natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σοβαρός ασκίτης και γενικευμένο οίδημα αναφέρθηκαν το κάθε ένα στο < 1% των ασθενών.
Severe ascites and generalised oedema were each reported in < 1% of patients.
Σοβαρό μη- καρδιογενές πνευμονικό οίδημα αναφέρθηκε σε 1% των ασθενών.
Severe non-cardiogenic pulmonary oedema was reported in 1% of patients.
Η σοβαρή υπεζωκοτική συλλογή μπορεί να απαιτεί παρακέντηση θώρακος και θεραπεία με οξυγόνο.
Severe pleural effusion may require thoracocentesis and oxygen therapy.
Τα συμβάματα κατακράτησης υγρών αντιμετωπίσθηκαν τυπικά με υποστηρικτικά μέτρα που περιλαμβάνουν διουρητικά και βραχείας διάρκειας χορηγήσεις στεροειδών.
Fluid retention events were typically managed by supportive care measures that include diuretics and short courses of steroids.
Ενώ το προφίλ ασφαλείας του SPRYCEL στον ηλικιωμένο πληθυσμό ήταν παρόμοιο με εκείνο του νεότερου πληθυσμού, ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω είναι πιθανότερο να εμφανίσουν συμβάματα κατακράτησης υγρών και πρέπει να παρακολουθούνται στενά (βλέπε παράγραφο 4. 8).
While the safety profile of SPRYCEL in the elderly population was similar to that in the younger population, patients aged 65 years and older are more likely to experience fluid retention events and should be monitored closely (see section 4.8).
5 Παράταση του διαστήματος QT: τα in vitro δεδομένα υποδεικνύουν ότι το dasatinib έχει τη δυνατότητα να παρατείνει την καρδιακή κοιλιακή επαναπόλωση (Διάστημα QT) (βλέπε παράγραφο 5. 3).
QT Prolongation: in vitro data suggest that dasatinib has the potential to prolong cardiac ventricular repolarization (QT Interval) (see section 5.3).
Τα άνω όρια εμπιστοσύνης 95% για όλες τις διάμεσες μεταβολές από την έναρξη ήταν < 7 msec (βλέπε παράγραφο 4. 8).
In 865 patients with leukaemia treated with dasatinib in Phase II clinical trials, the mean changes from baseline in QTc interval using Fridericia's method (QTcF) were 4 - 6 msec; the upper 95% confidence intervals for all mean changes from baseline were < 7 msec (see section 4.8).
Από τους 2. 182 ασθενείς που έλαβαν dasatinib σε κλινικές μελέτες Φάσης ΙΙ/ ΙΙΙ, αναφέρθηκε για 18 ως ανεπιθύμητο σύμβαμα η παράταση του QTc.
Of the 2,182 patients who received dasatinib in Phase II/ III clinical trials, 18 had QTc prolongation reported as an adverse event.
Δεκαεπτά ασθενείς (< 1%) παρουσίασαν QTcF > 500 msec.
Seventeen patients (< 1%) experienced a QTcF > 500 msec.
Αυτοί περιλαμβάνουν ασθενείς με υποκαλιαιμία ή υπομαγνησιαιμία, ασθενείς με σύνδρομο συγγενούς παρατεταμένου QT, ασθενείς που παίρνουν αντιαρρυθμικά φαρμακευτικά προϊόντα ή άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που οδηγούν σε παράταση του QT, και αθροιστικά υψηλή δόση θεραπείας ανθρακυκλίνης.
These include patients with hypokalemia or hypomagnesemia, patients with congenital long QT syndrome, patients taking anti-arrhythmic medicinal products or other medicinal products which lead to QT prolongation, and cumulative high dose anthracycline therapy.
Η υποκαλιαιμία ή η υπομαγνησιαιμία πρέπει να διορθωθούν πριν από τη χορήγηση του dasatinib.
Hypokalemia or hypomagnesemia should be corrected prior to dasatinib administration.
