natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ανεπιθύμητες ενέργειες (≥5% όλων των
Adverse reactions (≥ 5% of all patients, n=438)
ασθενών, n=438)
System organ class
Κατηγορία οργανικού συστήματος
Frequency Adverse All reaction
Συχνότητα Ανεπιθύμητη ενέργεια
grades
Όλων των Βαθμού βαθμών 3- 4
Grade 3-4
Χρόνια φάση Βαθμού 3- 4
Chronic phase Grade 3-4
Επιταχυνόμενη φάση Βαθμού 3- 4
Accelerated phase Grade 3-4
Πολύ συχνές Κεφαλαλγία
Very common
15 1
15
Ναυτία Δυσκοιλιότητα Διάρροια Έμετος Κοιλιακό άλγος
Nausea Constipation Diarrhoea Vomiting Abdominal pain
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Skin and
Πολύ συχνές Πολύ συχνές Συχνές
Very common
Εξάνθημα Κνησμός Αλωπεκία
Rash
1 < 1 0
< 1
0 0 0
0 0
Μυαλγία Αρθραλγία Μυϊκοί σπασμοί Οστικό άλγος
Myalgia Arthralgia Muscle spasms Bone pain
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
Metabolism and Common nutrition disorders
Συχνές
Anorexia
Πολύ συχνές Συχνές Συχνές
Very common Common Common
Κόπωση Εξασθένιση Περιφερικό οίδημα
Fatigue Asthenia Oedema peripheral
Επιπρόσθετα δεδομένα από κλινικές δοκιμές Οι παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν σε ασθενείς που έλαβαν μέρος στις κλινικές μελέτες του Tasigna σε συχνότητα μικρότερη από 5% (συχνές: ≥1/ 100 με < 1/ 10, όχι συχνές: > 1/ 1. 000 με < 1/ 100, τα μεμονωμένα συμβάντα καταγράφονται ως ανεπιθύμητες ενέργειες μη γνωστές [δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα]).
Additional data from clinical trials The following adverse reactions were reported in patients in the Tasigna clinical studies at a frequency of less than 5% (common is ≥ 1/ 100 to< 1/10; uncommon is > 1/1,000 to< 1/100; single events are captured as frequency not known [cannot be estimated from the available data]).
Όσον αφορά τις εργαστηριακές μη φυσιολογικές τιμές, έχουν αναφερθεί πολύ συχνά συμβάντα (≥1/ 10) που δεν περιλαμβάνονται στον Πίνακα 2.
For laboratory abnormalities, very common events (≥ 1/ 10) not included in Table 2 are also reported.
Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνονται βάσει της κλινικής τους σχετικότητας και έχουν ταξινομηθεί στην κάθε κατηγορία κατά σειρά φθίνουσας σοβαρότητας.
These adverse reactions are included based on clinical relevance and ranked in order of decreasing seriousness within each category.
Έρευνες:
7 Investigations:
Πολύ συχνές: αυξημένη λιπάση.
Very common: lipase increased.
Συχνές: αυξημένη αμυλάση αίματος, αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης, αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, αυξημένη χολερυθρίνη αίματος, αυξημένη αλκαλική φωσφατάση, αυξημένη γ- γλουταμυλτρανσφεράση, αυξημένη κρεατινική φωσφοκινάση, αυξημένη γλυκόζη αίματος, μειωμένο σωματικό βάρος, αυξημένο σωματικό βάρος.
Common: blood amylase increased, alanine aminotransferase increased, aspartate aminotransferase increased, blood bilirubin increased, blood alkaline phosphatase increased, gamma- glutamyltransferase increased, blood creatinine phosphokinase increased, blood glucose increased, weight decreased, weight increased.
Όχι συχνές: αυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση, μειωμένη γλυκόζη αίματος, αυξημένη κρεατίνη αίματος, αυξημένη ουρία αίματος.
Uncommon: blood lactate dehydrogenase increased, blood glucose decreased, blood creatinine increased, blood urea increased.
8 Μη γνωστές: αυξημένη τροπονίνη, μειωμένο κάλιο αίματος, αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη αίματος.
