natgillin/translations-raw huggingface dataset:
- όσου αφορά τηυ φρρολογία: οι προσπάθειες της Επιτρρπής για τηυ πραγματρποι'ηση της Ευωμέυης Ευοώπης έτειυαυ ιδίως στσ υα διευπολυυθούυ οι έλεγχοι και οι διατυπώσεις που εφαρμόζουται στους πολίτες τωυ κρατώυ μελώυ κατά τη διάβαση τωυ ευδσκοιυοτικώυ συυόοωυ (οδηγίες στου τομέα τωυ φορολογικώυ εξαιρέσεωυ για τους ταξιδιώτες, EE L 183 της 16.7.1985).
It has drawn up a work programme (EC Bulletin 11/1985, sections 2.1.39 and 2.1.40) covering action in the following areas: measures to facilitate the free movement of persons by abolishing tax controls relating to passenger trans­port and simplifying formalities for removals and temporary import of vehicles, introduction of the right to vote in local elections for all Community nationals, the creation of a television broadcasting area, adapt­ing formalities for the reimbursement of medical expenses, strengthening the Community's role in combating drug trafficking, specific steps to promote language-teaching, strengthening university coopera­tion and introducing a European dimension into edu­cation to strengthen the Community's image and identity, notably by implementing the Committee's specific proposals regarding a flag, an emblem and an anthem.
ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡ2ΠΑΙΚ0Υ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ: πάυτοτε στο παρελθόυ το ΕΚ, με τα Φηωίσματά του, επέτησε τηυ πρρσοχή του Συμβουλίου και της Επιτρρπής και τωυ κρατώυ μελώυ στηυ αυάγκη υα χαραχθεί πολιτική στηυ οποία ο πολίτης θα διαδραματίζει ευεργό ρόλο στηυ υλοποίηση μιας ζωυταυής Ευρωπαϊκής Κοιυότητας.
The various standpoints it has adopted and the repre­sentations it has made to the Commission and Coun­cil are proof of its concern and its continuing efforts to transform the technocrats' Europe into a People's Europe (resolutions on the free movement of persons, the passport union, easing checks within the Commu­nity, abolishing frontiers, the right to vote and stand for election in local and European elections in their country of residence for nationals of other Member States of the Community, the mutual recognition of diplomas and the establishment of a common market
Στο Φήφίσμα του της 13ης Νοεμβρι'ρυ 1985 για τηυ Ευρώπη τωυ πρλιτώυ (ΕΕ C 345 της 31.12.1985), τρ ΕΚ επέμειυε για τηυ συγκεκριμευρπρίηση τωυ πρρτάσεωυ της ειδικής επιτρρπής για τηυ Ευρώπη τωυ πρλιτώυ παι πρότειυε υα εξετάσει μια "επιτροπή AD0NNIN0 II" του Νοέμβριο του 1987 τηυ επιτελεσθείσα πρόρδρ όσσυ αφρρά τις πρρτάσεις της ειδικής επιτροπής.
In its resolution of 13 November 1985 on the People's Europe (OJ No. C 345 of 31 December 1985), the EP stressed the need to implement the proposals of the ad hoc Committee on a People's Europe and proposed that in January 1987 a second Adonnino Committee should review the progress on the implementation of the ad hoc committee's proposals.
Ευρωπαϊκές Κοινότητες — Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
European Communities — Parliament
1987 — 533 σ. — 21,0 χ 29,7 cm
1987 — 356 pp. — 21.0 x 29.7 cm
Τιμή στο Λουξεμβούργο, χωρίς ΦΠΑ ECU 11,60 BFR 500 ΔΡΧ 1 725
Price (excluding VAT) in Luxembourg: ECU 11.60 BFR 500 IRL 8.90
Τιμή στο Λουξεμβούργο χωρίς ΦΠΑ ECU 11,60 BFR 500 ΔΡΧ 1 725
Price (excluding VAT) in Luxembourg ECU 11.60 BFR 500 IRL8.90
ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΟΣΗ 1989
THIRD EDITION 1989
Η παρούσα έκδοση υπάρχει και στις εξής γλιώσσες:
This publication is also available in the following languages:
Δελτίο βιβλιογραφικής κατάταξης βρίσκεται στο τέλος του τεύχους
Cataloguing data can be found at the end of this publication
Υπεύθυνος διευθυντής για αυτήν την έκδοση: Klaus Pöhle
Director responsible for publication: Klaus Pöhle
Φωτογραφικά αρχεία / Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο — ΓΔ III
Photographic Library: European Parliament — DG III
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, 1989
Office for Official Publications of the European Communities, 1989
Αριθ. καταλόγου: AX-52-88-728-GR-C
Catalogue number: AX-52-88-728-EN-C
Τρίτη έκδοση
Third edition
Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, για σκοπούς μη εμπορικούς, με αναφορά της πηγής.
