natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Cmax, ss 12, 2 ± 6, 2 ng/ ml, tmax, ss 3, 01 ± 2, 40 h, AUCτ, ss 158 ± 70 ng• h/ ml, CL/ F/ w 182 ±72 ml/ h/ kg (οι παράµετροι υπολογίσθηκαν µε βάση τα αποτελέσµατα της µεθόδου LC- MS/ MS). ∆εν υπήρξε σηµαντική διαφορά σε καµία από αυτές τις παραµέτρους στο χρόνο έως τους 6 µήνες µετά τη µεταµόσχευση.
Pharmacokinetic parameters for sirolimus obtained from 19 renal transplant patients receiving microemulsion ciclosporin (4 hours prior to Rapamune) and corticosteroids, following daily doses of 2 mg Rapamune solution in a phase III clinical trial, were; Cmax, ss 12.2 6.2 ng/ ml, tmax, ss 3.01  2.40h, AUC, ss 158  70 ng h/ ml, CL/ F/ W 182 72 ml/ h/ kg (parameters calculated from LC-MS/ MS assay results).
Τα µέσα επίπεδα κατώτερης συγκέντρωσης του σιρόλιµους στο ολικό αίµα από την ίδια µελέτη φάσης ΙΙΙ ήταν 7, 2 ng/ ml (4, 0 έως 11 ng/ ml, εκπεφρασµένες σε τιµές χρωµατογραφικής µεθόδου, n=226) για τη δόση των 2 mg ανά ηµέρα και 14 ng/ ml (8, 0 έως 22 ng/ ml, εκπεφρασµένες σε τιµές χρωµατογραφικής µεθόδου, n=219) για τη δόση των 5 mg ανά ηµέρα (βλ. παράγραφο 4. 2).
Mean sirolimus whole blood trough levels from the same phase III trial were 7.2 ng/ ml (4.0 to 11 ng/ ml, expressed as chromatographic assay values; n=226) for the 2 mg per day dose and 14 ng/ ml (8.0 to 22 ng/ ml, expressed as chromatographic assay values; n=219) for the 5 mg per day dose (see section 4.2).
Το σιρόλιµους αποτελεί υπόστρωµα τόσο για το κυτόχρωµα P450 IIIΑ4 (CYP3A4) όσο και τη γλυκοπρωτεΐνη P.
Sirolimus is a substrate for both cytochrome P450 IIIA4 (CYP3A4) and P-glycoprotein.
Το σιρόλιµους µεταβολίζεται εκτενώς µε Ο- διµεθυλίωση ή και υδροξυλίωση.
Sirolimus is extensively metabolised by O-demethylation and/ or hydroxylation.
Στο ολικό αίµα αναγνωρίζονται επτά κύριοι µεταβολίτες, περιλαµβανοµένων των υδρόξυλ -, διµέθυλ -, και υδροξυδιµέθυλ -.
Seven major metabolites, including hydroxyl, demethyl, and hydroxydemethyl, are identifiable in whole blood.
Το σιρόλιµους είναι η κύρια ένωση στο ανθρώπινο αίµα και συνεισφέρει πλέον του 90% στην ανοσοκατασταλτική δραστικότητα.
Sirolimus is the major component in human whole blood and contributes to greater than 90% of the immunosuppressive activity.
Μετά από µία απλή δόση [14C] σιρόλιµους σε υγιείς εθελοντές, η πλειοψηφία (91, 1%) της ραδιενέργειας βρέθηκε στα κόπρανα, και µόνο ένα µικρό ποσοστό (2, 2%) απεκκρίθηκε στα ούρα.
After a single dose of [14C] sirolimus in healthy volunteers, the majority (91.1%) of radioactivity was recovered from the faeces, and only a minor amount (2.2%) was excreted in urine.
