natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ασθενείς με χρόνια διάρροια ή σύνδρομο δυσαπορρόφησης: απαιτείται επιπλέον παρακολούθηση σε περίπτωση διάρροιας.
Extra monitoring is recommended when diarrhoea occurs.
Η σχετικά μεγάλη συχνότητα των διαρροιών με τη θεραπεία με ritonavir μπορεί να αλλοιώσει την απορρόφηση και την αποτελεσματικότητα του ritonavir ή των συνδυαζόμενων φαρμάκων (λόγω μειωμένης συμμόρφωσης προς τη θεραπεία).
The relatively high frequency of diarrhoea during treatment with ritonavir may compromise the absorption and efficacy (due to decreased compliance) of ritonavir or other concurrent medications.
Σοβαρός, επίμονος έμετος και / ή διάρροια που σχετίζονται με την χρήση του ritonavir μπορεί επίσης να επιβαρύνουν τη νεφρική λειτουργία.
Serious persistent vomiting and/ or diarrhoea associated with ritonavir use might also compromise renal function.
Υπήρξαν αναφορές αυξημένης αιμορραγικής διάθεσης, συμπεριλαμβανομένων αυτόματων αιματωμάτων του δέρματος και αιμάρθρων σε αιμορροφιλικούς ασθενείς τύπου Α και Β στους οποίους χορηγήθηκαν αναστολείς της πρωτεάσης.
Haemophilia: there have been reports of increased bleeding, including spontaneous skin haematomas and haemarthroses, in haemophiliac patients type A and B treated with protease inhibitors.
Σε περισσότερα από τα μισά αναφερθέντα περιστατικά, η αγωγή με αναστολείς της πρωτεάσης συνεχίστηκε ή ξανάρχισε σε περίπτωση που είχε διακοπεί.
In more than a half of the reported cases, treatment with protease inhibitors was continued or reintroduced if treatment had been discontinued.
Σε ασθενείς που ελάμβαναν αναστολείς της πρωτεάσης έχουν αναφερθεί εναρκτήριος σακχαρώδης διαβήτης ή υπεργλυκαιμία ή επιδείνωση προϋπάρχοντος
New onset diabetes mellitus, hyperglycaemia or exacerbation of existing diabetes mellitus has been reported in patients receiving protease inhibitors.
Σε μερικές περιπτώσεις η υπεργλυκαιμία υπήρξε σοβαρή και μερικές φορές συνοδευόμενη επίσης από κετοοξέωση.
In some of these the hyperglycaemia was severe and in some cases also associated with ketoacidosis.
Αρκετοί ασθενείς παρουσίασαν σύνθετες παθολογικές καταστάσεις οι οποίες απαιτούσαν θεραπεία με παράγωγα που έχουν συσχετισθεί με την ανάπτυξη σακχαρώδη διαβήτη ή υπεργλυκαιμίας.
Many patients had confounding medical conditions, some of which required therapy with agents that have been associated with the development of diabetes mellitus or hyperglycaemia.
Υπάρχουν υποθέσεις για τη σύνδεση μεταξύ σπλαγχνικής λιπωμάτωσης και αναστολέων πρωτεάσης (PΙs) και λιποατροφίας και νουκλεοσιδικών αναστολέων της αντίστροφης μεταγραφάσης (NRΤIs).
A connection between visceral lipomatosis and PIs and lipoatrophy and nucleoside reverse transcriptase inhibitors (NRTIs) has been hypothesised.
Οι διαταραχές των λιπιδίων θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ενδείκνυται κλινικώς (βλ. παράγραφο 4. 8).
Lipid disorders should be managed as clinically appropriate (see section 4.8).
Οι ασθενείς που εμφανίζουν αυτά τα σημεία ή συμπτώματα θα πρέπει να αξιολογούνται και η θεραπεία με Norvir θα πρέπει να αναστέλλεται εάν γίνει διάγνωση παγκρεατίτιδας (βλ. παράγραφο 4. 8).
Patients who exhibit these signs or symptoms should be evaluated and Norvir therapy should be discontinued if a diagnosis of pancreatitis is made (see section 4.8).
