natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ηλικιωµένοι ασθενείς: ∆εν έχει αποδειχτεί µε σαφήνεια η αποτελεσµατικότητα στους ηλικιωµένους (≥ 65 ετών).
Efficacy has not been clearly demonstrated in the elderly (≥ 65 years).
Περιορισµένα µόνο κλινικά στοιχεία είναι διαθέσιµα για τη χρήση του Valdoxan σε ηλικιωµένους ασθενείς ≥ 65 ετών µε µείζονα καταθλιπτικά επεισόδια.
Only limited clinical data is available on the use of Valdoxan in elderly patients ≥ 65 years old with major depressive episodes.
Εποµένως, η χορήγηση Valdoxan σε αυτούς τους ασθενείς θα πρέπει να γίνεται µε προσοχή (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Therefore, caution should be exercised when prescribing Valdoxan to these patients (see section 4.4).
2/ 26 Ασθενείς µε νεφρική δυσλειτουργία: ∆εν έχει παρατηρηθεί σχετική µεταβολή των φαρµακοκινητικών παραµέτρων της αγοµελατίνης σε ασθενείς µε σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.
No relevant modification in agomelatine pharmacokinetic parameters in patients with severe renal impairment has been observed.
Εντούτοις, περιορισµένα µόνο κλινικά στοιχεία για τη χρήση του Valdoxan σε καταθλιπτικούς ασθενείς µε σοβαρή ή µέτρια νεφρική δυσλειτουργία µε µείζονα καταθλιπτικά επεισόδια είναι διαθέσιµα.
However, only limited clinical data on the use of Valdoxan in depressed patients with severe or moderate renal impairment with major depressive episodes is available.
Εποµένως, η χορήγηση Valdoxan σε αυτούς τους ασθενείς θα πρέπει να γίνεται µε προσοχή.
Therefore, caution should be exercised when prescribing Valdoxan to these patients.
Το Valdoxan αντενδείκνυται σε ασθενείς µε ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παραγράφους 4. 3, 4. 4 και 5. 2).
2 Valdoxan is contraindicated in patients with hepatic impairment (see sections 4.3, 4.4 and 5.2).
∆ιακοπή της αγωγής: ∆εν απαιτείται βαθµιαία µείωση της δόσης κατά τη διακοπή της αγωγής.
No dosage tapering is needed on treatment discontinuation.
Ταυτόχρονη χρήση ισχυρών αναστολέων του CYP1A2 (π. χ. φλουβοξαµίνη, σιπροφλοξασίνη) (βλέπε παράγραφο 4. 5).
Concomitant use of potent CYP1A2 inhibitors (e. g. fluvoxamine, ciprofloxacin) (see section 4.5).
Το Valdoxan δε συνιστάται για τη θεραπευτική αγωγή της κατάθλιψης σε ασθενείς κάτω των 18 ετών, εφόσον δεν έχει αποδειχτεί η ασφάλεια και η αποτελεσµατικότητα του Valdoxan σε αυτή την ηλικιακή οµάδα.
Valdoxan is not recommended in the treatment of depression in patients under 18 years of age since safety and efficacy of Valdoxan have not been established in this age group.
Σε κλινικές δοκιµές σε παιδιά και εφήβους που ακολούθησαν αγωγή µε άλλα αντικαταθλιπτικά, παρατηρήθηκε συχνότερα αυτοκτονική συµπεριφορά (απόπειρα αυτοκτονίας και αυτοκτονικές σκέψεις) και εχθρότητα (κυρίως επιθετικότητα, αντιδραστική συµπεριφορά και οργή) συγκριτικά µε όσους έλαβαν εικονικό φάρµακο.
In clinical trials among children and adolescents treated with other antidepressants, suicide-related behaviour (suicide attempt and suicidal thoughts), and hostility (predominantly aggression, oppositional behaviour and anger) were more frequently observed compared to those treated with placebo.
