natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Καθώς η δεκάτη δήλωση κατετέθη από τη Γαλλία στις 16 Αυγούστου 1982, το άρθρο 14 της Συμβά­σεως ετέθη εν ισχύι από την ημερομηνία εκείνη (278).
As the tenth declaration to this effect was deposited on 16 August 1982 by France, Article 14 of the Convention entered into force the same day (278).
Το σύστημα των εθνικών περιοδικών εκθέσεων και της εξετάσεως τους από την επιτροπή εξασφαλίζει κάποιον βαθμό εξελέγξεως της εφαρμο­γής της Συμβάσεως.
The system of national periodic reports and their examination by the committee ensures that implementation of the Convention is monitored to some extent.
Εντούτοις, δεν πρέπει να υπερεκτιμάται η αποτελε­σματικότητα του.
However, we should not overestimate its effectiveness.
Οι εκθέσεις συντάσσονται από τις εθνικές διοικήσεις και το περιεχόμενο τους, τόσο ως προς την πληρότητα όσο και ως προς την ακρίβεια των πληροφοριών, μπορεί να ποικίλλει σημαντικά από περίπτωση σε περίπτωση.
Reports are drawn up by national administrations and their content may vary considerably both as regards completeness of information and exactitude.
Εξάλλου, η εξέταση των εκθέσεων από την επιτροπή έχει τα όρια της που επιβάλλονται όχι μόνο από τους δια­δικαστικούς και τεχνικούς περιορισμούς αλλά και από τη γεωγραφική και συνεπώς μέχρις ενός βαθμού, πολιτική σύνθεση του οργάνου (279).
Moreover, consideration of the reports by the committee is restricted not only by procedural and technical constraints but also by the geographical and therefore to some extent political composition of the committee (279).
Απ' την άλλη μεριά, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η αποτελεσματικό­τητα της Συμβάσεως ποικίλλει από κράτος σε κράτος, ανάλογα με το σύστημα σχέσεων μεταξύ διεθνών συνθηκών και εθνικού δικαίου, το οποίο ισχύει σε κάθε συμβαλλόμενο μέρος.
On the other hand, it should not be forgotten that the effectiveness of the Convention varies from one state to another depending on the system in force in each state party as regards the relationship between international treaties and national law.
Στα κράτη όπου οι Συνθήκες ενσωματώνονται στο εσωτερικό δίκαιο, η Σύμβαση γίνεται αναπόσπαστο μέρος της εθνικής έννομης τάξης.
In states where such treaties are incorporated into national law, the Convention becomes an integral part of the national legal system.
Στο μέτρο που οι διατάξεις της είναι άμεσα εφαρμοστέες, οι ιδιώτες μπορούν να τις επικαλούνται ενώπιον των εθνικών δικαστικών και διοικητικών αρχών.
To the extent that its provisions are self-executing by nature, they may be invoked by private individuals before the national legal and administrative authorities.
Αντιθέτως, στα κράτη όπου οι διεθνείς Συνθήκες δεν ενσωματώνονται στο εθνικό νομικό σύστημα, η Σύμβαση συνιστά μεν πηγή διεθνών υποχρεώσεων για το εν λόγω συμβαλλόμενο κράτος, αλλά δεν γεννά, με τρόπο άμεσο, δικαιώματα για τους ιδιώτες.
On the other hand, in states that do not incorporate international treaties into their national legal system, the Convention constitutes a source of international obligations for the state party in question but does not directly engender rights in the case of individuals.
Με θέματα σχετικά με τις φυλετικές διακρίσεις ασχολούνται και άλλα όργανα των Ηνωμένων Εθνών ή ειδικευμένων οργανώσεων. Έτσι, εκτός της Γενικής Συνελεύσεως, του Συμβουλίου Ασφαλείας και του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου υπάρχουν επίσης και προπάντων η Επιτροπή (COMMISSION) δικαιωμάτων του ανθρώπου, η Επιτροπή
Other United Nations bodies or specialized agencies also deal with racial discrimination issues; for instance, in addition to the General Assembly, there is the Security Council, the Economic and Social Council, particularly the Commission on Human Rights, the Committee on Human Rights, the Subcommission on Prevention of Discrimination and Protection of Minorities, the Special Committee against Apartheid and bodies set up in specialized agencies such as ILO and UNESCO.
