natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Παρακολούθηση ασθενών Η πρωτεϊνουρία φαίνεται να είναι μια πρώιμη και ευαίσθητη ένδειξη νεφροτοξικότητας που οφείλεται στη cidofovir.
Patient Monitoring Proteinuria appears to be an early and sensitive indicator of cidofovir-induced nephrotoxicity.
Διαφορικές μετρήσεις λευκών αιμοσφαιρίων πρέπει να διεξάγονται πριν από κάθε δόση cidofovir (βλέπε παράγραφο 4. 8).
Differential white blood cell counts should also be performed prior to each dose of cidofovir (see section 4.8).
4 Οφθαλμικά Επεισόδια Σε ασθενείς που λαμβάνουν cidofovir πρέπει να γίνεται σύσταση να κάνουν τακτικά οφθαλμολογικές εξετάσεις για πιθανή εμφάνιση Ραγοειδίτιδας/ Ιρίτιδας και Υποτονίας του Οφθαλμού.
Ocular Events Patients receiving cidofovir should be advised to have regular follow-up ophthalmologic examinations for possible occurrence of Uveitis/ Iritis and Ocular Hypotony.
Σε περίπτωση Ραγοειδίτιδας/ Ιρίτιδας η cidofovir πρέπει να διακοπεί, εάν δεν υπάρχει ανταπόκριση στη θεραπεία με ένα τοπικό κορτικοστεροειδές ή εάν η κατάσταση επιδεινωθεί, ή εάν επανεμφανισθεί ιρίτις/ ραγοειδίτις μετά από επιτυχή θεραπεία.
In case of Uveitis/ Iritis cidofovir should be discontinued if there is no response to treatment with a topical corticosteroid or the condition worsens, or if iritis/ uveitis reoccurs after successful treatment.
Λοιπές προφυλάξεις Το VISTIDE πρέπει να θεωρείται δυνητικά καρκινογόνο στον άνθρωπο (βλέπε 5. 3 Προκλινικά Στοιχεία Ασφάλειας).
4 Other Cidofovir should be considered a potential carcinogen in humans (see section 5.3 Preclinical safety data).
Απαιτείται προσοχή πριν την εφαρμογή της θεραπείας με VISTIDE σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (diabetes mellitus) λόγω του πιθανού αυξημένου κινδύνου ανάπτυξης υποτονίας του οφθαλμού.
Caution should be applied when considering cidofovir treatment of patients with diabetes mellitus due to the potential increased risk of developing ocular hypotony.
Οι άρρενες ασθενείς πρέπει να γνωρίζουν ότι το VISTIDE προκάλεσε μείωση του βάρους των όρχεων και υποσπερμία σε πειραματόζωα.
Male patients should be advised that cidofovir caused reduced testes weight and hypospermia in animals.
Μολονότι δεν έχουν παρατηρηθεί σε κλινικές μελέτες του VISTIDE αλλαγές σαν κι ’ αυτές ενδέχεται να εμφανισθούν στον άνθρωπο και να προκαλέσουν στειρότητα.
Although not observed in clinical studies of cidofovir, such changes may occur in humans and cause infertility.
Kατάλληλες προφυλάξεις πρέπει να συνεχίζουν να εφαρμόζονται για την παρεμπόδιση της μετάδοσης του HIV.
Appropriate precautions should continue to be employed to prevent transmission of HIV.
Η αλληλεπίδραση της cidofovir, της προβενεσίδης και φαρμάκων κατά του HIV, ή φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση κοινών χρόνιων ιογενών λοιμώξεων στον πληθυσμό αυτό, όπως ηπατίτιδας σχετιζόμενης με HCV και HBV, συμπεριλαμβανομένων και των αναστολέων πρωτεάσης του αντι- HIV, δεν έχει ερευνηθεί σε κλινικές μελέτες.
Interactions of cidofovir/ probenecid and anti-HIV drugs or drugs used to treat common chronic viral infections in this population, such as HCV and HBV-related hepatitis, have not been investigated in clinical trials.
Η προβενεσίδη είναι γνωστό ότι αυξάνει την έκθεση σε πολλές ουσίες (π. χ. παρακεταμόλη, ακυκλοβίρη, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης, αμινοσαλικυλικό οξύ, βαρβιτουρικά, βενζοδιαζεπίνες, βουμετανίδη, κλοφιβράτη, μεθοτρεξάτη, φαμοτιδίνη, φουροσεμίδη, μη στεροειδείς αντιφλεγμονώδεις παράγοντες, θεοφυλλίνη, ζιδοβουδίνη).
