natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πολύ σπάνιες *: εντερική απόφραξη, εντερική διάτρηση, ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα, ισχαιμική κολίτιδα, μεσεντέρια θρόμβωση, νεκρωτική εντεροκολίτιδα, οισοφαγίτιδα, ασκίτης, οξεία παγκρεατίτιδα
Very rare*: bowel obstruction, bowel perforation, pseudomembranous colitis, ischemic colitis, mesenteric thrombosis, necrotising enterocolitis, oesophagitis, ascites, acute pancreatitis
Ηπατοχολικές διαταραχές:
Hepatobiliary disorders:
Πολύ σπάνιες *: ηπατική νέκρωση, ηπατική εγκεφαλοπάθεια
Very rare*: hepatic necrosis, hepatic encephalopathy
Πολύ συχνές: αλωπεκία Συχνές: παροδικές αλλοιώσεις στο δέρμα, ξηροδερμία, αποφολιδωτική δερματίτιδα, κνησμός, εξάνθημα, ακμή, παροδικές και ήπιες αλλαγές των νυχιών Καθόλου συχνές: αλλοιώσεις στο χρωματισμό των νυχιών ή αποχρωματισμός της στοιβάδας των νυχιών
Very common: alopecia Common: transient skin change, dry skin, exfoliative dermatitis, pruritis, rash, acne, transient and mild nail changes
Σπάνιες *: ερύθημα
Uncommon: changes in nail pigmentation or discoloration of nail bed
Πολύ σπάνιες *: σύνδρομο Stevens- Johnson, επιδερμική νεκρόλυση, πολύμορφο ερύθημα, κνίδωση, ονυχόλυση (οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία θα πρέπει να φορούν αντιηλιακή προστασία στα χέρια και πόδια)
Rare*: erythema
Μυοσκελετικές διαταραχές και διαταραχές των συνδετικών
Stevens-Johnson syndrome, epidermal necrolysis, erythema multiforme, urticaria, onycholysis (patients on therapy should wear sun protection on hands and feet)
Πολύ συχνές: αρθραλγία, μυαλγία
Musculoskeletal and connective tissue disorders:
Συχνές: πόνος στα οστά, κράμπες στα πόδια, μυασθένεια, πόνος στην πλάτη
Very common: arthralgia, myalgia Common: bone pain, leg cramps, myasthenia, back pain
Γενικές διαταραχές και συνθήκες χορήγησης:
General disorders and administration site conditions:
Πολύ συχνές: εξασθένιση, πόνος, οίδημα περιλαμβανομένου περιφερικού και προσώπου
Very common: asthenia, pain, oedema including peripheral and face
Συχνές: ήπιες αντιδράσεις στην περιοχή της έγχυσης (ερυθρίαση, εξασθένηση, αποχρωματισμός δέρματος ή πρήξιμο, πόνος, εξαγγείωση, μπορεί να προκαλέσει κυτταρίτιδα και εξέλκωση δέρματος), δυσφορία, πόνος στο στήθος, ρίγος, πυρεξία
Common: mild injection site reactions (erythema, tenderness, skin discoloration or swelling, pain, extravasation, can result in cellulitis and skin ulceration), malaise, chest pain, chills, pyrexia
Συχνές: σημαντική αύξηση των τρανσαμινασών, σημαντική αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης
Common: severe elevation in transaminases, severe elevation in alkaline phosphatase
Σπάνιες: σημαντική αύξηση της χολερυθρίνης
Uncommon: severe elevation in bilirubin
Συνδυασμός θεραπείας
Combination therapy
Η ακόλουθη συζήτηση αναφέρεται σε δυο κύριες δοκιμές που αφορούν τη χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής του καρκίνου των ωοθηκών (paclitaxel + σισπλατίνη: περισσότεροι από 1050 ασθενείς) και δυο δοκιμές Φάσης ΙΙΙ που αφορούν τη θεραπεία του NSCLC σε προχωρημένο στάδιο (paclitaxel + σισπλατίνη: περισσότεροι από 360 ασθενείς) (βλ. ενότητα 5. 1).
