natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε άτοµα µε φυσιολογική νεφρική και ηπατική λειτουργία, τα οποία λαµβάνουν ταυτόχρονα ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4, η µέγιστη ηµερήσια δόση του TOVIAZ θα πρέπει να είναι 4 mg µία φορά την ηµέρα (βλ. παράγραφο 4. 5).
In subjects with normal renal and hepatic function receiving concomitant administration of potent CYP3A4 inhibitors, the maximum daily dose of TOVIAZ should be 4 mg once daily (see section 4.5).
Κατά την διάρκεια συγχορήγησης ενός µέτριας ισχύος αναστολέα του CYP3A4, πρέπει να προηγηθεί η αξιολόγηση της ατοµικής ανταπόκρισης και ανεκτικότητας πριν από την αύξηση της δόσης στα 8 mg (βλ. παραγράφους 4. 4. και 4. 5).
During concomitant administration of a moderate CYP3A4 inhibitor, a dose increase to 8 mg should be preceded by an evaluation of the individual response and tolerability (see sections 4.4 and 4.5).
Νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία Ο ακόλουθος πίνακας περιλαµβάνει τις συστάσεις ηµερήσιας δοσολογίας για άτοµα µε νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία σε περιπτώσεις απουσίας και παρουσίας µέτριας ισχύος και ισχυρών αναστολέων του CYP3A4 (βλ. παραγράφους 4. 3, 4. 4, 4. 5 και 5. 2).
Renal and hepatic impairment The following table provides the daily dosing recommendations for subjects with renal or hepatic impairment in the absence and presence of moderate and potent CYP3A4 inhibitors (see sections 4.3, 4.4, 4.5 and 5.2).
2 Μέτριας ισχύος( 3) ή ισχυροί( 4) αναστολείς του CYP3A4
2 Moderate(3) or potent(4) CYP3A4 inhibitors
Απουσία
None
αναστολέων Νεφρική
Renal impairment(1)
(1)
Mild
4→8 mg( 2)
4→ 8 mg(2)
αποφεύγεται
Should be avoided
4mg
4 mg
Σοβαρή
Should be
Θα πρέπει να αποφεύγεται
avoided
4→8 mg( 2)
4→ 8 mg
(1) Ήπια GFR= 50- 80 ml/ min, Μέτρια GFR= 30- 50 ml/ min, Σοβαρή GFR= < 30 ml/ min (2) Προσεκτική αύξηση δόσης.
(1) Mild GFR = 50-80 ml/ min; Moderate GFR = 30-50 ml/ min; Severe GFR = < 30 ml/ min (2) Cautious dose increase.
Βλέπε παραγράφους 4. 4, 4. 5 και 5. 2 (3) ∆εν έχουν διεξαχθεί µελέτες µε µέτριας ισχύος αναστολείς του CYP3A4.
See sections 4.4, 4.5 and 5.2 (3) Studies with moderate CYP3A4 inhibitors have not been conducted.
Βλέπε παράγραφο 4. 5 (4) Ισχυροί αναστολείς του CYP3A4.
See section 4.5 (4) Potent CYP3A4 inhibitors.
Βλέπε παραγράφους 4. 3, 4. 4 και 4. 5
See sections 4.3, 4.4 and 4.5
Το TOVIAZ αντενδείκνυται σε ασθενείς µε σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 4. 3).
TOVIAZ is contraindicated in subjects with severe hepatic impairment (see section 4.3).
Παιδιατρικοί ασθενείς Το TOVIAZ δεν συνιστάται για χρήση σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών λόγω έλλειψης στοιχείων για την ασφάλεια και αποτελεσµατικότητα (βλ. παράγραφο 5. 2).
Paediatric population TOVIAZ is not recommended for use in children and adolescents below 18 years of age due to lack of data on safety and efficacy (see section 5.2).
• Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή στo φυστίκι ή στη σόγια ή σε κάποιο από τα έκδοχα • Επίσχεση ούρων • Γαστρική κατακράτηση • Μη ελεγχόµενο γλαύκωµα κλειστής γωνίας • Βαριά µυασθένεια • Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child - Pugh C) • Ταυτόχρονη χορήγηση ισχυρών αναστολέων του CYP3A4 σε άτοµα µε µέτρια έως σοβαρή ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία • Σοβαρή ελκώδης κολίτιδα • Τοξικό µεγάκολο.
• Hypersensitivity to the active substance or to peanut or soya or any of the excipients • Urinary retention • Gastric retention • Uncontrolled narrow angle glaucoma • Myasthenia gravis • Severe hepatic impairment (Child Pugh C) • Concomitant use of potent CYP3A4 inhibitors in subjects with moderate to severe hepatic or renal impairment • Severe ulcerative colitis • Toxic megacolon.
4. 4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
- Clinically significant bladder outflow obstruction at risk of urinary retention (see section 4.3)
Το TOVIAZ πρέπει να χρησιµοποιείται µε προσοχή σε ασθενείς µε: • Κλινικά σηµαντική απόφραξη της κυστικής εξόδου µε επαπειλούµενη επίσχεση ούρων (βλ. παράγραφο 4. 3) • Αποφρακτικές βλάβες του γαστρεντερικού σωλήνα, π. χ στένωση του πυλωρού • Γαστροοισοφαγική παλινδρόµηση ή/ και ασθενείς που παίρνουν ταυτόχρονα φαρµακευτικά προϊόντα (όπως διφωσφονικά από το στόµα), τα οποία µπορεί να προκαλέσουν ή να παροξύνουν υπάρχουσα οισοφαγίτιδα • Μειωµένη γαστρεντερική κινητικότητα • Αυτόνοµη νευροπάθεια • Ελεγχόµενο γλαύκωµα κλειστής γωνίας
- Gastrointestinal obstructive disorders (e. g. pyloric stenosis)
Συνιστάται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση ή την αύξηση της δόσης της φεσοτεροδίνης σε ασθενείς στους οποίους αναµένεται αυξηµένη έκθεση στον ενεργό µεταβολίτη (βλέπε παράγραφο 5. 1):
- Gastro-oesophageal reflux and/ or who are concurrently taking medicinal products (such as
- - -
- Controlled narrow-angle glaucoma
Ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παραγράφους 4. 2, 4. 3 και 5. 2) Νεφρική δυσλειτουργία (βλέπε παραγράφους 4. 2, 4. 3 και 5. 2) Ταυτόχρονη χορήγηση ισχυρών ή µέτριας ισχύος αναστολέων του CYP3A4 (βλέπε παραγράφους 4. 2 και 4. 5)
Caution should be exercised when prescribing or uptitrating fesoterodine to patients in whom an increased exposure to the active metabolite (see section 5.1) is expected:
-
- Renal impairment (see section 4.2, 4.3 and 5.2)
Ταυτόχρονη χορήγηση ισχυρού αναστολέα του CYP2D6 (βλέπε παραγράφους 4. 5 και 5. 2).
- Concomitant administration of potent or moderate CYP3A4 inhibitors (see sections 4.2 and
Σε ασθενείς µε συνδυασµό αυτών των παραγόντων, αναµένονται επιπρόσθετες αυξήσεις της έκθεσης.
- Concomitant administration of a potent CYP2D6 inhibitor (see sections 4.5 and 5.2).
Αντιµουσκαρινικές δοσοεξαρτώµενες παρενέργειες είναι πιθανόν να συµβούν.
Dose dependent antimuscarinic side effects are likely to occur.
Σε πληθυσµούς όπου η δόση µπορεί να αυξηθεί στα 8 mg µία φορά την ηµέρα, η εκτίµηση της ανταπόκρισης και ανοχής του κάθε ασθενή ξεχωριστά θα πρέπει να προηγηθεί της αύξησης της δόσης.
In populations where the dose may be increased to 8 mg once daily, the dose increase should be preceded by an evaluation of the individual response and tolerability.
