natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όταν οι ασθενείς αλλάζουν από το πόσιµο διάλυµα στην µορφή του δισκίου, συνιστάται να παίρνουν την ίδια δόση και να επαληθεύουν τις κατώτερες συγκεντρώσεις σιρόλιµους 1- 2 εβδοµάδες αργότερα για να επιβεβαιώσουν ότι αυτές παραµένουν µέσα στα συνιστώµενα όρια.
When switching patients between oral solution and tablet formulations, it is recommended to give the same dose and to verify the sirolimus trough concentration 1 to 2 weeks later to assure that it remains within recommended target ranges.
Επίσης όταν αλλάζουν µεταξύ διαφορετικής περιεκτικότητας δισκίων, συνιστάται έλεγχος των κατώτερων συγκεντρώσεων του σιρόλιµους.
Also when switching between different tablet strengths, verification of trough concentrations is recommended.
Σε 24 υγιείς εθελοντές που έλαβαν τα δισκία Rapamune µε ένα γεύµα µε υψηλά λιπαρά, οι Cmax, tmax, και AUC έδειξαν αυξήσεις κατά 65%, 32% και 23% αντίστοιχα.
In 24 healthy volunteers receiving Rapamune tablets with a high-fat meal, Cmax, tmax and AUC showed increases of 65%, 32%, and 23%, respectively.
Για να ελαττωθεί η µεταβλητότητα, τα δισκία Rapamune πρέπει να λαµβάνονται µε ή χωρίς φαγητό.
To minimise variability, Rapamune tablets should be taken consistently with or without food.
Ο χυµός γκρέιπφρουτ επηρεάζει τον µεταβολισµό που διενεργείται µέσω του CYP3A4 και συνεπώς πρέπει να αποφεύγεται.
Grapefruit juice affects CYP3A4-mediated metabolism and must, therefore, be avoided.
Οι συγκεντρώσεις του σιρόλιµους, µετά τη χορήγηση των δισκίων Rapamune (5 mg) σε υγιείς εθελοντές ως απλές δόσεις είναι δοσοεξαρτώµενες και κυµαίνονται µεταξύ των 5 και 40 mg.
Sirolimus concentrations, following the administration of Rapamune tablets (5 mg) to healthy subjects as single doses are dose proportional between 5 and 40 mg.
Αρχική θεραπεία (2 έως 3 µήνες µετά την µεταµόσχευση):
Initial Therapy (2 to 3 months post-transplant):
Στους περισσότερους ασθενείς που λαµβάνουν δισκία Rapamune µε µία δόση εφόδου των 6 mg ακολουθούµενη από µία δόση συντήρησης των 2 mg, οι κατώτερες συγκεντρώσεις σιρόλιµους στο ολικό αίµα σύντοµα πέτυχαν σταθερές συγκεντρώσεις µέσα στα επιθυµητά επίπεδα τιµών (4 έως 12 ng/ mL, χρωµατογραφική
In most patients receiving Rapamune tablets with a loading dose of 6 mg followed by an initial maintenance dose of 2 mg, whole blood sirolimus trough concentrations rapidly achieved steady-state concentrations within the recommended target range (4 to 12 ng/ ml, chromatographic assay).
Οι φαρµακοκινητικές παράµετροι του σιρόλιµους µετά από ηµερήσιες δόσεις των δισκίων Rapamune 2 mg που χορηγήθηκαν σε συνδυασµό µε µικρογαλάκτωµα κυκλοσπορίνης (4 ώρες πριν τα δισκία Rapamune) και κορτικοστεροειδή, σε 13 ασθενείς µε νεφρικό µόσχευµα, µε βάση στοιχεία τα οποία συλλέγησαν κατά τον 1ο και 3ο µήνα µετά την µεταµόσχευση, ήταν:
Sirolimus pharmacokinetic parameters following daily doses of 2 mg Rapamune tablets administered in combination with ciclosporin microemulsion (4 hours prior to Rapamune tablets) and corticosteroids in 13 renal transplant patients, based on data collected at months 1 and 3 after transplantation, were:
Cmin, ss, 7, 39 ± 2, 18 ng/ mL, Cmax, ss, 15, 0 ± 4, 9 ng/ mL, tmax, ss, 3, 46 ± 2, 40 h, AUCτ, ss, 230 ± 67 ng• h/ ml, CL/ F/ WT, 139 ± 63 ml/ h/ kg (οι παράµετροι υπολογίσθηκαν µε βάση τα αποτελέσµατα της µεθόδου LC- MS/ MS).
