natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας συµπεριλαµβανοµένων αντιδράσεων αναφυλαξίας/ αναφυλακτοειδών αντιδράσεων, αγγειοοιδήµατος, αποφολιδωτικής δερµατίτιδας, και αγγειίτιδας εξ ’ υπερευαισθησίας, έχουν συσχετισθεί µε τη χορήγηση σιρόλιµους (βλ. παράγραφο 4. 8).
Hypersensitivity reactions, including anaphylactic/ anaphylactoid reactions, angioedema, exfoliative dermatitis, and hypersensitivity vasculitis, have been associated with the administration of sirolimus (see section 4.8).
Συνιστάται προφύλαξη από το κυτταροµεγαλοϊό για 3 µήνες µετά τη µεταµόσχευση, ειδικά για τους ασθενείς µε αυξηµένο κίνδυνο από τη νόσο του κυτταροµεγαλοϊού.
21 Cytomegalovirus (CMV) prophylaxis is recommended for 3 months after transplantation, particularly for patients at increased risk for CMV disease.
Σε ασθενείς µε εγκατεστηµένη υπερλιπιδαιµία πρέπει να εξετασθεί η σχέση κινδύνου/ οφέλους πριν την έναρξη του ανοσοκατασταλτικού σχήµατος που περιλαµβάνει Rapamune.
The risk/ benefit should be considered in patients with established hyperlipidemia before initiating an immunosuppressive regimen including Rapamune.
Σε κλινικές µελέτες, η παράλληλη χορήγηση Rapamune και αναστολέων της αναγωγάσης του HMG - CoA ή / και των φιβρατών έδειξε να είναι καλά ανεκτή.
In clinical trials, the concomitant administration of Rapamune and HMG-CoA reductase inhibitors and/ or fibrates was well tolerated.
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας µε Rapamune, oι ασθενείς που τους χορηγήθηκε ένας αναστολέας της αναγωγάσης του HMG- CoA ή/ και φιβράτης, πρέπει να παρακολουθούνται για την πιθανή ανάπτυξη ραβδοµυόλυσης και άλλων ανεπιθύµητων ενεργειών όπως περιγράφονται στην αντίστοιχη Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος αυτών των παραγόντων.
During Rapamune therapy, patients administered an HMG-CoA reductase inhibitor and/ or fibrate, should be monitored for the possible development of rhabdomyolysis and other adverse effects as described in the respective Summary of Product Characteristics of these agents.
23 Συνιστάται η περιοδική παρακολούθηση της απέκκρισης ποσότητας πρωτεΐνης στα ούρα.
Periodic quantitative monitoring of urinary protein excretion is recommended.
Νέα εκδήλωση νέφρωσης (νεφρωτικό σύνδροµο) επίσης αναφέρθηκε στο 2% των ασθενών της µελέτης (βλ. παράγραφο 4. 8).
New onset nephrosis (nephrotic syndrome) was also reported in 2% of the patients in the study (see section 4.8).
Η ασφάλεια και η αποτελεσµατικότητα της αλλαγής θεραπευτικής αγωγής από αναστολείς καλσινευρίνης σε Rapamune σε υπό συντήρηση ασθενείς µε µεταµόσχευση νεφρού δεν έχουν διαπιστωθεί.
The safety and efficacy of conversion from calcineurin inhibitors to Rapamune in maintenance renal transplant patients have not been established.
Τα δισκία σιρόλιµους περιέχουν σακχαρόζη και λακτόζη.
Sirolimus tablets contain sucrose and lactose.
Στους ασθενείς µε ιστορικό ανεπάρκειας σακχαράσης, ανεπάρκειας ισοµαλτάσης, µη ανοχής στη φρουκτόζη, δυσαπορρόφησης γλυκόζης, δυσαπορρόφησης γαλακτόζης, µη ανοχής στη γαλακτόζη (π. χ. γαλακτοζαιµία) ή Lapp ανεπάρκεια λακτάσης, πρέπει να γίνεται προσεκτική αξιολόγηση της σχέσης κινδύνου/ οφέλους πριν τη συνταγογράφηση των δισκίων σιρόλιµους.
