natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αύξηση των σεροτονινεργικών επιδράσεων, όπως το σύνδροµο σεροτονίνης, ενδέχεται να παρατηρηθεί σε ασθενείς οι οποίοι λαµβάνουν µαζί µε την αγωγή µε εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης και φυτικά σκευάσµατα που περιέχουν το St John’ s Wort (Hypericum perforatum).
An increase in serotonergic effects, such as serotonin syndrome, may occur when selective serotonin reuptake inhibitors and herbal preparations containing St John’ s Wort (Hypericum perforatum) are used together.
Οι µελέτες αλληλεπίδρασεις έχουν πραγµατοποιηθεί µόνο σε ενήλικες.
On rare occasions development of a serotonin syndrome or neuroleptic malignant syndrome-like events have been reported in association with treatment of fluoxetine, particularly when given in combination with other serotonergic (among others L-tryptophan) and/ or neuroleptic drugs.
Η µακρά ηµιπερίοδος ζωής της φλουοξετίνης και της νορφλουοξετίνης θα πρέπει να λαµβάνεται υπόψιν (βλέπε Φαρµακοκινητικές Ιδιότητες) όταν εξετάζονται οι φαρµακοδυναµικές και οι φαρµακοκινητικές αλληλεπιδράσεις (πχ. µεταφορά από φλουοξετίνη σε άλλο αντικαταθλιπτικό).
As these syndromes may result in potentially life-threatening conditions, treatment with fluoxetine should be discontinued if such events (characterised by clusters of symptoms such as hyperthermia, rigidity, myoclonus, autonomic instability with possible rapid fluctuations of vital signs, mental status changes including confusion, irritability, extreme agitation progressing to delirium and coma) occur and supportive symptomatic treatment should be initiated.
Αναστολείς της Μονοαµινοξειδάσης (βλέπε παρ. 4. 3 Αντενδείξεις)
Interaction with other medicinal products and other forms of interaction
Μη- συνιστώµενη συγχορήγηση:
Interaction studies have only been performed in adults.
17/ 64
16/ 61
Συγχορήγηση µε προσοχή:
(see'Contraindications').
ΜΑΟΙ- Β (π. χ σελεγιλίνη): κίνδυνος του συνδρόµου σεροτονίνης.
MAOI-B (selegeline): risk of serotonin syndrome.
Φαινυτοϊνη:
Phenytoin:
Μεταβολές στα επίπεδα του φαρµάκου αυτού στο πλάσµα έχουν παρατηρηθεί κατά τη συγχορήγηση µε τη φλουοξετίνη.
Changes in blood levels have been observed when combined with fluoxetine.
Η συγχορήγηση της φλουοξετίνης µε σεροτονινεργικά φάρµακα (π. χ τραµαδόλη, τριπτάνες) µπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για σύνδροµο σεροτονίνης.
Co-administration with serotonergic drugs (e. g. tramadol, triptans) may increase the risk of serotonin syndrome.
Λίθιο και τρυπτοφάνη:
Lithium and tryptophan:
Έχουν υπάρξει αναφορές συνδρόµου σεροτονίνης κατά τη συγχορήγηση SSRI’ s µε λίθιο ή τρυπτοφάνη και εποµένως η συγχορήγηση της φλουοξετίνης µε τα φάρµακα αυτά θα πρέπει να γίνεται µε προσοχή.
There have been reports of serotonin syndrome when SSRIs have been given with lithium or tryptophan and, therefore, the concomitant use of fluoxetine with these drugs should be undertaken with caution.
Ισοένζυµο CYP2D6:
CYP2D6 isoenzyme:
Επειδή ο µεταβολισµός της φλουοξετίνης (όπως εκείνος των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών και άλλων εκλεκτικών επιδρόντων στη σεροτονίνη αντικαταθλιπτικών) περιλαµβάνει το CYP2D6 ισοένζυµο των ηπατικών κυτοχρωµάτων, η συγχορήγηση µε άλλα φάρµακα που επίσης µεταβολίζονται στο εν λόγω σύστηµα, µπορεί να επιφέρει φαρµακευτικές αλληλεπιδράσεις.
