natgillin/translations-raw huggingface dataset:
HBV αντι- ιική δράση in vitro:
HBV antiviral activity in vitro:
Η αντι- ιική δράση in vitro του tenofovir κατά του HBV αξιολογήθηκε στην κυτταρική γραμμή HepG2 2. 2. 15.
The in vitro antiviral activity of tenofovir against HBV was assessed in the HepG2 2.2.15 cell line.
Οι τιμές EC50 για το tenofovir ήταν στο εύρος από 0, 14 έως 1, 5 μmol/ l, με τιμές CC50 (50% συγκέντρωση κυτταροτοξικότητας) > 100 μmol/ l.
The EC50 values for tenofovir were in the range of 0.14 to 1.5 µmol/ l, with CC50 (50% cytotoxicity concentration) values > 100 µmol/ l.
Δεν αναγνωρίστηκαν HBV μεταλλάξεις σχετιζόμενες με αντοχή στο tenofovir disoproxil fumarate (βλ.
No HBV mutations associated with tenofovir disoproxil fumarate resistance have been identified (see Clinical results).
Σε αναλύσεις με κυτταρική βάση, τα στελέχη HBV που εκφράζουν τις μεταλλάξεις rtV173L, rtL180M και rtM204I/ V που σχετίζονται με αντοχή στη
In cell based assays, HBV strains expressing the rtV173L, rtL180M, and rtM204I/ V mutations associated with resistance to lamivudine and telbivudine showed a susceptibility to tenofovir ranging from 0.7- to 3.4-fold that of wild-type virus.
Τα στελέχη HBV που εκφράζουν τις μεταλλάξεις rtL180M, rtT184G, rtS202G/ I, rtM204V και rtM250V που σχετίζονται με αντοχή στο entecavir έδειξαν ευαισθησία στο tenofovir στο εύρος από 0, 6 έως 6, 9 φορές εκείνη του αρχέγονου ιού.
HBV strains expressing the rtL180M, rtT184G, rtS202G/ I, rtM204V and rtM250V mutations associated with resistance to entecavir showed a susceptibility to tenofovir ranging from 0.6- to 6.9-fold that of wild- type virus.
Τα στελέχη HBV που εκφράζουν τις μεταλλάξεις rtA181V και rtN236T που σχετίζονται με αντοχή στο adefovir έδειξαν ευαισθησία στο tenofovir στο εύρος από 2, 9 έως 10 φορές εκείνη του αρχέγονου ιού.
HBV strains expressing the adefovir-associated resistance mutations rtA181V and rtN236T showed a susceptibility to tenofovir ranging from 2.9- to 10-fold that of wild-type virus.
Οι ιοί που περιέχουν τη μετάλλαξη rtA181T παρέμειναν ευαίσθητοι στο tenofovir με τιμές EC50 1, 5 φορά εκείνη του αρχέγονου ιού.
Viruses containing the rtA181T mutation remained susceptible to tenofovir with EC50 values 1.5-fold that of wild-type virus.
Η απόδειξη των θετικών επιδράσεων του tenofovir disoproxil fumarate βασίζεται σε ιστολογικές, ιολογικές, βιοχημικές και ορολογικές ανταποκρίσεις κυρίως σε πρωτοθεραπευόμενους ενήλικες με HBeAg θετική ή HBeAg αρνητική χρόνια ηπατίτιδα B με αντιρροπούμενη ηπατική νόσο.
The demonstration of benefit of tenofovir disoproxil fumarate is based on histological, virological, biochemical and serological responses mainly in treatment-naïve adults with HBeAg positive and HBeAg negative chronic hepatitis B with compensated liver disease.
Εμπειρία με ασθενείς με αντιρροπούμενη ηπατική νόσο:
Experience in patients with compensated liver disease:
Τα αποτελέσματα 48 εβδομάδων από δύο τυχαιοποιημένες, διπλές τυφλές μελέτες φάσης 3 που σύγκριναν το tenofovir disoproxil fumarate με το adefovir dipivoxil σε ασθενείς με αντιρροπούμενη ηπατική νόσο παρουσιάζονται στον Πίνακα 2 παρακάτω.
