natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε αυτήν τη µελέτη, 312 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (σε αναλογία 2: 1) να λάβουν είτε 50 mg SUTENT, είτε εικονικό φάρµακο από το στόµα µια φορά την ηµέρα σύµφωνα µε το χρονοδιάγραµµα 4/ 2 έως την εξέλιξη της νόσου ή τη διακοπή της συµµετοχής στη µελέτη για άλλο λόγο (207 ασθενείς έλαβαν SUTENT και 105 ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρµακο).
In this study, 312 patients were randomized (2:1) to receive either 50 mg SUTENT or placebo, orally once daily on Schedule 4/ 2 until disease progression or withdrawal from the study for another reason (207 patients received SUTENT and 105 patients received placebo).
Το κύριο τελικό σηµείο αξιολόγησης της αποτελεσµατικότητας της µελέτης ήταν ο χρόνος TTP, ο οποίος ορίζεται ως ο χρόνος από την τυχαιοποίηση έως την πρώτη τεκµηρίωση αντικειµενικής εξέλιξης του όγκου.
The primary efficacy endpoint of the study was TTP, defined as the time from randomization to first documentation of objective tumour progression.
Ο διάµεσος χρόνος TTP κατά τη χορήγηση SUTENT ήταν 28, 9 εβδοµάδες (95% CI = 21, 3- 34, 1 εβδοµάδες) και ήταν µεγαλύτερος σε στατιστικά σηµαντικό βαθµό από τον χρόνο TTP των 5, 1 εβδοµάδων (95% CI = 4, 4- 10, 1 εβδοµάδες) που παρατηρήθηκε κατά τη χορήγηση εικονικού φαρµάκου.
14 The median TTP on SUTENT was 28.9 weeks (95% CI = 21.3-34.1 weeks) and was statistically significantly longer than the TTP of 5.1 weeks (95% CI = 4.4-10.1 weeks) on placebo.
Η διαφορά στη συνολική επιβίωση ήταν από στατιστικής απόψεως ευνοϊκή για το SUTENT [λόγος κινδύνου:
The difference in overall survival was statistically in favour of SUTENT [hazard ratio:
0, 491 (95% CI = 0, 290 - 0, 831)].
0.491 (95%C. I.
Ο κίνδυνος θανάτου ήταν διπλάσιος στους ασθενείς του σκέλους του εικονικού φαρµάκου έναντι του σκέλους του SUTENT.
0.290- 0.831)]; the risk of death was 2 times higher in patients in the placebo arm compared to the SUTENT arm.
Τα ποσοστά θανάτων ήταν 14% για το SUTENT έναντι 25% για το εικονικό φάρµακο.
The percentages of deaths were 14% for SUTENT vs 25% for placebo.
17 ανάλυσης, δεν είχε ακόµη επιτευχθεί η διάµεση συνολική επιβίωση σε κανένα από τα σκέλη θεραπείας.
Median overall survival had not yet been reached in either treatment arm at the time of analysis.
Θεραπεία για Μεταστατικό Νεφροκυτταρικό καρκίνωµα (MRCC) που δεν έχει υποβληθεί σε προηγούµενη θεραπεία Μία τυχαιοποιηµένη, πολυκεντρική, διεθνής µελέτη Φάσης 3, µε σκοπό την αξιολόγηση της αποτελεσµατικότητας και ασφάλειας του sunitinib σε σύγκριση µε την ιντερφερόνη- α, διεξήχθη σε ασθενείς µε µεταστατικό RCC, οι οποίοι δεν είχαν λάβει προηγούµενη θεραπεία.
Treatment-naïve Metastatic Renal cell Carcinoma (MRCC) A phase 3 randomized, multicenter, international, study evaluating the efficacy and safety of sunitinib compared with IFN-α in patients with treatment-naïve metastatic RCC was conducted.