Because fluoxetine’ s metabolism (like tricyclic antidepressants and other selective serotonin antidepressants) involves the hepatic cytochrome CYP2D6 isoenzyme system, concomitant therapy with drugs also metabolised by this enzyme system may lead to drug interactions.
Από του στόµατος αντιπηκτικά φάρµακα:
Oral anticoagulants:
Μεταβολή στις αντιπηκτικές επιδράσεις (τιµές εργαστηριακών εξετάσεων και/ ή κλινικά σηµεία και συµπτώµατα), χωρίς σταθερό περίγραµµα, αλλά συµπεριλαµβανοµένη την αυξηµένη αιµορραγική διάθεση, έχουν σπάνια αναφερθεί κατά τη συγχορήγηση της φλουοξετίνης µε από του στόµατος αντιπηκτικά φάρµακα.
Altered anti-coagulant effects (laboratory values and/ or clinical signs and symptoms), with no consistent pattern, but including increased bleeding, have been reported uncommonly when fluoxetine is co-administered with oral anticoagulants.
Οι ασθενείς οι οποίοι λαµβάνουν αγωγή µε βαρφαρίνη θα πρέπει να έχουν προσεκτική παρακολούθηση της πηκτικότητάς τους κατά την έναρξη της θεραπείας µε φλουοξετίνη ή µετά την διακοπή της (βλέπε Παρ. 4. 4 Προειδοποιήσεις- Αιµορραγικές εκδηλώσεις).
(see ‘ Precautions’, Haemorrhage).
Στις τυπικές δοκιµασίες η φλουοξετίνη δεν προκάλεσε αύξηση των τιµών του αλκοόλ ή επίταση των επιδράσεών του.
In formal testing, fluoxetine did not raise blood alcohol levels or enhance the effects of alcohol.
St John’ s Wort:
John’ s Wort:
Όπως συµβαίνει µε άλλους SSRI, φαρµακοδυναµικές αλληλεπιδράσεις ενδέχεται να παρατηρηθούν κατά τη συγχορήγηση της φλουοξετίνης µε φυτικά σκευάσµατα που περιέχουν St John’ s Wort (Hypericum perforatum) µε αποτέλεσµα αύξηση των ανεπιθύµητων ενεργειών.
John’ s Wort (Hypericum perforatum) may occur, which may result in an increase of undesirable effects.
Κύηση: ∆εδοµένα από µεγάλο αριθµό κυήσεων που εκτέθηκαν σε φλουοξετίνη, δεν έδειξαν στοιχεία τερατογένεσης.
Data on a large number of exposed pregnancies do not indicate a teratogenic effect of fluoxetine.
Τα συµπτώµατα αυτά ενδέχεται να αποτελούν σεροτονινεργικές επιδράσεις ή σηµεία συνδρόµου απόσυρσης.
These symptoms may indicate either serotonergic effects
18/ 64
17/ 61
Γαλουχία:
or a withdrawal syndrome.
Είναι γνωστό ότι η φλουοξετίνη και ο µεταβολίτης της, νορφλουοξετίνη, απεκκρίνονται στο µητρικό γάλα.
The time to occur and the duration of these symptoms may be related to the long half-life of fluoxetine (4-6 days) and its active metabolite, norfluoxetine (4-16 days).
Οργανισµός ως σύνολο:
Body as a whole:
Υπερευαισθησία (π. χ. κνησµός, εξάνθηµα, κνίδωση, αναφυλακτοειδής αντίδραση, αγγειϊτιδα, αντιδράσεις τύπου ορονοσίας, αγγειοοίδηµα) (βλέπε Αντενδείξεις & Προειδοποιήσεις/ Προφυλάξεις κατά τη χρήση), ρίγη, σύνδροµο της σεροτονίνης, φωτοευαισθησία και πολύ σπάνια τοξική επιδερµική νεκρόλυση (σύνδροµο Lyell).