Results through 48 weeks from two randomised, phase 3 double-blind studies comparing tenofovir disoproxil fumarate to adefovir dipivoxil in patients with compensated liver disease are presented in Table 2 below.
Η μελέτη GS- US- 174- 0103 διενεργήθηκε σε 266 (τυχαιοποιημένους και υπό θεραπεία) HBeAg θετικούς ασθενείς, ενώ η μελέτη GS- US- 174- 0102 διενεργήθηκε σε 375 (τυχαιοποιημένους και υπό θεραπεία) ασθενείς αρνητικούς για HBeAg και θετικούς για HBeAb.
Study GS-US-174-0103 was conducted in 266 (randomised and treated) HBeAg positive patients while study GS-US-174-0102 was conducted in 375 (randomised and treated) patients negative for HBeAg and positive for HBeAb.
Και στις δύο αυτές μελέτες, το tenofovir disoproxil fumarate ήταν σημαντικά ανώτερο σε σχέση με το adefovir dipivoxil για το πρωτογενές καταληκτικό σημείο πλήρους ανταπόκρισης (καθοριζόμενο ως επίπεδα HBV DNA < 400 αντίγραφα/ ml και βελτίωση στην κλίμακα Knodell φλεγμονής- νέκρωσης τουλάχιστον 2 σημείων χωρίς επιδείνωση στην κλίμακα ίνωσης Knodell).
In both of these studies tenofovir disoproxil fumarate was significantly superior to adefovir dipivoxil for the primary efficacy endpoint of complete response (defined as HBV DNA levels < 400 copies/ ml and Knodell necroinflammatory score improvement of at least 2 points without worsening in Knodell fibrosis).
Η θεραπεία με tenofovir disoproxil 245 mg (ως fumarate) συσχετίστηκε επίσης με σημαντικά υψηλότερες αναλογίες ασθενών με HBV DNA < 400 αντίγραφα/ ml σε σύγκριση με τη θεραπεία με adefovir dipivoxil 10 mg.
Treatment with tenofovir disoproxil 245 mg (as fumarate) was also associated with significantly greater proportions of patients with HBV DNA < 400 copies/ ml, when compared to adefovir dipivoxil 10 mg treatment.
Και οι δύο θεραπείες παρείχαν παρόμοια αποτελέσματα όσον αφορά την ιστολογική ανταπόκριση (καθοριζόμενη ως βελτίωση στην κλίμακα Knodell φλεγμονής- νέκρωσης τουλάχιστον 2 σημείων χωρίς επιδείνωση στην κλίμακα ίνωσης Knodell) κατά την 48η εβδομάδα (βλέπε Πίνακα 2 παρακάτω).
Both treatments produced similar results with regard to histological response (defined as Knodell necroinflammatory score improvement of at least 2 points without worsening in Knodell fibrosis) at week 48 (see Table 2 below).
Στη μελέτη GS- US- 174- 0103 σε μια σημαντικά υψηλότερη αναλογία ασθενών στην ομάδα tenofovir disoproxil fumarate από εκείνη στην ομάδα adefovir dipivoxil εμφανίστηκε ομαλοποιημένη η ALT και επετεύχθη αρνητικοποίηση του HBsAg κατά την 48η εβδομάδα (βλέπε Πίνακα 2 παρακάτω).
In study GS-US-174-0103 a significantly greater proportion of patients in the tenofovir disoproxil fumarate group than in the adefovir dipivoxil group had normalised ALT and achieved HBsAg loss at week 48 (see Table 2 below).
