natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εφόσον η κλινική εµπειρία είναι περιορισµένη, στην περίπτωση του συνδυασµού βαρφαρίνης και tolcapone θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά οι παράµετροι πήξης του αίµατος όποτε χορηγούνται συγχρόνως αυτά τα φάρµακα.
Since clinical information is limited regarding the combination of warfarin and tolcapone, coagulation parameters should be monitored when these drugs are co-administered.
Η tolcapone δεν µεταβάλλει τη φαρµακοκινητική της δεσιπραµίνης, παρόλο που και τα δύο φάρµακα µεταβολίζονται κυρίως µε το σχηµατισµό γλυκουρονιδίων.
Tolcapone did not change the pharmacokinetics of desipramine, even though both drugs share glucuronidation as their main metabolic pathway.
Φάρµακα που προκαλούν αύξηση των κατεχολαµινών:
Drugs that increase catecholamines:
Καθώς η tolcapone παρεµβαίνει στο µεταβολισµό των κατεχολαµινών, είναι θεωρητικά πιθανό να σηµειωθούν αλληλεπιδράσεις µε άλλα φάρµακα που επηρεάζουν τα επίπεδα των κατεχολαµινών.
Since tolcapone interferes with the metabolism of catecholamines, interactions with other drugs affecting catecholamine levels are theoretically possible.
Η tolcapone δε βρέθηκε να επηρεάζει τη δράση της εφεδρίνης, ενός εµµέσου συµπαθοµιµητικού φαρµάκου, στις αιµοδυναµικές παραµέτρους ή στα επίπεδα των κατεχολαµινών του πλάσµατος, είτε κατά την ανάπαυση είτε κατά την άσκηση.
Tolcapone did not influence the effect of ephedrine, an indirect sympathomimetic, on hemodynamic parameters or plasma catecholamine levels, either at rest or during exercise.
Καθώς η tolcapone δε µεταβάλλει την ανοχή στην εφεδρίνη, τα δύο αυτά φάρµακα µπορούν να συγχορηγούνται.
Since tolcapone did not alter the tolerability of ephedrine, these drugs can be co-administered.
Όταν το Tasmar χορηγήθηκε συγχρόνως µε λεβοντόπα/ καρβιντόπα και δεσιπραµίνη, δεν σηµειώθηκε σηµαντική µεταβολή της αρτηριακής πίεσης, των καρδιακών παλµών και των συγκεντρώσεων της δεσιπραµίνης στο πλάσµα.
When Tasmar was given together with levodopa/ carbidopa and desipramine, there was no significant change in blood pressure, pulse rate and plasma concentrations of desipramine.
Συνολικά, η συχνότητα εµφάνισης ανεπιθύµητων ενεργειών αυξήθηκε ελαφρώς.
Overall, the frequency of adverse events increased slightly.
Οι ανεπιθύµητες αυτές ενέργειες ήταν αναµενόµενες µε βάση τις γνωστές ανεπιθύµητες ενέργειες καθενός από τα τρία αυτά φάρµακα.
These adverse events were predictable based on the known adverse reactions to each of the three drugs individually.
Εποµένως, χρειάζεται προσοχή όταν χορηγούνται ισχυροί αναστολείς πρόσληψης νοραδρεναλίνης όπως η δεσιπραµίνη, η µαπροτιλίνη, ή η βενλαφαξίνη σε ασθενείς µε νόσο του Parkinson στους οποίους εφαρµόζεται αγωγή µε Tasmar και σκευάσµατα λεβοντόπα.
Therefore, caution should be exercised when potent noradrenaline uptake inhibitors such as desipramine, maprotiline, or venlafaxine are administered to Parkinson’ s disease patients being treated with Tasmar and levodopa preparations.
Σε κλινικές µελέτες, ασθενείς που λάµβαναν Tasmar/ σκευάσµατα λεβοντόπα ανέφεραν παρόµοιες ανεπιθύµητες ενέργειες ανεξάρτητα από το εάν έπαιρναν συγχρόνως σελεγιλίνη (αναστολέα της ΜΑΟ- Β).
