natgillin/translations-raw huggingface dataset:
'Ενας από τους λόγους της ιδιαίτερης αυτής προσοχής υπήρξε φυσικά το γεγονός ότι κατά την περίοδο 1984-1989 το Κοινοβούλιο βρέθηκε αντιμέτωπο με την ενισχυμένη παρουσία εκλεγμένων εκπροσώπων των ως άνω ακροδεξιών ομάδων στον ίδιο του το χώρο.
One reason why Parliament beganto take a greaterinterest was, of course, the fact that in the years 1984-89it had to contendwith anincreased presence of elected representatives of such extreme right-wing groups in itsown chamber.
Αμφότερα τα ανωτέρω οδήγησαν στη σύσταση εξεταστικής επιτροπής, σύμφω­να με το άρθρο 95 του τότε Κανονισμού του Κοινοβουλίου, η οποία έλαβε την εντολή να εξετάσει την άνοδο του φασισμού και του ρατσισμού στην Ευρώπη και να παρουσιάσει τη σχετική έκθεση στο Κοινοβούλιο.
The upshot was that a committee of inquiry was set up pursuant to what was then Rule 95 of the Rules ol Procedure, its terms of reference being to study the rise of fascismand racism in Europe and to submit a report to Parliament.
Βεβαίως, ο κ. Le Pen, εξ ονόματος της Ομάδας της Ευρωπαϊκής Δεξιάς, υπέβαλε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αγωγή με την οποία ζητούσε να κηρυχθεί άκυρη η απόφαση του Ε.Κ. για τη σύσταση της Εξεταστικής Επιτροπής, αλλά το Δικαστήριο δεν την έκανε δεκτή.
Mr Le Pen brought an action onbehalf of the Group of the European Right before the Court of Justice of the EuropeanCommunities in Luxembourg requesting it to annulthe European Parliament's decision toappoint a committee of inquiry, but the Court declared the actioninadmissible. inadmissible.
Η έκθεση αυτή που υπεβλήθη το Δεκέμβριο του 1985 (επιλεγόμενη και έκθεση Ευρυγένη, ΡΕ 97.547) εξετάσθηκε τον Ιανουάριο του 1986 στην ολομέλεια, στο πλαίσιο της διαδικασίας προφορικής ερώτησης με συζήτηση.
The report was submitted in December 1985 (the Evrigenis report, PE 97.547) anddiscussed in plenary in January 1986 usingthe procedure of oral question with debate.
Η εκ νέου ανάγνωση της έκθεσης οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτή εξακολουθεί να αποτελεί μια ιδιαίτερα αξιόπιστη ανάλυση των φαινομένων «ρατσισμός» και «φασισμός», των ιδεολογικών και κοινωνι­κών τους βάθρων και των στόχων των ομάδων τις οποίες εγέννησαν.
Onre-reading the report one is struckby the fact that it is still an extremely valuable analysisof the phenomena of fascism and racism, their ideologicaand socl ial roots and theobjectives of the groups which they haveproduced. produced.
Η σύσταση της εν λόγω Εξεταστικής Επιτροπής και η εκπόνηση έκθεσης από αυτήν οδήγησαν στην κοινή δήλωση κατά του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας, η οποία υπεγράφη στις 11 Ιουνίου 1986, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, από τους προέδρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου Υπουργών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καθώς και από τους εκπροσώπους των κρατών μελών που συνέρχονται στο πλαίσιο του Συμβουλίου και την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
The creation of the Committee of Inquiry and its report were contributory factors tothe Joint Declaration against Racism and Xenophobia which was signed on 11 June 1986in the chamber of the European Parliament in Strasbourg by the Presidents of theEuropean Parliament and the Council, the representatives of the Member States meetingwithin the Council and the Commission.
Η εν λόγω δήλωση δεσμεύει τόσο τα ευρωπαϊκά θεσμικά Όργανα, όσο και τα επιμέρους κράτη μέλη να καταπολεμήσουν το ρατσισμό, την αδιαλλαξία και τη βία έναντι ατόμων και ομάδων διαφορετικού χρώματος, θρησκείας, πολιτιστικής ταυτότη­τας, εθνικότητας και κοινωνικής τάξης και να λάβουν τα αναγκαία προς τούτο μέτρα.