Χρήση σε ηλικιωµένους ασθενείς µε άνοια:
Use in elderly patients with dementia:
Το Valdoxan δε θα πρέπει να χρησιµοποιείται για τη θεραπευτική αγωγή µειζόνων καταθλιπτικών επεισοδίων σε ηλικιωµένους ασθενείς µε άνοια, εφόσον δεν έχει αποδειχτεί η ασφάλεια και η αποτελεσµατικότητα του Valdoxan σε αυτούς τους ασθενείς.
Valdoxan should not be used for the treatment of major depressive episodes in elderly patients with dementia since the safety and efficacy of Valdoxan have not been established in these patients.
Μανία / Υποµανία:
Mania / Hypomania:
To Valdoxan θα πρέπει να χορηγείται µε προσοχή σε ασθενείς µε ιστορικό µανίας ή υποµανίας και θα πρέπει να διακόπτεται εάν κάποιος ασθενής εκδηλώσει συµπτώµατα µανίας.
Valdoxan should be used with caution in patients with a history of mania or hypomania and should be discontinued if a patient develops manic symptoms.
Η κατάθλιψη συνδέεται µε αυξηµένο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων, αυτοκαταστροφής και αυτοκτονίας (αυτοκτονικά επεισόδια).
Depression is associated with an increased risk of suicidal thoughts, self harm and suicide (suicide- related events).
Ο κίνδυνος αυτός επιµένει έως ότου επέλθει σηµαντική ύφεση.
This risk persists until significant remission occurs.
Επειδή η βελτίωση µπορεί να µην εκδηλωθεί κατά τις πρώτες εβδοµάδες αγωγής ή και αργότερα, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά µέχρις ότου σηµειωθεί αυτή η βελτίωση.
As improvement may not occur during the first few weeks or more of treatment, patients should be closely monitored until such improvement occurs.
Σύµφωνα µε τη γενική κλινική εµπειρία, ο κίνδυνος αυτοκτονίας µπορεί να αυξηθεί κατά τα πρώτα στάδια της ανάρρωσης.
It is general clinical experience that the risk of suicide may increase in the early stages of recovery.
Είναι γνωστό ότι οι ασθενείς µε ιστορικό αυτοκτονικών επεισοδίων ή εκείνοι που εκδηλώνουν σηµαντικό βαθµό αυτοκτονικού ιδεασµού πριν την έναρξη της αγωγής αντιµετωπίζουν µεγαλύτερο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων ή απόπειρας αυτοκτονίας και θα πρέπει να τυγχάνουν προσεκτικής παρακολούθησης κατά τη διάρκεια της αγωγής.
Patients with a history of suicide-related events or those exhibiting a significant degree of suicidal ideation prior to commencement of treatment are known to be at greater risk of suicidal thoughts or suicide attempts, and should receive careful monitoring during treatment.
Μια µετα- ανάλυση ελεγχόµενων µε εικονικό φάρµακο κλινικών δοκιµών µε αντικαταθλιπτικά σε ενήλικες ασθενείς µε ψυχιατρικές διαταραχές έδειξε αυξηµένο κίνδυνο αυτοκτονικής συµπεριφοράς µε αντικαταθλιπτικά, συγκριτικά µε το εικονικό φάρµακο, σε ασθενείς κάτω των 25 ετών.
A meta-analysis of placebo- controlled clinical trials of antidepressants in adult patients with psychiatric disorders showed an increased risk of suicidal behaviour with antidepressants compared to placebo, in patients less than 25 years old.
Στενή επίβλεψη των ασθενών και ιδιαίτερα των ασθενών υψηλού κινδύνου θα πρέπει να συνοδεύει την αγωγή, κυρίως κατά τα πρώτα στάδια της αγωγής και µετά από κάθε τροποποίηση της δόσης.
Close supervision of patients and in particular those at high risk should accompany treatment especially in early treatment and following dose changes.