The following discussion refers to two major trials for the first-line chemotherapy of ovarian cancer (paclitaxel + cisplatin: over 1050 patients) and two Phase III trials for the treatment of advanced NSCLC (paclitaxel + cisplatin: over 360 patients) (see section 5.1).
10 Όταν η χορήγηση έγινε ως έγχυση 3 ωρών για χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής καρκίνου των ωοθηκών, αναφέρθηκαν νευροτοξικότητα, αρθραλγία/ μυαλγία και υπερευαισθησία πιο συχνά και σε σοβαρότερη μορφή σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με paclitaxel ακολουθούμενο από σισπλατίνη σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με κυκλοφωσφαμίδη ακολουθούμενη από σισπλατίνη.
When administered as a 3 hour infusion for the first-line chemotherapy of ovarian cancer, neurotoxicity, arthralgia/ mayalgia, and hypersensitivity were reported as more frequent and severe by patients treated with paclitaxel followed by cisplatin than patients treated with cyclophosphamide followed by cisplatin.
Η μυελοκαταστολή εμφανίστηκε με μικρότερη συχνότητα και σοβαρότητα με paclitaxel ως έγχυση 3 ωρών ακολουθούμενο από σισπλατίνη σε σύγκριση με κυκλοφωσφαμίδη ακολουθούμενη από σισπλατίνη.
Myelosuppression appeared to be less frequent and severe with paclitaxel as a 3 hour infusion followed by cisplatin compared with cyclophosphamide followed by cisplatin.
Η νευροτοξικότητα, κυρίως η περιφερική νευροπάθεια, εμφανίστηκε πιο συχνά και σε σοβαρότερη μορφή με έγχυση 175 mg/ m2 3 ωρών (85% νευροτοξικότητα, 15% σοβαρή) σε σύγκριση με έγχυση 135 mg/ m2 24 ωρών (25% περιφερική νευροπάθεια, 3% σοβαρή) όταν το paclitaxel συνδυάστηκε με σισπλατίνη.
Neurotoxicity, mainly peripheral neuropathy, appeared to be more frequent and severe with a 175 mg/ m2 3 hour infusion (85% neurotoxicity, 15% severe) than with a 135 mg/ m2 24 hour infusion (25% peripheral neuropathy, 3% severe) when paclitaxel was combined with cisplatin.
Σε ασθενείς με NSCLC και σε ασθενείς με καρκίνο των ωοθηκών που έλαβαν θεραπεία με paclitaxel με διάρκεια μεγαλύτερη των 3 ωρών ακολουθούμενο από σισπλατίνη, υπάρχει εμφανής αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης της σοβαρής νευροτοξικότητας.
In NSCLC and ovarian cancer patients treated with paclitaxel over 3 hours followed by cisplatin, there is an apparent increase in the incidence of severe neurotoxicity.
Μπορεί να εμφανιστεί περιφερική νευροπάθεια μετά τον πρώτο κύκλο θεραπείας και να επιδεινωθεί με αυξανόμενη έκθεση στο paclitaxel.
Peripheral neuropathy can occur following the first course and can worsen with increasing exposure to paclitaxel.
Η περιφερική νευροπάθεια ήταν η αιτία διακοπής του paclitaxel σε μερικές περιπτώσεις.
Peripheral neuropathy was the cause of paclitaxel discontinuation in a few cases.
Τα συμπτώματα της αντίληψης συνήθως βελτιώθηκαν ή υποχώρησαν εντός μηνών από τη διακοπή του paclitaxel.
Sensory symptoms have usually improved or resolved within months of paclitaxel discontinuation.
Σε οκτώ δημοσιευμένες κλινικές δοκιμές (8 δοκιμές Φάσης ΙΙΙ) που περιλάμβαναν 4735 ασθενείς με καρκίνο των ωοθηκών σε προχωρημένο στάδιο και σε δώδεκα δημοσιευμένες κλινικές δοκιμές (μία μεγάλη δοκιμή Φάσης ΙΙ και έντεκα δοκιμές Φάσης ΙΙΙ) που περιλάμβαναν 4315 ασθενείς με NSCLC που λάμβαναν paclitaxel και θεραπευτική αγωγή περιέχουσα πλατίνη, παρατηρήθηκαν παρόμοιες ανεπιθύμητες ενέργειες σε σύγκριση με μονοθεραπεία με paclitaxel.