Όπως και µε όλα τα φαρµακευτικά προϊόντα που ενδείκνυνται για τη θεραπεία της υπερδραστήριας ουροδόχου κύστης, πρέπει να αποκλειστούν όλα τα οργανικά αίτια προτού εξεταστεί οποιαδήποτε θεραπεία µε αντιµουσκαρινικά.
As with all medicinal products indicated for the treatment of overactive bladder, organic causes must be excluded before any treatment with antimuscarinics is considered.
Η ασφάλεια και η αποτελεσµατικότητα δεν έχουν ακόµα τεκµηριωθεί σε ασθενείς µε νευρογενή αίτια για την υπερδραστηριότητα του εξωστήρα µυός.
Safety and efficacy have not yet been established in patients with a neurogenic cause for detrusor overactivity.
Άλλα αίτια της συχνουρίας (θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας ή νεφροπάθεια) πρέπει να αξιολογούνται πριν τη θεραπεία µε φεσοτεροδίνη.
Other causes of frequent urination (treatment of heart failure or renal disease) should be assessed before treatment with fesoterodine.
Εάν είναι παρούσα λοίµωξη των ουροφόρων οδών, πρέπει να ληφθεί µια κατάλληλη ιατρική προσέγγιση / να ξεκινήσει αντιµικροβιακή θεραπεία.
If urinary tract infection is present, an appropriate medical approach should be taken/ antibacterial therapy should be started.
Η ταυτόχρονη χρήση της φεσοτεροδίνης µε έναν ισχυρό επαγωγέα του CYP3A4 (δηλ. καρβαµαζεπίνη, ριφαµπικίνη, φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοΐνη, υπερικό) δεν συνιστάται (βλ. παράγραφο 4. 5).
The concomitant use of fesoterodine with a potent CYP3A4 inducer (i. e. carbamazepine, rifampicin, phenobarbital, phenytoin, St John’ s Wort) is not recommended (see section 4.5).
Όπως µε άλλα αντιµουσκαρινικά φάρµακα, η φεσοτεροδίνη πρέπει να χρησιµοποιείται µε προσοχή σε ασθενείς µε κίνδυνο παράτασης του διαστήµατος QT (π. χ. υποκαλιαιµία, βραδυκαρδία και ταυτόχρονη χορήγηση φαρµάκων για τα οποία είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστηµα QT) και σχετικές προϋπάρχουσες καρδιακές ασθένειες (π. χ. ισχαιµία του µυοκαρδίου, αρρυθµία, συµφορητική καρδιακή ανεπάρκεια), (βλ. παράγραφο 4. 8).
As with other antimuscarinics, fesoterodine should be used with caution in patients with risk for QT- prolongation (e. g. hypokalaemia, bradycardia and concomitant administration of medicines known to prolong QT interval) and relevant pre-existing cardiac diseases (e. g. myocardial ischaemia, arrhythmia, congestive heart failure), (see section 4.8).
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα κατά τη λήψη ισχυρών αναστολέων του CYP3A4 (βλ. παραγράφους 4. 2, 4. 5 και 5. 1).
This especially holds true when taking potent CYP3A4 inhibitors (see sections 4.2, 4.5 and 5.1).
Λακτόζη Τα TOVIAZ δισκία παρατεταµένης αποδέσµευσης περιέχουν λακτόζη.
Lactose TOVIAZ prolonged-release tablets contain lactose.
Οι ασθενείς µε σπάνια κληρονοµικά προβλήµατα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκειας λακτάσης του Lapp ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης- γαλακτόζης δεν πρέπει να λαµβάνουν αυτό το φαρµακευτικό προϊόν.
Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicinal product.
Φαρµακολογικές αλληλεπιδράσεις Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη συγχορήγηση της φεσοτεροδίνης µε άλλους αντιµουσκαρινικούς παράγοντες και φαρµακευτικά προϊόντα µε αντιχολινεργικές ιδιότητες (π. χ. αµανταδίνη, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, ορισµένα νευροληπτικά) καθώς αυτό µπορεί να προκαλέσει εντονότερες θεραπευτικές και ανεπιθύµητες ενέργειες (π. χ. δυσκοιλιότητα, ξηροστοµία, υπνηλία, επίσχεση ούρων).