Μολονότι η δράση των Ημωμένων Εθνών και των ειδικευμένων οργανώσεων στο πεδίο της καταπολεμήσεως των φυλετικών διακρίσεων είναι αναμφίβολα αξιόλογη - παρόλο που χαρακτηρίζεται από πληθώρα εκδηλώσεων και πράξεων που δεν είναι πάντοτε συντονισμένες μεταξύ τους και που κάποτε εμπνέονται από πολιτικούς στόχους επί μέρους ομάδων -δεν ισχύει το ίδιο ως προς τη στάση του οργανισμού αυτού απέναντι σε συστήματα αυταρχικών ιδεών και σε αυταρχικά καθεστώτα, ιδίως φασιστικού τύπου (280).
Although the United Nations and the specialized agencies are undoubted ly very active in combating racial discrimination — even if their aaion is characterized by a plethora of manifestations and atts that are not always coordinated and sometimes based on particularist political objectives — the organization does not show so much determination as regards authoritarian and in particular fascist ideologies and regimes.
Αυτή η κατάσταση πραγμάτων, μολονότι δεν μπορεί να δικαιολογηθεί στο πεδίο των αρχών, είναι ωστόσο ευεξήγητη: ως παγκόσμιος, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών περιλαμβάνει στις τάξεις του όλη, την ποικιλία των καθεστώτων, ακόμα και τα πιο σκληρά και κάθε πολιτικής αποκλίσεως δικτατορικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα.
Although this may not be justifiable in terms of principle, it is understandable: being a world-wide organization, the UN has in its ranks all possible varieties of regime, including the hardest dictatorial and totalitarian regimes, ranging over the whole political spettrum.
Έτσι, η δράση του κατά του πολιτικού εξτρεμισμού και της παραβιάσεως των δημοκρατικών ελευθεριών περιορίζεται σε δηλώσεις της Γενικής Συνελεύσεως και άλλων οργάνων του OHE, δηλώσεις που καταδικάζουν το ναζισμό, το φασισμό και τις επανεμφανίσεις τους καθώς και όλες τις «ολοκληρωτικές ιδεολογίες και πρακτικές», κυρίως ως προς τις ρατσιστι­κές τους πλευρές.
That is why its efforts to confront political extremism and the violation of democratic freedoms are confined to declarations from the General Assembly and other UN bodies condemning Nazism, fascism and their reappearances, as well as all 'totalitarian ideologies and praaices' above all with regard to their racial aspects.
Αλλά η παρουσία ολοκληρωτικών καθεστώτων στο παγκόσμιο πολιτικό προσκήνιο δεν φαίνεται πιθανό να προκαλέσει την ανάληψη δράσης εκ μέρους του OHE.
But it seems that the presence of totalitarian regimes on the world political scene is not enough to provide concerted action in the UN.
Από την άλλη, η Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών μένει αδρανής και ανενεργός μπροστά στις κατάφωρες και συνεχείς παραβιάσεις αυτών των ελευθεριών από πολυάριθμα κράτη μέλη του.
There is a basic contradiction in the Organization's attitude on this point: on the one hand a flood of texts in which it solemnly proclaims its attachment to fundamental freedoms including those inherent in a democratic society (281), and on the other its failure to act and be effective in the face of constant flagrant violations of those freedoms by a large number of its member states.
Αυτή η δια­πίστωση δεν είναι, βεβαίως, καθόλου καινοφανής.
There is of course nothing new about this statement.
Ωστόσο, η επανάληψη της αποτελεί στοιχειώδες καθήκον πολιτικής ειλικρίνειας στα πλαίσια μιας αναλύσεως που πραγματοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
But to repeat it in an analysis made by the European Parliament is a basic duty of political candour.
Μιλώντας για ευρωπαϊκή διάσταση της καταπολεμήσεως του φασισμού και του ρατσισμού, εννοούμε τη δράση που ασκείται στα πλαίσια και υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης.
By the European dimension of measures to combat fascism and racism we mean the action taken by and under the auspices of the Council of Europe.
Η δράση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας θα αναλυθεί χωριστά (282).
Action by the European Community will be dealt with separately (282).
δογμάτων και καθεστώτων (284), καθώς επίσης του ρατσισμού και των φυλετικών διακρίσεων.
Council of Europe, an organization that currendy brings together 21 European states, including the ten Member States of the European Community, Spain and Portugal (283), is particularly active in combating authoritarian doctrines and political regimes (284) as well as racism and racial discrimination.