Έλαβαν θεραπευτική αγωγή είτε sunitinib σε επαναλαµβανόµενους κύκλους 6 εβδοµάδων, που αποτελούνταν από 4 εβδοµάδες χορήγησης από το στόµα 50 mg ηµερησίως και ακολούθως διακοπή 2 εβδοµάδων (Πρόγραµµα 4/ 2), είτε ιντερφερόνη- α, χορηγούµενη ως υποδόρια ένεση των 3 εκατοµµυρίων µονάδων (ΜU) την πρώτη εβδοµάδα, 6MU τη δεύτερη εβδοµάδα και 9MU την τρίτη εβδοµάδα και κατόπιν σε τρεις µη διαδοχικές ηµέρες κάθε εβδοµάδας.
Seven hundred and fifty patients were randomized 1:1 to the treatment arms; they received treatment with either sunitinib in repeated 6-week cycles, consisting of 4 weeks of 50 mg daily oral administration followed by 2 weeks of rest (Schedule 4/ 2), or IFN-α, administered as a subcutaneous injection of 3 million units (MU) the first week, 6 MU the second week, and 9 MU the third week and thereafter on 3 non-consecutive days each week.
To πρωταρχικό καταληκτικό σηµείο αποτελεσµατικότητας ήταν η ελεύθερη εξέλιξης επιβίωση (PFS).
The primary efficacy endpoint was progression free survival (PFS).
Το πηλίκο κινδύνου ήταν 0, 415 (95% CI:
In this study the median PFS for the sunitinib-treated group was 47.3 weeks compared with 22.0 weeks for the IFN-α -treated group; the hazard ratio was 0.415 (95% CI:
0, 320- 0, 539, τιµή- p < 0, 001).
0.320-0.539, p-value < 0.001).
Μεταστατικό ανθεκτικό στις κυτοκίνες νεφροκυτταρικό καρκίνωµα Μια µελέτη Φάσης 2 του SUTENT διεξήχθη σε ασθενείς που ήταν ανθεκτικοί στην προηγούµενη θεραπεία µε κυτοκίνες, η οποία περιελάµβανε τη χορήγηση ιντερλευκίνης- 2 ή ιντερφερόνης- α.
Cytokine-Refractory Metastatic Renal Cell Carcinoma A phase 2 study of SUTENT was conducted in patients who were refractory to prior cytokine therapy with interleukin-2 or interferon-α.
Εξήντα τρεις (63) ασθενείς έλαβαν ως δόση έναρξης 50 mg SUTENT από το στόµα µια φορά την ηµέρα για 4 συνεχόµενες εβδοµάδες, και µετά ακολούθησε περίοδος διακοπής της θεραπείας διάρκειας 2 εβδοµάδων για την ολοκλήρωση ενός πλήρους κύκλου 6 εβδοµάδων (χρονοδιάγραµµα 4/ 2).
Sixty-three patients received a starting dose of 50 mg of SUTENT orally, once daily for 4 consecutive weeks followed by a 2-week rest period, to comprise a complete cycle of 6 weeks (schedule 4/ 2).
Το κύριο τελικό σηµείο αξιολόγησης της αποτελεσµατικότητας ήταν το ποσοστό αντικειµενικής ανταπόκρισης (ORR), βάσει των Κριτηρίων Αξιολόγησης της Ανταπόκρισης επί Συµπαγών Όγκων (RECIST).
The primary efficacy endpoint was objective response rate (ORR) based on Response Evaluation Criteria in Solid Tumours (RECIST).
Σε αυτήν τη µελέτη, το ποσοστό αντικειµενικής ανταπόκρισης ήταν 36, 5% (95% CI = 24, 7% - 49, 6%), ενώ ο διάµεσος χρόνος µέχρι την εξέλιξη της νόσου (TTP) ήταν 37, 7 εβδοµάδες (95% CI = 24, 0 - 46, 4 εβδοµάδες).
24.0 - 46.4 weeks).
Μια επιβεβαιωτική, ανοιχτής επισήµανσης, ενός θεραπευτικού σκέλους, πολυκεντρική µελέτη για την εκτίµηση της αποτελεσµατικότητας και της ασφάλειας του SUTENT διεξήχθη σε ασθενείς µε MRCC, οι οποίοι ήταν ανθεκτικοί στην προηγούµενη θεραπεία µε κυτοκίνες.