9 In eight published clinical trials (8 Phase III trials) including 4735 patients with advanced ovarian cancer and in twelve published clinical trials (one large Phase II and eleven Phase III trials) including 4315 NSCLC patients treated with paclitaxel and platinum-containing regimens, similar undesirable effects were observed compared to single-agent paclitaxel treatment.
Επιπλέον, πολύ σπάνια εμφανίστηκαν ειλεός, επιδράσεις στην κάθαρση κρεατινίνης, παθολογικές τιμές ηλεκτρολυτών (π. χ. υπονατριαιμία, υπομαγνησιαιμία), υπεργλυκαιμία, βήχας και πνευμονία.
Additionally ileus, effects on creatinine clearance, abnormal electrolytes (e. g. hyponatremia, hypomagnesemia), hyperglycaemia, cough and pneumonia occurred very rarely.
Πολύ σπάνια αναφέρθηκε πνευμονίτιδα σε ασθενείς υπό συνακόλουθη ραδιοθεραπεία ή/ και γεμσιταβίνη.
Pneumonitis in patients receiving concomitant radiotherapy and/ or gemcitabine has been reported very rarely.
Σάρκωμα του Καπόζι σχετιζόμενο με AIDS
AIDS related Kaposi’ s sarcoma
Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες σχετίζονται με 107 ασθενείς με AIDS- KS υπό θεραπεία με 100 mg/ m 2 Paxene χορηγούμενο ως έγχυση 3 ωρών ως χημειοθεραπεία δεύτερης γραμμής σε μια κλινική μελέτη και θεωρήθηκαν δυνητικώς ή πιθανώς σχετιζόμενες με το Paxene.
The following undesirable effects relate to 107 AIDS-KS patients treated with 100 mg/ m2 Paxene administered as a 3 hour infusion as second-line chemotherapy in a clinical study, and were considered possibly or probably related to Paxene.
Σε γενικές γραμμές, με εξαίρεση αιματολογικά και ηπατικά περιστατικά (βλ. παρακάτω), η συχνότητα και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών σε ασθενείς με AIDS- KS ήταν παρόμοιες με αυτές που σημειώθηκαν σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους υπό μονοθεραπεία με paclitaxel.
Except for haematological and hepatic events (see below), generally the frequency and severity of undesirable effects in AIDS-KS patients were similar to those noted in patients with other solid tumours treated with paclitaxel monotherapy.
Η καταστολή του μυελού των οστών ήταν η κύρια τοξικότητα που οδηγεί σε μείωση της δόσης Paxene.
Bone marrow suppression was the major dose-limiting toxicity of Paxene.
Σοβαρή ουδετεροπενία (< 500 κύτταρα/ mm3) παρουσιάστηκε στο 20% και το 39% των ασθενών κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου θεραπείας και ολόκληρης της περιόδου θεραπείας, αντίστοιχα.
Severe neutropenia (< 500 cells/ mm3) occurred in 20% and 39% of patients during the first course of treatment and the entire treatment period respectively.
Ουδετεροπενία υπήρχε για > 7 ημέρες στο 41% των ασθενών και για 30 έως 35 ημέρες στο 8% των ασθενών.
Neutropenia was present for > 7 days in 41% and for 30-35 days in 8% of patients.
Η συχνότητα εμφάνισης ουδετεροπενίας βαθμού 4 με διάρκεια 7 ημέρες ή περισσότερο ήταν 22%.
The incidence of Grade 4 neutropenia lasting 7 days or more was 22%.
Ουδετεροπενικός πυρετός σχετιζόμενος με Paxene αναφέρθηκε στο 14% των ασθενών.
Neutropenic fever related to Paxene was reported in 14% of patients.