Οι ασθενείς (και οι περιθάλποντες αυτούς) θα πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση για την αναγκαιότητα
Patients (and caregivers of patients) should be alerted to the need to monitor for any clinical worsening, suicidal behaviour or thoughts and unusual changes in behaviour and to seek medical advice immediately if these symptoms present.
Συνδυασµός µε αναστολείς του CYP1A2 (βλέπε παραγράφους 4. 3 και 4. 5) Ο συνδυασµός µε ισχυρούς αναστολείς του CYP1A2 αντενδείκνυται.
Combination with CYP1A2 inhibitors (see sections 4.3 and 4.5) Combination with potent CYP1A2 inhibitors is contraindicated.
Προσοχή θα πρέπει να δίδεται όταν το Valdoxan συνταγογραφείται µε µέτριους αναστολείς του CYP1A2 (π. χ. προπρανολόλη, γρεπαφλοξασίνη, ενοξασίνη) γιατί µπορεί να έχει ως αποτέλεσµα αυξηµένη έκθεση στην αγοµελατίνη.
Caution should be exercised when prescribing Valdoxan with moderate CYP1A2 inhibitors (e. g. propranolol, grepafloxacine, enoxacine) which may result in increased exposure of agomelatine.
Αυξηµένες τρανσαµινάσες του ορού:
Increased serum transaminases:
Σε κλινικές µελέτες, έχουν παρατηρηθεί αυξήσεις των τρανσαµινασών του ορού (> 3 φορές από το ανώτατο όριο του φυσιολογικού εύρους), σε ασθενείς που λαµβάνουν Valdoxan και ιδιαίτερα τη δόση των 50 mg (βλέπε παράγραφο 4. 8).
In clinical studies, elevations of serum transaminases (> 3 times the upper limit of the normal range) have been observed in patients treated with Valdoxan particularly on a 50 mg dose (see section 4.8).
Όταν το Valdoxan διακοπτόταν σε αυτούς τους ασθενείς, οι τρανσαµινάσες του ορού επανέρχονταν συνήθως στα φυσιολογικά επίπεδα. ∆οκιµασίες της ηπατικής λειτουργίας θα πρέπει να γίνονται σε όλους τους ασθενείς: κατά την έναρξη της αγωγής και στη συνέχεια περιοδικά, µετά από περίπου έξι εβδοµάδες (λήξη της οξείας φάσης), µετά από περίπου δώδεκα και εικοσιτέσσερις εβδοµάδες (λήξη της φάσης συντήρησης) και από εκεί και στο εξής όποτε ενδείκνυται κλινικά.
Any patient who develops
Κάθε ασθενής που παρουσιάζει αυξηµένες τρανσαµινάσες του ορού θα πρέπει να επαναλαµβάνει τις δοκιµασίες ηπατικής λειτουργίας εντός 48 ωρών.
3 increased serum transaminases should have his/ her liver function tests repeated within 48 hours.
Η αγωγή θα πρέπει να διακόπτεται εάν η αύξηση των τρανσαµινασών του ορού υπερβαίνει κατά 3Χ το ανώτατο φυσιολογικό όριο και οι δοκιµασίες της ηπατικής λειτουργίας θα πρέπει να πραγµατοποιούνται τακτικά µέχρι την αποκατάσταση των τρανσαµινασών του ορού σε φυσιολογικά επίπεδα.
Therapy should be discontinued if the increase in serum transaminases exceeds 3X upper limit of normal and liver function tests should be performed regularly until serum transaminases return to normal.
Εάν κάποιος ασθενής εκδηλώσει συµπτώµατα που υποδηλώνουν ηπατική δυσλειτουργία, πρέπει να πραγµατοποιηθούν δοκιµασίες της ηπατικής λειτουργίας.
If any patient develops symptoms suggesting hepatic dysfunction liver function tests should be performed.
Η απόφαση εάν ο ασθενής θα συνεχίσει την αγωγή µε Valdoxan θα πρέπει να καθοδηγείται από την κλινική κρίση, εν αναµονή της αξιολόγησης των εργαστηριακών εξετάσεων.
