natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εποµένως, ασθενείς µε οποιοδήποτε από αυτά τα συµπτώµατα πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά για την παρουσία αυτής της αντίδρασης υπερευαισθησίας.
Therefore, patients with any of these symptoms should be carefully evaluated for the presence of this hypersensitivity reaction.
Εάν το Trizivir έχει διακοπεί σε ασθενείς λόγω της εµφάνισης κάποιου από αυτά τα συµπτώµατα και ελήφθη η απόφαση να επαναχορηγηθεί φαρµακευτικό προϊόν που περιέχει αβακαβίρη, αυτό πρέπει να γίνει σε ένα περιβάλλον όπου η ιατρική βοήθεια είναι άµεσα διαθέσιµη (βλέπε παράγραφο 4. 4).
If Trizivir has been discontinued in patients due to experiencing any one of these symptoms and a decision is made to restart a medicinal product containing abacavir, this must be done in a setting where medical assistance is readily available (see Section 4.4).
Πολύ σπάνια έχουν αναφερθεί περιπτώσεις πολύµορφου ερυθήµατος, συνδρόµου Stevens Johnson, ή τοξικής επιδερµικής νεκρόλυσης, όπου δεν µπορεί να αποκλεισθεί η υπερευαισθησία στην αβακαβίρη.
Very rarely cases of erythema multiforme, Stevens Johnson syndrome or toxic epidermal necrolysis have been reported where abacavir hypersensitivity could not be ruled out.
Σε τέτοιες περιπτώσεις φαρµακευτικά προϊόντα που περιέχουν αβακαβίρη θα πρέπει να διακόπτονται οριστικά.
In such cases medicinal products containing abacavir should be permanently discontinued.
Αιµατολογικές ανεπιθύµητες ενέργειες µε τη ζιδοβουδίνη
Haematological adverse reactions with zidovudine
Αναιµία, ουδετεροπενία και λευκοπενία, εµφανίζονται πιο συχνά σε υψηλές δόσεις (1200 - 1500 mg/ ηµέρα) και σε ασθενείς µε προχωρηµένη HIV νόσο (ειδικά όταν υπάρχει χαµηλό απόθεµα µυελού των οστών πριν από τη θεραπεία) και ειδικά σε ασθενείς µε αριθµό κυττάρων CD4 µικρότερο από 100/ mm3.
Anaemia, neutropenia and leucopenia occurred more frequently at higher dosages (1200-1500 mg/ day) and in patients with advanced HIV disease (especially when there is poor bone marrow reserve prior to treatment) and particularly in patients with CD4 cell counts less than 100/ mm3.
Μείωση της δοσολογίας ή διακοπή της θεραπείας µπορεί να είναι αναγκαία (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Dosage reduction or cessation of therapy may become necessary (see section 4.4).
Η αναιµία µπορεί να χρειάζεται µεταγγίσεις.
The anaemia may necessitate transfusions.
Η εµφάνιση ουδτεροπενίας ήταν επίσης αυξηµένη σε ασθενείς των οποίων ο αριθµός των ουδετερόφιλων, τα επίπεδα αιµοσφαιρίνης και τα επίπεδα βιταµίνης B12 στον ορό ήταν χαµηλά στην αρχή της θεραπείας µε ζιδοβουδίνη.
The incidence of neutropenia was also increased in those patients whose neutrophil counts, haemoglobin levels and serum vitamin B12 levels were low at the start of zidovudine therapy.
Θεραπεία µε νουκλεοσιδικά ανάλογα έχει σχετισθεί µε περιπτώσεις γαλακτικής οξέωσης, ορισµένες φορές θανατηφόρες, συνήθως συνδεόµενες µε σοβαρή ηπατοµεγαλία και ηπατική στεάτωση (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Treatment with nucleoside analogues has been associated with cases of lactic acidosis, sometimes fatal, usually associated with severe hepatomegaly and hepatic steatosis, (see section 4.4).