Οι κλινικές µελέτες του Rapamune δεν περιλαµβάνουν επαρκή αριθµό ασθενών ηλικίας > 65 ετών προκειµένου να καθοριστεί εάν θα ανταποκριθούν διαφορετικά από τους νεώτερους ασθενείς. ∆εδοµένα που αφορούν τις κατώτερες συγκεντρώσεις σιρόλιµους σε 35 ασθενείς ηλικίας > 65 ετών µε νεφρικό µόσχευµα ήταν παρόµοια µε αυτά του πληθυσµού ενηλίκων (n=822) 18 έως 65 ετών.
Sirolimus trough concentration data in 35 renal transplant patients > 65 years of age were similar to those in the adult population (n=822) from 18 to 65 years of age.
Στους υγιείς εθελοντές, ένα γεύµα µε υψηλά λιπαρά µετέβαλε τα χαρακτηριστικά της βιοδιαθεσιµότητας του από στόµατος σιρόλιµους σε υγρή µορφή.
In healthy volunteers, a high fat meal altered the bioavailability characteristics of oral liquid sirolimus.
Υπήρξε 34% µείωση στη µέγιστη συγκέντρωση του σιρόλιµους στο αίµα (Cmax), µία αύξηση 3, 5 φορές του χρόνου έως τη µέγιστη συγκέντρωσης (tmax), και µία αύξηση 35% στην ολική έκθεση (AUC).
There was a 34% decrease in the peak blood sirolimus concentration (Cmax), a 3.5-fold increase in the time to peak concentration (tmax), and a 35% increase in total exposure (AUC).
Συστήνεται η λήψη του Rapamune είτε µε είτε χωρίς φαγητό σε σταθερή βάση.
It is recommended that Rapamune be taken consistently either with or without food.
Η χρήση χυµού από πορτοκάλι και νερού για την αραίωση του Rapamune ήταν ισοδύναµα από πλευράς Cmax, και AUC.
The use of orange juice and water to dilute Rapamune were equivalent with respect to Cmax, and AUC.
Ο χυµός γκρέιπφρουτ επηρεάζει το µεταβολισµό που διενεργείται µέσω του CYP3A4 και συνεπώς πρέπει να αποφεύγεται.
Grapefruit juice affects CYP3A4 mediated metabolism and must therefore be avoided.
15 Σε παιδιατρικούς ασθενείς σε αιµοκάθαρση (30% έως 50% µείωση στο ρυθµό σπειραµατικής διήθησης) στα εύρη ηλικιών 5 έως 11 ετών και 12 έως 18 ετών, η µέση διορθωµένη CL/ F ανάλογα µε το σωµατικό βάρος ήταν υψηλότερη για νεότερους παιδιατρικούς ασθενείς (580 ml/ h/ kg) απ ’ ότι για παιδιατρικούς ασθενείς µεγαλύτερης ηλικίας (450 ml/ h/ kg) και συγκριτικά µε τους ενήλικες (287 ml/ h/ kg).
In paediatric patients on dialysis (30% to 50% reduction in glomerular filtration rate) within age ranges of 5 to 11 years and 12 to 18 years, the mean weight-normalised CL/ F was larger for younger paediatric patients (580 ml/ h/ kg) than for older paediatric patients (450 ml/ h/ kg) as compared with adults (287 ml/ h/ kg).
Υπήρξε µεγάλη διακύµανση µεταξύ των ατόµων στην ίδια οµάδα ηλικιών.
There was a large variability for individuals within the age groups.
Οι συγκεντρώσεις του σιρόλιµους µετρήθηκαν σε κλινικές δοκιµές ελεγχόµενες ως προς την συγκέντρωση, σε παιδιατρικούς ασθενείς µε νεφρικό µόσχευµα οι οποίοι λάµβαναν επίσης κυκλοσπορίνη και κορτικοστεροειδή.
Sirolimus concentrations were measured in concentration-controlled trials of paediatric renal-transplant patients who were also receiving ciclosporin and corticosteroids.
Ο στόχος για κατώτερα επίπεδα συγκεντρώσεων ήταν 10- 20 ng/ mL.
The target for trough concentrations was 10-20 ng/ mL.
