natgillin/translations-raw huggingface dataset:
(296) Η αίτηση αυτή (αριθ. 250/57), που αμφισβητεί το συμβιβαστό με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνου Δικαιωμάτων της αποφάσεως της 17ης Αυγούστου 1956 του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας, βάσει της οποίας διαλύθηκε το Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα διότι αντέβαινε στο Σύνταγμα, θεωρήθηκε ως απαράδεκτη με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της 20ής Ιουλίου 1957. Βλέπε το κείμενο της Αποφάσεως στο COMMISSIONEUROPEENNE DES DROITS DE L'HOMME, Documents et Decisions (Annexe de la Convention τ.
(296) This petition (No. 250/57), disputing the conformity with the 'European Conven tion of Human Rights' of the German Federal Constitutional Court's ruling of 17 August 1956 which disbanded the Communist party of Germany on grounds of anti-constitutionality, was declared inadmissible by the decision of the European Commission of Human Rights of 20 July 1957.
(297) Ο αιτών είχε ιδρύσει στην Ιταλία το 1968 πολιτικό κίνημα του οποίου το δόγμα και το πρόγραμμα εμπνέονταν από τις αρχές του φασιστικού κόμμα­τος, του οποίου μάλιστα είχε υιοθετήσει και τα εμβλήματα.
(297) The petitioner had founded a political movement in Italy in 1968 which based its doctrine and programme on those of the Fascist Party, even adopting its emblems.
6741/74) ενώπιον της Επιτροπής, για παρα­βίαση ορισμένων διατάξεων της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
After being tried and sentenced under the Italian Law No. 645 of 20 June 1952 pro hibiting the re-formation of the Fascist Party, he filed a complaint (No. 6741/74) before the Commission for violation of a number of provisions of the European Convention on Human Rights. The Commission declared the complaint inadmissi-
Η Επιτροπή κήρυξε την αίτηση ως απαράδεκτη με απόφαση της 21ης Μαίου 1976 (βλέπε Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Decisions et Rapports, τόμος 5, Στρασβούργο 1976, σελ.
ble in its decision of 21 May 1976 (see European Commission of Human Rights, Decisions and Reports, Vol. 5, Strasbourg 1976, p. 83 et seq.).
(298) Οι αιτούντες αμφισβήτησαν ενώπιον της Επιτροπής το συμβιβαστό με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ορισμένων κυρώσεων που τους επιβλήθηκαν λόγω της συμμετοχής τους στη διάρθρωση και την πολι­τική της οργανώσεως NVU που θεωρήθηκε ότι εφήρμοζε φυλετικές διακρίσεις.
(298) The petitioners contested the compatibility with the European Convention on Human Rights of penalties imposed on them on account of their link with the NVU's racially discriminatory structures and policies.
Σχετικά με την οργάνωση αυτή βλέπε παράγραφο i 25 ανωτέρω.
On the latter group see para graph 125 above.
Οι αιτήσεις (αριθ. 8348/78 και 8406/78) θεωρήθηκαν ως απαράδεκτες με απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 1979 (βλέπε το κείμενο της αποφάσεως στο Ευρωπαϊκή Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Decisions et Rapports 18, σελ.
The petitions (8348/78 and 8406/78) were declared inadmissible by the decision of 13 December 1979 (see the text of the decision in the European Commission of Human Rights, Decisions and Reports, Vol. 18, p. 187 et seq).
(299) Decisions et Rapports (αναφέρθηκαν ανωτέρω, υποσ. 298) σελ. 205.
(299) Decisions and Reports (referred to above, footnote 297) p. 205.
Βλέπε επίσης την Απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώ­που στην υπόθεση LAWLESS, απόφαση της 1ης Ιουλίου 1961, σκεπτικό, παράγραφος 6, σελ. 45.
Also see the ruling of the European Court of Human Rights in the Lawless case of 1 July 1961, part 'in jure', paragraph 6, p. 45.
(300) Βλ. σχετικά με τις υποθέσεις αυτές τις αποφάσεις περί του παραδεκτού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της 10ης Δεκεμβρίου 1970 (Annuaire de la Convention Européenne des Droits de l'Homme 13/1970, σελ.
