natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι περισσότερες καταστάσεις εξαφανίστηκαν από μόνες τους., ωστόσο πολύ σπανίως έχουν παρατηρηθεί θανατηφόρες εκβάσεις (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Most events have been self-limited, however fatalities have been observed very rarely (see section 4.4).
Αυξήσεις της CPK Μυικές διαταραχές, που περιλαμβάνουν μυαλγία, κραμπες και ραβδομυόλυση
Elevations of CPK Muscle disorders, including myalgia, cramps and rhabdomyolysis
6 Περιστατικά γαλακτικής οξέωσης, μερικές φορές θανατηφόρα συνήθως συνοδευόμενα από σοβαρή ηπατομεγαλία και ηπατική στεάτωση, με τη χρήση θεραπείας συνδυασμού νουκλεοσιδικών αναλόγων σε ασθενείς με HIV.
Cases of lactic acidosis, sometimes fatal, usually associated with severe hepatomegaly and hepatic steatosis, have been reported with the use of combination nucleoside analogue therapy in patients with HIV.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία - ανάλογο νουκλεοσίδης, Κωδικός ATC:
Pharmacotherapeutic group - nucleoside analogue, ATC Code:
J05AF05.
J05A F05.
Ο χρόνος ενδοκυτταρικής ημίσειας ζωής του τριφωσφορικού παραγώγου στα ηπατοκκύταρα είναι 17- 19 ώρες in vitro.
The intracellular half life of the triphosphate in hepatocytes is 17-19 hours in vitro.
Το τριφωσφορικό παράγωγο της λαμιβουδίνης δεν παρεμβαίνει στο φυσιολογικό κυτταρικό δεοξυνουκλεϊνικό μεταβολισμό.
6 Lamivudine-TP does not interfere with normal cellular deoxynucleotide metabolism.
Κλινική εμπειρία:
Clinical experience
7 Δείκτη Ιστολογικής Δραστηριότητας [ΔΙΔ] Knodell]) και επιβράδυνε την εξέλιξη σε ίνωση (σε 3- 17% των ασθενών) και την εξέλιξη σε κίρρωση.
Experience in patients with HBeAg positive CHB and compensated liver disease: in controlled studies, 1 year of lamivudine therapy significantly suppressed HBV DNA replication [34-57% of patients were below the assay detection limits (Abbott Genostics solution hybridization assay, LLOD < 1.6pg/ ml)}, normalised ALT level (40-72% of patients), induced HBeAg seroconversion (HBeAg loss and HBeAb detection with HBV DNA loss [by conventional assay], 16-18% of patients), improved histology (38-52% of patients had a ≥ 2 point decrease in the Knodell Histologic Activity Index [HAI]) and reduced progression of fibrosis (in 3-17% of patients) and progression to cirrhosis.
Σε ασθενείς με τον υπότυπο YMDD του HBV, 41/ 82 (50%) των ασθενών παρουσίασαν βελτίωση στη φλεγμονή του ήπατος και 40/ 56 (71%) των ασθενών χωρίς τον υπότυπο YMDD του HBV παρουσίασαν βελτίωση.
In patients with YMDD variant HBV, 41/ 82 (50%) patients had improvement in liver inflammation and 40/ 56 (71%) patients without YMDD variant HBV had improvement.
Βελτίωση στην υπερνίκηση της ίνωσης εμφανίστηκε σε 19/ 30 (63%) των ασθενών χωρίς τον υπότυπο YMDD και σε 22/ 44 (50%) των ασθενών με τον υπότυπο.
Improvement in bridging fibrosis occurred in 19/ 30 (63%) patients without YMDD variant and 22/ 44 (50%) patients with the variant.
Πέντε τοις εκατό (3/ 56) των ασθενών χωρίς τον υπότυπο YMDD και 13% (11/ 82) των ασθενών με τον υπότυπο YMDD παρουσίασαν επιδείνωση της ηπατικής φλεγμονής σε σύγκριση με την κατάσταση πριν τη θεραπεία.
Five percent (3/ 56) of patients without the YMDD variant and 13% (11/ 82) of patients with YMDD variant showed worsening in liver inflammation compared to pre-treatment.
