natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η αβακαβίρη μεταβολίζεται ενδοκυτταρικά στο δραστικό συστατικό του που είναι η 5- τριφωσφορική καρβοβίρη (ΤΡ).
Abacavir is metabolised intracellularly to the active moiety, carbovir 5’ - triphosphate (TP).
Μελέτες in vitro απέδειξαν ότι ο μηχανισμός δράσης του ως προς τον HIV, είναι, αναστολή του ενζύμου ανάστροφης μεταγραφάσης του HIV, ένα γεγονός που προκαλεί τερματισμό της αλύσου και διακοπή του κύκλου πολλαπλασιασμού του ιού.
In vitro studies have demonstrated that its mechanism of action in relation to HIV is inhibition of the HIV reverse transcriptase enzyme, an event which results in chain termination and interruption of the viral replication cycle.
Η αβακαβίρη δείχνει συνέργια in vitro, σε συνδυασμό με μεβιραπίνη και ζιδοβουδίνη.
Abacavir shows synergy in vitro in combination with nevirapine and zidovudine.
Εχει επίσης αποδειχθεί ότι έχει αθροιστική δράση σε συνδυασμό με διδανοσίνη, λαμιβουδίνη και σταβουδίνη.
It has been shown to be additive in combination with didanosine, lamivudine and stavudine.
Εχουν απομονωθεί in vitro στελέχη του HIV- 1, ανθεκτικά στην αβακαβίρη, τα οποία συνδέονται με ειδικές γονοτυπικές αλλαγές στην περιοχή του κωδικονίου RT (κωδικόνια M184V, K65R, L74V και Y115F).
Abacavir-resistant isolates of HIV-1 have been selected in vitro and are associated with specific genotypic changes in the reverse transcriptase (RT) codon region (codons M184V, K65R, L74V and Y115F).
Η ιική αντοχή στην αβακαβίρη αναπτύσσεται σχετικά αργά in vitro και απαιτεί πολλαπλές μεταλλάξεις για μία κλινικά σχετική αύξηση του EC 50 ως προς τον αρχέγονο τύπο του ιού.
Viral resistance to abacavir develops relatively slowly in vitro, requiring multiple mutations for a clinically relevant increase in EC50 over wild-type virus.
Στελέχη από τους περισσότερους ασθενείς που παρουσίασαν ιολογική αποτυχία με σχήμα που περιελάμβανε αβακαβίρη σε βασικές κλινικές μελέτες έδειξαν είτε μεταβολές που δεν σχετίζονταν με τη χρήση NRTI (45%) είτε μόνο επιλογή της M184V ή της M184I (45%).
In vivo resistance (Therapy naïve patients) Isolates from most patients experiencing virological failure with a regimen containing abacavir in pivotal clinical trials showed either no NRTI-related changes from baseline (45%) or only M184V or M184I selection (45%).
12 Αβακαβίρη + Αβακαβίρη + λαμιβουδίνη +
Abacavir + Abacavir +
PI (ή
Therapy
PI/ ριτοναβίρη) Αριθμός
PI (or PI/ ritonavir)
Ιολογικών αποτυχιών
Number of Virological Failures Number of
Αριθμός των Γονότυπων υπό Θεραπεία
On-Therapy Genotypes
K65R L74V Y115F M184V/ I Μεταλλάξεις
K65R L74V Y115F M184V/ I TAMs3
Οι μεταλλάξεις TAM μπορεί να επιλεχθούν όταν τα ανάλογα θυμιδίνης συσχετίζονται με αβακαβίρη.
11 TAMs might be selected when thymidine analogs are associated with abacavir.
Σε μία μετά- ανάλυση πέντε κλινικών μελετών όπου προστέθηκε ABC για να εντατικοποιήσει τη θεραπεία 166 ατόμων, 123 (74%) είχαν M184V/ I, 50 (30%) είχαν T215Y/ F, 45 (27%) είχαν M41L, 30 (18%) είχαν K70R και 25 (15%) είχαν D67N.