(300) See on these cases the decisions on admissibility of the European Commission of Human Rights of 10 December 1970 (Directory of the European Convention of Human Rights, 13/1970, p.
929 κ.ε.), της 6ης Μαρτίου 1978 (Decisions et Rapports, τόμος 13, σελ. 17 κ.ε.), καθώς και το Ψήφισμα DH (77) 2 της Επιτροπής των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, στη Collection of Resolutions adopted by the Committee of Ministers in Application of Article 32 of the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms 1959-1979, Στρασβούργο 1979.
929 et seq), of 6 March 1978 (Decisions and Reports, Vol. 13, p.
Βλ. επίσης την Απόφαση περί του παραδεκτού της 17ης Μαρτίου 1981 σχετικά με την αίτηση αριθ. 8008/17 (Digest of Strasbourg, Case — Law Relating to the European Convention on Human Rights, τομ.
Also see the decision on admissibility of 17 March 1981 concerning Petition No. 8808/17 (Digest of Strasbourg Case Law relating to the European Convention on Human Rights, Vol. 1, p. 170).
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή στην προαναφερθείσα απόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 1970 αναφέρει ότι «η διάκριση που βασίζεται στη φυλή θα μπορούσε, υπό ορισμένες περιστάσεις, να αντιπροσωπεύει αυτή καθ' εαυτή ταπεινωτική μεταχείριση με την έννοια του άρθρου 3 της Συμβάσεως.
It is worth noting that the Commission observed in the aforementioned decision of 10 December 1970 that 'discrimination based on race could in itself in certain circumstances constitute degrading treatment in the sense of Article 3 of the Convention'.
(301) Βλ. σχετικά με την υπόθεση αυτή, την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που εγκρίθηκε στις 12 Μαΐου 1983 και την Απόφαση της 28ης Μαΐου 1985 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμά­των του Ανθρώπου.
(301) On this case see the report of the European Commission on Human Rights adopted 12 May 1983 and the ruling of 28 May 1985 of the European Court of Human Rights.
Αναφορικά με τη βρετανική νομοθεσία σχετικά με τη μετανάστευση και ειδικότερα την επανένωση των οικογενειών των μεταναστών, η υπόθεση αυτή έθεσε ζήτημα φυλετικών διακρίσεων.
This case, concerning British immigration laws and in particular the right of immigrants to join them in the United Kingdom, raised questions of racial discrimination.
Ωστόσο η αιτίαση αυτή δεν έγινε δεκτή, επειδή η Επιτροπή και το Δικαστήριο κατέληξαν τελικά στην ύπαρξη διακρίσευ/ν με βάση το φύλο.
However, this complaint was not upheld, the Commission and the Court having finally concluded that it was, rather, a matter of sexual discrimination.
Βλ. ωστόσο την μη σύμφωνη γνώμη των κ. κ. CARILLO, MELCHIOR και WEITZEL, μελών της Επιτροπής, Έκθεση σελ.
But see dissenting opinion of Mr Carillo, Mr Melchior and Mr Weitzel, Members of the Commission, report, p.
38, που καταλήγουν στην ύπαρξη φυλετικής διάκρισης.
38, who concluded that the British laws did contain an element of racial discrimination.
(302) Δύο άλλες υποθέσεις αναφορικά με το ζήτημα αυτής της έρευνας εκκρεμούν ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου {Glasenappκαι Kosiek)κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
(302) Two other cases relating to the subject of the Inquiry are at present pending before the European Court of Human Rights (Glasenapp and Kosiek v. the Federal Republic of Germany).
Βλ. τις εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανα­φορικά με τις υποθέσεις αυτές, που εγκρίθηκαν στις 11 Μαρτίου 1984.
See the relevant reports of the European Commission on Human Rights of 11 May 1984.
47 κ.ε. ανωτέρω) και η δεύτερη υποστήριξε πολιτικές ενέργειες του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας (KPD).
The petitioners had been dismissed from their teaching posts on grounds of lack of loyalty to the Constitution because the first of these two petitioners belonged to the NPD (See 47 et seq above regarding this party) and the second supported certain political theories of the German Communist Party.
