natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επισυνάπτεται προς ενημέρωση των μελών έγγραφο εργασίς του κ. DUVERGER, εισηγητή για τις σχέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τα εθνικά κοινοβούλια μετά τη Διάσκεψη των Κοινοβουλίων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στο οποίο αναλύει, για τον τομέα της αρμοδιότητας του, τα αποτελέσματα τον Διακυβερνητικών Διασκέψεων όπως προκύπτουν από τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή 'Ενωση.
Please find attached a working document by Mr Duverger, rapporteur, on the European Parliament's relations with national parliaments after the Conference of Community Parliaments, examining - in so far as they fall within his terms of reference - the results of the Intergovernmental Conferences as they appear from the Treaty on European Union.
Τα στοιχεία αυτά 8α συμβάλουν στην εκπόνηση της τελικής έκθεσης του κ D.
The content of this document will contribute to the final report by Mr D. Martin, rapporteur on the Intergovernmental Conferences in the context of Parliament's strategy for European Union.
ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΜΕ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΚΟΙΝΟΕΟΥΛΙΑ
RELATIONS BETWEEN THE EUROPEAN PARLIAMENT AND NATIONAL PARLIAMENTS
Η Διακυβερνητική Διάσκεψη για την Πολιτική Ένωση ενέκρινε δήλωση σχετικά με το ρόλο τον εθνικών κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και δήλοση σχετικά με τη Διάσκεψη των Κοινοβουλίων.
The Intergovernmental Conference on Political Union adopted a declaration on the role of national parliaments in the European Union and a declaration on the Conference of the Parliaments.
Η πρόταση θέσπισης Κογκρέσου δεν έγινε αποδεκτή και κατά συνέπεια δεν υπάρχει ούτε στη συνθήκη ούτε σε παράρτημα της.
The proposal to set up a congress was not- adopted, and does not therefore appear in the Treaty or in the Annexes thereto.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επανειλημμένα είχε αντιταχθεί στη θέσπιση Κογκρέσου, ιδιαίτερα δε στο ψήφισμα του της 10ης Οκτοβρίου 1991.
Parliament had on several occasions expressed its opposition to the setting up of a Congress, in particular in its resolution of 10 October 1991, and the final declaration adopted by the Conference of Parliaments of the Community, meeting in Rome in November 1990, had largely echoed the concerns of the European Parliament on this subject.
Η δήλοση σχετικά με το ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση ενθαρρύνει τη μεγαλύτερη συμμετσχή αυτών των κοινοβουλίων στις δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
The declaration on the role of national parliaments in European Union calls for national parliaments to participate more fully in the work of the Union.
Τα μέσα που προβλέπονται είναι τα ακόλουθα : εντατικοποίηση της ανταΧΧαγής πληροφοριών μεταξύ των εθνικών κοινοβουλίων και του Ευρωπαϊκού Κρινοβρυλίου και αύξηση των επαφών μεταξύ των εθνικών κσινοβουλίων και ταυ Ευρωπαϊκού Κοινοβαυλίρυ μέσω τακτικών επαφών μεταξύ βουλευτών που ενδιαφέρονται για τα ίδια ζητήματα και με την παροχή των κατάλληλων αμοιβαίων διευκολύνσεων.
The means it advocates are the following: stepping up the exchange of information between national parliaments and the European Parliament, and increasing contacts between national parliaments and the European Parliament both through regular meetings between Members of Parliament interested in the same issues and by the granting of appropriate reciprocal facilities.
Οι κυβερνήσεις των κρατών μελών πρέπει να φροντίζουν μεταξύ άλλων ώστε τα εθνικά κοινοβούλια να έχουν στη διάθεση τους εγκαίρως τις προτάσεις νομοθετικού περιεχομένου της Επιτροπής.
The governments of the Member States should ensure, inter alia, that national parliaments are provided with copies of Commission legislative proposals in good time.