In a meta-analysis of five clinical trials where abacavir was added to intensify therapy, of 166 subjects, 123 (74%) had M184V/ I, 50 (30%) had T215Y/ F, 45 (27%) had M41L, 30 (18%) had K70R and 25 (15%) had D67N.
Η στατιστική λογιστική ανάλυση για την προγνωστική αξία του γονοτύπου (προσαρμοσμένη στις αρχικές τιμές HIV- 1RNA [vRNA] πλάσματος, αριθμού CD4+ κυττάρων, αριθμού και διάρκειας προηγούμενων αντιρετροϊκών θεραπειών) έδειξε ότι η παρουσία 3 ή περισσότερων NRTI- σχετιζόμενων μεταλλάξεων συνδέθηκε με μειωμένη αντοπόκριση την 4η Εβδομάδα (p=0, 015) ή 4 ή περισσότερες μεταλλάξεις κατά την μέση 24η Εβδομάδα (p≤0. 012).
Logistic regression modelling of the predictive value for genotype (adjusted for baseline plasma HIV-1 RNA [vRNA], CD4+ cell count, number and duration of prior antiretroviral therapies), showed that the presence of 3 or more NRTI resistance-associated mutations was associated with reduced response at Week 4 (p=0.015) or 4 or more mutations at median Week 24 (p≤ 0.012).
13 Εβδομάδα 4 (n = 166) Αρχική Μετάλλαξη Μέση
Week 4 Baseline (n = 166) Reverse
της Ανάστροφης
Transcriptase
Μεταγραφάσης
Mutation
vRNA (log10 c/ mL)
Change vRNA
< 400 αντίγραφα/ mL vRNA
< 400 copies/ mL
Καμία M184V μόνο Κάθε μία NRTI
(log10 c/ mL)
μετάλλαξη Κάθε δύο NRTI -
Any one NRTI
σχετιζόμενες μεταλλάξεις Κάθε τρεις NRTI -
associated mutations Any three NRTI-
σχετιζόμενες μεταλλάξεις Τέσσερις ή
associated mutations
περισσότερες NRTI -
Four or more NRTI-
σχετιζόμενες μεταλλάξεις
associated mutations
Η παρουσία της M184V μαζί με K65R αυξάνει την διασταυρούμενη ανθεκτικότητα μεταξύ αβακαβίρης τενοφοβίρης, διδανοσίνης και λαμιβουδίνης και η M184V μαζί με L74V αυξάνει την διασταυρούμενη ανθεκτικότητα μεταξύ αβακαβίρης διδανοσίνης και λαμιβουδίνης.
The presence of M184V with K65R does give rise to cross-resistance between abacavir, tenofovir, didanosine and lamivudine, and M184V with L74V gives rise to cross-resistance between abacavir, didanosine and lamivudine.
Διασταυρούμενη αντοχή μεταξύ αβακαβίρης και αντιρετροϊκών από άλλες κατηγορίες (π. χ. των αναστολέων πρωτεάσης ή των μη νουκλεοσιδικών αναλόγων της ανάστροφης μεταγραφάσης), δεν είναι πιθανή.
PIs or NNRTIs) is unlikely.
Χορήγηση δύο φορές την ημέρα (300 mg):
12 Twice daily (300 mg) administration:
• Ενήλικες που δεν έχουν λάβει ποτέ θεραπεία
• Therapy naïve adults
Σε ενήλικες που έλαβαν αβακαβίρη σε συνδυασμό, με λαμιβουδίνη και ζιδοβουδίνη, το ποσοστό των ασθενών που το ιικό φορτίο ήταν μη- ανιχνεύσιμο (< 400 αντίγραφα/ ml) ήταν περίπου 70% (ανάλυση στο σύνολο των ασθενών σε 48 εβδομάδες) με αντίστοιχη αύξηση των κυττάρων CD4.
In adults treated with abacavir in combination with lamivudine and zidovudine the proportion of patients with undetectable viral load (< 400 copies/ ml) was approximately 70% (intention to treat analysis at 48 weeks) with corresponding rise in CD4 cells.
