natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η επίδραση του Tarceva στη συνολική επιβίωση ήταν παρόμοια σε ασθενείς με φυσική κατάσταση πριν από την έναρξη της αγωγής (ΕCOG) 2- 3 (HR = 0, 77, CI 0, 6- 1, 0) ή 0- 1 (HR = 0, 73, 0, 6- 0, 9), σε άνδρες (HR = 0, 76, CI 0, 6- 0, 9) ή γυναίκες ασθενείς (HR = 0, 80, CI 0, 6- 1, 1), σε ασθενείς ηλικίας ≤ 65 ετών (HR = 0, 75, CI 0, 6- 0, 9) ή μεγαλύτερους ασθενείς (HR = 0, 79, CI 0, 6- 1, 0), σε ασθενείς με ένα προηγούμενο
The effect of Tarceva on overall survival was similar in patients with a baseline performance status (ECOG) of 2-3 (HR = 0.77, CI 0.6-1.0) or 0-1 (HR = 0.73, 0.6-0.9), male (HR = 0.76, CI 0.6-0.9) or female patients (HR = 0.80, CI 0.6-1.1), patients < 65 years of age (HR = 0.75, CI 0.6-0.9) or older patients (HR = 0.79, CI 0.6-1.0), patients with one prior regimen (HR = 0.76, CI 0.6-1.0) or more than one prior regimen (HR = 0.75, CI 0.6-1.0), Caucasian (HR = 0.79, CI 0.6-1.0) or Asian patients (HR = 0.61, 0.4-1.0), patients with adenocarcinoma (HR = 0.71, CI 0.6-0.9) or squamous cell carcinoma (HR = 0.67, CI 0.5-0.9), but not in patients with other histologies (HR 1.04, CI 0.7-1.5), patients with stage IV disease at diagnosis (HR = 0.92, CI 0.7-1.2) or < stage IV disease at diagnosis (HR = 0.65, 0.5-0.8).
Oι ασθενείς οι οποίοι δεν είχαν καπνίσει ποτέ είχαν πολύ μεγαλύτερο όφελος από την erlotinib (ΗR επιβίωσης = 0, 42, CI 0, 28- 0, 64) συγκριτικά με καπνιστές ή πρώην καπνιστές (HR = 0, 87, CI 0, 71- 1, 05).
Patients who never smoked had a much greater benefit from erlotinib (survival HR = 0.42, CI 0.28-0.64) compared with current or ex-smokers (HR = 0.87, CI 0.71-1.05).
Σε ποσοστό 45% των ασθενών με γνωστή κατάσταση έκφρασης του EGFR, o σχετικός κίνδυνος ήταν 0, 68 (CI 0, 49- 0, 94) για ασθενείς με EGFR- θετικούς όγκους και 0, 93 (CI 0, 63- 1, 36) για ασθενείς με EGFR- αρνητικούς όγκους (ορίστηκε από την IHC χρησιμοποιώντας την τυποποιημένη συσκευασία EGFR pharmDx και ορίζοντας ως EGFR- αρνητικούς τους όγκους με λιγότερο του 10% κύτταρα σε χρώση).
In the 45% of patients with known EGFR-expression status, the hazard ratio was 0.68 (CI 0.49-0.94) for patients with EGFR-positive tumours and 0.93 (CI 0.63-1.36) for patients with EGFR-negative tumours (defined by IHC using EGFR pharmDx kit and defining EGFR-negative as less than 10% tumour cells staining).
Στο υπόλοιπο 55% των ασθενών με άγνωστη κατάσταση έκφρασης του EGFR, ο σχετικός κίνδυνος ήταν 0, 77 (CI 0, 61- 0, 98).
In the remaining 55% of patients with unknown EGFR-expression status, the hazard ratio was 0.77 (CI 0.61-0.98).
Η διάμεση επιβίωση χωρίς πρόοδο της νόσου ήταν 9, 7 εβδομάδες στην ομάδα υπό Tarceva (95% CI, 8, 4 έως 12, 4 εβδομάδες) συγκριτικά με 8, 0 εβδομάδες στην ομάδα υπό εικονικό φάρμακο (95% CI, 7, 9 έως 8, 1 εβδομάδες).