Εξέλιξη σε κίρρωση εμφανίστηκε σε 4/ 68 (6%) των ασθενών με τον υπότυπο YMDD, ενώ κανένας ασθενής χωρίς τον υπότυπο δεν παρουσίασε κίρρωση.
Progression to cirrhosis occurred in 4/ 68 (6%) patients with the YMDD variant, whereas no patients without the variant progressed to cirrhosis.
Σε μία εκτεταμένη μελέτη θεραπείας σε Ασιάτες ασθενείς (NUCB3018) το ποσοστό ορομετατροπής του HBeAg και το ποσοστό επανόδου του ALT στο φυσιολογικό στο τέλος της περιόδου θεραπείας 5 ετών ήταν 48% (28/ 58) και 47% (15/ 32) αντίστοιχα.
In an extended treatment study in Asian patients (NUCB3018) the HBeAg seroconversion rate and ALT normalisation rate at the end of the 5 year treatment period was 48% (28/ 58) and 47% (15/ 32), respectively.
Η ορομετατροπή του HBeAg αυξήθηκε στους ασθενείς με αυξημένα επίπεδα ΑLΤ, 77% (20/ 26) των ασθενών με επίπεδα ALT πριν τη θεραπεία > 2 x ULN παρουσίασαν ορομετατροπή.
HBeAg seroconversion was increased in patients with elevated ALT levels; 77% (20/ 26) of patients with pre-treatment ALT > 2 x ULN seroconverted.
Περισσότερα αποτελέσματα από τη μελέτη συνοψίζονται στον Πίνακα 2 με βάση την κατάσταση της μεταβλητής YMDD
Further results from the trial by YMDD variant status are summarised in Table 2.
8 Πίνακας 2:
7 Table 2:
Αποτελέσματα δραστικότητας 5 ετών με βάση την κατάσταση του YMDD (Ασιατική Μελέτη) NUCB3018
Efficacy results 5 years by YMDD status (Asian Study) NUCB3018
Συμμετέχοντες,% (αρ.)
Subjects,% (no.)
Κατάσταση υποτύπου YMDD του HBV Ορομετατροπή HBeAg
YMDD variant HBV status HBeAg seroconversion
YMDD1
Non-YMDD1
- Όλοι οι ασθενείς - Αρχικό ALT ≤ 1 x ULN2 - Αρχικό ALT > 2 x ULN
- All patients - Baseline ALT ≤ 1 x ULN2 - Baseline ALT > 2 x ULN
38 9 60
38 9 60
(15/ 40) (1/ 11) (9/ 15)
(15/ 40) 72 (1/ 11) 33 (9/ 15) 100
- Αρχή 3
Baseline 3
- Εβδομάδα 260 4
Week 260 4
αρνητικό
negative
θετικό < αρχή θετικό > αρχή
positive< baseline positive> baseline
92 0
92 0
- Αρχή
- Baseline
φυσιολογικό
normal
Εβδομάδα 260
above normal
φυσιολογικό πάνω από το φυσιολογικό < αρχή
normal above normal < baseline
πάνω από το φυσιολογικό > αρχή
above normal > baseline
Οι ασθενείς που ορίστηκαν στον υπότυπο YMDD ήταν εκείνοι με > 5% υπότυπο YMDD του HBV σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή κατά τη διάρκεια της περιόδου 5 ετών.
Patients designated as YMDD variant were those with ≥ 5% YMDD variant HBV at any annual time-point during the 5-year period.
Οι ασθενείς που κατηγοριοποιήθηκαν ως μη έχοντες τον υποτύπο YMDD ήταν εκείνοι με > 95% φυσικό τύπο HBV σε όλες τις ετήσιες χρονικές στιγμές κατά τη διάρκεια της περιόδου 5 ετών της μελέτης.
Patients categorised as non-YMDD variant were those with > 95% wild-type HBV at all annual time-points during the 5-year study period
4.