The decision whether to continue the patient on therapy with Valdoxan should be guided by clinical judgement pending laboratory evaluations.
Απαιτείται προσοχή όταν το Valdoxan χορηγείται σε ασθενείς που καταναλώνουν µεγάλη ποσότητα οινοπνεύµατος ή ακολουθούν αγωγή µε φαρµακευτικά προϊόντα που σχετίζονται µε κίνδυνο ηπατικής βλάβης.
Caution should be exercised when Valdoxan is administered to patients who consume substantial quantities of alcohol or who are treated with medicinal products associated with risk of hepatic injury.
∆υσανεξία στη λακτόζη:
Lactose intolerance:
Οι ασθενείς µε σπάνια κληρονοµικά προβλήµατα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης- γαλακτόζης δεν πρέπει να παίρνουν αυτό το φάρµακο.
Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicine.
Πιθανές αλληλεπιδράσεις που επηρεάζουν την αγοµελατίνη:
Potential interactions affecting agomelatine:
Η αγοµελατίνη µεταβολίζεται κυρίως από το κυτόχρωµα P450 1A2 (CYP1A2) (90%) και το CYP2C9/ 19 (10%).
Agomelatine is metabolised mainly by cytochrome P450 1A2 (CYP1A2) (90%) and by CYP2C9/ 19 (10%).
Τα φαρµακευτικά προϊόντα που αλληλεπιδρούν µε αυτά τα ισοένζυµα µπορεί να µειώσουν ή να αυξήσουν τη βιοδιαθεσιµότητα της αγοµελατίνης.
Medicinal products that interact with these isoenzymes may decrease or increase the bioavailability of agomelatine.
Η φλουβοξαµίνη, ένας ισχυρός αναστολέας του CYP1A2 και µέτριος αναστολέας του CYP2C9, αναστέλλει σηµαντικά το µεταβολισµό της αγοµελατίνης, µε αποτέλεσµα αύξηση της έκθεσης στην αγοµελατίνη κατά 60 φορές (εύρος 12- 412).
Fluvoxamine, a potent CYP1A2 and moderate CYP2C9 inhibitor markedly inhibits the metabolism of agomelatine resulting in a 60-fold (range 12-412) increase of agomelatine exposure.
Συνεπώς, αντενδείκνυται η συγχορήγηση του Valdoxan µε ισχυρούς αναστολείς του CYP1A2 (π. χ. φλουβοξαµίνη, σιπροφλοξασίνη).
Consequently, co-administration of Valdoxan with potent CYP1A2 inhibitors (e. g. fluvoxamine, ciprofloxacin) is contraindicated.
Ο συνδυασµός της αγοµελατίνης µε οιστρογόνα (µέτριοι αναστολείς του CYP1A2) έχει ως αποτέλεσµα αυξηµένη έκθεση στην αγοµελατίνη κατά αρκετές φορές.
Combination of agomelatine with oestrogens (moderate CYP1A2 inhibitors) results in a several fold increased exposure of agomelatine.
Παρόλο που δεν υπήρξε κάποιο ειδικό σήµα για την ασφάλεια σε 800 ασθενείς που ελάµβαναν αγωγή σε συνδυασµό µε οιστρογόνα, θα πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν η αγοµελατίνη συνταγογραφείται µε άλλους µέτριους αναστολείς του CYP1A2 (π. χ. προπρανολόλη, γρεπαφλοξασίνη, ενοξασίνη) µέχρι να αποκτηθεί περαιτέρω εµπειρία (βλ. παράγραφο 4. 4).
While there was no specific safety signal in the 800 patients treated in combination with oestrogens, caution should be exercised when prescribing agomelatine with other moderate CYP1A2 inhibitors (e. g. propranolol, grepafloxacine, enoxacine) until more experience has been gained (see section 4.4).
4/ 26 ∆υνατότητα της αγοµελατίνης να επηρεάζει άλλα φαρµακευτικά προϊόντα:
Potential for agomelatine to affect other medicinal products:
In vivo, η αγοµελατίνη δεν επάγει τα ισοένζυµα CYP450.
