natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η αντιρετροϊκή θεραπεία συνδυασμού έχει συσχετισθεί με την ανακατανομή του λίπους σώματος (λιποδυστροφία) σε ασθενείς με HIV περιλαμβανομένης της απώλειας περιφερικού λίπους και υποδόριου λίπους του προσώπου, αύξηση του ενδοκοιλιακού και σπλαχνικού λίπους, υπερτροφία του μαστού και συσσώρευση οπισθοαυχενικού λίπους (βοοειδής αυχένας).
Combination antiretroviral therapy has been associated with redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV patients, including loss of peripheral and facial subcutaneous fat, increased intra-abdominal and visceral fat, breast hypertrophy, and dorsocervical fat accumulation (buffalo hump).
Η αντιρετροϊκή θεραπεία συνδυασμού έχει συσχετισθεί με μεταβολικές ανωμαλίες όπως υπερτριγλυκεριδαιμία, υπερχολιστερολαιμία, αντίσταση στην ινσουλίνη, υπεργλυκαιμία και αύξηση της στάθμης του γαλακτικού οξέος στο αίμα (βλέπε παραγράφους 4. 4 και 5. 1).
Combination antiretroviral therapy has been associated with metabolic abnormalities such as hypertriglyceridaemia, hypercholesterolaemia, insulin resistance, hyperglycaemia, and hyperlactataemia (see sections 4.4 and 5.1).
14 Ενήλικες ασθενείς Οι παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες μέτριας ή υψηλότερης έντασης με τουλάχιστον πιθανή σχέση με σχήματα που περιλαμβάνουν REYATAZ και έναν ή περισσότερους άλλους NRTIs έχουν επίσης αναφερθεί.
Adult patients The following adverse reactions of moderate intensity or greater with at least a possible relationship to regimens containing REYATAZ and one or more NRTIs have also been reported.
Η συχνότητα των ανεπιθυμήτων ενεργειών που καταγράφονται παρακάτω ορίζεται με τον ακόλουθο τρόπο: πολύ συχνές (≥ 1/ 10), συχνές (≥ 1/ 100 έως < 1/ 10), όχι συχνές (≥ 1/ 1. 000 έως < 1/ 100), σπάνιες (≥ 1/ 10. 000 έως < 1/ 1. 000), ή πολύ σπάνιες (< 1/ 10. 000).
The frequency of adverse reactions listed below is defined using the following convention: very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100), rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1,000), or very rare (< 1/ 10,000).
σπάνιες: οίδημα, αίσθημα παλμών
rare: oedema, palpitation
συχνές: ίκτερος των οφθαλμών
common: ocular icterus
Διαταραχές του γαστρεντερικού::
Gastrointestinal disorders:
όχι συχνές: νεφρολιθίαση, αιματουρία, πρωτεϊνουρία, συχνουρία σπάνιες: πόνος στα νεφρά
uncommon: nephrolithiasis, hematuria, proteinuria, pollakiuria; rare: kidney pain
συχνές: εξάνθημα όχι συχνές: κνίδωση, αλωπεκία, κνησμός σπάνιες: φλυκταινώδες εξάνθημα, έκζεμα, αγγειοδιαστολή
common: rash; uncommon: urticaria, alopecia, pruritus; rare: vesiculobullous rash, eczema, vasodilatation
συχνές: σύνδρομο λιποδυστροφίας, κόπωση όχι συχνές: θωρακικό άλγος, αίσθημα κακουχίας, πυρεξία, εξασθένιση σπάνιες: διαταραχή βάδισης
common: lipodystrophy syndrome, fatigue; uncommon: chest pain, malaise, pyrexia, asthenia; rare: gait disturbance
συχνές: ίκτερος όχι συχνές: ηπατίτιδα σπάνιες: ηπατοσπληνομεγαλία
common: jaundice; uncommon: hepatitis; rare: hepatosplenomegaly
15 Σε HIV οροθετικούς ασθενείς με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εμφανιστεί, κατά την έναρξη της συνδυασμένης αντιρετροϊκής αγωγής (CART), μία φλεγμονώδης αντίδραση σε ασυμπτωματικά ή υπολειμματικά ευκαιριακά παθογόνα (βλέπε παράγραφο 4. 4).
