natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αυξημένη επίπτωση υπνηλίας έχει παρατηρηθεί όταν χορηγείται ζικονοτίδη ταυτόχρονα με συστηματική χορήγηση βακλοφαίνης, κλονιδίνης, βουπιβακαΐνης ή προποφόλης.
An increased incidence of somnolence has been observed when ziconotide is administered concomitantly with systemic baclofen, clonidine, bupivacaine or propofol.
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με την ταυτόχρονη χρήση μερικών αγωνιστών οπιοειδών (π. χ. βουπρενορφίνη) και ζικονοτίδης.
No data are available regarding the concomitant use of partial opioid agonists (e. g. buprenorphine) with ziconotide.
Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της ζικονοτίδης σε έγκυες γυναίκες.
There are no adequate data from the use of ziconotide in pregnant women.
Η ζικονοτίδη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο.
Ziconotide should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Δεν είναι γνωστό αν η ζικονοτίδη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα, επομένως δεν πρέπει να χορηγείται σε γυναίκες κατά την περίοδο γαλουχίας, εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο.
It is not known whether ziconotide is excreted in breast milk, therefore it should not be administered to breast-feeding women unless clearly necessary.
Η ασφάλεια της ζικονοτίδης που χορηγείται μέσω συνεχούς ενδορραχιαίας έγχυσης έχει αξιολογηθεί σε περισσότερους από 1. 400 ασθενείς που συμμετείχαν σε κλινικές δοκιμές για οξύ και χρόνιο πόνο.
The safety of ziconotide administered as a continuous intrathecal infusion has been evaluated in more than 1,400 patients participating in acute and chronic pain clinical trials.
Ο ρυθμός δόσης έγχυσης κυμαινόταν από 0, 03 - 912 μg/ ημέρα, με διάμεσο ρυθμό τελικής δόσης 7, 2 μg/ ημέρα.
The infusion dose rate ranged from 0.03 - 912 μ g/ day, with a median final dose rate of 7.2 μ g/ day.
Σε κλινικές δοκιμές, το 88% των ασθενών εμφάνισαν ανεπιθύμητες ενέργειες.
In clinical trials, 88% of patients experienced adverse drug reactions (ADRs).
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες, που αναφέρθηκαν σε μακροχρόνιες κλινικές δοκιμές ήταν ζάλη (42%), ναυτία (30%), νυσταγμός (23%), κατάσταση σύγχυσης (25%), μη φυσιολογικό βάδισμα (16%), επηρεασμένη μνήμη (13%), θαμπή όραση (14%), κεφαλαλγία (12%), ασθένεια (13%), έμετος (11%) και υπνηλία (10%).
The most commonly reported ADRs reported in long-term clinical trials were dizziness (42%), nausea (30%), nystagmus (23%), confusional state (25%), gait abnormal (16%), memory impairment (13%), vision blurred (14%), headache (12%), asthenia (13%), vomiting (11%), and somnolence (10%).
Οι περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ήπιες έως μέσης βαρύτητας και αποκαταστάθηκαν με την πάροδο του χρόνου.
Most ADRs were mild to moderate in severity and resolved over time.
Όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες, που αναφέρθηκαν σε κλινικές δοκιμές με ενδορραχιαία χορήγηση ζικονοτίδης (βραχυχρόνια και μακροχρόνια έκθεση) αναφέρονται πιο κάτω κατά συχνότητα.
All ADRs reported in the intrathecal clinical trials with ziconotide (short- and long-term exposure) are listed below in order of frequency.
