natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η ταυτόχρονη χορήγηση ενεργού άνθρακα έδειξε ότι µειώνει την βιοδιαθεσιµότητα της από του στόµατος χορηγούµενης ολανζαπίνης σε ποσοστό 50- 60%.
The concomitant administration of activated charcoal was shown to reduce the oral bioavailability of olanzapine by 50 to 60%.
Μη χρησιµοποιείτε επινεφρίνη, ντοπαµίνη ή άλλες συµπαθητικοµιµητικές ουσίες µε β- αγωνιστική δραστηριότητα, επειδή η διέγερση των β - υποδοχέων ενδέχεται να επιδεινώσει την υπόταση.
Symptomatic treatment and monitoring of vital organ function should be instituted according to clinical presentation, including treatment of hypotension and circulatory collapse and support of respiratory function.
H καρδιαγγειακή παρακολούθηση είναι απαραίτητη για τον έλεγχο πιθανών αρρυθµιών.
Do not use epinephrine, dopamine, or other sympathomimetic agents with beta-agonist activity since beta stimulation may worsen hypotension.
Στενή ιατρική επίβλεψη και παρακολούθηση είναι απαραίτητη µέχρι ο ασθενής να ανακάµψει πλήρως.
Close medical supervision and monitoring should continue until the patient recovers.
ΦAPMAKOΛOΓIKEΣ I∆IOTHTEΣ
PHARMACOLOGICAL PROPERTIES
Φαρµακοθεραπευτική κατηγορία: αντιψυχωτικά: διαζεπίνες, οξαζεπίνες και θειαζεπίνες, ATC κωδικός N05A Η03.
N05A H03.
H ολανζαπίνη είναι ένας αντιψυχωτικός, αντιµανιακός και σταθεροποιητικός της διάθεσης παράγοντας, ο οποίος εκδηλώνει ένα ευρύ φαρµακολογικό προφίλ επιδράσεων σε ένα αριθµό συστηµάτων υποδοχέων.
Olanzapine is an antipsychotic, antimanic and mood stabilising agent that demonstrates a broad pharmacologic profile across a number of receptor systems.
Στις προκλινικές µελέτες, η ολανζαπίνη έδειξε χηµική συγγένεια (Κi < 100 nΜ) για ευρύ φάσµα υποδοχέων όπως οι υποδοχείς της σεροτονίνης 5- HT2A/ 2C, 5 - HT3, 5 - HT6, οι υποδοχείς της ντοπαµίνης D1, D2, D3, D4, D5, οι µουσκαρινικοί υποδοχείς της ακετυλοχολίνης m1- m5, οι αδρενεργικοί υποδοχείς α1 και οι υποδοχείς της ισταµίνης H1.
Animal behavioral studies with olanzapine indicated 5HT,
Οι µελέτες συµπεριφοράς σε πειραµατόζωα µε την ολανζαπίνη έδειξαν 5- ΗΤ, ντοπαµινικό και χολινεργικό ανταγωνισµό, συµβατό µε το προφίλ σύνδεσης υποδοχέων του φαρµάκου.
11 dopamine, and cholinergic antagonism, consistent with the receptor-binding profile.
Η ολανζαπίνη εµφάνισε µεγαλύτερη in vitro συγγένεια για τους υποδοχείς της σεροτονίνης 5- HT2 παρά για τους υποδοχείς της ντοπαµίνης D2 και µεγαλύτερη 5- HT2 παρά D2 δραστηριότητα σε in vivo µοντέλα (πρότυπα).
Olanzapine demonstrated a greater in vitro affinity for serotonin 5HT2 than dopamine D2 receptors and greater 5 HT2 than D2 activity in vivo, models.
Η ολανζαπίνη περιστέλλει µια εξαρτηµένη αντίδραση αποφυγής,
Electrophysiological studies demonstrated that olanzapine selectively reduced the firing of mesolimbic (A10) dopaminergic neurons, while having little effect on the striatal (A9) pathways involved in motor function.
12 δοκιµασία ενδεικτική αντιψυχωτικής δραστηριότητας, σε δόσεις που δεν προκαλούν καταληψία, µια δράση ενδεικτική εξωπυραµιδικού τύπου παρενεργειών.