In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of initiation of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic infections may arise (see section 4.4).
Εργαστηριακές ανωμαλίες Η πιο συχνά αναφερθείσα εργαστηριακή ανωμαλία σε ασθενείς που λαμβάνουν δοσολογικά σχήματα που περιλαμβάνουν REYATAZ και έναν ή περισσότερους NRTIs ήταν αυξημένη ολική χολερυθρίνη αναφερθείσα κατά κύριο λόγο ως αυξημένη έμμεση [μη συζευγμένη] χολερυθρίνη (84% Βαθμός 1, 2, 3 ή 4).
Laboratory abnormalities The most frequently reported laboratory abnormality in patients receiving regimens containing REYATAZ and one or more NRTIs was elevated total bilirubin reported predominantly as elevated indirect [unconjugated] bilirubin (84% Grade 1, 2, 3, or 4).
Αύξηση βαθμού 3 ή 4 της ολικής χολερυθρίνης σημειώθηκε στο 35% (5% Βαθμός 4).
Grade 3 or 4 elevation of total bilirubin was noted in 35% (5% Grade 4).
Μεταξύ των ασθενών με προηγούμενη θεραπεία, στους οποίους χορηγήθηκε REYATAZ 300 mg μια φορά την ημέρα με 100 mg ριτοναβίρη μια φορά την ημέρα, για μέση διάρκεια 95 εβδομάδων, το 53% παρουσίασαν αύξηση ολικής χολερυθρίνης Βαθμού 3- 4.
Among experienced patients treated with REYATAZ 300 mg once daily with 100 mg ritonavir once daily for a median duration of 95 weeks, 53% had Grade 3-4 total bilirubin elevations.
Μεταξύ των ασθενών χωρίς προηγούμενη θεραπεία στους οποίους χορηγήθηκε REYATAZ 300 mg μια φορά την ημέρα με 100 mg ριτοναβίρη μια φορά την ημέρα για μέση διάρκεια 48 εβδομάδων, το 39% παρουσίασαν αύξηση ολικής χολερυθρίνης Βαθμού 3- 4 (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Among naive patients treated with REYATAZ 300 mg once daily with 100 mg ritonavir once daily for a median duration of 48 weeks, 39% had Grade 3-4 total bilirubin elevations (see section 4.4).
Άλλες χαρακτηριστικές κλινικές εργαστηριακές ανωμαλίες (Βαθμού 3 ή 4) που αναφέρθηκαν σε ≥ 2% των ασθενών που ελάμβαναν δοσολογικά σχήματα που περιελάμβαναν REYATAZ και έναν ή περισσότερους NRTIs περιλαμβάνουν: αυξημένη κινάση της κρεατίνης (7%), αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης/ γλουταμική- πυροσταφυλική τρανσαμινάση ορού (ALT/ SGPT) (4%), χαμηλά ουδετερόφιλα (4%), αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανφεράση/ γλουταμική- οξαλοξική αμινοτρανσφεράση ορού (AST/ SGOT) (2%), και αυξημένη λιπάση (3%).
Other marked clinical laboratory abnormalities (Grade 3 or 4) reported in ≥ 2% of patients receiving regimens containing REYATAZ and one or more NRTIs included: elevated creatine kinase (7%), elevated alanine aminotransferase/ serum glutamic-pyruvic transaminase (ALT/ SGPT) (4%), low neutrophils (4%), elevated aspartate aminotransferase/ serum glutamic-oxaloacetic transaminase (AST/ SGOT) (3%), and elevated lipase (2%).
Στο ένα τοις εκατό των ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε REYATAZ παρουσιάσθηκαν ταυτόχρονα αυξήσεις Βαθμού 3- 4 ALT/ AST και Βαθμού 3- 4 ολικής χολερυθρίνης.
One percent of patients treated with REYATAZ experienced concurrent Grade 3-4 ALT/ AST and Grade 3-4 total bilirubin elevations.
