natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με την ίδια διαδικασία (σύσταση της Επιτροπής, διαβούλευση με την Τράπεζα, ειδική πλειοψηφία στο Συμβούλιο), κατά παρέκκλιση του άρθρου 228, το Συμβούλιο αποφασίζει (άρθρο 109, παρ.
In the field of monetary policy (Article 119(2)), the Council may, acting by a qualified majority on a recommendation from the Commission and after consulting the European Central Bank, 'formulate general orientations for exchange rate policy' vis-à-vis certain non-Community currencies.
3) τις σχετικές συνεννοήσεις για τις διαπραγματεύσεις και τη σύναψη των συμφωνιών "όταν χρειάζεται να διαπραγματευθεί η Κοινότητα συμφωνίες για νομισματικά ή συναλλαγματικά θέματα με ένα ή περισσότερα κράτη ή διεθνείς οργανισμούς".
Under the same procedure (recommendation from the Commission, consultation of the Bank and qualified majority in the Council) and by derogation from Article 228, the Council decides (Article 109(3)) the arrangements for the negotiation and for the conclusion of agreements '1n case agreements concerning monetary or foreign exchange regime matters need to be negotiated by the Community with one or more States or international organizations'.
Διευκρινίζεται ότι "η Επιτροπή συμπράττει πλήρως στις διαπραγματεύσεις", ενώ δεν προβλέπεται κανένας ρόλος για το Κοινοβούλιο.
It is specified that 'the Commission will be fully associated 1n the negotiations', but there is no provision for Parliament's involvement.
Τα ίδια ισχύουν και για το άρθρο 109, παράγραφος 4 ("σχετικά με τη θέση της Κοινότητας σε διεθνές επίπεδο για τα θέματα που αφορούν ιδιαίτερα την Οικονομική και Νομισματική Ένωση"), στην οποία προβλέπεται η λήψη απόφασης από το Συμβούλιο με ειδική πλειοψηφία, βάσει προτάσεως της Επιτροπής και μετά από διαβούλευση με την Τράπεζα.
The same applies to Article 109(4) (decision 'on the position of the Community on the international level as regards issues of particular relevance to economic and monetary union') which provides for a qualified majority 1n the Council, on a proposal from the Commission and following consultation of the Bank.
Στις προηγούμενες γνωμοδοτήσεις της, η Επιτροπή Εξωτερικών Οικονομικών Σχέσεων επικέντρωσε την ανάλυση της στις απόψεις σχετικά με τη σύναψη των εξωτερικών συμφωνιών της Κοινότητας.
In Its previous opinions, the Committee on External Economic Relations concentrated on aspects relating to the conclusion of external agreements In the Community.
Τώρα, είναι σκόπιμο να επισημάνει ότι στην ουσία όλες οι κοινοτικές πολιτικές έχουν εξωτερικές πτυχές και όχι μόνο οι οικονομικές και νομισματικές πολιτικές.
It should be pointed out that practically all Community policies comprise external policy aspects: not only economic and monetary policies (as pointed out) but also policies relating to transport, the environment, research, health and cultural affairs (not to mention immigration and security policies).
Εξωτερικές πτυχές έχουν και οι πολιτικές σχετικά με τις μεταφορές, το περιβάλλον, την
In this connection, it 1s important to note the serious difficulties which the 'co-dedsion-making' procedure, as set out 1n Article 189b of the Treaty, will create for Parliament. Under this unduly complex procedure.
Η πολυπλοκότητα της διαδικασίας αυτής θα μπορέσει παραδόξως να προβληθεί ως δικαιολογία προκειμένου να αποκλεισθούν από τη συναπόφαση ορισμένες αποφάσεις έκτακτου χαρακτήρα.
The complexity of this procedure may, paradoxically, be used to justify the exclusion of certain urgent decisions from the co-decision-making procedure.
Ειδικό πρόβλημα δημιουργεί η αναδιατύπωση του άρθρου 115 σχετικά με τους περιορισμούς της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στην εσωτερική αγορά με στόχο να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις των εμπορικών ροών.
The new version of Article 115 on restrictions on the freedom of movement of goods in the internal market with a view to avoiding deflection of trade raises a particular problem.
Δεδομένου ότι η διατήρηση του άρθρου 115 έρχεται σε αντίθεση με το στόχο της κατάργησης των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα της Κοινότητας, η κατάργηση παραπεμπόταν γενικώς στο πλαίσιο της αναθεώρησης των Συνθηκών.
