natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα βαρφαρίνη ή phenprocoumon θα πρέπει να ελέγχονται τακτικά για αλλαγές στο χρόνο προθρομβίνης, το INR ή κλινικά αιμορραγικά επεισόδια (βλ. παραγράφους 4. 5 και 4. 8).
Patients taking concomitant warfarin or phenprocoumon should be monitored regularly for changes in prothrombin time, INR or clinical bleeding episodes (see sections 4.5 and 4.8).
Επιπλοκές επούλωσης τραυμάτων:
3 Wound healing complications:
Συνιστάται η προσωρινή διακοπή της θεραπείας με Nexavar, για προληπτικούς λόγους σε ασθενείς που υπόκεινται σε μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις.
Temporary interruption of Nexavar therapy is recommended for precautionary reasons in patients undergoing major surgical procedures.
Επομένως, η απόφαση να ξαναρχίσει η θεραπεία με Nexavar μετά από μια μεγάλη χειρουργική επέμβαση θα πρέπει να βασίζεται σε κλινική αξιολόγηση για την επαρκή επούλωση του τραύματος.
Therefore, the decision to resume Nexavar therapy following a major surgical intervention should be based on clinical judgement of adequate wound healing.
Η εμπειρία με τη χρήση του Nexavar σε ηλικιωμένους ασθενείς είναι περιορισμένη.
The experience with the use of Nexavar in elderly patients is limited.
Θα πρέπει να εξετασθεί η παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας.
Monitoring of renal function should be considered.
Καρκίνωμα νεφρών:
Renal cell carcinoma:
Ασθενείς Υψηλού Κινδύνου, σύμφωνα με την προγνωστική ομάδα MSKCC (Memorial Sloan Kettering Cancer Center), δε συμπεριλήφθησαν στη φάση ΙΙΙ της κλινικής μελέτης καρκινώματος νεφρού (βλ. μελέτη 1 στην παράγραφο 5. 1) και δεν έχει αξιολογηθεί η ωφέλεια / κίνδυνος σε αυτούς τους ασθενείς.
High Risk Patients, according to MSKCC (Memorial Sloan Kettering Cancer Center) prognostic group, were not included in the phase III clinical study in renal cell carcinoma (see study 1 in section 5.1); and benefit-risk in these patients has not been evaluated.
Αλληλεπιδράσεις μεταξύ φαρμάκων:
Drug-drug interactions:
Συνιστάται προσοχή όταν χορηγείται Nexavar με ουσίες που μεταβολίζονται / απεκκρίνονται κυρίως μέσω των οδών του UGT1A1 (π. χ. irinotecan) ή UGT1A9 (βλ. παράγραφο 4. 5).
Caution is recommended when administering Nexavar with compounds that are metabolised/ eliminated predominantly by the UGT1A1 (e. g. irinotecan) or UGT1A9 pathways (see section 4.5).
Συνιστάται προσοχή όταν το sorafenib συγχορηγείται με docetaxel (βλ. παράγραφο 4. 5).
Caution is recommended when sorafenib is co-administered with docetaxel (see section 4.5).
Eπαγωγείς των μεταβολικών ενζύμων:
Inducers of metabolic enzymes:
Χορήγηση ριφαμπικίνης για 5 ημέρες πριν τη χορήγηση μιας εφάπαξ δόσεως sorafenib επέφερε κατά μέσο όρο 37% μείωση της AUC του sorafenib.
Other inducers of CYP3A4 activity and/ or glucuronidation (e. g.
Άλλοι επαγωγείς της δραστικότητας του CYP3A4 και/ ή του γλυκουρονιδισμού (π. χ. Hypericum perforatum επίσης γνωστό ως St. John’ s wort, φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη και δεξαμεθαζόνη) μπορούν επίσης να αυξήσουν το μεταβολισμό του sorafenib και επομένως να μειώσουν τις συγκεντρώσεις του sorafenib.