Probenecid is known to increase the exposure of many substances (e. g., paracetamol, acyclovir, angiotensin-converting enzyme inhibitors, aminosalicyclic acid, barbiturates, benzodiazepines, bumetanide, clofibrate, methotrexate, famotidine, furosemide, nonsteroidal anti-inflammatory agents, theophylline, and zidovudine).
Συνεπώς, κατά την ταυτόχρονη συνταγογράφηση cidofovir/ προβενεσίδης με άλλους παράγοντες, είναι σημαντικό για τους συνταγογράφους, να συμβουλεύονται την ισχύουσα Περίληψη Χαρακτηριστικών του Προϊόντος για την προβενεσίδη (ή μία ανάλογη πηγή για το φάρμακο) και τις αντίστοιχες πληροφορίες συνταγογράφησης για τα άλλα συγχορηγούμενα φάρμακα, για πλήρη ενημέρωση σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις του φαρμάκου και τα άλλα χαρακτηριστικά αυτού του προϊόντος.
Therefore, when co-prescribing cidofovir/ probenecid with other agents, it is important for prescribers to consult the current probenecid SPC (or an appropriate drug reference source) and the respective prescribing information of the other co-administered products for full information regarding drug interactions and other features of that product.
Η cidofovir είναι εμβρυοτοξικό σε αρουραίους και σε κουνέλια ακόμα και σε υποθεραπευτικές δόσεις.
Cidofovir is embryotoxic in rats and rabbits at subtherapeutic dose levels.
Αξιοσημείωτα αυξημένη συχνότητα εμφάνισης εξωτερικών ανωμαλιών, ανωμαλιών των μαλακών μορίων και σκελετικών ανωμαλιών σε έμβρυα, παρατηρήθηκαν σε κουνέλια σε δόσεις 1, 0 mg/ kg/ ημερησίως, που ήταν επίσης τοξικές για τη μητέρα.
A significantly increased foetal incidence of external, soft tissue and skeletal anomalies occurred in rabbits at 1.0 mg/ kg/ day, which was also maternally toxic.
5 Κύηση Δεν υπάρχουν μελέτες της cidofovir σε έγκυες γυναίκες.
Pregnancy There are no studies of cidofovir in pregnant women.
Το VISTIDE δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη.
VISTIDE should not be used during pregnancy.
Οι γυναίκες που μπορούν να τεκνοποιήσουν πρέπει να συμβουλεύονται ώστε να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με cidofovir.
Women of childbearing potential should be advised to use effective contraception during and after treatment with cidofovir.
Γαλουχία Δεν είναι γνωστό εάν η cidofovir εκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα.
Lactation It is not known whether cidofovir is excreted in human milk.
Επειδή πολλές ουσίες εκκρίνονται στο ανθρώπινο γάλα, οι θηλάζουσες μητέρες πρέπει να λάβουν οδηγίες να διακόψουν τη cidofovir ή να διακόψουν το θηλασμό εάν συνεχίσουν να παίρνουν τη cidofovir.
Because many substances are excreted in human milk, nursing mothers should be instructed to discontinue cidofovir or discontinue nursing if they continue to receive cidofovir.
Σε κυοφορούντες αρουραίους παρατηρήθηκε διέλευση από το φραγμό του πλακούντα μιας σχετικής με τη cidofovir ουσίας.
Passage of the placenta barrier of cidofovir-related compound was observed in pregnant rats.
Η έκκριση της σχετικής με τη cidofovir ουσίας στο γάλα των θηλαζόντων ζώων δε μελετήθηκε.
Excretion of cidofovir-related material into milk of lactating animals was not examined.
Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε την παράγραφο 4. 4.
Refer to section 4.4 for further information
Ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως αδυναμία, ενδέχεται να προκύψουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με cidofovir.
Adverse reactions such as asthenia may occur during cidofovir therapy.
Στα πλαίσια ομαδοποίησης αν συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται σε φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Within each frequency grouping, adverse reactions are presented in order of decreasing seriousness.