In those patients with a history of sucrase insufficiency, isomaltase insufficiency, fructose intolerance, glucose malabsorption, galactose malabsorption, galactose intolerance (e. g., galactosemia), or Lapp lactase deficiency, a careful risk/ benefit assessment should be performed prior to prescribing sirolimus tablets.
Το σιρόλιµους µεταβολίζεται εκτενώς από το ισοένζυµο CYP3A4 στο εντερικό τοίχωµα και το ήπαρ.
Sirolimus is extensively metabolized by the CYP3A4 isozyme in the intestinal wall and liver.
Αναστολείς του CYP3A4 (όπως κετοκοναζόλη, βορικοναζόλη, ιτρακοναζόλη, τελιθροµυκίνη, ή κλαριθροµυκίνη) µειώνουν το µεταβολισµό του σιρόλιµους και αυξάνουν τα επίπεδα σιρόλιµους στο αίµα.
Inhibitors of CYP3A4 (such as ketoconazole, voriconazole, itraconazole,
Σε υγιείς εθελοντές η µια δόση σιρόλιµους δεν επηρέασε τη φαρµακοκινητική της κυκλοσπορίνης (µικρογαλάκτωµα) όταν χορηγήθηκε ταυτόχρονα ή µε διαφορά 4 ωρών.
Single-dose sirolimus did not affect the pharmacokinetics of ciclosporin (microemulsion) in healthy volunteers when administered simultaneously or 4 hours apart.
Ριφαµπικίνη (επαγωγέας του CYP3A4):
Rifampicin (CYP3A4 inducer):
Η χορήγηση πολλαπλών δόσεων κετοκοναζόλης επηρέασε σηµαντικά το ρυθµό και την έκταση απορρόφησης και την έκθεση στο σιρόλιµους µέσω του Rapamune πόσιµου διαλύµατος όπως το αντανακλούν οι αυξήσεις του σιρόλιµους στα Cmax, tmax, και AUC κατά 4, 4 φορές, 1, 4 φορές και 10, 9 φορές, αντίστοιχα.
Multiple-dose ketoconazole administration significantly affected the rate and extent of absorption and sirolimus exposure from Rapamune oral solution as reflected by increases in sirolimus Cmax, tmax, and AUC of 4.4-fold, 1.4-fold, and 10.9-fold, respectively.
24 σιρόλιµους µε ένα µέσο όρο κατά 7 φορές και 11 φορές αντίστοιχα.
Co-administration of sirolimus (2 mg single dose) with multiple-dose administration of oral voriconazole (400 mg every 12 hours for 1 day, then 100 mg every 12 hours for 8 days) in healthy subjects has been reported to increase sirolimus Cmax and AUC by an average of 7-fold and 11-fold respectively.
Τα Cmax, tmax και AUC του σιρόλιµους στο ολικό αίµα αυξήθηκαν κατά 2, 3 φορές, 1, 1 φορές και 2, 2 φορές, αντίστοιχα.
Whole blood sirolimus Cmax, tmax, and AUC were increased 2.3-fold, 1.1-fold, and 2.2-fold, respectively.
Αντισυλληπτικά από στόµατος: ∆εν παρατηρήθηκε σηµαντική φαρµακοκινητική αλληλεπίδραση µεταξύ του Rapamune πόσιµου διαλύµατος και των 0, 3 mg νοργεστρέλης/ 0, 03 mg αιθινυλοιστραδιόλης.
No clinically significant pharmacokinetic interaction was observed between Rapamune oral solution and 0.3 mg norgestrel/ 0.03 mg ethinyl estradiol.