Pharmacological interactions Caution should be exercised in coadministration of fesoterodine with other antimuscarinic agents and medicinal products with anticholinergic properties (e. g. amantadine, tri-cyclic antidepressants, certain neuroleptics) as this may lead to more pronounced therapeutic- and side-effects (e. g. constipation, dry mouth, drowsiness, urinary retention).
Η φεσοτεροδίνη µπορεί να µειώσει τη δραστικότητα φαρµακευτικών προϊόντων που διεγείρουν την κινητικότητα του γαστρεντερικού σωλήνα, όπως η µετοκλοπραµίδη.
Fesoterodine may reduce the effect of medicinal products that stimulate the motility of the gastro- intestinal tract, such as metoclopromide.
Φαρµακοκινητικές αλληλεπιδράσεις ∆εδοµένα in vitro καταδεικνύουν ότι ο ενεργός µεταβολίτης της φεσοτεροδίνης δεν αναστέλλει το CYP1A2, 2Β6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, ή 3A4, ή επάγει το CYP1A2, 2B6, 2C9, 2C19 ή 3A4 σε σχετικές µε την κλινική πράξη συγκεντρώσεις στο πλάσµα.
Pharmacokinetic interactions In vitro data demonstrate that the active metabolite of fesoterodine does not inhibit CYP1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, or 3A4, or induce CYP1A2, 2B6, 2C9, 2C19, or 3A4 at clinically relevant plasma concentrations.
Συνεπώς, η φεσοτεροδίνη δεν είναι πιθανό να µεταβάλλει την κάθαρση των φαρµακευτικών προϊόντων που µεταβολίζονται από αυτά τα ένζυµα.
Thus fesoterodine is unlikely to alter the clearance of medicinal products that are metabolised by these enzymes.
Αναστολείς του CYP3A4
CYP3A4 Inhibitors
Iσχυροί Αναστολείς του CYP3A4 Μετά από αναστολή του CYP3A4 από συγχορήγηση κετοκοναζόλης 200 mg δύο φορές ηµερησίως, οι τιµές Cmax και AUC του ενεργού µεταβολίτη της φεσοτεροδίνης αυξήθηκαν κατά 2, 0 και 2, 3 φορές σε άτοµα µε εκτεταµένο µεταβολισµό µέσω του CYP2D6 και κατά 2, 1 και 2, 5 φορές σε άτοµα µε χαµηλό µεταβολισµό µέσω του CYP2D6, αντίστοιχα.
Potent CYP3A4 Inhibitors Following inhibition of CYP3A4 by co-administration of ketoconazole 200 mg twice daily, Cmax and AUC of the active metabolite of fesoterodine increased 2.0 and 2.3-fold in CYP2D6 extensive metabolisers and 2.1 and 2.5-fold in CYP2D6 poor metabolisers, respectively.
Συνεπώς, η µέγιστη δόση φεσοτεροδίνης πρέπει να περιοριστεί σε 4 mg όταν χρησιµοποιείται ταυτόχρονα µε ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4 (π. χ. αταζαναβίρη, κλαριθροµυκίνη, ινδιναβίρη, ιτρακοναζόλη, κετοκοναζόλη, νεφαζοδόνη, νελφιναβίρη,
Therefore, the maximum dose of fesoterodine should be restricted to 4 mg when used concomitantly with potent CYP3A4 inhibitors (e. g. atazanavir, clarithromycin, indinavir, itraconazole, ketoconazole, nefazodone, nelfinavir, ritonavir (and all ritonavir boosted PI-regimens), saquinivir and telithromycin (see sections 4.2 and 4.4)).
Μέτριας ισχύος αναστολείς του CYP3A4 ∆εν έχει διεξαχθεί καµία µελέτη, η οποία να αξιολογεί την επίδραση ενός µέτριας ισχύος αναστολέα του CYP3A4 (π. χ αµπρεναβίρη, απρεπιτάντη, διλτιαζέµη, ερυθροµυκίνη, φλουκοναζόλη, φοσαµπρεναβίρη, χυµός grapefruit, βεραπαµίλη) στη φαρµακοκινητική της φεσοτεροδίνης.
