natgillin/translations-raw huggingface dataset:
(66) SCHEUCH, Ακρόαση σελ.
(66) SCHEUCH, Hearing, p. 1, VSBericht 1983, p. 158, VSBericht 1984, p. 170 (67) VSBericht 1983, p. 171 et seq., VSBericht 1984, p. 168. (68) VSBericht 1984, pp. 167,168.
(70) Προτάσεις ψηφίσματος, μεταξύ άλλων, Β2-772/85, Β2-1460/84, Β2-1336/84, (71) GRESS και JASCHKE, (υποσημείωση 32), σελ. 9, 68.
(70) Morions for resolutions Β 2­772/85, Β 2­1460/84, Β 2­1336/84 inter alia. (71) GRESS and JASCHKE, (footnote 32), p. 9, 68.
(72) GRESS και JASCHKE, (υποσημείωση 32), σελ. 68, 69.
(72) GRESS and JASCHKE, (footnote 32), p. 68, 69.
(73) GRESS και JASCHKE, (υποσημείωση 32), σελ. 69.
(73) GRESS and JASCHKE, (footnote 32), p. 69.
1, GRESS, Ακρόαση σελ. 10, 11.
1; GRESS, Hearing, p. 10,11.
KUEHNL, μαρτυρία, σελ.
R. KÜHNL, deposition, p.
1, 2, 8, βλ. επίσης Σημείωμα (υποσημείωση 30), σελ. 5.
1, 2, 8; see also SCHWALBA­HOTH, Note, (see footnote 30 above), p. 5.
(76) SCHEUCH Ακρόαση, PASSIM, βλ. επίσης το πόρισμα του καθηγητή GRESS, Ακρόαση, σελ. Í6.
(76) SCHEUCH, Hearing, passim; see also Professor GRESS' conclusion, Hearing, p. 16.
Τη διενέργεια δημοσκοπήσεως που πραγματοποιήθηκε το 1981 ζήτησε το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εσωτερικών.
The sur­vey was commissioned by the Federal Ministry of the Interior and carried out in 1981.
(78) Βλ. LICHTENSTEIN, στο έργο The Extreme Right, σελ. 79.
(78) See LICHTENSTEIN in The Extreme Right, p. 79.
(79) Βλ. STAUFFENBERG, Σημείωμα (υποσημείωση 30), σελ. 5.
(79) See STAUFFENBERG, Note (footnote 30 above), p. 5.
Βλ. επίσης SCHEUCH Ακρόαση, σελ. 6, 7.
See also SCHEUCH, Hearing, p. 6,7.
Βλέπε επίσης «HOW POPULAR IS NEO­NAZISM IN GERMANY?» INSTITUTE OF JEWISH AFFAIRS Research Report, αριθ.
Also 'How popular is neo­Nazism in Germa­ny?'
(80) DUDEK και JASCHKE, (υποσημείωση 29), σελ.
(80) DUDEK and JASCHKE (see footnote 29 above), p.
482, 483 και εξώφυλλο σελ. 4.
482, 483 and cover, p. 4.
VS Bericht 1983, σελ. 162.
(81) For immigration statistics see VSBericht 1983, p. 162.
(82) SCHEUCH, Ακρόαση, σελ.
(82) Scheuch, Hearing, p. 7 et seq.
(83) Η περίπτωση της οργάνωσης WNP έχει περιγραφεί από τον RENE HAQUIN, Des Taupes dans l'Extrême Droite, la Sûreté de l'Etat et le WNP, (Βρυ­ξέλλες: EPO), 1985.
(83) The case of the WNP has been traced by René HAQUIN. Des Taupes dans l'Extreme­Droite, La Sûreté de l'Etat et le WNP (Brussels: EPO) 1985
(84) H νοσταλγία της εποχής της συνεργασίας εκφράζεται επίσης διά μέσου της πληροφορίας που δημοσιεύθηκε στην Resistance Unie, όργανο της υπη­ρεσίας ενημερώσεως της FEDERATION INTERNATIONALE DES RE­SISTANTS (αριθ.