Λιποδυστροφία / µεταβολικές ανωµαλίες
Lipodystrophy/ metabolic abnormalities
Η συνδυασµένη αντιρετροϊκή θεραπεία έχει συσχετισθεί µε την ανακατανοµή του λίπους σώµατος (λιποδυστροφία) σε ασθενείς µε HIV περιλαµβανοµένης της απώλειας περιφερικού λίπους και υποδόριου λίπους του προσώπου, αύξηση του ενδοκοιλιακού και σπλαχνικού λίπους, υπερτροφία του µαστού και συσσώρευση οπισθοαυχενικού λίπους (βοοειδής αυχένας).
Combination antiretroviral therapy has been associated with redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV patients including the loss of peripheral and facial subcutaneous fat, increased intra-abdominal and visceral fat, breast hypertrophy and dorsocervical fat accumulation (buffalo hump).
15 Η συνδυασµένη αντιρετροϊκή θεραπεία έχει συσχετισθεί µε µεταβολικές ανωµαλίες όπως υπερτριγλυκεριδαιµία, υπερχολιστερολαιµία, αντίσταση στην ινσουλίνη, υπεργλυκαιµία και αύξηση της στάθµης του γαλακτικού οξέως στο αίµα (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Combination antiretroviral therapy has been associated with metabolic abnormalities such as hypertriglyceridaemia, hypercholesterolaemia, insulin resistance, hyperglycaemia and hyperlactataemia (see section 4.4).
Σύνδροµο Επανεργοποίησης του Ανοσοποιητικού Συστήµατος
Immune Reactivation Syndrome
Σε HIV οροθετικούς ασθενείς µε σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εµφανιστεί, κατά την έναρξη της συνδυασµένης αντιρετροϊκής αγωγής (CART), µία φλεγµονώδης αντίδραση σε ασυµπτωµατικά ή υπολειµµατικά ευκαιριακά παθογόνα (βλέπε παράγραφο 4. 4).
In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of initiation of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic infections may arise (see section 4.4).
Yπάρχει περιορισµένη εµπειρία υπερδοσολογίας µε το Trizivir. ∆εν έχουν προσδιορισθεί ειδικά συµπτώµατα ή σηµεία µετά από οξεία υπερδοσολογία µε ζιδοβουδίνη ή λαµιβουδίνη, εκτός από αυτά που αναφέρονται στις ανεπιθύµητες ενέργειες. ∆ε σηµειώθηκαν θάνατοι και όλοι οι ασθενείς ανένηψαν.
No fatalities occurred, and all patients recovered.
Σε κλινικές δοκιµές έχουν χορηγηθεί σε ασθενείς, εφάπαξ δόσεις µέχρι και 1200 mg και ηµερήσιες δόσεις µέχρι και 1800 mg αβακαβίρης. ∆εν αναφέρθηκαν µη αναµενόµενες ανεπιθύµητες ενέργειες.
Single doses up to 1200 mg and daily doses up to 1800 mg of abacavir have been administered to patients in clinical studies.
Σε περίπτωση υπερβολικής λήψης, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται για ενδείξεις τοξικότητας (βλέπε παράγραφο 4. 8) και θα πρέπει να εφαρµόζεται η καθιερωµένη υποστηρικτική θεραπεία όπου χρειάζεται.
14 If overdose occurs the patient should be monitored for evidence of toxicity (see section 4.8), and standard supportive treatment applied as necessary.
Επειδή η λαµιβουδίνη είναι διαλυτή, σε περίπτωση υπερβολικής λήψης είναι δυνατόν να χρησιµοποιηθεί συνεχής αιµοδιύλιση, παρ ’ όλο που δεν έχει µελετηθεί.
Since lamivudine is dialysable, continuous haemodialysis could be used in the treatment of overdose, although this has not been studied.
Η αιµοδιύλιση και η περιτοναϊκή κάθαρση φαίνεται ότι έχουν περιορισµένη επίδραση στην κάθαρση της ζιδοβουδίνης, αλλά αυξάνουν την κάθαρση του γλυκουρονικού µεταβολίτη. ∆εν είναι γνωστό αν η αβακαβίρη µπορεί να απεκκριθεί µε περιτοναϊκή κάθαρση ή αιµοδιύλιση.
