natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ωστόσο, ως προληπτικό μέτρο, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σύνδρομο διακοπής.
However, as a precaution, patients should be monitored for withdrawal syndrome.
Βάσει ιστορικών συγκρίσεων, η μεθαδόνη δεν φάνηκε να μεταβάλει τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους της αμπρεναβίρης στο πλάσμα.
Based on historical comparisons, methadone did not appear to alter plasma amprenavir pharmacokinetic parameters.
Απο του στόματος χορηγούμενα αντιπηκτικά: συνιστάται εντατική παρακολούθηση του Διεθνούς Ομαλοποιημένου Λόγου (INR) σε περίπτωση χορήγησης του Telzir με ριτοναβίρη μαζί με βαρφαρίνη ή άλλα από του στόματος αντιπηκτικά, λόγω πιθανής μείωσης ή αύξησης της αντιθρομβωτικής δράσης.
Oral anticoagulants: a reinforced monitoring of the International Normalised Ratio is recommended in case of administration of Telzir with ritonavir with warfarin or other oral anticoagulants, due to a possible decrease or increase of their antithrombotic effect.
Στεροειδή:
Steroids:
Η συγχορήγηση φοσαμπρεναβίρης 700 mg δύο φορές την ημέρα + ριτοναβίρης 100 mg δύο φορές την ημέρα με ένα από του στόματος αντισυλληπτικό που περιέχει αιθινυλοιστραδιόλη (EE) 0, 035 mg/ νορεθιστερόνη (NE) 0. 5 mg) μία φορά την ημέρα μείωσε την AUC( 0- τ) και την Cmax της ΕΕ στο πλάσμα κατά 37% και 28%, αντίστοιχα και μείωσε την AUC( 0- τ), την Cmax και την Cτ της ΝΕ στο πλάσμα κατά 34%, 38% και 26% αντίστοιχα.
Co-administration of fosamprenavir 700 mg twice daily + ritonavir 100 mg twice daily with an oral contraceptive containing ethinyl estradiol (EE) 0.035 mg/ norethisterone (NE) 0.5 mg once
11 γυναίκες στις οποίες χορηγήθηκε μόνο φοσαμπρεναβίρη / ριτοναβίρη.
10 daily decreased plasma EE AUC(0- τ) and Cmax by 37% and 28%, respectively, and decreased plasma NE AUC(0-τ), Cmax, and Cτ by 34%, 38%, and 26%, respectively.
Επιπλέον της μειωμένης έκθεσης σε ορμονικά αντισυλληπτικά, η συγχορήγηση φοσαμπρεναβίρης με ριτοναβίρη και αυτό το από του στόματος αντισυλληπτικό, είχε ως αποτέλεσμα κλινικά σημαντικές αυξήσεις των ηπατικών τρανσαμινασών σε ορισμένα υγιή άτομα.
In addition to the decreased hormonal contraceptive exposures, co-administration of fosamprenavir with ritonavir and this oral contraceptive resulted in clinically significant hepatic transaminase elevations in some healthy subjects.
Επομένως σε γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία συνιστώνται εναλλακτικές μη ορμονικές μέθοδοι αντισύλληψης (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Therefore alternative non-hormonal methods of contraception are recommended for women of childbearing potential (see section 4.4).
Παροξετίνη:
Paroxetine:
Η Cmax και η AUC της παροξετίνης μειώθηκαν κατά 51% και 55% αντίστοιχα, όταν σε υγιείς εθελοντές, χορηγήθηκε παροξετίνη 20 mg μία φορά την ημέρα, μαζί με φοσαμπρεναβίρη 700 mg και ριτοναβίρη 100 mg δύο φορές την ημέρα για 10 ημέρες.
The Cmax and AUC of paroxetine were decreased by 51% and 55% respectively when paroxetine 20 mg once daily was given with fosamprenavir 700 mg and ritonavir 100 mg twice daily for 10 days in healthy volunteers.