Cmin, ss, 7.39  2.18 ng/ ml; Cmax, ss, 15.0  4.9 ng/ ml; tmax, ss, 3.46  2.40 h; AUC, ss, 230  67 ng h/ ml; CL/ F/ WT, 139  63 ml/ h/ kg (parameters calculated from LC-MS/ MS assay results).
Τα αντίστοιχα αποτελέσµατα του πόσιµου διαλύµατος στην ίδια κλινική δοκιµή ήταν Cmin, ss 5, 40 ± 2, 50 ng/ ml, Cmax, ss 14, 4 ± 5, 3 ng/ ml, tmax, ss 2, 12 ± 0, 84 h, AUCτ, ss 194 ± 78 ng• h/ ml, CL/ F/ W 173 ± 50 ml/ h/ kg.
The corresponding results for the oral solution in the same clinical trial were Cmin, ss 5.40  2.50 ng/ ml, Cmax, ss 14.4  5.3 ng/ ml, tmax, ss 2.12  0.84 h, AUC, ss 194  78 ng h/ ml, CL/ F/ W 173  50 ml/ h/ kg.
Οι κατώτερες συγκεντρώσεις του σιρόλιµους στο ολικό αίµα όπως µετρήθηκαν από LC/ MS/ MS σχετίζονταν σηµαντικά (r2 = 0, 85) µε ΑUCτ, ss.
Whole blood trough sirolimus concentrations, as measured by LC/ MS/ MS, were significantly correlated (r2 = 0.85) with AUC , ss.
Με βάση την παρακολούθηση όλων των ασθενών κατά την περίοδο της παράλληλης θεραπείας µε κυκλοσπορίνη, καταλήγουµε ότι οι µέσες κατώτερες συγκεντρώσεις στο αίµα (εκπεφρασµένες σε τιµές χρωµατογραφικής µεθόδου) που επιτυγχάνονται (δέκατα, εννενηκοστά εκατοστηµόρια) και οι ηµερήσιες δόσεις ήταν 8, 6 ± 3, 0 ng/ mL (5, 0 έως 13 ng/ mL) και 2, 1 ± 0, 70 mg (1, 5 έως 2, 7 mg) αντίστοιχα (βλ. παράγραφο 4. 2).
Based on monitoring in all patients during the period of concomitant therapy with ciclosporin, mean (10th, 90th percentiles) troughs (expressed as chromatographic assay values) and daily doses were 8.6  3.0 ng/ ml (5.0 to 13 ng/ ml) and 2.1  0.70 mg (1.5 to 2.7 mg), respectively (see section 4.2).
Από τον 3ο έως τον 12ο µήνα, µετά τη διακοπή της κυκλοσπορίνης, οι µέσες κατώτερες συγκεντρώσεις στο αίµα (εκπεφρασµένες σε τιµές χρωµατογραφικής µεθόδου) που επιτυγχάνονται (δέκατα, εννενηκοστά εκατοστηµόρια) και οι ηµερήσιες δόσεις ήταν 19 ± 4, 1 ng/ mL (14 έως 24 ng/ mL) και 8, 2 ± 4, 2 mg (3, 6 έως 13, 6 mg) αντίστοιχα (βλ. παράγραφο 4. 2).
From month 3 to month 12, following discontinuation of ciclosporin, mean (10th, 90th percentiles) troughs (expressed as chromatographic assay values) and daily doses were 19  4.1 ng/ ml (14 to 24 ng/ mL) and 8.2  4.2 mg (3.6 to 13.6 mg), respectively (see section 4.2).
