natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εάν είναι απαραίτητο, θα πρέπει να πρέπει να πραγµατοποιείται τεστ εγκυµοσύνης.
If necessary, pregnancy testing should be undertaken.
Μια γνωστή ανεπιθύµητη ενέργεια είναι η ζάλη, η οποία µπορεί να επηρεάσει την ικανότητα οδήγησης και χειρισµού µηχανών.
A known undesirable effect is dizziness, which could influence the ability to drive or use machines.
Γενική Περιγραφή Η ασφάλεια του Thelin έχει αξιολογηθεί σε κλινικές µελέτες µε περισσότερους από 1200 ασθενείς µε ΠΑΥ, καθώς και µε δεδοµένα ασφαλείας µετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά.
General description Safety of Thelin has been evaluated in clinical trials of more than 1200 patients with PAH, as well as post-marketing safety data.
Στη συνιστώµενη δόση κατά τη διάρκεια ελεγχόµενων µε εικονικό φάρµακο δοκιµών για την πνευµονική αρτηριακή υπέρταση (ΠΑΥ), οι πιο συχνές ανεπιθύµητες ενέργειες του φαρµάκου, οι οποίες θεωρείται ότι τουλάχιστον δυνητικά σχετίζονται µε την αγωγή µε Thelin, ήταν κεφαλαλγία στο 15% των ασθενών, καθώς και περιφερικό οίδηµα και ρινική συµφόρηση στο 9% των ασθενών το καθένα.
At the recommended dose during placebo-controlled trials in pulmonary arterial hypertension PAH, the most common adverse drug reactions considered to be at least possibly related to Thelin treatment were headache in 15% of patients, and peripheral oedema and nasal congestion, each in 9% of patients.
Οι συχνότητες αναφέρονται ως πολύ συχνές (≥1/ 10), συχνές (> 1/ 100, < 1/ 10), όχι συχνές (> 1/ 1. 000, ≤1/ 100), σπάνιες (> 1/ 10. 000, ≤1/ 1. 000) και πολύ σπάνιες (≤1/ 10. 000).
Frequencies are reported as very common (≥ 1/ 10), common (> 1/ 100 ,< 1/10), uncommon (> 1/ 1,000, ≤ 1/ 100), rare (> 1/ 10,000, ≤ 1/ 1,000), and very rare (≤ 1/ 10,000).
Οργανικό Σύστηµα / Ανεπιθύµητη ενέργεια ∆ιαταραχές του αιµοποιητικού και του λεµφικού συστήµατος
System Organ Class / Adverse reaction Blood and lymphatic system disorders
Μείωση αιµοσφαιρίνης (η οποία σπάνια καταλήγει σε αναιµία), µείωση αιµατοκρίτη
Haemoglobin decrease (rarely resulting in anaemia), haematocrit decrease
7 ∆ιαταραχές του νευρικού συστήµατος Κεφαλαλγία Αϋπνία, ζάλη
Nervous system disorders Headache Insomnia, dizziness
Αγγειακές διαταραχές Ουλορραγία, έξαψη
Vascular disorders Gingival bleeding, flushing
Ρινική συµφόρηση, επίσταξη
Respiratory, thoracic, and mediastinal disorders Nasal congestion, epistaxis
∆ιαταραχές του γαστρεντερικού συστήµατος Ναυτία, δυσκοιλιότητα, άλγος άνω κοιλιακής χώρας, έµετος, δυσπεψία και διάρροια
Gastrointestinal disorders Nausea, constipation, upper abdominal pain, vomiting, dyspepsia and diarrhoea
∆ιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων Αύξηση των ηπατικών αµινοτρανσφερασών, αύξηση της χολερυθρίνης (σε συνάρτηση µε αύξηση των ηπατικών αµινοτρανσφερασών)
Hepatobiliary disorders Liver aminotransferases increase, bilirubin increase (associated with liver aminotransferase increase)
Συµπωµατική ηπατίτιδα
Symptomatic hepatitis
∆ιαταραχές του δέρµατος και του υποδόριου ιστού Εξάνθηµα (διαφόρων τύπων και µορφών)
7 Skin and subcutaneous tissue Rash (various types and presentations)
∆ιαταραχές του µυοσκελετικού συστήµατος και του συνδετικού ιστού Μυϊκή κράµπα
Musculoskeletal and connective tissue disorders Muscle cramp
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Κόπωση, οίδηµα (ως επί το πλείστον περιφερικό)
General disorders and administration site conditions Fatigue, oedema (most commonly peripheral)
Παρακλινικές εξετάσεις Αύξηση της τιµής του INR (µε συγχορήγηση ανταγωνιστών της βιταµίνης Κ).