The median PFS was 9.7 weeks in the Tarceva group (95% CI, 8.4 to 12.4 weeks) compared with 8.0 weeks in the placebo group (95% CI, 7.9 to 8.1 weeks).
Το αντικειμενικό ποσοστό ανταπόκρισης κατά RECIST στην ομάδα υπό Tarceva ήταν 8, 9% (95% CI, 6, 4 έως 12, 0).
The objective response rate by RECIST in the Tarceva group was 8.9% (95% CI, 6.4 to 12.0).
Οι πρώτοι 330 ασθενείς αξιολογήθηκαν κεντρικά (ποσοστό ανταπόκρισης 6, 2%), 401 ασθενείς αξιολογήθηκαν από τον ερευνητή (ποσοστό ανταπόκρισης 11, 2%).
The first 330 patients were centrally assessed (response rate 6.2%); 401 patients were investigator- assessed (response rate 11.2%).
Η διάμεση διάρκεια της ανταπόκρισης ήταν 34, 2 εβδομάδες, με εύρος από 9, 7 έως 57, 6+ εβδομάδες.
The median duration of response was 34.3 weeks, ranging from 9.7 to 57.6+ weeks.
Η αναλογία των ασθενών που εμφάνισαν πλήρη ανταπόκριση, μερική ανταπόκριση ή σταθερή νόσο ήταν 44, 0% και 27, 5% αντιστοίχως, για τις ομάδες υπό Tarceva και υπό εικονικό φάρμακο (p = 0, 004).
The proportion of patients who experienced complete response, partial response or stable disease was 44.0% and 27.5%, respectively, for the Tarceva and placebo groups (p = 0.004).
Παρατηρήθηκε επίσης όφελος επιβίωσης με το Tarceva και σε ασθενείς που δεν έφθασαν σε αντικειμενική ανταπόκριση του όγκου (κατά RECIST).
10 A survival benefit of Tarceva was also observed in patients who did not achieve an objective tumour response (by RECIST).
Το γεγονός αυτό καταδείχθηκε από έναν σχετικό κίνδυνο για θάνατο με τιμή 0, 82 (95% CI, 0, 68 έως 0, 99) μεταξύ ασθενών των οποίων η καλύτερη ανταπόκριση ήταν σταθερή νόσος ή εξελισσόμενη νόσος.
This was evidenced by a hazard ratio for death of 0.82 (95% CI, 0.68 to 0.99) among patients whose best response was stable disease or progressive disease.
Καρκίνος του παγκρέατος (το Tarceva χορηγείται ταυτόχρονα με γεμσιταβίνη στη μελέτη PA. 3):
Pancreatic cancer (Tarceva administered concurrently with gemcitabine in study PA.3):
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν Tarceva ή εικονικό φάρμακο μία φορά ημερησίως σε ένα συνεχές πρόγραμμα συν γεμσιταβίνη IV (1000 mg/ m2, Kύκλος 1 – Ημέρες 1, 8, 15, 22, 29, 36 και 43 ενός κύκλου 8 εβδομάδων, Κύκλος 2 και επακόλουθοι κύκλοι – Ημέρες 1, 8 και 15 ενός κύκλου 4 εβδομάδων [εγκεκριμένη δόση και πρόγραμμα για καρκίνο του παγκρέατος, βλ. την ΠΧΠ της γεμσιταβίνης]).
Patients were randomised to receive Tarceva or placebo once daily on a continuous schedule plus gemcitabine IV (1000 mg/ m2, Cycle 1 - Days 1, 8, 15, 22, 29, 36 and 43 of an 8 week cycle; Cycle 2 and subsequent cycles - Days 1, 8 and 15 of a 4 week cycle [approved dose and schedule for pancreatic cancer, see the gemcitabine SPC]).