Λακτόζη Το φαρμακευτικό αυτό προϊόν περιέχει 135 mg μονοϋδρικής λακτόζης σε 100 mg ημερήσιας δόσης και 189 mg μονοϋδρικής λακτόζης σε 140 mg ημερήσιας δόσης.
Lactose This medicinal product contains 135 mg of lactose monohydrate in a 100 mg daily dose and 189 mg of lactose monohydrate in a 140 mg daily dose.
Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης - γαλακτόζης δεν πρέπει να παίρνουν το φαρμακευτικό προϊόν αυτό.
Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicinal product.
Ταυτόχρονη χρήση του dasatinib και φαρμακευτικών προϊόντων που αναστέλλουν ισχυρά το CYP3A4 (π. χ. κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, ερυθρομυκίνη, κλαριθρομυκίνη, ριτοναβίρη, τελιθρομυκίνη) μπορεί να αυξάνει την έκθεση στο dasatinib.
Concomitant use of dasatinib and medicinal products which potently inhibit CYP3A4 (e. g. ketoconazole, itraconazole, erythromycin, clarithromycin, ritonavir, telithromycin) may increase exposure to dasatinib.
Δραστικές ουσίες που μπορεί να μειώνουν τις συγκεντρώσεις του dasatinib στο πλάσμα Όταν το dasatinib χορηγήθηκε μετά από 8 καθημερινές βραδινές χορηγήσεις 600 mg ριφαμπικίνης, ένα ισχυρό επαγωγέα του CYP3A4, η AUC του dasatinib μειώθηκε κατά 82%.
Active substances that may decrease dasatinib plasma concentrations When dasatinib was administered following 8 daily evening administrations of 600 mg rifampicin, a potent CYP3A4 inducer, the AUC of dasatinib was decreased by 82%.
Άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν τη δράση του CYP3A4 (π. χ. δεξαμεθαζόνη, φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη ή Hypericum perforatum, γνωστό και ως Βότανο St.
Other medicinal products that induce CYP3A4 activity (e. g. dexamethazone, phenytoin, carbamazepine, phenobarbital or herbal preparations containing Hypericum perforatum, also known as St.
John' s) μπορεί επίσης να αυξήσουν το μεταβολισμό και να μειώσουν τις συγκεντρώσεις του dasatinib στο πλάσμα.
John´s Wort) may also increase metabolism and decrease dasatinib plasma concentrations.
Ανταγωνιστές ισταμίνης- 2 και αναστολείς αντλίας πρωτονίων:
Histamine-2 antagonists and proton pump inhibitors:
Η μακροπρόθεσμη καταστολή της έκκρισης γαστρικών υγρών από τους ανταγωνιστές του H2 ή τους αναστολείς της αντλίας πρωτονίων (π. χ. φαμοτιδίνη και ομεπραζόλη) είναι πιθανό να μειώσουν την έκθεση στο dasatinib.
Long-term suppression of gastric acid secretion by H2 antagonists or proton pump inhibitors (e. g. famotidine and omeprazole) is likely to reduce dasatinib exposure.
Σε μια μελέτη εφάπαξ δόσης σε υγιείς εθελοντές, η χορήγηση φαμοτιδίνης 10 ώρες πριν από εφάπαξ δόση SPRYCEL μείωσε την έκθεση στο dasatinib κατά 61%.
In a single-dose study in healthy subjects, the administration of famotidine 10 hours prior to a single dose of SPRYCEL reduced dasatinib exposure by 61%.
Η χρήση αντιόξινων πρέπει να εξετάζεται στη θέση των ανταγωνιστών του H2 ή των αναστολέων της αντλίας πρωτονίων σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με το SPRYCEL (βλέπε παράγραφο 4. 4).
The use of antacids should be considered in place of H2 antagonists or proton pump inhibitors in patients receiving SPRYCEL therapy (see section 4.4).