Investigations INR increase (with concomitant vitamin K antagonist therapy).
Αύξηση του χρόνου προθροµβίνης (ΧΠ) (µε συγχορήγηση ανταγωνιστών της βιταµίνης Κ).
Prothrombin time (PT) increase (with concomitant vitamin K antagonist therapy).
Η αύξηση της ασπαρτικής (AST) ή/ και της αλανινικής (ALT) αµινοτρανσφεράσης σχετίζεται µε το sitaxentan sodium.
Increased Liver Aminotransferases (see section 4.4) Elevations of AST and/ or ALT are associated with sitaxentan sodium.
Σε µελέτες σταδίου 2 και 3 χορήγησης από του στόµατος σε ασθενείς µε πνευµονική αρτηριακή υπέρταση (PAH), παρατηρήθηκε αύξηση των ALT ή/ και AST > 3 ULN στο 5% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρµακο (N = 155) και στο 7% των ασθενών που έλαβαν Thelin των 100 mg (N= 887).
In phase 2 and 3 oral studies in patients with PAH, elevations in ALT and/ or AST > 3 ULN were observed in 5% of placebo-treated patients (N = 155) and 7% of Thelin 100 mg-treated patients (N = 887).
Οι αυξήσεις στις τιµές ALT > 5 ULN ήταν 4% (36/ 887) για sitaxentan 100 mg καθηµερινής δόσης και 0, 6% στην οµάδα εικονικού φαρµάκου (1/ 155).
Elevations in ALT values > 5 ULN were 4% (36/ 887) for sitaxentan 100 mg QD and 0.6% in the placebo group (1/ 155).
Ο πληθυσµός υπό θεραπεία µε Sitaxentan περιλάµβανε ασθενείς (Ν = 53), οι οποίοι είχαν διακόψει την θεραπεία µε άλλο ανταγωνιστή υποδοχέων της ενδοθηλίνης εξαιτίας διαταραχών στην ηπατική λειτουργία.
The Sitaxentan population also included patients (N = 53) who had discontinued another endothelin receptor antagonist due to liver function abnormalities.
8 ALT και/ ή AST > 3 x ULN, γεγονός που υποδεικνύει ότι θα πρέπει να εφαρµόζεται η απαραίτητη φροντίδα κατά την έναρξη θεραπείας µε sitaxentan σε αυτή την πληθυσµιακή οµάδα ασθενών.
This specific group had a higher risk (19%; N = 10/ 53) of developing elevations in ALT and/ or AST > 3 x ULN indicating that appropriate care should be exercised when initiating sitaxentan in this patient population.
Μειωµένη αιµοσφαιρίνη (βλ. παράγραφο 4. 4) Η συνολική µέση µείωση της συγκέντρωσης της αιµοσφαιρίνης για τους ασθενείς που έλαβαν Thelin ήταν 0, 5 g/ dl (µεταβολή έως το τέλος της θεραπείας).
Decreased Haemoglobin (see section 4.4) The overall mean decrease in haemoglobin concentration for Thelin -treated patients was 0.5 g/ dl (change to end of treatment).
Σε ελεγχόµενες µε εικονικό φάρµακο µελέτες, αξιοσηµείωτες µειώσεις της αιµοσφαιρίνης (> 15% µείωση από τα αρχικά επίπεδα µε τιµή < χαµηλότερο όριο του φυσιολογικού) παρατηρήθηκαν στο 7% των ασθενών που έλαβαν Thelin (N = 149) και στο 3% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρµακο (N = 155).
