natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ανάλογα με την αντιπροσωπευτική δύναμη κάθε εθνικότητας μπορούν να διεξάγονται προπαρασκευαστικές συνεδριάσεις βουλευτών μιας συγκεκριμένης πολιτικής ομάδας στη χώρα καταγωγής τους, όπως π.χ. συμβαίνει συχνά με τα μέλη της Κομμουνιστικής Ομάδας και Προσκειμένων.
Depending on which nationalities predominate in the individual group, group members of those nationalities can also hold separate preparatory meetings in their own country, as happens in particular in the case of the Communist and Allies Group.
Οι εργασίες των πολιτικών ομάδων διεξάγονται κατά κανόνα σύμφωνα με τις εθνικές παραδόσεις των σπουδαιότερων χωρών της Κοινότητας που εκπροσωπούνται σ' αυτές.
The work of the political groups is generally carried on in accordance with the national traditions of the Community countries with the largest representation.
Συνηθίζεται όμως, ανάλογα με τις αρμοδιότητες των κοινοβουλευτικών επιτροπών και τη σπουδαιότητα ορισμένων γενικών θεμάτων, να ασχολούνται με τις προπαρασκευαστικές εργασίες για τις συνεδριάσεις των επιτροπών και της Ολομέλειας υποεπιτροπές και ομάδες εργασίας.
The normal practice is for working parties to be entrusted with the preparatory work for committee meetings and plenary sittings, according to whether a subject comes within the terms of reference of an individual committee or is an important topic of general interest.
Παράλληλα με τις δραστηριότητες αυτές των πολιτικών ομάδων, οι οποίες εντατικοποιούνται συνεχώς μετά τις πρώτες άμεσες εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δημιουργήθηκε, ανάλογα με το αντικείμενο εργασίας, μεγάλος αριθμός διαπαραταξιακών ομάδων εργασίας (επί του παρό­ντος περίπου 45) από όλες ή ορισμένες μόνο πολιτικές ομάδες, οι οποίες επιδιώκουν την προαγωγή της συνεργασίας των πολιτικών ομάδων σε ποικίλα θέματα, όπως είναι π.χ. τα προβλήματα της εσωτερικής αγοράς, οι πολιτιστικές μειονότητες ή οι ευρωαραβικές σχέσεις.
In addition to these group activities, which have steadily intensified since the first direct election, numerous intergroup working parties (approximately 45 at present) have been formed from all or several groups, depending on subject, aimed at cooperation across group boundaries to deal with different areas such as the internal market, minority cultures or Euro-Arab relations.
Ο αυξανόμενος αριθμός των συνεδριάσεων, που οφείλεται στην εξέλιξη αυτή των εργασιών των πολιτικών ομάδων, επιβαρύνει ιδιαίτερα τις εργασίες του Κοινοβουλίου, αφού οι συνεδριάσεις αυτές διεξά­γονται κατά το πλείστον παράλληλα με τις συνεδριάσεις της Ολομέλειας, με αποτέλεσμα οι βουλευτές να απουσιάζουν συχνά από την αίθουσα συνεδριάσεων του Κοινοβουλίου.
The growing number of meetings resulting from these developments presents a real problem for Parliament, since they usually take place at the same time as the plenary sittings, reducing the attendance of Members in the Chamber.
Για την οργάνωση, προετοιμασία και διεξαγωγή των συνεδριάσεων τους, τις δημόσιες σχέσεις και τη διεκπεραίωση των διοικητικών τους καθηκόντων, οι πολιτικές ομάδες στηρίζονται στις διοικητι­κές υπηρεσίες του Κοινοβουλίου και στις γραμματείες τους, που διευθύνονται από ένα Γενικό Γραμματέα και τα μέλη των οποίων είναι διορισμένα σύμφωνα με το καθεστώς των εκτάκτων υπαλλήλων.
For the organization, preparation and holding of their meetings, public relations work and administrative tasks, the political groups rely not only on Parliament's facilities but also on their own secretariats, under a secretary-general, whose members are temporary employees under the Staff Regulations.