Olanzapine reduced a conditioned avoidance response, a test indicative of antipsychotic activity, at doses below those producing catalepsy, an effect indicative of motor side-effects.
Aντίθετα προς άλλα αντιψυχωτικά φάρµακα, η ολανζαπίνη αυξάνει την ανταπόκριση σε µια “ αγχολυτική ” δοκιµασία.
Unlike some other antipsychotic agents, olanzapine increases responding in an “ anxiolytic” test.
Σε µελέτη Τοµογραφίας Εκποµπής Ποζιτρονίων (PET) µιας εφ’ άπαξ δόσης (10 mg) σε υγιείς εθελοντές, η ολανζαπίνη εµφάνισε µεγαλύτερο βαθµό σύνδεσης µε τους 5- HT2Α υποδοχείς από ότι µε τους υποδοχείς της ντοπαµίνης D2.
In a single oral dose (10 mg) Positron Emission tomography (PET) study in healthy volunteers, olanzapine produced a higher 5 HT2A than dopamine D2 receptor occupancy.
Επιπλέον, µελέτη σχιζοφρενικών ασθενών µε χρήση SPECT απoκάλυψε ότι οι ανταποκρινόµενοι στην ολανζαπίνη ασθενείς είχαν µικρότερη D2 σύνδεση σε νευρώνες του ραβδωτού σώµατος παρά οι ανταποκρινόµενοι σε τυπικά αντιψυχωτικά - και ρισπεριδόνη - ασθενείς και συγκρίσιµη µε αυτή των ανταποκρινόµενων σε κλοζαπίνη ασθενών.
In addition, a SPECT imaging study in schizophrenic patients revealed that olanzapine-responsive patients had lower striatal D2 occupancy than some other antipsychotic- and risperidone-responsive patients, while being comparable to clozapine-responsive patients.
Σε δύο από τις δύο µε εικονικό φάρµακο και στις δύο από τις τρεις συγκριτικές ελεγχόµενες δοκιµές µε περισσότερους των 2. 900 σχιζοφρενικών ασθενών οι οποίοι εµφάνιζαν θετικού και αρνητικού τύπου συµπτώµατα, η ολανζαπίνη συνοδεύτηκε από στατιστικά σηµαντικά µεγαλύτερες βελτιώσεις στα αρνητικά όπως επίσης και στα θετικά συµπτώµατα.
In two of two placebo and two of three comparator controlled trials with over 2,900 schizophrenic patients presenting with both positive and negative symptoms, olanzapine was associated with statistically significantly greater improvements in negative as well as positive symptoms.
Σε µια πολυεθνική, διπλή- τυφλή, συγκριτική µελέτη σχιζοφρένειας, σχιζοσυναισθηµατικών και συναφών διαταραχών, η οποία περιελάµβανε 1. 481 ασθενείς µε ποικίλου βαθµού συνοδά καταθλιπτικά συµπτώµατα (µέση βαθµολογία κατά την εισαγωγή στην µελέτη 16, 6 στην Κλίµακα Montgomery- Asberg Depression Rating Scale), µία προοπτική δευτερογενής ανάλυση της µεταβολής της συναισθηµατικής βαθµολογίας από την αρχική εκτίµηση ως το καταληκτικό της σηµείο έδειξε στατιστικά σηµαντική υπεροχή (p=0, 001) στους ασθενείς που έλαβαν ολανζαπίνη (- 6, 0) συγκριτικά µε αυτούς που έλαβαν αλοπεριδόλη (- 3, 1).
In a multinational, double-blind, comparative study of schizophrenia, schizoaffective, and related disorders which included 1,481 patients with varying degrees of associated depressive symptoms (baseline mean of 16.6 on the Montgomery-Asberg Depression Rating Scale), a prospective secondary analysis of baseline to endpoint mood score change demonstrated a statistically significant improvement (p= 0.001) favouring olanzapine (-6.0) versus haloperidol (-3.1).