Η εντατικοπαίηση των ανταλλαγών πληροφοριών καθώς και οι τακτικές συναντήσεις ανταποκρίνονται στις επιθυμίες που έχει εκφράσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ιδιαίτερα στο ψήφισμα του πσυ εγκρίθηκε στις 10 Δεκεμβρίσυ 1991 (παράγραφαι 4, 6 και 7 του ψηφίσματος), καθώς και στις προτάσεις που περιέχει το έγγραφο εργασίας το οποίο ενέκρινε το Διευρυνθέν Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβαυλίρυ στις 24 Σεπτεμβρίσυ 1991 (παράγραφοι 11 έως 18).
The stepping up of exchanges of information and the holding of regular meetings also reflect the wishes expressed by the European Parliament, particularly in its resolution adopted on 10 December 1991 (paragraphs 4, 6 and 7) and the proposals contained in the working document adopted by the Enlarged Bureau of Parliament on 24 September 1991 (paragraphs 11 to 18).
Το σχέδιο συνθήκης υπογραμμίζει επίσης τη σπουδαιότητα της ανάπτυξης πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πράγμα που θα αποτελέσει σημαντικό στοιχείο στις σχέσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβαυλίρυ και των εθνικών κοινοβαυλίων.
The Draft Treaty also emphasises the importance of developing political parties at European level, as an important element in relations between the European Parliament and national parliaments.
Η δήλοση σχετικά με τη Διάσκεψη των Κοινοβουλίων προβλέπει ότι το Ευρωπαϊκό Κσινοβούλιρ και τα εθνικά κοινοβούλια καλούνται όταν υπάρχει ανάγκη να συγκαλούν Διάσκεψη των Κοινοβρυλίων.
The declaration on the Conference of the Parliaments states that the European Parliament and the national parliaments are invited to meet as necessary as a Conference of the Parliaments.
Αυτή η Διάσκεψη καλείται να εκφέρει γνώμη σχετικά με τους γενικυύς προσανατολισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την επιφύλαξη των αρμσδιρτήτων τρυ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου nai. των δικαιωμάτων των εθνικών κοινοβουλίων.
This Conference will be consulted on major features of European Union, without prejudice to the powers of the European Parliament and the rights of the national parliaments.
Σε κάθε σύνοδο της Διάσκεψης, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκαύ Κοινοβρυλίρυ και ο Πρόεδρος της Επιτροπής προβαίναυν σε απολογισμό επί της πορείας της Ένωσης.
This declaration, which does not create any new institutions, simply constitutes an invitation to the European Parliament and national parliaments, which therefore retain full discretion in assessing the action to be taken following this declaration, which states moreover that they are invited to meet 'as necessary'. It will therefore be for the European Parliament and the
Αυτή η δήλοση δεν θέτει επίσης εν αμφίβολο την αρχή που καθορίζεται στη Διακήρυξη την οποία ενέκρινε η Διάσκεψη τον Κοινοβουλίον της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και η οποία στην παράγραφο 13 προβλέπει τη διοργάνωση μιας τέτοιας Διάσκεψης "όταν συζητούνται βασικές κατευθύνσεις της Κοινότητας, ιδίως επ'ευκα.ρία Διακυβερνητικών Διασκέψεων".
The declaration does not call into question the principle laid down by the declaration adopted by the Conference of Parliaments of the Community, which stated in paragraph 13 that such a conference will be organized 'when the discussion of guidelines of vital importance to the Community justifies it, in particular when Intergovernmental Conferences' are being held.
ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
COMHITTEE ON INSTITUTIONAL AFFAIRS
Διαβιβάζεται συνημμένος στα μέλη έγγραφο εργασίας του κ. GISCARD d'
Please find attached a working document by Mr Giscard d'Estaing, rapporteur on the principle of subsidiarity, evaluating, within the scope of his remit, the outcome of the Intergovernmental Conferences as reflected 1n the Treaty on European Union.
