natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ερεθισμός, ρινόρροια. πταρμός
Dyspnoea, tachypnea, epistaxis, coughing, nasal congestion, nasal irritation, rhinorrhea, sneezing
Πολύ συχνές:
32 Very common:
ον γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, διαταραχή του ορθού, γαστρεντερική διαταραχή, δυσκοιλιότητα, χαλαρά κόπρανα,
Diarrhoea, vomiting, nausea, abdominal pain Mouth ulceration, stomatitis ulcerative, stomatitis, right upper quadrant pain, dyspepsia, glossitis, gastroesophogeal reflux, rectal disorder, gastrointestinal disorder, constipation, loose stools, toothache, tooth disorder
ίνα Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
ed Skin and subcutaneous tissue disorders Very common:
νε
Alopecia, rash
δε έκζεμα, ακμή, διαταραχή δέρματος, διαταραχή όνυχα, δυσχρωματισμός δέρματος, κνησμός, ξηροδερμία, ερύθημα,
ori disorder, nail disorder, skin discolouration, pruritus, dry skin, erythema, bruise, sweating increased Musculoskeletal and
ί ας μώλωπας, εφίδρωση αυξημένη Διαταραχές του
Renal and urinary disorders
ορ μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
Arthralgia, myalgia, musculoskeletal pain
Πολύ συχνές:
ra Common:
Διαταραχές του αναπαραγωγικού
Reproductive system and breast disorders
Αρθραλγία, μυαλγία, μυοσκελετικός πόνος κλ Ενούρηση, διαταραχή ούρησης, ακράτεια ούρων κυ εια
Enuresis, micturition disorder, urinary incontinence
Θήλυ: αμηνόρροια, μηνορραγία, διαταραχή εμμήνου ρύσης, άδ
General disorders and administration site conditions
κολπική διαταραχή Άρρεν: άλγος όρχεων υη
Female: amenorrhea, menorrhagia, menstrual disorder, vaginal disorder Male: testicular pain lon
ευερεθιστότητα
fever§, influenza-like symptoms§, malaise, irritability
ου
Investigations
Μείωση του ρυθμού ανάπτυξης (μείωση ύψους και/ ή βάρους για την
Growth rate decrease (height and/ or weight decrease for age)§ uc
Συχνές:
Injury and poisoning Common:
ικ
4.9 Overdose lp
Παρ ’ όλα αυτά, όπως ισχύει και για οποιαδήποτε άλλη φαρμακολογικά δραστική ουσία, υτ
However, as for any pharmacologically active compound, symptomatic treatment with frequent monitoring of vital signs and close na
παρακολούθηση του ασθενή. α ρμ
observation of the patient is indicated. i
ισχ Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία:
Pharmacotherapeutic group:
ον τεχνικές ανασυνδυασμού του DNA.
Viraferon is a sterile, stable, formulation of highly purified interferon alfa-2b produced by recombinant DNA techniques.
ιπ Η δραστικότητα του Viraferon εκφράζεται με ΔΜ, όπου 1 mg ανασυνδυασμένης ιντερφερόνης άλφα -
33 The activity of Viraferon is expressed in terms of IU, with 1 mg of recombinant interferon alfa-2b protein corresponding to 2.6 x l08 IU.
νε προτύπου παρασκευάσματος αναφοράς της ανθρώπινης λευκοκυτταρικής ιντερφερόνης, που έχει καθιερωθεί από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας.
International Units are determined by comparison of the activity of the recombinant interferon alfa-2b with the activity of the international reference preparation of human leukocyte interferon established by the World Health Organisation.
ί ας κυμαίνονται από 15. 000 έως 21. 000 daltons περίπου.
The interferons are a family of small protein molecules with molecular weights of approximately 15,000 to 21,000 daltons.
Παράγονται και εκκρίνονται από κύτταρα ως απάντηση σε διάφορες ιογενείς λοιμώξεις ή σε διάφορους συνθετικούς και βιολογικούς επαγωγείς.
