natgillin/translations-raw huggingface dataset:
11 Παρατηρήθηκαν συχνά µεταβολές στα επίπεδα της ολικής χοληστερόλης νηστείας από φυσιολογικά επίπεδα στην αρχική εκτίµηση (< 4. 39 mmol/ l) σε υψηλά (≥ 5. 17 mmol/ l).
11 Changes in total fasting cholesterol levels from normal at baseline (< 4.39 mmol/ l) to high (≥ 5.17 mmol/ l) were observed commonly.
Πολύ συχνές ήταν οι µεταβολές στα επίπεδα της ολικής χοληστερόλης νηστείας από οριακά επίπεδα στην αρχική εκτίµηση (≥ 4. 39 mmol/ l - < 5. 17 mmol/ l) σε υψηλά (≥ 5. 17 mmol/ l).
Changes in total fasting cholesterol levels from borderline at baseline (≥ 4.39 - < 5.17 mmol/ l) to high (≥ 5.17 mmol/ l) were very common.
13 4. 9 Yπερδοσολογία
4.9 Overdose
Θα πρέπει να λαµβάνονται κατάλληλα προστατευτικά µέτρα εάν παρατηρηθούν σηµεία και συµπτώµατα υπερδοσολογίας σχετιζόµενα µε το σύνδροµο µετά την ένεση (βλέπε παράγραφο 4. 4).
If signs and symptoms of overdose consistent with post injection syndrome are observed, appropriate supportive measures should be taken (see section 4.4).
Παρόλο που η υπερδοσολογία µε την παρεντερική µορφή είναι λιγότερο πιθανή από την από του στόµατος θεραπεία, σχετικές πληροφορίες για την υπερδοσολογία από του στόµατος παρατίθενται παρακάτω:
While overdose is less likely with parenteral than oral medication, reference information for oral olanzapine overdose is presented below:
Σηµεία και συµπτώµατα Πολύ συχνά συµπτώµατα της υπερδοσολογίας (µε ποσοστό εµφάνισης > 10%) περιλαµβάνουν ταχυκαρδία, διέγερση / επιθετικότητα, δυσαρθρία, ποικίλα εξωπυραµιδικά συµπτώµατα και µειωµένο επίπεδο συνείδησης, το οποίο κυµαίνεται από καταστολή έως κώµα.
Signs and symptoms Very common symptoms in overdose (> 10% incidence) include tachycardia, agitation/ aggressiveness, dysarthria, various extrapyramidal symptoms, and reduced level of consciousness ranging from sedation to coma.
Άλλα κλινικά σηµαντικά συµβάµατα της υπερδοσολογίας περιλαµβάνουν παραλήρηµα, επιληπτικές κρίσεις, κώµα, πιθανό νευροληπτικό κακόηθες σύνδροµο, αναπνευστική καταστολή, εισρόφηση, υπέρταση ή υπόταση, καρδιακές αρρυθµίες (ποσοστό εµφάνισης < 2% των περιπτώσεων υπερδοσολογίας) και καρδιοαναπνευστική ανακοπή.
Other medically significant sequelae of overdose include delirium, convulsion, coma, possible neuroleptic malignant syndrome, respiratory depression, aspiration, hypertension or hypotension, cardiac arrhythmias (< 2% of overdose cases) and cardiopulmonary arrest.
Θανατηφόρες εκβάσεις έχουν αναφερθεί µε οξείες υπερδοσολογίες από το στόµα τόσο χαµηλές όσο τα 450 mg, αλλά έχει επίσης αναφερθεί και επιβίωση µετά από οξεία υπερδοσολογία µε περίπου 2 g από του στόµατος ολανζαπίνη.
Fatal outcomes have been reported for acute oral overdoses as low as 450 mg but survival has also been reported following acute overdose of approximately 2 g of oral olanzapine.
Αντιµετώπιση υπερδοσολογίας ∆εν υπάρχει ειδικό αντίδοτο για την ολανζαπίνη.