4 Moderate CYP3A4 Inhibitors No study has been performed evaluating the effect of a moderate CYP3A4 inhibitor (e. g. amprenavir, aprepitant, diltiazem, erythromycin, fluconazole, fosamprenavir, grapefruit juice, verapamil) on the pharmacokinetics of fesoterodine.
Ωστόσο, αναµένεται µία αύξηση στην έκθεση του ενεργού µεταβολίτη της φεσοτεροδίνης, αν και µικρότερη αύξηση από αυτή που παρατηρήθηκε µε έναν ισχυρό αναστολέα του CYP3A4 (βλέπε παραγράφους 4. 2 και 4. 4.).
However, an increase in the exposure of the active metabolite of fesoterodine is expected, although a smaller increase than observed with a potent CYP3A4 inhibitor (see sections 4.2 and 4.4).
Επαγωγείς του CYP3A4 Μετά την επαγωγή του CYP3A4 από συγχορήγηση ριφαµπικίνης 600 mg µία φορά την ηµέρα, οι τιµές Cmax και AUC του ενεργού µεταβολίτη της φεσοτεροδίνης µειώθηκαν κατά περίπου 70% και 75% αντίστοιχα, µετά την από στόµατος χορήγηση της φεσοτεροδίνης 8 mg.
CYP3A4 Inducers Following induction of CYP3A4 by coadministration of rifampicin 600 mg once a day, Cmax and AUC of the active metabolite of fesoterodine decreased by approximately 70% and 75%, respectively, after oral administration of fesoterodine 8 mg.
Η επαγωγή του CYP3A4 µπορεί να οδηγήσει σε χαµηλότερα από τα θεραπευτικά επίπεδα στο πλάσµα.
Induction of CYP3A4 may lead to subtherapeutic plasma levels.
Η ταυτόχρονη χρήση µε επαγωγείς του CYP3A4 (π. χ. καρβαµαζεπίνη, ριφαµπικίνη, φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοΐνη, υπερικό) δεν συνιστάται (βλ. παράγραφο 4. 4).
Concomitant use with CYP3A4 inducers (e. g. carbamazepine, rifampicin, phenobarbital, phenytoin, St John’ s Wort) is not recommended (see section 4.4).
Αναστολείς του CYP2D6 Η αλληλεπίδραση µε αναστολείς του CYP2D6 δεν έχει ελεγχθεί κλινικά.
CYP2D6 Inhibitors The interaction with CYP2D6 inhibitors was not tested clinically.
Οι µέσες τιµές Cmax και AUC του ενεργού µεταβολίτη είναι κατά 1, 7 και 2 φορές υψηλότερες, αντίστοιχα, σε άτοµα µε χαµηλό µεταβολισµό µέσω του CYP2D6, σε σύγκριση µε άτοµα µε εκτεταµένο µεταβολισµό.
Mean Cmax and AUC of the active metabolite are 1.7 and 2-fold higher, respectively, in CYP2D6 poor metabolisers as compared to extensive metabolisers.
Συγχορήγηση ενός ισχυρού αναστολέα του CYP2D6 πιθανόν να έχει ως αποτέλεσµα αυξηµένη έκθεση και ανεπιθύµητες ενέργειες.
Co-administration of a potent CYP2D6 inhibitor may result in increased exposure and adverse events.
Ίσως χρειαστεί µείωση της δόσης σε 4mg (βλέπε παράγραφο 4. 4.).
A dose reduction to 4 mg may be needed (see section 4.4).
Αντισυλληπτικά από του στόµατος Η φεσοτεροδίνη δεν εµποδίζει την καταστολή της ωορρηξίας µέσω ορµονικής αντισύλληψης λαµβανόµενης από το στόµα.
Oral contraceptives Fesoterodine does not impair the suppression of ovulation by oral hormonal contraception.
