natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ
Letter from the chairman of the committee to Mr OREJA, chairman of the Committee on Institutional Affairs
Κύριον Marcelino Oreja
20 February 1992
Κύριε Πρόεδρε,
Dear Mr Oreja,
Κληθείσα να εκδόσει γνωμοδότηση προς την επιτροπή σας σχετικά με την αξιολόγηση των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Μάαστριχτ όσον αφορά την ενίσχυση του δημοσιονομικού ελέγχου του Κοινοβουλίου και τη νομική προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού, κατά τη συνεδρίαση της στις 17 και 18 Φεβρουαρίου 1992, εξέτασε και ενέκρινε τα έγγραφα εργασίας των βουλευτών Goedmakers και Theato που επισυνάπτονται στην παρούσα και τα οποία σας διαβιβάζω ως γνωμοδότηση της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού.
Having been asked to deliver an opinion to your committee on the assessment of the decisions of the Maastricht European Council as far as the strengthening of Parliament's budgetary control function and the legal protection of the European Community's financial interests are concerned, the Committee on Budgetary Control, at its meeting of 17/18 February 1992, considered and adopted the working documents by Mrs Goedmakers and Mrs Theato, which I enclose and submit to you as the opinion of the committee.
Συμμετείχαν στην ψηφοφορία οι βουλευτές: Lamassoure, πρόεδρος- elak και Holzfuss, αντιπρόεδροι* Goedmakers και Theato, εισηγήτριες* Cravinho, Kellet-Bowman, Nielsen και Tomlinson.
The following took part 1n the vote: Lamassoure, chairman; Blak and Holzfuss, vice-chairmen; Goedmakers and Theato, rapporteurs; Cravinho, Kellett-Bowman, Nielsen and Tomlinson.
ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού σχετικά με τη νομική προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ύστερα από τις διακυβερνητικές διασκέψεις του Μάαστριχτ (9, 10 και 11 Δεκεμβρίου 1991) - Συντάκτρια: η κ. Diemut THEATO.
WORKING DOCUMENT of the Committee on Budgetary Control on the legal protection of the financial interests of the European Community following the Intergovernmental Conferences in Maastricht (9, 10 and 11 December 1991) Rapporteur: Mrs Diemut THEATO
Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ Κ0ΙΝ080ΥΛΙ0Υ ΓΙΑ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ
I. THE POSITION OF PARLIAMENT CONCERNING THE LEGAL PROTECTION OF THE COMMUNITY'S FINANCIAL INTERESTS IN THE LIGHT OF THE INTERGOVERNMENTAL CONFERENCES IN MAASTRICHT
Στο πλαίσιο των εργασιών της για την καταπολέμηση της απάτης και των άλλων πράξεων που αποβαίνουν εις βάρος του κοινοτικού προϋπολογισμού, η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού προσδιόρισε ένα μηχανισμό δράσης που θα έπρεπε να πλαισιώνει όλες τις επιχειρησιακές και διοικητικές δραστηριότητες: πρόκειται για τη θέσπιση επιχειρησιακής, ποινικής και διοικητικής νομοθεσίας σχετικά με τις παραβιάσεις του εθνικού και κοινοτικού δικαίου οι οποίες έχουν επίπτωση στον κοινοτικό προϋπολογισμό (τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά, ανείσπραχτες οφειλές, κτλ.).
In the course of its work aimed at combating fraud and other acts detrimental to the Community budget, the Committee on Budgetary Control has identified an instrument of action which should become the framework for all operational and administrative activities: that is, the operational, criminal and administrative regulation of infringements of national and Community law having an effect on the Community budget (irregular expenditure, non-recovery of debts, etc.).
Η Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού, στο πλαίσιο μίας ειδικής έκθεσης1, έθεσε το ερώτημα κατά πόσον η προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας μπορεί να ανατεθεί εξ ολοκλήρου στις έννομες τάξεις των κρατών μελών, ή ενδείκνυται η θέσπιση κοινοτικού δικαίου, ποινικού και διοικητικού, με τον διττό στόχο: να εξασφαλισθεί επαρκής προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας σε επίπεδο κάθε κράτους μέλους, να εναρμονισθούν τα διάφορα επίπεδα προστασίας που εξασφαλίζουν οι εθνικές έννομες τάξεις.