Οι συχνότητες ορίζονται ως εξής: πολύ συχνές (≥1/ 10), συχνές (≥1/ 100 έως < 1/ 10), όχι συχνές (≥1/ 1000 έως < 1/ 100) ή άγνωστης συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν από τα διαθέσιμα δεδομένα).
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1000 to < 1/ 100) or not known (cannot be estimated from the available data).
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που είναι δυνατό ή πιθανό να σχετίζονται με cidofovir βασισμένες στην εμπειρία από κλινική μελέτη και παρατήρηση μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου στην αγορά
Adverse reactions possibly or probably related to cidofovir based on clinical trial experience and post-marketing surveillance
Κατηγορία Οργανικού Συστήματος Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
System Organ Class Blood and lymphatic system disorders
Πολύ συχνές Διαταραχές του νευρικού συστήματος
Very common Nervous system disorders
Ουδετρεροπενία
Neutropenia
Πολύ συχνές Οφθαλμικές διαταραχές
Very common Eye disorders
Συχνές Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
Common Ear and labyrinth disorders
Ιρίτιδα, ραγοειδίτιδα, υποτονία του οφθαλμού (βλέπε Παράγραφο 4. 4.)
Iritis, uveitis, hypotony of the eye (see Section 4.4)
Άγνωστης συχνότητας Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
Not known Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Συχνές Διαταραχές του γαστρενετερικού συστήματος
Common Gastrointestinal disorders
Πολύ συχνές Άγνωστης συχνότητας Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Very common Not known Skin and subcutaneous tissue disorders
Ναυτία, Έμετος Παγκρεατίτιδα
Nausea, Vomiting Pancreatitis
Αλωπεκία, εξάνθημα
Very common Renal and urinary disorders
οδών
Alopecia, rash
Πρωτεϊνουρία, αυηξημένη κρεατινίνη αίματος (βλέπε Παράγραφο 4. 4)
Proteinuria, blood creatinine increased (see Section 4.4)
Συχνές Όχι συχνές Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
Common Uncommon
Νεφρική ανεπάρκεια Σύνδρομο Fanconi επίκτητο
Renal failure Fanconi syndrome acquired
Πολύ συχνές Συχνές
General disorders and administration site conditions Very common Common
Αναφορές νεφρικής ανεπάρκειας (και συμβάντα πιθανώς προερχόμενα από νεφρική ανεπάρκεια, π. χ. αύξηση κρεατινίνης αίματος, πρωτεϊνουρία, γλυκοζουρία) που έχουν ληφθεί κατά τη διάρκεια παρατήρησης μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου στην αγορά, συμπεριλαμβάνουν κάποιες που ήταν θανατηφόρες.
Reports of renal failure (plus events possibly caused by renal failure, e. g. blood creatinine increased, proteinuria, glycosuria) received during post-marketing surveillance include some which were fatal.
Η οποιαδήποτε ανίχνευση γλυκοζουρίας, πρωτεϊνουρίας/ αμινοξυουρίας, υπουριχαιμίας, υποφωσφαταιμίας και/ ή υποκαλιαιμίας πρέπει να παρακινήσει την εξέταση συνδρόμου Fanconi, σχετιζόμενου με cidofovir.
The finding of any glycosuria, proteinuria/ aminoaciduria, hypouricemia, hypophosphatemia and/ or hypokalemia, should prompt for the consideration of cidofovir-related Fanconi syndrome.
Ο παρακάτω πίνακας παραθέτει ανεπιθύμητες ενέργειες που είναι δυνατόν ή πιθανόν να σχετίζονται με προβενεσίδη και βασίζεται σε εμπειρία από κλινική μελέτη:
6 The following table lists adverse reactions possibly or probably related to probenecid based on clinical trial experience:
Κατηγορία Οργανικού Συστήματος Διαταραχές του νευρικού συστήματος
System Organ Class Nervous system disorders
Πολύ συχνές Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Very common Skin and subcutaneous tissue disorders
Πολύ συχνές Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
General disorders and administration site conditions Very common Common
Εξάνθημα
Fever Asthenia, chills
Πολύ συχνές Συχνές
In addition probenecid may also cause other adverse
Πυρετός Εξασθένιση, ρίγη
reactions including anorexia, gingival pain,
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας με δερματίτιδα, κνησμό, κνίδωση, σπάνια αναφυλαξία και σύνδρομο Stevens- Johnson έχουν παρατηρηθεί.