In vivo, agomelatine does not induce CYP450 isoenzymes.
Η αγοµελατίνη δεν αναστέλλει ούτε το CYP1A2 in vivo ούτε το άλλο CYP450 in vitro.
Agomelatine inhibits neither CYP1A2 in vivo nor the other CYP450 in vitro.
Εποµένως, η αγοµελατίνη δε µεταβάλλει την έκθεση σε φαρµακευτικά προϊόντα που µεταβολίζονται από το CYP 450.
Therefore, agomelatine will not modify exposure to medicinal products metabolised by CYP 450.
Φαρµακευτικά προϊόντα που συνδέονται εκτεταµένα µε τις πρωτεΐνες του πλάσµατος:
Medicinal products highly bound to plasma protein:
Η αγοµελατίνη δε µεταβάλλει τις ελεύθερες συγκεντρώσεις φαρµακευτικών προϊόντων που συνδέονται εκτεταµένα µε τις πρωτεΐνες του πλάσµατος ή αντίστροφα.
Agomelatine does not modify free concentrations of medicinal products highly bound to plasma proteins or vice versa.
Άλλα φαρµακευτικά προϊόντα:
Other medicinal products:
Σε κλινικές δοκιµές φάσης Ι, δε βρέθηκαν στοιχεία που να αποδεικνύουν φαρµακοκινητική ή φαρµακοδυναµική αλληλεπίδραση µε φαρµακευτικά προϊόντα που θα µπορούσαν να συνταγογραφηθούν ταυτόχρονα µε το Valdoxan στον πληθυσµό στόχο: βενζοδιαζεπίνες, λίθιο, παροξετίνη, φλουκοναζόλη και θεοφυλλίνη.
No evidence of pharmacokinetic or pharmacodynamic interaction with medicinal products which could be prescribed concomitantly with Valdoxan in the target population was found in phase I clinical trials: benzodiazepines, lithium, paroxetine, fluconazole and theophylline.
Οινόπνευµα: ∆ε συνιστάται ο συνδυασµός Valdoxan µε οινόπνευµα.
The combination of Valdoxan and alcohol is not advisable.
Ηλεκτροσπασµοθεραπεία (ECT): ∆εν υπάρχει εµπειρία σχετικά µε την ταυτόχρονη χρήση αγοµελατίνης και ECT.
There is no experience of concurrent use of agomelatine with ECT.
Μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν προσπασµωδικές ιδιότητες (βλέπε παράγραφο 5. 3).
Animal studies have not shown proconvulsant properties (see section 5.3).
Εποµένως, θεωρούνται απίθανες οι κλινικές επιπτώσεις της ταυτόχρονης αγωγής µε ECT και Valdoxan.
Therefore, clinical consequences of ECT concomitant treatment with Valdoxan are considered to be unlikely.
∆ε διατίθενται κλινικά δεδοµένα σχετικά µε έκθεση κατά την εγκυµοσύνη στην αγοµελατίνη.
For agomelatine, no clinical data on exposed pregnancies are available.
Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άµεσες ή έµµεσες επικίνδυνες επιπτώσεις στην εγκυµοσύνη, στην ανάπτυξη του εµβρύου, στον τοκετό ή στη µεταγεννητική ανάπτυξη (βλέπε παράγραφο 5. 3).
Animal studies do not indicate direct or indirect harmful effects with respect to pregnancy, embryonal/ foetal development, parturition
∆εν είναι γνωστό εάν η αγοµελατίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο µητρικό γάλα.
Agomelatine or its metabolites are excreted in the milk of lactating rats.
Η αγοµελατίνη ή οι µεταβολίτες της απεκκρίνονται στο γάλα αρουραίων που είναι σε περίοδο γαλουχίας. ∆εν έχουν αποδειχτεί οι εν δυνάµει επιδράσεις της αγοµελατίνης στο βρέφος που θηλάζει.
