natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υποστρώματα CYP3A4 με στενό θεραπευτικό δείκτη.
CYP3A4 substrates with narrow therapeutic index Telzir must not be administered concurrently with medicinal products with narrow therapeutic windows containing active substances that are substrates of cytochrome P450 3A4 (CYP3A4).
Το Telzir δε θα πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα με φαρμακευτικά προϊόντα με στενό θεραπευτικό εύρος που περιέχουν δραστικές ουσίες οι οποίες είναι υποστρώματα του κυτοχρώματος P450 3A4 (CYP3A4).
Co-administration may result in competitive inhibition of the metabolism of these active substances thus increasing their plasma level and leading to serious and / or life-threatening adverse reactions such as cardiac arrhythmia (e. g. amiodarone, astemizole, bepridil, cisapride, pimozide, quinidine, terfenadine) or peripheral vasospasm or ischaemia (e. g. ergotamine, dihydroergotamine).
Το Telzir σε συνδυασμό με ριτοναβίρη δε θα πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα με φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν δραστικές ουσίες οι οποίες είναι εξαρτώμενες σε μεγάλο βαθμό από το μεταβολισμό του CYP2D6 και για τις οποίες αυξημένες συγκεντρώσεις πλάσματος συνδέονται με σοβαρές και / ή απειλητικές για τη ζωή ανεπιθύμητες ενέργειες.
CYP2D6 substrates with narrow therapeutic index Telzir with ritonavir must not be co-administered with medicinal products containing active substances that are highly dependent on CYP2D6 metabolism and for which elevated plasma concentrations are associated with serious and / or life-threatening adverse reactions.
Αυτές οι δραστικές ουσίες περιλαμβάνουν τη φλεκαϊνίδη και την προπαφαινόνη.
These active substances include flecainide and propafenone.
Ριφαμπικίνη Η ριφαμπικίνη είναι ένας ισχυρός επαγωγέας του CYP3A4 και έχει δειχθεί ότι προκαλεί μείωση της AUC της αμπρεναβίρης κατά 82%, η οποία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα ιολογική αποτυχία και ανάπτυξη αντοχής.
Rifampicin Rifampicin is a strong CYP3A4 inducer and has been shown to cause an 82% decrease in amprenavir AUC, which can result in virological failure and resistance development.
Ο συνδυασμός ριφαμπικίνης και Telzir με ταυτόχρονη χορήγηση χαμηλής δόσης ριτοναβίρης αντενδείκνυται (βλέπε παράγραφο 4. 3).
The combination of rifampicin and Telzir with concomitant low-dose ritonavir is contraindicated (see section 4.3).
Βότανο του Αγίου Ιωάννη (Hypericum perforatum) Τα επίπεδα της αμπρεναβίρης και της ριτοναβίρης στον ορό μπορεί να μειωθούν από την ταυτόχρονη λήψη του φυτικού παρασκευάσματος Βότανο του Αγίου Ιωάννη (Hypericum perforatum).
St John’ s wort (Hypericum perforatum) Serum levels of amprenavir and ritonavir can be reduced by concomitant use of the herbal preparation St John’ s wort (Hypericum perforatum).
7 Ιωάννη.
This is due to induction of drug metabolising enzymes by St John’ s wort.
Φυτικά παρασκευάσματα που περιέχουν Βότανο του Αγίου Ιωάννη δεν πρέπει επομένως να συγχορηγούνται με το Telzir με ριτοναβίρη.
Herbal preparations containing St John’ s wort should therefore not be combined with Telzir with ritonavir.
Εάν ο ασθενής λαμβάνει ήδη Βότανο του Αγίου Ιωάννη, ελέγξτε την αμπρεναβίρη, τη ριτοναβίρη και αν είναι δυνατόν τα επίπεδα του ιού και διακόψτε τη λήψη του Βοτάνου του Αγίου Ιωάννη.
If a patient is already taking St John’ s wort, check amprenavir, ritonavir and if possible viral levels and stop St John’ s wort.
Τα επίπεδα της αμπρεναβίρης και της ριτοναβίρης μπορεί να αυξηθούν με τη διακοπή του Βοτάνου του Αγίου Ιωάννη.
Amprenavir and ritonavir levels may increase on stopping St John’ s wort.