Hypersensitivity reactions, with dermatitis, pruritus, urticaria and, rarely, anaphylaxis, and Stevens-Johnson syndrome have occurred.
Συνεπώς, όταν συνταγογραφείται ταυτόχρονα προβενεσίδη με cidofovir, είναι σημαντικό για τους συνταγογράφους να συμβουλεύονται την ισχύουσα Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος για την προβενεσίδη (ή μία άλλη κατάλληλη πηγή για το φάρμακο, όπως το Εθνικό Συνταγολόγιο) για πλήρεις πληροφορίες σχετικά με το προφίλ ασφαλείας του φαρμάκου και τα άλλα χαρακτηριστικά αυτού του προϊόντος.
Therefore, when co- prescribing probenecid with cidofovir, it is important for prescribers to consult the current probenecid SmPC (or an appropriate drug reference source) for full information on the safety profile and other features of that product.
΄Εχουν αναφερθεί δύο περιπτώσεις υπερδοσολογίας της cidofovir.
In both cases, the overdose occurred during the first induction dose and no additional cidofovir therapy was administered.
Και στις δύο περιπτώσεις, η υπερδοσολογία προέκυψε κατά την πρώτη δόση εφόδου και δεν χορηγήθηκε επιπλέον θεραπεία με cidofovir. ΄Ενας ασθενής έλαβε μία εφάπαξ δόση των 16, 4 mg/ kg και ο άλλος ασθενής έλαβε μια εφάπαξ δόση των 17, 3 mg/ kg.
One patient received a single dose of 16.4 mg/ kg and the other patient received a single dose of 17.3 mg/ kg.
Και οι δύο ασθενείς εισήχθησαν σε νοσοκομείο και έλαβαν προληπτικά προβενεσίδη από το στόμα και ισχυρή ενυδάτωση επί 3 έως 7 ημέρες. ΄Ενας από τους ασθενείς αυτούς υπέστη μια μικρή προσωρινή μεταβολή στη νεφρική λειτουργία, ενώ ο άλλος ασθενής δεν παρουσίασε καμία μεταβολή στη νεφρική λειτουργία (βλέπε παράγραφο 4. 4).
One of these patients experienced a minor transient change in renal function, while the other patient had no change in renal function (see section 4.4).
Ιοστατικό για συστηματική χρήση, Κωδικός ATC:
Antiviral for systemic use, ATC Code:
Γενικά Η cidofovir είναι ένα ανάλογο της κυτιδίνης με δραστικότητα in vitro και in vivo κατά του ανθρωπίνου κυτταρομεγαλοϊού (ΗCMV).
General Cidofovir is a cytidine analogue with in vitro and in vivo activity against human cytomegalovirus (HCMV).
Στελέχη του HCMV που είναι ανθεκτικά στη γκανσικλοβίρη μπορεί να είναι ευαίσθητα στη cidofovir.
HCMV strains resistant to ganciclovir may still be susceptible to cidofovir.
Μηχανισμός δράσης Η cidofovir καταστέλλει τον αναδιπλασιασμό του ΗCMV με επιλεκτική αναστολή της σύνθεσης του DNA του ιού.
Mechanism of action Cidofovir suppresses HCMV replication by selective inhibition of viral DNA synthesis.
Βιοχημικά στοιχεία υποστηρίζουν την επιλεκτική αναστολή των DNA πολυμερασών των HSV- 1, HSV- 2 και ΗCMV από τη cidofovir diphosphate, δραστικό ενδοκυττάριο μεταβολίτη της cidofovir.
Biochemical data support selective inhibition of HSV-1, HSV-2 and HCMV DNA polymerases by cidofovir diphosphate, the active intracellular metabolite of cidofovir.
Η cidofovir diphosphate αναστέλλει αυτές τις ιικές πολυμεράσες σε συγκεντρώσεις που είναι 8- 600 φορές χαμηλότερες από όσες χρειάζονται για την αναστολή των ανθρωπίνων κυτταρικών DNA πολυμερασών άλφα, βήτα και γάμα.
Cidofovir diphosphate inhibits these viral polymerases at concentrations that are 8- to 600-fold lower than those needed to inhibit human cellular DNA polymerases alpha, beta, and gamma.