Η δραστηριότητα του αναπτύσσεται σε πέντε επίπεδα: Κοινοβουλευτική Συνέλευση, Επιτροπή Υπουργών, μηχανισμοί προασπίσεως των δικαιωμάτων του ανθρώπου, επεξεργασία συμβάσεων και διοργάνωση συζητήσεων και διασκέψεων.
It takes action at five levels: Parliamentary Assembly, Committee of Ministers, machinery for protecting human rights, drawing up conventions and taking initiatives that pro voke thought and debate.
Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση και η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης ενέκριναν από το 1966 έως το 1984, μια σειρά πράξεων (συστάσεις, ψηφίσματα, διακηρύξεις) που αναφέρονται στα θέματα της έρευνας μας(285).
Between 1966 and 1984 the Parliamentary Assembly and the Committee of Ministers of the Council of Europe adopted a series of acts (recommendations, resolutions and declarations) on the issues covered by our inquiry (28s). Particularly worthy of mention are the Parliamentary Assembly's resolution No.
Από τις πράξεις αυτές, πρέπει να μνημονεύσουμε ιδιαιτέρως το σχετικό με την αναγκαιότητα να καταπολεμηθεί η επανεμφά­νιση της φασιστικής προπαγάνδας και των ρατσιστικών της μορφών ψήφισμα της Κοινοβουλευτικής Συνελεύσεως 743/1980, και την σημαντική αιτιολογική έκθεση του κ. Robert KRIEPS στην οποία αυτό βασίζε­ται^86), καθώς και τη σύσταση της Κοινοβουλευτικής Συνελεύσεως 968/1983 σχετικά με τις ξενόφοβες στάσεις και κινήματα στα κράτη μέλη κατά των μεταναστών εργαζομένων(287), που βασίζεται στην έκθεση του κ. R. MÜLLER(288).
743/1980 on the need to combat the reappearance of fascist propaganda and its racist aspects and the important explanatory statement by Mr Robert Krieps on which it is based (286), as, too, the Parliamentary Assembly's recommendation
Θα πρέπει να τονίσουμε ιδιαιτέρως τη σημασία που έχουν για το αντικείμενο της έρευνας μας η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (επίσημος τίτλος: Σύμβασις περί προασπίσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών) καθώς και οι μηχανισμοί ελέγχου και επιβολής κυρώσεων της Συμβάσεως αυτής (289) η οποία αποτελεί αναμφισβήτητα την πιο αποτελεσματική διεθνή πράξη στον τομέα της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων.
The importance for the purposes of our inquiry of the European Conven tion of Human Rights (official tide: European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms) as well as its control and disciplinary mechanisms (289) cannot be overemphasized.
Από τη φύση της, η Σύμβαση στο σύνολο της αποτελεί ισχυρό μέσο δράσεως κατά των αυταρχικών πολιτικών τάσεων και των φυλετικών διακρίσεων.
This convention is undoubtedly the most effective international instrument in the field of protection of fundamental rights. In its entirety, it constitutes a powerful means of action against authoritarian political tendencies and racial discrimination.
Επιπλέον όμως, περιέχει ορισμένες διατάξεις που στρέφονται πιο άμεσα προς αυτούς τους στόχους: η έννοια της «δημοκρατικής κοινωνίας» είναι ένα από τα κανονολογικά της θεμέλια(29())' στον τομέα της εφαρμογής της η Σύμ­βαση απαγορεύει με το άρθρο 14 κάθε διάκριση που βασίζεται, μεταξύ άλλων, στη φυλή, το χρώμα, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πολιτικές ή άλλες πεποιθήσεις, την εθνική προέλευση, τη συμμετοχή σε εθνική μειονό­τητα' περιλαμβάνει μια σειρά από ρήτρες που καθιερώνουν τόσο τις εγγενείς στη δημοκρατία δημόσιες ελευθερίες (291), όσο και το πρωτείο του δικαίου(292)' τέλος, διακηρύσσει την αρχή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας (293).
But it also contains various provisions more directly geared towards those objectives: the concept of 'demoaatic society' is one of its underlying principles (290); as regards its application, Article 14 of the Convention prohibits any discrimination based, inter alia, on race colour, language, religion, political or other opinion, national origin or association with a national minority; it contains a series of clauses that enshrine the public liberties inherent in democracy (291 ) as well as the primacy of law (292); and lasdy, it proclaims the principle of parliamentary democracy (293).