Σε ασθενείς µε µανιακά ή µεικτά επεισόδια διπολικής διαταραχής, η ολανζαπίνη απεδείχθει ότι έχει µεγαλύτερη αποτελεσµατικότητα έναντι του εικονικού φαρµάκου (placebo) και του βαλπροϊκού νατρίου (divalproex) στην ελάττωση των µανιακών συµπτωµάτων εντός 3 εβδοµάδων.
In patients with a manic or mixed episode of bipolar disorder, olanzapine demonstrated superior efficacy to placebo and valproate semisodium (divalproex) in reduction of manic symptoms over 3 weeks.
Επίσης, η ολανζαπίνη εµφάνισε παρόµοια αποτελεσµατικότητα µε την αλοπεριδόλη όσον αφορά το ποσοστό των ασθενών στους οποίους επιτεύχθηκε πλήρης υποχώρηση των συµπτωµάτων της µανίας και της κατάθλιψης, σε 6 και 12 εβδοµάδες.
Olanzapine also demonstrated comparable efficacy results to haloperidol in terms of the proportion of patients in symptomatic remission from mania and depression at 6 and 12 weeks.
Σε µία µελέτη συγχορήγησης όπου οι ασθενείς έλαβαν λίθιο ή βαλπροϊκό για τουλάχιστον 2 εβδοµάδες, η προσθήκη 10 mg ολανζαπίνης (συγχορήγηση µε λίθιο ή βαλπροϊκό) είχε σαν αποτέλεσµα µία µεγαλύτερη µείωση των µανιακών συµπτωµάτων, στο διάστηµα των 6 εβδοµάδων, συγκριτικά µε την µονοθεραπεία µε βαλπροϊκό ή λίθιο.
In a co-therapy study of patients treated with lithium or valproate for a minimum of 2 weeks, the addition of olanzapine 10 mg (co-therapy with lithium or valproate) resulted in a greater reduction in symptoms of mania than lithium or valproate monotherapy after 6 weeks.
Σε µια µελέτη 12- µηνης διάρκειας πρόληψης των υποτροπών, σε ασθενείς µε µανιακό επεισόδιο, οι οποίοι επέτυχαν ύφεση µε ολανζαπίνη και κατόπιν κατανεµήθηκαν τυχαιοποιηµένα σε ολανζαπίνη ή εικονικό φάρµακο (placebo), η ολανζαπίνη έδειξε στατιστικά σηµαντική υπεροχή έναντι του εικονικού φαρµάκου (placebo), στο κύριο καταληκτικό σηµείο της µελέτης, που αφορούσε την υποτροπή της διπολικής διαταραχής.
In a 12-month recurrence prevention study in manic episode patients who achieved remission on olanzapine and were then randomised to olanzapine or placebo, olanzapine demonstrated statistically significant superiority over placebo on the primary endpoint of bipolar recurrence.
Η ολανζαπίνη επίσης εµφάνισε στατιστικά σηµαντική υπεροχή έναντι του εικονικού φαρµάκου (placebo) στην πρόληψη υποτροπής είτε προς µανία είτε προς κατάθλιψη.
Olanzapine also showed a statistically significant advantage over placebo in terms of preventing either recurrence into mania or recurrence into depression.
Σε µια µελέτη 12- µηνης διάρκειας πρόληψης των υποτροπών, σε ασθενείς µε µανιακό επεισόδιο, οι οποίοι επέτυχαν ύφεση µε συγχορήγηση ολανζαπίνης και λιθίου και στη συνέχεια κατανεµήθηκαν τυχαιοποιηµένα σε ολανζαπίνη ή λίθιο, η ολανζαπίνη ήταν στατιστικά ισοδύναµη µε το λίθιο στο κύριο καταληκτικό σηµείο της µελέτης, όσον αφορά την υποτροπή της διπολικής διαταραχής (ολανζαπίνη 30, 0%, λίθιο 38, 3%, p=0, 055).
In a second 12-month recurrence prevention study in manic episode patients who achieved remission with a combination of olanzapine and lithium and were then randomised to olanzapine or lithium alone, olanzapine was statistically non-inferior to lithium on the primary endpoint of bipolar recurrence (olanzapine 30.0%, lithium 38.3%; p = 0.055).