Not known: troponin increased, blood potassium decreased, blood bilirubin unconjugated increased.
Συχνές: αίσθημα παλμών, παρατεταμένο διάστημα QT στο ηλεκτροκαρδιογράφημα.
Common: palpitations, electrocardiogram QT prolonged.
Όχι συχνές: καρδιακή ανεπάρκεια, στηθάγχη, κολπική μαρμαρυγή, περικαρδιακή συλλογή, στεφανιαία νόσος, καρδιομεγαλία, καρδιακό φύσημα, βραδυκαρδία.
Uncommon: cardiac failure, angina pectoris, atrial fibrillation, pericardial effusion, coronary artery disease, cardiomegaly, cardiac murmur, bradycardia.
Μη γνωστές: έμφραγμα του μυοκαρδίου, κοιλιακή δυσλειτουργία, περικαρδίτιδα, καρδιακός πτερυγισμός, έκτακτες συστολές.
Not known: myocardial infarction, ventricular dysfunction, pericarditis, cardiac flutter, extrasystoles.
Συχνές: εμπύρετη ουδετεροπενία, πανκυτταροπενία.
Common: febrile neutropenia, pancytopenia.
Όχι συχνές: θρομβοκυττάρωση, λευκοκυττάρωση.
Uncommon: thrombocythaemia, leukocytosis.
Συχνές: ζάλη, παραισθησία.
Common: dizziness, paraesthesia.
Όχι συχνές: ενδοκρανιακή αιμορραγία, ημικρανία, τρόμος, υπαισθησία, υπεραισθησία.
Uncommon: intracranial haemorrhage, migraine, tremor, hypoaesthesia, hyperaesthesia.
Μη γνωστές: εγκεφαλικό οίδημα, απώλεια συνείδησης, οπτική νευρίτιδα, περιφερική νευροπάθεια.
Not known: brain oedema, loss of consciousness, optic neuritis, peripheral neuropathy.
Όχι συχνές: αιμορραγία του οφθαλμού, μειωμένη οπτική οξύτητα, περικογχικό οίδημα, επιπεφυκίτιδα, ερεθισμός του οφθαλμού, ξηροφθαλμία.
Uncommon: eye haemorrhage, visual acuity reduced, periorbital oedema, conjunctivitis, eye irritation, dry eye.
Μη γνωστές: οίδημα της οπτικής θηλής, διπλωπία, θαμπή όραση, φωτοφοβία, οίδημα του οφθαλμού, βλεφαρίτιδα, πόνος του οφθαλμού.
Not known: papilloedema, diplopia, vision blurred, photophobia, eye swelling, blepharitis, eye pain.
Μη γνωστές: έκπτωση της ακουστικής οξύτητας, ωταλγία.
Not known: hearing impaired, ear pain.
Συχνές: δύσπνοια, δύσπνοια μετά από κόπωση, βήχας, δυσφωνία.
Common: dyspnoea, dyspnoea exertional, cough, dysphonia.
Όχι συχνές: πνευμονικό οίδημα, υπεζωκοτική συλλογή, διάμεση πνευμονοπάθεια, πλευριτικό άλγος, πλευρίτιδα, επίσταξη, φαρυγγολαρυγγικό άλγος, ερεθισμός του λαιμού.
Uncommon: pulmonary oedema, pleural effusion, interstitial lung disease, pleuric pain, pleurisy, epistaxis, pharyngolaryngeal pain, throat irritation.
Μη γνωστές: πνευμονική υπέρταση.
Not known: pulmonary hypertension.
Συχνές: κοιλιακή δυσφορία, δυσπεψία, μετεωρισμός.
Common: abdominal discomfort, dyspepsia, flatulence.
Όχι συχνές: παγκρεατίτιδα, αιμορραγία του γαστρεντερικού σωλήνα, μέλαινα, διάταση της κοιλίας, εξέλκωση του στόματος, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, στοματίτιδα, ξηροστομία.
Uncommon: pancreatitis, gastrointestinal haemorrhage, melaena, abdominal distension, mouth ulceration, gastroesophageal reflux, stomatitis, dry mouth.