Τα δημογραφικά χαρακτηριστικά πριν από την έναρξη και τα χαρακτηριστικά της νόσου για τους ασθενείς ήταν παρόμοια μεταξύ των 2 ομάδων αγωγής, 100 mg Tarceva συν γεμσιταβίνη ή εικονικό φάρμακο συν γεμσιταβίνη, εκτός από μία ελαφρώς μεγαλύτερη αναλογία γυναικών στο σκέλος υπό erlotinib / γεμσιταβίνη συγκριτικά με το σκέλος υπό εικονικό φάρμακο / γεμσιταβίνη:
Baseline demographic and disease characteristics of the patients were similar between the 2 treatment groups, 100 mg Tarceva plus gemcitabine or placebo plus gemcitabine, except for a slightly larger proportion of females in the erlotinib/ gemcitabine arm compared with the placebo/ gemcitabine arm:
12 Έναρξη Γυναίκες Φυσική κατάσταση (PS) στην έναρξη κατά ECOG = 0 Φυσική κατάσταση (PS) στην έναρξη κατά ECOG = 1 Φυσική κατάσταση (PS) στην έναρξη κατά ECOG = 2 Μεταστατική νόσος στην έναρξη
Baseline Females Baseline ECOG performance status (PS) = 0 Baseline ECOG performance status (PS) = 1 Baseline ECOG performance status (PS) = 2 Metastatic disease at baseline
Eικονικό φάρμακο 44% 32% 51% 17% 76%
Placebo 44% 32% 51% 17% 76%
Η επιβίωση αξιολογήθηκε στον πληθυσμό με πρόθεση για θεραπεία (intent- to- treat) με βάση στοιχεία παρακολούθησης της επιβίωσης.
Survival was evaluated in the intent-to-treat population based on follow-up survival data.
Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα (τα αποτελέσματα για την ομάδα των μεταστατικών και τοπικά προχωρημένων ασθενών προέρχονται από ανάλυση σε διερευνητικές υποκατηγορίες).
Results are shown in the table below (results for the group of metastatic and locally advanced patients are derived from exploratory subgroup analysis).
CI του
Outcome
Αποτέλεσμα
(months)
(μήνες) (μήνες) (μήνες)
(months) (months) Overall Population
CI της Δ
CI of Δ
Τιμή P
value
Συνολικός Πληθυσμός Διάμεση συνολική επιβίωση
Median overall survival
0. 41
0.41
- 0. 54- 1. 64
-0.54-1.64
0. 69- 0. 98
0.69-0.98
0. 028
0.028
επιβίωση
Mean overall survival
- 0. 05- 2. 34
-0.05-2.34
Μεταστατικός Πληθυσμός Διάμεση συνολική επιβίωση
Metastatic Population Median overall survival
0. 87
0.87
- 0. 26- 1. 56
-0.26-1.56
0. 66- 0. 98
0.66-0.98
0. 029
0.029
1. 43
1.43
0. 17- 2. 66
0.17-2.66
Τοπικά Προχωρημένος Πληθυσμός Διάμεση συνολική επιβίωση
Locally Advanced Population Median overall survival
- 2. 43- 2. 96
-2.43-2.96
0. 93
0.93
0. 65- 1. 35
0.65-1.35
0. 713
0.713
10. 5
10.5
0. 19
0.19
- 2. 43- 2. 69
-2.43-2.69
Συνολική Επιβίωση- Όλοι οι Ασθενείς 1. 0
11 Overall Survival – All Patients 1.0
0. 9
0.8
0. 8 Πιθανότητα Επιβίωσης
Survival Probability
HR = 0, 82 (95% CI:
HR = 0.82 (95% CI:
0, 69, 0, 98), p = 0, 028
0.6 9, 0.98), p = 0.028
0. 5
0.6
0. 4
0.5
0. 3 0. 2
0.4
Εικονικό Φάρμακο +
Tarceva + gemcitabine (n = 261)
Επιβίωση= 6, 4 μήνες
0.3 0.2 0.1 0.0
γεμσιταβίνη (n = 260)
Placebo + gemcitabine (n = 260) Median OS = 6.0 months
Επιβίωση = 6, 0 μήνες 0. 0
Median OS = 6.4 months
13 Συνολική Επιβίωση- Ασθενείς με Απομακρυσμένες Μεταστάσεις 1. 0
Overall Survival – Patients with Distant Metastases 1.0
HR = 0, 80 (95% CI:
HR = 0.80 (95% CI:
0, 66, 0, 98), p = 0, 029
0.6 6, 0.98), p = 0.029
Tarceva + γεμσιταβίνη (n = 200)
Tarceva + gemcitabine (n = 200)
Διάμεση Συν.
