natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Περιφερική νευροπάθεια Σε ασθενείς που έλαβαν telbivudine έχει αναφερθεί,, περιφερική νευροπάθεια ως ασύνηθη ανεπιθύμητη ενέργεια.
Peripheral neuropathy Peripheral neuropathy has been uncommonly reported in telbivudine-treated patients.
Εάν υπάρχει υπόνοια για περιφερική νευροπάθεια, η αγωγή με telbivudine θα πρέπει να αναθεωρείται (βλ. παράγραφο 4. 8).
If peripheral neuropathy is suspected, treatment with telbivudine should be reconsidered (see section 4.8).
Αυξημένος κίνδυνος περιφερικής νευροπάθειας παρατηρήθηκε όταν το telbivudine συγχορηγήθηκε με πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη άλφα- 2α (βλ. παράγραφο 4. 5). Αυτός ο αυξημένος κίνδυνος δεν μπορεί ν’ αποκλεισθεί για τις άλλες ιντερφερόνες άλφα (πεγκυλιωμένη ή όχι).
Such increased risk cannot be excluded for other interferons alfa (pegylated or standard).
Επιπρόσθετα, το όφελος αυτού του συνδυασμού του telbivudine με την ιντερεφερόνη άλφα (πεγκυλιωμένη ή όχι) δεν έχει ακόμα εδραιωθεί.
Moreover, the benefit of this combination of telbivudine with interferon alfa (pegylated or standard) is not currently established.
Νεφρική λειτουργία Το telbivudine απομακρύνεται κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης, επομένως συνιστάται αναπροσαρμογή του διαστήματος μεταξύ των δόσεων σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης < 50 ml/ min, περιλαμβανομένων των ασθενών που υποβάλλονται σε αιμοδιύλιση.
Renal function Telbivudine is eliminated primarily by renal excretion, therefore dose interval adjustment is recommended in patients with creatinine clearance < 50 ml/ min, including patients on haemodialysis.
Γι’ αυτόν το λόγο η ιολογική ανταπόκριση πρέπει να παρακολουθείται στενά σε ασθενείς με αύξηση του διαστήματος μεταξύ των δόσεων (βλ. παραγράφους 4. 2 και 5. 2).
Therefore, virological response should be closely monitored in patients with increased dosage interval (see sections 4.2 and 5.2).
Ασθενείς με αντιρροπούμενη κίρρωση Λόγω του περιορισμένου αριθμού δεδομένων που είναι διαθέσιμα (περίπου 3% των ασθενών που εισήχθησαν είχαν κίρρωση), το telbivudine πρέπει να χορηγείται με ιδιαίτερη προσοχή σε κιρρωτικούς ασθενείς.
4 Patients with cirrhosis without decompensation Due to the limited data available (about 3% of patients enrolled had cirrhosis), telbivudine should be used with particular caution in cirrhotic patients.
Ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση Δεν υπάρχουν δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση.
Patients with cirrhosis with decompensation There are no efficacy and safety data in patients with decompensated cirrhosis.
Ασθενείς με ανθεκτική στα αντιιικά HBV λοίμωξη Τα διαθέσιμα δεδομένα δεν υποστηρίζουν την μονοθεραπεία με telbivudine ασθενών με τεκμηριωμένη ανθεκτική στη λαμιβουδίνη λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας Β.
Patients with antiviral resistant HBV infection Available evidence does not support the use of telbivudine monotherapy in patients with established lamivudine-resistant hepatitis B virus infection.
In vitro, το telbivudine δεν ήταν δραστικό έναντι των HBV στελεχών που έφεραν τις μεταλλάξεις rtM204V/ rtL180M ή rtM204I (βλ. παράγραφο 5. 1).
In vitro, telbivudine was not active against the HBV strains containing rtM204V/ rtL180M or rtM204I mutations (see section 5.1).
Η αποτελεσματικότητα του telbivudine έναντι του στελέχους HBV που φέρει τη μετάλλαξη M204V δεν έχει τεκμηριωθεί σε κλινικές δοκιμές.
The efficacy of telbivudine against HBV harbouring the M204V mutation has not been established in clinical trials.
Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα από μελέτη κυτταρικής ανάλυσης έδειξαν ότι η σχετιζόμενη με την αντοχή στην αδεφοβίρη αντικατάσταση Α181V είχε 3, 7 φορές μειωμένη ευαισθησία στο telbivudine.