The Committee on Budgetary Control has considered, in a specific report2, whether the protection of the Community's financial interests can be delegated entirely to the legal systems of the Member States, or whether there is, alternatively, a case for instituting a Community criminal and administrative legal framework with the dual function of:
Αφετηρία του προβληματισμού υπήρξε η διαπίστωση ότι, σύμφωνα με την από 21ης Σεπτεμβρίου 1989 απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση 68/88, το άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΟΚ επιβάλλει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν κάθε μέτρο που κατατείνει σε εξασφάλιση της εμβέλειας και αποτελεσματικότητας του κοινοτικού δικαίου και να προβλέπουν, για τις παραβάσεις του κοινοτικού δικαίου, κυρώσεις αποτελεσματικές, ανάλογες προς την παράβαση και αποτρεπτικές.
The initial basis for consideration of the matter was the judgment of the Court of Justice of 21 September 1989 1n Case 68/88 to the effect that Article 5 of the EEC Treaty requires Member States to take all measures necessary to guarantee the application and effectiveness of Community law and to prescribe, for infringements of Community law, penalties which are effective, proportionate and dissuasive.
Η απόφαση του Δικαστηρίου καθιστά σαφές ότι δεν αρκεί μία οιουδήποτε είδους προστασία των συμφερόντων της Κοινότητας στο πλαίσιο των εθνικών έννομων τάξεων, αλλά ότι αυτή η νομική προστασία πρέπει να είναι όντως αποτελεσματική και αποτρεπτική, ενδεχομένως μάλιστα ενισχυμένη σε σχέση με την (τυχόν ανεπαρκή) προστασία που εξασφαλίζεται στα ανάλογης φύσης οικονομικά συμφέροντα των εθνικών προϋπολογισμών.
This judgment of the Court makes it clear that it is not sufficient to protect the Community's interests within national legal systems on an ad hoc basis; rather, legal protection must be genuinely effective and have a truly deterrent effect, going beyond even the protection (not always adequate) guaranteed for the comparable financial interests of the national budgets.
Βάσει των διαπιστώσεων αυτών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενστερνιζόμενο την έκθεση της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Νομικών θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών και της Επιτροπής θεσμικών θεμάτων, ενέκρινε ψήφισμα2το οποίο ζητεί να παράσχουν ρητά οι Συνθήκες στην Κοινότητα δικαιοπλαστική εξουσία στον ποινικό τομέα, ώστε να
On the basis of the above, Parliament, following the report of the Committee on Budgetary Control and the opinions of the Committee on Legal Affairs and Citizens' Rights and the Committee on Institutional Affairs,
εναρμονισθεί το ποινικό δίκαιο των κρατών μελών και να εφαρμοσθούν κυρώσεις κατάλληλες για την προάσπιση των δημοσιονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
subsequently adopted a resolution3calling for the Treaties to Include a provision explicitly conferring on the Community legislative power as regards criminal law with the aim of harmonizing criminal law in the Member States and applying sanctions to defend the Community's budgetary interests.
Μία τέτοια εξουσία θα έπρεπε να ασκείται βάσει μίας διαδικασίας συναπόφασης, ώστε το δημοκρατικά εκλεγμένο Σώμα να εξασφαλίζει την εφαρμογή της γενικής αρχής του ποινικού δικαίου "nullum crimen sine lege" (δεν υπάρχει αξιόποινη πράξη χωρίς προϊσχύοντα νόμο).
The above powers would be exercised under the codecision procedure, to enable the democratically elected organ of the Communities to guarantee application of the general principle of criminal law 'nullum crimen sine lege' (no offence may be punished unless the relevant criminal legislation exists).
Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΠΟΥ ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ ΣΤΟ ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ
PROTECTION OF THE COMMUNITY'S FINANCIAL INTERESTS IN THE DRAFT TREATY ADOPTED IN MAASTRICHT
Το ζήτημα της νομικής προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας απασχόλησε τις Διακυβερνητικές Διασκέψεις του Μάαστριχτ, τόσο οε κοινοτικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο διεθνούς συνεργασίας.
The question of the legal protection of the Community's financial interests was considered by the Intergovernmental Conferences In Maastricht from the viewpoints of both the Community Itself and International cooperation.