In clinical trials, patients receiving Tasmar/ levodopa preparations reported a similar adverse event profile independent of whether or not they were also concomitantly administered selegiline (a MAO-B inhibitor).
∆εν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της tolcapone σε έγκυες γυναίκες.
There are no adequate data from the use of tolcapone in pregnant women.
Συνεπώς, το Tasmar θα πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της κύησης µόνο αν το πιθανό όφελος δικαιολογεί την πιθανή έκθεση του εµβρύου σε κίνδυνο.
Therefore, Tasmar should be used during pregnancy only if the potential benefit justifies the potential risk to the foetus.
Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν ότι η tolcapone εκκρίνεται στο µητρικό γάλα.
In animal studies, tolcapone was excreted into maternal milk.
Η ασφάλεια της tolcapone σε βρέφη δεν είναι γνωστή και συνεπώς οι γυναίκες που λαµβάνουν Tasmar δεν πρέπει να θηλάζουν.
The safety of tolcapone in infants is unknown; therefore, women should not breast-feed during treatment with Tasmar.
∆εν πραγµατοποιήθηκαν µελέτες σχετικά µε τις επιδράσεις του Tasmar στην ικανότητα οδήγησης και χειρισµού µηχανών.
No studies on the effects of Tasmar on the ability to drive and use machines have been performed.
7 ∆εν έχει αποδειχθεί σε κλινικές µελέτες ότι το Tasmar επηρεάζει την ικανότητα του ασθενούς να οδηγεί και να χειρίζεται µηχανήµατα.
There is no evidence from clinical studies that Tasmar adversely influences a patient’ s ability to drive and use machines.
Θα πρέπει όµως οι ασθενείς να γνωρίζουν ότι, εξαιτίας των συµπτωµάτων της νόσου του Parkinson, µπορεί να µειωθεί η ικανότητά τους να οδηγούν και να χειρίζονται µηχανήµατα.
However patients should be advised that their ability to drive and operate machines may be compromised due to their Parkinson’ s disease symptoms.
Το Tasmar, ως ένας αναστολέας COMT, είναι γνωστό ότι αυξάνει τη βιοδιαθεσιµότητα της συγχορηγούµενης λεβοντόπα.
Tasmar, as a COMT inhibitor, is known to increase the bioavailability of the co-adminstered levodopa.
Η επακόλουθη αύξηση της ντοπαµινεργικής δράσης µπορεί να οδηγήσει στις ντοπαµινεργικές ανεπιθύµητες ενέργειες που παρατηρούνται µετά τη θεραπεία µε αναστολείς COMT.
The consequent increase in dopaminergic stimulation can lead to the dopaminergic side effects observed after treatment with COMT inhibitors.
Σε ασθενείς που λαµβάνουν θεραπεία µε λεβοντόπα και εµφανίζουν υπνηλία και/ ή επεισόδια αιφνίδιας έναρξης ύπνου θα πρέπει να γίνει σύσταση να απέχουν από την οδήγηση ή ενασχόληση µε δραστηριότητες όπου µειωµένη εγρήγορση θα µπορούσε να θέσει αυτούς ή άλλους σε κίνδυνο σοβαρού τραυµατισµού ή θανάτου (π. χ. χειρισµός µηχανηµάτων) µέχρι την επίλυση αυτών των επαναλαµβανόµενων επεισοδίων και της υπνηλίας (βλέπε επίσης Λήµµα 4. 4).
Patients being treated with Levodopa and presenting with somnolence and/ or sudden sleep episodes must be informed to refrain from driving or engaging in activities where impaired alertness may put themselves or others at risk of serious injury or death (e. g. operating machines) until such recurrent episodes and somnolence have resolved (see also Section 4.4)
Οι συχνότερα παρατηρούµενες ανεπιθύµητες ενέργειες που συνδέονταν µε τη χρήση του Tasmar και που παρατηρήθηκαν σε µεγαλύτερη συχνότητα σε σύγκριση µε την οµάδα ασθενών του εικονικού φαρµάκου παρατίθενται στον ακόλουθο πίνακα.