Τα στοιχεία αυτά θα συμβάλουν στη σύνταξη της τελικής έκθεσης του κ. D.
This paper is a contribution towards the final report by Mr D. Martin, rapporteur on the Intergovernmental Conferences in the context of the European Parliament's strategy for European Union.
13 Φεβρουαρίου 1992
13 February 1992
Η πρόταση που εισηγήθηκε τσ Ευρωπαϊκό Κρινοβούλιο πριν από την έναρξη τον διακυβερνητικών διασκέψεων να περιληφθεί η αρχή της επικουρικότητας στη μελλοντική συνθήκη, έγινε δεκτή από τα κράτη μέλη.
The European Parliament's proposal, made before the Intergovernmental Conferences opened, that the pri nei pi e of subsidiarity should be incorporated in the future Treaty was subsequently taken up by the Member States.
Η συμπερίληψη της αρχής αυτής ως λειτουργικού άρθρου της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση ανταποκρίνεται πράγματι σε μια δικαιολογημένη ανάγκη τόσο από πολιτική όσο και από συνταγματική άποψη.
The incorporation of this principle as an operative article of the Treaty on European Union is warranted from both the pol i ti cal and constitutional vi ewpoi nts .
Πρέπει πάντως να επισημάνουμε ορισμένες διαφορές ανάμεσα στο περιεχόμενο της πρότασης που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ψήφισμα του της 21/11/90 και. στο άρθρο 3Β της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
There are however, a certain number of di fferenees between the proposal adopted by the European Parliament in its resolution of 21 November 1990 and Article 3B of the Treaty on European Union.
Όσον αφορά τον ορισμό της αρχής της επικουρικότητας, το Κοινοβούλιο είχε προτείνει μια περιοριστική διατύπωση που προβλέπει ότι η Κοινότητα "δεν δρά παρά μόνσν για την εκτέλεση τον καθηκόντον που της αναθέτουν οι συνθήκες και για την υλοποίηση τον στόχων που ορίζονται απ'αυτές".
Pari i ament's definition of the pri nei pi e of subsidiarity was restrictive, providing for the Community to act 'only to fulfil the tasks transferred to it by treaty and to achieve the objectives defined thereby'.
Το άρθρο 3Β ορίζει ότι η Κοινότητα "δρά μέσα στα όρια των αρμοδιοτήτων που της αναθέτει και των στόχων που της ορίζει η παρούσα συνθήκη".
Article 3B provides for the Community to act 'within the limits of the powers conferred upon it by this Treaty and of the objectives assigned to it therein'.
Η λεπτή διαφορά ανάμεσα στις δύο διατυπώσεις δεν είναι μόνον πολιτική αλλά μπορεί να είναι και νομική ανάμεσα δηλαδή στην αρνητική διατύπωση που πρότεινε το Κοινρβουλιο, διατύπωση που συμφωνεί περισσότερο με την ίδια τη φύση της αρχής, και στην καταφατική διατύπωση που ενέκρινε η διακυβερνητική διάσκεψη.
The nuance between these two wordings is not only political but may also be legal: the difference between Parliament's negative formulation, which is more consistent with the nature of the principle per se, and the positive formulat i on adopted by the Intergovernmental Conference.
Κατά τα λοιπά, το περιεχόμενο του ορισμού είναι πολύ παραπλήσιο δεδομένου ότι το Κοινοβούλιο πρότεινε τα καθήκοντα που ανατίθενται στην Κοινότητα και τους στόχους που πρέπει να υλοποιηθούν ενώ η Διάσκεψη επέλεξε τις αρμοδιότητες και τους στόχους που ορίζονται από τη συνθήκη για να μπορέσει η Κοινότητα να δράσει.
In other respects, the substance of the definition is very similar, Parli ament referring to the tasks transferred to the Community and the objectives to be achieved and the Conference referring to the powers and objectives conferred by the Treaty to enable the Community to act.
