natgillin/translations-raw huggingface dataset:
32 Συχνές: αϋπνία Όχι συχνές: άγχος, αγχώδης διαταραχή, διαταραχή πανικού, σύγχυση, κατάθλιψη, παράξενα όνειρα, διαταραχή ύπνου, υπνηλία, δυσλειτουργία µνήµης
Anxiety, anxiety disorder, panic disorder, confusion, depression, abnormal dreams, sleep disorder, somnolence, memory impairment
∆ιαταραχές του νευρικού συστήµατος Συχνές: κεφαλαλγία, ζάλη Όχι συχνές: νευρικότητα, παραισθησία, περιφερική νευροπάθεια, τρόµος, ηµικρανία, συγκοπή
Nervousness, paraesthesia, peripheral neuropathy, tremor, migraine, syncope
Οφθαλµικές διαταραχές Όχι συχνές: παροδική θολή όραση, αίσθηµα καύσου/ νυγµού στον οφθαλµό, επιπεφυκίτις, µείωση οπτικής οξύτητας
Blurred vision, burning/ stinging in the eye, conjunctivitis, decrease in visual acuity
∆ιαταραχές ώτων και λαβυρίνθου Όχι συχνές:
Ear and labyrinth disorders Uncommon:
Ίλιγγος, εµβοές
Vertigo, tinnitus
Καρδιακές διαταραχές Όχι συχνές: υπόταση, ορθοστατική υπόταση, πόνος στο στέρνο, στηθάγχη, αποκλεισµός βαθµού ΙΙ - ΑV, καρδιαγγειακό επεισόδιο, έµφραγµα µυοκαρδίου, αίσθηµα παλµών, αρρυθµίες, (κολπική µαρµαρυγή, κολπιµή βραδυκαρδία, ταχυκαρδία, κοιλιακή ταχυκαρδία, κοιλιακή µαρµαρυγή)
Hypotension, orthostatic hypotension, sternalgia, angina pectoris, grade II-AV block, cerebrovascular event, myocardial infarction, palpitation, arrhythmias (atrial fibrillations, sinus bradycardia, tachycardia, ventricular tachycardia, ventricular fibrillation)
Αγγειακές διαταραχές Όχι συχνές: αγγειϊτις
Vasculitis
∆ιαταραχές του αναπνευστικού συστήµατος, του θώρακα και του µεσοθωρακίου Συχνές: βήχας, λοίµωξη ανώτερου αναπνευστικού, ρινική συµφόρηση, ιγµορίτις, διαταρχαχές ιγµορείων Όχι συχνές: δυσφορία στο φάρυγγα, φαρυγγίτις, λαρυγγίτις., δύσπνοια, βρογχίτις, επίσταξη, ρινίτις, πνευµονική συµφόρηση
Pharyngeal discomfort, pharyngitis, laryngitis, dyspnoea, bronchitis, epistaxis, rhinitis, respiratory congestion
∆ιαταραχές του γαστρεντερικού Συχνές:
Gastrointestinal disorders Common:
Κοιλιακό άλγος, ναυτία, διάρροια, δυσπεψία Όχι συχνές: δυσκοιλιότητα, πονόδοντος, ξηροστοµία, µετεωρισµός, γαστρίτις, έµετος
Constipation, dental pain, dry mouth, flatulence, gastritis, vomiting
∆ιαταραχές ήπατος και των χοληφόρων Άγνωστες: διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας
Liver function abnormalities
∆ιαταραχές του δέρµατος και του υποδόριου ιστού Όχι συχνές: αλωπεκία, δερµατίτις, ξηρό δέρµα, ερύθηµα, έξαψη, φωτοαυαισθησία, κνησµός, εξάνθηµα, κνίδωση, εφίδρωση
Alopecia, dermatitis, dry skin, erythema, flushing, photosensitivity, pruritus, rash, urticaria, sweating
∆ιαταραχές του µυοσκελετικού συστήµατος και του συνδετικού ιστού Συχνές: µυϊκές κράµπες, πόνος στην πλάτη, πόνος στο µηρό, µυαλγία Όχι συχνές: πόνος βραχίονα, οίδηµα αρθρώσεων, πόνος στο γόνατο, µυοσκελετικός πόνος, πόνος στον ώµο, δυσκαµψία, αρθραλγία, αρθρίτις, ισχιαλγία, ινοµυαλγία, µυϊκή αδυναµία