The most commonly observed adverse events associated with the use of Tasmar, occurring more frequently than in placebo-treated patients are listed in the table below.
Ωστόσο το Tasmar, ως αναστολέας COMT, είναι γνωστό ότι αυξάνει τη βιοδιαθεσιµότητα της συγχορηγούµενης λεβοντόπα.
However, Tasmar, as a COMT inhibitor, is known to increase the bioavailability of the co-adminstered levodopa.
Η επακόλουθη αύξηση της ντοπαµινεργικής δράσης µπορεί να οδηγήσει σε ντοπαµινεργικές ανεπιθύµητες ενέργειες που παρατηρούνται µετά την αγωγή µε αναστολείς COMT.
The consequent increase in dopaminergic stimulation can lead to the dopaminergic side effects observed after treatment with COMT inhibitors.
Οι συχνότερες αυτών ήταν αυξηµένη δυσκινησία, ναυτία, έµετος, κοιλιακό άλγος, συγκοπή, ορθοστατικά συµπτώµατα, δυσκοιλιότητα, διαταραχές ύπνου, υπνηλία, ψευδαίσθηση.
The most common of these are increased dyskinesia, nausea, vomiting, abdominal pain, syncope, orthostatic complains, constipation, sleep disorders, somnolence, hallucination.
Η µόνη ανεπιθύµητη ενέργεια που οδήγησε συχνά κατά τις κλινικές δοκιµές σε διακοπή του Tasmar ήταν η διάρροια (βλέπε 4. 4).
The only adverse event commonly leading to discontinuation of Tasmar in clinical trials was diarrhoea (see 4.4).
Σε ποσοστό 1% των ασθενών που λάµβαναν 100 mg Tasmar τρεις φορές την ηµέρα και 3% των ασθενών που λάµβαναν 200 mg τρεις φορές την ηµέρα, εµφανίστηκαν τιµές αµινοτρανσφεράσης της αλανίνης (ALT) µεγαλύτερες των τριών φορών της ανώτερης φυσιολογικής τιµής (ULN).
Increases to more than three times the upper limit of normal (ULN) in alanine aminotransferase (ALT) occurred in 1% of patients receiving Tasmar 100 mg three times daily, and 3% of patients at 200 mg three times daily.
Οι αυξήσεις συνήθως παρουσιάζονταν µέσα σε 6 µε 12 εβδοµάδες από την έναρξη της αγωγής και δεν σχετίστηκαν µε κάποια κλινικά σηµεία ή συµπτώµατα.
The increases usually appeared within 6 to 12 weeks of starting treatment, and were not associated with any clinical signs or symptoms.
Στις µισές περίπου περιπτώσεις, τα επίπεδα των τρανσαµινασών επανήλθαν αυτόµατα στις αρχικές τιµές ενώ οι ασθενείς συνέχιζαν την αγωγή µε Tasmar.
In about half the cases, transaminase levels returned spontaneously to baseline values whilst patients continued Tasmar treatment.
Στις υπόλοιπες περιπτώσεις, όταν διακόπηκε η αγωγή, τα επίπεδα τρανσαµινασών επανήλθαν στα επίπεδα προ της αγωγής.
For the remainder, when treatment was discontinued, transaminase levels returned to pre-treatment levels.
Κατά τη διάρκεια της χρήσης µετά την κυκλοφορία του φαρµάκου έχουν αναφερθεί σπάνια περιστατικά σοβαρής ηπατοκυτταρικής βλάβης µε επακόλουθο το θάνατο (βλέπε 4. 4).
Rare cases of severe hepatocellular injury resulting in death have been reported during marketed use (see 4.4).
Μεµονωµένα περιστατικά ασθενών µε συµπτωµατολογία που υποδήλωνε Σύµπλεγµα Κακοήθους Νευροληπτικού Συνδρόµου (βλέπε 4. 4) έχουν αναφερθεί µετά από µείωση ή διακοπή του Tasmar και µετά από εισαγωγή Tasmar όταν αυτό συνοδευόταν από µία σηµαντική µείωση των άλλων συγχορηγούµενων ντοπαµινεργικών φαρµάκων.
Isolated cases of patients with symptoms suggestive of Neuroleptic Malignant Syndrome Symptom Complex (see 4.4) have been reported following reduction or discontinuation of Tasmar and following introduction of Tasmar when this was accompanied by a significant reduction in other concomitant dopaminergic medications.
Επιπροσθέτως, έχει παρατηρηθεί σε λίγους ασθενείς ραβδοµυόλυση, δευτερευόντως σε σχέση µε τη σοβαρή δυσκινησία ή το NMS.
In addition, rhabdomyolysis, secondary to NMS or severe dyskinesia, has been observed.
Αποχρωµατισµός ούρων:
Urine discolouration:
Η tolcapone και οι µεταβολίτες της είναι κίτρινου χρώµατος και µπορούν να προκαλέσουν έντονο χρωµατισµό των ούρων του ασθενούς, φαινόµενο χωρίς παθολογική σηµασία.
Tolcapone and its metabolites are yellow and can cause a harmless intensification in the colour of the patient’ s urine.
Εµπειρία µε Tasmar που ελήφθη από παράλληλες, ελεγχόµενες µε εικονικό φάρµακο, τυχαιοποιηµένες µελέτες σε ασθενείς µε νόσο του Πάρκινσον δίδεται στον ακόλουθο πίνακα,
Experience with Tasmar obtained in parallel placebo-controlled randomised studies in patients with Parkinson’ s disease is shown in the following table, which lists adverse reactions with a potential relationship to Tasmar.
8 που περιλαµβάνει ανεπιθύµητες ενέργειες, που ενδεχοµένως σχετίζονται µε τη χρήση του Tasmar.
Summary of potentially Tasmar-related adverse reactions, with crude incidence rates for the phase III placebo-controlled studies:
Πίνακας δυνητικά σχετιζόµενων µε το Tasmar ανεπιθύµητων αντιδράσεων µε τις συνολικές συχνότητες εµφάνισης αυτών σε ελεγχόµενες µε εικονικό φάρµακο κλινικές µελέτες φάσης ΙΙΙ:
7
100 mg tid
100 mg tid
200 mg tid
200 mg tid
Έκταση *
Incidence*
Πλασέµπ ο N=298 (%)
Adverse Events Placebo N=298 (%)
Τολκαπόνη N=296 (%)
Tolcapone N=296 (%)
Τολκαπόνη N=298 (%)
Tolcapone N=298 (%)
∆ιαταραχές του γαστρεντερικού συστήµατος
Gastrointestinal disorders Very common Nausea Anorexia Diarrhoea Common Vomiting Constipation Xerostomia
Πολύ Συχνά
17.8 12.8 7.7 3.7 5.0 2.3
Ναυτία
30.4 18.9 15.5 8.4 6.4 4.7
Ανορεξία ∆ιάρροια
34.9 22.8 18.1 9.7 8.4 6.4
3, 7 5, 0 2, 3 2, 7 1, 7
Abdominal pain 2.7 Dyspepsia 1.7
8, 4 6, 4 4, 7 4, 7 4, 1
4.7 4.1
9, 7 8, 4 6, 4 5, 7 3, 0
5.7 3.0
Στηθικός πόνος
Chest pain 1.3
Λοίµωξη της ανωτέρας αναπνευστικής οδού
Upper 3.4 respiratory tract infection
∆ιαταραχές του νευρικού συστήµατος
Nervous system disorders Very common Dyskinesia Dystonia Headache Dizziness Common Hypokinesia Psychiatric disorders Very common Sleep disorder Excessive dreaming
∆υσκινησία
19.8 17.1 7.4 9.7 0.7 18.1 17.1
Υποκινησία
41.9 18.6 9.8 13.2 0.7 23.6 21.3
∆ιαταραχές ύπνου
51.3 22.1 11.4 6.4 2.7 24.8 16.4
Πολλά όνειρα Υπνηλία Σύγχυση Παραισθήσεις
Somnolence Confusion Hallucination Renal and urinary Common Urine disorders discoloration
21, 3 17, 9 10, 5 8, 4
17.9 10.5 8.4 2.4
16, 4 14, 4 10, 4 10, 4
14.4 10.4 10.4 7.4
∆ιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
Respiratory, thoracic and Common Influenza mediastinal disorders
∆ιαταραχές του αναπνευστικού συστήµατος, του θώρακα και του µεσοθωρακίου
Skin and subcutaneous Common Sweating tissue disorders increased
Κατηγορία οργάνου συστήµατος
Vascular disorders Very common Orthostatic complaints
Συγκοπή
Common Syncope
* Πολύ συχνά (> 1/ 10); Συχνά (> 1/ 100 < 1/ 10); Όχι συχνά (> 1/ 1. 000 < 1/ 100); Σπάνια (1/ 10. 000 < 1/ 1. 000); Πολύ σπάνια (< 1/ 10. 000)
* Very common (> 1/ 10); common (> 1/ 100< 1/10), uncommon (> 1/1,000 < 1/ 100); rare (1/10,000 < 1/ 1,000); very rare (< 1/10,000)
Έχουν αναφερθεί µεµονωµένα περιστατικά είτε τυχαίας είτε εκούσιας υπερδοσολογίας µε δισκία tolcapone.
Isolated cases of either accidental or intentional overdose with tolcapone tablets have been reported.
Ωστόσο, οι κλινικές συνθήκες αυτών των περιστατικών ήταν τόσο διαφοροποιηµένες που δεν είναι δυνατόν να εξαχθούν γενικά συµπεράσµατα από αυτά.
However clinical circumstances of these cases were so diverse, that no general conclusions can be drawn from the cases.
Η µεγαλύτερη δόση tolcapone που χορηγήθηκε σε ανθρώπους ήταν 800 mg τρεις φορές την ηµέρα, µε και χωρίς συγχορήγηση λεβοντόπα, σε µια µελέτη διάρκειας µιας εβδοµάδας στην οποία συµµετείχαν υγιείς ηλικιωµένοι, εθελοντές.
The highest dose of tolcapone administered to humans was 800 mg three times daily, with and without levodopa coadministration, in a one week study in healthy elderly volunteers.
Οι µέγιστες συγκεντρώσεις της tolcapone στο πλάσµα, στη δοσολογία αυτή, ήταν κατά µέσο όρο 30 µg/ ml (έναντι 3 και 6 µg/ ml µε δόσεις 100 mg τρεις φορές ηµερησίως και 200 mg τρεις φορές ηµερησίως tolcapone αντιστοίχως).
The peak plasma concentrations of tolcapone at this dose were on average 30 µg/ ml (compared to 3 and 6 µg/ ml with 100 mg tid and 200 mg tid of tolcapone respectively).
Παρατηρήθηκαν ναυτία, έµετοι και ζάλη, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που η tolcapone συνδυαζόταν µε λεβοντόπα.
Nausea, vomiting and dizziness were observed, particularly in combination with levodopa.
Αντιµετώπιση της υπερδοσολογίας:
8 Management of overdose:
Συνιστάται εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκοµείο, όπου θα πρέπει να εφαρµοστεί γενική υποστηρικτική αγωγή.
General supportive care is indicated.
Με βάση τις φυσικοχηµικές ιδιότητες της tolcapone, η αιµοκάθαρση δεν είναι πιθανό να αποβεί χρήσιµη.
Based on the physicochemical properties of the compound, hemodialysis is unlikely to be of benefit.
Η tolcapone είναι ένας ισχυρός, εκλεκτικός και αναστρέψιµος αναστολέας της κατεχολ- Ο - µεθυλοτρανσφεράσης (COMT), χορηγούµενος από το στόµα.
Tolcapone is an orally active, selective and reversible catechol-O-methyltransferase (COMT) inhibitor.
Όταν χορηγείται συγχρόνως µε λεβοντόπα και µε έναν αναστολέα της αποκαρβοξυλάσης των αρωµατικών αµινοξέων (AADC - I), οδηγεί στην επίτευξη σταθερότερων επιπέδων λεβοντόπα στο πλάσµα ελαττώνοντας το µεταβολισµό της λεβοντόπα σε 3- µεθοξυ- 4- υδροξυ- L- φαινυλαλανίνη (3- OMD).
Administered concomitantly with levodopa and an aromatic amino acid decarboxylase inhibitor (AADC-I), it leads to more stable plasma levels of levodopa by reducing metabolism of levodopa to 3-methoxy-4-hydroxy-L-phenylalanine (3-OMD).
Υψηλά επίπεδα 3- OMD στο πλάσµα έχουν συσχετιστεί µε µικρή ανταπόκριση στη λεβοντόπα των ασθενών µε νόσο του Parkinson.
High levels of plasma 3-OMD have been associated with poor response to levodopa in Parkinson’ s disease patients.
Η tolcapone ελαττώνει σηµαντικά το σχηµατισµό 3- OMD.
Tolcapone markedly reduces the formation of 3-OMD.
Αντιπαρκινσονικό φάρµακο, Κωδικός ATC:
Anti-Parkinson drug, ATC code:
N04BX01
NO4BX01
Κλινική φαρµακολογία:
Clinical pharmacology
Μελέτες σε υγιείς εθελοντές έχουν δείξει ότι η tolcapone, µετά από χορήγηση από το στόµα, προκαλεί αναστρέψιµη αναστολή της δράσης της COMT των ανθρώπινων ερυθροκυττάρων.
Studies in healthy volunteers have shown that tolcapone reversibly inhibits human erythrocyte COMT activity after oral administration.
Η αναστολή αυτή συνδέεται στενά µε τη συγκέντρωση της tolcapone στο πλάσµα.
The inhibition is closely related to plasma tolcapone concentration.
Κατά τη χορήγηση 200 mg tolcapone, η µέγιστη αναστολή της δράσης της COMT των ερυθροκυττάρων είναι, κατά µέσο όρο, µεγαλύτερη από 80%.
With 200 mg tolcapone, maximum inhibition of erythrocyte COMT activity is, on average, greater than 80%.
Κατά τη χορήγηση 200 mg Tasmar, τρεις φορές την ηµέρα, η αναστολή της ερυθροκυτταρικής COMT είναι περίπου 30% έως 45%, στο χαµηλότερο σηµείο χωρίς να διαπιστωθεί ανάπτυξη ανοχής.
During dosing with Tasmar 200 mg three times daily, erythrocyte COMT inhibition at trough is 30% to 45%, with no development of tolerance.
10 Μετά τη διακοπή της tolcapone παρατηρήθηκε παροδική αύξηση της δράσης της ερυθροκυτταρικής COMT πάνω από τα προ της αγωγής επίπεδα.
Transient elevation above pretreatment levels of erythrocyte COMT activity was observed after withdrawal of tolcapone.
Σε µία όµως, µελέτη όπου συµµετείχαν ασθενείς µε νόσο του Parkinson επιβεβαιώθηκε ότι µετά τη διακοπή της αγωγής δεν υπήρξε σηµαντική µεταβολή στη φαρµακοκινητική της λεβοντόπα ή στην ανταπόκριση του ασθενούς σ 'αυτήν, σε σύγκριση µε τα προθεραπευτικά επίπεδα.
However, a study in Parkinson’ s patients confirmed that after treatment discontinuation there was no significant change in levodopa pharmacokinetics or in patient response to levodopa compared to pretreatment levels.
Όταν το Tasmar χορηγείται συγχρόνως µε λεβοντόπα, διπλασιάζει σχεδόν τη σχετική βιοδιαθεσιµότητα (AUC) της λεβοντόπα.
When Tasmar is administered together with levodopa, it increases the relative bioavailability (AUC) of levodopa approximately twofold.
Αυτό οφείλεται σε µια µείωση της κάθαρσης της λεβοντόπα που έχει σαν αποτέλεσµα την παράταση του χρόνου ηµιζωής της τελικής αποβολής (t1/ 2) της λεβοντόπα.
This is due to a decrease in clearance in L-dopa resulting in a prolongation of the terminal elimination half-life (t1/ 2) of levodopa.
Γενικά, η µέση µέγιστη συγκέντρωση της λεβοντόπα στο πλάσµα (Cmax), καθώς και ο χρόνος επίτευξης της (tmax) δεν επηρεάστηκαν.
In general, the average peak levodopa plasma concentration (Cmax) and the time of its occurrence (tmax) were unaffected.
Η έναρξη της δράσης παρατηρείται µετά την πρώτη χορήγηση.
The onset of effect occurs after the first administration.
Μελέτες σε υγιείς εθελοντές και σε ασθενείς µε νόσο του Parkinson έχουν επιβεβαιώσει ότι το µέγιστο αποτέλεσµα επιτυγχάνεται µε τη χορήγηση 100- 200 mg tolcapone.
Studies in healthy volunteers and parkinsonian patients have confirmed that the maximum effect occurs with 100 – 200 mg tolcapone.
Ύστερα από συγχορήγηση tolcapone και λεβοντόπα/ AADC- I (αναστολέα της αποκαρβοξυλάσης αρωµατικού οξέος) (βενσεραζίδης ή καρβιντόπα) τα επίπεδα της συγκεντρώσεως της 3- OMD στο πλάσµα µειώθηκαν σηµαντικά και κατά τρόπο δοσοεξαρτώµενο από την tolcapone.
Plasma levels of 3- OMD were markedly and dose-dependently decreased by tolcapone when given with levodopa/ AADC-I (aromatic amino acid decarboxylase - inhibitor) (benserazide or carbidopa).
Η επίδραση της tolcapone στη φαρµακοκινητική της λεβοντόπα είναι παρόµοια για όλες τις φαρµακοτεχνικές µορφές της λεβοντόπα/ βενσεραζίδης και λεβοντόπα/ καρβιντόπα, δηλ. ανεξάρτητη από τη δόση της λεβοντόπα, από την αναλογία λεβοντόπα/ AADC- I (βενσεραζίδη ή καρβιντόπα), καθώς και από τη χορήγηση µορφών ελεγχόµενης αποδέσµευσης.
Tolcapone’ s effect on levodopa pharmacokinetics is similar with all pharmaceutical formulations of levodopa/ benserazide and levodopa/ carbidopa; it is independent of levodopa dose, levodopa/ AADC-I (benserazide or carbidopa) ratio and the use of sustained-release formulations.
Κλινικές µελέτες:
Clinical studies
∆ιπλές τυφλές ελεγχόµενες µε εικονικό φάρµακο µελέτες έδειξαν σηµαντική µείωση της διάρκειας της φάσης "OFF", κατά 20% - 30% περίπου και ανάλογη παράταση της φάσης "ON", η οποία συνοδευόταν από µείωση της σοβαρότητας των συµπτωµάτων σε ασθενείς που παρουσίαζαν διακυµάνσεις της συµπτωµατολογίας και λάµβαναν Tasmar.
Double blind placebo controlled clinical studies have shown a significant reduction of approximately 20% to 30% in OFF time and a similar increase in ON time, accompanied by reduced severity of symptoms in fluctuating patients receiving Tasmar.
Οι σφαιρικές εκτιµήσεις του κλινικού ερευνητή σχετικά µε την αποτελεσµατικότητα του Tasmar υποδείκνυαν επίσης σηµαντική βελτίωση.
Investigator’ s global assessments of efficacy also showed significant improvement.
Σε µία διπλή- τυφλή δοκιµή, συγκρίθηκε το Tasmar µε την entacapone σε ασθενείς µε νόσο του Parkinson οι οποίοι είχαν τουλάχιστον τρεις ώρες διάρκεια της φάσης OFF την ηµέρα, καθώς λάµβαναν τη βελτιστοποιηµένη αγωγή µε λεβοντόπα.
A double-blind trial compared Tasmar with entacapone in Parkinson's disease patients who had at least three hours of OFF time per day while receiving optimised levodopa therapy.
Το κύριο αποτέλεσµα ήταν η αναλογία ασθενών µε 1 ή περισσότερη ώρα αύξησης στη φάση ON (βλέπε Πίνακα 1).
The primary outcome was the proportion of patients with a 1 or more hour increase in ON time (see Table 1).
Πίν.
