natgillin/translations-raw huggingface dataset:
∆ιάρροια, που µπορεί να προκαλέσει αφυδάτωση (βλέπε παράγραφο 4. 2 – καθυστέρηση της χορήγησης και µείωση της δόσης – άλλες τοξικότητες και παράγραφο 4. 4).
Diarrhoea, which may lead to dehydration (see section 4.2 - dose delay and dose reduction – other toxicities and section 4.4).
Ναυτία Έµετος
Nausea Vomiting
∆ιαταραχές του δέρµατος και του υποδόριου ιστού Πολύ συχνές
Skin and subcutaneous tissue disorders Very common
Εξάνθηµα (συµπεριλαµβανοµένης δερµατίτιδας οµοιάζουσας µε ακµή) (βλέπε παράγραφο 4. 2 - καθυστέρηση της χορήγησης και µείωση της δόσης - άλλες τοξικότητες)
Rash (including dermatitis acneiform) (see section 4.2 - dose delay and dose reduction – other toxicities)
∆ιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων Συχνές
Hepatobiliary disorders Common
Υπερχολερυθριναιµία, ηπατοτοξικότητα
Hyperbilirubinaemia, hepatotoxicity
Οι παρακάτω επιπρόσθετες ανεπιθύµητες αντιδράσεις έχει αναφερθεί ότι σχετίζονται µε τη λαπατινίµπη σε συνδυασµό µε καπεσιταβίνη µε διαφορά συχνότητας µεγαλύτερη από 5% σε σύγκριση µε τη µονοθεραπεία καπεσιταβίνης.
The following additional adverse reactions have been reported to be associated with lapatinib in combination with capecitabine with a frequency difference of greater than 5% compared to capecitabine alone.
∆ιαταραχές του γαστρεντερικού συστήµατος Πολύ συχνές
Gastrointestinal disorders Very common Skin and subcutaneous Very common
∆υσπεψία
Dyspepsia tissue disorders Dry skin
∆ιαταραχές του δέρµατος και του υποδόριου ιστού Πολύ συχνές
6 In addition, the following adverse reactions were reported to be associated with lapatinib in combination with capecitabine but were seen at a similar frequency in the capecitabine alone arm.
Ξηροδερµία
Nervous system disorders Common
Στοµατίτιδα, δυσκοιλιότητα, κοιλιακό άλγος
Stomatitis, constipation, abdominal pain tissue disorders Palmar-plantar erythrodysaesthesia
∆ιαταραχές του δέρµατος και του υποδόριου ιστού Πολύ συχνές
Musculoskeletal and connective tissue disorders Very common General disorders and Very common Psychiatric disorders
7 Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Πολύ συχνές
Pain in extremity, back pain administrative site conditions Mucosal inflammation
Ψυχιατρικές διαταραχές Πολύ συχνές
Very common
Μειωµένο κλάσµα εξώθησης αριστερής κοιλίας Μειώσεις του κλάσµατος εξώθησης αριστερής κοιλίας (LVEF) έχουν αναφερθεί στο 1% περίπου των ασθενών που έλαβαν λαπατινίµπη και ήταν ασυµπτωµατικές σε περισσότερες από το 90% των περιπτώσεων.
Decreased left ventricular ejection fraction Left ventricular ejection fraction (LVEF) decreases have been reported in approximately 1% of patients receiving lapatinib and were asymptomatic in more than 90% of cases.
Οι µειώσεις του LVEF υποχώρησαν ή βελτιώθηκαν σε πάνω από το 60% των περιστατικών µετά από διακοπή της θεραπείας µε λαπατινίµπη.
LVEF decreases resolved or improved in more than 60% of cases on discontinuation of treatment with lapatinib.
Συµπτωµατικές µειώσεις του LVEF παρατηρήθηκαν στο 0, 1% περίπου των ασθενών που έλαβαν µονοθεραπεία µε λαπατινίµπη.
Symptomatic LVEF decreases were observed in approximately 0.1% of patients who received lapatinib monotherapy.
Στα παρατηρηθέντα συµπτώµατα περιλαµβάνονταν δύσπνοια, καρδιακή ανεπάρκεια και αίσθηµα παλµών.