Βλ. επίσης την απόφαση της 25ης Απριλίου 1983 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σχετικά με την υπόθεση PAKELLI κατά της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, παράγραφοι 43 έως 45.
Also see the ruling of 25 April 1983 handed down by the European Court of Human Rights on the Case Pakelli against the Federal Republic of Germany, paragraph 43 to 45.
(303) Βλ. το κείμενο της Συμβάσεως στο «Συμβούλιο της Ευρώπης», Serie des Traites européens, αριθ.
(303) See the text of the Convention in the Council of Europe, Series of European Con ventions, No. 93, Vol. IV (1975-1982), Strasbourg 1983, p. 69 et seq.
19 (εγκατάσταση), Συμφωνία αριθ.
I to IV and Index Volumes I to II) contains other agreements relating if only indirecdy to the subject of the inquiry: Convention No. 19 (establishment),
31 (κατάργηση των θεωρήσεων για τους πρόσφυγες), Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την καταστολή της τρομοκρατίας (1977).
Agreement No. 25 (free movement of persons), Agreement No. 31 (abolition of visas for refugees), European Convention on Terrorism (1977).
(304) Συμβούλιο της Ευρώπης, Κοινοβουλευτική Συνέλευση, Conference on the Defence of Democracy against Terrorism in Europe: Tasks and problems (Στρασβούργο, 12-14 Νοεμβρίου 1980), Συμπίλημα εγγράφων, 1981.
(304) Council of Europe, Parliamentary Assembly, Conference on the Defence of Democracy against Terrorism in Europe: Tasks and problems (Strasbourg, 12-14 November 1980), Compendium of documents, 1981.
(305) Συμβούλιο της Ευρώπης, EUROPEAN YOUTH CENTRE, Conference On Intolerance in Europe, 9-11 Δεκεμβρίου 1980.
(305) Council of Europe, European Youth Centre, Conference on Intolerance in Europe, 9-11 December 1980.
(306) Συμβούλιο της Ευρώπης, Δικαιώματα του Ανθρώπου, Actes du colloque sur «les droits de l'homme des étrangers en Europe», Funchal — ΜΑΔΕΡΑ (Πορτογαλία), 17-19 Οκτωβρίου 1983, Στρασβούργο 1985.
(306) Council of Europe, Human Rights, Papers, Colloquy on 'the Human Rights of for eigners in Europe', Funchal, Madeira (Portugal), 17-19 October 1983, Strasbourg 1985.
Στρασ­βούργο, 20-21 Μαρτίου 1984, πρακτικά των συζητήσεο)ν, Στρασβούργο 1984.
(307) Council of Europe, Parliamentary Assembly, 'Confrontation' on 'foreigners in Europe: A threat or an asset?', Strasbourg, 20-21 March 1984, Minutes, Strasbourg 1984.
MULLER σχετικά με τα ξενόφοβα κινήματα και συμπεριφορές στα κράτη μέλη έναντι των αλλοδαπών εργαζομένων (έγγρ.
Also, in the context of the work of the Commission on Migration, Refugees and Population, see report by M.R. Muller on xenophobic attitudes and movements in the Member States towards migrant workers (Doc.
5107 της 12ης Σεπτεμβρίου 1983) και το σχέδιο συστάσεως που υποβλήθηκε από την Επιτροπή στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση, αυτόθι, και εγκρίθηκε ως σύσταση 968/1983 από την Κοινο­βουλευτική Συνέλευση.
5107 of 12 September 1983) and draft recommendation submitted by the Commission to the Par liamentary Assembly ibid., adopted as Recommendation 968/1983 by the Parliamentary Assembly.
Ανωτέρου, υποσημείωση 287.
Footnote 287 above.
(308) Ι. RICHARD, Ακρόαση, PASSIM.
(308) I. RICHARD, Hearing, passim.
SUTHERLAND στο Δουβλίνο στις 11 Απριλίου 1985 στο ετήσιο συνέδριο της IRISH EPISCOPAL COMMISSION FOR EMIGRANTS (PE 98.372).
Public meeting of 18 December 1984; also see address by P. SUTHERLAND in Dublin on 11 April 1985 to the Annual Congress of the Irish Episcopal Commission for Emigrants (PE 98.372).