Αντιρετροϊκά φάρμακα
Antiretroviral medicinal products
Μη νουκλεοσιδικοί αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης
Non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors
Δεν υπήρχε κλινικά σχετική αλληλεπίδραση όταν χρησιμοποιήθηκαν 700 mg φοσαμπρεναβίρης δύο φορές ημερησίως και 100 mg ριτοναβίρης ταυτόχρονα με εφαβιρένζη (600 mg άπαξ ημερησίως).
Efavirenz: there was no clinically relevant interaction when fosamprenavir 700 mg twice daily and ritonavir 100 mg twice daily was used concurrently with efavirenz (600 mg once daily).
Νεβιραπίνη: δεν υπήρξε κλινικά σχετιζόμενη αλληλεπίδραση όταν συγχορηγήθηκαν φοσαμπρεναβίρη 700 mg δύο φορές την ημέρα και ριτοναβίρη 100 mg δύο φορές την ημέρα με νεβιραπίνη (200 mg δύο φορές την ημέρα).
Nevirapine: there was no clinically relevant interaction when fosamprenavir 700 mg twice daily and ritonavir 100 mg twice daily was used concurrently with nevirapine (200 mg twice daily).
Νουκλεοσιδικοί / Νουκλεοτιδικοί αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης
Nucleoside / Nucleotide reverse transcriptase inhibitors
Πραγματοποιήθηκαν μελέτες αλληλεπίδρασης της αβακαβίρης, της λαμιβουδίνης και της ζιδοβουδίνης με την αμπρεναβίρη χωρίς τη ριτοναβίρη.
Interaction studies with abacavir, lamivudine and zidovudine have been performed with amprenavir without ritonavir.
Με βάση τα δεδομένα που εξήχθησαν από αυτές τις μελέτες και λόγω του ότι η ριτοναβίρη δεν αναμένεται να έχει σημαντική επίδραση στις φαρμακοκινητικές των NRTIs, η ταυτόχρονη χορήγηση φοσαμπρεναβίρης και ριτοναβίρης με αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα δεν αναμένεται να μεταβάλλει σημαντικά τη συγκέντρωση των συγχορηγούμενων ενεργών ουσιών.
Based on data derived from these studies and because ritonavir is not expected to 7 have a significant impact on the pharmacokinetics of NRTIs, the co-administration of fosamprenavir and ritonavir with these medicinal products is not expected to significantly alter the exposure of the co-administered active substances.
Μασώμενο δισκίο διδανοσίνης: δεν έχει διεξαχθεί φαρμακοκινητική μελέτη σχετικά με την συγχορήγηση φοσαμπρεναβίρης με διδανοσίνη.
Didanosine chewable tablet: no pharmacokinetic study has been performed with fosamprenavir in combination with didanosine.
Δεν είναι πιθανή κλινικά σημαντική αλληλεπίδραση ως αποτέλεσμα της αύξησης του pH του στομάχου λόγω του αντιόξινου συστατικού διδανοσίνη και δεν κρίνεται αναγκαίος ο διαχωρισμός ή η προσαρμογή της δόσης, όταν η φοσαμπρεναβίρη και η διδανοσίνη χορηγούνται ταυτόχρονα (βλέπε κεφάλαιο Αντιόξινα).
Clinically significant interaction resulting from an increase in the stomach pH due to the didanosine antacid component is unlikely and no dose separation or adjustment is considered necessary when fosamprenavir and didanosine are administered concomitantly (see chapter, Antacids).
Δεν αναμένεται σημαντική αλληλεπίδραση με το γαστροανθεκτικό καψάκιο διδανοσίνης.
No significant interaction is expected with didanosine gastro-resistant capsule.
Σε αυτό το στάδιο δεν μπορούν να γίνουν συστάσεις για τη συγχορήγηση φοσαμπρεναβίρης με ριτοναβίρη με τενοφοβίρη.
Tenofovir: no recommendations can be drawn at this stage on the co-administration of fosamprenavir with ritonavir with tenofovir.
Αναστολείς πρωτεάσης
Protease Inhibitors
Λοπιναβίρη / ριτοναβίρη:
Lopinavir / ritonavir:
Η συγχορήγηση συνήθων δόσεων λοπιναβίρης/ ριτοναβίρης έχει ως αποτέλεσμα σημαντική μείωση των συγκεντρώσεων αμπρεναβίρης.
Co-administration of standard doses of lopinavir/ ritonavir with fosamprenavir results in a significant reduction in amprenavir concentrations.