Βάσει ιστορικής σύγκρισης οι φαρμακοκινητικές παράμετροι της αμπρεναβίρης δεν μεταβλήθηκαν με την παροξετίνη.
Based on historical comparison, amprenavir pharmacokinetic parameters were not altered by paroxetine.
Επομένως, εάν η παροξετίνη συγχορηγείται με Telzir και ριτοναβίρη, η συνιστώμενη προσέγγιση είναι η τιτλοποίηση της δοσολογίας της παραξετίνης βάσει κλινικής αξιολόγησης της αντικαταθλιπτικής ανταπόκρισης.
Therefore, if paroxetine is co-administered with Telzir and ritonavir, the recommended approach is a dose titration of paroxetine based on a clinical assessment of antidepressant response.
Επιπλέον, οι ασθενείς που βρίσκονται σε σταθεροποιημένη δόση παροξετίνης, οι οποίοι αρχίζουν θεραπεία με Telzir και ριτοναβίρη θα πρέπει να παρακολουθούνται σχετικά με την αντικαταθλιπτική ανταπόκριση.
In addition, patients on stable dose of paroxetine who start treatment with Telzir and ritonavir should be monitored for antidepressant response.
Σε μελέτες σε ζώα συστηματική έκθεση του πλάσματος (AUC) στην αμπρεναβίρη χαμηλότερη από την θεραπευτική έκθεση σε ασθενείς που λαμβάνουν Telzir, παρατηρήθηκε μερική ανάπτυξη τοξικότητας (βλέπε παράγραφο 5. 3).
In animal studies at systemic plasma exposures (AUC) to amprenavir lower than therapeutic exposure in patients treated with Telzir, some developmental toxicity was observed (see section 5.3).
Αν και ουσίες συγγενείς προς η αμπρεναβίρη έχουν βρεθεί στο γάλα αρουραίων, δεν είναι γνωστό εάν το φάρμακο απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα.
Amprenavir-related material was found in rat milk, but it is not known whether amprenavir is excreted in human milk.
(βλέπε παράγραφο 5. 3).
Rat pups exposed pre and post-natally to amprenavir and fosamprenavir showed developmental toxicity (see section 5.3).
Συνιστάται συνεπώς οι μητέρες που λαμβάνουν Telzir να μην θηλάζουν τα βρέφη τους.
It is therefore recommended that mothers treated with Telzir do not breast-feed their infants.
Σαν γενικός κανόνας συνιστάται στις μητέρες που έχουν μολυνθεί από τον HIV να μην θηλάζουν σε καμία περίπτωση προκειμένου να αποφύγουν την μετάδοση του ιού.
As a general rule, it is recommended that HIV-infected women must not breast-feed under any circumstances to avoid transmission of HIV.
Το προφίλ ασφαλείας του Telzir θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν αξιολογείται η ικανότητα του ασθενή να οδηγήσει ή να χειρισθεί μηχανές (βλέπε παράγραφο 4. 8).
The adverse reaction profile of Telzir should be borne in mind when considering the patient’ s ability to drive or operate machinery (see section 4.8).
Η ασφάλεια της φοσαμπρεναβίρης μελετήθηκε σε 755 ενήλικες ασθενείς σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες Φασης ΙΙ και ΙΙΙ.