Arm pain, joint swelling, knee pain, musculoskeletal pain, shoulder pain, stiffness, arthralgia, arthritis, coxalgia, fibromyalgia, muscle weakness
∆ιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών Όχι συχνές: νυκτουρία, συχνή ούρηση, λοίµωξη ουροποιητικού συστήµατος
Nocturia, urinary frequency, urinary tract infection
∆ιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήµατος και του µαστού Όχι συχνές: µειωµένη libido, σεξουαλική ανικανότητα
Decreased libido, impotence
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Συχνές: ασθένεια, κόπωση, πόνος στο θώρακα Όχι συχνές: οίδηµα προσώπου, πυρετός
Asthenia, fatigue, chest pain
Έρευνες
28 Uncommon:
33 Συχνές: υπερκαλιαµιία, ήπια µείωση αιµατοκρίτη και αιµοσφαιρίνης Όχι συχνές: ήπια αύξηση των επιπέδων ουρίας και κρεατινίνης ορού Πολύ σπάνιες: αύξηση των ηπατικών ενζύµων και της χολερυθρίνης
Increase in hepatic enzymes and bilirubin.
Όχι συχνές: ακοκκιοκυτταραιµία, απλαστική αναιµία, αιµολυτική αναιµία, λευκοπενία, πορφύρα, θροµβοκυτοπενία.
Agranulocytosis, aplastic anaemia, haemolytic anaemia, leukopenia, purpura, thrombocytopenia
∆ιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήµατος Σπάνιες: αναφυλακτική αντίδραση
Anaphylactic reaction
∆ιαταραχές του µεταβολισµού και της θρέψης Όχι συχνές: ανορεξία, υπεργλυκαιµία, υπερουριχαιµία, υποκαλιαιµία, υπονατριαιµία
Anorexia, hyperglycaemia, hyperuricaemia, hypokalaemia, hyponatraemia
Ψυχιατρικές διαταραχές Όχι συχνές: αϋπνία
Insomnia
∆ιαταραχές του νευρικού συστήµατος Συχνές: κεφαλαλγία
Cephalalgia
Οφθαλµικές διαταραχές Όχι συχνές: παροδική θολή όραση, ξανθοψία
Necrotizing angiitis (vasculitis, cutaneous vasculitis)
Αγγειακές διαταραχές Όχι συχνές: νεκρωτική αγγειϊτις (µικροαγγειϊτις, δερµατική αγγειϊτις)
Respiratory distress including pneumonitis and pulmonary oedema
∆ιαταραχές του γαστρεντερικού Όχι συχνές: αδενίτις σιελογόνων αδένων, σπασµός, ερεθισµός στοµάχου, ναυτία, διάρροια, δυσκοιλιότητα
Sialoadenitis, spasms, stomach irritation, nausea, vomiting, diarrhoea, constipation
∆ιαταραχές ήπατος και των χοληφόρων οδών Όχι συχνές: ίκτερος (ενδοηπατική χολόσταση), παγκρεατίτις
Icterus (intrahepatic cholestatis), pancreatitis
∆ιαταραχές του δέρµατος και του υποδόριου ιστού Όχι συχνές: φωτοαυαισθησία, κνίδωση, τοξική επιδερµονεκρόλυση
Photosensitivity, urticaria, toxic epidermal necrolysis
∆ιαταραχές του µυοσκελετικού και του συνδετικού ιστού Όχι συχνές: µυϊκές κράµπες
Muscle cramps
∆ιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών Όχι συχνές: γλυκοζουρία, διάµεση νεφρίτις, νεφρική δυσλειτουργία, νεφρική ανεπάρκεια
Glycosuria, interstitial nephritis, renal dysfunction, renal failure
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Όχι συχνές: πυρετός, ζάλη
Fever, dizziness
∆εν διατίθενται ειδικά δεδοµένα για την αντιµετώπιση της υπερδοσολογίας µε Cozaar Comp.
