natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όχι συχνές (≥ 0, 1% - ≤1%): αντιδράσεις υπερευαισθησίας συμπεριλαμβανομένου βρογχόσπασμου, πυρεξίας, κνησμού, οιδήματος προσώπου και εξανθήματος (κηλιδοβλατιδώδους ή πομφολυγώδους).
Uncommon (≥ 0.1% - ≤ 1%): hypersensitivity including bronchospasm, pyrexia, pruritus, facial oedema and rash (maculopapular or bullous).
Σπάνιες (≥0, 01% - ≤0, 1%): πρωτοεμφανιζόμενος σακχαρώδης διαβήτης ή επιδείνωση προϋπάρχοντος σακχαρώδους διαβήτη.
Rare (≥ 0.01% - ≤ 0.1%): new onset diabetes mellitus, or exacerbation of existing diabetes mellitus.
Όχι συχνές - σπάνιες (≥0, 01% - ≤1%):
11 Uncommon - rare (≥ 0.01% - ≤ 1%):
H θεραπεία με συνδυασμό αντιρετροϊκών έχει συσχετισθεί σε ασθενείς με HIV με ανακατανομή του σωματικού λίπους (λιποδυστροφία), συμπεριλαμβανομένης της απώλειας περιφερικού και στην περιοχή του προσώπου υποδόριου λίπους, αύξηση του ενδοκοιλιακού και σπλαγχνικού λίπους, υπερτροφία μαστών και συσσώρευση λίπους στην οπίσθια επιφάνεια του αυχένα (κύφωμα buffalo).
Combination antiretroviral therapy has been associated with redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV patients including the loss of peripheral and facial subcutaneous fat, increased intra-abdominal and visceral fat, breast hypertrophy and dorsocervical fat accumulation (buffalo hump).
Σπάνιες (≥0, 01% - ≤0, 1%): αυξημένη αυτόματη αιμορραγία σε ασθενείς με αιμορροφιλία.
Rare (≥ 0.01% - ≤ 0.1%): increased spontaneous bleeding in patients with haemophilia.
Σπάνιες (≥0, 01% - ≤0, 1%): διάταση της κοιλίας, Όχι συχνές (≥0, 1% - ≤1%): έμετος, παγκρεατίτιδα/ αυξημένη αμυλάση.
Rare (≥ 0.01% - ≤ 0.1%): abdominal distension, Uncommon (≥ 0.1% - ≤ 1%): vomiting, pancreatitis/blood amylase increased.
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων Σπάνιες (≥0, 01% - ≤0, 1%): ηπατίτιδα, μη φυσιολογικές τιμές ηπατικών ενζύμων abnormal και ίκτερος, όταν η νελφιναβίρη χορηγείται σε συνδυασμό με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες.
Rare (≥ 0.01% - ≤ 0.1%): hepatitis, abnormal liver enzymes and jaundice when nelfinavir is used in combination with other antiretroviral agents.
Πολύ σπάνιες (≤0, 01%), συμπεριλαμβανομένων μεμονωμένων αναφορών:
Very rare (≤ 0.01%), including isolated reports:
Πολύμορφο ερύθημα.
Erythema multiforme.
Σπάνιες (≥0, 01% - ≤0, 1%):
Rare (≥ 0.01% - ≤ 0.1%):
Αυξημένη κρεατινοφωσφοκινάση (CPK), μυαλγία, μυοσίτιδα και ραβδομυόλυση έχουν αναφερθεί με PIs, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με νουκλεοσιδικά ανάλογα.
Blood creatine phosphokinase increased, myalgia, myositis and rhabdomyolysis have been reported with PIs, particularly in combination with nucleoside analogues.
H θεραπεία με συνδυασμό αντιρετροϊκών έχει συσχετισθεί με μεταβολικές ανωμαλίες όπως υπερτριγλυκεριδαιμία, υπερχοληστερολαιμία, αντοχή στην ινσουλίνη, υπεργλυκαιμία και υπεργαλακτιαιμία (βλ. παράγραφο 4. 4).