Αντιόξινα:
Antacids:
Μη- κλινικά δεδομένα δείχνουν ότι η διαλυτότητα του dasatinib εξαρτάται από το pH.
Non-clinical data demonstrate that the solubility of dasatinib is pH-dependent.
6 το SPRYCEL μείωσε την AUC της εφάπαξ δόσης του SPRYCEL κατά 55% και την Cmax κατά 58%.
In healthy subjects, the concomitant use of aluminium hydroxide/ magnesium hydroxide antacids with SPRYCEL reduced the AUC of a single dose of SPRYCEL by 55% and the Cmax by 58%.
Ωστόσο, όταν τα αντιόξινα χορηγήθηκαν 2 ώρες πριν από μια εφάπαξ δόση του SPRYCEL, καμία σχετική μεταβολή στη συγκέντρωση ή την έκθεση του dasatinib δεν παρατηρήθηκε.
However, when antacids were administered 2 hours prior to a single dose of SPRYCEL, no relevant changes in dasatinib concentration or exposure were observed.
Συνεπώς, τα αντιόξινα μπορούν να χορηγούνται μέχρι και 2 ώρες πριν από ή 2 ώρες μετά το SPRYCEL (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Thus, antacids may be administered up to 2 hours prior to or 2 hours following SPRYCEL (see section 4.4).
Σε μια μελέτη σε υγιείς εθελοντές, μια εφάπαξ δόση 100 mg dasatinib αύξησε την AUC και τη Cmax της έκθεσης στη σιμβαστατίνη, ένα γνωστό υπόστρωμα του CYP3A4, κατά 20 και 37% αντιστοίχως.
In a study in healthy subjects, a single 100 mg dose of dasatinib increased AUC and Cmax exposure to simvastatin, a known CYP3A4 substrate, by 20 and 37% respectively.
Συνεπώς, τα υποστρώματα του CYP3A4 που είναι γνωστό ότι έχουν περιορισμένο θεραπευτικό δείκτη (π. χ. αστεμιζόλη, τερφεναδίνη, σισαπρίδη, πιμοζίδη, κινιδίνη, βεπριδίλη ή αλκαλοειδή της ερυσιβώδους όλυρας (εργοταμίνη, διϋδροεργοταμίνη)) πρέπει να χορηγούνται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν dasatinib (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Therefore, CYP3A4 substrates known to have a narrow therapeutic index (e. g. astemizole, terfenadine, cisapride, pimozide, quinidine, bepridil or ergot alkaloids (ergotamine, dihydroergotamine)) should be administered with caution in patients receiving dasatinib (see section 4.4).
Κύηση Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση του dasatinib σε έγκυες γυναίκες.
Pregnancy There are no adequate data from the use of dasatinib in pregnant women.
Το SPRYCEL δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός αν είναι σαφώς απαραίτητο.
SPRYCEL should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Εάν αυτό χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η ασθενής πρέπει να πληροφορηθεί για τους πιθανούς κινδύνους για το έμβρυο.
If it is used during pregnancy, the patient must be informed of the potential risk to the foetus.
Γαλουχία Υπάρχουν ανεπαρκείς/ περιορισμένες πληροφορίες για την απέκκριση του dasatinib στο ανθρώπινο ή στο ζωικό γάλα.
6 Lactation There is insufficient/ limited information on the excretion of dasatinib in human or animal breast milk.
Φυσικο- χημικά και διαθέσιμα φαρμακοδυναμικά/ τοξικολογικά δεδομένα για το σημείο απέκκρισης του dasatinib στο μητρικό γάλα και τον κίνδυνο για το παιδί που θηλάζει δεν μπορούν να αποκλειστούν.
Physico-chemical and available pharmacodynamic/ toxicological data on dasatinib point to excretion in breast milk and a risk to the suckling child cannot be excluded.