Ασθενείς με συνοδό λοίμωξη ηπατίτιδας Β και/ ή ηπατίτιδας C Μεταξύ 1. 151 ασθενών που ελάμβαναν atazanavir 400 mg μια φορά την ημέρα, οι 177 ασθενείς είχαν συνοδό χρόνια ηπατίτιδα B ή C, και μεταξύ των 655 ασθενών που ελάμβαναν atazanavir 300 mg μια φορά την ημέρα με ριτοναβίρη 100 mg μια φορά την ημέρα, οι 97 ασθενείς είχαν συνοδό χρόνια ηπατίτιδα Β ή C.
Patients co-infected with hepatitis B and/ or hepatitis C virus Among 1,151 patients receiving atazanavir 400 mg once daily, 177 patients were co-infected with chronic hepatitis B or C, and among 655 patients receiving atazanavir 300 mg once daily with ritonavir 100 mg once daily, 97 patients were co-infected with chronic hepatitis B or C.
Οι ασθενείς με συνοδό λοίμωξη ήταν πιο πιθανό να έχουν αυξημένες ηπατικές τρανσαμινάσες κατά την έναρξη της θεραπείας από αυτούς χωρίς χρόνια ιογενή ηπατίτιδα.
Co-infected patients were more likely to have baseline hepatic transaminase elevations than those without chronic viral hepatitis.
Η συχνότητα της εμφανιζόμενης κατά τη θεραπεία ηπατίτιδας ή αυξήσεων των τρανσαμινασών στους ασθενείς με συνοδό λοίμωξη ήταν συγκρίσιμες μεταξύ του REYATAZ και των συγκρινόμενων με αυτό θεραπευτικών σχημάτων (βλέπε παράγραφο 4. 4).
The frequency of treatment emergent hepatitis or transaminase elevations in co-infected patients was comparable between REYATAZ and comparator regimens (see section 4.4).
Εμπειρία μετά την κυκλοφορία Υπάρχουν αγνώστου συχνότητας αναφορές μετά την κυκλοφορία για κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου, παράταση του διαστήματος QTc, σακχαρώδη διαβήτη, υπεργλυκαιμία, νεφρολιθίαση και διαταραχές χοληδόχου κύστης περιλαμβανομένων χολολιθίσης, χολοκυστίτιδας και χολόστασης.
Postmarketing experience There have been postmarketing reports of unknown frequency for torsades de pointes, QTc prolongation, diabetes mellitus, hyperglycaemia, nephrolithiasis, and gallbladder disorders including cholelithiasis, cholecystitis, and cholestasis.
Μεμονωμένες δόσεις έως 1. 200 mg έχουν χορηγηθεί σε υγιείς εθελοντές χωρίς να εμφανισθούν συμπτωματικές δυσμενείς επιδράσεις.
At high doses that lead to
Σε υψηλές δόσεις που οδηγούν σε υψηλές εκθέσεις στο φάρμακο, μπορεί να εμφανισθούν ίκτερος, κυρίως οφειλόμενος στην έμμεση (μη συζευγμένη) υπερχολερυθριναιμία (χωρίς συνοδές αλλαγές στις εργαστηριακές εξετάσεις της ηπατικής λειτουργίας) ή επιμηκύνσεις του διαστήματος PR (βλέπε παραγράφους 4. 4 και 4. 8).
14 high drug exposures, jaundice due to indirect (unconjugated) hyperbilirubinaemia (without associated liver function test changes) or PR interval prolongations may be observed (see sections 4.4 and 4.8).
16 Η αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας με REYATAZ πρέπει να περιλαμβάνει γενικά υποστηρικτικά μέτρα, περιλαμβανομένης της παρακολούθησης των ζωτικών σημείων και ηλεκτοκαρδιογραφήματος (ΗΚΓ), καθώς και της κλινικής κατάστασης του ασθενούς.
Treatment of overdose with REYATAZ should consist of general supportive measures, including monitoring of vital signs and electrocardiogram (ECG), and observations of the patient's clinical status.