Στους τομείς που δεν εμπίπτουν στην αποκλειστική κοινοτική αρμοδιότητα, το Κοινοβούλιο είχε προτείνει δύο εναλλακτικά κριτήρια.
In areas which do not fall within the Community's exclusive competence, Parliament proposed two alternative criteria.
Η Κοινότητα, κατά την άσκηση της δράσης της, ενεργεί στο μέτρο που η υλοποίηση τον στόχον της απαιτεί την παρέμβαση της λόγω αφενός ενός διασυνσριακού κριτηρίρυ - ρι διαστάσεις ή οι συνέπειες υπερβαίνουν τα σύνορα των κρατών μελών - και αφετέρου τσυ κριτηρίρυ της αποτελεσματικότητας. Η δράση μπορεί να αναληφθεί πιο αποτελεσματικά από την Κοινότητα απ'ό,τι από τα κράτη μέλη μεμονωμένα.
The Community shall, in carry i ng out its tasks, take action in so far as the achievement of these objectives requires its intervention because a transfrontier criterion is involved i.e. their magnitude or effects transcend the frontiers of the Member States, or because the criterion is efficiency, i.e. they can be undertaken more efficiently by the Communi ty than by the Member States acting separately.
Η διατύπωση του άρθρου 3Β δεν περιλαμβάνει ρητά το διασυνοριακό κριτήριο αλλά το εντάσσει σ'ένα γενικότερο ενιαίο κριτήριο, το κριτήριο της αποτελεσματικότητας.
Article 3 B does not formally spell out the transfrontier criterion but subsumes it under a single, more general criterion: efficiency.
Η δράση μπορεί να αναληφθεί από την Κοινότητα όταν δεν είναι δυνατόν να υλοποιηθεί ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη και "δύναται συνεπώς να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο λόγω των διαστάσεων της ή των αποτελεσμάτων της".
Action may be taken when the objectives of the proposed action cannot be sufficiently achieved by the Member States and 'can therefore, by reason of the scale or effects of proposed action, be better achieved by the Community'.
Με το τελευταίο εδάφιο του άρθρου 3Β τίθεται κάποιο όριο, όσον αφορά τις κοινοτικές αρμοδιότητες, το οποίο βασίζεται στη γνωστή αρχή της αναλογικότητας : "Η δράση της Κοινότητας δεν υπερβαίνει τα αναγκαία ópLa για την επίτευξη των στόχων της παρούσας συνθήκης".
The final paragraph of Article 3 B imposes a limit on Communi ty powers based on the established principle of proportionality: 'any action by the Community shall not go beyond what is necessary to achieve the objectives of this Treaty' .
Το όριο αυτό που βασίζεται στην αρχή της αναλογικότητας μπορεί να υπαχθεί σε γενικό δικαστικό έλεγχο όπως προβλέπεται από τη συνθήκη.
Being based on the principle of proportionality, this limit is subject to general jurisdldal control as provided by the Treaty.
Κοινοβούλιο είχε προτείνει δικαστικό έλεγχο ειδικά για την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας, επιτρέποντας στα κοινοτικά όργανα καθώς και στα κράτη μέλη να προσφεύγουν έγκαιρα στο Δικαστήριο.
the principle of subsidiarity, enabling the Community Institutions and the Member States duly to bring a matter before the Court of Justice.
Για το σκοπό αυτό, είχε προτείνει άρθρο 172α στο οποίο το Συμβούλιο, η Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή ένα κράτος μέλος δύναται, μετά την οριστική έγκριση μιας πράξης και πριν από την έναρξη της ισχύος της, να ζητήσει από το δικαστήριο να ελέγξει κατά πόσο η πράξη αυτή δεν υπερβαίνει τα όρια της κοινοτικής αρμοδιότητας.