Observed symptoms included dyspnoea, cardiac failure and palpitations.
Όλα τα συµβάντα υποχώρησαν αµέσως µετά τη διακοπή της λήψης της λαπατινίµπης.
All events resolved promptly on discontinuation of lapatinib.
Μειώσεις του LVEF αναφέρθηκαν στο 2, 5% των ασθενών που έλαβαν λαπατινίµπη σε συνδυασµό µε καπεσιταβίνη, έναντι ποσοστού 1, 0% στην οµάδα της µονοθεραπείας µε καπεσιταβίνη.
LVEF decreases were reported in 2.5% of patients who received lapatinib in combination with capecitabine, as compared to 1.0% with capecitabine alone.
∆ιάρροια ∆ιάρροια εµφανίστηκε στο 65% περίπου των ασθενών που έλαβαν λαπατινίµπη σε συνδυασµό µε καπεσιταβίνη.
Diarrhoea Diarrhoea occurred in approximately 65% of patients who received lapatinib in combination with capecitabine.
Τα περισσότερα περιστατικά διάρροιας ήταν βαθµού 1 ή 2 και δεν οδήγησαν σε διακοπή της θεραπείας µε λαπατινίµπη.
Most cases of diarrhoea were grade 1 or 2 and did not result in discontinuation of treatment with lapatinib.
Η διάρροια ανταποκρίνεται καλά στην προληπτική αγωγή (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Diarrhoea responds well to proactive management (see section 4.4).
Εξάνθηµα Εξάνθηµα εµφανίστηκε στο 28% περίπου των ασθενών που έλαβαν λαπατινίµπη σε συνδυασµό µε καπεσιταβίνη.
Rash Rash occurred in approximately 28% of patients who received lapatinib in combination with capecitabine.
Το εξάνθηµα ήταν γενικά χαµηλού βαθµού και δεν οδήγησε σε διακοπή της θεραπείας µε λαπατινίµπη.
Rash was generally low grade and did not result in discontinuation of treatment with lapatinib.
∆εν υπάρχει συγκεκριµένο αντίδοτο για την αναστολή της φωσφορυλίωσης των τυροσινών EGFR (ErbB1) ή/ και ErbB2 (HER2).
There is no specific antidote for the inhibition of EGFR (ErbB1) and/ or ErbB2 (HER2) tyrosine phosphorylation.
Η µέγιστη από του στόµατος δόση της λαπατινίµπης που έχει χορηγηθεί σε κλινικές δοκιµές είναι 1. 800 mg άπαξ ηµερησίως.
The maximum oral dose of lapatinib that has been administered in clinical trials is 1800 mg once daily.
Έχει καταγραφεί µια αναφορά για ασθενή που έλαβε υπερδοσολογία 3. 000 mg λαπατινίµπης επί 10 ηµέρες και παρουσίασε διάρροια βαθµού 3 και έµετο την ηµέρα 10.
There has been a report of one patient who took an overdose of 3000 mg of lapatinib for 10 days and suffered grade 3 diarrhoea and vomiting on day 10.
Τα συµπτώµατα υποχώρησαν µετά από ενδοφλέβια ενυδάτωση και διακοπή της θεραπείας µε λαπατινίµπη και λετροζόλη.
The symptoms resolved following intravenous hydration and interruption of treatment with lapatinib and letrozole.
Συνεπώς, η αιµοδιύλιση δεν αναµένεται να αποτελέσει αποτελεσµατική µέθοδο για την ενίσχυση της απέκκρισης της λαπατινίµπης.
Lapatinib is not significantly renally excreted and is highly bound to plasma proteins, therefore haemodialysis would not be expected to be an effective method to enhance the elimination of lapatinib.
Φαρµακοθεραπευτική κατηγορία:
7 Pharmacotherapeutic group:
Αυτό το φαρµακευτικό προϊόν έχει εγκριθεί µε την διαδικασία που αποκαλείται « Έγκριση υπό Όρους » Αυτό σηµαίνει ότι αναµένονται περισσότερες αποδείξεις σχετικά µε το φαρµακευτικό προϊόν.