Άρα, η δόση του σιρόλιµους ήταν περίπου 4 φορές υψηλότερη για να υπερκαλύψει και την έλλειψη φαρµακοκινητικής αλληλεπίδρασης µε κυκλοσπορίνη (2 φορές αύξηση) και την ανάγκη για αυξηµένη ανοσοκαταστολή λόγω απουσίας κυκλοσπορίνης (2 φορές αύξηση).
Therefore, the sirolimus dose was approximately 4-fold higher to account for both the absence of the pharmacokinetic interaction with ciclosporin (2-fold increase) and the augmented immunosuppressive requirement in the absence of ciclosporin (2-fold increase).
Μελέτες καρκινογένεσης σε ποντίκια και αρουραίους έδειξαν αυξηµένες συχνότητες λεµφωµάτων (αρσενικά και θηλυκά ποντίκια), ηπατοκυτταρικού αδενώµατος και καρκινώµατος (αρσενικά ποντίκια) και κοκκιοκυτταρικής λευχαιµίας (θηλυκά ποντίκια).
31 Carcinogenicity studies conducted in mouse and rat showed increased incidences of lymphomas (male and female mouse), hepatocellular adenoma and carcinoma (male mouse) and granulocytic leukaemia (female mouse).
Σε µελέτες τοξικότητας στην αναπαραγωγή παρατηρήθηκε µειωµένη γονιµότητα στους αρσενικούς αρουραίους.
In reproduction toxicity studies decreased fertility in male rats was observed.
Σε µελέτη 13 εβδοµάδων σε αρουραίους αναφέρθηκαν µερικώς αναστρέψιµες µειώσεις στις µετρήσεις του σπέρµατος.
Partly reversible reductions in sperm counts were reported in a 13-week rat study.
Στους αρουραίους, το σιρόλιµους προκάλεσε εµβρυοτοξικότητα η οποία εκδηλώθηκε µε θνησιµότητα και µειωµένο βάρος εµβρύων (µε τις σχετικές καθυστερήσεις στην οστέωση του σκελετού).
In rats, sirolimus caused embryo/ foetotoxicity that was manifested as mortality and reduced foetal weights (with associated delays in skeletal ossification).
Λακτόζη µονοϋδρική Πολυαιθυλενογλυκόλη Μαγνήσιο στεατικό Τάλκης.
Lactose monohydrate Macrogol Magnesium stearate Talc.
Πολυαιθυλενογλυκόλη Γλυκερόλης µονοελαΐκός εστέρας Φαρµακευτικό βερνίκι Ασβέστιο θειϊκό άνυδρο Κυτταρίνη µικροκρυσταλλική Σακχαρόζη Τιτανίου διοξείδιο Πολοξαµερές 188 α- τοκοφερόλη Ποβιδόνη Κηρός καρναούβης:
Macrogol Glyceryl monooleate Pharmaceutical glaze Anhydrous calcium sulphate Microcrystalline cellulose Sucrose Titanium dioxide Poloxamer 188  -tocopherol Povidone Carnauba wax:
Red opacode S- 1- 15095 (κόµµεα λάκας βερνίκι ~45% σε αιθανόλη, σιδήρου οξείδιο ερυθρό (E172), ισοπροπυλική αλκοόλη, n- βουτυλική αλκοόλη, προπυλενογλυκόλη, αµµωνίου υδροξείδιο, σιµεθικόνη).
Red opacode S-1-15095 (shellac glaze ~45% in ethanol, red iron oxide (E172), isopropyl alcohol, n-butyl alcohol, propylene glycol, ammonium hydroxide, simethicone).
6. 5 Φύση και συστατικά του περιέκτη
32 6.5 Nature and contents of container
Blister από καθαρό polyvinyl chloride (PVC) / polyethylene (PE) / polychlorotrifluo- roethylene (Aclar) και αλουµίνιο σε συσκευασία των 30 και 100 δισκίων.
Clear polyvinyl chloride (PVC)/ polyethylene (PE)/ polychlorotrifluoroethylene (Aclar) aluminium blister packages of 30 and 100 tablets.
35 Huntercombe Lane South Taplow, Maidenhead Berkshire, SL6 0PH Ηνωµένο Βασίλειο
Huntercombe Lane South Taplow, Maidenhead Berkshire, SL6 0PH United Kingdom
Rapamune 2 mg επικαλυµµένα δισκία.