Η αποτελεσματικότητα της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για τα Δικαιώ­ματα του Ανθρώπου έγκειται αναμφίβολα στον θεσμικό της μηχανισμό ελέγχου και επιβολής κυρώσεων που, κατά κύριο λόγο, συγκροτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
The effectiveness of the European Convention on Human Rights is undoubtedly due to its institutional control and discipline machinery, composed mainly of the Commission and the European Court of Human Rights.
Δύο είναι τα είδη των προσφυγών που μπορούν να ανοίξουν το δρόμο προς την επιτροπή και, ενδεχομένως, προς το Δικαστήριο: η «κρατική» προσφυγή που κατατίθεται από ένα συμβαλλόμενο κράτος κατά άλλου συμβαλλόμενου κράτους και η «ατομική» προσφυγή που αποτελεί πρωταρχικό μοχλό του μηχανισμού.
Two types of petitions may be submitted to the Commission and, if necessary, the Court: a 'governmental' petition submitted by a contracting state against another con tracting state and 'individual' petitions, the key-pin of the system.
Κάθε φυσικό πρόσωπο, μη κυβερνη­τική οργάνωση και ομάδα ατόμων που θεωρούν εαυτούς θύματα παραβιά-
Thus, any per son, nongovernmental organization or group of individuals claiming to be the victim of a violation of one of the rights set forth in the Convention may submit a petition against the contracting state allegedly guilty of the violation.
Η αδυναμία του μηχανισμού έγκειται στο γεγονός ότι τέτοια προσφυγή δεν μπορεί να ασκηθεί παρά μόνο κατά των συμβαλλομένων κρατών που έχουν ειδικώς δηλώσει ότι αναγνωρίζουν την επέκταση της αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Δικαιω­μάτων του Ανθρώπου στις «ατομικές» προσφυγές.
The weakness of the mechanism lies in the fact that complaints may be lodged only against contracting states that have specifically declared that they recognize that the competence of the European Commission of Human Rights extends to individual petitions.
Πρέπει να επισημάνουμε όμως ότι όλα τα κράτη μέλη της Κοινότητας, εξαιρουμένης της Ελλάδας, καθώς και η Ισπανία και η Πορτογαλία έχουν υποβάλει τη σχετική δήλωση για την «ατομική» προσφυγή.
However, it should be pointed out that all the Member States of the Community, except Greece, and also Spain and Portugal have made this declaration.
Από τις υποθέσεις που έφτασαν ενώπιον των οργάνων του Στρασ­βούργου και σχετίζονται με τις δημοκρατικές ελευθερίες, μπορούμε να μνημονεύσουμε: «την ελληνική υπόθεση» που έφεραν ενώπιον της Ευρω­παϊκής Επιτροπής των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου η Δανία, η Νορβηγία, η Σουηδία και οι Κάτω Χώρες κατά του ελληνικού στρατιωτικού καθεστώ­τος (294)' τις προσφυγές που κατέθεσαν η Δανία, η Γαλλία, η Νορβηγία, οι Κάτω Χώρες και η Σουηδία κατά του τουρκικού στρατιωτικού καθεστώ­τος (295)' την προσφυγή που κατέθεσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερ­μανίας κατά της διαλύσεως του κόμματος αυτού με απόφαση του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου(296)' την προσφυγή Χ κατά της
The cases relating to democratic freedoms brought before the Strasbourg institutions have included: the 'Greek case' brought before the European Commission on Human Rights by Denmark, Norway, Sweden and the Netherlands against the Greek military regime (294); the petitions presented by Denmark,
Ιταλίας, σχετικά με απόπειρα ανασυστάσεως του φασιστικού κόμμα­τος (297)' τις προσφυγές GLIMMERVEEN και HAGENBEEK κατά της
France, Norway, the Netherlands and Sweden against the Turkish military regime (295); the petition presented by the German Communist Party regarding its disbanding by a decree of the German Constitutional Court (296); the petition by X against Italy concerning an attempt to re-establish the Fascist party (297); the
Ολλανδίας, σχετικά με πολιτικές δραστηριότητες συνδεόμενες με την NEDERLANDSE VOLKSUNIE (298).
Glimmerveen and Hagenbeek petition against the Netherlands concerning political activities connected with the Nederlandse Volksunie (298).
Αξίζει να υπογραμμισθεί ότι, στις τρεις τελευταίες υποθέσεις, η Επιτροπή έκρινε ότι οι εθνικές αρχές είχαν δικαίωμα, σύμφωνα με τη Σύμβαση, να περιορίσουν την άσκηση ορισμένων ελευθεριών διότι αυτή είχε στόχο «την καταστροφή των δικαιωμάτων και ελευθεριών που αναγνωρίζονται στη...