Σε σταθεροποιηµένη κατάσταση, 8 παιδιά ηλικίας 6- 11 ετών έλαβαν µέση ± SD τιµή δόσεων των 1. 75 ± 0. 71 mg/ ηµέρα (0. 064 ± 0. 018 mg/ kg, 1. 65 ± 0. 43 mg/ m2) ενώ 14 έφηβοι ηλικίας 12- 18 ετών έλαβαν µέση ± SD τιµή δόσεων των 2. 79 ± 1. 25 mg/ ηµέρα (0. 053 ± 0. 0150 mg/ kg, 1. 86 ± 0. 61 mg/ m2).
At steady state, 8 children aged 6-11 years received mean  SD doses of 1.75  0.71 mg/ day (0.064  0.018 mg/ kg, 1.65  0.43 mg/ m2) while 14 adolescents aged 12-18 years received mean  SD doses of 2.79  1.25 mg/ day (0.053  0.0150 mg/ kg, 1.86  0.61 mg/ m2).
Τα µικρότερα παιδιά είχαν υψηλότερη διορθωµένη CL/ F ανάλογα µε το σωµατικό βάρος CL/ F (214 mL/ h/ kg) σε σύγκριση µε τους εφήβους (136 mL/ h/ kg). Τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν ότι τα µικρότερα παιδιά µπορεί να απαιτούν υψηλότερες δόσεις προσαρµοσµένες στο σωµατικό βάρος από αυτές των εφήβων και ενηλίκων προκειµένου να επιτύχουν παρόµοιες συγκεντρώσεις στόχους.
The younger children had a higher weight-normalized Cl/ F (214 mL/ h/ kg) compared with the adolescents (136 mL/ h/ kg).
Ωστόσο, η ανάπτυξη τέτοιων ειδικών δοσολογικών συστάσεων για τα παιδιά απαιτεί περισσότερα στοιχεία προκειµένου να επιβεβαιωθούν µε σιγουριά.
However, the development of such special dosing recommendations for children requires more data to be definitely confirmed.
Σε ασθενείς µε ήπια και µέτρια επιδείνωση της ηπατικής λειτουργίας (Κατηγορίες Α ή Β στην ταξινόµηση κατά Child- Pugh), οι µέσες τιµές AUC και t½ για το σιρόλιµους αυξήθηκαν κατά 61% και 43%, αντίστοιχα, και η CL/ F µειώθηκε 33% συγκριτικά µε τους φυσιολογικούς υγιείς ενήλικες.
In mild and moderate hepatically impaired patients (Child-Pugh classification A or B), mean values for sirolimus AUC and t1/ 2 were increased 61% and 43%, respectively, and CL/ F was decreased 33% compared to normal healthy subjects.
Σε ασθενείς µε σοβαρή επιδείνωση της ηπατικής λειτουργίας (Κατηγορία C στην ταξινόµηση κατά Child- Pugh), οι µέσες τιµές AUC και t½ για το σιρόλιµους αυξήθηκαν κατά 210% και 170% αντίστοιχα, και η CL/ F µειώθηκε 67% συγκριτικά µε τους φυσιολογικούς υγιείς ενήλικες.
In severe hepatically impaired patients (Child-Pugh classification C), mean values for sirolimus AUC and t1/ 2 were increased 210% and 170% respectively, and CL/ F was
Ο µεγαλύτερος χρόνος ηµίσειας ζωής παρατήθηκε σε ασθενείς µε ηπατική δυσλειτουργία, µε καθυστέρηση στην επίτευξη της σταθερής κατάστασης.
The longer half-lives observed in hepatically impaired patients delay reaching steady state.
Η φαρµακοκινητική του σιρόλιµους ήταν παρόµοια στους διάφορους πληθυσµούς µε νεφρική λειτουργία κυµαινόµενη από φυσιολογική έως ανύπαρκτη (ασθενείς σε αιµοκάθαρση).
The pharmacokinetics of sirolimus were similar in various populations with renal function ranging from normal to absent (dialysis patients).