The declaration makes it incumbent on the institutions, and also the individual Member States, to take appropriate measures to combat all forms of intolerance, hostilityand use of force against persons or groups of persons on the grounds of racial, religious,cultural, social or national differences.
Κατά την ημέρα της υπογραφής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε ψήφισμα με το οποίο ενέκρινε την ανωτέρω δήλωση.
On the day the declaration was signed Parliamentadopted a resolution approving the declaration.
Έκτοτε, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ελάχιστες ευκαιρίες άφησε να περάσουν χωρίς να καταδικάσει τις εκδηλώσεις ρατσισμού και φασισμού και χωρίς να υποδείξει, τόσο στα ευρωπαϊκά θεσμικά Όργανα, όσο και στις κυβερνήσεις των κρατών μελών,
Since then, almost every available opportunity has been seizedin the EuropeanParliament to denounce expressions ol racism and fascism and to remind the Europeaninstitutions and the governments of the Member States of their responsibilities in thisrespect, as solemnly stated in the Joint Declaration. Parliament has also been concernedwith Community and national legislation on the right of asylum, identity checks and thesocial rights of immigrants; these are fieldsin which the signatories can give concreteexpression of their desireto implement the principles of the Joint Declaration of 1986.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 την ευθύνη που φέρουν στο θέμα αυτό, όπως επισήμως διατυπώνεται στην κοινή δήλωση.
CHAPTER 1
Παράλληλα προς τις πολυάριθμες προφορικές και γραπτές ερωτήσεις και ψηφίσματα σχετικά με τα ανωτέρω θέματα, ο εισηγητής επιθυμεί να αναφέρει τις εκθέσεις της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, σχετικά με το δικαίωμα ασύλου (έκθεση — Vetter), καθώς και την πρόταση της Επιτροπής σχετικά με την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας (έκθεση Medina Ortega), καθώς και την έκθεση της Πολιτικής Επιτροπής σχετικά με την κοινή δήλωση (έκθεση Van der Lek).
In addition to all the oral and written questions and resolutions on thesesubjects, subjects, the rapporteur would refer in particular in this connection to the reports by the Committee on Legal Affairs and Citizens' Rights on the right of asylum (the Vetter report) and on the
Ενημέρω­ση, επειδή από το Δεκέμβριο του 1985 η κατάσταση σε ορισμένα κράτη μέλη, όπως π.χ. στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και την Ιταλία, φαίνεται να έχει αλλάξει ριζικά.
Parliament felt there was a need for a more comprehensive report, which would both take stockof of how the declaration had been implemented and present a kindof synthesis of a number of aspects directly concerned with this subject and stressedin previous reports adopted by the European Parliament. lt was also felt necessary to update and supplement the factual information contained in the Evrigenis report; updating was needed because since
Διεύρυνση, επειδή κατά την εκπόνηση της έκθεσης Ευρυγένη, η Ισπανία και η Πορτογαλία δεν αποτελούσαν ακόμη μέρος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
December 1985 the situation had undergone a radical change in some Member States, e.g. the Federal Republic of Germany and ltaly, and the report needed to be supplemented because at the time it was written Spain and Portugahad not yet l joinedthe the
Στην πραγματικότητα τα θέματα αυτά εμπίπτουν κατά μεγάλο μέρος στο πεδίο αρμοδιότητος ορισμένων μονίμων επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
By the late 1980s it had become quite clear what impact the compensatory measures which would have to be taken in this connection might have on immigration policy in respect of persons from third,non-European non-European countries and on their legal position and freedom of movement within the Community.
Ωστόσο, δινόταν έτσι η ευκαιρία αξιολόγησης των προβλεπομένων μέτρων σε σχέση προς τις αρχές της κοινής δήλωσης του 1986, τούτο δε σε ένα ξεχωριστό πλαίσιο.
Although this is, to a large extent,a matter for some of the permanent committees of the European Parliament, there were sound reasons for establishing a separate framework for looking at the measures and connparing them with the principles enshrined in the Joint Declaration ol 1986.