Υπήρξαν τρία σηπτικά επεισόδια (2, 8%) κατά τη χορήγηση του Paxene σχετιζόμενα με το φαρμακευτικό προϊόν που κατέληξαν σε θάνατο.
There were three septic episodes (2.8%) during Paxene administration related to the medicinal product that proved fatal.
Θρομβοκυτταροπενία παρατηρήθηκε στο 50% των ασθενών και ήταν σοβαρή (< 50. 000 κύτταρα/ mm3) στο 9% των ασθενών.
Thrombocytopenia was observed in 50% of patients, and was severe (< 50,000 cells/ mm3) in 9%.
Αναιμία (Hb < 11 g/ dL) παρατηρήθηκε στο 61% των ασθενών και ήταν σοβαρή (Hb < 8 g/ dL) στο 10% των ασθενών.
Anaemia (Hb < 11 g/ dL) was observed in 61% of patients and was severe (Hb < 8 g/ dL) in 10%.
Μεταγγίσεις ερυθρών αιμοσφαιρίων ήταν απαραίτητες στο 21% των ασθενών.
Red cell transfusions were required in 21% of patients.
Μεταξύ των ασθενών (> 50% που λάμβαναν αναστολείς της πρωτεάσης) με φυσιολογική ηπατική λειτουργία κατά την έναρξη της θεραπείας, το 28%, το 43% και το 44% παρουσίασε αύξηση στη
Among patients (> 50% on protease inhibitors) with normal baseline liver function, 28%, 43% and 44% had elevations in bilirubin, alkaline phosphatase and AST (SGOT), respectively.
11 χολερυθρίνη, αλκαλική φωσφατάση και AST (SGOT), αντίστοιχα.
For each of these parameters, the increases were severe in 1% of cases.
Κανένα γνωστό αντίδοτο δεν υπάρχει για την υπερβολική δόση Paxene.
No known antidote exists for Paxene overdose.
Σε περίπτωση υπερβολικής δόσης, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται στενά.
In the event of an overdose, the patient should be closely monitored.
Κωδικός ATC:
Antineoplastic agents (taxanes), ATC code:
Η ενεργός ουσία του Paxene είναι το paclitaxel.
The exact mechanism of the antitumour activity of paclitaxel is not known.
Ο ακριβής μηχανισμός της αντινεοπλασματικής δράσης της paclitaxel δεν είναι γνωστός.
It is generally believed that paclitaxel promotes the assembly of microtubules from tubulin dimer and prevents depolymerisation.
Γενικά πιστεύεται ότι το paclitaxel προάγει τη δημιουργία μικροσωληνίσκων από διμερή τομπουλίνης και αναστέλλει τον αποπολυμερισμό.
Stabilisation results in the inhibition of the normal dynamic reorganisation of the microtubular network that is essential for vital interphase and mitotic cellular functions.
Επιπλέον, το paclitaxel οδηγεί στη δημιουργία δεσμίδων μικροσωληνίσκων καθ 'όλη τη διάρκεια του κυτταρικού κύκλου καθώς και πολυάριθμων αστέρων μικροσωληνίσκων κατά τη διάρκεια της μίτωσης.
In addition, paclitaxel induces bundles of microtubules throughout the cell cycle and multiple asters of microtubules during mitosis.
Μεταστατικός καρκίνος του μαστού:
Metastatic breast cancer:
Ερευνήθηκαν η δραστικότητα και η ασφάλεια χορήγησης του Paxene (175 mg/ m2 σε διάρκεια 3 ωρών και διαστήματα 3- εβδομάδων) σε περιπτώσεις ανίατου μεταστατικού καρκίνου του μαστού σε 172 γυναίκες σε μία πολυκεντρική, ανοιχτής- σήμανσης, πειραματική δοκιμή Φάσης ΙΙΙ.
10 The efficacy and safety of Paxene (175 mg/ m² over 3 hours at 3-week intervals) in refractory metastatic breast cancer were investigated in 172 women in a multicentre, open-label Phase III trial.
