natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αυτό επιτρέπει στη µεθυλναλτρεξόνη να λειτουργεί ως περιφερικά ενεργός ανταγωνιστής µ- οπιοειδών σε ιστούς όπως ο γαστρεντερικός σωλήνας, χωρίς να επηρεάζει τις, µέσω των οπιοειδών, αναλγητικές δράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστηµα.
This allows methylnaltrexone to function as a peripherally acting mu-opioid antagonist in tissues such as the gastrointestinal tract, without impacting opioid-mediated analgesic effects on the central nervous system.
Κλινική αποτελεσµατικότητα και ασφάλεια Η αποτελεσµατικότητα και η ασφάλεια της βρωµιούχου µεθυλναλτρεξόνης στη θεραπεία της δυσκοιλιότητας, που προκαλείται από οπιοειδή, σε ασθενείς που λαµβάνουν παρηγορητική φροντίδα αποδείχθηκε σε δύο τυχαιοποιηµένες, διπλά- τυφλές, ελεγχόµενες µε εικονικό φάρµακο µελέτες.
Clinical efficacy and safety The efficacy and safety of methylnaltrexone bromide in the treatment of opioid-induced constipation in patients receiving palliative care was demonstrated in two randomised, double-blind, placebo-controlled studies.
Στις µελέτες αυτές η διάµεση ηλικία ήταν τα 68 έτη (εύρος 21- 100), το 51% ήταν γυναίκες.
In these studies, the median age was 68 years (range 21-100); 51% were females.
Άλλες κύριες διαγνώσεις περιελάµβαναν τελικού σταδίου ΧΑΠ / εµφύσηµα, καρδιαγγειακή νόσο / καρδιακή ανεπάρκεια, νόσο του Alzheimer/ άνοια, HIV/ AIDS, ή άλλες προχωρηµένες νόσους.
In both studies, patients had advanced terminal illness and limited life expectancy, with the majority having a primary diagnosis of incurable cancer; other primary diagnoses included end-stage COPD/ emphysema, cardiovascular disease/ heart failure, Alzheimer’ s disease/ dementia, HIV/ AIDS, or other advanced illnesses.
Πριν τη διαλογή, οι ασθενείς οι οποίοι είχαν δυσκοιλιότητα από χρήση οπιοειδών καθορίστηκαν ως είτε µε < 3 κενώσεις την προηγούµενη εβδοµάδα ή µε καµία κένωση για > 2 ηµέρες.
Prior to screening, patients had opioid-induced constipation defined as either< 3 bowel movements in the preceding week or no bowel movement for > 2 days.
Η µελέτη 301 συνέκρινε τη βρωµιούχο µεθυλναλτρεξόνη χορηγούµενη ως µία εφάπαξ, διπλά- τυφλή, υποδόρια δόση 0, 15 mg/ kg, ή 0, 3 mg/ kg έναντι εικονικού φαρµάκου.
Study 301 compared methylnaltrexone bromide given as a single, double-blind, subcutaneous dose of 0.15 mg/ kg, or 0.3 mg/ kg versus placebo.
Η διπλά - τυφλή δόση ακολουθήθηκε από µια περίοδο ανοικτής δοσολογίας, 4 εβδοµάδων, κατά την οποία η βρωµιούχος µεθυλναλτρεξόνη µπορούσε να χρησιµοποιηθεί ανάλογα µε τις ανάγκες, όχι συχνότερα από 1 δόση σε περίοδο 24 ωρών.
The double-blind dose was followed by an open-label, 4-week dosing period, where methylnaltrexone bromide could be used as needed, no more frequently than 1 dose in a 24-hour period.
Καθ 'όλη τη διάρκεια και των δύο περιόδων της µελέτης, οι ασθενείς διατήρησαν τη συνήθη θεραπευτική τους αγωγή µε υπακτικά - καθαρτικά.
Throughout both study periods, patients maintained their usual laxative regimen.
Ένα σύνολο 154 ασθενών (µε βρωµιούχο µεθυλναλτρεξόνη 0, 15 mg/ kg, n=47, µε βρωµιούχο µεθυλναλτρεξόνη 0, 3 mg/ kg, n=55, µε εικονικό φάρµακο n=52) υποβλήθηκαν σε θεραπεία κατά τη διπλά- τυφλή περίοδο.