Η ενσωμάτωση της cidofovir με το ιικό DNA οδηγεί σε μειώσεις του ρυθμού σύνθεσης του ιικού DNA.
Incorporation of cidofovir into viral DNA results in reductions in the rate of viral DNA synthesis.
Η cidofovir εισέρχεται στα κύτταρα με ενδοκυττάρωση υγρής φάσης και φωσφορυλιούται σε cidofovir monophosphate και στη συνέχεια σε cidofovir diphosphate. Οι παρατεταμένες αντιιικές δράσεις της cidofovir σχετίζονται με τους χρόνους ημιζωής των μεταβολιτών της:
Prolonged antiviral effects of cidofovir are related to the half-lives of its metabolites; cidofovir diphosphate persists inside cells with a half-life of 17-65 hours and a cidofovir phosphate-choline adduct has a half-life of 87 hours.
Η cidofovir diphosphate παραμένει μέσα στα κύτταρα με χρόνο ημιζωής 17- 65 ώρες και το σύμπλοκο της cidofovir phosphate- choline έχει χρόνο ημιζωής 87 ώρες.
Antiviral activity is seen at concentrations significantly below those which cause cell death.
Αντιιική δραστικότητα Η cidofovir είναι δραστική in vitro κατά του HCMV, μέλος της οικογενείας herpesviridae.
The in vitro sensitivity to cidofovir is shown in the following table:
Αναστολή Πολλαπλασιασμού του Ιού σε Κυτταρικές Καλλιέργειες από τη Cidofovir
Cidofovir Inhibition of Virus Multiplication in Cell Culture
Ιός Στελέχη φυσικού τύπου (wild type) CMV Ανθεκτικά στη γκανσικλοβίρη στελέχη CMV Ανθεκτικά στη φοσκαρνέτη στελέχη CMV
Virus wild-type CMV isolates ganciclovir-resistant CMV isolates foscarnet-resistant CMV isolates
IC50 (μM) 0, 7 (±0, 6) 7, 5 (±4, 3) 0, 59 (±0, 07)
IC50 (µM) 0.7 (± 0.6) 7.5 (± 4.3) 0.59 (± 0.07)
Ο διάμεσος χρόνος για την εξέλιξη της αμφιβληστροειδίτιδας στις δύο μελέτες 8 αποτελεσματικότητας (GS- 93- 106 και GS- 93- 105) ήταν, για το σκέλος της θεραπείας, 120 ημέρες χωρίς να προσεγγιστεί, σε σχέση με τις 22 ή τις 21 ημέρες αντίστοιχα, για τα σκέλη των ασθενών που δεν υπεβλήθησαν σε θεραπεία (θεραπεία με καθυστέρηση).
22 days and 21 days for the untreated (deferred treatment) arms, respectively.
Στη μελέτη GS- 93- 107, η οποία διεξήχθη σε ασθενείς που είχαν εμφανίσει υποτροπή μετά από θεραπεία με άλλους παράγοντες, ο διάμεσος χρόνος μέχρι την εξέλιξη της αμφιβληστροειδίτιδας ήταν 115 ημέρες.
In study GS-93-107 conducted in patients who had relapsed after treatment with other agents, the median time to retinitis progression was 115 days.
Ιολογική ανθεκτικότητα Μετά από in vitro επιλογή απομονωθέντων στελεχών ΗCMV ανθεκτικών στη γκανσικλοβίρη, διασταυρούμενη ανθεκτικότητα μεταξύ γκανσικλοβίρης και cidofovir παρατηρήθηκε με τις επιλεγμένες από μεταλλάξεις γκανσικλοβίρης στο γονίδιο της DNA πολυμεράσης του HCMV, αλλά όχι με τις μεταλλάξεις στο γονίδιο UL97.
Viral resistance Following in vitro selection of ganciclovir-resistant HCMV isolates, cross-resistance between ganciclovir and cidofovir was seen with ganciclovir-selected mutations in the HCMV DNA polymerase gene but not with mutations in the UL97 gene.
H κυριότερη οδός αποβολής της cidofovir ήταν με νεφρική απέκκριση αμετάβλητου φαρμάκου, με συνδυασμό σπειραματικής διήθησης και σωληναριακής απέκκρισης.
The major route of elimination of cidofovir was by renal excretion of unchanged drug by a combination of glomerular filtration and tubular secretion.