2 3 4
Ανώτατο φυσιολογικό όριο Διάλυμα Abbott Genostics της δοκιμασίας υβριδισμού (LLOD < 1. 6 pg/ ml Δοκιμασία Chiron Quantiplex (LLOD 0. 7 Meq/ ml)
Upper limit of normal Abbott Genostics solution hybridisation assay (LLOD < 1.6 pg/ ml Chiron Quantiplex assay (LLOD 0.7 Meq/ ml)
Από τους ασθενείς με τον υπότυπο YMDD του HBV, 18/ 39 (46%) παρουσίασαν βελτίωση της νεκρωτικής- φλεγμονώδους δραστηριότητας και 9/ 39 (23%) παρουσίασαν επιδείνωση.
In patients with YMDD variant HBV, 18/ 39 (46%) had improvements in necroinflammatory activity and 9/ 39 (23%) had worsening.
Από τους ασθενείς που δεν είχαν τον υπότυπο, 20/ 27 (74%) παρουσίασαν βελτίωση της νεκρωτικής- φλεγμονώδους δραστηριότητας και 2/ 27 (7%) παρουσίασαν επιδείνωση.
In patients without the variant, 20/ 27 (74%) had improvements in necroinflammatory activity and 2/ 27 (7%) had worsening.
Ωστόσο μπορεί να εμφανισθούν υποτροπές μετά την ορομετατροπή.
However, relapse following seroconversion can occur.
Σε μία μακροχρόνια μελέτη παρακολούθησης ασθενών οι οποίοι είχαν προηγουμένως παρουσιάσει ορομετατροπή και διέκοψαν τη λαμιβουδίνη, παρατηρήθηκε όψιμη ιολογική υποτροπή στο 39% αυτών των ατόμων.
In a long-term follow-up study of patients who had previously seroconverted and discontinued lamivudine, late virological relapse occurred in 39% of the subjects.
Σε ασθενείς που παρακολουθήθηκαν έως 16 εβδομάδες μετά τη διακοπή της θεραπείας σε ένα χρόνο, οι αυξήσεις της ALT μετά τη θεραπεία παρατηρήθηκαν πιο συχνά σε ασθενείς που είχαν λάβει
A comparison of post-treatment ALT elevations between weeks 52 and 68 in patients who discontinued lamivudine at week 52 and patients in the same studies who
9 λαμιβουδίνη από ότι σε ασθενείς που είχαν λάβει placebo.
8 received placebo throughout the treatment course is shown in Table 3.
Αυξήσεις της ALT μετά τη θεραπεία σε 2 μελέτες ελεγχόμενες με placebo σε Ενήλικες
Post-treatment ALT Elevations in 2 Placebo-Controlled Studies in Adults
Ασθενείς με αυξήσεις της ALT / Aσθενείς με παρατηρήσεις *
Patients with ALT Elevation/ Patients with Observations*
ALT ≥ 2 x αρχική τιμή ALT ≥ 3 x αρχική τιμή † ALT ≥ 2 x αρχική τιμή και απόλυτη ALT > 500 IU/ l ALT ≥ 2 x αρχική τιμή και χολερυθρίνη > 2 x ULN
ALT ≥ 2 x baseline value ALT ≥ 3 x baseline value† ALT ≥ 2 x baseline value and absolute ALT
37/ 137 (27%) 29/ 137 (21%) 21/ 137 (15%)
37/ 137 (27%) 29/ 137 (21%)
22/ 116 (19%) 9/ 116 (8%) 8/ 116 (7%)
22/ 116 (19%) 9/ 116 (8%)
και ≥2 x αρχική τιμή
and ≥ 2 x baseline value *Each patient may be represented in one or more category. †
1/ 137 (0. 7%)
1/ 137 (0.7%)
1/ 116 (0. 9%)
1/ 116 (0.9%)
* Κάθε ασθενής μπορεί να αντιπροσωπεύεται σε μία ή περισσότερες κατηγορίες. † Συγκριτικά με τοξικότητα 3ου βαθμού σύμφωνα με τα τροποποιημένα κριτήρια του WHO.
Comparable to a Grade 3 toxicity in accordance with modified WHO criteria.