Αν και τα αποτελέσµατα από µία µελέτη αλληλεπίδρασης µε µία απλή δόση ενός αντισυλληπτικού από στόµατος υποδεικνύουν απουσία φαρµακοκινητικής αλληλεπίδρασης, τα αποτελέσµατα δεν µπορούν να αποκλείσουν την πιθανότητα αλλαγών στη φαρµακοκινητική που µπορεί να επηρεάσουν την αποτελεσµατικότητα του αντισυλληπτικού από στόµατος κατά τη µακροχρόνια θεραπεία µε Rapamune.
Although the results of a single dose drug interaction study with an oral contraceptive suggest the lack of a pharmacokinetic interaction,
Φάρµακα που αποκλείουν τις διόδους ασβεστίου: νικαρδιπίνη.
23 the results cannot exclude the possibility of changes in the pharmacokinetics that might affect the efficacy of the oral contraceptive during long term treatment with Rapamune.
Αντιµυκητιασικοί παράγοντες: κλοτριµαζόλη, φλουκοναζόλη.
Other possible interactions Moderate and weak inhibitors of CYP3A4 may decrease the metabolism of sirolimus and increase sirolimus blood levels (e. g. calcium channel blockers: nicardipine; antifungal agents: clotrimazole, fluconazole; antibiotics: troleandomycin; other substances: bromocriptine, cimetidine, danazol, protease inhibitors).
Αντιβιοτικά: τρολεανδοµυκίνη.
Inducers of CYP3A4 may increase the metabolism of sirolimus and decrease sirolimus blood levels (e. g.
Άλλες ουσίες: βρωµοκρυπτίνη, σιµετιδίνη, δαναζόλη, αναστολείς πρωτεάσης).
John's wort, (Hypericum perforatum), anticonvulsants: carbamazepine, phenobarbital, phenytoin).
Παρότι το σιρόλιµους αναστέλλει in vitro το ανθρώπινο ηπατικό µικροσωµιακό κυτόχρωµα P450, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, και CYP3A4/ 5, δεν αναµένεται ότι η δραστική ουσία θα αναστέλλει τη δραστηριότητα αυτών των ισοενζύµων in vivo, µια και οι συγκεντρώσεις του σιρόλιµους οι απαραίτητες να προκαλέσουν αναστολή είναι πολύ υψηλότερες από αυτές που παρατηρούνται στους ασθενείς που λαµβάνουν θεραπευτικές δόσεις του Rapamune.
Although sirolimus inhibits human liver microsomal cytochrome P450 CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, and CYP3A4/ 5 in vitro, the active substance is not expected to inhibit the activity of these isozymes in vivo since the sirolimus concentrations necessary to produce inhibition are much higher than those observed in patients receiving therapeutic doses of Rapamune.
25 Μπορεί να παρατηρηθούν φαρµακοκινητικές αλληλεπιδράσεις µε προκινητικούς παράγοντες του γαστρεντερικού όπως η σισαπρίδη και η µετοκλοπραµίδη.
Pharmacokinetic interactions may be observed with gastrointestinal prokinetic agents such as cisapride and metoclopramide.
Πρέπει να χρησιµοποιείται αποτελεσµατική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας µε Rapamune και για 12 εβδοµάδες αφότου το Rapamune διακοπεί.
Effective contraception must be used during Rapamune therapy and for 12 weeks after Rapamune has been stopped.
Οι πιο συχνά αναφερόµενες ανεπιθύµητες ενέργειες του φαρµάκου (που εµφανίζονται σε ποσοστό > 10% των ασθενών) είναι θροµβοκυτοπενία, αναιµία, πυρεξία, υπέρταση, υποκαλιαιµία, υποφωσφοραιµία, λοίµωξη των ουροφόρων οδών, υπερχοληστεριναιµία, υπεργλυκαιµία, υπερτριγλυκεριδαιµία, κοιλιακός πόνος, λεµφοκήλη, περιφερικό οίδηµα, αρθραλγία, ακµή, διάρροια, πόνος, δυσκοιλιότητα, ναυτία, κεφαλαλγία, αυξηµένη κρεατινίνη αίµατος, και αυξηµένη γαλακτική αφυδρογονάση αίµατος (LDH).