Rapamune 2 mg coated tablets.
Κάθε δισκίο περιέχει 2 mg σιρόλιµους.
Each tablet contains 2 mg sirolimus.
Επικαλυµµένο δισκίο χρώµατος κιτρινοµπέζ και τριγωνικού σχήµατος µε την ένδειξη “ RAPAMUNE 2 mg ” στην µία πλευρά.
Yellow to beige coloured, triangular-shaped coated tablet marked “ RAPAMUNE 2 mg ” on one side.
To Rapamune προορίζεται µόνο για χρήση από το στόµα.
Rapamune is for oral use only.
Παρακολούθηση θεραπευτικών συγκεντρώσεων φαρµάκων).
34 (chromatographic assay; see Therapeutic drug monitoring).
37 διακοπή της κυκλοσπορίνης είναι είτε αποτυχηµένη είτε δεν µπορεί να δοκιµαστεί, ο συνδυασµός της κυκλοσπορίνης και του Rapamune δεν πρέπει να διατηρείται για περισσότερο από 3 µήνες µετά τη µεταµόσχευση.
In patients for whom ciclosporin withdrawal is either unsuccessful or cannot be attempted, the combination of ciclosporin and Rapamune should not be maintained for more than 3 months post-transplantation.
38 επιπέδων που λαµβάνεται τουλάχιστον 5 ηµέρες µετά την τελευταία αλλαγή δοσολογίας.
Optimally, adjustments in Rapamune dosage should be based on more than a single trough level obtained > 5 days after a previous dosing change.
Η κυκλοσπορίνη αναστέλλει τον µεταβολισµό του σιρόλιµους και κατά συνέπεια τα επίπεδα σιρόλιµους θα µειωθούν όταν η κυκλοσπορίνη διακοπεί εκτός εάν η δόση σιρόλιµους αυξηθεί.
35 consequently, sirolimus levels will decrease when ciclosporin is discontinued unless the sirolimus dose is increased.
Το προτεινόµενο εύρος τιµών των κατώτερων συγκεντρώσεων 24ώρου για το σιρόλιµους βασίζεται σε χρωµατογραφικές µεθόδους.
The recommended ranges 24-hour trough concentration for sirolimus are based on chromatographic methods.
39 Παράλληλη χρήση µε άλλους ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες Σε κλινικές µελέτες το σιρόλιµους έχει χορηγηθεί παράλληλα µε τους παρακάτω παράγοντες: κυκλοσπορίνη, αζαθειοπρίνη, µυκοφαινολάτη µοφετίλ, κορτικοστεροειδή και κυτταροτοξικά αντισώµατα.
Concomitant use with other immunosuppressive agents Sirolimus has been administered concurrently with the following agents in clinical studies: ciclosporin, azathioprine, mycophenolate mofetil, corticosteroids and cytotoxic antibodies.
Σε ασθενείς µε ηπατική δυσλειτουργία συνιστάται να παρακολουθούνται στενά τα κατώτερα επίπεδα τιµών του σιρόλιµους στο ολικό αίµα. Σε ασθενείς µε σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, συνιστάται µείωση της δόσης συντήρησης κατά το ήµισυ λόγω της µειωµένης κάθαρσης (βλ. παραγράφους 4. 2 και 5. 2). ∆εδοµένου ότι ο χρόνος ηµίσειας ζωής είναι παρατεταµένος σε αυτούς τους ασθενείς, η παρακολούθηση των συγκεντρώσεων του φαρµάκου µετά τη δόση εφόδου ή αλλαγή της δόσης θα πρέπει να γίνεται για ένα παρατεταµένο χρονικό διάστηµα µέχρι να επιτευχθούν οι σταθερές συγκεντρώσεις (βλ. παραγράφους 4. 2 και 5. 2).
Since half-life is prolonged in these patients, therapeutic drug monitoring after a loading dose or a change of dose should be performed for a prolonged period of time until stable concentrations are reached (see sections 4.2 and 5.2).