Εάν ενδείκνυται, απομάκρυνση της μη απορροφηθείσας atazanavir μπορεί να επιτευχθεί με έμετο ή πλύση στομάχου.
If indicated, elimination of unabsorbed atazanavir should be achieved by emesis or gastric lavage.
Αφού η atazanavir μεταβολίζεται σε σημαντικό βαθμό από το ήπαρ και είναι εκτεταμένα συνδεδεμένη με τις πρωτεΐνες, η αιμοκάθαρση είναι απίθανο να είναι ωφέλιμη στην απομάκρυνση κατά σημαντικό βαθμό αυτού του φαρμάκου.
Since atazanavir is extensively metabolised by the liver and is highly protein bound, dialysis is unlikely to be beneficial in significant removal of this medicinal product.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αναστολέας της πρωτεάσης, κωδικός ATC:
Pharmacotherapeutic group: protease inhibitor, ATC code:
Mηχανισμός δράσης: η atazanavir είναι ένας αναστολέας της πρωτεάσης (ΡΙ) του αζαπεπτιδίου του HIV- 1.
Mechanism of action: atazanavir is an azapeptide HIV-1 protease inhibitor (PI).
Η χημική ένωση εκλεκτικά αποκλείει την επεξεργασία των ιικών Gag- Pol πρωτεϊνών στα προσβεβλημένα από τον HIV- 1 κύτταρα, εμποδίζοντας έτσι το σχηματισμό ώριμων σωματίων του ιού και την προσβολή άλλων κυττάρων.
The compound selectively inhibits the virus-specific processing of viral Gag-Pol proteins in HIV-1 infected cells, thus preventing formation of mature virions and infection of other cells.
Αντιιική δραστηριότητα in vitro: η atazanavir εμφανίζει αντι- HIV- 1 δραστηριότητα (EC50 από 2 έως 5 nM) κατά ποικίλων εργαστηριακών και κλινικών HIV στελεχών χωρίς την παρουσία ανθρώπινου ορού.
Antiviral activity in vitro: atazanavir exhibits anti-HIV-1 activity (EC50 of 2 to 5 nM) in the absence of human serum against a variety of laboratory and clinical HIV isolates.
Η atazanavir έχει δραστικότητα έναντι των ιών HIV- 1 της Ομάδας υποτύπου Μ, των στελεχών A, B, C, D, AE, AG, F, G και J σε κυτταρική καλλιέργεια.
Atazanavir has activity against HIV-1 Group M subtype viruses A, B, C, D, AE, AG, F, G, and J isolates in cell culture.
Η atazanavir έχει δραστικότητα έναντι στελεχών του HIV- 2 (EC50 από 1, 9 έως 32 nM).
Atazanavir has activity against HIV-2 isolates (EC50 of 1.9 to 32 nM).
Συνδυασμοί της atazanavir με σταβουδίνη, διδανοσίνη, λαμιβουδίνη, ζιδοβουδίνη, νελφιναβίρη, ριτοναβίρη, σακουιναβίρη, αμπρεναβίρη δεν κατέληξαν σε ανταγωνιστική αντι- HIV δράση ή αυξημένες κυτταροτοξικές επιδράσεις στις υψηλότερες συγκεντρώσεις που χρησιμοποιήθηκαν για την αντιιική αξιολόγηση.
Combinations of atazanavir with stavudine, didanosine, lamivudine, zidovudine, nelfinavir, indinavir, ritonavir, saquinavir, amprenavir, did not result in antagonistic anti-HIV activity or enhanced cytotoxic effects at the highest concentrations used for antiviral evaluation.
Αντοχή Αντιρετροϊκή θεραπεία σε ασθενείς χωρίς προηγούμενη θεραπεία Στους ασθενείς χωρίς προηγούμενη αντιρετροϊκή θεραπεία, η υποκατάσταση Ι50L, μερικές φορές σε συνδυασμό με μια αλλαγή Α71V, είναι η χαρακτηριστική υποκατάσταση αντοχής για την atazanavir.