Σύνδρομο Επανεργοποίησης του Ανοσοποιητικού Συστήματος: σε HIV οροθετικούς ασθενείς με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εμφανιστεί, κατά την έναρξη της συνδυασμένης αντιρετροϊκής αγωγής (CART), μία φλεγμονώδης αντίδραση σε ασυμπτωματικά ή υπολειμματικά ευκαιριακά παθογόνα και να προκληθούν σοβαρές κλινικές καταστάσεις ή επιδείνωση των συμπτωμάτων.
Immune Reactivation Syndrome: in HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of institution of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymtomatic or residual opportunistic pathogens may arise and cause serious clinical conditions, or aggravation of symptoms.
Τέτοιες αντιδράσεις έχουν τυπικά παρουσιαστεί εντός των πρώτων εβδομάδων ή μηνών από την έναρξη της CART.
Typically, such reactions have been observed within the first few weeks or months of 6 initiation of CART.
Ηπατική νόσος: το ritonavir δε πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη ηπατική νόσο.
Ritonavir should not be given to patients with decompensated liver disease.
Για ασθενείς με αντιρροπούμενη σταθερή σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (Child Pugh Grade C) βλ. παράγραφο 4. 2.
For patients with stable severe hepatic impairment (Child Pugh Grade C) without decompensation see section 4.2.
Οι ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β ή C που τους χορηγείται συνδυασμός αντιρετροϊκής θεραπείας έχουν αυξημένο κίνδυνο για σοβαρές και πιθανώς θανατηφόρες ηπατικές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Patients with chronic hepatitis B or C and treated with combination antiretroviral therapy are at an increased risk for severe and potentially fatal hepatic adverse events.
Νεφρική νόσος: εφόσον η νεφρική κάθαρση του ritonavir είναι αμελητέα, δεν αναμένεται μείωση της ολικής κρεατινίνης σώματος σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
Since the renal clearance of ritonavir is negligible, the decrease in the total body clearance is not expected in patients with renal impairment.
Για συγκεκριμένες πληροφορίες δοσολογίας σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια αναφερθείτε στη Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος (ΠΧΠ) του συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεάσης.
For specific dosing information in patients with renal impairment, refer to the Summary of Product Characteristics (SPC) of the co-administered protease inhibitor.
Βλ. επίσης παράγραφο 4. 2.
See also section 4.2.
7 Το πόσιμο διάλυμα ritonavir περιέχει αλκοόλη (43% v/ v) δηλαδή 258 mg ανά μέγιστη δόση 600 mg, ισοδύναμη με 65 ml μπύρας, 27 ml κρασιού ανά δόση.
Ritonavir oral solution contains alcohol (43% v/ v), ie up to 258 mg per maximum dose of 600 mg, equivalent to 65 ml beer, 27 ml wine per dose.
Κάθε 100 ml δόσης περιέχουν μέχρι 43 mg αλκοόλης και κάθε 200 ml δόσης περιέχουν μέχρι 86 mg αλκοόλης.
Each 100 mg dose contains up to 43 mg alcohol and each 200 mg dose contains 86 mg alcohol.
Ως εκ τούτου, η συγχορήγηση του Νorvir με disulfiram ή με φάρμακα που έχουν παρόμοια δράση (π. χ. metronidazole) πρέπει να αποφεύγεται.
Therefore concomitant administration of Norvir with disulfiram or medicines with disulfiram-like reactions (eg metronidazole) should be avoided.
Αναφέρθηκαν περιπτώσεις οστεονέκρωσης κυρίως σε ασθενείς με προχωρημένη λοίμωξη HIV και / ή μακράς διάρκειας έκθεση σε συνδυασμό αντιρετροϊκής θεραπείας (CART) αν και η αιτιολογία θεωρείται πολυπαραγοντική (συμπεριλαμβάνονται η χρήση κορτικοστεροειδών, η κατανάλωση αλκοόλ, η σοβαρή ανοσοκαταστολή, ο υψηλότερος δείκτης μάζας σώματος).
Although the etiology is considered to be multifactorial (including corticosteroid use, alcohol consumption, severe immunosuppression, higher body mass index), cases of osteonecrosis have been reported in patients with advanced HIV-disease and/ or long-term exposure to combination antiretroviral therapy (CART).
Παράταση διαστήματος PR: έχει αποδειχθεί ότι το ritonavir προκαλεί περιορισμένη άνευ συμπτωμάτων παράταση του διαστήματος PR σε μερικά υγιή ενήλικα άτομα.