Oι ανεπιθύµητες ενέργειες που δεν παρατηρήθηκαν στις κλινικές µελέτες, αλλά παρατηρήθηκαν σε ζώα σε επίπεδα έκθεσης παρόµοια µε τα κλινικά επίπεδα έκθεσης και µε ενδεχόµενη σχέση µε την κλινική χρήση, ήταν οι ακόλουθες: σχηµατισµός κενοτοπίων σε κύτταρα των νησιδίων του παγκρέατος, εκφύλιση ορχικών σωληναρίων, έλκη γαστρεντερικού, οστικά κατάγµατα και πώροι, ηπατική αιµοποίηση και πνευµονική φωσφολιπιδίωση.
Adverse reactions not observed in clinical studies, but seen in animals at exposure levels similar to clinical exposure levels and with possible relevance to clinical use were as follows: pancreatic islet cell vacuolation, testicular tubular degeneration, gastrointestinal ulceration, bone fractures and calluses, hepatic haematopoiesis, and pulmonary phospholipidosis.
Το σιρόλιµους δεν ήταν µεταλλαξιογόνο στις in vitro δοκιµές βακτηριακής ανάστροφης µετάλλαξης, στη δοκιµή χρωµοσωµικής παρέκκλισης σε κύτταρα Ωοθήκης Κινέζικου κρικητού, στη µεταλλαξιογόνο δοκιµή µε κύτταρα λεµφώµατος ποντικού, ή στην in vivo µικροπυρηνική δοκιµή ποντικού.
Sirolimus was not mutagenic in the in vitro bacterial reverse mutation assays, the Chinese Hamster Ovary cell chromosomal aberration assay, the mouse lymphoma cell forward mutation assay, or the in vivo mouse micronucleus assay.
Μελέτες καρκινογένεσης σε ποντίκια και αρουραίους έδειξαν αυξηµένες συχνότητες λεµφωµάτων (αρσενικά και θηλυκά ποντίκια), ηπατοκυτταρικού αδενώµατος και καρκινώµατος (αρσενικά ποντίκια) και κοκκιοκυτταρικής λευχαιµίας (θηλυκά ποντίκια).
Carcinogenicity studies conducted in mouse and rat showed increased incidences of lymphomas (male and female mouse), hepatocellular adenoma and carcinoma (male mouse) and granulocytic leukaemia (female mouse).
Είναι γνωστό ότι µπορεί να συµβούν κακοήθειες (λεµφώµατα) δευτερευόντως από τη χρόνια χρήση ανοσοκατασταλτικών παραγόντων και σε σπάνιες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί σε ασθενείς.
It is known that malignancies (lymphoma) secondary to the chronic use of immunosuppressive agents can occur and have been reported in patients in rare instances.
Στα ποντίκια, αυξήθηκαν οι χρόνιες ελκωτικές βλάβες του δέρµατος.
In mouse, chronic ulcerative skin lesions were increased.
Οι αλλαγές µπορεί να σχετίζονται µε τη χρόνια ανοσοκαταστολή.
The changes may be related to chronic immunosuppression.
Στους αρουραίους, τα αδενώµατα των διαµέσων κυττάρων των όρχεων ήταν ενδεικτικά µίας απάντησης στην ωχρινοποιητική ορµόνη, ειδική του είδους και συνήθως θεωρούνται περιορισµένης κλινικής σηµασίας.
In rat, testicular interstitial cell adenomas were likely indicative of a species dependent response to lutenising hormone levels and are usually considered of limited clinical relevance.
Σε µελέτη 13 εβδοµάδων σε αρουραίους αναφέρθηκαν µερικώς αναστρέψιµες µειώσεις
In reproduction toxicity studies decreased fertility in male rats was observed.
16 στις µετρήσεις του σπέρµατος.
Partly reversible reductions in sperm counts were reported in a 13-week rat study.
Ελάττωση στο βάρος των όρχεων και/ ή ιστολογικές βλάβες (π. χ. ατροφία των σωληναρίων και γιγαντιαία κύτταρα των σωληναρίων) παρατηρήθηκαν σε αρουραίους και σε µία µελέτη µε πιθήκους.
Reductions in testicular weights and/ or histological lesions (e. g. tubular atrophy and tubular giant cells) were observed in rats and in a monkey study.