The most commonly reported adverse drug reactions (occuring in > 10% of patients) are thrombocytopenia, anaemia, pyrexia, hypertension, hypokalaemia, hypophosphataemia, urinary tract infection, hypercholesterolaemia, hyperglycaemia, hypertriglyceridaemia, abdominal pain, lymphocoele, peripheral oedema, arthralgia, acne, diarrhoea, pain, constipation, nausea, headache, increased blood creatinine, and increased blood lactate dehydrogenase (LDH).
Οι ανεπιθύµητες ενέργειες που βασίζονται στην εµπειρία από τις κλινικές δοκιµές και στην εµπειρία µετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά παρατίθενται στον παρακάτω πίνακα ανά κατηγορία οργάνου συστήµατος και συχνότητας εµφάνισης.
24 Adverse reactions based on experience from clinical trials and postmarketing experience are presented in the following table by system organ class and frequency of occurrence.
Κατηγορία Οργάνου Συστήµατος Λοιµώξεις και
System Organ Class
Συχνές (≥1/ 100 έως < 1/ 10) Σηψαιµία
Common ( 1/ 100 to < 1/ 10)
26 παρασιτώσεις
Infections and infestations
Πνευµονία Πυελονεφρίτιδα Απλός έρπητας, Μυκητιασιακές, ιογενείς και βακτηριακές λοιµώξεις (όπως µυκοβακτηριακές λοιµώξεις, συµπεριλαµβανοµέ νης της φυµατίωσης, ιός Epstein- Barr, Κυτταροµεγα - λοϊός και Έρπητας ζωστήρας)
Sepsis Pneumonia Pyelonephritis Herpes simplex Fungal, viral, and bacterial infections (such as mycobacterial infections, including tuberculosis, Epstein-Barr virus, CMV, and Herpes zoster)
Νεοπλάσµατα καλοήθη, κακοήθη και µη καθοριζόµενα (περιλαµβάνονται κύστεις και πολύποδες)
Neoplasms benign, malignant and unspecified (including cysts and polyps)
Καρκίνος του δέρµατος
Skin Cancer
Αντιδράσεις υπερευαισθη - σίας, συµπεριλαµβα - νοµένων αναφυλακτι- κών / αναφυλακτο - ειδών αντιδράσεων, αγγειοοίδηµα, αποφολιδωτική δερµατίτιδα, και αγγειίτιδα εξ ’ υπερευαισθη - σίας (βλ. παράγραφο 4. 4)
Hypersensitivity reactions, including anaphylactic/ anaphylactoid reactions, angioedema, exfoliative dermatitis, and hypersensitivity vasculitis (see section 4.4)
∆ιαταραχές του µεταβολισµού και της θρέψης
25 System Organ Class
∆ιαταραχές του νευρικού
Very common ( 1/ 10)
συστήµατος
Uncommon ( 1/ 1000 to < 1/ 100)
27
Rare ( 1/ 10000 to < 1/ 1000)
Καρδιακές διαταραχές
Metabolism and Hypokalaemia nutrition disorders
Ταχυκαρδία
Hypophosphataemia Hypercholesterolaemia Hyperglycaemia Hypertriglyceridaemia
Περικαρδιακή συλλογή
Nervous system disorders
(συµπεριλαµβανοµ ένων αιµοδυναµικά σηµαντικών συλλογών σε παιδιά και ενήλικες) Αγγειακές διαταραχές ∆ιαταραχές του αναπνευστικού συστήµατος, του θώρακα και του µεσοθωρακίου
Headache
Λεµφοκήλη Υπέρταση
Cardiac disorders
Εν τω βάθει θρόµβωση Πνευµονίτις Υπεζωκοτική συλλογή Επίσταξη
Tachycardia
Πνευµονική εµβολή Πνευµονική αιµορραγία
Pericardial effusion (including haemodynamically significant effusions in children and adults)
Λεµφοίδηµα Κυψελιδική πρωτεϊνωση
Vascular disorders Respiratory, thoracic, and mediastinal disorders