Μη γνωστές: διάτρηση έλκους του γαστρεντερικού σωλήνα, οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία, αιματέμεση, γαστρικό έλκος, ελκωτική οισοφαγίτιδα, ατελής ειλεός.
Not known: gastrointestinal ulcer perforation, retroperitoneal haemorrhage, haematemesis, gastric ulcer, oesophagitis ulcerative, subileus.
Όχι συχνές: δυσουρία, επιτακτική ούρηση, νυκτουρία, πολυουρία.
Uncommon: dysuria, micturition urgency, nocturia, pollakiuria.
Μη γνωστές: νεφρική ανεπάρκεια, αιματουρία, ακράτεια ούρων.
Not known: renal failure, haematuria, urinary incontinence.
Συχνές: νυκτερινοί ιδρώτες, έκζεμα, κνίδωση, ερύθημα, υπεριδρωσία, ξηροδερμία.
Common: night sweats, eczema, urticaria, erythema, hyperhidrosis, dry skin.
Όχι συχνές: αποφολιδωτικό εξάνθημα, εκχύμωση, πρήξιμο του προσώπου.
Uncommon: exfoliative rash, ecchymosis, swelling face.
Μη γνωστές: οζώδες ερύθημα, δερματικό έλκος, πετέχειες, φωτοευαισθησία.
Not known: erythema nodosum, skin ulcer, petechiae, photosensitivity.
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού:
8 Musculoskeletal and connective tissue disorders:
Συχνές: μυοσκελετικός πόνος του θώρακα, μυοσκελετικός πόνος.
Common: musculoskeletal chest pain, musculoskeletal pain.
Όχι συχνές: μυϊκή αδυναμία.
Uncommon: muscular weakness.
Μη γνωστές: αρθρίτιδα, διόγκωση άρθρωσης.
Not known: arthritis, joint swelling.
9 Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος:
Endocrine disorders:
Όχι συχνές: υπερθυρεοειδισμός.
Uncommon: hyperthyroidism.
Μη γνωστές: υποθυρεοειδισμός, θυρεοειδίτιδα.
Not known: hypothyroidism, thyroiditis.
Συχνές: υπομαγνησιαιμία, υπερκαλιαιμία, υπεργλυκαιμία.
Common: hypomagnesaemia, hyperkalaemia, hyperglycaemia.
Όχι συχνές: υποκαλιαιμία, υπονατριαιμία, υπασβεστιαιμία, υποφωσφοραιμία, αφυδάτωση, μειωμένη όρεξη, αυξημένη όρεξη.
Uncommon: hypokalaemia, hyponatraemia, hypocalcaemia, hypophosphataemia, dehydration, decreased appetite, increased appetite.
Μη γνωστές: σακχαρώδης διαβήτης, υπερασβεστιαιμία, υπερφωσφαταιμία.
Not known: diabetes mellitus, hypercalcaemia, hyperphosphataemia.
Όχι συχνές: πνευμονία, ουρολοίμωξη, γαστρεντερίτιδα, φαρυγγίτιδα.
Uncommon: pneumonia, urinary tract infection, gastroenteritis, pharyngitis.
Μη γνωστές: σήψη, βρογχίτιδα, απλός έρπητας, καντιντίαση.
Not known: sepsis, bronchitis, herpes simplex, candidiadis.
Όχι συχνές: υπερτασική κρίση, αιμάτωμα.
Uncommon: hypertensive crisis, haematoma.
Συχνές: πυρεξία.
Common: pyrexia.
Όχι συχνές: θωρακικό άλγος, οίδημα προσώπου, οίδημα λόγω βαρύτητας, γριππώδης συνδρομή, ρίγη, αίσθημα κακουχίας.
Uncommon: chest pain, face oedema, gravitational oedema, influenza-like illness, chills, malaise.
Όχι συχνές: ηπατίτιδα.
Uncommon: hepatitis.
Μη γνωστές: ηπατοτοξικότητα, ηπατομεγαλία, ίκτερος.
Not known: hepatotoxicity, hepatomegaly, jaundice.