Reproduction is authorized in whole or in part, provided the source is acknowledged
Πίνακας περιεχομένων
Direct elections to the European Parliament
Νομικές βάσεις 1.1 Απόφαση του Συμβουλίου (76/787/ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ) 1.2 Πράξη περί της εκλογής των αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με άμεση και καθολική ψηφοφορία
Legal bases 1.1 Council Decision 1.2 Act concerning the election of the representatives of the European Parliament by direct universal suffrage
Εκλογικοί νόμοι των κρατών μελών 2.1 Βέλγιο
Electoral laws of the Member States
Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας Ελλάδα
Belgium Denmark Federal Republic of Germany Greece Spain France Ireland Italy Luxembourg
2.9 Λουξεμβούργο 2.10 Κάτω Χώρες 2.11 Πορτογαλία 2.12 Ηνωμένο Βασίλειο
2.10 The Netherlands 2.11 Portugal 2.12 United Kingdom
Αποτελέσματα των δεύτερων άμεσων εκλογών 3.1 Κατανομή των εδρών 3.2 Αποτελέσματα των εκλογών της 14ης και 17ης Ιουνίου 1984 ανά κράτος μέλος
Results of second direct elections 3.1 Allocation of seats 3.2 Results of elections
Βουλευτές κατά την περίοδο 1952—1979 (Κατάλογος Α) 2.
Members from 1952 to 1979
Δικαιώματα και καθεστώς
Immunity Financial entitlements
Οργάνωση και χρηματοδότηση Προεδρία και σύνθεση Ενώσεις μεμονωμένων εθνικών κομμάτων
Constitution Rights and status Organization and financing Chairmen and membership European alliances between national parties
Εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Powers of the European Parliament
Υφιστάμενα προβλήματα
Budgetary powers Rules in force Unresolved problems
Νομοθετικές εξουσίες 2.1 Διαδικασία διαβούλευσης 2.2 Διαδικασία συνεννόησης 2.3 Διαδικασία συνεργασίας
Legislative powers 2.1 Consultation procedure 2.2 Conciliation procedure 2.3 Cooperation procedure
Αρμοδιότητα συναπόφασης όσον αφορά τις Συνθήκες Προσχώρησης και τις συμφωνίες σύνδεσης
Joint decision-making in respect of accession treaties and association agreements
Εξουσίες ελέγχου
Supervisory powers
Γραπτές και προφορικές ερωτήσεις 'Ωρα των ερωτήσεων Πρόταση μομφής Προσφυγή επί παραλείψει Δημοσιονομικός έλεγχος
Written and oral questions Question Time Motion of censure Failure to act Budgetary control
Οργάνωση και τρόπος εργασιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Organization and working methods of the European Parliament
Διευρυνθέν Προεδρείο
The enlarged Bureau
Σώμα των Κοσμητόρων
College of Quaestors
Χαρακτήρας, αριθμός και ονομασία των επιτροπών Σύνθεση των επιτροπών Αρμοδιότητες των επιτροπών Λειτουργία των επιτροπών Συνάντηση των προέδρων των επιτροπών
Type, number and names of committees Membership Responsibilities Working methods Meeting of committee chairmen
Συνεδριάσεις Ολομέλειας Λειτουργία
Allocation of seats in the Chamber Calendar Sittings Procedure
Η έδρα
Seat
Γενική Γραμματεία 9.1 Γενικός Γραμματέας και Γραμματεία 9.2 Προϋπολογισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Secretariat 9.1 Secretary-General and Secretariat 9.2 Budget of the European Parliament
Εξωτερικές σχέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
External relations of the European Parliament
Θεσμικά όργανα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Institutions of the European Communities
Επιτροπή Συμβούλιο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ευρωπαϊκή Πολιτική Συνεργασία (ΕΠΣ) Δικαστήριο
Commission Council European Council European Political Cooperation (EPC) Court of Justice Court of Auditors Economic and Social Committee European Investment Bank
Ειδικά όργανα των εθνικών κοινοβουλίων Ευρωπαϊκό Κέντρο Κοινοβουλευτικής Έρευνας και Τεκμηρίωσης
Conference of Presidents of the European Parliamentary Assemblies ... Cooperation with parliamentary committees and political groups Special committees of the national parliaments European Centre for Parliamentary Research and Documentation
'Αλλοι Διεθνείς Οργανισμοί 3.1 Συμβούλιο της Ευρώπης 3.2 Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση (ΔΕΕ) 3.3 Βορειοατλαντική Συμμαχία (NATO)
Other international organizations 3.1 Council of Europe 3.2 Western European Union (WEU) 3.3 North Atlantic Treaty Organization (NATO)