Οι κυβερνήσεις όλων ή ορισμένων κρατών μελών της ΕΟΚ προετοιμάζουν το 1990 με αμοιβαία συνεννόηση ενέργειες, που ενδέχεται να έχουν περαιτέρω συνέπειες για τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων που διαμένουν στις χώρες τους.
Now,in 1990, the governments of all or some of the EC Member States are jointly planning measures which could have far-reaching consequences for the lives of millions of persons living in their countries, but the preparation of these measures is beyond all parliamentary control. National parliaments can only say yes or no to the international agreements embodying the results of the internationanegot l iations; the European
Η προετοιμασία αυτή εντούτοις δεν υπόκειται στον παραμικρό κοινοβουλευτικό έλεγχο.
SingleEuropean Act, but on the whole in matters such as this it can only exeicise a verbal control. This weakness can, however, be a strength in some instances.
Εις ό,τι αφορά τις διεθνείς συμβάσεις οι οποίες απορρέουν από τις εν λόγω διεθνείς διαπραγματεύ­σεις, τα εθνικά κοινοβούλια έχουν μόνο τη δυνατότητα να εκφρασθούν θετικά ή αρνητικά.
Monitoring and presenting well documented evidence of cross-border incidents, the complex nature of which is beyond the controlmechanisms of the national parliaments can in itself exercise a significant corrective function.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ίσως σε θέση να αναλάβει ορισμένες πρωτοβουλίες στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που του εκχωρεί η Ευρωπαϊκή Πράξη, αλλά για θέματα όπως αυτό μόνο προφορικό έλεγχο δύναται να ασκήσει.
Mr Glinne, Mr Cot,Mr Ford and Mr Romeos, and bearing the signatures of 147 Members was tabled,and submitted to Parliament's enlarged Bureau. lt proposed setting up a
Εξάλλου, η τελευταία αυτή αδυναμία μπορεί ορισμένες φορές να μετατραπεί σε δύναμη.
'measures stockof any violations'. lt found that which could be described as racist and xenophobic are being taken in some Member States, especially by local authorities(PE
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
CHAPTER 1 the proposal
Κατά τη συνεδρίαση του στις 13 Σεπτεμβρίου 1989, το Διευρυνθέν Προεδρείο εξέτασε την πρόταση των βουλευτών Glinne, Cot, Ford και Ρωμαίου, τούτο δε παρουσία του πρώτου εξ αυτών ο οποίος προέβη σε προφορική αιτιολόγηση.
cairsed by the fact that not allthe groups were represented change in the question lrad been referred to theänlarged Bureau with a view to a possible l in rules. On the following day,Friday ZZ Oötober 1989, the Bureau proposawas approved plenary.
Το Διευρυνθέν Προεδρείο έλαβε «γνώση της παρεμβάσεως του προέδρου ο οποίος κηρύσσει την εν λόγω αίτηση παραδεκτή δυνάμει του άρθρου 109, παρ.3, με την επιφύλαξη ότι το περιεχόμενο της θα είναι σύννομο με τις διατάξεις του Κανονισμού» και κάλεσε «τις πολιτικές ομάδες να συνεννοηθούν επί της συνθέσεως της εν λόγω εξεταστικής επιτροπής (αριθμός μελών και πολιτική κατανομή)».
1.14" On 23 November 1989 the Committee of Inquiry into Racism and Xertophobia held its constituent rneeting, its composition being as proposed by" the Bureau, and Mrsfiilebrak- fiilebrak- i.e. Mr Elliott, Mr Ford, Mr Kri'äps, Mr Rothley, Mrs Van Herneldonck, on
Η επιφύλαξη που εξέφρασε το Διευρυνθέν Προεδρείο αφορούσε τη διάρκεια της εντολής της επιτροπής αυτής: η πρόταση ψηφίσματος μιλούσε για 12 μήνες εντολή ενώ το άρθρο 109, 3 του Κανονισμού ορίζει τη διάρκεια σε εννέα μήνες (Πρακτικά του Διευρυνθέντος Προε­δρείου της 13.9.1989 — ΡΕ 134.583/Προεδρ.).