9 Tab.
1 Κύριο και ∆ευτερεύον Αποτέλεσµα διπλής- τυφλής ∆οκιµής Kύριο Αποτέλεσµα
1 Primary and Secondary Outcome of double-blind Trial Primary Outcome
Entacapone Tolcapone N=75 N=75
Entacapone N=75
Τιµή p
p value
95% ∆ιαστ.
95% CI
Αριθµός (αναλογία) µε? 1 ώρα ανταπόκριση σε φάση ON ∆ευτερεύον Αποτέλεσµα
Number (proportion) with ≥ 1 hour ON time response Secondary Outcome
p=0. 191
p=0.191
- 5. 2; 26. 6
-5.2; 26.6
Αριθµός (αναλογία) µε ήπια ή σηµαντική βελτίωση
Number (proportion) with moderate or marked improvement
p=0. 080
p=0.080
- 1. 4; 28. 1
-1.4; 28.1
Αριθµός (αναλογία) µε βελτίωση στο κύριο και στο δευτερεύον αποτέλεσµα
Number (proportion) improved on both primary and secondary outcome
13 (17%) 24 (32%)
13 (17%)
∆εν εφαρµόζεται
24 (32%)
∆εν εφαρµόζεται
NA
11 5. 2 Φαρµακοκινητικές ιδιότητες
5.2 Pharmacokinetic properties
Στο θεραπευτικό εύρος συγκεντρώσεων, η φαρµακοκινητική της tolcapone είναι γραµµικού τύπου και ανεξάρτητη από τη συγχορήγηση λεβοντόπα/ AADC- I (βενσεραζίδη ή καρβιντόπα).
In the therapeutic range, tolcapone pharmacokinetics are linear and independent of levodopa/ AADC-I (benserazide or carbidopa) coadministration.
Η tolcapone απορροφάται ταχέως, µε tmax περίπου 2 ώρες.
Tolcapone is rapidly absorbed with a tmax of approximately 2 hours.
Η απόλυτη βιοδιαθεσιµότητα µιας χορηγούµενης από το στόµα δόσης είναι περίπου 65%. ∆εν παρατηρείται συσσώρευση του φαρµάκου µε τρεις ηµερήσιες δόσεις 100 ή 200 mg.
Tolcapone does not accumulate with three times daily dosing of 100 or 200 mg.
Στις δόσεις αυτές, η Cmax είναι περίπου 3 και 6 µg/ ml, αντιστοίχως.
At these doses, Cmax is approximately 3 and 6 µg/ ml, respectively.
Η τροφή επιβραδύνει και µειώνει την απορρόφηση της tolcapone, η σχετική όµως βιοδιαθεσιµότητα µιας δόσης tolcapone που λαµβάνεται συγχρόνως µε κάποιο γεύµα παραµένει στο 80% µε 90%.
Food delays and decreases the absorption of tolcapone, but the relative bioavailability of a dose of tolcapone taken with a meal is still 80% to 90%.
Ο όγκος κατανοµής της tolcapone (Vss) είναι µικρός (9 l).
The volume of distribution (Vss) of tolcapone is small (9 l).
Η tolcapone δεν κατανέµεται ευρέως στους ιστούς του σώµατος, λόγω του µεγάλου ποσοστού σύνδεσής της µε τις πρωτεΐνες του πλάσµατος (> 99, 9%).
Tolcapone does not distribute widely into tissues due to its high plasma protein binding (> 99.9%).
In vitro πειράµατα έχουν δείξει ότι η tolcapone συνδέεται κυρίως µε τη λευκωµατίνη του ορού.
In vitro experiments have shown that tolcapone binds mainly to serum albumin.
Μεταβολισµός/ Αποβολή:
Metabolism/ Elimination:
Η tolcapone µεταβολίζεται σχεδόν πλήρως, πριν από την αποβολή της και µόνο ένα πολύ µικρό ποσοστό (0, 5% της δόσης) ανιχνεύεται αµετάβλητο στα ούρα.
Tolcapone is almost completely metabolised prior to excretion, with only a very small amount (0.5% of dose) found unchanged in urine.