Συγχορήγηση του σιρόλιµους µε ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4 (όπως κετοκοναζόλη, βορικοναζόλη, ιτρακοναζόλη, τελιθροµυκίνη ή κλαριθροµυκίνη) ή επαγωγείς του CYP3A4 (όπως ριφαµπίνη, ριφαµπουτίνη) δεν συνιστάται (παράγραφο 4. 5).
Co-administration of sirolimus with strong inhibitors of CYP3A4 (such as ketoconazole, voriconazole, itraconazole, telithromycin or clarithromycin) or inducers of CYP3A4 (such as rifampin, rifabutin) is not recommended (see section 4.5).
40 Έχουν υπάρξει επίσης αναφορές συσσώρευσης υγρού, συµπεριλαµβανοµένων περιφερικού οιδήµατος,
There have also been reports of fluid accumulation, including peripheral oedema, lymphoedema, pleural effusion and pericardial effusions (including haemodynamically significant effusions in children and adults), in patients receiving Rapamune.
Συνιστάται προφύλαξη από το κυτταροµεγαλοϊό για 3 µήνες µετά τη µεταµόσχευση, ειδικά για τους ασθενείς µε αυξηµένο κίνδυνο από τη νόσο του κυτταροµεγαλοϊού.
37 Cytomegalovirus (CMV) prophylaxis is recommended for 3 months after transplantation, particularly for patients at increased risk for CMV disease.
Σε κλινικές µελέτες, η παράλληλη χορήγηση Rapamune και αναστολέων της αναγωγάσης του HMG- CoA ή/ και των φιβρατών έδειξε να είναι καλά ανεκτή.
In clinical trials, the concomitant administration of Rapamune and HMG-CoA reductase inhibitors and/ or fibrates was well tolerated.
41 Σε ασθενείς µε καθυστερηµένη λειτουργία του µοσχεύµατος, το σιρόλιµους µπορεί να καθυστερήσει την επαναφορά της νεφρικής λειτουργίας.
In patients with delayed graft function, sirolimus may delay recovery of renal function.
42 Βορικοναζόλη (αναστολέας του CYP3A4):
Voriconazole (CYP3A4 inhibitor):
Φάρµακα που αποκλείουν τις διόδους ασβεστίου: νικαρδιπίνη.
39 the results cannot exclude the possibility of changes in the pharmacokinetics that might affect the efficacy of the oral contraceptive during long term treatment with Rapamune.
Αντιµυκητιασικοί παράγοντες: κλοτριµαζόλη, φλουκοναζόλη.
Other possible interactions Moderate and weak inhibitorsof CYP3A4 may decrease the metabolism of sirolimus and increase sirolimus blood levels (e. g. calcium channel blockers: nicardipine; antifungal agents: clotrimazole, fluconazole; antibiotics: troleandomycin; other substances: bromocriptine, cimetidine, danazol, protease inhibitors).
43 Ο χυµός γκρέιπφρουτ επηρεάζει τον µεταβολισµό που διενεργείται µε τη µεσολάβηση του CYP3A4 και για αυτό το λόγο πρέπει να αποφεύγεται.
Grapefruit juice affects CYP3A4 mediated metabolism and should therefore be avoided.
Οι πιο συχνά αναφερόµενες ανεπιθύµητες ενέργειες του φαρµάκου (που εµφανίζονται σε ποσοστό > 10% των ασθενών) είναι θροµβοκυτοπενία, αναιµία, πυρεξία, υπέρταση, υποκαλιαιµία, υποφωσφοραιµία, λοίµωξη των ουροφόρων οδών, υπερχοληστεριναιµία, υπεργλυκαιµία, υπερτριγλυκεριδαιµία, κοιλιακός πόνος, λεµφοκήλη, περιφερικό οίδηµα, αρθραλγία, ακµή, διάρροια, πόνος, δυσκοιλιότητα, ναυτία, κεφαλαλγία, αυξηµένη κρεατινίνη αίµατος, και αυξηµένη γαλακτική αφυδρογονάση αίµατος (LDH).
The most commonly reported adverse drug reactions (occurring in > 10% of patients) are thrombocytopenia, anaemia, pyrexia, hypertension, hypokalaemia, hypophosphataemia, urinary tract infection, hypercholesterolaemia, hyperglycaemia, hypertriglyceridaemia, abdominal pain, lymphocoele, peripheral oedema, arthralgia, acne, diarrhoea, pain, constipation, nausea, headache, increased blood creatinine, and increased blood lactate dehydrogenase (LDH).