John’ s wort, phenytoin, carbamazepine, phenobarbital, and dexamethasone) may also increase metabolism of sorafenib and thus decrease sorafenib concentrations.
Αναστολείς CYP3A4:
CYP3A4 inhibitors:
Η κετοκοναζόλη, ένας ισχυρός αναστολέας του CYP3A4, που χορηγήθηκε εφάπαξ ημερησίως για 7 ημέρες σε υγιείς άντρες εθελοντές, δεν επηρέασε τη μέση AUC μίας εφάπαξ δόσης 50 mg του sorafenib.
Ketoconazole, a potent inhibitor of CYP3A4, administered once daily for 7 days to healthy male volunteers did not alter the mean AUC of a single 50 mg dose of sorafenib.
4 Υποστρώματα CYP2C9:
CYP2C9 substrates:
Το sorafenib ανέστειλε in vitro το CYP2C9.
Sorafenib inhibited CYP2C9 in vitro.
Δε μπορεί να αποκλειστεί, ότι το sorafenib μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις των ταυτόχρονα χορηγούμενων υποστρωμάτων του CYP2C9.
It cannot be excluded that sorafenib may increase the concentrations of concomitantly administered substrates of CYP2C9.
Η ταυτόχρονη θεραπεία με Nexavar και βαρφαρίνη, ένα CYP2C9 υπόστρωμα, δεν επέφερε αλλαγές στο μέσο PT- INR σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
The concomitant treatment with Nexavar and warfarin, a CYP2C9 substrate, did not result in changes in mean PT-INR compared to placebo.
Εντούτοις, ασθενείς που λαμβάνουν βαρφαρίνη ή phenprocoymon θα πρέπει να ελέγχουν τακτικά το INR τους (βλ. παράγραφο 4. 4).
However, patients taking warfarin or phenprocoumon should have their INR checked regularly (see section 4.4).
Υποστρώματα CYP2B6 και CYP2C8:
CYP2B6 and CYP2C8 substrates:
Το sorafenib ανέστειλε in vitro το CYP2B6 και CYP2C8, αλλά η κλινική συσχέτιση αυτής της αναστολής δεν έχει αξιολογηθεί.
Sorafenib inhibited CYP2B6 and CYP2C8 in vitro, but the clinical relevance of this inhibition has not been evaluated.
Δε μπορεί να αποκλεισθεί ότι το sorafenib μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις των ταυτόχρονα χορηγούμενων υποστρωμάτων των CYP2B6 (π. χ. bupropion, cyclophosphamide, efavirenz, ifosfamide, methadone) και CYP2C8 (π. χ. paclitaxel, amodiaquine, repaglinide).
It cannot be excluded that sorafenib may increase the concentrations of concomitantly administered substrates of CYP2B6 (e. g. bupropion, cyclophosphamide, efavirenz, ifosfamide, methadone) and CYP2C8 (e. g. paclitaxel, amodiaquine, repaglinide).
Υποστρώματα UGT1A1 και UGT1A9:
UGT1A1 and UGT1A9 substrates:
Το sorefenib ανέστειλε in vitro τη γλυκουρονιδίωση μέσω των UGT1A1 και UGT1A9.
In vitro, sorafenib inhibited glucuronidation via UGT1A1 and UGT1A9.
Η κλινική συσχέτιση αυτού του ευρήματος δεν είναι γνωστή (βλ. παρακάτω και παράγραφο 4. 4).
The clinical relevance of this finding is unknown (see below and section 4.4).
Επιλεκτικά υποστρώματα των ισομορφών CYP:
CYP isoforms selective substrates:
Ταυτόχρονη χορήγηση του sorafenib με midazolam, dextromethorphan ή ομεπραζόλη τα οποία είναι υποστρώματα των κυτοχρωμάτων CYP3A4, CYP2D6 και CYP2C19, αντίστοιχα, δεν επηρέασε την έκθεση αυτών των παραγόντων.