A total of 154 patients (methylnaltrexone bromide 0.15 mg/ kg, n=47, methylnaltrexone bromide 0.3 mg/ kg, n=55, placebo, n=52) were treated in the double-blind period.
Το πρωτεύον τελικό κριτήριο αξιολόγησης ήταν το ποσοστό των ασθενών µε κένωση χωρίς επικουρικό υπακτικό- καθαρτικό εντός 4 ωρών από τη διπλά- τυφλή δόση του φαρµακευτικού προϊόντος της µελέτης.
The primary endpoint was the proportion of patients with a rescue-free laxation within 4 hours of the double-blind dose of study medicinal product.
Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία µε βρωµιούχο µεθυλναλτρεξόνη είχαν σηµαντικά υψηλότερο ποσοστό εκκένωσης του εντέρου εντός 4 ωρών από τη διπλή- τυφλή δόση (62% για 0, 15 mg/ kg και 58% για 0, 3 mg/ kg) σε σύγκριση µε τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία µε εικονικό φάρµακο (14%), p < 0, 0001 για κάθε δόση έναντι εικονικού φαρµάκου.
Methylnaltrexone bromide-treated patients had a significantly higher rate of laxation within 4 hours of the double-blind dose (62% for 0.15 mg/ kg and 58% for 0.3 mg/ kg) than placebo-treated patients (14%); p < 0.0001 for each dose versus placebo.
Η µελέτη 302 συνέκρινε διπλά- τυφλές, υποδόριες δόσεις βρωµιούχου µεθυλναλτρεξόνης, που χορηγήθηκαν κάθε δεύτερη ηµέρα επί 2 εβδοµάδες έναντι του εικονικού φαρµάκου.
Study 302 compared double-blind, subcutaneous doses of methylnaltrexone bromide given every other day for 2 weeks versus placebo.
Τη δεύτερη εβδοµάδα, η καθορισµένη
During the first week (days 1, 3, 5, 7), patients received either
6 δόση για τον ασθενή µπορούσε να αυξηθεί σε 0, 30 mg/ kg εάν ο ασθενής είχε 2 ή λιγότερες κενώσεις χωρίς επικουρικό υπακτικό- καθαρτικό έως την ηµέρα 8.
5 methylnaltrexone bromide 0.15 mg/ kg or placebo.
Σε οποιαδήποτε χρονική στιγµή η καθορισµένη δόση για τον ασθενή µπορούσε να µειωθεί βάσει της ανεκτικότητας.
At any time, the patient’ s assigned dose could be reduced based on tolerability.
Τα δεδοµένα από 133 ασθενείς (62 µε βρωµιούχο µεθυλναλτρεξόνη, 71 µε εικονικό φάρµακο) υποβλήθηκαν σε ανάλυση.
Data from 133 (62 methylnaltrexone bromide, 71 placebo) patients were analysed.
Υπήρξαν 2 πρωτεύοντα τελικά κριτήρια αξιολόγησης: το ποσοστό ασθενών µε κένωση χωρίς επικουρικά υπακτικά- καθαρτικά εντός 4 ωρών από την πρώτη δόση του φαρµακευτικού προϊόντος της µελέτης και το ποσοστό ασθενών µε κένωση χωρίς επικουρικό υπακτικό- καθαρτικό εντός 4 ωρών µετά από τουλάχιστον 2 από τις πρώτες 4 δόσεις του φαρµακευτικού προϊόντος.
There were 2 primary endpoints: proportion of patients with a rescue-free laxation within 4 hours of the first dose of study medicinal product and proportion of patients with a rescue-free laxation within 4 hours after at least 2 of the first 4 doses of medicinal product.
Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία µε βρωµιούχο µεθυλναλτρεξόνη είχαν υψηλότερο ποσοστό εκκένωσης του εντέρου εντός 4 ωρών από την πρώτη δόση (48%) συγκριτικά µε τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρµακο (16%), p < 0. 0001.