Symptomatic treatment and monitoring of vital organ function should be instituted according to clinical presentation, including treatment of hypotension
Η συµπτωµατική αντιµετώπιση και ο έλεγχος των λειτουργιών των ζωτικών οργάνων µπορούν να εφαρµόζονται ανάλογα µε την κλινική κατάσταση του ασθενούς, περιλαµβανοµένης της αντιµετώπισης της υπότασης, της κυκλοφορικής κατέρρειψης και της υποστήριξης της αναπνευστικής λειτουργίας.
12 and circulatory collapse and support of respiratory function.
Μη χρησιµοποιείτε επινεφρίνη, ντοπαµίνη ή άλλες συµπαθητικοµιµητικές ουσίες µε β- αγωνιστική δραστηριότητα, επειδή η διέγερση των β - υποδοχέων ενδέχεται να επιδεινώσει την υπόταση.
Do not use epinephrine, dopamine, or other sympathomimetic agents with beta-agonist activity since beta stimulation may worsen hypotension.
H καρδιαγγειακή παρακολούθηση είναι απαραίτητη για τον έλεγχο πιθανών αρρυθµιών.
Cardiovascular monitoring is necessary to detect possible arrhythmias.
Φαρµακοθεραπευτική κατηγορία: διαζεπίνες, οξαζεπίνες και θειαζεπίνες, κωδικός ATC N05A Η03.
Pharmacotherapeutic group: diazepines, oxazepines and thiazepines, ATC code N05A H03.
Στις προκλινικές µελέτες, η ολανζαπίνη έδειξε χηµική συγγένεια (Κi < 100 nΜ) για ευρύ φάσµα υποδοχέων όπως οι υποδοχείς της σεροτονίνης 5- HT2A/ 2C, 5 - HT3, 5 - HT6, οι υποδοχείς της ντοπαµίνης D1, D2, D3, D4, D5, οι χολινεργικοί µουσκαρινικοί υποδοχείς m1- m5, οι αδρενεργικοί υποδοχείς α1 και οι υποδοχείς της ισταµίνης H1.
In preclinical studies, olanzapine exhibited a range of receptor affinities (Ki; < 100 nM) for serotonin 5-HT2A/ 2C, 5-HT3, 5-HT6; dopamine D1, D2, D3, D4, D5; cholinergic muscarinic receptors m1-m5; α -1 adrenergic; and histamine H1 receptors.
Οι µελέτες συµπεριφοράς σε ζώα µε την ολανζαπίνη έδειξαν 5- ΗΤ, ντοπαµινικό και χολινεργικό ανταγωνισµό, συµβατό µε το προφίλ σύνδεσης υποδοχέων του φαρµάκου.
Animal behavioural studies with olanzapine indicated 5HT, dopamine, and cholinergic antagonism, consistent with the receptor-binding profile.
Η ολανζαπίνη εµφάνισε µεγαλύτερη in vitro συγγένεια για τους υποδοχείς της σεροτονίνης 5- HT2 παρά για τους υποδοχείς της ντοπαµίνης D2 και µεγαλύτερη 5- HT2 παρά D2 δραστηριότητα σε in vivo µοντέλα (πρότυπα).
Olanzapine demonstrated a greater in-vitro affinity for serotonin 5-HT2 than dopamine D2 receptors and greater 5-HT2 than D2 activity in vivo, models.
Η ολανζαπίνη µείωσε µια εξαρτηµένη αντίδραση αποφυγής, δοκιµασία ενδεικτική αντιψυχωτικής δραστηριότητας, σε δόσεις µικρότερες από αυτές που προκαλούν
Electrophysiological studies demonstrated that olanzapine selectively reduced the firing of mesolimbic (A10) dopaminergic neurons, while having little effect on the striatal (A9) pathways involved in motor function.
14 καταληψία, µια δράση ενδεικτική κινητικών παρενεργειών.
Olanzapine reduced a conditioned avoidance response, a test indicative of antipsychotic activity, at doses below those producing catalepsy, an effect indicative of motor side-effects.
Aντίθετα προς άλλους αντιψυχωτικούς παράγοντες, η ολανζαπίνη αυξάνει την ανταπόκριση σε µια “ αγχολυτική ” δοκιµασία.
