natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πόνος στα Άκρα Μυαλγία, οσφυαλγία
Gynaecomastia Priapism, prolonged erection
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
General disorders and administration site conditions
Ασυνήθεις Μη γνωστές
Common
* Αιφνίδια μείωση ή απώλεια ακοής έχει αναφερθεί σε ένα μικρό αριθμό περιστατικών μετά την κυκλοφορία στην αγορά και σε κλινικές μελέτες με την χρήση όλων των αναστολέων φωσφωδιεστεράσης τύπου 5, συμπεριλαμβανομένου του sildenafil.
* Sudden decrease or loss of hearing has been reported in a small number of post-marketing and clinical trial cases with the use of all PDE5 inhibitors, including sildenafil.
Κατά την παρακολούθηση μετά την κυκλοφορία στην αγορά οι ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί με μη γνωστή συχνότητα σε ασθενείς που λαμβάνουν sildenafil για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας, συμπεριλαμβάνουν:
Eye disorders:
Οφθαλμικές ∆ιαταραχές:
Non-arteritic anterior ischaemic optic neuropathy (NAION), retinal vascular occlusion, visual field defect.
10 Σε µελέτες εφάπαξ δόσεων έως 800 mg σε εθελοντές, οι ανεπιθύµητες ενέργειες ήταν παρόµοιες µε αυτές που παρατηρήθηκαν µε χορήγηση χαµηλότερων δόσεων, αλλά οι συχνότητες εµφάνισης και η βαρύτητα τους ήταν αυξηµένες.
In single dose volunteer studies of doses up to 800 mg, adverse reactions were similar to those seen at lower doses, but the incidence rates and severities were increased.
Η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών (κεφαλαλγία, έξαψη, ζάλη, δυσπεψία, ρινική συµφόρηση, διαταραχές της όρασης) αυξήθηκε μετά από εφάπαξ δόσεις των 200 mg.
At single doses of 200 mg the incidence of adverse reactions (headache, flushing, dizziness, dyspepsia, nasal congestion, altered vision) was increased.
Σε περιπτώσεις υπερδοσολογίας, πρέπει να εφαρµόζονται τα απαιτούµενα συνήθη υποστηρικτικά µέτρα.
In cases of overdose, standard supportive measures should be adopted as required.
Ο τεχνητός νεφρός δεν αναµένεται να επιταχύνει την κάθαρση του φαρµάκου, γιατί το sildenafil δεσµεύεται σε υψηλό ποσοστό από τις πρωτεΐνες του πλάσµατος και δεν αποβάλλεται µε τα ούρα.
Renal dialysis is not expected to accelerate clearance as sildenafil is highly bound to plasma proteins and not eliminated in the urine.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της δυσλειτουργίας στύσης, κωδικός ATC:
Drugs used in erectile dysfunction, ATC code:
Το sildenafil αποτελεί έναν ισχυρό και εκλεκτικό αναστολέα της ειδικής για την κυκλική μονοφωσφορική γουανοσίνη (cGMP) - φωσφωδιεστεράση τύπου 5 (PDE5), το ένζυμο που είναι υπεύθυνο για την αποικοδόµηση της cGMP.
Sildenafil is a potent and selective inhibitor of cyclic guanosine monophosphate (cGMP) specific phosphodiesterase type 5 (PDE5), the enzyme that is responsible for degradation of cGMP.
Παρουσιάζει 10 φορές µεγαλύτερη εκλεκτικότητα ως προς την PDE6, που συµµετέχει στην οδό της φωτοµετατροπής στον αµφιβληστροειδή.
There is a 10-fold selectivity over PDE6 which is involved in the phototransduction pathway in the retina.
Επίσης παρουσιάζει 80 φορές µεγαλύτερη εκλεκτικότητα σε σχέση με την PDE1 και πάνω από 700 φορές μεγαλύτερη εκλεκτικότητα σε σχέση με τις PDE2, 3, 4, 7, 8, 9, 10 και 11.
There is an 80-fold selectivity over PDE1, and over 700-fold over PDE 2, 3, 4, 7, 8, 9, 10 and 11.
Ειδικότερα, το sildenafil έχει πάνω από 4. 000 φορές μεγαλύτερη εκλεκτικότητα για την PDE5 σε σχέση µε την PDE3, την cAMP- εξειδικευµένη ισοµορφή της φωσφωδιεστεράσης που συµµετέχει στον έλεγχο της καρδιακής σύσπασης.