Methylnaltrexone bromide-treated patients had a higher rate of laxation within 4 hours of the first dose (48%) than placebo-treated patients (16%); p < 0.0001.
Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία µε βρωµιούχο µεθυλναλτρεξόνη είχαν επίσης σηµαντικά υψηλότερα ποσοστά εκκένωσης του εντέρου εντός 4 ωρών µετά από τουλάχιστον 2 από τις 4 πρώτες δόσεις (52%) συγκριτικά µε τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρµακο (9%), p < 0, 0001. Η υφή των κενώσεων δε βελτιώθηκε σηµαντικά σε ασθενείς που αρχικά είχαν µαλακές κενώσεις.
Stool consistency was not meaningfully improved in patients who had soft stool at baseline.
Και στις δύο µελέτες, δεν υπήρξαν ενδείξεις που να υποδεικνύουν διαφοροποιηµένες επιδράσεις της ηλικίας ή του φύλου στην ασφάλεια ή την αποτελεσµατικότητα.
In both studies, there was no evidence to suggest differential effects of age or gender on safety or efficacy.
Η επίδραση στη φυλή δε µπορούσε να αναλυθεί καθώς ο πληθυσµός της µελέτης ήταν κυρίως λευκοί (Caucasian) (88%).
The effect on race could not be analysed because the study population was predominantly Caucasian (88%)
Η διάρκεια της ανταπόκρισης αποδείχθηκε στη Μελέτη 302, στην οποία το ποσοστό ανταπόκρισης εκκένωσης του εντέρου ήταν σταθερό από τη δόση 1 έως τη δόση 7 κατά τη διάρκεια διπλά- τυφλής περιόδου 2 εβδοµάδων.
Durability of response was demonstrated in Study 302, in which the laxation response rate was consistent from dose 1 through dose 7 over the course of the 2-week, double-blind period
Η αποτελεσµατικότητα και η ασφάλεια της βρωµιούχου µεθυλναλτρεξόνης αποδείχθηκαν επίσης σε ανοικτή θεραπεία που χορηγήθηκε από την Ηµέρα 2 έως την Εβδοµάδα 4 στη Μελέτη 301, και σε δύο µελέτες επέκτασης ανοικτoύ µέρους (301EXT και 302EXT) στις οποίες χορηγήθηκε βρωµιούχος µεθυλναλτρεξόνη ανάλογα µε τις ανάγκες για διάστηµα έως και 4 µήνες (µόνο 8 ασθενείς έως αυτό το σηµείο).
The efficacy and safety of methylnaltrexone bromide were also demonstrated in open-label treatment administered from Day 2 through Week 4 in Study 301, and in two open-label extension studies (301EXT and 302EXT) in which methylnaltrexone bromide was given as needed for up to 4 months (only 8 patients up to this point).
Ένα σύνολο 136, 21 και 82 ασθενών έλαβαν τουλάχιστον µια ανοικτή δόση στις µελέτες 301, 301EXT και 302EXT, αντιστοίχως. To RELISTOR χορηγήθηκε κάθε 3, 2 ηµέρες (διάµεσο διάστηµα χορήγησης της δόσης µε εύρος 1- 39 ηµερών).
RELISTOR was administered every 3.2 days (median dosing interval, with a range of 1-39 days).
Το ποσοστό ανταπόκρισης εκκένωσης του εντέρου διατηρήθηκε σε όλη τη διάρκεια των µελετών επέκτασης για εκείνους τους ασθενείς οι οποίοι συνέχισαν τη θεραπεία.
The rate of laxation response was maintained throughout the extension studies for those patients who continued treatment.
Στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία µε βρωµιούχο µεθυλναλτρεξόνη στις µελέτες αυτές δεν παρατηρήθηκε σηµαντική σχέση µεταξύ της δόσης έναρξης οπιοειδών και της ανταπόκρισης εκκένωσης του εντέρου.
There was no significant relationship between baseline opioid dose and laxation response in methylnaltrexone bromide-treated patients in these studies.