This means that furrther evidence on this medicinal product is awaited.
8 Ο Ευρωπαϊκός Οργανισµός Φαρµάκων (ΕΜΕΑ) θα αξιολογεί ετησίως κάθε νέο πληροφοριακό στοιχείο που θα είναι διαθέσιµο και η παρούσα Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος θα ενηµερώνεται αναλόγως.
The European Medicines Agency (EMEA) will review new information on the product every year and this SPC will be updated as necessary.
Η λαπατινίµπη, µια 4- ανιλινοκιναζολίνη, είναι ένας αναστολέας των ενδοκυτταρικών περιοχών κινάσης της τυροσίνης και των δύο EGFR (ErbB1) και ErbB2 (HER2) υποδοχέων (εκτιµώµενες τιµές Kiapp 3nM και 13nM αντίστοιχα) µε βραδύ ρυθµό διαχωρισµού από αυτούς τους υποδοχείς (ηµιζωή µεγαλύτερη ή ίση µε 300 λεπτά).
Lapatinib a 4-anilinoquinazoline, is an inhibitor of the intracellular tyrosine kinase domains of both EGFR (ErbB1) and of ErbB2 (HER2) receptors (estimated Kiapp values of 3nM and 13nM, respectively) with a slow off-rate from these receptors (half-life greater than or equal to 300 minutes).
Η λαπατινίµπη αναστέλλει την κατευθυνόµενη από το ErbB ανάπτυξη των νεοπλασµατικών κυττάρων in vitro και σε διάφορα µοντέλα ζώων.
Lapatinib inhibits ErbB-driven tumour cell growth in vitro and in various animal models.
Οι επιδράσεις της λαπατινίµπης στην αναστολή της ανάπτυξης αξιολογήθηκαν σε ρυθµισµένες µε τραστουζουµάµπη κυτταρικές σειρές.
The growth inhibitory effects of lapatinib were evaluated in trastuzumab-conditioned cell lines.
Η λαπατινίµπη διατήρησε σηµαντική δραστικότητα έναντι κυτταρικών σειρών καρκίνου του µαστού που επιλέχτηκαν για µακροχρόνια ανάπτυξη σε µέσο που περιείχε τραστουζουµάµπη in vitro.
Lapatinib retained significant activity against breast cancer cell lines selected for long-term growth in trastuzumab-containing medium in vitro.
Η αποτελεσµατικότητα και ασφάλεια της λαπατινίµπης σε συνδυασµό µε καπεσιταβίνη σε ασθενείς µε καρκίνο του µαστού µε καλή κατάσταση λειτουργικότητας αξιολογήθηκε σε µια τυχαιοποιηµένη δοκιµή φάσης ΙΙΙ.
The efficacy and safety of lapatinib in combination with capecitabine in breast cancer patients with good performance status was evaluated in a randomized, phase III trial.
Οι ασθενείς που ήταν κατάλληλες για ένταξη παρουσίαζαν τοπικά προχωρηµένο ή µεταστατικό καρκίνο του µαστού µε υπερέκφραση του ErbB2 (HER2), ο οποίος παρουσίασε εξέλιξη µετά από προηγούµενη θεραπεία που περιλάµβανε ταξάνες, ανθρακυκλίνες και τραστουζουµάµπη.
Patients eligible for enrolment had ErbB2 (HER2)-over-expressing, locally advanced or metastatic breast cancer, progressing after prior treatment that included taxanes, anthracyclines and trastuzumab.
Το LVEF αξιολογήθηκε σε όλες τις ασθενείς (µέσω ηχωκαρδιογραφήµατος ή MUGA) πριν από την έναρξη της θεραπείας µε λαπατινίµπη προκειµένου να διασφαλιστεί ότι η αρχική τιµή του LVEF βρισκόταν εντός των φυσιολογικών ορίων των κέντρων.
LVEF was evaluated in all patients (using echocardiogram or MUGA) prior to initiation of treatment with lapatinib to ensure baseline LVEF was within the institutions normal limits.