Το ποσοστό κλινικής απόκρισης ήταν 18, 5%, ο μέσος χρόνος έως την εξέλιξη ήταν 2, 8 μήνες (CI = 2, 1 - 3, 3 μήνες) και ο μέσος χρόνος επιβίωσης ήταν 9, 9 μήνες (CI =, 8 - 13, 1 μήνες).
2.1 - 3.3 months) and the median survival time was 9.9 months (CI:
Τα αποτελέσματα της χορήγησης Paxene είναι σχεδόν παρόμοια με εκείνα των δημοσιευμένωνπειραματικών δοκιμών Φάσης ΙΙΙ με paclitaxel.
The results obtained with Paxene are closely similar to those of published paclitaxel Phase III trials.
Καρκίνος των ωοθηκών σε προχωρημένο στάδιο (θεραπεία πρώτης γραμμής):
Advanced ovarian cancer (first-line treatment):
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της χορήγησης του paclitaxel αξιολογήθηκαν σε δύο κύριες, τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες δοκιμές (έναντι κυκλοφωσφαμίδης 750 mg/ m2 / σισπλατίνης 75 mg/ m2).
The efficacy and safety of paclitaxel were evaluated in two major, randomised, controlled trials (vs. cyclophosphamide 750 mg/ m2/ cisplatin 75 mg/ m2).
Στην πρώτη δοκιμή, περισσότεροι από 650 ασθενείς με πρωτοπαθή καρκίνο των ωοθηκών σε στάδιο ΙIb- c, ΙΙΙ ή IV έλαβαν το μέγιστο 9 κύκλους θεραπείας με paclitaxel (175 mg/ m2 σε διάστημα 3 ωρών) ακολουθούμενο από σισπλατίνη (75 mg/ m2) ή εικονικό φάρμακο.
In the first trial, over 650 patients with stage IIb-c, III or IV primary ovarian cancer received a maximum of 9 treatment courses of paclitaxel (175 mg/ m2 over 3 hours) followed by cisplatin (75 mg/ m2) or control.
Η δεύτερη κύρια δοκιμή αξιολόγησε το μέγιστο 6 κύκλους θεραπείας με paclitaxel (135 mg/ m2 σε διάστημα 24 ωρών) ακολουθούμενο από σισπλατίνη (75 mg/ m2) ή εικονικό φάρμακο σε περισσότερους από 400 ασθενείς με πρωτοπαθή καρκίνο των ωοθηκών σε στάδιο III/ IV με παραμένουσα νόσο > 1 εκ. μετά από λαπαροτομία ή με απομακρυσμένες μεταστάσεις.
The second major trial evaluated a maximum of 6 courses of either paclitaxel (135 mg/ m² over 24 hours) followed by cisplatin (75 mg/ m²) or control in over 400 patients with stage III/ IV primary ovarian cancer, with a > 1 cm residual disease after staging laparotomy, or with distant metastases.
Παρότι οι δύο διαφορετικές δοσολογίες του paclitaxel δεν συγκρίθηκαν άμεσα μεταξύ τους, και στις δυο δοκιμές οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με paclitaxel σε συνδυασμό με σισπλατίνη εμφάνισαν σημαντικά περισσότερο χρόνο έως την εξέλιξη της νόσου (μελέτη 1: διάμεση τιμή 15, 3 μήνες έναντι 11, 5 μηνών, p < 0, 001, μελέτη 2: διάμεση τιμή 17 μήνες έναντι 13 μηνών, p < 0, 001), και μεγαλύτερη διάρκεια επιβίωσης (μελέτη 1: διάμεση τιμή 36 μήνες έναντι 26 μηνών, p=0, 0016, μελέτη 2: διάμεση τιμή 36 μήνες έναντι 24 μηνών, p < 0, 001) και στη μελέτη 1 σημαντικά υψηλότερο ποσοστό απόκρισης (μελέτη 1:
Although the two different paclitaxel posologies were not compared with each other directly, in both trials patients treated with paclitaxel in combination with cisplatin had a significantly longer time to progression (Study 1: median 15.3 months vs 11.5 months, p < 0.001; Study 2: median 17 months vs 13 months, p < 0.001), and longer survival time (Study 1: median 36 months vs 26 months, p= 0.0016; Study 2: median 36 months vs 24 months, p < 0.001), and in Study 1 a significantly higher response rate (Study 1:
59% έναντι 45%, p=0, 014, μελέτη 2:
59% vs 45%, p= 0.014; Study 2:
60% έναντι 50%, ασήμαντο αποτέλεσμα), όταν συγκρίθηκαν με τη θεραπεία αναφοράς.