Τροποποιήσεις της Συνθήκης:
A. Amendments to the Treaty
Το ενδιαφέρον των κρατών μελών για μία ενισχυμένη καταπολέμηση της απάτης αποδείχθηκε στο πλαίσιο των Διακυβερνητικών Διασκέψεων με την ενσωμάτωση ενός νέου άρθρου 209Α, nou προβλέπει ότι "τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα ίδια μέτρα καταπολέμησης της απάτης κατά των οικονομικών συμφερόντων τηε Κοινότητας με εκείνα που λαμβάνουν με την καταπολέμηση της απάτης κατά των δικών τους οικονομικών συμφερόντων".
The Intergovernmental Conferences demonstrated the interest of the Member States in stepping up action against fraud, through the inclusion of the new Article 209a, which states that 'Member States shall take the same measures to counter fraud affecting the financial Interests of the Community as they take to counter fraud affecting their own financial interests'.
Πρόκειται άραγε εδώ για εφαρμογή της αρχής των αποτελεσματικών, ανάλογων προς την παράβαση και αποτρεπτικών κυρώσεων, η οποία επικυρώθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου; Προφανώς ο νομοθέτης της Συνθήκης υπήρξε περισσότερο επιφυλακτικός και υιοθέτησε την ελάσσονα αρχή της "εξομοίωσης" της προστασίας που εξασφαλίζεται για τα οικονομικά συμφέροντα της Κοινότητας με την προστασία που ήδη υπάρχει στις εθνικές έννομες τάξεις για τα ανάλογα συμφέροντα του δημοσίου.
It may be asked whether this corresponds to the principle of applying penalties of an effective, proportionate and dissuasive character laid down in the Court of Justice judgment. The draft treaty text is, in fact, more cautious, confining itself to the more restricted principle of 'assimilation' of the protection accorded to the Community's financial Interests to that already existing in the national legal systems for the comparable interests of public administrations.
Είναι φανερό ότι μία τέτοια ευξομοίωση δεν εγγυάται την ταυτόσημη μεταχείριση των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας στις διάφορες έννομες τάξεις ούτε την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων.
Assimilation obviously cannot guarantee equality between the modes of treatment applied to the Community's financial interests under the different national legal systems, nor can 1t ensure effective sanctions.
Το άρθρο 209Α συμπληρώνεται εντούτοις από ένα δεύτερο εδάφιο που προβλέπει ότι τα κράτη μέλη "συντονίζουν τη δράση τους που αποβλέπει στην προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας κατά της απάτης" και ότι "για το σκοπό αυτό, διοργανώνουν, με τη βοήθεια της Επιτροπής, στενή και τακτική συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες των δημόσιων διοικήσεων τους".
Article 209a nevertheless also contains a second paragraph stating that Member States 'shall coordinate their actions aimed at protecting the financial Interests of the Community against fraud' and that 'to this end they shall organize, with the help of the Commission, close and regular cooperation between the competent services of their administrations.'
Το εδάφιο αυτό επιβάλει μία υποχρέωση συντονισμού που προϋποθέτει εναρμονισμένο νομικό πλαίσιο: εξ αυτού συνάγεται λοιπόν μία απαίτηση δικαιϊκής εναρμόνισης.
This paragraph implies mandatory coordination, which is only possible within a harmonized legal framework; this points to an urgent need for harmonization of the relevant legislation.
Αλλωστε η απαίτηση αυτή υπολανθάνει στο άρθρο 100Α της Συνθήκης, που αφορά την έγκριση μέτρων για την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς, δεδομένου ότι η εναρμόνιση της διοικητικής και ποινικής προστασίας των κοινοτικών συμφερόντων καθίσταται απαραίτητη στην χωρίς σύνορα αγορά του 1993.
Such a need 1s, in any case, implicit in Article 100a of the Treaty, concerning the adoption of measures for the establishment of the internal market, given that harmonization of the administrative and criminal protection of the Community's interests 1s essential for the frontier-free market of 1993.
Η συνδυασμένη ερμηνεία των δύο άρθρο 100Α και 209Α του σχεδίου Συνθήκης σκιαγραφεί επομένως μία εξουσία της Κοινότητας για τη δημιουργία των νομικών βάσεων που θα επιτρέψουν την εναρμόνιση της ποινικής νομοθεσίας των κρατών μελών σε ό,τι αφορά τα οικονομικά συμφέροντα της Κοινότητας.