∆ιαταραχές του γαστρεντερικού
Lymphocele Hypertension
Κοιλιακοί πόνοι ∆ιάρροια ∆υσκοιλιότητα Ναυτία
Deep vein thrombosis Pneumonitis Pleural effusion Epistaxis
Στοµατίτιδα
Pulmonary embolism Pulmonary haemorrhage
Παγκρεατίτιδα
Lymphoedema Alveolar proteinosis
∆ιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
Gastrointestinal disorders
∆ιαταραχές του δέρµατος και του υποδόριου ιστού
Abdominal pain Diarrhoea Constipation Nausea
Ακµή
Stomatitis
Εξάνθηµα
Pancreatitis
∆ιαταραχές του µυοσκελετικού συστήµατος και του συνδετικού ιστού
Hepatobiliary disorders
Αρθραλγία
Liver function tests abnormal
Οστεονέκρωση
Skin and subcutaneous tissue disorders
∆ιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
Acne
Πρωτεϊνουρία
Rash
Νεφρωτικό σύνδροµο (βλ. παράγραφο 4. 4)
Musculoskeletal Arthralgia and connective tissue disorders
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
Osteonecrosis
Περιφερικό οίδηµα Πυρεξία Πόνος
Renal and urinary disorders General Oedema peripheral disorders and Pyrexia administration Pain site conditions
Καθυστερηµένη επούλωση Οίδηµα
Proteinuria Impaired healing Oedema
Παρακλινικές εξετάσεις
Nephrotic syndrome (see section 4.4)
Αυξηµένη γαλακτική αφυδρογονάση αίµατος Αυξηµένη κρεατινίνη αίµατος
Investigations Blood lactate dehydrogenase increased Blood creatinine increased
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις νεφροπάθειας σχετιζόµενης µε τον ιό ΒΚ, όπως και περιπτώσεις προοδευτικής πολυεστιακής λευκοεγκεφαλοπάθειας (PML) σχετιζόµενης µε τον ιό JC σε ασθενείς στους οποίους χορηγούνται ανοσοκατασταλτικά, συµπεριλαµβανοµένου και του Rapamune.
26 Cases of BK virus associated nephropathy, as well as cases of JC virus associated progressive multifocal leukoencephalopathy (PML), have been reported in patients treated with immunosuppressants, including Rapamune.
28 Έχει αναφερθεί ηπατοτοξικότητα.
Hepatoxicity has been reported.
Ο κίνδυνος ίσως να αυξηθεί όσο αυξάνονται τα κατώτερα επίπεδα συγκεντρώσεων του σιρόλιµους.
The risk may increase as the trough sirolimus level increases.
Σπάνια έχει αναφερθεί θανατηφόρα ηπατική νέκρωση µε αυξηµένα τα κατώτερα επίπεδα συγκεντρώσεων του σιρόλιµους.
Rare reports of fatal hepatic necrosis have been reported with elevated trough sirolimus levels.
29 Σε µία άλλη µελέτη στην οποία εντάχθηκαν ασθενείς µε µεταµόσχευση νεφρού, ηλικίας ≤20 ετών η οποία σκόπευε να αξιολογήσει την ασφάλεια της προοδευτικής απόσυρσης κορτικοστεροειδούς (ξεκινώντας στους έξι µήνες µετά την µεταµόσχευση) από ένα ανοσοκατασταλτικό θεραπευτικό σχήµα που ξεκίνησε στη µεταµόσχευση το οποίο περιλάµβανε ανοσοκαταστολή πλήρους δόσης µε Rapamune και αναστολέα καλσινευρίνης µαζί, σε συνδυασµό µε επαγωγή βασιλιξιµάµπης, 19 (6, 9%) από τους 274 ασθενείς που συµµετείχαν, αναφέρθηκαν να έχουν αναπτύξει λεµφoϋπερπλαστική διαταραχή µετά από µεταµόσχευση (post- transplant lymphoproliferative disorder- PTLD).