Πολύ συχνές (> 1/ 10), Συχνές (> 1/ 100, < 1/ 10), Όχι συχνές (> 1/ 1, 000, < 1/ 100)
Very Common (> 1/ 10), Common (> 1/ 100 ,< 1/10), Uncommon (> 1/ 1,000, < 1/ 100)
5 Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
Infections and Infestations
Όχι συχνές: σήψη, μηνιγγίτιδα
Uncommon: sepsis, meningitis
Συχνές: μειωμένη όρεξη, ανορεξία
Common: appetite decreased, anorexia
Πολύ συχνές: συγχυτική κατάσταση
Very common: confusional state
Συχνές: άγχος, ακουστική ψευδαίσθηση, αϋπνία, διέγερση, αποπροσανατολισμός, ψευδαίσθηση, οπτική ψευδαίσθηση, κατάθλιψη, παράνοια, ευερεθιστότητα, επιδεινωθείσα κατάθλιψη, νευρικότητα, επηρεασμός υπευθυνότητας, μεταβολές της νοητικής κατάστασης, επιδεινωμένο άγχος, επιδεινωθείσα σύγχυση
Common: anxiety, auditory hallucination, insomnia, agitation, disorientation, hallucination, visual hallucination, depression, paranoia, irritability, depression aggravated, nervousness, affect lability, mental status changes, anxiety aggravated, confusion aggravated
Όχι συχνές: παραλήρημα, ψυχωσική διαταραχή, ιδεασμός αυτοκτονίας, απόπειρα αυτοκτονίας ανακοπή της σκέψης, ανώμαλα όνειρα,
Uncommon: delirium, psychotic disorder, suicidal ideation, suicide attempt, thought blocking, abnormal dreams
Διαταραχές του νευρικού συστήματος:
5 Nervous system disorders
Πολύ συχνές: ζάλη, νυσταγμός, επηρεασμένη μνήμη, κεφαλαλγία, υπνηλία
Very Common: dizziness, nystagmus, memory impairment, headache, somnolence
Συχνές: δυσαρθρία, αμνησία, δυσγευσία, τρόμος, διαταραχή ισορροπίας, αταξία, αφασία, αίσθημα εγκαύματος, καταστολή, παραισθησία, υπαισθησία, διαταραχή προσοχής, διαταραχή λόγου, απώλεια αντανακλαστικών, μη φυσιολογικός συντονισμός, ζάλη θέσης, νοητική διαταραχή, υπεραισθησία, ελάττωση αντανακλαστικών, αγευσία, επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης, δυσαισθησία, παροσμία, νοητική έκπτωση
Common: dysarthria, amnesia, dysgeusia, tremor, balance impaired, ataxia, aphasia, burning sensation, sedation, paraesthesia, hypoaesthesia, disturbance in attention, speech disorder, areflexia, coordination abnormal, dizziness postural, cognitive disorder, hyperaesthesia, hyporeflexia, ageusia, depressed level of consciousness, dysaesthesia, parosmia, mental impairment
Όχι συχνές: ασυναρτησία, απώλεια συνείδησης, κώμα, λήθαργος, σπασμοί, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, εγκεφαλοπάθεια
Uncommon: incoherence, loss of consciousness, coma, stupor, convulsions, cerebrovascular accident, encephalopathy
Πολύ συχνές: θαμπή όραση
Very Common: vision blurred
Συχνές: διπλωπία, οπτική διαταραχή, φωτοφοβία
Common: diplopia, visual disturbance, photophobia
Συχνές: ίλιγγος, εμβοές
Common: vertigo, tinnitus
Όχι συχνές: κολπική μαρμαρυγή
Uncommon: atrial fibrillation
Συχνές: ορθοστατική υπόταση, υπόταση
Common: orthostatic hypotension, hypotension
Όχι συχνές: αναπνευστική δυσχέρεια
Uncommon: respiratory distress
6 Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Gastrointestinal disorders
Πολύ συχνές: ναυτία, έμετος
Very Common: nausea, vomiting