Treatment is symptomatic and supportive.
H θεραπεία είναι συµπτωµατική και υποστηρικτική.
Therapy with Cozaar Comp should be discontinued and the patient observed closely.
Η θεραπεία µε Cozaar Comp θα πρέπει να διακοπεί και ο ασθενής να παρακολουθείται συχνά. Τα προτεινόµενα µέτρα περιλαµβάνουν πρόκληση εµέτου εάν η κατάποση είναι πρόσφατη και διόρθωση της αφυδάτωσης, της διαταραχής στην ισορροπία των
Suggested measures include induction of emesis if ingestion is recent, and
34 ηλεκτρολυτών και της υπότασης µε τις καθιερωµένες διαδικασίες.
29 correction of dehydration, electrolyte imbalance, hepatic coma and hypotension by established procedures.
Λοσαρτάνη Υπάρχουν περιορισµένα στοιχεία σχετικά µε την υπερδοσολογία στον άνθρωπο.
Losartan Limited data are available in regard to overdosage in humans.
Οι πιο συχνές εκδηλώσεις υπερδοσολογίας αναµένεται να είναι υπόταση και ταχυκαρδία.
The most likely manifestation of overdosage would be hypotension and tachycardia; bradycardia could occur from parasympathetic (vagal) stimulation.
Ούτε η λοσαρτάνη ούτε ο δραστικός µεταβολίτης µπορούν να αποµακρυνθούν µέσω αιµοδιύλισης.
Neither losartan nor the active metabolite can be removed by hemodialysis.
Υδροχλωροθειαζίδη Τα πιο συχνά συµπτώµατα και σηµεία που παρατηρήθηκαν είναι αυτά που προκλήθηκαν από απώλεια ηλεκτρολυτών (υποκαλιαιµία, υποχλωραιµία, υπονατριαιµία) και αφυδάτωση, ως αποτέλεσµα εκσεσηµασµένης διούρησης.
Hydrochlorothiazide The most common signs and symptoms observed are those caused by electrolyte depletion (hypokalemia, hypochloremia, hyponatremia) and dehydration resulting from excessive diuresis.
Συνδυασµός που περιέχει ανταγωνιστή των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ (τύπου ΑΤ 1) και ένα θειαζιδικό διουρητικό, Αντιϋπερτασικό Κωδικός ATC:
Combination containing an angiotensin II-receptor(type AT1)-antagonist and a thiazide diuretic, Antihypertensive, ATC code:
Η υδροχλωροθειαζίδη έχει δείξει ότι προκαλεί µέτριες αυξήσεις στο ουρικό οξύ.
Hydrochlorothiazide has been shown to cause modest increases in uric acid; the combination of losartan and hydrochlorothiazide tends to attenuate the diuretic-induced hyperuricemia.
Σε κλινικές µελέτες µετά από 12 εβδοµάδες θεραπείας µε λοσαρτάνη 50 mg/ υδροχλωροθειαζίδη 12. 5 mg, η µείωση της διαστολικής αρτηριακής πίεσης, σε καθιστή θέση ήταν κατά µέσο όρο 13. 2 mm µετά το τέλος της δόσης.
In clinical trials, after 12 weeks of therapy with losartan 50 mg/ hydrochlorothiazide 12.5 mg, trough sitting diastolic blood pressure was reduced by an average of up to 13.2 mmHg.
Το Cozaar Comp είναι αποτελεσµατικό στη µείωση της αρτηριακής πίεσης σε άνδρες και γυναίκες, µαύρους και µη µαύρους και σε νεότερους (< 65ετών) και ηλικιωµένους (≥ 65 ετών) ασθενείς και είναι αποτελεσµατικό σε όλους τους βαθµούς υπέρτασης.
Cozaar Comp is effective in reducing blood pressure in males and females, blacks and non-blacks and in younger (< 65 years) and older (≥ 65 years) patients and is effective in all degrees of hypertension.
35 Λοσαρτάνη
Losartan
Η αγγειοτενσίνη ΙΙ επίσης διεγείρει τον πολλαπλασιασµό των λείων µυϊκών κυττάρων.