Σε µια 18- µηνη µελέτη συγχορήγησης, σε ασθενείς σε µανιακό ή µικτό επεισόδιο, οι οποίοι σταθεροποιήθηκαν µε ολανζαπίνη και ένα σταθεροποιητή της διάθεσης (λίθιο ή βαλπροϊκό), η µακροχρόνια συγχορήγηση ολανζαπίνης µε λίθιο ή βαλπροϊκό δεν ήταν στατιστικά σηµαντικά υπερέχουσα της µονοθεραπείας µε λίθιο ή βαλπροϊκό, όσον αφορά την καθυστέρηση της εµφάνισης υποτροπής της διπολικής διαταραχής, σύµφωνα µε τα κριτήρια (διαγνωστικά) του συνδρόµου.
In an 18-month co-therapy study in manic or mixed episode patients stabilised with olanzapine plus a mood stabiliser (lithium or valproate), long-term olanzapine co-therapy with lithium or valproate was not statistically significantly superior to lithium or valproate alone in delaying bipolar recurrence, defined according to syndromic (diagnostic) criteria.
13 διαταραχή τύπου Ι (3 εβδοµάδες) και περιελάµβανε λιγότερους από 200 έφηβους.
Paediatric population The experience in adolescents (ages 13 to 17 years) is limited to short term efficacy data in schizophrenia (6 weeks) and mania associated with bipolar I disorder (3 weeks), involving less than 200 adolescents.
Η ολανζαπίνη χορηγήθηκε µε ευέλικτο δοσολογικό σχήµα µε δόση έναρξης 2. 5 που κυµάνθηκε εώς και 20 mg/ ηµερησίως.
Olanzapine was used as a flexible dose starting with 2.5 and ranging up to 20 mg/ day.
Κατά τη διάρκεια θεραπείας µε ολανζαπίνη, οι έφηβοι παρουσίασαν σηµαντικά µεγαλύτερη αύξηση βάρους σε σύγκριση µε τους ενήλικες.
The magnitude of changes in fasting total cholesterol, LDL cholesterol, triglycerides, and
Η αύξηση στις τιµές νηστείας της ολικής χοληστερόλης, της LDL χοληστερόλης, των τριγλυκεριδίων και της προλακτίνης (βλέπε παράγραφο 4. 4 και 4. 8) ήταν µεγαλύτερη στους έφηβους συγκριτικά µε τους ενήλικες. ∆εν υπάρχουν δεδοµένα για τη διατήρηση της αποτελεσµατικότητας ενώ περιορισµένα είναι τα δεδοµένα µακροχρόνιας ασφάλειας.
There are no data on maintenance of effect and limited data on long term safety (see sections 4.4 and 4.8).
Η ολανζαπίνη απορροφάται καλά µετά την χορήγηση από του στόµατος και τα µέγιστα επίπεδα στο πλάσµα επιτυγχάνονται εντός 5- 8 ωρών.
Olanzapine is well absorbed after oral administration, reaching peak plasma concentrations within 5 to 8 hours.
Η απόλυτη βιοδιαθεσιµότητα της από του στόµατος χορήγησης σχετικά µε αυτή της ενδοφλέβιας δεν έχει προσδιορισθεί.
Absolute oral bioavailability relative to intravenous administration has not been determined
H ολανζαπίνη µεταβολίζεται στο ήπαρ µέσω οδών σύζευξης και οξείδωσης.
Olanzapine is metabolized in the liver by conjugative and oxidative pathways.
O κύριος µεταβολίτης στο αίµα είναι το 10- N- γλυκουρονίδιο, το οποίο δε διαπερνά τον αιµο- εγκεφαλικό φραγµό.
The major circulating metabolite is the 10-N-glucuronide, which does not pass the blood brain barrier.
Τα κυτοχρώµατα P450- CYP1A2 και P450- CYP2D6 είναι υπεύθυνα, για τον σχηµατισµό των N - δεσµεθυλ και 2- υδροξυµεθυλ - µεταβολιτών, οι οποίοι εµφάνισαν σηµαντικά µικρότερη in vivo φαρµακολογική δραστικότητα από την ολανζαπίνη σε µελέτες πειραµατοζώων.