Οι εν λόγω υπάλληλοι διορίζονται και απολύονται με απόλυτη ευθύνη των πολιτικών ομάδων, στο πλαίσιο των εγκριθέντων από το Κοινοβούλιο σχετικών θέσεων προσωπικού.
They are appointed and dismissed on the sole responsibility of the groups, but within the framework of the establishment plan authorized by Parliament.
Ο τόπος εργασίας για την πλειοψηφία των γραμματειών των πολιτικών ομάδων μεταφέρθηκε μετά τις δεύτερες άμεσες εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το Λουξεμβούργο στις Βρυξέλλες.
Since the second direct elections the groups have for the most part transferred the place of work of their secretariats from Luxembourg to Brussels.
Η Κοινή Συνέλευση είχε αποφασίσει ήδη το 1953, κατά τη συγκρότηση των πρώτων πολιτικών ομάδων να διαθέσει σε καθεμιά από αυτές χρηματοδοτικά μέσα από τον προϋπολογισμό της.
Even when the first political groups were formed in 1953, the Common Assembly decided to make funds from its own budget available to each of them.
Σύμφωνα με την απόφαση αυτή το Κοινοβούλιο συμβάλλει σήμερα στη χρηματοδότηση των εξόδων γραμματείας και επιπλέον στη χρηματοδότηση πολιτικών δραστηριοτήτων (όπως π.χ. δημόσιες συνεδριάσεις) των πολιτικών ομάδων και των μη εγγεγραμμένων βουλευτών.
Accordingly, Parliament at present shares in the financing of the groups' secretariat expenses and additional political activities (such as public functions) and those of the Non-attached Members.
Η χρηματο­δοτική αυτή εισφορά του Κοινοβούλιο συνίσταται σε ένα βασικό, σταθερό ποσό για κάθε πολιτική ομάδα και σε ένα άλλο συμπληρωματικό ποσό, το ύψος του οποίου εξαρτάται από τον αριθμό των μελών κάθε πολιτικής ομάδας και τις γλώσσες που χρησιμοποιεί κατά τη διάρκεια των εργασιών της.
This contribution consists of a fixed basic amount per group and an additional sum which depends on the number of Members and the number of languages used.
Περά από την επιστροφή των εξόδων ταξιδιού και διαμονής των μελών ανάλογα με τις δραστηριό­τητες τους στο πλαίσιο των κοινοβουλευτικών οργάνων, το Κοινοβούλιο χορηγεί επίσης ένα μηνιαίο επίδομα για την κάλυψη των εξόδων των ταξιδιών τους στη χώρα καταγωγής, καθώς και για τη διατήρηση γραφείου.
It should also be observed that, as well as paying the travel and hotel expenses incurred by Members in the course of the activities of the parliamentary bodies, Parliament grants Members a monthly lump sum to cover travel expenses for journeys to their own countries and for office expenses.
Προεδρία και σύνθεση των πολιτικών ομάδων
Chairmen and membership
Χριστιανο­δημοκρατική
Group ot the European Democratic
Σοσιαλιστική Ομάδα
Conservative Group
Συντηρητική Ομάδα
Christian-Democratic Group
Φιλελεύθερη Ομάδα και Προσκείμενοι
5.4.1 CHAIRMEN OF THE POLITICAL GROUPS 1953-88
Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος
Group ol the European People's Party
Ομάδα Συνασπισμού των Ευρωπαίων Δημοκρατών
Group ol the European Democratic Alliance
Ομάδα τις
Communist and Alhes Group
Κομμουνιστική Ομάδα και Προσκείμενοι
Group for the Technical Coordination and Delence of Independent Groups and Members
Ευρωπαϊκής Δεξιάς
Politicai ßroups in the European Parliament
Οι πολιτικές ομάδες εμφανίζονται κατά σειρά συγκροτήσεως.
The political groups are shown here in order of formation.
Ομάδα «Ουράνιο Τόξο»: Ομοσπονδία του Ευρωπαϊκού Συνασπισμού Πράσινων και Εναλλακτικών, του Agalev-Ecolo, του Λαϊκού Κινήματος Δανίας ενάντια στη Συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, και της Ελεύθερης Ευρωπαϊκής Συμμαχίας στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Rainbow Group: Federation cf the Green­Alternative European Link, Agalev­Ecole, the Danish People's Movement against Membership of the European Community and the European Free Alliance in the European Parliament.