16 Πίνακας 2:
14 Table 2:
Παράμετροι αποτελεσματικότητας σε HBeAg θετικούς και HBeAg αρνητικούς ασθενείς με αντιρροπούμενη νόσο κατά την 48η εβδομάδα
Efficacy parameters in compensated HBeAg positive and HBeAg negative patients at week 48
Μελέτη 174- 0102 (HBeAg αρνητικό)
Study 174-0102 (HBeAg negative)
Μελέτη 174- 0103 (HBeAg θετικό)
Study 174-0103 (HBeAg positive)
Tenofovir Adefovir dipivoxil
Tenofovir Adefovir dipivoxil
disoproxil 245 mg (ως fumarate)
disoproxil 245 mg (as fumarate)
mg disoproxil 245 mg (ως fumarate)
mg disoproxil 245 mg (as fumarate)
10 mg
10
n = 250
n = 250
= 125 n = 176
= 125 n = 176
n = 90
= 90
Πλήρης ανταπόκριση (%) Ιστολογία
Complete response (%)a Histology
Ιστολογική ανταπόκριση (%) b
Histological response (%)b
Διάμεση μείωση HBV DNA από την έναρξηc
Median HBV DNA reduction from baselinec (log10 copies/ ml) HBV DNA (%)
(log10 αντίγραφα/ ml) HBV DNA (%) < 400 αντίγραφα/ ml (< 69 IU/ ml) ALT (%)
< 400 copies/ ml (< 69 IU/ ml) ALT (%)
Ομαλοποιημένη ALTd Ορολογία (%)
Normalised ALTd Serology (%)
HBeAg αρνητικοποίηση / ορομετατροπή
HBeAg loss/ seroconversion
Δεν εφαρμόζεται Δεν εφαρμόζεται
N/ A N/ A
HBsAg αρνητικοποίηση / ορομετατροπή
HBsAg loss/ seroconversion
* Τιμή p έναντι adefovir dipivoxil < 0, 05, a Πλήρης ανταπόκριση καθοριζόμενη ως επίπεδα HBV DNA < 400 αντίγραφα/ ml και βελτίωση στην κλίμακα Knodell φλεγμονής- νέκρωσης τουλάχιστον 2 σημείων χωρίς επιδείνωση στην κλίμακα ίνωσης Knodell, b Βελτίωση στην κλίμακα Knodell φλεγμονής- νέκρωσης τουλάχιστον 2 σημείων χωρίς επιδείνωση στην κλίμακα ίνωσης Knodell, c Η διάμεση μεταβολή HBV DNA από την έναρξη αντικατοπτρίζει μόνο τη διαφορά μεταξύ του HBV DNA κατά την έναρξη και του ορίου ανίχνευσης (LOD) της ανάλυσης, d Ο πληθυσμός που χρησιμοποιήθηκε για την ανάλυση της ομαλοποίησης της ALT συμπεριέλαβε μόνο ασθενείς με ALT πάνω από το ΑΦΟ κατά την έναρξη.
* p-value versus adefovir dipivoxil < 0.05, a Complete response defined as HBV DNA levels < 400 copies/ ml and Knodell necroinflammatory score improvement of at least 2 points without worsening in Knodell fibrosis, b Knodell necroinflammatory score improvement of at least 2 points without worsening in Knodell fibrosis, c Median change from baseline HBV DNA merely reflects the difference between baseline HBV DNA and the limit of detection (LOD) of the assay, d The population used for analysis of ALT normalisation included only patients with ALT above ULN at baseline.
Το tenofovir disoproxil fumarate συσχετίστηκε με σημαντικά υψηλότερες αναλογίες ασθενών με μη ανιχνεύσιμο HBV DNA (< 169 αντίγραφα/ ml [< 29 IU/ ml], όριο της ποσοτικοποίησης της ανάλυσης HBV Roche Cobas Taqman), σε σύγκριση με το adefovir dipivoxil (μελέτη GS- US- 174- 0102, 91%, 56% και μελέτη GS- US- 174- 0103, 69%, 9%, αντίστοιχα).
Tenofovir disoproxil fumarate was associated with significantly greater proportions of patients with undetectable HBV DNA (< 169 copies/ ml [< 29 IU/ ml]; the limit of quantification of the Roche Cobas Taqman HBV assay), when compared to adefovir dipivoxil (study GS-US-174-0102; 91%, 56% and study GS-US-174-0103; 69%, 9%), respectively.