The preliminary results from the cell-based assay showed that the adefovir resistance-associated substitution A181V had 3.7 fold reduced susceptibility to telbivudine.
Το ποσοστό της επιβεβαιωμένης, μέσω γονοτυπικής ανάλυσης, αντοχής στο telbivudine στην κύρια μελέτη στις 48 εβδομάδες, ήταν 2, 7%.
The rate of genotypically confirmed telbivudine resistance in the pivotal study at 48 weeks was 2.7%.
Λήπτες ηπατικού μοσχεύματος Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του telbivudine σε λήπτες ηπατικού μοσχεύματος είναι άγνωστες.
Liver transplant recipients The safety and efficacy of telbivudine in liver transplant recipients are unknown.
5 Ηλικιωμένοι ασθενείς Οι κλινικές μελέτες του telbivudine δεν συμπεριλάμβαναν επαρκή αριθμό ασθενών ηλικίας ≥ 65 ετών προκειμένου να καθοριστεί εάν ανταποκρίνονται διαφορετικά από άτομα μικρότερης ηλικίας.
Elderly patients Clinical studies of telbivudine did not include sufficient numbers of patients ≥ 65 years of age to determine whether they respond differently from younger subjects.
Γενικά, εφιστάται η προσοχή κατά τη συνταγογράφηση του Sebivo σε ηλικιωμένους ασθενείς, δεδομένης της μεγαλύτερης συχνότητας μειωμένης νεφρικής λειτουργίας εξαιτίας συνοδών νοσημάτων ή ταυτόχρονης χρήσης άλλων φαρμακευτικών προϊόντων.
In general, caution must be exercised when prescribing Sebivo to elderly patients in view of the greater frequency of decreased renal function due to concomitant disease or concomitant use of other medicinal products.
Αλλοι ειδικοί πληθυσμοί Το Sebivo δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με συνλοίμωξη ηπατίτιδας Β (π. χ. ασθενείς με συνλοίμωξη με τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας [HIV], τον ιό της ηπατίτιδας C [HCV] ή τον ιό της ηπατίτιδας D [HDV]).
Other special populations Sebivo has not been investigated in co-infected hepatitis B patients (e. g. patients co-infected with human immunodeficiency virus [HIV], hepatitis C virus [HCV] or hepatitis D virus [HDV]).
Γενικά Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι η θεραπεία με Sebivo δεν έχει αποδειχτεί ότι μειώνει τον κίνδυνο μετάδοσης του HBV σε άλλους μέσω σεξουαλικής επαφής ή μολυσμένου αίματος.
General Patients should be advised that treatment with Sebivo has not been shown to reduce the risk of transmission of HBV to others through sexual contact or blood contamination.
Καθώς το telbivudine απομακρύνεται από τον οργανισμό κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης, η συγχορήγηση Sebivo και άλλων ουσιών που επηρεάζουν τη νεφρική λειτουργία (όπως αμινογλυκοσίδες, διουρητικά της αγκύλης, ενώσεις πλατίνης, βανκομυκίνη, αμφοτερικίνη Β) μπορεί να επηρεάσει τις συγκεντρώσεις του telbivudine ή/ και της συγχορηγούμενης ουσίας στο πλάσμα.
Since telbivudine is eliminated primarily by renal excretion, co-administration of Sebivo with substances that affect renal function (such as aminoglycosides, loop diuretics, platinum compounds, vancomycin, amphotericin B) may affect plasma concentrations of telbivudine and/ or the co- administered substance.
Η φαρμακοκινητική του telbivudine στη φάση σταθερής κατάστασης δεν επηρεάστηκε μετά από χορήγηση πολλαπλών δόσεων του φαρμάκου σε συνδυασμό με λαμιβουδίνη, διπιβαλική αδεφοβίρη, φουμαρική τενοφοβίρη δισοπρόξυλη, κυκλοσπορίνη ή πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη άλφα - 2α.
The steady-state pharmacokinetics of telbivudine were unaltered following multiple dose administration in combination with lamivudine, adefovir dipivoxil, tenofovir disoproxil fumarate, ciclosporin or pegylated interferon alfa-2a.
Οριστικό συμπέρασμα σχετικά με τις επιδράσεις του telbivudine στη φαρμακοκινητική της πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης δεν μπορεί να εξαχθεί εξαιτίας της υψηλής διακύμανσης των συγκεντρώσεων της πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης άλφα- 2α μεταξύ των ασθενών.
