natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε κλινικές δοκιµές, για ποσοστό µεγαλύτερο του 70% των ασθενών απαιτήθηκε µείωση της ηµερήσιας δόσης της λεβοντόπα που έπαιρναν οι ασθενείς αν η ηµερήσια δόση αυτής ήταν > 600 mg ή αν οι ασθενείς είχαν µέτριες ή σοβαρές δυσκινησίες πριν την έναρξη της αγωγής.
In clinical trials, more than 70% of patients required a decrease in their daily levodopa dose if their daily dose of levodopa was > 600 mg or if patients had moderate or severe dyskinesias before beginning treatment.
Ο µέσος όρος της µείωσης της ηµερήσιας δόσης της λεβοντόπα ήταν περίπου 30% στους ασθενείς για τους οποίους απαιτήθηκε µείωση της δόσης της λεβοντόπα.
The average reduction in daily levodopa dose was about 30% in those patients requiring a levodopa dose reduction.
Κατά την έναρξη αγωγής µε Tasmar, όλοι οι ασθενείς θα πρέπει να ενηµερώνονται για τα συµπτώµατα υπερβολικά µεγάλης ποσότητας λεβοντόπα και για το τι πρέπει να κάνουν εάν προκύψει κάτι τέτοιο.
When beginning Tasmar, all patients should be informed of the symptoms of excessive levodopa dosage and what to do if it occurs.
Προσαρµογές της λεβοντόπα όταν το Tasmar διακόπτεται:
Levodopa adjustments when Tasmar is discontinued:
Οι ακόλουθες προτάσεις βασίζονται σε φαρµακολογικές θεωρήσεις και δεν έχουν αξιολογηθεί σε κλινικές δοκιµές.
The following suggestions are based on pharmacological considerations and have not been evaluated in clinical trials.
Η δόση της λεβοντόπα δε θα πρέπει να µειωθεί όταν η αγωγή µε Tasmar διακοπεί εξαιτίας ανεπιθύµητων ενεργειών σχετιζοµένων µε υπερβολικά µεγάλη ποσότητα λεβοντόπα.
Levodopa dose should not be decreased when Tasmar therapy is being discontinued due to side effects related to too much levodopa.
Παρόλα αυτά, όταν η αγωγή µε Tasmar διακόπτεται για άλλους λόγους εκτός της υπερβολικά µεγάλης ποσότητας λεβοντόπα, µπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί η δοσολογία της λεβοντόπα σε επίπεδα ίσα µε ή µεγαλύτερα από αυτά που υπήρχαν πριν από την έναρξη της αγωγής µε Tasmar, ιδιαίτερα εάν ο ασθενής είχε µεγάλες µειώσεις της λεβοντόπα κατά την έναρξη του Tasmar.
However, when Tasmar therapy is being discontinued for reasons other than too much levodopa, levodopa dosage may have to be increased to levels equal to or greater than before initiation of Tasmar therapy, especially if the patient had large decreases in levodopa when starting Tasmar.
Σε κάθε περίπτωση, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται και να εκπαιδεύονται στα συµπτώµατα από πολύ µικρή ποσότητα λεβοντόπα και στο τι πρέπει να κάνουν εάν προκύψει κάτι τέτοιο.
In all cases, patients should be educated on the symptoms of levodopa underdosage and what to do if it occurs.
Το πιθανότερο είναι να χρειαστούν προσαρµογές της λεβοντόπα εντός 1- 2 ηµερών από τη διακοπή του Tasmar.
Adjustments in levodopa are most likely to be required within 1-2 days of Tasmar discontinuation.
Ασθενείς µε νεφρική ανεπάρκεια (βλέπε 5. 2): ∆εν συνιστάται προσαρµογή της δόσης του Tasmar σε ασθενείς µε ήπια ή µέτρια νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης 30 ml/ min ή µεγαλύτερη).
No dose adjustment of Tasmar is recommended for patients with mild or moderate renal impairment (creatinine clearance of 30 ml/ min or greater).