Resistance Antiretroviral treatment naive patients In antiretroviral treatment naive patients, the I50L substitution, sometimes in combination with an A71V change, is the signature resistance substitution for atazanavir.
Ένας φαινότυπος αντοχής στην atazanavir εκφράζεται σε όλους τους ανασυνδυασμένους ιικούς κλώνους που περιέχουν την υποκατάσταση Ι50L σε μια ποικιλία γενετικών υπόβαθρων.
An atazanavir resistance phenotype is expressed in all recombinant viral clones containing the I50L substitution in a variety of genetic backgrounds.
Τα επίπεδα αντοχής κυμάνθηκαν από 3, 5- πλάσια έως 29- πλάσια.
Resistance levels ranged from 3.5- to 29-fold.
Δεν υπήρξε καμιά ένδειξη διασταυρούμενης αντοχής μεταξύ της atazanavir και της αμπρεναβίρης, με την παρουσία των υποκαταστάσεων Ι50L και I50V να δίδουν εκλεκτική αντοχή στην atazanavir και την αμπρεναβίρη, αντίστοιχα.
There was no evidence of cross-resistance between atazanavir and amprenavir, with the presence of the I50L and I50V substitutions yielding selective resistance to atazanavir and amprenavir, respectively.
Η υποκατάσταση N88S έχει παρατηρηθεί σπάνια σε ασθενείς με ιολογική αποτυχία στην atazanavir.
The N88S substitution has been rarely observed in patients with virologic failure on atazanavir treatment.
Ενώ θα μπορούσε να συμβάλλει στη μειωμένη ευαισθησία στην atazanavir όταν συμβαίνει με άλλες υποκαταστάσεις πρωτεασών, σε κλινικές μελέτες η N88S από μόνη της, δεν οδηγεί σε φαινοτυπική αντίσταση στην atazanavir ή δεν έχει μια συνεπή επίδραση στην κλινική αποτελεσματικότητα.
While it may contribute to decreased susceptibility to atazanavir when it occurs with other protease substitutions, in clinical studies N88S by itself does not lead to phenotypic resistance to atazanavir or have a consistent impact on clinical efficacy.
Αντιρετροϊκή θεραπεία σε ασθενείς με προηγούμενη θεραπεία Στους ασθενείς με προηγούμενη εμπειρία αντιρετροϊκής θεραπείας, 100 στελέχη ασθενών χαρακτηριζόμενων ως ιολογικές αποτυχίες σε θεραπεία που περιελάμβανε είτε atazanavir, atazanavir + ριτοναβίρη ή atazanavir + σακουιναβίρη προσδιορίσθηκαν να έχουν αναπτύξει αντοχή στην atazanavir.
Antiretroviral treatment experienced patients In antiretroviral treatment experienced patients, 100 isolates from patients designated as virological failures on therapy that included either atazanavir, atazanavir + ritonavir, or atazanavir + saquinavir were determined to have developed resistance to atazanavir.
Από τα 60 στελέχη ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε είτε atazanavir ή atazanavir + ριτοναβίρη, 18 (30%) έδειξαν τον φαινότυπο I50L που περιγράφηκε προηγουμένως σε ασθενείς δεν είχαν υποβληθεί σε προηγούμενη θεραπεία.
Of the 60 isolates from patients treated with either atazanavir or atazanavir + ritonavir, 18 (30%) displayed the I50L phenotype previously described in naive patients.
Η αντοχή στους ασθενείς με προηγούμενη εμπειρία αντιρετροϊκής θεραπείας εμφανίζεται κυρίως δια της συσσώρευσης των πρωτογενών και δευτερογενών υποκαταστάσεων αντοχής που περιγράφηκαν προηγουμένως ότι ενέχονται στην αντοχή των αναστολέων της πρωτεάσης.
The resistance in antiretroviral treatment experienced patients mainly occurs by accumulation of the primary and secondary resistance substitutions described previously to be involved in protease inhibitor resistance.
Τα στελέχη αυτά ανέπτυξαν υψηλότερα επίπεδα αντοχής στους άλλους αναστολείς της πρωτεάσης.