Η ανταπόκριση στη θεραπεία με tenofovir disoproxil fumarate ήταν συγκρίσιμη στους ασθενείς σε προηγούμενη θεραπεία με νουκλεοσίδια (n = 51) και στους πρωτοθεραπευόμενους με νουκλεοσίδια ασθενείς (n = 375), καθώς και στους ασθενείς με φυσιολογική ALT (n = 21) και μη φυσιολογική ALT (n = 405) κατά την έναρξη, όταν συνδυάστηκαν οι μελέτες GS- US- 174- 0102 και GS- US- 174- 0103.
Response to treatment with tenofovir disoproxil fumarate was comparable in nucleoside-experienced (n = 51) and nucleoside-naïve (n = 375) patients and in patients with normal ALT (n = 21) and abnormal ALT (n = 405) at baseline when studies GS-US-174-0102 and GS-US-174-0103 were combined.
Στο εβδομήντα τρία τοις εκατό των ασθενών σε προηγούμενη θεραπεία με νουκλεοσίδια και στο 69% των πρωτοθεραπευόμενων με νουκλεοσίδια ασθενών επετεύχθη πλήρης ανταπόκριση στη θεραπεία, ενώ στο 90% των πρωτοθεραπευόμενων με νουκλεοσίδια ασθενών και στο 88% των ασθενών σε προηγούμενη θεραπεία με νουκλεοσίδια επετεύχθη καταστολή του HBV DNA < 400 αντίγραφα/ ml.
Seventy-three percent of nucleoside-experienced and 69% of nucleoside-naïve patients achieved complete response to treatment; 90% of nucleoside-naïve and 88% of nucleoside-experienced patients achieved HBV DNA suppression < 400 copies/ ml.
Όλοι οι ασθενείς με φυσιολογική ALT
All patients with normal ALT at baseline and 88% of patients with abnormal ALT at baseline achieved HBV DNA suppression < 400 copies/ ml.
17 κατά την έναρξη και το 88% των ασθενών με μη φυσιολογική ALT κατά την έναρξη πέτυχαν καταστολή του HBV DNA < 400 αντίγραφα/ ml.
In a randomised, 48-week double-blind, controlled study of tenofovir disoproxil 245 mg (as fumarate) in patients co-infected with HIV-1 and chronic hepatitis B with prior lamivudine experience (study ACTG 5127), the mean serum HBV DNA levels at baseline in patients randomised to the tenofovir
Σε τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή, ελεγχόμενη μελέτη 48 εβδομάδων με tenofovir disoproxil 245 mg (ως fumarate) σε ασθενείς με συνυπάρχουσα HIV- 1 λοίμωξη και χρόνια ηπατίτιδα B σε προηγούμενη θεραπεία με λαμιβουδίνη (μελέτη ACTG 5127), τα μέσα επίπεδα HBV DNA ορού κατά την έναρξη σε ασθενείς τυχαιοποιημένους στο σκέλος tenofovir ήταν 9, 45 log10 αντίγραφα/ ml (n = 27).
15 arm were 9.45 log10 copies/ ml (n = 27).
Η θεραπεία με tenofovir disoproxil 245 mg (ως fumarate) συσχετίστηκε με μια μέση μεταβολή στο HBV DNA ορού από την έναρξη, στους ασθενείς για τους οποίους υπήρχαν δεδομένα 48 εβδομάδων, της τάξης του - 5, 74 log10 αντίγραφα/ ml (n = 18).
Treatment with tenofovir disoproxil 245 mg (as fumarate) was associated with a mean change in serum HBV DNA from baseline, in the patients for whom there was 48-week data, of -5.74 log10 copies/ ml (n = 18).