Στους αρουραίους το σιρόλιµους προκάλεσε εµβρυοτοξικότητα η οποία εκδηλώθηκε µε θνησιµότητα και µειωµένο βάρος εµβρύων (µε τις σχετικές καθυστερήσεις στην οστέωση του σκελετού).
In rats, sirolimus caused embryo/ foetotoxicity that was manifested as mortality and reduced foetal weights (with associated delays in skeletal ossification).
(βλ. παράγραφο 4. 6).
(see section 4.6).
Πολυσορβικό 80 Phosal 50 PG (φωσφατιδυλχολίνη, προπυλενογλυκόλη, µονο, δι- γλυκερίδια, αιθανόλη (1, 5% έως 2, 5%), λιπαρά οξέα σόγιας και ασκορβυλεστέρας παλµιτικός).
Polysorbate 80 Phosal 50 PG (phosphatidylcholine, propylene glycol, mono-, di-glycerides, ethanol (1.5% to 2.5%), soya fatty acids and ascorbyl palmitate).
(βλ. παράγραφο 6. 6)
Rapamune must not be diluted in grapefruit juice or any other liquid other than water or orange juice (see section 6.6).
Το πόσιµο διάλυµα Rapamune περιέχει πολυσορβικό- 80, που είναι γνωστό ότι αυξάνει το ρυθµό εκχύλισης του di - (2- φθαλικού αιθυλεξυλεστέρα (DEHP) από το πολυβινυλοχλωρίδιο (PCV).
Rapamune oral solution contains polysorbate-80, which is known to increase the rate of di-(2-ethylhexyl)phthalate (DEHP) extraction from polyvinyl chloride (PVC).
Είναι σηµαντικό να ακολουθούνται οι οδηγίες ώστε το πόσιµο διάλυµα Rapamune να χορηγείται άµεσα όταν ένας πλαστικός περιέκτης χρησιµοποιείται για την αραίωση ή/ και τη χορήγηση (βλ. παράγραφο 6. 6).
It is important to follow the instructions to administer Rapamune oral solution at once when a plastic container is used for the dilution and/ or administration (see section 6.6).
6. 3 ∆ιάρκεια ζωής
15 6.3 Shelf life
30 ηµέρες για την ανοιγµένη φιάλη.
30 days for opened bottle.
24 ώρες για τη δοσολογική σύριγγα (σε θερµοκρασία δωµατίου, αλλά να µην υπερβαίνει τους 25°C).
24 hours in the dosing syringe (at room temperature, but not to exceed 25 C).
Μετά την αραίωση, (βλ. παράγραφο 6. 6) το παρασκεύασµα πρέπει να χρησιµοποιείται αµέσως.
After dilution, (see section 6.6) the preparation should be used immediately.
Φυλάσσεται σε ψυγείο στους 2°C- 8°C.
Store in a refrigerator at 2 C - 8  C.
Φυλάσσεται στην αρχική φιάλη για να προστατεύεται από το φως.
Store in the original bottle in order to protect from light.
Εάν είναι απαραίτητο, ο ασθενής µπορεί να φυλάξει τις φιάλες σε θερµοκρασία δωµατίου έως τους 25°C για ένα µικρό χρονικό διάστηµα (24 ώρες).
If necessary, the patient may store the bottles at room temperatures up to 25 C for a short period of time (24 hours).
Γυάλινες φιάλες τύπου ΙΙI καφέ χρώµατος µε προσαρµογέα σύριγγας των 60 ml και 30 πλαστικές δοσολογικές σύριγγες καφέ χρώµατος.
60 ml type III amber glass bottles with syringe adapter and 30 amber, plastic dosing syringes.
Οδηγίες χρήσης και χειρισµού:
Instructions for use and handling:
17 Η δοσολογική σύριγγα πρέπει να χρησιµοποιείται για να ληφθεί η συνταγογραφηµένη ποσότητα Rapamune από τη φιάλη.
The dosing syringe should be used to withdraw the prescribed amount of Rapamune from the bottle.
