natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το tenofovir απεκκρίνεται μέσω των νεφρών, τόσο με διήθηση όσο και ενεργή απέκκριση μέσω του ανιονικού μεταφορέα 1 (hOAT1).
Co-administration of tenofovir disoproxil fumarate with other medicinal
Η ταυτόχρονη χορήγηση του tenofovir disoproxil fumarate με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που απεκκρίνονται ενεργά επίσης μέσω του ανιονικού μεταφορέα (π. χ. cidofovir), ενδέχεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του tenofovir ή του συγχορηγούμενου φαρμακευτικού προϊόντος.
7 products that are also actively secreted via the anion transporter (e. g. cidofovir) may result in increased concentrations of tenofovir or of the co-administered medicinal product.
Το tenofovir disoproxil fumarate δεν έχει αξιολογηθεί σε ασθενείς που λαμβάνουν νεφροτοξικά φαρμακευτικά προϊόντα (π. χ. αμινογλυκοσίδες, αμφοτερικίνη Β, φοσκαρνέτη, γκανσικλοβίρη, πενταμιδίνη, βανκομυκίνη, cidofovir ή ιντερλευκίνη- 2).
Tenofovir disoproxil fumarate has not been evaluated in patients receiving nephrotoxic medicinal products (e. g. aminoglycosides, amphotericin B, foscarnet, ganciclovir, pentamidine, vancomycin, cidofovir or interleukin-2).
Η χρήση του tenofovir disoproxil fumarate πρέπει να αποφεύγεται με ταυτόχρονη ή πρόσφατη χρήση νεφροτοξικού φαρμακευτικού προϊόντος.
Use of tenofovir disoproxil fumarate should be avoided with concurrent or recent use of a nephrotoxic medicinal product.
Αν η ταυτόχρονη χορήγηση του tenofovir disoproxil fumarate με νεφροτοξικές ουσίες είναι αναπόφευκτη, η νεφρική λειτουργία των ασθενών θα πρέπει να παρακολουθείται σε εβδομαδιαία βάση (βλ. παράγραφο 4. 4).
If concomitant use of Truvada and nephrotoxic agents is unavoidable, renal function should be monitored weekly (see section 4.4).
Η συγχορήγηση tenofovir disoproxil fumarate και μεθαδόνης, ribavirin, rifampicin, adefovir dipivoxil ή και του ορμονικού αντισυλληπτικού norgestimate/ ethinyl oestradiol δεν κατέληξε σε καμία φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση.
Co-administration of tenofovir disoproxil fumarate and methadone, ribavirin, rifampicin, adefovir dipivoxil or the hormonal contraceptive norgestimate/ ethinyl oestradiol did not result in any pharmacokinetic interaction.
8 Αλληλεπιδράσεις σχετικές με το Truvada:
Interactions relevant to Truvada:
Η συγχορήγηση του tacrolimus με το προϊόν συνδυασμού emtricitabine/ tenofovir disoproxil fumarate δεν κατέληξε σε κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις.
Co-administration of tacrolimus with the combination product emtricitabine/ tenofovir disoproxil fumarate did not result in any clinically significant interactions.
Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με έκθεση κατά την εγκυμοσύνη στην emtricitabine και στο tenofovir disoproxil fumarate.
For emtricitabine and tenofovir disoproxil fumarate, insufficient data on exposed pregnancies are available.
Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεσες ή έμμεσες επικίνδυνες επιπτώσεις από την emtricitabine ή το tenofovir disoproxil fumarate στην εγκυμοσύνη, στην ανάπτυξη του εμβρύου, στον τοκετό ή στη μεταγεννητική ανάπτυξη (βλ. παράγραφο 5. 3).
Animal studies do not indicate direct or indirect harmful effects of emtricitabine or tenofovir disoproxil fumarate with respect to pregnancy, embryonal/ foetal development, parturition or postnatal development (see section 5.3).
Εν τούτοις, το Truvada δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο.
However, Truvada should not be used during pregnancy unless no other alternative is available.
Η χρήση του Truvada πρέπει να συνοδεύεται από αποτελεσματική αντισύλληψη.
The use of Truvada must be accompanied by the use of effective contraception.
Δεν είναι γνωστό αν η emtricitabine ή το tenofovir απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα.
It is not known whether emtricitabine or tenofovir are excreted in human milk.
Δεν συνιστάται σε καμία περίπτωση σε γυναίκες που έχουν προσβληθεί από τον ιό HIV να θηλάζουν τα βρέφη τους, προκειμένου να αποφευχθεί η μετάδοση του ιού HIV.
It is recommended that HIV infected women do not breast-feed their infants under any circumstances in order to avoid transmission of HIV to the infant.
Δεν πραγματοποιήθηκαν μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις του Truvada στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών.
No studies on the effects on the ability to drive and use machines have been performed.
Εν τούτοις, οι ασθενείς πρέπει να πληροφορούνται ότι κατά τη διάρκεια αγωγής με emtricitabine και tenofovir disoproxil fumarate αναφέρθηκε ζάλη.