Παρουσία φεσοτεροδίνης δεν παρατηρούνται µεταβολές στις συγκεντρώσεις στο πλάσµα των συνδυασµένων αντισυλληπτικών που λαµβάνονται από το στόµα, τα οποία περιέχουν αιθινυλ - οιστραδιόλη και λεβονοργεστρέλη.
In the presence of fesoterodine there are no changes in the plasma concentrations of combined oral contraceptives containing ethinylestradiol and levonorgestrel.
Κύηση ∆εν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της φεσοτεροδίνης σε έγκυες γυναίκες. Mελέτες για την τοξικότητα στην αναπαραγωγή µε φεσοτεροδίνη σε ζώα δείχνουν µικρή εµβρυοτοξικότητα (βλέπε παράγραφο 5. 3).
Reproductive toxicity studies with fesoterodine in animals show minor embryotoxicity (see section 5.3).
Το TOVIAZ δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της εγκυµοσύνης.
TOVIAZ is not recommended during pregnancy.
Γαλουχία ∆εν είναι γνωστό εάν η φεσοτεροδίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο µητρικό γάλα, συνεπώς ο θηλασµός δε συνιστάται κατά τη διάρκεια της θεραπείας µε TOVIAZ.
Lactation It is not known whether fesoterodine is excreted into human milk; therefore, breast-feeding is not recommended during treatment with TOVIAZ.
Όπως και µε άλλους αντιµουσκαρινικούς παράγοντες, απαιτείται προσοχή κατά την οδήγηση ή χειρισµό µηχανών, λόγω της πιθανής εµφάνισης ανεπιθύµητων ενεργειών όπως θαµπή όραση, ζάλη και υπνηλία (βλ. παράγραφο 4. 8).
As with other antimuscarinic agents, caution should be exercised when driving or using machines due to possible occurrence of side effects such as blurred vision, dizziness, and somnolence (see section 4.8).
5 4. 8 Ανεπιθύµητες ενέργειες
4.8 Undesirable effects
Η ασφάλεια της φεσοτεροδίνης, αξιολογήθηκε σε ελεγχόµενες µε εικονικό φάρµακο κλινικές µελέτες σε ένα σύνολο 2. 859 ασθενών µε υπερδραστήρια ουροδόχο κύστη, από τους οποίους 780 έλαβαν εικονικό φάρµακο.
The safety of fesoterodine was evaluated in placebo-controlled clinical studies in a total of 2859 patients with overactive bladder, of which 780 received placebo.
Λόγω των φαρµακολογικών ιδιοτήτων της φεσοτεροδίνης, η θεραπεία ενδέχεται να προκαλέσει ήπιες έως µέτριες αντιµουσκαρινικές δράσεις, όπως ξηροστοµία, ξηροφθαλµία, δυσπεψία και δυσκοιλιότητα.
Due to the pharmacological properties of fesoterodine, treatment may cause mild to moderate antimuscarinic effects like dry mouth, dry eye, dyspepsia and constipation.
Η ξηροστοµία, η µόνη πολύ συχνή ανεπιθύµητη ενέργεια, εµφανίστηκε µε συχνότητα 28, 8% στην οµάδα φεσοτεροδίνης σε σύγκριση µε 8, 5% στην οµάδα του εικονικού φαρµάκου.
Dry mouth, the only very common event, occurred with a frequency of 28.8% in the fesoterodine group compared to 8.5% in the placebo group.
Η πλειονότητα των ανεπιθύµητων ενεργειών παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια του πρώτου µήνα θεραπείας µε εξαίρεση περιστατικά που κατηγοριοποιήθηκαν ως επίσχεση ούρων ή υπόλειµµα ούρων µετά την ούρηση µεγαλύτερο από 200 ml, το οποίο µπορεί να συµβεί µετά από µακροχρόνια θεραπεία και ήταν πιο συχνό στους άντρες απ’ ότι στις γυναίκες.
The majority of ADRs occurred during the first month of treatment with the exception of cases classified as urinary retention or post void residual urine
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει τη συχνότητα των ανεπιθύµητων ενεργειών που παρουσιάστηκαν κατά τη θεραπεία, από τις ελεγχόµενες µε εικονικό φάρµακο κλινικές δοκιµές.