Combination antiretroviral therapy has been associated with metabolic abnormalities such as hypertriglyceridaemia, hypercholesterolaemia, insulin resistance, hyperglycaemia and hyperlactaemia.
13 Σε HIV οροθετικούς ασθενείς με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εμφανιστεί, κατά την έναρξη της συνδυασμένης αντιρετροϊκής αγωγής (CART), μία φλεγμονώδης αντίδραση σε ασυμπτωματικά ή υπολειμματικά ευκαιριακά παθογόνα (βλ. παράγραφο 4. 4).
In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of initiation of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic infections may arise.
Η υπερδοσολογία με νελφιναβίρη θα μπορούσε θεωρητικά να συσχετίζεται με παράταση του διαστήματος QT στο ΗΚΓ (βλ. επίσης παράγραφο 5. 3).
Overdoses of nelfinavir could theoretically be associated with prolongation of the QT-interval of the ECG (see also section 5.3).
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιικά άμεσης δράσης, κωδικός ATC:
Pharmacotherapeutic group:direct acting antivirals, ATC code:
J05Α Ε04.
J05AE04.
Μηχανισμός δράσης: η πρωτεάση του ιού HIV είναι ένα ένζυμο απαραίτητο για την πρωτεολυτική διαίρεση των πολυπρωτεϊνικών προδρόμων μορίων των ιών στις επιμέρους πρωτεΐνες που ανευρίσκονται στη λοίμωξη HIV.
HIV protease is an enzyme required for the proteolytic cleavage of the viral polyprotein precursors to the individual proteins found in infectious HIV.
Ιn vitro αντιική δράση: η αντιική δράση της νελφιναβίρης in vitro έχει αποδειχθεί τόσο στις οξείες όσο και στις χρόνιες HIV λοιμώξεις σε λεμφοβλαστοειδείς κυτταρικές σειρές, περιφερικά λεμφοκύτταρα και μονοκύτταρα/ μακροφάγα.
Antiviral activity in vitro: the antiviral activity of nelfinavir in vitro has been demonstrated in both HIV acute and chronic infections in lymphoblastoid cell lines, peripheral blood lymphocytes and monocytes/macrophages.
Η νελφιναβίρη βρέθηκε να δρα έναντι ευρέος φάσματος εργαστηριακών στελεχών καθώς και κλινικά απομονωθέντων στελεχών του HIV- 1 και του στελέχους ROD του HIV- 2.
Nelfinavir was found to be active against a broad range of laboratory strains and clinical isolates of HIV-1 and the HIV-2 strain ROD.
Η EC95 (95% αποτελεσματική συγκέντρωση) της νελφιναβίρης κυμάνθηκε από 7 μέχρι 111 nM (μέση τιμή 58 nM).
The EC95 (95% effective concentration) of nelfinavir ranged from 7 to 111 nM (mean of 58 nM).
Φαρμακευτική Αντοχή: έχουν απομονωθεί in vitro στελέχη HIV με μειωμένη ευαισθησία προς τη νελφιναβίρη.
HIV isolates with reduced susceptibility to nelfinavir have been selected in vitro.
Σε > 10% των ασθενών με αξιολογήσιμα απομονωθέντα στελέχη ανιχνεύθηκαν μία ή περισσότερες μεταλλάξεις της ιικής πρωτεάσης στις θέσεις αμινοξέων 30, 35, 36, 46, 71, 77 και 88.
One or more viral protease mutations at amino acid positions 30, 35, 36, 46, 71, 77 and 88 were detected in > 10% of patients with assessable isolates.
14 νελφιναβίρη σε συνδυασμό με ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη ή σταβουδίνη ήταν 54, 8%.
The overall incidence of the D30N mutation in the viral protease of assessable isolates (n=157) from patients receiving nelfinavir monotherapy or nelfinavir in combination with zidovudine and lamivudine or stavudine was 54.8%.
Η συνολική συχνότητα εμφάνισης άλλων μεταλλάξεων που σχετίζονταν με την πρωτογενή αντοχή στον PI ήταν 9, 6% για την υποκατάσταση L90M, ενώ δεν παρατηρήθηκαν υποκαταστάσεις στα 48, 82 και 84.