In particular, sildenafil has greater than 4,000-fold selectivity for PDE5 over PDE3, the cAMP-specific phosphodiesterase isoform involved in the control of cardiac contractility.
Το sildenafil προκαλεί µικρές και παροδικές µειώσεις της συστηματικής αρτηριακής πίεσης, οι οποίες, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δεν προκαλούν κλινικές εκδηλώσεις.
Sildenafil causes mild and transient decreases in systemic blood pressure which, in the majority of cases, do not translate into clinical effects.
Μετά από χρόνια χορήγηση 80 mg τρεις φορές την ημέρα σε ασθενείς με συστηματική υπέρταση, η μέση μεταβολή από την έναρξη στην συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση ήταν μια μείωση κατά 9, 4 mmHg και 9, 1 mmHg αντιστοίχως.
After chronic dosing of 80 mg three times a day to patients with systemic hypertension the mean change from baseline in systolic and diastolic blood pressure was a decrease of 9.4 mmHg and 9.1 mm Hg respectively.
11 Εφάπαξ δόσεις sildenafil από του στόματος μέχρι 100 mg σε υγιείς εθελοντές, δεν προκάλεσαν κλινικά σημαντικές επιδράσεις στο ΗΚΓ.
Single oral doses of sildenafil up to 100 mg in healthy volunteers produced no clinically relevant effects on ECG.
Σε µία µελέτη των αιµοδυναµικών επιδράσεων µίας εφάπαξ από του στόµατος δόσης 100 mg sildenafil σε 14 ασθενείς µε σοβαρή στεφανιαία νόσο (CAD) (> 70% στένωση τουλάχιστον µίας στεφανιαίας αρτηρίας), η µέση συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση σε κατάσταση ηρεµίας µειώθηκε κατά 7% και 6% αντίστοιχα, συγκριτικά µε τις τιµές έναρξης.
In a study of the hemodynamic effects of a single oral 100 mg dose of sildenafil in 14 patients with severe coronary artery disease (CAD) (> 70% stenosis of at least one coronary artery), the mean resting systolic and diastolic blood pressures decreased by 7% and 6% respectively compared to baseline.
Η µέση πνευµονική συστολική αρτηριακή πίεση µειώθηκε κατά 9%.
Mean pulmonary systolic blood pressure decreased by 9%.
To sildenafil δεν παρουσίασε καµία επίδραση στην καρδιακή παροχή, και δεν επηρέασε δυσµενώς την ροή του αίµατος διαµέσου των στενωµένων στεφανιαίων αρτηριών.
Sildenafil showed no effect on cardiac output, and did not impair blood flow through the stenosed coronary arteries.
Ήπιες και παροδικές διαφορές στην αντίληψη των χρωµάτων (µπλε/ πράσινο) ανιχνεύτηκαν σε ορισμένους ασθενείς χρησιµοποιώντας τη δοκιμασία Farnsworth- Munsell 100 hue test µία ώρα µετά από χορήγηση µίας δόσης 100 mg, ενώ καµιά επίδραση δεν ήταν ανιχνεύσιµη δύο ώρες µετά τη χορήγηση της δόσης.
Mild and transient differences in colour discrimination (blue/ green) were detected in some subjects using the Farnsworth-Munsell 100 hue test at 1 hour following a 100 mg dose, with no effects evident after 2 hours post-dose.
Ο πιθανολογούµενος µηχανισµός αυτής της διαταραχής στην αντίληψη των χρωµάτων σχετίζεται µε αναστολή της PDE6, η οποία εµπλέκεται στην ακολουθία αντιδράσεων φωτοµετατροπής στον αµφιβληστροειδή.
The postulated mechanism for this change in colour discrimination is related to inhibition of PDE6, which is involved in the phototransduction cascade of the retina.
Σε µία ελεγχόµενη µε εικονικό φάρµακο µελέτη µε µικρό πληθυσµό ασθενών µε τεκµηριωµένη πρώιµη εκφύλιση της ωχράς κηλίδας που σχετίζεται µε την ηλικία (9 άτοµα), το sildenafil (εφάπαξ δόση 100 mg) δεν εµφάνισε σηµαντικές µεταβολές στις οφθαλµολογικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν (οπτική οξύτητα, Amsler grid, διάκριση των χρωµάτων σε προσοµοίωση των σηματοδοτών οδικής κυκλοφορίας, περιµετρία Humphrey και φωτοστρές).