Συχνές: αϋπνία.
Common: insomnia.
Όχι συχνές: κατάθλιψη, άγχος.
Uncommon: depression, anxiety.
Μη γνωστές: αποπροσανατολισμός, συγχυτική κατάσταση.
Not known: disorientation, confusional state.
10 Οι κλινικά σχετικές ή σοβαρές μη φυσιολογικές εργαστηριακές τιμές αιματολογικών ή βιοχημικών ελέγχων παρουσιάζονται στον Πίνακα 3.
9 Clinically relevant or severe abnormalities of routine haematological or biochemistry laboratory values are presented in Table 3.
Μη φυσιολογικές εργαστηριακές τιμές βαθμού 3- 4
Grade 3-4 laboratory abnormalities
Βαθμού 3- 4
Haematological parameters
- Ουδετεροπενία - Θρομβοπενία - Αναιμία Βιοχημικές παράμετροι
- Neutropenia - Thrombocytopenia - Anaemia
- Αυξημένη κρεατινίνη - Αυξημένη λιπάση - Αυξημένη SGOT (AST) - Αυξημένη SGPT (ALT) - Υποφωσφοραιμία - Αυξημένη χολερυθρίνη (ολική)
- Elevated creatinine - Elevated lipase - Elevated SGOT (AST) - Elevated SGPT (ALT) - Hypophosphataemia - Elevated bilirubin (total)
Αναστολείς πρωτεϊνικών κινασών, κωδικός ATC:
Protein-kinase inhibitors, ATC code:
Το Tasigna είναι ένας ισχυρός αναστολέας της δραστηριότητας της κινάσης της τυροσίνης Abl της ογκοπρωτεΐνης Bcr- Abl και σε κυτταρικές σειρές και σε πρωτογενή λευχαιμικά κύτταρα θετικά για το χρωμόσωμα της Φιλαδέλφειας.
Tasigna is a potent inhibitor of the Abl tyrosine kinase activity of the Bcr-Abl oncoprotein both in cell lines and in primary Philadelphia-chromosome positive leukaemia cells.
Η ουσία συνδέεται με μεγάλη συγγένεια στο σημείο σύνδεσης ATP με τέτοιον τρόπο που καθίσταται ισχυρός αναστολέας της Bcr- Abl φυσικού τύπου και διατηρεί τη δραστικότητά της έναντι 32 από τις 33 ανθεκτικές στο imatinib μεταλλαγμένες μορφές της Bcr- Abl.
The substance binds with high affinity to the ATP-binding site in such a manner that it is a potent inhibitor of wild-type Bcr-Abl and maintains activity against 32/ 33 imatinib-resistant mutant forms of Bcr-Abl.
Ως συνέπεια αυτής της βιοχημικής δράσης, το nilotinib αναστέλλει εκλεκτικά τον πολλαπλασιασμό και επάγει την απόπτωση σε κυτταρικές σειρές και σε πρωτογενή λευχαιμικά κύτταρα θετικά για το χρωμόσωμα της Φιλαδέλφειας από ασθενείς με CML.
As a consequence of this biochemical activity, nilotinib selectively inhibits the proliferation and induces apoptosis in cell lines and in primary Philadelphia-chromosome positive leukaemia cells from CML patients.
Πίνακα 4).
Tasigna has little or no effect against the majority of other protein kinases examined, including Src, except for the PDGF, Kit and Ephrin receptor kinases, which it inhibits at concentrations within the range achieved following oral administration at therapeutic doses recommended for the treatment of CML (see Table 4).
11 Πίνακας 4
Table 4
κινασών του nilotinib (φωσφορυλίωση IC50 nM)
Kinase profile of nilotinib (phosphorylation IC50 nM)
Κλινικές μελέτες Διεξήχθη μια ανοικτή, μη ελεγχόμενη, πολυκεντρική μελέτη φάσης ΙΙ με σκοπό να καθοριστεί η αποτελεσματικότητα του Tasigna σε ασθενείς με CML που παρουσιάζουν αντοχή ή δυσανεξία στο imatinib με διαφορετικά θεραπευτικά σκέλη για τη νόσο σε χρόνια φάση και σε επιταχυνόμενη φάση.