Placebo +
0. 1 Εικονικό Φάρμακο + γεμσιταβίνη (n = 197)
Median OS = 5.93 months
Επιβίωση=5, 06 μήνες 0. 0
0.1 gemcitabine (n = 197) Median OS = 5.0 6 months 0.0
Σε μια post- hoc ανάλυση, οι ασθενείς με ευνοϊκή κλινική εικόνα στην έναρξη (πόνος μικρής έντασης, καλή ποιότητα ζωής και καλη φυσική κατάσταση) πιθανόν να έχουν μεγαλύτερο όφελος με το Tarceva.
In a post-hoc analysis, patients with favourable clinical status at baseline (low pain intensity, good QoL and good PS) may derive more benefit from Tarceva.
0, 61).
In a post-hoc analysis, patients on Tarceva who developed a rash had a longer overall survival compared to patients who did not develop rash (median OS 7.2 months vs 5 months, HR:0.61).
Κατόπιν της από στόματος χορήγησης, τα μέγιστα επίπεδα της erlotinib στο πλάσμα επιτυγχάνονται εντός 4 περίπου ωρών μετά από την από στόματος χορήγηση της δόσης.
A fter oral administration, erlotinib peak plasma levels are obtained in approximately 4 hours after oral dosing.
Σε μία μελέτη με 4 ασθενείς (3 με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα και 1 με καρκίνο του λάρυγγα) οι οποίοι λάμβαναν από στόματος δόσεις Tarceva 150 mg ημερησίως, τα δείγματα όγκων από χειρουργικές εκτομές την Ημέρα 9 της θεραπείας κατέδειξαν συγκεντρώσεις της erlotinib στον όγκο με μέση τιμή 1. 185 ng/ g ιστού.
In a study of 4 patients (3 with non-small cell lung cancer [NSCLC], and 1 with laryngeal cancer) receiving 150 mg daily oral doses of Tarceva, tumour samples from surgical excisions on Day 9 of treatment revealed tumour concentrations of erlotinib that averaged 1,185 ng/g of tissue.
Aυτή η τιμή αντιστοιχούσε σε μία συνολική μέση τιμή 63% (εύρος 5- 161%) των μέγιστων συγκεντρώσεων στο πλάσμα που παρατηρήθηκαν σε σταθεροποιημένη κατάσταση.
This corresponded to an overall average of 63% (range 5-161%) of the steady state observed peak plasma concentrations.
Οι κύριοι ενεργοί μεταβολίτες βρίσκονταν στον όγκο σε συγκεντρώσεις με μέση τιμή 160 ng/ g ιστού, η οποία αντιστοιχούσε σε μία συνολική μέση τιμή 113% (εύρος 88- 130%) των μέγιστων συγκεντρώσεων στο πλάσμα που παρατηρήθηκαν σε σταθεροποιημένη κατάσταση.
The primary active metabolites were present in tumour at concentrations averaging 160 ng/g tissue, which corresponded to an overall average of 113% (range 88-130%) of the observed steady state peak plasma concentrations.
Η erlotinib συνδέεται με την αλβουμίνη του ορού και την άλφα- 1 οξύ γλυκοπρωτεΐνη (alpha- 1 acid glycoprotein, AAG).
Erlotinib binds to serum albumin and alpha-1 acid glycoprotein (AAG).
Ο εξω- ηπατικός μεταβολισμός από το CYP3A4 στο έντερο, από το CYP1A1 στον πνεύμονα και από το 1Β1 στον ιστό του όγκου ενδεχομένως συνεισφέρουν στη μεταβολική κάθαρση της erlotinib.
Extrahepatic metabolism by CYP3A4 in intestine, CYP1A1 in lung, and 1B1 in tumour tissue potentially contribute to the metabolic clearance of erlotinib.