It is not known whether abacavir can be removed by peritoneal dialysis or haemodialysis.
Αντιιικά για την θεραπεία λοιµώξεων από τον HIV, συνδυασµοί, Κωδικός ATC:
ATC Code:
J05AR04.
J05AR04.
Η αβακαβίρη, λαµιβουδίνη και ζιδοβουδίνη είναι NRTIs και ισχυροί, εκλεκτικοί αναστολείς του HIV - 1 και HIV- 2.
Mechanism of action: Abacavir, lamivudine and zidovudine are all NRTIs, and are potent selective inhibitors of HIV-1 and HIV-2. All three medicinal products are metabolised sequentially by intracellular kinases to the respective 5′ -triphosphate (TP).
Και τα τρία φάρµακα µεταβολίζονται διαδοχικά από ενδοκυτταρικές κινάσες σε 5- τριφωσφορικά (TP).
Lamivudine-TP, carbovir-TP (the active triphosphate form of abacavir) and zidovudine-TP are substrates for and competitive inhibitors of HIV reverse transcriptase (RT).
Όµως η κύρια αντι- ιική λειτουργία γίνεται µέσω της ενσωµάτωσης των µονοφωσφορικών µορφών στην άλυσο του ιικού DNA, µε τον επακόλουθο τερµατισµό της αλύσου.
However, their main antiviral activity is through incorporation of the monophosphate form into the viral DNA chain, resulting in chain termination.
Τα αβακαβίρη, λαµιβουδίνη και ζιδοβουδίνη τριφωσφορικά έχουν σηµαντικά µικρότερη συγγένεια για τις DNA πολυµεράσες των κυττάρων του ξενιστή.
Abacavir, lamivudine and zidovudine triphosphates show significantly less affinity for host cell DNA polymerases.
Η λαµιβουδίνη έχει αποδειχθεί ότι έχει υψηλό βαθµό συνέργιας µε τη ζιδοβουδίνη, αναστέλλοντας
Lamivudine has been shown to be highly synergistic with zidovudine, inhibiting the replication of HIV in cell culture.
Η αβακαβίρη δείχνει συνέργια in vitro, σε συνδυασµό µε µεβιραπίνη και ζιδοβουδίνη.
Abacavir shows synergy in vitro in combination with nevirapine and zidovudine.
Έχει επίσης αποδειχθεί ότι έχει αθροιστική δράση σε συνδυασµό µε διδανοσίνη, ζαλκιταβίνη, σταβουδίνη και λαµιβουδίνη.
It has been shown to be additive in combination with didanosine,, stavudine and lamivudine.
In vitro αντοχή:
In vitro resistance:
Η αντοχή του HIV- 1 στη λαµιβουδίνη συσχετίζεται µε τη µετάλλαξη Μ184Ι, ή πιο συχνά τη µετάλλαξη M184V, κοντά στην ενεργή περιοχή της ιϊκής RT.
HIV-1 resistance to lamivudine involves the development of a M184I or, more commonly, M184V amino acid change close to the active site of the viral RT.
Έχουν αποµονωθεί in vitro στελέχη του HIV- 1, ανθεκτικά στην αβακαβίρη, τα οποία συνδέονται µε ειδικές γονοτυπικές αλλαγές στην περιοχή του κωδικονίου RT (κωδικόνια M184V, K65R, L74V και Y115F).
Abacavir-resistant isolates of HIV-1 have been selected in vitro and are associated with specific genotypic changes in the RT codon region (codons M184V, K65R, L74V and Y115F).
Η ιική αντοχή στην αβακαβίρη αναπτύσσεται σχετικά αργά in vitro και απαιτεί πολλαπλές µεταλλάξεις για µία κλινικά σχετική αύξηση του ΕC50 ως προς τον αρχέγονο τύπο του ιού.
Viral resistance to abacavir develops relatively slowly in vitro, requiring multiple mutations for a clinically relevant increase in EC50 over wild-type virus.