In a small size placebo-controlled study of patients with documented early age-related macular degeneration (n=9), sildenafil (single dose, 100 mg) demonstrated no significant changes in visual tests conducted (visual acuity, Amsler grid, colour discrimination simulated traffic light, Humphrey perimeter and photostress).
Αποτελεσματικότητα σε ενήλικες ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (PAH) Μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διεξήχθη σε 278 ασθενείς με πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση, PAH συσχετιζόμενη με νόσο του συνδετικού ιστού (CTD) και PAH μετά από χειρουργική αποκατάσταση συγγενών καρδιακών βλαβών.
Efficacy in adult patients with pulmonary arterial hypertension (PAH) A randomised, double-blind, placebo-controlled study was conducted in 278 patients with primary pulmonary hypertension, PAH associated with connective tissue disease (CTD), and PAH following surgical repair of congenital heart lesions.
Ο πληθυσμός της μελέτης ήταν 68 (25%) άνδρες και 209 (75%) γυναίκες με μέση ηλικία 49 ετών (εύρος:
The study population consisted of 68 (25%) men and 209 (75%) women with a mean age of 49 years (range:
18 – 81 ετών) και δοκιμασία βαδίσματος 6 λεπτών σε απόσταση από 100 έως και 450 μέτρα (μέσος όρος 344 μέτρα) κατά την έναρξη.
344 metres).
Στους 175 ασθενείς (63%) που συμπεριλήφθηκαν είχε διαγνωστεί πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση, σε 84 (30%) είχε διαγνωστεί πνευμονική αρτηριακή υπέρταση σχετιζόμενη με νόσο του συνδετικού ιστού και σε 18 (7%) ασθενείς είχε διαγνωστεί πνευμονική αρτηριακή υπέρταση σχετιζόμενη με χειρουργική αποκατάσταση συγγενών καρδιακών βλαβών.
175 patients (63%) included were diagnosed with primary pulmonary hypertension, 84 (30%) were diagnosed with 10 PAH associated with connective tissue disease (CTD) and 18 (7%) of the patients were diagnosed with PAH following surgical repair of congenital heart lesions.
Σύμφωνα με την ταξινόμηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, οι περισσότεροι ασθενείς βρίσκονταν στη λειτουργική κατηγορία II (107/ 277, 39%) ή ΙΙΙ (160/ 277, 58%), με μέση τιμή κατά την έναρξη στη δοκιμασία βαδίσματος 6 λεπτών 378 και 326 μέτρα αντίστοιχα, ενώ λιγότεροι ασθενείς βρίσκονταν στην κατηγορία Ι (1/ 277, 0, 4%) ή IV (9/ 277, 3%) κατά την έναρξη.
Most patients were WHO Functional Class II (107/ 277, 39%) or III (160/ 277, 58%) with a mean baseline 6 minute walking distance of 378 meters and 326 meters respectively; fewer patients were Class I (1/ 277, 0.4%) or IV (9/ 277, 3%) at baseline.
Στην μελέτη δεν συμμετείχαν ασθενείς με κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας < 45% ή κλάσμα βράχυνσης αριστερής κοιλίας < 0, 2.
Patients with left ventricular ejection fraction < 45% or left ventricular shortening fraction < 0.2 were not studied.
Ασθενείς στους οποίους προηγουμένως απέτυχε η θεραπεία με bosentan αποκλείσθηκαν από τη μελέτη.
Patients who previously failed bosentan therapy were excluded from the study.
12 Το κύριο τελικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η μεταβολή σε σχέση με την έναρξη κατά την 12η Εβδομάδα στη δοκιμασία βαδίσματος 6 λεπτών.
The primary efficacy endpoint was the change from baseline at week 12 in 6-minute walk distance.
Στατιστικά σημαντική αύξηση στην απόσταση βαδίσματος 6 λεπτών παρατηρήθηκε και στις 3 δοσολογικές ομάδες του sildenafil, συγκριτικά με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
A statistically significant increase in 6-minute walk distance was observed in all 3 sildenafil dose groups compared to those on placebo.