Γονιμότητα Η επίδραση του dasatinib στο σπέρμα είναι άγνωστη, επομένως οι σεξουαλικά ενεργοί άνδρες και ενεργές γυναίκες πρέπει αμφότεροι να χρησιμοποιούν αποτελεσματικές μεθόδους αντισύλληψης κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Fertility The effect of dasatinib on sperm is unknown, therefore both sexually active men and women should use effective methods of contraception during treatment.
Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι μπορεί να παρουσιάσουν ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ζάλη ή θαμπή όραση κατά τη διάρκεια της θεραπείας με dasatinib.
Patients should be advised that they may experience undesirable effects such as dizziness or blurred vision during treatment with dasatinib.
Γι 'αυτό πρέπει να συνιστάται προσοχή όταν οδηγούν αυτοκίνητο ή χειρίζονται μηχανές.
Therefore, caution should be recommended when driving a car or operating machines.
Τα στοιχεία που παρατίθενται κατωτέρω αντανακλούν την έκθεση 2. 182 ασθενών στο SPRYCEL σε κλινικές δοκιμές, (δόση έναρξης 100 mg μια φορά ημερησίως, 140 mg μια φορά ημερησίως, 50 mg δύο φορές ημερησίως, ή 70 mg δύο φορές ημερησίως).
The data described below reflect exposure to SPRYCEL in 2,182 patients in clinical trials (starting dose 100 mg once daily, 140 mg once daily, 50 mg twice daily, or 70 mg twice daily).
Από τους 2. 182 ασθενείς που έλαβαν αγωγή, 25% ήταν ηλικίας ≥ 65 ετών, ενώ 5% ήταν ηλικίας ≥ 75 ετών.
Of the 2,182 patients treated, 25% were ≥ 65 years of age, while 5% were ≥ 75 years of age.
Η διάμεση διάρκεια θεραπείας ήταν 11 μήνες (εύρος 0, 03 - 31 μήνες).
The median duration of therapy was 11 months (range 0.03 -31 months).
Οι περισσότερες αντιδράσεις ήταν ήπιου έως μέτριου βαθμού.
The majority of SPRYCEL-treated patients experienced adverse reactions at some time.
Η θεραπεία διεκόπη
Most reactions were of mild-to-moderate grade.
7 λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στο 11% των ασθενών σε χρόνια φάση ΧΜΛ, στο 12% σε ταχέως εξελισσόμενη φάση ΧΜΛ, στο 15% σε φάση μυελογενούς βλαστικής ΧΜΛ, και στο 8% σε φάση λεμφοειδούς βλαστικής ΧΜΛ ή Ph+ ΟΛΛ.
Treatment was discontinued for adverse reactions in 11% of patients in chronic phase CML, 12% in accelerated phase CML, 15% in myeloid blast phase CML, and 8% in lymphoid blast phase CML or Ph+ ALL.
Στη μελέτη Φάσης ΙΙΙ βελτιστοποίησης της δόσης σε ασθενείς με χρόνιας φάσης ΧΜΛ, η συχνότητα διακοπής λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου ήταν χαμηλότερη για τους ασθενείς που έλαβαν 100 mg μια φορά ημερησίως, σε σχέση με ασθενείς που έλαβαν 70 mg δύο φορές ημερησίως (3% και 11%, αντίστοιχα).
In the Phase III dose-optimisation study in patients with chronic phase CML, the rate of discontinuation for adverse drug reaction was lower for patients treated with 100 mg once daily than for those treated with 70 mg twice daily (3% and 11%, respectively).
Η πλειονότητα των δυσανεκτικών στο imatinib ασθενών με ΧΜΛ χρόνιας φάσης, μπόρεσαν να ανεχθούν τη θεραπεία με το dasatinib.
The majority of imatinib-intolerant patients with chronic phase CML were able to tolerate treatment with dasatinib.
