθαρχία ορίζεται σε σχέση με δύο τιμές αναφοράς που βασίζονται σε δύο κριτήρια και που αναφέρονται στο πρωτόκολλο για τα υπερβολικά ελλείμματα:
Budgetary discipline is defined by reference to two reference values set on two criteria and stated in a protocol on excessive-deficits: a) 3% for the ratio of the planned or actual government deficit to GDP at market prices, b) 60% for the ratio of government debt to GDP at market values.
Πρακτικά 24/10/1991, Μέρος II, σημείο 8 (ψήφισμα Οκτωβρίου).
For example, the deficit/GDP ratio would be assessed by reference to its trend, i.e. whether it has declined substantially and continuously; or if the excess over the reference value is exceptional and temporary.
α) 3% για το λόγο μεταξύ προβλεπόμενου ή υφιστάμενου δημοσίου ελλείμματος και ΑΕγχΠ σε τιμές αγοράς, Β) 60% για το λόγο μεταξύ δημοσίου χρέους και ΑΕγχΠ σε τιμές αγοράς.
If a Member State does not fulfil the requirements under one of these criteria, the Commission shall prepare a report.
Αυτά τα δύο κριτήρια, όπως αναφέρονται στο άρθρο 104Γ, παράγραφος 2, παρέχουν κάποιο περιθώριο για πολιτική κρίση λαμβανομένης υπόψη της εξέλιξης αυτών των λόγων.
This report shall also take into account another criterion: whether government deficit exceeds government investment expenditure and other factors such as the medium term economic and budgetary position.
Εάν ένα κράτος μέλος δεν πληροί τις απαιτήσεις βάσει ενός από αυτά τα κριτήρια, η Επιτροπή συντάσσει έκθεση.
If after a Council recommendation to a Member State concerned, the latter's deficit persists, sanctions will be imposed under Art. 104c, para.
Η έκθεση αυτή θα λαμβάνει επίσης υπόψη ένα άλλο κριτήριο: κατά πόσον το δημόσιο έλλειμμα υπερβαίνει τις δαπάνες δημοσίων επενδύσεων, καθώς και άλλους παράγοντες όπως η μεσοπρόθεσμη οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση.
11: a) the issuing of bonds and securities by the State concerned would require additional and approved information, b) the EIB might have to reconsider its lending policy towards the State concerned, c) a non-interest-bearing deposit with the Community might be required of the State concerned, d) the imposition of fines.
Ένας δεύτερος σημαντικός κανόνας για τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων αναφέρεται στο άρθρο 104 της Συνθήκης:
A second important rule on financing deficits is stated in article 104 of the Treaty:
Απαγορεύονται οι υπεραναλήψεις ή οποιουδήποτε άλλου είδους πιστωτικές διευκολύνσεις από την ΕΚΤ ή από τις κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών ... προς κοινοτικά όργανα ή οργανισμούς, κεντρικές κυβερνήσεις, περιφερειακές, τοπικές ή άλλες δημόσιες αρχές, άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου ή δημόσιες επιχειρήσεις των κρατών μελών απαγορεύεται επίσης να αγοράζουν απευθείας χρεώγραφα από τους οργανισμούς ή τους φορείς αυτούς, η ΕΚΤ ή οι εθνικές κεντρικές τράπεζες.
Overdraft facilities or any other type of credit facility with the or with the national central banks of the Member States ... in favour of Community institutions or bodies, central governments, regional, or local other public authorities, other bodies governed by public law or public undertakings of Member States shall be prohibited, as shall the purchase directly from them by the ECB or national central bank of debt instruments.
Εξίσου σημαντική είναι μια άλλη απαγόρευση, που θεσπίζεται με το άρθρο 104Α:
Equally important is another prohibition stated in Article 104a:
Απαγορεύεται κάθε μέτρο που θεσπίζει προνομιακή πρόσβαση των κοινοτικών οργάνων ή οργανισμών, των κεντρικών κυβερνήσεων, των περιφερειακών, τοπικών ή άλλων δημοσίων αρχών, των άλλων οργανισμών δημοσίου δικαίου ή των δημοσίων επιχειρήσεων των κρατών μελών στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, εφόσον δεν υπαγορεύεται από λόγους προληπτικής εποπτείας.