Unlike some other antipsychotic agents, olanzapine increases responding in an “ anxiolytic” test.
Η αποτελεσµατικότητα του ZYPADHERA στη θεραπεία και στη συντήρηση της θεραπείας της σχιζοφρένειας συνάδει µε την καθιερωµένη αποτελεσµατικότητα της από του στόµατος µορφής της ολανζαπίνης.
The effectiveness of ZYPADHERA in the treatment and maintenance treatment of schizophrenia is consistent with the established effectiveness of the oral formulation of olanzapine.
Σε µελέτη Τοµογραφίας Εκποµπής Ποζιτρονίων (PET) στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία µε ZYPADHERA (300 mg/ 4 εβδοµάδες), στο τέλος της 6µηνης περιόδου, η µέση δέσµευση των D2 υποδοχέων ήταν 60% ή υψηλότερη, επίπεδο το οποίο είναι σε αντιστοιχία µε αυτό που βρέθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας µε από του στόµατος ολανζαπίνη.
In a Positron Emission Tomography (PET) study in patients treated with ZYPADHERA (300 mg/ 4 weeks), mean D2 receptor occupancy was 60% or higher at the end of a 6 month period, a level consistent with that found during treatment with oral olanzapine.
Συνολικά 1469 ασθενείς µε σχιζοφρένεια περιελήφθησαν σε 2 κεντρικές δοκιµές:
A total of 1469 patients with schizophrenia were included in 2 pivotal trials:
Η πρώτη δοκιµή, διάρκειας 8 εβδοµάδων, ελεγχόµενη µε εικονικό φάρµακο, πραγµατοποιήθηκε σε ενήλικες ασθενείς (n=404) που αντιµετώπιζαν οξεία ψυχωτικά συµπτώµατα.
The first, an 8-week, placebo controlled trial conducted in adult patients (n=404) who were experiencing acute psychotic symptoms.
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν ενέσεις µε ZYPADHERA 405 mg κάθε 4 εβδοµάδες, 300 mg κάθε 2 εβδοµάδες, 210 mg κάθε 2 εβδοµάδες, ή εικονικό φάρµακο κάθε 2 εβδοµάδες. ∆εν επιτράπηκε η συγχορήγηση άλλων από του στόµατος αντιψυχωτικών.
No oral antipsychotic supplementation was allowed.
Η συνολική βαθµολογία της κλίµακας PANSS (συνολικά θετικά και αρνητικά συµπτώµατα) παρουσίασε σηµαντική βελτίωση από την αρχική εκτίµηση (µέση αρχική εκτίµηση της συνολικής βαθµολογίας της κλίµακας PANSS 101) ως το καταληκτικό της σηµείο (µέσες αλλαγές - 22. 57, - 26. 32, - 22. 49 αντίστοιχα) µε κάθε δόση ZYPADHERA (405 mg κάθε 4 εβδοµάδες, 300 mg κάθε 2 εβδοµάδες, και 210 mg κάθε 2 εβδοµάδες) σε σύγκριση µε το εικονικό φάρµακο (µέση αλλαγή - 8. 51).
Total Positive and Negative Symptom Scores (PANSS) showed significant improvement from baseline (baseline mean Total PANSS Score 101) to endpoint (mean changes -22.57, -26.32, -22.49 respectively) with each dose of ZYPADHERA (405 mg every 4 weeks, 300 mg every 2 weeks, and 210 mg every 2 weeks) as compared to placebo (mean change -8.51).
Από τα δεδοµένα των επισκέψεων η µέση αλλαγή από την αρχική εκτίµηση ως το καταληκτικό σηµείο στη συνολική βαθµολογία PANSS έδειξε ότι έως την Ηµέρα 3, οι ασθενείς που λάµβαναν θεραπεία µε 300 mg/ 2 εβδοµάδες και 405 mg/ 4 εβδοµάδες είχαν τις στατιστικά σηµαντικά µεγαλύτερες µειώσεις στη συνολική βαθµολογία PANSS έναντι των ασθενών που λάµβαναν εικονικό φαρµάκο (- 8. 6, - 8. 2, και - 5. 2, αντίστοιχα).