Zaldion behalf of the Socialist örouB, Mr Cooney, Mrs Fontaine and Mr Garcia Ä"migo behalf of the EPP Group, Mr Nordrnann on behalf of the LER Group, Lord Betheli on of of the Green Group, Mrs Valent on hehatrf behalf of the ED Group,Mis Tazdait on behalf
Στο πλαίσιο ενδεχομένης αναθεώρησης του Κανονισμού, το Προεδρείο προτίθεται να εγκύψει στο σύνολο των σχετικών προβλημάτων.
, Mr Wijsenbeek(LDR),Mr Prag(ED),Mrs.Roth{Green}and Mrs.Roth{Green}and btauffenberg'segarra
Εν τω μεταξύ, οι ομάδες είχαν ορίσει ως αναπληρωτές τους βουλευτές: Αυγερινό, Baget Bozo, Belo, Christiansen, Glinne, Ramirez Heredia, D'Ancona (άπαντες Σοσ.), Cassanmagnago Cerretti, Oomen-Ruijten, Σαρειδάκι, von Stauffenberg, (άπαντες ΕΛΚ), Wijsenbeek (Φιλ.), Prag (ΕΔ), Roth (ΠΡΣ) και Domingo Segarra (ΕΕΑ).
The Committee bureau, together with the rapporteur and several members, held two working meetings, once in London and once in
Η κ. D'Ancona, η οποία το Νοέμβριο του '89 ήταν υπουργός της Ολλανδικής Κυβέρνησης, αντικαταστάθηκε από την κ. van Putten (Σοσ.).
Committee of Inquiry to West and EastBerlin. From the outsetthe Committee decided to meet in public.Exceptions were made to this on only two occasions: the hearing in late
Στο τέλος της νομοθετικής περιόδου της Εξεταστικής Επιτροπής η κ. Elmalan αντικαταστάθηκε από τον κ. De Rossa (Αριστερός Συνασπ.).
January 1990, which.at the request of the guestpartibipants partibipants was closedto thepöss and public, and in Marseilles, where only part öt tne'meeting was closedto the prjUtic.
Λαμβανομένων υπόψη των μελών και των αναπληρωτών, στην Εξεταστική Επιτροπή εκπροσωπούντο όλες οι εθνικότητες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
1'17- The Committee adopted virtually the sameapproach for gathering information asits predecessor which had produced the Evrigenis räfort: by holding ordinary meetings in Brussels, including exchanges of views with therepresentatives of other institutions; by holding public or private hearings;by asking for writtensubmissions; submissions; by visits of the whole committee or of the enlarged bureau to a number of towns andconurbations.
Ο κ. Glyn Ford, τέως πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής για την άνοδο του φασισμού και του ρατσισμού στην Ευρώπη ορίσθηκε εισηγητής.
(lnstitute for i?esearch into Migration and Racism) in Hamburg, which provided similar-a'ssistance, and to the
Μεταξύ της 23ης Νοεμβρίου 1989 και της 17ης Ιουλίου 1990, η Εξεταστική Επιτροπή πραγματοποίησε εν συνόλω 13 συνεδριάσεις, εκ των οποίων δύο ακροάσεις.
Central to the Committee's terms of reference was the task of investigating the extent to which the signatories to the Joint Declaration in June 1g86had imfieme--nteO what had been agreed.
Η Εξεταστική Επιτροπή στο σύνολο της συνεδρίασε άπαξ εκτός των συνήθων τόπων εργασίας του Κοινοβουλίου, ήτοι στη Μασσαλία.
Setting asidethe question whether the Joint Declaration can be deemedto be Community legislation and whethernon-implementation non-implementation of the intentions and principles of the declaration can be regarded as an infriigement in the legalsense, the
Ο εισηγητής επισκέφθηκε για ενημερωτικούς λόγους το Δυτικό και το Ανατολικό Βερολίνο, εξ ονόματος της Εξεταστικής Επιτροπής.
Committee believes there was every reasön to carryout an iä-depth survey öf whetheithe the
Κατά την έναρξη των εργασιών αποφασίσθηκε κατ' αρχήν να πραγματοποιούνται οι συνεδριάσεις δημοσία.
European institutions and the governments of ihe Member States näo tultittedthe the obligations they had solemnly enteredinto. into.