In placebo-controlled studies, marked decreases in haemoglobin (> 15% decrease from baseline with value < lower limit of normal) were observed in 7% of patients treated with Thelin (N = 149) and 3% of placebo-treated patients (N = 155).
Μείωση της συγκέντρωσης της αιµοσφαιρίνης κατά τουλάχιστον 1 g/ dl παρατηρήθηκε στο 60% των ασθενών που έλαβαν Thelin σε σύγκριση µε το 32% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρµακο.
A decrease in haemoglobin concentration by at least 1 g/ dl was observed in 60% of patients treated with Thelin as compared to 32% of placebo-treated patients.
Αποκτηθείσα εµπειρία µετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά Ανεπιθύµητες ενέργειες οι οποίες αναφέρθηκαν κατά την περίοδο µετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά µέχρι σήµερα, είναι παρόµοιες µε αυτές οι οποίες αναφέρθηκαν στις κλινικές µελέτες.
Post marketing experience Adverse events reported during the post-marketing period to date have been similar to those reported in clinical trials.
∆εν υπάρχει συγκεκριµένη εµπειρία διαχείρισης υπερδοσολογίας µε το Thelin.
There is no specific experience with the management of Thelin overdose.
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας πρέπει να εφαρµόζονται συµπτωµατικά και υποστηρικτικά µέτρα.
In the event of overdose, symptomatic and supportive measures should be employed.
Κατά τη διάρκεια των κλινικών δοκιµών χορηγήθηκε από του στόµατος ηµερήσια δόση Thelin 1000 mg/ ηµέρα για 7 µέρες σε υγιείς εθελοντές.
During clinical trials, Thelin was given as a daily oral dose of 1000 mg/ day for 7 days to healthy volunteers.
Οι πιο συχνές ανεπιθύµητες ενέργειες σε αυτήν τη δόση ήταν κεφαλαλγία, ναυτία και έµετος.
The most common adverse effects at this dose were headache, nausea, and vomiting.
Σε µια ανοικτής ετικέτας µελέτη για την υπέρταση, 10 ασθενείς ελάµβαναν 480 mg δις ηµερησίως (περίπου δεκαπλάσια αύξηση στην καθηµερινή δόση σε σχέση µε τη µέγιστη συνιστώµενη δόση σε άνθρωπο - MRHD) για έως 2 βδοµάδες.
In an open-label hypertension study, 10 patients received 480 mg twice daily (approximately a 10-fold increase in daily dose compared to the MRHD) for up to 2 weeks.
Κεφαλαλγίες (ορισµένες βαριές), περιφερικό οίδηµα και αναιµία ήταν οι πιο συχνές ανεπιθύµητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε αυτούς τους ασθενείς, καµία από τις οποίες δεν θεωρήθηκε σοβαρή.
Headaches (some severe), peripheral oedema, and anaemias were the most common adverse events reported in these patients, none of which were considered serious.
Σε µια ανοιχτής επισήµανσης ΠΑΥ µελέτης, αναφέρθηκε µια θανατηφόρος περίπτωση ηπατικής ανεπάρκειας µετά από χρόνια λήψη 600 mg/ ηµέρα sitaxentan, χορηγούµενη µε το δοσοσολογικό σχήµα 300 mg δις ηµερησίως.
8 In an open-label PAH study, one fatal case of hepatic failure has been reported after chronic dosing of sitaxentan at 600 mg/ day administered as 300 mg bid.
Άλλα αντιϋπερτασικά, κωδικός ATC:
Other antihypertensives, ATC code:
Μηχανισµός δράσης Η ενδοθηλίνη- 1 (ET- 1) είναι πεπτίδιο ισχυρής αγγειακής παρακρινούς και αυτοκρινούς δράσης στον πνεύµονα και µπορεί επίσης να προάγει την ίνωση, τον πολλαπλασιασµό των κυττάρων, την καρδιακή υπερτροφία και την αναδιαµόρφωση, ενώ έχει προ- φλεγµονώδη δράση.