Επιπλέον, η διάµεση καθηµερινή δόση οπιοειδών δεν παρουσίαζε σηµαντική διακύµανση από την τιµή έναρξης είτε στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία µε βρωµιούχο µεθυλναλτρεξόνη είτε στους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρµακο. ∆εν υπήρξαν κλινικά σηµαντικές µεταβολές στις βαθµολογίες πόνου από την αρχή της θεραπείας στους ασθενείς που υποβλήθησαν σε θεραπεία είτε µε βρωµιούχο µεθυλναλτρεξόνη είτε µε εικονικό φάρµακο.
There were no clinically relevant changes in pain scores from baseline in either the methylnaltrexone bromide or placebo-treated patients.
∆ράση στην καρδιακή επαναπόλωση Σε µια διπλά- τυφλή, τυχαιοποιηµένη, παράλληλων οµάδων µελέτη στο ΗΚΓ µε εφάπαξ, υποδόριες δόσεις βρωµιούχου µεθυλναλτρεξόνης (0, 15, 0, 30 και 0, 50 mg/ kg), σε 207 υγιείς εθελοντές, δεν παρατηρήθηκε κανένα σήµα παράτασης του διαστήµατος QT/ QTc ή κάποια ένδειξη επίδρασης σε δευτερεύουσες παραµέτρους του ΗΚΓ ή στη µορφολογία της κυµατοµορφής, κατά τη σύγκριση µε το εικονικό φάρµακο και µε ένα θετικό έλεγχο (µοξιφλοξασίνη 400 mg χορηγούµενη από το στόµα).
Effect on cardiac repolarisation In a double-blind, randomised, parallel-group ECG study of single, subcutaneous doses of methylnaltrexone bromide (0.15, 0.30 and 0.50 mg/ kg), in 207 healthy volunteers, no signal of QT/ QTc prolongation or any evidence of an effect on secondary ECG parameters or waveform morphology was detected as compared to placebo and a positive control (orally administered 400 mg moxifloxacin).
Απορρόφηση Η βρωµιούχος µεθυλναλτρεξόνη απορροφάται ταχέως, µε τις µέγιστες συγκεντρώσεις (Cmax) να επιτυγχάνονται σε 0, 5 ώρες περίπου, έπειτα από υποδόρια χορήγηση.
Absorption Methylnaltrexone bromide is absorbed rapidly, with peak concentrations (Cmax) achieved at approximately 0.5 hours following subcutaneous administration.
Η τιµή C max και η επιφάνεια κάτω από την καµπύλη συγκέντρωσης – χρόνου (AUC) στο πλάσµα αυξάνουν µε την αύξηση της δόσης από 0, 15 mg/ kg έως 0, 5 mg/ kg κατά τρόπο δοσοεξαρτώµενο.
The Cmax and area under the plasma concentration-time curve (AUC) increase with dose increase from 0.15 mg/ kg to 0.5 mg/ kg in a dose- proportional manner.
Η απόλυτη βιοδιαθεσιµότητα της υποδόριας δόσης 0, 30 mg/ kg έναντι της ενδοφλέβιας δόσης 0, 30 mg/ kg είναι 82%.
Absolute bioavailability of a 0.30 mg/ kg subcutaneous dose versus a 0.30 mg/ kg intravenous dose is 82%.
Κατανοµή Η µεθυλναλτρεξόνη κατανέµεται σε µέτριο βαθµό στους ιστούς.
Distribution Methylnaltrexone undergoes moderate tissue distribution.
Ο όγκος κατανοµής στη σταθεροποιηµένη κατάσταση (Vss) είναι περίπου 1, 1 l/ kg.
The steady-state volume of distribution (Vss) is approximately 1.1 l/ kg.
Η µεθυλναλτρεξόνη συνδέεται ελάχιστα µε τις πρωτεΐνες ανθρώπινου πλάσµατος (11, 0% έως 15, 3%) όπως προσδιορίζεται από τη διάλυση σε κατάσταση ισορροπίας.
Methylnaltrexone is minimally bound to human plasma proteins (11.0% to 15.3%) as determined by equilibrium dialysis.
Μεταβολισµός Η µεθυλναλτρεξόνη µεταβολίζεται σε µέτρια έκταση στον άνθρωπο, µε βάση την ποσότητα των µεταβολιτών της µεθυλναλτρεξόνης που ανακτώνται από τα απεκκρίµατα.