In vivo αντοχή (Ασθενείς που δεν είχαν λάβει ποτέ θεραπεία):
In vivo resistance (Therapy naïve patients):
Οι µεταλλάξεις M184V ή M184I εµφανίζονται σε ασθενείς µε λοίµωξη από τον HIV- 1 που αντιµετωπίσθηκαν µε αντιρετροϊκή αγωγή που περιελάµβανε λαµιβουδίνη.
The M184V or M184I variants arise in HIV-1 infected patients treated with lamivudine-containing antiretroviral therapy.
Οι περισσότεροι ασθενείς που παρουσίασαν ιολογική αποτυχία µε σχήµα που περιελάµβανε αβακαβίρη σε µία βασική κλινική µελέτη µε Combivir (συνδυασµός σταθερής δόσης λαµιβουδίνης και ζιδοβουδίνης) έδειξαν είτε µεταβολές από τη βασική τιµή που δεν σχετίζονταν µε τη χρήση NRTI (15%) είτε µόνο επιλογή της M184V ή της M184I (78%).
Most patients experiencing virological failure with a regimen containing abacavir in a pivotal clinical trial with Combivir (fixed dose combination of lamivudine and zidovudine) showed either no NRTI-related changes from baseline (15%) or only M184V or M184I selection (78%).
Η συνολική συχνότητα επιλογής για την M184V ή την M184I ήταν υψηλή (85%) ενώ δεν παρατηρήθηκε επιλογή για την L74V, την K65R και την Y115F (βλέπε Πίνακα).
The overall selection frequency for M184V or M184I was high (85%), and selection of L74V, K65R and Y115F was not observed (see Table).
Βρέθηκαν επίσης µεταλλάξεις αναλόγων θυµιδίνης (ΤΑΜ) οι οποίες επιλέχθηκαν από τη ζιδοβουδίνη (8%).
Thymidine analogue mutations (TAMs) which are selected by zidovudine (ZDV) were also found (8%).
Αριθµός ασθενών
Number of Subjects
Αριθµός Ιολογικών Αποτυχίών Αριθµός των Γονότυπων υπό
Number of Virological Failures
40 (100%) Θεραπεία
40 (100%)
M184V/ I TAMs1
K65R L74V Y115F M184V/ I TAMs1 1.
34 (85%) 3 (8%)
0 0 0 34 (85%) 3 (8%)
Αριθµός ασθενών µε ≥1 TAM.
TAMs might be selected when thymidine analogs are associated with abacavir.
Σε µία µετά- ανάλυση έξη κλινικών µελετών, οι µεταλλάξεις TAMs δεν επιλέχθηκαν σε σχήµατα που περιείχαν αβακαβίρη χωρίς ζιδοβουδίνη (0/ 127), αλλά επιλέχθηκαν σε σχήµατα που περιείχαν αβακαβίρη και το ανάλογο θυµιδίνης ζιδοβουδίνη (22/ 86, 26%).
In a meta-analysis of six clinical trials, TAMs were not selected by regimens containing abacavir without zidovudine (0/ 127), but were selected by regimens containing abacavir and the thymidine analogue zidovudine (22/ 86, 26%).
Επιπρόσθετα η επιλογή της L74V και της K65R µειώθηκε όταν συγχορηγήθηκαν µε ZDV (K65R: χωρίς ZDV:
In addition, the selection of L74V and K65R was reduced when co-administered with ZDV (K65R: without ZDV:
13/ 127, 10%; µε ZDV:
13/ 127, 10%; with ZDV:
1/ 86, 1%; L74V: χωρίς ZDV:
1/ 86, 1%; L74V: without ZDV:
51/ 127, 40%; µε ZDV:
51/ 127, 40%; with ZDV:
Οι µεταλλάξεις M184V ή M184I εµφανίζονται σε ασθενείς µε λοίµωξη από τον HIV- 1 που αντιµετωπίσθηκαν µε αντιρετροϊκή αγωγή που περιελάµβανε λαµιβουδίνη και συνεπάγονται υψηλού επιπέδου αντοχή στη λαµιβουδίνη.