Εις ό,τι αφορά τη συλλογή πληροφοριών, η Εξεταστική Επιτροπή ενήργησε σχεδόν κατά τον ίδιο τρόπο όπως και η προηγούμενη στην οποία οφείλουμε την έκθεση Ευρυγένη.
The first stage inthe inquiry was to invite the responsible ministers to cooperate in a hearing held in Brussels with national civil servants responsible for combating racism and legislation in that field.
Προσανατολίσθηκε στο θέμα κυρίως:
This hearing took place on 2g-31 January t gbO. fne participants were as follows:
— μέσω των συνήθων συνεδριάσεων στις Βρυξέλλες, κατά τη διάρκεια των οποίων πραγματοποιήθηκαν ανταλλαγές απόψεων με εκπροσώπους άλλων οργάνων
Belgium:Belgium:Mr BrunoVINIKAS, acting RoyalCommissioner for lmmigration Policy, Brussels.
— μέσω δημοσίων ή όχι ακροάσεων — ενθαρρύνοντας τις γραπτές μαρτυρίες
Denmark:Denmark:Mr Hans JENSEN, Head of Division, Ministry of Justice, copenhagen,
Αισθάνεται ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη για τη βοήθεια που του προσέφεραν οι δύο αυτές οργανώσεις.
Federal Republic of Germany:Mr Titu's KOKAIand Mr jürgen HABERLAND, Chiefsol Section at the Ministry of the Interior, Bonn.
Η εν λόγω ακρόαση πραγματοποιήθηκε από τις 29 έως και τις 31 Ιανουαρίου 1990 και συμμετείχαν σ' αυτή:
Greece:Mr Konstantinos ECONOMIDIS, head of the legal service of the Ministry of Foreign Affairs, Athens.
Για το Βέλγιο: Ο κ. Bruno Vinikas, αναπληρωτής βασιλικός επίτροπος για θέματα μεταναστευτι­κής πολιτικής, Βρυξέλλες.
Spain:Mr Victor MORENOCATENA, Secretary-Genera(technl Interior, Madrid.
Για τη Δανία: Ο κ. Hans Jensen, προϊστάμενος τμήματος στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Κοπεγχά­γη-
lreland:lreland:Mr Cathal CROWLEY, Assistant Secretary of the Ministry of Justice and Mr P.MURRAY, Prin c i p a As sl istant at the same Ministry, Dublin.
Για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας: Ο κ. Titus Kokai, σύμβουλος υπουργού στο Υπουργείο Εσωτερικών και ο κ. Jürgen Haberland σύμβουλος υπουργού στο ίδιο υπουργείο, Βόννη.
Italy:Italy:Mr AntonioCAVATERRA, head of the AliensSection of the Emigrations Directorate ofthe Ministry of Foreign Affairs, Rome.
Για τη Γαλλία: Ο κ. Louis Joinet, τεχνικός σύμβουλος στο γραφείο του πρωθυπουργού, Παρίσι.
Luxembourg:Mr MichelNEYENS, adviser at the Ministry of Family Affairs, Luxembourg.
Για την Ελλάδα: Ο κ. Κωνσταντίνος Οικονομίδης, προϊστάμενος της Νομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών, Αθήνα.
Portugal:Portugal:Iri'r Antonio GOMESLOURENQO MARTINS, deputy Attorney-Generaand Mr l, VER-NELHO CURRAL,Director of ine Aiens and Frontier Department of the Ministry of Foreign Affairs, Lisbon.
Για την Ισπανία:
Kingdom : Kingdom : of State at the Home Office, London.
Murray, ανώτατος υπάλληλος στο ίδιο υπουργείο, Δουβλίνο.
Mrs Laura BALBO,President of ltalia Razzismo (an ltalian race relations organiza-tion), Rome
Για την Ιταλία: Ο κ. Antonio Cavaterra, υπεύθυνος του Γραφείου Αλλοδαπών στη Διεύθυνση Μετανάστευσης του Υπουργείου Εξωτερικών, Ρώμη.
Mr PEBEZ, Deputy Secretary-Genera l ion Romani (Romany Union), Barcelona of Un is h
Για το Λουξεμβούργο: Ο κ. Michel Neyens, σύμβουλος στο Υπουργείο Οικογενειακών Θεμάτων, Λουξεμ­βούργο.