Εμπειρία σε ασθενείς με ΧΗΒ και αρνητικό HbeAg: τα αρχικά στοιχεία υποδεικνύουν ότι η δραστικότητα της λαμιβουδίνης σε ασθενείς με ΧΗΒ και αρνητικό HbeAg είναι ίδια με τους ασθενείς με ΧΗΒ και θετικό HbeAg, με 71% των ασθενών να παρουσιάζει καταστολή του HBV DNA κάτω από το όριο ανίχνευσης της δοκιμασίας, 67% επάνοδο του ALT στο φυσιολογικό και 38% με βελτίωση του ΗΑΙ μετά από ένα έτος θεραπείας.
Experience in patients with HBeAg negative CHB: initial data indicate the efficacy of lamivudine in patients with HBeAg negative CHB is similar to patients with HBeAg positive CHB, with 71% of patients having HBV DNA suppressed below the detection limit of the assay, 67% ALT normalisation and 38% with improvement in HAI after one year of treatment.
Όταν διακόπηκε η λαμιβουδίνη, η πλειοψηφία των ασθενών, η πλειοψηφία των ασθενών (70%) παρουσίασαν επανεμφάνιση του αναδιπλασιασμού του ιού.
When lamivudine was discontinued, the majority of patients (70%) had a return of viral replication.
Μετά από δύο χρόνια θεραπείας στη μελέτη αυτή, επάνοδος του ALT στα φυσιολογικά επίπεδα και μη ανιχνεύσιμο HBV DNA εμφανίστηκε σε 30/ 69 (43%) και 32/ 68 (47%) των ασθενών αντίστοιχα και βελτίωση της βαθμολογίας νεκρωτικής- φλεγμονώδους δραστηριότητας σε 18/ 49 (37%) των ασθενών.
After two years of treatment in this study, ALT normalisation and undetectable HBV DNA occurred in 30/ 69 (43%) and 32/ 68 (47%) patients respectively and improvement in necroinflammatory score in 18/ 49 (37%) patients.
Από τους ασθενείς χωρίς τον υπότυπο YMDD του HBV, 14/ 22 (64%) παρουσίασαν βελτίωση στη βαθμολογία νεκρωτικής- φλεγμονώδους δραστηριότητας και 1/ 22 (5%) παρουσίασαν επιδείνωση σε σύγκριση με την κατάσταση πριν τη θεραπεία.
In patients without YMDD variant HBV, 14/ 22 (64%) showed improvement in necroinflammatory score and 1/ 22 (5%) patients worsened compared to pre-treatment.
Από τους ασθενείς με τον υπότυπο, 4/ 26 (15%) παρουσίασαν βελτίωση στη βαθμολογία νεκρωτικής- φλεγμονώδους δραστηριότητας και 8/ 26 (31%) παρουσίασαν επιδείνωση σε σύγκριση με την κατάσταση πριν τη θεραπεία.
In patients with the variant, 4/ 26 (15%) patients showed improvement in necroinflammatory score and 8/ 26 (31%) patients worsened compared to pre-treatment.
Εμπειρία σε ασθενείς με υπότυπο YMDD του HBV και μειωμένη κλινική ανταπόκριση: η μονοθεραπεία με λαμιβουδίνη οδηγεί σε επιλογή του υποτύπου YMDD του HBV σε περίπου 24% των ασθενών μετά από ένα έτος θεραπείας, που αυξάνονται σε 67% μετά από 4 έτη θεραπείας.
Frequency of emergence of YMDD variant HBV and impact on the treatment response: lamivudine monotherapy results in the selection of YMDD variant HBV in approximately 24% of patients following one year of therapy, increasing to 67% following 4 years of therapy.
Η ανάπτυξη του υποτύπου YMDD του HBV σχετίζεται με μειωμένη ανταπόκριση στη θεραπεία σε μερικούς ασθενείς, όπως φαίνεται από τα αυξημένα επίπεδα HBV DNA και την αύξηση του ALT από τα προηγούμενα επίπεδα κατά τη διάρκεια της θεραπείας, την εξέλιξη των σημείων και συμπτωμάτων ηπατικής νόσου και/ ή την επιδείνωση των ευρημάτων ηπατικής νεκρωτικής- φλεγμονώδους δραστηριότητας.
