natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε ασθενείς που εµφανίζουν ξαφνική έλλειψη αποτελεσµατικότητας, η οποία σηµατοδοτείται από πτώση της αιµοσφαιρίνης (1- 2 g/ dl τον µήνα) µε αυξηµένη ανάγκη µεταγγίσεων, θα πρέπει να γίνεται εξέταση του αριθµού των δικτυοερυθροκυττάρων και θα πρέπει να ερευνηθούν τα συνήθη αίτια της µη ανταπόκρισης (π. χ., έλλειψη σιδήρου, φυλλικού οξέως ή Βιταµίνης B12, δηλητηρίαση από αργίλιο, λοίµωξη ή φλεγµονή, απώλεια αίµατος και αιµόλυση).
In patients developing sudden lack of efficacy, defined by a decrease in haemoglobin (1-2 g/ dl per month) with increased need for transfusions, a reticulocyte count should be obtained and typical causes of non-response (e. g. iron, folate, or Vitamin B12-deficiency, aluminium intoxication, infection or inflammation, blood loss, and haemolysis) should be investigated.
Εάν δεν προσδιοριστεί κάποιο αίτιο, θα πρέπει να ληφθεί υπ ’ όψιν το ενδεχόµενο εξέτασης του µυελού των οστών για τη διάγνωση της PRCA.
If no cause is identified, a bone marrow examination should be considered for diagnosis of PRCA.
Εάν διαγνωστεί PRCA, θα πρέπει να διακοπεί αµέσως η θεραπεία µε Silapo και να γίνει έλεγχος για αντισώµατα κατά της ερυθροποιητίνης.
If PRCA is diagnosed, therapy with Silapo must be immediately discontinued and testing for erythropoietin antibodies should be considered.
Οι ασθενείς δεν θα πρέπει να µετατάσσονται σε άλλο φαρµακευτικό προϊόν καθώς τα αντισώµατα κατά της ερυθροποιητίνης αντιδρούν µε τρόπο διασταυρούµενο µε άλλες ερυθροποιητίνες.
Patients should not be switched to another medicinal product as anti-erythropoietin antibodies cross-react with other erythropoietins.
Θα πρέπει να εξαιρούνται άλλες αιτίες Αµιγούς Απλασίας της Ερυθράς Σειράς και να πραγµατοποιείται η κατάλληλη θεραπεία.
Other causes of PRCA should be excluded, and appropriate therapy initiated.
Συνιστάται η παρακολούθηση του αριθµού των δικτυοερυθροκυττάρων σε τακτική βάση για να εντοπιστεί πιθανή έλλειψη αποτελεσµατικότητας σε ασθενείς µε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.
Monitoring of reticulocyte count on a regular basis is recommended to detect possible occurrence of lack of efficacy in chronic renal failure patients.
Σε µεµονωµένα περιστατικά έχει παρατηρηθεί υπερκαλιαιµία.
7 Hyperkalaemia has been observed in isolated cases.
Σε ασθενείς µε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, η αντιµετώπιση της αναιµίας µπορεί να οδηγήσει σε αυξηµένη όρεξη και λήψη καλίου και πρωτεϊνών.
In chronic renal failure patients, correction for anaemia may lead to increased appetite, and potassium and protein intake.
Η συνταγογραφούµενη αιµοδιύλιση ενδέχεται να πρέπει να αναπροσαρµόζεται περιοδικά για να διατηρηθούν η ουρία, η κρεατινίνη και το κάλιο εντός του επιθυµητού ορίου.
Dialysis prescriptions may have to be adjusted periodically to maintain urea, creatinine and potassium in the desired range.
Σε ασθενείς µε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια θα πρέπει να παρακολουθούνται οι ηλεκτρολύτες ορού.
Serum electrolytes should be monitored in chronic renal failure patients.
Σε περίπτωση ανίχνευσης αυξηµένου (ή αυξανόµενου) επιπέδου του καλίου ορού θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόµενο διακοπής χορήγησης της ερυθροποιητίνης µέχρι να διορθωθεί η
If an elevated (or rising) serum potassium level is detected then consideration should be given to ceasing erythropoietin administration until hyperkalaemia has been corrected.