In another study enrolling renal transplant patients  20 years of age that was intended to assess the safety of progressive corticosteroid withdrawal (beginning at six months post-transplantation) from an immunosuppressive regimen initiated at transplantation that included full-dose immunosuppression with both Rapamune and a calcineurin inhibitor in combination with basiliximab induction, of the 274 patients enrolled, 19 (6.9%) were reported to have developed post-transplant lymphoproliferative disorder (PTLD).
Ανάµεσα στους 89 ασθενείς που ήταν γνωστό πριν από τη µεταµόσχευση ότι ήταν αρνητικοί ορολογικά στον ιό Epstein- Barr (EBV), 13 (15, 6%) ασθενείς αναφέρθηκαν να έχουν αναπτύξει PTLD.
27 Among 89 patients known to be EBV seronegative prior to transplantation, 13 (15.6%) were reported to have developed PTLD.
Επί του παρόντος, υπάρχει ελάχιστη εµπειρία υπερδοσολογίας.
At present, there is minimal experience with overdose.
Η κυκλοσπορίνη δεν διακόπηκε σε ασθενείς µε επεισόδια οξείας απόρριψης Banff Grade 3, οι οποίοι εξαρτώνται από αιµοκάθαρση, είχαν επίπεδα κρεατινίνης στον ορό > 400 µmol/ L, ή είχαν ανεπαρκή νεφρική λειτουργία για να υποστηρίξουν τη διακοπή της κυκλοσπορίνης.
Ciclosporin was not withdrawn in patients experiencing Banff Grade 3 acute rejection episodes, who were dialysis-dependent, who had a serum creatinine > 400  mol/ l, or who had inadequate renal function to support ciclosporin withdrawal.
Ασθενείς µε υψηλό ανοσολογικό κίνδυνο απώλειας µοσχεύµατος, δεν µελετήθηκαν
Patients at high immunological risk of graft loss were not studied in sufficient number in the ciclosporin elimination- Rapamune maintenance trials and are not recommended for this treatment regimen.
Ο µέσος υπολογιζόµενος ρυθµός σπειραµατικής διήθησης (ΡΣ∆) στους 12, 24, 36, 48 και 60 µήνες ήταν σηµαντικά υψηλότερος στους ασθενείς που έλαβαν Rapamune µετά από τη διακοπή κυκλοσπορίνης έναντι αυτών στην οµάδα που τους χορηγήθηκε Rapamune µε κυκλοσπορίνη.
The mean calculated glomerular filtration rate (GFR) at 12, 24, 36, 48 and 60 months was significantly higher for patients receiving Rapamune following ciclosporin elimination than for those in the Rapamune
Βάσει της ανάλυσης των στοιχείων από το 36ο µήνα και µετά, τα οποία έδειξαν µία αυξανόµενη αλλαγή στην επιβίωση του µοσχεύµατος και τη νεφρική λειτουργία, καθώς επίσης και σηµαντικά χαµηλότερη αρτηριακή πίεση στην οµάδα διακοπής της κυκλοσπορίνης, αποφασίσθηκε η διακοπή ασθενών από την οµάδα χορήγησης Rapamune µε κυκλοσπορίνη.
Based upon the analysis of data from 36 months and beyond, which showed a growing difference in graft survival and renal function, as well as significantly lower blood pressure in the ciclosporin elimination group, it was decided to discontinue subjects from the Rapamune with ciclosporin group.
Έως τον 60ο µήνα, η συχνότητα εµφάνισης µη δερµατικών κακοηθειών ήταν σηµαντικά υψηλότερη στην οµάδα ασθενών που συνέχισαν τη λήψη κυκλοσπορίνης σε σύγκριση µε την οµάδα ασθενών στους οποίους διεκόπη η κυκλοσπορίνη (8, 4% έναντι 3, 8%, αντίστοιχα).
By 60 months, the incidence of non-skin malignancies was significantly higher in the cohort who continued ciclosporin as compared with the cohort who had ciclosporin withdrawn (8.4% vs.