Ασθενείς µε ηπατική ανεπάρκεια (βλέπε 4. 3):
Patients with hepatic impairment (see 4.3):
Το Tasmar αντενδείκνυται σε ασθενείς µε ηπατική νόσο ή αυξηµένα ηπατικά ένζυµα.
Tasmar is contraindicated for patients with liver disease or increased liver enzymes.
Ηλικιωµένοι ασθενείς: ∆εν συνιστάται προσαρµογή της δόσης του Tasmar σε ηλικιωµένους ασθενείς.
No dose adjustment of Tasmar is recommended for elderly patients.
Το Tasmar δεν θα πρέπει να χρησιµοποιείται σε παιδιά καθώς δεν υπάρχουν διαθέσιµα δεδοµένα. ∆εν έχει αναγνωριστεί δυνητική χρήση της tolcapone σε παιδιατρικούς ασθενείς.
There is no identified potential use of tolcapone in paediatric patients.
Τρόπος χορήγησης Το Tasmar χορηγείται από το στόµα τρεις φορές ηµερησίως.
Method of administration Tasmar is administered orally three times daily.
Η πρώτη δόση της ηµέρας του Tasmar πρέπει να λαµβάνεται µαζί µε την πρώτη δόση της ηµέρας ενός σκευάσµατος λεβοντόπα και οι επακόλουθες δόσεις πρέπει να χορηγούνται περίπου 6 και 12 ώρες αργότερα.
The first dose of the day of Tasmar should be taken together with the first dose of the day of a levodopa preparation, and the subsequent doses should be given approximately 6 and 12 hours later.
Το Tasmar µπορεί να λαµβάνεται µε τροφή ή χωρίς τροφή (βλέπε 5. 2).
Tasmar may be taken with or without food (see 5.2).
Τα δισκία Tasmar είναι επικαλυµµένα µε λεπτό υµένιο και πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα επειδή η tolcapone έχει πικρή γεύση.
Tasmar tablets are film-coated and should be swallowed whole because tolcapone has a bitter taste.
3 Το Tasmar µπορεί να συνδυαστεί µε όλες τις φαρµακοτεχνικές µορφές των σκευασµάτων λεβοντόπα/ βενσεραζίδης και λεβοντόπα/ καρβιντόπα (βλέπε επίσης 4. 5).
Tasmar can be combined with all pharmaceutical formulations of levodopa/ benserazide and levodopa/ carbidopa (see also 4.5).
Το Tasmar αντενδείκνυται σε ασθενείς µε:
Tasmar is contraindicated in patients with:
• Αποδεδειγµένη ηπατική νόσο ή αυξηµένα ηπατικά ένζυµα • Σοβαρή δυσκινησία • Προηγούµενο ιστορικό Συµπλέγµατος Κακοήθους Νευροληπτικού Συνδρόµου (NMS) και/ ή µη µετατραυµατική Ραβδοµυόλυση ή Υπερθερµία. • Υπερευασθησία στην tolcapone ή σε οποιοδήποτε από τα υπόλοιπα συστατικά του φαρµάκου. • Φαιοχρωµοκύτωµα.
• Evidence of liver disease or increased liver enzymes • Severe dyskinesia • A previous history of Neuroleptic Malignant Syndrome Symptom Complex (NMS) and / or non- traumatic Rhabdomyolysis or Hyperthermia. • Hypersensitivity to tolcapone or any of its other ingredients. • Phaeochromocytoma.
4. 4 Ειδικές προειδοποιήσεις και ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη χρήση
3 4.4 Special warnings and special precautions for use
Η αγωγή µε Tasmar θα πρέπει να ξεκινά µόνο από ιατρούς έµπειρους στην αντιµετώπιση της προχωρηµένης νόσου του Parkinson, προκειµένου να διασφαλίζεται µία σωστή αξιολόγηση κινδύνου- οφέλους.
Tasmar therapy should only be initiated by physicians experienced in the management of advanced Parkinson’ s disease, to ensure an appropriate risk-benefit assessment.