No definitive conclusion could be drawn regarding the effects of telbivudine on the pharmacokinetics of pegylated 5 interferon due to high interindividual variability of pegylated interferon alfa-2a concentrations.
Μια κλινική μελέτη που ερευνά το συνδυασμό του telbivudine 600 mg/ ημέρα με την πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη άλφα- 2α στη δόση των 180 micrograms μια φορά την εβδομάδα υποδορίως δεικνύει ότι αυτός ο συνδυασμός μπορεί να συσχετίζεται με αυξημένη συχνότητα περιφερικής νευροπάθειας.
A clinical trial investigating the combination of telbivudine, 600 mg daily, with pegylated interferon alfa-2a, 180 micrograms once weekly by subcutaneous administration, indicates that this combination is associated with an increased risk of developing peripheral neuropathy.
Ο μηχανισμός εξήγησης αυτών των συμβαμάτων δεν είναι γνωστός (βλ. παράγραφο 4. 4).
The mechanism behind these events is not known (see section 4.4).
Το telbivudine δεν είναι υπόστρωμα, αναστολέας ή επαγωγέας του ενζυμικού συστήματος του κυτοχρώματος P450 (CYP450) (βλ. παράγραφο 5. 2).
Telbivudine is not a substrate, inhibitor or inducer of the cytochrome P450 (CYP450) enzyme system (see section 5.2). Therefore, the potential for CYP450-mediated drug interactions involving Sebivo is low.
Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με έκθεση κατά την εγκυμοσύνη στην telbivudine.
For telbivudine no clinical data on exposed pregnancies are available.
Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεσες επικίνδυνες επιπτώσεις στην εγκυμοσύνη, στην ανάπτυξη του εμβρύου, στον τοκετό ή στη μεταγεννητική ανάπτυξη (βλ. παράγραφο 5. 3).
Animal studies do not indicate direct harmful effects with respect to pregnancy, embryonal/ foetal development, parturition or postnatal development (see section 5.3).
Μελέτες σε κυοφορούντα κουνέλια έδειξαν πρόωρο τοκετό ή/ και αποβολή εξαιτίας μητρικής τοξικότητας.
Studies in pregnant rabbits showed early delivery and/ or abortion secondary to maternal toxicity.
6 Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητα του telbivudine στη μετάδοση του HBV από τη μητέρα στο βρέφος.
There are no data on the effect of telbivudine on transmission of HBV from mother to infant.
Επομένως, πρέπει να χρησιμοποιούνται κατάλληλες παρεμβάσεις προκειμένου να αποφευχθεί η προσβολή του νεογνού από τη λοίμωξη HBV.
Therefore, appropriate interventions should be used to prevent neonatal acquisition of HBV infection.
Οι γυναίκες που λαμβάνουν Sebivo δεν πρέπει να θηλάζουν.
Women should not breast-feed if they are taking Sebivo.
Σε μελέτες τοξικότητας στην αναπαραγωγική ικανότητα, δεν υπήρξαν ενδείξεις μειωμένης γονιμότητας αρρένων ή θηλέων αρουραίων σε συστηματικές εκθέσεις περίπου 14 φορές μεγαλύτερες από αυτές που παρατηρούνται στον άνθρωπο στη θεραπευτική δόση.
In reproductive toxicology studies, no evidence of impaired fertility was seen in male or female rats at systemic exposures approximately 14 times those observed in humans at the therapeutic dose.
Η αξιολόγηση των ανεπιθύμητων ενεργειών βασίζεται κυρίως σε δύο μελέτες (NV- 02B- 007 “ GLOBE ” και NV- 02B- 015) κατά τις οποίες 1. 699 ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β έλαβαν διπλά τυφλή θεραπεία με telbivudine 600 mg/ ημέρα (n = 847) ή λαμιβουδίνη (n = 852) για 104 εβδομάδες.
Assessment of adverse reactions is mainly based on two studies (NV-02B-007 “ GLOBE” and NV- 02B-015) in which 1,699 patients with chronic hepatitis B received double-blind treatment with telbivudine 600 mg/ day (n = 847) or lamivudine (n = 852) for 104 weeks.
Κατά τις 104 εβδομάδων διάρκειας κλινικές μελέτες οι αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες συνήθως ταξινομήθηκαν ως ελαφριάς ή μέτριας βαρύτητας.