60% vs 50%, NS), when compared with standard therapy.
Παρατηρήθηκαν αυξημένη νευροτοξικότητα, αρθραλγία/ μυαλγία, αλλά μειωμένη μυελοκαταστολή σε ασθενείς με καρκίνο των ωοθηκών σε προχωρημένο στάδιο στους οποίους χορηγήθηκε
Increased neurotoxicity, arthralgia/ myalgia but reduced myelosuppression were observed in advanced ovarian cancer patients administered 3 hour infusion paclitaxel/ cisplatin as compared to patients who received cyclophosphamide/ cisplatin.
12 paclitaxel/ σισπλατίνη ως έγχυση 3 ωρών σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν κυκλοφωσφαμίδη/ σισπλατίνη.
Metastatic ovarian cancer (second-line treatment):
Μεταστατικός καρκίνος των ωοθηκών (θεραπεία δεύτερης γραμμής):
The efficacy and safety of Paxene (175 mg/ m² over 3 hours repeated at 3-week intervals) in advanced metastatic ovarian cancer were investigated in 120 women in a multicentre, open-label extended Phase II trial.
Ερευνήθηκαν η δραστικότητα και η ασφάλεια χορήγησης του Paxene (175 mg/ m2 σε διάρκεια 3 ωρών και διαστήματα 3- εβδομάδων) σε περιπτώσεις μεταστατικού καρκίνου των ωοθηκών σε προχωρημένο στάδιο σε 120 γυναίκες σε μία πολυκεντρική, ανοιχτής- σήμανσης, εκτεταμένη πειραματική δοκιμή Φάσης ΙΙ.
The clinical response rate was 21.7% (CI:
Το ποσοστό κλινικής αντίδρασης ήταν 21, 7% (CI = 14, 7 - 31, 1%), ο μέσος χρόνος έως την εξέλιξη ήταν 4, 1 μήνες (CI =, 3 - 4, 9 μήνες) και ο μέσος χρόνος επιβίωσης ήταν 13, 4 μήνες (CI = 11, 5 - 15, 0 μήνες).
3.3 - 4.9 months) and the median survival time was 13.4 months (CI:
Τα αποτελέσματα της χορήγησης Paxene είναι σχεδόν παρόμοια με εκείνα των δημοσιευμένων πειραματικών δοκιμών Φάσης ΙΙΙ με paclitaxel.
The results obtained with Paxene are closely similar to those of published paclitaxel Phase III trials.
Μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα σε προχωρημένο στάδιο:
Efficacy of paclitaxel/ cisplatin combination has been demonstrated in two randomised, controlled trials in patients with locally advanced or metastatic NSCLC.
Στην πρώτη δοκιμή, 332 ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό NSCLC έλαβαν τυχαιοποιημένα σισπλατίνη (80 mg/ m2) σε συνδυασμό με τενιποσίδη (100 mg/ m2, n = 166) ή σισπλατίνη (80 mg/ m2) και paclitaxel (175 mg/ m2, n = 166).
In the first study, 332 patients with locally advanced or metastatic NSCLC were randomised to receive cisplatin (80 mg/ m2) in combination with teniposide (100 mg/ m2; n= 166), or cisplatin (80 mg/ m2) and paclitaxel (175 mg/ m2; n= 166).
Δεν υπήρξε πλεονέκτημα επιβίωσης (9, 5 έναντι 9, 9 μηνών) ή επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (5, 1 έναντι 5, 0 μηνών) με σισπλατίνη/ paclitaxel έναντι σισπλατίνης/ τενιποσίδης.