The table below gives the frequency of treatment emergent adverse reactions from placebo-controlled clinical trials.
Οι ανεπιθύµητες ενέργειες που αναφέρονται σε αυτόν τον πίνακα είναι εκείνες που ήταν πολύ συχνές (≥ 1/ 10), συχνές (≥ 1/ 100 έως < 1/ 10) ή όχι συχνές (≥ 1/ 1. 000 έως < 1/ 100).
The adverse reactions reported in this table are those events that were very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10) or uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100).
Όχι συχνές *
Uncommon*
∆ιαταραχές του νευρικού συστήµατος Οφθαλµικές διαταραχές ∆ιαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
Nervous system disorders
Ζάλη, Κεφαλαλγία Ξηροφθαλµία
Dizziness; Headache
∆υσγευσία, Υπνηλία Ίλιγγος
Dysgeusia; Somnolence
Ξηρότητα του φάρυγγα
Eye disorders Ear and labyrinth disorders
Φαρυγγολαρυγγικό άλγος, Βήχας Ξηρότητα του ρινικού βλεννογόνου
Dry eye
Ξηροστοµία
Vertigo
Κοιλιακό άλγος, ∆ιάρροια, ∆υσπεψία, ∆υσκοιλιότητα, Ναυτία
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Κοιλιακή δυσφορία, Μετεωρισµός
Dry throat
∆ιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
Pharyngolaryngeal pain; Cough; Nasal dryness
∆υσουρία
Gastrointestinal disorders
Επίσχεση ούρων (συµπεριλαµβανοµένου του αισθήµατος υπολειπόµενων ούρων και της διαταραχής της ούρησης), δυσκολία στην ούρηση
Dry mouth
∆ιαταραχές του δέρµατος και του υποδόριου ιστού Λοιµώξεις και παρασιτώσεις
Abdominal pain; Diarrhoea; Dyspepsia; Constipation; Nausea
Εξάνθηµα, Ξηροδερµία Ουρολοίµωξη
Abdominal discomfort; Flatulence
Κόπωση
Dysuria
∆ιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
Urinary retention (including feeling of residual urine; micturition disorder); Urinary hesitation
6
Skin and subcutaneous tissue disorders
Αυξηµένη ALT, Αυξηµένη GGT
Rash; Dry skin
Κατηγορία οργανικού συστήµατος
Infections and infestations General disorders and administration site conditions
Πολύ συχνές
Urinary tract infection Fatigue
Συχνές
Hepatobiliary disorders
Όχι συχνές *
ALT increased; GGT increased
Ψυχιατρικές διαταραχές
Psychiatric disorders *5 or more cases
* 5 ή περισσότερες περιπτώσεις Στις κλινικές δοκιµές της φεσοτεροδίνης, αναφέρθηκαν περιπτώσεις σηµαντικά αυξηµένων ηπατικών ενζύµων µε συχνότητα εµφάνισης όµοια µε εκείνη της οµάδας του εικονικού φαρµάκου.
In clinical trials of fesoterodine, cases of markedly elevated liver enzymes were reported with the occurrence frequency no different from the placebo group.
Η συσχέτιση µε τη θεραπεία φεσοτεροδίνης δεν έχει διευκρινιστεί.
The relation to fesoterodine treatment is unclear.
Ελήφθησαν ηλεκτροκαρδιογραφήµατα 782 ασθενών υπό θεραπεία µε 4 mg, 785 ασθενών υπό θεραπεία µε 8 mg, 222 ασθενών υπό θεραπεία µε 12 mg φεσοτεροδίνης και 780 ασθενών που λάµβαναν εικονικό φάρµακο.
Electrocardiograms were obtained from 782 patients treated with 4 mg, 785 treated with 8 mg, 222 treated with 12 mg fesoterodine and 780 with placebo.
Το διορθωµένο για τον καρδιακό ρυθµό διάστηµα QT στους ασθενείς υπό θεραπεία µε φεσοτεροδίνη δεν διέφερε από εκείνο των ασθενών που λάµβαναν εικονικό φάρµακο.