Mechanism of action Endothelin-1 (ET-1) is a potent vascular paracrine and autocrine peptide in the lung, and can also promote fibrosis, cell proliferation, cardiac hypertrophy, and remodelling and is pro-inflammatory.
Οι συγκεντρώσεις της ET- 1 αυξάνονται στο πλάσµα και στον πνευµονικό ιστό των ασθενών µε πνευµονική αρτηριακή υπέρταση ή άλλες καρδιαγγειακές διαταραχές και νόσους του συνδετικού ιστού, µεταξύ των οποίων περιλαµβάνονται το σκληρόδερµα, η οξεία και η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, η ισχαιµία του µυοκαρδίου, η συστηµατική υπέρταση και η αρτηριοσκλήρυνση, γεγονός που υποδηλώνει ότι η ET- 1 παίζει παθογόνο ρόλο σε αυτές τις νόσους.
ET-1 concentrations are elevated in plasma and lung tissue of patients with pulmonary arterial hypertension, as well as other cardiovascular disorders and connective tissue diseases, including scleroderma, acute and chronic heart failure, myocardial ischaemia, systemic hypertension, and atherosclerosis, suggesting a pathogenic role of ET-1 in these diseases.
Σε περιπτώσεις πνευµονικής αρτηριακής υπέρτασης και καρδιακής ανεπάρκειας, όταν δεν υπάρχει ανταγωνισµός των υποδοχέων της ενδοθηλίνης, οι αυξηµένες συγκεντρώσεις της ET- 1 συσχετίζονται ισχυρώς µε τη βαρύτητα και την πρόγνωση αυτών των νόσων.
In pulmonary arterial hypertension and heart failure, in the absence of endothelin receptor antagonism, elevated ET-1 concentrations are strongly correlated with the severity and prognosis of these diseases.
Επιπρόσθετα, η πνευµονική αρτηριακή υπέρταση χαρακτηρίζεται επίσης από µειωµένη δραστηριότητα του νιτρικού οξειδίου.
Additionally, pulmonary arterial hypertension also is characterized by reduced nitric oxide activity.
9 Οι επιδράσεις της ET- 1 επάγονται µέσω των υποδοχέων της ενδοθηλίνης A (ETA), οι οποίοι βρίσκονται στα κύτταρα των λείων µυών, και των υποδοχέων της ενδοθηλίνης B (ETB), οι οποίοι βρίσκονται στα κύτταρα του ενδοθηλίου.
ET-1 actions are mediated through endothelin A receptors (ETA), present on smooth muscle cells, and endothelin B receptors (ETB), present on endothelial cells.
Οι κύριες επιδράσεις της πρόσδεσης της ΕΤ- 1 στους υποδοχείς ETA είναι η αγγειοσυστολή και η αγγειακή αναδιαµόρφωση, ενώ η πρόσδεση στους υποδοχείς ETB οδηγεί σε κάθαρση της ET- 1 και σε αγγειοδιασταλτικές / αντιπολλαπλασιαστικές επιδράσεις οι οποίες κατά ένα µέρος οφείλονται στην έκλυση νιτρικού οξειδίου και προστακυκλίνης.
Predominant actions of ET-1 binding to ETA are vasoconstriction and vascular remodelling, while binding to ETB results in ET-1 clearance, and vasodilatory/ antiproliferative effects due in part to nitric oxide and prostacyclin release.
Το Thelin είναι ένας ισχυρός (Ki 0, 35 nM) και έντονα επιλεκτικός ανταγωνιστής για τους υποδοχείς ETA (περίπου 6. 500 φορές πιο επιλεκτικός για τους υποδοχείς ETA σε σχέση µε τους υποδοχείς ETB).
Thelin is a potent (Ki 0.35 nM) and highly selective ETA antagonist (approximately 6,500-fold more selective for ETA as compared to ETB).
Αποτελεσµατικότητα ∆ύο τυχαιοποιηµένες, διπλά τυφλές, πολυκεντρικές, ελεγχόµενες µε εικονικό φάρµακο δοκιµές έχουν διεξαχθεί για να εξακριβωθεί η αποτελεσµατικότητα.