Αδειάστε τη σωστή ποσότητα Rapamune από τη σύριγγα µόνο σε ένα γυάλινο ή πλαστικό περιέκτη µε τουλάχιστον 60 ml νερού ή χυµού πορτοκαλιού.
Empty the correct amount of Rapamune from the syringe into only a glass or plastic container with at least 60 ml of water or orange juice.
Κανένα άλλο υγρό, περιλαµβανοµένου του χυµού γκρέιπφρουτ, δεν πρέπει να χρησιµοποιείται για την αραίωση.
No other liquids, including grapefruit juice, should be used for dilution.
Αναδεύστε έντονα και πιείτε το αµέσως.
Stir vigorously and drink at once.
Ξαναγεµίστε τον περιέκτη µε επιπλέον όγκο (120 ml τουλάχιστον) νερού ή χυµoύ πορτοκαλιού, αναδεύστε έντονα, και πιείτε το αµέσως.
Refill the container with an additional volume (minimum of 120 ml) of water or orange juice, stir vigorously, and drink at once.
14 Μαρτίου 2001
14 March 2001 Date of latest renewal:
15 Μαρτίου 2006
15 March 2006
Rapamune 1 mg επικαλυµµένα δισκία.
Rapamune 1 mg coated tablets.
Κάθε δισκίο περιέχει 1 mg σιρόλιµους.
Each tablet contains 1 mg sirolimus.
Επικαλυµµένο δισκίο.
Coated tablet.
Επικαλυµµένο δισκίο χρώµατος λευκού και τριγωνικού σχήµατος µε την ένδειξη “ RAPAMUNE 1 mg ” στην µία πλευρά.
White coloured, triangular-shaped coated tablet marked “ RAPAMUNE 1 mg ” on one side.
Η βιοδιαθεσιµότητα δεν έχει καθορισθεί για τα δισκία όταν αυτά έχουν συνθλιφθεί, µασηθεί ή διαχωρισθεί και συνεπώς αυτό δε συστήνεται.
Bioavailability has not been determined for tablets after they have been crushed, chewed or split and therefore this cannot be recommended.
Το προτεινόµενο εύρος της συγκέντρωσης κυκλοσπορίνης για τους πρώτους 2- 3 µήνες µετά τη µεταµόσχευση είναι 150- 400 ng/ ml (µονοκλωνική µέθοδος ή άλλη ισότιµη τεχνική).
Suggested ciclosporin trough concentration ranges for the first 2-3 months after transplantation are 150 - 400 ng/ ml (monoclonal assay or equivalent technique).
Η κυκλοσπορίνη πρέπει να διακόπτεται σταδιακά µέσα σε 4 έως 8 εβδοµάδες και η δόση Rapamune πρέπει να ρυθµίζεται για να επιτευχθούν κατώτερες συγκεντρώσεις στο ολικό αίµα 12- 20 ng/ ml (χρωµατογραφική µέθοδος, βλ.
Ciclosporin should be progressively discontinued over 4 to 8 weeks and the Rapamune dose should be adjusted to obtain whole blood trough levels of 12 to 20 ng/ ml
Παρακολούθηση θεραπευτικών συγκεντρώσεων φαρµάκων).
18 (chromatographic assay; see Therapeutic drug monitoring).
19 διακοπή της κυκλοσπορίνης είναι είτε αποτυχηµένη είτε δεν µπορεί να δοκιµαστεί, ο συνδυασµός της κυκλοσπορίνης και του Rapamune δεν πρέπει να διατηρείται για περισσότερο από 3 µήνες µετά τη µεταµόσχευση.
In patients for whom ciclosporin withdrawal is either unsuccessful or cannot be attempted, the combination of ciclosporin and Rapamune should not be maintained for more than 3 months post-transplantation.