Λόγω του υψηλού ποσοστού των περιπτώσεων πρόωρης αποχώρησης από την δοκιμή (το 42% των ασθενών είχε διακόψει την τυχαιοποιημένη αγωγή έως την Εβδομάδα 48), δεν ήταν δυνατόν να εξαχθούν οριστικά
Due to the high proportion of premature discontinuation (42% of patients discontinued randomised treatment by week 48), no definitive conclusion can be drawn regarding the equivalence between the treatment regimens at week 48.
84% έναντι 93% για τους συνδυασμούς αβακαβίρης και ινδιναβίρης αντίστοιχα).
Although a similar antiviral effect was observed between the abacavir and indinavir containing regimens in terms of proportion of patients with undetectable viral load (≤ 400 copies/ ml; intention to treat analysis (ITT), 47% versus 49%; as treated analysis (AT), 86% versus 94% for abacavir and indinavir combinations respectively), results favoured the indinavir combination, particularly in the subset of patients with high viral load (> 100,000 copies/ ml at baseline; ITT, 46% versus 55%; AT, 84% versus 93% for abacavir and indinavir respectively).
Σε μια πολυκεντρική, διπλή- τυφλή, ελεγχόμενη μελέτη (CNA30024), τυχαιοποήθηκαν 654 ασθενείς που είχαν μολυνθεί από HIV για να λάβουν είτε αβακαβίρη 300 mg δύο φορές την ημέρα είτε ζιδοβουδίνη 300 mg δύο φορές την ημέρα και τα δύο σε συνδυασμό με λαμιβουδίνη 150 mg δύο φορές την ημέρα και εφαβιρένζη 600 mg μία φορά την ημέρα.
In a multicentre, double-blind, controlled study (CNA30024), 654 HIV-infected, antiretroviral therapy-naïve patients were randomised to receive either abacavir 300 mg twice daily or zidovudine 300 mg twice daily, both in combination with lamivudine 150 mg twice daily and efavirenz 600 mg once daily.
Η διάρκεια της διπλής- τυφλής θεραπείας ήταν τουλάχιστον 48 εβδομάδες.
The duration of double-blind treatment was at least 48 weeks.
Στον αρχικό πληθυσμό εισαγωγής στη μελέτη (Intention - to- treat, ITT), το 70% των ασθενών στην ομάδα της αβακαβίρης, πέτυχε ιολογική ανταπόκριση του HIV- 1 RNA πλάσματος ≤50 αντίγραφα/ ml έως την εβδομάδα 48, σε σύγκριση με το 69% των ασθενών στην ομάδα της ζιδοβουδίνης κατά την Εβδομάδα 48 (εκτίμηση σημείου για τη διαφορά της θεραπείας:
In the intent-to-treat (ITT) population, 70% of patients in the abacavir group, compared to 69% of patients in the zidovudine group, achieved a virologic response of plasma HIV-1 RNA ≤ 50 copies/ ml by Week 48 (point estimate for treatment difference:
Στην ανάλυση όσων ολοκλήρωσαν τη μελέτη (As Treated, ΑΤ), η διαφορά μεταξύ των δύο θεραπευτικών αγωγών ήταν πιο αισθητή (88% των ασθενών στην ομάδα της αβακαβίρης, συγκριτικά με το 95% των ασθενών στην ομάδα της ζιδοβουδίνης (εκτίμηση σημείου για τη διαφορά της θεραπείας: - 6, 8, 95% CI - 11, 8; - 1, 7).
In the as treated (AT) analysis the difference between both treatment arms was more noticeable (88% of patients in the abacavir group, compared to 95% of patients in the zidovudine group (point estimate for treatment difference: -6.8, 95% CI -11.8; - 1.7).
Πάντως και οι δύο αναλύσεις ήταν συμβατές με το συμπέρασμα ότι δεν υπήρχε υπεροχή καμίας θεραπευτικής αγωγής.
However, both analyses were compatible with a conclusion of non-inferiority between both treatment arms.