Η συγχορήγηση αυξημένων δόσεων φοσαμπρεναβίρης 1400 mg δύο φορές την ημέρα με λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη 533/ 133 mg δύο φορές την ημέρα, σε ασθενείς που έχουν λάβει στο παρελθόν PI, είχε ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών από το γαστρεντερικό και αυξήσεις των τριγλυκεριδίων με το συνδυασμένο σχήμα χωρίς αυξήσεις στην ιολογική αποτελεσματικότητα, όταν συγκρίθηκε με συνήθεις δόσεις φοσαμπρεναβίρης/ ριτοναβίρης.
Co-administration of increased doses of fosamprenavir 1400mg twice daily with lopinavir/ ritonavir 533/ 133mg twice daily to PI-experienced patients resulted in a higher incidence of gastrointestinal adverse events and elevations in triglycerides with the combination regimen without increases in virological efficacy, when compared with standard doses of fosamprenavir/ ritonavir.
Επομένως η συγχορήγηση αυτών των φαρμάκων δεν συνιστάται.
Therefore, concomitant administration of these medicinal products is not recommended.
8 ελήφθησαν όταν χορηγήθηκαν 700 mg φοσαμπρεναβίρης με 100 mg ριτοναβίρης δύο φορές ημερησίως.
No interaction studies have been undertaken between fosamprenavir with ritonavir and the protease inhibitors: indinavir, saquinavir, nelfinavir and atazanavir.
Αντιβιοτικά / Αντιμυκητιασικά
Antibiotics / Antifungals
Κλαριθρομυκίνη: θα πρεπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης της κλαριθρομυκίνης όταν συγχορηγούνται το Telzir με τη ριτοναβίρη σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, επειδή αναμένεται μέτρια αύξηση στις συγκεντρώσεις της κλαριθρομυκίνης, όταν συγχορηγείται μαζί με το Telzir με ριτοναβίρη.
Clarithromycin: a reduction in the clarithromycin dose should be considered when co-administered with Telzir with ritonavir in patients with renal impairment as moderate increases in clarithromycin concentrations are expected when co-administered with Telzir with ritonavir.
Ερυθρομυκίνη: δεν έχει διεξαχθεί φαρμακοκινητική μελέτη για λήψη αμπρεναβίρης σε συνδυασμό με ερυθρομυκίνη, ωστόσο, στην περίπτωση αυτή ενδέχεται να παρατηρηθεί αύξηση των επιπέδων πλάσματος της ερυθρομυκίνης.
Erythromycin: no pharmacokinetic study has been performed with fosamprenavir with ritonavir in combination with erythromycin, however, plasma levels of erythromycin may be increased when co-administered.
Κετοκοναζόλη / Ιτρακοναζόλη: η συγχορήγηση φοσαμπρεναβίρης 700 mg με ριτοναβίρη 100 mg δύο φορές την ημέρα και κετοκοναζόλη 200 mg μία φορά την ημέρα, αύξησε τη Cmax της κετοκοναζόλης στο πλάσμα κατά 25% και αύξησε την AUC( 0- τ) σε τιμές 2. 69- φορές αυτών που παρατηρήθηκαν με χορήγηση κετοκοναζόλης 200 mg μία φορά την ημέρα χωρίς φοσαμπρεναβίρη και ριτοναβίρη.
Ketoconazole / Itraconazole: co-administration of fosamprenavir 700 mg with ritonavir 100 mg twice daily and ketoconazole 200 mg once daily increased plasma ketoconazole Cmax by 25% and increased AUC(0-τ) to values 2.69-fold those observed on administration of ketoconazole 200 mg once daily without concurrent fosamprenavir with ritonavir.
Η Cmax, η AUC και η Cmin της αμπρεναβίρης παρέμειναν αμετάβλητες.
The Cmax, AUC and Cmin of amprenavir were unchanged.
Δεν συνιστάται η συγχορήγηση Telzir και ριτοναβίρης με υψηλές δόσεις (> 200 mg/ ημέρα) κετοκοναζόλης ή ίτρακοναζόλης.
When used with Telzir with ritonavir, high doses (> 200 mg/ day) of ketoconazole or itraconazole are not recommended.