(84) Further evidence of nostalgia for the era of collaboration can be found in the follow­ing information published in Résistance Unie, the organ of the information service of the Fédération Internationale des Résistants (No. 1 /20/1985, p.
1/2/1985): «Κατά το 1984 πραγματοποιήθηκαν στο Βέλγιο οι ακόλουθες συναντήσεις παλαιμάχων μονάδων SS: «STURM­GESCHÜTZ ABTEILUNG LANGEMARCK» (26 Φεβρουαρίου 1984 στη Γάνδη)' «NORDWESTTREFFEN» (31 Μαρτίου 1984 στο KRACHTEN)' «συνάντηση παλαιμάχων της WAFFÈN­SS» του τρίτου λόχου της λεγεώνας «LANGEMARCK»' «επιμνημόσυνη τελετή στο EHRENPARK» στο STEKENE (27 Μαίου 1984), που αποσκοπούσε στην ηθική αποκατάσταση των φλαμανδικών μονάδων SS που πολέμησαν στο Ανατολικό Μέτωπο» (σελίδα 5). Βλέπε Micro BENJAMIN και Jean-Michel DETHY, L'Ordre Noir, Les Neo-Nazis et l'Extrême Droite en Belgique, Παρίσι-Βρυδέλλες, Pierre de MEYER, 1977.
5): 'The follow­ing SS reunions were held in Belgium in 1984: 'Sturmgeschützabteilung Langen­marck' (26 February 1984 in Ghent); "Nordwesttreffen'(31 March 1984 in Krach­ten); 'Reunion of Waffen­SS comrades' of the 3rd company of the 'Langenmarck' legion; remembrance celebrations in the 'Ehrenpark' at Stekene (27 May 1984) intended as a rehabilitation of Flemish SS units which had fought on the Eastern front·, (p. 5); See Mico BENJAMIN and Jean­Michel DETHY, L'Ordre Noir, les Néo­Nazis et l'extrême droite en Belgique, Paris­Bruxelles, Pierre de Meyer, 1977.
Βλέπε επίσης: ANNE FRANK STIFTUNG, ενίι. av., σ.
See also ANNE FRANK STICHTING, op. cit. p.
41 και σημείωμα της κ. VAN HEMELDONCK προς τον ειση­γητή, όπου αναφέρονται 31 επεισόδια και απόπειρες που αποδίδονται στην VMO-ODAL μεταξύ 1979 και 1984.
41 et seq. and Mrs VAN HE­MELDONCK's note to the rapporteur, listing 31 cases of incidents and attacks attributed to VMO­Odal between 1979 and 1984.
(85) Σημείωμα της κ. VAN HEMELDONCK προς τον εισηγητή.
(85) Mrs VAN HEMELDONCK's note to the rapporteur.
(86) Η ξενοφοβία εκδηλώνεται επίσης με την απαγόρευση εισόδου σε χορευ­τικά κέντρα, όπως επισημαίνει ο κ. Bruno ANGELO, υπάλληλος της SERVICERES TRAVAILLEURS ETRANGERS ET DE LA MIGRATION της επαρχίας LIMBOURG κι όπως έχει υπενθυμιστεί σε πρόσφατο άρθρο της εφημερίδας Le Soir (12 Ιουνίου 1985, σελ. 4).
(86) As described by Mr Bruno Angelo, social worker in the Foreign Workers and Immigrants Service of the province of Limbourg and by a recent article in Le Soir (12 June 1985, p.
Στη MALINES έγινε πρόσ­φατα δίκη για τις διακρίσεις κατά την είσοδο στα χορευτικά κέντρα, που είχε ως αποτέλεσμα να κινητοποιηθούν 150 νεαροί Μαροκινοί από την μια πλευρά και οι οπαδοί της οργάνωσης VLAAMS BLOCK από την άλλη (Der Morgen, 27 Σεπτεμβρίου 1985).
This was the subject of a court case in Malines, with 150 Moroccan youths ranged on one side and Vlaams Blok militants on the other (De Morgen, 27 September 1985).