A confirmatory, open-label, single-arm, multi-centre study evaluating the efficacy and safety of SUTENT was conducted in patients with MRCC who were refractory to prior cytokine therapy.
Εκατόν έξι (106) ασθενείς έλαβαν τουλάχιστον µία δόση SUTENT 50 mg στα πλαίσια του χρονοδιαγράµµατος 4/ 2.
One hundred and six patients received at least one 50 mg dose of SUTENT on schedule 4/ 2.
Το κύριο τελικό σηµείο αξιολόγησης της αποτελεσµατικότητας αυτής της µελέτης ήταν το ποσοστό αντικειµενικής ανταπόκρισης (ORR). ∆ευτερεύοντα τελικά σηµεία περιελάµβαναν τον χρόνο TTP, τη διάρκεια ανταπόκρισης (DR) και τη συνολική επιβίωση (OS).
Secondary endpoints included TTP, duration of response (DR) and overall survival (OS).
Σε αυτήν τη µελέτη, το ORR ήταν 35, 8% (95% CI = 26, 8% - 47, 5%), ενώ δεν είχε ακόµη επιτευχθεί η διάµεση DR και OS.
26.8% – 47.5%) The median DR and OS had not yet been reached.
Η φαρµακοκινητική του sunitinib και του sunitinib malate εκτιµήθηκε σε 135 υγιείς εθελοντές και 266 ασθενείς µε συµπαγείς όγκους.
The pharmacokinetics of sunitinib and sunitinib malate have been evaluated in 135 healthy volunteers and 266 patients with solid tumours.
Απορρόφηση Μετά την από του στόµατος χορήγηση του sunitinib, οι µέγιστες συγκεντρώσεις (Cmax) παρατηρούνται συνήθως 6 – 12 ώρες (Tmax) µετά τη δόση.
Absorption After oral administration of sunitinib, maximum concentrations (Cmax) are generally observed from 6 to 12 hours (Tmax) post-dose.
Το φαγητό δεν έχει καµία επίδραση στη βιοδιαθεσιµότητα του sunitinib.
Food has no effect on the bioavailability of sunitinib.
18 Κατανοµή Η πρόσδεση του sunitinib και του κύριου δραστικού µεταβολίτη του στις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσµατος σε in vitro δοκιµασίες ήταν 95% και 90%, αντίστοιχα, χωρίς φαινοµενική εξάρτηση από τη συγκέντρωση.
Distribution Binding of sunitinib and its primary active metabolite to human plasma protein in in vitro assays was 95% and 90%, respectively, with no apparent concentration dependence.
Ο φαινόµενος όγκος κατανοµής (V/ F) για το sunitinib ήταν µεγάλος (2230 L), γεγονός που υποδηλώνει κατανοµή στους ιστούς.
The apparent volume of distribution (V/ F) for sunitinib was large – 2230l -, indicating distribution into the tissues.
Μεταβολισµός Οι υπολογισθέντες in vitro τιµές της σταθεράς αναστολής (Ki) για όλες τις ισοµορφές του CYP που ελέγχθηκαν (CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4/ 5 και CYP4A9/ 11) έδειξαν, ότι το sunitinib και ο κύριος δραστικός µεταβολίτης του δεν είναι πιθανό να προκαλέσουν σε κλινικά σηµαντικό βαθµό την αναστολή του µεταβολισµού φαρµάκων που µπορούν να µεταβολιστούν από αυτά τα ένζυµα.
Metabolism The calculated in vitro Ki values for all CYP isoforms tested (CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4/ 5 AND CYP4A9/ 11) indicated that sunitinib and its
In vitro µελέτες δείχνουν ότι το SUTENT ούτε επάγει, ούτε αναστέλλει τα κύρια ένζυµα του CYP, συµπεριλαµβανοµένου του CYP3A4.
In-vitro studies also indicate that SUTENT neither induces nor inhibits major CYP enzymes, including CYP3A4.