As Article 115 runs contrary to the aim of abolishing checks at the Community's internal frontiers, it was generally expected that this provision would be removed in the revision of the Treaties.
Το άρθρο 115 όμως διατηρείται και επανενεργοποιείται η δεύτερη παράγραφος (είχε εκπέσει στο τέλος της μεταβατικής περιόδου του 1968) η οποία προβλέπει τη δυνατότητα για τα ίδια κράτη μέλη να λάβουν (σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης) τα αναγκαία μέτρα αφού προηγουμένως λάβουν άδεια από την Επιτροπή.
However, Article 115 has been maintained and the second paragraph (which lapsed at the end of the transitional period 1n 1968), allowing the Member States to take the necessary measures themselves in the event of urgency, following authorization from the Commission, has been reactivated.
Τελειώνοντας, επισημαίνεται ότι καταργήθηκε το σημερινό άρθρο 116, το οποίο επιβάλλει στα κράτη μέλη να ενεργούν από κοινού, στο πλαίσιο των διεθνών οργανώσεων οικονομικού χαρακτήρα, βάσει προτάσεων της Επιτροπής και αποφάσεως με ειδική πλειοψηφία του Συμβουλίου.
Finally, 1t should be noted that the present Article 116, which stipulates that Member States shall, on the basis of a proposal from the Commission and a Council decision taken by a qualified majority, proceed within the framework of international organizations of an economic character only by common action, has been deleted.
Άλλες διατάξεις φαίνεται ότι στοχεύουν να αποδυναμώσουν, προς όφελος των κρατών μελών, την αρμοδιότητα της Ένωσης σε θέματα σύναψης εξωτερικών συμφωνιών για παράδειγμα το άρθρο 109 (νομισματική πολιτική), το άρθρο 130 Ρ (πολιτική περιβάλλοντος) και 130 Υ (αναπτυξιακή πολιτική), μολονότι προβλέπουν συνερνασία μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών στις διεθνείς οργανώσεις, δεν θίγουν τις αρμοδιότητες των κρατών μελών να διαπραγματεύονται στις διεθνείς οργανώσεις και να συνάπτουν διεθνείς συμφωνίες.
Other provisions seem to be aimed at weakening the Union's powers with respect to the conclusion of external agreements, to the benefit of Member States, e.g. Article 109 (monetary policy), Article 130r (environment policy) and Article 130y (development policy). While providing for cooperation between the Community and the Member States 1n international organizations, these articles leave the Member States' powers to negotiate in international bodies and conclude international agreements 1ntact.
Οι διατάξεις αυτές είναι αρκετά ανησυχητικές σε σημείο που οδήγησαν ορισμένες πλευρές των διασκέψεων να ζητήσουν μία "ερμηνευτική δήλωση επί των άρθρων 130 Ρ και 130 Υ", προκειμένου να καθορισθεί ότι τα άρθρα αυτά δεν θίγουν τις αρχές της "απόφασης AETR" του Δικαστηρίου (η απόφαση αυτή βεβαιώνει ότι υπάρχει αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας στη σύναψη εξωτερικών συμφωνιών, στους τομείς όπου υπάρχει εσωτερική κοινοτική αρμοδιότητα ήδη ενεργοποιημένη μέσω νομοθετικών μέτρων).
The concern about these provisions was such that participants 1n the Conferences requested a 'Declaration on the interpretation of Articles 130r and 130y' in order to establish that these articles would not affect the principles laid down 1n the 'AETR ruling' of the Court of Justice (which established that the Community had exclusive responsibility for concluding external agreements 1n areas where the Community was already competent and had Introduced legislative measures at internal level.
(άρθρο 120 του Κανονισμού) της Επιτροπής Νομικών θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών προς την Επιτροπή θεσμικών θεμάτων
(Rule 120 of the Rules of Procedure) of the Committee on Legal Affairs and Citizens' Rights for the Committee on Institutional Affairs
Κατά τη συνεδρίαση της στις 29 και 30 Ιανουαρίου 1992, η Επιτροπή Νομικών θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών όρισε συντάκτη γνωμοδότησης τον κ. Garcia Amigo.
At its meeting of 29-30 January 1992 the Committee on Legal Affairs and Citizens' Rights appointed Mr GARCIA AMIGO draftsman.
Κατά τη συνεδρίαση της στις 18, 19 και 20 Φεβρουαρίου 1992 η Επιτροπή πραγματοποίησε ανταλλαγή απόψεων και κατά τη συνεδρίαση της στις 16, 17 και 18 Μαρτίου 1992 εξέτασε το σχέδιο γνωμοδότησης.