Το Tasmar δε θα πρέπει να συνταγογραφείται πριν να έχει πραγµατοποιηθεί µία πλήρης ενηµερωτική συζήτηση των κινδύνων µε τον ασθενή.
Tasmar should not be prescribed until there has been a complete informative discussion of the risks with the patient.
Το Τasmar θα πρέπει να διακόπτεται εάν δεν παρατηρηθούν σηµαντικά κλινικά οφέλη εντός 3 εβδοµάδων από την έναρξη της αγωγής ανεξαρτήτως δόσης.
Tasmar should be discontinued if substantial clinical benefits are not seen within 3 weeks of the initiation of the treatment regardless of dose.
Εξαιτίας του κινδύνου σπάνιας αλλά δυνητικά θανατηφόρου οξείας ηπατικής βλάβης, το Tasmar ενδείκνυται µόνο για χρήση σε ασθενείς µε ιδιοπαθή νόσο του Parkinson και κινητικές διακυµάνσεις οι οποίοι εµφανίζουν ανταπόκριση σε λεβοντόπα, οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται ή δεν εµφανίζουν ανοχή σε άλλους αναστολείς της κατεχολ- O - µεθυλοτρανσφεράσης (COMT).
Because of the risk of rare but potentially fatal acute liver injury, Tasmar is only indicated for use in patients with levodopa-responsive idiopathic Parkinson’ s disease and motor fluctuations, who failed to respond to or are intolerant of other COMT inhibitors.
Η περιοδική παρακολούθηση των ηπατικών ενζύµων δεν αποτελεί πρόγνωση για την εµφάνιση κεραυνοβόλου ηπατίτιδας.
Periodic monitoring of liver enzymes cannot reliably predict the occurrence of fulminant hepatitis.
Ωστόσο, πιστεύεται γενικά ότι η πρώιµη ανίχνευση ηπατικής βλάβης που οφείλεται σε φαρµακευτική αγωγή µαζί µε την άµεση διακοπή της αγωγής που ενοχοποιείται, ενισχύουν την πιθανότητα ανάρρωσης.
However, it is generally believed that early detection of medication-induced hepatic injury along with immediate withdrawal of the suspect medication enhances the likelihood for recovery.
Η ηπατική βλάβη έχει συχνότερα εµφανισθεί µεταξύ 1 µηνός και 6 µηνών µετά την έναρξη αγωγής µε Tasmar.
Liver injury has most often occurred between 1 month and 6 months after starting treatment with Tasmar.
Επιπλέον σπανίως έχει αναφερθεί καθυστερηµένη εκδήλωση ηπατίτιδας µετά από περίπου 18 µήνες θεραπείας.
Additionally late onset hepatitis after approximately 18 months of treatment has been reported rarely.
Θα πρέπει επίσης να σηµειωθεί ότι οι γυναίκες ασθενείς µπορεί να διατρέχουν µεγαλύτερο κίνδυνο ηπατικής βλάβης (βλέπε 4. 8).
It should also be noted that female patients may have a higher risk of liver injury (see 4.8).
Πριν την έναρξη της αγωγής:
Before starting treatment:
Σε περίπτωση µη φυσιολογικών τιµών των δοκιµασιών της ηπατικής λειτουργίας ή εµφάνισης σηµείων διαταραγµένης ηπατικής λειτουργίας, δε θα πρέπει να συνταγογραφηθεί το Tasmar.
If liver function tests are abnormal or there are signs of impaired liver function, Tasmar should not be prescribed.
Eάν πρέπει να συνταγογραφηθεί το Tasmar, ο ασθενής θα πρέπει να ενηµερωθεί για τα σηµεία και τα συµπτώµατα που µπορεί να υποδηλώνουν ηπατική βλάβη και να επικοινωνήσει αµέσως µε το γιατρό.
If Tasmar is to be prescribed, the patient should be informed about the signs and symptoms which may indicate liver injury, and to contact the physician immediately.