Ριφαμπουτίνη: συγκριτικά με την χορήγηση μόνο ριφαμπουτίνης (300 mg μία φορά την ημέρα), η AUC της ριφαμπουτίνης στο πλάσμα (0- 48) παρέμεινε αμετάβλητη και η Cmax μειώθηκε κατά 14% μετά τη συγχορήγηση μειωμένων δόσεων ριφαμπουτίνης (150 mg κάθε δεύτερη ημέρα) με φοσαμπρεναβίρη 700 mg δύο φορές την ημέρα και ριτοναβίρη 100 mg δύο φορές την ημέρα.
Rifabutin: compared to rifabutin administered alone (300 mg once daily), plasma rifabutin AUC (0- 48) was unchanged and Cmax was decreased 14% following co-administration of reduced doses of rifabutin (150 mg every other day) with fosamprenavir 700 mg twice daily with ritonavir 100 mg twice daily.
Ωστόσο, η AUC του 25- O- desacetylrifabutin (0- 48) και η Cmax αυξήθηκιαν 11 φορές και 6 φορές αντίστοιχα, γεγονός που δυνητικά μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με την ριφαμπουτίνη, ιδιαίτερα της ραγοειδίτιδας.
However, 25-O-desacetylrifabutin AUC (0-48) and Cmax were increased 11-fold and 6- fold respectively, which could potentially lead to an increase of rifabutin related adverse events, notably uveitis.
Βάσει ιστορικής σύγκρισης, η ριφαμπουτίνη δεν φάνηκε να μειώνει την έκθεση στην αμπρεναβίρη.
Based on historical comparison, rifabutin did not appear to reduce amprenavir exposure.
Με βάση αυτά τα στοιχεία συνιστάται μείωση της κανονικής δόσης ριφαμπουτίνης κατά 75% (δηλαδή σε 150 mg κάθε δεύτερη ημέρα) όταν χορηγείται μαζί με Telzir και ριτοναβίρη.
On the basis of these data, a 75% reduction of the standard rifabutin dose (i. e. to 150 mg every other day) is recommended when administered with Telzir with ritonavir.
Μπορεί να απαιτηθεί περαιτέρω μείωση της δόσης.
Further dose reduction may be necessary.
Άλλα φαρμακευτικά προϊόντα
8 Other medicinal products
Φαρμακευτικά προϊόντα που μπορεί να μειώνουν τις συγκεντρώσεις amprenavir στο πλάσμα όταν συγχορηγούνται με το Telzir
Medicinal products that may reduce plasma amprenavir concentrations when co-administered with Telzir
Αντιόξινα, ανταγωνιστές των H2 υποδοχέων ισταμίνης και αναστολείς αντλίας πρωτονίων: δεν κρίνεται απαραίτητη καμία αναπροσαρμογή της δόσης για κανένα από τα αντίστοιχα φαρμακευτικά προϊόντα, όταν τα αντιόξινα, οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων ή οι ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων ισταμίνης χορηγούνται ταυτόχρονα με φοσαμπρεναβίρη.
Antacids, Histamine H2 receptor antagonist and Proton-Pump inhibitors: no dose adjustment for any of the respective medicinal products is considered necessary when antacids, proton-pump inhibitors or histamine H2 receptor antagonists are administered concomitantly with fosamprenavir.
Οι ΑUC και Cmax, της αμπρεναβίρης μειώθηκαν κατά 18% και 35% αντίστοιχα, ενώ η Cmin (C12h) ήταν συγκρίσιμη, όταν μια και μοναδική δόση 1400 mg φοσαμπρεναβίρης χορηγήθηκε μαζί με μία και μοναδική δόση 30 ml αντιόξινου εναιωρήματος (ισοδύναμο με 3, 6 γραμμάρια υδροξειδίου του αλουμινίου και 1, 8 γραμμάρια υδροξειδίου του μαγνησίου).
The AUC and Cmax of amprenavir were decreased by 18% and 35% respectively, whilst the Cmin (C12h) was comparable, when a single 1400 mg dose of fosamprenavir was co-administered with a single 30 ml dose of antacid suspension (equivalent to 3.6 grams aluminium hydroxide and 1.8 grams magnesium hydroxide).
Τα επίπεδα της αμπρεναβίρης ορού μπορεί να ελαττωθούν με την ταυτόχρονη χορήγηση ανταγωνιστών των υποδοχέων Η2 της ισταμίνης (για παράδειγμα ρανιτιδίνη και σιμετιδίνη).