Τρίτες χώρες 4.1 Διακοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες 4.2 Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ-ΕΟΚ
Third countries 4.1 Interparliamentary delegations 4.2 ACP-EEC Joint Assembly
Δημόσιες σχέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Public relations work of the European Parliament
Πολιτική στον τομέα της ενημέρωσης
Information policy
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η κοινή γνώμη 2.1 Ακτινοβολία και κύρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
The European Parliament and public opinion 2.1 Public awareness and Parliament's ¡mage
Αξιολόγηση του μελλοντικού ρόλου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Appraisal of Parliament's future role
Ορόσημα στην εξέλιξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Landmarks in the development of the European Parliament
Πρόλογος του Προέδρου
Foreword by the President
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έθεσε, με την προοπτική της υλοποί­ησης της ενιαίας εσωτερικής αγοράς μέχρι το 1992 νέους στόχους που την αφυπνίζουν από το λήθαργο στον οποίο είχε περιπέσει τα τελευταία χρόνια.
In aiming for the completion of the single internal market by 1992, the Community has set itself new goals which will enable it to shake off the lethargy of recent years.
Ανοίγονται νέες προο­πτικές που αναπτύσσουν σε ένα ευρύ φάσμα τομέων μια νέα και αυτόνομη δυναμική.
New prospects have opened up; a new momentum has been achieved in many areas.
Η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολο­κλήρωσης τέθηκε και πάλι σε κίνηση.
The process of European integration is moving forward again.
Ο ρόλος που διαδραμάτισε και συνεχίζει άοκνα να διαδραμα­τίζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο αυτό εξακολου­θεί να είναι άγνωστος στο ευρύ κοινό.
There is still insufficient awareness among the general public of the role which the European Parliament has played and continues to play in this connection.
Αξίζει επομένως να σημειωθεί ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν το πρώτο θεσμικό όργανο της Κοινότητας, που με το σχέδιο Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης, το οποίο εγκρίθηκε το 1984 έθεσε σε κίνηση τη διαδικασία της πρώτης τροποποί­ησης των κοινοτικών Συνθηκών, που έγινε πραγματικότητα με την Ενιαία Πράξη, και συνέβαλε στον καθορισμό των νομικών βάσεων για την κοινή εσωτερική αγορά.
It was, for instance, the European Parliament which, through the adoption in 1984 of its draft Treaty for European Union, prompted the first reform of the Community Treaties embodied in the Single European Act and helped to determine the legal bases for the single internal market.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκφράζει τις απόψεις 320 εκα­τομμυρίων ευρωπαίων πολιτών.
The European Parliament acts as the spokesman for the 320 million European citizens; it is the European platform for directly elected representatives, on which current political issues are openly discussed and questions concern ing Europe's future are hotly debated.
Εντούτοις, πέραν της σημαντικής αυτής λειτουργίας που χαρακτηρίζει ένα ελεύθερα εκλεγόμενο Κοινοβούλιο, να εκφράζει δηλαδή τις απόψεις των πολιτών και να είναι forum ανταλλαγής απόψεων, το κύριο καθήκον του Κοινοβουλίου συνίσταται στο νομοθετικό του ρόλο, στο πλαίσιο της διαδικασίας συνεννόησης και συνεργασίας σύμφωνα με την Ενιαία Πράξη, καθώς και στο δημοκρατικό έλεγχο των εκτελεστικών οργάνων της Κοινότητας.
Apart from this pre-eminent duty of a freely elected parliament to act both as spokesman and platform, however, the European Parliament's first responsibilities are to fulfil its legislative role in the consultation and cooperation procedures provided for in the Single Act and to guarantee democratic supervision of the Community's executive body.
Δεν πρόκειται για ανάληψη νέων αρμοδιοτήτων εις βάρος εκείνων που διαθέτουν τα εθνικά κοινοβούλια, αλλά για συμπληρωματικό κοινοβουλευτικό έλεγχο εκείνων των πολιτικών πράξεων που τα κράτη μέλη έχουν αναθέσει στην Κοινότητα.