However, patients should be informed that dizziness has been reported during treatment with both emtricitabine and tenofovir disoproxil fumarate.
Σε τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη ανοιχτής επισήμανσης σε πρωτοθεραπευόμενους με αντιρετροϊκή αγωγή ασθενείς (GS- 01- 934, βλ. παράγραφο 5. 1), οι ασθενείς έλαβαν emtricitabine, tenofovir disoproxil fumarate και εφαβιρένζη για 144 εβδομάδες (χορηγήθηκαν ως το σχήμα συνδυασμού Truvada, με προσθήκη της εφαβιρένζης από την 96η εβδομάδα).
In an open-label randomised clinical study in antiretroviral-naïve patients (GS-01-934; see section 5.1), patients received emtricitabine, tenofovir disoproxil fumarate and efavirenz for 144 weeks (administered as the combination formulation Truvada, plus efavirenz from week 96).
Το προφίλ ασφάλειας της emtricitabine και του tenofovir disoproxil fumarate ήταν σύμφωνο με την προηγούμενη εμπειρία με αυτούς τους παράγοντες, όταν ο καθένας χορηγήθηκε μαζί με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες.
The safety profile of emtricitabine and tenofovir disoproxil fumarate was consistent with the previous experience with these agents when each was administered with other antiretroviral agents.
Οι πλέον συχνά αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες που θεωρήθηκαν σχετιζόμενες ή πιθανώς σχετιζόμενες με την emtricitabine ή/ και το tenofovir disoproxil fumarate ήταν ναυτία (12%) και διάρροια (7%).
The most frequently reported adverse reactions considered possibly or probably related to emtricitabine and/ or tenofovir disoproxil fumarate were nausea (12%) and diarrhoea (7%).
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες οι οποίες θεωρήθηκαν τουλάχιστον πιθανώς συσχετιζόμενες με τα συστατικά του Τruvada από κλινικές μελέτες και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία, καταγράφονται πιο κάτω ανά κατηγορία οργανικού συστήματος του σώματος και απόλυτη συχνότητα εμφάνισης.
The adverse reactions considered at least possibly related to treatment with the components of Truvada from clinical trial and post-marketing experience are listed below by body system organ class and absolute frequency.
Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
Frequencies are defined as very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100, < 1/ 10),
Οι συχνότητες προσδιορίζονται ως πολύ συχνές (≥ 1/ 10), συχνές (≥ 1/ 100, < 1/ 10), όχι συχνές (≥ 1/ 1. 000, < 1/ 100), σπάνιες (≥ 1/ 10. 000, < 1/ 1. 000) ή πολύ σπάνιες (< 1/ 10. 000) συμπεριλαμβανομένων μεμονωμένων αναφορών, ή μη γνωστές (έχουν εντοπισθεί από την παρακολούθηση μετά την κυκλοφορία και η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα υπάρχοντα στοιχεία).
8 uncommon (≥ 1/ 1,000, < 1/ 100), rare (≥ 1/ 10,000, < 1/ 1,000) or very rare (< 1/ 10,000) including isolated reports, or not known (identified through post-marketing safety surveillance and the frequency cannot be estimated from the available data).
Συχνές: ουδετεροπενία Όχι συχνές: αναιμία
Common: neutropenia Uncommon: anaemia
9 Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος:
Immune system disorders:
Συχνές: αλλεργική αντίδραση
Common: allergic reaction
Πολύ συχνές: υποφωσφαταιμία Συχνές: υπεργλυκαιμία, υπερτριγλυκεριδαιμία Σπάνιες: γαλακτική οξέωση Μη γνωστές: υποκαλιαιμία
Very common: hypophosphataemia Common: hyperglycaemia, hypertriglyceridaemia Rare: lactic acidosis Not known: hypokalaemia
Με τη χρήση νουκλεοσιδικών αναλόγων, έχει αναφερθεί γαλακτική οξέωση, συνήθως συσχετιζόμενη με ηπατική στεάτωση (βλ. παράγραφο 4. 4).
Lactic acidosis, usually associated with hepatic steatosis, has been reported with the use of nucleoside analogues (see section 4.4).