Angiotensin II binds to the AT1 receptor found in many tissues (e. g. vascular smooth muscle, adrenal gland, kidneys and the heart)
Η λοσαρτάνη αναστέλλει εκλεκτικά τον ΑΤ1 υποδοχέα.
30 and elicits several important biological actions, including vasoconstriction and the release of aldosterone. Angiotensin II also stimulates smooth-muscle cell proliferation.
In vitro αλλά και in vivo τόσο η λοσαρτάνη όσο και ο φαρµακολογικά ενεργός καρβοξυλικού οξέος µεταβολίτης της Ε- 3174 αναστέλλουν όλες τις φυσιολογικές δράσεις που σχετίζονται µε την αγγειοτενσίνη ΙΙ, ανεξάρτητα από την πηγή ή τον τρόπο σύνθεσής της.
In vitro and in vivo losartan and its pharmacologically active carboxylic acid metabolite E-3174 block all physiologically relevant actions of angiotensin II, regardless of the source or route of its synthesis.
Με την διακοπή της λοσαρτάνης, οι τιµές της PRA και της αγγειοτενσίνης επιστρέφουν εντός 3 ηµερών στις αρχικές τιµές.
After the discontinuation of losartan, PRA and angiotensin II values fell within 3 days to the baseline values.
Ο ενεργός µεταβολίτης είναι 10 - έως 40 - φορές περισσότερο ενεργός από ότι η λοσαρτάνη στη σχέση βάρος προς βάρος.
The active metabolite is 10- to 40-times more active than losartan on a weight for weight basis.
Επιπλέον, σε µια συνολική ανάλυση 16 διπλά τυφλών κλινικών µελετών σε 4131 ασθενείς, η συχνότητα των αυθόρµητων αναφορών βήχα σε ασθενείς που θεραπεύονταν µε λοσαρτάνη ήταν παρόµοια (3. 1%) µε αυτή των ασθενών που έπαιρναν εικονικό φάρµακο (2. 6%) ή υδροχλωροθειαζίδη (4. 1%), λαµβανοµένου υπόψη ότι η συχνότητα µε αναστολείς ΜΕΑ ήταν 8. 8%.
In addition, in an overall analysis of 16 double-blind clinical trials in 4131 patients, the incidence of spontaneously reported cough in patients treated with losartan was similar (3.1%) to that of patients treated with placebo (2.6%) or hydrochlorothiazide (4.1%), whereas the incidence with ACE inhibitors was 8.8%.
Γενικά η λοσαρτάνη προκαλεί µείωση του ουρικού οξέος του ορού (συνήθως < 0. 4 mg/ dL), που ήταν σταθερή σε χρόνια θεραπεία.
Generally losartan causes a decrease in serum uric acid (usually < 0.4 mg/ dL) which was persistent in chronic therapy.
Σε ασθενείς µε ανεπάρκεια της αριστεράς κοιλίας οι δόσεις των 25 mg και των 50 mg λοσαρτάνης προκάλεσαν θετικές αιµοδυναµικές και νευροορµονικές επιδράσεις που χαρακτηρίζονταν από αύξηση του καρδιακού δείκτη και µειώσεις της πίεσης ενσφηνώσεως των πνευµονικών τριχοειδών, της συστηµατικής αντίστασης των αγγείων, της µέσης συστηµατικής αρτηριακής πίεσης και της καρδιακής συχνότητος καθώς και µείωση των κυκλοφορούντων επιπέδων της αλδοστερόνης και της
In patients with left ventricular failure, 25 mg and 50 mg doses of losartan produced positive hemodynamic and neurohormonal effects characterized by an increase in cardiac index and decreases in pulmonary capillary wedge pressure, systemic vascular resistance, mean systemic arterial pressure and heart rate and a reduction in circulating levels of aldosterone and norepinephrine, respectively.
Η εµφάνιση υπότασης σ΄αυτούς τους ασθενείς µε καρδιακή ανεπάρκεια ήταν δοσοεξαρτώµενη.
The occurrence of hypotension was dose related in these heart failure patients.