Potential effects of agomelatine on the breast-feeding infant have not been established.
Εάν η αγωγή µε Valdoxan θεωρείται απαραίτητη, πρέπει να διακόπτεται ο θηλασµός.
If treatment with Valdoxan is considered necessary, breastfeeding should be discontinued.
Εντούτοις, λαµβάνοντας υπ ’ όψη ότι η ζάλη και η υπνηλία είναι συχνές ανεπιθύµητες ενέργειες, οι ασθενείς θα πρέπει να προσέχουν όταν οδηγούν ή χειρίζονται µηχανές.
However, considering that dizziness and somnolence are common adverse reactions patients should be cautioned about their ability to drive a car or operate machinery.
Σε κλινικές δοκιµές, έχουν λάβει Valdoxan πάνω από 3. 900 καταθλιπτικοί ασθενείς.
In clinical trials, over 3,900 depressed patients have received Valdoxan.
Οι ανεπιθύµητες ενέργειες ήταν συνήθως ήπιες ή µέτριες και εκδηλώθηκαν κατά τις δύο πρώτες εβδοµάδες αγωγής.
Adverse reactions were usually mild or moderate and occurred within the first two weeks of treatment.
Οι συνηθέστερες ανεπιθύµητες ενέργειες ήταν ναυτία και ζάλη.
The most common adverse reactions were nausea and dizziness.
Αυτές οι ανεπιθύµητες ενέργειες ήταν συνήθως παροδικές και δεν οδηγούσαν γενικά σε διακοπή της αγωγής.
These adverse reactions were usually transient and did not generally lead to cessation of therapy.
Οι καταθλιπτικοί ασθενείς εκδηλώνουν µία σειρά συµπτωµάτων που συνδέονται µε την ίδια τη νόσο.
Depressed patients display a number of symptoms that are associated with the illness itself.
Είναι, εποµένως, ορισµένες φορές, δύσκολο να διαπιστωθεί ποια συµπτώµατα είναι αποτέλεσµα της ίδιας της νόσου και ποια είναι αποτέλεσµα της αγωγής µε Valdoxan.
It is therefore sometimes difficult to ascertain which symptoms are a result of the illness itself and which are a result of treatment with Valdoxan.
Οι ανεπιθύµητες ενέργειες αναφέρονται στη συνέχεια µε βάση την ακόλουθη συνθήκη: πολύ συχνές (≥1/ 10), συχνές (≥1/ 100 έως < 1/ 10), όχι συχνές (≥1/ 1. 000 έως < 1/ 100), σπάνιες (≥1/ 10. 000 έως < 1/ 1. 000), πολύ σπάνιες (< 1/ 10. 000), µη γνωστές (δεν µπορούν να εκτιµηθούν µε βάση τα διαθέσιµα δεδοµένα).
Adverse reactions are listed below using the following convention: very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000); very rare (< 1/ 10,000), not known (cannot be estimated from the available data).
Οι συχνότητες δεν είναι προσαρµοσµένες ως προς το εικονικό φάρµακο.
The frequencies have not been corrected for placebo.
5/ 26 ∆ιαταραχές του νευρικού συστήµατος:
Nervous system disorders:
Συχνές: κεφαλαλγία, ζάλη, υπνηλία, αϋπνία, ηµικρανία Όχι συχνές: παραισθησία
Common: headache, dizziness, somnolence, insomnia, migraine Uncommon: paraesthesia
Όχι συχνές: θαµπή όραση
Uncommon: blurred vision
Συχνές: υπεριδρωσία Όχι συχνές: έκζεµα Σπάνιες: ερυθηµατώδες εξάνθηµα
Skin and subcutaneous tissue disorders Common: hyperhidrosis Uncommon: eczema Rare: erythematous rash
∆ιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων:
Hepato-biliary disorders:
1, 1% µε την αγοµελατίνη 25/ 50 mg έναντι 0, 7% για το εικονικό φάρµακο).
1.1% on agomelatine 25/ 50 mg vs.