Συχνές: διάρροια, ξηροστομία, δυσκοιλιότητα, επιδεινωθείσα ναυτία, άλγος άνω κοιλιακής χώρας
Common: diarrhoea, dry mouth, constipation, nausea aggravated, upper abdominal pain
Όχι συχνές: δυσπεψία,
Uncommon: dyspepsia
Συχνές: κνησμός, αυξημένη εφίδρωση
Common: pruritus, sweating increased
Όχι συχνές: εξάνθημα
Uncommon: rash
Συχνές: πόνος στα άκρα, μυαλγία, μυϊκοί σπασμοί, μυϊκή κράμπα, μυϊκή αδυναμία, αρθραλγία, περιφερική διόγκωση
Common: pain in limb, myalgia, muscle spasms, muscle cramp, muscle weakness, arthralgia, peripheral swelling
Όχι συχνές: ραβδομυόλυση, μυοσίτιδα, οσφυαλγία, μυϊκές δεσμιδώσεις, αυχεναλγία
Uncommon: rhabdomyolysis, myositis, back pain, muscle twitching, neck pain
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
6 Renal and urinary disorders
Συχνές: κατακράτηση ούρων, δυσκολία στην ούρηση, δυσουρία, ακράτεια ούρων
Common: urinary retention, urinary hesitation, dysuria, urinary incontinence
Όχι συχνές: οξεία νεφρική ανεπάρκεια
Uncommon: acute renal failure
Πολύ συχνές: μη φυσιολογικό βάδισμα, ασθένεια
Very Common: gait abnormal, asthenia
Συχνές: κόπωση, πυρεξία, λήθαργος, περιφερικό οίδημα, ρίγη, πτώση, θωρακικό άλγος, αίσθημα ψυχρού, πόνος, αίσθημα εκνευρισμού, άλγος παροξυνθέν
Common: fatigue, pyrexia, lethargy, oedema peripheral, rigors, fall, chest pain, feeling cold, pain, feeling jittery, pain exacerbated
Όχι συχνές: δυσκολία στο βάδισμα
Uncommon: difficulty in walking
Συχνές: αυξημένη κρεατινοφωσφοκινάση του αίματος, απώλεια βάρους
Common: blood creatine phosphokinase increased, weight decreased
Όχι συχνές: μη φυσιολογικό ηλεκτροκαρδιογράφημα, αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση, κρεατινοφωσφοκινάση αίματος ΜΜ κλάσμα αυξημένο, αυξημένη θερμοκρασία του σώματος
Uncommon: electrocardiogram abnormal, aspartate aminotransferase increased, blood creatine phosphokinase MM increased, body temperature increased
Ειδικά σχόλια και ιδιαίτερες προφυλάξεις σχετικά με τη μηνιγγίτιδα, τις αυξήσεις της κινάσης της κρεατίνης και τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις στο ΚΝΣ μπορούν να βρεθούν στην παράγραφο 4. 4.
Specific comments and particular caution regarding meningitis, elevations of creatine kinase, and CNS adverse events can be found in Section 4.4.
Σε μελέτες ενδοφλέβιας έγχυσης, χορηγήθηκε ζικονοτίδη σε υγιείς άρρενες εθελοντές σε δόσεις έως 70. 000 μg/ ημέρα ή 3. 200- πλάσιες της μέγιστης συνιστώμενης ημερήσιας δόσης ενδορραχιαίας έγχυσης.
In intravenous infusion studies, healthy male volunteers received ziconotide at doses of up to 70,000 μ g/ day or 3,200 times the maximum recommended daily intrathecal infusion dose.
Η μέγιστη συνιστώμενη ενδορραχιαία δόση είναι 21, 6 μg/ ημέρα.
The maximum recommended intrathecal dose is 21.6 μ g/ day.
Η μέγιστη προοριζόμενη δόση ενδορραχιαίας δόσης ζικονοτίδης σε κλινικές δοκιμές ήταν 912 μg/ ημέρα ακολουθώντας αύξουσα τιτλοδότηση για διάστημα 7 ημερών.
The maximum intended intrathecal dose of ziconotide in clinical trials was 912 μ g/ day following upward titration over 7 days.