(309) Βλ. κατωτέρω, 4ο Μέρος, Συστάσεις 4.2.
(309) See above, Part 4, Recommendations 4.2.
(310) Στις 5 Απριλίου 1977, το Συμβούλιο, η Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκριναν κοινή δήλωση σχετικά με την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμά­των στην Ευρο > παϊκή Κοινότητα (ΕΕ C 103 στις 27.4.1977).
(310) On 5 April 1977 the Council, the Commission and the European Parliament adop ted a Joint Declaration on the protection of fundamental rights in the EC (OJ C 103 of 17. 4. 1977).
Η δήλωση αυτή προκάλεσε έντονη συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με θέμα τη θέσπιση Χάρτη των ειδικών δικαιω­μάτων των μεταναστών υπηκόων μιας χώρας της Κοινότητας που διαμένουν σε άλλα κράτη μέλη (έκθεση SCÉLBA, ΕΕ C 299 της 12.12.1977).
This declaration led to a debate in the European Parliament on the establishment of a charter of special rights for migrants from EC countries residing in the other Member States (SCELBA report, OJ C 299 of 12. 12. 1977).
ΣΙΩΤΗ, ενθ. αν. υποσημείωση 284.
(311) See SIOTIS, referred to in footnote 284 above.
Του ιδίου συγγραφέα «Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η δικτατορία στην Ελλάδα: 1967-1974» στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Αθήνα 1978, σελ.
By the same author 'the European Parliament and dictatorship in Greece: 1967 — 1974' in 'The European Parliament'. Athens 1978, p. 179 et seq.
Μεταξύ των ενεργειών που έγιναν από τα κοινοτικά όργανα πρέπει να αναφερθεί το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 11ης Μαΐου 1967 (ΕΕ 103 της 2.6.1967).
Among relevant acts of the Europeans Institutions, the European Parliament Resolution of 11 May 1967 (OJ C 103 of 2.6.1967) and that of September 1974 (OJ C 127 of 18.10.1974)
(312) Βλ.
(312) See EC Bui.
Δελτίο ΕΚ 9.-1980, σελ. 56 και 57, στο οποίο περιλαμβάνονται η δήλωση της Επιτροπής της 12ης Σεπτεμβρίου 1980, η δήλωση των Υπουργών Εξωτερικών που συνέρχονται στο πλαίσιο της πολιτικής συνεργασίας της 15ης Σεπτεμβρίου 1980, όσον αφορά την εξέλιξη της καταστάσεως στην Τουρκία.
9-180 pp. 56 and 57 quoting the Commission's declaration of 12 September 1980 and the declaration of the Ministers of Foreign Affairs meeting in poli tical cooperation on 15 September 1980 regarding the situation in Turkey.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε, στις 18 Σεπτεμβρίου 1980, ψήφισμα με το οποίο εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του για την κατάσταση αυτή (ΕΕ C 265, στις 13.10.80).
On 18 September 1980 the European Parliament voted a resolution expressing its grave concern over this situation (OJ C 265 of 13. 10. 1980).
Στις 8 Ιουλίου 1982 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα σχετικά με την πολι­τική κατάσταση στην Τουρκία (ΕΕ C 238 στις 13.9.82) υπογραμμί­ζοντας τη σημασία της αποκαταστάσεως της πλουραλιστικής κοινοβουλευ­τικής δημοκρατίας για την βελτίωση των σχέσεων ΕΚ-Τουρκίας.
In addition the Council for mally approved the decisions taken by the Association Council of 30 June 1980, which were reaffirmed by the Association Council on 3 December 1980, to main tain the existing links and to endeavour to see that these decisions were implemented; the Commission decided not to recommend to the Council that the fourth EEC
(313) Βλ. γνωμοδότηση της Επιτροπής, της 23ης Μαίου 1979, σχετικά με την αίτηση προσχωρήσεως της Ελλάδας στην Κοινότητα, καθώς και τη γνωμο­δότηση, της 31ης Μαίου 1985, σχετικά με την προσχώρηση της ¡σπανίας και της Πορτογαλίας καθώς και τη δήλωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 23ης/24ης Μαρτίου 1981 (MAASTRICHT) σχετικά με την Ισπανία.