Οι διορθωμένες ως προς το εικονικό φάρμακο αυξήσεις στη απόσταση βαδίσματος ήταν 45 μέτρα (p < 0, 0001), 46 μέτρα (p < 0, 0001) και 50 μέτρα (p < 0, 0001) για το sildenafil 20 mg, 40 mg και 80 mg, αντιστοίχως.
Placebo corrected increases in walk distance were 45 metres (p < 0.0001), 46 metres (p < 0.0001) and 50 metres (p < 0.0001) for sildenafil 20 mg, 40 mg and 80 mg respectively.
Η βελτίωση στην απόσταση βαδίσματος ήταν εμφανής μετά από 4 εβδομάδες θεραπείας και το αποτέλεσμα αυτό διατηρήθηκε κατά την 8η και 12η εβδομάδα.
The improvement in walk distance was apparent after 4 weeks of treatment and this effect was maintained at weeks 8 and 12.
Τα αποτελέσματα ήταν γενικά συμβατά στις υποκατηγορίες ασθενών σύμφωνα με την απόσταση βαδίσματος κατά την έναρξη, την αιτιολογία (πρωτοπαθής και σχετιζόμενη με νόσο συνδετικού ιστού PAH), την λειτουργική κατηγορία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, το φύλο, τη φυλή, την περιοχή, τη μέση PAP και PVRI.
Results were generally consistent in subgroups according to baseline walking distance, aetiology (primary and CTD-associated PAH), WHO functional class, gender, race, location, mean PAP and PVRI.
Οι ασθενείς όλων των δοσολογικών ομάδων sildenafil πέτυχαν στατιστικά σημαντική μείωση της μέσης πνευμονικής αρτηριακής πίεσης (mPAP) σε σύγκριση με εκείνους, που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο.
Patients on all sildenafil doses achieved a statistically significant reduction in mean pulmonary arterial pressure (mPAP) compared to those on placebo.
H διορθωμένη ως προς το εικονικό φάρμακο θεραπεία ήταν - 2, 7 mmHg (p=0. 04) για το sildenafil 20 mg τρεις φορές ημερησίως.
The placebo-corrected treatment was – 2.7 mmHg (p=0.04) for sildenafil 20 mg three times a day.
Δεν υπήρξαν ενδείξεις για διαφορά στο αποτέλεσμα μεταξύ της δόσης 20 mg του sildenafil και των υψηλότερων δόσεων που μελετήθηκαν.
There was no evidence of a difference in effect between sildenafil 20 mg and the higher doses tested.
Η μέση μεταβολή από την έναρξη στην πνευμονική αγγειακή αντίσταση (PVR) ήταν – 122 dyne. sec/ cm5 για τη δόση 20 mg sildenafil, τρεις φορές ημερησίως.
The mean change from baseline in pulmonary vascular resistance (PVR) was – 122 dyne. sec/ cm5 for sildenafil 20 mg three times a day.
Η ποσοστιαία μείωση στις 12 εβδομάδες για τη δόση 20 mg sildenafil στην PVR (11, 2%) ήταν αναλογικά μεγαλύτερη από την μείωση στη συστηματική αγγειακή αντίσταση (SVR) (7, 2%).
The percent reduction at 12 weeks for sildenafil 20 mg in PVR (11.2%) was proportionally greater than the reduction in systemic vascular resistance (SVR) (7.2%).
Αποτελεσματικότητα σε ηλικιωμένους ασθενείς με PAH (όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με epoprostenol) Μία τυχαιοποιημένη, διπλά- τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διεξήχθη σε 267 ασθενείς με PAH, οι οποίοι ήταν σταθεροποιημένοι σε θεραπεία με ενδοφλέβια epoprostenol.
Efficacy in adult patients with PAH (when used in combination with epoprostenol) A randomised, double-blind, placebo controlled study was conducted in 267 patients with PAH who were stabilised on intravenous epoprostenol.
Στους ασθενείς με PAH συμπεριλαμβάνονταν εκείνοι με πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση PPAH (212/ 267, 79%) και PAH σχετιζόμενη με CTD (55/ 267, 21%).
The PAH patients included those with Primary Pulmonary Arterial Hypertension (212/ 267, 79%) and PAH associated with CTD (55/ 267, 21%).
Λιγότεροι ασθενείς βρίσκονταν στην κατηγορία Ι (3/ 267, 1%) ή ΙV (16/ 267, 6%) κατά την έναρξη.