Concomitant administration of sorafenib and midazolam, dextromethorphan or omeprazole, which are substrates for cytochromes CYP3A4, CYP2D6 and CYP2C19 respectively, did not alter the exposure of these agents.
Αυτό υποδεικνύει ότι το sorafenib είναι ούτε αναστολέας ούτε επαγωγέας αυτών των ισοενζύμων του κυτοχρώματος Ρ450.
This indicates that sorafenib is neither an inhibitor nor an inducer of these cytochrome P450 isoenzymes.
Μελέτες in vitro της επαγωγής του ενζύμου CYP:
4 In vitro studies of CYP enzyme induction:
Οι δραστικότητες των CYP1A2 και CYP3A4 δεν επηρεάστηκαν μετά από θεραπεία ανθρώπινων ηπατοκυττάρων υπό καλλιέργεια με sorafenib, υποδεικνύοντας ότι είναι απίθανο το sorafenib να είναι επαγωγέας των CYP1A2 και CYP3A4.
CYP1A2 and CYP3A4 activities were not altered after treatment of cultured human hepatocytes with sorafenib, indicating that sorafenib is unlikely to be an inducer of CYP1A2 and CYP3A4.
Υποστρώματα P- gp:
P-gp-substrates:
Το sorafenib έχει δείξει να αναστέλλει in vitro τη μεταφορά της πρωτεΐνης p - γλυκοπρωτεΐνη (P- gp).
In vitro, sorafenib has been shown to inhibit the transport protein p-glycoprotein (P- gp).
Αυξημένες συγκεντρώσεις των υποστρωμάτων P- gp στο πλάσμα όπως η διγοξίνη δε μπορούν να αποκλειστούν με ταυτόχρονη θεραπεία με sorafenib.
Increased plasma concentrations of P-gp substrates such as digoxin cannot be excluded with concomitant treatment with sorafenib.
Συνδυασμός με άλλους αντι- νεοπλασματικούς παράγοντες:
Combination with other anti-neoplastic agents:
Σε κλινικές μελέτες, το Nexavar χορηγήθηκε με ποικιλία άλλων αντι- νεοπλασματικών παραγόντων στα συνήθη δοσολογικά σχήματα, συμπεριλαμβανομένων των gemcitabine, oxaliplatin, doxorubicin και irinotecan.
In clinical studies Nexavar has been administered with a variety of other anti-neoplastic agents at their commonly used dosing regimens including gemcitabine, oxaliplatin, doxorubicin, and irinotecan.
To sorafenib δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική του gemcitabine ή του oxaliplatin.
Sorafenib had no effect on the pharmacokinetics of gemcitabine or oxaliplatin.
Ταυτόχρονη θεραπεία με Nexavar είχε ως αποτέλεσμα μια αύξηση 21% στην AUC του doxorubicin.
Concomitant treatment with Nexavar resulted in a 21% increase in the AUC of doxorubicin.
Όταν χορηγήθηκε με irinotecan, του οποίου ο ενεργός μεταβολίτης SN- 38 μεταβολίζεται περαιτέρω από την οδό UGT1A1, υπήρχε μία 67- 120% αύξηση στην AUC του SN- 38 και μία αύξηση 26- 42% στην AUC του irinotecan.
When administered with irinotecan, whose active metabolite SN-38 is further metabolised by the UGT1A1 pathway, there was a 67 - 120% increase in the AUC of SN-38 and a 26 - 42% increase in the AUC of irinotecan.
Η κλινική σημασία αυτών των ευρημάτων είναι άγνωστη (βλ. παράγραφο 4. 4).
The clinical significance of these findings is unknown (see section 4.4).
Όταν συγχορηγήθηκε docetaxel (75 ή 100 mg/ m2 χορηγήθηκαν εφάπαξ κάθε 21 ημέρες) με sorafenib (200 mg δύο φορές ημερησίως ή 400 mg δύο φορές ημερησίως χορηγήθηκαν στον κύκλο των 21 ημερών από την Ημέρα 2 έως 19 με διακοπή 3 ημερών στη δοσολογία κατά τη χορήγηση του docetaxel) υπήρξε μια 36- 80% αύξηση στην AUC του docetaxel και μία 16- 32% αύξηση στη Cmax του docetaxel.