Οι βουλευτές που ανήκουν στις 9 πολιτικές ομάδες καθώς και οι μη εγγεγραμμένοι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αντιπροσωπεύουν 78 κόμματα των κρατών μελών (για τις διαφορές στον τρόπο εκλογής τους βλέπε κεφάλαιο ΙΙ.2.)
The Members of the European Parliament in the eight political groups together with the Non-attached Members represent 78 parties from the Member States. (For electoral pro cedures refer to Chapter M.2.).
— Συγκροτήθηκε στις 23 Ιουνίου 1953 από 23 βουλευτές.
— Formed 23.6.1953 with 23 Members;
6.1988: 165 βουλευτές.
— 13.6.1988: 165 Members.
Τα τωρινά μέλη ανήκουν στα κάτωθι 14 εθνικά κόμματα 11 κρατών μελών:
The present Members belong to the following 14 national parties from 11 Member States:
Λουξεμβούργο Κάτω Χώρες Πορτογαλία Ισπανία Ηνωμένο Βασίλειο
Portugal Spain United Kingdom
— Συγκροτήθηκε στις 23 Ιουνίου 1953 από 38 βουλευτές
— Formed 23.6.1953 with 38 Members;
— 13.6.1988: 115 βουλευτές.
— 13.6.1988: 115 Members.
Ελλάδα Γαλλία Ιρλανδία
Germany Greece France Ireland
— Συγκροτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1973 από 20 βουλευτές.
— Formed 16.1.1973 with 20 Members;
6.1988: 66 βουλευτές.
— 13.6.1988: 66 Members.
Τα τωρινά μέλη ανήκουν στα κάτωθι 5 εθνικά κόμματα 3 κρατών μελών:
The present Members belong to the following five national parties from three Member States:
Ισπανία Ηνωμένο Βασίλειο
Spain United Kingdom
— Συγκροτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1973 από 14 βουλευτές.
— Formed 16.10.1973 with 14 Members;
— 13.6.1988: 48 βουλευτές.
— 13.6.1988: 48 Members.
Τα τωρινά μέλη ανήκουν στα κάτωθι 10 εθνικά κόμματα 6 κρατών μελών:
The present Members belong to the following 10 national parties from six Member States:
— Συγκροτήθηκε στις 20 Ιουνίου 1953 από 11 βουλευτές.
— Formed 20.6.1953 with 11 Members;
6.1988: 44 βουλευτές.
— 13.6.1988: 44 Members.
Τα τωρινά μέλη ανήκουν στα κάτωθι 13 εθνικά κόμματα 9 κρατών μελών:
The present Members belong to the following 13 national parties from nine Member States:
Κάτω Χώρες Πορτογαλία
The Netherlands Portugal
Ομάδα Συνασπισμού των Ευρωπαίων Δημοκρατών
Group of the European Democratic
— Συγκροτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1965 από 15 βουλευτές.
— Formed 20.1.1965 with 15 Members;
6.1988: 29 βουλευτές.
— 13.6.1988: 29 Members.
Τα τωρινά μέλη ανήκουν στα κάτωθι 8 εθνικά κόμματα 5 κρατών μελών:
The present Members belong to the following eight national parties from five Member States:
Ηνωμένο Βασίλειο
France Greece Ireland Portugal United Kingdom
Ομάδα «Ουράνιο Τόξο»: Ομοσπονδία του Ευρωπαϊκού Συνασπισμού Πράσινων και Εναλλακτικών, του Agalev-Ecolo, του Λαϊκού Κινήματος ενάντια στη Συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και της Ελεύθερης Ευρωπαϊκής Συμμαχίας στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Rainbow Group: Federation of the Green-Alternative European Link, Agalev-Ecolo, the Danish People's Movement against Membership of the European Community and the European Free Alliance in the European Parliament
Τα τωρινά μέλη ανήκουν στα κάτωθι 10 εθνικά κόμματα 6 κρατών μελών:
The present Members belong to the following 10 national parties from six Member States: Anders gaan leven/ Agalev/
Ιταλία Κάτω Χώρες
Italy The Netherlands sardo d'azione Groen Progressief Akkoord Eusko Alkartasuna-Esquerra Republicana-Partido Nacionalista Gallego
Τα τωρινά μέλη ανήκουν στα κάτωθι 4 εθνικά κόμματα 4 κρατών μελών:
The present Members belong to the following four national parties from four Member States:
Ιταλία Ηνωμένο Βασίλειο/ Βόρεια Ιρλανδία
Italy United Kingdom Northern Ireland
Μη εγγεγραμμένοι βουλευτές
Non-attached
Δεν ανήκουν σε κανένα εθνικό κόμμα και δεν έχουν προσχωρήσει σε καμία από τις υπάρχουσες στο Κοινοβούλιο πολιτικές ομάδες.