Συχνά απαιτείται να αυξηθεί η δόση της ηπαρίνης κατά την αιµοδιύλιση στη διάρκεια της θεραπείας µε ερυθροποιητίνη, ως αποτέλεσµα της αύξησης του όγκου των συµπεπυκνωµένων κυττάρων.
An increase in heparin dose during haemodialysis is frequently required during the course of therapy with erythropoietin as a result of the increased packed cell volume.
Αν ο ηπαρινισµός δεν είναι ο άριστος δυνατός, µπορεί να αποφραχθεί το σύστηµα της αιµοδιύλισης.
Occlusion of the dialysis system is possible if heparinisation is not optimum.
Με βάση τις µέχρι σήµερα διαθέσιµες πληροφορίες, η διόρθωση της αναιµίας µε ερυθροποιητίνη σε ενήλικες ασθενείς µε νεφρική ανεπάρκεια που δεν υποβάλλονται ακόµη σε αιµοδιύλιση δεν επιταχύνει το ρυθµό εξέλιξης της νεφρικής ανεπάρκειας.
Based on information available to date, correction of anaemia with erythropoietin in adult patients with renal insufficiency not yet undergoing dialysis does not accelerate the rate of progression of renal insufficiency.
Ενήλικες ασθενείς µε καρκίνο µε συµπτωµατική αναιµία που λαµβάνουν χηµειοθεραπεία
Adult cancer patients with symptomatic anaemia receiving chemotherapy
Σε ασθενείς µε καρκίνο που λαµβάνουν χηµειοθεραπεία, θα πρέπει να λαµβάνεται υπόψη η καθυστέρηση των 2- 3 εβδοµάδων µεταξύ της χορήγησης της ερυθροποιητίνης και της εµφάνισης των ερυθροκυττάρων που έχουν δηµιουργηθεί από την ερυθροποιητίνη, στην περίπτωση που η θεραπεία µε Silapo θεωρηθεί κατάλληλη (ασθενής που διατρέχει κίνδυνο µετάγγισης).
In cancer patients receiving chemotherapy, the 2-3 week delay between erythropoietin administration and the appearance of erythropoietin-induced red cells should be taken into account when assessing if Silapo therapy is appropriate (patient at risk of being transfused).
Τα επίπεδα αιµοσφαιρίνης θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά, µέχρις ότου επιτευχθεί ένα σταθερό επίπεδο και στη συνέχεια περιοδικά.
Haemoglobin levels should be closely monitored until a stable level is achieved and periodically thereafter.
Εάν ο ρυθµός αύξησης της αιµοσφαιρίνης υπερβεί τα 2 g/ dl (1, 25 mmol/ l) τον µήνα ή εάν το επίπεδο της αιµοσφαιρίνης υπερβεί τα 12 g/ dl (7, 5 mmol/ l), η προσαρµογή της δόσης που περιγράφεται αναλυτικά στην παράγραφο 4. 2 θα πρέπει να πραγµατοποιείται πλήρως, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος εµφάνισης θροµβωτικών επεισοδίων (βλέπε παράγραφο 4. 2).
If the rate of increase in haemoglobin exceeds 2 g/ dl (1.25 mmol/ l) per month or the haemoglobin level exceeds 12 g/ dl (7,5 mmol/ l), the dose adjustment detailed in section 4.2 should be thoroughly performed to minimise the risk of thrombotic events (see section 4.2).
Καθώς έχει παρατηρηθεί αύξηση των θροµβωτικών αγγειακών επεισοδίων (ΘΑΕ) σε ασθενείς µε καρκίνο που λαµβάνουν ερυθροποιητικούς παράγοντες (βλέπε παράγραφο 4. 8), ο κίνδυνος θα πρέπει να σταθµίζεται προσεκτικά µε το όφελος που προκύπτει από τη θεραπεία (µε Silapo) ιδιαίτερα σε ασθενείς µε καρκίνο µε αυξηµένο κίνδυνο θροµβωτικών αγγειακών επεισοδίων, όπως παχυσαρκία, και σε ασθενείς µε προηγούµενο ιστορικό ΘΑΕ (π. χ. εν τω βάθει φλεβική θρόµβωση ή πνευµονική εµβολή).
As an increased incidence of thrombotic vascular events (TVEs) has been observed in cancer patients receiving erythropoietic agents (see section 4.8), this risk should be carefully weighed against the benefit to be derived from treatment (with Silapo) particularly in cancer patients with an increased risk of thrombotic vascular events, such as obesity and patients with a prior history of TVEs (e. g. deep venous thrombosis or pulmonary embolism).