Οι µετρήσεις της αρτηριακής πίεσης 24 ώρες µετά τη χορήγηση σε σύγκριση µε εκείνη κατά την διάρκεια 5- 6 ωρών µετά τη χορήγηση, απέδειξαν µείωση της αρτηριακής πίεσης καθ’ όλο το 24ωρο.
Measurements of blood pressure 24 hours post-dose relative to 5 – 6 hours post-dose demonstrated blood pressure reduction over 24 hours; the natural diurnal rhythm was retained.
Ο φυσιολογικός ηµερήσιος ρυθµός διατηρήθηκε.
Blood pressure reduction at the end of the dosing interval was 70 – 80% of the effect seen 5-6 hours post- dose.
Η λοσαρτάνη είναι εξίσου αποτελεσµατική τόσο σε άνδρες και γυναίκες όσο και σε νεότερους (< 65 ετών) και ηλικιωµένους υπερτασικούς ασθενείς
31 Losartan is equally effective in males and females, and in younger (below the age of 65 years) and older hypertensive patients.
H µελέτη παρέµβασης της λοσαρτάνης µε τελικό σηµείο την µείωση της υπέρτασης (LIFE) ήταν µία τυχαιοποιηµένη, τριπλά τυφλή, ελεγχόµενη µε ενεργό παράγοντα µελέτη, που διεξήχθη σε 9193 υπερτασικούς ασθενείς ηλικίας 55 ως 80 ετών µε υπερτροφία της αριστεράς κοιλίας αποδεδειγµένης µέσω ηλεκτροκαρδιογραφήµατος (ΗΚΓ).
LIFE Study The Losartan Intervention For Endpoint reduction in hypertension (LIFE) study was a randomised, triple-blind, active-controlled study in 9193 hypertensive patients aged 55 to 80 years with ECG- documented left ventricular hypertrophy.
Όταν ο στόχος της µείωσης της αρτηριακής πίεσης (< 140/ 90 mmHg) δεν επιτυγχανόταν, προστίθετο κατ’ αρχήν υδροχλωροθειαζίδη (12. 5 mg) και όταν απαιτείτο, η δόση της λοσαρτάνης ή της ατενολόλης αυξανόταν σε 100 mg µία φορά ηµερησίως.
Other antihypertensives, with the exception of ACE inhibitors, angiotensin II antagonists or beta-blockers were added if necessary to reach the goal blood pressure.
Η µέση διάρκεια παρακολούθησης ήταν 4. 8 χρόνια.
The mean length of follow up was 4.8 years.
Η θεραπεία µε λοσαρτάνη οδήγησε σε µείωση του κινδύνου κατά 13% (p=0. 021, 95% διάστηµα εµπιστοσίνης 0. 77- 0. 98) σε σύγκριση µε την ατενολόλη για ασθενείς που επέτυχαν το πρωταρχικό συνδυασµένο τελικό σηµείο.
Treatment with losartan resulted in a 13.0% risk reduction (p=0.021, 95% confidence interval 0.77-0.98) compared with atenolol for patients reaching the primary composite endpoint.
Η θεραπεία µε λοσαρτάνη µείωσε τον κίνδυνο του εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 25% σε σύγκριση µε την ατενολόλη (p=0. 001, 95% διάστηµα εµπιστοσίνης 0. 63- 0. 89).
Treatment with losartan reduced the risk of stroke by 25% relative to atenolol (p=0.001 95% confidence interval 0.63-0.89).
37 ηλεκτρολυτών στα νεφρικά σωληνάρια, µέσω άµεσης αύξησης της απέκκρισης νατρίου και χλωρίου σε περίπου ίσες ποσότητες.
Thiazides affect the renal tubular mechanisms of electrolyte reabsorption, directly increasing excretion of sodium and chloride in approximately equivalent amounts.
Ο άξονας ρενίνης- αλδοστερόνης µεσολαβείται από την αγγειοτενσίνη ΙΙ και για το λόγο αυτό η συγχορήγηση ενός ανταγωνιστή του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης ΙΙ τείνει να αναστρέψει την απώλεια καλίου που σχετίζεται µε τα θειαζιδικά διουρητικά.