The object is not to take powers away from the national parliaments but to provide complementary parliamentary supervision of policy decisions which the Member States have entrusted to the Communities.
Η δημοσίευση αυτή έχει ως στόχο, ενόψει των τρίτων άμεσων εκλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβου­λίου τον Ιούνιο του 1989, να διασαφηνίσει αφενός μεν τις αρμοδιότητες, τη λειτουργία και τις σχέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τα λοιπά κοινοτικά θεσμικά όργανα, αφετέρου δε να περιγράψει το ρόλο του στο πλαίσιο της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
The purpose of this book, which is published as the third direct elections to the European Parliament in June 1989 draw near, is to explain the powers and working methods of Parliament, its interaction with the other Community institutions and its role in the process of European integration.
Ελπίζω ότι με τη δημοσίευση αυτή οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας θα γνωρίσουν καλύτερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και θα παρακινηθούν να στηρίξουν θερμά τη διαδικασία της Ευρωπαϊ­κής Ενοποίησης.
I hope that thereby it will help to give our citizens a better understanding of the European Parliament and encourage them to give their full support to the achievement of that 'ever closer union of the peoples of Europe' which is a fundamental goal of the Community.
Λόρδος Plumb
THE LORD PLUMB
70 Σεπτεμβρίου 1952: o Πρόεδρος της Ανωτάτης Αρχής Jean Monnet απευθύνει λόγο στην πρώτη συνεδρίαση της Κοινής Συνελεύσεως της ΕΚΑχ στο Στρασβούργο (υπό την προεδρία του Προέδρου Paul-Henri Spaak).
70 September 1952: the President of the High Authority, Jean Monnet, addressing the first session of the ECSC Common Assembly in Strasbourg (in the chair: Assembly President Paul-Henri Spaak).
Πριν προχωρήσουμε στην εκτενή αυτή παρουσίαση θεωρούμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ορισμέ­νες ιδιομορφίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που αφενός το διαχωρίζουν ουσιωδώς από τα εθνικά κοινοβούλια και αφετέρου επηρεάζουν την ανάπτυξη του περιεχομένου του παρόντος εγχειριδίου.
By way of introduction to this lengthy document it would seem useful to highlight some of the special features of the European Parliament which set it quite apart from national parliaments and also have a bearing on the way the contents of this book have been arranged.
Με τη νέα αυτή έκδοση, η οποία διαδέχεται την πρώτη δημοσίευση με τίτλο «1952—1982 — Η εξέλιξη ενός θεσμού — Τα τριάντα χρόνια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου», επιδιώκεται η συνοπτι­κή ενημέρωση των πολιτών κάθε πέντε χρόνια, πριν από τις άμεσες εκλογές σχετικά με βασικά στοιχεία και εξελίξεις που αφορούν το Κοινοβούλιο.
The aim of the new edition, following on from the first publication entitled '1952-1982 — Forging ahead — Thirty years of the European Parliament' is to provide an updated summary five years on and before direct elections, of essential facts and developments concerning Parliament.
Για να ανταποκριθούμε καλύτερα στο στόχο αυτόν, αποφασίσαμε τα στοιχεία που αφορούν τα πρώτα χρόνια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να είναι στο εξής εξαιρετικά συντομευμένα και να γίνεται σχετική παραπομπή στην πρώτη δημοσίευση.
This and subsequent editions will therefore concentrate less on the early years of the European Parliament and the reader will be referred to the first publication for details of that period.
Στην πορεία αυτή διακρίνονται σαφώς δύο στάδια: Από τις 10 Σεπτεμβρίου 1952 έως τις 24 Ιουλίου 1979 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν Κοινοβούλιο Αντιπροσώπων, όπως για παράδειγμα η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Two distinctly separate phases can be distinguished. From 10 September 1952 to 24 July 1979, the European Parliament was an assembly of delegates similar to the Council of Europe's parliamentary assembly.
Η νομιμοποίηση της εντολής των μελών του στηριζόταν στην ιδιότητα τους ως μελών των εθνικών κοινοβουλίων, τα οποία και τους επέλεγαν ως βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Members took office through election to their national parliaments, which then appointed them to the European Parliament.
Από τις 14 ή 17 Ιουνίου 1979 τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκλέγονται άμεσα από τους εκλογείς και σε ελάχιστες μόνο περιπτώσεις υπάρχει ακόμη διπλή εντολή.