Σε κλινικές δοκιµές, το LVEF παρακολουθήθηκε ανά διαστήµατα των οκτώ εβδοµάδων περίπου κατά τη διάρκεια της θεραπείας µε λαπατινίµπη, προκειµένου να εξασφαλιστεί ότι δεν µειώθηκε κάτω από το κατώτερο φυσιολογικό όριο των κέντρων.
In clinical trials LVEF was monitored at approximately eight week intervals during treatment with lapatinib to ensure it did not decline to below the institutions lower limit of normal.
Η πλειονότητα των περιπτώσεων µείωσης του LVEF (πάνω από 60%) παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια των πρώτων εννέα εβδοµάδων θεραπείας.
The majority of LVEF decreases (greater than 60%) were observed during the first nine weeks of treatment, however limited data was available for long term exposure.
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε λαπατινίµπη 1250 mg άπαξ ηµερησίως (συνεχώς) συν καπεσιταβίνη (2000 mg/ m2/ ηµέρα τις ηµέρες 1- 14 κάθε 21 ηµέρες) είτε µονοθεραπεία µε καπεσιταβίνη (2500 mg/ m2/ ηµέρα τις ηµέρες 1- 14 κάθε 21 ηµέρες).
Patients were randomized to receive either lapatinib 1250 mg once daily (continuously) plus capecitabine (2000 mg/ m2/ day on days 1-14 every 21 days), or to receive capecitabine alone (2500 mg/ m2/ day on days 1-14 every 21 days).
Το κύριο καταληκτικό σηµείο ήταν ο χρόνος έως την εξέλιξη της νόσου (TTP).
The primary endpoint was time to progression (TTP).
Οι αξιολογήσεις έγιναν από τους ερευνητές της µελέτης και από ανεξάρτητη επιτροπή ανασκόπησης που δεν γνώριζε τι θεραπεία ελάµβανε η ασθενής.
Assessments were undertaken by the study investigators and by an independent review panel, blinded to treatment.
Η µελέτη διεκόπη βάσει των αποτελεσµάτων µιας προκαθορισµένης ενδιάµεσης ανάλυσης που έδειξε βελτίωση του TTP για ασθενείς που έλαβαν λαπατινίµπη συν καπεσιταβίνη.
The study was halted based on the results of a pre-specified interim analysis that showed an improvement in TTP for patients receiving lapatinib plus capecitabine.
Επιπρόσθετα 75 ασθενείς εντάχθηκαν στη µελέτη στον χρόνο που µεσολάβησε από τις ενδιάµεσες αναλύσεις και την ολοκλήρωση της εισαγωγής ασθενών.
An additional 75 patients were enrolled in the study between the time of the interim analysis and the end of the enrolment.
Η ανάλυση των δεδοµένων κατά τη διακοπή της ένταξης από τους ερευνητές παρουσιάζεται στον παρακάτω πίνακα.
Investigator analysis on data at the stop of enrolment is presented in the following table.
Λαπατινίµπη (1. 250 mg/ ηµέρα) + καπεσιταβίνη (2. 000 mg/ m2/ ηµέρα)
Lapatinib (1,250 mg/ day)+
Καπεσιταβίνη (2, 500 mg/ m2/ ηµέρα)
Capecitabine (2,500 mg/ m2/ day)
(N = 198)
capecitabine (2,000 mg/ m2/ day) Number of TTP events
(N = 201)
(N
121
= 198) 121
126
= 201) 126
∆ιάµεσος TTP, εβδοµάδες
Median TTP, weeks Hazard Ratio
18, 3
0.72
0, 72
18.3
(95% CI) τιµή p
(95% CI) p value
(0, 56, 0, 92) 0, 008
(0.56, 0.92) 0.008
Η ανεξάρτητη αξιολόγηση των στοιχείων επίσης κατέδειξε ότι η λαπατινίµπη όταν χορηγήθηκε σε συνδυασµό µε καπεσιταβίνη αύξησε σηµαντικά τον χρόνο για την εξέλιξη της νόσου (Αναλογία Κινδύνου 0, 57 [95% Cl 0, 43, 0, 77] p=0, 0001) έναντι της µονοθεραπείας µε καπεσιταβίνη.