14 Έχουν ταυτοποιηθεί τρεις κύριες μεταβολικές οδοί:
There are three main metabolic pathways identified:
1) Ο- απομεθυλίωση κάθε πλευρικής αλυσίδας ή και των δύο, η οποία ακολουθείται από οξείδωση στα καρβοξυλικά οξέα, 2) οξείδωση του ακετυλενικού τμήματος, η οποία ακολουθείται από υδρόλυση προς το αρυλ - καρβοξυλικό οξύ και 3) αρωματική υδροξυλίωση του φαινυλ- ακετυλενικού τμήματος.
1) O-demethylation of either side chain or both, followed by oxidation to the carboxylic acids; 2) oxidation of the acetylene moiety followed by hydrolysis to the aryl carboxylic acid; and 3) aromatic hydroxylation of the phenyl-acetylene moiety.
Οι κύριοι μεταβολίτες της erlotinib ΟSI- 420 και OSI- 413, οι οποίοι παράγονται από Ο- απομεθυλίωση κάθε πλευρικής αλυσίδας, έχουν συγκρίσιμη ισχύ με την erlotinib σε μη κλινικές in vitro μετρήσεις και σε in vivo μοντέλα όγκων.
The primary metabolites OSI-420 and OSI-413 of erlotinib produced by O-demethylation of either side chain have comparable potency to erlotinib in non-clinical in vitro assays and in vivo tumour models.
Βρίσκονται στο πλάσμα σε επίπεδα τα οποία είναι < 10% της erlotinib και παρουσιάζουν παρόμοια φαρμακοκινητική με την erlotinib.
They are present in plasma at levels that are < 10% of erlotinib and display similar pharmacokinetics as erlotinib.
H erlotinib αποβάλλεται κυρίως με τη μορφή μεταβολιτών με τα κόπρανα (> 90%), ενώ η νεφρική απέκκριση πραγματοποιείται μόνο για ένα μικρό ποσοστό (περίπου 9%) μίας από στόματος δόσης.
Erlotinib is excreted predominantly as metabolites via the faeces (> 90%) with renal elimination accounting for only a small amount (approximately 9%) of an oral dose.
Μία φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού σε 591 ασθενείς οι οποίοι έλαβαν μονοθεραπεία με Tarceva κατέδειξε μία μέση φαινομενική κάθαρση 4, 47 l/ ώρα με διάμεσο χρόνο ημιζωής 36, 2 ώρες.
A population pharmacokinetic analysis in 591 patients receiving single agent Tarceva shows a mean apparent clearance of 4.47 l/hour with a median half-life of 36.2 hours.
Ως εκ τούτου, ο χρόνος έως την επίτευξη συγκεντρώσεων στο πλάσμα σε σταθεροποιημένη κατάσταση θα αναμενόταν να είναι περίπου 7- 8 ημέρες.
Therefore, the time to reach steady state plasma concentration would be expected to occur in approximately 7-8 days.
Φαρμακοκινητική σε ειδικές ομάδες πληθυσμού:
Pharmacokinetics in special populations:
Οι παράγοντες των ασθενών, οι οποίοι συσχετίστηκαν με τη φαρμακοκινητική της erlotinib, ήταν η συνολική χολερυθρίνη στον ορό, η άλφα- 1 οξύ γλυκοπρωτεΐνη (ΑΑG) και το κάπνισμα.
Patient factors, which correlated with erlotinib pharmacokinetics, were serum total bilirubin, AAG and current smoking.
Οι αυξημένες συγκεντρώσεις της συνολικής χολερυθρίνης στο ορό και οι συγκεντρώσεις της άλφα- 1 οξύ γλυκοπρωτεΐνης (ΑΑG) συσχετίστηκαν με μειωμένη κάθαρση της erlotinib.
Increased serum concentrations of total bilirubin and AAG concentrations were associated with a reduced erlotinib clearance.