Development of YMDD variant HBV is associated with reduced treatment response in some patients, as evidenced by increased HBV DNA levels and ALT elevations from previous on-therapy levels, progression of signs and symptoms of hepatitis disease and/ or worsening of hepatic necroinflammatory findings.
Η ιδανική θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με τον υπότυπο YMDD του HBV δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί (βλέπε παράγραφο 4. 4).
The optimal therapeutic management of patients with YMDD variant HBV has not yet been established (see section 4.4).
Σε μία διπλή- τυφλή μελέτη σε ασθενείς με ΧΗΒ με τον υπότυπο YMDD του HBV και με αντιρροπούμενη ηπατική νόσο (NUC20904), με μειωμένη ιολογική και βιοχημική ανταπόκριση στη λαμιβουδίνη (n=95), η προσθήκη adefovir dipivoxil 10 mg μία φορά την ημέρα μαζί με τη λαμιβουδίνη 100 mg για 52 εβδομάδες οδήγησε σε μέση μείωση του HBV DNA κατά 4. 6
In a double-blind study in CHB patients with YMDD variant HBV and compensated liver disease (NUC20904), with a reduced virological and biochemical response to lamivudine (n=95), the addition of adefovir dipivoxil 10 mg once daily to ongoing lamivudine 100mg for 52 weeks resulted in a median decrease in HBV DNA of 4.6 log10 copies/ ml compared to a median increase of 0.3 log10 copies/ ml in those patients receiving lamivudine monotherapy.
Επάνοδος των επιπέδων ALT στο φυσιολογικό εμφανίστηκε στο 31% (14/ 45) των ασθενών που έλαβαν συνδυασμένη θεραπεία έναντι 6% (3/ 47) των ασθενών που έλαβαν μόνο λαμιβουδίνη.
Normalisation of ALT levels occurred in 31% (14/ 45) of patients receiving combined therapy versus 6% (3/ 47) receiving lamivudine alone.
Σαράντα ασθενείς (HBeAg αρνητικοί ή HBeAg θετικοί) είτε με μη αντιρροπούμενη ηπατική νόσο ή υποτροπή HBV μετά από μεταμόσχευση ήπατος και με υπότυπο YMDD εισήχθησαν επίσης σε ένα ανοιχτό σκέλος της μελέτης.
Forty patients (HBeAg negative or HBeAg positive) with either decompensated liver disease or recurrent HBV following liver transplantation and YMDD variant were also enrolled into an open label arm of the study.
Η προσθήκη 10 mg adefovir dipivoxil μία φορά την ημέρα στη λαμιβουδίνη 100 mg για 52 εβδομάδες είχε σαν αποτέλεσμα τη μέση μείωση του HBV DNA κατά 4. 6 log10 αντίγραφα/ ml.
Addition of 10 mg adefovir dipivoxil once daily to ongoing lamivudine 100mg for 52 weeks resulted in a median decrease in HBV DNA of 4.6 log10 copies/ ml.
Βελτίωση της ηπατικής λειτουργίας παρατηρήθηκε επίσης μετά από ένα έτος θεραπείας.
Improvement in liver function was also seen after one year of therapy
Εμπειρία σε ασθενείς με μη- αντιρροπούμενη ηπατική νόσο δοκιμές ελεγχόμενες ως προς placebo θεωρήθηκαν ακατάλληλες για ασθενείς με μη αντιρροπούμενη ηπατική νόσο και δεν έχουν διεξαχθεί.
9 Experience in patients with decompensated liver disease: placebo controlled studies have been regarded as inappropriate in patients with decompensated liver disease, and have not been undertaken.
Η παράταση της αγωγής με λαμιβουδίνη μετά την μεταμόσχευση οδήγησε σε ελάττωση της συχνότητας επαναμόλυνσης του μοσχεύματος από τον HBV, αυξημένη συχνότητα εξαφάνισης του HBsAg και ετήσια επιβίωση της τάξεως του 76- 100%.
When lamivudine therapy was continued post transplantation there was reduced graft re-infection by HBV, increased HBsAg loss and on one-year survival rate of 76 – 100%.