Since 14 and 17 June 1979, Members of the European Parliament have been directly elected and very few still hold a dual mandate.
Μετά τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την προσχώρηση της Ελλάδας (1 Ιανουαρίου 1981) και κατόπιν της Ισπανίας και της Πορτογαλίας (1 Ιανουαρίου 1986) οι βουλευτές των χωρών αυτών ορίσθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια μόνο για μια περιορισμένη μεταβατική περίοδο έως τη διεξαγωγή άμεσων εκλογών για την ανάδειξη των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Ελλάδα: 18 Οκτωβρίου 1981, Ισπανία: 10 Ιουνίου 1987, Πορτογαλία: 19 Ιουλίου 1987).
It was only following the enlargement of the European Community to include Greece (1 January 1981) and then Spain and Portugal (1 January 1986) that Members from those countries were once again appointed from the national parliaments to the European Parliament for a limited transitional period until they could hold their own direct European elections (Greece: 18 October 1981; Spain: 10 June 1987; and Portugal: 19 July 1987).
Η σύνοδος για τη συγκρότηση σε σώμα του πρώτου άμεσα εκλεγμένου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τον Ιούλιο του 1979, υπήρξε σημαντικός σταθμός, αλλά όχι και το ξεκίνημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
The constitution of the first directly elected European Parliament in July 1979, although an important stage, was not the beginning of the European Parliament.
Ορισμένες διαδικασίες είχαν θεσπισθεί ήδη από το 1952, από το προηγούμενο Κοινοβούλιο των Αντιπροσώπων.
Certain traditions had been built up by its forerunner, the assembly of delegates, since 1952.
Ο αριθμός των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά τις σημαντικότερες φάσεις της πορείας του
Membership of the European Parliament at important dates in its history
78 βουλευτές 142 βουλευτές 198 βουλευτές
78 Members 142 Members 198 Members
410 βουλευτές 434 βουλευτές 518 βουλευτές
410 Members 434 Members 518 Members
(1) Κοινή Συνέλευση (1952—1957) (2) Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο των Έξι (1958—1972) (3) Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο των Εννέα (1973—1979) (4) Πρώτο άμεσα εκλεγμένο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (17 Ιανουαρίου 1979 — 31 Δεκεμβρίου 1980) (5) Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο των Δέκα (6) Ευρπωπαϊκό Κοινοβούλιο των Δώδεκα
(1) Common Assembly (1952-57) (2) European Parliament of the Six (1958-72) (3) European Parliament of the Nine (1973-79) (4) First directly elected European Parliament (17 January 1979 to 31 December 1980) (5) European Parliament of the Ten (1 January 1981 to 31 December 1985) (6) European Parliament of the Twelve (1 January 1986)
Γεωγραφική και καθ' ύλην διεύρυνση
Practical and geographical expansion
(1) Η Κοινή Συνέλευση (1952—1957) περιοριζόταν στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) και στις 6 ιδρυτικές χώρες (Βέλγιο, Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες).
(1) The Common Assembly (1952-57) was confined to the European Coal and Steel Community (ECSC) and the six founding States (Belgium, Federal Republic of Germany, France, Italy, Luxembourg and the Netherlands).
(2) Με την έναρξη της ισχύος των Συνθηκών περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότη­τας (ΕΟΚ) και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (ΕΚΑΕ) την 1η Ιανουαρίου 1958 προστέθηκαν όλοι οι τομείς της οικονομίας, καθώς και η έρευνα στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας.
(2) The entry into force of the Treaties establishing the European Economic Community (EEC) and the European Atomic Energy Community (EAEC) on 1 January 1958 extended the scope to the whole economic sector and nuclear energy research.
(3) Αν και η Ευρωπαϊκή Πολιτική Συνεργασία αναπτύχθηκε από νομική άποψη έκτος του πλαισίου των τριών ιδρυτικών Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, εντούτοις από την αρχή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμμετείχε λειτουργικά στη συνεργασία αυτή, με αποτέλεσμα την ουσιαστική επέκταση των αρμοδιοτήτων του.
(3) Although European Political Cooperation developed in a separate legal framework from the three Treaties establishing the European Communities, the European Parliament was directly involved in this cooperation from the outset, and as a result saw a real increase in its powers.