The overall incidence of other mutations associated with primary PI resistance was 9.6% for the L90M substitution where as substitutions at 48, 82 and 84 were not observed.
Διασταυρούμενη αντοχή: απομονωθέντα στελέχη HIV από 5 ασθενείς κατά τη διάρκεια της αγωγής με νελφιναβίρη παρουσίασαν μείωση της in vitro ευαισθησίας προς τη νελφιναβίρη κατά 5 έως 93 φορές, συγκριτικά με τα αντίστοιχα απομονωθέντα πριν την έναρξη της αγωγής στελέχη, χωρίς όμως να παρουσιάζουν αντίστοιχη μείωση της in vitro ευαισθησίας προς τις ινδιναβίρη, ριτοναβίρη, σακουιναβίρη ή amprenavir.
HIV isolates obtained from 5 patients during nelfinavir therapy showed a 5- to 93-fold decrease in nelfinavir susceptibility in vitro when compared to matched baseline isolates but did not demonstrate a concordant decrease in susceptibility to indinavir, ritonavir, saquinavir or amprenavir in vitro.
Κλινικά φαρμακοδυναμικά δεδομένα: η μονοθεραπεία με νελφιναβίρη ή ο συνδυασμός με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες έχει τεκμηριωθεί ότι μειώνει το ιικό φορτίο και αυξάνει τον αριθμό των κυττάρων CD4 σε HIV- 1 οροθετικούς ασθενείς.
Clinical pharmacodynamic data: treatment with nelfinavir alone or in combination with other antiretroviral agents has been documented to reduce viral load and increase CD4 cell counts in HIV-1 seropositive patients.
Οι επιδράσεις της νελφιναβίρης (μονοθεραπεία ή συνδυασμός με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες) σε βιολογικούς δείκτες της δραστικότητας της ασθένειας, αριθμό των κυττάρων CD4 και ιικό RNA, εκτιμήθηκαν σε διάφορες μελέτες σε ασθενείς με HIV- 1 λοίμωξη.
The effects of nelfinavir (alone or combined with other antiretroviral agents) on biological markers of disease activity, CD4 cell count and viral RNA, were evaluated in several studies involving HIV-1 infected patients.
Σε μία τυχαιοποιημένη ανοικτή μελέτη συγκρίθηκε η καταστολή του HIV RNA με νελφιναβίρη 1250 mg δύο φορές την ημέρα έναντι της νελφιναβίρης 750 mg τρεις φορές την ημέρα σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει PI και λάμβαναν επίσης σταβουδίνη (30- 40 mg δύο φορές την ημέρα) και λαμιβουδίνη (150 mg δύο φορές την ημέρα).
A randomised open-label study compared the HIV RNA suppression of nelfinavir 1250 mg BID versus nelfinavir 750 mg TID in PI naïve patients also receiving stavudine (30-40 mg BID) and lamivudine (150 mg BID).
Αναλογία των ασθενών με HIV RNA κάτω του ορίου ποσοτικής ανίχνευσης (LOQ) (ευαίσθητοι και υπερευαίσθητοι ποσοτικοί προσδιορισμοί) στην Εβδομάδα 48 Ποσοτικός Προσδιορισμός Ευαίσθητος
13 Proportion of patients with HIV RNA below LOQ (sensitive and ultrasensitive assays) at Week 48 Assay
Ανάλυση Παρατηρηθέντα δεδομένα
Analysis Observed data
Viracept δύο φορές την ημέρα (%) 135/ 164 (82%)
Viracept BID (%) 135/164 (82%)
Viracept τρεις φορές την ημέρα (%) 146/ 169 (86%)
Viracept TID (%) 146/169 (86%)
95% Διάστημα εμπιστοσύνης (- 12, +4)
95% CI (-12, +4)
Υπερευαίσθητος
Sensitive
LOCF ITT (NC = F) Παρατηρηθέντα δεδομένα
LOCF ITT (NC = F) Observed data
Θεωρείται ως τελική μέτρηση η τελευταία διαθέσιμη (Last observation carried forward) ITT:
ITT = Intention to Treat NC = F: non-completers = failures
15 Σε μία μελέτη με 297 HIV- 1 οροθετικούς ασθενείς που έλαβαν ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη με νελφιναβίρη (2 διαφορετικές δόσεις) ή ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη μόνο, η μέση τιμή του αριθμού των CD4 κυττάρων του ιού πριν την έναρξη της αγωγής ήταν 288 κύτταρα/ mm3 και η μέση τιμή του RNA του HIV στο πλάσμα πριν την έναρξη της αγωγής ήταν 5, 21 log10 αντίγραφα/ ml (160. 394 αντίγραφα/ ml).