Mr Arne Piel CHRISTENSEN, Secretary-Generalof Dansk Flygtningehjae(Danlp Refugee Council), Copenhagen
Για τις Κάτω Χώρες: Ο κ. Henk Molleman, διευθυντής της υπηρεσίας για τη χάραξη των κεντρικών γραμμών της πολιτικής έναντι των μειονοτήτων, στο Υπουργείο Εξωτερικών, Χάγη.
Mrs YOUTOPOULOU-MARANGOPOULOU, President of the Marangopoulos Human Rights Foundation, Athens
Βασίλειο: Ο κ. Richard Fries, βοηθός υφυπουργού στο Υπουργείο Εσωτερικών, Λονδίνο.
LAPEYRE, Secretary-General of the Conf6döration Europ6enne des Syndicats(European Trade Union Confederation), Brussels
Για την έκθεση των επιχειρημάτων τους και την επακολουθήσασα συζήτηση, πρβλ. το Παράρτημα II.
Mr Francisco TOMAR, President of the Associagäo Caboverdeana (Cape Verdean Association), Lisbon.
Alf Dubs (The British Refugee Council, Λονδίνο) — ο κ. Walter Jansen (βοηθός διευθυντού του Ολλανδικού Κέντρου, Ουτρέχτης) — οι κ.κ. Abdelatif Imad, Ahmed Benyachi και Moussa (Memoire Fertile, Παρίσι)
1.23. lt also received evidence in Brussels from Mr PietStoffelen, Stoffelen,
— ο καθηγητής Häkki Keskin (εκπρόσωπος της Buendnis Tuerkischer Einwanderer, Αμβούργο)
Administration was formed with support from the Frontnational. national.
Perez (βοηθός γενικού γραμματέα της Union Romani, Βαρκελώνη)
There was also a lengthy(and at times emotional) exehangeof views in Marseilles at a public hearing with the representatives of mainly local oiganizations for
— ο κ. Ame Piel Christensen (γενικός γραμματέας της Dansk Flygtlingehjaelp, Κοπεγχάγη),
' iled discussions with ministers, local
— η κ. Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου (πρόεδρος του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Αθήνα)
Members of Parliament, representatives of interest groups for immigrants and experts etc. There was a meeting in the Houseof Commons in London with three black
— η κ. Sabine Missistrano (πρόεδρος της Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Βέλγιο — γαλλόφωνο τμήμα, Βρυξέλλες)
MPs: Mr Paul Boateng, Mr Bernie Grant and Mr KeithVaz. There was an in-depth exchange of views between the Bureau and Mr JohnPatten, Minister of State at the Home
Lapeyre (γραμματέας της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων, Βρυξέλλες)
In Luxembourg the Bureau and the accompanying members received information from Mr JacquesPoos, Deputy Prime
— ο κ. Francisco Tomar (πρόεδρος της Associação Caboverdeana, Λισαβώνα) Για την έκθεση των απόψεων τους πρβλ. το Παράρτημα II.
Minister and Minister for Foreign Affairs, Mr Marc Fischbach, the Minister of Justice,
Κατά τη διάρκεια των τακτικών της συνεδριάσεων στις Βρυξέλλες, η Εξετα­στική Επιτροπή απευθύνθηκε για την πληροφόρηση της στα αρμόδια μέλη της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, την κ. Βάσω Παπανδρέου και τον κ. Martin Bangemann.
1.27. lt was not until 17 July 1990, i,e. at its last meeting, that the Committee was able tohold talks with the President-in-Office of the Council of Ministers of the EuropeanCommunities.
Προηγουμένως, είχε προβεί σε ανταλλαγή απόψεων με υπαλλήλους της Επιτροπής, για πιο τεχνικά θέματα σχετικά με φακέλους όπως το Ευρωπαϊκό Φόρουμ για τη Μετανάστευση, η Ομάδα της Ρόδου, κλπ.