Docetaxel (75 or 100 mg/ m2 administered once every 21 days) when co-administered with sorafenib (200 mg twice daily or 400 mg twice daily administered on Days 2 through 19 of a 21-day cycle with a 3-day break in dosing around administration of docetaxel) resulted in a 36-80% increase in docetaxel AUC and a 16-32% increase in docetaxel Cmax.
Προσοχή συνιστάται όταν το sorafenib συγχορηγείται με docetaxel (βλ. παράγραφο 4. 4).
Caution is recommended when sorafenib is co-administered with docetaxel (see section 4.4).
Δεν υπάρχουν στοιχεία για τη χρήση του sorafenib σε έγκυες γυναίκες.
There are no data on the use of sorafenib in pregnant women.
Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα συμπεριλαμβανομένων δυσμορφιών (βλ. παράγραφο 5. 3).
Studies in animals have shown reproductive toxicity including malformations (see section 5.3).
Σε αρουραίους, το sorafenib και οι μεταβολίτες του, έδειξαν ότι διαπερνούν τον κλακούντα και το sorafenib αναμένεται να προκαλέσει βλαβερές επιδράσεις στο έμβρυο.
In rats, sorafenib and its metabolites were demonstrated to cross the placenta and sorafenib is anticipated to cause harmful effects on the foetus.
Το Nexavar δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο, μετά από προσεκτική εκτίμηση για τις ανάγκες της μητέρας και τον κίνδυνο για το έμβρυο.
Nexavar should not be used during pregnancy unless clearly necessary, after careful consideration of the needs of the mother and the risk to the foetus.
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Women of childbearing potential must use effective contraception during treatment.
Αποτελέσματα από μελέτες σε ζώα υποδεικνύουν περαιτέρω ότι το sorafenib μπορεί να επηρεάσει την αντρική και γυναικεία γονιμότητα (βλ. παράγραφο 5. 3).
Results from animal studies further indicate that sorafenib can impair male and female fertility (see section 5.3).
Δεν είναι γνωστό εάν το sorafenib απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα.
It is not known whether sorafenib is excreted in human milk.
Σε ζώα, το sorafenib και/ ή οι μεταβολίτες του, απεκκρίθηκαν στο γάλα.
In animals, sorafenib and/ or its metabolites were excreted in milk.
Λόγω του ότι το sorafenib θα μπορούσε να βλάψει την ανάπτυξη και εξέλιξη του βρέφους (βλ. παράγραφο 5. 3), οι γυναίκες δεν πρέπει να θηλάζουν κατά τη διάρκεια θεραπείας με sorafenib.
Because sorafenib could harm infant growth and development (see section 5.3), women must not breast-feed during sorafenib treatment.
Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι το Nexavar επηρεάζει την ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών.
There is no evidence that Nexavar affects the ability to drive or to operate machinery.
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν διάρροια, εξάνθημα, αλωπεκία και σύνδρομο χεριού - ποδιού (αντιστοιχεί σε σύνδρομο παλαμο- πελματίας ερυθροδυσαισθησίας κατά ΜedRA)
The most common adverse reactions were diarrhoea, rash, alopecia and hand-foot syndrome (corresponds to palmar plantar erythrodysaesthesia syndrome in MedDRA).
Ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν σε τουλάχιστον 5% των ασθενών σε οποιαδήποτε ομάδα θεραπείας – μελέτη 11213 σε καρκίνωμα νεφρού (βλ. μελέτη 1 στην παράγραφο 5. 1).
Adverse reactions reported in at least 5% of patients in any treatment group – study 11213 in renal cell carcinoma (see study 1 in section 5.1).