PR interval prolongation: ritonavir has been shown to cause modest asymptomatic prolongation of the PR interval in some healthy adult subjects.
Σπάνιες αναφορές 2ου και 3ου βαθμού κολποκοιλιακού αποκλεισμού σε ασθενείς με υποκείμενη δομική καρδιακή νόσο και προϋπάρχουσες ανωμαλίες του συστήματος μεταφοράς ηλεκτρικού ερεθίσματος ή σε ασθενείς που ελάμβαναν φάρμακα γνωστά για την πρόκληση παράτασης του διαστήματος PR (όπως verapamil ή atazanavir) έχουν υπάρξει σε ασθενείς που ελάμβαναν ritonavir.
Rare reports of 2nd or 3rd degree atrioventricular block in patients with underlying structural heart disease and pre-existing conduction system abnormalities or in patients receiving drugs known to prolong the PR interval (such as verapamil or atazanavir) have been reported in patients receiving ritonavir.
Το Norvir θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε αυτούς τους ασθενείς (βλέπε παράγραφο 5. 1).
Norvir should be used with caution in such patients (see section 5.1).
Οι ακόλουθες προειδοποιήσεις και προφυλάξεις πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν το ritonavir χρησιμοποιείται ως αντιρετροϊκός παράγοντας.
The following Warnings and Precautions should be considered when ritonavir is used as an antiretroviral agent.
Όταν το ritonavir χρησιμοποιείται ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πλήρεις λεπτομέρειες σχετικά με τις προειδοποιήσεις και τις προφυλάξεις του συγκεκριμένου αναστολέα πρωτεάσης, ως εκ τούτου θα πρέπει να εξετάζεται η Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος, παράγραφος 4. 4 του συγκεκριμένου αναστολέα πρωτεάσης για να προσδιορισθεί εάν είναι εφαρμόσιμες οι κατωτέρω πληροφορίες.
When ritonavir is used as a pharmacokinetic enhancer, full details on the warnings and precautions relevant to that particular PI must be considered, therefore the Summary of Product Characteristics, section 4.4, for the particular PI must be consulted to determine if the information below is applicable.
Αναστολείς PDE5:
7 PDE5 inhibitors:
Πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή όταν συνταγογραφείται sildenafil, tadalafil ή vardenafil σε ασθενείς που λαμβάνουν ritonavir.
Particular caution should be used when prescribing sildenafil, tadalafil or vardenafil in patients receiving ritonavir.
Η συγχορήγηση του ritonavir με αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα αναμένεται να αυξήσει σημαντικά τις συγκεντρώσεις τους και ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα ανεπιθύμητες ενέργειες όπως υπόταση και παρατεταμένη στύση (βλ. παράγραφο 4. 5).
Co-administration of ritonavir with these medicinal products is expected to substantially increase their concentrations and may result in associated adverse events such as hypotension and prolonged erection (see section 4.5).
Αναστολείς της HMG- CoA αναγωγάσης:
HMG-CoA reductase inhibitors:
Ο μεταβολισμός των HMG- CoA αναστολέων αναγωγάσης simvastatin και lovastatin εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το CYP3A, ως εκ τούτου δεν συνιστάται η σύγχρονη χρήση του ritonavir με simvastatin ή lovastatin λόγω αυξημένου κινδύνου μυοπάθειας συμπεριλαμβανομένης της ραβδομυόλυσης.
The HMG-CoA reductase inhibitors simvastatin and lovastatin are highly dependent on CYP3A for metabolism, thus concomitant use of ritonavir with simvastatin or lovastatin is not recommended due to an increased risk of myopathy including rhabdomyolysis.
Όταν χρησιμοποιείται με ritonavir σε δοσολογία φαρμακοκινητικού ενισχυτή ή αντιρετροϊκού παράγοντα θα πρέπει να χορηγούνται οι μικρότερτες δόσεις atorvastatin ή rosuvastatin.
When used with ritonavir dosed as a pharmacokinetic enhancer or as an antiretroviral agent, the lowest doses of atorvastatin or rosuvastatin should be administered.
Σε περίπτωση που ενδείκνυται θεραπεία με HMG- CoA αναστολέα αναγωγάσης, συνιστάται pravastatin ή fluvastatin (βλ. παράγραφο 4. 5).
If treatment with an HMG-CoA reductase inhibitor is indicated, pravastatin or fluvastatin is recommended (see section 4.5).
8 Digoxin:
Digoxin:
Τα αυξημένα επίπεδα του digoxin ενδέχεται να μειώνονται με τη πάροδο του χρόνου (βλ. παράγραφο 4. 5).
The increased digoxin levels may lessen over time (see section 4.5).
Ethinyl oestradiol:
Ethinyl estradiol:
Δεν συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση του ritonavir και της φλουτικαζόνης ή άλλων γλυκοκορτικοειδών τα οποία μεταβολίζονται από το CYP3A4, εκτός εάν το ενδεχόμενο όφελος από την αγωγή υπερτερεί έναντι του κινδύνου εμφάνισης συστηματικών εκδηλώσεων από τα κορτικοστεροειδή, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου Cushing και της καταστολής των επινεφριδίων (βλ. παράγραφο 4. 5).
Concomitant use of ritonavir and fluticasone or other glucocorticoids that are metabolised by CYP3A4 is not recommended unless the potential benefit of treatment outweighs the risk of systemic corticosteroid effects, including Cushing’ s syndrome and adrenal suppression (see section 4.5).
Τrazodone:
Trazodone:
Σε μελέτες αλληλεπίδρασης μίας δόσης σε υγιείς εθελοντές παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ναυτία, ζάλη, υπόταση και συγκοπή (βλ. παράγραφο 4. 5).
Adverse events of nausea, dizziness, hypotension and syncope have been observed in single dose interaction studies in healthy volunteers (see section 4.5)
Τα προφίλ αλληλεπίδρασης των HIV αναστολέων πρωτεάσης όταν συγχορηγούνται με χαμηλή δόση ritonavir εξαρτώνται από το συγκεκριμένο χορηγούμενο αναστολέα πρωτεάσης.
The interaction profiles of HIV-protease inhibitors, co-administered with low dose ritonavir, are dependant on the specific co-administered protease inhibitor.
Για τη περιγραφή των μηχανισμών και για ενδεχόμενους μηχανισμούς που συμβάλλουν στο προφίλ αλληλεπίδρασης των αναστολέων πρωτεάσης βλ. παράγραφο 4. 5.
For a description of the mechanisms and potential mechanisms contributing to the interaction profile of the PIs, see section 4.5.
Παρακαλούμε αναφερθείτε επίσης στη Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος του συγκεκριμένου προς ενίσχυση αναστολέα πρωτεάσης.
Please also review the Summary of Product Characteristics for the particular boosted PI.
Έχει αποδειχθεί ότι μεγαλύτερες δόσεις ritonavir συνοδεύονται από αυξημένη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών.
Higher doses of ritonavir have been shown to be associated with an increased incidence of adverse events.
Η συγχορήγηση των saquinavir και ritonavir οδήγησε σε σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, κυρίως διαβητική κετοξέωση και ηπατικές ανωμαλίες, ειδικά σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική νόσο.
8 Co-administration of saquinavir and ritonavir has led to severe adverse events, mainly diabetic ketoacidosis and liver disorders, especially in patients with pre-existing liver disease.
Τα saquinavir/ ritonavir δε πρέπει να χορηγούνται μαζί με rifampicin λόγω του κινδύνου για σοβαρή ηπατοτοξικότητα (που εμφανίζεται ως αυξημένες ηπατικές τρανσαμινάσες) όταν τα τρία φαρμακευτικά προϊόντα χορηγούνται μαζί (βλ. παράγραφο 4. 5).
Saquinavir/ ritonavir should not be given together with rifampicin, due to the risk of severe hepatotoxicity (presenting as increased hepatic transaminases) if the three medicines are given together (see section 4.5).
Tipranavir: όταν συγχορηγήθηκε με ritonavir 200 mg δύο φορές ημερησίως σχετίστηκε με αναφορές κλινικής ηπατίτιδας και μη αντιρρόπηση του ήπατος συμπεριλαμβανομένων κάποιων θανάτων.
Tipranavir: co-administered with 200 mg of ritonavir has been associated with reports of clinical hepatitis and hepatic decompensation including some fatalities.