Efficacy Two randomized, double-blind, multi-centre, placebo-controlled trials were conducted to demonstrate efficacy.
Η STRIDE- 1, στην οποία περιλαµβάνονταν 178 ασθενείς, συνέκρινε 2 από του στόµατος δόσεις Thelin (100 mg µία φορά την ηµέρα και 300 mg µία φορά την ηµέρα) µε εικονικό φάρµακο κατά τη διάρκεια 12 βδοµάδων θεραπείας.
STRIDE-1, which included 178 patients, compared 2 oral doses of Thelin (100 mg once daily and 300 mg once daily) with placebo during 12 weeks of treatment.
Η δοκιµή STRIDE - 2 διάρκειας 18 βδοµάδων, η οποία διεξήχθη σε 246 ασθενείς, περιελάµβανε 4 θεραπευτικούς βραχίονες: εικονικό φάρµακο µία φορά την ηµέρα, 50 mg Thelin µία φορά την ηµέρα, 100 mg Thelin µία φορά την ηµέρα και bosentan ανοικτής ετικέτας δις ηµερησίως (τυφλή αξιολόγηση αποτελεσµατικότητας, χορήγηση σύµφωνα µε το εγκεκριµένο φύλλο οδηγιών της συσκευασίας).
The 18 week STRIDE-2 trial, conducted in 246 patients, included 4 treatment arms: placebo once daily, Thelin 50 mg once daily, Thelin 100 mg once daily, and open-label bosentan twice daily (efficacy-rater blinded, administered according to the approved package insert).
Οι ασθενείς έπασχαν από µέτρια έως σοβαρή (λειτουργική κατηγορία II- IV κατά NYHA/ WHO) πνευµονική αρτηριακή υπέρταση οφειλόµενη σε ιδιοπαθή πνευµονική αρτηριακή υπέρταση (IPAH, γνωστή και ως πρωτοπαθή πνευµονική υπέρταση), νόσο του συνδετικού ιστού (CTD) ή συγγενή καρδιοπάθεια (CHD).
Patients had moderate to severe (NYHA/ WHO functional class II-IV) pulmonary arterial hypertension resulting from idiopathic pulmonary arterial hypertension (IPAH, also known as primary pulmonary hypertension), connective tissue disease (CTD), or congenital heart disease (CHD).
Στις µελέτες αυτές, το φάρµακο της µελέτης προστέθηκε στην τρέχουσα θεραπεία των ασθενών, η οποία µπορούσε να περιλαµβάνει συνδυασµό διγοξίνης, αντιπηκτικών, διουρητικών, οξυγόνου και αγγειοδιασταλτικών (πχ, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου, αναστολείς ΜΕΑ).
In these studies, the study medicine was added to patients’ current therapy, which could have included a combination of digoxin, anticoagulants, diuretics, oxygen, and vasodilators (eg, calcium channel blockers, ACE inhibitors).
Οι ασθενείς µε προϋπάρχουσα ηπατική νόσο και οι ασθενείς οι οποίοι χρησιµοποιούσαν µη συµβατικές θεραπείες PAH (πχ, ιλοπρόστη) αποκλείστηκαν.
Patients with pre-existent hepatic disease and patients using non- conventional PAH treatments (eg, iloprost) were excluded.
Αξιολογήθηκε η υποµέγιστη ικανότητα για άσκηση µε µέτρηση της απόστασης βάδισης εντός 6 λεπτών (δοκιµασία βάδισης 6 λεπτών) σε 12 βδοµάδες για την STRIDE- 1 και 18 βδοµάδες για την STRIDE- 2.
Sub-maximal exercise capacity was assessed by measuring distance walked in 6 minutes (6-minute walk test) at 12 weeks for STRIDE-1 and 18 weeks for STRIDE-2.
Και στις δύο δοκιµές, η θεραπεία µε Thelin προκάλεσε σηµαντική αύξηση στην ικανότητα για άσκηση.