Οι ανεπιθύµητες ενέργειες που βασίζονται στην εµπειρία από τις κλινικές δοκιµές και στην εµπειρία µετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά παρατίθενται στον παρακάτω πίνακα ανά κατηγορία οργάνου συστήµατος και συχνότητας εµφάνισης.
40 Adverse reactions based on experience from clinical trials and postmarketing experience are presented in the following table by system organ class and frequency of occurrence.
44 Κατηγορία Οργάνου Συστήµατος Λοιµώξεις και παρασιτώσεις
System Organ Class
Συχνές (≥1/ 100 έως < 1/ 10) Σηψαιµία Πνευµονία Πυελονεφρίτιδα Απλός έρπητας, Μυκητιασιακές, ιογενείς και βακτηριακές λοιµώξεις (όπως µυκοβακτηριακές λοιµώξεις, συµπεριλαµβανοµέ νης της φυµατίωσης, ιός Epstein- Barr, Κυτταροµεγα - λοϊός και Έρπητας ζωστήρας)
Common ( 1/ 100 to < 1/ 10)
Νεοπλάσµατα καλοήθη, κακοήθη και µη καθοριζόµενα (περιλαµβάνονται κύστεις και πολύποδες)
Sepsis Pneumonia Pyelonephritis Herpes simplex Fungal, viral, and bacterial infections (such as mycobacterial infections, including tuberculosis, Epstein-Barr virus, CMV, and Herpes zoster)
∆ιαταραχές του µεταβολισµού και της θρέψης
41 System Organ Class
Υποκαλιαιµία Υποφωσφοραιµί α Υπερχοληστερι - ναιµία Υπεργλυκαιµία Υπερτριγλυκε - ριδαιµία
Very common ( 1/ 10)
45 ∆ιαταραχές του νευρικού συστήµατος
Common ( 1/ 100 to < 1/ 10)
Κεφαλαλγία
Uncommon ( 1/ 1000 to < 1/ 100)
Καρδιακές διαταραχές
Rare ( 1/ 10000 to < 1/ 1000)
Ταχυκαρδία
Metabolism and Hypokalaemia nutrition disorders
Περικαρδιακή συλλογή (συµπεριλαµβανο µένων αιµοδυναµικά σηµαντικών συλλογών σε παιδιά και ενήλικες)
Hypophosphataemia Hypercholesterolaemia Hyperglycaemia Hypertriglyceridaemia
Αγγειακές διαταραχές ∆ιαταραχές του αναπνευστικού συστήµατος, του θώρακα και του µεσοθωρακίου
Nervous system disorders
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις νεφροπάθειας σχετιζόµενης µε τον ιό ΒΚ, όπως και περιπτώσεις προοδευτικής πολυεστιακής λευκοεγκεφαλοπάθειας (PML) σχετιζόµενης µε τον ιό JC σε ασθενείς στους οποίους χορηγούνται ανοσοκατασταλτικά, συµπεριλαµβανοµένου και του Rapamune.
42 Cases of BK virus associated nephropathy, as well as cases of JC virus associated progressive multifocal leukoencephalopathy (PML), have been reported in patients treated with immunosuppressants, including Rapamune.
46 Έχει αναφερθεί ηπατοτοξικότητα, ο κίνδυνος ίσως να αυξηθεί όσο αυξάνονται τα κατώτερα επίπεδα συγκεντρώσεων του σιρόλιµους.
Hepatotoxicity has been reported, the risk may increase as the trough sirolimus level increases.
Σε µία συνεχιζόµενη µελέτη αξιολόγησης της ασφάλειας και αποτελεσµατικότητας κατά την αλλαγή θεραπευτικής αγωγής από αναστολείς καλσινευρίνης σε σιρόλιµους (επιθυµητά επίπεδα 12- 20 ng/ mL), σε υπό συντήρηση ασθενείς µε µεταµόσχευση νεφρού, η ένταξη στη µελέτη σταµάτησε για το υποσύνολο των ασθενών (n=90) που είχαν σαν αρχική τιµή ρυθµού σπειραµατικής διήθησης λιγότερο από 40 ml/ λεπτό (βλ. παράγραφο 5. 1).