Clinical studies An open-label, uncontrolled, multicentre Phase II study was conducted to determine the efficacy of Tasigna in patients with imatinib resistant or intolerant CML with separate treatment arms for chronic
Η μελέτη βρίσκεται σε εξέλιξη.
The study is ongoing.
Η αποτελεσματικότητα βασίστηκε σε 320 ασθενείς με νόσο σε CP και 119 ασθενείς με νόσο σε AP που συμμετείχαν στη μελέτη.
Efficacy was based on 320 CP patients and 119 AP patients enrolled.
Η διάμεση διάρκεια της θεραπείας ήταν 341 ημέρες για τους ασθενείς με νόσο σε CP και 202 ημέρες για τους ασθενείς με νόσο σε AP (βλ.
Median duration of treatment was 341 days for CP patients and 202 days for AP patients (see Table 5).
Επιτράπηκε κλιμάκωση της δόσης στα 600 mg δις ημερησίως.
Dose escalation to 600 mg twice daily was allowed.
Διάρκεια της έκθεσης με το Tasigna
Duration of exposure with Tasigna
Χρόνια φάση n=320
Chronic phase n=320
Επιταχυνόμενη φάση n=119
Accelerated phase n=119
Διάμεση διάρκεια της θεραπείας σε
Median duration of therapy in days
ημέρες (25ο- 75ο εκατοστημόριο)
(25th-75th percentiles)
Η πλειονότητα των ασθενών είχαν μακρύ ιστορικό CML που περιλάμβανε εκτεταμένη προηγούμενη θεραπεία με άλλους αντινεοπλασματικούς παράγοντες, περιλαμβανομένου του imatinib, της υδροξυουρίας, και της ιντερφερόνης, ενώ ορισμένοι ασθενείς είχαν υποβληθεί ακόμα και σε αποτυχημένη μεταμόσχευση οργάνου (Πίνακας 6).
The majority of patients had a long history of CML that included extensive prior treatment with other antineoplastic agents, including imatinib, hydroxyurea, interferon, and some had even failed organ transplant (Table 6).
Η διάμεση υψηλότερη προηγούμενη δόση imatinib ήταν 600 mg/ ημέρα για τους ασθενείς σε CP και 800 mg/ ημέρα για τους ασθενείς σε AP.
The median highest prior imatinib dose had been 600 mg/ day for CP patients and 800 mg/ day for AP patients.
Η υψηλότερη προηγούμενη δόση imatinib ήταν ≥600 mg/ ημέρα στο 75% όλων των ασθενών, με το 41% των ασθενών να έχουν λάβει δόσεις imatinib ≥800 mg/ ημέρα.
The highest prior imatinib dose was ≥ 600 mg/ day in 75% of all patients, with 41% of patients receiving imatinib doses ≥ 800 mg/ day.
12 Πίνακας 6
Table 6
Χαρακτηριστικά του ιστορικού της νόσου CML
CML disease history characteristics
Χρόνια φάση (n=320)
Chronic phase (n=320)
Επιταχυνόμενη φάση (n=119)
Accelerated phase (n=119)
Διάμεσος χρόνος από τη διάγνωση σε
since diagnosis in months
Αντοχή Δυσανεξία χωρίς MCyR Διάμεση διάρκεια της θεραπείας με
Resistant Intolerant without MCyR time of imatinib treatment in
imatinib σε ημέρες (25ο- 75ο εκατοστημόριο)
days (25th-75th percentiles)
Προηγούμενη λήψη υδροξυουρίας Προηγούμενη λήψη ιντερφερόνης Προηγούμενη μεταμόσχευση μυελού των οστών
Prior hydroxyurea Prior interferon Prior bone marrow transplant
Το κύριο καταληκτικό σημείο στους ασθενείς σε CP ήταν η μείζων κυτταρογενετική ανταπόκριση (MCyR), οριζόμενη ως εξάλειψη (CCyR, πλήρης κυτταρογενετική ανταπόκριση) ή σημαντική μείωση σε < 35% Ph+ μεταφάσεις (μερική κυτταρογενετική ανταπόκριση) των Ph+ αιμοποιητικών κυττάρων.