Cytochromes P450-CYP1A2 and P450-CYP2D6 contribute to the formation of the N-desmethyl and 2-hydroxymethyl metabolites, both exhibited significantly less in vivo pharmacological activity than olanzapine in animal studies.
H κύρια φαρµακολογική δράση οφείλεται στη µητρική ολανζαπίνη.
The predominant pharmacologic activity is from the parent olanzapine.
Mετά την από του στόµατος χορήγηση της ολανζαπίνης, η µέση τελική ηµιπερίοδος αποβολής της ολανζαπίνης σε υγιή άτοµα ποικίλλει ανάλογα µε την ηλικία και το φύλο.
After oral administration, the mean terminal elimination half-life of olanzapine in healthy subjects varied on the basis of age and gender.
Σε υγιή ηλικιωµένα άτοµα (65 ετών ή περισσότερο) σε σύγκριση µε µη ηλικιωµένα υγιή άτοµα, η µέση ηµιπερίοδος αποβολής της ολανζαπίνης ήταν παρατεταµένη (51, 8 έναντι 33, 8 ώρες) και η κάθαρση ήταν ελαττωµένη (17, 5 έναντι 18, 2 l/ hr).
In healthy elderly (65 and over) versus non-elderly subjects, the mean elimination half-life was prolonged (51.8 versus 33.8 hr) and the clearance was reduced (17.5 versus 18.2 l/ hr).
Οι φαρµακοκινητικές διαφορές σε ηλικιωµένα άτοµα ευρίσκονται εντός των ορίων διακύµανσης που παρατηρούνται σε µη ηλικιωµένα άτοµα.
The pharmacokinetic variability observed in the elderly is within the range for the non-elderly.
Σε 44 σχιζοφρενικούς ασθενείς ηλικίας > 65 ετών, οι οποίοι έλαβαν δόσεις ολανζαπίνης µεταξύ 5 και 20 mg/ ηµερησίως, δεν παρατηρήθηκε κάποιο ιδιαίτερο περίγραµµα (προφίλ) ανεπιθύµητων ενεργειών.
In 44 patients with schizophrenia > 65 years of age, dosing from 5 to 20 mg/ day was not associated with any distinguishing profile of adverse events.
Σε γυναίκες συγκριτικά µε άνδρες, η µέση ηµιπερίοδος αποβολής της ολανζαπίνης ήταν κάπως µεγαλύτερης διάρκειας (36, 7 έναντι 32, 3 ώρες) και η κάθαρση ήταν µικρότερη (18, 9 έναντι 27, 3 l/ hr).
In female versus male subjects the mean elimination half life was somewhat prolonged (36.7 versus 32.3 hr) and the clearance was reduced (18.9 versus 27.3 l/ hr).
Ωστόσο, η ολανζαπίνη (5- 20 mg) έδειξε ένα συγκρίσιµο προφίλ ασφαλείας στις γυναίκες (n=467) µε αυτό των ανδρών (n=869) ασθενών.
However, olanzapine (5-20 mg) demonstrated a comparable safety profile in female (n=467) as in male patients (n=869).
Σε ασθενείς µε νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 10 ml/ min) συγκριτικά µε υγιή άτοµα, δεν παρατηρήθηκε σηµαντική διαφορά στη µέση ηµιπερίοδο αποβολής (37, 7 έναντι 32, 4 ώρες) ή στην κάθαρση (21, 2 έναντι 25, 0 l/ hr).
In renally impaired patients (creatinine clearance < 10 ml/ min) versus healthy subjects, there was no significant difference in mean elimination half-life (37.7 versus 32.4 hr) or clearance (21.2 versus 25.0 l/ hr).
Μια µελέτη mass balance έδειξε ότι ποσοστό περίπου 57% της ραδιοσηµασµένης ολανζαπίνης ανιχνεύθηκε στα ούρα, κυρίως µε τη µορφή των µεταβολιτών.
A mass balance study showed that approximately 57% of radiolabelled olanzapine appeared in urine, principally as metabolites.