Δεν εντοπίσθηκαν μεταβολίτες της cidofovir στον ορό ή τα ούρα ασθενών.
No metabolites of cidofovir have been detected in serum or urine of patients.
Στο τέλος της ωριαίας ενδοφλέβιας έγχυσης cidofovir 5 mg/ kg, η μέση συγκέντρωση ορού (±SD) του cidofovir ήταν 19, 6 (±7, 18) μg/ ml.
At the end of a one-hour infusion of cidofovir 5 mg/ kg administered with concomitant oral probenecid, the mean (± SD) serum concentration of cidofovir was 19.6 (± 7.18) mcg/ ml.
Οι μέσες τιμές της συνολικής κάθαρσης από τον ορό, ο όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση και ο τελικός χρόνος ημιζωής απέκκρισης ήταν 138 (±36) ml/ kg/ ώρα, 388 (±125) ml/ kg και 2, 2 (±0, 5) ώρα, αντίστοιχα.
The mean values of total serum clearance, volume of distribution at steady-state and terminal elimination half-life were 138 (± 36) ml/ hr/ kg, 388 (± 125) ml/ kg and 2.2 (±0.5) hour, respectively.
Μη δοσοεξαρτώμενη κινητική αποδείχθηκε με εφάπαξ δόσεις cidofovir που χορηγήθηκαν σε δόσεις 3 έως 7, 5 mg/ kg.
Dose-independent kinetics were demonstrated with single doses of cidofovir given over the dose range 3 to 7.5 mg/ kg.
Δέσμευση πρωτεΐνης in vitro Η in vitro δέσμευση της cidofovir με πρωτεΐνες στο πλάσμα ή στον ορό, ήταν 10% ή λιγότερο πάνω από τη συγκέντρωση της cidofovir, που κυμαίνεται από 0, 25 έως 25 μg/ ml.
In vitro protein binding In vitro protein binding of cidofovir to plasma or serum protein was 10% or less over the cidofovir concentration range 0.25 to 25 mcg/ ml.
Προκλινικές μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν ότι η νεφροτοξικότητα ήταν η σημαντικότερη δοσοπεριοριστική τοξικότητα της cidofovir.
Preclinical animal studies demonstrated that nephrotoxicity was the major dose-limiting toxicity of cidofovir.
Στοιχεία για την νεφροπροστατευτική δράση της προβενεσίδης εμφανίστηκαν σε μια μελέτη διάρκειας 52 εβδομάδων, η οποία διεξήχθη σε πιθήκους cynomolgus που έλαβαν cidofovir 2, 5 mg/ kg εβδομαδιαίως με 1g προβενεσίδη από το στόμα.
Evidence for a nephroprotective effect for probenecid was shown in a 52-week study conducted in cynomolgus monkeys administered cidofovir 2.5 mg/ kg once weekly intravenously with 1 g of probenecid given orally.
Καρκινογένεση Σε μια μελέτη ενδοφλέβιας τοξικότητας 26 εβδομάδων, σημειώθηκε σημαντική αύξηση στη συχνότητα του αδενοκαρκινώματος του μαστού σε θηλυκούς αρουραίους και των καρκινωμάτων αδένος Zymbal σε αρσενικούς και θηλυκούς αρουραίους με υποθεραπευτικά επίπεδα πλάσματος cidofovir.
Carcinogenesis In a 26-week intravenous toxicity study, a significant increase in incidence of mammary adenocarcinomas was seen in female rats and of Zymbal’ s gland carcinomas in male and female rats at subtherapeutic plasma levels of cidofovir.
Σε ξεχωριστή μελέτη με εβδομαδιαία υποδόρια χορήγηση cidofovir επί 19 συναπτές εβδομάδες, οι θηλυκοί αρουραίοι ανέπτυξαν αδενοκαρκινώματα του μαστού σε δόσεις τόσο χαμηλές όσο 0, 6 mg/ kg/ εβδομάδα.
In a separate study, once weekly subcutaneous injections of cidofovir for 19 consecutive weeks resulted in mammary adenocarcinomas in female rats at doses as low as 0.6 mg/ kg/ week.
Δεν παρατηρήθηκαν όγκοι σε πιθήκους cynomolgus που έπαιρναν cidofovir ενδοφλεβίως μια φορά την εβδομάδα επί 52 εβδομάδες σε δόσεις μέχρι και 2, 5 mg/ kg/ εβδομάδα.