In an ongoing study evaluating the safety and efficacy of conversion from calcineurin inhibitors to sirolimus (target levels of 12 - 20 ng/ mL) in maintenance renal transplant patients, enrollment was stopped in the subset of patients (n=90) with a baseline glomerular filtration rate of less than 40 mL/ min (see section 5.1).
Η ασφάλεια αξιολογήθηκε σε µία ελεγχόµενη κλινική δοκιµή στην οποία εντάχθηκαν ασθενείς µε µεταµόσχευση νεφρού ηλικίας ≤20 ετών υψηλού ανοσολογικού κινδύνου, που ορίστηκε ως ιστορικό ενός ή περισσοτέρων επεισοδίων οξείας απόρριψης του αλλογενούς µοσχεύµατος και/ ή παρουσία χρόνιας νεφροπάθειας του αλλογενούς µοσχεύµατος σε βιοψία νεφρού (βλ. παράγραφο 5. 1).
Safety was assessed in a controlled clinical trial enrolling renal transplant patients  18 years of age considered of high-immunologic risk, defined as a history of one or more acute allograft rejection episodes and/ or the presence of chronic allograft nephropathy on a renal biopsy (see section 5.1).
47 Σε µία άλλη µελέτη σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 1 έως ≤20 ετών η οποία σκόπευε να αξιολογήσει την ασφάλεια της προοδευτικής απόσυρσης κορτικοστεροειδούς (ξεκινώντας στους έξι µήνες µετά την µεταµόσχευση) από ένα ανοσοκατασταλτικό θεραπευτικό σχήµα που ξεκίνησε στη µεταµόσχευση το οποίο περιλάµβανε ανοσοκαταστολή πλήρους δόσης µε Rapamune και αναστολέα καλσινευρίνης µαζί, σε συνδυασµό µε επαγωγή βασιλιξιµάµπης, 19 (6, 9%) από τους 274 ασθενείς που συµµετείχαν, αναφέρθηκαν να έχουν αναπτύξει λεµφoϋπερπλαστική διαταραχή µετά από µεταµόσχευση (post - transplant lymphoproliferative disorder- PTLD).
In another study enrolling renal transplant patients  20 years of age that was intended to assess the safety of progressive corticosteroid withdrawal (beginning at six months post-transplantation) from an immunosuppressive regimen initiated at transplantation that included full-dose immunosuppression with both Rapamune and a calcineurin inhibitor in combination with basiliximab induction, of the 274 patients enrolled, 19 (6.9%) were reported to have developed post-transplant lymphoproliferative disorder (PTLD).
Ανάµεσα στους 89 ασθενείς που ήταν γνωστό πριν από τη µεταµόσχευση ότι ήταν αρνητικοί ορολογικά στον ιό Epstein- Barr (EBV), 13 (15, 6%) ασθενείς αναφέρθηκαν να έχουν αναπτύξει PTLD.
All patients who developed PTLD were aged  18 years.
48 σε σηµαντικό αριθµό σε µελέτες συντήρησης µε Rapamuneκαι σταδιακή διακοπή κυκλοσπορίνης και δεν συνιστώνται γι 'αυτό το θεραπευτικό σχήµα.
At 48 months, there was a statistically significant difference in graft survival in favour of the Rapamune following ciclosporin elimination group compared to the Rapamune with ciclosporin therapy group (including and excluding loss to follow-up).
Στο 12ο, 24ο και 36ο µήνα, η επιβίωση µοσχεύµατος και ασθενούς ήταν παρόµοια για τις δύο οµάδες.
There was a significantly higher rate of first biopsy-proven rejection in the ciclosporin elimination group compared to the ciclosporin maintenance group during the period post-randomisation to 12 months (9.8% vs.
49 αναστολέας της καλσινευρίνης, µυκοφαινολάτη µοφετίλ, κορτικοστεροειδή και ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα της Ιντερλευκίνης 2 (βλ. παράγραφο 4. 4).