Any measure, not based on prudential considerations, establishing privileged access by Community institutions or bodies, central governments, regional, local or other public authorities, other bodies governed by public law or public undertakings of Member States to financial institutions shall be prohibited.
Οι δύο αυτές απαγορεύσεις ενισχύονται περαιτέρω απο τη ρήτρα "μη εγγύσεως" του άρθρου 104Β βάσει της οποίας η Κοινότητα και τα κράτη μέλη δεν ευθύνονται για τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνουν οι κεντρικές κυβερνήσεις ή οιοιδήποτε άλλοι δημόσιοι φορείς (δηλ. αρχές, οργανισμοί ή επιχειρήσεις), ούτε επωμίζονται τις υποχρεώσεις αυτές.
These two prohibitions are further strengthened by a "no guarantee" clause under Article 104b which makes both the Community and Member States not liable for or to assume the commitments of Central Governments and of all other public bodies (i.e. authorities or undertakings).
Νομισματική Πολιτική
Monetary policy
Το άρθρο 105, παρ.
Article 105, para.
1 ορίζει τον πρωταρχικό στόχο του ΕΣΚΤ: διατήρηση της σταθερότητας των τιμών και, με την επιφύλαξη του στόχου της σταθερότητας των τιμών, στήριξη των γενικών οικονομικών πολιτικών προκειμένου να συμβάλει στην υλοποίηση των στόχων που θεσπίζονται στο άρθρο 2 της Ευρωπαϊκής Ένωσης-
1 states the primary objective of the ESCB: maintain price stability and, without prejudice to the objective of price stability, to support the general economic policies with a view to contributing to the achievement of the objectives as laid down in Article 2 of the European Union.
Στο άρθρο 115, παρ.
Four basic tasks for the ESCB are stated in Art. 105, para.
2 καθορίζονται 4 βασικά καθήκοντα του ΕΣΚΤ: α) χάραξη και εφαρμογή τηε νομισματικής πολιτικής της Κοινότητας, Β) διενέργεια πράξεων σε συνάλλαγμα σύμφωνα με τις διατάξεις περί συναλλαγματικής πολιτικής (βλ. άρθρο 109), γ) κατοχή και διαχείριση των επίσημων συναλλαγματικών διαθεσίμων των κρατών μελών, δ) προώθηση της ομαλής λειτουργίας των συστημάτων πληρωμών.
2: a) define and implement the monetary policy of the Community, b) conduct foreign exchange operations consistent with the exchange rate policy provisions (see Article 109), c) hold and manage the official foreign reserves of the Member States, d) promote the smooth operations of payment systems.
Επιπλέον, η ΕΚΤ θα έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να χορηγεί άδεια για την έκδοση τραπεζογραμματίων εντός της Κοινότητας.
In addition, the ECB shall have the exclusive right to authorise the issue of bank-notes within the Community.
Το ΕΣΚΤ θα συμβάλει επίσης στις εθνικές πολιτικές όσον αφορά την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων και τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
The ESCB shall also contribute to the national policies relating the prudential supervision of credit institutions and the stability of the financial system.
Το βασικό σκεπτικό για την επιμονή της Συνθήκης σε μια ενιαία νομισματική πολιτική που να χαράζεται και να εφαρμόζεται από ένα ενιαίο ίδρυμα, έγκειται στη δυναμική της ενιαίας αγοράς.
The underlying philosophy for the Treaty's insistence on a single monetary policy defined and implemented by a single institution is found in the dynamics of the single market.
Η αναγνώριση των συνεπειών - που απορρέουν από την οδηγία του Συμβουλίου 88/361/ΕΟΚ σχετικά με την ελευθέρωση της κίνησης κεφαλαίων, από τη δεύτερη οδηγία του Συμβουλίου 89/647/ΕΟΚ περί ενιαίας άδειας λειτουργίας τραπεζικών ιδρυμάτων και από την αναποτελεσματικότητα της εθνικής νομισματικής πολιτικής εάν οι ολοκληρωμένες χρηματαγορές και κεφαλαιαγορές διαμορφώσουν ενιαίο επιτόκιο - οδηγεί την Συνθήκη ΟΝΕ να προτείνει μια κοινή νομισματική πολιτική.
Recognition of the consequences - stemming from Council Directive 88/361/EEC on freeing capital movements, from second Council Directive 89/647/EEC on a single banking licence and from the ineffectiveness of national monetary policy if integrated money and financial markets establish one interest rate - leads the EMU Treaty to propose a common monetary policy.