They are produced and secreted by cells in response to viral infections or various synthetic
ορ Εχουν προσδιορισθεί τρεις κύριες κατηγορίες ιντερφερονών: η άλφα, ή βήτα, ή γάμμα.
Three major classes of interferons have been identified: alpha, beta and gamma.
Οι τρεις κύριες αυτές κατηγορίες δεν είναι από μόνες τους ομοιογενείς και μπορεί να περιέχουν αρκετά διαφορετικά
More than 14 genetically distinct human alpha interferons have been identified.
Οι υποδοχείς της ανθρώπινης ιντερφερόνης, εια
s Viraferon has been classified as recombinant interferon alfa-2b.
όπως απομονώνονται από λεμφοβλαστοειδή (Daudi) κύτταρα του ανθρώπου, διαπιστώνεται ότι είναι σε υψηλό βαθμό ασύμμετρες πρωτεϊνες.
ori Interferons exert their cellular activities by binding to specific membrane receptors on the cell surface.
Εμφανίζουν εκλεκτικότητα για τις ιντερφερόνες του άδ
Human interferon receptors, as isolated from human lymphoblastoid (Daudi) cells, appear to be highly
ανθρώπου, αλλά όχι του ποντικού, γεγονός που υποδηλώνει εκλεκτικότητα ως προς το είδος προέλευσης.
They exhibit selectivity for human but not murine interferons, suggesting species specificity.
Ομως ορισμένα είδη υη
However, certain monkey species, eg, rhesus monkeys, are susceptible to pharmacodynamic stimulation upon exposure to human type
πιθήκων, π. χ. οι πίθηκοι rhesus, είναι ευαίσθητοι σε φαρμακοδυναμική διέγερση κατά την έκθεσή τους σε ανθρώπινες τύπου 1 ιντερφερόνες. οίο
ra 1 interferons.
Τα αποτελέσματα αρκετών μελετών δείχνουν ότι τη στιγμή που η ιντερφερόνη συνδέεται με την κυτταρική μεμβράνη, διεγείρεται μία πολύπλοκη διαδοχή ενδοκυτταρικών γεγονότων μεταξύ των οπ
The results of several studies suggest that, once bound to the cell membrane, interferon initiates a complex
Πιστεύεται ότι η διεργασία αυτή, είναι τουλάχιστον εν μέρει υπεύθυνη για τις ποικίλες κυτταρικές ανταποκρίσεις της ιντερφερόνης ου
It is thought that this process, at least in part, is responsible for the various cellular responses to interferon, including inhibition of virus replication in virus-infected cells, suppression of cell proliferation and such immunomodulating activities as lon enhancement of the phagocytic activity of macrophages and augmentation of the specific cytotoxicity of lymphocytes for target cells.
Οποιαδήποτε από τις ϊό
Any or all of these activities may contribute to interferon's therapeutic effects.
ανωτέρω δράσεις ή και όλες μαζί, συμβάλλουν στην επίτευξη των θεραπευτικών αποτελεσμάτων της ρο
Recombinant interferon alfa-2b has exhibited antiproliferative effects in studies employing both animal and no
ιντερφερόνης. όπ
human cell culture systems as well as human tumour xenografts in animals.
αντινεοπλασματική δράση και σημαντική ανοσοτροποποιητική δράση in vitro. υτ
It has demonstrated significant immunomodulatory activity in vitro.
Η ανασυνδυασμένη ιντερφερόνη άλφα- 2b αναστέλλει επίσης τον ιικό πολλαπλασιασμό in vitro και in κε
Although the exact antiviral t uc
Αυτή η δράση ρμ
mode of action of recombinant interferon alfa-2b is unknown, it appears to alter the host cell metabolism.