Η ACTG5095 ήταν μία τυχαιοποιημένη (1: 1: 1), διπλή, τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη που διεξήχθει σε 1147 naïve HIV- 1 ενήλικες ασθενείς, οι οποίοι δεν είχαν λάβει αντιρετροική αγωγή στο παρελθόν, συγκρίνοντας 3 σχήματα: ζιδοβουδίνη (ZDV), λαμιβουδίνη (3TC), αβακαβίρη (ABC), εφαβιρένζη (EFV) vs ZDV/ 3TC/ EFV vs ZDV/ 3TC/ ABC.
ACTG5095 was a randomised (1:1:1), double-blind, placebo-controlled trial performed in 1147 antiretroviral naïve HIV-1 infected adults, comparing 3 regimens: zidovudine (ZDV), lamivudine (3TC), abacavir (ABC), efavirenz (EFV) vs ZDV/ 3TC/ EFV vs ZDV/ 3TC/ ABC.
26% των ατόμων στο σκέλος ZDV/ 3TC/ ABC, 16% στο σκέλος ZDV/ 3TC/ EFV και 13% στο σκέλος των 4 φαρμάκων εμφάνισαν ιολογική αποτυχία (HIV RNA > 200 αντίγραφα/ ml).
After a median follow-up of 32 weeks, the tritherapy with the three nucleosides ZDV/ 3TC/ ABC was shown to be virologically inferior to the two other arms regardless of baseline viral load (< or > 100 000 copies/ml) with 26% of subjects on the ZDV/3TC/ABC arm, 16% on the ZDV/3TC/EFV arm and 13% on the 4 drug arm categorised as having virological failure (HIV RNA > 200 copies/ml).
Την 48η εβδομάδα η αναλογία ατόμων με HIV RNA < 50 αντίγραφα/ ml ήταν 63%, 80% και 86% για τα σκέλη ZDV/ 3TC/ ABC, ZDV/ 3TC/ EFV και ZDV/ 3TC/ ABC/ EFV αντίστοιχα.
At week 48 the proportion of subjects with HIV RNA < 50 copies/ ml were 63%, 80% and 86% for the ZDV/ 3TC/ ABC, ZDV/ 3TC/ EFV and ZDV/ 3TC/ ABC/ EFV arms, respectively.
Η επιτροπή παρακολούθησης των στοιχείων ασφαλείας της μελέτης διέκοψε το σκέλος ZDV/ 3TC/ ABC σε εκείνο το χρονικό σημείο βάσει της μεγαλύτερης αναλογίας ασθενών με ιολογική αποτυχία.
The study Data Safety Monitoring Board stopped the ZDV/ 3TC/ ABC arm at this time based on the higher proportion of patients with virologic failure.
Μετά από μία μέση περίοδο παρακολούθησης 144 εβδομάδων, 25% των ατόμων του σκέλους ZDV/ 3TC/ ABC/ EFV και 26% του σκέλους ZDV/ 3TC/ EFV κατηγοριοποιήθηκαν ως έχοντα ιολογική αποτυχία.
After a median follow-up of 144 weeks, 25% of subjects on the ZDV/ 3TC/ ABC/ EFV arm and 26% on the ZDV/ 3TC/ EFV arm were categorised as having virological failure.
Δεν υπήρχε σημαντική διαφορά ως προς το χρόνο της πρώτης ιολογικής αποτυχίας (p=0, 73, δοκιμασία λογαριθμικής κατάταξης) μεταξύ των 2 σκελών.
There was no significant difference in the time to first virologic failure (p=0.73, log-rank test) between the 2 arms.
Σε αυτή τη μελέτη, η προσθήκη ABC στo ZDV/ 3TC/ EFV δεν βελτίωσε σημαντικά την αποτελεσματικότητα.
In this study, addition of ABC to ZDV/ 3TC/ EFV did not significantly improve efficacy.