7 Σε μια κλινική μελέτη, ένας άνδρας ασθενής με καρκίνο έλαβε κατά λάθος ενδορραχιαία δόση 744 μg ζικονοτίδης κατά τη διάρκεια ενός εικοσιτετραώρου (31 μg/ ώρα) και η θεραπεία του επανήλθε στην προοριζόμενη δόση αφού εμφάνισε μια μείωση στη βαθμολογία της Οπτικής Αναλογικής Κλίμακας Έντασης Πόνου (VASPI) από 82 σε 2, 5 mm.
In one clinical study a male cancer patient received an accidental IT ziconotide overdose of 744 μ g over a 24-hour period (31 μ g/ hour) and resumed treatment at the intended dose after experiencing a reduction in Visual Analog Scale of Pain Intensity (VASPI) from 82 to 2.5 mm.
Σε μερικούς ασθενείς, που έλαβαν ενδορραχιαίες δόσεις μεγαλύτερες από τη μέγιστη συνιστώμενη, παρατηρήθηκαν ιδιαίτερα έντονες φαρμακολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες, π. χ. αταξία, νυσταγμός, ζάλη, λήθαργος, επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης, μυϊκοί σπασμοί, συγχυτική κατάσταση, καταστολή, υπόταση, αφασία, διαταραχή λόγου, ναυτία και έμετος.
In some patients who received intrathecal doses greater than the maximum recommended dose, exaggerated pharmacological effects, e. g., ataxia, nystagmus, dizziness, stupor, depressed level of consciousness, muscle spasms, confusional state, sedation, hypotension, aphasia, speech disorder, nausea and vomiting were observed.
Αναλγητικά Κωδικός ATC:
Analgesics ATC code:
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΕΑ) θα αξιολογεί ετησίως κάθε νέο πληροφοριακό στοιχείο που θα είναι διαθέσιμο και η παρούσα Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος θα ενημερώνεται αναλόγως.
The European Medicines Agency (EMEA) will review any new information, which may become available every year and this SPC will be updated as necessary.
Η ζικονοτίδη είναι ένα συνθετικό ανάλογο του ω- κωνοπεπτιδίου, MVIIA, που υπάρχει στο δηλητήριο του θαλάσσιου σαλιγκαριού Conus magus.
7 Ziconotide is a synthetic analogue of a ω -conopeptide, MVIIA, found in the venom of the Conus magus marine snail.
Κατά τη δέσμευση σ 'αυτούς τους νευρωνικούς NCC, η ζικονοτίδη αναστέλλει την ευαίσθητη στη ροή ασβεστίου τάση στους πρωτογενείς μεταφορείς των ερεθισμάτων του πόνου που καταλήγουν στις επιφανειακές στιβάδες του ραχιαίου κέρατος του νωτιαίου μυελού.
In binding to these neuronal NCCs ziconotide inhibits the voltage sensitive calcium current into primary nociceptive afferents terminating in the superficial layers of the dorsal horn of the spinal cord.
Παρότι, μία ώρα μετά την ενδορραχιαία χορήγηση, παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές σχέσεις και λογική συσχέτιση μεταξύ της έκθεσης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) (AUC, Cmax) και των μετρήσεων της κλινικής απόκρισης, δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί σαφώς οι σχέσεις δόσης - συγκέντρωσης- απόκρισης.
Though statistically significant relationships and reasonable correlation between cerebrospinal fluid (CSF) exposure (AUC, Cmax) and clinical response measures have been observed following 1 hour IT administration, no well-defined dose-concentration-response relationships have yet been identified.
Ωστόσο, τα μέγιστα αποτελέσματα μπορεί να καθυστερήσουν μέχρι 24 ώρες περίπου σε μερικούς ασθενείς.
However, maximal effects may be delayed for approximately 24 hours in some patients.
Δεδομένου ότι προκύπτει αναλγησία και ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου σε παρόμοιες δόσεις, το συνιστώμενο χρονικό διάστημα μεταξύ των αυξήσεων των δόσεων είναι 48 ώρες ή μεγαλύτερο.
Given the occurrence of analgesia and adverse drug reactions at similar doses, the recommended interval between dose increases is 48 hours or more.