Σε καπνιστές µε ελαφρά ηπατική δυσλειτουργία, η µέση ηµιπερίοδο αποβολής (39, 3 ώρες) παρατάθηκε και η κάθαρση του φαρµάκου (18, 0 l/ hr) ελαττώθηκε σε σύγκριση µε µη- καπνιστές (48, 8 ώρες και 14, 1 l/ hr, αντίστοιχα).
In smoking subjects with mild hepatic dysfunction, mean elimination half-life (39.3 hr) was prolonged and clearance (18.0 l/ hr) was reduced analogous to non-smoking healthy subjects (48.8 hr and 14.1 l/ hr, respectively).
Σε µη- καπνιστές σε σύγκριση µε καπνιστές (άνδρες και γυναίκες) η µέση ηµιπερίοδος αποβολής της ολανζαπίνης παρατάθηκε (38, 6 έναντι 30, 4 ώρες) και η κάθαρση ελαττώθηκε (18, 6 έναντι 27, 7 l/ hr).
In non-smoking versus smoking subjects (males and females) the mean elimination half-life was prolonged (38.6 versus 30.4 hr) and the clearance was reduced (18.6 versus 27.7 l/ hr).
H κάθαρση της ολανζαπίνης από το πλάσµα είναι µικρότερη στα ηλικιωµένα σε σύγκριση µε νεαρά άτοµα, στις γυναίκες σε σύγκριση µε τους άνδρες, και στους µη καπνιστές σε σύγκριση µε τους καπνιστές.
The plasma clearance of olanzapine is lower in elderly versus young subjects, in females versus males, and in non-smokers versus smokers.
Εντούτοις, η σπουδαιότητα της επίδρασης της ηλικίας, του φύλου ή του καπνίσµατος στην κάθαρση και την περίοδο ηµιζωής της ολανζαπίνης είναι µικρή σε σύγκριση µε τη γενική διακύµανση µεταξύ των διαφόρων ασθενών.
However, the magnitude of the impact of age, gender, or smoking on olanzapine clearance and half-life is small in comparison to the overall variability between individuals.
Από τα δεδοµένα µίας µελέτης µε Καυκάσιους, Ιάπωνες και Κινέζους, δεν προέκυψαν διαφορές στις φαρµακοκινητικές παραµέτρους ανάµεσα στους τρεις αυτούς πληθυσµούς.
In a study of Caucasians, Japanese, and Chinese subjects, there were no differences in the pharmacokinetic parameters among the three populations.
14 Το ποσοστό σύνδεσης της ολανζαπίνης µε τις πρωτεΐνες του πλάσµατος ήταν περίπου 93% µε εύρος συγκέντρωσης 7 έως 1. 000 ng/ ml περίπου.
The plasma protein binding of olanzapine was about 93% over the concentration range of about 7 to about 1000 ng/ ml.
H ολανζαπίνη συνδέεται κυρίως µε την λευκωµατίνη και την α1 - όξινη - γλυκοπρωτεϊνη.
Olanzapine is bound predominantly to albumin and α 1-acid-glycoprotein.
Παιδιατρικός πληθυσµός Έφηβοι (ηλικίας 13 έως 17 ετών):
Paediatric population Adolescents (ages 13 to 17 years):
Οι φαρµακοκινιτικές ιδιότητες της ολανζαπίνης είναι παρόµοιες µεταξύ των εφήβων και των ενήλικων.
The pharmacokinetics of olanzapine are similar between adolescents and adults.
Στις κλινικές µελέτες, ο µέσος όρος έκθεσης στην ολανζαπίνη ήταν περίπου 27% υψηλότερος στους εφήβους.
In clinical studies, the average olanzapine exposure was approximately 27% higher in adolescents.
Οι δηµογραφικές διαφορές µεταξύ των εφήβων και των ενηλίκων περιλαµβάνουν το µειωµένο κατά µέσο όρο βάρος σώµατος, ενώ λιγότεροι έφηβοι ήταν καπνιστές.
Demographic differences between the adolescents and adults include a lower average body weight and fewer adolescents were smokers.