These isolates developed higher levels of resistance to the other protease inhibitors.
Διασταυρούμενη αντοχή in vitro σε ιούς ανθεκτικούς σε άλλους αναστολείς της πρωτεάσης:
Cross-resistance in vitro in viruses resistant to other protease inhibitors Atazanavir susceptibility was evaluated in 943 clinical isolates from patients without prior atazanavir exposure and exhibited a wide array of genotypic and phenotypic patterns.
17 Η ευαισθησία της atazanavir αξιολογήθηκε σε 943 κλινικά στελέχη από ασθενείς που δεν είχαν προηγουμένως εκτεθεί στην atazanavir και παρουσίασαν ένα ευρύ φάσμα γονοτυπικών και φαινοτυπικών δομών.
15 multiple protease inhibitors.
Σε γενικές γραμμές, η ευαισθησία στην atazanavir διατηρήθηκε (83% των στελεχών εμφάνισαν < 2, 5 φορές αλλαγή της EC50) μεταξύ των στελεχών με αντοχή σε όχι περισσότερους από 2 αναστολείς της πρωτεάσης.
In general, susceptibility to atazanavir was retained (83% of isolates displayed < 2.5 fold change in EC50) among isolates resistant to no more than 2 protease inhibitors.
Δέκα οκτώ τοις εκατό των στελεχών είχαν 4 ή περισσότερες από τις παρακάτω 6 μεταλλάξεις που θεωρούνται υποκαταστάσεις ζωτικής σημασίας για τους αναστολείς της πρωτεάσης: θέσεις L10, M46, I54, V82, I84 και L90.
Eighteen percent of isolates had 4 or more of the following 6 substitutions considered critical substitutions for protease inhibitors: positions L10, M46, I54, V82, I84, and L90.
Τα στελέχη αυτά εξέφρασαν μια διάμεση αλλαγή της EC50 σε σύγκριση με τον άγριο τύπο κατά 12, 0 φορές για την atazanavir.
These isolates expressed a median fold change in EC50 relative to wildtype of 12.0 for atazanavir.
Επομένως, στελέχη του ιού που έχουν τουλάχιστον 4 από αυτές τις ειδικές μεταλλάξεις θα θεωρούνται ανθεκτικά στην atazanavir.
Therefore, viral isolates having at least 4 of these specific mutations would be considered resistant for atazanavir.
Κλινικά αποτελέσματα Σε ασθενείς χωρίς προηγούμενη εμπειρία αντιρετροϊκής θεραπείας Η μελέτη 138 είναι μια διεθνής τυχαιοποιημένη, ανοικτή, πολυκεντρική, προοπτική μελέτη 883 ασθενών χωρίς προηγούμενη εμπειρία αντιρετροϊκής θεραπείας, που συνέκρινε το REYATAZ/ ριτοναβίρη (300 mg/ 100 mg μια φορά την ημέρα) με λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη (400 mg/ 100 mg δύο φορές την ημέρα), το καθένα σε συνδυασμό με σταθερή δόση τενοφοβίρης/ εμτρισιταβίνης (300 mg/ 200 mg δισκία μια φορά την ημέρα).
Clinical results In antiretroviral naive patients Study 138 is an international randomised, open-label, multicenter, prospective trial of 883 antiretroviral treatment naïve patients comparing REYATAZ/ ritonavir (300 mg/ 100 mg once daily) to lopinavir/ ritonavir (400 mg/ 100 mg twice daily), each in combination with fixed dose tenofovir/ emtricitabine (300 mg/ 200 mg tablets once daily).
Η μέση αρχική τιμή των κυττάρων CD4 ήταν 214 κύτταρα/ mm3 (εύρος:
The mean baseline CD4 cell count was 214 cells/ mm3 (range:
2 έως 810 κύτταρα/ mm3) και το μέσο αρχικό HIV- 1 RNA πλάσματος ήταν 4, 94 log10 αντίγραφα/ ml (εύρος:
2 to 810 cells/ mm3) and mean baseline plasma HIV-1 RNA was 4.94 log10 copies/ ml (range:
2, 6 έως 5, 88 log10 αντίγραφα/ ml).