Hypersensitivity (e. g. pruritis, rash, urticaria, anaphylactoid reaction, vasculitis, serum sickness-like reaction, angioedema) (see ‘ Contraindications’ and ‘ Warnings’), chills, serotonin syndrome, photosensitivity, very rarely Toxic Epidermal Necrolysis (Lyell syndrome).
Πεπτικό σύστηµα:
Digestive system:
Γαστρεντερικές διαταραχές (π. χ. διάρροια, ναυτία, έµετος, δυσπεψία, δυσφαγία, µεταβολές στη γεύση), ξηροστοµία.
Gastrointestinal disorders (e. g. diarrhoea, nausea, vomiting, dyspepsia, dysphagia, taste perversion), dry mouth.
Nευρικό σύστηµα:
Nervous system:
Κεφαλαλγία, διαταραχές του ύπνου (π. χ. µη φυσιολογικά όνειρα, αϋπνία), ζάλη, ανορεξία, κόπωση (π. χ καταστολή, υπνηλία), ευφορία, παροδική υπερκινησία (π. χ. µυϊκές συσπάσεις, αταξία, τρόµος, µυόκλονος), επιληπτικές κρίσεις και ακαθησία/ ψυχοκινητική ανησυχία (βλέπε παράγραφο 4. 4 Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση).
Headache, sleep abnormalities (e. g. abnormal dreams, insomnia), dizziness, anorexia, fatigue (e. g. somnolence, drowsiness), euphoria, transient abnormal movement (e. g., twitching, ataxia, tremor, myoclonus), seizures and rarely psychomotor restlessness/ akathisia (see section 4.4 Special warning and precautions for use).
Ψευδαισθήσεις, µανιακή αντίδραση, σύγχυση, διέγερση, άγχος και συναφή συµπτώµατα (π. χ νευρικότητα), διαταραχές της συγκέντρωσης ή της διαδικασίας της σκέψης (π. χ αποπροσωποποίηση), επεισόδια πανικού, αυτοκτονικές σκέψεις και συµπεριφορές (οφειλόµενες κυρίως στην υποκείµενη νόσο) και πολύ σπάνια σύνδροµο σεροτονίνης.
Hallucinations, manic reaction, confusion, agitation, anxiety and associated symptoms (e. g. nervousness), impaired concentration and thought process (e. g. depersonalisation), panic attacks, suicidal thoughts and behaviour (these symptoms may be due to the underlying disease), very rarely serotonin syndrome.
Ουρογεννητικό σύστηµα:
Urinary retention, urinary frequency
Κατακράτηση ούρων, συχνουρία.
Sexual dysfunction (delayed or absent ejaculation, anorgasmia), priapism, galactorrhoea.
∆ιαταραχές αναπαραγωγικού συστήµατος:
Alopecia, yawn, abnormal vision (e. g., blurred vision, mydriasis), sweating, vasodilatation, arthralgia, myalgia, postural hypotension, ecchymosis.
Σεξουαλική δυσλειτουργία (καθυστερηµένη ή απούσα εκσπερµάτιση, ανοργασµία), πριαπισµός, γαλακτόρροια.
Other haemorrhagic manifestations (e. g., gynaecological haemorrhages, gastrointestinal bleedings and other cutaneous or mucous bleedings) have been reported rarely (see ‘ Precautions’, Haemorrhage).
Άλλες:
Hyponatraemia:
Αλωπεκία, χασµήµατα, διαταραχές όρασης (π. χ θάµβος όρασης, µυδρίαση), εφίδρωση, αγγειοδιαστολή, αρθραλγία, µυαλγία, ορθοστατική υπόταση, εκχύµωση.
Hyponatraemia (including serum sodium below 110 mmol/ l) has been rarely reported and appeared to be reversible when fluoxetine was discontinued.
Άλλες αιµορραγικές εκδηλώσεις (όπως γυναικολογικές ή γαστρεντερικές και λοιπές επιφανειακές ή βλεννογονικές αιµορραγίες) έχουν αναφερθεί σπάνια (βλέπε Παρ. 4. 4 Προειδοποιήσεις- Αιµορραγικές εκδηλώσεις).