In two multi-centre clinical studies, de novo renal transplant patients treated with Rapamune, mycophenolate mofetil (MMF), corticosteroids, and an IL-2 receptor antagonist had significantly higher acute rejection rates and numerically higher death rates compared to patients treated with a calcineurin inhibitor, MMF, corticosteroids, and an IL-2 receptor antagonist (see section 4.4).
Πολλές από τις γενικές φαρµακοκινητικές πληροφορίες αποκτήθηκαν χρησιµοποιώντας το πόσιµο διάλυµα, οι οποίες δίνονται περιληπτικά πρώτα.
45 Much of the general pharmacokinetic information was obtained using the oral solution, which is summarised first.
Πόσιµο διάλυµα Μετά τη χορήγηση του πόσιµου διαλύµατος από στόµατος, το σιρόλιµους απορροφάται ταχέως, και φτάνει τη µέγιστη συγκέντρωση σε 1 ώρα στα υγιή άτοµα που λαµβάνουν απλές δόσεις και σε 2 ώρες σε ασθενείς µε σταθερά νεφρικά αλλοµοσχεύµατα που λαµβάνουν πολλαπλές δόσεις.
Oral solution Following administration of the oral solution, sirolimus is rapidly absorbed, with a time to peak concentration of 1 hour in healthy subjects receiving single doses and 2 hours in patients with stable renal allografts receiving multiple doses.
50 Σε παιδιατρικούς ασθενείς σε αιµοκάθαρση (30% έως 50% µείωση στο ρυθµό σπειραµατικής διήθησης) στα εύρη ηλικιών 5 έως 11 ετών και 12 έως 18 ετών, η µέση διορθωµένη CL/ F ανάλογα µε το σωµατικό βάρος ήταν υψηλότερη για νεότερους παιδιατρικούς ασθενείς (580 ml/ h/ kg) απ ’ ότι για παιδιατρικούς ασθενείς µεγαλύτερης ηλικίας (450 ml/ h/ kg) και συγκριτικά µε τους ενήλικες (287 ml/ h/ kg).
In paediatric patients on dialysis (30% to 50% reduction in glomerular filtration rate) within age ranges of 5 to 11 years and 12 to 18 years, the mean weight-normalised CL/ F was larger for younger paediatric patients (580 ml/ h/ kg) than for older paediatric patients (450 ml/ h/ kg) as compared with adults (287 ml/ h/ kg).
Από Στόµατος ∆ισκίο Σε υγιείς εθελοντές, το µέσο εύρος βιοδιαθεσιµότητας του σιρόλιµους µετά από τη χορήγηση του δισκίου σε εφάπαξ δόση είναι περίπου 27% υψηλότερο σε σχέση µε το πόσιµο διάλυµα.
46 Oral Tablet In healthy subjects, the mean extent of bioavailability of sirolimus after single-dose administration of the tablet formulation is about 27% higher relative to the oral solution.
Στους περισσότερους ασθενείς που λαµβάνουν δισκία Rapamune µε µία δόση εφόδου των 6 mg ακολουθούµενη από µία δόση συντήρησης των 2 mg, οι κατώτερες συγκεντρώσεις σιρόλιµους στο ολικό αίµα σύντοµα πέτυχαν σταθερές συγκεντρώσεις µέσα στα επιθυµητά επίπεδα τιµών (4 έως 12 ng/ mL, χρωµατογραφική µέθοδος).
In most patients receiving Rapamune tablets with a loading dose of 6 mg followed by an initial maintenance dose of 2 mg, whole blood sirolimus trough concentrations rapidly achieved steady-state concentrations within the recommended target range (4 to 12 ng/ ml, chromatographic assay).
Οι φαρµακοκινητικές παράµετροι του σιρόλιµους µετά από ηµερήσιες δόσεις των δισκίων
Sirolimus pharmacokinetic parameters following daily doses of 2 mg Rapamune tablets administered in combination with ciclosporin microemulsion (4 hours prior to Rapamune tablets) and corticosteroids in 13 renal transplant patients, based on data collected at months 1 and 3 after transplantation, were: