natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δεν αναμένεται σημαντική αλληλεπίδραση με το γαστροανθεκτικό καψάκιο διδανοσίνης.
No significant interaction is expected with didanosine gastro-resistent capsule
Σε αυτό το στάδιο δεν μπορούν να γίνουν συστάσεις για τη συγχορήγηση της φοσαμπρεναβίρης και της ριτοναβίρης με την τενοφοβίρη.
30 Tenofovir: no recommendations can be drawn at this stage on the co-administration of fosamprenavir with ritonavir with tenofovir.
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπίδρασης μεταξύ της φοσαμπρεναβίρης με ριτοναβίρη και των αναστολέων της πρωτεάσης: ινδιναβίρη, σακουιναβίρη, νελφιναβίρη και αταζαναβίρη.
No interaction studies have been undertaken between fosamprenavir with ritonavir and the following protease inhibitors: indinavir, saquinavir, nelfinavir and atazanavir.
Κλαριθρομυκίνη: θα πρεπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης της κλαριθρομυκίνης όταν συγχορηγούνται το Telzir με τη ριτοναβίρη σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, επειδή
Clarithromycin: a reduction in the clarithromycin dose should be considered when co-administered with Telzir with ritonavir in patients with renal impairment as moderate increases in clarithromycin concentrations are expected when coadministered with Telzir with ritonavir.
33 αναμένεται μέτρια αύξηση στις συγκεντρώσεις της κλαριθρομυκίνης όταν συγχορηγείται μαζί με το Telzir με ριτοναβίρη.
Erythromycin: no pharmacokinetic study has been performed with fosamprenavir with ritonavir in combination with erythromycin, however, plasma levels of erythromycin may be increased when co-administered.
Οι ΑUC και Cmax, της αμπρεναβίρης μειώθηκαν κατά 18% και 35% αντίστοιχα, ενώ η Cmin (C12h) ήταν συγκρίσιμη, όταν μια και μοναδική δόση 1400 mg φοσαμπρεναβίρης χορηγήθηκε μαζί με μία και μοναδική δόση 30 ml αντιόξινου εναιωρήματος (ισοδύναμο με 3, 6 γραμμάρια υδροξειδίου του αλουμινίου και 1, 8 γραμμάρια υδροξειδίου του μαγνησίου).
The AUC and Cmax of amprenavir were decreased by 18% and 35% respectively, whilst the Cmin (C12h) was comparable, when a single 1400 mg dose of fosamprenavir was co-administered with a single 30 ml
Η AUC και η Cmin της αμπρεναβίρης αυξήθηκαν κατά 20% και 19% αντίστοιχα με την Cmax να παραμένει αμετάβλητη, όταν χορηγήθηκε φοσαμπρεναβίρη (700 mg δύο φορές την ημέρα) και ριτοναβίρη (100 mg δύο φορές την ημέρα) μαζί με φαινυτοϊνη (300 mg μία φορά την ημέρα).
The AUC and Cmin of amprenavir were increased by 20% and 19% respectively, with Cmax unchanged when fosamprenavir (700 mg twice daily) plus ritonavir (100 mg twice daily) was given concomitantly with phenytoin (300 mg once daily).
34 Η ταυτόχρονη χορήγηση άλλων αντιεπιληπτικών παραγόντων που είναι γνωστοί ενζυματικοί επαγωγείς (π. χ φαινοβαρβιτάλη, καρβαμαζεπίνη) δεν έχει μελετηθεί αλλά μπορεί να οδηγήσει σε ελάττωση των συγκεντρώσεων της αμπρεναβίρης πλάσματος.
Concomitant administration of other anticonvulsant agents known to be enzymatic inducers (e. g. phenobarbital, carbamazepine) has not been studied but may lead to a decrease in the plasma concentrations of amprenavir.
Με βάση τα δεδομένα για την ριτοναβίρη και άλλους αναστολείς πρωτεάσης, οι συγκεντρώσεις πλάσματος των αναστολέων PDE5 (π. χ σιλδεναφίλη και βαρδεναφίλη) αναμένονται να αυξηθούν σημαντικά όταν συγχορηγούνται με Telzir και ριτοναβίρη, πράγμα που ενδέχεται να οδηγήσει σε εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τον αναστολέα της PDE5, περιλαμβανομένης της υπότασης, των οπτικών μεταβολών και του πριαπισμού.
Based on data for ritonavir and other protease inhibitors, plasma concentrations of PDE5 inhibitors (e. g. sildenafil and vardenafil) are expected to substantially increase when co-administered with Telzir with ritonavir and may result in an increase in PDE5 inhibitor associated adverse reactions, including hypotension, visual changes and priapism.
Aναστολείς HMG- CoA αναγωγάσης: αν ενδείκνυται η θεραπεία με έναν αναστολέα της ρεδουκτάσης HMG- CoA, συνιστώνται η προβαστατίνη ή φλουβαστατίνη λόγω του ότι ο μεταβολισμός τους δεν εξαρτάται από το CYP3A4 και δεν αναμένονται αλληλεπιδράσεις με τους αναστολείς των πρωτεασών.
HMG-CoA reductase inhibitors: if treatment with a HMG-CoA reductase inhibitor is indicated, pravastatin or fluvastatin is recommended because their metabolism is not dependent on CYP3A4 and interactions are not expected with protease inhibitors.
Δεδομένου ότι οι αναστολείς της ρεδουκτάσης HMG- CoA μπορεί να προκαλέσουν μυοπάθεια, συμπεριλαμβανομένης της ραβδομυόλυσης, ο συνδυασμός της λοβαστατίνης ή σιμβαστατίνης με το Telzir με ριτοναβίρη δε συνιστάται.
Since increased concentrations of HMG-CoA reductase inhibitors may cause myopathy, including rhabdomyolysis, the combination of lovastatin or simvastatin with Telzir with ritonavir is not
Οι C max, ΑUC και Cmin της ατορβαστατίνης αυξήθηκαν κατά 184%, 153% και 73% αντίστοιχα, όταν η ατορβαστατίνη (10 mg άπαξ ημερησίως για 4 ημέρες) χορηγήθηκε μαζί με 700 mg φοσαμπρεναβίρης δύο φορές ημερησίως μαζί με 100 mg ριτοναβίρης δύο φορές ημερησίως για δύο εβδομάδες.
The Cmax, AUC and Cmin of atorvastatin were increased by 184%, 153% and 73% respectively when atorvastatin (10 mg once daily for 4 days) was given with fosamprenavir 700 mg twice daily with ritonavir 100 mg twice daily for two weeks.
Οι Cmax, ΑUC και Cmin της απρεναβίρης δε μεταβλήθηκαν.
The Cmax, AUC and Cmin of amprenavir were unchanged.
Όταν χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με το Telzir με ριτοναβίρη, δε θα πρέπει να χορηγούνται δόσεις ατορβαστατίνης μεγαλύτερες των 20 mg / ημερησίως, με προσεκτική παρακολούθηση της τοξικότητας της ατορβαστατίνης.
When used with Telzir with ritonavir, doses of atorvastatin no greater than 20 mg/ day should be administered, with careful monitoring for atorvastatin toxicity.
Συνιστάται συχνή παρακολούθηση των θεραπευτικών συγκεντρώσεων των επιπέδων των ανοσοκατασταλτικών μέχρις ότου να επιτευχθούν τα επίπεδα, καθώς οι συγκεντρώσεις πλάσματος της κυκλοσπορίνης, της ραπαμυκίνης και του τακρόλιμους, μπορεί να αυξηθούν όταν συγχορηγούνται με φοσαμπρεναβίρη και ριτοναβίρη.
Immunosuppressants: frequent therapeutic concentration monitoring of immunosuppresant levels is recommended until levels have stabilised as plasma concentrations of cyclosporin, rapamycin and tacrolimus may be increased when co-administered with fosamprenavir with ritonavir.
Απο του στόματος χορηγούμενα αντιπηκτικά: συνιστάται εντατική παρακολούθηση του Διεθνούς Ομαλοποιημένου Λόγου σε περίπτωση χορήγησης του Telzir με ριτοναβίρη μαζί με ουαρφαρίνη ή άλλα από του στόματος αντιπηκτικά, λόγω πιθανής μείωσης ή αύξησης της αντιθρομβωτικής δράσης.
Oral anticoagulants: a reinforced monitoring of the International Normalised Ratio is recommended in case of administration of Telzir with ritonavir with warfarin or other oral anticoagulants, due to a possible decrease or increase of their antithrombotic effect.
Η συγχορήγηση φοσαμπρεναβίρης 700 mg δύο φορές την ημέρα + ριτοναβίρης 100 mg δύο φορές την ημέρα με ένα από του στόματος αντισυλληπτικό που περιέχει αιθινυλοιστραδιόλη (EE) 0, 035 mg/ νορεθιστερόνη (NE) 0. 5 mg) μία φορά την ημέρα μείωσε την AUC( 0- τ) και την Cmax της ΕΕ στο πλάσμα κατά 37% και 28%, αντίστοιχα και μείωσε την AUC( 0- τ), την Cmax και την Cτ της ΝΕ στο πλάσμα κατά 34%, 38% και 26% αντίστοιχα.
Co-administration of fosamprenavir 700 mg twice daily + ritonavir 100 mg twice daily with an oral contraceptive containing ethinyl estradiol (EE) 0.035 mg/ norethisterone (NE) 0.5 mg once daily decreased plasma EE AUC(0- τ) and Cmax by 37% and 28%, respectively, and decreased plasma NE AUC(0-τ), Cmax, and Cτ by 34%, 38%, and 26%, respectively.
Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι (PK) της αμπρεναβίρης στο πλάσμα σε σταθεροποιημένη κατάσταση δεν επηρεάστηκαν σημαντικά από τη συγχορήγηση με αυτό το από του στόματος αντισυλληπτικό ωστόσο η AUC( 0- τ) και η Cmax της ριτοναβίρης ήταν 45% και 63% υψηλότερες αντιστοίχως, συγκριτικά με παλαιότερα δεδομένα από γυναίκες στις οποίες χορηγήθηκε μόνο φοσαμπρεναβίρη / ριτοναβίρη.
Steady state plasma amprenavir pharmacokinetic (PK) parameters were not significantly affected by co-administration with this oral contraceptive; however, ritonavir AUC(0- τ) and Cmax were 45% and 63% higher, respectively, compared to historical data in female subjects dosed with fosamprenavir / ritonavir alone.
Παροξετίνη:
33 Paroxetine:
Η Cmax και η AUC της παροξετίνης μειώθηκαν κατά 51% και 55% αντίστοιχα, όταν σε υγιείς εθελοντές, χορηγήθηκε παροξετίνη 20 mg μία φορά την ημέρα, μαζί με φοσαμπρεναβίρη 700
The Cmax and AUC of paroxetine were decreased by 51% and 55% respectively when paroxetine 20 mg once daily was given with fosamprenavir 700 mg and ritonavir 100 mg twice daily for 10 days in healthy volunteers.
36 mg και ριτοναβίρη 100 mg δύο φορές την ημέρα για 10 ημέρες.
The mechanism of this interaction remains unknown.
Ο μηχανισμός αυτής της αλληλεπίδρασης παραμένει άγνωστος.
Based on historical comparison, amprenavir pharmacokinetic parameters were not altered by paroxetine.
Βάσει ιστορικής σύγκρισης οι φαρμακοκινητικές παράμετροι της αμπρεναβίρης δεν μεταβλήθηκαν με την παροξετίνη.
Therefore, if paroxetine is co-administered with Telzir and ritonavir, the recommended approach is a dose titration of paroxetine based on a clinical assessment of antidepressant response.
Αν και ουσίες συγγενείς προς την αμπρεναβίρη έχουν βρεθεί στο γάλα αρουραίων, δεν είναι γνωστό εάν το φάρμακο απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα.
Lactation Amprenavir-related material was found in rat milk, but it is not known whether amprenavir is excreted in human milk.
Η ασφάλεια της συγχορήγησης της φοσαμπρεναβίρης με χαμηλή δόση ριτοναβίρης τεκμηριώθηκε σε δύο βασικές μελέτες Φάσης ΙΙΙ: - APV30002 (n = 322) σε ασθενείς που δεν είχαν ξαναπάρει αντιρετροϊκή θεραπεία, η φοσαμπρεναβίρη (1400 mg) χορηγήθηκε μία φορά την ημέρα σε συνδυασμό με ριτοναβίρη (200 mg) σαν μέρος μιας τριπλής αγωγής που περιελάμβανε αβακαβίρη και λαμιβουδίνη.
APV30002 (n = 322) in antiretroviral naïve patients, fosamprenavir (1400 mg) given once daily in combination with ritonavir (200 mg) as part of a triple regimen including abacavir and lamivudine.
APV30003 σε ασθενείς που είχαν δοκιμάσει αναστολέα πρωτεάσης, η φοσαμπρεναβίρη χορηγήθηκε σε συνδυασμό με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, είτε μία φορά την ημέρα (1400 mg / 200 mg) (n = 106) ή δύο φορές την ημέρα (700 mg / 100 mg) (n = 106) σε συνδυασμό με δύο δραστικούς αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης (RTIs).
APV30003 in protease inhibitor experienced patients, fosamprenavir given in combination with low dose ritonavir either once daily (1400 mg / 200 mg) (n = 106) or twice daily (700 mg / 100 mg) (n = 106) in combination with two active reverse transcriptase inhibitors (RTIs).
Το προφίλ ασφαλείας ήταν παρόμοιο σε όλες τις μελέτες σε ενήλικες: ασθενείς που δεν είχαν ξαναπάρει αντιρετροίκά (APV30002) και ασθενείς που είχαν ξαναπάρει αναστολέα πρωτεάσης (δοσολογία δύο φορές την ημέρα, APV30003).
The adverse reaction profile was similar across all the respective adult studies: antiretroviral naïve (APV30002) and protease inhibitor experienced (twice daily dosing, APV30003) patient populations.
37 Οι ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρονται ανά κατηγορία οργάνου συστήματος κατά MedDRA και απόλυτη συχνότητα.
34 Adverse reactions are listed by MedDRA system organ class and absolute frequency.
Οι συχνότητες ορίζονται ως:
Frequencies. are defined as:
Οι περισσότερες από τις παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν σε δύο μεγάλες κλινικές δοκιμές σε ενήλικες όπου οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν τουλάχιστον μέτριας έντασης (Βαθμός 2 ή περισσότερο), εμφανίσθηκαν σε τουλάχιστον 1% των ασθενών και αναφέρθηκαν από τους ερευνητές ότι οφείλονταν στα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν στις μελέτες.
Most of the adverse events below were reported from two large clinical studies in adults, where the adverse events were of at least moderate intensity (Grade 2 or more) occurring in at least 1% of patients and reported by investigators as being attributable to the medicinal products used in the studies.
Εξάνθημα( βλέπε παρακάτω κείμενο “ εξάνθημα/ δερματικές αντιδράσεις ”)
Rash (see text below “ rash/ cutaneous reactions”)
Αγγειοοίδημα,
Angioedema
Eρυθηματώδες ή κηλιδοβλατιδώδες δερματικό εξάνθημα, με ή χωρίς κνησμό, μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Rash / cutaneous reactions: erythematous or maculopapular cutaneous eruptions, with or without pruritus, may occur during therapy.
38 Σοβαρού βαθμού ή απειλητικά για τη ζωή περιστατικά εξανθήματος, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου Stevens- Johnson, είναι σπάνια.
Severe or life-threatening cases of rash, including Stevens-Johnson syndrome are rare.
Μη φυσιολογικές τιμές παραμέτρων κλινικής χημείας (3ου ή 4ου Βαθμού) δυνητικά συνδεόμενες με τη θεραπεία με φοσαμπρεναβίρη και ριτοναβίρη, που έχουν αναφερθεί σε ποσοστό μεγαλύτερο ή ίσο του 1% των ενηλίκων ατόμων, περιελάμβαναν αύξηση των ALT (συχνή), AST (συχνή), λιπάσης ορού (συχνή) και τριγλυκεριδίων (πολύ συχνή).
35 Clinical chemistry abnormalities: clinical chemistry abnormalities (Grade 3 or 4) potentially related to treatment with fosamprenavir with ritonavir and reported in greater than or equal to 1% of adult patients, included: increased ALT (common), AST (common), serum lipase (common) and triglycerides (very common).
Η συνδυασμένη αντιρετροιϊκή θεραπεία έχει συσχετιστεί με μη φυσιολογικές τιμές μεταβολισμού όπως η υπερτριγλυκεριδαιμία, υπερχοληστερολαιμία, η αντίσταση στην ινσουλίνη, η υπεργλυκαιμία και η υπεργαλακτοζαιμία (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Metabolic abnormalities: combination antiretroviral therapy has been associated with metabolic abnormalities such as hypertriglyceridaemia, hypercholesterolaemia, insulin resistance, hyperglycaemia and hyperlactataemia (see section 4.4).
Έχουν αναφερθεί νέες περιπτώσεις σακχαρώδη διαβήτη, υπεργλυκαιμία ή επιδείνωση του ήδη υπάρχοντος σακχαρώδη διαβήτη σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιρετροιϊκούς αναστολείς πρωτεάσης. (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Hyperglycaemia: new onset of diabetes mellitus, hyperglycaemia or exacerbations of existing diabetes mellitus have been reported in patients receiving antiretroviral protease inhibitors (see section 4.4).
Ραβδομυόλυση: αύξηση της CPK, μυαλγία, μυοσίτιδα και σπάνια ραβδομυόλυση, έχουν αναφερθεί με τους αναστολείς των πρωτεασών και ειδικότερα σε σχέση με τα ανάλογα νουκλεοσιδίων.
Rhabdomyolysis: an increase in CPK, myalgia, myositis, and rarely, rhabdomyolysis, have been reported with protease inhibitors, more specifically in association with nucleoside analogues.
Εάν συμβεί υπερδοσολογία, ο ασθενεής θα πρέπει να παρακολουθείται για ένδειξη τοξικότητας (βλέπε παράγραφο 4. 8) και αν χρειάζεται να εφαρμοσθεί η συνήθης υποστηρικτική θεραπεία.
If overdosage occurs, the patient should be monitored for evidence of toxicity (see section 4.8) and standard supportive treatment applied as necessary.
Η αμπρεναβίρη συνδέεται με τη δραστικό σημείο της HIV- 1 πρωτεάσης και ως εκ
Amprenavir binds to the active site of HIV-1 protease and thereby prevents the processing of viral gag and gag-pol polyprotein precursors, resulting in the formation of immature non-infectious viral particles.
39 τούτου αποτρέπει την εξέλιξη των πολυπρωτεϊνικών πρόδρομων μορίων gag και gag- pol του ιού, με αποτέλεσμα τον σχηματισμό ανώριμων μη λοιμογόνων ιϊκών σωματιδίων.
Administration of fosamprenavir 700 mg twice daily with ritonavir 100 mg twice
Η χορήγηση 700 mg φοσαμπρεναβίρης δύο φορές ημερησίως μαζί με 100 mg ριτοναβίρης δύο φορές ημερησίως, έχει ως αποτέλεσμα συγκεντρώσεις αμπρεναβίρης στο πλάσμα (στοιχεία από τη μελέτη APV30003 σε ασθενείς που είχαν λάβει ξανά αντιρετροϊκή θεραπεία) το οποίο έχει ως αποτέλεσμα τους πρωτεϊνικούς προσαρμοσμένους λόγους των Cmin/ IC50 και Cmin/ IC95 21, 7 (εύρος 1, 19- 240) και 3, 21 (εύρος 0, 26 - 30, 0), αντιστοίχως.
36 daily results in plasma amprenavir concentrations (data from study APV30003 in antiretroviral experienced patients) which results in protein adjusted median ratios of Cmin/ IC50 and Cmin/ IC95 of 21.7 (range 1.19-240) and 3.21 (range 0.26-30.0), respectively.
α) Ασθενείς που δεν έχουν λάβει στο παρελθόν ART ή PI
b) ART-naïve or PI-naïve patients
Οι επιπρόσθετες μεταλλάξεις που παρατηρήθηκαν, οι οποίες μπορεί να συμβάλlουν στην αντοχή ήταν:
Additional mutations observed which may contribute to resistance were:
40 Στις μελέτες με ασθενείς που είχαν λάβει στο παρελθόν PI, PRO30017 (αμπρεναβίρη 600 mg / ριτοναβίρη 100 mg δύο φορές την ημέρα στην υπομελέτη Α και Β με 80 και 37 ασθενείς αντίστοιχα), εμφανίσθηκαν οι παρακάτω μεταλλάξεις σε ασθενείς με ιολογική αποτυχία:
In the studies of PI-experienced patients, PRO30017 (amprenavir 600 mg / ritonavir 100 mg twice daily in sub-study A and B with 80 and 37 patients respectively), the following mutations emerged in patients with virological failure:
Στα πλαίσια μελετών με ασθενείς που είχαν λάβει στο παρελθόν PI και συγκεκριμένα στη μελέτη APV30003 και την επέκταση της, APV30005 (φοσαμπρεναβίρη 700 mg / ριτοναβίρη 100 mg δύο φορές την ημέρα: n=107), εμφανίσθηκαν οι παρακάτω μεταλλάξεις σε ασθενείς που παρουσίασαν ιολογική αποτυχία σε διάστημα 96 εβδομάδων:
37 In the studies of PI-experienced patients, APV30003 and its extension, APV30005 (fosamprenavir 700 mg / ritonavir 100 mg twice daily: n=107), the following mutations emerged in patients experiencing virological failure through 96 weeks:
41 ινδιναβίρη / ριτοναβίρη (ένα από 25 απομονωθέντα στελέχη), λοπιναβίρη / ριτοναβίρη (τρία από 24 απομονωθέντα στελέχη), σακουιναβίρη (τρία από 24 απομονωθέντα στελέχη) και τιπραναβίρη / ριτοναβίρη (τέσσερα από 24 απομονωθέντα στελέχη).
Based on data from twenty-five antiretroviral naïve patients failing a fosamprenavir containing regimen (one of whom showed Baseline resistance to lopinavir and saquinavir and another to tipranavir) the resistance pathways associated with amprenavir produce limited cross-resistance to atazanavir/ ritonavir (three of 25 isolates), darunavir/ ritonavir (four of 25 isolates), indinavir/ ritonavir (one of 25 isolates), lopinavir/ ritonavir (three of 24 isolates, saquinavir (three of 24 isolates) and tipranavir/ ritonavir (four of 24 isolates).
Το Telzir δε συνιστάται να χρησιμοποιείται ως μονοθεραπεία, λόγω της ταχύτατης ανάπτυξης αντίστασης στον ιό.
Telzir is not recommended for use as monotherapy, due to the rapid emergence of resistant virus.