The majority of reports were associated with older patients, and patients taking diuretics or otherwise volume depleted.
Υπονατριαιµία:
Pharyngitis, dyspnoea.
Υπονατριαιµία (συµπεριλαµβανοµένων περιπτώσεων µε τιµές νατρίου κάτω των 110mmοl/ L) έχει αναφερθεί σπάνια και φαίνεται να είναι αναστρέψιµη µετά τη διακοπή της φλουοξετίνης.
Pulmonary events (including inflammatory processes of varying histopathology and/ or fibrosis) have been reported rarely.
Ορισµένες από τις περιπτώσεις αυτές ενδέχεται να οφείλονται στο σύνδροµο της άµετρης έκκρισης της αντιδιουρητικής ορµόνης.
Dyspnoea may be the only preceding symptom.
19/ 64
18/ 61
Aναπνευστικό σύστηµα:
Withdrawal symptoms seen on discontinuation of fluoxetine treatments:
Φαρυγγίτιδα, δύσπνοια.
Discontinuation of fluoxetine commonly leads to withdrawal symptoms.
Συµβάµατα από το αναπνευστικό (περιλαµβανοµένων φλεγµονωδών αντιδράσεων, ποικίλλης ιστοπαθολογίας και/ ή ίνωσης) έχουν σπάνια αναφερθεί.
Dizziness, sensory disturbances (including paraesthesia), sleep disturbances (including insomnia and intense dreams), asthenia, agitation or anxiety, nausea and/ or vomiting, tremor and headache are the most commonly reported reactions.
Με τη διακοπή της αγωγής µε φλουοξετίνη έχουν αναφερθεί συχνά συµπτώµατα απόσυρσης.
Generally these events are mild to moderate and are self-limiting, however, in some patients they may be severe and/ or prolonged (see section 4.4 Special warnings and precautions for use).
Εποµένως, όταν η αγωγή µε (Επινοηθείσα Ονοµασία) ® δεν είναι πλέον απαραίτητη συνιστάται η προοδευτική διακοπή της δόσης (βλέπε παράγραφο 4. 2 ∆οσολογία και τρόπος χορήγησης και παράγραφο 4. 4 Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση).
It is therefore advised that when (Invented name)® treatment is no longer required, gradual discontinuation by dose tapering should be carried out (see section 4.2 Posology and Method of Administration and section 4.4 Special warnings and precautions for use).
Παιδιά και έφηβοι (παράγραφο 4. 4 Ιδιαίτερες προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση)
Children and adolescents (see section 4.4 Special warnings and precautions for use):
Σε παιδιατρικές κλινικές µελέτες, µανιακού τύπου αντιδράσεις περιλαµβανοµένων της µανίας και της υποµανίας έχουν αναφερθεί (2, 6% των ασθενών υπό φλουοξετίνη έναντι 0% υπό εικονικό φάρµακο), που οδήγησαν σε διακοπή της αγωγής στην πλειοψηφία των περιπτώσεων.
0% in placebo-controls), leading to discontinuation in the majority of cases.
Οι ασθενείς αυτοί δεν είχαν προηγούµενα επεισόδια υποµανίας- µανίας.
These patients had no prior episodes of hypomania/ mania.
Μετά από 19 εβδοµάδες αγωγής, οι παιδιατρικοί ασθενείς που έλαβαν φλουοξετίνη σε µία κλινική µελέτη, εµφάνισαν µέση αύξηση ύψους 1, 1 cm (p=0. 004) και µέση ελάττωση βάρους 1, 1Kg (p=0. 008) σε σύγκριση µε τους ασθενείς υπό εικονικό φάρµακο.
After 19 weeks of treatment, paediatric subjects treated with fluoxetine in a clinical trial gained an average of 1.1 cm less in height (p=0.004) and 1.1 kg less in weight (p=0.008) than subjects treated with placebo.
Μεµονωµένα περιστατικά ανεπιθύµητων συµβαµάτων που ενδεχοµένως υποδηλώνουν καθυστέρηση στην σεξουαλική ωρίµανση ή σεξουαλική δυσλειτουργία έχουν αναφερθεί κατά τη παιδιατρική κλινική χρήση (βλέπε επίσης παράγραφο 5. 3).
(see also section 5.3)
Μοιραίες εκβάσεις από υπερδοσολόγηση µε µόνη τη φλουοξετίνη, ήσαν εξαιρετικά σπάνιες.
Symptoms of overdose have included nausea, vomiting, seizures, cardiovascular dysfunction ranging from asymptomatic arrhythmias to cardiac arrest, pulmonary dysfunction, and signs of altered CNS status ranging from excitation to coma.
Συνιστάται η παρακολούθηση των καρδιακών και άλλων ζωτικών σηµείων του ασθενούς, σε συνδυασµό µε την εφαρµογή άλλων γενικών συµπτωµατικών και υποστηρικτικών µέτρων. ∆εν υπάρχει ειδικό αντίδοτο για τη φλουοξετίνη.
No specific antidote is known.
Ο ενεργοποιηµένος άνθρακας, ο οποίος µπορεί να χρησιµοποιηθεί µε σορβιτόλη, µπορεί να είναι το ίδιο ή περισσότερο αποτελεσµατικός από την πρόκληση εµέτου ή την πλύση του στοµάχου.
In managing overdosage, consider the possibility of multiple drug involvement.
Κατά την αντιµετώπιση της υπερδοσολογίας, σκεφθείτε
An extended time for close medical observation may be needed in patients who have taken excessive quantities of a tricyclic antidepressant if they are also taking, or have recently taken, fluoxetine.
20/ 64
19/ 61
τη πιθανότητα εµπλοκής πολλών φαρµάκων.
Fluoxetine is a selective inhibitor of serotonin reuptake, and this probably accounts for the mechanism of action.
Ν06Α Β03.
Fluoxetine has practically no affinity to other receptors such as α 1-, α 2-, and β -adrenergic, serotonergic; dopaminergic; histaminergic1; muscarinic; and GABA receptors.
Μείζονα Καταθλιπτικά Επεισόδια:
Major depressive episodes:
Κλινικές µελέτες σε ασθενείς µε µείζονα καταθλιπτικά επεισόδια έχουν διεξαχθεί σε σύγκριση µε εικονικό φάρµακο (placebo) και µε άλλες δραστικές ουσίες.
Clinical trials in patients with major depressive episodes have been conducted versus placebo and active controls.
Το (Επινοηθείσα ΟΝΟΜΑΣΊΑ) έχει δείξει σηµαντικά ανώτερη αποτελεσµατικότητα, σε σύγκριση µε το εικονικό φάρµακο, όπως υπολογιζόταν µε τη Κλίµακα Εκτίµησης της Κατάθλιψης κατά Hamilton (Hamilton Depression Rating Scale/ HAM- D).
(Invented name)® has been shown to be significantly more effective than placebo as measured by the Hamilton Depression Rating Scale (HAM-D).
Στις µελέτες αυτές, το (Επινοηθείσα ΟΝΟΜΑΣΊΑ) επέφερε στατιστικά υψηλότερα ποσοστά ανταπόκρισης (οριζόταν η κατά τουλάχιστον 50% ελάττωση στη βαθµολογία της κλίµακας HAM- D) και ύφεσης συγκριτικά µε το εικονικό φάρµακο (placebo).
In these studies, (Invented name)® produced a significantly higher rate of response (defined by a 50% decrease in the HAM-D score) and remission, compared to placebo.
∆οσολογική ανταπόκριση:
Dose response:
Κλινικές µελέτες σε ασθενείς µε µείζονα καταθλιπτικά επεισόδια, που λάµβαναν µία σταθερή χορηγούµενη δοσολογία, παρατηρήθηκε µία επίπεδη καµπύλη δόσης - ανταπόκρισης, που υποδηλώνει ότι δεν αναµένεται ανώτερη θεραπευτική αποτελεσµατικότητα µε µεγαλύτερες χορηγούµενες, από την συνιστώµενη, δόσεις.
In the fixed dose studies of patients with major depression there is a flat dose response curve, providing no suggestion of advantage in terms of efficacy for using higher than the recommended doses.
Ιδεοληπτική- Ψυχαναγκαστική ∆ιαταραχή:
Obsessive-compulsive disorder:
Σε βραχείας διάρκειας (µέχρι 24 εβδοµάδες) µελέτες, η φλουοξετίνη έδειξε στατιστικά σηµαντικά µεγαλύτερη αποτελεσµατικότητα από το εικονικό φάρµακο (placebo).
In short-term trials (under 24 weeks), fluoxetine was shown to be significantly more effective than placebo.
Υπήρξε θεραπευτικό αποτέλεσµα στα 20mg/ ηµερησίως, αλλά οι µεγαλύτερες δόσεις (40 ή 60 mg/ ηµερησίως) έδειξαν µεγαλύτερα ποσοστά ανταπόκρισης.
There was a therapeutic effect at 20 mg/ day, but higher doses (40 or 60 mg/ day) showed a higher response rate.
Σε βραχείας διάρκειας (µέχρι 16 εβδοµάδες) µελέτες, σε περιπατητικούς ασθενείς που εκπληρούσαν τα κριτήρια του DSM- III- R, για τη ψυχογενή βουλιµία, η φλουοξετίνη 60mg/ ηµερησίως ήταν στατιστικά σηµαντικά περισσότερο αποτελεσµατική, σε σύγκριση µε το εικονικό φάρµακο (placebo), στην ελάττωση των επεισοδίων υπερφαγίας (Binge- eating) καθώς και των αντιρροπηστικών δραστηριοτήτων.
In short term trials (under 16 weeks), in out-patients fulfilling DSM-III-R-criteria for bulimia nervosa, fluoxetine 60 mg/ day was shown to be significantly more effective than placebo for the reduction of bingeing and purging activities.
Εντούτοις, δεν ήταν δυνατόν να διεξαχθεί συµπέρασµα σχετικά µε τη µακροχρόνια αποτελεσµατικότητα της φλουοξετίνης.
However, for long-term efficacy no conclusion can be drawn.
∆ύο κλινικές µελέτες- ελεγχόµενες µε εικονικό φάρµακο (placebo) έχουν διεξαχθεί σε ασθενείς που εκπληρούσαν τα διαγνωστικά κριτήρια του DSM- IV για Προεµµηνορρυσιακή ∆υσφορική ∆ιαταραχή (Premenstrual Dysphoric Disorder- PMDD).
Two placebo-controlled studies were conducted in patients meeting Pre-Menstrual Dysphoric Disorder (PMDD) diagnostic criteria according to DSM-IV.
Οι ασθενείς συµµετείχαν στη µελέτη εάν είχαν συµπτώµατα επαρκούς σοβαρότητας ώστε να επηρεάζεται η κοινωνική και η επαγγελµατική λειτουργικότητα και οι σχέσεις τους µε τους συνανθρώπους.
Patients using oral contraceptives were excluded.
Οι ασθενείς που ελάµβαναν από του στόµατος αντισυλληπτικά αποκλείσθηκαν.
In the first study of continuous 20 mg daily dosing for 6 cycles, improvement was observed in the primary efficacy parameter (irritability, anxiety and dysphoria).
καταγράφονται σε Ηµερήσια Βάση - Daily Record of Severity of Problems).
In the second study, with intermittent luteal phase dosing (20 mg daily for 14 days) for 3 cycles, improvement was observed in the primary efficacy parameter (Daily Record of Severity of Problems score).
Μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια (σε παιδιά και εφήβους):
Major depressive episodes (children and adolescents):
Κλινικές µελέτες σε παιδιά και εφήβους, ηλικίας 8 ετών και µεγαλύτερης, έχουν διεξαχθεί σε σύγκριση µε εικονικό φάρµακο.
Clinical trials in children and adolescents aged 8 years and above have been conducted versus placebo.