(87) Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στις Βρυξέλλες βρίσκεται περίπου το 27% των αλλοδαπών που διαμένουν στο Βέλγιο.
(87) It should be noted that Brussels accounts for about 27% of foreigners resident in Belgium.
Οπως υπενθυμίζει και ο κ. ZWICK, ο πληθυσμός το)ν Βρυξελλών περιλαμβάνει ποσοστό 25 % μεταναστών (45 % των παιδιών που γεννιούνται έχουν γονείς μετανάστες).
As Mr Zwick has pointed out, immigrants account for 25% of the population of Brussels (and 45% of births are to immigrant parents).
54 % πιστεύουν ότι η ακο­λουθούμενη αναφορικά μ αυτούς κοινωνική πολιτική είναι «υπερβολικά γενναιόδωρη», 22% πιστεύουν ότι θάπρεπε vu καταπολεμηθεί ο ρατσισμός και 66% ότι τα τέκνα των μεταναστών θα έπρεπε να ενσωματωθούν στην βελγική κοινωνία.
According to a survey published in Le Soir of 25 March 1985, 87.5% of the inhabitants of Brussels consider that, as regards immigrants, 'there is discontent'; 54% think that social policy towards immigrants is 'over-generous'; 22% believe that something should be done to combat racism and 66% feel that the children of immigrants should be integrated into Belgian society.
(88) Αναφορικά με το συγκεκριμένο αυτό σημείο, η εκδίκαση μιας υποθέσεως εκκρεμεί εδώ και 3 έτη.
(88) A court case on this particular point opened three years ago.
Ο κ. Karel van MIERT έχει υποβάλει προς την Επιτροπή γραπτή ερώτηση σχετικά με το ζήτημα αυτό (αριθ. 1187/84) στις 22 Νοεμβρίου 1984.
Mr Karel Van Miert put a written question (No. 1187/84) to the Commission on this subject on 22 November 1984).
(Απάντηση του Λόρδου COCKFIELD, εξ ονόματος της Επιτροπής, στις 18 Φεβρουαρίου 1985).
(Reply from Lord Cockfield on behalf of the Commission of 18 February 1985).
(89) Βλέπε το έντυπο Information, 22 Απριλίου 1985 σχετικά με τη συζήτηση που προκάλεσαν οι δηλώσεις του Mogens GLISTRUP, κυρίως εις ό,τι αφορά το μουσουλμανικό πληθυσμό.
(89) For the debate provoked by Nogens Glistrup's statements, especially concerning Muslims, see Information of 22 April 1985.
(92) Ο αριθμός των μικροοργανώσεων αυτών είναι σημαντικός.
(92) There are many such groupings.
Για περισσότερα στοιχεία, μπορεί να ανατρέξει κανείς στο έργο του ANNE FRANK STICHTING — The Extreme Right in Europe and the United States -'Αμστερνταμ, 1985, σελ. 51-61.
A convenient summary is contained in ANNE FRANK STICHTING, The Extreme Right in Europe and the United States, Amsterdam, 1985, p. 51-61.
(94) Πρακτικά της γαλλικής Γερουσίας στις 4 Οκτωβρίου και 15 Νοεμβρίου 1980.
(94) Debates of the French Senate on 4 October and 15 November 1980.
Βλέπε επίσης την έκθεση του κ. KRIEPS στο Συμβούλιο της Ευρώπης, σελ. 9-10.
See also the report by Mr Krieps to the Council of Europe, op. cit. p. 9-10.
Ο καθηγητής GIRÄRDET σημειώνει εξάλλου ότι το ανάθεμα που έχει ριφθεί επί της αμερικανικής κοινωνίας από τη Νέα Δεξιά συναρτάται με το γεγονός ότι απορρίπτει κάθε κοινωνία που βασίζεται στην έννοια του «χωνευτηρίου των φυλών» (MELTING-POT).
Professor Girardet has noted that the New Right's anathema to American society is largely the result of its rejection of any society founded on the idea of the 'melting-pot'.