Ενήλικες ασθενείς που πρόκειται να εγχειριστούν και οι οποίοι προορίζονται για αυτόλογο αίµα
Adult surgery patients in an autologous predonation programme
Θα πρέπει να τηρούνται όλες οι ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις που σχετίζονται µε τα προγράµµατα προκατάθεσης αυτόλογου αίµατος, ειδικά σε συνηθισµένες αντικαταστάσεις όγκου αίµατος.
All special warnings and precautions associated with autologous predonation programs, especially routine volume replacement, should be respected.
∆υναµικό αύξησης όγκου
Tumour growth potential
Οι εποετίνες είναι παράγοντες ανάπτυξης οι οποίοι κυρίως διεγείρουν την παραγωγή ερυθρών αιµοσφαιρίων.
Erythropoietin receptors may be expressed on the surface of a variety of tumour cells.
Υποδοχείς ερυθροποιητίνης µπορεί να εκφράζονται στην επιφάνεια διαφόρων καρκινικών κυττάρων.
As with all growth factors, there is a concern that epoetins could stimulate the growth of any type of malignancy.
Όπως συµβαίνει µε όλους τους αυξητικούς παράγοντες, υπάρχει η ανησυχία ότι οι εποετίνες µπορεί να διεγείρουν την ανάπτυξη κακοηθειών οποιουδήποτε τύπου.
In several controlled studies, epoetins have not been shown to improve overall survival or decrease the risk of tumour progression in patients with anaemia associated with cancer.
Σε ελεγχόµενες κλινικές µελέτες, η χρήση της Εποετίνης άλφα και άλλως παραγόντων ερυθροποίησης (ESAs) έχουν δείξει:
Several controlled clinical studies in which epoetins were administered to patients with a variety of common tumours including squamous head and neck cancer, lung cancer, and breast cancer, have shown an unexplained excess mortality.
Μείωση του χρόνου εξέλιξης του καρκίνου σε ασθενείς µε προχωρηµένο καρκίνο της κεφαλής και του αυχένα οι οποίοι λαµβάνουν ακτινοθεραπεία όταν τους χορηγείτε για να επιτύχουν επίπεδα αιµοσφαιρίνης µεγαλύτερα των 14 g/ dL (8. 7 mmol/ l), Μικρότερη συνολική επιβίωση και αυξηµένους θανάτους που αποδίδονται σε εξέλιξη της νόσου στους 4 µήνες σε ασθενείς µε µεταστατικό καρκίνο του µαστού που λαµβάνουν χηµειοθεραπεία
In controlled clinical studies, use of Epoetin alfa and other erythropoiesis-stimulating agents (ESAs) have shown: • shortened time to tumour progression in patients with advanced head and neck cancer receiving radiation therapy when administered to target a haemoglobin of greater than 14 g/ dl (8.7 mmol/ l), • shortened overall survival and increased deaths attributed to disease progression at 4 months in patients with metastatic breast cancer receiving chemotherapy when administered to target a haemoglobin of 12-14 g/ dl (7.5 -8.7 mmol/ l),
9 όταν τους χορηγείται για να επιτύχουν αιµοσφαιρίνη 12- 14 g/ dL (7. 5 - 8. 7 mmol/ l), Αυξηµένο κίνδυνο θανάτου όταν χορηγείται µε στόχο συγκέντρωση αιµοσφαιρίνης των 12 g/ dL (7. 5 mmol/ l) σε ασθενείς µε ενεργή κακοήθη νόσο οι οποίοι δεν λαµβάνουν ούτε χηµειοθεραπεία ούτε ακτινοθεραπεία.
increased risk of death when administered to target a haemoglobin of 12 g/dl (7.5 mmol/l) in patients with active malignant disease receiving neither chemotherapy nor radiation therapy.
Οι ESA δεν ενδείκνυνται για χρήση σε αυτόν τον πληθυσµό ασθενών.
ESAs are not indicated for use in this patient population.
Λαµβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, σε κάποιες κλινικές περιπτώσεις η µετάγγιση αίµατός πρέπει να αποτελεί την προτιµώµενη µέθοδο χειρισµού της αναιµίας σε ασθενείς µε καρκίνο.