In a study of 297 HIV-1 seropositive patients receiving zidovudine and lamivudine plus nelfinavir (2 different doses) or zidovudine and lamivudine alone, the mean baseline CD4 cell count was 288 cells/mm3 and the mean baseline plasma HIV RNA was 5.21 log10 copies/ml (160,394 copies/ml).
Η μέση μείωση του RNA του HIV στο πλάσμα χρησιμοποιώντας τον ποσοτικό προσδιορισμό PCR (< 400 αντίγραφα/ ml) την 24η εβδομάδα ήταν 2, 33 log10 σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία συνδυασμού με νελφιναβίρη 750 mg τρεις φορές την ημέρα, συγκριτικά με 1, 34 log10 σε ασθενείς που έλαβαν ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη μόνο.
The mean decrease in plasma HIV RNA using a PCR assay (< 400 copies/ml) at 24 weeks was 2.33 log10 in patients receiving combination therapy with nelfinavir 750 mg TID, compared to 1.34 log10 in patients receiving zidovudine and lamivudine alone.
Την 24η εβδομάδα, το ποσοστό ασθενών των οποίων τα επίπεδα του RNA του HIV στο πλάσμα είχαν μειωθεί κάτω του ορίου ανίχνευσης της μέτρησης (< 400 αντίγραφα/ ml) ήταν 81% και 8% στις ομάδες που έλαβαν αγωγή νελφιναβίρης 750 mg τρεις φορές ημερησίως με ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη ή ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη, αντίστοιχα.
At 24 weeks, the percentage of patients whose plasma HIV RNA levels had decreased to below the limit of detection of the assay (< 400 copies/ml) were 81% and 8% for the groups treated with nelfinavir 750 mg TID plus zidovudine and lamivudine or zidovudine and lamivudine, respectively.
Η μέση τιμή του αριθμού των CD4 κυττάρων την 24η εβδομάδα αυξήθηκε κατά 150 και 95 κύτταρα/ mm3 στις ομάδες που έλαβαν αγωγή νελφιναβίρης 750 mg τρεις φορές την ημέρα με ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη ή ζιδοβουδίνη και λαμιβουδίνη, αντίστοιχα.
Mean CD4 cell counts at 24 weeks were increased by 150 and 95 cells/mm3 for the groups treated with nelfinavir 750 mg TID plus zidovudine and lamivudine or zidovudine and lamivudine, respectively.
Η μέση αύξηση του αριθμού των κυττάρων CD4 ήταν 198 κύτταρα/ mm3 στις 48 εβδομάδες σ 'αυτή την ομάδα.
At 48 weeks, approximately 75% of the patients treated with nelfinavir 750 mg TID plus zidovudine and lamivudine remained below the level of detection of the assay (< 400 copies/ml); mean increase in CD4 cell counts was 198 cells/mm3 at 48 weeks in this group.
Τα επίπεδα συγκεκριμένων HIV- 1 αναστολέων πρωτεάσης στο πλάσμα, οι οποίοι μεταβολίζονται κυρίως από το CYP3A4, μπορούν να αυξηθούν από τη συγχορήγηση χαμηλής δόσης ριτοναβίρης η οποία είναι ένας αναστολέας αυτού του μεταβολισμού.
Plasma levels of certain HIV-1 protease inhibitors, which are metabolised predominantly by CYP3A4, can be increased by the co-administration of low-dose ritonavir, which is an inhibitor of this metabolism.