(96) Ο κ. Pierre BOUSQUET είναι παλαίμαχος των WAFFEN-SS.
(96) Mr Pierre Bousquet is a former member of the Waffen-SS.
Ερωτηθείς επί του γεγονότος αυτού στις 13 Φεβρουαρίου 1984 κατά τη διάρκεια εκπομπής του δεύτερου γαλλικού καναλιού (ANTENNE 2), ο κ. LE PEN δήλωσε ότι: «ο κ. BOUSQUET υπήρξε ίσως κάποτε μέλος των SS, όμως εγώ ανήκω σ'αυτούς που υποστηρίζουν τη συμφιλίωση των Γάλλων και οι οποίοι, 20, 30, 40 χρόνια μετά τον πόλεμο, δεν ενδιαφέρονται παρά μόνο για ένα πράγμα, να μάθουν εάν θέλουν να υπηρετήσουν τη χώρα».
Questioned on this on 13 February 1984 on Antenne 2, Mr Le Pen said: 'Perhaps Mr Bousquet is a former SS man but I am one of those Frenchmen who are for national reconciliation and when twenty, thirty, forty years have passed since the War all I want to know about a man is whether he is prepared to serve his country'.
Η κ. Schombart de LAUWE υπενθύμισε ότι η ομάδα MILITANT εγκατέλειψε το 1982 το FRONT NATIONAL και προχώρησε στην ίδρυση «Γαλλικού Εθνικιστι­κού Κόμματος» όπου συμμετέχουν πολλά παλαιά στελέχη του Γαλλικού Λαϊκού Κόμματος του DORIOT
Mrs Chombart de Lauwe reminded the Committee that the Militant group left the Front National in 1982 and set up a 'French Nationalist Party' which a number of former members of Doriot's Parti Populaire Francais have joined.
(97) O ROMAIN MARIE - που το πραγματικό του όνομα είναι Bernard ANTONY - έχει γράψει επίσης ότι: «Ο σύγχρονος κόσμος χαρακτηρίζεται από τη νέα εισβολή του ιουδαϊκού φαινομένου.
(97) ROMAIN MARIE — real name: Bernard Antony — has also written: 'The modern world is once again facing the Jewish problem.
Οι Εβραίοι βρίσκονται στο επίκεντρο των ενασχολήσεων μας σήμερα.
Jews are at the centre of contemporary debate.
Ο MARX και ο ROTHSCHILD είναι κατά κάποιο τρόπο οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος (...).
Marx and RotHschild can be said to represent two sides of the same medal (...).
(Present, αριθ. 35, Δε­κέμβριος 1979)."
Another aspect of the Jewish problem is the propensity of Jews to occupy all the key posts in Western societies' (Présent, No. 35, December 1979).
Βλέπε έρευνα του περιοδικού Express. «LE PEN ET LES SIENS», 1η Μαρτίου 1985.
Whatever Mr Le Pen's popularity among adherents of the Front National, it can hardly be called a 'cult of the leader', see survey 'Le Pen and his people' in l'Express, 1 March 1985.
LABBE: «Το Εθνικό Μέτωπο αναπτύσσει θέσεις έναντι των οποίων είναι λίαν ευαίσθητος στο βαθμό που αγγίζουν ορισμένες εθνικές αξίες.
C. Labbé: 'The National Front has raised a number of issues by which I am concerned because they refer to some of our national values.
LANG: «Ναι». J.
J. Lang: 'Yes'.
Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο εννοεί να αποδίδει όλες τις δυσκολίες για την εξεύυρεση εργασίας ή τις ταραχές που οδηγούν σε αίσθημα ανασφά­λειας, στην παρουσία παρεπίδημων αλλοδαπών στη Γαλλία αποτελεί έναν τρόπο προσέγγισης του προβλήματος που έχει πράγματι ρατσιστικές κατα­βολές». G.
But there is a strong whiff of racism about the way it blames foreign residents in France for all the employment difficulties and for all the troubles that result from a climate of insecurity'.