2.6 to 5.88 log10 copies/ ml).
Ο βραχίονας REYATAZ/ ριτοναβίρης έχει παρόμοια (όχι κατώτερη) αντιική αποτελεσματικότητα, συγκρινόμενος με τον βραχίονα λιποναβίρης/ ριτοναβίρης, όπως αξιολογήθηκε από την αναλογία των ασθενών με HIV RNA < 50 αντίγραφα/ ml την 48η εβδομάδα:
The REYATAZ/ ritonavir arm has similar (non-inferior) antiviral efficacy compared to the lopinavir/ ritonavir arm, as assessed by the proportion of patients with HIV RNA < 50 copies/ ml at week 48:
78% των ασθενών σε REYATAZ/ ριτοναβίρη σε σύγκριση με 76% σε λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη (διαφορά εκτίμησης ATV/ RTV- LPV/ RTV:
78% of patients on REYATAZ/ ritonavir compared to 76% on lopinavir/ ritonavir (difference estimate of ATV/ RTV-LPV/ RTV:
1, 7% [95% CI, - 3, 8%, 7, 1%] σύμφωνα με τον ορισμό ανταπόκρισης της Επιβεβαιωμένης Ιολογικής Ανταπόκρισης (CVR) Μη- Ολοκληρωμένη = Αποτυχία (NC = F).
1.7% [95% CI, -3.8%, 7.1%] according to the Confirmed Virologic Response (CVR) Non-Completer = Failure (NC = F) definition of response.
Σε μια ανάλυση ανά πρωτόκολλο που εξαιρούσε τις περιπτώσεις μη ολοκλήρωσης (δηλαδή ασθενείς που διέκοπταν πριν από την αξιολόγηση του HIV RNA της 48ης εβδομάδας) και ασθενείς με μεγάλες αποκλίσεις από το πρωτόκολλο, η αναλογία των ασθενών με HIV RNA < 50 αντίγραφα/ ml την 48η εβδομάδα ήταν 86% (338/ 392) για REYATAZ/ ριτοναβίρη και 89% (332/ 372) για λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη (διαφορά εκτίμησης ATV/ RTV- LPV/ RTV: - 3% [95% CI, - 7, 6%, 1, 5%].
In a per protocol analysis which excluded non-completers (i. e. patients who discontinued before the week 48 HIV RNA assessment) and patients with major protocol deviations, the proportion of patients with HIV RNA < 50 copies/ ml at week 48 was 86% (338/ 392) for REYATAZ/ ritonavir and 89% (332/ 372) for lopinavir/ ritonavir (difference estimate of ATV/ RTV-LPV/ RTV: -3% [95% CI, -7.6%, 1.5%].
18 Πίνακας 2:
Table 2:
Εκβάσεις Αποτελεσματικότητας την 48η Εβδομάδα (Μελέτη 138) CVR (NC=F)
Efficacy Outcomes at Week 48 (Study 138) for the CVR (NC=F) REYATAZ/ ritonavira (300 mg/ 100 mg once daily)
λοπιναβίρη/ ριτοναβίρηβ (400 mg/ 100 mg δύο φορές την ημέρα)
analysis lopinavir/ ritonavirb (400 mg/ 100 mg twice daily)
Παράμετρος HIV RNA < 50 αντίγραφα/ ml,% γ
Parameter
Όλοι οι ασθενείς Χαρακτηριστικά κατά την Έναρξη HIV RNA
HIV RNA < 50 copies/ ml,% c All patients Baseline Characteristics HIV RNA
< 100, 000 αντίγραφα/ ml ≥100, 000 αντίγραφα/ ml Αριθμός CD4
< 100,000 copies/ ml ≥ 100,000 copies/ ml
82 (n=217δ) 74 (n=223)
82 (n=217d) 74 (n=223)
< 50 κύτταρα/ mm3 50 to < 100 κύτταρα/ mm3 100 to < 200 κύτταρα/ mm3 ≥200 κύτταρα/ mm3
< 50 cells/ mm3 50 to < 100 cells/ mm3