Ως εκ τούτου, η επιτυχία ή αποτυχία της ΟΝΕ εναπόκειται στο νέο αυτό ίδρυμα (το ΕΣΚΤ ενσωματώνει την ΕΚΤ).
Hence, the success or failure of EMU would rest with this new institution, the ESCB embodying the ECB.
Η δομή του ΕΚΣΤ, τα πρωταρχικά και δευτερεύοντα καθήκοντα της ΕΚΤ, η οικονομική και πολιτική ανεξαρτησία της ΕΚΤ, οι νομισματικοί μηχανισμοί που θα χρησιμοποιηθούν και τα μέσα που θα τεθούν στη διάθεση του ΕΣΚΤ, θα καθορίσουν την επιτυχία ή αποτυχία του σχεδίου της ΟΝΕ.
The structure of the ESCB, the primary and secondary tasks of the ECB, the economic and political independence of the ECB, the monetary instruments to be used and the means made available to the ESCB would determine the success or the failure of the EMU project.
Συναλλαγματική πολιτική
Exchange rate policy
Η Συνθήκη αναφέρει στο άρθρο 109, παρ.
The Treaty states in Article 109, para.
1 ότι στο τρίτο στάδιο: "Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα ύστερα από σύσταση της ΕΚΤ ή της Επιτροπής, μετά από διαβούλευση της ΕΚΤ με σκοπό να επιτύχει γενική συναίνεση σύμφωνα με το στόχο της σταθερότητας των τιμών και μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μπορεί... να συνάπτει τυπικές συμφωνίες για ένα σύστημα συναλλαγματικών ισοτιμιών για το ECU, έναντι μη κοινοτικών νομισμάτων".
1, that in stage three: "The Council may, acting by unanimity, on a recommendation from the ECB or from the Commission, and after consulting the ECB in an endeavour to reach a consensus consistent with the objective of price stability, after consulting the EP, ..., conclude formal agreements on an exchange rate system for the ECU vis-à-vis non-Community currencies".
Μια ανάλογη προσπάθεια καταβάλλεται όταν καθίσταται επιβεβλημένη η προσαρμογή ή εγκατάλειψη των κεντρικών ισοτιμιών του ECU ¿ όταν το Συμβούλιο διατυπώνει γενικούς προσανατολισμούς για την πολιτική των συναλλαγματικών ισοτιμιών έναντι μη κοινοτικών νομισμάτων που δεν είναι ενταγμένα σε σύστημα συναλλαγματικών ισοτιμιών (βλ. άρθρο 109 παρ. 2).
A similar endeavour is undertaken whenever the adjustment or abandonment of ECU central rates is required or whenever the council formulates a general orientation for exchange rate policy vis-à-vis non-Community currencies that are outside of an exchange rate system (see Art. 109, para. 2).
Η διατύπωση του άρθρου 109 αποτελεί προϊόν συμβιβασμού ανάμεσα σε δύο σχολές.
The formulation of Article 109 is a compromise of two schools of thought.
Η πρώτη υποστηρίζει ότι η νομισματική και η συναλλαγματική πολιτική είναι αναπόσπαστες.
The first holds the view that monetary and exchange rate policies are indivisible.
Με άλλα λόγια, το ίδρυμα που έχει την ευθύνη για τον καθορισμό του επιτοκίου πρέπει επίσης να έχει την ευθύνη για τον καθορισμό της συναλλαγματικής ισοτιμίας, δεδομένου ότι μια απόφαση για την άνοδο των επιτοκίων με στόχο τη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών αποτελεί, με αμετάβλητους τους υπόλοιπους παράγοντες, απόφαση για την ενίσχυση του νομίσματος μέσω της εισροής κεφαλαίων.
That is to say that the institution which is responsible for setting the interest rate should also be responsible for setting the exchange rate since a decision to raise interest rates in order to maintain price stability is, other things being equal, a decision to strengthen the currency via the inward capital.
Η δεύτερη σχολή υποστηρίζει ότι η νομισματική πολιτική είναι δυνατόν να διαχωριστεί από τη συναλλαγματική πολιτική, διότι η αλληλεξάρτηση τους δεν είναι ισχυρή.
The second school holds the view that one can divorce monetary policy from exchange rate policy because their interdependence is not strong.