Βιοµετατροπή Το sunitinib µεταβολίζεται κυρίως από το CYP3A4, το ένζυµο του κυτοχρώµατος P450, που παράγει τον κύριο δραστικό µεταβολίτη του, ο οποίος στη συνέχεια µεταβολίζεται περαιτέρω από το CYP3A4.
Biotransformation Sunitinib is metabolized primarily by CYP3A4, the cytochrome P450 enzyme, which produces its primary active metabolite, which is then further metabolized by CYP3A4.
Ταυτόχρονη χορήγηση του SUTENT µε τον ισχυρό επαγωγέα του CYP3A4, ριφαµπίνη, είχε ως αποτέλεσµα τη µείωση 56% και 78% στις τιµές Cmax και AUC0- ∞, αντίστοιχα του sunitinib, µετά από εφάπαξ δόση SUTENT σε υγιείς εθελοντές.
Concurrent administration of SUTENT with the potent CYP3A4 inducer, rifampin, resulted approximately in 56% and 78% reduction in sunitinib Cmax and AUC0-∞, values respectively, after a single dose of SUTENT in healthy volunteers.
Η χορήγηση SUTENT µε άλλους ισχυρούς επαγωγείς του CYP3A4 (π. χ. δεξαµεθαζόνη, φαινυτοΐνη, καρβαµαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη ή Hypericum perforatum, γνωστό επίσης και ως το βότανο St John’ s Wort), µπορεί να µειώσει τις συγκεντρώσεις του sunitinib.
John’ s Wort) may decrease sunitinib concentrations.
Αποµάκρυνση Η απέκκριση γίνεται κυρίως στα κόπρανα (61%), ενώ η αποβολή του φαρµάκου και των µεταβολιτών του από τους νεφρούς ανέρχεται στο 16% της χορηγηθείσας δόσης.
Elimination Excretion is primarily via faeces (61%) with renal elimination of drug and metabolites accounting for 16% of the administered dose.
Το sunitinib και ο κύριος δραστικός µεταβολίτης του ήταν οι κύριες σχετιζόµενες µε το φάρµακο ουσίες που εντοπίστηκαν στο πλάσµα, τα ούρα και τα κόπρανα, αντιπροσωπεύοντας το 91, 5%, το 86, 4% και το 73, 8% της ραδιενέργειας σε συνδυασµένα δείγµατα, αντίστοιχα.
Sunitinib and its primary active metabolite were the major drug-related compounds identified in plasma, urine and faeces, representing 91.5%, 86.4% and 73.8% of radioactivity in pooled samples, respectively.
Μεταβολίτες µικρότερης σηµασίας εντοπίστηκαν στα ούρα και τα κόπρανα αλλά, σε γενικές γραµµές, δεν εντοπίστηκαν στο πλάσµα.
Minor metabolites were identified in urine and faeces, but generally were not found in plasma.
Η συνολική από του στόµατος κάθαρση (CL/ F) ήταν 34- 62 L/ ώρα.
Total oral clearance (CL/ F) was 34-62 l/ hr.
∆ιαταραχές της λειτουργίας των οργάνων Ηπατική ανεπάρκεια:
Organ Functions impairment Hepatic insufficiency:
Το sunitinib και ο κύριος µεταβολίτης του µεταβολίζονται κυρίως από το ήπαρ.
Sunitinib and its primary metabolite are mainly metabolized by the liver.
Συστηµατικές εκθέσεις έπειτα από εφάπαξ δόση SUTENT, ήταν παρόµοιες σε ασθενείς µε ήπια ή µέτρια ηπατική ανεπάρκεια (Child Pugh Κατηγορία A και B) συγκριτικά µε ασθενείς µε φυσιολογική ηπατική λειτουργία.
Systemic exposures after a single dose of SUTENT were similar in subjects with mild or moderate (Child-Pugh Class A and B) hepatic impairment compared to subjects with normal hepatic function.
To SUTENT δεν έχει µελετηθεί σε ασθενείς µε σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (Child- Pugh Κατηγορία C).
SUTENT was not studied in subjects with severe (Child-Pugh class C) hepatic impairment.