The safety of the co-administration of fosamprenavir with low dose ritonavir was established in two pivotal Phase III trials:
Η ασφάλεια της συγχορήγησης φοσαμπρεναβίρης με χαμηλή δόση ριτοναβίρης τεκμηριώθηκε σε δύο βασικές μελέτες Φάσης ΙΙΙ: στη μελέτη APV30002 (n = 322) σε ασθενείς που δεν είχαν ξαναπάρει αντιρετροϊκή θεραπεία, η φοσαμπρεναβίρη (1400 mg) χορηγήθηκε μία φορά την ημέρα σε συνδυασμό με ριτοναβίρη (200 mg) σαν μέρος μιας τριπλής αγωγής που περιελάμβανε αβακαβίρη και λαμιβουδίνη και στη μελέτηAPV30003 σε ασθενείς που είχαν δοκιμάσει αναστολέα πρωτεάσης, η φοσαμπρεναβίρη χορηγήθηκε σε συνδυασμό με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, είτε μία φορά την ημέρα (1400 mg / 200 mg) (n = 106) ή δύο φορές την ημέρα (700 mg / 100 mg) (n = 106) σε συνδυασμό με δύο δραστικούς αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης (RTIs).
APV30003 in protease inhibitor experienced patients, fosamprenavir given in combination with low dose ritonavir either once daily (1400 mg / 200 mg) (n =
12 Το προφίλ ασφαλείας ήταν παρόμοιο σε όλες τις μελέτες σε ενήλικες: ασθενείς που δεν είχαν ξαναπάρει αντιρετροϊκά (APV30002) και ασθενείς που είχαν ξαναπάρει αναστολέα πρωτεάσης (δοσολογία δύο φορές την ημέρα, APV30003).
The adverse reaction profile was similar across all the respective adult studies: antiretroviral naïve (APV30002) and protease inhibitor experienced (twice daily dosing, APV30003) patient populations.
Πολύ συχνές (≥ 1/ 10), Συχνές (≥ 1/ 100, < 1/ 10), Όχι συχνές (≥ 1/ 1. 000, < 1/ 100), Σπάνιες (≥ 1/ 10. 000, < 1/ 1. 000) ή Πολύ σπάνιες (< 1/ 10. 000), περιλαμβανομένων των μεμονωμένων αναφορών.
Very common (≥ 1/ 10), Common (≥ 1/ 100, < 1/ 10), Uncommon (≥ 1/ 1,000, < 1/ 100), Rare (≥ 1/ 10,000, < 1/ 1,000) or Very rare (< 1/ 10,000), including isolated reports.
Οι κατηγορίες συχνότητας για τις παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν βασιστεί σε κλινικές δοκιμές και μετεγκριτικά στοιχεία.
Frequency categories for the events below have been based on clinical trials and postmarketing data.
Οι περισσότερες από τις παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν σε δύο μεγάλες κλινικές δοκιμές σε ενήλικες οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν τουλάχιστον μέτριας έντασης (Βαθμός 2 ή περισσότερο), εμφανίσθηκαν σε τουλάχιστον 1% των ασθενών και αναφέρθηκαν από τους ερευνητές ότι οφείλονταν στα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν στις μελέτες.
Most of the adverse events below were reported from two large clinical studies in adults, where the adverse events were of at least moderate intensity (Grade 2 or more) occurring in at least 1% of patients and reported by investigators as being attributable to the medicinal products used in the studies.
Εξάνθημα (βλέπε παρακάτω κείμενο “ εξάνθημα/ δερματικές αντιδράσεις ”)
Rash (see text below “ rash/ cutaneous reactions”)
Σύνδρομο Stevens- Jonhson
Stevens Johnson syndrome
Το προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών σε παιδιά και εφήβους βασίζεται σε συγκεντρωτικά δεδομένα ασφάλειας από δύο μελέτες (APV29005 και APV20003) στις οποίες 126 ασθενείς με HIV- 1, ηλικίας από 2 έως 18 ετών, έλαβαν φοσαμπρεναβίρη με ριτοναβίρη με βασική θεραπεία νουκλεοσιδικού αναστολέα ανάστροφης μεταγραφάσης (βλέπε παράγραφο 5. 1 για πληροφορίες σχετικά με τα δοσολογικά σχήματα που εφαρμόσθηκαν σε κάθε ηλικιακή ομάδα).