6 Metabolism Methylnaltrexone is metabolised to a modest extent in humans based on the amount of methylnaltrexone metabolites recovered from excreta.
Η µετατροπή προς τα ισοµερή της µεθυλ- 6- ναλτρεξόλης και τη θειική µεθυλναλτρεξόνη φαίνεται να είναι η κύρια οδός µεταβολισµού.
Conversion to methyl-6-naltrexol isomers and methylnaltrexone sulphate appears to be the primary pathway to metabolism.
Το καθένα από τα ισοµερή της µεθυλ- 6- ναλτρεξόλης έχει κάπως λιγότερη ανταγωνιστική δραστηριότητα από την πρόδροµη ουσία, και χαµηλότερη έκθεση στο πλάσµα περίπου 8% από τα συστατικά σχετιζόµενα µε το φάρµακο.
Each of the methyl-6- naltrexol isomers has somewhat less antagonist activity than parent compound, and a low exposure in plasma of approximately 8% of the drug-related materials.
Η θειική µεθυλναλτρεξόνη είναι ένας ανενεργός µεταβολίτης και εµφανίζεται στο πλάσµα σε ένα επίπεδο περίπου 25% από τα συστατικά σχετιζόµενα µε το φάρµακο.
Methylnaltrexone sulphate is an inactive metabolite and present in plasma at a level of approximately 25% of drug related materials.
Η Ν- αποµεθυλίωση της µεθυλναλτρεξόνης προκειµένου να παραχθεί η ναλτρεξόνη δεν είναι σηµαντική και υπολογίζεται στο 0, 06% της χορηγούµενης δόσης.
N- demethylation of methylnaltrexone to produce naltrexone is not significant, accounting for 0.06% of the administered dose.
Απέκκριση Η µεθυλναλτρεξόνη αποµακρύνεται κυρίως ως αµετάβλητη δραστική ουσία.
Excretion Methylnaltrexone is eliminated primarily as the unchanged active substance.
Το ήµισυ περίπου της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα και κάπως λιγότερο στα κόπρανα.
Approximately half of the dose is excreted in the urine and somewhat less in faeces.
Ο τελικός χρόνος ηµιζωής αποµάκρυνσης (t1/ 2) είναι περίπου 8 ώρες.
The terminal disposition half-life (t1/ 2) is approximately 8 hours.
Ηπατική ανεπάρκεια Η επίδραση της ήπιας και µέτριας ηπατικής δυσλειτουργίας στη συστηµατική έκθεση στη µεθυλναλτρεξόνη µελετήθηκε σε 8 άτοµα, κατηγορίας A και B κατά Child- Pugh, για κάθε περίπτωση, σε σύγκριση µε υγιή άτοµα.
Hepatic insufficiency The effect of mild and moderate hepatic impairment on the systemic exposure to methylnaltrexone has been studied in 8 subjects each, with Child-Pugh Class A and B, compared to healthy subjects.
Τα αποτελέσµατα δεν έδειξαν καµία σηµαντική επίδραση της ηπατικής δυσλειτουργίας στην τιµή της AUC ή της Cmax της µεθυλναλτρεξόνης.
Results showed no meaningful effect of hepatic impairment on the AUC or Cmax of methylnaltrexone.
Η επίδραση της σοβαρής ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρµακοκινητική της µεθυλναλτρεξόνης δεν έχει µελετηθεί.
The effect of severe hepatic impairment on the pharmacokinetics of methylnaltrexone has not been studied.
Νεφρική ανεπάρκεια Σε µια µελέτη σε εθελοντές µε διάφορα επίπεδα νεφρικής δυσλειτουργίας, οι οποίοι έλαβαν εφάπαξ δόση βρωµιούχου µεθυλναλτρεξόνης των 0, 30 mg/ kg, η νεφρική δυσλειτουργία είχε σηµαντική επίδραση στην νεφρική κάθαρση της µεθυλναλτρεξόνης.
Renal insufficiency In a study of volunteers with varying degrees of renal impairment receiving a single dose of 0.30 mg/ kg methylnaltrexone bromide, renal impairment had a marked effect on the renal excretion of methylnaltrexone.