The independent assessment of the data also demonstrated that lapatinib when given in combination with capecitabine significantly increased time to progression (Hazard Ratio 0.57 [95% Cl 0.43, 0.77] p=0.0001) compared to capecitabine alone.
Τα αποτελέσµατα µιας ενηµερωµένης ανάλυσης του συνολικών δεδοµένων επιβίωσης µέχρι 28 Σεπτεµβρίου 2007 παρατίθενται στον παρακάτω πίνακα.
8 Results of an updated analysis of the overall survival data to 28 September 2007 are presented in the table below.
Καπεσιταβίνη (2. 500 mg/ m2/ ηµέρα)
Capecitabine (2,500 mg/ m2/ day)
(N = 207)
capecitabine (2,000 mg/ m2/ day) Number of subjects who died
148
= 207) 148
154
= 201) 154
∆ιάµεση συνολική επιβίωση, εβδοµάδες
Median overall survival, weeks
(0, 71, 1, 12) 0, 3
(0.71, 1.12) 0.3
Στο σκέλος συνδυασµού, καταγράφηκαν 4 (2%) περιπτώσεις εξέλιξης της νόσου στο κεντρικό νευρικό σύστηµα έναντι 13 (6%) περιπτώσεων εξέλιξης στο σκέλος της µονοθεραπείας µε καπεσιταβίνη.
On the combination arm, there were 4 (2%) progressions in the central nervous system as compared with the 13 (6%) progressions on the capecitabine alone arm.
Η απόλυτη βιοδιαθεσιµότητα µετά την από του στόµατος χορήγηση της λαπατινίµπης είναι άγνωστη, αλλά είναι µη πλήρης και µεταβλητή (70% περίπου συντελεστής µεταβλητότητας στην AUC).
The absolute bioavailability following oral administration of lapatinib is unknown, but it is incomplete and variable (approximately 70% coefficient of variation in AUC).
Συγκεντρώσεις στον ορό εµφανίζονται µετά από διάµεση χρονική υστέρηση 0, 25 ώρας (εύρος 0 έως 1, 5 ώρες).
Serum concentrations appear after a median lag time of 0.25 hours (range 0 to 1.5 hours).
Η µέγιστη συγκέντρωση στο πλάσµα (Cmax) της λαπατινίµπης επιτυγχάνεται 4 ώρες περίπου µετά τη χορήγηση.
Peak plasma concentrations (Cmax) of lapatinib are achieved approximately 4 hours after administration.
Η ηµερήσια χορήγηση 1. 250 mg οδηγεί σε γεωµετρικές µέσες τιµές (συντελεστής µεταβλητότητας) Cmax σε σταθερή κατάσταση 2, 43 (76%) µg/ ml και τιµές AUC 36, 2 (79%) µg* hr/ ml.
Daily dosing of 1250 mg produces steady state geometric mean (coefficient of variation) Cmax values of 2.43 (76%) µg/ ml and AUC values of 36.2 (79%) µg*hr/ ml.
Η συστηµατική έκθεση στη λαπατινίµπη αυξάνεται όταν χορηγείται µε τροφή.
Systemic exposure to lapatinib is increased when administered with food.
Οι τιµές AUC της λαπατινίµπης ήταν περίπου 3 και 4 φορές υψηλότερες (Cmax περίπου 2, 5 και 3 φορές υψηλότερη) όταν χορηγείται µε γεύµα µε χαµηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά (5% λίπος [500 θερµίδες]) ή µε γεύµα µε υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά (50% λίπος [1. 000 θερµίδες]), αντίστοιχα.
Lapatinib AUC values were approximately 3- and 4-fold higher (Cmax approximately 2.5 and 3– fold higher) when administered with a low fat (5% fat [500 calories]) or with a high fat (50% fat [1,000 calories]) meal, respectively.
Η λαπατινίµπη συνδέεται σε µεγάλο βαθµό (πάνω από 99%) στη λευκωµατίνη και την α- 1 όξινη γλυκοπρωτεΐνη.