• Παιδιά που δεν έχουν λάβει ποτέ θεραπεία
13 • Therapy naïve children
Σε μία μελέτη που συνέκρινε μη τυφλούς συνδυασμούς NRTI (με ή χωρίς τυφλή νελφιναβίρη) σε παιδιά, ένα σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό αυτών που αντιμετωπίσθηκαν με αβακαβίρη και λαμιβουδίνη (71%) ή αβακαβίρη και ζιδοβουδίνη (60%), είχαν HIV- 1 RNA ≤400 αντίγραφα/ ml στις 48 εβδομάδες συγκριτικά με αυτά που αντιμετωπίσθηκαν με λαμιβουδίνη και ζιδοβουδίνη (47%)
In a study comparing the unblinded NRTI combinations (with or without blinded nelfinavir) in children, a greater proportion treated with abacavir and lamivudine (71%) or abacavir and zidovudine (60%) had HIV-1 RNA ≤ 400 copies/ ml at 48 weeks, compared with those treated with lamivudine and zidovudine (47%)[ p=0.09, intention to treat analysis].
Παρομοίως μεγαλύτερα ποσοστά παιδιών που αντιμετωπίσθηκαν με συνδυασμούς που περιείχαν αβακαβίρη είχαν HIV- 1 RNA ≤50 αντίγραφα/ ml στις 48 εβδομάδες (53%, 42% και 28% αντίστοιχα, p=0, 07)
Similarly, greater proportions of children treated with the abacavir containing combinations had HIV-1 RNA ≤ 50 copies/ ml at 48 weeks (53%, 42% and 28% respectively, p=0.07).
• Ασθενείς που έχουν ήδη λάβει κάποια θεραπεία:
• Therapy experienced patients
Σε ενήλικες που ήδη έχουν λάβει κάποια μέτρια αντιρετροϊκή θεραπεία, η προσθήκη της αβακαβίρης σε αντιρετροϊκή θεραπεία συνδυασμού, προσφέρει μέτρια οφέλη στη μείωση του ιικού φορτίου, (μέσος όρος αλλαγής 0, 44 log10 αντίγραφα/ ml σε 16 εβδομάδες).
In adults moderately exposed to antiretroviral therapy the addition of abacavir to combination antiretroviral therapy provided modest benefits in reducing viral load (median change 0.44 log10 copies/ ml at 16 weeks).
Ο βαθμός της ωφέλειας ως μέρος μιας νέας θεραπείας συνδυασμού, εξαρτάται από τη φύση και τη διάρκεια της αρχικής θεραπείας, η οποία μπορεί να είχε επιλεγεί για στελέχη του ιού HIV- 1, με διασταυρούμενη αντοχή στην αβακαβίρη.
The degree of benefit as part of a new combination regimen will depend on the nature and duration of prior therapy which may have selected for HIV-1 variants with cross-resistance to abacavir.
Αυτοί οι ασθενείς ήταν πρώτιστα ασυμπτωματικοί ασθενείς HIV+ (στάδιο CDC Α).
These were primarily asymptomatic HIV infected patients (CDC stage A).
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν είτε αβακαβίρη 600 mg μία φορά την ημέρα είτε 300 mg δύο φορές την ημέρα, σε συνδυασμό με εφαβιρένζη και λαμιβουδίνη που χορηγούνταν μία φορά την ημέρα.
They were randomised to receive either abacavir 600 mg once daily or 300 mg twice daily, in combination with efavirenz and lamivudine given once daily.
Παρόμοια κλινική επιτυχία (εκτίμηση σημείου για τη διαφορά της θεραπείας - 1, 7, 95% CI - 8, 4, 4, 9) παρατηρήθηκε και στις δύο θεραπευτικές αγωγές.
Similar clinical success (point estimate for treatment difference -1.7, 95% CI -8.4, 4.9) was observed for both regimens.
Από αυτά τα αποτελέσματα μπορεί να βγει το συμπέρασμα με διάστημα εμπιστοσύνης 95%, ότι η πραγματική διαφορά δεν είναι μεγαλύτερη από 8, 4% υπέρ του σχήματος δύο φορές την ημέρα.
From these results, it can be concluded with 95% confidence that the true difference is no greater than 8.4% in favour of the twice daily regimen.