Πρόκειται για μια εξαιρετικά μεγάλη απειλή.
And it represents a very serious threat.
Είναι πρόδηλο ότι η κρίση που περνούμε αποτελεί το υποστήλωμα των επιχειρημάτων του LE PEN.
Clearly, the basis of Le Pen's success is the current crisis in the country.
Η επιδείνωση της κρίσης κατά την τελευ­ταία περίοδο, η ανεργία, οι δυσκολίες διαβίωσης, κλπ., οδηγοί'ν φυσικά τον LE PEN και τους δικούς του να αναζητήσουν αποδιοπομπαίους τρά­γους.
With the recent aggravation of the crisis, the unemployment, the difficulty of making ends meet and so on, Le Pen and his people naturally look for scapegoats.
Και φυσικά τάβαλαν. και συνεχίζουν να τα βάζουν με τους μετα­νάστες.
And they've found the immigrants, and they keep on blaming them.
Θα τα βάλει ωστόσο και με τους νέους, τους άνεργους, τους κομμου­νιστές, και γιατί όχι και με τη Δημοκρατία». M.
But there are others: the young people, the unemployed, the Communists and indeed why not the Republic itself?'.
SEGUIN: «Ναι».
P. Seguin: 'Yes'.
Ο.
O. Stirn: 'Absolutely.
STIRN: «Απολΐιτως, πρόκειται για ρατσιστικό πολιτικό κόμμα που διασύρει το όνομα της Simone VEIL χαρακτηρίζοντας την ως Εβραία, που διασύρει το δικό μου το όνομα συνδέοντας το με τον μεγάλο θείο μου. τον λοχαγό DREYFUS».
It is a racist political party: it is baying at Simone Veil, calling her a Jew, it is baying at me, associating my name with that of my great-uncle Captain Dreyfus'.
Οι θέσεις αυτές οδηγούν σε διακρίσεις, ακόμα και στην εκδήλωση μίσους ειξ βάρος των εν λόγω ατόμων ή πληθυσμών».
By creating scapegoats who are blamed for the defilement of the country, this kind of political discourse singles out these individuals or groups for discrimination and hate'.
Θα αναφερθούμε εξάλλου στις πολυάριθμες δηλώσεις του κ. LE PEN σχετικά με το θέμα.
Many references may be found to the numerous statements on the subject by Mr Le Pen.
Ετσι, στην εκπομπή «L'HEURE DE VERITE (AN­TENNE 2, 13 Φεβρουαρίου 1984), ο κ. J.-L. Servan SCHREIBER ερώτησε τον κ. LE PEN κατά πόσο δεν ήταν κάπως ρατσιστικού περι­εχομένου οι ομιλίες του κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρα­τείας στο MORBIHAN. Ο κ. LE PEN απάντησε, «Οχι, δεν το νομίζω.
For example, interviewed by Mr J.-L. Servan Schreiber on the TV programme 'L'Heure de Vérité' (Antenne 2, 13 February 1985), concerning remarks he had made during his electoral campaign at Le Morbihan and their seemingly 'racist tenor', Mr Le Pen replied that he did not think they were racist: that impression was 'contradicted by so many explicit statements I have made about the fact that I look on all Frenchmen as brothers in the nation irrespective of colour, race and religion, that I do not think there can be any doubt.
Θα ήθελα να διευκρινίσω, εξάλλου, ότι δεν έχω ξενοφοβία, ότι το γεγονός πως αγαπώ περισσότερο τους Γάλλους και τη Γαλλία δε σημαίνει ότι απεχθάνομαι τους ξένους ούτε ότι απεχθάνομαι τις άλλες χώρες».
Moreover, I wish to make clear that I am not xenophobic, that the fact that I prefer Frenchmen and France does not mean that I detest foreigners or that I detest other countries'.
(101) Πρέπει επίσης να σημειωθεί η σύλληψη στο Παρίσι του νεοναζιστή Godfried ΗΕΡΡ, στελέχους της οργανώσεως HOFFMANN, τον Απρίλιο του 1985.