Όπως αναμένεται λόγω της συνύπαρξης ανοσοκαταστολής, η συχνότητα εμφάνισης μεταλλαγμένων στελεχών του ιού τύπου YMDD μετά από θεραπεία 52 εβδομάδων ήταν μεγαλύτερη μεταξύ των ασθενών που είχαν υποβληθεί σε μεταμόσχευση ήπατος (36% - 64%), συγκριτικά προς ανοσοεπαρκείς ασθενείς με ΧΗΒ Β (14% - 32%).
As anticipated due to the concomitant immunosuppression, the rate of emergence of YMDD variant HBV after 52 weeks treatment was higher (36% - 64%) in the liver transplant population than in the immunocompetent CHB patients (14% - 32%).
Εμπειρία σε ασθενείς με ΧΗΒ με προχωρημένη ίνωση ή κίρρωση: σε μία μελέτη ελεγχόμενη με placebo σε 651 ασθενείς με κλινικά αντιρροπούμενη χρόνια ηπατίτιδα Β και ιστολογικά επιβεβαιωμένη ίνωση ή κίρρωση, η θεραπεία με λαμιβουδίνη (μέσης διάρκειας 32 μηνών) μείωσε σημαντικά το ποσοστό συνολικής εξέλιξης της νόσου (34/ 436, 7. 8% για τη λαμιβουδίνη έναντι 38/ 215, 17. 7% για το placebo, p=0. 001), γεγονός που καταδείχθηκε από μία σημαντική μείωση του ποσοστού των ασθενών με αυξημένη βαθμολογία Child- Pugh (15/ 436, 3. 4% έναντι 19/ 215, 8. 8%, p=0. 023) η ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκινώματος (17/ 436, 3. 9% versus 16/ 215, 7. 4%, p=0. 047).
Experience in CHB patients with advanced fibrosis or cirrhosis: in a placebo-controlled study in 651 patients with clinically compensated chronic hepatitis B and histologically confirmed fibrosis or cirrhosis, lamivudine treatment (median duration 32 months) significantly reduced the rate of overall disease progression (34/ 436, 7.8% for lamivudine versus 38/ 215, 17.7% for placebo, p=0.001), demonstrated by a significant reduction in the proportion of patients having increased Child-Pugh scores (15/ 436, 3.4% versus 19/ 215, 8.8%, p=0.023) or developing hepatocellular carcinoma (17/ 436, 3.9% versus 16/ 215, 7.4%, p=0.047).
Το ποσοστό συνολικής εξέλιξης της νόσου στην ομάδα της λαμιβουδίνης ήταν υψηλότερο για τα άτομα με ανιχνεύσιμο DNA του υποτύπου YMDD του HBV (23/ 209, 11%) σε σύγκριση με αυτούς με ανιχνεύσιμο υπότυπο YMDD του HBV (11/ 221, 5%). Ωστόσο, η εξέλιξη της νόσου στα YMDD άτομα στην ομάδα της λαμιβουδίνης ήταν χαμηλότερη από την εξέλιξη της νόσου στην ομάδα του placebo (23/ 209, 11% έναντι 38/ 214, 18% αντίστοιχα). Επιβεβαιωμένη HbeAg ορομετατροπή εμφανίστηκε σε 47% (118/ 252) των ατόμων που έλαβαν θεραπεία με λαμιβουδίνη και 93% (320/ 345) των ατόμων που έλαβαν θεραπεία με λαμιβουδίνη έγιναν αρνητικοί ως προς το HBV DNA (VERSANT [έκδοση1], bDNA δοκιμασία, LLOD < 0. 7 MEq/ ml) κατά τη διάρκεια της μελέτης.
Confirmed HBeAg seroconversion occurred in 47% (118/ 252) of subjects treated with lamivudine and 93% (320/ 345) of subjects receiving lamivudine became HBV DNA negative (VERSANT [version 1], bDNA assay, LLOD < 0.7 MEq/ ml) during the study.
Εμπειρία σε παιδιά και εφήβους: η λαμιβουδίνη έχει χορηγηθεί σε παιδιά και εφήβους με αντιρροπούμενη ΧΗΒ σε μία μελέτη ελεγχόμενη με placebo με 286 ασθενείς ηλικίας 2 έως 17 ετών.