Εμπειρία σε ασθενείς με επιμένουσα ιική αντιγραφή:
Experience in patients with persistent viral replication:
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του tenofovir disoproxil 245 mg (ως fumarate) ή του tenofovir disoproxil 245 mg (ως fumarate) συν 200 mg emtricitabine βρίσκεται υπό αξιολόγηση σε τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή μελέτη (μελέτη GS- US- 174- 0106), σε HBeAg θετικούς και HBeAg αρνητικούς ασθενείς που είχαν επιμένουσα ιαιμία (HBV DNA ≥ 1. 000 αντίγραφα/ ml) ενώ λάμβαναν adefovir dipivoxil 10 mg για περισσότερο από 24 εβδομάδες.
The efficacy and safety of tenofovir disoproxil 245 mg (as fumarate) or tenofovir disoproxil 245 mg (as fumarate) plus 200 mg emtricitabine is being evaluated in a randomised, double-blind study (study GS-US-174-0106), in HBeAg positive and HBeAg negative patients who had persistent viraemia (HBV DNA ≥ 1,000 copies/ ml) while receiving adefovir dipivoxil 10 mg for more than 24 weeks.
Συνολικά κατά την 24η εβδομάδα, η θεραπεία με αγωγή που περιείχε tenofovir είχε ως αποτέλεσμα 77% (46/ 60) των ασθενών με HBV DNA < 400 αντίγραφα/ ml (< 69 IU/ ml) και 62% (37/ 60) των ασθενών με μη ανιχνεύσιμο HBV DNA (κάτω από 169 αντίγραφα/ ml [< 29 IU/ ml], όριο της ποσοτικοποίησης της ανάλυσης HBV Roche Cobas TaqMan).
Overall at week 24, treatment with a tenofovir-containing regimen resulted in 77% (46/ 60) of patients with HBV DNA < 400 copies/ ml (< 69 IU/ ml) and 62% (37/ 60) of patients with undetectable HBV DNA (below 169 copies/ ml [< 29 IU/ ml]; the limit of quantification of the Roche Cobas TaqMan HBV assay).
Επιπρόσθετα, κατά την 24η εβδομάδα, το ποσοστό των ασθενών με φυσιολογική ALT ήταν 68% (42/ 62).
In addition, at week 24, the percentage of patients who had normal ALT was 68% (42/ 62).
Τετρακόσιοι είκοσι έξι HBeAg αρνητικοί (GS- US- 174- 0102, n = 250) και HBeAg θετικοί (GS- US- 174- 0103, n = 176) ασθενείς αξιολογήθηκαν για γονοτυπικές μεταβολές στην HBV πολυμεράση.
Four hundred and twenty-six HBeAg negative (GS-US-174-0102, n = 250) and HBeAg positive (GS-US-174-0103, n = 176) patients were evaluated for genotypic changes in HBV polymerase.
Γονοτυπικές αξιολογήσεις διενεργήθηκαν σε όλους τους ασθενείς με HBV DNA > 400 αντίγραφα/ ml κατά την 48η εβδομάδα.
Genotypic evaluations were performed on all patients with HBV DNA > 400 copies/ ml at week 48.
Δεν αναγνωρίστηκαν μεταλλάξεις σχετιζόμενες με αντοχή στο tenofovir disoproxil fumarate.
No mutations associated with tenofovir disoproxil fumarate resistance have been identified.
Απορρόφηση Μετά τη χορήγηση του tenofovir disoproxil fumarate από του στόματος σε ασθενείς με HIV, το tenofovir disoproxil fumarate απορροφάται γρήγορα και μετατρέπεται σε tenofovir.
Absorption Following oral administration of tenofovir disoproxil fumarate to HIV infected patients, tenofovir disoproxil fumarate is rapidly absorbed and converted to tenofovir.
Η χορήγηση πολλαπλών δόσεων tenofovir disoproxil fumarate μαζί με γεύμα σε ασθενείς με HIV είχε ως αποτέλεσμα μέσες τιμές (% CV) tenofovir Cmax, AUCo- ∞ και Cmin 326 (36, 6%) ng/ ml, 3. 324 (41, 2%) ng· h/ ml και 64, 4 (39, 4%) ng/ ml αντίστοιχα.