Lapatinib is highly bound (greater than 99%) to albumin and alpha-1 acid glycoprotein.
Μελέτες in vitro υποδεικνύουν ότι η λαπατινίµπη είναι υπόστρωµα για τους µεταφορείς BCRP (ABCG1) και p- γλυκοπρωτεΐνη (ABCB1).
In vitro studies indicate that lapatinib is a substrate for the transporters BCRP (ABCG1) and p-glycoprotein (ABCB1).
Έχει επίσης καταδειχτεί ότι η λαπατινίµπη αναστέλλει in vitro αυτούς τους µεταφορείς εκροής, καθώς και τον µεταφορέα ηπατικής πρόσληψης OATP 1B1, σε κλινικά σχετικές συγκεντρώσεις (οι τιµές IC50 ήταν ίσες µε 2, 3 µg/ ml).
Lapatinib has also been shown in vitro to inhibit these efflux transporters, as well as the hepatic uptake transporter OATP 1B1, at clinically relevant concentrations (IC50 values were equal to 2.3 µg/ ml).
10 φαρµακευτικών προϊόντων ή τη φαρµακολογική δραστικότητα άλλων αντικαρκινικών παραγόντων δεν είναι γνωστή.
The clinical significance of these effects on the pharmacokinetics of other medicinal products or the pharmacological activity of other anti-cancer agents is not known.
Η λαπατινίµπη υφίσταται εκτεταµένο µεταβολισµό, κυρίως από τα CYP3A4 και CYP3A5, µε την ελάσσονα συµβολή των CYP2C19 και CYP2C8 σε πλήθος οξειδωµένων µεταβολιτών, κανένας από τους οποίους δεν αντιπροσωπεύει πάνω από το 14% της δόσης που ανιχνεύεται στα κόπρανα ή το 10% της συγκέντρωσης της λαπατινίµπης στο πλάσµα.
Lapatinib undergoes extensive metabolism, primarily by CYP3A4 and CYP3A5, with minor contributions from CYP2C19 and CYP2C8 to a variety of oxidated metabolites, none of which account for more than 14% of the dose recovered in the faeces or 10% of lapatinib concentration in plasma.
Η λαπατινίµπη αναστέλλει τα CYP3A (Ki 0, 6 µε 2, 3 µg/ ml) και CYP2C8 (0, 3 µg/ ml) in vitro σε κλινικά σχετικές συγκεντρώσεις.
Lapatinib inhibits CYP3A (Ki 0.6 to 2.3 µg/ ml) and CYP2C8 (0.3 µg/ ml) in vitro at clinically relevant concentrations.
Η λαπατινίµπη δεν αναστέλλει σηµαντικά τα παρακάτω ένζυµα σε ανθρώπινα ηπατικά µικροσωµάτια:
Lapatinib did not significantly inhibit the following enzymes in human liver microsomes:
CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19 και CYP2D6 ή ένζυµα UGT (in vitro οι τιµές IC50 ήταν µεγαλύτερες ή ίσες µε 6, 9 µg/ ml).
CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, and CYP2D6 or UGT enzymes (in vitro IC50 values were greater than or equal to 6.9 µg/ ml).
Η ηµίσεια ζωή της λαπατινίµπης όπως µετράται µετά από εφάπαξ δόσεις αυξάνεται µε αύξηση της δόσης.
The half-life of lapatinib measured after single doses increases with increasing dose.
Ωστόσο, η ηµερήσια χορήγηση της λαπατινίµπης οδηγεί σε επίτευξη σταθερής κατάστασης µέσα σε 6 µε 7 ηµέρες, καταδεικνύοντας αποτελεσµατική ηµίσεια ζωή 24 ωρών.
However, daily dosing of lapatinib results in achievement of steady state within 6 to 7 days, indicating an effective half-life of 24 hours.
Η λαπατινίµπη αποµακρύνεται κυρίως µέσω µεταβολισµού από το CYP3A4/ 5.
Lapatinib is predominantly eliminated through metabolism by CYP3A4/ 5.
Η χολική απέκκριση µπορεί επίσης να συµβάλλει στην αποµάκρυνση.