Αν είναι απαραίτητο, η δόση μπορεί να μειωθεί κατά οποιαδήποτε ποσότητα (ακόμη και μέχρι τη διακοπή της έγχυσης) για την αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων ενεργειών.
If necessary the dose can be decreased by any amount (including stopping the infusion) for the management of adverse drug reactions.
Χαμηλή έκθεση στο πλάσμα προκύπτει κατά τη διάρκεια της ενδορραχιαίας έγχυσης λόγω των χαμηλών συνιστώμενων ρυθμών ενδορραχιαίας έγχυσης και της σχετικά ταχείας αποβολής από το πλάσμα (βλ. παράγραφο 5. 2).
Low plasma exposure occurs during IT infusion due to the low recommended IT infusion rates and relatively rapid plasma clearance (see section 5.2).
8 Η διάμεση δόση για απόκριση είναι περίπου 6, 0 μg/ ημέρα και περίπου το 75% των ασθενών που εμφανίζουν απόκριση απαιτούν ≤ 9, 6 μg/ ημέρα.
The median dose at response is approximately 6.0 μ g/ day and approximately 75% of responsive patients require ≤ 9.6 μ g/ day.
Για να περιοριστεί η επίπτωση σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου, συνιστάται η μέγιστη δόση των 21, 6 μg/ ημέρα.
To limit the occurrence of serious adverse drug reactions, a maximum dose of 21.6 μ g/ day is recommended.
Ωστόσο, έχει παρατηρηθεί σε κλινικές δοκιμές ότι ασθενείς στους οποίους είναι ανεκτές δόσεις των 21, 6 μg/ ημέρα μετά από βραδεία τιτλοδότηση για μια περίοδο 3- 4 εβδομάδων, ανέχονται καλά δόσεις έως και 48, 0 μg/ ημέρα.
However, in clinical trials it has been observed that patients who tolerate doses of 21.6 μ g/ day following slow titration over a 3 to 4-week period, generally tolerate higher doses up to 48.0 μ g/ day.
Ωστόσο, λόγω των περιορισμένων δεδομένων, η ανάπτυξη ανοχής δε μπορεί να αποκλειστεί.
However, in view of limited data, the development of tolerance cannot be excluded.
Θα πρέπει να μελετάται η περίπτωση εξέτασης της βατότητας του ενδορραχιαίου καθετήρα αν η απαιτούμενη δόση ζικονοτίδης αυξάνεται συνεχώς και δεν υπάρχει όφελος ή αύξηση στις ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου.
Examination of the patency of the intrathecal catheter should be considered if the required ziconotide dose continually increases and there is no benefit or increase in drug reactions.
Δύο βραχυχρόνιες μελέτες, η 95- 001 (κακοήθης πόνος) και η 96- 002 (μη κακοήθης πόνος), που περιελάμβαναν 366 ασθενείς, απέδειξαν την αποτελεσματικότητα της ενδορραχιαίας ζικονοτίδης σε σοβαρό χρόνιο πόνο χρησιμοποιώντας την ποσοστιαία αλλαγή στην Οπτική Αναλογική Κλίμακα Έντασης Πόνου (VASPI) ως βασική μέτρηση της αποτελεσματικότητας.
Two short-term studies, 95-001 (malignant pain) and 96-002 (non malignant pain), involving 366 patients, demonstrated the efficacy of IT ziconotide in severe chronic pain using the percent change in Visual Analog Scale of Pain Intensity (VASPI) as the primary efficacy measure.
Οι μελέτες αυτές ήταν βραχείας διάρκειας, 5 και 6 ημερών αντίστοιχα, και χρησιμοποίησαν ταχύτερη κλιμάκωση δόσης και υψηλότερες δόσεις από τις συνιστώμενες στην παράγραφο 4. 2.
These studies were of short duration, 5 and 6 days respectively, and used a more rapid dose escalation and higher doses than recommended in Section 4.2.