Από τις µελέτες σε καρκινικούς ασθενείς αποκλείστηκαν οι ασθενείς µε ALT ή AST > 2, 5 x ULN (ανώτερα φυσιολογικά όρια) ή αν οφειλόταν σε µετάσταση στο ήπαρ > 5, 0 x ULN.
Studies in cancer patients have excluded patients with ALT or AST > 2.5 x ULN (Upper Limit of Normal) or, if due to liver metastasis, > 5.0 x ULN.
Νεφρική ανεπάρκεια: ∆εν έχουν πραγµατοποιηθεί κλινικές µελέτες σε ασθενείς µε διαταραχές της νεφρικής λειτουργίας.
Renal insufficiency:
Από τις µελέτες αποκλείστηκαν οι ασθενείς µε κρεατινίνη ορού > 2, 0 x ULN.
No clinical studies have been performed in patients with impaired renal function Studies excluded patients with serum creatinine > 2.0 x ULN.
Φαρµακοκινητικές αναλύσεις του πληθυσµού έδειξαν ότι η φαινόµενη κάθαρση (CL/ F) του sunitinib δεν επηρεάστηκε από την κάθαρση της κρεατινίνης στο εύρος τιµών που αξιολογήθηκε (42- 347 ml/ λεπτό).
Population pharmacokinetic analyses indicated that sunitinib apparent clearance (CL/ F) was not affected by creatinine clearance within the range evaluated (42-347 ml/ min).
Φαρµακοκινητική στο πλάσµα Μετά την από του στόµατος χορήγηση σε υγιείς εθελοντές, οι χρόνοι ηµιζωής του sunitinib και του κύριου δραστικού δεσαιθυλ- µεταβολίτη του είναι περίπου 40- 60 ώρες και 80- 110 ώρες, αντίστοιχα.
Plasma Pharmacokinetics Following oral administration in healthy volunteers, the elimination half-lives of sunitinib and its primary active desethyl metabolite are approximately 40 - 60 hours, and 80 - 110 hours, respectively.
Στο δοσολογικό εύρος από 25 έως 100 mg, το εµβαδόν κάτω από την καµπύλη συγκεντρώσεως του πλάσµατος έναντι του χρόνου (AUC) και η Cmax αυξάνονται αναλογικά µε τη δόση.
In the dosing ranges of 25 to 100 mg, the area under the plasma concentration-time curve (AUC) and Cmax increase proportionally with dose.
Κατόπιν επαναλαµβανόµενης καθηµερινής χορήγησης, το sunitinib συσσωρεύεται σε 3πλάσιες έως 4πλάσιες
With repeated daily administration, sunitinib accumulates 3- to 4-fold and its primary active metabolite accumulates 7- to 10-fold.
19 ποσότητες, ενώ ο κύριος δραστικός µεταβολίτης του συσσωρεύεται σε 7πλάσιες έως 10πλάσιες ποσότητες.
Steady-state concentrations of sunitinib and its primary active metabolite are achieved within 10 to 14 days.
Οι συγκεντρώσεις του sunitinib στη σταθεροποιηµένη κατάσταση και του κύριου δραστικού µεταβολίτη του επιτυγχάνονται µέσα σε 10- 14 ηµέρες.
By day 14, combined plasma concentrations of sunitinib and is active metabolite are 62.9 - 101 ng/ ml which are target concentrations predicted from preclinical data to inhibit receptor phosphorylation in vitro and result in tumour stasis/ growth reduction in vivo.
Ο κύριος δραστικός µεταβολίτης αποτελεί το 23 - 37% της συνολικής έκθεσης. ∆εν παρατηρούνται σηµαντικές µεταβολές στη φαρµακοκινητική του sunitinib ή του κύριου δραστικού µεταβολίτη του κατά την επαναλαµβανόµενη καθηµερινή χορήγηση ή τη χορήγηση επαναλαµβανόµενων κύκλων στα δοσολογικά σχήµατα που δοκιµάστηκαν.