Φα
This action inhibits viral replication or if replication occurs, the progeny virions are unable to leave the cell. rod
38 Χρόνια Ηπατίτιδα Β:
Chronic hepatitis B:
Έχει παρατηρηθεί μια βελτίωση στην ιστολογική εμφάνιση του ήπατος.
Current clinical experience in patients who remain on interferon alfa-2b for 4 to 6 months indicates that therapy can produce clearance of serum HBV-DNA.
σε του HbeAg και του HBV- DNA, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση στη νοσηρότητα και θνησιμότητα.
been observed. na
ον Η ιντερφερόνη άλφα- 2b (6 εκατομμύρια ΔΜ/ m² 3 φορές την εβδομάδα για 6 μήνες) χορηγήθηκε σε παιδιά με χρόνια ηπατίτιδα Β.
Interferon alfa-2b (6 MIU/ m2 3 times a week for 6 months) has been given to children with chronic active hepatitis B.
λέ αποτελεσματικότητα.
Because of a methodological flaw, efficacy could not be demonstrated.
ιπ Χρόνια ηπατίτιδα C:
Chronic hepatitis C:
ίνα Σε ενήλικες ασθενείς που λαμβάνουν ιντερφερόνη σε συνδυασμό με ριμπαβιρίνη, το επιτυγχανόμενο ποσοστό παρατεταμένης ανταπόκρισης είναι 47%.
In adult patients receiving interferon in combination with ribavirin, the achieved sustained response rate is 47%.
νε συνδυασμό πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης με ριμπαβιρίνη (ποσοστό παρατεταμένης ανταπόκρισης 61% επιτευχθέν σε μία μελέτη που διεξήχθη σε πρωτοθεραπευόμενους ασθενείς με μία δόση
(sustained response rate of 61% achieved in a study performed in naïve patients with a ribavirin dose > 10.6 mg/ kg, p < 0.01).
ί ας Ενήλικες ασθενείς:
Adult patients:
Σαν αποτελεσματικότητα
The trials compared the efficacy of Viraferon used alone or in combination with ribavirin.
οφ ορίσθηκε η παρατεταμένη ιολογική ανταπόκριση, 6 μήνες μετά το τέλος της θεραπείας.
Efficacy was defined as sustained virologic response, 6 months after the end of treatment.
Οι ασθενείς που θα μπορούσαν να επιλεγούν για τις δοοκιμές αυτές, είχαν χρόνια ηπατίτιδα C, επιβεβαιωμένη με κλ θετική μέτρηση αντίδρασης αλύσου πολυμεράσης για HCV- RNA (PCR) (> 100 αντίγραφα/ ml), βιοψία ήπατο συμβατή με ιστολογική διάγνωση χρόνιας ηπατίτιδας χωρίς καμία άλλη αιτία για χρόνια κυ ηπατίτιδα και μη φυσιολογική ALT του ορού. εια
Eligible patients for these trials had chronic hepatitis C confirmed by a positive HCV-RNA polymerase chain reaction assay (PCR) (> 100 copies/ ml), a liver biopsy consistent with
Η πλειοψηφία των ασθενών σε αυτές τις κλινικές δοκιμές έλαβε θεραπεία άδ
The majority of patients in these clinical trials were treated for one year.
Στον Πίνακα 3 υη
Sustained virologic response rates for treatment groups treated for one year with Viraferon alone or in
παρουσιάζονται τα ποσοστά ανταπόκρισης παρατεταμένης ιολογικής ανταπόκρισης θεραπευτικών ομάδων που έλαβαν αγωγή με Viraferon μόνο ή σε συνδυασμό με ριμπαβιρίνη για ένα έτος (από δύο μελέτες). οίο
ed combination with ribavirin (from two studies) are shown in Table 3.
Συγχορήγηση του Viraferon με ριμπαβιρίνη αύξησε κατά, τουλάχιστον, δύο φορές την οπ
Co-administration of Viraferon with ribavirin increased the efficacy of Viraferon by at least two fold for the
αποτελεσματικότητα του Viraferon, για τη θεραπεία της χρόνιας ηπατίτιδας C σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη αγωγή.
s treatment of chronic heptatitis C in naïve patients.