Serum levels of amprenavir can be reduced by concomitant use of histamine H2 receptor antagonists (for example ranitidine and cimetidine).
Η ταυτόχρονη χορήγηση της ρανιτιδίνης (μία και μοναδική δόση 300 mg) μαζί με φοσαμπρεναβίρη (μία και μοναδική δόση 1400 mg) ελάττωσε την AUC της αμπρεναβίρης πλάσματος κατά 30% και την Cmax, κατά 51%.
Concurrent administration of ranitidine (300 mg single dose) with fosamprenavir (1400 mg single dose) decreased plasma amprenavir AUC by 30% and Cmax by 51%.
Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε καμία μεταβολή στη Cmin (C12h) της αμπρεναβίρης.
There was, however, no change observed in the amprenavir Cmin (C12h).
Αντιεπιληπτικές δραστικές ουσίες:
Anticonvulsant active substances:
Η AUC και η Cmin της αμπρεναβίρης αυξήθηκαν κατά 20% και 19% αντίστοιχα με την Cmax να παραμένει αμετάβλητη όταν χορηγήθηκε φοσαμπρεναβίρη (700 mg δύο
The AUC and Cmin of amprenavir were increased by 20% and 19% respectively, with Cmax unchanged when fosamprenavir (700 mg twice daily) plus ritonavir (100 mg twice daily) was given concomitantly with phenytoin (300 mg once daily).
Η AUC, η Cmax και η Cmin της φαινυτοϊνης μειώθηκαν κατά 22%, 20% και 29% αντίστοιχα.
The AUC, Cmax and Cmin of phenytoin were decreased by 22%, 20% and 29% respectively.
Επομένως, εάν η φοσαμπρεναβίρη και η ριτοναβίρη χορηγηθούν μαζί με φαινυτοϊνη, δεν απαιτείται μεταβολή στη δοσολογία της φοσαμπρεναβίρης και της ριτοναβίρης.
Therefore, if fosamprenavir plus ritonavir is given in combination with phenytoin, no change to the fosamprenavir plus ritonavir dosage regimen is required.
Ωστόσο συνιστάται όπως ελέγχονται οι συγκεντρώσεις φαινυτοϊνης στο πλάσμα και η δόση της φαινυτοϊνης να αυξάνεται όπου χρειάζεται.
However, it is recommended that phenytoin plasma concentrations be monitored and phenytoin dose increased as appropriate.
Η ταυτόχρονη χορήγηση άλλων αντιεπιληπτικών παραγόντων που είναι γνωστοί ενζυματικοί επαγωγείς (π. χ φαινοβαρβιτάλη, καρβαμαζεπίνη) δεν έχει μελετηθεί αλλά μπορεί να οδηγήσει σε ελάττωση των συγκεντρώσεων της αμπρεναβίρης πλάσματος.
Concomitant administration of other anticonvulsant agents known to be enzymatic inducers (e. g. phenobarbital, carbamazepine) has not been studied but may lead to a decrease in the plasma concentrations of amprenavir.
Αυτοί οι συνδυασμοί θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.
These combinations should be used with caution.
Φαρμακευτικά προϊόντα που τα επίπεδα τους στο πλάσμα μπορεί να αυξάνονται όταν συγχορηγούνται με το Telzir
Medicinal products whose plasma levels may be increased when co-administered with Telzir
Άλλα φαρμακευτικά προϊόντα με στενό θεραπευτικό δείκτη: μερικές ουσίες (π. χ λιδοκαϊνη (με συστηματική χορήγηση) και αλοφαντρίνη) χορηγούμενες με το Telzir μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Other medicinal products with a narrow therapeutic window: some substances (e. g. lidocaine (by systemic route) and halofantrine) given with Telzir may cause serious adverse reactions.
Φαρμακευτικά προϊόντα για την δυσλειτουργία στύσης: η ταυτόχρονη χορήγηση δεν συνιστάται.
Erectile dysfunction medicinal products: concomitant use is not recommended.
Με βάση τα δεδομένα για την ριτοναβίρη και άλλους αναστολείς πρωτεάσης, οι συγκεντρώσεις πλάσματος των αναστολέων PDE5 (π. χ σιλδεναφίλη και βαρδεναφίλη) αναμένονται να αυξηθούν σημαντικά όταν συγχορηγούνται με Telzir και ριτοναβίρη, πράγμα που ενδέχεται να οδηγήσει σε εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τον αναστολέα της PDE5, συμπεριλαμβανομένων της υπότασης, των οπτικών μεταβολών και του πριαπισμού.