Article 100a and 209a of the draft Treaty, taken together and interpreted on the above lines, thus suggest, 1n embryonic form, a Community competence 1n respect of the definition of the legal bases for the harmonization of the criminal legislation of the Member States regarding the Community's financial Interests. While the Community has not - despite Parliament's
Αν και είναι γεγονός ότι δεν έχει παρασχεθεί στην Κοινότητα καμία άμεση δικαι θηλαστική εξουσία στον ποινικό τομέα, κάτι που ζητούσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το προαναφερθέν ψήφισμα της 24ης Οκτωβρίου 1991, το αίτημα που διατύπωσε το Κοινοβούλιο προς την Επιτροπή με την παράγραφο 5 του εν λόγω ψηφίσματος - να χρησιμοποιηθεί δηλαδή η δικαιοπλαστική εξουσία στον ποινικό τομέα την οποία η Κοινότητα ήδη διαθέτει βάσει των υπαρχουσων Συνθηκών, ώστε να εναρμονισθεί η ποινική προστασία στο πλαίσιο των διαφόρων εθνικών έννομων τάξεων - βρίσκει τώρα μία θεμελίωση στο σχέδιο Συνθήκης.
resolution of 24 October 1991, as noted above - been endowed with direct legislative powers in the area of criminal law, the draft Treaty now provides a basis for the request made by Parliament to the Commission in paragraph 5 of that resolution to make use of the Community's existing legislative authority as regards criminal law to undertake the harmonization of the national legislation governing criminal protection.
Δικαστική συνεργασία:
Judicial cooperation
Ο τίτλος VI του σχεδίου Συνθήκης περιέχει διατάξεις για τη συνεργασία στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων.
Title VI of the draft Treaty contains provisions regarding cooperation in the areas of justice and internal affairs.
Βάσει των διατάξεων αυτών, η καταπολέμηση της απάτης διεθνούς κλίμακας συμπεριλαμβάνεται στους τομείς που καλύπτονται από τη συνεργασία.
These provisions include action against international fraud as one of the fields covered by cooperati on.
Η σπουδαιότητα της δικαστικής συνεργασίας όσον αφορά τις απάτες απορρέει από διάφορα στοιχεία: το πλαίσιο της συνεργασίας δεν είναι αμιγώς "οριζόντιο", δεδομένου ότι σε αυτήν δεν πρωταγωνιστούν μόνο τα κράτη μέλη αλλά επίσης το Συμβούλιο (άρθρο Κ.3: μπορεί να καθορίζει κοινές θέσεις, να θεσπίζει κοινές δράσεις και να καταρτίζει συμβάσεις), η Επιτροπή (άρθρο Κ.3, παράγραφος 2: έχει αρμοδιότητα πρωτοβουλίας, μεταξύ άλλων όσον αφορά τις απάτες) και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (άρθρο Κ.6: ενημερώνεται τακτικά για τις επιτελούμενες εργασίες και ζητείται από την Προεδρία η γνώμη του σχετικά με τις κυριότερες πτυχές της δραστηριότηταςμπορεί να απευθύνει ερωτήσεις ή να διατυπώνει συστάσεις προς το Συμβούλιο και πραγματοποιεί κάθε χρόνο συζήτηση σχετικά με τις προόδους που έχουν συντελεστεί)■ το άρθρθο Κ.9 προβλέπει ότι το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ομοφωνία κατόπιν πρωτοβουλίας της Επιτροπής ή κράτους μέλους, μπορεί να αποφασίσει ότι η διαδικασία του άρθρου 100Γ της Συνθήκης εφαρμόζεται σε δράσεις που εμπίπτουν στους τομείς τους οποίους καλύπτει η δικαστική συνεργασία, μεταξύ άλλων και στον τομέα της καταπολέμησης της απάτης.
- the framework of cooperation is not purely horizontal, as the agents are not only the Member States but also the Council (Article K.3: the Council may adopt joint positions and joint actions and draw up conventions), the Commission (Article K.3(2): the Commission may exercise the power of initiative in respect of fraud) and Parliament (Article K.6: Parliament is to be regularly informed of discussions and consulted by the Presidency on the principal aspects of activities, may ask questions of the Council and make recommendations to it and is to hold an annual debate on the progress made.)
Εν προκειμένω η δικαστική συνεργασία θα προβιβαζόταν επομένως σε κοινοτική αρμοδιότητα.