The adverse event profile in children and adolescents is based on integrated safety data from two studies (APV29005 and APV20003) in which 126 HIV-1 infected subjects 2 to 18 years of age received fosamprenavir with ritonavir with background nucleoside reverse transcriptase inhibitor therapy (see section 5.1 for information on dosing regimens applied for each age group).
Το 70% των ασθενών εκτέθηκαν στο φάρμακο για περισσότερες από 48 εβδομάδες.
70% of subjects received greater than 48 weeks of exposure.
Γενικά, το προφίλ ασφάλειας σε αυτά τα 126 παιδιά και εφήβους ήταν παρόμοιο με αυτό που παρατηρήθηκε στον πληθυσμό ενηλίκων.
Overall the safety profile in these 126 children and adolescents was similar to that observed in the adult population.
Οι σχετιζόμενες με το φάρμακο ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν συχνότερες στην APV20003 (55%) όπου οι συμμετέχοντες έλαβαν φοσαμπρεναβίρη / ριτοναβίρη άπαξ ημερησίως έναντι της APV29005 (39%) όπου οι ασθενείς έλαβαν φοσαμπρεναβίρη / ριτοναβίρη δις ημερησίως.
Drug-related adverse events were more common in APV20003 (55%) where subjects received once daily fosamprenavir / ritonavir when compared to APV29005 (39%) where subjects received twice daily fosamprenavir / ritonavir.
13 Εξάνθημα / δερματικές αντιδράσεις:
Rash / cutaneous reactions: erythematous or maculopapular cutaneous eruptions, with or without pruritus, may occur during therapy.
Σοβαρού βαθμού ή απειλητικά για τη ζωή περιστατικά εξανθήματος, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου Stevens- Johnson, είναι σπάνια.
12 Severe or life-threatening cases of rash, including Stevens-Johnson syndrome are rare.
Η φοσαμπρεναβίρη με ριτοναβίρη θα πρέπει να διακοπεί οριστικά σε περίπτωση σοβαρού εξανθήματος ή σε περίπτωση εξανθήματος ήπιας ή μέσης βαρύτητας, που συσχετίζεται με συστηματικά συμπτώματα ή συμπτώματα από τους βλεννογόνους (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Fosamprenavir with ritonavir therapy should be definitively stopped in case of severe rash or in case of rash of mild or moderate intensity associated with systemic or mucosal signs (see section 4.4).
Μη φυσιολογικές τιμές παραμέτρων κλινικής χημείας (3ου ή 4ου Βαθμού) δυνητικά συνδεόμενες με τη θεραπεία με φοσαμπρεναβίρη και ριτοναβίρη, που έχουν αναφερθεί σε ποσοστό μεγαλύτερο ή ίσο του 1% των ενηλίκων ατόμων, περιελάμβαναν αύξηση των ALT (συχνή), AST( συχνή), λιπάσης ορού (συχνή) και τριγλυκεριδίων (πολύ συχνή).
Clinical chemistry abnormalities: clinical chemistry abnormalities (Grade 3 or 4) potentially related to treatment with fosamprenavir with ritonavir and reported in greater than or equal to 1% of adult patients, included: increased ALT (common), AST (common), serum lipase (common) and triglycerides (very common).
Αυξήσεις 3ου ή 4ου Βαθμού των τιμών της ολικής χοληστερόλης παρατηρήθηκαν σε λιγότερο από το 1% των ενηλίκων ατόμων (< 1% APV30002, 0% APV30003).
Grade 3 or 4 elevations in total cholesterol values were observed in less than 1% of adult patients (< 1% APV30002; 0% APV 30003).