(313) See the Commission's opinion of 23 May 1979 on Greece's application for accession to the Community, and the opinion of 31 May 1985 on the accession of Spain and Portugal and the declaration of the European Council of 23/24 March 1981 (Maastricht) on Spain.
(314) Βλ. τις πράξεις και τις δηλώσεις που αναφέρονται στην υποσημείωση 310 ανωτέρω.
(314) See the acts and declarations referred to in footnote 310 above.
(316) Βλ. τις παραπομπές που αναφέρονται στην υποσημείωση 313.
(316) See references in footnote 313.
(317) Βλ. τις παραπομπές που περιλαμβάνονται στις υποσημειώσεις 310, 313 και 315.
(317) See the references in footnotes 310, 313 and 315.
(318) Βλ. το άρθρο 27, παρ.
(318) See article 27, para.
2 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων, βάσει του οποίου οι υπάλληλοι επιλέγονται δίχως διακρίσεις φυλής, πεποιθήσεων ή φύλου.
2, of the Staff Regulations, according to which officials are chosen irrespective of race, belief or sex.
Σχετικά με τη διάκριση που βασίζεται στη θρησκεία, βλέπε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με την υπόθεση PRAIS (απόφαση στις 27.10.1976, Υπόθεση 130/75, Συλλογή Νομολογίας του Δικαστηρίου 1976, σελ. 1589).
On religious discrimination, see the ruling of the EEC Court of Justice in the Prais Case (Ruling of 27.10.1976, Case 130/75, Case Law of the Court 1976, p. 1589).
Βλ. επίσης τη δήλωση της 21ης Μαρτίου 1977 που απηύθυναν οι κυβερνήσεις των εννέα κρατών μελών της Κοινότητας στο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών με την ευκαιρία του εορτασμού της Ημέρας για την Κατάργηση των Φυλετικών Διακρίσειων.
Also see the declarations of 21 March 1977 by the Governments of the Nine Member States of the Community to the Secretary-General of the UN marking the day for the elimination of racial discrimination.
(319) Βλ. ψήφισμα του Συμβουλίου στις 9 Φεβρουαρίου 1976, αναφορικά με πρόγραμμα δράσεως υπέρ των μεταναστών εργαζομένων και των οικογενειών τους (EË C 34 στις 14.2.1976, σελ.
(319) See Council Resolution of 9 February 1976, concerning an action programme for migrant workers and their families, OJ C 34 of 14.2.1976, p.
2), Ψήφισμα του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1980, όσον αφορά τους προσανατολισμούς για την κοινοτική πολιτική στον τομέα της αγοράς της εργασίας (ÈE C 168 στις 8.7.1980, σελ.
2), Council Resolution of 27 June 1980, concerning an approach to a Community labour market poli cy (OJ C 168 of 8.7.1980, p.l), Directive 77/486/EEC (OJ L 199 of 6.8.1977, p. 32), Final Communiqué of the Conference of Heads of State and of Government of 9 and 10 December 1974 (Paris), point 10 (phased harmonization of legislation on foreigners).
1), Οδηγία 77/486/ΕΟΚ (ΕΕ L 199 της 6.8.1977, σελ.
European Council of 25 and 26 June 1984 (Fontainebleau), Community's medium-term social action programme (OJ C 175 of 4.7.1984, p. 1).
(320) COM (85) 48 τελικό/ 1η Μαρτίου 1985.
(320) COM(85) 48 final, 1 March 1985.
(321) Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Πέμπτης 9 Μαΐου 1985, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο όσον αφορά τους προ­σανατολισμούς της ευρωπαϊκής πολιτικής για τη μετανάστευση (ÈE C 141 στις 10.6.1985, σελ 462) και έκθεση MARINARO (έγγρ.
(321) European Parliament Resolution of 9 May 1985 on the Commission's communica tion to the Council concerning guidelines for a European policy on migration (OJ C 141 of 10.6.1985, p. 462) and report by Mrs MARINARO (Doc.
Α2-4/85).
A 2-4/85).