Ο γονότυπος του HCV και το αρχικό ιικό φορτίο είναι προγνωστικοί ου
HCV genotype and baseline virus load are prognostic
παράγοντες που είναι γνωστοί ότι επηρεάζουν τα ποσοστά της ανταπόκρισης.
ori factors which are known to affect response rates.
Το αυξημένο ποσοστό ανταπόκρισης του συνδυασμού του Viraferon + ριμπαβιρίνη, συγκρινόμενο με το Viraferon μόνο του, ντ
The increased response rate to the combination of Viraferon + ribavirin, compared with Viraferon alone, is maintained across all subgroups.
Το σχετικό όφελος της συνδυασμένης θεραπείας με Viraferon + ριμπαβιρίνη είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην υποομάδα των ασθενών που είναι περισσότερο δύσκολο ϊό
The relative benefit of combination therapy with Viraferon + ribavirin is particularly significant in the most difficult to treat subgroup of patients
να αντιμετωπισθούν (γονότυπος 1 και υψηλό ιικό φορτίο) (Πίνακας 3). ρο
uth (genotype 1 and high virus load) (Table 3).
Άσχετα με το όπ
Regardless of genotype, patients who received
γονότυπο, οι ασθενείς που έλαβαν Viraferon σε συνδυασμό με ριμπαβιρίνη και έλαβαν ≥ 80% της αγωγής τους είχαν υψηλότερη παρατεταμένη ανταπόκριση 6 μήνες μετά από 1 έτους θεραπεία σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν < 80% της θεραπείας τους (56% έναντι 32% στην δοκιμή C/ I98 - ικ
ra Viraferon in combination with ribavirin and received ≥ 80% of their treatment had a higher sustained response 6 months after 1 year of treatment than those who took < 80% of their treatment (56% vs.
580). υτ κε
32% in trial C/ I98-580).
Πίνακας 3 Ποσοστά παρατεταμένης ιολογικής ανταπόκρισης με Viraferon + ριμπαβιρίνη (ένας χρόνος θεραπείας) ανά γονότυπο και ιικό φορτίο α
Sustained virologic response rates with Viraferon + ribavirin (one year of treatment) by genotype and viral load
Γονότυπος 1 ≤ 2 εκατομμύρια
uth Genotype 1 ≤ 2 million copies/ ml Genotype 1
Γονότυπος 1
ra > 2 million copies/ ml
ίνα Ασθενείς με ταυτόχρονη λοίμωξη HCV/ HIV Δύο δοκιμές έχουν διεξαχθεί σε ασθενείς με ταυτόχρονη λοίμωξη HIV και HCV.
HCV/ HIV Co-infected patients Two trials have been conducted in patients co-infected with HIV and HCV.
Συνολικά, και στις
Overall, in both studies, patients no
νε δύο μελέτες, οι ασθενείς που έλαβαν Viraferon συν ριμπαβιρίνη, ήταν λιγότερο πιθανό να ανταποκριθούν απ ’ ότι οι ασθενείς που έλαβαν πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη άλφα- 2b με ριμπαβιρίνη.
who received Viraferon plus ribavirin, were less likely to respond than patients who received pegylated interferon alfa-2b with ribavirin.
δε Η ανταπόκριση στη θεραπεία και στις δύο αυτές δοκιμές παρουσιάζεται στον Πίνακα 4.
The response to treatment in both of these trials is presented in Table 4.
Η Μελέτη 1 (RIBAVIC, P01017) ήταν μία τυχαιοποιημένη, πολυκεντρική μελέτη στην οποία ήταν εγγεγραμμένοι
Study 1 (RIBAVIC; P01017) was a randomized, multicentre study which enrolled 412 previously untreated t
ί ας 412 ενήλικες ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα C που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία οι οποίοι είχαν ταυτόχρονη λοίμωξη με HIV.
adult patients with chronic hepatitis C who were co-infected with HIV.