Αυτοκτονικές σκέψεις ή συµπεριφορά (βλέπε παράγραφο 4. 4)
Suicidal thoughts or behaviour (see section 4.4)
Είναι περιορισµένη η εµπειρία σχετικά µε την υπερδοσολογία αγοµελατίνης.
There is limited experience with agomelatine overdose.
Κατά την κλινική ανάπτυξη, υπήρξαν λίγες αναφορές υπερδοσολογίας αγοµελατίνης, χορηγούµενης σε µονοθεραπεία (έως 450 mg) ή σε συνδυασµό (έως 525 mg) µε άλλα ψυχοτρόπα φαρµακευτικά προϊόντα.
During the clinical development, there were a few reports of agomelatine overdose, taken alone (up to 450 mg) or in combination (up to 525 mg) with other psychotropic medicinal products.
Τα σηµεία και συµπτώµατα της υπερδοσολογίας ήταν περιορισµένα και περιλάµβαναν υπνηλία και επιγαστραλγία. ∆εν υπάρχουν γνωστά ειδικά αντίδοτα για την αγοµελατίνη.
No specific antidotes for agomelatine are known.
Η αντιµετώπιση της υπερδοσολογίας θα πρέπει να συνίσταται σε αγωγή των κλινικών συµπτωµάτων και έλεγχο ρουτίνας.
Management of overdose should consist of treatment of clinical symptoms and routine monitoring.
Συνιστάται ιατρική παρακολούθηση σε εξειδικευµένο περιβάλλον.
Medical follow-up in a specialised environment is recommended.
5 ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ Ι∆ΙΟΤΗΤΕΣ
5 PHARMACOLOGICAL PROPERTIES
Η αγοµελατίνη είναι µελατονινεργικός αγωνιστής (των υποδοχέων MT1 και MT2) και ανταγωνιστής των υποδοχέων 5- HT2C.
Agomelatine is a melatonergic agonist (MT1 and MT2 receptors) and 5-HT2C antagonist.
Μελέτες σύνδεσης δείχνουν ότι η αγοµελατίνη δεν ασκεί καµιά επίδραση στην πρόσληψη των µονοαµινών και δεν έχει συγγένεια µε τους α, β αδρενεργικούς, ισταµινεργικούς, χολινεργικούς, ντοπαµινεργικούς υποδοχείς και τους υποδοχείς βενζοδιαζεπίνης.
Binding studies indicate that agomelatine has no effect on monoamine uptake and no affinity for α, β adrenergic, histaminergic, cholinergic, dopaminergic and benzodiazepine receptors.
Η αγοµελατίνη συντονίζει εκ νέου τους κιρκάδιους ρυθµούς σε µοντέλα ζώων µε αποδιοργάνωση των κιρκάδιων ρυθµών.
Agomelatine resynchronises circadian rhythms in animal models of circadian rhythm disruption.
Η αγοµελατίνη αυξάνει την έκλυση νοραδρεναλίνης και ντοπαµίνης ειδικά στο µετωπιαίο φλοιό και δεν επηρεάζει τα εξωκυττάρια επίπεδα σεροτονίνης.
Agomelatine increases noradrenaline and dopamine release specifically in the frontal cortex and has no influence on the extracellular levels of serotonin.
6/ 26 stress), καθώς και σε µοντέλα µε αποσυντονισµό του κιρκάδιου ρυθµού και σε µοντέλα που σχετίζονται µε stress και άγχος.
Agomelatine has shown an antidepressant-like effect in animal models of depression (learned helplessness test, despair test, chronic mild stress) as well as in models with circadian rhythm desynchronisation and in models related to stress and anxiety.
Στον άνθρωπο, το Valdoxan διαθέτει ιδιότητες θετικής µετατόπισης φάσης: προκαλεί προώθηση φάσης του ύπνου, της µείωσης της θερµοκρασίας του σώµατος και της έναρξης έκκρισης της µελατονίνης.