With this in view it proposed an Article 172a under which the Council, Commission, the European Parliament or a Member State could, after the definitive adoption of an act and before Its entry Into force, request the Court of Justice to verify whether that act did not exceed the limits of the powers of the Community.
Η διακυβερνητική διάσκεψη προτίμησε να εξαρτήσει την αρχή τη επικουρικότητας από τον γενικό δικαστικό έλεγχο.
The Intergovernmental Conference preferred to make the principle of subsidiarity subject to general judicial control.
Παρά τις διαφορές στον ορισμό, στην επιλογή των κριτηρίων και τον δικαστικό έλεγχο που αναμφίβολα συμφωνούν λιγότερο με την αποκεντρωτική έμπνευση της αρχής της επικουρικότητας, η Διακυβερνητική Διάσκεψη έλαβε δεόντως υπόψη την άποψη που εξέφρασε το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ψήφισμα του της 21ης Νοεμβρίου 1990 περιλαμβάνοντας, στο πρώτο μέρος της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση που αφορά τις αρχές, την αρχή της επικουρικότητας, ως μηχανισμό κατανομής της κοινοτικής και της εθνικής αρμοδιότητας.
Notwithstanding the nuances in definition, the choice of criteria and judicial control, which are admittedly less in keeping with the decentralizing notion underlying the principle of subsidiarity, the Intergovernmental Conference duly took account of the position adopted by the European Parliament in its resolution of 21 November 1990 by incorporating, in the first section of the Treaty on European Union devoted to principles, the principle of subsidiarity as a mechanism for assigning competence to the Community or the Member States.
ΜΕΛΗ
NOTICE TO MEMBERS
Επισυνάπτεται προς ενημέρωση των μελών έγγραφο του κ. Παναγιώτη Ρουμελιώτη, εισηγητή επί τον εκτελεστικών αρμοδιοτήτον της Επιτροπής (επιτροπολογία) και του ρόλου της Επιτροπής στις εξοτερικές σχέσεις της Κοινότητας.
Please find attached a document by Mr Panayotls ROUMELIOTIS, rapporteur on the Commission's executive powers (comitology) and its role in the Community's external relations, analyzing the outcome of the intergovernmental conferences, as set out 1n the treaty on European Union, insofar as it affects the area for which he is responsible.
Τα στοιχεία αυτά θα συμβάλουν στην εκπόνηση της τελικής έκθεσης του κ. D.
The points raised will have a bearing on the final report by Mr D. MARTIN, rapporteur on the intergovernmental conferences within the context of the European Parliament's strategy for European Union.
26 Φεβρουαρίου 1992
26 February 1992
ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ του κ. Παναγιώτη Ρουμελιώτη σχετικά με τις εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής (επιτροπολογία) το ρόλο της Επιτροπής στις εξοτερικές σχέσεις της Κοινότητας
- the Commi ss i on's executive powers (comitology) - the Commi ssion's role in the Community's external relations
Για λόγους σαφήνειας, το παρόν έγγραφο εργασίας υποδιαιρείται σε δύο μέρη.
For reasons of clarity, this working document is divided into two parts.
Πράγματι, οι εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής εγγράφονται σε εντελώς διαφορετικό πλαίσιο απ'ό,τι ο ρόλος της Επιτροπής στις εξοτερικές σχέσεις της Κοινότητας.
In the treaty, the Commission's executive powers are covered by a totally separate chapter to that dealing with its role in the Community's external rel at ions.
Εξάλλου, ενώ το σχέδιο Συνθήκης για την Ευροπαϊκή Ενωση επαναπροσδιορίζει ως ένα βαθμό τη θεσμική ισορροπία μεταξύ Συμβουλίου, Κοινοβουλίου και Επιτροπής στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων της Κοινότητας, οι Διακυβερνητικές Διασκέψεις δεν ασχολήθηκαν με τις εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής στον εσωτερικό τομέα.