Παραδείγματα αγωγής για διάφορους αναστολείς πρωτεάσης οι οποίοι υπόκεινται σε αυτή την αλληλεπίδραση, απαιτούν τη συγχορήγηση χαμηλής δόσης ριτοναβίρης (« ενίσχυση »), προκειμένου να αυξηθούν τα επίπεδα στο πλάσμα και να βελτιστοποιηθεί η αντιική αποτελεσματικότητα.
Treatment paradigms for several protease inhibitors, which are subject to this interaction, require the co-administration of low-dose ritonavir (‘boosting’) in order to enhance plasma levels and optimise antiviral efficacy.
Τα επίπεδα της νελφιναβίρης στο πλάσμα, η οποία μεταβολίζεται κυρίως από το CYP2C19 και μόνο μερικώς από το CYP3A4, δεν αυξάνονται σημαντικά από τη συγχορήγηση με ριτοναβίρη και ως εκ τούτου η συγχορήγηση νελφιναβίρης με χαμηλή δόση ριτοναβίρης δεν φαίνεται να είναι επωφελής.
Plasma levels of nelfinavir, which is metabolised predominantly by CYP2C19 and only partially by CYP3A4, are not greatly increased by co-administration with ritonavir, and therefore co-administration of nelfinavir with low-dose ritonavir does not appear to be beneficial.
Η μελέτη Μ98- 863 είναι μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή δοκιμή με 653 ασθενείς οι οποίοι δεν είχαν λάβει στο παρελθόν αντιρετροϊκή αγωγή, η οποία διερευνά τις λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη (400/ 100 mg δύο φορές ημερησίως n=326) συγκριτικά με νελφιναβίρη (750 mg τρεις φορές ημερησίως n=327), καθένα σε συνδυασμό με λαμιβουδίνη (150 mg δύο φορές ημερησίως) και σταβουδίνη (40 mg δύο φορές ημερησίως).
Study M98-863 is a randomised, double blind trial of 653 antiretroviral-naïve patients investigating lopinavir/ritonavir (400/100 mg BID n=326) compared to nelfinavir (750 mg TID n=327), each in combination with lamivudine (150 mg twice daily) and stavudine (40 mg twice daily).
H διάμεση τιμή HIV- 1 RNA κατά την έναρξη ήταν 4, 98 log10 αντίγραφα/ ml και 5, 01 log10 αντίγραφα/ ml στις ομάδες υπό αγωγή με νελφιναβίρη και λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη αντίστοιχα.
Median baseline HIV-1 RNA was 4.98 log10 copies/ml and 5.01 log10 copies/ml in the nelfinavir and lopinavir/ritonavir treatment groups respectively.
Η διάμεση τιμή του αριθμού των κυττάρων CD4+ ήταν 232 κύτταρα/ mm3 και στις δύο ομάδες.
Median baseline CD4+ cell count was 232 cells/mm3 in both groups.
Την εβδομάδα 48, ποσοστό 63% των ασθενών υπό νελφιναβίρη και ποσοστό 75% των ασθενών υπό λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη είχαν HIV- 1 RNA < 400 αντίγραφα/ ml, ενώ ποσοστό 52% των ασθενών υπό νελφιναβίρη και 67% των ασθενών υπό λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη είχαν HIV- 1 RNA < 50 αντίγραφα/ ml (πληθυσμός με πρόθεση για θεραπεία, απώλεια ασθενή κατά τη διάρκεια μελέτης = αποτυχία).
At week 48, 63% nelfinavir and 75% lopinavir/ritonavir patients had HIV-1 RNA < 400 copies/ml, whereas 52% nelfinavir and 67% lopinavir/ritonavir patients had HIV-1 RNA < 50 copies/ml (intent-to-treat, missing = failure).
Η μέση αύξηση του αριθμού των κυττάρων CD4+ από την έναρξη την εβδομάδα 48 ήταν 195 κύτταρα/ mm3 και 207 κύτταρα/ mm3 στις ομάδες υπό νελφιναβίρη και λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη αντίστοιχα.