The renin-aldosterone link is mediated by angiotensin II and therefore coadministration of an angiotensin II receptor antagonist tends to reverse the potassium loss associated with thiazide diuretics.
Λοσαρτάνη Μετά από την από του στόµατος χορήγηση, η λοσαρτάνη απορροφάται και υφίσταται µεταβολισµό πρώτης διόδου. δηµιουργώντας ένα ενεργό µεταβολίτη καρβοξυλικού οξέος και άλλους ανενεργούς µεταβολίτες.
Losartan Following oral administration, losartan is well absorbed and undergoes first-pass metabolism, forming an active carboxylic acid metabolite and other inactive metabolites.
Η συστηµατική βιοδιαθεσιµότητα των δισκίωνη λοσαρτάνη είναι περίπου 33%.
The systemic bioavailability of losartan tablets is approximately 33%.
Η µέση µέγιστη συγκέντρωση τουη λοσαρτάνη και του ενεργού µεταβολίτη επιτυγχάνεται σε 1 ώρα και σε 3 - 4 ώρες αντιστοίχως. ∆εν υπήρξε κλινικά σηµαντική επίδραση στο προφίλ της συγκέντρωσης τουη λοσαρτάνη στο πλάσµα όταν το φάρµακο χορηγήθηκε µε το καθιερωµένο γεύµα.
There was no clinically significant effect on the plasma concentration profile of losartan when the drug was administered with a standardized meal.
Λοσαρτάνη Τόσο η λοσαρτάνη όσο και ο ενεργός µεταβολίτης του συνδέονται κατά > 99% µε τις πρωτεϊνες του πλάσµατος, πρωταρχικά µε την αλβουµίνη.
Losartan Both losartan and its active metabolite are ≥ 99% bound to plasma proteins, primarily albumin.
Μελέτες σε αρουραίους έδειξαν οτι η λοσαρτάνη διαπερνά ασθενώς τον αιµατοεγκεφαλικό φραγµό, και αυτό εάν συµβεί.
Studies in rats indicate that losartan crosses the blood- brain barrier poorly, if at all.
Υδροχλωροθειαζίδη
32 Hydrochlorothiazide Hydrochlorothiazide crosses the placental but not the blood-brain barrier and is excreted in breast milk.
Η υδροχλωροθειαζίδη διαπερνά τον µητρικό φραγµό αλλά όχι τον αιµατοεγκεφαλικό φραγµό, και απεκρίνεται στο µητρικό γάλα.
Biotransformation
Βιοµετατροπή Λοσαρτάνη Περίπου το 14% της ενδοφλέβιας ή της από του στόµατος χορηγούµενης δόσης της λοσαρτάνης µετατρέπεται στον ενεργό µεταβολίτη.
Losartan About 14% of an intravenously- or orally-administered dose of losartan is converted to its active metabolite.
Ελάχιστη µετατροπή της λοσαρτάνης στον ενεργό µεταβολίτη παρατηρήθηκε περίπου σε ένα 1% των ατόµων που µελετήθηκαν.
Minimal conversion of losartan to its active metabolite was seen in about one percent of individuals studied.
Επιπλέον, πέραν του ενεργού µεταβολίτη, δηµιουργούνται και ανενεργοί µεταβολίτες, συµπεριλαµβανοµένων δύο µέγιστους που δηµιουργούνται µέσω της υδροξυλίωσης της πλευρικής βουτυλικής αλυσίδας και ένας ήσσονος σηµασίας µεταβολίτης, ένα N- 2 tetrazole glucuronide.
In addition to the active metabolite, inactive metabolites are formed, including two major metabolites formed by hydroxylation of the butyl side chain and a minor metabolite, an N-2 tetrazole glucuronide.
Λοσαρτάνη H κάθαρση του πλάσµατος της λοσαρτάνης και του ενεργού µεταβολίτη είναι περίπου 600 ml/ min και 50 ml/ min αντιστοίχως.
Losartan Plasma clearance of losartan and its active metabolite is about 600 mL/ min and 50 mL/ min, respectively.
38 περίπου 74 ml/ min και 26 ml/ min αντιστοίχως.
Renal clearance of losartan and its active metabolite is about 74 mL/ min and 26 mL/ min, respectively.