However, the higher response rates (37% vs.
Ωστόσο, τα υψηλότερα ποσοστά ανταπόκρισης (3, 7% έναντι 26%), οι λιγότερες συνολικά ανεπιθύμητες ενέργειες και η βελτιωμένη βραχυπρόθεσμη ποιότητα ζωής (QoL) με σισπλατίνη/ paclitaxel έναντι σισπλατίνης/ τενιποσίδης θεωρήθηκαν σημαντικά αποτελέσματα σε παρηγορικό πληθυσμό.
26%), lesser overall side effects and improved short term QoL with cisplatin/ paclitaxel vs cisplatin/ tenoposide were considered important results in a palliative population.
Περιφερική νευροτοξικότητα βαθμού 2 ή 3 παρατηρήθηκε πιο συχνά με σισπλατίνη/ paclitaxel (29% έναντι 6%).
6%).
Στη δεύτερη δοκιμή, 599 ασθενείς στο στάδιο IIIB ή IV της νόσου έλαβαν τυχαιοποιημένα σισπλατίνη (75 mg/ m2) και ετοποσίδη (100 mg/ m2, n = 200) ή σισπλατίνη (75 mg/ m2) και χαμηλή δόση paclitaxel (135 mg/ m2, n = 198) ή σισπλατίνη (75 mg/ m2) και υψηλή δόση paclitaxel (250 mg/ m2) με διεγερτικό παράγοντα αποικιών κοκκιοκυττάρων (G- CSF) (n = 201).
In the second study, 599 patients with stage IIIB or IV disease were randomised to receive cisplatin (75 mg/ m2) and etoposide (100 mg/ m2; n= 200), or cisplatin (75 mg/ m2) and low-dose paclitaxel (135 mg/ m2; n= 198), or cisplatin (75 mg/ m2) and high-dose paclitaxel (250 mg/ m2) with G-CSF (n= 201).
Η διάμεση επιβίωση για κάθε θεραπευτικό σκέλος που περιλάμβανε paclitaxel δεν ήταν σημαντικά διαφορετική σε σύγκριση με ετοποσίδη/ σισπλατίνη (p=0, 097 και 0, 090 για υψηλή δόση paclitaxel και χαμηλή δόση paclitaxel, αντίστοιχα).
Median survival for each paclitaxel-containing arm was not significantly different compared to etoposide/ cisplatin (p= 0.097 and 0.090 for high-dose paclitaxel and low-dose paclitaxel, respectively).
Σε ό, τι αφορά την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου, σημειώθηκαν στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα για το θεραπευτικό σκέλος που περιλάμβανε υψηλή δόση paclitaxel σε σύγκριση με ετοποσίδη/ σισπλατίνη (p=0, 007).
With respect to progression free survival, highly statistically significant results were noted for the high-dose paclitaxel arm compared to etoposide/ cisplatin (p= 0.007).
Τα ποσοστά ανταπόκρισης ευνοούσαν έντονα τα θεραπευτικά σκέλη που περιλάμβαναν paclitaxel [13%, 30% και 26% για τις θεραπευτικές αγωγές με ετοποσίδη/ σισπλατίνη, υψηλή δόση paclitaxel (p < 0, 001 έναντι ετοποσίδης/ σισπλατίνης) και χαμηλή δόση paclitaxel (p=0, 003 έναντι ετοποσίδης/ σισπλατίνης), αντίστοιχα].
Response rates strongly favoured the paclitaxel-containing arms [13%, 30% and 26% for the etoposide/ cisplatin, high-dose paclitaxel (p < 0.001 vs etoposide/ cisplatin) and low-dose paclitaxel regimens (p= 0.003 vs
Ωστόσο, η νευροτοξικότητα βαθμού 3 ήταν σημαντικά πιο συχνή στο θεραπευτικό σκέλος με υψηλή δόση paclitaxel έναντι του σκέλους ετοποσίδης/ σισπλατίνης (40% έναντι 21%).
21%).