Η συνδυασμένη αντιρετροιϊκή θεραπεία έχει συνδεθεί με ανακατανομή του σωματικού λίπους (λιποδυστροφία) σε ασθενείς με ΗΙV, συμπεριλαμβανομένων της απώλειας του περιφερικού και προσωπικού λίπους, αυξημένου ενδοκοιλιακού και σπλαγχνικού λίπους, υπερτροφίας των μαστών και οπισθοτραχηλικής συσσώρευσης λίπους (buffalo hump) (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Lipodystrophy: combination antiretroviral therapy has been associated with redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV patients including the loss of peripheral and facial subcutaneous fat, increased intra-abdominal and visceral fat, breast hypertrophy and dorsocervical fat accumulation (buffalo hump) (see section 4.4).
Η συνδυασμένη αντιρετροϊκή θεραπεία έχει συσχετιστεί με μη φυσιολογικές τιμές του μεταβολισμού όπως η υπερτριγλυκεριδαιμία, η υπερχοληστερολαιμία, η αντίσταση στην ινσουλίνη, η υπεργλυκαιμία και η υπεργαλακταιμία (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Metabolic abnormalities: combination antiretroviral therapy has been associated with metabolic abnormalities such as hypertriglyceridaemia, hypercholesterolaemia, insulin resistance, hyperglycaemia and hyperlactataemia (see section 4.4).
Έχουν αναφερθεί νέες περιπτώσεις σακχαρώδη διαβήτη, υπεργλυκαιμία ή επιδείνωση του ήδη υπάρχοντος σακχαρώδη διαβήτη σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιρετροϊκούς αναστολείς πρωτεάσης. (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Hyperglycaemia: new onset of diabetes mellitus, hyperglycaemia or exacerbations of existing diabetes mellitus have been reported in patients receiving antiretroviral protease inhibitors (see section 4.4).
Ραβδομυόλυση: αύξηση της CPK, μυαλγία, μυοσίτιδα και σπάνια ραβδομυόλυση, έχουν αναφερθεί με τους αναστολείς των πρωτεασών και ειδικότερα σε συσχέτισημε τα ανάλογα νουκλεοσιδίων.
Rhabdomyolysis: an increase in CPK, myalgia, myositis, and rarely, rhabdomyolysis, have been reported with protease inhibitors, more specifically in association with nucleoside analogues.
Υπάρχουν αναφορές αυξημένης αυτόματης αιμορραγίας σε αιμοφιλικούς ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς πρωτεάσης (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Haemophiliac patients: there have been reports of increased spontaneous bleeding in haemophiliac patients receiving antiretroviral protease inhibitors (see section 4.4).
Σε HIV οροθετικούς ασθενείς με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εμφανιστεί, κατά την έναρξη της συνδυασμένης αντιρετροϊκής αγωγής (CART), μία φλεγμονώδης αντίδραση σε ασυμπτωματικά ή υπολειμματικά ευκαιριακά παθογόνα (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Immune Reactivation Syndrome: in HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of initiation of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic infections may arise (see section 4.4).
4. 9 Υπερδοσολογία
The frequency of this is unknown (see section 4.4).
Εάν συμβεί υπερδοσολογία, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται για ένδειξη τοξικότητας (βλέπε παράγραφο 4. 8) και αν χρειάζεται να εφαρμοσθεί η συνήθης υποστηρικτική θεραπεία.
If overdosage occurs, the patient should be monitored for evidence of toxicity (see section 4.8) and standard supportive treatment applied as necessary.
Αντιϊικά για συστηματική χρήση, αναστολέας πρωτεάσης, κωδικός ATC:
Antivirals for systemic use, protease inhibitor, ATC Code:
14 Η in vitro αντιιική δραστηριότητα που παρατηρήθηκε με την φοσαμπρεναβίρη οφείλεται στην παρουσία μικροποσοτήτων αμπρεναβίρης.
The in vitro antiviral activity observed with fosamprenavir is due to the presence of trace amounts of amprenavir.
Η συγχορήγηση ριτοναβίρης με φοσαμπρεναβίρη αυξάνει την AUC πλάσματος της αμπρεναβίρης περίπου κατά 2 φορές και την Cτ, ss πλάσματος κατά 4 με 6 φορές σε σύγκριση με τις τιμές που ελήφθησαν όταν η φοσαμπρεναβίρη χορηγήθηκε μόνο της.