Article K.9 states that the Council, acting unanimously on the Initiative of the Commission or a Member State, may decide to apply Article 100c of the Treaty to action in areas covered by judicial cooperation - and, therefore, to anti-fraud action.
Η σπουδαιότητα των διατάξεων αυτών, οι οποίες δεν αφορούν αποκλειστικά και μόνο τον τομέα της "οριζόντιας" συνεργασίας αλλά είναι σχεδόν κοινοτικές, είναι προφανής.
The importance of these provisions, whose scope is not confined to the area of horizontal cooperation but is virtually of Community nature, is clear.
Το Κοινοβούλιο θα πρέπει λοιπόν να δραστηριοποιηθεί εντός του θεσμικού πλαισίου που του αναγνωρίζεται από το άρθρο Κ.6 του τίτλου VI, τόσο για να υποκινήσει τη δικαιοπλαστική δράση του Συμβουλίου στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας (οι συμβάσεις που προβλέπονται στο άρθρο Κ.3, παράγραφος 2.γ) όσο και για να δοθεί το συντομότερο δυνατόν ο χαρακτήρας κοινοτικού κανόνα δικαίου στις συμβάσεις που θα καταρτισθούν κατά αυτόν τον τρόπο.
Parliament should, therefore, act within the institutional framework conferred on 1t by Article K.6 of Title VI, both to encourage legislative initiatives by the Council in the field of judicial cooperation (specifically, the conventions provided for in Article K.3(2)(c)) and to ensure that the conventions concerned are given the status of Community rules as soon as possible.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει εντούτοις να αναπτύξει δράση με στόχο την ορθή εφαρμογή των νέων διατάξεων, θα πρέπει να δράσει στο επίπεδο της συνεργασίας με τα άλλα όργανα της πειθούς και εν ανάγκη της προσφυγής στο Δικαστήριο, επιδιώκοντας του ακόλουθους στόχους:
Parliament should, however, take specific action to ensure correct implementation of the new provisions. Such action should involve cooperation with the other institutions moral persuasion and, where necessary, legal pressure, on the basis of the following objectives:
Το άρθρο 209Α, που επιβάλλει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα ίδια μέτρα καταπολέμησης της απάτης κατά των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας με εκείνα που λαμβάνουν για την καταπολέμησης της απάτης κατά των δικών τους οικονομικών συμφερόντων, δεν πρέπει να θεωρηθεί απλώς και μόνο ως διάταξη εξομοίωσης των κοινοτικών συμφερόντων με τα εθνικά συμφέροντα.
- Article 209a, obliging Member States to take the same measures to counter fraud affecting the financial interests of the Community as they take to counter fraud affecting their own financial Interests, should not be considered a mere provision for the assimilation of Community interests to national Interests.
Μία τέτοια ερμηνεία θα αντέβαινε προς την αρχή την οποία επικύρωσε το Δικαστήριο στην απόφαση του για την υπόθεση 68/88, κατά την οποία οι
Such an interpretation would run counter to the principle established by the Court of Justice in its judgment in Case 68/88, to the effect that the penalties laid down for infringements of the Community's financial interests should be effective, proportionate and dissuasive.
κυρώσεις που προβλέπονται για την πρόκληση οικονομικής ζημίας στην Κοινότητα πρέπει να είναι αποτελεσματικές, ανάλογες προς την παράβαση και αποτρεπτικές.
of the draft Treaty on the establishment of the internal market and the second paragraph of Article 209a concerning coordination of actions to protect the Community's financial Interests against fraud.
Η απλή εξομοίωση θα ερχόταν επίσης σε αντίθεση με την ανάγκη της δημιουργίας μίας εναρμονισμένης προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας σε όλες τις εθνικές έννομες τάξεις των κρατών μελών η απαίτηση αυτή προκύπτει από το άρθρο 100Α του σχεδίου Συνθήκης για την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς και από το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 209Α, το οποίο επιβάλλει τον συντονισμό της δράσης που αποβλέπει στην προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας κατά της απάτης.
In this context, the Commission should propose a Community legal basis for the harmonization of the criminal law of the Member States 1n the specific field of protection of the Community's financial interests.