Το (Επινοηθείσα Ονοµασία) ®, σε δόση 20mg/ ηµερησίως, έχει δειχθεί ότι ήταν στατιστικά σηµαντικά περισσότερο αποτελεσµατικό σε σύγκριση µε το εικονικό φάρµακο, σε δύο µικρής- διάρκειας κύριες µελέτες, όπως µετρήθηκαν από την ελάττωση στη συνολική βαθµολογία της Αναθεωρηµένης - Κλίµακας Μέτρησης Παιδιατρικής Κατάθλιψης - (Childhood Depression rating Scale- Revised / CDRS - R) και της Κλίµακας Εκτίµησης της Κλινικής Σφαιρικής Εντύπωσης- Βελτίωσης της Κατάθλιψης (Clinical Global Impression of Improvement/ CGI).
(Invented name)®, at a dose of 20mg, has been shown to be significantly more effective than placebo in two short-term pivotal studies, as measured by the reduction of Childhood Depression Rating Scale-Revised (CDRS-R) total scores and Clinical Global Impression of Improvement (CGI-I) scores.
Στις δύο κλινικές µελέτες, οι ασθενείς πληρούσαν τα διαγνωστικά κριτήρια για µέτρια έως σοβαρά Μείζονα Καταθλιπτικά Επεισόδια (σύµφωνα µε DSM- IΙΙ ή DSM- IV) µε τρείς διαφορετικές εκτιµήσεις από ειδικούς παιδοψυχιάτρους.
In both studies, patients met criteria for moderate to severe MDD (DSM-III or DSM-IV) at three different evaluations by practising child psychiatrists.
Η αποτελεσµατικότητα, στις µελέτες αυτές της φλουοξετίνης, ενδέχεται να εξαρτάται από την εισαγωγή ενός επιλεγµένου πληθυσµού ασθενών (οι οποίοι δεν εµφάνισαν αυτόµατη ανάρρωση εντός χρονικού διαστήµατος 3- 5 εβδοµάδων και η κατάθλιψη παρέµενε έντονα εµφανής στη φυσιογνωµία τους).
Efficacy in the fluoxetine trials may depend on the inclusion of a selective patient population (one that has not spontaneously recovered within a period of 3-5 weeks and whose depression persisted in the face of considerable attention).
Τα ποσοστά ανταπόκρισης (η πρωταρχική µέτρηση αποτελεσµατικότητας οριζόταν από την ελάττωση κατά 30% στην βαθµολογία CDRS- R) έδειξαν µία στατιστικά σηµαντική διαφορά στη µία από τις δύο πιλοτικές µελέτες (58% στην οµάδα υπό φλουοξετίνη έναντι 32% υπό εικονικό φάρµακο, p=0. 013 και 65% στην οµάδα υπό φλουοξετίνη έναντι 54% υπό εικονικό φάρµακο, p=0. 093).
Response rates (the primary endpoint, defined as a 30% decrease in the CDRS-R score) demonstrated a statistically significant difference in one of the two pivotal studies (58% for fluoxetine versus 32% for placebo, P=0.013 and 65% for fluoxetine versus 54% for placebo, P=0.093).
Στις δύο κλινικές µελέτες, η µέση απόλυτη µεταβολή της βαθµολογίας CDRS- R, από την αρχική εκτίµηση έως την τελική µέτρηση, ήταν 20 στην οµάδα υπό φλουοξετίνη έναντι 11 υπό εικονικό φάρµακο, p=0. 002 και 22 στην οµάδα υπό φλουοξετίνη έναντι 15 υπό εικονικό φάρµακο, p < 0. 001.
In these two studies the mean absolute changes in CDRS-R from baseline to endpoint were 20 for fluoxetine versus 11 for placebo, P=0.002 and 22 for fluoxetine versus 15 for placebo, P < 0.001.
20- 40 l/ kg).
5.2.
Μεταβολισµός:
Pharmacokinetic properties
Αποβολή:
Absorption
EMEA/ CHMP/ 46089/ 2006/ EL Ειδικοί πληθυσµοί: - Ηλικιωµένοι –
EMEA/ CHMP/ 46089/ 2006/ EN
22/ 64
20/ 61
Οι φαρµακοκινητικές παράµετροι δεν µεταβάλλονται σε υγιείς ηλικιωµένους, όταν συγκρίνονται µε εκείνες των νεαρότερων ατόµων.