(101) Also in April 1985 the néo-nazi militant of the Hoffmann group, Godfried Hepp was arrested in Paris.
(Εφημεοίδα Liberation στις 16 Απριλίου και 1η Ιουλίου 1985).
The Palestine Liberation Front formally approached die French Embassy in Tunis asking for his release (Libération, 16 April and 1 July 1985).
(102) Στην εφημερίδα Liberation στις 16 Νοεμβρίου 1984, όπου γίνεται η εξιστό­ρηση του χρονικού και των επαφών του Michel FACI, δημοσιεύονται τα εξής: «Πώς βρίσκει τα προς το ζειν; Σ' αυτό τουλάχιστον το ερώτημα δίνεται απάντηση με τη σύλληψη του: κλοπές πάσης μορφής.
(102) The daily Liberation of 16 November 1984, describing Michel Faci's career and contacts wrote: 'As to his sources of income, they are revealed, at least in part, by his arrest: it is theft of every kind.
Πρόσφατα προσπάθησε να πουλήσει, μέσω ενός φίλου του, τη «μοναδική συλλογή φωτογραφιών από συγκεντρώσεις ένστολων νεοναζί».
Recendy he was trying to sell, through a friend, his 'unique' collection of photographs of reunions of neo-nazis in uniform'.
O Jean-Paul SARTRE περιέγραψε με ακρίβεια τον τρόπο του σκέπτεσθαι από τον οποίο εκπηγάζει μια ορισμένη μορφή εθνικισμού: «μόνο ένας Γάλλος, γιος Γάλλου, γιος ή εγγονός χωρικών, μπορεί να είναι πραγματικός ιδιοκτήτης.
The type of mentality which gives rise to a particular kind of nationalism has been well described by Jean-Paul SARTRE: 'Only a Frenchman, born of French parents and coming of peasant stock is really capable of Owning'.
Για να είναι Γάλλος δεν αρκεί να έχεις γεννηθείς στη Γαλλία, να ψηφίζεις και να πληρώνεις τους φόρους, θα πρέπει κυρίως να έχεις συνειδητοποιήσει πλήρως το νόημα των αξιών αυτών.
To be the owner of a hovel in a village it is not enough to have paid for it in good money, you must also know all your neighbours, their parents and grandparents, you must know what is grown in the surrounding fields, you must know how to plough, fish, shoot and trap (...).
Jean-Paul SARTRE, Reflexions sur la Question Juive, Παρίσι, εκδόσεις GALLIMARD, 1954, σελ.
To be a Frenchman you not only need to have been born in France, to vote in its elections, to pay its taxes, you need above all to have an understanding and an appreciation of these values, Jean-Paul SARTRE, Réflexions sur la Question Juive, Paris, Gallimard, 1954, p.
100-101 και 98.
100-101 and 98.
πρόσφατα μας υπενθυμίζει τα στερεότυπα που έθρεψαν τον κινηματογράφο της εποχής του FRONT POPULAIRE: οι καρικατούρες των Εγγλέζων και οι «Εβραίοι που μοιραία είναι πάντοτε» τραπεζίτες αναβιώνουν ακόμη και στη Μεγάλη Αυταπάτη του RENOIR. François GARÇON, De Blum à Petain, Παρίσι, CERF, «7EME ART», 1985.
In a recently published book are reproduced the stereotypes which are the staple of the Popular Front's film-making, but caricatures of Englishmen, and bankers who are inevitable Jews, can be found even in Renoir's 'La Grande Illusion'. Francois GARÇON, De Blum à Pétain, Paris, Cerf, '7ème Art', 1985.
(104) Σφυγμομέτρηση του Ινστιτούτου AESOP τις οποίες επεξεργάστηκε ο Gerard MERMET, στο Francoscopie, Παρίσι, LAROUSSE, 1985, σελ. 166.
(104) Surveys by the AESOP Institute collated by Gérard MERMET in Francoscopie, Paris, Larousse, 1985, p. 166.