Αποτελέσματα από τη μελέτη 95- 001 σχετικά με την αποτελεσματικότητα
8 Efficacy results from study 95-001
Αρχική εντολή θεραπείας
Initial Treatment Assignment
Μέση βαθμολογία VASPI κατά την έναρξη της μελέτης σε mm (Τ. Α.)
Mean VASPI score at baseline in mm (SD)
Μέση βαθμολογία VASPI κατά το τέλος της αρχικής τιτλοδότησης σε mm (Τ. Α.)
Mean VASPI score at end of initial titration in mm (SD)
% βελτίωση στη βαθμολογία VASPI κατά το τέλος της αρχικής τιτλοδότησης (Τ. Α.)
% improvement in VASPI score at end of initial titration (SD)
Ανταποκρινόμενοι α n (%) Δόση στο τέλος της τιτλοδότησης (μg/ ώρα)
Respondera n (%) Dose at end of titration (μ g/ hr)
Κλίμακα τιμών
Mean Median Range
Ως ανταποκρινόμενοι ορίστηκαν εκείνοι οι ασθενείς που 1) εμφάνισαν μία πτώση ≥ 30% στη βαθμολογία VASPI σε σύγκριση με τα αρχικά αποτελέσματα 2) ελάμβαναν ταυτόχρονα σταθερά ή μειωμένα οπιοειδή αναλγητικά και 3) είχαν αναλλοίωτο τύπο οπιούχων από την προέγχυση, αν λάμβαναν οπιούχα.
Responders were defined as those patients who 1) experienced a ≥ 30% drop in VASPI score compared to baseline; 2) had stable or decreased concomitant opioid analgesics; and 3) had opiate type unchanged from preinfusion if receiving opiates.
Τ. Α. – Τυπική απόκλιση.
SD – Standard Deviation.
9 Αποτελέσματα από τη μελέτη 96- 002 σχετικά με την αποτελεσματικότητα
Efficacy results from study 96-002
1, 02 0, 50 0, 019 – 9, 60
1.02 0.50 0.019 - 9.60
Ως ανταποκρινόμενοι ορίστηκαν εκείνοι οι ασθενείς που 1) εμφάνισαν μία πτώση ≥ 30% στη βαθμολογία VASPI σε σύγκριση με τα αρχικά αποτελέσματα 2) ελάμβαναν ταυτόχρονα σταθερά ή μειωμένα οπιοειδή αναλγητικά και 3) είχαν αναλλοίωτο τύπο οπιούχων από την προέγχυση, αν λάμβαναν οπιούχα. β 164 ασθενείς έδωσαν βαθμολογίες VASPI για τη ζικονοτίδη στο τέλος της τιτλοδότησης.
Responders were defined as those patients who 1) experienced a ≥ 30% drop in VASPI score compared to baseline; 2) had stable or decreased concomitant opioid analgesics; and 3) had opiate type unchanged from preinfusion if receiving opiates. b 164 patients provided VASPI scores for ziconotide at the end of titration.
Οι αιτιολογίες του πόνου στις μελέτες 95- 001 (κακοήθης πόνος) και 96- 002 (μη κακοήθης πόνος) ήταν ποικίλες και περιελάμβαναν οστικό πόνο (n = 38) κυρίως λόγω μεταστάσεων στα οστά (n = 34), μυελοπάθεια (n = 38), όπου στις μισές περιπτώσεις υπήρχε κάκωση του νωτιαίου μυελού με παράλυση (n = 19), νευροπάθεια (n = 79), ριζοπάθεια (n = 24), ραχιαίο άλγος (n = 91) κυρίως λόγω αποτυχημένης χειρουργικής επέμβασης στη ράχη (n = 82) και άλλες αιτιολογίες (n = 82).
The aetiologies of pain in studies 95-001 (malignant pain) and 96-002 (non-malignant pain) were varied and included bone pain (n = 38) mostly due to bone metastases (n = 34), myelopathy (n = 38), half of whom had spinal cord injury with paralysis (n = 19), neuropathy (n = 79), radiculopathy (n = 24), spinal pain (n = 91) mostly due to failed back surgery (n = 82), and other aetiologies (n = 82).