Visitwise mean change from baseline to endpoint in PANSS Total score indicated that by Day 3, patients in the 300 mg/ 2 weeks and 405 mg/ 4 weeks treatment groups had statistically significantly greater reductions in PANSS Total score compared to placebo (-8.6, -8.2, and -5.2, respectively).
Και οι 3 οµάδες ασθενών που λάµβαναν θεραπεία µε ZYPADHERA παρουσίασαν στατιστικά σηµαντικά µεγαλύτερη βελτίωση σε σύγκριση µε τους ασθενείς που λάµβαναν εικονικό φάρµακο έως το τέλος της εβδοµάδας 1.
All 3 ZYPADHERA treatment groups showed statistically significantly greater improvement than placebo beginning by end of Week 1.
Τα αποτελέσµατα αυτά υποστηρίζουν την αποτελεσµατικότητα του ZYPADHERA για περισσότερο από 8 εβδοµάδες θεραπείας και την φαρµακολογική επίδραση που παρατηρήθηκε κιόλας απο την εβδοµάδα 1 µετά από την έναρξη της θεραπείας µε ZYPADHERA.
These results support efficacy for ZYPADHERA over 8 weeks of treatment and a drug effect that was observed as early as 1 week after starting treatment with ZYPADHERA.
Η δεύτερη, µια µακράς διάρκειας µελέτη σε κλινικά σταθερούς ασθενείς (n=1065) (µέση αρχική εκτίµηση Συνολικής βαθµολογίας PANSS 54. 33 έως 57. 75) που έλαβαν αρχικά θεραπεία µε από του στόµατος ολανζαπίνη από 4 έως 8 εβδοµάδες και στη συνέχεια άλλαξαν σε συνέχιση της από του στόµατος ολανζαπίνης ή σε ZYPADHERA για 24 εβδοµάδες. ∆εν επιτράπηκε συµπληρωµατική χορήγηση άλλων από του στόµατος αντιψυχωτικών.
No oral antipsychotic supplementation was allowed.
Οι οµάδες θεραπείας ασθενών που έλαβαν ZYPADHERA των 150 mg και 300 mg κάθε 2 εβδοµάδες (δόσεις που συγκεντρώνονται για την ανάλυση) και 405 mg κάθε 4 εβδοµάδες ήταν µη κατώτερες από τις συνδυασµένες δόσεις των 10, 15 και 20 mg από του στόµατος ολανζαπίνης (δόσεις που συγκεντρώνονται για την ανάλυση) όπως µετρήθηκαν από τα ποσοστά επιδείνωσης των συµπτωµάτων της σχιζοφρένειας (αντίστοιχα ποσοστά επιδείνωσης, 10%, 10% 7%).
ZYPADHERA treatment groups of 150 mg and 300 mg given every 2 weeks (doses pooled for analysis) and 405 mg given every 4 weeks were non inferior to the combined doses of 10, 15 and 20 mg of oral olanzapine (doses pooled for analysis) as measured by rates of
Η επιδείνωση µετρήθηκε µε την επιδείνωση των παραµέτρων στην παραγόµενη από το PANSS BPRS Θετική κλίµακα και την εισαγωγή σε νοσοκοµείο λόγω της επιδείνωσης των θετικών ψυχωτικών συµπτωµάτων.
Exacerbation was measured by worsening of items on the PANSS derived BPRS Positive scale and hospitalization due to worsening of positive psychotic symptoms.
Η οµάδα θεραπείας που έλαβε τη συνδυασµένη δόση 150 mg και 300 mg/ 2 εβδοµάδες ήταν µη κατώτερη από την οµάδα θεραπείας που έλαβε τη δόση των 405 mg/ 4 εβδοµάδες (ποσοστά επιδείνωσης 10% για κάθε οµάδα) στις 24 εβδοµάδες µετά από την τυχαιοποίηση.
The combined 150 mg and 300 mg/ 2 week treatment group was non inferior to the 405 mg/ 4 week treatment group (exacerbation rates 10% for each group) at 24 weeks after randomisation.