No tumours were observed in cynomolgus monkeys administered cidofovir intravenously once weekly for 52 weeks at doses up to 2.5 mg/ kg/ week.
9 Μεταλλαξιογόνος δράση και τοξικότητα αναπαραγωγής Από μελέτες έχει καταδειχθεί ότι η cidofovir είναι κλαστογόνο in vitro σε δόσεις 100 μg/ ml και ότι είναι εμβρυοτοξικό σε αρουραίους και σε κουνέλια.
Mutagenicity and reproductive toxicology Studies have shown that cidofovir is clastogenic in vitro at 100 µg/ ml and is embryotoxic in rats and rabbits.
Καμιά μεταλλαξιογόνος δράση δεν προκλήθηκε από τη cidofovir σε δοσολογικά επίπεδα μέχρι 5mg/ τρυβλίο, παρουσία και απουσία μεταβολικής ενεργοποίησης με κλάσμα S- 9, από ήπαρ αρουραίου, σε μικροβιακές αναλύσεις που περιλάμβαναν Salmonella typhimurium για αντικαταστάσεις ζευγών βάσεων ή μεταλλάξεις δομής (frameshift mutations) (Ames) και Εscherichia coli για αντίστροφες μεταλλάξεις.
No mutagenic response was elicited by cidofovir at dose levels up to 5 mg/ plate, in the presence and absence of metabolic activation by rat liver S-9 fraction, in microbial assays involving Salmonella typhimurium for base pair substitutions or frameshift mutations (Ames) and Escherichia coli for reverse mutations.
Αύξηση στο σχηματισμό των μικροπυρήνων και πολυχρωματικών ερυθροκυττάρων παρατηρήθηκε in vivo σε ποντίκια που έπαιρναν υψηλή, τοξική ενδοπεριτοναϊκή δόση cidofovir (≥2000 mg/ kg).
An increase in formation of micronucleated polychromatic erythrocytes was observed in vivo in mice receiving a high, toxic intraperitoneal dose of cidofovir (≥ 2000 mg/ kg).
Η cidofovir προκάλεσε χρωμοσωματικές παρεκκλίσεις σε ανθρώπινα λεμφοκύτταρα του περιφερικού αίματος in vitro χωρίς μεταβολική ενεργοποίηση (κλάσμα S- 9).
Cidofovir induced chromosomal aberrations in human peripheral blood lymphocytes in vitro without metabolic activation (S-9 fraction).
Στα 4 επίπεδα cidofovir (12, 5 μέχρι 100μg/ ml) που δοκιμάστηκαν, το ποσοστό των κατεστραμμένων μεταφάσεων και ο αριθμός παρεκκλίσεων ανά κύτταρο αυξήθηκαν κατά τρόπο ανάλογο των συγκεντρώσεων.
At the 4 cidofovir levels (12.5 to 100 µg/ ml) tested, the percentage of damaged metaphases and number of aberrations per cell increased in a concentration-dependent manner.
Δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες στη γονιμότητα ή τη γενική αναπαραγωγή μετά τις εβδομαδιαίες ενδοφλέβιες ενέσεις cidofovir σε αρσενικούς αρουραίους επί 13 συναπτές εβδομάδες σε δόσεις μέχρι 15 mg/ kg/ εβδομάδα.
No adverse effects on fertility or general reproduction were seen following once weekly intravenous injections of cidofovir in male rats for 13 consecutive weeks at doses up to 15 mg/ kg/ week.
Οι θηλυκοί αρουραίοι οι οποίοι έλαβαν δόσεις 1, 2 mg/ kg/ εβδομάδα ή περισσότερο για χρονικό διάστημα μέχρι 6 εβδομάδες πριν από το ζευγάρωμα και επί 2 εβδομάδες μετά το ζευγάρωμα είχαν μειωμένο αριθμό νεογνών και εμβίων νεογνών ανά γέννα και αυξημένες πρώιμες απορροφήσεις ανά σύλληψη.
Female rats dosed intravenously once weekly at 1.2 mg/ kg/ week or higher for up to 6 weeks prior to mating and for 2 weeks post mating had decreased litter sizes and live births per litter and increased early resorptions per litter.