(105) Σφθμομέτρηση MRAP-SOFRES — Μάρτιος 1984, που περιλαμβάνεται στην ανάλυση του G. MERMET, ενθ. αν., σελ. 170.
(105) MRAP-SOFRES poll — March 1984, quoted in G. MERMET, op. cit., p. 170. (106) Libération, 20 March 1985.
(107) Για παράδειγμα, βανδαλισμοί σε αθλητικό όμιλο που διευθύνεται από τρεις Γάλλους γεννημένους από αλγερινούς γονείς, με αναγραφές στους τοίχους ρατσιστικών συνθημάτων, ρατσιστικών συμβόλων και αναφορά της οργά­νωσης OCCIDENT, τον Απρίλιο του 1985, στη Χάβρη.
(107) For example a sports club run by three Frenchmen born of Algerian parents was ransacked in Le Havre.
(Liberation, 26 Απρι­λίου 1985).
Racist slogans, nazi symbols and references to the Occident movement were written on the walls (Libération, 26 April 1985).
Βλέπε επίσης Liberation, 30 Σεπτεμβρίου 1985.
Also see Libération 30 September 1985
(109) Κατά την περίοδο από το Δεκέμβριο 1980 έως το Φεβρουάριο 1981. η Γαλλία συγκλονίστηκε από διάφορες υποθέσεις που αφορούσαν την εχθρική συμπεριφορά κομμουνιστών δημάρχων έναντι των μεταναστών: ο δήμαρχος του VITRY χρησιμοποίησε «μπουλντόζα» (στην πραγματικό­τητα έναν εκσκαφέα) για να γκρεμίσει το παροικιακό κέντρο μεταναστών το οποίο ήθελε να μεταφέρει στη γειτονική κοινότητα.
(109) Between December 1980 and February 1981 a series of scandals implicating the attitude of Communist local authorities towards immigrants shook public opinion in France: the mayor of Vitry used a 'bulldozer' (it was in fact a mechanical shovel) to demolish a hostel for immigrants which he wanted moved to the neighbouring commune.
Η Κεντρική Επιτροπή δήλωσε ότι: «Αναψε το προειδοποιητικό σήμα κινδύνου».
The Central Committee stated: 'We have reached crisis point.
Η εργοδοσία, η εξουσία του GISCÀR — και ειδικότερα ο Υπουργός του STÒLERU καθώς και οι νομάρχες του - συνεχίζουν, παρόλες τις δηλώσεις τους να ευνοούν την είσοδο μεταναστών εργαζο­μένων στη Γαλλία υπό τις χειρότερες δυνατές συνθήκες, εξακολουθώντας να τους συγκεντρώνουν σε γκέτο.
The employers and the Giscard administration — particularly the minister responsible, Mr Stoléra, and the prefects — continue, despite their assurances, to promote the entry of immigrant workers into France in the worst possible conditions, leading to the creation of ghettos.
Η πολιτική αυτή επιδεινώνει τα προβλήματα ανθρωπίνων σχέσεων, κοινωνικών βαρών, εκπαίδευσης, ανεργίας» (Le Monde, 15. 1. 1981).
Such a policy aggravates the problems of human relations, of social expenditure, of schooling and of unemployment' (Le Monde, 15 January 1981).
Ο δήμαρχος του MONTIGNY-LES-CORNEILLES διασύρει, με την κατηγορία της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών, μια οικογένεια Μαροκινής καταγωγής.
The mayor of Monrigny-lès- CorneiUes accused a Moroccan family of drugs trafficking, thus exposing it to public opprobium.
Ο δήμαρχος του DAMMARIE-LES-LYS ζητεί να κλείσει ένα παροικιακό κέντρο μεταναστών. Στο βιβλίο του Bernard STASI — L'Immigration, ene Chance pour la France — Παρίσι, LAFFONT, 1984, σελ. 25-30.
The mayor of Dammarie-lès-Lys demanded that an immigrants' hostel be closed down. In Bernard STASI, L'immigration, une chance pour la France, Paris, Laffont, 1984, p. 25-30.