Χρήση σε λήπτες της µαύρης φυλής:
Use in black recipients:
Υπάρχουν περιορισµένες πληροφορίες που υποδεικνύουν ότι δέκτες νεφρικών µοσχευµάτων που ανήκουν στη µαύρη φυλή (στην πλειοψηφία τους Αφρο- Αµερικανοί) χρειάζονται υψηλότερες δόσεις και υψηλότερο επίπεδο κατώτερων συγκεντρώσεων σιρόλιµους ώστε να εξασφαλίσουν την ίδια αποτελεσµατικότητα µε εκείνη που παρατηρείται σε ασθενείς που δεν ανήκουν στη µαύρη φυλή.
There is limited information indicating that black renal transplant recipients (predominantly African-American) require higher doses and trough levels of sirolimus to achieve the same efficacy as observed in non-black patients.
Χρήση σε παιδιά και εφήβους (< 18 ετών):
Use in children and adolescents ( 18 years):
Οι κλινικές µελέτες µε το Rapamune πόσιµο διάλυµα δεν περιλαµβάνουν επαρκή αριθµό ασθενών > 65 ετών προκειµένου να καθοριστεί εάν αυτοί θα ανταποκριθούν διαφορετικά από τους νεώτερους ασθενείς.
Clinical studies with Rapamune oral solution did not include a sufficient number of patients > 65 years of age to determine whether they will respond differently than younger patients.
Τα δεδοµένα που αφορούν στις κατώτερες συγκεντρώσεις του σιρόλιµους σε 35 ασθενείς > 65 ετών µε νεφρικό µόσχευµα ήταν παρόµοια µε αυτά του πληθυσµού ενηλίκων (n=822) ηλικίας 18 έως 65 ετών.
Sirolimus trough concentration data in 35 renal transplant patients > 65 years of age were similar to those in the adult population (n = 822) from 18 to 65 years of age.
Τα δισκία Rapamune που χορηγήθηκαν σε 12 ασθενείς, ηλικίας > 65 ετών, που είχαν λάβει νεφρικό µόσχευµα, έδωσαν παρόµοια επίσης αποτελέσµατα µε ενήλικους ασθενείς (η=167) ηλικίας 18 έως 65 ετών.
Rapamune tablets administered to 12 renal transplant patients > 65 years of age also gave similar results to adult patients (n = 167) 18 to 65 years of age.
Για να ελαχιστοποιηθούν οι διακυµάνσεις, το Rapamune θα πρέπει να λαµβάνεται το ίδιο χρονικό διάστηµα που λαµβάνεται και η κυκλοσπορίνη, 4 ώρες µετά τη χορήγηση της κυκλοσπορίνης, και είτε µε είτε χωρίς φαγητό σε σταθερή βάση (βλ. παράγραφο 5. 2).
To minimize variability, Rapamune should be taken at the same time in relation to ciclosporin, 4 hours after the ciclosporin dose, and consistently either with or without food (see section 5.2).
20 επιπέδων που λαµβάνεται τουλάχιστον 5 ηµέρες µετά την τελευταία αλλαγή δοσολογίας.
Optimally, adjustments in Rapamune dosage should be based on more than a single trough level obtained > 5 days after a previous dosing change.
Οι ασθενείς µπορούν να αλλάξουν από το πόσιµο διάλυµα σε θεραπεία µε δισκία διατηρώντας τα ίδια mg.
Patients can be switched from the solution to the tablet formulation on a mg per mg basis.
Συνιστάται ο έλεγχος των κατωτέρων επιπέδων να συνεχίζεται για 1 ή 2 εβδοµάδες µετά την αλλαγή της δοσολογικής µορφής ή περιεκτικότητας του δισκίου έτσι ώστε να επιβεβαιώνεται ότι η κατώτερη συγκέντρωση είναι µέσα στα συνιστώµενα όρια.
It is recommended that a trough concentration be taken 1 or 2 weeks after switching formulations or tablet strength to confirm that the trough concentration is within the recommended target range.
Μετά τη διακοπή της θεραπείας µε κυκλοσπορίνη συνιστάται ένα επιθυµητό εύρος κατώτερων επιπέδων που κυµαίνεται από 12 έως 20 ng/ ml (χρωµατογραφική µέθοδος).