The M184V or M184I variants arise in HIV-1 infected patients treated with lamivudine-containing antiretroviral therapy and confers high-level resistance to lamivudine.
Παροµοίως η παρουσία µεταλλάξεων TAM αυξάνει την ανθεκτικότητα στη ZDV.
In vitro data tend to suggest that the continuation of lamivudine in anti- retroviral regimen despite the development of M184V might provide residual anti-retroviral activity (likely through impaired viral fitness).
Η κλινική συσχέτιση αυτών των ευρηµάτων δεν έχει τεκµηριωθεί.
The clinical relevance of these findings is not established.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει πάντοτε να προτιµάται η έναρξη
Indeed, the available clinical data are very limited and preclude any reliable conclusion in the field.
17 ευαίσθητων NRTI’ s έναντι της διατήρησης της θεραπείας µε λαµιβουδίνη.
In any case, initiation of susceptible NRTIs should always be preferred to maintenance of lamivudine therapy.
Εποµένως, η διατήρηση της θεραπείας µε λαµιβουδίνη παρά την εµφάνιση της µετάλλαξης M184V, θα πρέπει να εξετάζεται µόνο σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχουν διαθέσιµοι άλλοι δραστικοί NRTI’ s.
Similarly, the presence of TAMs gives rise to resistance to ZDV.
Κλινικά σηµαντική µείωση της ευαισθησίας στην αβακαβίρη αναδείχθηκε σε στελέχη που αποµονώθηκαν κατά την κλινική πράξη σε ασθενείς µε ανεξέλεγκτο ιϊκό πολλαπλασιασµό, οι οποίοι είχαν ήδη λάβει θεραπεία και ήταν ανθεκτικοί σε άλλους νουκλεοσιδικούς αναστολείς.
Clinically significant reduction of susceptibility to abacavir has been demonstrated in clinical isolates of patients with uncontrolled viral replication, who have been pre-treated with and are resistant to other nucleoside inhibitors.
Σε µία µετά - ανάλυση πέντε κλινικών µελετών όπου προστέθηκε ABC για να εντατικοποιήσει τη θεραπεία 166 ατόµων, 123 (74%) είχαν M184V/ I, 50 (30%) είχαν T215Y/ F, 45 (27%) είχαν M41L, 30 (18%) είχαν K70R και 25 (15%) είχαν D67N.
In a meta-analysis of five clinical trials where abacavir was added to intensify therapy, of 166 subjects, 123 (74%) had M184V/ I, 50 (30%) had T215Y/ F, 45 (27%) had M41L, 30 (18%) had K70R and 25 (15%) had D67N.
Η στατιστική λογιστική ανάλυση για την προγνωστική αξία του γονοτύπου (προσαρµοσµένη στις αρχικές τιµές HIV- 1RNA [vRNA] πλάσµατος, αριθµού CD4+ κυττάρων, αριθµού και διάρκειας προηγούµενων αντιρετροϊκών θεραπειών) έδειξε ότι η παρουσία 3 ή περισσότερων NRTI σχετιζόµενων µεταλλάξεων συνδέθηκε µε µειωµένη αντοπόκριση την 4η Εβδοµάδα (p=0. 015) ή 4 ή περισσότερες µεταλλάξεις κατά την µέση 24η Εβδοµάδα (p≤0. 012).
Logistic regression modelling of the predictive value for genotype (adjusted for baseline plasma HIV-1 RNA [vRNA], CD4+ cell count, number and duration of prior antiretroviral therapies) showed that the presence of 3 or more NRTI resistance-associated mutations was associated with reduced response at Week 4 (p=0.015) or 4 or more mutations at median Week 24 (p≤ 0.012).
Επιπρόσθετα, η εισαγωγή συµπλόκου στη θέση 69 ή η µετάλλαξη Q151M, συνήθως βρέθηκαν σε συνδυασµό µε A62V, V751, F77L και F116Y, προκαλώντας υψηλού επιπέδου αντίσταση στην αβακαβίρη.
In addition, the 69 insertion complex or the Q151M mutation, usually found in combination with A62V, V75I, F77L and F116Y, cause a high level of resistance to abacavir.