At its meeting of 18-20 February 1992 there was an exchange of views, and at the meeting of 16-18 March 1992 1t considered the draft opinion.
Κατά την τελευταία από τις συνεδριάσεις αυτές, η επιτροπή ενέκρινε ομόφωνα τα συμπεράσματα με μία αποχή.
1t adopted the conclusions unanimously with 1
Ήσαν παρόντες κατά την ψηφοφορία οι βουλευτές: Graf Stauffenberg, Πρόεδρος και αναπληρωτής του συντάκτη γνωμοδότησης, Rothley, αντιπρόεδρος* Αναστασόπουλος, Bandrés Molet, Bontempi, Defraigne, Grund, Λόρδος Inglewood, Jannsen van Raay, Malangré και Schlechter (αναπλ. Medina Ortega).
The following were present for the vote: Stauffenberg, chairman and acting rapporteur; Rothley, vicechairman; Anastassopoulos, Bandrés Molet, Bontempi, Defraigne, Grund, Lord Inglewood, Janssen van Raay, Malangré and Schlechter (for Medina Ortega).
PE 155.444/Τελ./Μέρος II
PE 155.444/fi n./Part II Or.PAN
Η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση υπογράφτηκε στο Μάαστριχτ στις 7 Φεβρουαρίου 1992' σύμφωνα με το άρθρο Ρ, παράγραφος 2, θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1993, εφόσον έχουν κατατεθεί, μέχρι την ημερομηνία αυτή, όλα τα έγγραφα επικύρωσης.
The Treaty on European Union was signed 1n Maastricht on 7 February 1992 and, in accordance with Article R(2) thereof, will come Into force on 1 January 1993, provided that all the instruments of ratification have been deposited by that date.
Διαφορετικά, θε τεθεί σε ισχύ "την πρώτη μέρα του μήνα που ακολουθεί την κατάθεση του εγγράφου επικύρωσης του υπογράφοντος κράτους που προέβη τελευταίο στη διατύπωση αυτή".
Should this not be the case, the Treaty will come Into force 'on the first day of the month following the deposit of the instrument of ratification by the last signatory State to take this step'.
Εν όψει της κύρωσης της & k 1 ΟΗΣυ ν θ ήκ ης από τα κράτη μέλη της Κοινότητ Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καλείται να καθορίσει τη θέση του σχετικά με τα αποτελέσματα των Διακυβερνητικών Διασκέψεων του Μάαστριχτ, που οδήγησαν στην έγκριση και υπογραφή της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το έργο αυτό αποτελεί κατά πρώτο λόγο αρμοδιότητα της Επιτροπής θεσμικών θεμάτων, η οποία και ετοιμάζει σχετική έκθεση (εισηγητής: ο κ. MARTIN' ΡΕ 155.444 Α/Β και ΡΕ 155.444/Α/αναθ.), η οποία αναμένεται να εγκριθεί από την ολομέλεια κατά την περίοδο συνόδου του Απριλίου 1992. 3.
As the Community Member States prepare to ratify the Treaty, Parliament intends to give Its views on the results of the Maastricht Intergovernmental Conferences, which have led to the adoption and signing of the Treaty on European Union. Responsibility for this task lies mainly with the Committee on Institutional Affairs which is currently preparing a report (rapporteur: Mr Martin; PE 155.444 A/B and PE 155.444/A/rev.) to be adopted by the plenary at the partsession 1n April 1992.
Υπό το πρίσμα αυτό, και λαμβάνοντας υπόψη τους συγκεκριμένους τομείς της αρμοδιότητας της Επιτροπής Νομικών θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, θα εξετάσουμε στη συνέχεια τα ακόλουθα ζητήματα, επισημαίνοντας συγχρόνως τα κυριότερα προβλήματα που σχετίζονται με το καθένα από αυτά.
I.e. an institutional system which is efficient enough to take on the responsibilities which would result from a broadening of the powers of the Union.3Within these terms of reference, and with due regard to certain sectors of major Importance to the Committee on Legal Affairs and Citizens' Rights, we shall attempt to cover the following points and, at the same time, highlight the main issues they raise.
Τα ζητήματα με τα οποία θα ασχοληθούμε είναι: η θεσμική δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης' οι διαδικασίες λήψεως αποφάσεων οι διατάξεις που αφορούν τη σύναψη διεθνών συμφωνιών οι νέες αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου' οι επιπτώσεις από τις τροποποιήσεις που επέρχονται στις διατάξεις που αφορούν το Δικαστήριο των Ε.Κ.
