natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για ποιους λόγους εγκρίθηκε το NovoNorm Η Επιτροπή Φαρμάκων για Ανθρώπινη Χρήση (CHMP) έκρινε ότι τα οφέλη του NovoNorm υπερτερούν των κινδύνων που συνδέονται με αυτό για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 και εισηγήθηκε τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας για το NovoNorm.
The Committee recommended that NovoNorm be given marketing authorisation.
Στις 17 Αυγούστου 1998, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χορήγησε άδεια κυκλοφορίας, η οποία ισχύει σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, στη Novo Nordisk A/ S για το NovoNorm.
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for NovoNorm to Novo Nordisk A/ S on 17 August 1998.
NovoNorm 0, 5 mg δισκία
NovoNorm 0.5 mg tablets
Κάθε δισκίο περιέχει 0, 5 mg ρεπαγλινίδης.
Each tablet contains 0.5 mg of repaglinide.
Τα δισκία ρεπαγλινίδης είναι λευκά, στρογγυλά και κυρτά και φέρουν χαραγή µε το λογότυπο της Novo Nordisk (Apis Bull).
Repaglinide tablets are white, round and convex and engraved with Novo Nordisk logo (Apis bull).
Η ρεπαγλινίδη ενδείκνυται σε ασθενείς µε διαβήτη τύπου 2 (Μη Ινσουλινοεξαρτώµενο Σακχαρώδη ∆ιαβήτη - NIDDM), των οποίων η υπεργλυκαιµία δεν ελέγχεται πλέον ικανοποιητικά µε δίαιτα, µείωση βάρους και άσκηση.
Repaglinide is indicated in patients with type 2 diabetes (Non Insulin-Dependent Diabetes Mellitus (NIDDM)) whose hyperglycaemia can no longer be controlled satisfactorily by diet, weight reduction and exercise.
Η ρεπαγλινίδη ενδείκνυται επίσης σε συνδυασµό µε µετφορµίνη σε ασθενείς µε διαβήτη τύπου 2, οι οποίοι δεν ρυθµίζονται ικανοποιητικά µόνο µε µετφορµίνη.
Repaglinide is also indicated in combination with metformin in type 2 diabetes patients who are not satisfactorily controlled on metformin alone.
Η θεραπεία πρέπει να αρχίζει ως πρόσθετο στη δίαιτα και την άσκηση προκειµένου να µειώσει τη γλυκόζη του αίµατος σε σχέση µε τα γεύµατα.
Treatment should be initiated as an adjunct to diet and exercise to lower the blood glucose in relation to meals.
Εκτός από τη συνηθισµένη παρακολούθηση της γλυκόζης του αίµατος ή/ και των ούρων από τον ασθενή, η γλυκόζη του αίµατος του ασθενούς πρέπει να παρακολουθείται τακτικά από τον ιατρό για να καθορίζεται η ελάχιστη αποτελεσµατική δόση για τον ασθενή.
In addition to the usual self-monitoring by the patient of blood and/ or urinary glucose, the patient ’ s blood glucose must be monitored periodically by the physician to determine the minimum effective dose for the patient.
Τα επίπεδα γλυκοζυλιωµένης αιµοσφαιρίνης είναι επίσης σηµαντικά για την παρακολούθηση της ανταπόκρισης του ασθενούς στη θεραπεία.
Glycosylated haemoglobin levels are also of value in monitoring the patient’ s response to therapy.
Ο περιοδικός έλεγχος είναι αναγκαίος για την ανίχνευση ανεπαρκούς µείωσης της γλυκόζης στο αίµα στο µέγιστο συνιστώµενο επίπεδο δόσης (δηλ. πρωτοπαθούς αστοχίας) και για την ανίχνευση απώλειας επαρκούς ανταπόκρισης µείωσης της γλυκόζης στο αίµα µετά από µια αρχική περίοδο αποτελεσµατικότητας (δηλ. δευτεροπαθούς αστοχίας).
Periodic monitoring is necessary to detect inadequate lowering of blood glucose at the recommended maximum dose level (i. e. primary failure) and to detect loss of adequate blood glucose- lowering response after an initial period of effectiveness (i. e. secondary failure).
Η βραχυπρόθεσµη χορήγηση της ρεπαγλινίδης ενδέχεται να είναι επαρκής κατά περιόδους παροδικής απώλειας του ελέγχου, σε ασθενείς µε διαβήτη τύπου 2 που συνήθως ελέγχεται καλά µε τη δίαιτα.
Short-term administration of repaglinide may be sufficient during periods of transient loss of control in type 2 diabetic patients usually controlled well on diet.
Η ρεπαγλινίδη θα πρέπει να λαµβάνεται πριν από τα κύρια γεύµατα (δηλ. προγευµατικά).
Repaglinide should be taken before main meals (i. e. preprandially).
Οι δόσεις συνήθως λαµβάνονται µέσα σε 15 λεπτά από το γεύµα αλλά ο χρόνος της λήψης µπορεί να προηγείται από ελάχιστα µέχρι και 30 λεπτά πριν το γεύµα (π. χ. προγευµατικά στα 2, 3, ή 4 γεύµατα την ηµέρα).
Doses are usually taken within 15 minutes of the meal but time may vary from immediately preceding the meal to as long as 30 minutes before the meal (i. e. preprandially 2, 3, or 4 meals a day).
Οι ασθενείς οι οποίοι παραλείπουν ένα γεύµα (ή προσθέτουν ένα επιπλέον γεύµα) θα πρέπει να εκπαιδεύονται ώστε να παραλείπουν (ή να προσθέτουν) µία δόση για αυτό το γεύµα.
Patients who skip a meal (or add an extra meal) should be instructed to skip (or add) a dose for that meal.
Στην περίπτωση παράλληλης χρήσης και άλλων δραστικών ουσιών ανατρέξτε στις παραγράφους 4. 4 και 4. 5 για να υπολογίσετε τη δοσολογία.
In the case of concomitant use with other active substances refer to sections 4.4 and 4.5 to assess the dosage.
2 Η δοσολογία θα πρέπει να ορίζεται από τον ιατρό, σύµφωνα µε τις ανάγκες του ασθενούς.
Initial dose The dosage should be determined by the physician, according to the patient’ s requirements.
Η συνιστώµενη δόση εκκίνησης είναι 0, 5 mg.
The recommended starting dose is 0.5 mg.
Θα πρέπει να µεσολαβήσουν µία έως δύο εβδοµάδες µεταξύ των βηµάτων τιτλοποίησης (όπως καθορίζονται από την ανταπόκριση της γλυκόζης του αίµατος).
One to two weeks should elapse between titration steps (as determined by blood glucose response).
Αν ασθενείς µεταφέρονται από θεραπεία µε άλλο υπογλυκαιµικό παράγοντα που λαµβάνεται από το στόµα, η συνιστώµενη δόση εκκίνησης είναι 1 mg.
If patients are transferred from another oral hypoglycaemic agent the recommended starting dose is
Συντήρηση Η µέγιστη συνιστώµενη εφάπαξ δόση είναι 4 mg και λαµβάνεται µαζί µε τα κύρια γεύµατα.
Maintenance The recommended maximum single dose is 4 mg taken with main meals.
Η µέγιστη συνολική ηµερήσια δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 16 mg.
The total maximum daily dose should not exceed 16 mg.
Ιδιαίτερες οµάδες ασθενών Η ρεπαγλινίδη απεκκρίνεται πρωταρχικά µέσω της χολής και συνεπώς η απέκκριση δεν επηρεάζεται από νεφρικές διαταραχές.
Specific patient groups Repaglinide is primarily excreted via the bile and excretion is therefore not affected by renal disorders.
Το οχτώ τοις εκατό µιας δόσης ρεπαγλινίδης απεκκρίνεται µέσω των νεφρών και η συνολική κάθαρση του προϊόντος στο πλάσµα µειώνεται σε ασθενείς µε νεφρική βλάβη.
Eight percent of one dose of repaglinide is excreted through the kidneys and total plasma clearance of the product is decreased in patients with renal impairment.
Επειδή η ευαισθησία στην ινσουλίνη είναι αυξηµένη σε διαβητικούς ασθενείς µε νεφρική βλάβη, συνιστάται προσοχή κατά την τιτλοποίηση αυτών των ασθενών.
As insulin sensitivity is increased in diabetic patients with renal impairment, caution is advised when titrating these patients.
(βλέπε παράγραφο 4. 4).
No clinical studies have been conducted in patients > 75 years of age or in patients with hepatic insufficiency (see section 4.4).
Η ρεπαγλινίδη δε συνιστάται για χρήση σε παιδιά κάτω των 18 ετών λόγω έλλειψης δεδοµένων ασφάλειας και/ ή αποτελεσµατικότητας.
Repaglinide is not recommended for use in children below age 18 due to a lack of data on safety and/ or efficacy.
Σε εξασθενηµένους ασθενείς ή σε ασθενείς µε κακή διατροφή, η αρχική δόση και η δόση συντήρησης θα πρέπει να είναι συντηρητικές και η τιτλοποίηση πρέπει να γίνεται προσεκτικά, ώστε να αποφευχθούν υπογλυκαιµικές αντιδράσεις.
In debilitated or malnourished patients the initial and maintenance dosage should be conservative and careful dose titration is required to avoid hypoglycaemic reactions.
Ασθενείς που λαµβάνουν άλλους υπογλυκαιµικούς παράγοντες από το στόµα (OHA) Οι ασθενείς µπορούν να µεταφερθούν άµεσα από θεραπεία µε άλλους υπογλυκαιµικούς παράγοντες που λαµβάνονται από το στόµα σε ρεπαγλινίδη.
Patients receiving other oral hypoglycaemic agents (OHAs) Patients can be transferred directly from other oral hypoglycaemic agents to repaglinide.
Εντούτοις, δεν υπάρχει ακριβής σχέση δοσολογίας µεταξύ ρεπαγλινίδης και των άλλων υπογλυκαιµικών παραγόντων που λαµβάνονται από το στόµα.
However, no exact dosage relationship exists between repaglinide and the other oral hypoglycaemic agents.
Η µέγιστη συνιστώµενη δόση εκκίνησης για ασθενείς που µεταφέρονται σε ρεπαγλινίδη είναι 1 mg χορηγούµενη πριν από τα κύρια γεύµατα.
The recommended maximum starting dose of patients transferred to repaglinide is 1 mg given before main meals.
Στην περίπτωση αυτή, η δοσολογία της µετφορµίνης πρέπει να διατηρείται αµετάβλητη και η ρεπαγλινίδη να χορηγείται συνοδά.
Repaglinide can be given in combination with metformin, when the blood glucose is insufficiently controlled with metformin alone.
Η δόση εκκίνησης της ρεπαγλινίδης είναι 0, 5 mg που λαµβάνεται πριν από τα κύρια γεύµατα.
In this case, the dosage of metformin should be maintained and repaglinide administered concomitantly.
Η τιτλοποίηση καθορίζεται από την ανταπόκριση της γλυκόζης στο αίµα, όπως στη µονοθεραπεία.
The starting dose of repaglinide is 0.5 mg, taken before main meals; titration is according to blood glucose response as for monotherapy.
• Γνωστή υπερευαισθησία στη ρεπαγλινίδη ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα του NovoNorm • ∆ιαβήτης τύπου 1 (Ινσουλινοεξαρτώµενος Σακχαρώδης ∆ιαβήτης:
• Hypersensitivity to repaglinide or to any of the excipients in NovoNorm • Type 1 diabetes (Insulin-Dependent Diabetes Mellitus:
IDDM), αρνητικός σε C - Πεπτίδιο • ∆ιαβητική κετοξέωση, µε ή χωρίς κώµα • Σοβαρές ηπατικές διαταραχές • Συνοδή χρήση της γεµφιβροζίλης (βλέπε παράγραφο 4. 5).
IDDM), C-peptide negative • Diabetic ketoacidosis, with or without coma • Severe hepatic function disorder • Concomitant use of gemfibrozil (see section 4.5).
Γενικά Η ρεπαγλινίδη πρέπει να χορηγείται µόνο εάν ο ανεπαρκής γλυκαιµικός έλεγχος και τα συµπτώµατα του διαβήτη επιµένουν παρά τις επαρκείς προσπάθειες δίαιτας, άσκησης και µείωσης βάρους.
General Repaglinide should only be prescribed if poor blood glucose control and symptoms of diabetes persist despite adequate attempts at dieting, exercise and weight reduction.
3 Η ρεπαγλινίδη µπορεί, όπως και τα άλλα εκκριταγωγά της ινσουλίνης φάρµακα, να προκαλέσει υπογλυκαιµία.
Repaglinide like other insulin secretagogues, is capable of producing hypoglycaemia.
Το αποτέλεσµα των υπογλυκαιµικών παραγόντων που λαµβάνονται από το στόµα στη µείωση των επιπέδων της γλυκόζης του αίµατος µειώνεται σε πολλούς ασθενείς µε την πάροδο του χρόνου.
The blood glucose-lowering effect of oral hypoglycaemic agents decreases in many patients over time.
Αυτό ίσως οφείλεται στην εξέλιξη της σοβαρότητας του διαβήτη ή σε µειωµένη ικανότητα ανταπόκρισης στο προϊόν.
This may be due to progression of the severity of the diabetes or to diminished responsiveness to the product.
Το φαινόµενο αυτό είναι γνωστό ως δευτεροπαθής αστοχία, ώστε να διακρίνεται από την πρωτοπαθή αστοχία, όπου το φάρµακο είναι αναποτελεσµατικό σε ένα συγκεκριµένο ασθενή όταν δίδεται για πρώτη φορά.
This phenomenon is known as secondary failure, to distinguish it from primary failure, where the drug is ineffective in an individual patient when first given.
Πριν θεωρηθεί ότι ένας ασθενής κάνει δευτεροπαθή αστοχία, θα πρέπει να εκτιµηθεί η ρύθµιση της δόσης και η τήρηση της δίαιτας και της άσκησης.
Adjustment of dose and adherence to diet and exercise should be assessed before classifying a patient as a secondary failure.
Η ρεπαγλινίδη δρα µέσω διαφορετικού σηµείου σύνδεσης µε βραχεία δράση στα β- κύτταρα.
Repaglinide acts through a distinct binding site with a short action on the β -cells.
Η χρήση της ρεπαγλινίδης σε περίπτωση δευτεροπαθούς αστοχίας σε εκκριταγωγά της ινσουλίνης φάρµακα δεν έχει διερευνηθεί σε κλινικές µελέτες. ∆εν έχουν διεξαχθεί µελέτες για τη διερεύνηση του συνδυασµού µε άλλα εκκριταγωγά της ινσουλίνης φάρµακα και την ακαρβόζη.
Trials investigating the combination with other insulin secretagogues and acarbose have not been
Έχουν διεξαχθεί µελέτες συνδυασµού θεραπείας µε NPH (Neutral Protamine Hagedorn) ινσουλίνη ή θειαζολιδινεδιόνες.
Trials of combination therapy with Neutral Protamine Hagedorn (NPH) insulin or thiazolidinediones have been performed.
Παρόλα αυτά, το προφίλ κινδύνου – οφέλους πρέπει ακόµα να αποδειχτεί σε σύγκριση µε άλλους θεραπευτικούς συνδυασµούς.
However, the benefit risk profile remains to be established when comparing to other combination therapies.
Η θεραπεία σε συνδυασµό µε µετφορµίνη συνδέεται µε αυξηµένο κίνδυνο υπογλυκαιµίας.
Combination treatment with metformin is associated with an increased risk of hypoglycaemia.
Όταν ένας ασθενής, σταθεροποιηµένος σε θεραπεία µε οποιοδήποτε υπογλυκαιµικό παράγοντα που λαµβάνεται από το στόµα, εκτεθεί σε stress όπως πυρετός, τραύµα, µόλυνση ή χειρουργική επέµβαση, ενδέχεται ο γλυκαιµικός έλεγχος να απωλεσθεί.
When a patient stabilised on any oral hypoglycaemic agent is exposed to stress such as fever, trauma, infection or surgery, a loss of glycaemic control may occur.
Στις περιπτώσεις αυτές, µπορεί να είναι αναγκαία η διακοπή χορήγησης ρεπαγλινίδης και η θεραπεία µε ινσουλίνη σε προσωρινή βάση.
At such times, it may be necessary to discontinue repaglinide and treat with insulin on a temporary basis.
Η χρήση ρεπαγλινίδης µπορεί να συσχετίζεται µε µια αυξηµένη συχνότητα εµφάνισης οξέος στεφανιαίου συνδρόµου (π. χ. έµφραγµα του µυοκαρδίου) (βλέπε παράγραφο 4. 8 και 5. 1).
The use of repaglinide might be associated with an increased incidence of acute coronary syndrome (e. g. myocardial infarction) (see sections 4.8 and 5.1).
Συνοδή χρήση Η ρεπαγλινίδη θα πρέπει να χρησιµοποιείται µε προσοχή ή να αποφεύγεται σε ασθενείς που λαµβάνουν φάρµακα µε επίδραση στο µεταβολισµό της ρεπαγλινίδης (βλέπε παράγραφο 4. 5).
Concomitant use Repaglinide should be used with caution or be avoided in patients receiving drugs which influence repaglinide metabolism (see section 4.5).
Σε περίπτωση που η συνοδή χρήση είναι απαραίτητη, θα πρέπει να πραγµατοποιείται προσεκτική παρακολούθηση της γλυκόζης του αίµατος και στενή κλινική παρακολούθηση.
If concomitant use is necessary, careful monitoring of blood glucose and close clinical monitoring should be performed.
Ιδιαίτερες οµάδες ασθενών ∆εν έχουν γίνει κλινικές µελέτες σε ασθενείς µε διαταραχή της ηπατικής λειτουργίας. ∆εν έχουν γίνει κλινικές δοκιµές σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών ή σε ασθενείς άνω των 75 ετών.
No clinical studies have been performed in children and adolescents < 18 years of age or in patients > 75 years of age.
Εποµένως, η θεραπεία δεν συνιστάται σε αυτές τις οµάδες των ασθενών.
Therefore, treatment is not recommended in these patient groups.
Συνιστάται προσεκτική τιτλοποίηση της δόσης σε εξασθενηµένους ή υποσιτιζόµενους ασθενείς.
Careful dose titration is recommended in debilitated or malnourished patients.
Οι αρχικές και οι δόσεις συντήρησης θα πρέπει να είναι συντηρητικές (βλέπε παράγραφο 4. 2).
The initial and maintenance dosages should be conservative (see section 4.2).
Ένας αριθµός φαρµάκων είναι γνωστό ότι επηρεάζει το µεταβολισµό της ρεπαγλινίδης.
A number of drugs are known to influence repaglinide metabolism.
Πιθανές, εποµένως, αλληλεπιδράσεις πρέπει να ληφθούν υπόψη από τον ιατρό:
Possible interactions should therefore be taken into account by the physician:
∆εδοµένα in vitro δείχνουν ότι η ρεπαγλινίδη µεταβολίζεται κυρίως από το CYP2C8 αλλά επίσης και από το CYP3A4.
In vitro data indicate that repaglinide is metabolised predominantly by CYP2C8, but also by CYP3A4.
Κλινικά δεδοµένα σε υγιείς εθελοντές υποστηρίζουν ότι το CYP2C8 είναι το σηµαντικότερο ένζυµο που συµµετέχει στο µεταβολισµό της ρεπαγλινίδης ενώ το CYP3A4 παίζει µικρό ρόλο, η σχετική όµως συνεισφορά του µπορεί να αυξηθεί αν το CYP2C8 ανασταλεί.
Clinical data in healthy volunteers support CYP2C8 as being the most important enzyme involved in repaglinide metabolism with CYP3A4 playing a minor role, but the relative contribution of CYP3A4 can be increased if CYP2C8 is inhibited.
Εποµένως ο µεταβολισµός, και µέσω αυτού η κάθαρση της ρεπαγλινίδης, µπορεί να µεταβληθεί από φάρµακα που επηρεάζουν αυτά τα ένζυµα κυτοχρώµατος P- 450 µέσω αναστολής ή επαγωγής.
Consequently metabolism, and by that clearance of repaglinide, may be altered by drugs which influence these cytochrome P-450 enzymes via inhibition or induction.
Θα χρειαστεί ειδική µεταχείριση όταν και οι δύο αναστολείς των CYP2C8 και 3A4 συγχορηγούνται ταυτόχρονα µε τη ρεπαγλινίδη.
Special care should be taken when both inhibitors of CYP2C8 and 3A4 are co- administered simultaneously with repaglinide.
4 Βάσει δεδοµένων in vitro, η ρεπαγλινίδη φαίνεται ότι υπόκειται σε ενεργητική πρόσληψη από το ήπαρ (πρωτεΐνη µεταφοράς οργανικών ανιόντων OATP1B1).
Based on in vitro data, repaglinide appears to be a substrate for active hepatic uptake (organic anion transporting protein OATP1B1).
Τα φάρµακα που αναστέλλουν την OATP1B1 ίσως έχουν τη δυνατότητα να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις ρεπαγλινίδης στο πλάσµα, όπως αποδείχθηκε µε την κυκλοσπορίνη (βλέπε παρακάτω).
Drugs that inhibit OATP1B1 may likewise have the potential to increase plasma concentrations of repaglinide, as has been shown for ciclosporin (see below).
Οι ακόλουθες ουσίες ενδέχεται να ενισχύσουν ή/ και να παρατείνουν την υπογλυκαιµική δράση της ρεπαγλινίδης: γεµφιβροζίλη, κλαριθροµυκίνη, ιτρακοναζόλη, κετοκοναζόλη, τριµεθοπρίµη, κυκλοσπορίνη, άλλοι αντιδιαβητικοί παράγοντες, αναστολείς της µονοαµινοξειδάσης (MAOI), µη εκλεκτικοί β- αποκλειστές, αναστολείς του µετατρεπτικού ενζύµου της αγγειοτενσίνης (ACE), σαλικυλικά, NSAIDS, οκτρεοτίδη, αλκοόλ και αναβολικά στεροειδή.
Gemfibrozil, clarithromycin, itraconazole, ketokonazole, trimethoprim, ciclosporin, other antidiabetic agents, monoamine oxidase inhibitors (MAOI), non selective beta blocking agents, angiotensin converting enzyme (ACE)-inhibitors, salicylates, NSAIDs, octreotide, alcohol, and anabolic steroids.
Η συγχορήγηση της γεµφιβροζίλης (600 mg δις ηµερησίως), ενός αναστολέα του CYP2C8 και της ρεπαγλινίδης (εφάπαξ δόση των 0. 25 mg), αύξησε την AUC της ρεπαγλινίδης κατά 8, 1 φορές και την Cmax 2, 4 φορές σε υγιείς εθελοντές.
Co-administration of gemfibrozil, (600 mg twice daily), an inhibitor of CYP2C8, and repaglinide (a single dose of 0.25 mg) increased the repaglinide AUC 8.1-fold and Cmax 2.4-fold in healthy volunteers.
Ο χρόνος ηµίσειας ζωής παρατάθηκε από 1. 3 ώρες σε 3. 7 ώρες, καταλήγοντας πιθανώς σε ενισχυµένη και παρατεταµένη επίδραση της ρεπαγλινίδης στη µείωση της γλυκόζης στο αίµα και η συγκέντρωση της ρεπαγλινίδης στο πλάσµα στις 7 ώρες αυξήθηκε 28, 6 φορές από τη γεµφιβροζίλη. Η συνοδή χρήση της γεµφιβροζίλης και της ρεπαγλινίδης αντενδείκνυται. (δείτε ενότητα 4. 3).
The concomitant use of gemfibrozil and repaglinide is contraindicated (see section 4.3).
Η συγχορήγηση της τριµεθοπρίµης (160 mg δις ηµερησίως), ενός ασθενούς αναστολέα του CYP2C8 και της ρεπαγλινίδης (εφάπαξ δόση των 0, 25 mg) οδήγησε σε µικρές αυξήσεις στην AUC της ρεπαγλινίδης, τη Cmax και t½ (1, 6 φορές, 1, 4 φορές και 1, 2 φορές αντιστοίχως) χωρίς στατιστικά σηµαντικές επιδράσεις στα επίπεδα της γλυκόζης στο αίµα.
Co-administration of trimethoprim (160 mg twice daily), a moderate CYP2C8 inhibitor, and
Η έλλειψη της φαρµακοδυναµικής αυτής επίδρασης παρατηρήθηκε µε µια υποθεραπευτική δόση της ρεπαγλινίδης.
4 repaglinide (a single dose of 0.25 mg) increased the repaglinide AUC, Cmax and t½ (1.6-fold, 1.4-fold and 1.2-fold respectively) with no statistically significant effects on the blood glucose levels.
Λόγω του ότι δεν έχει διαπιστωθεί το προφίλ ασφαλείας του συνδυασµού αυτού µε δόσεις υψηλότερες από 0. 25 mg για τη ρεπαγλινίδη και 320 mg για τη τριµεθοπρίµη θα πρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χρήση της τριµεθοπρίµης µε τη ρεπαγλινίδη.
Since the safety profile of this combination has not been established with dosages higher than 0.25 mg for repaglinide and 320 mg for trimethoprim, the concomitant use of trimethoprim with repaglinide should be avoided.
Σε περίπτωση που η συνοδή χρήση είναι απαραίτητη, θα πρέπει να πραγµατοποιείται προσεκτική παρακολούθηση της γλυκόζης του αίµατος και στενή κλινική παρακολούθηση (βλέπε ενότητα 4. 4).
If concomitant use is necessary, careful monitoring of blood glucose and close clinical monitoring should be performed (see section 4.4).
Η ριφαµπικίνη, ένας ισχυρός επαγωγέας του CYP3A4 αλλά και του CYP2C8, δρα και ως επαγωγέας και ως αναστολέας του µεταβολισµού της ρεπαγλινίδης.
Rifampicin, a potent inducer of CYP3A4, but also CYP2C8, acts both as an inducer and inhibitor of the metabolism of repaglinide.
Επτά µέρες προθεραπεία µε ριφαµπικίνη (600 mg), ακολουθούµενη από συγχορήγηση ρεπαγλινίδης (εφάπαξ δόση 4 mg) κατά την ηµέρα επτά, οδήγησε σε κατά 50% µικρότερη AUC (επίδραση συνδυασµένης επαγωγής και αναστολής).
Seven days pre-treatment with rifampicin (600 mg), followed by co- administration of repaglinide (a single dose of 4 mg) at day seven resulted in a 50% lower AUC (effect of a combined induction and inhibition).
Όταν η ρεπαγλινίδη χορηγούνταν 24 ώρες µετά από την τελευταία δόση ριφαµπικίνης, παρατηρήθηκε µείωση της AUC της ρεπαγλινίδης κατά 80% (επίδραση µόνο της επαγωγής).
When repaglinide was given 24 hours after the last rifampicin dose, an 80% reduction of the repaglinide AUC was observed (effect of induction alone). Concomitant use of rifampicin and repaglinide might therefore induce a need for repaglinide dose adjustment which should be based on carefully monitored blood glucose concentrations at both initiation of rifampicin treatment (acute inhibition), following dosing (mixed inhibition and induction), withdrawal (induction alone) and up to approximately two weeks after withdrawal of rifampicin where the inductive effect of rifampicin is no longer present.
Η ταυτόχρονη χρήση ριφαµπικίνης και ρεπαγλινίδης µπορεί εποµένως να καταστήσει αναγκαία µια προσαρµογή της δόσης της ρεπαγλινίδης, η οποία θα πρέπει να βασίζεται στην προσεκτική παρακολούθηση των συγκεντρώσεων της γλυκόζης στο αίµα τόσο στην έναρξη της θεραπείας µε ριφαµπικίνη (οξεία αναστολή), µετά τη χορήγηση (συνδυασµένη επαγωγή και αναστολή), διακοπή (µόνο επαγωγή) και ως και µια εβδοµάδα µετά τη διακοπή της ριφαµπικίνης όπου η επαγωγική επίδραση της ριφαµπικίνης δεν υφίσταται πλέον. ∆εν µπορεί να αποκλειστεί το γεγονός το ότι άλλοι επαγωγείς, π. χ. φαινυτοϊνη, καρβαµαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη, St John’ s wort µπορεί να έχουν παρόµοια επίδραση.
It can not be excluded that other inducers, e. g. phenytoin, carbamazepine, phenobarbital, St John’ s wort, may have a similar effect.
Η επίδραση της κετοκοναζόλης, ενός πρωτοτύπου εκ των ισχυρών και ανταγωνιστικών αναστολέων του CYP3A4, στη φαρµακοκινητική της ρεπαγλινίδης µελετήθηκε σε υγιείς.
The effect of ketoconazole, a prototype of potent and competitive inhibitors of CYP3A4, on the pharmacokinetics of repaglinide has been studied in healthy subjects.
Η συγχορήγηση 200 mg κετοκοναζόλης αύξησε τη βιοδιαθεσιµότητα της ρεπαγλινίδης (AUC και Cmax) κατά 1, 2 φορές µε αλλοίωση του προφίλ συγκεντρώσεων της γλυκόζης στο αίµα κατά λιγότερο από 8% όταν χορηγείται ταυτόχρονα (εφάπαξ δόση 4 mg ρεπαγλινίδης).
Co-administration of 200 mg ketoconazole increased the repaglinide (AUC and Cmax) by 1.2-fold with profiles of blood glucose concentrations altered by less than 8% when administered concomitantly (a single dose of 4 mg repaglinide).
Η συγχορήγηση 100 mg ιτρακοναζόλης, ενός αναστολέα του CYP3A4 είχε επίσης µελετηθεί σε υγιείς εθελοντές, και αύξησε την AUC κατά 1, 4 φορές. ∆εν παρατηρήθηκε καµία σηµαντική επίδραση στο επίπεδο της γλυκόζης σε υγιείς εθελοντές.
No significant effect on the glucose level in healthy volunteers was observed.
Σε µια µελέτη αλληλεπίδρασης σε υγιείς εθελοντές, η συγχορήγηση 250 mg κλαριθροµυκίνης, µε ισχυρό µηχανισµό δράσης αναστολέως του CYP3A4, αύξησε ελαφρώς τη βιοδιαθεσιµότητα της ρεπαγλινίδης (AUC) κατά 1, 4 φορές και τη Cmax κατά 1, 7 φορές και αύξησε τη µέση προσαυξηµένη AUC της ινσουλίνης του ορού κατά 1, 5 φορές και τη µέγιστη συγκέντρωση κατά 1, 6 φορές.
In an interaction study in healthy volunteers, co-administration of 250 mg clarithromycin, a potent mechanism-based inhibitor of CYP3A4, slightly increased the repaglinide (AUC) by 1.4-fold and Cmax by 1.7-fold and increased the mean incremental AUC of serum insulin by 1.5-fold and the maximum concentration by 1.6-fold.
Ο ακριβής µηχανισµός της αλληλεπίδρασης αυτής δεν είναι σαφής.
The exact mechanism of this interaction is not clear.