Η νεφρική κάθαρση της µεθυλναλτρεξόνης µειώθηκε µε την αύξηση της σοβαρότητας της νεφρικής δυσλειτουργίας.
The renal clearance of methylnaltrexone decreased with increasing severity of renal impairment.
Η σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία µείωσε τη νεφρική κάθαρση της µεθυλναλτρεξόνης κατά 8 - έως 9- φορές · ωστόσο αυτό οδήγησε µόνο σε διπλάσια αύξηση στην ολική έκθεση στη µεθυλναλτρεξόνη (AUC).
Severe renal impairment decreased the renal clearance of methylnaltrexone by 8- to 9-fold; however, this resulted in only a 2-fold increase in total methylnaltrexone exposure (AUC).
Η τιµή Cmax δεν µεταβλήθηκε σηµαντικά. ∆εν έχουν διεξαχθεί µελέτες σε ασθενείς µε νεφρική δυσλειτουργία τελικού σταδίου, οι οποίοι χρειάζονται αιµοκάθαρση.
No studies were performed in patients with end-stage renal impairment requiring dialysis.
8 Παιδιατρικοί ασθενείς ∆εν έχουν διεξαχθεί µελέτες σε παιδιατρικό πληθυσµό (βλέπε παράγραφο 4. 2).
Paediatric patients No studies have been performed in the paediatric population (see section 4.2).
Ηλικιωµένοι ασθενείς Σε µια µελέτη σύγκρισης των προφίλ φαρµακοκινητικής εφάπαξ και πολλαπλής δόσης ενδοφλέβιας µεθυλναλτρεξόνης σε δόση των 24 mg ανάµεσα σε υγιή, νέα (ηλικίας 18 έως 45 ετών, n=10) και ηλικιωµένα (ηλικίας 65 ετών και άνω, n=10) άτοµα, η επίδραση της ηλικίας στην έκθεση στη µεθυλναλτρεξόνη βρέθηκε να είναι ελάσσονος σηµασίας.
Elderly patients In a study comparing single and multiple-dose pharmacokinetic profiles of intravenous methylnaltrexone at a dose of 24 mg between healthy, young (18 to 45 years of age n=10) and elderly (65 years of age and over n=10) subjects, the effect of age on exposure to methylnaltrexone was found to be minor.
Η µέση τιµή στην σταθεροποιηµένη κατάσταση των τιµών Cmax και AUC για τους ηλικιωµένους ήταν 545 ng/ ml και 412 ng· h/ ml, περίπου 8, 1% και 20%, αντίστοιχα, µεγαλύτερες από εκείνες για νέα άτοµα.
The mean steady-state Cmax and AUC for the elderly were 545 ng/ ml and 412 ng·h/ ml, approximately 8.1% and 20%, respectively, greater than those for young subjects.
Συνεπώς, δε συνιστάται καµία προσαρµογή της δόσης µε βάση την ηλικία.
Therefore, no dose adjustment is recommended based on age.
Φύλο ∆εν έχουν παρατηρηθεί σηµαντικές διαφορές λόγω του φύλου.
Gender No meaningful gender differences have been observed.
Σωµατικό Βάρος Μια ολοκληρωµένη ανάλυση των φαρµακοκινητικών δεδοµένων από υγιή άτοµα υπέδειξε ότι η έκθεση µε προσαρµογή της δόσης της µεθυλναλτρεξόνης σε mg/ kg αυξάνονταν καθώς αυξάνονταν το σωµατικό βάρος.
Weight An integrated analysis of pharmacokinetic data from healthy subjects indicated that methylnaltrexone mg/ kg dose-adjusted exposure increased as body weight increased.
Η µέση τιµή έκθεσης στη µεθυλναλτρεξόνη 0, 15 mg/ kg για ένα εύρος σωµατικού βάρους από 38 έως 114 kg ήταν 179 (εύρος=139- 240) ng. h/ ml.
The mean methylnaltrexone exposure at 0.15 mg/ kg over a weight range of 38 to 114 kg was 179 (range=139-240) ng. h/ ml.