The points to be covered are: the institutional structure of the European Union; decisionmaking procedures; provisions relating to the conclusion of International agreements; the new powers of the European Parliament; the implications of the amendments to the provisions relating to the Court of Justice.
Η θεσμική δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης
The Institutional structure of the European Union
Η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ως βάση τη Συνθήκη για την 'Ιδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (Συνθήκη της Ρώμης), με τις τροποποιήσεις που εισάγει ο Τίτλος II της Συνθήκης για την Ένωση, βάσει των οποίων ο όρος "Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα" αντικαθίσταται από τον όρο "Ευρωπαϊκή Κοινότητα".
The main basis of the Treaty on European Union 1s the Treaty establishing the European Economic Community (Treaty of Rome) together with the amendments introduced in Title II of the Treaty on the Union, by means of which the term 'European Economic Community' will be replaced by 'European Community'.
Στον κύριο αυτόν "κορμό" προστίθενται:
This main 'corpus' is supplemented by:
Η διατύπωση αυτή περιέχεται στο ψήφισμα της 11ης Ιουλίου 1990 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τις Διακυβερνητικές Διασκέψεις στο πλαίσιο της στρατηγικής του Ε.Κ. για την Ευρωπαϊκή Ένωση (έκθεση MARTIN II).
European Parliament resolution of 11 July 1990 on the Intergovernmental Conferences 1n the context of Parliament's strategy for European Union (Martin II). OJ No. C 231, 17.9.1990, p. 97
Το σημείο τομής των τριών αυτών τίτλων (Τίτλοι II, V και VI) είναι ο Τίτλος Ι, που περιέχει κοινές διατάξεις με τις οποίες τίθενται οι στόχοι της Ένωσης (άρθρο Β) και θεσπίζεται το ενιαίο θεσμικό πλαίσιο (άρθρα Γ, Δ και Ε) το οποίο καλούνται να στηρίξουν οι τρεις αυτοί "στυλοβάτες" της νέας Συνθήκης.
The link between these three highly specific titles (Titles II, V and VI) is Title I■ which contains common provisions and in which the objectives of the Union are stated (Article B) and the common institutional framework of the three 'pillars' of the new Treaty is established (Articles C, D and E).
Η συνεργασία που θεσπίζεται με τις διατάξεις των Τίτλων V και VI παραμένει σε διακυβερνητικό κατά Βάσιν επίπεδο, οπότε δεν έχουν εφαρμογή οι διαδικασίες λήψεως αποφάσεων που προβλέπονται για τη λειτουργία της "Ευρωπαϊκής Κοινότητας".
The cooperation established under the terms of Titles V and VI is to a large extent Intergovernmental and, as such, 1s not subject to the decision­making procedures relating to the 'European Community'.
Τούτο εξηγείται από το γεγονός ότι και οι δύο αυτές μορφές συνεργασίας προβλέπονται, για πρώτη φορά, σε μία συνθήκη που αποτελεί τη φυσική συνέχεια της διαδικασίας ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης η οποία, μέχρι σήμερα, πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της Συνθήκης της Ρώμης, συμπληρωμένης και τροποποιημένης, από ένα σημείο και μετά, από την Ενιαία Πράξη.
This is accounted for by the fact that, for the first time, both forms of cooperation appear in a treaty which represents the natural outcome of European integration which, up to now, has been carried out under the Treaty of Rome, supplemented and amended by the Single Act.
Αυτή καθ'αυτή η διαδικασία συνεργασίας, συγκρινόμενη με το σημερινό σύστημα της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Συνεργασίας (ΕΠΣ), έχει περισσότερο κοινοτικό χαρακτήρα, χωρίς όμως και να είναι πλήρως ενταγμένη στο κοινοτικό πλαίσιο.
If we compare it with the current system of European Political Cooperation (EPC), the cooperation procedure as such is closer to the Community framework although not yet fully incorporated into it.
Είναι πάντως φανερό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα λειτουργήσει, από τώρα και στο εξής, σε διπλό θεσμικό πλαίσιο, και ότι οι πράξεις που θα βασίζονται στους Τίτλους V και VI της Συνθήκης δεν θα υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο εκ μέρους του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (βλ. άρθρο Λ της Συνθήκης).
However, it is clear that, in future, the European Union will operate on the basis of a dual structure, and acts based on Titles V and VI of the Treaty will not be subject to judicial review by the Court of Justice (see Article L of the Treaty).