Οτανη λοσαρτάνη χορηγείται από το στόµα, περίπου το 4% της δόσης αποβάλλεται αµετάβλητο µε τα ούρα και το 6% αποβάλλεται µε τα ούρα ως ενεργός µεταβολίτης.
When losartan is administered orally, about 4% of the dose is excreted unchanged in the urine, and about 6% of the dose is excreted in the urine as active metabolite.
Μετά την από του στόµατος χορήγηση, οι συγκεντρώσεις τουη λοσαρτάνη και του ενεργού µεταβολίτη στο πλάσµα κλίνουν πολυεκθετικά µε τελικό χρόνο ηµίσειας ζωής περίπου 2 ώρες και 6- 9 ώρες, αντίστοιχα.
Following oral administration, plasma concentrations of losartan and its active metabolite decline polyexponentially with a terminal half-life of about 2 hours and 6-9 hours, respectively.
Κατά την διάρκεια της δοσολογίας µία φορά ηµερησίως µε 100 mg, ούτεη λοσαρτάνη ούτε ο ενεργός µεταβολίτης συσσωρεύονται σηµαντικά στο πλάσµα.
During once- daily dosing with 100 mg, neither losartan nor its active metabolite accumulates significantly in plasma.
Κατόπιν από του στόµατος / ενδοφλέβιας χορήγησης της σεσηµασµένης µε 14C λοσαρτάνης στον άνθρωπο, περίπου 35% της ραδιενέργειας ανευρίσκεται στα ούρα και 58% / στα κόπρανα.
Following an oral dose of 14C-labeled losartan in man, about 35% of radioactivity is recovered in the urine and 58% in the feces.
Υδροχλωροθειαζίδη Η υδροχλωροθειαζίδη δεν µεταβολίζεται αλλά αποµακρύνεται ταχέως από τα νεφρά.
Hydrochlorothiazide Hydrochlorothiazide is not metabolized but is eliminated rapidly by the kidney.
Οταν τα επίπεδα του πλάσµατος παρακολουθήθηκαν για τουλάχιστον 24 ώρες, ο χρόνος ηµίσειας ζωής στο πλάσµα παρατηρήθηκε ότι κυµαίνεται µεταξύ 5. 6 και 14. 8 ωρών.
When plasma levels have been followed for at least 24 hours, the plasma half-life has been observed to vary between 5.6 and 14.8 hours.
Τουλάχιστον 61% της από του στόµατος χορηγούµενης δόσης αποµακρύνεται αµετάβλητο σε 24 ώρες.
At least 61 percent of the oral dose is eliminated unchanged within 24 hours.
Λοσαρτάνη - Υδροχλωροθειαζίδη Οι συγκεντρώσεις της λοσαρτάνης και του ενεργού µεταβολίτη στο πλάσµα και η απορρόφηση της υδροχλωροθειαζίδης, που παρατηρήθηκαν σε ηλικιωµένους υπερτασικούς άνδρες, δεν είναι σηµαντικά διαφορετικές από αυτές που παρατηρήθηκαν σε νέους υπερτασικούς άνδρες.
Losartan-Hydrochlorothiazide The plasma concentrations of losartan and its active metabolite and the absorption of hydrochlorothiazide in elderly hypertensives are not significantly different from those in young hypertensives.
Λοσαρτάνη Επειτα από χορήγηση από το στόµα σε ασθενείες µε ήπια έως µέτριου βαθµού αλκοολικής αιτιολογίας κίρρωση του ήπατος, οι συγκεντρώσεις πλάσµατος τουη λοσαρτάνη και του ενεργού του µεταβολίτη ήταν αντίστοιχα 5 φορές και 1, 7 φορές µεγαλύτερες από εκείνες που εµφανίζονται σε νέους άνδρες εθελοντές.
Losartan Following oral administration in patients with mild to moderate alcoholic cirrhosis of the liver, plasma concentrations of losartan and its active metabolite were, respectively, 5-fold and 1.7-fold greater than those seen in young male volunteers.