Η κλινική εμπειρία με τη φοσαμπρεναβίρη ενισχυμένη με ριτοναβίρη βασίζεται κυρίως σε τρεις ανοικτές μελέτες.
38 Clinical experience with fosamprenavir boosted with ritonavir is mainly based on three open label studies.
Δύο μελέτες πραγματοποιήθηκαν σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγουμένως αντιρετροϊική θεραπεία, μία σε σύγκριση με τη νελφιναβίρη (μελέτη APV30002) και μία σε σύγκριση με τη λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη (μελέτη ESS100732) και μία μελέτη πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς που είχαν λάβει παλαιότερα αντιρετροϊική θεραπεία σε σύγκριση με τη λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη (μελέτη APV30003).
Two studies performed in antiretroviral naïve patients, one in comparison to nelfinavir (study APV30002) and one in comparison to lopinavir / ritonavir (study ESS100732), and one study in antiretroviral experienced patients, in comparison to lopinavir / ritonavir (study APV30003).
Ενήλικες ασθενείς που δεν έχουν λάβει στο παρελθόν αντιρετροϊική θεραπεία
Antiretroviral Naïve Adult Patients
Στους ασθενείς που δεν είχαν λάβει στο παρελθόν αντιρετροϊική θεραπεία στη μελέτη APV30002, η φοσαμπρεναβίρη (1400 mg) χορηγούμενη άπαξ ημερησίως σε συνδυασμό με χαμηλή δόση ριτοναβίρης (200 mg) ως τμήμα ενός τριπλού σχήματος που συμπεριελάμβανε την αβακαβίρη (300 mg δύο φορές ημερησίως) και τη λαμιβουδίνη (150 mg δύο φορές ημερησίως) κατέδειξαν παρόμοια αποτελεσματικότητα για πάνω από 48 εβδομάδες σε σύγκριση με τη νελφιναβίρη (1250 mg) χορηγούμενη δύο φορές ημερησίως σε συνδυασμό με αβακαβίρη με λαμιβουδίνη( 300 mg και 150 mg δύο φορές ημερησίως).
In antiretroviral naïve patients in APV30002, fosamprenavir (1400 mg) given once daily in combination with low dose ritonavir (200 mg) as part of a triple regimen including abacavir (300 mg twice daily) and lamivudine (150 mg twice daily) showed similar efficacy over 48 weeks compared to nelfinavir (1250 mg) given twice daily in combination with abacavir plus lamivudine (300 and 150 mg twice daily).
Η μέση τιμή HIV- 1RNA πλάσματος ελαττώθηκε κατά 3, 1 log10 αντίγραφα / ml και 3, 0 log10 αντίγραφα / ml την 48η Εβδομάδα στην ομάδα της φοσαμπρεναβίρης μαζί με ριτοναβίρη και με νελφιναβίρη αντίστοιχα.
The median plasma HIV-1 RNA had decreased by 3.1 log10 copies/ ml and 3.0 log10 copies/ ml at Week 48 in the fosamprenavir with ritonavir and nelfinavir arms respectively.
O αριθμός των κυττάρων CD4 αυξήθηκε τόσο στην ομάδα της φοσαμπρεναβίρης μαζί με τη ριτοναβίρη, όσο και στην ομάδα της νελφιναβίρης, με τις διάμεσες αυξήσεις πάνω από την αρχική τιμή να είναι παρόμοιες σε μέγεθος την 48η Εβδομάδα (+203 και + 207 κύτταρα / mm3 αντίστοιχα).
CD4+ cell counts increased in both the fosamprenavir with ritonavir and nelfinavir groups, with median increases above baseline being similar in magnitude at Week 48 (+203 and +207 cells/ mm3, respectively).
42 νελφιναβίρη χορηγούμενη δύο φορές την ημέρα.
The data presented above demonstrates that the once daily regimen of fosamprenavir with ritonavir (1400/ 200 mg OD) in antiretroviral naïve patients showed similar efficacy compared to nelfinavir given twice daily.