13 Co-administration of ritonavir with fosamprenavir increase plasma amprenavir AUC by approximately 2-fold and plasma C τ, ss by 4- to 6-fold, compared to values obtained when fosamprenavir is administered alone.
Η χορήγηση 700 mg φοσαμπρεναβίρης δύο φορές ημερησίως μαζί με 100 mg ριτοναβίρης δύο φορές ημερησίως, έχει ως αποτέλεσμα συγκεντρώσεις αμπρεναβίρης στο πλάσμα (στοιχεία από τη μελέτη APV30003 σε ασθενείς που είχαν λάβει ξανά αντιρετροϊκή θεραπεία) το οποίο έχει ως αποτέλεσμα τους πρωτεϊνικούς προσαρμοσμένους λόγους των Cmin/ IC50 και Cmin/ IC95 21, 7 (εύρος 1, 19- 240) και 3, 21 (εύρος 0, 26 - 30, 0), αντιστοίχως.
Administration of fosamprenavir 700 mg twice daily with ritonavir 100 mg twice daily results in plasma amprenavir concentrations (data from study APV30003 in antiretroviral experienced patients) which results in protein adjusted median ratios of Cmin/ IC50 and Cmin/ IC95 of 21.7 (range 1.19-240) and 3.21 (range 0.26-30.0), respectively.
Η σχέση μεταξύ της in vitro αντι- HIV- 1 δραστικότητας της αμπρεναβίρης και της αναστολής του πολλαπλασιασμού του HIV- 1 δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί.
The relationship between in vitro anti-HIV-1 activity of amprenavir and the inhibition of HIV-1 replication in humans has not been defined.
Απομονωθέντα στελέχη HIV- 1 με μειωμένη ευαισθησία στην αμπρεναβίρη έχουν συλλεχθεί κατά τη διάρκεια διαδοχικών in vitro πειραμάτων εισόδου.
HIV-1 isolates with decreased susceptibility to amprenavir have been selected during in vitro serial passage experiments.
Ελαττωμένη ευαισθησία στην αμπρεναβίρη συσχετίστηκε με ιούς που έχουν αναπτύξει τις μεταλλάξεις I50V ή I84V ή V32I +I47V ή I54M.
Reduced susceptibility to amprenavir was associated with virus that had developed I50V or I84V or V32I+I47V or I54M mutations.
Έχουν αξιολογηθεί διάφορα σχήματα κατά τη διάρκεια των προγραμμάτων ανάπτυξης της αμπρεναβίρης/ φοσαμπρεναβίρης με ή χωρίς συγχορήγηση ριτοναβίρης.
a) ART-naïve or PI-naïve patients Various regimens have been assessed in the amprenavir/ fosamprenavir development programs with and without co-administration of ritonavir.
Οι επιπρόσθετες μεταλλάξεις που παρατηρήθηκαν, οι οποίες μπορεί να συμβάλlσυν στην αντοχή ήταν:
Additional mutations observed which may contribute to resistance were:
K20K/ R, I54I/ L και I93I/ L, αντίστοιχα.
K20K/ R, I54I/ L and I93I/ L respectively
15 Αμπρεναβίρη
Amprenavir
Φοσαμπρεναβίρη
14 Fosamprenavir
Στα πλαίσια μελετών με ασθενείς που είχαν λάβει στο παρελθόν PI και συγκεκριμένα στη μελέτη APV30003 και την επέκταση της, APV30005 (φοσαμπρεναβίρη 700 mg / ριτοναβίρη 100 mg δύο φορές την ημέρα: n=107), εμφανίσθηκαν οι παρακάτω μεταλλάξεις σε ασθενείς που παρουσίασαν ιολογική αποτυχία σε διάστημα 96 εβδομάδων:
In the studies of PI-experienced patients, APV30003 and its extension, APV30005 (fosamprenavir 700 mg / ritonavir 100 mg twice daily: n=107), the following mutations emerged in patients experiencing virological failure through 96 weeks:
Η μειωμένη ευαισθησία στην αμπρεναβίρη σχετίστηκε με ιό που είχε αναπτύξει τις μεταλλάξεις I50V, I84V, V32I+I47V ή I54M.