(322) Επίσημη Εφημερίδα C 186, 26.7.1985, σελ. 3.
(322) OJ C 186 of 26.7.1985, p. 3.
(323) Επίσημη Εφημερίδα L 217, 14.8.1985, σελ 25.
(323) OJ L 217 of 14.8.1985, p. 25.
(324) Βλ. κατώτερο) Μέρος 4, Σύσταση 4.2.1. ι).
(324) See part 4 above, Recommendation 4.2.1.J).
Η εθνική διάσταση (325) Βλ. κατωτέρω παραγράφους 4.2.1-4.2.6.
THE NAHONAL DIMENSION (325) See paras. 4.2.1 - 4.2.5. above.
(326) Βλ. ανωτέρω υποσημείωση 297 (Υπόθεση που εκκρεμεί ενώπιον της Ευρω­παϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων).
(326) See footnote 297 above (Case before the European Commission on Human Rights).
(327) Βλ. επίσης άρθρο 20 της γερμανικής νομοθεσίας σχετικά με τις ενώσεις (VEREINSGESETZ). VS Bericht 1984, σελ. 23.
(327) Also see Article 20 of the German law on associations (Vereinsgesetz), VSBericht 1984, p. 23.
Η.
Page 143
Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας διεξάγεται έντονη πολιτική συζήτηση σχετικά με σχέδιο νόμου που τροποποιεί την Ποινική Νομοθεσία και έχει ως σκοπό μεταξύ άλλων να «ποινικοποιήσει» την άρνηση της γενοκτονίας που διέπραξε το ναζιστικό καθεστώς (AUSCHWITZLÜGE).
A heated political debate took place in the Federal Republic of Germany over a Bill to modify the Penal Law and designed among other things to 'criminalize' the denial of the acts of genocide perpetrated by the Nazi regime ('Auschwitzlüge').
Οι προτεινόμενες διατάξεις θα συμπληρώ­σουν την παράγραφο 131 του ισχύοντος γερμανικού Ποινικού Κώδικα που τιμωρεί τις πράξεις με τις οποίες γίνεται προσπάθεια να δικαιωθούν τα ναζιστικά εγκλήματα.
The proposed provisions are intended to supplement the existing paragraph 131 of the German Penal Code which punishes acts in defence of Nazi crimes.
Βλ. αναφορικά με το νομοσχέδιο αυτό, S. ROTH, Making the Denial of the Holocaust and Crime in Law, INSTITUTE OF JEWISH AFFAIRS, Research Peport, αριθ.
On this Bill, see S. ROTH, Making the denial of the Holocaust a crime inLaw, INSTITUTE OF JEWISH AFFAIRS, Research Report No. 1,March 1982, P. 1 et seq, Patterns of Prejudice, 19 (1985) 2 p.
41 καθώς επίσης και τις παραπομπές που αναφέρονται στην υποσημείωση 1, Frankfurter Allgemeine Zeitung, 1η Μαρτίου 1985 σελ. 1.
5, Patterns of Prejudice 14 (1980) 1 p. 32.
32 καθώς και Israel Yearbook on Human Rights, τομ, 13 (1983), σσ.
Israel Yearbook of Human Rights Vol.
208, 293 κ.ε.
13 (1983) pp. 208 and 223 et seq.
(331) Βλ. ανωτέρω, παράγραφο 260.
(331) See above, para. 230.
(333) Αποτελεί συνέχεια στην πρώτη και δεύτερη RACE RELATIONS ACTS του 1965 και του 1968.
(333) This followed the first and second Race Relations Acts of 1965 and 1968.
Βλέπε επίσης υποσημείωση 153.
Also see footnote (153).
(334) Η παρουσίαση και η ανάλυση της εθνικής νομολογίας σχετικά με το θέμα της έρευνας και ειδικότερα όσον αφορά το ρατσισμό και τις φυλετικές διακρίσεις, δεν είναι δυνατόν να αναληφθούν στο πλαίσιο αυτής της εκθέσεως.
(334) It is not possible within the framework of this report to record and analyse the national case law relating to the subject of this inquiry and in particular the elimination of racism and racial discrimination.