Από την άλλη μεριά, το Πρωτόκολλο αριθ.
Protocol No. 14 of Annex 1 to the Treaty also creates a problem relating to social policy.
14 του Παραρτήματος 1 της Συνθήκης εγείρει ένα πρόβλημα σχετικά με την κοινωνική πολιτική. βάσει του πρωτοκόλλου αυτού, εξουσιοδοτούνται τα κράτη μέλη να κάνουν χρήση του κοινοτικού θεσμικού πλαισίου προκειμένου να θέσουν σε εφαρμογή ορισμένα κοινωνικά μέτρα, τα οποία όμως δεν θα έχουν εφαρμογή στο Ηνωμένο Βασίλειο και τα οποία θα εγκριθούν από το Συμβούλιο χωρίς τη συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στις σχετικές ψηφοφορίες.
This protocol enables the Member States to use the Community framework in order to apply a series of social measures which will not apply in the United Kingdom and on which the United Kingdom will not vote within the Council.
Είναι άραγε αυτό μία πρώτη εκδήλωση της λεγόμενης "Ευρώπης των δύο ταχυτήτων"; Όπως και αν έχει το πράγμα, το Πρωτόκολλο αριθ.
This could be the first sign of what has been termed a 'two­speed Europe'.
14 εγείρει ορισμένα προβλήματα σε ό,τι αφορά τις σχέσεις ανάμεσα στο Ηνωμένο Βασίλειο και τα άλλα ένδεκα κράτη μέλη: θα χρειασθεί άραγε, για την επίλυση των προβλημάτων αυτών, η προσφυγή στις διαδικασίες του Διεθνούς Δικαίου, από τη στιγμή που δεν είναι δυνατή, στο Ηνωμένο βασίλειο, η εφαρμογή των διατάξεων της Συνθήκης που αφορούν την κοινωνική σφαίρα;
In any event, Protocol No. 14 raises a set of problems concerning relations between the United Kingdom and the eleven other Member States: 1t is unlikely that the latter would place themselves under the rule of International law if the United Kingdom refused to accept the Treaty provisions on social matters.
Άλλο ζήτημα που θα μπορούσε ενδεχομένως να δημιουργήσει προβλήματα θεσμικού χαρακτήρα: σύμφωνα με το άρθρο ΣΤ των κοινών διατάξεων, "η Ένωση σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως κατοχυρώνονται με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών Ελευθεριών, που υπογράφτηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950, ...".
Another matter which could also give rise to problems of an institutional nature is contained in Article F of the common provisions, in accordance with which 'the Union shall respect fundamental rights as guaranteed by the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms', which was signed in Rome on 4 November 1950.
Δεύτερο ερώτημα: Η ίδια διάταξη επαναλαμβάνεται και σε σχέση με ορισμένα ζητήματα που περιέχονται στον Τίτλο VI της Συνθήκης (Δικαιοσύνη και Εσωτερικές Υποθέσεις), και ειδικότερα στο άρθρο Κ.1.
Second question: The same provision also applies to certain areas covered in Title VI of the Treaty (Justice and Home Affairs), particularly those in Artici e K. 1. As 1s well known, the provisions of this title are not subject to judicial review by the Court of Justice and could only be so once again if the conditions of Article K.9 were fulfilled (decision by the Council acting unanimously that Article 100c of the Treaty would apply to paragraphs 1 to 6 of Article K.l).
Όπως προαναφέραμε, οι διατάξεις
Should we conclude that these two articles are closely related?
Οι διαδικασίες λήψεως αποφάσεων
The decisionmaking procedures
Η Συνθήκη για την Ένωση προβλέπει τέσσερις διαδικασίες λήψεως αποφάσεων, τις ακόλουθες: διαδικασία σύμφωνης γνώμης, διαδικασία "συναπόφασης" (άρθρο 189 Β), διαδικασία συνεργασίας (άρθρο 189 Γ), και διαδικασία διαβούλευσης.
- assent procedure; - 'co-decision' procedure (Article 189b); - cooperation procedure (Article 189c) and - consultation procedure.
Πλήρης κατάλογος των διαδικασιών αυτών, καθώς και των τομέων στους οποίους εφαρμόζεται εκάστη, παρατίθεται στο παράρτημα της έκθεσης MARTIN (ΡΕ 155.444 Α/Β, σελ. 20 κ.ε.ε.).
An exhaustive 11st of these procedures and the sectors to which they apply is contained in the Annex to the draft Martin report (PE 155.444 A/B, page 20 et seq.).