Ο γεωμετρικός μέσος της Cmax ήταν 1056 ng/ ml στους μη καπνιστές και 689 ng/ ml στους καπνιστές με μέσο λόγο των καπνιστών έναντι των μη καπνιστών 65, 2% (95% CI:
The geometric mean of the Cmax was 1056 ng/mL in the non-smokers and 689 ng/mL in the smokers with a mean ratio for smokers to non-smokers of 65.2% (95% CI:
44, 3 to 95, 9, p = 0. 031).
44.3 to 95.9, p = 0.031).
Ο γεωμετρικός μέσος της AUC0- inf ήταν 18726 ng• h/ ml στους μη καπνιστές και 6718 ng• h/ ml στους καπνιστές με μέσο λόγο 35, 9% (95% CI:
The geometric mean of the AUC0-inf was 18726 ng•h/mL in the non-smokers and 6718 ng•h/mL in the smokers with a mean ratio of 35.9% (95% CI:
23, 7 to 54, 3, p < 0. 0001).
23.7 to 54.3, p < 0.0001).
Ο γεωμετρικός μέσος της C24h ήταν 288 ng/ ml στους μη καπνιστές και 34, 8 ng/ ml στους καπνιστές με μέσο λόγο 12, 1% (95% CI:
The geometric mean of the C24h was 288 ng/mL in the non-smokers and 34.8 ng/mL in the smokers with a mean ratio of 12.1% (95% CI:
4, 82 to 30, 2, p = 0. 0001).
4.82 to 30.2, p = 0.0001).
Στη βασική δοκιμή Φάσης ΙΙΙ του ΜΜΚΠ, οι καπνιστές πέτυχαν ελάχιστη συγκέντρωση πλάσματος της erlotinib σε σταθεροποιημένη κατάσταση 0, 65 µg/ mL (n=16), η οποία ήταν περίπου 2 φορές μικρότερη από τους πρώην καπνιστές ή από τους ασθενείς που δεν κάπνισαν ποτέ (1, 28 µg/ mL, n=108).
In the pivotal Phase III NSCLC trial, current smokers achieved erlotinib steady state trough plasma concentration of 0.65 µg/mL (n=16) which was approximately 2-fold less than the former smokers or patients who had never smoked (1.28 µg/mL, n=108).
Αυτή η επίδραση συνοδεύτηκε με αύξηση 24% της εμφανούς κάθαρσης του πλάσματος της erlotinib.
In a phase I dose escalation study in NSCLC patients who were
Σε μια μελέτη φάσης Ι κλιμακούμενης δόσης σε ασθενείς με ΜΜΚΠ, οι οποίοι ήταν καπνιστές, οι φαρμακοκινητικές αναλύσεις σε σταθεροποιημένη κατάσταση προσδιόρισαν αναλογική αύξηση της δόσης έκθεσης στην erlotinib όταν η δόση του Tarceva αυξήθηκε από 150 mg στη μέγιστη ανεκτή δόση των 300 mg.
13 current smokers, pharmacokinetic analyses at steady-state indicated a dose proportional increase in erlotinib exposure when the Tarceva dose was increased from 150 mg to the maximum tolerated dose of 300 mg.
Οι ελάχιστες συγκεντρώσεις του πλάσματος σε σταθεροποιημένη κατάσταση σε μια δόση 300 mg σε καπνιστές σε αυτή τη μελέτη ήταν 1, 22 µg/ mL (n=17).
Steady-state trough plasma concentrations at a 300 mg dose in current smokers in this study was 1.22 µg/mL (n=17).
Αυτή η ανάλυση κατέδειξε ότι οι συμμεταβλητές που είχαν επίδραση στην κάθαρση της
This analysis demonstrated that covariants affecting erlotinib clearance in patients from the pancreatic study were very similar to those seen in the prior single agent pharmacokinetic analysis.
Δεν έχουν διενεργηθεί ειδικές μελέτες σε παιδιατρικούς ή ηλικιωμένους ασθενείς.
There have been no specific studies in paediatric or elderly patients.
Σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους και με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (κλίμακα Child Pugh 7- 9), ο γεωμετρικός μέσος της erlotinib AUC0- t και Cmax ήταν 27000 ng• h/ mL και 805 ng/ mL, αντίστοιχα, συγκριτικά με 29300 ng• h/ mL και 1090 ng/ mL σε ασθενείς με επαρκή ηπατική λειτουργία, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών με πρωτοπαθή καρκίνο ήπατος ή ηπατικές μεταστάσεις.