In the 104-week clinical studies, reported adverse reactions were usually classified as mild or moderate in severity.
Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες με τουλάχιστον πιθανή συσχέτιση με την telbivudine ήταν αυξήσεις της κινάση της κρεατίνης αίματος κατά 3/ 4 της μονάδας (6, 8%), κόπωση (4, 4%) κεφαλαλγίες (3%) και ναυτία (2, 6%).
The most common adverse events with at least a possible relation to telbivudine were grade 3/ 4 blood creatine kinase elevations (6.8%), fatigue (4.4%), headache (3.0%) and nausea (2.6%).
Ο Πίνακας 2 παραθέτει συγκεντρωτικά τις ανεπιθύμητες ενέργειες που καταγράφηκαν κατά τις 104 εβδομάδων διάρκειας μελέτες NV- 02B- 007 και NV- 02B- 015 τις πρώτες 52 εβδομάδες θεραπείας στη μελέτη 007 GLOBE ανά κατηγορία οργανικού συστήματος και ανά συχνότητα χρησιμοποιώντας την παρακάτω σύμβαση: πολύ συχνές (≥1/ 10), συχνές (≥1/ 100 ως < 1/ 10), όχι συχνές (≥1/ 1. 000 ως < 1/ 100), σπάνιες ((≥1/ 10. 000 ως < 1/ 1. 000), πολύ σπάνιες (< 1/ 10. 000).
Table 2 lists the adverse reactions recorded in the pooled 104-week NV-02B-007 GLOBE and NV- 02B-015 studies by system organ class and by frequency using the following convention: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000); very rare (< 1/ 10,000).
Πίνακας 2 Κλινικές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β, που έλαβαν θεραπεία με telbivudine 600 mg, συγκεντρωτικά από τις 104 εβδομάδων διάρκειας μελέτες NV- 02B- 007 (GLOBE) και NV- 02B- 015
Clinical adverse reactions in patients with chronic hepatitis B, treated with telbivudine 600 mg in the pooled 104-week NV-02B-007 (GLOBE) and NV-02B-015 studies*
Ζάλη, κεφαλαλγία Περιφερική νευροπάθεια, δυσγευσία, υπαισθησία, παραισθησία, ισχιαλγία
Dizziness, headache Peripheral neuropathy, dysgeusia, hypoaesthesia, paresthesia, sciatica
Αυξημένη αμυλάση αίματος, διάρροια, αυξημένη λιπάση αίματος, ναυτία, κοιλιακό άλγος
Blood amylase increased, diarrhoea, blood lipase increased, nausea, abdominal pain
7 Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Skin and subcutaneous tissue disorders
Αυξημένη κρεατινοφωσφοκινάση αίματος Αρθραλγία, μυαλγία, μυοπάθεια/ μυοσίτιδα, άλγος στα άκρα, οσφυαλγία, μυϊκός σπασμός, αυχεναλγία πόνος στο λαγόνιο
Blood creatine phosphokinase increased Arthralgia, myalgia, myopathy/ myositis, pain in the extremities, back pain, muscle spasm, neck pain, flank pain
Κόπωση Αίσθημα κακουχίας
Fatigue Malaise
Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
Blood alanine aminotransferase increased Aspartate aminotransferase increased
* Λόγω του μεγέθους του δείγματος της συγκεντρωτικής ανάλυσης (NV- 02B- 007 “ GLOBE ” και NV- 02B- 015) ο αριθμός των ασθενών που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία με telbivudine είναι ανεπαρκής για την ανίχνευση σπάνιων και πολύ σπάνιων συμβαμάτων.
* Due to the sample size of the pooled analysis (NV-02B-007 [GLOBE] and NV-02B-015), there are insufficient numbers of telbivudine-treated patients to detect rare and very rare events.
Στη συγκεντρωτική ανάλυση, έως τις 104 εβδομάδες θεραπείας αυξήσεις της κινάσης της κρεατίνης βαθμού 3/ 4 (> 7x ULN) εμφανίστηκαν στο 12, 6% των ασθενών που έλαβαν telbivudine και στο 4, 0% των ασθενών που έλαβαν λαμιβουδίνη.
In the pooled analysis, by 104 weeks of treatment Grade 3/ 4 creatine kinase elevations (> 7x ULN) occurred in 12.6% of telbivudine-treated patients and 4.0% of lamivudine-treated patients.