Όλοι οι βαθμοί
Placebo N=451
Βαθμός 3
class Metabolism and
Βαθμός 4
Preferred term
Όλοι οι βαθμοί
all grades grade 3 grade 4 all grades grade 3 grade 4
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
nutrition disorders Nervous system
Ανορεξία
anorexia
< 1%
9% < 1% 0% 5% < 1%
5%
0%
< 1%
disorders
Κεφαλαλγία
headache
6%
6% 0% 0% 3% 0%
Αγγειακές Διαταραχές Διαταραχές του γαστρεντερικού
Vascular disorders Gastrointestinal disorders
Υπέρταση Έξαψη Διάρροια Ναυτία Έμετος Δυσκοιλιότητα
hypertension flushing diarrhoea nausea vomiting constipation
12% 6% 38% 16% 10% 6%
12% 2% < 1% 1% < 1% 6% 0% 0% 2% 0% 38% 2% 0% 9% < 1% 16% < 1% 0% 12% < 1% 10% < 1% 0% 6% < 1% 6% 0% 0% 3% 0%
1% 2% 9% 12% 6% 3%
Skin and subcutaneous tissue disorders
< 1% 0% < 1% < 1% < 1% 0%
rash alopecia hand foot syndrome**
28% 25% 19%
28% < 1% 0% 9% < 1% 25% < 1% 0% 3% 0% 19% 4% 0% 3% 0%
ποδιού ** Κνησμός Ερύθημα Ξηροδερμία Αποφολίδωση δέρματος
pruritus erythema dry skin skin exfoliation
17% 15% 11% 7%
17% < 1% 0% 4% 0% 15% 0% 0% 4% 0% 11% 0% 0% 2% 0% 7% < 1% 0% 2% 0%
< 1% 0% 0% < 1%
0% 0% 0% 0%
0% 0% 0% 0%
Musculoskeletal and connective
4% 4% 2% 2%
arthralgia
0% 0% 0% 0%
6% < 1% 0% 3% 0%
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
tissue disorders General disorders and
Αρθραλγία Πόνος στα άκρα
pain in extremity fatigue
< 1% < 1%
6% < 1% 0% 2% 0% 15% 2% 0% 11% < 1%
Κόπωση Ασθένεια
administration site conditions
15% 9%
asthenia
2% < 1%
9% < 1% 0% 4% < 1%
11% 4%
6 Table 2:
< 1% < 1%
System organ
7 Πίνακας 2:
Preferred
Εικονικό φάρμακο Ν=302
Placebo N= 302
Προτεινόμενος όρος
class Metabolism and
Όλοι οι βαθμοί
term
Βαθμός 3
all grades
Βαθμός 4
grade 3
Όλοι Βαθμός οι 3 βαθμοί
grade 4 all grades grade 3
Βαθμός 4
grade 4
3% < 1%
0% 3% < 1%
Διαταραχές του γαστρεντερικού
gastrointestinal disorders
διάρροια ναυτία κοιλιακός
diarrhoea nausea abdominal
39% 11%
39% 11%
8% < 1%
8% < 1%
11% 8%
pain
2% 1%
0% 3% < 1%
0% 0%
Skin and
πόνος έμετος
vomiting hand foot
7% 5%
5%
2% 1%
1%
0% 0%
0% 3% < 1%
3% 3%
0%
< 1% < 1%
subcutaneous
0% 0%
syndrome**
2%
0% 2% 0%
του υποδόριου ποδιού ** ιστού
alopecia rash pruritus dry skin
2% 8% 7% 4%
0% 2% 0% 0% 8% 0% 0% 7% < 1% 0% 4% 0%
0% 0% < 1% 0%
0% 0% 0% 0%
0% 0% 0% 0%
General disorders and
13%
< 1% 13% 3%
καταστάσεις της οδού χορήγησης
administration site conditions
ασθένεια
asthenia
< 1%
Investigations
Έρευνες
Respiratory, thoracic and
μείωση βάρους
decreased
2%
9%
< 1%
0% < 1% 0%
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
mediastinal disorders
βραχνή φωνή
hoarseness
Ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί σε πολλαπλές κλινικές δοκιμές είναι καταχωρημένες παρακάτω στον Πίνακα 3, ανά κατηγορία οργάνου συστήματος (ανά MedDRA) και συχνότητα.