These belong to smaller parties in the Member States and have not joined any of the existing political groups in Parliament.
Στις 13 Ιουνίου 1988 υπήρχαν 15 μη εγγεγραμμένοι βουλευτές από τα 7 κάτωθι κόμματα 6 κρατών μελών:
On 13 June 1988 there were 15 Non-attached Members from seven national parties n six Member States:
Ιταλία Κάτω Χώρες
Italy The Netherlands
Βόρεια Ιρλανδία
Spain Spain United Kingdom/ Northern Ireland
ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΓΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
MEMBERS OF THE EUROPEAN PARLIAMENT
5.4.3.1 των πολιτικών ομάδων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
Membership of political groups in the European
Από το 1967: Bulletin του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Κατάλογος βουλευτών).
(Sources: 1966-67 Annuaire manuel de l'Assemblée; from 1967: Bulletin of the European Parliament, List of Members).
ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΓΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
MEMBERS OF THE EUROPEAN PARLIAMENT
Εξέλιξη της ποσοστιαίας συμμετοχής σύμφωνα με την κατανομή των εδρών των πολιτικών ομάδων από το χρόνο της πρώτης εκλογής του Κοινοβουλίου με άμεση ψηφοφορία
Distribution of seats among the groups in percentage terms since the first direct election
Δεκέμβριος 1979 (έδρες)
December 1979 (seats)
Δεκέμβριος 1984 (έδρες)
December 1984 (seats)
Μάρτιος 1982 (έδρες)
March 1982 (seats)
Ενώσεις μεμονωμένων εθνικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο
European alliances between national parties
Η συμφωνία σχετικά με την εκλογή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία έδωσε νέα ώθηση στην ίδρυση ή εδραίωση των ενώσεων κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
The agreement on direct elections to the European Parliament lent fresh impetus to the founding or strengthening of European party alliances.
Οι εν λόγω ενώσεις κομμάτων διαφέρουν από τις μέχρι τώρα υφιστάμενες γενικής κατηγορίας ομάδες κομμάτων, στο ότι δημιούργησαν ένα βασικό θεσμικό πλαίσιο και καθόρισαν, ώς έναν ορισμένο βαθμό, την άσκηση κοινής πολιτικής (όπως π.χ. εκπόνηση κοινών προγραμμά­των, συντονισμό σε εκλογικούς αγώνες, κατανομή χρηματοδοτικών πόρων).
Such alliances differ from the loose groupings which had existed previously in that they have established a basic institutional framework and commit themselves to a certain extent to a common policy (e.g. the drawing up of common programmes, coordination of election campaigns, allocation of funds).
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ
CONFEDERATION OF SOCIAL-DEMOCRATIC PARTIES OF THE EUROPEAN COMMUNITY
Η ιδρυθείσα το 1974 Ομοσπονδία αποτελεί εξέλιξη του γραφείου διασυνδέσεως που ιδρύθηκε το 1957 στη Ρώμη και έχει μόνιμη γραμματεία στις Βρυξέλλες.
The Confederation, founded in 1974, developed from a liaison office set up in Rome in 1957 and has its permanent secretariat in Brussels.