No significant changes in the pharmacokinetics of sunitinib or the primary, active metabolite are observed with repeated daily administration or with repeated cycles in the dosing regimens tested.
Η φαρµακοκινητική ήταν παρόµοια σε όλους τους πληθυσµούς µε συµπαγείς όγκους που ελέγχθησαν, καθώς και σε υγιείς εθελοντές.
The pharmacokinetics were similar in all solid tumour populations tested and in healthy volunteers.
Οι φαρµακοκινητικές αναλύσεις των δηµογραφικών στοιχείων των πληθυσµών δείχνουν ότι δεν είναι απαραίτητες προσαρµογές της δόσης για το βάρος, ή την κατάσταση ECOG. ∆ιαθέσιµα δεδοµένα δείχνουν ότι οι γυναίκες πιθανόν να έχουν περίπου 30% χαµηλότερη φαινόµενη κάθαρση (CL/ F) του sunitinib από τους άνδρες: ωστόσο αυτή η διαφορά δεν απαιτεί προσαρµογή των δόσεων.
Available data indicate that females could have about 30% lower apparent clearance (CL/ F) of sunitinib than males: this difference however does not necessitate dose adjustments.
Σε µελέτες τοξικότητας επαναλαµβανόµενων δόσεων διάρκειας έως 9 µηνών, οι οποίες πραγµατοποιήθηκαν σε αρουραίους και πιθήκους, οι κύριες επιδράσεις στα όργανα- στόχους εντοπίστηκαν στο γαστρεντερικό σωλήνα (έµετος και διάρροια σε πιθήκους), στα επινεφρίδια (συµφόρηση ή/ και αιµορραγία του φλοιού σε αρουραίους και πιθήκους µε νέκρωση ακολουθούµενη από ίνωση σε αρουραίους), στο αιµολεµφοποιητικό σύστηµα (υποκυτταρικότητα του µυελού των οστών και ελάττωση της λεµφικής λειτουργίας του θύµου αδένα, του σπληνός και των λεµφαδένων), στην εξωκρινή µοίρα του παγκρέατος (αποκοκκίωση κυψελιδωτών κυττάρων µε νέκρωση µεµονωµένων κυττάρων), στους σιελογόνους αδένες (υπερτροφία λοβίων), στις αρθρώσεις των οστών (πάχυνση της αυξητικής ζώνης), στη µήτρα (ατροφία) και τις ωοθήκες (µειωµένη ανάπτυξη ωοθυλακίων).
In rat and monkey repeated-dose toxicity studies up to 9-months duration, the primary target organ effects were identified in the gastrointestinal tract (emesis and diarrhoea in monkeys), adrenal gland (cortical congestion and/ or haemorrhage in rats and monkeys, with necrosis followed by fibrosis in rats),
Όλα τα ευρήµατα εντοπίστηκαν σε κλινικά σηµαντικά επίπεδα έκθεσης του sunitinib στο πλάσµα.
All findings occurred at clinically relevant sunitinib plasma exposure levels.
Επιπλέον επιδράσεις που παρατηρήθηκαν σε άλλες µελέτες περιελάµβαναν παράταση του διαστήµατος QTc, µείωση του LVEF, υπερτροφία της υπόφυσης, ατροφία των σπερµατικών σωληναρίων των όρχεων, αύξηση µεσαγγειακής ουσίας στον νεφρό, αιµορραγία από τον γαστρεντερικό σωλήνα, αιµορραγία του βλεννογόνου του στόµατος και υπερτροφία των κυττάρων της πρόθιας υπόφυσης.
Additional effects, observed in other studies included QTc interval prolongation, LVEF reduction, pituitary hypertrophy, and testicular tubular atrophy, increased mesangial cells in kidney, haemorrhage in GI tract and oral mucosa, and hypertrophy of anterior pituitary cells.
Οι µεταβολές στη µήτρα (ατροφία ενδοµητρίου) και την αυξητική ζώνη των οστών (πάχυνση της αυξητικής ζώνης ή δυσπλασία του χόνδρου) θεωρείται ότι σχετίζονται µε τη φαρµακολογική δράση του sunitinib.