Οι περισσότερες αυξήσεις της κινάσης της κρεατινίνης ήταν ασυμπτωματικές και οι τιμές της κινάσης της κρεατίνης συνήθως είχαν μειωθεί μέχρι την επόμενη επίσκεψη υπό συνεχή θεραπεία.
Most creatine kinase elevations were asymptomatic and creatine kinase values typically decreased by the next visit on continued treatment.
Στη βασική κλινική μελέτη, NV- 02B- 007 (GLOBE) οι υψηλές πριν τη θεραπεία τιμές της CK και η Καυκάσια φυλή αναγνωρίσθηκαν και στις δύο ομάδες θεραπείας ως προγνωστικοί παράγοντες για αυξήσεις βαθμού 3/ 4 έως τις 104 εβδομάδες.
In the pivotal study NV-02B-007 (GLOBE), higher pre-treatment CK values and Caucasian race were identified in both treatment groups as predictive factors for Grade 3/ 4 elevations by 104 weeks.
Η επίπτωση απότομων αυξήσεων της αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης (ALT) κατά τη διάρκεια της θεραπείας στα δύο σκέλη θεραπείας σύμφωνα με τον ορισμό του AASLD (American Association for the Study of Liver Diseases) (αύξηση ALT > 2x αρχική τιμή και > 10x ULN) περιγράφονται περαιτέρω στον παρακάτω Πίνακα 3.
The incidence of on treatment alanine aminotransferase (ALT) flares in the two treatment arms according to AASLD (American Association for the Study of Liver Diseases) definition (ALT elevation > 2x baseline and > 10x ULN) are further described in Table 3 below.
Πίνακας 3 Σύνοψη των απότομων αυξήσεων της ALT (IU/ L) κατά τη διάρκεια της θεραπείας - Συγκεντρωτικά NV- 02B- 007/ NV- 02B- 015
Summary of on treatment ALT (IU/ L) flare – Pooled NV-02B-007/ NV-02B-015
Απότομη αύξηση της ALT:
ALT flare:
Αύξηση ALT > 2x αρχική τιμή > 10x ULN
ALT elevation > 2x baseline and > 10x ULN
Λαμιβουδίνη n/ N (%)
n/ N (%)
Telbivudine n/ N (%)
n/ N (%)
Συνολικά Αρχική τιμή ως την εβδομάδα 24 Εβδομάδα 24 ως το τέλος μελέτης
Overall Baseline to week 24 Week 24 to end of study
Συνιστάται περιοδικός έλεγχος της ηπατικής λειτουργίας κατά τη διάρκεια της αγωγής (βλ. παράγραφο 4. 4).
Periodic monitoring of hepatic function is recommended during treatment (see section 4.4).
Παροξύνσεις της ηπατίτιδας Β μετά από διακοπή της θεραπείας Έχουν αναφερθεί σοβαρές οξείες παροξύνσεις της ηπατίτιδας Β σε ασθενείς που διέκοψαν τη θεραπεία για την ηπατίτιδα Β περιλαμβανομένης της telbivudine (βλ. παράγραφο 4. 4).
Exacerbations of hepatitis B after discontinuation of treatment Severe acute exacerbations of hepatitis B have been reported in patients who have discontinued anti- hepatitis B therapy including telbivudine (see section 4.4).
8 Πίνακας 4 Ανάλυση των απότομων αυξήσεων της ALT – Συγκεντρωτικά NV- 02B- 007/ NV- 02B - 015
Summary of post-treatment ALT flares – Pooled NV-02B-007/ NV-02B-015
Απότομη αύξηση της ALT Αύξηση ALT > 2x αρχική τιμή > 10x ULN
ALT elevation > 2x baseline and > 10x ULN
n/ N (%) 10/ 180 (5, 6)
10/ 180 (5.6)
n/ N (%) 9/ 154 (5, 8)
9/ 154 (5.8)
Δόσεις έως και 1. 800 mg/ ημέρα, τρεις φορές μεγαλύτερες από τη συνιστώμενη ημερήσια δόση, έγιναν καλά ανεκτές.
Tested doses up to 1,800 mg/ day, three times greater than the recommended daily dose, have been well tolerated.