In patients with solid tumours and with moderately impaired hepatic function (Child-Pugh score 7-9), geometric mean erlotinib AUC0-t and Cmax was 27000 ng•h/mL and 805 ng/mL, respectively, as compared to 29300 ng•h/mL and 1090 ng/mL in patients with adequate hepatic function including patients with primary liver cancer or hepatic metastases.
Σε φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού, δεν παρατηρήθηκε κλινικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ της κάθαρσης της erlotinib και της κάθαρσης της κρεατινίνης, αλλά δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης < 15 ml/ min.
In population pharmacokinetic analysis, no clinically significant relationship was observed between erlotinib clearance and creatinine clearance, but there are no data available for patients with creatinine clearance < 15 ml/min.
Αυτά τα ευρήματα παρατηρήθηκαν με εκθέσεις αρκετά κάτω από τις κλινικά σημαντικές εκθέσεις.
These findings were observed at exposures well below clinically relevant exposures
Με βάση τον μηχανισμό δράσης, η erlotinib ενδέχεται να είναι τερατογόνος.
Based on the mode of action, erlotinib, has the potential to be a teratogen.
Στοιχεία από δοκιμασίες τοξικολογίας στην αναπαραγωγή σε επίμυς και κουνέλια με δόσεις κοντινές στη μέγιστη ανεκτή δόση και/ ή στις τοξικές για τη μητέρα δόσεις, κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγή (εμβρυοτοξικότητα σε επίμυς, εμβρυική απορρόφηση και εμβρυοτοξικότητα σε κουνέλια) και στην ανάπτυξη (μείωση της ανάπτυξης των νεογνών των θηλαστικών και της επιβίωσης σε επίμυς), αλλά δεν ήταν τερατογόνος και δεν δυσχέρανε τη γονιμότητα.
Data from reproductive toxicology tests in rats and rabbits at doses near the maximum tolerated dose and/or maternally toxic doses showed reproductive (embryotoxicity in rats, embryo resorption and foetotoxicity in rabbits) and developmental (decrease in pup growth and survival in rats) toxicity, but was not teratogenic and did not impair fertility.
Δεν έχουν διενεργηθεί μελέτες καρκινογόνου δράσης.
Carcinogenicity studies have not been performed.
Λακτόζη μονοϋδρική Κυτταρίνη, μικροκρυσταλλική (Ε460)
Lactose monohydrate Cellulose, microcrystalline (E460) Sodium starch glycolate Type A Sodium laurilsulfate Magnesium stearate (E470 b)
Υδροξυπροπυλοκυτταρίνη (Ε463) Τιτανίου διοξείδιο (Ε171) Πολυαιθυλενογλυκόλη Υπρομελλόζη (Ε464)
Hydroxypropyl cellulose (E463) Titanium dioxide (E171) Macrogol Hypromellose (E464)
Μελάνη εκτύπωσης κίτρινου χρώματος:
Shellac (E904) Iron oxide yellow (E172)
Δεν απαιτούνται ειδικές οδηγίες διατήρησης για αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.
This medicinal product does not require any special storage conditions.
Tarceva 100 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία
Tarceva 100 mg film-coated tablets
Tarceva 100 mg Ένα επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 100 mg erlotinib (ως erlotinib hydrochloride).
Tarceva 100 mg One film-coated tablet contains 100 mg erlotinib (as erlotinib hydrochloride).
Eπικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο Λευκά έως κιτρινόχρωμα, στρογγυλά, αμφίκυρτα δισκία με την ένδειξη “ Tarceva 100 ” και το λογότυπο τυπωμένα με γκρίζο χρώμα στη μία πλευρά.
Film-coated tablet White to yellowish, round, biconvex tablets with ‘Tarceva 100’ and logo printed in grey on one side.
Όταν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης, μειώστε ανά 50 mg (βλ. παράγραφο 4. 4).