Based on data for ritonavir and other protease inhibitors, plasma concentrations of PDE5 inhibitors (e. g. sildenafil and vardenafil) are expected to substantially increase when co-administered with Telzir with ritonavir and may result in an increase in PDE5 inhibitor associated adverse reactions, including hypotension, visual changes and priapism.
Κατά συνέπεια, δεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγηση του Telzir/ ριτοναβίρης και αυτών των γλυκοκορτικοειδών εκτός εάν το ενδεχόμενο όφελος από την αγωγή υπερτερεί έναντι του κινδύνου για συστηματικές εκδηλώσεις από κορτικοστεροειδή (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Consequently, concomitant administration of Telzir with ritonavir and these glucocorticoids is not recommended unless the potential benefit of treatment outweighs the risk of systemic corticosteroid effects (see section 4.4).
Επιπλέον, στην περίπτωση απόσυρσης των γλυκοκορτικοειδών, ενδέχεται να απαιτείται προοδευτική μείωση της δόσης για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Moreover, in case of withdrawal of glucocorticoids progressive dose reduction may have to be
Aναστολείς HMG- CoA αναγωγάσης: αν ενδείκνυται η θεραπεία με έναν αναστολέα της ρεδουκτάσης HMG- CoA, συνιστώνται η πραβαστατίνη ή ή φλουβαστατίνη λόγω του ότι ο μεταβολισμός τους δεν εξαρτάται από το CYP3A4 και δεν αναμένονται αλληλεπιδράσεις με τους αναστολείς των πρωτεασών.
HMG-CoA reductase inhibitors: if treatment with a HMG-CoA reductase inhibitor is indicated, pravastatin or fluvastatin is recommended because their metabolism is not dependent on CYP 3A4 and interactions are not expected with protease inhibitors.
Οι αναστολείς της ρεδουκτάσης HMG- CoA, οι οποίοι εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το CYP3A4 για μεταβολισμό, όπως η λοβαστατίνη και η σιμβαστατίνη, ενδέχεται να παρουσιάσουν αυξημένες συγκεντρώσεις πλάσματος όταν συγχορηγούνται με το Telzir με ριτοναβίρη.
HMG-CoA reductase inhibitors which are highly dependent on CYP3A4 for metabolism, such as lovastatin and simvastatin, are expected to have markedly increased plasma concentrations when co-administered with Telzir with ritonavir.
Δεδομένου ότι οι αναστολείς της ρεδουκτάσης HMG- CoA μπορεί να προκαλέσουν μυοπάθεια, συμπεριλαμβανομένης της ραβδομυόλυσης, ο συνδυασμός της λοβαστατίνης ή σιμβαστατίνης με το Telzir με ριτοναβίρη δε συνιστάται.
Since increased concentrations of HMG-CoA reductase inhibitors may cause myopathy, including rhabdomyolysis, the combination of lovastatin or simvastatin with Telzir with ritonavir is not recommended.
Δεν απαιτείται αναπροσαρμογή της δόσης της φοσαμπρεναβίρης ή της ριτοναβίρης όταν συγχορηγούνται μαζί με την ατορβαστατίνη.
No adjustment of the fosamprenavir or ritonavir dose is required when co-administered with atovarstatin.
10 Οι Cmax, ΑUC και Cmin της ατορβαστατίνης αυξήθηκαν κατά 184%, 153% και 73% αντίστοιχα, όταν η ατορβαστατίνη (10 mg άπαξ ημερησίως για 4 ημέρες) χορηγήθηκε μαζί με 700 mg φοσαμπρεναβίρης δύο φορές ημερησίως μαζί με 100 mg ριτοναβίρης δύο φορές ημερησίως για δύο εβδομάδες.
The Cmax, AUC and Cmin of atorvastatin were increased by 184%, 153% and 73% respectively when atorvastatin (10 mg once daily for 4 days) was given with fosamprenavir 700 mg twice daily with ritonavir 100 mg twice daily for two weeks.
Οι Cmax, ΑUC και Cmin της αμπρεναβίρης δε μεταβλήθηκαν.
The Cmax, AUC and Cmin of amprenavir were unchanged.