The primary endpoint in the CP patients was major cytogenetic response (MCyR), defined as elimination (CCyR, complete cytogenetic response) or significant reduction to < 35% Ph+ metaphases (partial cytogenetic response) of Ph+ haematopoietic cells.
Το ποσοστό της MCyR στους 320 ασθενείς σε CP ήταν 49%.
The MCyR rate in 320 CP patients was 49%.
Οι περισσότεροι ασθενείς με ανταπόκριση πέτυχαν MCyR γρήγορα, εντός 3 μηνών (διάμεσος χρόνος 2, 8 μήνες) από την έναρξη της θεραπείας με Tasigna και διατήρησαν αυτές τις ανταποκρίσεις (η διάμεση διάρκεια δεν έχει καθοριστεί).
Most responders achieved their MCyR rapidly within 3 months (median 2.8 months) of starting Tasigna treatment and these were sustained (median duration has not been reached).
Μεταξύ των 156 ασθενών με MCyR, 43 ασθενείς (27, 6%) έχασαν τη MCyR.
Among 156 patients with MCyR 43 patients (27.6%) lost their MCyR.
Οι ασθενείς με CHR κατά την έναρξη της μελέτης πέτυχαν MCyR ταχύτερα (1 έναντι 2, 8 μηνών).
2.8 months).
Από τους ασθενείς σε CP χωρίς CHR κατά την έναρξη της θεραπείας, το 70% πέτυχαν CHR και ο διάμεσος χρόνος μέχρι την CHR ήταν 1 μήνας, ενώ η διάμεση διάρκεια της CHR δεν έχει προσδιοριστεί.
Of CP patients without a baseline CHR, 70% achieved a CHR and median time to CHR was 1 month and median duration of CHR has not been reached.
Το ποσοστό συνολικά επιβεβαιωθείσας HR σε 119 ασθενείς σε AP ήταν 42%.
11 The overall confirmed HR rate in 119 AP patients was 42%.
Οι περισσότεροι ασθενείς με ανταπόκριση πέτυχαν HR σε σύντομο διάστημα από την έναρξη της θεραπείας με Tasigna (διάμεσος χρόνος 1, 0 μήνες) και αυτή η ανταπόκριση διατηρήθηκε (η διάμεση διάρκεια δεν έχει προσδιοριστεί).
Most responders achieved a HR early with Tasigna treatment (median 1.0 months) and these have been durable (median duration has not been reached).
Κανένας ασθενής δεν έχασε την CHR.
No patients have had a loss of CHR.
Το ποσοστό MCyR ήταν 27% με διάμεσο χρόνο έως την ανταπόκριση τους 2, 0 μήνες.
The MCyR rate was 27% with a median time to response of 2.0 months.
13 Τα ποσοστά ανταπόκρισης για τα δύο θεραπευτικά σκέλη αναφέρονται στον Πίνακα 7.
The rates of response for the two treatment arms are reported in Table 7.
Ανταπόκριση στην CML
Response in CML
Επιταχυνόμενη φάση
Accelerated Phase
Δυσανεξία (n=94)
Intolerant (n=94)
Σύνολο (n=320)
Total (n=320)
Σύνολο (n=119)
Total (n=119)
Συνολική (95% CI)
Overall (95%CI)
Πλήρης NEL Επιστροφή σε CP Κυτταρογενετική ανταπόκριση (%)
Complete NEL Return to CP Cytogenetic Response (%)
Μείζων (95% CI) Πλήρης Μερική
Major (95%CI) Complete Partial NEL = no evidence of leukaemia/ marrow 1
NEL = καμία ένδειξη λευχαιμίας/ ανταπόκριση του μυελού 1 114 ασθενείς σε CP είχαν CHR κατά την έναρξη της μελέτης και επομένως δεν μπορούσαν να αξιολογηθούν ως προς την πλήρη αιματολογική ανταπόκριση
114 CP patients had a CHR at baseline and were therefore not assessable for complete haematological response
Δεδομένα αποτελεσματικότητας σε ασθενείς με CML- BC δεν είναι ακόμα διαθέσιμα.