Furthermore, although the draft treaty on European Union goes some way towards redefining the institutional bai ance between the Council, Parliament and the Commission with regard to the Community's external relations, the question of the Commission's executive powers in internal Community affairs has not been addressed in depth by the intergovernmental conferences .
Οσον αφορά τις εκτελεστικές αρμοδιότητες της Επιτροπής, το Κοινοβούλιρ ανέκαθεν υποστήριζε ότι η Επιτροπή πρέπει να γίνει το εκτελεστικό όργανο της Κοινότητας.
On the question of the Commi ssion's executive powers. Pari i ament has always maintained that the Commission should become the Community's executive branch.
Στο πλαίσιο της άσκησης των αρμοδιρτήτων της, η Επιτροπή μπρρεί να επικουρείται από επιτροπές εθνικών εμπειρογνωμόνων που ορίζονται από το Συμβούλιο* οι επιτροπές αυτές δεν μπορούν όμως να αφαιρούν εκτελεστικές αρμοδιότητες από την Επιτροπή και να τις αποδίδουν στο Συμβούλιο.
The Commission may be assisted in its duties by committees of national experts appointed by the Council; nevertheless, these committees may not usurp the Commission's executive powers and attribute them to the Council.
Εάν οι αποφάσεις πρόκειται να αφαιρεθούν από την αρμοδιότητα της Επιτροπής, πρέπει να παραπέμπονται στη νομοθετική Αρχή (Συμβούλιο και Κοινοβούλιο).
If decisions are to be taken away from the Commission, they should be referred to the legislative authority (the Council and Parliament).
Στον τομέα της εκτέλεσης του προϋπολογισμού, η Επιτροπή μπορεί να επικουρείται μόνο από επιτροπή συμβουλευτικού τύπου.
Only an advisory committee should assist the Commission in matters relating to the implementation of the budget.
Βάσει των δεδομένων αυτών, το Κοινοβούλιο είχε προτείνει την κατάργηση του άρθρου 145 και την τροπαπρίηση τσυ άρθρου 155 της Συνθήκης ΕΟΚ.
On this basis. Parliament had proposed that Article 145 of the EEC Treaty be deleted and Article 155 amended.
Ζήτησε, κατά σειρά, το δικαίωμα να εκλέγει τον Πρόεδρο της Επιτροπής, ως απαραίτητη προϋπόθεση των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων της Επιτροπής, και το δικαίωμα να υποβάλλει την Επιτροπή σε ψήφο εμπιστοσύνης.
Similarly, it requested the right to el ect the President of the Commi ssion, as an essenti al prerequisite for the latter's executive powers, as well as the right to subject the Commission to a vote of confidence.
Οι πρρτάσεις αυτές, που αποσκοπούσαν στη δόμηση ενός σαφούς, αποτελεσματικού και δημοκρατικού συστήματος, δεν υιοθετήθηκαν πλήρος στο νέο Σχέδιο Συνθήκης.
These proposals, aimed at creating a clear, efficient and democratic system, have not been fully taken up in the new draft treaty.
Ναι μεν η ανάληψη καθηκόντον από την Επιτροπή εξαρτάται από τη ψήφο έγκρισης του Κοινοβουλίου και οι θητείες τον δύο αυτών Οργανον συμπίπτουν χρονικά, αλλά η Επιτροπή εξακολουθεί να είναι όργανο διφορούμενου χαρακτήρα, του οποίου οι εκτελεστικές εξουσίες παραμένουν περιαρισμένες και υπό τον έλεγχο του Συμβουλίου.
Although the appointment of the Commission is subject to a vote of approval by Parliament, and the terms of office of the two institutions coincide, the Commission still remains an institution whose role is unclear and whose executive powers remain limited and under Council control.
Το Συμβούλιο εξακολουθεί να είναι όργανο νομοθετικό και σύγχρονος εκτελεστικό, με φυσική συνέπεια να εκφεύγει κάθε κοινοβουλευτικού ελέγχου όσον αφορά τον εκτελεστικό του ρόλο.