The mean increase from baseline in CD4+ cell count at week 48 was 195 cells/mm3 and 207 cells/mm3 in the nelfinavir and lopinavir/ritonavir groups
H μελέτη APV3002 είναι μία τυχαιοποιημένη, ανοικτή δοκιμή με 649 ασθενείς με προχωρημένη νόσο HIV, οι οποίοι δεν είχαν λάβει στο παρελθόν αντιρετροϊκή αγωγή, η οποία διερευνά τις fosamprenavir/ ριτοναβίρη (1400 mg/ 200 mg μία φορά ημερησίως n=322) συγκριτικά με νελφιναβίρη
Through 48 weeks of therapy, a statistically significantly higher proportion of patients in the lopinavir/ritonavir arm had HIV-1 RNA < 50 copies/ml compared to the nelfinavir arm.
16 (1250 mg δύο φορές ημερησίως n=327), καθεμία σε συνδυασμό με λαμιβουδίνη (150 mg δύο φορές ημερησίως) και αβακαβίρη (300 mg δύο φορές ημερησίως).
Study APV30002 is a randomised, open-label trial of 649 antiretroviral treatment naïve patients with advanced HIV-disease, investigating fosamprenavir/ritonavir (1400 mg/200 mg QD n=322) compared to nelfinavir (1250 mg BID n=327), each in combination with lamivudine (150 mg twice daily) and abacavir (300 mg twice daily).
H διάμεση τιμή HIV- 1 RNA κατά την έναρξη ήταν 4, 8 log10 αντίγραφα/ ml και στις δύο ομάδες υπό αγωγή.
Median baseline HIV-1 RNA was 4.8 log10 copies/ml in both treatment groups.
Η διάμεση τιμή του αριθμού των κυττάρων CD4+ ήταν 177 και 166 x 106 κύτταρα/ l για τις ομάδες υπό νελφιναβίρη και fosamprenavir/ ριτοναβίρη αντίστοιχα.
Median baseline CD4+ cell counts were 177 and 166 x106 cells/l for the nelfinavir and fosamprenavir/ritonavir groups respectively.
Την εβδομάδα 48, καταδείχθηκε μη κατωτερότητα σε ποσοστό 68% των ασθενών στην ομάδα υπό αγωγή με νελφιναβίρη και σε ποσοστό 69% των ασθενών υπό αγωγή με fosamprenavir/ ριτοναβίρη οι οποίοι είχαν τιμές HIV- 1 RNA στο πλάσμα < 400 αντίγραφα/ ml, ενώ ποσοστό 53% των ασθενών υπό νελφιναβίρη και ποσοστό 55% των ασθενών υπό fosamprenavir/ ριτοναβίρη είχαν τιμές HIV- 1 RNA < 50 αντίγραφα/ ml (πληθυσμός με πρόθεση για θεραπεία, διαφυγή ιού/ διακοπή θεραπείας = αποτυχία).
At week 48, non-inferiority was shown with 68% of patients in the group treated with nelfinavir and 69% patients treated with fosamprenavir/ritonavir having plasma HIV-1 RNA < 400 copies/ml whereas 53% in the nelfinavir and 55% in the fosamprenavir/ritonavir patients had HIV-1 RNA < 50 copies/ml (intent-to-treat, rebound/discontinuation = failure).
Η διάμεση αύξηση του αριθμού των κυττάρων CD4+ από την έναρξη και για 48 εβδομάδες ήταν 207 κύττταρα/ mm3 και 203 κύττταρα/ mm3 για τη νελφιναβίρη και για τις fosamprenavir/ ριτοναβίρη αντίστοιχα.
The median increase from baseline in CD4+ cell count over 48 weeks was 207 cells/mm3 and 203 cells/mm3 in the nelfinavir and fosamprenavir/ritonavir groups respectively.
Η ιολογική αποτυχία ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα υπό νελφιναβίρη (17%) απ ’ ό, τι στην ομάδα υπό fosamprenavir/ ριτοναβίρη (7%).