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε πεγκυλιωμένη
Patients were randomized to receive uc
ορ ιντερφερόνη άλφα- 2b (1, 5 µg/ kg/ εβδομάδα) συν ριμπαβιρίνη (800 mg/ ημέρα) ή Viraferon (3 MIU TIW) συν ριμπαβιρίνη (800 mg/ ημέρα) για 48 εβδομάδες με μία περίοδο παρακολούθησης των
Study 2 (P02080) was a randomized, single centre study that enrolled 95 previously untreated adult patients with chronic hepatitis C rod
οφ 6 μηνών.
who were co-infected with HIV.
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη άλφα- 2b (100 ή 150 µg / εβδομάδα βάσει σωματικού βάρους) συν κυ ριμπαβιρίνη (800- 1. 200 mg/ ημέρα βάσει σωματικού βάρους) ή Viraferon (3 MIU TIW) συν ριμπαβιρίνη (800- 1. 200 mg / ημέρα βάσει σωματικού βάρους).
Patients were randomized to receive either pegylated interferon alfa-2b (100 or 150 µg / week based on weight) plus ribavirin (800-1,200 mg/ day based on weight) or Viraferon (3 MIU TIW) plus ribavirin (800-1,200 mg/ day based on weight).
Η διάρκεια της θεραπείας ήταν εια
The duration of therapy was 48 weeks with a lp
48 εβδομάδες με μία περίοδο παρακολούθησης των 6 μηνών με εξαίρεση τους ασθενείς με λοίμωξη με γονότυπους 2 ή 3 και ιϊκό φορτίο < 800. 000 IU/ ml (Amplicor) οι οποίοι έλαβαν θεραπεία για άδ
follow-up period of 6 months except for patients infected with genotypes 2 or 3 and viral load < 800,000 IU/ ml (Amplicor) who were treated for 24 weeks with a 6-month follow-up period.
24 εβδομάδες με μία περίοδο παρακολούθησης των 6 μηνών. υη
na
Πίνακας 4
36 Table 4
Παρατεταμένη ιολογική ανταπόκριση βάσει γονοτύπου μετά το Viraferon σε συνδυασμό με ριμπαβιρίνη έναντι πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης άλφα- 2b σε οίο
Sustained virological response based on genotype ribavirin versus pegylated interferon alfa-2b in HCV/ HIV co-infected patients
συνδυασμό με ριμπαβιρίνη σε ασθενείς με ταυτόχρονη λοίμωξη HCV/ HIV
after Viraferon in combination with combination with ribavirin in
Μελέτη 11 οπ
Study 11
Μελέτη 22
Study 22 pegylated
πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη
ed
πεγκυλιωμένη ου
pegylated
άλφα- 2b (100
interferon
ιντερφερόνη ντ
interferon
ή
alfa-2b (100
ϊό
s
ρο
+ ribavirin
όπ
(800-
Όλοι οι ασθενείς
uth All Genotype 1, 4
MIU = εκατομμύρια διεθνών μονάδων, TIW = τρεις φορές την εβδομάδα. α: τιμή p βάσει του Cochran- Mantel Haenszel τεστ Χι στο τετράγωνο. ρμ
MIU = million international units; TIW = three times a week.
β: τιμή p βάσει του τεστ χι στο τετράγωνο. γ: άτομα < 75 kg έλαβαν 100 µg/ εβδομάδα πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη άλφα- 2b και άτομα ≥ 75 kg έλαβαν Φα
ge a: p value based on Cochran-Mantel Haenszel Chi square test. b: p value based on chi-square test. c: subjects < 75 kg received 100 µg/ week pegylated interferon alfa-2b and subjects ≥ 75 kg received 150 µg/ week pegylated interferon alfa-2b. lon d: ribavirin dosing was 800 mg for patients< 60 kg, 1,000 mg for patients 60- 75 kg, and 1,200 mg for patients > 75 kg.