Changes in the uterus (endometrial atrophy) and bone growth plate (physeal thickening or dysplasia of cartilage) are thought to be related to the pharmacological action of sunitinib.
Τα περισσότερα από αυτά τα ευρήµατα ήταν αναστρέψιµα µετά από 2- 6 εβδοµάδες χωρίς θεραπεία.
Most of these findings were reversible after 2 to 6 weeks without treatment.
Γονοτοξικότητα Η γονοτοξική δυνατότητα του sunitinib αξιολογήθηκε τόσο in vitro όσο και in vivo.
Genotoxicity The genotoxic potential of sunitinib was assessed in vitro and in vivo.
Το sunitinib δεν ήταν µεταλλαξιογόνο σε βακτήρια κατά την ενεργοποίηση του µεταβολισµού µέσω ήπατος αρουραίου.
Sunitinib was not mutagenic in bacteria using metabolic activation provided by rat liver.
Το sunitinib δεν προκάλεσε δοµικές χρωµοσωµικές παρεκκλίσεις στα ανθρώπινα λεµφοκύτταρα του περιφερικού αίµατος in vitro.
Sunitinib did not induce structural chromosome aberrations in human peripheral blood lymphocyte cells in vitro.
Παρατηρήθηκε πολυπλοειδία (αριθµητικές χρωµοσωµικές παρεκκλίσεις) στα ανθρώπινα λεµφοκύτταρα του περιφερικού αίµατος in vitro, τόσο κατά την παρουσία, όσο και κατά την απουσία ενεργοποίησης του µεταβολισµού.
Polyploidy (numerical chromosome aberrations) was observed in human peripheral blood lymphocytes in vitro, both in the presence and absence of metabolic activation.
Το sunitinib δεν προκάλεσε ρήξη των χρωµοσωµάτων στο µυελό των οστών των αρουραίων in vivo.
Sunitinib was not clastogenic in rat bone marrow in vivo.
Ο κυριότερος δραστικός µεταβολίτης δεν εκτιµήθηκε για δυνατότητα γενετικής τοξικότητας.
The major active metabolite was not evaluated for genetic toxicity potential.
Καρκινογένεση ∆εν έχουν πραγµατοποιηθεί µελέτες καρκινογένεσης µε το sunitinib malate.
Carcinogenicity Carcinogenicity studies with sunitinib malate have not been performed.
Τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα και την ανάπτυξη ∆εν παρατηρήθηκαν επιδράσεις στη γονιµότητα ανδρών και γυναικών σε µελέτες τοξικότητας της αναπαραγωγικής ικανότητας.
Reproductive and Developmental toxicity No effects on male or female fertility were observed in reproductive toxicity studies.
Ωστόσο, σε µελέτες τοξικότητας επαναλαµβανόµενων δόσεων που πραγµατοποιήθηκαν σε αρουραίους και πιθήκους, παρατηρήθηκαν επιδράσεις στη γονιµότητα των
However, in repeated- dose toxicity studies performed in rats and monkeys, effects on female fertility were observed in the form of follicular atresia, degeneration of corpora lutea, endometrial changes in the uterus and decreased uterine and ovarian weights at clinically relevant systemic exposure levels.
20 θηλυκών υπό τη µορφή ατρησίας των ωοθυλακίων, εκφύλισης των ωχρών σωµατίων, µεταβολών του ενδοµητρίου στη µήτρα και µείωσης του βάρους της µήτρας και των ωοθηκών σε κλινικά σηµαντικά επίπεδα συστηµατικής έκθεσης.
Effects on male fertility in rat were observed in the form of tubular atrophy in the testes, reduction of spermatozoa in epididimes and colloid depletion in prostate and seminal vesicles at plasma exposure levels 18-fold higher than is observed in clinic.