9 Δόσεις ritonavir μικρότερες των 200 mg δύο φορές ημερησίως δε θα πρέπει να χρησιμοποιούνται αφού μπορεί να διαφοροποιήσουν το προφίλ ασφάλειας του συνδυασμού.
Doses of ritonavir lower than 200 mg twice daily should not be used as they might alter the efficacy profile of the combination.
Fosamprenavir: η συγχορήγηση του fosamprenavir με ritonavir σε δόσεις μεγαλύτερες των 100 mg δύο φορές ημερησίως δεν έχει αξιολογηθεί κλινικά.
Co-administration of fosamprenavir with ritonavir in doses greater than 100 mg twice daily has not been clinically evaluated.
Atazanavir: η συγχορήγηση του atazanavir με ritonavir σε δόσεις μεγαλύτερες των 100 mg δύο φορές ημερησίως δεν έχει αξιολογηθεί κλινικά.
Co-administration of atazanavir with ritonavir in doses greater than 100 mg once daily has not been clinically evaluated.
Η χρήση αυξημένων δόσεων ritonavir μπορεί να διαφοροποιήσει το προφίλ ασφάλειας του atazanavir (καρδιακά συμβάντα, υπερχολερυθριναιμία) και, ως εκ τούτου, δε συνιστάται.
The use of higher ritonavir doses might alter the safety profile of atazanavir (cardiac effects, hyperbilirubinemia) and therefore is not recommended.
To ritonavir έχει υψηλή συγγένεια με μερικά ισόμορφα του κυτοχρώματος P450 (CYP) και μπορεί να αναστέλλει την οξείδωση με την ακόλουθη σειρά:
Ritonavir has a high affinity for several cytochrome P450 (CYP) isoforms and may inhibit oxidation with the following ranked order:
Συγχορήγηση του Norvir και φαρμακευτικών προϊόντων που μεταβολίζονται κυρίως μέσω του CYP3A μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις των άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στο πλάσμα οι οποίες μπορεί να αυξήσουν ή να παρατείνουν τις θεραπευτικές ή τις ανεπιθύμητες επιδράσεις του φαρμάκου.
Co-administration of Norvir and medicinal products primarily metabolised by CYP3A may result in increased plasma concentrations of the other medicinal product, which could increase or prolong its therapeutic and adverse effects.
Για κάποια φαρμακευτικά προϊόντα (π. χ. alprazolam) οι ανασταλτικές επιδράσεις του ritonavir στο CYP3A4 μπορεί να μειώνονται με τη πάροδο του χρόνου.
For select medicinal products (eg alprazolam) the inhibitory effects of ritonavir on CYP3A4 may decrease over time.
Το ritonavir έχει επίσης υψηλή συγγένεια με τη Ρ - γλυκοπρωτεΐνη και μπορεί να αναστέλλει το μεταφορέα αυτό.
Ritonavir also has a high affinity for P-glycoprotein and may inhibit this transporter.
Η ανασταλτική δράση του ritonavir (με ή χωρίς άλλους αναστολείς πρωτεάσης) στη P- gp δραστικότητα μπορεί να μειώνεται με τη πάροδο του χρόνου (digoxin και fenoxadine – βλ. πίνακα « Οι επιδράσεις του ritonavir σε Μη – αντιρετροϊκά Συγχορηγούμενα φάρμακα » κατωτέρω).
The inhibitory effect of ritonavir (with or without other protease inhibitors) on P-gp activity may decrease over time (eg digoxin and fexofenadine-see table “ Ritonavir effects on non-antiretroviral drugs” below).
Σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τις φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις όταν το ritonavir χρησιμοποιείται ως φαρμακοκινητικός ενισχυτής περιέχονται επίσης στη Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος του συγχορηγούμενου αναστολέα πρωτεάσης.
Important information regarding drug interactions when ritonavir is used as a pharmacokinetic enhancer is also contained in the Summary of Product Characteristics of the co-administered protease inhibitor.
Φάρμακα που επηρεάζουν τα επίπεδα του ritonavir
Drugs that affect ritonavir levels
Τα επίπεδα του ritonavir στον ορό μπορούν να μειωθούν με ταυτόχρονη χορήγηση των φυτικών σκευασμάτων που περιέχουν St John’ s wort (Hypericum perforatum).