Σχετικά με τις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου 1983, βλέπε Alain ROLLAT — Les Hommes de l'Extrême Droite — Παρίσι,
On the March 1983 local elections see Alain ROL-LAT, Les hommes de l'extrême droite, Paris, Calman-Lévy, 1985: 'The climate of fear brought its results (...)
C ALM AN-LEVY, 1985: «O φόβος απέδωσε (...) ο Maurice ARRECK, δήμαρχος της TOULON, που ανήκει στην πολιτική παράταξη UDF, δήλωνε ότι η πόλη του αρνιόταν «να μετατραπεί σε σκουπιδότοπο της Ευρο')πης», ο δε μελλοντικός δήμαρχος της SAINTE-ETIENNE, François DÜBANCHET (UDF) δήλωνε ότι θα έπρεπε να τεθεί τέρμα «σ' αυτή τη μελαψή εγκληματικότητα» (σελ. 91).
UDF member Maurice Arreck, the mayor of Toulon, declared that his town 'will refuse to become Europe's rubbish bin' and the future mayor of Saint-Etienne, Francois Dubanchet (also UDF) said that 'it was time to put a stop to dark-skinned delinquency' (p. 91).
(Η αντιρατσιστική οργάνωση MRAP άσκησε αγωγή κατά του δημάρχου της TOULON για τις ρατσιστικές του δηλώσεις, η αγωγή όμως απορρίφθηκε από το Δικαστήριο του MONT­PELLIER με την απόφαση της 19ης Νοεμβρίου 1984).
(The MRAP took the mayor of Toulon to court over his racist statements but the High Court of Montpellier ruled on 19 November 1984 that there was no case to answer).
(111) Στις αρχές του 1982, έγγραφο του Υφυπουργείου που είναι αρμόδιο για τους παλιννοστούντες, με τίτλο «SEPT MOIS DE REFLEXION ET D'ACTION», επισημαίνει ότι «ο αριθμός των Γάλλων μουσουλμάνων και των τέκνων τους εκτιμάται σε 300.000 περίπου, από τους αποίους οι 127.000 γνωρίζουν πολύ σοβαρές οικονομικές δυσκολίες (...).
(111) Early in 1982 a document enrided 'Seven months of discussion and action' prepared in the office of the Secretary of State in charge of repatriates noted that 'the number of French Muslims and their children is estimated at 300 000 of whom 127 000 live in serious financial difficulties (...).
40% και άνω του πληθυσμού αυτού, δηλαδή 120.000 άτομα, είναι κάτω των 16 ετών και 22%, δηλαδή 66.000 άτομα, μεταξύ 16 και 25 ετών (εθνικός μέσος όρος: 23% και 14%) (...).
Over 40% of this group, or 120 000, are under 16 and 22%, or 66 000, are aged between 16 and 25 (corresponding national averages: 23% and 14% (...).
Με βάση τις μελέτες που έγιναν στις ζώνες μεγάλης πληθυσμιακής πυκνότητας αποδεικνύεται ότι 65% των νέων από 18 έως 25 ετών βρίσκονται αυτή τη στιγμή χωρίς απασχόληση.
Studies in areas where there are high concentrations of these people show that 65% of young people aged between 18 and 25 are jobless.
Ποσοστό που ανέρχεται σε 80% εάν συνυπολογιστούν και τα άτομα 16 έως 18 ετών (εθνικός μέσος όρος: 13% των νέων από 18 έως 25 ετών).» Αναφέρεται στη σελίδα 103 του Saliha ABDELLATIF «ETRE FRANÇAIS­MUSUL­MAN EN PICARDIE» — Crispa, La France en Pluriel?, Παρίσι, εκδόσεις L'HARMATTAN, 1984, σελ. 100-109.
If the 16 to 18-year-olds are included the total comes to nearly 80% (national average: 13% unemployment among young people aged 18 to 25).' — Quoted (p. 103) in ABDELLATIF Saliha, 'Etre Français-Musulman en Picardie' - CRISPA, La France au Pluriel?, Paris, éd. l'Harmattan, 1984, p. 100-109.