Παιδιατρικός πληθυσµός Τo ZYPADHERA δεν έχει µελετηθεί στον παιδιατρικό πληθυσµό.
Paediatric population ZYPADHERA has not been studied in the paediatric population.
Η εµπειρία σε έφηβους (ηλικίας 13 έως 17 ετών) είναι περιορισµένη σε µικρής διάρκειας δεδοµένα αποτελεσµατικότητας µε από του στόµατος ολανζαπίνη για τη σχιζοφρένεια (6 εβδοµάδες) και για τη µανία που σχετίζεται µε διπολική διαταραχή τύπου Ι (3 εβδοµάδες) και περιελάµβανε λιγότερους από 200 έφηβους.
The experience in adolescents (ages 13 to 17 years) is limited to short term oral olanzapine efficacy data in schizophrenia (6 weeks) and mania associated with bipolar I disorder (3 weeks), involving less than 200 adolescents.
Η από του στόµατος ολανζαπίνη χορηγήθηκε µε ευέλικτο δοσολογικό σχήµα µε δόση έναρξης 2. 5 που κυµάνθηκε έως και 20 mg/ ηµερησίως.
Oral olanzapine was used as a flexible dose starting with 2.5 and ranging up to 20 mg/ day.
Κατά τη διάρκεια θεραπείας µε από του στόµατος
During treatment with oral olanzapine, adolescents gained significantly more weight compared with adults.
15 ολανζαπίνη, οι έφηβοι παρουσίασαν σηµαντικά µεγαλύτερη αύξηση βάρους σε σύγκριση µε τους ενήλικες.
The magnitude of changes in fasting total cholesterol, LDL cholesterol, triglycerides, and prolactin (see sections 4.4 and 4.8) were greater in adolescents than in adults.
Το µέγεθος των αλλαγών στις τιµές νηστείας της ολικής χοληστερόλης, της LDL χοληστερόλης, των τριγλυκεριδίων και της προλακτίνης (βλέπε παράγραφο 4. 4 και 4. 8) ήταν µεγαλύτερη στους έφηβους συγκριτικά µε τους ενήλικες. ∆εν υπάρχουν δεδοµένα για τη διατήρηση της αποτελεσµατικότητας ενώ περιορισµένα είναι τα δεδοµένα µακροχρόνιας ασφάλειας (βλέπε παραγράφους 4. 4 και 4. 8).
There are no data on maintenance of effect and limited data on long term safety (see sections 4.4 and 4.8).
H ολανζαπίνη µεταβολίζεται στο ήπαρ µέσω οδών σύζευξης και οξείδωσης.
Olanzapine is metabolised in the liver by conjugative and oxidative pathways.
O κύριος µεταβολίτης στο αίµα είναι το 10- N- γλυκουρονίδιο.
The major circulating metabolite is the 10-N-glucuronide.
Τα κυτοχρώµατα P450- CYP1A2 και P450- CYP2D6 συνεισφέρουν στο σχηµατισµό των N- δεσµεθυλ και 2- υδροξυµεθυλ µεταβολιτών, οι οποίοι εµφάνισαν σηµαντικά µικρότερη in vivo φαρµακολογική δραστικότητα από την ολανζαπίνη σε µελέτες ζώων.
Cytochromes P450-CYP1A2 and P450-CYP2D6 contribute to the formation of the N-desmethyl and 2-hydroxymethyl metabolites; both exhibited significantly less in vivo pharmacological activity than olanzapine in animal studies.
H κύρια φαρµακολογική δράση οφείλεται στη µητρική ουσία, την ολανζαπίνη.
The predominant pharmacologic activity is from the parent, olanzapine.
Μετά από εφάπαξ ενδοµυϊκή ένεση µε ZYPADHERA, η αργή διάλυση του παµοϊκού άλατος της ολανζαπίνης στον µυϊκό ιστό αρχίζει αµέσως και παρέχει µία αργή συνεχόµενη αποδέσµευση της ολανζαπίνης για περισσότερο από τέσσερις εβδοµάδες.