Experience in children and adolescents: lamivudine has been administered to children and adolescents with compensated CHB in a placebo controlled study of 286 patients aged 2 to 17 years.
Ο πληθυσμός αυτός πρωταρχικά αποτελείτο από παιδιά με ελάσσονα ηπατίτιδα..
This population primarily consisted of children with minimal hepatitis B.
H δόση 3 mg/ kg μία φορά την ημέρα (μέχρι μέγιστη δόση 100 mg ημερησίως) χρησιμοποιήθηκε σε παιδιά 2 έως 11 ετών και η δόση 100 mg μία φορά την ημέρα σε εφήβους 12 ετών και άνω.
A dose of 3 mg/ kg once daily (up to a maximum of 100 mg daily) was used in children aged 2 to 11 years and a dose of 100 mg once daily in adolescents aged 12 years and above.
Η διαφορά στους ρυθμούς ορομετατροπής του HbeAg (απώλεια HBeAg και HBV DNA με ανίχνευση HBeAb) μεταξύ placebo και λαμιβουδίνη δεν ήταν στατιστικά σημαντική σε αυτό τον πληθυσμό (οι ρυθμοί μετά ένα χρόνο ήταν 13% (12/ 95) για το placebo έναντι 22% (42/ 191) για τη λαμιβουδίνη, p=0. 057).
The difference in the HBeAg seroconversion rates (HBeAg and HBV DNA loss with HBeAb detection) between placebo and lamivudine was not statistically significant in this population (rates after one year were 13% (12/ 95) for placebo versus 22% (42/ 191) for lamivudine; p=0.057).
H συχνότητα της εμφάνισης υποτύπων YMDD του HBV ήταν παρόμοια με αυτή που παρατηρήθηκε σε ενήλικες, κυμαινόμενη από 19% την εβδομάδα 52 μέχρι 45% σε ασθενείς που αντιμετωπίσθηκαν συνεχώς για 24 μήνες.
The incidence of YMDD variant HBV was similar to that observed in adults, ranging from 19% at week 52 up to 45% in patients treated continuously for 24 months..
Η λαμιβουδίνη απορροφάται ικανοποιητικά από το γαστρεντερικό σωλήνα και η βιοδιαθεσιμότητα της λαμιβουδίνης από το στόμα στους ενήλικες κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 80 και
Lamivudine is well absorbed from the gastrointestinal tract, and the bioavailability of oral lamivudine in adults is normally between 80 and 85%.
Μετά τη χορήγηση από το στόμα, ο μέσος χρόνος (tmax) για τις ανώτατες πυκνότητες στο ορό (Cmax) είναι περίπου μία ώρα.
Following oral administration, the mean time (tmax) to maximal serum concentrations (Cmax) is about an hour.
Σε θεραπευτική δόση π. χ.
At therapeutic dose levels i. e.
100 mg μία φορά ημερησίως, η ανώτατη πυκνότητα στον ορό Cmax κυμαίνεται από 1. 1 – 1. 5 μg/ ml και η συγκέντρωση ουδού είναι 0. 015 - 0. 020 μg/ ml.
100 mg once daily, Cmax is in the order of 1.1-1.5 µg/ ml and trough levels were 0.015-0.020 µg/ ml.
H σύγχρονη χορήγηση της λαμιβουδίνης με τροφή είχε ως αποτέλεσμα την καθυστέρηση του tmax και τη μείωση του Cmax (μειώθηκε κατά 47%).
Co-administration of lamivudine with food resulted in a delay of tmax and a lower Cmax (decreased by up to 47%).
Από μελέτες ενδοφλέβιας χορήγησης, ο μέσος όγκος κατανομής είναι 1. 3 l/ kg.
From intravenous studies the mean volume of distribution is 1.3 l/ kg.
Η μέση αναλογική πυκνότητα εγκεφαλονωτιαίο υγρό/ πυκνότητα λαμιβουδίνης στον ορό, 2- 4 ώρες μετά τη χορήγηση από το στόμα ήταν περίπου 0. 12.