It is worth noting that in the last three cases the Commission considered that the national autho rities concerned were justified under the terms of the Convention in limiting the
Σύμβαση» (άρθρο 17 της Συμβάσεως).
Convention' (article 17 of the Convention).
«Ο στόχος του άρθρου 17», παρατηρεί η Επιτροπή, «είναι να αποτρέψει την εκ μέρους ολοκληρωτικών ομάδων εκμετάλλευση, προς ίδιον όφελος, των αρχών που θέτει η Σύμ­βαση» (299).
'The purpose of Article 17', the Commission observes, 'is to prevent totalitarian groups from being able to exploit the principles laid down in the Convention for their own ends' (299).
Η ανωτέρω μνημονευόμενη υπόθεση GLIMMERVEEN και HAGENBEEK κατά της Ολλανδίας έχει ενδιαφέρον και ως προς το θέμα των διακρίσεων βάσει της φυλής. Στις φυλετικές διακρίσεις ανα­φέρονται επίσης οι προσφυγές σχετικά με τις υποθέσεις των Ασιατών της
The Glimmerveen and Hagenbeek case against the Netherlands, referred to above, is also of interest as regards the question of racial discrimination, which is also the subject of the petitions concerning the cases of East African Asians (citizens of the United Kingdom and the Colonies (30°) against the United Kingdom, and the Abdulaziz, Cabales and Balka Dali case against the United Kingdom (301,302).
Ορισμένες από τις συμφωνίες αυτές άπτονται αμέσως ή εμμέσως των αντικειμένων της έρευνας.
The Council of Europe has performed a considerable feat in drawing up a long series of conventions on a variety of topics.
Μεταξύ αυτών θα πρέπει να
Many of these agreements are of direct or indirect relevance to our inquiry.
αναφερθεί ιδιαιτέρως η Ευρωπαϊκή Σύμβαση ή σχετική με το νομικό καθεστώς των διακινουμένων εργαζομένων(303).
Particular mention should be made of the European Convention on the Legal Status of Migrant Workers (303).
Στο σημείο αυτό μπορούμε να αναφέρουμε τη Διάσκετρη για την προ­άσπιση της δημοκρατίας από την τρομοκρατία στην Ευρώπη - υποχρεώ­σεις και προβλήματα (12-14 Νοεμβρίου 1980)(304) και τη Διάσκεψη για τη δυσανεξία στην Ευρώπη (9-11 Δεκεμβρίου 1980)(3"5). Το συνέδριο για τα ανθρώπινα διικαιώματα των αλλοδαπών στην Ευρώπη (17-19 Οκτωβρίου 1983)(306), και την αντιπαράθεση απόψεων με θέμα «οι ξένοι στην Ευρώπη: απειλή ή πλεονέκτημα;» (20-21 Μαρτίου 1984)(3117).
The Council of Europe has also taken the initiative in organizing many debates and conferences and commissioning studies that are of direct or indirect relevance to our inquiry, such as the Conference on the Defence of Democracy against Terrorism in Europe — Tasks and problems (12-14 November 1980) (304) and the Conference on Intolerance in Europe (9-11 December 1980) (305), the colloquy on the human rights of aliens in Europe (17-19 October 1983) (30S) and the meeting on 'aliens in Europe: a threat or an asset?' (20-21 March 1984)
Η κοινοτική διάσταση
The Community dimension
Η προσπάθεια σκιαγραφήσεως της δράσεως των Ευρωπαϊκών Κοινο­τήτων στους τομείς του αντικειμένου της έρευνας θέτει πρωτίστως το πρόβλημα οριοθετήσεως της κοινοτικής αρμοδιότητας: όπως ορίζεται από τς Συνθήκες, το πεδίο δράσεως της Κοινότητας δεν φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, να καλύπτει, τουλάχιστον άμεσα, ζητήματα όπως η καταπολέμηση του δεξιού εξτρεμισμού ή του ρατσισμού.
Any attempt to oudine the action of the European Communities in the areas covered by the inquiry immediately raises the question of the demarcation of Community competence: on first sight, the Community's sphere of attivity as defined by the Treaties does not seem to refer directly to subjeas such as measures to combat right-wing extremism or racism.
Ο πρώην επίτροπος κ. Ivor RICHARD επέμεινε δια μακρών σ' αυτήν την όψη του προβλήματος κατά την παρέμβαση του ενώπιον της επιτροπής μας(308).