Οι παράγοντες αυτοί πιθανά συµβάλουν στη µεγαλύτερη κατά µέσο όρο έκθεση που παρατηρήθηκε στους εφήβους.
Such factors possibly contribute to the higher average exposure observed in adolescents.
Oξεία (εφάπαξ- δόσης) τοξικότητα Tα σηµεία της από του στόµατος τοξικότητας στα τρωκτικά ήταν χαρακτηριστικά των ισχυρών νευροληπτικών φαρµάκων: µείωση της δραστηριότητας, κώµα, µυϊκός τρόµος, κλονικοί σπασµοί, σιελόρροια και µείωση του σωµατικού βάρους.
Acute (single-dose) toxicity Signs of oral toxicity in rodents were characteristic of potent neuroleptic compounds: hypoactivity, coma, tremors, clonic convulsions, salivation, and depressed weight gain.
Oι µέσες θανατηφόρες δόσεις ήταν περίπου 210 mg/ kg (σε ποντικούς) και 175 mg/ kg (σε αρουραίους).
The median lethal doses were approximately 210 mg/ kg (mice) and 175 mg/ kg (rats).
Mεµονωµένες από του στόµατος δόσεις έως 100 mg/ kg έγιναν ανεκτές σε κύνες χωρίς την εµφάνιση θανάτων.
Dogs tolerated single oral doses up to 100 mg/ kg without mortality.
Tα κλινικά σηµεία περιλάµβαναν καταστολή, αταξία, µυϊκό τρόµο, αύξηση της καρδιακής συχνότητας, εργώδη αναπνοή, µύση και ανορεξία.
Clinical signs included sedation, ataxia, tremors, increased heart rate, labored respiration, miosis, and anorexia.
Σε πιθήκους, µεµονωµένες από του στόµατος δόσεις έως 100 mg/ kg προκάλεσαν πλήρη εξάντληση ενώ, σε υψηλότερες δόσεις, µερική απώλεια της συνείδησης.
In monkeys, single oral doses up to 100 mg/ kg resulted in prostration and, at higher doses, semi-consciousness.
Tοξικότητα µετά από επανειληµµένες δόσεις Σε µελέτες διαρκείας µέχρι 3 µηνών σε ποντικούς και µέχρι 1 έτους σε αρουραίους και κύνες, τα κύρια συµπτώµατα ήταν καταστολή του KNΣ, αντιχολινεργικές δράσεις και περιφερικές αιµατολογικές διαταραχές.
Repeated-dose toxicity In studies up to 3 months duration in mice and up to 1 year in rats and dogs, the predominant effects were CNS depression, anticholinergic effects, and peripheral haematological disorders.
Oι παράµετροι ανάπτυξης µειώθηκαν µε τη χορήγηση υψηλών δόσεων.
Growth parameters were decreased at high doses.
Oι αναστρέψιµες ανεπιθύµητες ενέργειες οι οποίες ήταν συµβατές µε τα αυξηµένα επίπεδα προλακτίνης σε αρουραίους περιλάµβαναν µείωση του βάρους των ωοθηκών και της µήτρας και µορφολογικές µεταβολές του κολπικού επιθηλίου και του µαζικού αδένα.
Reversible effects consistent with elevated prolactin in rats included decreased weights of ovaries and uterus and morphologic changes in vaginal epithelium and in mammary gland.
Αιµατολογική τοξικότητα Μεταβολές των αιµατολογικών παραµέτρων παρατηρήθηκαν σε όλα τα είδη πειραµατοζώων, συµπεριλαµβανόµενων των δοσο- εξαρτώµενων µειώσεων των τιµών των λευκών αιµοσφαιρίων σε ποντικούς και των µη- ειδικών µειώσεων των τιµών λευκών αιµοσφαιρίων σε αρουραίους.
Haematologic toxicity Effects on haematology parameters were found in each species, including dose-related reductions in circulating leukocytes in mice and non-specific reductions of circulating leukocytes in rats; however, no evidence of bone marrow cytotoxicity was found.
Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε κυτταροτοξικότητα στο µυελό των οστών.