The heart rate corrected QT interval in fesoterodine treated patients did not differ from that seen in placebo treated patients.
Τα ποσοστά εµφάνισης QTc ≥ 500 ms µετά την αρχική αξιολόγηση ή εµφάνισης αύξησης QTc ≥ 60 ms είναι 1, 9%, 1, 3%, 1, 4% και 1, 5%, για φεσοτεροδίνη 4 mg, 8 mg, 12 mg και εικονικό φάρµακο, αντίστοιχα.
The incidence rates of QTc ≥ 500 ms post baseline or QTc increase of ≥ 60 ms is 1.9%, 1.3%, 1.4% and 1.5%, for fesoterodine 4 mg, 8 mg, 12 mg and placebo, respectively.
Η κλινική σηµασία αυτών των ευρηµάτων θα εξαρτηθεί από τους παράγοντες κινδύνου και τους προδιαθεσικούς παράγοντες του κάθε ασθενούς ξεχωριστά (βλ. παράγραφο 4. 4.).
The clinical relevance of these findings will depend on individual patient risk factors and susceptibilities present (see section 4.4).
Η υπερδοσολογία µε αντιµουσκαρινικούς παράγοντες, συµπεριλαµβανοµένης της φεσοτεροδίνης, µπορεί να έχει ως αποτέλεσµα σοβαρές αντιχολινεργικές επιδράσεις.
Overdose with antimuscarinic agents, including fesoterodine can result in severe anticholinergic effects.
Η αντιµετώπιση πρέπει να είναι συµπτωµατική και υποστηρικτική.
In the event of overdose, ECG monitoring
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, συνιστάται παρακολούθηση του ΗΚΓ και λήψη τυποποιηµένων υποστηρικτικών µέτρων για την αντιµετώπιση της παράτασης του QT.
6 is recommended; standard supportive measures for managing QT prolongation should be adopted.
Η φεσοτεροδίνη χορηγήθηκε µε ασφάλεια σε κλινικές µελέτες σε δόσεις µέχρι 28 mg/ ηµέρα.
Fesoterodine has been safely administered in clinical studies at doses up to 28 mg/ day.
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας φεσοτεροδίνης, οι ασθενείς πρέπει να υποβάλλονται σε πλύση στοµάχου και χορήγηση ενεργού άνθρακα.
Treat symptoms as follows:
Τα συµπτώµατα πρέπει να αντιµετωπίζονται ως εξής:
Severe central anticholinergic effects (e. g. hallucinations, severe excitation): treat with physostigmine
• Σοβαρές κεντρικές αντιχολινεργικές επιδράσεις (π. χ. ψευδαισθήσεις, σοβαρή διέγερση): αντιµετώπιση µε φυσοστιγµίνη • Σπασµοί ή έντονη διέγερση: αντιµετώπιση µε βενζοδιαζεπίνες • Αναπνευστική ανεπάρκεια: αντιµετώπιση µε µηχανική αναπνοή • Ταχυκαρδία: αντιµετώπιση µε βήτα- αποκλειστές • Επίσχεση ούρων: αντιµετώπιση µε καθετηριασµό • Μυδρίαση: αντιµετώπιση µε οφθαλµικές σταγόνες πιλοκαρπίνης ή/ και ο ασθενής πρέπει να παραµείνει σε σκοτεινό θάλαµο.
Convulsions or pronounced excitation: treat with benzodiazepines Respiratory insufficiency: treat with artificial respiration Tachycardia: treat with beta-blockers Urinary retention: treat with catheterisation Mydriasis: treat with pilocarpine eye drops and/ or place patient in dark room.
5. 1 Φαρµακοδυναµικές ιδιότητες
Pharmacodynamic properties
Αντισπασµωδικά του ουροποιητικού, κωδικός ATC:
Urinary antispasmodics, ATC code:
Η φεσοτεροδίνη είναι ένας συναγωνιστικός, ειδικός ανταγωνιστής των µουσκαρινικών υποδοχέων.
Fesoterodine is a competitive, specific muscarinic receptor antagonist.