In both trials, treatment with Thelin resulted in a significant increase in exercise capacity.
Οι διορθωµένες ως προς το εικονικό φάρµακο αυξήσεις στην απόσταση βάδισης σε σύγκριση µε τις αρχικές τιµές ήταν 35 µέτρα (p = 0, 006, ANCOVA) και 31 µέτρα (p < 0, 05, ANCOVA), αντίστοιχα.
The placebo-corrected increases in walk distance compared to baseline were 35 metres (p = 0.006; ANCOVA) and 31 metres (p < 0.05; ANCOVA), respectively.
Μεταξύ των ασθενών µε CTD παρατηρήθηκε στατιστικά σηµαντική διαφορά σε σχέση µε το εικονικό φάρµακο (37, 73 µέτρα, p < 0, 05).
Among patients with CTD, a statistically significant difference versus placebo was observed (37.73 metres, p < 0.05).
Κατά τη θεραπεία µε Thelin παρατηρήθηκε µείωση των συµπτωµάτων της πνευµονικής αρτηριακής υπέρτασης.
In the STRIDE-1 trial, 59 (33%) of the 178 patients were classified at baseline as NYHA functional class
Στη δοκιµή STRIDE- 1, 59 (33%) από τους 178 ασθενείς ταξινοµήθηκαν αρχικά στη λειτουργική κατηγορία II κατά NYHA (µέση αρχική τιµή για απόσταση βάδισης 6 λεπτών 451 µέτρα) και 117 (66%) ως λειτουργική κατηγορία III (µέση αρχική τιµή για απόσταση βάδισης 6 λεπτών 372 µέτρα).
9 II (mean baseline 6 minute walk distance 451 meters) and 117 (66%) as functional class III (mean baseline 6 minute walk distance 372 meters).
Η θεραπεία µε Thelin οδήγησε σε καθαρή βελτίωση στη λειτουργική κατηγορία κατά NYHA στο 25% των ασθενών (εικονικό φάρµακο 8%, p < 0, 05).
Treatment with Thelin led to net improvement in NYHA functional class in 25% of patients (placebo 8%, p < 0.05).
Στη δοκιµή STRIDE- 2, 93 (38%) από τους 246 ασθενείς ταξινοµήθηκαν αρχικά στη λειτουργική κατηγορία II κατά NYHA (µέση αρχική τιµή για απόσταση βάδισης 6 λεπτών 370 µέτρα) και 144 (59%) ως λειτουργική κατηγορία III (µέση αρχική τιµή για απόσταση βάδισης 6 λεπτών 322 µέτρα).
In the STRIDE-2 trial 93 (38%) of the 246 patients were classified at baseline as NYHA functional class II (mean baseline 6 minute walk distance 370 meters) and 144 (59%) as functional class III (mean baseline 6 minute walk distance 322 meters).
Η θεραπεία µε Thelin οδήγησε σε καθαρή βελτίωση στη λειτουργική κατηγορία κατά WHO στο 12% των ασθενών (εικονικό φάρµακο - 3%, p < 0, 05).
Treatment with Thelin led to net improvement in WHO functional class in 12% of patients (placebo -3%, p < 0.05).
Οι αιµοδυναµικές παράµετροι αξιολογήθηκαν στη µελέτη STRIDE- 1.
Haemodynamic parameters were assessed in STRIDE-1.
Σε σύγκριση µε τη θεραπεία µε εικονικό φάρµακο, το Thelin οδήγησε σε βελτίωση (p < 0, 05) του καρδιακού δείκτη κατά +0, 3 L/ min/ m2 (13%), της πνευµονικής αγγειακής αντίστασης κατά - 221 dynes* sec/ cm5 (22%) και της συστηµατικής αγγειακής αντίστασης κατά - 276 dynes* sec/ cm5 (16%) µετά από 12 βδοµάδες
Compared with placebo treatment, Thelin resulted in improvement (p < 0.05) in cardiac index of +0.3 L/ min/ m2 (13%), in pulmonary vascular resistance of-221 dynes*sec/ cm5 (22%), and in systemic vascular resistance of -276 dynes*sec/ cm5 (16%) after 12 weeks of treatment.