78 (n=58) 76 (n=45) 75 (n=106) 80 (n=222)
75 (n=106) 80 (n=222)
63 (n=48) 69 (n=29) 78 (n=134) 80 (n=228)
78 (n=134) 80 (n=228)
HIV RNA Μέση Μεταβολή από την Έναρξη, log10 αντίγραφα/ ml
HIV RNA Mean Change from Baseline, log10 copies/ ml
CD4 Μέση Μεταβολή από την Έναρξη, αντίγραφα/ mm3 Όλοι οι ασθενείς Χαρακτηριστικά κατά την Έναρξη HIV RNA
CD4 Mean Change from Baseline, cells/ mm3 All patients Baseline Characteristics HIV RNA
< 100. 000 αντίγραφα/ ml ≥100. 000 αντίγραφα/ ml α
< 100,000 copies/ ml ≥ 100,000 copies/ ml a
REYATAZ/ RTV με τενοφοβίρη/ εμτρισιταβίνη (σταθερή δόση 300 mg/ 200 mg δισκία μια φορά την ημέρα). β Λιποναβίρη/ RTV με τενοφοβίρη/ εμτρισιταβίνη (σταθερή δόση 300 mg/ 200 mg δισκία μια φορά την ημέρα). γ Ανάλυση πρόθεσης θεραπείας, με τις μη διαθέσιμες τιμές θεωρούμενες ως αποτυχία. δ Αριθμός αξιολογήσιμων ασθενών.
REYATAZ/ RTV with tenofovir/ emtricitabine (fixed dose 300 mg/ 200 mg tablets once daily). b Lopinavir/ RTV with tenofovir/ emtricitabine (fixed dose 300 mg/ 200 mg tablets once daily). c Intent-to-treat analysis, with missing values considered as failures. d Number of patients evaluable.
Σε ασθενείς με προηγούμενη αντιρετροϊκή θεραπεία Η μελέτη 045 είναι μια τυχαιοποιημένη, πολυκεντρική μελέτη που συγκρίνει το REYATAZ (300 mg μια φορά την ημέρα) με ριτοναβίρη (100 mg μια φορά την ημέρα) με το REYATAZ (400 mg μια φορά την ημέρα) με μαλακά καψάκια σακουιναβίρης (1. 200 mg μια φορά την ημέρα), και με τη λοπιναβίρη + ριτοναβίρη (400/ 100 mg καθορισμένης δόσης συνδυασμού δύο φορές την ημέρα), το κάθε ένα σε συνδυασμό με τενοφοβίρη (βλέπε παραγράφους 4. 5 και 4. 8) και έναν NRTI, σε 347 (από 358 τυχαιοποιημένους) ασθενείς με ιολογική αποτυχία σε δύο ή περισσότερα προηγούμενα θεραπευτικά σχήματα που περιελάμβαναν τουλάχιστον έναν PI, NRTI και NNRTI.
In antiretroviral experienced patients Study 045 is a randomised, multicenter trial comparing REYATAZ (300 mg once daily) with ritonavir (100 mg once daily) to REYATAZ (400 mg once daily) with saquinavir soft gelatine capsules (1,200 mg once daily), and to lopinavir + ritonavir (400/ 100 mg fixed dose combination twice daily), each in combination with tenofovir (see sections 4.5 and 4.8) and one NRTI, in 347 (of 358 randomised) patients with virologic failure on two or more prior regimens containing at least one PI, NRTI, and NNRTI.
Για τους τυχαιοποιημένους ασθενείς, ο μέσος χρόνος προηγούμενης έκθεσης σε αντιρετροϊκή θεραπεία ήταν 138 εβδομάδες για τα PIs, 281 εβδομάδες για τους NRTIs και 85 εβδομάδες για τους NNRTIs.
For randomised patients, the mean time of prior antiretroviral exposure was 138 weeks for PIs, 281 weeks for NRTIs, and 85 weeks for NNRTIs.