Reversible neutropenia, thrombocytopenia, or anemia developed in a few dogs treated with 8 or 10 mg/ kg/ day (total olanzapine exposure [AUC] is 12- to 15-fold greater than that of a man given a 12-mg dose).
Σε κύνες που έπασχαν από κυτταροπενία, δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύµητες ενέργειες στα προγεννητικά (αρχέγονα) κύτταρα και στα κύτταρα πολλαπλασιασµού του µυελού των οστών.
In cytopenic dogs, there were no adverse effects on progenitor and proliferating cells in the bone marrow.
H καταστολή επηρέασε την ικανότητα ζευγαρώµατος των αρρένων αρουραίων.
Sedation affected mating performance of male rats.
Oι οιστρικοί κύκλοι επηρεάσθηκαν σε δόσεις 1, 1 mg/ kg (3 φορές ανώτερες της µεγίστης ανθρώπινης δόσης) και οι παράµετροι αναπαραγωγής επηρεάσθηκαν σε αρουραίους που έλαβαν δόσεις 3 mg/ kg (9 φορές ανώτερες της µεγίστης ανθρώπινης δόσης).
Estrous cycles were affected at doses of 1.1 mg/ kg (3 times the maximum human dose) and reproduction parameters were influenced in rats given 3 mg/ kg (9 times the maximum human dose).
Στους απογόνους αρουραίων που έλαβαν ολανζαπίνη, παρατηρήθηκαν καθυστερήσεις της ανάπτυξης των εµβρύων και παροδικές µειώσεις της δραστηριότητάς τους.
In the offspring of rats given olanzapine, delays in fetal development and transient decreases in offspring activity levels were seen.
Mεταλλαξεογένεση H ολανζαπίνη δεν προκάλεσε µεταλλάξεις σε όλες τις τυπικές δοκιµασίες, οι οποίες περιλάµβαναν δοκιµασίες µετάλλαξης σε βακτηρίδια και in vitro και in vivo δοκιµασίες σε θηλαστικά.
Mutagenicity Olanzapine was not mutagenic or clastogenic in a full range of standard tests, which included bacterial mutation tests and in vitro and in vivo mammalian tests.
15 Kαρκινογένεση Με δεδοµένα τα αποτελέσµατα των µελετών σε ποντικούς και αρουραίους, συµπεραίνεται ότι η ολανζαπίνη δεν έχει καρκινογόνο δράση.
Carcinogenicity Based on the results of studies in mice and rats, it was concluded that olanzapine is not carcinogenic.
Περιεχόµενο δισκίου (Μονοϋδρική λακτόζη Άµυλο αραβοσίτου Υδροξυπροπυλοκυτταρίνη Στεατικό µαγνήσιο
Tablet core Lactose monohydrate, Maize starch Hydroxypropyl cellulose Magnesium stearate
Επικάλυψη δισκίου Opadry II White που περιέχει:
Tablet coat Opadry II White containing:
Υπροµελλόζη (Ε464) ∆ιοξείδιο του τιτανίου (Ε171) Μονοϋδρική λακτόζη Πολυαιθυλενογλυκόλη 3000 Τριοξική γλυκερόλη
Hypromellose (E464) Titanium dioxide (E171) Lactose monohydrate Polyethylene glycol 3000 Glycerol triacetate
6. 2 Ασυµβατότητες
14 6.2 Incompatibilities
Φυλάσσετε σε θερµοκρασία µικρότερη των 30°C.
Store below 30°C.
Εν ψυχρώ σχηµατιζόµενα blister (κυψέλες) αλουµινίου, σε κουτιά των 28 ή 56 δισκίων ανά κουτί
Cold-formed aluminium blisters in cartons of 28 or 56 tablets per carton.
ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ Α∆ΕIΑΣ KYKΛΟΦΟPIΑΣ
MARKETING AUTHORISATION HOLDER
Neopharma Limited 57 Ηigh Street Οdiham Ηampshire RG29 1LF Ηνωµένο Βασίλειο
Neopharma Limited 57 High Street Odiham Hampshire RG29 1LF UK
ΑPIΘMΟI Α∆ΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
MARKETING AUTHORISATION NUMBER(S)