Η µείωση της µέσης πνευµονικής αρτηριακής πίεσης των 3 mmHg (6%) δεν ήταν στατιστικά σηµαντική.
The reduction in mean pulmonary artery pressure of 3 mmHg (6%) was not statistically significant.
Μακροπρόθεσµα δεδοµένα ∆εν υπάρχουν µελέτες που να καταδεικνύουν ευνοϊκή επίδραση της θεραπείας µε sitaxentan sodium στην επιβίωση.
Long-term Data There are no studies to demonstrate beneficial effects on survival of treatment with sitaxentan sodium.
Όµως, οι ασθενείς που ολοκλήρωναν τη µελέτη STRIDE- 2 είχαν τη δυνατότητα να εγγραφούν στη µελέτη STRIDE- 2X, µία µελέτη ανοικτής ετικέτας, διάρκειας ενός έτους, του Thelin των 100 mg.
However, patients completing STRIDE-2 were eligible to enrol in STRIDE-2X, a 1-year open-label study of Thelin 100 mg.
Συνολικά 145 ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία µε Thelin των 100 mg.
A total of 145 patients were treated with Thelin 100 mg.
Στο σύνολο αυτού του πληθυσµού, οι εκτιµήσεις επιβίωσης κατά Kaplan- Meier ήταν 96% για τους ασθενείς µετά από 1 έτος θεραπείας µε sitaxentan sodium.
In this total population, Kaplan-Meier estimates of survival were 96% for patients after 1 year of therapy with sitaxentan sodium.
Οι εκτιµήσεις επιβίωσης ενός έτους ήταν παρόµοιες στην υποοµάδα ασθενών µε PAH δευτεροπαθή στη νόσο του συνδετικού ιστού για την οµάδα που υποβλήθηκε σε θεραπεία µε Thelin (98%).
One-year survival estimates were similar in the subgroup of patients with PAH secondary to connective tissue disease for the Thelin treated group (98%).
Οι εκτιµήσεις αυτές µπορεί να επηρεάστηκαν από την έναρξη νέων ή πρόσθετων θεραπειών PAH, οι οποίες πραγµατοποιήθηκαν στο 24% των ασθενών.
The estimates may have been influenced by the initiation of new or additional PAH therapies, which occurred in 24% of patients.
Aπορρόφηση Το sitaxentan sodium απορροφάται ταχέως µετά την από του στόµατος χορήγηση.
Absorption Sitaxentan sodium is rapidly absorbed following oral administration.
Σε ασθενείς µε PAH, οι µέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσµα επιτυγχάνονται γενικά εντός 1- 4 ωρών.
In PAH patients, peak plasma concentrations are generally achieved within 1-4 hours.
Η απόλυτη βιοδιαθεσιµότητα του Thelin είναι µεταξύ 70 και 100%.
The absolute bioavailability of Thelin is between 70 and 100%.
Όταν χορηγήθηκε µε τροφές πλούσιες σε λιπαρά, ο ρυθµός απορρόφησης (Cmax) του Thelin µειώθηκε κατά 43% και ο Tmax καθυστέρησε (διπλασιάστηκε) σε σύγκριση µε τις συνθήκες νηστείας, αλλά ο βαθµός απορρόφησης παρέµεινε ίδιος.
When administered with a high fat meal, the rate of absorption (Cmax) of Thelin was decreased by 43% and the Tmax delayed (2-fold increase) compared to fasted conditions, but the extent of absorption was the same.
Κατανοµή Το sitaxentan sodium συνδέεται σε βαθµό υψηλότερο του 99% µε τις πρωτεΐνες του πλάσµατος, κυρίως µε την αλβουµίνη.
Distribution Sitaxentan sodium is more than 99% protein bound to plasma proteins, predominantly albumin.
Ο βαθµός σύνδεσης δεν εξαρτάται από τη συγκέντρωση στην κλινικά σχετική περιοχή τιµών.
The degree of binding is independent of concentration in the clinically relevant range.