ισχ 1 Carrat F, Bani- Sadr F, Pol S et al.
1 Carrat F, Bani-Sadr F, Pol S et al.
σε ον Ασθενείς που υποτροπίασαν:
Relapse patients:
Ένα σύνολο 345 ασθενών που υποτροπίασαν μετά από θεραπεία με ιντερφερόνη έλαβαν θεραπεία σε δύο κλινικές δοκιμές με μονοθεραπεία με Viraferon ή σε συνδυασμό
A total of 345 interferon alpha relapse patients were treated in two clinical trials with t
λέ με ριμπαβιρίνη.
Viraferon monotherapy or in combination with ribavirin.
Σ ’ αυτούς τους ασθενείς, η προσθήκη της ριμπαβιρίνης στο Viraferon αύξησε κατά 10 φορές την αποτελεσματικότητα του Viraferon χρησιμοποιούμενου μόνου στη θεραπεία της χρόνιας
In these patients, the addition of ribavirin to uc
ιπ ηπατίτιδας C (48, 6% έναντι 4, 7%).
Viraferon increased by as much as 10-fold the efficacy of Viraferon used alone in the treatment of chronic hepatitis C (48.6% vs.
Αυτή η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας περιελάμβανε απώλεια του HCV του ορού (< 100 αντιγραφα/ ml με PCR), βελτίωση στη ηπατική φλεγμονή, και
This enhancement in efficacy included loss of serum HCV (< 100 copies/ ml by PCR), improvement in hepatic inflammation, and normalisation of ALT, and was sustained when rod
ίνα επάνοδο στο φυσιολογικό της ALT και διατηρείτο όταν μετρήθηκε 6 μήνες μετά το τέλος της θεραπείας.
measured 6 months after the end of treatment.
νε Δεδομένα μακροχρόνιας αποτελεσματικότητας
Long-Term efficacy data lp
δε Σε μία μεγάλη μελέτη, 1. 071 ασθενείς εντάχθηκαν μετά τη θεραπεία σε μία προγενέστερη μελέτη με μη πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη άλφα- 2b ή με μη πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη άλφα- 2b/ ριμπαβιρίνη για
In a large study, 1,071 patients were enrolled after treatment in a prior non pegylated interferon alfa-2b or non pegylated interferon alfa-2b/ ribavirin study to evaluate the durability of sustained virologic response and assess the impact of continued viral negativity on clinical outcomes.
462 ασθενείς
462 patients completed at least 5 years na
ορ συμπλήρωσαν τουλάχιστον 5 χρόνια μακροχρόνιας παρακολούθησης και μόνο 12 « παρατεταμένως ανταποκριθέντες » από τους 492 υποτροπίασαν κατά τη διάρκεια αυτής της μελέτης.
The Kaplan-Meier estimate for continued sustained response over 5 years for all patients is 97% with a 95% Confidence Interval of [95%, 99%]. i dic
οφ Η εκτίμηση κατά Kaplan- Meier για συνεχιζόμενη παρατεταμένη ανταπόκριση πάνω από 5 χρόνια για όλους τους ασθενείς είναι 97% με ένα 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης [95%, 99%]. κλ Παρατεταμένη Ιολογική Ανταπόκριση (SVR) μετά τη θεραπεία χρόνιας HCV με μη πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη άλφα- 2b (με ή χωρίς ριμπαβιρίνη) οδηγεί σε μακροχρόνια κάθαρση του ιού παρέχοντας κυ λύση της ηπατικής λοίμωξης και κλινική « θεραπεία » από χρόνια HCV.
SVR after treatment of chronic HCV with non pegylated interferon alfa-2b (with or without ribavirin) results in long-term clearance of the virus providing resolution of the hepatic infection and clinical'cure 'from chronic HCV.