Η Ομοσπονδία αποτελείται από 13 κόμματα 11 κρατών μελών καθώς και από τη Σοσιαλιστική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (το ΠΑΣΟΚ δεν ανήκει στην Ομοσπονδία):
The fundamental precondition for membership of the Confederation is membership of the Socialist International. The Confederation consists of 13 parties from 11 Member States together with the Socialist Group of the European Parliament (the Pasok party from Greece does not belong to the Confederation):
Βέλγιο
Belgium Denmark Germany France Ireland Italy Luxembourg The Netherlands Portugal Spain United Kingdom
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΛΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ
EUROPEAN PEOPLE'S PARTY
Η Ένωση των Χριστιανοδημοκρατικών Κομμάτων των κρατών μελών της Κοινότητας ιδρύθηκε το 1976 στο Λουξεμβούργο για να διαδεχθεί τη δημιουργηθείσα το 1972 Πολιτική Επιτροπή των Χριστιανοδημοκρατικών Κομμάτων (μόνιμη γραμματεία στις Βρυξέλλες).
This umbrella organization of the Christian-Democratic Parties of the Member States was founded in Luxembourg in 1976 as the successor to the Political Committee of Christian-Democratic Parties in the EC, created in 1972; its permanent secretariat is in Brussels.
Τα μέλη του ΕΛΚ, που αποτελείται από 15 κόμματα 10 κρατών μελών, είναι ταυτόχρονα και μέλη της Ευρωπαϊκής και Διεθνούς Χριστιανοδημοκρατικής Ενώσεως:
The members of the EPP, which is made up of 15 parties from 10 Member States, are also members of the European and International Christian-Democratic Union:
Βέλγιο Δανία ΟΔ της Γερμανίας Γαλλία Ελλάδα Ιρλανδία Ιταλία Λουξεμβούργο Κάτω Χώρες Πορτογαλία Ισπανία
Belgium Denmark Germany France Greece Ireland Italy Luxembourg The Netherlands Portugal Spain
(Η Ευρωπαϊκή Δημοκρατική Ένωση είναι επίσης Ένωση Συντηρητικών και Χριστιανοδημοκρατικών Κομμάτων από ευρωπαϊκές χώρες μη μέλη της Κοινότητας, η οποία ιδρύθηκε το 1987).
(The European Democratic Union, set up in 1978, is an alliance of Conservative and Christian-Democratic parties from European countries which do not belong to the Community).
Η Ομοσπονδία ιδρύθηκε το 1976 στη Στουτγάρδη.
The Federation was founded in Stuttgart in 1976.
Οι πολιτικές θέσεις των Φιλελευθέρων που αναφέρονται στη δήλωση της Στουτγάρδης βασίζονται στο Μανιφέστο της Οξφόρδης της Διε­θνούς των Φιλελευθέρων το 1947.
The Liberals' political views set out in the Stuttgart Declaration are based on the Oxford Manifesto of the Liberal International of 1947.
Μέλη της Ομοσπονδίας είναι 14 κόμματα από 11 κράτη μέλη:
The permanent secretariat is in Brussels. The members of the Federation are 14 parties from 11 Member States:
Α) ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΥΤΟΝΟΜΙΣΤΙΚΩΝ/ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ
(a) FEDERATION OF REGIONALIST AND FEDERALIST PARTIES
Η Ομοσπονδία ιδρύθηκε τον Ιούλιο 1981 στο Στρασβούργο και οι πολιτικές θέσεις της καθορίζο­νται στην Κοινή Διακήρυξη του 1981.
The Federation was founded in July 1981 in Strasbourg and set out its political ideas in the 1981 Joint Declaration.
Μέλη της Ομοσπονδίας είναι 16 κόμματα 7 κρατών μελών:
The Members of the Federation are 16 parties from seven Member States:
Ηνωμένο Βασίλειο Κάτω Χώρες
United Kingdom The Netherlands
Στις εργασίες συμμετέχουν ως παρατηρητές:
The following participate in the Federation's activities with observer status:
Β) ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ
(b) COORDINATION OF EUROPEAN GREENS
Ο Συνασπισμός των Ευρωπαίων Πράσινων ιδρύθηκε το 1979 στις Βρυξέλλες και οι πολιτικές θέσεις του καθορίζονται σε Κοινή Διακήρυξη.