Κατά τη διάρκεια της αγωγής:
During treatment:
Η ηπατική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθείται κάθε 2 εβδοµάδες κατά τον πρώτο χρόνο αγωγής, κάθε 4 εβδοµάδες για τους επόµενους 6 µήνες και κάθε 8 εβδοµάδες στη συνέχεια.
Liver function should be monitored every 2 weeks for the first year of therapy, every 4 weeks for the next 6 months and every 8 weeks thereafter.
Εάν η δόση αυξηθεί σε 200 mg τρεις φορές ηµερησίως, η παρακολούθηση των ηπατικών ενζύµων πρέπει να πραγµατοποιηθεί πριν την αύξηση της δόσης και στη συνέχεια πρέπει να ξαναρχίσει ακολουθώντας την παραπάνω ακολουθία συχνοτήτων.
If the dose is increased to 200 mg tid, liver enzyme monitoring should take place before increasing the dose and then be re-initiated following the sequence of frequencies as above.
4 την εµφάνιση ηπατικής ανεπάρκειας (επίµονη ναυτία, κόπωση, λήθαργος, ανορεξία, ίκτερος, σκουρόχρωµα ούρα, κνησµός, ευαισθησία του δεξιού άνω τεταρτηµορίου).
Treatment should be immediately discontinued if ALT and/ or AST exceed the upper limit of normal or if symptoms or signs suggesting the onset of hepatic failure (persistent nausea, fatigue, lethargy, anorexia, jaundice, dark urine, pruritus, right upper quadrant tenderness) develop.
Εάν η αγωγή διακοπεί:
If treatment is discontinued:
Οι ασθενείς υπό αγωγή µε Tasmar που παρουσιάζουν ενδείξεις για οξεία ηπατική βλάβη και αποσύρονται από το φάρµακο, µπορεί να βρεθούν υπό αυξηµένο κίνδυνο ηπατικής βλάβης εάν το Tasmar επαναχορηγηθεί.
Patients who show evidence of acute liver injury while on Tasmar and are withdrawn from the drug may be at increased risk for liver injury if Tasmar is re- introduced.
Ως εκ τούτου, κανονικά δε θα πρέπει να επαναχορηγείται σε τέτοιους ασθενείς.
Accordingly, such patients should not be considered for re-treatment.
Κακόηθες Νευροληπτικό Σύνδροµο (NMS):
Neuroleptic Malignant Syndrome (NMS):
Σε ασθενείς µε νόσο του Parkinson, το NMS έχει την τάση να εµφανίζεται όταν διακόπτονται ή σταµατούν τα ντοπαµινεργικά φάρµακα.
In Parkinson`s patients, NMS tends to occur when discontinuing or stopping dopaminergic- enhancing medications.
Ως εκ τούτου, εάν εµφανισθούν συµπτώµατα µετά τη διακοπή του Tasmar, οι ιατροί θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόµενο αύξησης της δόσης λεβοντόπα στους ασθενείς (βλέπε 4. 2).
Therefore, if symptoms occur after discontinuing Tasmar, physicians should consider increasing the patient’ s levodopa dose (see 4.2).
Μεµονωµένα περιστατικά που συνηγορούν µε το σύνδροµο ΝΜS έχουν συσχετιστεί µε την αγωγή µε Tasmar.
Isolated cases consistent with NMS have been associated with Tasmar treatment.
Τα συµπτώµατα εµφανίζονται για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της θεραπείας µε Tasmar ή λίγο µετά τη διακοπή αυτού.
Symptoms have usually onset during Tasmar treatment or shortly after Tasmar has been discontinued.
To Kακόηθες Νευροληπτικό Σύνδροµο (ΝΜS) χαρακτηρίζεται από κινητικά συµπτώµατα (ακαµψία, µυοκλονία και τρόµος), µεταβολές της διανοητικής κατάστασης (διέγερση, σύγχυση, λήθαργος και κώµα), αυξηµένη θερµοκρασία σώµατος, δυσλειτουργία αυτόνοµου (ασταθής αρτηριακή πίεση, ταχυκαρδία) και αυξηµένη κρεατινοφωσφοκινάση ορού (CPK), η οποία µπορεί να είναι αποτέλεσµα µυόλυσης.