Serum levels of ritonavir can be reduced by concomitant use of herbal preparations containing St John’ s wort (Hypericum perforatum).
Αυτό οφείλεται σε επαγωγή από το St John’ s wort των ενζύμων που μεταβολίζουν το φάρμακο.
This is due to the induction of drug metabolising enzymes by St John’ s wort.
Κατά συνέπεια φυτικά σκευάσματα που περιέχουν St John’ s wort δεν πρέπει να συγχορηγούνται σε συνδυασμό με ritonavir.
Herbal preparations containing St John’ s wort must not be used in combination with ritonavir.
Τα επίπεδα του ritonavir ενδέχεται να αυξηθούν με τη διακοπή του St John’ s wort.
Ritonavir levels may increase on stopping St John’ s wort.
Η επαγωγική δράση μπορεί να συνεχιστεί τουλάχιστον για 2 εβδομάδες μετά τη διακοπή της θεραπείας με St John’ s wort (βλ. παράγραφο 4. 3).
The inducing effect may persist for at least 2 weeks after cessation of treatment with St John’ s wort (see section 4.3).
Τα επίπεδα του ritonavir στον ορό μπορεί να επηρεαστούν από κάποια συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα (π. χ. delavirdine, efavirenz, phenyntoin και rifampicin).
Serum levels of ritonavir may be affected by select co-administered medicinal products (eg delavirdine, efavirenz, phenytoin and rifampicin).
Οι αλληλεπιδράσεις αυτές αναφέρονται στους κάτωθι πίνακες φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων.
These interactions are noted in the drug interaction tables below.
Φάρμακα που επηρεάζονται από τη χρήση του ritonavir
9 Drugs that are affected by the use of ritonavir
10 Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ του ritonavir και αναστολέων πρωτεάσης, αντιρετροϊκών παραγόντων εκτός αναστολέων πρωτεάσης και άλλων αντιρετροϊκών φαρμάκων αναφέρονται στους κατωτέρω πίνακες.
Interactions between ritonavir and protease inhibitors, antiretroviral agents other than protease inhibitors and other non-antiretroviral drugs are listed in the tables below.
Αλληλεπιδράσεις Φαρμάκων – Ritonavir με Αναστολείς Πρωτεάσης Συγχορηγούμενο φάρμακο
Drug Interactions – Ritonavir with Protease Inhibitors
Δόση Συγχορηγούμενου φαρμάκου (mg)
Dose of Co-administered
Δόση NORVIR (mg)
Dose of NORVIR
Φάρμακο υπό
Drug
αξιολόγηση Amprenavir
Amprenavir
600 κάθε 12 ώρες
600 q12h
100 κάθε 12 ώρες
100 q12h
Amprenavir2 ↑ 64%
↑ 64%
↑ 5 φορές
↑ 5 fold
Για περαιτέρω πληροφορίες, οι ιατροί θα πρέπει να αναφέρονται στη Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος Agenerase.
For further information, physicians should refer to the Agenerase Summary of Product Characteristics.
100 κάθε 24
100 q24h
Atazanavir 300 κάθε 24 ώρες 100 κάθε 24 ώρες Atazanavir
Atazanavir 300 q24h 100 q24h Atazanavir
↑ 11 φορές
↑ 11 fold
↑ 2 φορές
↑ 2 fold
↑ 3- 7 φορές
↑ 3-7 fold
Κλινικές μελέτες επιβεβαιώνουν την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα 300 mg atazanavir μία φορά ημερησίως σε προθεραπευμένους ασθενείς.
Clinical trials confirmed the safety and efficacy of 300 mg atazanavir once daily with ritonavir 100 mg once daily in treatment experienced patients.
Για περαιτέρω πληροφορίες, οι ιατροί θα πρέπει να αναφέρονται στη Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος Reyataz.
For further information, physicians should refer to the Reyataz Summary of Product Characteristics.
600, εφάπαξ
600, single
Darunavir 600, εφάπαξ 100 κάθε 12 ώρες Darunavir
Darunavir 600, single 100 q12h Darunavir
↑ 14 φορές
↑ 14 fold
Για περαιτέρω πληροφορίες, παρακαλούμε αναφερθείτε στη Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος Prezista.
For further information, refer to the Summary of Product Characteristics for Prezista.