Former Commission Member, Mr Ivor Richard, dwelt at length on this aspect of the problem when addressing our Committee (308).
Το γεγονός είναι πως το ζήτημα της κοινοτικής δράσης στους τομείς που ενδιαφέρουν την έρευνα μας τίθεται σε δύο επίπεδα: η Κοινό­τητα έχει αναπτύξει τέτοια δράση; Η Κοινότητα είναι αρμόδια, και σε ποιο βαθμό, να επεκτείνει τη δράση της για να αντιμετωπίσει προβλή­ματα που θέτει η ύπαρξη ακροδεξιών και ρατσιστικών τάσεων στα κράτη μέλη; Σ' αυτό το μέρος της εκθέσεως, θα προσπαθήσουμε να απαντή­σουμε στο πρώτο ερώτημα.
There are two questions to answer as regards Community action in areas of interest to our inquiry: has the Community taken any such action and has the Community the power, and if so to what extent, to extend its action in order to tackle problems caused by the existence of right-wing extremist and racist ten dencies in the Member States? We will try to answer the first question in this part of the report.
Το δεύτερο ερώτημα, το σχετικό με τις προοπτικές μια μελλοντικής κοινοτικής δράσης, θα αντιμετωπισθεί στο τέταρτο μέρος της εκθέσεως (309).
The second question, on the prospects for future Community action, will be dealt with in Part 4 of the report (309).
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα είναι οργανισμός κρατών που βασίζεται στις αρχές της δημοκρατίας, στο πρωτείο του δικαίου και το σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών.
The European Community is an organization of states based on the principles of democracy, primacy of law and respect for human rights and fundamental freedoms.
Τα στοιχεία αυτά που προβάλλονται κατά τρόπο πολύ γενικό στο προοίμιο της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, επιβεβαιώθηκαν πολλές φορές στο επίπεδο των διαφόρων κοινοτικών οργάνων (31°).
These principles which are merely outlined in very general terms in the preamble to the Treaty establishing the European Economic Community, have frequendy been reaffirmed by the various Community bodies (31°).
Κοινότητας στην περίπτωση της Ελλάδας(311
Being a member of the Community presupposes that the state in question is democratic.
επεβλήθη αυταρχικό καθεστώς στις δύο αυτές χώρες οι οποίες συνδέονταν με την Κοινότητα με συμφωνίες συνδέσεως που απέβλεπαν στην ένταξη. Και αφετέρου, με τη διατύπωση της γνωμοδοτήσεως της Επιτροπής σχετικά με την ένταξη της Ελλάδας, γνωμοδότηση σύμφωνα με την οποία ο δημοκρατικός χαρακτήρας του υποψήφιου κράτους αποτελεί βασική προϋπόθεση για την προσχώρηση του στην Κοινότητα(313).
This principle has been confirmed twice: firstly, in the Community's attitude in the case of two countries, Greece (3n) and Turkey (312) that aspired to membership and were linked to the Community by association agreements when they fell under the rule of authoritarian regimes; and secondly, in the wording of the Commission's opinion on the accession of Greece, which makes democracy a prerequisite for membership of the Community (313).
Πολλές πράξεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής(3_BAR_4), καθώς και η σημαντική νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (315), επιβεβαιώνουν την προσήλωση της Κοινότητας στις αρχές της πλουραλιστικής δημοκρατίας, στο πρωτείο του δικαίου και στα θεμελιώδη δικαιώματα.
Many acts done by the European Council, the European Parliament, the Council and the Commission (314), as well as major decisions of the Court of Justice of the European Communities (315), confirm the Community's attachment to the principles of pluralist democracy, the primacy of law and fundamental rights.
Σ' αυτό το σημείο, πρέπει να γίνει η ακόλουθη διάκριση: πρώτον, η Κοινότητα οφείλει κατά την ανάπτυξη της δράσης της να συμμορφώνεται προς τις δημοκρατικές αρχές και να σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα.
A distinction must be made here: firsdy, Community action must be con sistent with democratic principles and respect for fundamental rights.
Οι δημοκρατικές αρχές και τα θεμελιώδη δικαιώματα απο­τελούν αναπόσπαστο μέρος της κοινοτικής έννομης τάξης και η παραβίαση τους, με κοινοτική πράξη, συνεπάγεται το παράνομο της πράξεως αυτής.
Democratic principles and fundamental rights are an integral part of the Community legal system and their violation by a Community act makes that act illegal.