When dose adjustment is necessary, reduce in 50 mg steps (see section 4.4).
To Τarceva διατίθεται σε περιεκτικότητες των 25 mg, 100 mg και 150 mg.
17 Tarceva is available in strengths of 25 mg, 100 mg and 150 mg.
Δεν έχουν μελετηθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της erlotinib σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
The safety and efficacy of erlotinib has not been studied in patients with severe hepatic impairment.
Δεν συνιστάται η χρήση του Tarceva σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 5. 2).
Use of Tarceva in patients with severe hepatic impairment is not recommended (see section 5.2).
Στη βασική μελέτη BR. 21 στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, η επίπτωση της διάμεσης πνευμονοπάθειας (0, 8%) ήταν η ίδια και στις ομάδες υπό εικονικό φάρμακο και στις ομάδες υπό Tarceva.
Cases of interstitial lung disease (ILD)-like events, including fatalities, have been reported uncommonly in patients receiving Tarceva for treatment of non-small cell lung cancer (NSCLC), pancreatic cancer or other advanced solid tumours.
Στη μελέτη για τον καρκίνο του παγκρέατος σε συνδυασμό με γεμσιταβίνη, η επίπτωση των
In the pivotal study BR.21 in NSCLC, the incidence of ILD (0.8%) was the same in both the placebo and Tarceva groups.
19 συμβαμάτων τύπου διάμεσης πνευμονοπάθειας ήταν 2, 5% στην ομάδα υπό Τarceva συν γεμσιταβίνη έναντι 0, 4% στην ομάδα που λάμβανε εικονικό φάρμακο συν γεμσιταβίνη.
In the pancreatic cancer study in combination with gemcitabine, the incidence of ILD-like events was 2.5% in the Tarceva plus gemcitabine group versus 0.4% in the placebo plus gemcitabine treated group.
Ήταν συχνοί οι συγχυτικοί ή συνεργικοί παράγοντες όπως ταυτόχρονη ή προηγούμενη χημειοθεραπεία, η προηγούμενη ακτινοθεραπεία, η προϋπάρχουσα παρεγχυματική πνευμονοπάθεια, η μεταστατική πνευμονοπάθεια ή οι πνευμονικές λοιμώξεις.
Confounding or contributing factors such as concomitant or prior chemotherapy, prior radiotherapy, pre-existing parenchymal lung disease, metastatic lung disease, or pulmonary infections were frequent.
Σε ασθενείς που εκδηλώνουν οξεία έναρξη νέων και/ ή προοδευτικά ανεξήγητων πνευμονικών συμπτωμάτων όπως δύσπνοια, βήχας και πυρετός, η θεραπεία με Tarceva θα πρέπει να διακοπεί έως την εκτίμηση της διάγνωσης.
18 In patients who develop acute onset of new and/or progressive unexplained pulmonary symptoms such as dyspnoea, cough and fever, Tarceva therapy should be interrupted pending diagnostic evaluation.
Έχει εκδηλωθεί διάρροια σε ποσοστό περίπου 50% των ασθενών που λαμβάνουν Tarceva και η μέτρια ή σοβαρή διάρροια θα πρέπει να αντιμετωπιστεί π. χ. με λοπεραμίδη.
Diarrhoea has occurred in approximately 50% of patients on Tarceva and moderate or severe diarrhoea should be treated with e.g. loperamide.
Ορισμένες περιπτώσεις, δευτερευόντως της σοβαρής αφυδάτωσης, οφείλονταν σε διάρροια, έμετο και/ ή ανορεξία, ενώ άλλες ήταν συγχυτικές από τη συγχορήγηση με χημειοθεραπεία.
Some cases were secondary to severe dehydration due to diarrhoea, vomiting and/or anorexia, while others were confounded by concomitant chemotherapy.
Ωστόσο, η
The effects of concomitant administration of erlotinib with H2 antagonists and antacids are unknown; however, reduced bioavailability is likely.
20 μείωση της βιοδιαθεσιμότητας είναι πιθανή.
Therefore, concomitant administration of these combinations should be avoided (see section 4.5).