Biliary excretion may also contribute to the elimination.
Η κύρια οδός απέκκρισης της λαπατινίµπης και των µεταβολιτών της είναι στα κόπρανα.
The primary route of excretion for lapatinib and its metabolites is in faeces.
Η ανίχνευση αναλλοίωτης λαπατινίµπης στα κόπρανα ανέρχεται σε διάµεσο ποσοστό 27% (εύρος 3 µε 67%) µιας δόσης από του στόµατος.
Recovery of unchanged lapatinib in faeces accounts for a median 27% (range 3 to 67%) of an oral dose.
Λιγότερο από το 2% της χορηγούµενης από του στόµατος δόσης (ως λαπατινίµπη και µεταβολίτες) απεκκρίνεται στα ούρα.
Less than 2% of the administered oral dose (as lapatinib and metabolites) excreted in urine.
Η φαρµακοκινητική της λαπατινίµπης δεν έχει µελετηθεί ξεχωριστά σε ασθενείς µε νεφρική δυσλειτουργία ή σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιµοδιύλιση.
9 Lapatinib pharmacokinetics have not been specifically studied in patients with renal impairment or in patients undergoing haemodialysis.
Τα διαθέσιµα δεδοµένα υποδεικνύουν ότι δεν απαιτείται προσαρµογή της δόσης σε ασθενείς µε ελαφριά έως µέτρια νεφρική δυσλειτουργία.
Available data suggest that no dose adjustment is necessary in patients with mild to moderate renal impairment.
Η φαρµακοκινητική της λαπατινίµπης εξετάστηκε σε ασθενείς µε µέτρια (n = 8) ή σοβαρή (n = 4) ηπατική δυσλειτουργία (βαθµολογίες Child- Pugh 7- 9, ή πάνω από 9 αντίστοιχα) και σε 8 υγιείς συµµετέχουσες της οµάδας ελέγχου.
The pharmacokinetics of lapatinib were examined in subjects with moderate (n = 8) or severe (n = 4) hepatic impairment (Child-Pugh scores of 7-9, or greater than 9, respectively) and in 8 healthy control subjects.
Η συστηµατική έκθεση (AUC) στη λαπατινίµπη µετά από εφάπαξ δόση από του στόµατος των 100 mg αυξήθηκε κατά 56% και 85% περίπου σε ασθενείς µε µέτρια και σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, αντίστοιχα.
Systemic exposure (AUC) to lapatinib after a single oral 100 mg dose increased approximately 56% and 85% in subjects with moderate and severe hepatic impairment, respectively.
Η λαπατινίµπη πρέπει να χορηγείται µε προσοχή σε ασθενείς µε ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παραγράφους 4. 2 και 4. 4).
Administration of lapatinib in patients with hepatic impairment should be undertaken with caution (see sections 4.2 and 4.4).
Η λαπατινίµπη µελετήθηκε σε κυοφορούντες αρουραίους και κουνέλια σε δόσεις των 30, 60 και 120 mg/ kg/ ηµέρα από του στόµατος. ∆εν καταγράφηκαν τερατογόνες επιδράσεις.
Lapatinib was studied in pregnant rats and rabbits given oral doses of 30, 60, and 120 mg/ kg/ day.
Ωστόσο, εµφανίστηκαν ελάσσονες ανωµαλίες (αριστερή οµφαλική αρτηρία, αυχενική πλευρά και πρόωρη οστεοποίηση) σε αρουραίους σε δόση ≥60 mg/ kg/ ηµέρα (4 φορές την αναµενόµενη κλινική έκθεση για τον άνθρωπο).
There were no teratogenic effects; however, minor anomalies (left-sided umbilical artery, cervical rib and precocious ossification) occurred in rats at ≥ 60 mg/ kg/ day (4 times the expected human clinical exposure).
Σε κουνέλια, η λαπατινίµπη συνδέθηκε µε µητρική τοξικότητα στα 60 και 120 mg/ kg/ ηµέρα (8% και 23% της αναµενόµενης κλινικής έκθεσης για τον άνθρωπο αντίστοιχα) και µε αποβολές στα 120 mg/ kg/ ηµέρα.