Όταν χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με το Telzir με ριτοναβίρη, δε θα πρέπει να χορηγούνται δόσεις ατορβαστατίνης μεγαλύτερες των 20 mg / ημερησίως, με προσεκτική παρακολούθηση της τοξικότητας της ατορβαστατίνης.
When used with Telzir with ritonavir, doses of atorvastatin no greater than 20 mg / day should be administered, with careful monitoring for atorvastatin toxicity.
Συνιστάται συχνή παρακολούθηση των θεραπευτικών συγκεντρώσεων των επιπέδων των ανοσοκατασταλτικών μέχρις ότου να επιτευχθούν τα επίπεδα, καθώς οι συγκεντρώσεις πλάσματος της κυκλοσπορίνης, της ραπαμυκίνης και του tacrolimus, μπορεί να αυξηθούν όταν συγχορηγούνται με φοσαμπρεναβίρη και ριτοναβίρη.
Immunosuppressants: frequent therapeutic concentration monitoring of immunosuppresant levels is recommended until levels have stabilised as plasma concentrations of cyclosporin, rapamycin and tacrolimus may be increased when co-administered with fosamprenavir with ritonavir.
Η συγχορήγηση με Telzir/ ριτοναβίρη μπορεί να προκαλέσει μεγάλη αύξηση στη συγκέντρωση αυτής της βενζοδιαζεπίνης.
Coadministration with Telzir/ ritonavir may cause a large increase in the concentration of this benzodiazepine.
Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης για τη συγχορήγηση Telzir/ ριτοναβίρης με βενζοδιαζεπίνες.
No drug interaction study has been performed for the co-administration of Telzir/ ritonavir with benzodiazepines.
Επομένως το Telzir/ ριτοναβίρη δεν θα πρέπει να συγχορηγούνται με από του στόματος χορηγούμενη μιδαζολάμη (βλέπε παράγραφο 4. 3), ενώ χρειάζεται προσοχή με τη συγχορήγηση Telzir/ ριτοναβίρης και μιδαζολάμης παρεντερικά.
Therefore Telzir/ ritonavir should not be co-administered with orally administered midazolam (see section 4.3), whereas caution should be used with co-administration of Telzir/ ritonavir and parenteral midazolam.
Εάν γίνει συγχορήγηση Telzir/ ριτοναβίρης και μιδαζολάμης παρεντερικά, αυτό πρέπει να γίνει σε μία μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) ή σε παρόμοιο περιβάλλον, το οποίο θα διασφαλίζει στενή κλινική παρακολούθηση και κατάλληλη ιατρική αντιμετώπιση σε περίπτωση αναπνευστικής καταστολής και/ ή παρατεταμένης καταστολής.
If Telzir/ ritonavir is co-administered with parenteral midazolam, it should be done in an intensive care unit (ICU) or similar setting which ensures close clinical monitoring and appropriate medical management in case of respiratory depression and/ or prolonged sedation.
Συνιστάται η συχνή παρακολούθηση των θεραπευτικών και των ανεπιθύμητων ενεργειών των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών όταν (για παράδειγμα η δεσιπραμίνη και η νορτριπτυλίνη) χορηγούνται μαζί με το Telzir.
Tricyclic antidepressants: careful monitoring of the therapeutic and adverse reactions of tricyclic antidepressants is recommended when they (for example desipramine and nortriptyline) are concomitantly administered with Telzir.
Φαρμακευτικά προϊόντα που τα επίπεδα τους στο πλάσμα μπορεί να μειώνονται όταν συγχορηγούνται με το Telzir
Medicinal products whose plasma levels may be decreased when co-administered with Telzir
Μεθαδόνη: η συγχορήγηση φοσαμπρεναβίρης 700 mg και ριτοναβίρης 100 mg δύο φορές την ημέρα με μεθαδόνη μία φορά την ημέρα (≤ 200 mg) για 14 ημέρες μείωσε την AUC( 0- τ) και Cmax του δραστικού εναντιομερούς (R -) μεθαδόνη κατά 18% και 21% αντίστοιχα.
Methadone: co-administration of fosamprenavir 700 mg and ritonavir 100 mg twice daily with methadone once daily (≤ 200 mg) for 14 days decreased the active (R-) methadone enantiomer AUC(0- τ) and Cmax by 18% and 21% respectively.
Η περιορισμένη αυτή επίδραση δεν αναμένεται να είναι κλινικά σημαντική.
This limited impact is not expected to be clinically significant.