Ως εκ τούτου, ο εισηγητής περιορίζεται σε ορισμένες αναφορές που απεικονίζουν, αφενός, την ποικιλία, την επικαιρότητα και τη σημασία της πλευράς αυτής του ζητήματος, και αφετέρου, την ανάγκη συστηματικής μελέτης της δικαστικής και διοικητικής εφαρμογής της σχετικής με το θέμα μας νομοθεσίας.
The rapporteur will therefore simply select certain references to illustrate the variety, topicality and importance of the question and the need for a systematic study of the legal and administrative application of the legislation governing our subject.
Αναφορές στη νομολογία μπορούν να βρεθούν περιοδικές εκθέσεις που απευθύνουν τα συμβαλλόμενα κράτη της Συμβάσεως για την εξάλειψη πάσης μορφής φυλετικών διακρίσεων προς την Επιτροπή που έχει συσταθεί από τη Σύμβαση αυτή.
References to the case law can be found in the periodic reports which the States which are signatories to the Convention on the elimination of all forms of racial discrimination submit to the Committee set up by that Convention (See para.
(Βλ. ανωτέρω παράγραφος 203 κ.ε, 207).
233 et seq and 237 above).
Οι δημοσιεύεις της Commission For Racial Equality αποτελούν επίσης ανεκτίμητη πηγή πληροφοριών στον τομέα αυτό. (Βλ. για παράδειγμα Review of the Race Relations Act 1976: Proposals for a Change, (Λονδίνο, Ιούλιος 1985).
The publications of the Commission for Racial Equality are also a valuable source of information in this field (see e.g. Review of the Race Relations Act 1976: Proposals for a change, London, July 1985).
49 κ.ε, του ιδίου συγγραφέα, αυτόθι, σελ.
49 et seq, the same author, ibid., p.
52 κ.ε. σχετικά με την ολλανδική νομολογία όσον αφορά το ζήτημα των δηλώσεων μη συνεργασίας με το Ισραήλ («NON-JEW DECLARATION»), που είναι υποχρεωμένες να υποβάλουν οι επιχειρήσεις οι οποίες έχουν εμπορικές σχέσεις με τις αραβικές χώρες (πρβλ. την πρόταση ψηφίσματος, βάσει του άρθρου 47 του Κανονισμού, που κατέθεσε ο κ. DE VRIES, PE 97.684, 29 Απρι­λίου 1985, και την αναφορά στην Υπόθεση FLAKT). - Σχετικά με τη διάκριση αντισιωνισμού και αντισημιτισμού βλ. τη νομολογία που αναφέρεται από τον Μ.
52 et seq on Dutch case law concerning the question of declarations of non-cooperation with Israel ('Non-Jew Declaration'), which firms with trade links with the Arab countries are required to produce (cf. the motion for a resolution, Art. 47 of the Rules of Procedure, by Mr de Vries, PE 97.684, 29 April 1985, and the reference to the Flakt case). — On the distinttion between anti-zionism and antisemitism see the case law cited by Mr MAY, ibid. 16 (1982) 2 p.
45 κ.ε. - Σύμφωνα με απόφαση του Εφετείου της Φραγκφούρτης στις 8.1.1985 (Neue Juristische Wochen­schrift 1985.1720), η απαγόρευση εισόδου σε εστιατόριο για άτομα τουρ­κικής καταγωγής με την ανάρτηση επιγραφής στην τουρκική και γερμανική γλώσσα αποτελούσε οπωσδήποτε φυλετική διάκριση, χωρίς ωστόσο να είναι πράξη που προσβάλλει την αξιοπρέπεια των εν λόγω ατόμων, βάσει των διατάξεων της παραγράφου 130 του γερμανικού Ποινικού Κώδικα.
45 et seq. — In a ruling of the Court of Appeal in Frankfurt of 8 January 1985 (Neue Juristische Wochenschrift 1985.1720), the Court considered that a ban on people of Turkish origin entering a restaurant in the form of a notice in Turkish and German constituted racial discrimination but not an aa which violated the dignity of the persons concerned in the terms of paragraph 130 of the German Penal Code.
Άλλες παραπομπές στη γερμανική νομολογία, αυτόθι, σελ.
Other references to the German case law, ibid. p.