Όσο αφορά την TLOVR (χρόνος που απαιτείται για την απώλεια της ιολογικής ανταπόκρισης) ανάλυσης για τον ITT( E) πληθυσμό, το ποσοστό των ασθενών που πέτυχαν < 400 αντίγραφα/ ml ήταν 73% (315 / 434) στην ομάδα της φοσαμπρεναβίρης με ριτοναβίρη έναντι 71% (317 / 444) των ασθενών που έλαβαν λοπιναβίρη / ριτοναβίρη, με 95% διάστημα εμπιστοσύνης της διαφοράς [- 4, 84%; 7; 05%].
In the Time to loss of virological response (TLOVR) analysis for the ITT(E) population, the proportion of patients achieving < 400 copies/ ml was 73% (315 / 434) in the fosamprenavir with ritonavir group compared to 71% (317 / 444) of patients receiving lopinavir / ritonavir, with a 95% confidence interval of the difference of [-4,84%; 7; 05%].
Η μέση αύξηση του αριθμού των CD4 κυττάρων ήταν 176 κύτταρα/ mm3 στο σκέλος της φοσαμπρεναβίρης με τη ριτοναβίρη και 191 κύτταρα/ mm3 στο σκέλος της λοπιναβίρης / ριτοναβίρης αντίστοιχα την Εβδομάδα 48.
Median increase in CD4 cell count was 176 cells/ mm3 in the fosamprenavir with ritonavir arm and 191 cells/ mm3 in the lopinavir / ritonavir arm respectively by Week 48.
Ενήλικες ασθενείς που έχουν λάβει στο παρελθόν αντιρετροϊική θεραπεία
Antiretroviral Experienced Adult Patients
Σε μία τυχαιοποιημένη ανοικτή μελέτη (APV30003) σε ασθενείς που είχαν λάβει αναστολείς της πρωτεάσης με ιολογική αποτυχία (μικρότερη από ή ίση με δύο PIs) ο συνδυασμός φοσαμπρεναβίρης με ριτοναβίρη (700 / 100 mg δύο φορές ημερησίως ή 1400 / 200 mg άπαξ ημερησίως) δεν επέδειξε μεγαλύτερη ιϊκή καταστολή σε σχέση με τη λοπιναβίρη / ριτοναβίρη, όπως μετρήθηκε με τον υπολογισμό της μέσης επιφάνειας κάτω από την καμπύλη μείον τη βασική τιμή (AAUCMB) για το HIV- 1 RNA πλάσματος κατά τη διάρκεια των 48 εβδομάδων (το βασικό τελικό σημείο).
39 In a randomised open-label study (APV30003) in protease inhibitor experienced patients with virological failure (less than or equal to two PIs) the fosamprenavir with ritonavir (700 / 100 mg twice daily or 1400 / 200 mg once daily) did not demonstrate non-inferiority to lopinavir / ritonavir with regard to viral suppression as measured by the average area under the curve minus baseline (AAUCMB) for plasma HIV-1 RNA over 48 weeks (the primary end point).
Όλοι οι ασθενείς σε αυτήν τη μελέτη εμφάνισαν αποτυχία στη θεραπεία σε ένα προηγούμενο θεραπευτικό σχήμα με έναν αναστολέα πρωτεάσης (οριζόμενη ως HIV- 1 RNA πλάσματος το οποίο δεν εμφάνισε λιγότερα από 1000 αντίγραφα / ml τουλάχιστον μετά από 12 συνεχείς εβδομάδες θεραπείας, ή ως η αρχική καταστολή του HIV- 1RNA το οποίο επανήλθε στα ≥ 1000 αντίγραφα / ml).
All patients in this study had failed treatment with a previous protease inhibitor regimen (defined as plasma HIV-1 RNA that never went below 1,000 copies/ ml after at least 12 consecutive weeks of therapy, or initial suppression of HIV-1 RNA which subsequently rebounded to ≥ 1,000 copies/ ml).