The Committee considered talks with one of the signatories to the Declaration of 1 1 June 1986 to be of major importance for its inquiry and had thereforesent an invitation, as early as the beginning of December 1989, to the then French Presidency of the Council, but, despite oral assurancesfrom officials of the French Permanent Representation that the President-in-Office would attend the committee'smeeting of 20121 December 1989, the latter cried off on the eveof the meeting.
Επίσης, η Εξεταστική Επιτροπή υποδέχθηκε στις Βρυξέλλες τον αντιπρόεδρο της Συμβουλευτικής Κοινοβουλευτικής Συνεδρίασης και Πρόεδρο της Νομικής Επι­τροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης κ. Piet Stoffelen, καθώς και τον κ. Houshmand, προϊσταμένου του Τμήματος Διεθνών Οργάνων του «Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, στη Γενεύη, και τον καθηγητή Michael Banton, καθηγητή του Πανεπιστημίου του Bristol και μέλος της επιτροπής φυλετικών διακρίσεων.
The Committee of lnquiry then immediately approached the lrish Presidency but during its six-month term of office the latter completely boycotted the inquiry of the committee, despite repeated requests and invitations from its chairman, Mr Nordmann, and Parliament's
Τα μέλη της Εξεταστικής Επιτροπής προσκλήθηκαν από τον Πρόεδρο του Περιφερειακού Συμβουλίου κ. Jean-Claude Gaudin να παρευρεθούν σε τελετή υποδο­χής και εν συνεχεία σε συνεδρίαση εργασίας.
The rapporteur and the Committee therefore express their particular appreciation to the ltalian Presidency which, almost immediately upon taking up office,declared itself willing to appear before the Committee.
Τρία μέλη συμμετείχαν, αλλά η πλειοψηφία αποφάσισε να την μποϋκοτάρει λόγω ισχυρισμών ότι η κατάρτιση του Περιφερειακού Συμβουλίου υπό τον κ. Gaudin επιτεύχθηκε με την ενίσχυση του Εθνικού Μετώπου.
ItalianUnder-Secretary Under-Secretary of State for Foreign Affairs, were most usefuland informative but, owingto the circumstances described above, came too late to have a significant impact on the content of the report (1).
Συγχρόνως, στη Μασσαλία, η Εξεταστική Επιτροπή ζήτησε πληροφορίες από τον κ. Kahn, πρόεδρο του Αντιπροσωπευτικού Συμβουλίου των Ιουδαϊκών Οργανώσεων της Γαλλίας (CRIF), ο οποίος είχε κληθεί να συμμετάσχει στη δημόσια ακρόαση της 9-11 Απριλίου, αλλά εκωλύετο τότε να παραστεί.
A roll-callvote was requestedand agreed.The following voted in favour: Mrs Tazdalt, first vice-chairman; Mr Ford,rapporteur; Mrs Belo (deputizing for Mr Krieps),Mr De Rossa, Mr Elliott, Mr Glinne(deputizing for Mrs Mebrak-Zaidi), Mr Nianias,Mr Ftothley, Mrs Valentand Mrs Van
Κατά τις συνεδριάσεις της στο Λονδίνο (24 και 25 Μαίου 1990) και στο Λουξεμβούργο (28 Ιουνίου 1990) το Διευρυνθέν Προεδρείο της Εξεταστικής Eni-
T* same is true of the reply (dated 7 September 1990)by the ltalian Government to a letter (dated 11 April1990) from the Committee Chairman, Mr Nordmann, to the ltalian Foreign Minister Mr de Michelis, in conneclion wilh commenls by the ltalianVice-Premier, Mr Claudiolvlarteili, coneerning the deployment of the ltalian armyagainst clandestine immigration in the country.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 τροπής είχε εκτενείς συνομιλίες με υπουργούς, δημάρχους, βουλευτές, εκπροσώπους σημαντικών οργανώσεων αλλοδαπών, εμπειρογνώμονες κλπ.
CHAPTER 1
Στη συνεδρίαση της στις 16 και 17 Ιουλίου 1990 η επιτροπή ενέκρινε τις συστάσεις με 10 ψήφους υπέρ, 1 κατά και 1 αποχή.
Mr Nordmann, chairman, voted against.
Η ψηφοφορία έγινε διά ονομαστικής κλήσεως.
Mrs Fontaine,second vice-chairman, abstained.