Προκλινικά δεδοµένα δεν έδειξαν ιδαίτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο βάσει συµβατικών µελετών γενικής φαρµακολογίας, γενοτοξικότητας και πιθανότητας καρκινογένεσης.
The toxic potential of the combination of
Η πιθανότητα τοξικότητας του συνδυασµού της λοσαρτάνης / υδροχλωροθειαζίδης έχει αξιολογηθεί σε µελέτες χρόνιας τοξικότητας, διάρκειας έως έξι µήνες σε αρουραίους και σκύλους κατόπιν χορήγησης από του στόµατος, και οι αλλαγές που παρατηρήθηκαν σ' αυτές τις µελέτες µε τον συνδυασµό είχαν προκληθεί κυρίως µε το συστατικό λοσαρτάνη.
33 losartan/ hydrochlorothiazide was evaluated in chronic toxicity studies for up to six months duration in rats and dogs after oral administration, and the changes observed in these studies with the combination were mainly produced by the losartan component.
Η χορήγηση του συνδυασµού της λοσαρτάνης / υδροχλωροθειαζίδης επήγαγε µείωση των παραµέτερων των ερυθρών αιµοσφαιρίων στο αίµα (ερυθροκύτταρα, αιµοσφαιρίνη, αιµατοκρίτης), αύξηση της ουρίας- Ν στο πλάσµα, µείωση του βάρους της καρδιάς (χωρίς ιστολογική συσχέτιση) και γαστρεντερικές αλλαγές (βλάβες του βλεννογόνου υµένα, έλκη, διαβρώσεις, αιµορραγίες). ∆εν υπήρξε απόδειξη για τερατογένεση σε αρουραίους ή κουνέλια που έλαβαν θραπεία µε το συνδυασµό λοσαρτάνη / υδροχλωροθειαζίδη.
The administration of the losartan/ hydrochlorothiazide combination induced a decrease in the red blood cell parameters (erythrocytes, haemoglobin, haematocrit), a rise in urea-N in the serum, a decrease in heart weight (without a histological correlate) and gastrointestinal changes (mucous membrane lesions, ulcers, erosions, haemorrhages).
Εχει παρατηρηθεί εµβρυϊκή τοξικότητα σε αρουραίους, όπως απεδείχθη µε µικρή αύξηση των υπεράριθµων πλευρών στην γενεά F1, όταν τα θηλυκά έλαβαν θεραπεία πριν και κατά την διάρκεια της κύησης.
Foetal toxicity in rats, as evidenced by a slight increase in supernumerary ribs in the F1 generation, was observed when females were treated prior to and throughout gestation.
Όπως παρατηρήθηκε σε µελέτες µόνο µε λοσαρτάνη, ανεπιθύµητες εµβρυϊκές και νεογνικές επιδράσεις, συµπεριλαµβανοµένης της νεφρικής τοξικότητας και εµβρυϊκό θάνατο, παρατηρήθηκαν όταν η εγκυµονούσα αρουραίος έλαβε θεραπεία µε τον συνδυασµό λοσαρτάνης / υδροχλωροθειαζίδης κατά το τελευταίο διάστηµα της κύησης και / ή κατά τον θηλασµό.
As observed in studies with losartan alone, adverse foetal and neonatal effects, including renal toxicity and foetal death, occurred when pregnant rate were treated with the losartan/ hydrochlorothiazide combination during late gestation and/ or lactation.
Cozaar Comp 50 mg/ 12. 5 mg, Cozaar Comp 100 mg/ 12. 5 mg and Cozaar Comp 100 mg/ 25 mg:
Cozaar Comp 50 mg/ 12.5 mg, Cozaar Comp 100 mg/ 12.5 mg and Cozaar Comp 100 mg/ 25 mg:
Κάθε δισκίο περιέχει τα ακόλουθα αδρανή συστατικά: microcrystalline cellulose( E460), lactose monohydrate, pregelatinized maize starch, magnesium stearate (E572), hydroxypropyl cellulose (E463), hypromellose( E464).
Each tablet contains the following inactive ingredients: microcrystalline cellulose(E460), lactose monohydrate, pregelatinized maize starch, magnesium stearate (E572), hydroxypropyl cellulose (E463), hypromellose(E464).