Administration of multiple doses of tenofovir disoproxil fumarate with a meal to HIV infected patients resulted in mean (%CV) tenofovir Cmax, AUC0-∞, and Cmin values of 326 (36.6%) ng/ ml, 3,324 (41.2%) ng·h/ ml and 64.4 (39.4%) ng/ ml, respectively.
Μετά την πρώτη δόση tenofovir disoproxil fumarate σε ασθενείς μετά από γεύμα, η μέση Cmax στον ορό κυμαινόταν από 213 έως 375 ng/ ml.
Following the first dose of tenofovir disoproxil fumarate in fed patients, the median Cmax in serum ranged from 213 to 375 ng/ ml.
Κατανομή Κατόπιν ενδοφλέβιας χορήγησης ο όγκος κατανομής του tenofovir σε σταθερή κατάσταση υπολογίσθηκε περίπου στα 800 ml/ kg.
Distribution Following intravenous administration the steady-state volume of distribution of tenofovir was estimated to be approximately 800 ml/ kg.
Μετά τη χορήγηση tenofovir disoproxil fumarate από του στόματος το tenofovir κατανέμεται στους περισσότερους ιστούς, με υψηλότερες συγκεντρώσεις στους
After oral administration of tenofovir disoproxil fumarate, tenofovir is distributed to most tissues with the highest concentrations occurring in the kidney, liver and the intestinal contents (preclinical studies).
Η in vitro πρωτεϊνική δέσμευση του tenofovir σε πρωτεΐνες του πλάσματος ή του ορού ήταν μικρότερη από 0, 7 και 7, 2% αντίστοιχα, στο εύρος συγκεντρώσεων του tenofovir από 0, 01 έως 25 μg/ ml.
In vitro protein binding of tenofovir to plasma or serum protein was less than 0.7 and 7.2%, respectively, over the tenofovir concentration range 0.01 to 25 µg/ ml.
Βιομετασχηματισμός Σε μελέτες in vitro διαπιστώθηκε ότι ούτε το tenofovir disoproxil fumarate ούτε το tenofovir αποτελούν υπόστρωμα των ενζύμων CYP450.
Biotransformation In vitro studies have determined that neither tenofovir disoproxil fumarate nor tenofovir are substrates for the CYP450 enzymes.
Ακόμα, σε σημαντικά μεγαλύτερες συγκεντρώσεις (περίπου 300 φορές) από αυτές που έχουν παρατηρηθεί in vivo, το tenofovir δεν ανέστειλε in vitro το μεταβολισμό φαρμάκων που επιτελεί οποιαδήποτε από τις κυριότερες ισομορφές του ανθρώπινου CYP450 οι οποίες συμμετέχουν στο βιομετασχηματισμό των φαρμάκων (CYP3A4, CYP2D6, CYP2C9, CYP2E1 ή CYP1A1/ 2).
Tenofovir disoproxil fumarate at a concentration of 100 µmol/ l had no
To tenofovir disoproxil fumarate, σε συγκέντρωση 100 μmol/ l δεν είχε καμία επίδραση σε οποιαδήποτε από τις ισομορφές του CYP450, εκτός από το CYP1A1/ 2, όπου παρατηρήθηκε μια μικρή (6%) αλλά στατιστικά σημαντική μείωση στο μεταβολισμό του υποστρώματος του CYP1A1/ 2.
16 effect on any of the CYP450 isoforms, except CYP1A1/ 2, where a small (6%) but statistically significant reduction in metabolism of CYP1A1/ 2 substrate was observed.
Απέκκριση Το tenofovir απεκκρίνεται κυρίως μέσω των νεφρών μέσω διήθησης και ενός ενεργού συστήματος σωληναριακής μεταφοράς με περίπου 70- 80% της δόσης να απεκκρίνεται αμετάβλητη στα ούρα κατόπιν ενδοφλέβιας χορήγησης.