Αυτή η δυνητική διαφορά είναι αρκετά μικρή για να εξαχθεί ένα ολικό συμπέρασμα ότι η αβακαβίρη μία φορά την ημέρα δεν είναι κατώτερη έναντι της αβακαβίρης δύο φορές την ημέρα.
This potential difference is sufficiently small to draw an overall conclusion of non-inferiority of abacavir once daily over abacavir twice daily.
Υπήρξε μια μικρή, παρόμοια σε έκταση εμφάνιση ιολογικής αποτυχίας (ιικό φορτίο > 50 αντίγραφα / ml) και στις δύο ομάδες θεραπείας δηλαδή και σε αυτή που λάμβανε μία φορά την ημέρα και στην άλλη που λάμβανε αγωγή δύο φορές την ημέρα (10% και 8% αντίστοιχα).
There was a low, similar overall incidence of virologic failure (viral load > 50 copies/ ml) in both the once and twice daily treatment groups (10% and 8% respectively).
Στη μελέτη CAL30001, τυχαιοποιήθηκαν 182 ασθενείς που είχαν ξαναλάβει θεραπεία και είχαν εμφανίσει ιολογική αποτυχία και έλαβαν θεραπεία με είτε τον σταθερής δόσης συνδυασμό αβακαβίρη/ λαμιβουδίνη (FDC) μία φορά την ημέρα, είτε αβακαβίρη 300 mg δύο φορές την ημέρα και λαμιβουδίνη 300 mg μία φορά την ημέρα και τα δύο σε συνδυασμό με το τενοφοβίρη και έναν PI ή ένα NNRTI για 48 εβδομάδες.
In study CAL30001, 182 treatment-experienced patients with virologic failure were randomised and received treatment with either the fixed-dose combination of abacavir/ lamivudine (FDC) once daily or abacavir 300 mg twice daily plus lamivudine 300 mg once daily, both in combination with tenofovir and a PI or an NNRTI for 48 weeks.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ομάδα του FDC ήταν ισοδύναμη με την ομάδα που έλαβε αβακαβίρη δύο φορές την ημέρα, με βάση τις παρόμοιες μειώσεις του HIV- 1 RNA όπως μετρήθηκε από τη μέση περιοχή κάτω από την καμπύλη μείον την αρχική (AAUCMB, - 1. 65 log 10 αντίγραφα/ ml έναντι - 1, 83 log10 αντίγραφα/ ml αντίστοιχα, 95% CI - 0, 13, 0, 38).
Results indicate that the FDC group was non-inferior to the abacavir twice daily group, based on similar reductions in HIV-1 RNA as measured by average area under the curve minus baseline (AAUCMB, -1.65 log10 copies/ ml versus -1.83 log10 copies/ ml respectively, 95% CI -0.13, 0.38).
Οι αναλογίες με HIV- 1 RNA < 50 αντίγραφα/ ml (50% έναντι 47%) και < 400 αντίγραφα / ml (54% έναντι 57%) ήταν επίσης παρόμοιες σε κάθε ομάδα (ITT πληθυσμός).
Proportions with HIV-1 RNA < 50 copies/ ml (50% versus 47%) and < 400 copies/ ml (54% versus 57%) were also similar in each group (ITT population).
Ωστόσο, αυτά τα αποτελέσματα πρέπει να ερμηνευθούν με προσοχή καθώς σε αυτήν την μελέτη συμπεριλήφθηκαν μόνο ασθενείς
However, as there were only moderately experienced patients included in this study with an imbalance in baseline viral load between the arms, these results should be interpreted with caution.
16 μέτριας προηγούμενης θεραπείας και υπήρξαν δυσαναλογίες μεταξύ των ασθενών των δύο ομάδων στο αρχικό ιικό φορτίο.