Reduced susceptibility to amprenavir was associated with virus that had developed I50V or I84V or V32I+I47Vor I54M mutations.
Κάθε ένα από αυτά τα τέσσερα γενετικά προφίλ που σχετίζονται με μειωμένη ευαισθησία στην αμπρεναβίρη οδηγεί σε διασταυρούμενη αντοχή στη ριτοναβίρη, αλλά η ευαισθησία στην ινδιναβίρη, τη νελφιναβίρη και τη σακουιναβίρη γενικά διατηρείται.
Each of these four genetic patterns associated with reduced susceptibility to amprenavir produces some cross-resistance to ritonavir but susceptibility to indinavir, nelfinavir and saquinavir is generally retained.
Με βάση τα δεδομένα από είκοσι πέντε ασθενείς που δεν είχαν λάβει στο παρελθόν αντιρετροϊικά και δεν ανταποκρίθηκαν σε σχήμα που περιείχε φοσαμπρεναβίρη (ένα από τα οποία έδειξε αρχική αντοχή στην λοπιναβίρη και
Based on data from twenty-five antiretroviral naïve patients failing a fosamprenavir containing regimen (one of whom showed Baseline resistance to lopinavir and saquinavir and another to tipranavir the resistance pathways associated with amprenavir produce limited cross-resistance to atazanavir/ ritonavir (three of 25 isolates), darunavir/ ritonavir (four of 25 isolates), indinavir/ ritonavir (one of 25 isolates), lopinavir/ ritonavir (three of 24 isolates, saquinavir (three of 24 isolates) and tipranavir/ ritonavir (four of 24 isolates).
Ο αριθμός των κύριων μεταλλάξεων αντοχής σε PI αυξάνεται σημαντικά όσο περισσότερο συνεχίζεται να λαμβάνεται ένα σχήμα που περιέχει PI στο οποίο ο ασθενής δεν έχει ανταπόκριση.
The number of key PI-resistance mutations increases markedly the longer a failing PI-containing regimen is continued.
Συνιστάται η διακοπή σε σύντομο διάστημα των θεραπειών στις οποίες ο ασθενής δεν έχει ανταπόκριση προκειμένου να περιοριστεί η συσσώρευση πολλαπλών μεταλλάξεων που μπορεί να αποβεί επιζήμια σε ένα επόμενο σχήμα διάσωσης.
Early discontinuation of failing therapies is recommended in order to limit the accumulation of multiple mutations, which may be detrimental to a subsequent rescue regimen.
Είναι απίθανό το ενδεχόμενο διασταυρούμενης αντοχής μεταξύ της αμπρεναβίρης και των αναστολέων της ανάστροφης τρανσκριπτάσης, επειδή οι ενζυμικοί στόχοι είναι διαφορετικοί.
Cross-resistance between amprenavir and reverse transcriptase inhibitors is unlikely to occur because the enzyme targets are different.
Το Telzir δε συνιστάται να χρησιμοποιείται ως μονοθεραπεία, λόγω της ταχύτατης ανάπτυξης αντοχής στον ιό.
Telzir is not recommended for use as monotherapy, due to the rapid emergence of resistant virus.
Κλινική εμπειρία
15 Clinical experience
Η κλινική εμπειρία με τη φοσαμπρεναβίρη ενισχυμένη με ριτοναβίρη βασίζεται κυρίως σε τρεις ανοικτές μελέτες.