Elimination Tenofovir is primarily excreted by the kidney by both filtration and an active tubular transport system with approximately 70-80% of the dose excreted unchanged in urine following intravenous administration.
Η συνολική κάθαρση υπολογίζεται να είναι περίπου 230 ml/ h/ kg (περίπου 300 ml/ min).
Total clearance has been estimated to be approximately 230 ml/ h/ kg (approximately 300 ml/ min).
Η νεφρική κάθαρση έχει υπολογισθεί περίπου στα 160 ml/ h/ kg (περίπου 210 ml/ min), που είναι πέραν του ρυθμού σπειραματικής διήθησης.
Renal clearance has been estimated to be approximately 160 ml/ h/ kg (approximately 210 ml/ min), which is in excess of the glomerular filtration rate.
Γραμμικότητα/ μη γραμμικότητα Η φαρμακοκινητική του tenofovir ήταν ανεξάρτητη της δόσης του tenofovir disoproxil fumarate, στο δοσολογικό εύρος από 75 έως 600 mg και δεν επηρεάστηκε από την επανάληψη των δόσεων σε οποιοδήποτε δοσολογικό επίπεδο.
Linearity/ non-linearity The pharmacokinetics of tenofovir were independent of tenofovir disoproxil fumarate dose over the dose range 75 to 600 mg and were not affected by repeated dosing at any dose level.
Ηλικία και φύλο Περιορισμένα στοιχεία σχετικά με τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες του tenofovir στις γυναίκες δεν υποδεικνύουν σημαντικές επιδράσεις ως προς το φύλο.
Age and gender Limited data on the pharmacokinetics of tenofovir in women indicate no major gender effect.
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί φαρμακοκινητικές μελέτες σε παιδιά και σε εφήβους (κάτω από 18) ή σε ηλικιωμένους (πάνω από 65).
Pharmacokinetic studies have not been performed in children and adolescents (under 18) or in the elderly (over 65).
Νεφρική ανεπάρκεια Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι του tenofovir καθορίσθηκαν μετά την χορήγηση μίας δόσης tenofovir disoproxil 245 mg σε 40 ασθενείς που δεν είχαν μολυνθεί με HIV ή HBV και εμφανίζουν διαφόρου βαθμού νεφρική ανεπάρκεια που καθορίσθηκε σύμφωνα με την κάθαρση κρεατινίνης κατά την έναρξη (CrCl) (φυσιολογική νεφρική λειτουργία όταν CrCl > 80 ml/ min, ήπια με CrCl=50- 79 ml/ min, μέτρια με CrCl=30- 49 ml/ min και σοβαρή με CrCl=10- 29 ml/ min).
Renal impairment Pharmacokinetic parameters of tenofovir were determined following administration of a single dose of tenofovir disoproxil 245 mg to 40 non-HIV, non-HBV infected patients with varying degrees of renal impairment defined according to baseline creatinine clearance (CrCl) (normal renal function when CrCl > 80 ml/ min; mild with CrCl = 50-79 ml/ min; moderate with CrCl = 30-49 ml/ min and severe with CrCl = 10-29 ml/ min).
Σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, ή μέση έκθεση σε tenofovir ± σταθερά απόκληση, αυξήθηκε από 2. 185 (12%) ng· h/ ml σε άτομα με CrCl > 80 ml/ min σε αντίστοιχα 3. 064 (30%) ng· h/ ml, 6. 009 (42%) ng h/ ml και 15. 985 (45%) ng· h/ ml σε ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια.
Compared with patients with normal renal function, the mean (%CV) tenofovir exposure increased from 2,185 (12%) ng·h/ ml in subjects with CrCl > 80 ml/ min to respectively 3,064 (30%) ng·h/ ml, 6,009 (42%) ng·h/ ml and 15,985 (45%) ng·h/ ml in patients with mild, moderate and severe renal impairment.
19 σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία.