NMS is characterised by motor symptoms (rigidity, myoclonus and tremor), mental status changes (agitation, confusion, stupor and coma), elevated temperature, autonomic dysfunction (labile blood pressure, tachycardia) and elevated serum creatine phosphokinase (CPK) which may be a consequence of myolysis.
Θα πρέπει να λαµβάνεται υπόψη η διάγνωση του συνδρόµου NMS ακόµη και αν δεν είναι εµφανή όλα τα παραπάνω ευρήµατα.
A diagnosis of NMS should be considered even if not all the above findings are present.
Σε µια τέτοια διάγνωση το Tasmar θα πρέπει αµέσως να διακόπτεται και ο ασθενής να παρακολουθείται στενά.
Under such a diagnosis Tasmar should be immediately discontinued and the patient should be followed up closely.
Προκειµένου να µειωθεί ο κίνδυνος για NMS, δεν πρέπει να συνταγογραφείται Tasmar σε ασθενείς µε σοβαρή δυσκινησία ή µε προηγούµενο ιστορικό NMS, συµπεριλαµβανοµένης ραβδοµυόλυσης ή υπερθερµίας (βλέπε 4. 3).
To reduce the risk of NMS, Tasmar should not be prescribed for patients with severe dyskinesia or a previous history of NMS including rhabdomyolysis or
Οι ασθενείς που λαµβάνουν πολλαπλά φάρµακα µε επιδράσεις σε διαφορετικές οδούς του ΚΝΣ (π. χ. αντικαταθλιπτικά, νευροληπτικά, αντιχολινεργικά) µπορεί να βρίσκονται σε υψηλότερο κίνδυνο για ανάπτυξη NMS.
Patients receiving multiple medications with effects on different CNS pathways (e. g. antidepressants, neuroleptics, anticholinergics) may be at greater risk of developing NMS.
∆υσκινησία, ναυτία και άλλες ανεπιθύµητες αντιδράσεις σχετιζόµενες µε τη χορήγηση λεβοντόπα:
Dyskinesia, nausea and other levodopa-associated adverse reactions:
Οι ασθενείς µπορεί να εµφανίσουν έξαρση των ανεπιθύµητων ενεργειών που σχετίζονται µε τη λεβοντόπα.
Patients may experience an increase in levodopa-associated adverse reactions.
Οι ανεπιθύµητες αυτές αντιδράσεις µπορεί να µετριαστούν µε ελάττωση της δόσης της λεβοντόπα (βλέπε 4. 2).
Reducing the dose of levodopa (see 4.2) may often mitigate these adverse reactions.
∆ιάρροια:
Diarrhoea:
Σε κλινικές δοκιµές, παρατηρήθηκε διάρροια στο 16% και 18% των ασθενών που λάµβαναν Tasmar 100 mg τρεις φορές ηµερησίως και 200 mg τρεις φορές ηµερησίως αντιστοίχως, συγκριτικά µε το 8% των ασθενών που λάµβαναν εικονικό φάρµακο.
In clinical trials, diarrhoea developed in 16% and 18% of patients receiving Tasmar 100 mg tid and 200 mg tid respectively, compared to 8% of patients receiving placebo.
Η σχετιζόµενη µε τη χορήγηση του Tasmar διάρροια συνήθως ξεκινούσε 2 µε 4 µήνες µετά την έναρξη της θεραπείας.
Diarrhoea associated with Tasmar usually began 2 to 4 months after initiation of therapy.
Η διάρροια είχε σαν αποτέλεσµα την απόσυρση από τις κλινικές δοκιµές του 5% και 6% των ασθενών που λάµβαναν Tasmar 100 mg τρεις φορές ηµερησίως και 200 mg τρεις φορές ηµερησίως αντιστοίχως, συγκριτικά µε τον αποκλεισµό του 1% των ασθενών που λάµβαναν εικονικό φάρµακο.