Κατά τα επόμενα έτη πραγματοποιήθηκαν συνε­δριάσεις του Συμβουλίου των Υπουργών Δικαιοσύνης, Εσωτερικών, Πολιτισμού κλπ., ειδικών, δηλαδή, τομέων οι οποίοι δεν αναφέρονται επαρκώς ή δεν θίγονται καθόλου στις ιδρυτικές Συνθήκες.
In the years that followed, Council meetings were held with the Ministers for Justice, the Interior, Cultural Affairs, and so on, areas not covered by the founding Treaties or only marginally so.
(4) Με τις τρεις διευρύνσεις της Κοινότητας την 1η Ιανουαρίου 1973, 1η Ιανουαρίου 1981 και 1η Ιανουαρίου 1986, ο τομέας των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επεκτάθηκε γεωγραφικά στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία, τη Δανία, την Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία.
(4) With the three enlargements of the European Community on 1 January 1973, 1 January 1981 and 1 January 1986, the European Parliament's responsibilities were extended geographically to include the United Kingdom, Ireland, Denmark, Greece, Spain and Portugal.
Εξέλιξη των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Growth in the powers of the European Parliament
(1) Ήδη τη δεκαετία του '60 το Συμβούλιο και η Επιτροπή εκχώρησαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρόσθετες αρμοδιότητες ελέγχου.
(1) The Council and the Commission had already conferred additional supervisory powers on the European Parliament in the 1960s.
(2) Οι αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσον αφορά τον προϋπολογισμό διευρύνθηκαν σε σημαντικό βαθμό και κατοχυρώθηκαν από τη Συνθήκη κυρίως από το 1973.
(2) The budgetary powers of the European Parliament have been extended considerably, particularly since 1973, and are embodied in legal provisions.
(3) Η συμβουλευτική αρμοδιότητα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά τις νομοθετικές διαδικασίες της Κοινότητας αναπτύχθηκε επίσης περισσότερο από τυπικής πλευράς, κυρίως διά των αποφάσεων του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
(3) The European Parliament's right to be consulted in the framing of Community legislation has also been formally extended as a result of judgments by the Court of Justice of the European Communities.
Με την έναρξη της ισχύος της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης την 1η Ιουλίου 1987 διευρύνθηκαν σημαντικά οι αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τόσο όσον αφορά την προσχώρηση ή τη σύνδεση κρατών με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, όσο και τη θέσπιση της νομοθεσίας για την υλοποίηση της κοινής εσωτερικής αγοράς έως το 1992.
The Single European Act, which entered into force on 1 July 1987, considerably extended the European Parliament's powers in regard to applications for accession or association with the Community and in respect of legislation concerning the establishment of an internal Community market by 1992.
(4) Όσον αφορά τον ορισμό των μελών των σημαντικών κοινοτικών θεσμικών οργάνων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμμετέχει από το 1975 στην εν λόγω διαδικασία για τα μέλη του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
(4) As regards the appointment of members of major Community institutions, the European Parliament has had a say in the appointment of Members of the European Court of Auditors since 1975.
Από το 1985 το Διευρυνθέν Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου γνωμοδοτεί σχετικά με τον ορισμό του Προέδρου της Επιτροπής.
Since 1985, the enlarged Bureau of the European Parliament has had a voice in the appointment of the President of the Commission.
Δεν έχει ουδεμία αρμοδιότη­τα όσον αφορά τα μέλη του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Parliament has no power over the membership of the Court of Justice of the European Communities.
Δομή των κομμάτων και πολιτικές ομάδες
Party structure and political groups
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε να αντιμετωπίσει από την αρχή το γεγονός ότι τα μέλη του ανήκουν σε πολυάριθμα εθνικά κόμματα.
From the outset, the European Parliament had to contend with the fact that its Members belonged to a large number of different national parties.
Την 1η Ιουλίου 1988 τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβου­λίου εκπροσωπούσαν συνολικά 78 διαφορετικά κόμματα.
The number of different parties to which Members of the European Parliament belonged on 1 July 1988 totalled 78.
Μολονότι, τα περισσότερα από τα κόμματα αυτά ανήκουν σε μεγάλες οικογένειες κομμάτων (Σοσιαλιστές, Χριστιανοδημοκράτες, Φιλελεύθεροι), εμφανίζουν σημαντικές διαφορές όσον αφορά τις δομές και τις προγραμματικές τους δηλώσεις.
Although most of these individual parties fall within major party goupings (e.g. Socialists, Christian Democrats, Liberals) there are still marked differences in their structures and programmes.