In study ESS30008, 260 patients with virologic suppression on a first line therapy regimen containing abacavir 300 mg plus lamivudine 150 mg, both given twice daily and a PI or NNRTI, were randomised to continue this regimen or switch to abacavir/ lamivudine FDC plus a PI or NNRTI for 48 weeks.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ομάδα του FDC συνδέθηκε με παρόμοια ιολογική έκβαση (μη κατώτερη) έναντι της ομάδας αβακαβίρης / / λαμιβουδίνης, με βάση τα ποσοστά των ασθενών με HIV- 1 RNA < 50 αντίγραφα/ ml (90% και 85% αντίστοιχα, 95% CI - 2, 7, 13, 5).
14 inferior) compared to the abacavir plus lamivudine group, based on proportions of subjects with HIV- 1 RNA < 50 copies/ ml (90% and 85% respectively, 95% CI -2.7, 13.5).
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Ziagen σε έναν αριθμό διαφόρων δοσολογικών σχημάτων συνδυασμού πολλών φαρμάκων, δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί πλήρως (ιδιαίτερα σε συνδυασμό με NNRTIs).
The safety and efficacy of Ziagen in a number of different multidrug combination regimens is still not completely assessed (particularly in combination with NNRTIs).
Η αβακαβίρη διαπερνά το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (CSF) (βλέπε παράγραφο 5. 2) και απεδείχθη ότι μειώνει τα RNA επίπεδα του HIV- 1 στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό.
Abacavir penetrates the cerebrospinal fluid (CSF) (see section 5.2), and has been shown to reduce HIV-1 RNA levels in the CSF.
Η αβακαβίρη απορροφάται άμεσα και ικανοποιητικά μετά την από του στόματος χορήγηση.
Absorption: abacavir is rapidly and well absorbed following oral administration.
Μετά την από του στόματος χορήγηση, ο μέσος χρόνος (t max) για τις ανώτατες πυκνότητες στον ορό της αβακαβίρης, είναι περίπου 1, 5 ώρες για το δισκίο και περίπου 1 ώρα για το διάλυμα.
Following oral administration, the mean time (tmax) to maximal serum concentrations of abacavir is about 1.5 hours for the tablet formulation and about 1.0 hour for the solution formulation.
Στις θεραπευτικές δόσεις, στη δοσολογία των 300 mg δύο φορές την ημέρα, η μέση (CV) σταθερή κατάσταση Cmax και Cmin της αβακαβίρης είναι περίπου 3, 00μg/ ml (30%) και 0, 01 μg/ ml (99%), αντίστοιχα.
At therapeutic dosages a dosage of 300 mg twice daily, the mean (CV) steady state Cmax and Cmin of abacavir are approximately 3.00 μ g/ ml (30%) and 0.01 µg/ ml (99%), respectively.
Η μέση (CV) AUC μετά από ένα μεσοδιάστημα χορήγησης της δόσης 12 ωρών, ήταν 6, 02 μg. h/ ml (29%), αντίστοιχη με την ημερήσια AUC των περίπου 12, 0 μg. h/ ml.
The mean (CV) AUC over a dosing interval of 12 hours was 6.02 μ g. h/ ml (29%), equivalent to a daily AUC of approximately 12.0 μ g. h/ ml.
Μετά από μια δόση σε δισκίο των 600 mg αβακαβίρης, η μέση (CV) της αβακαβίρης Cmax ήταν περίπου 4, 26 μg/ ml (28%) και η μέση (CV) AUC∞ ήταν 11, 95 μg. h/ ml (21%).
After a 600 mg abacavir tablet dose, the mean (CV) abacavir Cmax was approximately 4.26 μ g/ ml (28%) and the mean (CV) AUC ∞ was 11.95 μ g. h/ ml (21%).
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, ο φαινόμενος όγκος κατανομής ήταν περίπου 0, 8 l/ Kg, υποδεικνύοντας ότι η αβακαβίρη διεισδύει ελεύθερα μέσα στους ιστούς του σώματος.
Distribution: following intravenous administration, the apparent volume of distribution was about 0.8 l/ kg, indicating that abacavir penetrates freely into body tissues.
Μελέτες σε ασθενείς μολυνθέντες με HIV απέδειξαν ότι η αβακαβίρη διεισδύει ικανοποιητικά στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (CSF), με αναλογία εγκεφαλονωτιαίου υγρού AUC προς το πλάσμα AUC, μεταξύ 30 έως 44%.