In view of the above, in some clinical situations blood transfusion should be the preferred treatment for the management of anaemia in patients with cancer.
Η λήψη της απόφασης για την χορήγηση της ανασυνδυασµένης ερυθροποιητίνης πρέπει να βασίζεται σε αξιολόγηση του λόγου οφέλους/ κινδύνου µε συµµετοχή του κάθε ασθενούς, λαµβάνοντας υπόψη το ευρύτερο κλινικό πλαίσιο της κάθε περίπτωσης.
The decision to administer recombinant erythropoietins should be based on a benefit-risk assessment with the participation of the individual patient, which should take into account the specific clinical context.
Παράγοντες που πρέπει να λαµβάνονται υπόψη σε αυτή την αξιολόγηση είναι ο τύπος του καρκίνου και το στάδιο του, ο βαθµός της αναιµίας, το προσδόκιµο ζωής, το περιβάλλον νοσηλείας του ασθενούς και η προτίµηση του ασθενούς (βλέπε παράγραφο 5. 1).
Factors that should be considered in this assessment should include the type of tumour and its stage; the degree of anaemia; life- expectancy; the environment in which the patient is being treated; and patient preference (see section 5.1).
∆εν υπάρχουν ενδείξεις που να υποδεικνύουν ότη η θεραπεία µε ερυθροποιητίνη µεταβάλλει το µεταβολισµό άλλων φαρµακευτικών προϊόντων.
There is no evidence to indicate that treatment with erythropoietin alters the metabolism of other medicinal products.
Ωσόσο, αφού η κυκλοσπορίνη δεσµεύεται από τα ερυθροκύτταρα υπάρχει η πιθανότητα αλληλεπιδράσεων µε άλλα φαρµακευτικά προϊόντα.
However, since ciclosporin is bound by red blood cells there is potential for interactions with other medicinal products.
Εάν η ερυθροποιητίνη συγχορηγηθεί µε την κυκλοσπορίνη, θα πρέπει να παρακολουθούνται τα επίπεδα της κυκλοσπορίνης στο αίµα καθώς και να ρυθµιστεί η δόση της κυκλοσπορίνης παράλληλα µε την αύξηση του αιµατοκρίτη.
If erythropoietin is given concomitantly with ciclosporin, blood levels of ciclosporin should be monitored and the dose of ciclosporin adjusted as the haematocrit rises.
∆εν υπάρχουν ενδείξεις για αλληλεπίδραση ανάµεσα στην epoetin alfa και τους G- CSF (παράγοντες διέγερσης αποικιών κοκκιοκυττάρων) ή τους GM- CSF (παράγοντες διέγερσης αποικιών κοκκιοκυττάρων- µονοκυττάρων) σε σχέση µε την in vitro αιµατολογική διαφοροποίηση ή τον πολλαπλασιασµό των δειγµάτων της βιοψίας του όγκου.
No evidence exists that indicates an interaction between epoetin alfa and G-CSF or GM-CSF with regard to haematological differentiation or proliferation of tumour biopsy specimens in vitro.
∆εν υπάρχουν επαρκείς και καλά ελεγχόµενες µελέτες σε έγκυες γυναίκες.
There are no adequate and well-controlled studies in pregnant women.
Συνεπώς, η ερυθροποιητίνη δεν πρέπει να χορηγείται γενικά κατά τη διάρκεια της εγκυµοσύνης και της γαλουχίας, παρά µόνο αν τα πιθανά οφέλη υπερβαίνουν τους πιθανούς κινδύνους για το έµβρυο.
Consequently, erythropoietin should generally be used during pregnancy and lactation only if the potential benefit outweighs the potential risk to the foetus.
4. 7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισµού µηχανηµάτων
4.7 Effects on ability to drive and use machines
Το Silapo δεν έχει καµία ή έχει ασήµαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισµού µηχανών.
Silapo has no or negligible influence on the ability to drive and use machines.
Το Silapo είναι ένα βιολογικό φαρµακευτικό προϊόν.
Silapo is a biological medicinal product.
Τα δεδοµένα από τις κλινικές µελέτες µε το Silapo συµβαδίζουν µε το προφίλ ασφαλείας άλλων εγκεκριµένων ερυθροποιητινών.
Data from clinical studies with Silapo are in line with the safety profile of other authorized erythropoietins.