Most patients were WHO Functional Class II (68/ 267, 26%) or III (175/ 267, 66%); fewer patients were Class I (3/ 267, 1%) or IV (16/ 267, 6%) at baseline; for a few patients (5/ 267, 2%), the WHO Functional Class was unknown.
Για κάποιους ασθενείς (5/ 267, 2%), η Λειτουργική Κατηγορία σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ήταν άγνωστη.
Patients were randomised to placebo or sildenafil (in a fixed titration starting from 20 mg, to 40 mg and then 80 mg, three times a day) when used in combination with intravenous epoprostenol.
Το κύριο τελικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η μεταβολή σε σχέση με την έναρξη κατά την 16 η εβδομάδα σε δοκιμασία βαδίσματος 6 λεπτών. Υπήρξε ένα στατιστικά σημαντικό όφελος του sildenafil συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο σε δοκιμασία βαδίσματος 6 λεπτών.
There was a statistically significant benefit of sildenafil compared to placebo in 6-minute walk distance.
Μία μέση, διορθωμένη αύξηση, ως προς το εικονικό φάρμακο σε απόσταση βαδίσματος 26 μέτρων παρατηρήθηκε υπέρ του sildenafil (95% CI:
A mean placebo corrected increase in walk distance of 26 metres was observed in favour of sildenafil (95% CI:
Για ασθενείς με απόσταση βαδίσματος κατά την έναρξη ≥325 μέτρα, το αποτέλεσμα της θεραπείας ήταν 38, 4 μέτρα υπέρ του sildenafil, ενώ για ασθενείς με απόσταση βαδίσματος κατά την έναρξη < 325 μέτρα, το αποτέλεσμα της θεραπείας ήταν 2, 3 μέτρα υπέρ του εικονικού φαρμάκου.
For patients with a baseline walking distance ≥ 325 metres, the treatment effect was 38.4 metres in favour of sildenafil; for patients with a baseline walking distance < 325 metres, the treatment effect was 2.3 metres in favour of placebo.
Για ασθενείς με πρωτοπαθή PAH, το αποτέλεσμα της θεραπείας ήταν 31, 3 μέτρα σε σύγκριση με 7, 7 μέτρα για ασθενείς με PAH σχετιζόμενη με νόσο συνδετικού ιστού.
For patients with primary PAH, the treatment effect was 31.1 metres compared to 7.7 metres for patients with PAH associated with CTD.
Μία μέση διορθωμένη, ως προς το εικονικό φάρμακο, επίδραση της θεραπείας των - 3, 9mmHg παρατηρήθηκε υπέρ του sildenafil (95% CI: - 5, 7, 2, 1) (p=0, 00003).
A mean placebo-corrected treatment effect of -3.9 mmHg was observed in favour of sildenafil (95% CI: -5.7, -2.1) (p=0.00003).
13 5. 2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
11 5.2 Pharmacokinetic properties
Οι µέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσµα επιτυγχάνονται µέσα σε 30 µε 120 λεπτά (διάµεσος χρόνος 60 λεπτά) µε χορήγηση από του στόματος, σε κατάσταση νηστείας.
Maximum observed plasma concentrations are reached within 30 to 120 minutes (median 60 minutes) of oral dosing in the fasted state.
Η µέση απόλυτη βιοδιαθεσιµότητα, µετά από χορήγηση από του στόματος, είναι 41% (εύρος 25- 63%).
The mean absolute oral bioavailability is 41% (range 25-63%).
Μετά από χορήγηση sildenafil από του στόµατος τρείς φορές την ημέρα, η AUC και η C max αυξάνουν ανάλογα µε τη δόση στο φάσµα των 20- 40 mg.
After oral three times a day dosing of sildenafil, AUC and Cmax increase in proportion with dose over the dose range of 20-40 mg.
Μετά την χορήγηση από του στόματος δόσεων 80 mg τρεις φορές την ημέρα, παρατηρήθηκε μεγαλύτερη αύξηση των επιπέδων του sildenafil στο πλάσμα απ 'ότι θα αναλογούσε στη δόση.
After oral doses of 80 mg three times a day a more than dose proportional increase in sildenafil plasma levels has been observed.