Η έκθεση αυτή για τη δόση των 0, 15mg/ kg µπορεί να επιτευχθεί µε προσαρµογή της δόσης µε βάση την κλίµακα σωµατικού βάρους χρησιµοποιώντας µια δόση των 8 mg για βάρος σώµατος 38 έως λιγότερο από 62 kg και µια δόση των 12 mg για βάρος σώµατος 62 έως 114 kg, παρέχοντας µέση τιµή έκθεσης 187 (εύρος =148- 220) ng. h/ ml.
This exposure for the 0.15 mg/ kg dose can be achieved with a weight-band-based dose adjustment using an 8 mg dose for body weight 38 to less than 62 kg and a 12 mg dose for body weight 62 to 114 kg, yielding a mean exposure of 187 (range =148-220) ng. h/ ml.
Επιπλέον, η ανάλυση έδειξε ότι δόση των 8 mg για βάρος σώµατος 38 έως λιγότερο από 62 kg και δόση των 12 mg για βάρος σώµατος 62 έως 114 kg αντιστοιχεί σε µέσες τιµές δόσης των 0, 16 (εύρος= 0, 21 - 0, 13) mg/ kg και 0, 16 (εύρος=0, 19- 0, 11) mg/ kg, αντίστοιχα, µε βάση την κατανοµή του σωµατικού βάρους των ασθενών, που συµµετείχαν στις µελέτες 301 και 302.
In addition, the analysis showed that 8 mg dose for body weight 38 to less than 62 kg and a 12 mg dose for body weight 62 to 114 kg correspond to mean doses of 0.16 (range=0.21-0.13) mg/ kg and 0.16 (range=0.19-0.11) mg/ kg, respectively, based on the body weight distribution of patients participating in studies 301 and 302.
5. 3 Προκλινικά δεδοµένα για την ασφάλεια
7 5.3 Preclinical safety data
Τα µη κλινικά δεδοµένα δεν αποκαλύπτουν ιδιαίτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο µε βάση τις συµβατικές µελέτες φαρµακολογικής ασφάλειας, τοξικότητας επαναλαµβανόµενων δόσεων και γονοτοξικότητας.
Non-clinical data reveal no special hazard for humans based on conventional studies of safety pharmacology, repeated dose toxicity, and genotoxicity.
Σε µερικές µη κλινικές µελέτες παρατηρήθηκαν καρδιακές επιδράσεις σε σκύλους (παράταση των δυναµικών δράσης στις ίνες Purkinje ή παράταση του διαστήµατος QTc).
Cardiac effects were observed in some non- clinical studies in canines (prolongation of action potentials in Purkinje fibers or prolongation of the QTc interval).
Ο µηχανισµός αυτής της επίδρασης είναι άγνωστος · ωστόσο, ο ανθρώπινος καρδιακός δίαυλος καλίου (hERG) φαίνεται να µη συµµετέχει.
The mechanism of this effect is unknown; however, the human cardiac potassium ion channel (hERG) appears not to be involved.
Οι υποδόριες ενέσεις RELISTOR σε 150 mg/ kg/ ηµέρα µείωσαν την γονιµότητα σε αρουραίους.
Subcutaneous injections of RELISTOR at 150 mg/ kg/ day decreased fertility in rats.
Οι δόσεις έως και 25 mg/ kg/ ηµέρα (18 φορές της έκθεσης [AUC] στον άνθρωπο µε χορήγηση υποδόριας δόσης των 0, 3 mg/ kg) δεν επηρέασε τη γονιµότητα ή την αναπαραγωγική ικανότητα εν γένει.
Doses up to 25 mg/ kg/ day (18 times the exposure [AUC] in humans at a subcutaneous dose of 0.3 mg/ kg) did not affect fertility or general reproductive performance.
∆εν υπήρχαν ενδείξεις τερατογένεσης σε αρουραίους ή κουνέλια.
There was no evidence of teratogenicity in rats or rabbits.