Efficacy data in patients with CML-BC are not yet available.
Από αυτούς τους 36 ασθενείς, οι 30 (83%) παρουσίαζαν αντοχή ή δυσανεξία στη θεραπεία.
Of these patients 30/ 36 (83%) were treatment resistant not intolerant.
Μετά από αποτυχία του imatinib, παρατηρήθηκαν 24 διαφορετικές μεταλλάξεις του Bcr- Abl στο 45% των ασθενών με CML σε χρόνια φάση και στο 57% των ασθενών σε επιταχυνόμενη φάση που αξιολογήθηκαν ως προς τις μεταλλάξεις.
After imatinib failure, 24 different Bcr-Abl mutations were noted in 45% of chronic phase and 57% of accelerated phase CML patients who were evaluated for mutations.
Το Tasigna επέδειξε αποτελεσματικότητα σε ασθενείς με διάφορες μεταλλάξεις του Bcr- Abl που συνδέονται με αντοχή στο imatinib, με εξαίρεση την T315I.
Tasigna demonstrated efficacy in patients harboring a variety of Bcr-Abl mutations associated with imatinib resistance, except T315I.
Απορρόφηση Οι μέγιστες συγκεντρώσεις του nilotinib επιτυγχάνονται 3 ώρες μετά από χορήγηση από του στόματος.
Absorption Peak concentrations of nilotinib are reached 3 hours after oral administration.
Η χορήγηση του Tasigna 30 λεπτά ή 2 ώρες μετά από την κατανάλωση τροφής αύξησε τη βιοδιαθεσιμότητα του nilotinib κατά 29% και 15% αντίστοιχα (βλ. παραγράφους 4. 2, 4. 4 και 4. 5).
Administration of Tasigna 30 minutes or 2 hours after food increased bioavailability of nilotinib by 29% or 15%, respectively (see sections 4.2, 4.4 and 4.5).
Κατανομή Η αναλογία αίματος προς πλάσμα του nilotinib είναι 0, 71.
Distribution The blood-to-plasma ratio of nilotinib is 0.71.
Βιομετασχηματισμός Οι κύριες μεταβολικές οδοί που εντοπίστηκαν σε υγιείς εθελοντές είναι η οξείδωση και η υδροξυλίωση.
Biotransformation Main metabolic pathways identified in healthy subjects are oxidation and hydroxylation.
14 Απέκκριση Μετά από εφάπαξ δόση ραδιοσημασμένου nilotinib σε υγιείς εθελοντές, περισσότερο από το 90% της δόσης απομακρύνθηκε εντός 7 ημερών, κυρίως στα κόπρανα (94% της δόσης).
12 Elimination After a single dose of radiolabelled nilotinib in healthy subjects, more than 90% of the dose was eliminated within 7 days, mainly in faeces (94% of the dose).
Το μητρικό φάρμακο αντιστοιχούσε στο 69% της δόσης.
Parent drug accounted for 69% of the dose.
Γραμμικότητα / μη γραμμικότητα Η έκθεση στο nilotinib σε σταθερή κατάσταση ήταν δοσοεξαρτώμενη, με λιγότερο από αναλογικές προς τις δόσεις αυξήσεις της συστηματικής έκθεσης σε επίπεδα δόσης υψηλότερα από 400 mg χορηγούμενα σε συχνότητα άπαξ ημερησίως.
Linearity / non-linearity Steady-state nilotinib exposure was dose-dependent, with less than dose-proportional increases in systemic exposure at dose levels higher than 400 mg given as once-daily dosing.
Η ημερήσια έκθεση του ορού στο nilotinib σε δόση 400 mg δις ημερησίως σε σταθερή κατάσταση ήταν κατά 35% υψηλότερη απ ’ ό, τι με τη δόση των 800 mg άπαξ ημερησίως.
Daily serum exposure to nilotinib with 400 mg twice-daily dosing at steady state was 35% higher than with 800 mg once-daily dosing.