Στους ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα του sildenafil στη δόση 80 mg τρεις φορές ημερησίως ήταν κατά μέσο όρο 43% (90% CI:
In pulmonary arterial hypertension patients, the oral bioavailability of sildenafil after 80 mg three times a day was on average 43% (90% CI:
27% - 60%) υψηλότερη συγκριτικά με τις χαμηλότερες δόσεις.
27% - 60%) higher compared to the lower doses.
Όταν το sildenafil λαμβάνεται με τροφή, ο ρυθμός της απορρόφησης μειώνεται με μέση καθυστέρηση στο Tmax ίση με 60 λεπτά και μέση μείωση της Cmax κατά 29%, ωστόσο ο βαθμός απορρόφησης δεν επηρεάστηκε σημαντικά (η AUC μειώθηκε κατά 11%)
When sildenafil is taken with food, the rate of absorption is reduced with a mean delay in Tmax of 60 minutes and a mean reduction in Cmax of 29% however, the extent of absorption was not significantly affected (AUC decreased by 11%).
Ο µέσος όγκος κατανοµής (Vss) του sildenafil σε σταθεροποιηµένη κατάσταση είναι 105 l, γεγονός που φανερώνει την κατανοµή του στους ιστούς.
The mean steady state volume of distribution (Vss) for sildenafil is 105 l, indicating distribution into the tissues.
Μετά από δόσεις 20 mg τρεις φορές την ημέρα από του στόµατος, η µέση µέγιστη συνολική συγκέντρωση του sildenafil στο πλάσµα σε σταθεροποιημένη κατάσταση είναι περίπου 113 ng/ ml.
After oral doses of 20 mg three times a day, the mean maximum total plasma concentration of sildenafil at steady state is approximately 113 ng/ ml.
Το sildenafil και ο κύριος N - αποµεθυλιωµένος µεταβολίτης του στην κυκλοφορία, δεσµεύονται από τις πρωτεΐνες του πλάσµατος σε ποσοστό 96%.
Sildenafil and its major circulating N- desmethyl metabolite are approximately 96% bound to plasma proteins.
Η δέσµευση από τις πρωτεΐνες του πλάσµατος είναι ανεξάρτητη από τις συνολικές συγκεντρώσεις του φαρµάκου.
Protein binding is independent of total drug concentrations.
Το sildenafil υποβάλλεται σε κάθαρση κυρίως µέσω των ισοενζύµων των ηπατικών µικροσωµάτων CYP3A4 (κύρια οδός) και CYP2C9 (δευτερεύουσα οδός).
Sildenafil is cleared predominantly by the CYP3A4 (major route) and CYP2C9 (minor route) hepatic microsomal isoenzymes.
Ο κύριος µεταβολίτης του sildenafil στη κυκλοφορία προέρχεται από την Ν- αποµεθυλίωσή του.
The major circulating metabolite results from N-demethylation of sildenafil.
Ο µεταβολίτης αυτός έχει εκλεκτικότητα ως προς τις φωσφοδιεστεράσες ανάλογη αυτής του sildenafil και παρουσιάζει περίπου 50% δραστικότητα, in vitro, ως προς την PDE5, σε σχέση µε το μητρικό φάρμακο.
This metabolite has a phosphodiesterase selectivity profile similar to sildenafil and an in vitro potency for PDE5 approximately 50% that of the parent drug.
Ο Ν- αποµεθυλιωµένος µεταβολίτης µεταβολίζεται περαιτέρω, µε τελικό χρόνο ηµιζωής 4 ώρες περίπου.
The N-desmethyl metabolite is further metabolised, with a terminal half-life of approximately 4 h.
Σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, οι συγκεντρώσεις του Ν- αποµεθυλιωµένου µεταβολίτη στο πλάσμα είναι περίπου το 72% εκείνων του sildenafil μετά την χορήγηση 20 mg τρεις φορές την ημέρα (που αποτελεί συμβολή κατά 36% στις φαρμακολογικές επιδράσεις του sildenafil).
In patients with pulmonary arterial hypertension, plasma concentrations of N-desmethyl metabolite are approximately 72% those of sildenafil after 20 mg three times a day dosing (translating into a 36% contribution to sildenafil’ s pharmacological effects).
Κάθαρση:
Elimination:
Η συνολική κάθαρση του sildenafil από τον οργανισμό είναι 41 l/ ώρα µε επακόλουθο τελικό χρόνο ηµιζωής 3- 5 ώρες.