Οι υποδόριες ενέσεις RELISTOR σε 150/ 100 mg/ kg/ ηµέρα σε αρουραίους οδήγησαν σε µειωµένα σωµατικά βάρη απογόνων · δόσεις έως και 25 mg/ kg/ ηµέρα (18 φορές της έκθεσης [AUC] στον άνθρωπο µε χορήγηση υποδόριας δόσης των 0, 3 mg/ kg) δεν είχαν επίδραση στον τοκετό, στη γέννηση, ή στην επιβίωση και ανάπτυξη των απογόνων.
Subcutaneous injections of RELISTOR at 150/ 100 mg/ kg/ day to rats resulted in decreased offspring weights; doses up to 25 mg/ kg/ day (18 times the exposure [AUC] in humans at a subcutaneous dose of 0.3 mg/ kg) had no effect on labour, delivery, or offspring survival and growth.
Η βρωµιούχος µεθυλναλτρεξόνη εκκρίνεται στο γάλα αρουραίων που θηλάζουν.
Methylnaltrexone bromide is excreted via the milk of lactating rats.
∆εν έχουν διεξαχθεί µελέτες καρκινογένεσης µε RELISTOR.
Carcinogenicity studies have not been conducted with RELISTOR.
Χλωριούχο νάτριο Αιθυλενοδιαµινοτετραοξικό ασβεστιονάτριο Υδροχλωρική γλυκίνη Ύδωρ για ενέσιµα Υδροχλωρικό οξύ (για ρύθµιση του pH) Υδροξείδιο του νατρίου (για ρύθµιση του pH)
Sodium chloride Sodium calcium edetate Glycine hydrochloride Water for injections Hydrochloric acid (to adjust pH) Sodium hydroxide (to adjust pH)
Μετά από την αναρρόφηση στη σύριγγα για ένεση:
After withdrawl in the injection syringe:
Λόγω της ευαισθησίας στο φως, το ενέσιµο διάλυµα θα πρέπει να χρησιµοποιείται εντός 24 ωρών.
Due to light sensitivity, the solution for injection should be used within 24 hours.
Φυλάσσετε σε θερµοκρασία µικρότερη των 30ºC.
Store below 30ºC.
Για τη φύλαξη του φαρµακευτικού προϊόντος µέσα στη σύριγγα, βλ. παράγραφο 6. 3.
For storage of the medicinal product in the syringe, see section 6.3.
∆ιαυγές, γυαλί flint, Τύπου I, φιαλίδιο µιας χρήσης, γκρί βουτυλικό ελαστικό πώµα εισχώρησης, και κάλυµµα αλουµινίου µε αποσπώµενο πώµα.
Clear, Type I, flint glass, single-use vial, grey butyl rubber stopper, and aluminium overseal with flip-off-cap.
Κάθε φιαλίδιο περιέχει 0, 6 ml ενέσιµου διαλύµατος.
8 Each vial contains 0.6 ml of solution for injection.
Οι συσκευασίες RELISTOR είναι:
The presentations of RELISTOR are:
1 φιαλίδιο ενέσιµου διαλύµατος
1 vial of solution for injection
2 φιαλίδια ενέσιµου διαλύµατος 2 αποστειρωµένες σύριγγες για ένεση 1 ml µε εισελκόµενη βελόνα για ένεση 4 τολύπια µε οινόπνευµα
2 vials of solution for injection 2 sterile 1 ml injection syringes with retractable injection needle 4 alcohol swabs
7 φιαλίδια ενέσιµου διαλύµατος 7 αποστειρωµένες σύριγγες για ένεση 1 ml µε εισελκόµενη βελόνα για ένεση 14 τολύπια µε οινόπνευµα
7 vials of solution for injection 7 sterile 1 ml injection syringes with retractable injection needle 14 alcohol swabs
10 Κάθε προϊόν που δεν έχει χρησιµοποιηθεί ή υπόλειµµα πρέπει να απορριφθεί σύµφωνα µε τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.
Any unused product or waste material should be disposed of in accordance with local requirements.
Wyeth Europa Ltd Huntercombe Lane South Taplow, Maidenhead Berkshire SL6 OPH Ηνωµένο Βασίλειο Tel:
Wyeth Europa Limited Huntercombe Lane South Taplow, Maidenhead Berkshire SL6 OPH United Kingdom Tel: