natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο κίνδυνος αιμορραγιών μπορεί να είναι αυξημένος σε ορισμένες ομάδες ασθενών, π. χ. σε εκείνους τους ασθενείς με μη ελεγχόμενη σοβαρή αρτηριακή υπέρταση ή/ και συγχορηγούμενη φαρμακευτική αγωγή με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα η οποία επηρεάζει την αιμόσταση (βλ.
The risk of bleedings may be increased in certain patient groups e. g. those patients with uncontrolled severe arterial hypertension and/ or on concomitant treatment with other medicinal products affecting haemostasis (see Haemorrhagic risk in section 4.4).
Κίνδυνος αιμορραγίας στην παράγραφο 4. 4).
Haemorrhagic complications may present as weakness, asthenia, paleness, dizziness, headache or unexplained swelling.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες στις τρεις μελέτες φάσης III παρατίθενται στον πίνακα 1 παρακάτω ανά κατηγορία οργάνου συστήματος (σύμφωνα με τη βάση δεδομένων MedDRA) και ανά συχνότητα.
Adverse reactions in the three phase III studies are listed in table 1 below by system organ class (in MedDRA) and by frequency.
Πολύ σπάνιες:
Frequencies are defined as:
≥ 1/ 100 έως < 1/ 10 ≥ 1/ 1. 000 έως < 1/ 100 ≥ 1/ 10. 000 έως < 1/ 1. 000 < 1/ 10. 000 δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα.
Common: ≥ 1/ 100 to < 1/ 10 Uncommon: ≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100 Rare: ≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000 Very rare: < 1/ 10,000 Not known: cannot be estimated from the available data.
Συχνές Έρευνες
Treatment-emergent adverse reactions
Μη γνωστές *
Rare
Αυξημένη GGT, αύξηση των τρανσαμινασών (συμπεριλαμβανομέν ης αύξησης ALT, αύξησης AST) Καρδιακές διαταραχές
Not known*
Αυξημένη λιπάση, αυξημένη αμυλάση, αυξημένη χολερυθρίνη του αίματος, αυξημένη LDH, αυξημένη αλκαλική φωσφατάση
Investigations
Αυξημένη συζευγμένη χολερυθρίνη (με ή χωρίς συνοδό αύξηση της ALT)
Increased GGT, increase in
Ταχυκαρδία Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
Increased lipase, increased amylase, blood bilirubin increased, increased
Αναιμία
Bilirubin conjugated
Θρομβοκυττάρωση (συμπεριλαμβανομένου
LDH, increased alkaline phosphatase ALT increase, AST increase)
(συμπεριλαμβανομέν αυξημένου αριθμού αιμοπεταλίων) ης αντίστοιχης εργαστηριακής παραμέτρου) Διαταραχές του νευρικού συστήματος Συγκοπή (συμπεριλαμβανομένης απώλειας συνείδησης), ζάλη, κεφαλαλγία
increased (with or without concomitant increase of ALT)
Σπάνιες
Not known*
Μη γνωστές *
Cardiac disorders Tachycardia Blood and lymphatic system disorders
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Anaemia (incl. respective laboratory parameter)
Ναυτία
Thrombocythaemia (incl. platelet count increased)
Δυσκοιλιότητα, διάρροια, κοιλιακό και γαστρεντερικό άλγος (συμπεριλαμβανομένου άλγους στην άνω κοιλιακή χώρα, στομαχική δυσφορία), δυσπεψία (συμπεριλαμβανομένης επιγαστρικής δυσφορίας), ξηροστομία, έμετος
Nervous system disorders Syncope (incl. loss of consciousness), dizziness, headache Gastrointestinal disorders
Διαταραχές των νεφρών
Nausea
και των ουροφόρων οδών Νεφρική δυσλειτουργία (συμπεριλαμβανομένης αυξημένης κρεατινίνης αίματος, αυξημένης ουρίας αίματος)
Constipation, diarrhoea, abdominal and gastrointestinal pain (incl. upper abdominal pain, stomach discomfort), dyspepsia (incl. epigastric discomfort), dry mouth, vomiting
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Κνησμός (συμπεριλαμβανομένων σπάνιων περιπτώσεων γενικευμένου κνησμού), εξάνθημα, κνίδωση (συμπεριλαμβανομένων σπάνιων περιπτώσεων γενικευμένης κνίδωσης), μώλωπες Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Άλγος στα άκρα Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών Έκκριση από τραύμα Αγγειακές διαταραχές
Renal and urinary disorders Renal impairment (incl. blood creatinine increased, blood urea increased) Skin and subcutaneous tissue disorders Pruritus (incl. rare cases of generalised pruritus), rash, urticaria (incl. rare cases of generalised urticaria), contusion Musculoskeletal and connective tissue disorders Pain in extremity Injury, poisoning and procedural complications Wound secretion Vascular disorders
Μετεγχειρητική αιμορραγία
Post-procedural
Αιμορραγία (συμπεριλαμβανομένου αιματώματος και σπάνιων περιπτώσεων
Haemorrhage (incl. haematoma and rare
Αιμορραγία σε ένα ζωτικό όργανο (π. χ.
Bleeding into a
(συμπεριλαμβανομέν μυϊκής αιμορραγίας), αιμορραγία της ης μετεγχειρητικής γαστρεντερικής οδού (συμπεριλαμβανομένης αναιμίας και ουλορραγίας, αιμορραγίας του ορθού, αιμορραγίας από το αιματέμεσης), αιματουρία τραύμα) (συμπεριλαμβανομένης παρουσίας αίματος στα ούρα), αιμορραγία της γεννητικής οδού (συμπεριλαμβανομένης μηνορραγίας), υπόταση (συμπεριλαμβανομένης μειωμένης αρτηριακής πίεσης, μετεγχειρητικής υπότασης), ρινορραγία Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Εντοπισμένο οίδημα, περιφερικό οίδημα, αίσθημα αδιαθεσίας (συμπεριλαμβομένης κόπωσης, εξασθένισης), πυρετός Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
haemorrhage (incl. cases of muscle haemorrhage), post-operative gastrointestinal tract haemorrhage (incl. anaemia, and gingival bleeding, rectal haemorrhage, wound haememesis), haematuria (incl. blood haemorrhage) urine present), genital tract haemorrhage (incl. menorrhagia), hypotension (incl. blood pressure decreased, procedural hypotension), nose bleed General disorders and administration site conditions Localised oedema, peripheral oedema, feeling unwell (incl. fatigue, asthenia), fever Immune system disorders
εγκέφαλος), αιμορραγία των επινεφριδίων, αιμορραγία του επιπεφυκότα, αιμόπτυση
critical organ (e. g. brain), adrenal haemorrhage, conjunctival haemorrhage, haemoptysis
Υπερευαισθησία
Hypersensi- tivity
*) Ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν σε άλλες κλινικές μελέτες από ότι στις τρεις μελέτες φάσης ΙΙΙ σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μείζονα χειρουργική επέμβαση των κατώτερων άκρων.
*) Adverse events have been reported in other clinical studies than the three phase III studies in patients undergoing major orthopaedic surgery of the lower limbs
8 4. 9 Υπερδοσολογία
7 4.9 Overdose
Η υπερδοσολογία μετά από τη χορήγηση του rivaroxaban μπορεί να οδηγήσει σε αιμορραγικές επιπλοκές λόγω των φαρμακοδυναμικών ιδιοτήτων του.
Overdose following administration of rivaroxaban may lead to haemorrhagic complications due to its pharmacodynamic properties.
Σε περίπτωση εμφάνισης αιμορραγίας, η αντιμετώπιση της αιμορραγίας μπορεί να συμπεριλαμβάνει τα ακόλουθα βήματα: • καθυστέρηση της επόμενης χορήγησης του rivaroxaban ή διακοπή της θεραπείας, ως αρμόζει.
Should bleeding occur, management of the haemorrhage may include the following steps: • delay of next rivaroxaban administration or discontinuation of treatment as appropriate.
Το rivaroxaban έχει μέσες τελικές ημιζωές μεταξύ 7 και 11 ωρών (βλ. παράγραφο 5. 2). • πρέπει να εξεταστεί η κατάλληλη συμπτωματική θεραπεία, π. χ. μηχανική συμπίεση, χειρουργικές παρεμβάσεις, αναπλήρωση υγρών και αιμοδυναμική υποστήριξη, μετάγγιση αίματος ή παραγώγων αίματος.
Rivaroxaban has mean terminal half-lives between 7 and 11 hours (see section 5.2). • appropriate symptomatic treatment, e. g. mechanical compression, surgical interventions, fluid replacement and haemodynamic support, blood product or component transfusion should be considered.
Σε περίπτωση που απειλητική για τη ζωή αιμορραγία δεν μπορεί να ελεγχθεί με τα ανωτέρω μέτρα, χορήγηση ανασυνδυασμένου παράγοντα VIIa μπορεί να εξεταστεί.
If life-threatening bleeding cannot be controlled by the above measures, administration of recombinant factor VIIa may be considered.
Εντούτοις, δεν υπάρχει μέχρι σήμερα εμπειρία από τη χρήση ανασυνδυασμένου παράγοντα VIIa σε άτομα που παίρνουν rivaroxaban.
However, there is currently no experience with the use of recombinant factor VIIa in individuals receiving rivaroxaban.
Η σύσταση βασίζεται σε περιορισμένα μη- κλινικά δεδομένα.
The recommendation is based on limited non-clinical data.
Η θειική προταμίνη και η βιταμίνη K δεν αναμένεται να επηρεάσουν την αντιπηκτική δραστικότητα του rivaroxaban.
Protamine sulfate and vitamin K are not expected to affect the anticoagulant activity of rivaroxaban.
Δεν υπάρχει ούτε επιστημονικό σκεπτικό για το όφελος ούτε εμπειρία με τη χρήση συστηματικών αιμοστατικών (π. χ. δεσμοπρεσίνη, απροτινίνη, τρανεξαμικό οξύ, αμινοκαπροϊκό οξύ) σε άτομα που παίρνουν rivaroxaban.
There is neither scientific rationale for benefit nor experience with the use of systemic haemostatics (e. g. desmopressin, aprotinin, tranexamic acid, aminocaproic acid) in individuals receiving rivaroxaban.
Λόγω της υψηλής δέσμευσης σε πρωτεΐνες πλάσματος, το rivaroxaban δεν αναμένεται να είναι αιμοδιυλίσιμο.
Due to the high plasma protein binding rivaroxaban is not expected to be dialysable.
Άλλοι αντιθρομβωτικοί παράγοντες, κωδικός ATC:
Other antithrombotic agents, ATC code:
Μηχανισμός δράσης Το rivaroxaban είναι ένας εξαιρετικά επιλεκτικός άμεσος αναστολέας παράγοντα Xa με από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα.
Mechanism of Action Rivaroxaban is a highly selective direct factor Xa inhibitor with oral bioavailability.
Η αναστολή του παράγοντα Xa διακόπτει την ενδογενή και εξωγενή οδό του καταρράκτη της πήξης του αίματος, αναστέλλοντας τη δημιουργία θρομβίνης και την ανάπτυξη θρόμβων.
Inhibition of Factor Xa interrupts the intrinsic and extrinsic pathway of the blood coagulation cascade, inhibiting both thrombin formation and development of thrombi.
Το rivaroxaban δεν αναστέλλει τη θρομβίνη (ενεργοποιημένος παράγοντας II) και δεν έχει καταδειχθεί καμία επίδραση στα αιμοπετάλια.
Rivaroxaban does not inhibit thrombin (activated Factor II) and no effects on platelets have been demonstrated.
Φαρμακοδυναμικές δράσεις Παρατηρήθηκε δοσοεξαρτώμενη αναστολή της δραστικότητας του παράγοντα Xa στον άνθρωπο.
Pharmacodynamic effects Dose-dependent inhibition of Factor Xa activity was observed in humans.
Ο χρόνος προθρομβίνης (PT) επηρεάζεται από το rivaroxaban με δοσοεξαρτώμενο τρόπο με στενή συσχέτιση ως προς τις συγκεντρώσεις πλάσματος (τιμή r ισούται με 0, 98) εάν χρησιμοποιείται Neoplastin για τη δοκιμασία.
Prothrombin time (PT) is influenced by rivaroxaban in a dose dependent way with a close correlation to plasma concentrations (r value equals 0.98) if Neoplastin is used for the assay.
Η ένδειξη για PT πρέπει να παραχθεί σε δευτερόλεπτα, διότι η Διεθνής Ομαλοποιημένη Σχέση (International Normalized Ratio- INR) έχει βαθμονομηθεί και επικυρωθεί μόνο για τα κουμαρινικά αντιπηκτικά και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για οποιοδήποτε άλλο αντιπηκτικό.
The readout for PT is to be done in seconds, because the INR (International Normalized Ratio) is only calibrated and validated for coumarins and cannot be used for any other anticoagulant.
Σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μείζονα ορθοπεδική χειρουργική επέμβαση, τα 5/ 95 εκατοστημόρια για PT (Neoplastin) 2 - 4 ώρες μετά τη λήψη του δισκίου (δηλ. κατά το χρόνο της μέγιστης δράσης) κυμάνθηκαν από 13 έως 25 δευτερόλεπτα (αρχικές τιμές πριν την επέμβαση 12 έως 15 δευτερόλεπτα).
In patients undergoing major orthopaedic surgery, the 5/ 95 percentiles for PT (Neoplastin) 2 - 4 hours after tablet intake (i. e. at the time of maximum effect) ranged from 13 to 25 s (baseline values before surgery 12 to 15s).
Ο χρόνος μερικώς ενεργοποιημένης θρομβοπλαστίνης (aPTT) και HepTest παρατείνονται επίσης με δοσοεξαρτώμενο τρόπο.
The activated partial thomboplastin time (aPTT) and HepTest are also prolonged dose-dependently; however, they are not recommended to assess the pharmacodynamic effect of rivaroxaban.
Ωστόσο, δεν συνιστώνται για την εκτίμηση της φαρμακοδυναμικής δράσης του rivaroxaban.
Anti- Factor Xa activity is also influenced by rivaroxaban; however, no standard for calibration is available.
9 Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια Το κλινικό πρόγραμμα του rivaroxaban σχεδιάστηκε για να καταδείξει την αποτελεσματικότητα του rivaroxaban για την πρόληψη των ΦΘΕ, δηλ. εγγύς και άπω εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση (DVT) και πνευμονική εμβολή (ΠE) σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μείζονα ορθοπεδική χειρουργική επέμβαση των κάτω άκρων.
Clinical efficacy and safety The rivaroxaban clinical programme was designed to demonstrate the efficacy of rivaroxaban for the prevention of VTE, i. e. proximal and distal deep vein thrombosis (DVT) and pulmonary embolism (PE) in patients undergoing major orthopaedic surgery of the lower limbs.
Πάνω από 9. 500 ασθενείς (7. 050 σε χειρουργική επέμβαση ολικής αντικατάστασης ισχίου και 2. 531 σε χειρουργική επέμβαση ολικής αντικατάστασης γόνατος) μελετήθηκαν σε ελεγχόμενες τυχαιοποιημένες “ διπλές- τυφλές ” κλινικές μελέτες φάσης III, το πρόγραμμα RECORD.
Over 9,500 patients (7,050 in total hip replacement surgery and 2,531 in total knee replacement surgery) were studied in controlled randomised double-blind phase III clinical studies, the RECORD-programme.
Το rivaroxaban 10 mg άπαξ ημερησίως (od) που ξεκίνησε όχι συντομότερα από 6 ώρες μετεγχειρητικά, συγκρίθηκε με την ενοξαπαρίνη 40 mg άπαξ ημερησίως που ξεκίνησε 12 ώρες μετεγχειρητικά.
8 Rivaroxaban 10 mg once daily (od) started no sooner than 6 hours post-operatively was compared with enoxaparin 40 mg once daily started 12 hours pre-operatively.
Και στις τρεις μελέτες φάσης III (βλ. πίνακα 2), το rivaroxaban μείωσε σημαντικά το ποσοστό των συνολικών ΦΘE (οποιαδήποτε φλεβογραφικά ανιχνευόμενη ή συμπτωματική DVT, μη θανατηφόρα ΠE και θάνατος) και των μειζόνων ΦΘE (εγγύς DVT, μη θανατηφόρα ΠE και θάνατος σχετιζόμενος με VTE), τα προκαθορισμένα κύρια και μείζονα δευτερεύοντα τελικά σημεία αποτελεσματικότητας.
In all three phase III studies (see table 2), rivaroxaban significantly reduced the rate of total VTE (any venographically detected or symptomatic DVT, non fatal PE and death) and major VTE (proximal DVT, non fatal PE and VTE-related death), the pre-specified primary and major secondary efficacy endpoints.
Το κύριο τελικό σημείο ασφαλείας, μείζονα αιμορραγία, έδειξε συγκρίσιμες συχνότητες για ασθενείς που έλαβαν rivaroxaban 10 mg σε σύγκριση με ενοξαπαρίνη 40 mg.
The main safety endpoint, major bleeding, showed comparable rates for patients treated with rivaroxaban 10 mg compared to enoxaparin 40 mg.
Αποτελέσματα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας από τις κλινικές μελέτες φάσης III
Efficacy and safety results from phase III clinical studies
RECORD 1 RECORD 2
RECORD 1
RECORD 3
RECORD 2
Πληθυσμός
RECORD 3
μελέτης
Study Population
χειρουργική επέμβαση ολικής χειρουργική επέμβαση ολικής αντικατάστασης ισχίου αντικατάστασης ισχίου
4,541 patients undergoing total hip replacement surgery
χειρουργική επέμβαση ολικής αντικατάστασης γόνατος
2,509 patients undergoing total hip replacement surgery
Δοσολογία και διάρκεια θεραπείας μετά από τη χειρουργική επέμβαση
2,531 patients undergoing total replacement surgery
Rivaroxaban 10 mg od 35 ± 4 ημέρες
knee
Ενοξαπαρίνη 40 mg od 35 ± 4 ημέρες
Treatment dose and duration after surgery
p Rivaroxaban 10 mg od 35 ± 4 ημέρες
Rivaroxaban Enoxaparin p 10 mg od 40 mg od 35 ± 4 days 35 ± 4 days
Ενοξαπαρίνη p 40 mg od 12 ± 2 ημέρες
Rivaroxaban Enoxaparin p 10 mg od 40 mg od 35 ± 4 days 12 ± 2 days
Rivaroxaban 10 mg od 12 ± 2 ημέρες
Rivaroxaban Enoxaparin 10 mg od 40 mg od 12 ± 2 days 12 ± 2 days
Συνολικά ΦΘE Μείζονα ΦΘE
Total VTE Major VTE
< 0, 001 0, 01
Sympto- matic VTE
Απορρόφηση Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα του rivaroxaban είναι υψηλή (80% - 100%) για τη δόση των 10 mg.
Absorption The absolute bioavailability of rivaroxaban is high (80% - 100%) for the 10 mg dose.
Η πρόσληψη μαζί με τροφή δεν επηρεάζει την AUC ή την Cmax του rivaroxaban στη δόση των 10 mg.
Intake with food does not affect rivaroxaban AUC or Cmax at the 10 mg dose.
Η δόση 10 mg του rivaroxaban μπορεί να ληφθεί με ή χωρίς τροφή.
Rivaroxaban 10 mg dose can be taken with or without food.
Αυτό είναι εντονότερο σε κατάσταση νηστείας από ό, τι σε κατάσταση μετά το γεύμα.
This is more marked in fasting state than in fed state.
Η διακύμανση της φαρμακοκινητικής ιδιότητας του rivaroxaban είναι μέτρια, με διακύμανση μεταξύ των ατόμων (CV%) από 30% έως 40%, εκτός από την ημέρα της χειρουργικής επέμβασης και την επόμενη ημέρα όπου η διακύμανση στην έκθεση είναι υψηλή (70%).
Variability in rivaroxaban pharmacokinetics is moderate with inter-individual variability (CV%) ranging from 30% to 40%, apart from the day of surgery and the following day when variability in exposure is high (70%).
10 Κατανομή Η δέσμευση σε πρωτεΐνες πλάσματος στον άνθρωπο είναι υψηλή σε ποσοστό περίπου 92% έως 95%, με τη λευκωματίνη ορού να αποτελεί το κύριο δεσμευτικό συστατικό.
Distribution Plasma protein binding in humans is high at approximately 92% to 95%, with serum albumin being the main binding component.
Μεταβολισμός και απέκκριση Από τη χορηγούμενη δόση του rivaroxaban, περίπου τα 2/ 3 υπόκεινται σε μεταβολική αποδόμηση, με το ένα ήμισυ να απεκκρίνεται κατόπιν μέσω της νεφρικής οδού και το άλλο ήμισυ μέσω των κοπράνων.
Metabolism and Elimination Of the administered rivaroxaban dose, approximately 2/ 3 undergoes metabolic degradation, with half then being eliminated renally and the other half eliminated by the faecal route.
Το τελικό 1/ 3 της χορηγούμενης δόσης υπόκειται σε άμεση νεφρική απέκκριση ως αμετάβλητη δραστική ουσία στα ούρα, κυρίως μέσω ενεργού νεφρικής απέκκρισης.
The final 1/ 3 of the administered dose undergoes direct renal excretion as unchanged active substance in the urine, mainly via active renal secretion.
Το rivaroxaban μεταβολίζεται μέσω του CYP3A4, του CYP2J2 και μηχανισμών ανεξάρτητων των CYP.
9 Rivaroxaban is metabolised via CYP3A4, CYP2J2 and CYP-independent mechanisms.
Με βάση τις in vitro έρευνες, το rivaroxaban είναι ένα υπόστρωμα των πρωτεϊνών μεταφορέων P- gp (P- γλυκοπρωτεΐνη) και Bcrp (πρωτεΐνη αντίστασης καρκίνου του μαστού).
Based on in vitro investigations rivaroxaban is a substrate of the transporter proteins P-gp (P-glycoprotein) and Bcrp (breast cancer resistance protein).
Με συστηματική κάθαρση περίπου 10 l/ h, το rivaroxaban μπορεί να ταξινομηθεί ως φάρμακο χαμηλής κάθαρσης.
With a systemic clearance of about 10 l/ h, rivaroxaban can be classified as a low-clearance drug.
Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση μιας δόσης 1 mg, η ημίσεια ζωή απέκκρισης είναι περίπου 4, 5 ώρες.
After intravenous administration of a 1 mg dose the elimination half-life is about 4.5 hours.
Μετά την από του στόματος χορήγηση μίας δόσης 10 mg, η απέκκριση περιορίζεται από το ρυθμό απορρόφησης με μέσες τελικές ημιζωές από 7 έως 11 ώρες.
After oral administration of a 10 mg dose the elimination becomes absorption rate limited with mean terminal half-lives of 7 to 11 hours.
Ειδικοί πληθυσμοί Φύλο/ Ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών) Οι ηλικιωμένοι ασθενείς παρουσίασαν υψηλότερες συγκεντρώσεις πλάσματος από ό, τι οι νεότεροι ασθενείς, με μέσες τιμές AUC περίπου 1, 5 φορές υψηλότερες, κυρίως λόγω της μειωμένης (φαινομενικά) ολικής και νεφρικής κάθαρσης.
Special populations Gender/ Elderly (above 65 years) Elderly patients exhibited higher plasma concentrations than younger patients, with mean AUC values being approximately 1.5 fold higher, mainly due to reduced (apparent) total and renal clearance.
Διαφορετικές κατηγορίες βάρους Ακραίες τιμές σωματικού βάρους (< 50 kg ή > 120 kg) είχαν μόνο μικρή επίδραση στις συγκεντρώσεις πλάσματος του rivaroxaban (λιγότερο από 25%).
Different weight categories Extremes in body weight (< 50 kg or > 120 kg) had only a small influence on rivaroxaban plasma concentrations (less than 25%).
Διαφυλετικές διαφορές Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σχετιζόμενες διαφυλετικές διαφορές μεταξύ Καυκάσιων, μαύρων Αμερικανών, Ισπανόφωνων, Ιαπώνων ή Κινέζων ασθενών όσον αφορά στις φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες του rivaroxaban.
Inter-ethnic differences No clinically relevant inter-ethnic differences among Caucasian, African-American, Hispanic, Japanese or Chinese patients were observed regarding rivaroxaban pharmacokinetics and pharmacodynamics.
Ηπατική δυσλειτουργία Κιρρωτικοί ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (σταδίου Α κατά Child Pugh) εμφάνισαν μόνο μικρές μεταβολές στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες του rivaroxaban (αύξηση κατά 1, 2 φορές στην AUC του rivaroxaban κατά μέσο όρο), σχεδόν συγκρίσιμες με τις αντίστοιχες για την ομάδα ελέγχου υγιών ατόμων.
Hepatic impairment Cirrhotic patients with mild hepatic impairment (classified as Child Pugh A) exhibited only minor changes in rivaroxaban pharmacokinetics (1.2 fold increase in rivaroxaban AUC on average), nearly comparable to their matched healthy control group.
Σε κιρρωτικούς ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (σταδίου Β κατά Child Pugh), η μέση AUC του rivaroxaban αυξήθηκε σημαντικά κατά 2, 3 φορές σε σύγκριση με υγιείς εθελοντές.
In cirrhotic patients with moderate hepatic impairment (classified as Child Pugh B), rivaroxaban mean AUC was significantly increased by 2.3 fold compared to healthy volunteers.
Η AUC μη δεσμευμένου φαρμάκου αυξήθηκε κατά 2, 6 φορές.
Unbound AUC was increased 2.6 fold.
Η αναστολή της δραστικότητας του παράγοντα Xa αυξήθηκε κατά ένα συντελεστή 2, 6 σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία σε σύγκριση με τους υγιείς εθελοντές.
The inhibition of Factor Xa activity was increased by a factor of 2.6 in patients with moderate hepatic impairment as compared to healthy volunteers; prolongation of PT was similarly increased by a factor of 2.1.
Ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία ήταν περισσότερο ευαίσθητοι στο rivaroxaban με αποτέλεσμα μια σχέση PK/ PD μεγαλύτερης κλίσης μεταξύ συγκέντρωσης και PT.
Patients with moderate hepatic impairment were more sensitive to rivaroxaban resulting in a steeper PK/ PD relationship between concentration and PT.
Το Xarelto μπορεί να χρησιμοποιηθεί με προσοχή σε κιρρωτικούς ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child Pugh B) εάν δεν σχετίζεται με διαταραχή της πήξης του αίματος (βλ. παραγράφους 4. 3 και 4. 4).
Xarelto may be used with caution in cirrhotic patients with moderate hepatic impairment (Child Pugh B) if it is not associated with coagulopathy (see sections 4.3 and 4.4).
11 Νεφρική δυσλειτουργία Παρατηρήθηκε μια αύξηση της έκθεσης στο rivaroxaban σε συσχέτιση με μείωση της νεφρικής λειτουργίας, όπως αξιολογήθηκε μέσω μετρήσεων κάθαρσης κρεατινίνης.
Renal impairment There was an increase in rivaroxaban exposure correlated to decrease in renal function, as assessed via creatinine clearance measurements.
Σε ασθενείς με ήπια (κάθαρση κρεατινίνης 50 - 80 ml/ min), μέτρια (κάθαρση κρεατινίνης 30 - 49 ml/ min) και σοβαρή (κάθαρση κρεατινίνης 15 - 29 ml/ min) νεφρική δυσλειτουργία, οι συγκεντρώσεις πλάσματος του rivaroxaban (AUC) αυξήθηκαν κατά 1, 4, 1, 5 και 1, 6 φορές αντίστοιχα.
In individuals with mild (creatinine clearance 50 - 80 ml/ min), moderate (creatinine clearance 30 - 49 ml/ min) and severe (creatinine clearance 15 - 29 ml/ min) renal impairment, rivaroxaban plasma concentrations (AUC) were increased 1.4, 1.5 and 1.6 fold respectively.
Σε ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, η γενική αναστολή της δραστικότητας του παράγοντα Xa αυξήθηκε κατά ένα συντελεστή 1, 5, 1, 9 και 2, 0 αντίστοιχα, σε σύγκριση με υγιείς εθελοντές.
In individuals with mild, moderate and severe renal impairment the overall inhibition of factor Xa activity was increased by a factor of 1.5, 1.9 and 2.0 respectively as compared to healthy volunteers; prolongation of PT was similarly increased by a factor of 1.3, 2.2 and 2.4 respectively.
Δεν υπάρχουν δεδομένα σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης < 15 ml/ min.
There are no data in patients with creatinine clearance < 15 ml/ min.
Το Xarelto πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης 15 - 29 ml/ min (βλ. παράγραφο 4. 4).
Xarelto is to be used with caution in patients with creatinine clearance 15 - 29 ml/ min (see section 4.4).
Σχέση φαρμακοκινητικών/ φαρμακοδυναμικών ιδιοτήτων Η σχέση φαρμακοκινητικών/ φαρμακοδυναμικών ιδιοτήτων (PK/ PD) μεταξύ της συγκέντρωσης του rivaroxaban στο πλάσμα και διαφόρων τελικών σημείων PD (αναστολή παράγοντα Xa, PT, aPTT, Heptest) αξιολογήθηκε μετά από τη χορήγηση ενός μεγάλου εύρους δόσεων (5 – 30 mg bid).
10 Pharmacokinetic/ pharmacodynamic relationship The Pharmacokinetic/ pharmacodynamic (PK/ PD) relationship between rivaroxaban plasma concentration and several PD endpoints (Factor Xa inhibition, PT, aPTT, Heptest) has been evaluated after administration of a wide range of doses (5 - 30 mg bid).
Το rivaroxaban 10 mg od έχει ως αποτέλεσμα Cmax σταθεροποιημένης κατάστασης περίπου 125 µg/ l.
Rivaroxaban 10 mg od results in a steady state Cmax of about 125 µg/ l.