31 αναστολέας της καλσινευρίνης, µυκοφαινολάτη µοφετίλ, κορτικοστεροειδή και ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα της Ιντερλευκίνης 2 (βλ. παράγραφο 4. 4).
In two multi-centre clinical studies, de novo renal transplant patients treated with Rapamune, mycophenolate mofetil (MMF), corticosteroids, and an IL-2 receptor antagonist had significantly higher acute rejection rates and numerically higher death rates compared to patients treated with a calcineurin inhibitor, MMF, corticosteroids, and an IL-2 receptor antagonist (see section 4.4).
Η χρήση του Rapamune σε συνδυασµό µε αναστολέα της καλσινευρίνης και κορτικοστεροειδή συσχετίσθηκε µε αυξηµένο κίνδυνο επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας, διαταραχές λιπιδίων στον ορό (συµπεριλαµβανοµένων και αυξηµένων τριγλυκεριδίων του ορού και ολικής χοληστερόλης), και λοιµώξεις των ουροφόρων οδών (βλ. παράγραφο 4. 8).
The use of Rapamune in combination with calcineurin inhibitors and corticosteroids was associated with an increased risk of deterioration of renal function, serum lipid abnormalities (including but not limited to increased serum triglycerides and total cholesterol), and urinary tract infections (see section 4.8).
5. 2 Φαρµακοκινητικές ιδιότητες
29 5.2 Pharmacokinetic properties
Πολλές από τις γενικές φαρµακοκινητικές πληροφορίες αποκτήθηκαν χρησιµοποιώντας το πόσιµο διάλυµα, οι οποίες δίνονται περιληπτικά πρώτα.
Much of the general pharmacokinetic information was obtained using the oral solution, which is summarised first.
Οι πληροφορίες που συσχετίζονται άµεσα µε τη µορφή του δισκίου δίνονται περιληπτικά ιδιαιτέρως στην παράγραφο Από Στόµατος ∆ισκίο.
Information directly related to the tablet formulation is summarised specifically in the Oral Tablet section.
Πόσιµο διάλυµα Μετά τη χορήγηση του πόσιµου διαλύµατος το σιρόλιµους απορροφάται ταχέως, και φτάνει τη µέγιστη συγκέντρωση σε 1 ώρα στα υγιή άτοµα που λαµβάνουν απλές δόσεις και σε 2 ώρες σε ασθενείς µε σταθερά νεφρικά αλλοµοσχεύµατα που λαµβάνουν πολλαπλές δόσεις.
Oral solution Following administration of the oral solution, sirolimus is rapidly absorbed, with a time to peak concentration of 1 hour in healthy subjects receiving single doses and 2 hours in patients with stable renal allografts receiving multiple doses.
Η συστηµατική διαθεσιµότητα του σιρόλιµους σε συνδυασµό µε την παράλληλη χορήγηση κυκλοσπορίνης (Sandimune) είναι περίπου 14%.
The systemic availability of sirolimus in combination with simultaneously administered ciclosporin (Sandimune) is approximately 14%.
Μετά από επαναλαµβανόµενη χορήγηση, η µέση συγκέντρωση του σιρόλιµους στο αίµα αυξάνεται περίπου στο 3πλάσιο.
Upon repeated administration, the average blood concentration of sirolimus is increased approximately 3-fold.
Ο τελικός χρόνος ηµιζωής σε ασθενείς µε σταθερό νεφρικό µόσχευµα µετά πολλαπλές δόσεις από το στόµα ήταν 62 ± 16 h.
The terminal half-life in stable renal transplant patients after multiple oral doses was 62  16 h.
Οι κλινικές µελέτες του Rapamune δεν περιλαµβάνουν επαρκή αριθµό ασθενών ηλικίας > 65 ετών προκειµένου να καθοριστεί εάν θα ανταποκριθούν διαφορετικά από τους νεώτερους ασθενείς. ∆εδοµένα που αφορούν τις κατώτερες συγκεντρώσεις σιρόλιµους σε 35 ασθενείς ηλικίας > 65 ετών µε νεφρικό µόσχευµα ήταν παρόµοια µε αυτά του πληθυσµού ενηλίκων (n=822) 18 έως 65 ετών.