Όλοι οι ασθενείς της μελέτης 301 δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα με ενδορραχιαία θεραπεία με συνδυασμούς αναλγητικών και οι γιατροί τους θεωρούσαν ότι το 97% των ασθενών παρουσίασαν αντίσταση στις τρέχουσες διαθέσιμες θεραπείες.
The
Μια χαμηλότερη αναλογία είχε νευροπάθεια (n = 36).
9 majority had spinal pain (n = 134), especially failed back surgery (n = 110); a lower proportion had neuropathy (n = 36).
Η συχνότητα και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν επίσης χαμηλότερες.
The frequency and severity of adverse events were also lower.
10 Αποτελέσματα από τη μελέτη 301 σχετικά με την αποτελεσματικότητα
Efficacy results from study 301
(± 27, 71)
14.7 (± 27.71)
18
18 (16.1%)
0, 0 – 0, 80
0.29 0.25 0.0 - 0.80
Ως ανταποκρινόμενοι ορίστηκαν εκείνοι που εμφάνισαν πτώση ≥ 30% στη βαθμολογία VASPI σε σύγκριση με τα αρχικά αποτελέσματα.
Responders were defined as those who experienced a ≥ 30% drop in VASPI score compared to baseline.
Οι κλινικές μελέτες 201 και 202 δείχνουν ότι ο συνδυασμός ενδορραχιαίας ζικονοτίδης και ενδορραχιαίας μορφίνης μπορεί να μειώσει αποτελεσματικά τον πόνο και τη συστηματική χρήση οπιοειδών σε μια παρατεταμένη χρονική περίοδο, σε ασθενείς στους οποίους ο πόνος ελέγχθηκε ανεπαρκώς με τη μέγιστη ανεκτή δόση ενδορραχιαίας ζικονοτίδης (διάμεσος 8, 7 μg/ ημέρα, μέση τιμή 25, 7 μg/ ημέρα – μελέτη 201) ή με ενδορραχιαία μορφίνη (μελέτη 202) μόνο.
Clinical studies 201 and 202 indicate that the combination of IT ziconotide and IT morphine may effectively reduce pain and decrease systemic opioid use over a sustained period of time for patients whose pain was inadequately controlled with their maximum tolerated dose of IT ziconotide (median 8.7 μ g/ day, mean 25.7 μ g/ day – study 201) or with IT morphine (study 202) alone.
Κατά την προσθήκη ενδορραχιαίας ζικονοτίδης σε σταθερές δόσεις ενδορραχιαίας μορφίνης, όπως στην έναρξη μονοθεραπείας με ενδορραχιαία ζικονοτίδη, μπορεί να προκύψει εμφάνιση ψυχωσικών ανεπιθύμητων ενεργειών (π. χ., ψευδαισθήσεις, παρανοϊκές αντιδράσεις) ή διακοπή λόγω των αυξημένων ανεπιθύμητων ενεργειών.
When adding IT ziconotide to stable doses of IT morphine, as with the initiation of IT ziconotide monotherapy, the appearance of psychotic adverse events (e. g., hallucinations, paranoid reactions) or discontinuation due to increased adverse events may occur.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της ζικονοτίδης στο ΕΝΥ μελετήθηκαν μετά από ωριαίες ενδορραχιαίες εγχύσεις 1 - 10 μg ζικονοτίδης σε ασθενείς με χρόνιο πόνο.
The CSF pharmacokinetics of ziconotide have been studied following one-hour IT infusions of 1 - 10 μ g of ziconotide in patients with chronic pain.
Μελετήθηκαν επίσης οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες στο πλάσμα μετά από ενδοφλέβιες δόσεις (0, 3 – 10 μg/ kg/ 24 ώρες).
The plasma pharmacokinetics following intravenous doses (0.3 – 10 μ g/ kg/ 24 hr) were also studied.