700 κάθε 12 ώρες
700 q12h
↑ 2. 4 φορές ↑ 11 φορές
↑ 2.4 fold
Για περαιτέρω πληροφορίες, οι ιατροί θα πρέπει να αναφέρονται στη Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος Telzir.
For further information, physicians should refer to the Telzir Summary of Product Characteristics.
ΜΠ ΜΠ
ND ND
400 κάθε 12 ώρες
400 q12h
↑ 4 φορές ↔
↑ 4 fold ↔
1250 κάθε 12 ώρες
1250 q12h
100
100 q12h
Nelfinavir 1250 κάθε 12 ώρες 100 κάθε 12 ώρες Nelfinavir
Nelfinavir 1250 q12h 100 q12h Nelfinavir
↑ 20 έως
↑ 20to39%
ΜΠ
ND
500 κάθε 12 ώρες
500 q12h
ΜΠ ↔
ND ↔
1000 κάθε 12 ώρες
1000 q12h
↑ 15 - φορές ↑ ↔
↑ 1 5-fold ↔
5 - φορές ↔
↑ 5-fold ↔
400 κάθε 12 ώρες 400 κάθε 12 ώρες
400 q12h
Saquinavir4
400 q12h
Ritonavir
Saquinavir4 Ritonavir
Σε μία κλινική μελέτη όπου μελετήθηκε η αλληλεπίδραση του rifampicin 600 mg μία φορά ημερησίως και του saquinavir 1000 mg με ritonavir 100 mg δύο φορές ημερησίως σε υγιείς εθελοντές, σημειώθηκε σοβαρή ηπατοκυτταρική τοξικότητα με επίπεδα τρανσαμινασών 20 φορές μεγαλύτερα του ανώτατου φυσιολογικού ορίου μετά από 1 έως 5 ημέρες συγχορηγήσης.
10 In a clinical study investigating the interaction of rifampicin 600 mg once daily and saquinavir 1000 mg with ritonavir 100 mg twice daily in healthy volunteers, severe hepatocellular toxicity with transaminase elevations up to > 20-fold the upper limit of normal after 1 to 5 days of co-administration was noted.
Λόγω του κινδύνου σοβαρής ηπατοτοξικότητας, τα saquinavir/ ritonavir δεν θα πρέπει να χορηγούνται μαζί με rifampicin.
Due to the risk of severe hepatoxicity, saquinavir/ritonavir should not be given together with rifampicin.
Για περαιτέρω πληροφορίες, οι ιατροί θα πρέπει να αναφέρονται στη Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος Invirase or Fortovase.
For further information, physicians should refer to the Invirase or Fortovase Summary of Product Characteristics.
200 κάθε 12 ώ
200 q12h
Tipranavir 500 κάθε 12 ώρες 200 κάθε 12 ώρες Tipranavir
Tipranavir 500 q12h 200 q12h Tipranavir
Για περαιτέρω πληροφορίες, οι ιατροί θα πρέπει να αναφέρονται στη Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος Aptivus ΜΠ:
For further information, physicians should refer to the Aptivus Summary of Product Characteristics.
Μη Προσδιορισμένο.
Not determined.
Αλληλεπιδράσεις Φαρμάκων – Ritonavir με Αντιρετροϊκούς Παράγοντες εκτός Αναστολέων Πρωτεάσης Συγχορηγούμενο φάρμακο
Drug Interactions – Ritonavir with Antiretroviral Agents Other Than Protease Inhibitors Co-
Δόση Συγχορηγούμενου φαρμάκου (mg)
Dose of Co-
Φάρμακο υπό αξιολόγηση
Drug
Didanosine
Didanosine
200 κάθε 12 ώρες
200 q12h
Didanosine 200 κάθε 12 ώρες 600 κάθε Didanosine
Didanosine 200 q12h 600 q12h 2 h later Didanosine
12 ώρες 2 ώρες αργότερα Επειδή το ritonavir συνιστάται να λαμβάνεται με τροφή και η didanosine θα πρέπει να λαμβάνεται με άδειο στομάχι, οι δόσεις θα πρέπει να απέχουν μεταξύ τους 2, 5 ώρες.
As ritonavir is recommended to be taken with food and didanosine should be taken on an empty stomach, dosing should be separated by 2.5 h.