Η δραστικότητα και η ασφάλεια του Paxene ερευνήθηκαν σε μια μη συγκριτική μελέτη 107 ασθενών με προχωρημένο σάρκωμα του Καπόζι, που είχαν υποβληθεί προηγουμένως σε συστημική χημειοθεραπεία.
The efficacy and safety of Paxene were investigated in a single, non-comparative study in 107 patients with advanced KS, previously treated with systemic chemotherapy.
Στη μελέτη, στην πλειοψηφία των ασθενών χορηγήθηκε διεγερτικός παράγοντας αποικιών κοκκιοκυττάρων (G- CSF).
In the study, the majority of patients were administered granulocyte colony stimulating factor (G-CSF).
Στους ασθενείς χορηγούνταν 100 mg/ m² Paxene ως έγχυση διάρκειας 3 ωρών κάθε 14 ημέρες.
Patients were given a 3 hour infusion of Paxene 100 mg/ m² administered every 14 days.
Από τους 107 ασθενείς, οι 63 ασθενείς θεωρήθηκαν ανθεκτικοί στη λιποσωμική ανθρακυκλίνη.
Of the 107 patients, 63 patients were considered resistant to liposomal anthracyclines.
Το συνολικό ποσοστό επιτυχίας (πλήρους ή μερικής ανταπόκρισης) μετά από 15 κύκλους θεραπείας ήταν 57% (CI 44 - 70%) σε ασθενείς που ήταν ανθεκτικοί στη λιποσωμική ανθρακυκλίνη.
The overall success rate (complete or partial response) after 15 cycles of treatment was 57% (CI 44 – 70%) in liposomal anthracycline-resistant patients.
Τα ποσοστά ανταπόκρισης των ασθενών που ήταν ανθεκτικοί στη χορήγηση λιποσωμικής
More than half of the responses were apparent after the first three cycles of treatment.
13 ανθρακυκλίνης ήταν συγκρίσιμα με αυτά των ασθενών που δεν είχαν λάβει ποτέ αναστολέα πρωτεάσης (55, 6%) και εκείνων που είχαν λάβει έναν τουλάχιστον αναστολέα πρωτεάσης 2 μήνες πριν από τη θεραπεία με Paxene (60, 9%).
In liposomal anthracycline-resistant patients, the response rates were comparable for patients who had never received a protease inhibitor (55.6%) and those who received one at least 2 months prior to treatment with Paxene (60.9%).
Ο διάμεσος χρόνος έως την εξέλιξη της νόσου στο κεντρικό πληθυσμό ήταν 468 ημέρες (95% CI 257- NE( δεν εκτιμήθηκε)).
The median time to progression in the core population was 468 days (95% CI 257-NE).
Δεν ήταν δυνατόν να υπολογιστεί ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης για το Paxene, όμως το χαμηλότερο όριο του 95% του κεντρικού πληθυσμού των ασθενών ήταν 617 ημέρες.
Median survival for Paxene could not be computed, but the lower 95% bound was 617 days in core patients.
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, οι συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα μειώνονται κατά διφασικό ή τριφασικό τρόπο.
Following intravenous administration, plasma concentrations decline in a biphasic or triphasic manner.
Η διάθεση του paclitaxel είναι μη- γραμμική (εξαρτώμενη από τη συγκέντρωση του φαρμάκου), καθώς η συστημική έκθεση αυξάνεται περισσότερο από το αναμενόμενο μετά από μια αύξηση στη δόση.
The disposition of paclitaxel is non-linear (concentration dependent) as the systemic exposure increases more than expected following an increase in dosage.
Με βάση τις in- vitro μελέτες, έχει αναφερθεί βαθμός πρωτεϊνικής σύνδεσης στο πλάσμα από 88% έως 98%.
Based on in vitro studies, the degree of plasma protein binding has been reported to range from 88 to 98%.
Παρ ’ όλη την υψηλή πρωτεϊνική σύνδεση, όμως, το paclitaxel κατανέμεται ευρέως στους ιστούς.
In spite of this high protein binding, paclitaxel is widely distributed to tissues.