Diarrhoea led to withdrawal of 5% and 6% of patients receiving Tasmar 100 mg tid and 200 mg tid respectively, compared to 1% of patients receiving placebo.
Αλληλεπίδραση βενσεραζίδης:
Benserazide interaction:
Λόγω της αλληλεπίδρασης µεταξύ υψηλής δόσης βενσεραζίδης και tolcapone (που έχει σαν αποτέλεσµα αυξηµένα επίπεδα βενσεραζίδης), ο συνταγογράφος ιατρός πρέπει να καταγράφει δοσοεξαρτώµενες ανεπιθύµητες ενέργειες µέχρις ότου αποκτηθεί περισσότερη εµπειρία (βλέπε 4. 5).
Due to the interaction between high dose benserazide and tolcapone (resulting in increased levels of benserazide), the prescriber should, until more experience has been gained, be observant of dose-related adverse events (see 4.5).
Αναστολείς ΜΑΟ:
MAO inhibitors:
Το Tasmar δεν πρέπει να χορηγείται σε συνδυασµό µε µη εκλεκτικούς αναστολείς της µονοαµινοξειδάσης (ΜΑΟ) (π. χ. φαινελζίνη και τρανυλκυπροµίνη).
Tasmar should not be given in conjunction with non-selective monoamine oxidase (MAO) inhibitors (e. g. phenelzine and tranylcypromine).
Ο συνδυασµός αναστολέων της ΜΑΟ- Α και της ΜΑΟ- Β είναι ισοδύναµος µε µη εκλεκτική 5 αναστολή της ΜΑΟ, γι 'αυτό δε θα πρέπει να χορηγούνται τα δύο αυτά είδη αναστολέων συγχρόνως µε το Tasmar και τα σκευάσµατα λεβοντόπα (βλέπε επίσης 4. 5).
The combination of MAO-A and MAO-B inhibitors is equivalent to non-selective MAO-inhibition, therefore they should not both be given concomitantly with Tasmar and levodopa preparations (see also 4.5).
Εκλεκτικοί αναστολείς της ΜΑΟ- Β δεν πρέπει να χρησιµοποιούνται σε δόσεις υψηλότερες των συνιστώµενων (π. χ. σελεγιλίνη 10 mg/ ηµέρα) όταν συγχορηγούνται µε Tasmar.
Selective MAO-B inhibitors should not be used at higher than recommended doses (e. g. selegiline 10 mg/ day) when co- administered with Tasmar.
Καθώς οι κλινικές πληροφορίες σχετικά µε το συνδυασµό βαρφαρίνης και tolcapone είναι περιορισµένες, οι παράµετροι πήξης θα πρέπει να παρακολουθούνται όταν τα φάρµακα αυτά συγχορηγούνται.
Since clinical information is limited regarding the combination of warfarin and tolcapone, coagulation parameters should be monitored when these drugs are co-administered.
∆υσανεξία λακτόζης:
Lactose intolerance:
Κάθε δισκίο περιέχει 7, 5 mg λακτόζη, ποσότητα πιθανότατα ανεπαρκής να προκαλέσει συµπτώµατα δυσανεξίας.
Each tablet contains 7.5 mg lactose; this quantity is probably not sufficient to induce symptoms of lactose intolerance.
Ασθενείς µε σπάνια κληρονοµικά προβλήµατα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκειας λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης- γαλακτόζης δεν θα πρέπει να λαµβάνουν αυτό το φάρµακο.
Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose- galactose malabsorption should not take this medicine.
Ειδικές οµάδες πληθυσµού:
Special populations:
Ασθενείς µε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/ min), πρέπει να υποβάλλονται σε θεραπεία µε προσοχή. ∆εν υπάρχουν στοιχεία σχετικά µε την ανοχή της tolcapone σ 'αυτή την οµάδα του πληθυσµού (βλέπε 5. 2).
No information on the tolerability of tolcapone in these populations is available (see 5.2).