The total body clearance of sildenafil is 41 l/ h with a resultant terminal phase half-life of 3-5 h.
Μετά είτε την από του στόµατος ή ενδοφλέβια χορήγηση, το sildenafil αποβάλλεται µε τη µορφή µεταβολιτών κυρίως στα κόπρανα (περίπου το 80% της δόσης που χορηγήθηκε από του στόµατος) και σε µικρότερο βαθµό στα ούρα (περίπου το 13% της δόσης που χορηγήθηκε από το στόµατος).
After either oral or intravenous administration, sildenafil is excreted as metabolites predominantly in the faeces (approximately 80% of administered oral dose) and to a lesser extent in the urine (approximately 13% of administered oral dose).
Φαρµακοκινητικά στοιχεία σε ειδικές οµάδες ασθενών Ηλικιωµένοι:
Pharmacokinetics in special patient groups Elderly:
Υγιείς ηλικιωµένοι εθελοντές (65 ετών και άνω) εµφάνισαν µειωµένη κάθαρση του sildenafil, µε αποτέλεσµα την εµφάνιση κατά 90% περίπου υψηλότερων συγκεντρώσεων του sildenafil και του ενεργού Ν- αποµεθυλιωµένου µεταβολίτη του στο πλάσµα σε σύγκριση µε εκείνες που εµφανίζονται σε νεότερους υγιείς εθελοντές (18- 45 ετών).
Healthy elderly volunteers (65 years or over) had a reduced clearance of sildenafil, resulting in approximately 90% higher plasma concentrations of sildenafil and the active N-desmethyl metabolite compared to those seen in healthy younger volunteers (18-45 years).
Λόγω διαφορών στο βαθµό δέσµευσης από τις πρωτεΐνες του πλάσµατος που οφείλονται στην ηλικία, η αντίστοιχη αύξηση στη συγκέντρωση του ελεύθερου sildenafil στο πλάσµα ήταν περίπου 40%.
Due to age-differences in plasma protein binding, the corresponding increase in free sildenafil plasma concentration was approximately 40%.
14 Νεφρική ανεπάρκεια:
Renal insufficiency:
Σε εθελοντές µε ήπιου έως µέτριου βαθµού νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης = 30- 80 ml/ min), η φαρµακοκινητική του sildenafil δεν µεταβλήθηκε µετά από χορήγηση εφάπαξ από του στόµατος δόσης των 50 mg.
In volunteers with mild to moderate renal impairment (creatinine clearance = 30-80 ml/ min), the pharmacokinetics of sildenafil were not altered after receiving a 50 mg single oral dose.
Σε εθελοντές µε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/ min), η κάθαρση του sildenafil ήταν µειωµένη και είχε ως αποτέλεσµα την µέση αύξηση των AUC και C max κατά 100% και 88% αντίστοιχα, σε σύγκριση µε εθελοντές ίδιας ηλικίας χωρίς νεφρική ανεπάρκεια.
In volunteers with severe renal impairment (creatinine clearance < 30 ml/ min), sildenafil clearance was reduced, resulting in mean increases in AUC and Cmax of 100% and 88% respectively compared to age- matched volunteers with no renal impairment.
Επιπλέον, οι τιµές AUC και C max για τον Ν- αποµεθυλιωµένο µεταβολίτη αυξήθηκαν σηµαντικά κατά 200% και 79% αντίστοιχα, σε άτομα με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια συγκριτικά με άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία.
In addition, N-desmethyl metabolite AUC and Cmax values were significantly increased 200% and 79% respectively in subjects with severe renal impairment compared to subjects with normal renal function.
Σε εθελοντές µε ήπια έως μέτρια κίρρωση του ήπατος (Δείκτες Child- Pugh Α και Β), η κάθαρση του sildenafil ήταν µειωµένη και είχε ως αποτέλεσµα τη µέση αύξηση των AUC (85%) και C max (47%), σε σύγκριση µε εθελοντές ίδιας ηλικίας χωρίς ηπατική ανεπάρκεια.
12 In volunteers with mild to moderate hepatic cirrhosis (Child-Pugh class A and B) sildenafil clearance was reduced, resulting in increases in AUC (85%) and Cmax (47%) compared to age-matched volunteers with no hepatic impairment.