Στη Μελέτη Φάσης ΙΙ ενός βραχίονα σε χρόνιας φάσης ΧΜΛ, 3 από τους 99 μη ανεχόμενους το imatinib ασθενείς είχαν την ίδια μη αιματολογική τοξικότητα βαθμού 3 και 4 με το SPRYCEL όπως είχαν με την προηγούμενη θεραπεία imatinib.
In the Phase II single-arm study in chronic phase CML, 3 of the 99 imatinib-intolerant patients had the same grade 3 or 4 non-hematological toxicity with SPRYCEL as they did with prior imatinib; all 3 patients continued SPRYCEL treatment after dose reduction.
Οι πιο συχνά αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν κατακράτηση υγρών (περιλαμβανομένης της υπεζωκοτικής συλλογής), διάρροια, κεφαλαλγία, ναυτία, δερματικό εξάνθημα, δύσπνοια, αιμορραγία, κόπωση, μυοσκελετικός πόνος, λοίμωξη, έμετος, βήχας, κοιλιακός πόνος και πυρεξία (Πίνακας 3).
The most frequently reported adverse reactions were fluid retention (including pleural effusion), diarrhoea, headache, nausea, skin rash, dyspnoea, haemorrhage, fatigue, musculoskeletal pain, infection, vomiting, cough, abdominal pain and pyrexia (Table 3).
Εμπύρετη ουδετεροπενία σχετιζόμενη με το φάρμακο αναφέρθηκε στο 5% των ασθενών.
Drug-related febrile neutropenia was reported in 5% of patients.
Διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες όπως υπεζωκοτική συλλογή, ασκίτης, πνευμονικό οίδημα και περικαρδιακή συλλογή με ή χωρίς επιπολής οίδημα μπορούν συνολικά να περιγραφούν ως "κατακράτηση υγρών".
Miscellaneous adverse reactions such as pleural effusion, ascites, pulmonary oedema and pericardial effusion with or without superficial oedema may be collectively described as “ fluid retention”.
Η χρήση του dasatinib σχετίζεται με κατακράτηση υγρών με σοβαρές περιπτώσεις στο 9% των ασθενών.
The use of dasatinib is associated with fluid retention with severe cases in 9% of patients.
Σοβαρή υπεζωκοτική και περικαρδιακή συλλογή αναφέρθηκαν στο 6% και σε 1% των ασθενών, αντιστοίχως.
Severe pleural and pericardial effusion were reported in 6% and 1% of patients, respectively.
Σοβαρός ασκίτης και γενικευμένο οίδημα αναφέρθηκαν το κάθε ένα σε < 1%.
Severe ascites and generalised oedema were each reported in < 1%.
Ένα τοις εκατό των ασθενών εμφάνισαν σοβαρό μη- καρδιογενές πνευμονικό οίδημα.
One percent of patients experienced severe non-cardiogenic pulmonary oedema.
Τα συμβάματα κατακράτησης υγρών αντιμετωπίσθηκαν τυπικά με υποστηρικτικά μέτρα που περιλαμβάνουν διουρητικά ή βραχείας διάρκειας χορηγήσεις στεροειδών.
Fluid retention events were typically managed by supportive care measures that include diuretics or short courses of steroids.
Ενώ το προφίλ ασφαλείας του SPRYCEL στον ηλικιωμένο πληθυσμό ήταν παρόμοιο με εκείνο του νεότερου πληθυσμού, ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω είναι πιθανότερο να εμφανίσουν συμβάματα κατακράτησης υγρών και πρέπει να παρακολουθούνται στενά (βλέπε παράγραφο 4. 4).
While the safety profile of SPRYCEL in the elderly population was similar to that in the younger population, patients aged 65 years and older are more likely to experience fluid retention events and should be monitored closely (see section 4.4).