Χαρακτηριστικά σε ασθενείς Η σταθερή κατάσταση επιτεύχθηκε κατά κύριο λόγο μέχρι την ημέρα 8.
Characteristics in patients Steady-state conditions were essentially achieved by day 8.
Μια αύξηση της έκθεσης του ορού στο nilotinib μεταξύ της πρώτης δόσης και της σταθερής κατάστασης ήταν περίπου διπλάσια για τη δόση άπαξ ημερησίως και 3, 8 φορές υψηλότερη για τη δόση δις ημερησίως.
An increase in serum exposure to nilotinib between the first dose and steady state was approximately 2-fold for daily dosing and 3.8-fold for twice-daily dosing.
Το nilotinib έχει αξιολογηθεί σε μελέτες φαρμακολογικής ασφάλειας, τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων, γονοτοξικότητας, τοξικότητας στην αναπαραγωγική ικανότητα και φωτοτοξικότητας.
Nilotinib has been evaluated in safety pharmacology, repeated dose toxicity, genotoxicity, reproductive toxicity and phototoxicity studies.
Μελέτες τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων σε σκύλους διάρκειας έως 4 εβδομάδων και σε πιθήκους cynomolgus διάρκειας έως 9 μηνών κατέδειξαν το ήπαρ ως το πρωταρχικό όργανο- στόχο της τοξικότητας του nilotinib.
Repeated-dose toxicity studies in dogs of up to 4 weeks’ duration and in cynomolgus monkeys of up to 9 months’ duration revealed the liver as the primary target organ of toxicity of nilotinib.
Στις μεταβολές συμπεριλαμβάνονταν αυξημένη δραστηριότητα της αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης και της αλκαλικής φωσφατάσης και ιστοπαθολογικά ευρήματα (κυρίως υπερπλασία/ υπερτροφία των κολποειδών και των κυττάρων Kupffer, υπερπλασία του χοληδόχου πόρου και περιπυλαία ίνωση).
Alterations included increased alanine aminotransferase and alkaline phosphatase activity and histopathology findings (mainly sinusoidal cell or Kupffer cell hyperplasia/ hypertrophy, bile duct hyperplasia and periportal fibrosis).
Οι εκθέσεις στα χαμηλότερα επίπεδα δόσης στα οποία παρατηρήθηκαν οι επιδράσεις στο ήπαρ ήταν χαμηλότερες από την έκθεση στον άνθρωπο σε δόση 800 mg/ ημέρα.
Exposures at the lowest dose levels at which the liver effects were seen were lower than the exposure in humans at a dose of 800 mg/ day.
Θνητότητα των εμβρύων και επιδράσεις στο έμβρυο (κυρίως μειωμένο βάρος εμβρύου, πρώιμη σύγκληση των οστών του
Increased post-implantation loss was observed in both the fertility study, which involved treatment of both males and females, and the embryotoxicity study, which involved treatment of females.
15 προσώπου (συνένωση γνάθων/ ζυγωματικών), σπλαχνικές και σκελετικές μεταβολές) σε ποντικούς και αυξημένη απορρόφηση και σκελετικές μεταβολές σε κουνέλια αναφέρθηκαν στις μελέτες εμβρυοτοξικότητας.
Embryo-lethality and foetal effects (mainly decreased foetal weights, premature fusion of the facial bones (fused maxilla/ zygomatic) visceral and skeletal variations) in rats and increased resorption of foetuses and skeletal variations in rabbits were present in the embryotoxicity studies.
Σε μια προ - και μεταγεννητική μελέτη ανάπτυξης σε αρουραίους η μητρική έκθεση στο nilotinib προκάλεσε μειωμένο σωματικό βάρος των νεογνών, με σχετιζόμενες αλλαγές στις παραμέτρους φυσικής ανάπτυξης όπως επίσης και μειωμένους δείκτες ζευγαρώματος και γονιμότητας στους απογόνους.
In a pre- and postnatal development study in rats, maternal exposure to nilotinib caused reduced pup body weight with associated changes in physical development parameters as well as reduced mating and fertility indices in the offspring.