Ciclosporin inhibits the metabolism of sirolimus, and
Η κυκλοσπορίνη αναστέλλει τον µεταβολισµό του σιρόλιµους και κατά συνέπεια τα επίπεδα σιρόλιµους θα µειωθούν όταν η κυκλοσπορίνη διακοπεί εκτός εάν η δόση σιρόλιµους αυξηθεί.
19 consequently, sirolimus levels will decrease when ciclosporin is discontinued unless the sirolimus dose is increased.
Κατά µέσο όρο, η δόση σιρόλιµους χρειάζεται να είναι 4 φορές υψηλότερη για να αντισταθµίζονται τόσο η απουσία της φαρµακοκινητικής αλληλεπίδρασης (2 φορές αύξηση) όσο και οι αυξηµένες ανοσοκατασταλτικές απαιτήσεις λόγω της απουσίας της κυκλοσπορίνης (2 φορές αύξηση).
On average, the sirolimus dose will need to be 4-fold higher to account for both the absence of the pharmacokinetic interaction (2-fold increase) and the augmented immunosuppressive requirement in the absence of ciclosporin (2-fold increase).
Μία δόση εφόδου πρέπει να λαµβάνεται υπόψη επιπρόσθετα σε µία νέα δόση συντήρησης όταν είναι αναγκαίο να αυξηθούν σηµαντικά τα κατώτερα επίπεδα συγκέντρωσης του σιρόλιµους: δόση εφόδου Rapamune = 3 x (νέα δόση συντήρησης- τρέχουσα δόση συντήρησης).
A loading dose should be considered in addition to a new maintenance dose when it is necessary to considerably increase sirolimus trough concentrations:
Η µέγιστη δόση Rapamune που χορηγείται σε µία ηµέρα δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα 40 mg.
Rapamune loading dose = 3 x (new maintenance dose – current maintenance dose).
Προσαρµογές στο επιθυµητό εύρος τιµών πρέπει να γίνονται σύµφωνα µε τη µέθοδο που χρησιµοποιείται για τον καθορισµό των κατώτερων επιπέδων συγκέντρωσης του σιρόλιµους.
Adjustments to the targeted range should be made according to the assay being utilized to determine the sirolimus trough concentrations.
21 Παράλληλη χρήση µε άλλους ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες Σε κλινικές µελέτες το σιρόλιµους έχει χορηγηθεί παράλληλα µε τους παρακάτω παράγοντες: κυκλοσπορίνη, αζαθειοπρίνη, µυκοφαινολάτη µοφετίλ, κορτικοστεροειδή και κυτταροτοξικά αντισώµατα.
Concomitant use with other immunosuppressive agents Sirolimus has been administered concurrently with the following agents in clinical studies: ciclosporin, azathioprine, mycophenolate mofetil, corticosteroids and cytotoxic antibodies.
Τα ανοσοκατασταλτικά µπορεί να επηρεάσουν την απάντηση σε εµβολιασµό.
Immunosuppressants may affect response to vaccination.
Σε ασθενείς µε ηπατική δυσλειτουργία, συνιστάται να παρακολουθούνται στενά τα κατώτερα επίπεδα τιµών του σιρόλιµους στο ολικό αίµα.
20 In hepatically impaired patients, it is recommended that sirolimus whole blood trough levels be closely monitored.
Αυξηµένη ευαισθησία σε λοιµώξεις και πιθανή ανάπτυξη λεµφώµατος και άλλων κακοηθειών, ιδιαίτερα του δέρµατος, µπορεί να προκληθούν από την ανοσοκαταστολή (βλ. παράγραφο 4. 8).
Increased susceptibility to infection and the possible development of lymphoma and other malignancies, particularly of the skin, may result from immunosuppression (see section 4.8).
Έχουν υπάρξει επίσης αναφορές συσσώρευσης υγρού, συµπεριλαµβανοµένων περιφερικού οιδήµατος, λεµφοιδήµατος, υπεζωκοτικής
There have also been reports of fluid accumulation, including peripheral oedema, lymphoedema, pleural effusion and pericardial effusions (including haemodynamically significant effusions in children and adults), in patients receiving Rapamune.