Σε αρουραίους, παρατηρήθηκε εµβρυϊκή θνησιµότητα υπό τη µορφή σηµαντικής µείωσης του αριθµού ζωντανών εµβρύων, αύξησης του αριθµού απορρροφήσεων εµβρύων, αυξηµένης απώλειας εµβρύου µετά την εµφύτευση και απώλειας όλων των νεογνών σε 8 από τα 28 εγκυµονούντα θηλυκά σε επίπεδα έκθεσης στο πλάσµα 5, 5 φορές υψηλότερα από αυτά που παρατηρήθηκαν σε κλινικό περιβάλλον.
In rats, embryo-foetal mortality was evident as significant reductions in the number of live foetuses, increased numbers of resorptions increased postimplantation loss, and total litter loss in 8 of 28 pregnant females at plasma exposure levels 5.5-fold higher than is observed in clinic.
Σε κουνέλια, η µείωση του βάρους της µήτρας των εγκυµονούντων θηλυκών και του αριθµού ζωντανών εµβρύων οφειλόταν σε αύξηση του αριθµού απορροφήσεων εµβρύων, αύξηση της απώλειας εµβρύου µετά την εµφύτευση και απώλεια όλων των νεογνών σε 4 από τα 6 εγκυµονούντα θηλυκά σε επίπεδα έκθεσης στο πλάσµα 3 φορές υψηλότερα από αυτά που παρατηρήθηκαν σε κλινικό περιβάλλον.
In rabbits, reductions in gravid uterine weights and number of live foetuses were due to increases in the number of resorptions, increases in post-implantation loss and complete litter loss in 4 of 6 pregnant females at plasma exposure levels 3-fold higher than is observed in clinic.
Η χορήγηση sunitinib σε αρουραίους σε δόσεις ≥5mg/ kg ηµερησίως κατά τη διάρκεια της οργανογένεσης προκάλεσε επιδράσεις στην ανάπτυξη αποτελούµενες από αυξηµένη συχνότητα δυσπλασιών του σκελετού των εµβρύων, η οποία χαρακτηρίστηκε από καθυστερηµένη οστέωση των θωρακικών/ οσφυϊκών σπονδύλων και προκλήθηκε σε επίπεδα έκθεσης στο πλάσµα 6 φορές υψηλότερα από αυτά που παρατηρήθηκαν σε κλινικό περιβάλλον.
Sunitinib treatment in rats during organogenesis resulted in developmental effects at ≥ 5 mg/ kg/ day consisting of increased incidence of foetal skeletal malformations, predominantly characterized as retarded ossification of thoracic/ lumbar vertebrae and occurred at plasma exposure levels 6-fold higher than is observed in clinic.
Στα κουνέλια, οι επιδράσεις στην ανάπτυξη αποτελούνταν από αυξηµένη συχνότητα λαγώχειλου σε επίπεδα έκθεσης στο πλάσµα περίπου ίσα µε αυτά που παρατηρήθηκαν σε κλινικό περιβάλλον, καθώς επίσης λαγώχειλου και λυκοστόµατος σε επίπεδα έκθεσης στο πλάσµα 2, 7 φορές υψηλότερα από αυτά που παρατηρήθηκαν σε κλινικό περιβάλλον.
In rabbits, developmental effects consisted of increased incidence of cleft lip at plasma exposure levels approximately equal to that observed in clinic, and cleft lip and cleft palate at plasma exposure levels 2.7-fold higher than is observed in clinic.
Περιεχόµενο καψακίου Μαννιτόλη Νατριούχος κροσκαρµελλόζη Ποβιδόνη Στεατικό µαγνήσιο
Capsule content Mannitol Croscarmellose Sodium Povidone Magnesium Stearate
Περίβληµα καψακίου Ζελατίνη Ερυθρό οξείδιο του σιδήρου (E172) ∆ιοξείδιο τιτανίου (E171)
17 Capsule Shell Gelatin Red Iron Oxide (E172) Titanium dioxide (E171)
Μελάνι εκτύπωσης Κόµµεα λάκκας Προπυλενογλυκόλη Υδροξείδιο του νατρίου Ποβιδόνη ∆ιοξείδιο τιτανίου (E171)
Printing ink Shellac Propylene glycol Sodium hydroxide Povidone Titanium dioxide (E171)