Nουκλεοσιδικοί και νουκλεοτιδικοί αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης, κωδικός ATC:
Nucleoside and nucleotide reverse transcriptase inhibitors, ATC code:
H telbivudine- 5 '- τριφωσφορική αναστέλλει την HBV DNA πολυμεράση (ανάστροφη μεταγραφάση) μέσω ανταγωνισμού με το φυσικό υπόστρωμα θυμιδίνη 5' - τριφωσφορική.
Telbivudine-5'-triphosphate inhibits HBV DNA polymerase (reverse transcriptase) by competing with the natural substrate, thymidine 5'-triphosphate.
Η ενσωμάτωση της telbivudine - 5 '- τριφωσφορικής στο ιικό DNA προκαλεί τερματισμό της αλύσου DNA, οδηγώντας σε αναστολή της αντιγραφής του HBV.
Incorporation of telbivudine-5'-triphosphate into viral DNA causes DNA chain termination, resulting in inhibition of HBV replication.
To telbivudine είναι αναστολέας της σύνθεσης και του πρώτου κλώνου (EC50 = 0, 4- 1, 3 μM) και του δεύτερου κλώνου (EC50 = 0, 12- 0, 24 μM) του HBV, και επιδεικνύει ειδική προτίμηση για την αναστολή της παραγωγής του δεύτερου κλώνου.
Telbivudine is an inhibitor of both HBV first strand (EC50 = 0.4-1.3 μ M) and second strand (EC50 = 0.12-0.24 μ M) synthesis, and shows a distinct preference for inhibiting second strand production.
Αντιθέτως, το telbivudine - 5 '- τριφωσφορικό σε συγκεντρώσεις έως 100 μM δεν ανέστειλε τις α, β ή γ πολυμεράσες του κυτταρικού DNA.
By contrast, telbivudine-5'-triphosphate at concentrations up to 100 μ M did not inhibit cellular DNA polymerases α, β, or γ.
Σε δοκιμές σχετικές με τη δομή των μιτοχονδρίων, τη λειτουργία και το περιεχόμενο DNA, το telbivudine δεν είχε αξιοσημείωτη τοξική επίδραση σε συγκεντρώσεις έως και 10 μM και δεν αύξησε την παραγωγή γαλακτικού οξέος in vitro.
In assays relating to mitochondrial structure, function and DNA content, telbivudine lacked appreciable toxic effect at concentrations up to at 10 μ M and did not increase lactic acid production in vitro.
Η in vitro αντιιική δραστηριότητα του telbivudine αξιολογήθηκε στην κυτταρική σειρά ανθρώπινου ηπατώματος με έκφραση του HBV 2. 2. 15.
8 The in vitro antiviral activity of telbivudine was assessed in the HBV-expressing human hepatoma cell line 2.2.15.
Η συγκέντρωση telbivudine που ανέστειλε αποτελεσματικά το 50% της ιικής σύνθεσης (EC50) ήταν περίπου 0, 2 μM.
The concentration of telbivudine that effectively inhibited 50% of viral synthesis (EC50) was approximately 0.2 μ M.
Η αντιιική δραστηριότητα του telbivudine είναι ειδική στον ιό της ηπατίτιδας Β και τους σχετιζόμενους hepadna- ιούς.
The antiviral activity of telbivudine is specific to the hepatitis B virus and related hepadnaviruses.
Κλινική εμπειρία Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της μακράς διαρκείας θεραπείας (104 εβδομάδες) με Sebivo αξιολογήθηκαν σε δύο ελεγχόμενες με δραστικό φάρμακο κλινικές μελέτες που περιελάμβαναν 1. 699 ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β (NV- 02B- 007 GLOBE και NV- 02B- 015).
Clinical experience The safety and efficacy of long-term (104 weeks) Sebivo treatment were evaluated in two active- controlled clinical studies that included 1,699 patients with chronic hepatitis B (NV-02B-007 GLOBE and NV-02B-015).
Μελέτη NV- 02B- 007 GLOBE Η μελέτη NV- 02B- 007 GLOBE, είναι μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, πολυεθνική μελέτη φάσης ΙΙΙ του telbivudine έναντι της λαμιβουδίνης για μια περίοδο θεραπείας 104 εβδομάδων σε 1. 367 ασθενείς που δεν είχαν λάβει στο παρελθόν νουκλεοσιδικό ανάλογο, με HBeAg θετική και HBeAg αρνητική χρόνια ηπατίτιδα Β.