Adverse reactions reported in multiple clinical trials are listed below in Table 3, by system organ class (in MedDRA) and frequency.
Οι συχνότητες καθορίζονται ως: πολύ συχνές (≥1/ 10), συχνές (≥1/ 100, < 1/ 10), όχι συχνές (≥1/ 1. 000, < 1/ 100).
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100, < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000, < 1/ 100).
Μέσα στην κάθε συχνότητα των ομάδων, παρουσιάζονται ανεπιθύμητες ενέργειες με σειρά φθίνουσας σοβαρότητας.
Within each frequency grouping, undesirable effects are presented in order of decreasing seriousness.
8 Πίνακας 3:
7 Table 3:
Όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν από ασθενείς σε πολλαπλές κλινικές δοκιμές.
All adverse reactions reported in patients in multiple clinical trials
Κατηγορία οργάνου
System organ class
συστήματος Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
Infections and infestations
≥1/ 10
≥ 1/ 10
≥1/ 1. 000, < 1/ 100 Θυλακίτιδα
≥ 1/ 1,000, < 1/ 100 folliculitis infection
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
Blood and lymphatic system disorders
Λεμφοπενία
lymphopenia
Λευκοπενία Ουδετεροπενία Αναιμία Θρομβοπενία
leucopenia neutropenia anaemia thrombocytopenia
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας (συμπεριλαμβανομένων δερματικών αντιδράσεων και κνίδωση)
hypersensitivity reactions (including skin reactions and urticaria)
Υποθυρεοειδισμός
hypothyroidism
Υποφωσφαταιμία
hypophosphataemia
Υπονατριαιμία Αφυδάτωση
hyponatraemia dehydration
Κατάθλιψη
depression
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
Nervous system disorders Ear and labyrinth disorders
Περιφερική αισθητική νευροπάθεια
peripheral sensory neuropathy tinnitus
Αναστρέψιμη πρόσθια λευκοεγκεφαλοπάθεια *
reversible posterior leukoencephalopathy*
Διαταραχές του ώτος και του λαβυρίνθου
Cardiac disorders
Εμβοές
myocardial ischaemia and infarction* congestive heart failure*
Ισχαιμία του μυοκαρδίου και έμφραγμα *, αποφρακτική καρδιακή ανεπάρκεια
haemorrhage (inc. gastrointestinal*, respiratory tract* and cerebral haemorrhage*) hypertension
Αγγειακές διαταραχές
hypertensive crisis*
Αιμορραγία (συμπερ. γαστρεντερικής * αναπνευστικής οδού * και εγκεφαλικής αιμορραγίας *) Υπέρταση
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Υπερτασική κρίση
hoarseness
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
rhinorrhoea
Βράγχος φωνής
Gastrointestinal disorders Hepatobiliary disorders
Ρινόρροια
diarrhoea nausea vomiting
9 Κατηγορία οργάνου
constipation stomatitis (including dry mouth and glossodynia) dyspepsia dysphagia
Πολύ
gastro oesophageal reflux disease pancreatitis gastritis gastrointestinal perforations* increase in bilirubin and jaundice cholecystitis cholangitis
Συχνές Συχνές
8 System organ class
Όχι Συχνές
Common Common
συστήματος Διαταραχές του γαστρεντερικού
Uncommon
≥1/ 10 Διάρροια Ναυτία Έμετος
≥ 1/ 10
≥1/ 100, < 1/ 10 Δυσκοιλιότητα Στοματίτιδα (συμπεριλαμβανομένων της ξηροστομίας και γλωσσοδυνίας) Δυσπεψία Δυσφαγία
≥ 1/ 100, < 1/ 10
≥1/ 1. 000, < 1/ 100 Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση Παγκρεατίτιδα Γαστρίτιδα Γαστρεντερικές διατρήσεις *
≥ 1/ 1,000, < 1/ 100
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
rash alopecia hand foot syndrome** erythema pruritus
Εξάνθημα Αλωπεκία Σύνδρομο χεριού - ποδιού ** Ερύθημα Κνησμός
dry skin dermatitis exfoliative acne skin desquamation
Έκζεμα Ελαφρύ πολύμορφο Ερύθημα.