Μια πρώτη διαπίστωση που πρέπει να γίνει είναι ότι η αύξηση του αριθμού των διαδικασιών συνεπάγεται και μεγαλύτερη συμμετοχή του Κοινοβουλίου στο νομοθετικό έργο της Κοινότητας.
The first thing to be said is that this multitude of procedures means greater participation by Parliament in the Community's legislative process.
Αυτό είναι σημαντικό, εάν μάλιστα ληφθεί υπόψη και η διεύρυνση των κοινοτικών αρμοδιοτήτων με την προσθήκη νέων τίτλων και άρθρων στη Συνθήκη ΕΟΚ (ιδίως εκείνων που αφορούν την προστασία των καταναλωτών, τη δημόσια υγεία, την πολιτιστική σφαίρα, την παιδεία, τη βιομηχανία, την ανάπτυξη και τα διευρωπαϊκά δίκτυα).
This is significant, especially in view of the fact that the scope of the Community's powers has been broadened through the addition of new titles and articles in the EEC Treaty, (concerning, in particular, consumer protection, public health, culture, education, industry, development and transEuropean networks).
Η νέα διαδικασία είναι αυτή που θεσπίζεται με το άρθρο 189 Β· οι αποφάσεις που εκδίδονται με τη διαδικασία αυτή υπογράφονται από τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τον Πρόεδρο του Συμβουλίου (άρθρο 191 της Συνθήκης).
The new procedure 1s that under Article 189b, application of which results 1n decisions signed by the President of Parliament and the President of the Council (Article 191 of the Treaty).
Για το λόγο αυτό, η εν λόγω διαδικασία καλείται διαδικασία "συναπόφασης", αν και μια προσεκτικότερη και αναλυτικότερη ανάγνωση των σχετικών διατάξεων αποκαλύπτει μια σημαντική έλλειψη ισορροπίας μεταξύ Κοινοβουλίου και Συμβουλίου.
This is why it 1s known as the 'co-decision' procedure, although a more thorough and detailed reading reveals a significant lack of balance between Parliament and the Council. .
Ένα σημαντικό στοιχείο που δεν πρέπει να παραβλέπουμε είναι ότι, για να συγκληθεί η "Επιτροπή Συνδιαλλαγής" (άρθρο 189 Β, παράγραφος 4), απαιτείται το Κοινοβούλιο είτε να απορρίψει την κοινή θέση είτε να προτείνει τροπολογίες σε αυτήν "με την απόλυτη πλειοψηφία των μελών που το απαρτίζουν" (άρθρο 189 Β, παράγραφος 2, σημεία γ) και δ)).
An important point to note is that, for the Conciliation Committee to be convened (Article 189b(4), Parliament has to reject the common position or table amendments thereto 'by an absolute majority of its component members' Article 189b(2)(c) and (d)) .
0 αυξημένος αριθμός των διαδικασιών λήψεως αποφάσεων θα δημιουργήσει ασφαλώς προβλήματα σε ό,τι αφορά την ορθή εφαρμογή των σχετικών διατάξεων στους συγκεκριμένους τομείς της Συνθήκης.
The multitude of decisionmaking procedures will cause endless problems regarding the correct application thereof in certain sectors of the Treaty.
Για ορισμένους από τους τομείς αυτούς, οι προβλεπόμενες διαδικασίες εξαρτώνται από τη φύση των μέτρων που προτείνεται να υιοθετηθούν.
In several of these sectors there are different procedures according to the nature of the measures to be adopted. The establishment of an appropriate legal basis for the acts proposed by the Commission will therefore be of major importance and will have a significant and decisive influence on the procedure for the adoption of a given act.
ΡΕ 155.444/Τελ./Μέρος II
PE 155.444/f1 η./Part II Or. PAN
Οι διατάξεις που αφορούν τη σύναψη διεθνών συμφωνιών
two cases in question does not appear easy to establish there may well be cause for dispute in this area.
γ) Το Συμβούλιο μπορεί να ορίζει προθεσμία εντός της οποίας το Κοινοβούλιο οφείλει να διατυπώσει τη γνώμη του.
(c) The Council may impose a time limit within which Parliament must deliver its opinion.
"Ελλείψει γνώμης μέσα στην προθεσμία αυτή, το Συμβούλιο δύναται να αποφασίζει" και χωρίς τη γνώμη του Κοινοβουλίου (άρθρο 228, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο).
'In the absence of an Opinion within that time limit, the Council may act.' (Article 228(3), first subparagraph).