After a single IM injection with ZYPADHERA the slow dissolution of the olanzapine pamoate salt in muscle tissue begins immediately and provides a slow continuous release of olanzapine for more than four weeks.
Η αποδέσµευση ελαχιστοποιείται όλο και περισσότερο µέσα σε οκτώ έως δώδεκα εβδοµάδες.
The release becomes diminishingly smaller within eight to twelve weeks.
Στην έναρξη της θεραπείας µε ZYPADHERA δεν απαιτείται συµπληρωµατική αντιψυχωτική αγωγή (βλέπε παράγραφο 4. 2).
Antipsychotic supplementation is not required at the initiation of ZYPADHERA treatment (see section 4.2).
Ο συνδυασµός του προφίλ της αποδέσµευσης και του δοσολογικού σχήµατος (ενδοµυϊκή ένεση κάθε δύο ή τέσσερις εβδοµάδες) οδηγεί σε παρατεταµενες συκεντρώσεις ολανζαπίνης του πλάσµατος.
The combination of the release profile and the dosage regimen (IM injection every two or four weeks) result in sustained olanzapine plasma concentrations.
Οι συγκεντρώσεις ολανζαπίνης του πλάσµατος παραµένουν µετρήσιµες για αρκετούς µήνες µετά από κάθε ένεση µε ZYPADHERA.
Plasma concentrations remain measurable for several months after each ZYPADHERA injection.
Ο χρόνος ηµιζωής της ολανζαπίνης µετά από χορήγηση ZYPADHERA είναι 30 ηµέρες έναντι των 30 ωρών µετά από την από του στόµατος χορήγηση.
The half-life of olanzapine after ZYPADHERA is 30 days compared to 30 hours following oral administration.
Η απορρόφηση και η αποβολή ολοκληρώνονται περίπου έξι έως οκτώ µήνες µετά από την τελευταία ένεση.
The absorption and elimination are complete approximately six to eight months after the last injection.
Η από του στόµατος ολανζαπίνη κατανέµεται ταχέως.
Oral olanzapine is rapidly distributed.
Το ποσοστό σύνδεσης της ολανζαπίνης µε τις πρωτεΐνες του πλάσµατος είναι περίπου 93% στο εύρος συγκέντρωσης 7 έως 1. 000 ng/ ml.
The plasma protein binding of olanzapine is about 93% over the concentration range of 7 to about 1000 ng/ mL.
Στο πλάσµα, η ολανζαπίνη συνδέεται κυρίως µε την λευκωµατίνη και την α1 - όξινη - γλυκοπρωτεΐνη.
In plasma, olanzapine is bound to albumin and α 1-acid glycoprotein.
Η κάθαρση πλάσµατος ολανζαπίνης µετά την από του στόµατος χορήγηση είναι χαµηλότερη στις γυναίκες (18. 9 l/ hr) σε σύγκριση µε τους άντρες (27. 3 l/ hr) και στους µη καπνιστές (18. 6 l/ hr) σε σύγκριση µε τους καπνιστές (27. 7 l/ hr).
Olanzapine plasma clearance after oral olanzapine is lower in females (18.9 l/ hr) versus males (27.3 l/ hr), and in non-smokers (18.6 l/ hr) versus smokers (27.7 l/ hr).
Σε κλινικές δοκιµές µε ZYPADHERA, παρατηρήθηκαν παρόµοιες φαρµακοκινητικές διαφορές µεταξύ των αντρών και των γυναικών και των καπνιστών και των µη καπνιστών.
Similar pharmacokinetic differences between males and females and smokers and nonsmokers were observed in ZYPADHERA clinical trials.
Εντούτοις, το µέγεθος της επίδρασης του φύλου ή του καπνίσµατος στην κάθαρση της ολανζαπίνης είναι µικρό σε σύγκριση µε τη συνολική ετερογένεια µεταξύ των διαφόρων ασθενών.
However, the magnitude of the impact of gender, or smoking on olanzapine clearance is small in comparison to the overall variability between individuals.