The bioavailability is not affected by food intake.
- Παιδιά και έφηβοι:
Steady-state plasma concentrations are achieved after dosing for several weeks.
Η µέση συγκέντρωση της φλουοξετίνης στα παιδιά είναι περίπου 2- πλάσια ανώτερη από αυτή των ενηλίκων ασθενών και η µέση συγκέντρωση της νορφλουοξετίνης είναι 1, 5- πλάσια ανώτερη από αυτή των ενηλίκων.
Metabolism Fluoxetine has a non-linear pharmacokinetic profile with first pass liver effect.
Οι συγκεντρώσεις στο πλάσµα στη σταθερή κατάσταση µεταβάλλονται από το βάρος σώµατος του ασθενούς και είναι υψηλότερες στα παιδιά µε χαµηλότερο βάρος (βλέπε Παρ.
Maximum plasma concentration is generally achieved 6 to 8 hours after administration.
4. 2 ∆οσολογία και τρόπος χορήγησης).
Fluoxetine is extensively metabolised by the polymorphic enzyme CYP2D6.
Όπως στους ενήλικες ασθενείς, οι συγκεντρώσεις της φλουοξετίνης και της νορφλουοξετίνης αθροίζονται εκτεταµένα µετά τη συνεχή χορήγηση πολλαπλών δόσεων και οι σταθερές συγκεντρώσεις στο πλάσµα επιτυγχάνονται µετά τη συνεχή ηµερήσια χορήγηση επί 3- 4 εβδοµάδες.
Fluoxetine is primarily metabolised by the liver to the active metabolite norfluoxetine (desmethylfluoxetine), by desmethylation.
- Ασθενείς µε Ηπατική ανεπάρκεια:
Elimination The elimination half-life of fluoxetine is 4 to 6 days and for norfluoxetine 4 to16 days.
Σε ασθενείς µε ηπατική ανεπάρκεια (αλκοολική κίρρωση) οι ηµιπερίοδοι ζωής της φλουοξετίνης χορήγηση θα δόσης.
Fluoxetine is secreted into breast milk.
και της νορφλουοξετίνης, αυξήθηκαν σε 7 έως 12 ηµέρες, αντίστοιχα.
The mean fluoxetine concentration in children is approximately 2- fold higher than that observed in adolescents and the mean norfluoxetine concentration 1.5-fold higher.
Εποµένως η πρέπει να γίνεται µε χαµηλότερες δόσεις ή µε µικρότερη συχνότητα λήψης της
Steady state plasma concentrations are dependent on body weight and are higher in lower weight children (see 4.2 Posology and method of administration).
- Ασθενείς µε Νεφρική ανεπάρκεια:
As in adults, fluoxetine and norfluoxetine accumulated extensively following multiple oral dosing; steady-state concentrations were achieved within 3 to 4 weeks of daily dosing. • Hepatic insufficiency:
Μετά την εφ' άπαξ χορήγηση φλουοξετίνης σε ασθενείς µε ήπια, µέτρια
In case of hepatic insufficiency (alcoholic cirrhosis), fluoxetine and norfluoxetine half-lives are increased to 7 and 12 days, respectively.
(ανουρία) νεφρική ανεπάρκεια, οι φαρµακοκινητικές παράµετροι ήσαν παρόµοιες µε εκείνες σε υγιείς εθελοντές.
After single-dose administration of fluoxetine in patients with mild, moderate or complete (anuria) renal insufficiency, kinetic parameters have not been altered when compared to healthy volunteers.
∆εν υπάρχουν στοιχεία καρκινογένεσης, εµφάνισης µεταλλάξεων ή ελάττωσης της γονιµότητας, τόσο σε µελέτες in vitro όσο και σε µελέτες µε πειραµατόζωα.
There is no evidence of carcinogenicity or mutagenicity from in vitro or animal studies.