Συμβάματα αιμορραγιών σχετιζόμενα με το φάρμακο, που κυμαίνονται από πετέχειες και επίσταξη έως σοβαρή γαστρεντερική αιμορραγία και αιμορραγία του ΚΝΣ, αναφέρθηκαν σε ασθενείς που έλαβαν το SPRYCEL (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Bleeding drug-related events, ranging from petechiae and epistaxis to severe gastrointestinal haemorrhage and CNS bleeding, were reported in patients taking SPRYCEL (see section 4.4).
Σοβαρή αιμορραγία ΚΝΣ παρουσιάσθηκε σε < 1% των ασθενών˙ 8 περιπτώσεις ήταν θανατηφόρες και 5 από αυτές σχετίσθηκαν με θρομβοπενία CTC 4ου βαθμού.
Severe CNS haemorrhage occurred in < 1% of patients; 8 cases were fatal and 5 of them were associated with CTC grade 4 thrombocytopenia.
Σοβαρή γαστρεντερική αιμορραγία παρουσιάσθηκε στο 4% των ασθενών και γενικά χρειάσθηκε διακοπή της θεραπείας και μεταγγίσεις.
Severe gastrointestinal haemorrhage occurred in 4% of patients and generally required treatment interruption and transfusions.
Άλλες σοβαρές αιμορραγίες παρουσιάσθηκαν στο 2% των ασθενών.
Other severe haemorrhage occurred in 2%
Τα περισσότερα αιμορραγικά συμβάματα σχετίσθηκαν τυπικά με σοβαρή θρομβοπενία.
Most bleeding related events were typically associated with severe thrombocytopenia.
Η θεραπεία με το SPRYCEL συσχετίζεται με αναιμία, ουδετεροπενία και θρομβοπενία.
Treatment with SPRYCEL is associated with anaemia, neutropenia and thrombocytopenia.
Η εμφάνισή τους είναι συχνότερη σε ασθενείς με προχωρημένης φάσης ΧΜΛ ή Ph+ ΟΛΛ σε σχέση με χρόνιας φάσης ΧΜΛ (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Their occurrence is more frequent in patients with advanced phase CML or Ph+ ALL than in chronic phase CML (see section 4.4).
Στη μελέτη Φάσης ΙΙΙ βελτιστοποίησης της δόσης σε ασθενείς με χρόνιας φάσης ΧΜΛ (μέση διάρκεια θεραπείας περίπου 8 μηνών), η συχνότητα εμφάνισης υπεζωκοτικής συλλογής και συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας/ καρδιακής δυσλειτουργίας, ήταν χαμηλότερη για τους ασθενείς που έλαβαν 100 mg SPRYCEL μια φορά ημερησίως, σε σχέση με εκείνους που έλαβαν 70 mg SPRYCEL δύο φορές ημερησίως (Πίνακας 2α).
In the Phase III dose-optimisation study in patients with chronic phase CML (median duration of treatment approximately 8 months), the incidence of pleural effusion and congestive heart failure/ cardiac dysfunction was lower in patients treated with SPRYCEL 100 mg once daily than in those treated with SPRYCEL 70 mg twice daily (Table 2a).
Μυελοκαταστολή αναφέρθηκε επίσης λιγότερο συχνά με 100 mg μια φορά ημερησίως (βλέπε κάτωθι Μη φυσιολογικές εργαστηριακές εξετάσεις).
Myelosuppression was also reported less frequently with the 100 mg once daily (see Laboratory test abnormalities below).