Sirolimus trough concentration data in 35 renal transplant patients > 65 years of age were similar to those in the adult population (n = 822) from 18 to 65 years of age.
32 Σε παιδιατρικούς ασθενείς σε αιµοκάθαρση (30% έως 50% µείωση στο ρυθµό σπειραµατικής διήθησης) στα εύρηηλικιών 5 έως 11 ετών και 12 έως 18 ετών, η µέση διορθωµένη CL/ F ανάλογα µε το σωµατικό βάρος ήταν υψηλότερη για νεότερους παιδιατρικούς ασθενείς (580 ml/ h/ kg) απ ’ ότι για παιδιατρικούς ασθενείς µεγαλύτερης ηλικίας (450 ml/ h/ kg) και συγκριτικά µε τους ενήλικες (287 ml/ h/ kg).
In paediatric patients on dialysis (30% to 50% reduction in glomerular filtration rate) within age ranges of 5 to 11 years and 12 to 18 years, the mean weight-normalised CL/ F was larger for younger paediatric patients (580 ml/ h/ kg) than for older paediatric patients (450 ml/ h/ kg) as compared with adults (287 ml/ h/ kg).
Σε ασθενείς µε ήπια και µέτρια επιδείνωση της ηπατικής λειτουργίας (Κατηγορίες Α ή Β στην ταξινόµηση κατά ChildPugh), οι µέσες τιµές AUC και t½ για το σιρόλιµους αυξήθηκαν κατά 61% και 43%, αντίστοιχα, και η CL/ F µειώθηκε 33% συγκριτικά µε τους φυσιολογικούς υγιείς ενήλικες.
In mild and moderate hepatically impaired patients (Child-Pugh classification A or B), mean values for sirolimus AUC and t1/ 2 were increased 61% and 43%, respectively, and CL/ F was decreased 33% compared to normal healthy subjects.
Σε ασθενείς µε σοβαρή επιδείνωση της ηπατικής λειτουργίας (Κατηγορία C στην ταξινόµηση κατά Child- Pugh), οι µέσες τιµές AUC και t½ για το σιρόλιµους αυξήθηκαν κατά 210% και 170% αντίστοιχα, και η CL/ F µειώθηκε 67% συγκριτικά µε τους φυσιολογικούς υγιείς ενήλικες.
In severe hepatically impaired patients (Child-Pugh classification C), mean values for sirolimus AUC and t1/ 2 were increased 210% and 170% respectively, and CL/ F was decreased by 67% compared to normal healthy subjects.
Από Στόµατος ∆ισκίο Σε υγιείς εθελοντές, το µέσο εύρος βιοδιαθεσιµότητας του σιρόλιµους µετά από τη χορήγηση του δισκίου σε εφάπαξ δόση είναι περίπου 27% υψηλότερο σε σχέση µε το πόσιµο διάλυµα.
30 Oral Tablet In healthy subjects, the mean extent of bioavailability of sirolimus after single-dose administration of the tablet formulation is about 27% higher relative to the oral solution.
Η µέση Cmax ελαττώθηκε κατά 35% και ο µέσος tmax αυξήθηκε κατά 82%.
The mean Cmax was decreased by 35% and mean tmax increased by 82%.
Η διαφορά της βιοδιαθεσιµότητας ήταν λιγότερο σηµαντική σε συνθήκες σταθερής συγκέντρωσης σε αποδέκτες νεφρικού µοσχεύµατος, και η θεραπευτική ισοτιµία έχει αποδειχθεί σε µία τυχαιοποιηµένη µελέτη µε 477 ασθενείς.
The difference in bioavailability was less marked upon steady-state administration to renal transplant recipients, and therapeutic equivalence has been demonstrated in randomised study of 477 patients.