Οι ανεπιθύµητες ενέργειες κατά την αγωγή µε ερυθροποιητίνη παρατηρούνται κυρίως σε ασθενείς µε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια ή µε υποκείµενες κακοήθειες.
Based on the results from clinical trials with other authorized erythropoietins approximately 8% of patients treated with erythropoietin are expected to experience adverse reactions.
Αυτές οι ανεπιθύµητες ενέργειες είναι συχνότερα η κεφαλαλγία και η δοσοεξαρτώµενη αύξηση της αρτηριακής πίεσης.
Undesirable effects during treatment with erythropoietin are observed predominantly in patients with chronic renal failure or underlying malignancies.
Ενδέχεται να σηµειωθεί υπερτασική κρίση µε συµπτώµατα που προσοµοιάζουν εκείνα της εγκεφαλοπάθειας.
These undesirable effects are most commonly headache and a dose dependent increase in blood pressure.
Θα πρέπει να δίδεται προσοχή στις ξαφνικές διαξιφιστικές κεφαλαλγίες που προσοµοιάζουν µε ηµικρανία επειδή µπορεί να συνιστούν πιθανό προειδοποιητικό σηµείο.
Attention should be paid to sudden stabbing migraine-like headaches as a possible warning signal.
Σε συσχέτιση µε την epoetin alfa έχουν περιγραφεί µη ειδικά δερµατικά εξανθήµατα.
General Non-specific skin rashes have been described with epoetin alfa.
10 Συµπτώµατα που προσοµοιάζουν εκείνα της γρίπης όπως κεφαλαλγία, αρθραλγία, αίσθηµα αδυναµίας, ζάλης και κόπωσης είναι δυνατό να εµφανιστούν, ειδικά κατά την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής.
"Flu-like" symptoms such as headaches, joint pains, feelings of weakness, dizziness, and tiredness may occur, especially at the start of treatment.
Έχει παρατηρηθεί θροµβοκυττάρωση αλλά η εµφάνισή της είναι πολύ σπάνια (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Thrombocytosis has been observed but its occurrence is very rare (see section 4.4).
Σε ασθενείς που λάµβαναν ερυθροποιητικούς παράγοντες, έχουν αναφερθεί θροµβωτικά/ αγγειακά επεισόδια, όπως ισχαιµία µυοκαρδίου, έµφραγµα µυοκαρδίου, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια (εγκεφαλική αιµορραγία και εγκεφαλικό έµφρακτο), παροδικά ισχαιµικά επεισόδια, εν τω βάθει φλεβική θρόµβωση, αρτηριακή θρόµβωση, πνευµονική εµβολή, ανεύρυσµα, θρόµβωση της αµφιβληστροειδικής αρτηρίας και σχηµατισµός θρόµβου σε τεχνητό νεφρό.
Thrombotic/vascular events, such as myocardial ischaemia, myocardial infarction, cerebrovascular accidents (cerebral haemorrhage and cerebral infarction), transient ischaemic attacks, deep vein thrombosis, arterial thrombosis, pulmonary emboli, aneurysms, retinal thrombosis, and clotting of an artificial kidney have been reported in patients receiving erythropoietic agents.
Με την epoetin alfa έχουν σπάνια αναφερθεί αντιδράσεις υπερευαισθησίας που περιλαµβάνουν. µεµονωµένες περιπτώσεις αγγειοοιδήµατος και αναφυλακτικής αντίδρασης.
9 Hypersensitivity reactions have been rarely reported with epoetin alfa including isolated cases of angioedema and anaphylactic reaction.
Έχει αναφερθεί ερυθροβλαστοπενία επαγόµενη από αντίσωµα (αµιγής απλασία της ερυθράς σειράς - PRCA) µετά από µήνες έως χρόνια θεραπείας µε την epoetin alfa.
Antibody-mediated erythroblastopenia (PRCA) has been reported after months to years of treatment with epoetin alfa.
Στους περισσότερους από αυτούς τους ασθενείς, έχουν παρατηρηθεί αντισώµατα κατά της ερυθροποιητίνης (βλέπε παραγράφους 4. 3 και 4. 4).