eczema erythema multiforme minor keratoacanthoma/ squamous cell cancer of the skin
Αρθραλγία Μυαλγία
arthralgia myalgia
Νεφρική ανεπάρκεια
renal failure
Στυτική δυσλειτουργία
erectile dysfunction
Γυναικομαστία
gynaecomastia
Κόπωση Πόνος (συμπεριλαμβανο - μένου του στόματος, κοιλίας, οστών, πόνος του όγκου και κεφαλαλγία)
fatigue pain (including mouth, abdominal, bone, tumour pain and headache)
Ασθένεια Πυρετός Γριππώδης συνδρομή
asthenia fever influenza like illness
Αμυλάση αυξημένη Λίπαση αυξημένη
increased amylase increased lipase
Σωματικό βάρος μειωμένο Παροδική αύξηση στις τρανσαμινάσες
weight decreased transient increase in transaminases
Παροδική αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης αίματος Διεθνής Ομαλοποιημένη Σχέση μη φυσιολογική Επίπεδα προθρομβίνης μη φυσιολογικά
transient increase in blood alkaline phosphatase, INR abnormal, prothrombin level abnormal
* Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να έχουν απειλητική για τη ζωή ή θανατηφόρα έκβαση ** Το σύνδρομο χεριού ποδιού αντιστοιχεί στο σύνδρομο παλαμο- πελματίας ερυθροδυσαισθησίας κατά MedDRA.
* The adverse reactions may have a life-threatening or fatal outcome. ** hand foot syndrome corresponds to palmar plantar erythrodysaesthesia syndrome in MedDRA
10 Εργαστηριακές εξετάσεις μη φυσιολογικές Αυξημένη λίπαση και αμυλάση έχουν πολύ συχνά αναφερθεί.
Laboratory test abnormalities Increased lipase and amylase were very commonly reported.
Βαθμοί CTCAE 3 ή 4 των αυξήσεων λιπάσης εμφανίστηκαν στο 11% και στο 9% των ασθενών στην ομάδα του Nexavar στη μελέτη 1 (καρκίνωμα νεφρών) και στη μελέτη 3 (ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα) αντίστοιχα, σε σύγκριση με το 7% και το 9% των ασθενών στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
CTCAE Grade 3 or 4 lipase elevations occurred in 11% and 9% of patients in the Nexavar group in study 1 (RCC) and study 3 (HCC), respectively, compared to 7% and 9% of patients in the placebo group.
Βαθμοί 3 ή 4 CTCAE των αυξήσεων αμυλάσης, αναφέρθηκαν στο 1% και στο 2% των ασθενών στην ομάδα του Nexavar στη μελέτη 1 και στη μελέτη 3 αντίστοιχα, σε σύγκριση με το 3% των ασθενών στην κάθε ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
CTCAE Grade 3 or 4 amylase elevations were reported in 1% and 2% of patients in the Nexavar group in study 1 and study 3, respectively, compared to 3% of patients in each placebo group.
Αναφέρθηκε κλινική παγκρεατίτιδα σε 2 από τους 451 ασθενείς που θεραπεύτηκαν με Nexavar (CTCAE Βαθμός 4) στη μελέτη 1, σε 1 από τους 297 ασθενείς που θεραπεύτηκαν με Nexavar στη μελέτη 3 (CTCAE Βαθμός 2) και σε 1 από τους 451 ασθενείς (CTCAE Βαθμός 2) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου στη μελέτη 1.