Εβδοµάδα 4 (n = 166) Αρχική Μετάλλαξη Μέση
16 Week 4
της Ανάστροφης
Baseline Reverse Transcriptase
Μεταβολή
Median
Ποσοστό µε
(n = 166) Percent with
Μεταγραφάσης
Mutatio
N
n n
< 400 αντίγραφα/ mL vRNA
< 400 copies/ mL vRNA
Καµία M184V µόνο Κάθε µία NRTI
None
- 0. 96 - 0. 74
-0.96
µετάλλαξη Κάθε δύο NRTI -
Any one NRTI
σχετιζόµενες µεταλλάξεις Κάθε τρεις NRTI -
associated mutations Any three NRTI-
σχετιζόµενες µεταλλάξεις Τέσσερις ή
associated mutations Four or more NRTI-
σχετιζόµενες µεταλλάξεις
associated mutations
Φαινοτυπική αντοχή και διασταυρούµενη ανθεκτικότητα:
Phenotypic resistance and cross-resistance:
Η φαινοτυπική αντοχή στην αβακαβίρη απαιτεί M184V µε τουλάχιστον άλλη µία εκλεκτική µετάλλαξη στην αβακαβίρη, ή M184V µε πολλαπλές ΤΑΜ.
Phenotypic resistance to abacavir requires M184V with at least one other abacavir-selected mutation, or M184V with multiple TAMs.
Η φαινοτυπική διασταυρούµενη ανθεκτικότητα σε άλλους NRTIs µε µετάλλαξη M184V ή Μ184Ι µόνο, είναι περιορισµένη.
Phenotypic cross- resistance to other NRTIs with M184V or M184I mutation alone is limited.
Η ζιδοβουδίνη, η διδανοσίνη, η σταβουδίνη και η τενοφοβίρη διατηρούν την αντιρετροϊκή δράση τους έναντι τέτοιων στελεχών HIV- 1.
Zidovudine, didanosine, stavudine and tenofovir maintain their antiretroviral activities against such HIV-1 variants.
Η παρουσία της M184V µαζί µε K65R αυξάνει την διασταυρούµενη ανθεκτικότητα µεταξύ αβακαβίρης τενοφοβίρης, διδανοσίνης και λαµιβουδίνης και η M184V µαζί µε L74V αυξάνει την διασταυρούµενη ανθεκτικότητα µεταξύ αβακαβίρης διδανοσίνης και λαµιβουδίνης.
The presence of M184V with K65R does give rise to cross-resistance between abacavir, tenofovir, didanosine and lamivudine, and M184V with L74V gives rise to cross-resistance between abacavir, didanosine and lamivudine.
Η παρουσία της M184V µαζί µε Y115F αυξάνει την διασταυρούµενη ανθεκτικότητα µεταξύ αβακαβίρης και λαµιβουδίνης Με τη χρήση των υπαρχόντων συνιστώµενων αλγορίθµων ανθεκτικότητας µπορεί να καθοδηγηθεί η κατάλληλη χρήση της αβακαβίρης.
Appropriate use of abacavir can be guided using currently recommended resistance algorithms.
∆ιασταυρούµενη αντοχή µεταξύ αβακαβίρης, λαµιβουδίνης ή ζιδοβουδίνης και αντιρετροϊκών από άλλες κατηγορίες π. χ. των αναστολέων πρωτεάσης ή των µη νουκλεοσιδικών αναλόγων της ανάστροφης µεταγραφάσης, δεν είναι πιθανή.
PIs or NNRTIs is unlikely.
18 Κλινική εµπειρία
Clinical experience
Στα πλαίσια µίας διπλής – τυφλής, τυχαιοποιηµένης κλινικής δοκιµής, ελεγχόµενης ως προς το εικονικό φάρµακο, µελετήθηκε συγκριτικά ο συνδυασµός αβακαβίρης, λαµιβουδίνης και ζιδοβουδίνης, έναντι του συνδυασµού ινδιναβίρης, λαµιβουδίνης και ζιδοβουδίνης.