Μετά από επαναλαµβανόµενες ενδοµυϊκές ενέσεις ZYPADHERA µε εύρος 150 έως 300 mg κάθε δύο εβδοµάδες, το 10ο µέχρι το 90ο εκατοστιαίο ποσοστό συγκέντρωσεων της ολανζαπίνης στο πλάσµα στη σταθερή κατάσταση ήταν µεταξύ 4. 2 και 73. 2 ng/ ml.
After repeated IM injections with 150 to 300 mg ZYPADHERA every two weeks, the 10th to 90th percentile of steady-state plasma concentrations of olanzapine were between 4.2 and 73.2 ng/ ml.
Οι συγκεντρώσεις πλάσµατος της ολανζαπίνης που παρατηρήθηκαν εντός του δοσολογικού εύρους από 150 mg κάθε 4 εβδοµάδες έως 300 mg κάθε 2 εβδοµάδες δείχνουν αυξηµένη συστηµατική έκθεση στην ολανζαπίνη µε αυξηµένες δόσεις ZYPADHERA.
The plasma concentrations of olanzapine observed across the dose range of 150mg every 4 weeks to 300mg every 2 weeks illustrate increased systemic olanzapine exposure with increased ZYPADHERA doses.
Κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων µηνών της θεραπείας µε ZYPADHERA, παρατηρήθηκε συσσώρευση ολανζαπίνης αλλά δεν υπήρξε καµία πρόσθετη συσσώρευση κατά τη µακράς διάρκειας χρήση (12 µήνες) σε ασθενείς που έλαβαν ένεση µέχρι 300 mg κάθε δύο εβδοµάδες.
During the initial three months of treatment with ZYPADHERA, accumulation of olanzapine was observed but there was no additional accumulation during long-term use (12 months) in patients who were injected with up to 300 mg every two weeks.
∆εν έχουν διεξαχθεί ειδικές έρευνες µε ZYPADHERA σε ηλικιωµένους ασθενείς.
No specific investigations have been conducted in the elderly with ZYPADHERA.
Το ZYPADHERA δεν συστήνεται για τη θεραπεία ηλικιωµένων ασθενών (65 ετών και άνω), εκτός εάν έχει καθιερωθεί ένα καλά ανεκτό και αποτελεσµατικό δοσολογικό σχήµα µε από του στόµατος ολανζαπίνη.
ZYPADHERA is not recommended for treatment in the elderly population (65 years and over) unless a well-tolerated and effective dosage regimen using oral olanzapine has been established.
Σε υγιή ηλικιωµένα άτοµα (65 ετών και άνω) σε σύγκριση µε µη ηλικιωµένα άτοµα, η µέση ηµιπερίοδος αποβολής παρατάθηκε (51, 8 έναντι 33, 8 ωρών) και η κάθαρση ήταν µειωµένη (17, 5 έναντι 18, 2 l/ hr).
In healthy elderly (65 and over) versus non-elderly subjects, the mean elimination half-life was prolonged (51.8 versus
Η φαρµακοκινητική µεταβλητότητα που παρατηρήθηκε στους ηλικιωµένους είναι εντός του εύρους που παρατηρήθηκε και στους µη ηλικιωµένους.
The pharmacokinetic variability observed in the elderly is within the range for the non-elderly.
Σε 44 ασθενείς µε σχιζοφρένεια ηλικίας >
In 44 patients with schizophrenia > 65 years of age, dosing from 5 to 20 mg/ day was not associated with any distinguishing profile of adverse events.
Σε ασθενείς µε νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 10 ml/ min) σε σύγκριση µε υγιή άτοµα, δεν παρατηρήθηκε καµία σηµαντική διαφορά στη µέση ηµιπερίοδο αποβολής (37, 7 έναντι 32, 4 ωρών) ή στην κάθαρση (21, 2 έναντι 25, 0 l/ hr).
In renally impaired patients (creatinine clearance < 10 ml/ min) versus healthy subjects, there was no significant difference in mean elimination half-life (37.7 versus 32.4 hours) or clearance (21.2 versus 25.0 l/ hr).