Το Τasmar, ως ένας αναστολέας COMT, είναι γνωστό ότι αυξάνει τη βιοδιαθεσιµότητα της συγχορηγούµενης λεβοντόπα.
Tasmar, as a COMT inhibitor, is known to increase the bioavailability of the co-adminstered levodopa.
Η επακόλουθη αύξηση της ντοπαµινεργικής δράσης µπορεί να οδηγήσει στις ντοπαµινεργικές ανεπιθύµητες ενέργειες που παρατηρούνται µετά από αγωγή µε αναστολείς COMT.
The consequent increase in dopaminergic stimulation can lead to the dopaminergic side effects observed after treatment with COMT inhibitors.
Οι συχνότερες αυτών είναι αυξηµένη δυσκινησία, ναυτία, έµετος, κοιλιακό άλγος, συγκοπή, ορθοστατικά συµπτώµατα, δυσκοιλιότητα, διαταραχές ύπνου, υπνηλία, ψευδαίσθηση.
The most common of these are increased dyskinesia, nausea, vomiting, abdominal pain, syncope, orthostatic complains, constipation, sleep disorders, somnolence, hallucination.
Η λεβοντόπα έχει συσχετισθεί µε υπνηλία και επεισόδια αιφνίδιας έναρξης του ύπνου.
Levodopa has been associated with somnolence and episodes of sudden sleep onset.
Πολύ σπάνια έχει αναφερθεί αιφνίδια έναρξη του ύπνου κατά τη διάρκεια των καθηµερινών δραστηριοτήτων, σε µερικές περιπτώσεις χωρίς να γίνει αντιληπτή ή χωρίς προειδοποιητικές ενδείξεις.
Sudden onset of sleep during daily activities, in some cases without awareness or warning signs, has been reported very rarely.
Οι ασθενείς θα πρέπει να ενηµερωθούν για την παρενέργεια αυτή και πρέπει να τους δοθούν οδηγίες να είναι προσεκτικοί όταν οδηγούν ή χειρίζονται µηχανήµατα κατά τη διάρκεια της θεραπείας µε λεβοντόπα.
Patients must be informed of this and advised to exercise caution while driving or operating machines during treatment with levodopa.
Οι ασθενείς οι οποίοι παρουσίασαν υπνηλία και/ ή επεισόδιο αιφνίδιας έναρξης ύπνου, πρέπει να απέχουν από την οδήγηση ή το χειρισµό µηχανηµάτων.
Patients who have experienced somnolence and/ or an episode of sudden sleep onset must refrain from driving or operating machines.
Επιπλέον, θα πρέπει να εξετασθεί µείωση της δοσολογίας levodopa ή διακοπή της θεραπείας.
Furthermore a reduction of levodopa dosage or termination of therapy may be considered.
Σύνδεση µε πρωτεΐνες:
Protein binding:
Παρόλο που η tolcapone συνδέεται σε υψηλό ποσοστό µε τις πρωτεΐνες, in vitro µελέτες έχουν δείξει ότι η tolcapone δεν εκτοπίζει τη βαρφαρίνη, την τολβουταµίδη, τη διγιτοξίνη και τη φαινυτοΐνη από τα σηµεία σύνδεσής τους σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις.
Although tolcapone is highly protein bound, in vitro studies have shown that tolcapone did not displace warfarin, tolbutamide, digitoxin and phenytoin from their binding sites at therapeutic concentrations.
Κατεχόλες και άλλα φάρµακα που µεταβολίζονται από την κατεχολ- Ο- µεθυλοτρανσφεράση (COMT):
5 Catechols and other drugs metabolised by catechol-O-methyltransferase (COMT):
Η tolcapone µπορεί να επηρεάσει τη φαρµακοκινητική φαρµάκων που µεταβολίζονται από την COMT.
Tolcapone may influence the pharmacokinetics of drugs metabolised by COMT.