In humans, Valdoxan has positive phase shifting properties; it induces a phase advance of sleep, body temperature decline and melatonin onset.
Η αποτελεσµατικότητα και ασφάλεια του Valdoxan σε µείζονα καταθλιπτικά επεισόδια έχει µελετηθεί σε κλινικό πρόγραµµα που συµπεριέλαβε 5. 800 ασθενείς, εκ των οποίων οι 3. 900 ακολούθησαν αγωγή µε Valdoxan.
The efficacy and safety of Valdoxan in major depressive episodes have been studied in a clinical programme including 5,800 patients of whom 3,900 were treated with Valdoxan.
Έξι ελεγχόµενες έναντι εικονικού φαρµάκου δοκιµές πραγµατοποιήθηκαν για να διερευνηθεί η βραχυπρόθεσµη αποτελεσµατικότητα του Valdoxan στη µείζονα καταθλιπτική διαταραχή: δύο µελέτες ευέλικτου δοσολογικού σχήµατος και τέσσερις µελέτες σταθερής δόσης.
Six placebo controlled trials have been performed to investigate the short term efficacy of Valdoxan in major depressive disorder: two flexible dose studies and four fixed dose studies.
Στο τέλος της αγωγής (µετά από 6 ή 8 εβδοµάδες), αποδείχτηκε σηµαντική αποτελεσµατικότητα της αγοµελατίνης 25- 50 mg, στις 3 από τις έξι βραχυπρόθεσµες διπλά τυφλές ελεγχόµενες έναντι εικονικού φαρµάκου µελέτες. ∆εν κατέστη δυνατή η διαφοροποίηση της αγοµελατίνης από το εικονικό φάρµακο σε µία µελέτη όπου η δραστική ουσία ελέγχου φλουοξετίνη έδειξε ευαισθησία της µεθόδου ελέγχου.
At the end of treatment (over 6 or 8 weeks), significant efficacy of agomelatine 25-50 mg was demonstrated in 3 of the six short-term double-blind placebo-controlled studies.
Σε δύο άλλες µελέτες, δεν ήταν δυνατόν να εξαχθούν συµπεράσµατα, γιατί οι δραστικές ουσίες ελέγχου, παροξετίνη και φλουοξετίνη, δεν κατάφεραν να διαφοροποιηθούν από το εικονικό φάρµακο.
In two other studies, it was not possible to draw any conclusions because the active controls, paroxetine and fluoxetine, failed to differentiate from placebo.
Αποτελεσµατικότητα παρατηρήθηκε και σε πιο βαριά καταθλιπτικούς ασθενείς (βασική τιµή HAM D ≥ 25) σε όλες τις θετικές ελεγχόµενες έναντι εικονικού φαρµάκου µελέτες.
Efficacy was also observed in more severely depressed patients (baseline HAM-D ≥ 25) in all positive placebo-controlled studies.
Τα ποσοστά ανταπόκρισης ήταν στατιστικά σηµαντικά υψηλότερα µε το Valdoxan συγκριτικά µε το εικονικό φάρµακο.
Response rates were statistically significantly higher with Valdoxan compared with placebo.
Η διατήρηση της αντικαταθλιπτικής αποτελεσµατικότητας αποδείχτηκε σε µελέτη πρόληψης της υποτροπής.
The maintenance of antidepressant efficacy was demonstrated in a relapse prevention study.
Ασθενείς που ανταποκρίθηκαν σε 8/ 10 εβδοµάδων οξεία αγωγή ανοιχτού σχεδιασµού µε Valdoxan 25- 50 mg µία φορά την ηµέρα τυχαιοποιήθηκαν ώστε να λάβουν είτε Valdoxan 25- 50 mg µία φορά την ηµέρα είτε εικονικό φάρµακο, για ακόµα 6 µήνες.
Patients responding to 8/ 10-weeks of acute treatment with open-label Valdoxan 25-50 mg once daily were randomised to either Valdoxan 25-50 mg once daily or placebo for further 6-months.