NV-02B-007 GLOBE study The NV-02B-007 GLOBE study is a randomised, double-blind, multinational phase III study of telbivudine compared to lamivudine for a treatment period of 104 weeks in 1,367 nucleoside-naïve chronic hepatitis B HBeAg-positive and HBeAg-negative patients.
Ένας μικρός αριθμός (98 από το
A small number (total of 98) of Caucasian patients were treated with telbivudine.
9 σύνολο) Καυκάσιων ασθενών έλαβαν θεραπεία με telbivudine.
The primary data analysis was conducted after all patients had reached week 52.
HBeAg θετικοί ασθενείς:
HBeAg-positive patients:
Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 32 έτη, το 74% ήταν άνδρες, το 82% Ασιάτες, το 12% Καυκάσιοι και το 6% είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με ιντερφερόνη- α.
The mean age of patients was 32 years, 74% were male, 82% were Asian, 12% were Caucasian, and 6% had previously received alfa-interferon therapy.
HBeAg αρνητικοί ασθενείς:
HBeAg-negative patients:
Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 43 έτη, το 79% ήταν άνδρες, το 65% Ασιάτες, το 23% Καυκάσιοι και το 11% είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με ιντερφερόνη- α.
The mean age of patients was 43 years, 79% were male, 65% were Asian, 23% were Caucasian, and 11% had previously received alfa-interferon therapy.
Κλινικά αποτελέσματα κατά την εβδομάδα 52 Τα κλινικά και ιολογικά καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας αξιολογήθηκαν ξεχωριστά στους πληθυσμούς των HBeAg θετικών και HBeAg αρνητικών ασθενών.
Clinical results at week 52 Clinical and virological efficacy endpoints were evaluated separately in the HBeAg-positive and HBeAg-negative patient populations.
Το κύριο καταληκτικό σημείο της ανταπόκρισης στη θεραπεία ήταν ένα συνδυαστικό ορολογικό καταληκτικό σημείο που απαιτεί καταστολή του HBV DNA σε < 5 log10 αντίγραφα/ ml σε συνδυασμό είτε με αρνητικοποίηση του HBeAg ορού είτε με επαναφορά της ALT στα φυσιολογικά επίπεδα.
The primary endpoint of therapeutic response was a composite serological endpoint requiring suppression of HBV DNA to < 5 log10 copies/ ml in conjunction with either loss of serum HBeAg or ALT normalised.
Τα αρχικά επίπεδα ALT > 2 x ULN (ανώτερης φυσιολογικής τιμής) και τα αρχικά επίπεδα HBV DNA < 9 log10 αντίγραφα/ ml συνδέθηκαν με υψηλότερα ποσοστά ορομετατροπής του eAg σε HBeAg θετικούς ασθενείς.
Baseline ALT levels > 2 x ULN and baseline HBV DNA < 9 log10 copies/ ml were associated with higher rates of eAg seroconversion in HBeAg-positive patients.
Οι ασθενείς που επέτυχαν επίπεδα HBV DNA < 3 log10 αντίγραφα/ ml έως την εβδομάδα 24 είχαν την καλύτερη ανταπόκριση στη θεραπεία.
Patients who achieve HBV DNA levels< 3 log10 copies/ml by week 24 had optimal responses to treatment; conversely patients with HBV DNA levels> 4 log10 copies/ ml at 24 weeks had less favourable outcomes at week 52.
Στους HBeAg θετικούς ασθενείς, το telbivudine ήταν ανώτερο της λαμιβουδίνης όσον αφορά την ανταπόκριση στη θεραπεία (ποσοστό ασθενών με ανταπόκριση 75, 3% έναντι 67, 0%, p = 0, 0047).
In HBeAg-positive patients, telbivudine was superior to lamivudine in therapeutic response (75.3% vs 67.0% responders; p = 0.0047).
Στους HBeAg αρνητικούς ασθενείς, το telbivudine δεν ήταν κατώτερο της λαμιβουδίνης (ποσοστό ασθενών με ανταπόκριση 75, 2% και 77, 2%, p = 0, 6187).
In HBeAg-negative patients, telbivudine was non-inferior to lamivudine (75.2% and 77.2% responders; p = 0.6187).
Εντούτοις, ο Καυκάσιος πληθυσμός των ασθενών ήταν πολύ περιορισμένος (n = 98).
Caucasian ethnicity was associated with lower treatment response to both antiviral agents used in the GLOBE trial; however the Caucasian patient population was very limited (n = 98).