The virological failure was greater in the nelfinavir group (17%) than in the fosamprenavir/ritonavir group (7%).
Η εμφανιζόμενη από την αγωγή αντοχή σε NRTI, ήταν σημαντικά λιγότερο συχνή με fosamprenavir/ ριτοναβίρη, συγκριτικά με νελφιναβίρη (13% έναντι 57%, p < 0, 001).
Treatment emergent NRTI resistance was significantly less frequent with fosamprenavir/ritonavir compared to nelfinavir (13% versus 57%; p < 0.001).
Μετά από επανειλημμένες δόσεις με 750 mg κάθε 8 ώρες επί 28 ημέρες (σταθεροποιημένη κατάσταση), οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (Cmax) είχαν μέσο όρο 3- 4 μg/ ml και οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα πριν από την επόμενη δόση (στο χαμηλότερο σημείο) ήταν 1- 3 μg/ ml.
After multiple dosing with 750 mg every 8 hours for 28 days (steady-state), peak plasma concentrations (Cmax) averaged 3-4 µg/ml and plasma concentrations prior to the next dose (trough) were 1-3 µg/ml.
Σε μία φαρμακοκινητική μελέτη σε HIV- θετικούς ασθενείς συγκρίθηκαν επί 28 ημέρες οι επανειλημμένες δόσεις των 1250 mg δύο φορές την ημέρα με τις επανειλημμένες δόσεις των 750 mg τρεις φορές την ημέρα.
A pharmacokinetic study in HIV-positive patients compared multiple doses of 1250 mg twice daily (BID) with multiple doses of 750 mg three times daily (TID) for 28 days.
Οι ασθενείς που λάμβαναν VIRACEPT δύο φορές την ημέρα (n=10) είχαν Cmax της νελφιναβίρης ίση με 4, 0 ± 0, 8 μg/ ml, ενώ οι πρωινές και οι βραδινές συγκεντρώσεις στο χαμηλότερο σημείο ήταν 2, 2 ± 1, 3 μg/ ml και 0, 7 ± 0, 4 μg/ ml, αντίστοιχα.
Patients receiving VIR ACEPT BID (n=10) achieved nelfinavir Cmax of 4.0 ± 0.8 µg/ml and morning and evening trough concentrations of 2.2 ± 1.3 µg/ml and 0.7 ± 0.4 µg/ml, respectively.
Οι ασθενείς που λάμβαναν VIRACEPT τρεις φορές την ημέρα (n=11) είχαν μέγιστη συγκέντρωση νελφιναβίρης στο πλάσμα (Cmax) ίση με 3, 0 ± 1, 6 μg/ ml, ενώ οι πρωινές και οι βραδινές συγκεντρώσεις στο χαμηλότερο σημείο ήταν 1, 4 ± 0, 6 μg/ ml και 1, 0 ± 0, 5 μg/ ml, αντίστοιχα.
Patients receiving VIRACEPT TID (n=11) achieved nelfinavir peak plasma concentrations (Cmax) of 3.0 ± 1.6 µg/ml and morning and evening trough concentrations of 1.4 ± 0.6 µg/ml and 1.0 ± 0.5 µg/ml, respectively.
Στους ασθενείς, η AUC0- 24 της νελφιναβίρης με χορήγηση 1250 mg δύο φορές την ημέρα ήταν 52, 8 ± 15, 7 µg⋅h/ ml (n=10) και με τη χορήγηση 750 mg τρεις φορές την ημέρα ήταν 43, 6 ± 17, 8 µg⋅h/ ml (n=11).
In patients, the nelfinavir AUC0-24 with 1250 mg BID administration was 52.8 ± 15.7 µg⋅h/ml (n=10) and with 750 mg TID administration was 43.6 ± 17.8 µg⋅h/ml (n=11).
Οι εκθέσεις του φαρμάκου στο χαμηλότερο σημείο παραμένουν τουλάχιστον είκοσι φορές μεγαλύτερες από τη μέση τιμή της IC95 καθ ’ όλη τη διάρκεια του δοσολογικού διαστήματος και για τα δύο σχήματα.