One randomised, double blind, placebo controlled clinical study has compared the combination of abacavir, lamivudine and zidovudine to the combination of indinavir, lamivudine and zidovudine in treatment naive patients.
47% έναντι 49%, πληθυσµός ασθενών που υποβλήθηκαν σε αγωγή:
Due to the high proportion of premature discontinuation (42% of patients discontinued randomised treatment by week 48), no definitive conclusion can be drawn regarding the equivalence between the treatment regimens at week 48.
84% έναντι 93% για τους συνδυασµούς αβακαβίρης και ινδιναβίρης αντίστοιχα).
Although a similar antiviral effect was observed between the abacavir and indinavir containing regimens in terms of proportion of patients with undetectable viral load (≤ 400 copies/ ml; intention to treat analysis (ITT), 47% versus 49%; as treated analysis (AT), 86% versus 94% for abacavir and indinavir combinations respectively), results favoured the indinavir combination, particularly in the subset of patients with high viral load (> 100,000 copies/ ml at baseline; ITT, 46% versus 55%; AT, 84% versus 93% for abacavir and indinavir respectively).
Η ACTG5095 ήταν µία τυχαιοποιηµένη (1: 1: 1), διπλή, τυφλή, ελεγχόµενη µε εικονικό φάρµακο µελέτη που διεξήχθει σε 1147 naïve HIV- 1 ενήλικες ασθενείς, οι οποίοι δεν είχαν λάβει αντιρετροική αγωγή στο παρελθόν, συγκρίνοντας 3 σχήµατα: ζιδοβουδίνη (ZDV), λαµιβουδίνη (3TC), αβακαβίρη (ABC), εφαβιρένζη (EFV) vs ZDV/ 3TC/ EFV vs ZDV/ 3TC/ ABC.
ACTG5095 was a randomised (1:1:1), double-blind, placebo-controlled trial performed in 1147 antiretroviral naïve HIV-1 infected adults, comparing 3 regimens: zidovudine (ZDV), lamivudine (3TC), abacavir (ABC), efavirenz (EFV) vs ZDV/ 3TC/ EFV vs ZDV/ 3TC/ ABC.
26% των ατόµων στο σκέλος ZDV/ 3TC/ ABC, 16% στο σκέλος ZDV/ 3TC/ EFV και 13% στο σκέλος των 4 φαρµάκων εµφάνισαν ιολογική αποτυχία (HIV RNA > 200 αντίγραφα/ ml).
After a median follow-up of 32 weeks, the tritherapy with the three nucleosides ZDV/ 3TC/ ABC was shown to be virologically inferior to the two other arms regardless of baseline viral load (< or > 100 000 copies/ml) with 26% of subjects on the ZDV/3TC/ABC arm, 16% on the ZDV/3TC/EFV arm and 13% on the 4 drug arm categorised as having virological failure (HIV RNA > 200 copies/ml).
Την 48η εβδοµάδα η αναλογία ατόµων µε HIV RNA < 50 αντίγραφα/ ml ήταν 63%, 80% και 86% για τα σκέλη ZDV/ 3TC/ ABC, ZDV/ 3TC/ EFV και ZDV/ 3TC/ ABC/ EFV αντίστοιχα.
At week 48 the proportion of subjects with HIV RNA < 50 copies/ ml were 63%, 80% and 86% for the ZDV/ 3TC/ ABC, ZDV/ 3TC/ EFV and ZDV/ 3TC/ ABC/ EFV arms, respectively.
Η επιτροπή παρακολούθησης των στοιχείων ασφαλείας της µελέτης διέκοψε το σκέλος ZDV/ 3TC/ ABC σε εκείνο το χρονικό σηµείο βάσει της µεγαλύτερης αναλογίας ασθενών µε ιολογική αποτυχία.
The study Data Safety Monitoring Board stopped the ZDV/ 3TC/ ABC arm at this time based on the higher proportion of patients with virologic failure.
Τα υπόλοιπα σκέλη συνέχισαν σε τυφλή µορφή.
The remaining arms were continued in a blinded fashion.