Clinical experience with fosamprenavir boosted with ritonavir is mainly based on three open label studies.
Δύο μελέτες πραγματοποιήθηκαν σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγουμένως αντιρετροϊκή θεραπεία, μία σε σύγκριση με τη νελφιναβίρη (μελέτη APV30002) και μία σε σύγκριση με τη λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη (μελέτη ESS100732) και μία μελέτη πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς που είχαν λάβει παλαιότερα αντιρετροϊκή θεραπεία σε σύγκριση με τη λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη (μελέτη APV30003).
Two studies performed in antiretroviral naïve patients, one in comparison to nelfinavir (study APV30002) and one in comparison to lopinavir / ritonavir (study ESS100732), and one study in antiretroviral experienced patients, in comparison to lopinavir / ritonavir (study APV30003).
Στους ασθενείς που δεν είχαν λάβει στο παρελθόν αντιρετροϊική θεραπεία στη μελέτη APV30002, η φοσαμπρεναβίρη (1400 mg) χορηγούμενη άπαξ ημερησίως σε συνδυασμό με χαμηλή δόση ριτοναβίρης (200 mg) ως τμήμα ενός τριπλού σχήματος που συμπεριελάμβανε την αβακαβίρη (300 mg δύο φορές ημερησίως) και τη λαμιβουδίνη (150 mg δύο φορές ημερησίως) κατέδειξαν παρόμοια αποτελεσματικότητα για πάνω από 48 εβδομάδες σε σύγκριση με τη νελφιναβίρη (1250 mg) χορηγούμενη δύο φορές ημερησίως σε συνδυασμό με αβακαβίρη με λαμιβουδίνη( 300 mg και 150 mg δύο φορές ημερησίως).
In antiretroviral naïve patients in APV30002, fosamprenavir (1400 mg) given once daily in combination with low dose ritonavir (200 mg) as part of a triple regimen including abacavir (300 mg twice daily) and lamivudine (150 mg twice daily) showed similar efficacy over 48 weeks compared to nelfinavir (1250 mg) given twice daily in combination with abacavir with lamivudine (300 and 150 mg twice daily).
Δεν απεδείχθει υπεροχή μεταξύ φοσαμπρεναβίρης με ριτοναβίρη και νελφιναβίρης βάση της αναλογίας των ασθενών που πέτυχαν επίπεδα HIV- 1 RNA στο πλάσμα < 400 αντίγραφα/ ml στις 48 εβδομάδες (αρχικό τελικό σημείο).
Non-inferiority was demonstrated between fosamprenavir with ritonavir and nelfinavir based on the proportions of patients achieving plasma HIV-1 RNA levels < 400 copies/ ml at 48 weeks (primary endpoint).
Στην ανάλυση ITT (Επανεμφάνιση ή Διακοπή = Αποτυχία), 69% (221 / 322) των ασθενών που ελάμβαναν φοσαμπρεναβίρη με ριτοναβίρη πέτυχαν < 400 αντίγραφα/ ml συγκριτικά με 68% (221 / 327) των ασθενών που ελάμβαναν νελφιναβίρη.
In the ITT (Rebound or Discontinuation = Failure) analysis, 69% (221 / 322) of patients receiving fosamprenavir with ritonavir achieved < 400 copies/ ml compared to 68% (221 / 327) of patients receiving nelfinavir.
Η μέση τιμή HIV- 1 RNA πλάσματος ελαττώθηκε κατά 3, 1 log10 αντίγραφα / ml και 3, 0 log10 αντίγραφα / ml την 48η Εβδομάδα στην ομάδα της φοσαμπρεναβίρης μαζί με ριτοναβίρη και με νελφιναβίρη αντίστοιχα.
The median plasma HIV-1 RNA had decreased by 3.1 log10 copies/ ml and 3.0 log10 copies/ ml at Week 48 in the fosamprenavir with ritonavir and nelfinavir arms respectively.