Trough drug exposures remain at least twenty fold greater than the mean IC95 throughout the dosing interval for both regimens.
Ωστόσο, αυτό δεν παρατηρήθηκε μετά από επανειλημμένες δόσεις.
A greater than dose-proportional increase in nelfinavir plasma concentrations was observed after single doses; however, this was not observed after multiple dosing.
17 Επίδραση της τροφής στη γαστρεντερική απορρόφηση: οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα και η AUC (επιφάνεια κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης- χρόνου) ήταν σταθερά 2 με 3 φορές υψηλότερες με τροφή παρά από ό, τι σε κατάσταση νηστείας.
Effect of food on gastrointestinal absorption: maximum plasma concentrations and area under the plasma concentration-time curve were consistently 2 to 3-fold higher under fed conditions compared to fasting.
Οι αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα, λόγω τροφής, δεν επηρεάζονταν από το λίπος που περιείχαν τα γεύματα.
The increased plasma concentrations with food were independent of fat content of the meals.
Η επίδραση του περιεχομένου του γεύματος στην έκθεση σε νελφιναβίρη διερευνήθηκε σε μία μελέτη στην οποία χρησιμοποιήθηκε η μορφή των επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων 250 mg.
Steady state nelfinavir AUC and Cmax were respectively 15% and 20% higher when doses followed a 800 kcal/50% fat meal compared to those following a light meal
Oι AUC και Cmax σε σταθεροποιημένη κατάσταση ήταν κατά 15% και 20% υψηλότερες αντίστοιχα όταν οι δόσεις ακολούθησαν ένα γεύμα 800 kcal/ 50% λίπος, συγκριτικά με αυτές που προέκυψαν από δόσεις που ακολούθησαν ένα ελαφρύ γεύμα (350 kcal/ 33% λίπος), υποδηλώνοντας ότι το περιεχόμενο του γεύματος έχει μικρότερη επίδραση στην έκθεση σε νελφιναβίρη κατά τη διάρκεια χορήγησης επανειλημμένων δόσεων από όση θα προβλεπόταν με βάση στοιχεία από μελέτες χορήγησης εφάπαξ δόσης.
15 (350 kcal/33% fat), suggesting that meal content has less effect on nelfinavir exposures during multiple dosing than would be anticipated based on data from single dose studies.
Κατανομή: τόσο στα πειραματόζωα όσο και στον άνθρωπο, οι εκτιμώμενοι όγκοι κατανομής (2- 7 l/ kg) υπερέβαιναν το βάρος του σωματικού ύδατος, κάτι που υποδεικνύει εκτεταμένη διείσδυση της νελφιναβίρης στους ιστούς.
Distribution: in both animals and humans, the estimated volumes of distribution (2-7 l/kg) exceeded total body water, suggesting extensive penetration of nelfinavir into tissues.
Αν και δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες σε ανθρώπους, οι μελέτες με εφάπαξ δόση 50 mg/ kg της 14C- νελφιναβίρης σε επίμυς έδειξε ότι οι συγκεντρώσεις στον εγκέφαλο ήταν χαμηλότερες από ότι στους άλλους ιστούς, αλλά ξεπερνούσαν την in vitro EC95 για αντιική δραστηριότητα.
Although no studies have been conducted in humans, studies with a single 50 mg/kg dose of 14C-nelfinavir in rats showed that concentrations in the brain were lower than in other tissues, but exceeded the in vitro EC95 for antiviral activity.
Η νελφιναβίρη συνδέεται εκτεταμένα με τις πρωτεΐνες στον ορό (≥ 98%).
Nelfinavir in serum is extensively protein-bound (≥ 98%).
Μεταβολισμός: η αμετάβλητη νελφιναβίρη περιελάμβανε 82- 86% της ολικής ραδιενέργειας στο πλάσμα μετά από εφάπαξ από στόματος δόση 750 mg του 14C- νελφιναβίρης.
Metabolism: unchanged nelfinavir comprised 82-86% of the total plasma radioactivity after a single oral 750 mg dose of 14C-nelfinavir.