Μετά από µία µέση περίοδο παρακολούθησης 144 εβδοµάδων, 25% των ατόµων του σκέλους ZDV/ 3TC/ ABC/ EFV και 26% του σκέλους ZDV/ 3TC/ EFV κατηγοριοποιήθηκαν ως έχοντα ιολογική αποτυχία. ∆εν υπήρχε σηµαντική διαφορά ως προς το χρόνο της πρώτης ιολογικής αποτυχίας (p=0. 73, δοκιµασία λογαριθµικής κατάταξης) µεταξύ των 2 σκελών.
There was no significant
Σε αυτή τη µελέτη, η προσθήκη ABC στo ZDV/ 3TC/ EFV δεν βελτίωσε σηµαντικά την αποτελεσµατικότητα.
In this study, addition of ABC to ZDV/ 3TC/ EFV did not significantly improve efficacy.
Ιολογική αποτυχία (HIV RNA > 200
Virologic failure (HIV 32 weeks RNA > 200 copies/ ml) 144 weeks Virologic success (48 weeks HIV RNA < 50 copies/ ml)
26%
26% - 63%
16%
16% 26% 80%
Σε µία άλλη κλινική δοκιµή 16 εβδοµάδων σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει ποτέ αντιρετροϊκή θεραπεία, ο συνδυασµός αβακαβίρης, λαµιβουδίνης και ζιδοβουδίνης απεδείχθη ότι έχει παρόµοιο αντιιϊκό αποτέλεσµα µε το συνδυασµό νελφιναβίρης λαµιβουδίνης και ζιδοβουδίνης.
In an ongoing clinical study over 16 weeks in treatment-naive patients, the combination of abacavir, lamivudine and zidovudine showed a similar antiviral effect to the combination with nelfinavir, lamivudine and zidovudine.
Σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει ποτέ αντιρετροϊκή θεραπεία, ο τριπλός συνδυασµός αβακαβίρης, λαµιβουδίνης και ζιδοβουδίνης, ήταν ανώτερος ως προς τη διάρκεια ανταπόκρισης ιϊκού φορτίου σε διάστηµα 48 εβδοµάδων από τη λαµιβουδίνη και ζιδοβουδίνη.
In antiretroviral-naïve patients the triple combination of abacavir, lamivudine and zidovudine was superior in terms of durability of viral load response over 48 weeks to lamivudine and zidovudine.
Σε παρόµοιο πληθυσµό ασθενών η διάρκεια της αντιϊκής ανταπόκρισης σε διάστηµα 120 εβδοµάδων αποδείχθηκε στο 70% των ασθενών.
In a similar patient population durability of antiviral response over 120 weeks was demonstrated in approximately 70% of subjects.
Σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει ποτέ αντιρετροϊκή θεραπεία, συνδυασµός αβακαβίρης, λαµιβουδίνης ζιδοβουδίνης και εφαβιρένζη, σε µία µικρή ανοικτή µελέτη, η αναλογία ασθενών µε µη ανιχνεύσιµο ιϊκό φορτίο (< 400 αντίγραφα/ ml) ήταν περίπου 90% µε 80% να έχουν < 50 αντίγραφα/ ml, µετά από
In antiretroviral-naive patients treated with a combination of abacavir, lamivudine, zidovudine and efavirenz in a small, ongoing, open label pilot study, the proportion of patients with undetectable viral load (< 400 copies/ ml) was approximately 90% with 80% having < 50 copies/ ml after 24 weeks of treatment.
Σε ασθενείς µε χαµηλό βασικό ιϊκό φορτίο (< 50. 000 αντίγραφα/ ml) και µέτρια έκθεση σε αντιρετροϊκή θεραπεία η προσθήκη αβακαβίρης, λαµιβουδίνης και ζιδοβουδίνης, οδήγησε σε µία µέτρια επίδραση στο ιικό φορτίο σε 48 εβδοµάδες.
In patients with a low baseline viral load (< 5,000 copies/ ml) and moderate exposure to antiretroviral therapy, addition of abacavir to previous treatment including lamivudine and zidovudine, produced a moderate impact on viral load at 48 weeks.