The Coordination of European Greens was founded in 1979 in Brussels and set out its political ideas in a Joint Declaration on its objectives.
Η μόνιμη γραμματεία του εδρεύει στις Βρυξέλλες.
The permanent secretariat is in Brussels.
Μέλη του Συνασπισμού είναι:
The members of the Coordination are:
Ισπανία Ισπανία
Belgium Denmark Germany France Ireland Luxembourg The Netherlands Sweden United Kingdom Spain
(Βαρκελώνη) Πορτογαλία Αυστρία
Spain (Barcelona) Portugal Austria Switzerland Finland Greece The Netherlands
Πρόεδροι:
Presidents:
Οι εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Powers of the European Parliament
Οι εξουσίες επί του προϋπολογισμού
Budgetary powers
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέκτησε εξουσίες επί του προϋπολογισμού ουσιαστικά μετά τη δημιουργία των ιδίων πόρων της Κοινότητας το 1970.
The European Parliament acquired its budgetary powers for the most part when the Community's own resources were created in 1970.
Όσο οι πόροι της Κοινότητας προέρχονταν από συνεισφορές των κρατών μελών, κύρια αρχή επί του προϋπολογισμού παρέμενε το Συμβούλιο.
As long as the Community's funds had come from the Member States' contributions, the authority with the power of decision over the budget was the Council.
Τη δημιουργία των ιδίων πόρων της Κοινότητας με την απόφαση της 21ης Απριλίου 1970 ακολούθησε η λεγόμενη Συνθήκη του Λουξεμβούργου που παραχωρούσε στο Κοινοβούλιο ορισμέ­νες εξουσίες επί του προϋπολογισμού.
The creation of the Community's own resources on the basis of the decision of 21 April 1970 made it necessary to conclude the 'Luxembourg Treaty', by which Parliament was granted certain budgetary powers.
Επειδή ορισμένες πιστώσεις διέφευγαν πλέον τον κοινο­βουλευτικό έλεγχο σε επίπεδο κρατών μελών, οι ίδιοι πόροι της Κοινότητας έπρεπε να υπαχθούν σ' ένα δημοκρατικό και κοινοβουλευτικό έλεγχο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως αρμόζει σε μια κοινότητα με δημοκρατικές δομές.
Since some financial resources had been taken out of the control of the national parliaments, the Community's own resources had to be made subject to a democratic parliamentary control at European level, as befitted a democratically organized Community.
Η Συνθήκη του Λουξεμβούργου συμπληρώθηκε από μια δεύτερη, με ημερομηνία 22 Ιουλίου 1975, που επίσης κυρώθηκε από τα κοινοβούλια των κρατών μελών.
The Luxembourg Treaty was supplemented by a second on 22 July 1975, which, like the first, was ratified by the national parliaments.
Επομένως το 1975, το Κοινοβούλιο ασκεί από κοινού με το Συμβούλιο τις εξουσίες επί του προϋπολογισμού της Κοινότητας.
Since 1975 Parliament has therefore shared the Community's budgetary powers with the Council.
Ωστόσο, αυτός ο καταμερισμός αποδείχθηκε δύσκολος στην πράξη και μεσολάβησε μια σειρά διοργανικών συμφωνιών εν μέρει υπό τη μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ του Προέδρου του Συμβουλίου και του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβου­λίου, για το διακανονισμό προβλημάτων που ανέκυψαν κατά την ερμηνεία των εν λόγω συνθηκών.
This arrangement has proved difficult in practice and necessitated a series of interinstitutional agreements, sometimes in the form of a simple exchange of letters between the Presidents of the Council and the European Parliament, to resolve problems which have arisen over the interpretation of the Treaties referred to above.
Παρά τις συμφωνίες αυτές και μολονότι το 1972 καθιερώθηκε μια διαδικασία συνεργασίας επί του προϋπολογισμού, κατά τα οικονομικά έτη μετά τις πρώτες άμεσες εκλογές του 1979 προέκυπταν σχεδόν κάθε χρόνο διενέξεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τον προϋπολογισμό.
Despite these agreements and the introduction in 1972 of a budgetary cooperation procedure, virtually every financial year since the first direct elections in 1979 has been marked by disputes between the Council and Parliament on budgetary policy.