In most of these patients, antibodies to erythropoietins have been observed (see sections 4.3 and 4.4)
Ενήλικες και παιδιατρικοί ασθενείς που υποβάλλονται σε αιµοδιύλιση, ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονται σε περιτοναιοδιύλιση και ενήλικες ασθενείς µε νεφρική ανεπάρκεια που δεν υποβάλλονται ακόµη σε αιµοδιύλιση.
Adult and paediatric haemodialysis patients, adult peritoneal dialysis patients and adult patients with renal insufficiency not yet undergoing dialysis
Η ανεπιθύµητη ενέργεια που έχει παρατηρηθεί συχνότερα κατά τη διάρκεια της θεραπείας µε την epoetin alfa είναι µία δοσοεξαρτώµενη αύξηση της αρτηριακής πίεσης ή επιδείνωση της υπάρχουσας υπέρτασης.
The most frequent adverse reaction during treatment with epoetin alfa is a dose-dependent increase in blood pressure or aggravation of existing hypertension.
Η αύξηση αυτή της αρτηριακής πίεσης µπορεί να αντιµετωπιστεί µε φαρµακευτικά προϊόντα.
These increases in blood pressure can be treated with medicinal products.
Θα πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή σε ξαφνικές διαξιφιστικές κεφαλαλγίες που προσοµοιάζουν µε ηµικρανία επειδή µπορεί να αποτελούν πιθανό προειδοποιητικό σηµείο.
Particular attention should be paid to sudden stabbing migraine like headaches as a possible warning signal.
Ενδέχεται να σηµειωθεί θρόµβωση των αναστοµώσεων, ιδιαίτερα στους ασθενείς που έχουν τάση προς υπόταση ή σε εκείνους που εµφανίζουν επιπλοκές στα αρτηριοφλεβικά συρίγγια (π. χ. στενώσεις, ανευρύσµατα, κλπ.).
Shunt thromboses may occur, especially in patients who have a tendency to hypotension or whose arteriovenous fistulae exhibit complications (e.g. stenoses, aneurysms, etc.).
Σε αυτούς τους ασθενείς συνιστάται να γίνεται πρώιµη επανεξέταση της αναστόµωσης και να λαµβάνονται προφυλακτικά µέτρα κατά της θρόµβωσης µε χορήγηση ακετυλοσαλικυλικού οξέος, για παράδειγµα.
Early shunt revision and thrombosis prophylaxis by administration of acetylsalicylic acid, for example, is recommended in these patients.
Ενήλικες ασθενείς µε καρκίνο που πάσχουν από συµπτωµατική αναιµία και λαµβάνουν χηµειοθεραπεία
Adult cancer patients with symptomatic anaemia receiving chemotherapy
Στους ασθενείς που λαµβάνουν τη θεραπευτική αγωγή µε την epoetin alfa µπορεί να εµφανιστεί υπέρταση.
Hypertension may occur in epoetin alfa treated patients.
Κατά συνέπεια, τα επίπεδα της αιµοσφαιρίνης και η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.
Consequently, haemoglobin and blood pressure should be closely monitored.
Σε ασθενείς που λαµβάνουν ερυθροποιητικούς παράγοντες έχει παρατηρηθεί αυξηµένη συχνότητα εµφάνισης θροµβωτικών αγγειακών επεισοδίων (βλέπε παράγραφο 4. 4 και παράγραφο 4. 8 - Γενικά).
An increased incidence of thrombotic vascular events (see section 4.4 and section 4.8 - General) has been observed in patients receiving erythropoietic agents.
Ασθενείς που πρόκειται να εγχειριστούν σε προγράµµατα προκατάθεσης αυτόλογου αίµατος
Surgery patients in autologous predonation programmes
Συνεπώς, πρέπει να διεξάγεται αντικατάσταση όγκου αίµατος ως διαδικασία ρουτίνας
Independent of erythropoietin treatment, thrombotic and vascular events may occur in surgical patients with underlying cardiovascular disease following repeated phlebotomy.
11 στους ασθενείς αυτούς.
Therefore, routine volume replacement should be performed in such patients.
Το θεραπευτικό φάσµα της ερυθροποιητίνης είναι πολύ ευρύ.
The therapeutic margin of erythropoietin is very wide.
Σε περίπτωση εξαιρετικά υψηλών επιπέδων αιµοσφαιρίνης, µπορεί να πραγµατοποιηθεί φλεβοτοµή.
Overdose of erythropoietin may produce effects that are extensions of the pharmacological effects of the hormone.