(διάμεσος)]
CSF and Plasma Pharmacokinetics of Ziconotide [mean ± SD (median)]
Μήτρα
Fluid
υγρού
matrix
ασθενών
of
Ενδορραχιαία
patients Intrathecal
Μετά από ωριαία ενδορραχιαία χορήγηση (1 – 10 μg), τόσο η αθροιστική τιμή έκθεσης (AUC, κλίμακα τιμών:
Following one-hour IT administration (1 – 10 μ g), both cumulative exposure (AUC; range:
83, 6 – 608 ng/ h/ ml) όσο και η ανώτατη τιμή έκθεσης (Cmax, κλίμακα τιμών:
83.6 – 608 ng/ h/ ml) and peak exposure (Cmax; range:
16, 4 – 132 ng/ ml) ήταν μεταβλητές και εξαρτώμενες από τη δόση, αλλά εμφανίζονταν μόνο κατά προσέγγιση ανάλογες της δόσης.
Plasma concentrations
Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα μετά από συνεχή (≥ 48 ώρες) ενδορραχιαία έγχυση (≤ 21, 6 μg/ ημέρα) φαίνονται να είναι σχετικά χαμηλές και κατά κανόνα μη ανιχνεύσιμες (δηλαδή, περίπου το 80% των δειγμάτων πλάσματος που συλλέχθηκαν από ασθενείς με πόνο δεν περιέχουν φαρμακευτικό προϊόν που θα μπορούσε να προσδιοριστεί ποσοτικά, < 0, 04 ng/ ml).
10 following continuous (≥ 48 h) IT infusion (≤ 21.6 μ g/ day) appear to be relatively low and typically undetectable (i. e., about 80% of plasma samples collected from pain patients contain no quantifiable medicinal product; < 0.04 ng/ ml).
Ο διάμεσος όγκος κατανομής του ΕΝΥ με τη ζικονοτίδη (Vd:
Median ziconotide CSF volume of distribution (Vd:
99 ml) είναι ανάμεσα στον όγκο ΕΝΥ του νωτιαίου μυελού (περίπου 75 ml) και στο συνολικό όγκο ΕΝΥ (περίπου 130 ml).
99 ml) is between the spinal cord CSF volume (approximately 75 ml) and total CSF volume (approximately 130 ml).
Η ζικονοτίδη είναι ένα πεπτίδιο που αποτελείται από 25 φυσικής προέλευσης L - αμινοξέα και δε φαίνεται να μεταβολίζεται στο ΕΝΥ με τρόπο που θα μπορούσε να εκτιμηθεί.
Ziconotide is a peptide consisting of 25 naturally-occurring amino acids of the L-configuration, and does not appear to be appreciably metabolised in the CSF.
Αφού περάσει στη συστηματική κυκλοφορία, η ζικονοτίδη αναμένεται να είναι καταρχήν ευαίσθητη σε πρωτεολυτική διάσπαση από διάφορες ευρέως διαδεδομένες πεπτιδάσες/ πρωτεάσες που υπάρχουν στα περισσότερα όργανα (π. χ. νεφρός, ήπαρ, πνεύμονας, μύες, κ. λπ.) και έτσι διασπάται σε κλάσματα πεπτιδίων και τα μεμονωμένα συστατικά της ελεύθερα αμινοξέα.
Following passage into the systemic circulation, ziconotide is expected to be primarily susceptible to proteolytic cleavage by various ubiquitous peptidases/ proteases present in most organs (e. g., kidney, liver, lung, muscle, etc.), and thus degraded to peptide fragments and its individual constituent free amino acids.
Η μέση αποβολή (CL) της ζικονοτίδης (0, 38 ml/ λεπτό) προσεγγίζει το ρυθμό αναπλήρωσης του ΕΝΥ ενηλίκων ανθρώπων (0, 3 – 0, 4 ml/ λεπτό).
Mean ziconotide CL (0.38 ml/ min) approximates adult human CSF turnover rate (0.3 - 0.4 ml/ min).