Αποκορύφωμα των κρίσεων αυτών αποτέλεσε η συνολική απόρριψη του προϋπολογισμού των ετών 1980 και 1985, καθώς και η προσφυγή του Συμβουλίου και ορισμένων κρατών μελών ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά της εγκρίσεως του προϋπολογισμού του 1986 εκ μέρους του Κοινοβουλίου.
Among the more dramatic moments were the total rejection of the 1980 and 1985 budgets and the case brought before the Court of Justice of the European Communities by the Council and certain Member States against Parliament's adoption of the 1986 budget.
Εκτός από τα θεσμικά προβλήματα της οριοθετήσεως των εξουσιών μεταξύ των δύο οργάνων που απαρτίζουν την επί του προϋπολογι­σμού αρχή, στη δημιουργία των εν λόγω κρίσεων συνετέλεσε και το γεγονός ότι κατά τα τελευταία χρόνια οι ίδιοι πόροι της Κοινότητας έχουν εξαντληθεί και για τη χρηματοδότηση των προϋπολο­γισμών απαιτήθηκαν εν μέρει ειδικές εισφορές των κρατών μελών.
Apart from the institutional issue of the division of powers between the two arms of the budgetary authority, these crises were additionally fuelled by the fact that over the last few years the Community's own resources have been exhausted and budgets have had to be financed partly out of special contributions from the Member States.
Ισχύουσες ρυθμίσεις
The rules currently governing the budgetary powers may be summarized as follows:
Οι ισχύουσες επί του παρόντος ρυθμίσεις σχετικά με τις εξουσίες επί του προϋπολογισμού συνοψίζονται ως εξής: α) Το Συμβούλιο έχει την «τελευταία λέξη» όσον αφορά τις λεγόμενες υποχρεωτικές δαπάνες της Κοινότητας.
(a) The Council has the last word on the 'compulsory' expenditure of the Community.
Πρόκειται για τις δαπάνες που απορρέουν υποχρεωτικά από τη Συνθήκη και τις νομικές πράξεις που εκδόθηκαν σύμφωνα με αυτή.
This is expenditure which necessarily results from the Treaty or from acts adopted in accordance therewith and in practice it includes above all the expenditure relating to the common agricultural policy, which depends on the common agricultural prices fixed by the Council.
β) Το Κοινοβούλιο έχει την «τελευταία λέξη» όσον αφορά τις λεγόμενες μη υποχρεωτικές δαπάνες.
(b) The European Parliament has the last word on the 'non-compulsory' expenditure.
Τούτο σημαίνει ότι το Συμβούλιο δεν μπορεί να απορρίψει οριστικά τις τροπολογίες που εγκρίνει το Κοινοβούλιο σχετικά με τις δαπάνες αυτές. Πράγματι, το Κοινοβούλιο μπορεί
This means that the amendments to this category of expenditure adopted by Parliament cannot be definitively rejected by the Council.
3 σε δεύτερη ανάγνωση να επιβάλλει τις τροπολογίες αυτές με την πλειοψηφία των
Parliament can adopt them at second reading by a majority of three-fifths of its Members.
5 του. Ωστόσο το Κοινοβούλιο μπορεί να αυξάνει απεριόριστα τις μη υποχρεωτικές δαπάνες, αλλά μόνον στα πλαίσια ενός ποσοστού που ορίζεται κατ' έτος.
However, Parliament cannot increase the noncompulsory expenditure to an unlimited extent, but must keep within an annually fixed rate of increase.
Το ανώτατο αυτό ποσοστό αυξήσεως των μη υποχρεωτικών δαπανών ορίζει η Επιτροπή κατά την έναρξη της διαδικασίας του προϋπολογισμού βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, όπως η εξέλιξη της ΑΕΠ της Κοινότητας και η μέση διακύμανση των προϋπολογισμών των κρατών μελών. Το ποσοστό αυτό μπορεί να
At the start of the budget procedure the Commission fixes this maximum rate of increase for noncompulsory expenditure on the basis of objective criteria, such as the trend in the Community's GNP and the average variation in the budgets of the Member