Αντιαναιµικό σκεύασµα, ερυθροποιητίνη Κωδικός ATC:
Antianaemic preparations, erythropoietin ATC code:
Η ερυθροποιητίνη είναι µία γλυκοπρωτεΐνη η οποία διεγείρει, ως διεγερτικός παράγοντας της µίτωσης και ως ορµόνη προκαλούσα διαφοροποίηση, το σχηµατισµό των ερυθροκυττάρων από πρόδροµα κύτταρα από τον πληθυσµό των αρχέγονων κυττάρων.
Erythropoietin is a glycoprotein that stimulates, as a mitosis-stimulating factor and differentiating hormone, the formation of erythrocytes from precursors of the stem cell compartment.
Το φαινοµενικό µοριακό βάρος της ερυθροποιητίνης είναι 32000- 40000 Dalton.
10 The apparent molecular weight of erythropoietin is 32,000-40,000 Dalton.
Το πρωτεϊνικό τµήµα του µορίου αποτελεί περίπου το 58% του συνολικού µοριακού βάρους και αποτελείται από 165 αµινοξέα.
The protein moiety of the molecule contributes about 58% of total molecular weight and consists of 165 amino acids.
Οι τέσσερις υδατανθρακικές αλυσίδες ενώνονται µε την πρωτεΐνη µε τρεις Νγλυκοσιδικούς δεσµούς και έναν Ογλυκοσιδικό δεσµό.
The four carbohydrate chains are attached via three N-glycosidic bonds and one O-glycosidic bond to the protein.
Η epoetin zeta είναι πανοµοιότυπη ως προς την αλληλουχία των αµινοξέων της και τη σύνθεση των υδατανθράκων της µε την ενδογενή ανθρώπεια ερυθροποιητίνη που αποµονώνεται από τα ούρα αναιµικών ασθενών.
Epoetin zeta is identical in its amino acid sequence and similar in carbohydrate composition to endogenous human erythropoietin that has been isolated from the urine of anaemic patients.
Η βιολογική δραστικότητα της ερυθροποιητίνης έχει αποδειχτεί in vivo σε ποικίλα µοντέλα ζώων (φυσιολογικοί και αναιµικοί αρουραίοι, πολυκυτταραιµικοί ποντικοί).
The biological efficacy of erythropoietin has been demonstrated in various animal models in vivo (normal and anaemic rats, polycythaemic mice).
Μετά από τη χορήγηση της ερυθροποιητίνης, αυξάνει ο αριθµός των ερυθροκυττάρων, τα επίπεδα της αιµοσφαιρίνης και ο αριθµός των δικτυοερυθροκυττάρων καθώς επίσης και ο ρυθµός πρόσληψης του 59Fe.
After administration of erythropoietin, the number of erythrocytes, the Hb values and reticulocyte counts increase as well as the 59Fe-incorporation rate.
Βρέθηκε αυξηµένη πρόσληψη 3H- θυµιδίνης στα εµπύρηνα κύτταρα της ερυθράς σειράς της σπληνός σε in vitro (καλλιέργειες κυττάρων σπληνός από ποντίκια) πειράµατα µετά από επώαση µε ερυθροποιητίνη.
An increased 3H-thymidine incorporation in the erythroid nucleated spleen cells has been found in vitro (mouse spleen cell culture) after incubation with erythropoietin.
Θα µπορούσε να αποδειχθεί µε τη βοήθεια κυτταρικών καλλιεργειών ανθρώπινου µυελού των οστών, ότι η ερυθροποιητίνη διεγείρει ειδικά την ερυθροποίηση και δεν επηρεάζει την παραγωγή των λευκών αιµοσφαιρίων. ∆εν ήταν ανιχνεύσιµες κυτταροτοξικές επιδράσεις της ερυθροποιητίνης στα κύτταρα του µυελού των οστών.
Cytotoxic actions of erythropoietin on bone marrow cells could not be detected.
Όπως και µε άλλους αιµατοποιητικούς αυξητικούς παράγοντες, έτσι και η ερυθροποιητίνη έχει δείξει in vitro διεγερτικές ιδιότητες σε ανθρώπινα ενδοθηλιακά κύτταρα.
As with other haematopoietic growth factors, erythropoietin has shown in vitro stimulating properties on human endothelial cells.