The mean lamivudine CSF/ serum concentration ratio 2-4 hours after oral administration was approximately 0.12.
Mεταβολισμός:
10 Metabolism:
Η πιθανότητα αλληλεπιδράσεων της μεταβολικής ουσίας με τη λαμιβουδίνη, είναι μικρή λόγω του περιορισμένου ηπατικού μεταβολισμού (5- 10%) και της χαμηλής δέσμευσης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.
The likelihood of metabolic substance interactions with lamivudine is low due to the small (5-10%) extent of hepatic metabolism and the low plasma protein binding.
Η μέση τιμή της συστηματικής κάθαρσης της λαμιβουδίνης είναι περίπου 0. 3 l/ h/ kg.
The mean systemic clearance of lamivudine is approximately 0.3 l/ h/ kg.
Η νεφρική κάθαρση αποτελεί περίπου το 70% της αποβολής της λαμιβουδίνης.
Renal clearance accounts for about 70% of lamivudine elimination.
Είναι απαραίτητη η μείωση της δοσολογίας σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης < 50 ml/ min (βλέπε παράγραφο 4. 2).
Dose reduction in patients with a creatinine clearance of < 50 ml/ min is necessary (see section 4.2).
Σε ηλικιωμένους ασθενείς, η φαρμακοκινητική της λαμιβουδίνης δείχνει ότι η φυσιολογική γήρανση με επακόλουθη μείωση της νεφρικής λειτουργίας, δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στην έκθεση στη λαμιβουδίνη, εκτός αν οι ασθενείς έχουν κάθαρση κρεατινίνης < 50 ml/ min (βλέπε παράγραφο 4. 2)
In elderly patients the pharmacokinetic profile of lamivudine suggests that normal ageing with accompanying renal decline has no clinically significant effect on lamivudine exposure, except in patients with creatinine clearance of < 50 ml/ min (see section 4.2).
Η λαμιβουδίνη in vivo δεν ήταν γονιδιοτοξική σε δόσεις που έδωσαν πυκνότητες στο πλάσμα γύρω στις 60 - 70 φορές υψηλότερες από τις προβλεπόμενες κλινικές στάθμες στο πλάσμα.
Lamivudine was not genotoxic in vivo at doses that gave plasma concentrations around 60-70 times higher than the anticipated clinical plasma levels.
Δεδομένου ότι η in vitro μεταλλαξιογόνος δράση της λαμιβουδίνης δεν
As the in vitro mutagenic activity of lamivudine could not be confirmed by in vivo tests, it is concluded that lamivudine should not represent a genotoxic hazard to patients undergoing treatment.
12 επιβεβαιώνεται με in vivo δοκιμές, το συμπέρασμα είναι ότι η λαμιβουδίνη δεν παρουσιάζει γονιδιοτοξικό κίνδυνο σε ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία.
Reproductive studies in animals have not shown evidence of teratogenicity and showed no effect on male or female fertility.
Από μελέτες επί της αναπαραγωγής σε πειραματόζωα δεν προέκυψαν ενδείξεις τερατογένεσης ή επίδρασης στην γονιμότητα για αρσενικά ή θηλυκά ζώα.
Lamivudine induces early embryolethality when administered to pregnant rabbits at exposure levels comparable to those achieved in man, but not in the rat even at very high systemic exposures.
Επικάλυψη του δισκίου Υπρομελλόζη Διοξείδιο τιτανίου
Microcrystalline Cellulose Sodium Starch Glycollate Magnesium Stearate
Στεατικό μαγνήσιο
Tablet film coat:
Πολυαιθυλενογλυκόλη 400 Πολυσορβικό 80 Συνθετικά οξείδια σιδήρου κίτρινο και κόκκινο
Hypromellose Titanium Dioxide Macrogol 400 Polysorbate 80 Synthetic yellow and red iron oxides
Glaxo Group Ltd Greenford Road Greenford Μiddlesex UB6 0NN Ηνωμένο Βασίλειο
Glaxo Group Ltd Greenford Road Greenford Middlesex UB6 0NN United Kingdom