Το sitaxentan sodium δεν εισέρχεται στα ερυθροκύτταρα και δεν φαίνεται να διαπερνά τον αιµατoεγκεφαλικό φραγµό.
Sitaxentan sodium does not penetrate into erythrocytes and does not appear to cross the blood-brain barrier.
Μεταβολισµός και αποβολή Μετά την από του στόµατος χορήγηση σε υγιείς εθελοντές, το sitaxentan sodium µεταβολίζεται σε υψηλό βαθµό.
Metabolism and Elimination Following oral administration to healthy volunteers, sitaxentan sodium is highly metabolised.
Τα πιο συχνά µεταβολικά προϊόντα είναι τουλάχιστον 10 φορές λιγότερο ισχυρά ως ανταγωνιστές ETA από το sitaxentan sodium σε µια τυπική in vitro δοκιµασία δραστηριότητας.
The most common metabolic products are at least 10 times less potent as ETA antagonists than sitaxentan sodium in a standard in vitro test of activity.
In vitro, το sitaxentan sodium µεταβολίζεται από τα CYP2C9 και CYP3A4/ 5.
In vitro, sitaxentan sodium is metabolized by CYP2C9 and CYP3A4/ 5.
Στοιχεία από in vitro µελέτες στις οποίες χρησιµοποιήθηκαν µικροσώµατα ανθρώπινου ήπατος ή πρωτογενή ηπατοκύτταρα κατέδειξαν ότι το sitaxentan sodium έχει ανασταλτική επίδραση στο CYP2C9 και, σε µικρότερο βαθµό, στα CYP 2C8, CYP2C19 και CYP3A4/ 5.
In vitro studies using human liver microsomes or primary hepatocytes show that sitaxentan sodium inhibits CYP2C9, and, to a lesser extent, CYP 2C8, CYP2C19 and CYP3A4/ 5.
Περίπου 50- 60% µιας δόσης που χορηγείται από το στόµα απεκκρίνεται στα ούρα και το υπόλοιπο αποβάλλεται µέσω των κοπράνων.
Approximately 50-60% of an oral dose is excreted in the urine with the remainder eliminated in the faeces.
Λιγότερο από 1% της δόσης απεκκρίνεται ως αµετάβλητη δραστική ουσία.
Less than 1% of the dose is excreted as unchanged active ingredient.
Ο τελικός χρόνος ηµιζωής (t½) είναι 10 ώρες.
The terminal elimination half-life (t½) is 10 hours.
Σταθερή κατάσταση στους εθελοντές επιτυγχάνεται εντός 6 ηµερών περίπου.
Steady state in volunteers is reached within about 6 days.
∆εν παρατηρήθηκε µη αναµενόµενη συσσώρευση στο πλάσµα µετά από πολλαπλή δοσολογία στην προτεινόµενη δόση των 100 mg µία φορά την ηµέρα.
No unexpected accumulation in the plasma was observed after multiple dosing at the recommended dose of 100 mg once daily.
Όµως, σε δόσεις των 300 mg ή υψηλότερες, η µη γραµµική φαρµακοκινητική οδηγεί σε δυσανάλογα υψηλότερες συγκεντρώσεις του sitaxentan sodium στο πλάσµα.
However, at doses of 300 mg or higher, non-linear pharmacokinetics result in disproportionately higher plasma concentrations of sitaxentan sodium.
Ειδικοί πληθυσµοί Σύµφωνα µε τα αποτελέσµατα της ανάλυσης φαρµακοκινητικής πληθυσµών και µε συγκεντρωµένα φαρµακοκινητικά δεδοµένα από διάφορες µελέτες, διαπιστώθηκε ότι το φύλο, η φυλή και η ηλικία δεν επηρεάζουν σε κλινικά σηµαντικό βαθµό τη φαρµακοκινητική του sitaxentan sodium.
10 Special Populations Based on results of the population pharmacokinetic analysis and pooled pharmacokinetic data over several studies, it was found that gender, race, and age do not clinically significantly affect the pharmacokinetics of sitaxentan sodium.