Ωστόσο, αυτό δεν αποκλείει την εμφάνιση ηπατικών επεισοδίων σε ασθενείς με κίρρωση (συμπεριλαμβανομένου εια
However, this does not preclude the occurrence of hepatic events in patients with cirrhosis Me
ηπατοκαρκινώματος). άδ
(including hepatocarcinoma).
HCV- RNA (που αξιολογήθηκε από ένα κεντρικό εργαστήριο που χρησιμοποιεί μία τεχνική RT- PCR βασισμένη στην έρευνα) εντάχθηκαν σε δύο πολυκεντρικές μελέτες και έλαβαν Viraferon 3 MIU/ m2 3 φορές εβδομαδιαίως και ριμπαβιρίνη 15 mg/ kg ανά ημέρα για 1 έτος και ακολούθησε εξάμηνη οίο
Children and adolescents 3 to 16 years of age with compensated chronic hepatitis C and detectable HCV- RNA (assessed by a central laboratory using a research-based RT-PCR assay) were enrolled in two multicentre trials and received Viraferon 3 MIU/ m2 3 times a week plus ribavirin 15 mg/ kg per day for 1 year followed by 6 months follow-up after-treatment.
57% άρρενες, 80% Καυκάσιοι, και 78% με γονότυπο 1, 64% ηλικίας ≤ 12 ετών.
57% male, 80% Caucasian, and 78% genotype 1,64% ≤ 12 years of age.
κυρίως από παιδιά με ήπια έως μέτρια ηπατίτιδα C.
The population enrolled mainly consisted in children with mild to moderate hepatitis C.
Λόγω έλλειψης ου
Sustained virological response rates in children and adolescents
δεδομένων σε παιδιά με σοβαρή πρόοδο της νόσου, και την πιθανότητα ανεπιθύμητων ενεργειών, ο λόγος οφέλους/ κινδύνου του συνδυασμού ριμπαβιρίνης και ιντερφερόνης άλφα- 2b πρέπει να ντ
37 were similar to those in adults.
εξετάζεται προσεκτικά σε αυτόν τον πληθυσμό (βλ. παραγράφους 4. 1, 4. 4 και 4. 8). ϊό
Due to the lack of data in children with severe progression of the disease, and the potential for undesirable effects, the benefit/ risk of the combination of ribavirin and interferon alfa-2b needs to be carefully considered in this population (see sections 4.1, 4.4 and 4.8).
Τα αποτελέσματα της μελέτης συνοψίζονται στον Πίνακα 5. ρο όπ ικ υτ α κε ρμ Φα
Study results are summarized in Table 5.
Ιολογική ανταπόκριση σε παιδιατρικούς ασθενείς χωρίς προηγηθείσα θεραπεία Viraferon 3 MIU/ m2 3 φορές την εβδομάδα
Virological response in previously untreated paediatric patients
σε + ριμπαβιρίνη 15 mg/ kg/ ημέρα
ed Viraferon 3 MIU/ m2 3 times a week +
ον
s ribavirin 15 mg/ kg/ day
Συνολική ανταπόκριση 1 (n=118)
ori Overall Response1 (n=118)
ίνα * Αριθμός (%) ασθενών
ra *Number (%) of patients 1.
ί ας Η φαρμακοκινητική του Viraferon μελετήθηκε σε υγιείς εθελοντές μετά από τη χορήγηση μεμονωμένων δόσεων 5 εκατομμυρίων ΔΜ/ m² και 10 εκατομμύρια ΔΜ υποδορίως, των
ge 5.2 Pharmacokinetic properties lon The pharmacokinetics of Viraferon were studied in healthy volunteers following single 5 million IU/ m2 and 10 million IU doses administered subcutaneously, at 5 million IU/ m2 administered intramuscularly and as a 30-minute intravenous infusion.