Studies in HIV infected patients have shown good penetration of abacavir into the cerebrospinal fluid (CSF), with a CSF to plasma AUC ratio of between 30 to 44%.
Οι παρατηρηθείσες τιμές των μέγιστων συγκεντρώσεων είναι 9 φορές υψηλότερες από την IC50 της αβακαβίρης σε συγκέντρωση 0, 08 μg/ ml ή 0, 26 μΜ, όταν η αβακαβίρη χορηγείται σε δόση 600 mg δύο φορές ημερησίως.
The observed values of the peak concentrations are 9 fold greater than the IC50 of abacavir of 0.08 µg/ ml or 0.26 µM when abacavir is given at 600 mg twice daily.
17 Μελέτες πρωτεϊνικής δέσμευσης στο πλάσμα in vitro υποδεικνύουν ότι η αβακαβίρη συνδέεται μόνο λίγο έως μέτρια (περίπου 49%) με τις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος, σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις.
Plasma protein binding studies in vitro indicate that abacavir binds only low to moderately (~49%) to human plasma proteins at therapeutic concentrations.
Αυτό υποδεικνύει μία μικρή πιθανότητα για αλληλεπιδράσεις με άλλα ιατρικά προϊόντα, μέσω εκτόπισης της πρωτεϊνικής δέσμευσης στο πλάσμα.
This indicates a low likelihood for interactions with other medicinal products through plasma protein binding displacement.
Η αβακαβίρη μεταβολίζεται κυρίως στο ήπαρ, ενώ περίπου 2% της χορηγηθείσας δόσης απεκκρίνεται από τους νεφρούς ως αναλλοίωτο φάρμακο.
Metabolism: abacavir is primarily metabolised by the liver with approximately 2% of the administered dose being renally excreted, as unchanged compound.
Οι κύριες μεταβολικές οδοί στον άνθρωπο είναι με αλκοολική αφυδρογωνάση και με γλυκουρονιδίωση ώστε να παραχθεί το 5 ’ - καρβοξυλικό οξύ και το 5 ’ - γλυκουρονίδιο, τα οποία αποτελούν περίπου το 66% της χορηγούμενης δόσης.
The primary pathways of metabolism in man are by alcohol dehydrogenase and by glucuronidation to produce the 5’ -carboxylic acid and 5’ - glucuronide which account for about 66% of the administered dose.
Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής της αβακαβίρης είναι περίπου 1. 5 ώρες.
Elimination: the mean half-life of abacavir is about 1.5 hours.
Η αποβολή της αβακαβίρη γίνεται μέσω ηπατικού μεταβολισμού με επακόλουθη απέκκριση των μεταβολιτών κυρίως στα ούρα.
Elimination of abacavir is via hepatic metabolism with subsequent excretion of metabolites primarily in the urine.
Ενδοκυτταρική φαρμακοκινητική
15 Intracellular pharmacokinetics
Σε μια μελέτη 20 ασθενών μολυσμένων από τον HIV οι οποίοι έλαβαν αβακαβίρη 300 mg δύο φορές τη ημέρα, με μόνο μία δόση 300 mg που έλαβαν 24 ώρες πριν από την περίοδο δειγματοληψίας, η γεωμετρική μέση τελική ενδοκυτταρική ημίσσεια ζωή της καρβοβίρης- TP σε σταθερή κατάσταση ήταν 20, 6 ώρες, έναντι της γεωμετρικής μέση ημίσσειας ζωής της αβακαβίρης πλάσματος σε αυτήν την μελέτη που ήταν 2, 6 ώρες.
In a study of 20 HIV-infected patients receiving abacavir 300 mg twice daily, with only one 300 mg dose taken prior to the 24 hour sampling period, the geometric mean terminal carbovir-TP intracellular half-life at steady-state was 20.6 hours, compared to the geometric mean abacavir plasma half-life in this study of 2.6 hours.