The Council retains both legislative and executive powers, with the obvious result that its executive actions would elude parli amentary control.
Εξάλλου, η δημιουργία επιτροπών που επικουρούν την Επιτροπή τον ΕΚ στα καθήκοντα αυτά προβλέπεται στο Σχέδιο Συνθήκης και για τη σύναψη συμφωνιών ανάμεσα στην Κοινότητα και ένα ή περισσότερα κράτη ή διεθνείς οργανισμούς (άρθρο 228).
Furthermore, the draft treaty extends the creation of advisory committees to assist the Commi ssion to the negotiation of agreements between the Community and one or more States or international organizations (Article 228).
Η αμφισημία nou ήδη υπάρχει στον τομέα της εκτελεστικής εξουσίας και της άσκησης της, γίνεται ακόμα εντονότερη επειδή δεν υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ νομοθετικών και εκτελεστικών πράξεον στο κοινοτικό νομικό σύστημα - παρά τις προτάσεις πσυ διατυπώθηκαν
The ambiguity in the sphere of executive power and its exercise is further accentuated by the failure of the Communi ty 1 egal system to make a clear distinction between legislative and executive acts, despite proposal s from both Pari i ament and the Commi ssion on a Communi ty system establishing a hierarchy of legislation.
Τούτο ενδέχεται να έχει διόλου αμελητέες επιπτώσεις στην ελαφρά αύξηση των εξουσιών του Κοινοβουλίου στον τομέα αυτό, δηλαδή όσον αφορά τον ορισμό του Προέδρου της Επιτροπής και τη ψήφο έγκρισης της Επιτροπής εκ μέρους του Κοινοβουλίου.
The repercussions on the slight increase in Parliament's powers in this sphere - i.e. its involvement in appointing the President of the Commi ssion and its vote approving the Commi ssion - are 1 i kel y to be far from négligeable.
Αναμφισβήτητα η διεύρυνση αυτή των εξουσιών του Κοινοβουλίου, πέραν της καθαρά πολιτικής σημασίας της, 9α έχει περιορισμένη μόνο αξία και αντίκτυπο ως κοινοβουλευτικός έλεγχος της εκτελεστικής εξουσίας εάν η Επιτρρπή δεν είναι πλήρως περιβεβλημένη με εκτελεστικές εξουσίες.
Apart from its purely pol i ti cal impi i cations, this extension of Pari i ament's powers cannot possibly have anything more than a limited impact and weight in terms of parliamentary control over the executive branch, unless full executive powers are conferred on the Commi ssi on.
Συμπερασματικά, ας σημειωθεί ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να εξακολουθήσει να απορρίπτει, σε οιαδήποτε ναμρθετική πρόταση, κάθε άλλον τύπο επιτροπής πλην της συμβουλευτικής και της διαχειριστικής - με την εξαίρεση τον πράξεον που αφορούν την εκτέλεση του προϋπολογισμού, όπου μόνο η συμβρυλευτική επιτροπή μπρρεί να γίνει αποδεκτή (αφού το άρθρο 205 της Συνθήκης ΕΟΚ δεν τροποποιήθηκε σε μια τέτοια κατεύθυνση).
Finally, Parliament should continue to reject all legislative proposals involving any type of commi ttee other than advisory or management committees, except in legislation on the implementation of the budget, where only the advisory committee is acceptable (since Article 205 of the EEC Treaty has not been amended in this respect).
Εξάλλου, το Κοινοβούλιο πρέπει επίσης να συνεχίσει το διάλογο με το Συμβούλιο επ'αυτού, στο πλαίσιο της εφαρμογής τον συμφωνιών του Μάαστριχτ.
Furthermore, Pari i ament should continue its discussions with the Council on this subject, within the framework of the Maastricht agreements.