Οι μέσες συγκεντρώσεις ιντερφερόνης στον ορό, μετά την υποδόρια και την ενδομυϊκή χορήγησή της,
Cmax occurred three to 12 hours after the lower dose and six to no
οφ ήταν παρόμοιες.
eight hours after the higher dose.
Οι χρόνοι ημιζωής της αποβολής της κλ ιντερφερόνης, μετά από την χορήγησή της, ήταν περίπου δύο έως τρείς ώρες και έξι έως επτά ώρες κυ αντιστοίχως.
The elimination half-lives of interferon injections were approximately two to three hours, and six to seven hours, respectively.
Τόσο με την υποδόρια όσο και με την ενδομυϊκή εια
Both subcutaneous and intramuscular administration resulted in bioavailabilities greater than 100%. t uc
Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση, τα επίπεδα της ιντερφερόνης στον ορό έφθαναν στο μέγιστο (135 έως 273 ΔΜ/ ml) κατά το πέρας της έγχυσης, στη συνέχεια μειώθηκαν με ελαφρώς ταχύτερο ρυθμό απ ’ ότι μετά την υποδόρια ή ενδομυϊκή χορήγηση του φαρμακευτικού προϊόντος και έπεφταν υη
After intravenous administration, serum interferon levels peaked (135 to 273 IU/ ml) by the end of the infusion, then declined at a slightly more rapid rate than after subcutaneous or intramuscular administration rod
κάτω από τα όρια ανίχνευσης τέσσερις ώρες μετά την έγχυση.
of medicinal product, becoming undetectable four hours after the infusion.
Ο χρόνος ημιζωής της αποβολής της ιντερφερόνης ήταν περίπου δύο ώρες. οίο
The elimination half-life was approximately two hours.
ιντερφερόνης και με τις τρείς οδούς χορήγησης.
Urine levels of interferon were below the detection limit following each of the three routes of administration. lp
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες πολλαπλών δόσεων από Viraferon και καψάκια ου
Multiple-dose pharmacokinetic properties for Viraferon injection and ribavirin na
(τιτλοποιημένη δόση) είναι παρόμοιες σε ενήλικες και παιδιά ή εφήβους. ϊό
The pharmacokinetics of Viraferon and ribavirin (dose-normalized) are similar in adults and children or adolescents. i dic Me
Πίνακας 6.
38 Table 6.
Viraferon και ριμπαβιρίνη σε καψάκια όταν χορηγούνται σε παιδιά ή εφήβους με χρόνια ηπατίτιδα C όπ
Mean (% CV) multiple-dose pharmacokinetic parameters for Viraferon and ribavirin capsules when administered to children or adolescents with chronic hepatitis C
(n = 17)
15 mg/ kg/ day as 2 divided doses (n = 17)
κε
ed
* AUC12 (ng. hr/ ml) για τη ριμπαβιρίνη, AUC0- 24 (IU. hr/ ml) για το Viraferon Φα
ori *AUC12 (ng. hr/ ml) for ribavirin; AUC0-24 (IU. hr/ ml) for Viraferon
42 Στις κλινικές μελέτες που διεξήχθησαν υπό την εποπτεία της Schering- Plough, έγινε έλεγχος στα
Interferon neutralising factor assays were performed on serum samples of patients who received Viraferon in
ύ ισχ δείγματα ορού των ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε Viraferon, για την ανίχνευση παραγόντων που εξουδετερώνουν τη δράση της ιντερφερόνης.
Interferon neutralising factors are antibodies which neutralise the antiviral activity of interferon.
Η
The clinical incidence of neutralising factors developing in cancer patients treated systemically is 2.9% and in chronic hepatitis patients is 6.2%.
ον έπασχαν από ηπατίτιδα 6, 2%.
The detectable titres are low in almost
λέ αυτοάνοσο φαινόμενο.
ra all cases and have not been regularly associated with loss of response or any other autoimmune phenomenon.