Εν προκειμένω η Κοινότητα θα πρέπει να προτείνει μία κοινοτική νομική βάση για την εναρμόνιση των ποινικών νομοθεσιών των κρατών μελών στον συγκεκριμένο τομέα της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας· το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να αναπτύξει δράση με στόχο την εδραίωση της αποτελεσματικότητας των διατάξεων περί συνεργασίας στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, ώστε η καταπολέμηση της απάτης διεθνούς κλίμακας, που προβλέπεται στην παράγραφο 5 του άρθρου Κ.1 των διατάξεων αυτών (τίτλος VI της Συνθήκης), να ενταχθεί ολοένα περισσότερο σε κοινοτικό πλαίσιο, μέσω της δράσης των κοινοτικών Οργάνων που έχουν εν προκειμένω δικαίωμα ενεργείας (Συμβούλιο, Επιτροπή και Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) και, ενδεχομένως, μέσω της εφαρμογής του άρθρου Κ.9 σχετικά με την υπαγωγή της δικαστικής συνεργασίας για την καταπολέμηση της απάτης στις περιπτώσεις που διέπονται από το άρθρο ΙΟΟΓ της Συνθήκης ΕΟΚ.
Parliament should take Initiatives with a view to consolidating the effectiveness of the provisions on cooperation in the areas of justice and Internal affairs, so as to ensure that action to combat International fraud, as specified in Article K.1(5) of the relevant treaty provisions (Title VI), 1s increasingly organized on a Community-wide basis. This can be achieved through action by the Community Institutions with competence 1n the field (the Council, the Commission and Parliament) and, where necessary, by the application of Article K.9 regarding judicial cooperation 1n anti-fraud action 1n the cases concerned by Article 100c of the EEC Treaty.
ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού σχετικά με την αρμοδιότητα ελέγχου του προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μετά τις διακυβερνητικές συνδιασκέψεις του Μάαστριχτ (9, 10 και 11 Δεκεμβρίου 1991)
Intergovernmental on Parliament's budgetary control function after Conferences at Maastricht (9, 10 and 11 December 1991)
Εισηγήτρια: η κ. Annemarie GOEDMAKERS
Rapporteur: Mrs Annemarie GOEDMAKERS
Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΕΩΝ
PARLIAMENT'S POSITION IN THE LIGHT OF THE INTERGOVERNMENTAL CONFERENCES
Α3-0002/90 η οποία οδήγησε στο ψήφισμα της 22ας Νοεμβρίου 1990 και η τελική έκθεση εγγρ. Α3-0253/91 που οδήγησε στο ψήφισμα της 24ης Οκτωβρίου 1991).
As part of its strategy for European Union, Parliament made two statements about the need to strengthen its powers in the sphere of budgetary control, on the basis of two reports by the Committee on Budgetary Control (an interim report, A3-0002/90, which led to the resolution of 22 November 1990, and the final report, A3-0253/91, which led to the resolution of 24 October 1991).
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε επίσης τη θέση της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού στο ψήφισμα του της 22ας Νοεμβρίου 1990 σχετικά με τις διακυβερνητικές συνδιασκέψεις και ιδίως στις προτάσεις τροποποίησης της Συνθήκης ΕΟΚ που περιέχονται στην παράγραφο 1 του εν λόγω ψηφίσματος.
The position of the Committee on Budgetary Control was likewise reflected in Parliament's resolution of 22 November 1990 on the Intergovernmental Conferences and notably in the proposed amendments to the EEC Treaty contained in paragraph 1 of that resolution.
Επομένως, η εισηγήτρια τηε παρούσας έκθεσης θα πραγματοποιήσει αναφορές στα εν λόγω κείμενα προκειμένου να αξιολογήσει τα αποτελέσματα των διακυβερνητικών συνδιασκέψεων του Μάαστριχτ, ως προς την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του Κοινοβουλίου σε θέματα ελέγχου του προϋπολογισμού.
The rapporteur will therefore refer to these texts with the aim of evaluating the results of the Intergovernmental Conferences at Maastricht as regards strengthening Parliament's budgetary control functions.
01 ΔΙΟΡΓΑΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
INTERINSTITUTIONAL RELATIONS
Οι αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε θέματα προϋπολογισμού στηρίζονται στις καλές σχέσεις με το Ελεγκτικό Συνέδριο, οργανισμό τεχνικού ελέγχου της κανονικότητας και της αποτελεσματικότητας των εξόδων και των δαπανών της Κοινότητας.
Parliament's budgetary control functions depend upon the proper functioning of Its relationship with the Court of Auditors, which performs technical audits of Community revenue and expenditure for regularity and efficiency.