Clinical pancreatitis was reported in 2 of 451 Nexavar treated patients (CTCAE Grade 4) in study 1, 1 of 297 Nexavar treated patients in study 3 (CTCAE Grade 2), and 1 of 451 patients (CTCAE Grade 2) in the placebo group in study 1.
Η υποφωσφαταιμία ήταν ένα πολύ συχνό εργαστηριακό εύρημα, που παρατηρήθηκε στο 45% και στο 35% των θεραπευόμενων με Nexavar ασθενών σε σύγκριση με το 12% και το 11% των ασθενών του εικονικού φαρμάκου στη μελέτη 1 και στη μελέτη 3 αντίστοιχα.
Hypophosphataemia was a very common laboratory finding, observed in 45% and 35% of Nexavar treated patients compared to 12% and 11% of placebo patients in study 1 and study 3, respectively.
Υποφωσφαταιμία CTCAE Βαθμού 3 (1 – 2 mg/ dl) στη μελέτη 1, εμφανίστηκε στο 13% των θεραπευομένων με Nexavar ασθενών και στο 3% των ασθενών του εικονικού φαρμάκου, στη μελέτη 3 στο 11% των θεραπευομένων με Nexavar ασθενών και στο 2% των ασθενών του εικονικού φαρμάκου.
CTCAE Grade 3 hypophosphataemia (1 – 2 mg/ dl) in study 1 occurred in 13% of Nexavar treated patients and 3% of patients in the placebo group, in study 3 in 11% of Nexavar treated patients and 2% of patients in the placebo group.
Δεν αναφέρθηκαν περιπτώσεις υποφωσφαταιμίας CTCAE Βαθμός 4 (< 1 mg/ dl), τόσο σε ασθενείς του Nexavar όσο και του εικονικού φαρμάκου στη μελέτη 1, και 1 περίπτωση στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου στη μελέτη 3..
There were no cases of CTCAE Grade 4 hypophosphataemia (< 1 mg/ dl) reported in either Nexavar or placebo patients in study 1, and 1 case in the placebo group in study 3.
Η αιτιολογία συσχέτισης της υποφωσφαταιμίας με το Nexavar δεν είναι γνωστή.
The aetiology of hypophosphataemia associated with Nexavar is not known.
Βαθμός CTCAE 3 ή 4 για μη φυσιολογικές εργαστηριακές εξετάσεις εμφανίστηκε σε ≥5% των θεραπευομένων με Nexavar ασθενών, συμπεριλαμβανομένης της λεμφοπενίας και ουδετεροπενίας.
CTCAE Grade 3 or 4 laboratory abnormalities occurring in ≥ 5% of Nexavar treated patients included lymphopenia and neutropenia.
Δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεραπεία για υπερδοσολογία με Nexavar.
There is no specific treatment for Nexavar overdose.
Στην περίπτωση ύποπτης υπερδοσολογίας, το Nexavar θα πρέπει να διακοπεί και να αρχίσει υποστηρικτική θεραπεία, όπου είναι απαραίτητο.
In the event of suspected overdose Nexavar should be withheld and supportive care instituted where necessary.
Αναστολείς της πρωτεϊνοκινάσης Κωδικός ATC:
Protein kinase inhibitors, ATC code:
To sorafenib είναι ένας αναστολέας πολλαπλών κινασών που έχει δείξει τόσο αντι - πολλαπλασιαστικές όσο και αντι- αγγειογενετικές ιδιότητες in vitro και in vivo.
Sorafenib is a multikinase inhibitor which has demonstrated both anti-proliferative and anti- angiogenic properties in vitro and in vivo.
Μηχανισμός δράσης και φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Το sorafenib είναι ένας αναστολέας πολλαπλών κινασών που μειώνει τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων in vitro.
Mechanism of action and pharmacodynamic effects Sorafenib is a multikinase inhibitor that decreases tumour cell proliferation in vitro.