In rabbits, lapatinib was associated with maternal toxicity at 60 and 120 mg/ kg/ day (8% and 23% of the expected human clinical exposure, respectively) and abortions at 120 mg/ kg/ day.
Σε δόσεις ≥60 mg/ kg/ ηµέρα, παρατηρήθηκαν περιπτώσεις µειωµένου σωµατικού βάρους του εµβρύου και ελάσσονες σκελετικές µεταβολές.
At ≥ 60 mg/ kg/ day there were decreased foetal body weights, and minor skeletal variations.
Στη µελέτη προγεννητικής και µεταγεννητικής ανάπτυξης σε αρουραίους, καταγράφηκε µείωση της επιβίωσης των νεογνών στο διάστηµα από τη γέννηση µέχρι την ηµέρα 21 σε δόσεις των 60 mg/ kg/ ηµέρα ή υψηλότερες (5 φορές την αναµενόµενη κλινική έκθεση για τον άνθρωπο).
In the rat pre- and postnatal development study, a decrease in pup survival occurred between birth and postnatal day 21 at doses of 60 mg/ kg/ day or higher (5 times the expected human clinical exposure).
Η υψηλότερη δόση µη παρατήρησης επίδρασης για τη συγκεκριµένη µελέτη ήταν τα 20 mg/ kg/ ηµέρα.
The highest no- effect dose for this study was 20 mg/ kg/ day.
11 έως 180 mg/ kg/ ηµέρα (αρσενικά) (8 και 3 φορές την αναµενόµενη κλινική έκθεση για τον άνθρωπο, αντίστοιχα).
There were no effects on male or female rat gonadal function, mating, or fertility at doses up to 120 mg/ kg/ day (females) and up to 180 mg/ kg/ day (males) (8 and 3 times the expected human clinical exposure, respectively).
Η επίδραση στη γονιµότητα του ανθρώπου είναι άγνωστη.
The effect on human fertility is unknown.
Η λαπατινίµπη δεν επέδρασε στη δοµή των χρωµοσωµάτων ή είχε µεταλλαξιογόνο δράση σε µια οµάδα αναλύσεων, περιλαµβανοµένων της ανάλυσης χρωµοσωµικών ανωµαλιών σε κινεζικά χάµστερ, της δοκιµασίας Ames, της ανάλυσης χρωµοσωµικών ανωµαλιών σε ανθρώπινα λεµφοκύτταρα και σε µια in vivo ανάλυση χρωµοσωµικών ανωµαλιών σε µυελό των οστών αρουραίων.
Lapatinib was not clastogenic or mutagenic in a battery of assays including the Chinese hamster chromosome aberration assay, the Ames assay, human lymphocyte chromosome aberration assay and an in vivo rat bone marrow chromosome aberration assay.
Πυρήνας του δισκίου Μικροκρυσταλλική κυτταρίνη Ποβιδόνη (K30) Άµυλο καρβοξυµεθυλιωµένο νατριούχο (Τύπος Α) Στεατικό µαγνήσιο
Tablet core Microcrystalline cellulose Povidone (K30) Sodium starch glycolate (Type A) Magnesium stearate
Επικάλυψη του δισκίου Υπροµελλόζη ∆ιοξείδιο του τιτανίου (E171) Πολυαιθυλενογλυκόλη 400 Πολυσορβικό 80 Κίτρινο οξείδιο του σιδήρου (E172) Κόκκινο οξείδιο του σιδήρου (E172)
Tablet coating Hypromellose Titanium dioxide (E171) Macrogol 400 Polysorbate 80 Iron oxide yellow (E172) Iron oxide red (E172)
Κάθε συσκευασία Tyverb περιέχει 70 δισκία σε φύλλα από κυψέλες (πολυαµίδιο / αργίλιο / πολυβινυλοχλωρίδιο / αργίλιο) η κάθε µια από τις οποίες περιέχει 10 δισκία.
Each pack of Tyverb contains 70 tablets in foil blisters (polyamide / aluminium / polyvinyl chloride / aluminium) of 10 tablets each.