8 Πίνακας 2α:
Table 2a:
ΧΜΛ Χρόνιας Φάσης
Selected Adverse Drug Reactions Reported in Phase III Dose-Optimisation Study:
100 mg μια φορά 140 mg μια φορά 50 mg δύο φορές 70 ημερησίως ημερησίως ημερησίως n = 166 n = 163 n = 166
Chronic Phase CML 100 mg once daily 140 mg once daily 50 mg twice daily 70 mg twice daily n = 166 n = 163 n = 166 n = 167 All Grade All Grade All Grade All Grade Grades 3/ 4 Grades 3/ 4 Grades 3/ 4 Grades 3/ 4
Βαθμοί
Preferred Term
3/ 4 Βαθμοί
Percent (%) of
Ποσοστό (%) Ασθενών
Patients
Διάρροια Κατακράτηση Υγρών
Diarrhoea Fluid Retention Superficial Oedema Pleural Effusion Generalised oedema
24 21
24 21 14 7 2
1 23 1 26
1 1 0 1 0
2 24 2 4 22 2
23 26 12 15 2
22 28
2 4 1 3 0
4 4
24 22 13 11 1
14 7
2 2 0 2 0
0 12 1 15
22 28 14 16 1
1 13 0 3 11 2
4 4 0 1 0
14 16
Congestive heart failure/ cardiac dysfunction
0 1
1
0 1 0 1 1 1
1
0 2
2
Περικαρδιακή συλλογή
Pericardial effusion Pulmonary oedema Pulmonary hypertension Haemorrhage
1
3 1 0
0 3
1 0 0
1 1 1
1 1 0
Πνευμονικό οίδημα Πνευμονική υπέρταση Αιμορραγία
Gastrointestinal bleeding
1 1
4
0 4 2
2
Στη μελέτη Φάσης ΙΙΙ βελτιστοποίησης της δόσης σε ασθενείς με προχωρημένης φάσης ΧΜΛ και Ph+ ΟΛΛ, κατακράτηση υγρών (υπεζωκοτική συλλογή και περικαρδιακή συλλογή) αναφέρθηκε λιγότερο συχνά σε ασθενείς που έλαβαν 140 mg SPRYCEL μια φορά ημερησίως, σε σχέση με εκείνους που έλαβαν 70 mg δύο φορές ημερησίως (Πίνακας 2β).
In the Phase III dose-optimisation study in patients with advanced phase CML and Ph+ ALL, fluid retention (pleural effusion and pericardial effusion) was reported less frequently in patients treated with SPRYCEL 140 mg once daily than in those treated with 70 mg twice daily (Table 2b).
9 Πίνακας 2β:
8 Table 2b:
Επιλεγμένες Ανεπιθύμητες Ενέργειες του Φαρμάκου που Αναφέρθηκαν στη Μελέτη Φάσης ΙΙΙ Βελτιστοποίησης της Δόσης:
Selected Adverse Drug Reactions Reported in Phase Advanced Phase CML and Ph+ALL
Προχωρημένης Φάσης ΧΜΛ και Ph+ ΟΛΛ 140 mg μια φορά ημερησίως 70 mg δύο φορές ημερησίως n = 304 n = 305 Όλοι οι Βαθμοί Βαθμός 3/ 4 Όλοι οι Βαθμοί Βαθμός 3/ 4
140 mg once daily n = 304 All Grades Grade 3/ 4
Προτιμώμενος Όρος
70 mg twice daily n = 305 All Grades Grade 3/ 4
Ποσοστό (%) Ασθενών
Percent (%) of Patients
Διάρροια Κατακράτηση Υγρών Επιπολής οίδημα
Diarrhoea
27 3 27 26 5 34 12 < 1 16
27
3 9 1
3 27
Υπεζωκοτική συλλογή Γενικευμένο οίδημα Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια/ καρδιακή δυσλειτουργία
Fluid Retention
16 1 1
26
4 0 0
5
23 2 2
34
6 1 1
9
Περικαρδιακή συλλογή Πνευμονικό οίδημα Ασκίτης
Superficial oedema Pleural Effusion Generalised oedema Congestive heart failure/ cardiac dysfunction
1 1 0
12 16 1 1
0 1 0
< 1 4 0 0
4 3 1
1 6 1 1
Πνευμονική υπέρταση Αιμορραγία
0 1 0 0
Στις κλινικές δοκιμές, συστήθηκε η διακοπή της θεραπείας με imatinib τουλάχιστον 7 ημέρες πριν από την έναρξη της θεραπείας με το SPRYCEL.