Ωστόσο δεν παρατηρήθηκε καµία επίδραση στη φαρµακοκινητική της καρβιντόπα που αποτελεί υπόστρωµα της COMT.
No effects were seen on the pharmacokinetics of the COMT substrate carbidopa.
Παρατηρήθηκε αλληλεπίδραση µε βενσεραζίδη, η οποία µπορεί να οδηγήσει σε αυξηµένα επίπεδα βενσεραζίδης και του ενεργού µεταβολίτη της.
An interaction was observed with benserazide, which may lead to increased levels of benserazide and its active metabolite.
Το µέγεθος της επίδρασης ήταν εξαρτώµενο από τη δόση της βενσεραζίδης.
The magnitude of the effect was dependent on the dose of benserazide.
Οι συγκεντρώσεις της βενσεραζίδης στο πλάσµα που παρατηρήθηκαν µετά από σύγχρονη χορήγηση tolcapone και βενσεραζίδης 25 mg/ λεβοντόπα ήταν ακόµη εντός του εύρους των τιµών που παρατηρούνται µετά τη χορήγηση λεβοντόπα/ βενσεραζίδης µόνο.
The plasma concentrations of benserazide observed after co-administration of tolcapone and benserazide-25 mg/ levodopa were still within the range of values observed with levodopa/ benserazide alone.
Από την άλλη πλευρά, µετά από συγχορήγηση tolcapone και βενσεραζίδης 50 mg/ λεβοντόπα οι συγκεντρώσεις της βενσεραζίδης στο πλάσµα µπορούσαν να αυξηθούν σε υψηλότερα επίπεδα από αυτά που παρατηρούνται συνήθως µετά τη χορήγηση λεβοντόπα/ βενσεραζίδης µόνο.
On the other hand, after co-administration of tolcapone and benserazide-50 mg/ levodopa the benserazide plasma concentrations could be increased above the levels usually observed with levodopa/ benserazide alone.
Η επίδραση της tolcapone στη φαρµακοκινητική άλλων φαρµάκων που µεταβολίζονται από την COMT όπως α - µεθυλντόπα, δοβουταµίνη, αποµορφίνη, αδρεναλίνη και ισοπρεναλίνη, δεν έχει εκτιµηθεί.
The effect of tolcapone on the pharmacokinetics of other drugs metabolised by COMT such as α -methyldopa, dobutamine, apomorphine, adrenaline and isoprenaline have not been evaluated.
Ο συνταγογράφος ιατρός πρέπει να παρατηρεί τις ανεπιθύµητες ενέργειες που προκαλούνται από 6 αυξηµένα επίπεδα αυτών των φαρµάκων στο πλάσµα όταν χορηγούνται σε συνδυασµό µε το Tasmar.
The prescriber should be observant of adverse effects caused by putative increased plasma levels of these drugs when combined with Tasmar.
Επίδραση της tolcapone στο µεταβολισµό άλλων φαρµάκων:
Effect of tolcapone on the metabolism of other drugs:
Λόγω της συγγένειάς της µε το κυτόχρωµα CYP2C9 in vitro, µπορεί να εµφανιστεί αλληλεπίδραση tolcapone και φαρµάκων των οποίων η απέκκριση εξαρτάται από τη µεταβολική αυτή οδό, όπως η τολβουταµίδη και η βαρφαρίνη.
Due to its affinity for cytochrome CYP2C9 in vitro, tolcapone may interfere with drugs whose clearance is dependent on this metabolic pathway, such as tolbutamide and warfarin.
Σε µια µελέτη αλληλεπίδρασης, παρατηρήθηκε ότι η tolcapone δεν µετέβαλε τη φαρµακοκινητική της τολβουταµίδης.
In an interaction study, tolcapone did not change the pharmacokinetics of tolbutamide.
Συνεπώς, δεν είναι πιθανό να εµφανιστούν κλινικά σηµαντικές αλληλεπιδράσεις που να σχετίζονται µε το κυτόχρωµα CYP2C9.
Therefore, clinically relevant interactions involving cytochrome CYP2C9 appear unlikely.