Μια µελέτη των οδών απέκκρισης έδειξε ότι περίπου 57% της ραδιοσηµασµένης ολανζαπίνης ανιχνεύθηκε στα ούρα, κυρίως µε τη µορφή των µεταβολιτών.
A mass balance study showed that approximately 57% of radiolabelled olanzapine appeared in urine, principally as metabolites.
Παρόλο που ασθενείς µε νεφρική δυσλειτουργία δεν µελέτηθηκαν µε ZYPADHERA, συστήνεται η καθιέρωση ενός καλά ανεκτού και αποτελεσµατικού δοσολογικού σχήµατος µε από του στόµατος ολανζαπίνη, πριν από την έναρξη της θεραπείας µε ZYPADHERA στους ασθενείς αυτούς (βλέπε παράγραφο 4. 2).
Although patients with renal impairment were not studied with ZYPADHERA, it is recommended that a well-tolerated and effective dosage regimen using oral olanzapine is established in patients with renal impairment before treatment with ZYPADHERA is initiated (see section 4.2).
Σε καπνιστές µε ελαφρά ηπατική δυσλειτουργία, η µέση ηµιπερίοδο αποβολής (39, 3 ώρες) της από του στόµατος ολανζαπίνης παρατάθηκε και η κάθαρση (18, 0 l/ hr) ελαττώθηκε κατ ’ αναλογία µε τους µη καπνιστές υγιείς εθελοντές (48, 8 ώρες και 14, 1 l/ hr, αντίστοιχα).
In smoking subjects with mild hepatic dysfunction, mean elimination half-life (39.3 hours) of orally administered olanzapine was prolonged and clearance (18.0 l/ hr) was reduced analogous to non- smoking healthy subjects (48.8 hours and 14.1 l/ hr, respectively).
Παρόλο που οι ασθενείς µε ηπατική δυσλειτουργία δεν µελέτηθηκαν µε ZYPADHERA, συστήνεται η καθιέρωση ενός καλά ανεκτού και αποτελεσµατικού δοσολογικού σχήµατος µε από του στόµατος ολανζαπίνη πριν από την έναρξη της θεραπείας µε ZYPADHERA στους ασθενείς αυτούς (βλέπε παράγραφο 4. 2).
Although patients with hepatic impairment were not studied with ZYPADHERA, it is recommended that a well-tolerated and effective dosage regimen using oral olanzapine is established in patients with hepatic impairment before treatment with ZYPADHERA is initiated (see section 4.2).
Από τα δεδοµένα µίας µελέτης µε χορήγηση από του στόµατος ολανζαπίνης σε Καυκάσιους, Ιάπωνες και Κινέζους, δεν προέκυψαν διαφορές στις φαρµακοκινητικές παραµέτρους ανάµεσα στους τρεις αυτούς πληθυσµούς.
In a study of oral olanzapine given to Caucasians, Japanese, and Chinese subjects, there were no differences in the pharmacokinetic parameters among the three populations.
Οι προκλινικές µελέτες ασφάλειας διεξήχθησαν χρησιµοποιώντας µονοϋδρική παµοϊκή ολανζαπίνη.
Preclinical safety studies were performed using olanzapine pamoate monohydrate.
Τα κύρια ευρήµατα από τις µελέτες τοξικότητας επαναλαµβανόµενων δόσεων (σε αρουραίους, κύνες), σε µια 2- ετών µελέτη καρκινογένεσης σε αρουραίους, και στην τοξικότητα στις µελέτες αναπαραγωγής (σε αρουραίους, κουνέλια), περιορίστηκαν στις αντιδράσεις της θέσης ένεσης για τις οποίες κανένα NOAEL δεν θα µπορούσε να καθοριστεί.
The main findings found in repeat-dose toxicity studies (rat, dog), in a 2-year rat carcinogenicity study, and in toxicity to reproduction studies (rat, rabbit) were limited to injection site reactions for which no NOAEL could be determined.
Καµία νέα τοξική επίδραση ως αποτέλεσµα της συστηµατικής έκθεσης στην ολανζαπίνη δεν µπορούσε να προσδιοριστεί.
No new toxic effect resulting from systemic exposure to olanzapine could be identified.