In clinical trials, it was recommended that treatment with imatinib be discontinued at least 7 days before starting treatment with SPRYCEL.
Ανεπιθύμητες ενέργειες:
Adverse reactions:
Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν σε ασθενείς σε κλινικές δοκιμές με το SPRYCEL.
The following adverse reactions were reported in patients in SPRYCEL clinical trials.
Οι ενέργειες αυτές παρουσιάζονται ανά κατηγορία οργανικού συστήματος και ανά συχνότητα.
These reactions are presented by system organ class and by frequency.
Οι συχνότητες ορίζονται ως: πολύ συχνές (≥ 1/ 10), συχνές (≥ 1/ 100 έως < 1/ 10), όχι συχνές (≥ 1/ 1. 000 έως < 1/ 100), σπάνιες (≥ 1/ 10. 000 έως < 1/ 1. 000).
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000).
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου, εξαιρώντας τις μη φυσιολογικές εργαστηριακές εξετάσεις, που αναφέρθηκαν σε ≥ 5% των ασθενών σε κλινικές δοκιμές SPRYCEL παρατίθενται στον Πίνακα 3:
Adverse drug reactions, excluding laboratory abnormalities, that were reported in ≥ 5% of patients in SPRYCEL clinical trials are shown in Table 3:
Ανεπιθύμητες Ενέργειες του Φαρμάκου (ADR) αναφερθείσες σε ≥ 5% σε κλινικές δοκιμές Όλοι οι Ασθενείς (n= 2. 182) Ποσοστό (%) των Ασθενών
Adverse Drug Reactions (ADR) reported ≥ 5% in
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
All Patients (n= 2,182) Percent (%) of Patients
Όλοι οι
Grades
Βαθμοί 3/ 4
3/ 4
Συχνές: εμπύρετη ουδετεροπενία Διαταραχές του νευρικού συστήματος
Common: febrile neutropenia Nervous system disorders
Πολύ συχνές: κεφαλαλγία Συχνές: νευροπάθεια (περιλαμβανομένης
Very common: headache Common: neuropathy (including
περιφερικής νευροπάθειας) Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
peripheral neuropathy) Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Πολύ συχνές: υπεζωκοτική συλλογή, δύσπνοια,
Very common: pleural effusion, dyspnoea, cough Gastrointestinal disorders
6 4
6 4 < 1
βήχας
Very common: diarrhoea, nausea, vomiting, abdominal pain
10
32 22 13 10
< 1
4 1 1 1
10 Διαταραχές του γαστρεντερικού
Common: gastrointestinal bleeding, mucosal inflammation (including
Πολύ συχνές: διάρροια, ναυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος Συχνές: γαστρεντερική αιμορραγία, φλεγμονή βλεννογόνου
8
4 1 1 1 4
4
(περιλαμβανομένων βλεννογονίτιδας/ στοματίτιδας),
mucositis/ stomatitis),
δυσπεψία, διάταση της κοιλίας Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
dyspepsia, abdominal distension Skin and subcutaneous tissue disorders a
Πολύ συχνές: εξάνθημα δέρματοςα Συχνές: κνησμός Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
Very common: skin rash
Πολύ συχνές: μυοσκελετικό άλγος Συχνές: αρθραλγία, μυαλγία Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
Very common: musculoskeletal pain Common: arthralgia,
14 8 8
14 8
1 1 < 1
1 1
Συχνές: ανορεξία Λοιμώξεις και παρασιτώσεις Πολύ συχνές: λοίμωξη
myalgia Metabolism and nutrition disorders
(περιλαμβανομένης βακτηριακής, ιογενούς, μυκητιασικής, μη- ειδικής) Αγγειακές διαταραχές β
Very common: infection (including bacterial, viral, fungal, non-specific) Vascular disorders
Πολύ συχνές: αιμορραγία Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης γ
Very common: haemorrhageb General disorders and administration site conditions