The dosing recommendations in patients with renal impairment, with increased dosing interval, are expected to result in higher peak plasma concentrations and lower Cmin levels in patients with renal impairment compared with patients with normal renal function.
Σε ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου (ΝΝΤΣ) (CrCl < 10 ml/ min) που έχουν ανάγκη αιμοκάθαρσης, μεταξύ των συνεδριών οι συγκεντρώσεις του tenofovir αυξήθηκαν σημαντικά εντός 48 ωρών, επιτυγχάνοντας μία μέση Cmax της τάξης του 1. 032 ng· h/ ml και μέση AUC0- 48h της τάξης του 42. 857 ng· h/ ml.
In patients with end-stage renal disease (ESRD) (CrCl < 10 ml/ min) requiring haemodialysis, between dialysis tenofovir concentrations substantially increased over 48 hours achieving a mean Cmax of 1,032 ng/ ml and a mean AUC0-48h of 42,857 ng·h/ ml.
Συνιστάται το δοσολογικό μεσοδιάστημα για το tenofovir disoproxil 245 mg (ως fumarate) να διαφοροποιείται σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης < 50 ml/ min ή σε ασθενείς που ήδη έχουν ΝΝΤΣ και έχουν ανάγκη αιμοκάθαρσης (βλ. παράγραφο 4. 2).
It is recommended that the dosing interval for tenofovir disoproxil 245 mg (as fumarate) is modified in patients with creatinine clearance < 50 ml/ min or in patients who already have ESRD and require dialysis (see section 4.2).
Η φαρμακοκινητική του tenofovir σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης < 10 ml/ min και σε ασθενείς με ΝΝΤΣ που αντιμετωπίζεται με περιτοναϊκή ή άλλες μορφές διάλυσης δεν έχει μελετηθεί.
The pharmacokinetics of tenofovir in non-haemodialysis patients with creatinine clearance < 10 ml/ min and in patients with ESRD managed by peritoneal or other forms of dialysis have not been studied.
Ηπατική ανεπάρκεια Σε ασθενείς με ποικίλου βαθμού ηπατική ανεπάρκεια, οι οποίοι δεν είχαν προσβληθεί από τον ιό HIV ή HBV χορηγήθηκε μονήρης δόση 245 mg tenofovir disoproxil σύμφωνα με την κατάταξη Child - Pugh- Turcotte (CPT).
17 Hepatic impairment A single 245 mg dose of tenofovir disoproxil was administered to non-HIV, non-HBV infected patients with varying degrees of hepatic impairment defined according to Child-Pugh-Turcotte (CPT) classification.
Η φαρμακοκινητική του tenofovir δεν μεταβλήθηκε σημαντικά σε άτομα με ηπατική ανεπάρκεια, υποδεικνύοντας ότι, στα άτομα αυτά δεν απαιτείται αναπροσαρμογή της δόσης.
Tenofovir pharmacokinetics were not substantially altered in subjects with hepatic impairment suggesting that no dose adjustment is required in these subjects.
Οι μέσες τιμές (% CV) Cmax και AUCo- ∞ του tenofovir ήταν 223 (34, 8%) ng· h/ ml και 2. 050 (50, 8%) ng· h/ ml αντίστοιχα, σε φυσιολογικά άτομα σε σύγκριση με τις τιμές 289 (46, 0%) ng· h/ ml και 2. 310 (43, 5%) ng· h/ ml σε άτομα με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια και 305 (24, 8%) ng· h/ ml και 2. 740 (44, 0%) ng· h/ ml σε άτομα με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.
The mean (%CV) tenofovir Cmax and AUC0-∞ values were 223 (34.8%) ng/ ml and 2,050 (50.8%) ng·h/ ml, respectively, in normal subjects compared with 289 (46.0%) ng/ ml and 2,310 (43.5%) ng·h/ ml in subjects with moderate hepatic impairment, and 305 (24.8%) ng/ ml and 2,740 (44.0%) ng·h/ ml in subjects with severe hepatic impairment.