Ψυχιατρικές διαταραχές:
Common: insomnia, abnormal dreams
Συχνές: αϋπνία, μη φυσιολογικά όνειρα Διαταραχές του νευρικού συστήματος:
Very common: headache, dizziness
Πολύ σπάνιες: δύσπνοια
Very rare: dyspnoea
Πολύ συχνές: διάρροια, έμετος, ναυτία Συχνές: αυξημένα επίπεδα λιπάσης ορού, αυξημένα επίπεδα αμυλάσης συμπεριλαμβανομένης της παγκρεατικής αμυλάσης, κοιλιακό άλγος, δυσπεψία, μετεωρισμός Σπάνιες: παγκρεατίτιδα
Very common: diarrhoea, vomiting, nausea Common: elevated serum lipase, elevated amylase including elevated pancreatic amylase, abdominal pain, dyspepsia, flatulence Rare: pancreatitis
Συχνές: αυξημένα επίπεδα τρανσαμινασών, υπερχολερυθριναιμία Πολύ σπάνιες: ηπατίτιδα Μη γνωστές: ηπατική στεάτωση
Common: increased transaminases, hyperbilirubinaemia Very rare: hepatitis Not known: hepatic steatosis
Συχνές: ουρτικάρια, κυστικό- φυσαλλιδωτό εξάνθημα, φλυκταινώδες εξάνθημα, κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα, κνησμός, εξάνθημα και αποχρωματισμός του δέρματος (υπερμελάγχρωση)
Common: urticaria, vesiculobullous rash, pustular rash, maculopapular rash, pruritus, rash and skin discolouration (increased pigmentation)
Πολύ συχνές: αυξημένα επίπεδα κινάσης της κρεατίνης Μη γνωστές: ραβδομυόλυση, οστεομαλακία (που εκδηλώνεται ως οστικό άλγος και συμβάλλει όχι συχνά σε κατάγματα), μυϊκή αδυναμία, μυοπάθεια
Very common: elevated creatine kinase Not known: rhabdomyolysis, osteomalacia (manifested as bone pain and infrequently contributing to fractures), muscular weakness, myopathy
Σπάνιες: νεφρική ανεπάρκεια (οξεία και χρόνια), κεντρική νεφρική σωληναριοπάθεια, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου Fanconi, αυξημένη κρεατινίνη, πρωτεϊνουρία Πολύ σπάνιες: οξεία σωληναριακή νέκρωση Μη γνωστές: νεφρίτις (συμπεριλαμβανομένης διάμεσης νεφρίτιδας), νεφρογενής άποιος διαβήτης
Rare: renal failure (acute and chronic), proximal renal tubulopathy including Fanconi syndrome, increased creatinine, proteinuria Very rare: acute tubular necrosis Not known: nephritis (including acute interstitial nephritis), nephrogenic diabetes insipidus.
Συχνές: πόνος Πολύ σπάνιες: καταβολή, εξασθένηση
Common: pain, asthenia
Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες, που καταγράφονται πιο πάνω, κάτω από τις επικεφαλίδες των συστημάτων του σώματος, μπορεί να εμφανιστούν ως συνέπεια της κεντρικής νεφρικής σωληναριοπάθειας: ραβδομυόλυση, οστεομαλακία (που εκδηλώνεται ως οστικό άλγος και συμβάλλει όχι συχνά σε κατάγματα), υποκαλιαιμία, μυϊκή αδυναμία, μυοπάθεια και υποφωσφαταιμία.
9 The following adverse reactions, listed under the body system headings above, may occur as a consequence of proximal renal tubulopathy: rhabdomyolysis, osteomalacia (manifested as bone pain and infrequently contributing to fractures), hypokalaemia, muscular weakness, myopathy and hypophosphataemia.
Δεν θεωρείται ότι τα συμβάντα αυτά σχετίζονται αιτιωδώς με τη θεραπεία με tenofovir disoproxil fumarate σε περίπτωση απουσίας της κεντρικής νεφρικής σωληναριοπάθειας.
These events are not considered to be causally associated with tenofovir disoproxil fumarate therapy in the absence of proximal renal tubulopathy.
10 Επιπλέον, συχνή ήταν η αναιμία και πολύ συχνή ο αποχρωματισμός του δέρματος (αυξημένη υπερμελάγχρωση), όταν η emtricitabine χορηγήθηκε σε παιδιατρικούς ασθενείς.
In addition anaemia was common and skin discolouration (increased pigmentation) was very common when emtricitabine was administered to paediatric patients.
Ασθενείς με συνυπάρχουσα HIV/ HBV ή HCV λοίμωξη:
HIV/ HBV or HCV co-infected patients:
Περιορισμένος μόνο αριθμός ασθενών είχαν συνυπάρχουσα HBV (n=13) ή HCV (n=26) λοίμωξη στη μελέτη GS- 01- 934.
Only a limited number of patients were co-infected with HBV (n=13) or HCV (n=26) in study GS-01-934.
Το προφίλ των ανεπιθύμητων ενεργειών της emtricitabine και του tenofovir disoproxil fumarate σε ασθενείς με συνυπάρχουσα HIV/ HBV ή HIV/ HCV λοίμωξη ήταν παρόμοιο με αυτό που παρατηρήθηκε σε ασθενείς που είχαν μολυνθεί από τον ιό HIV χωρίς συνυπάρχουσα HBV λοίμωξη.
The adverse reaction profile of emtricitabine and tenofovir disoproxil fumarate in patients co-infected with HIV/ HBV or HIV/ HCV was similar to that observed in patients infected with HIV without co-infection.
Η συνδυασμένη αντιρετροϊκή αγωγή έχει συσχετισθεί με μεταβολικές ανωμαλίες όπως υπερτριγλυκεριδαιμία, υπερχοληστερολαιμία, ινσουλινοαντοχή, υπεργλυκαιμία και υπεργαλακταιμία (βλ. παράγραφο 4. 4).
Combination antiretroviral therapy has been associated with metabolic abnormalities such as hypertriglyceridaemia, hypercholesterolaemia, insulin resistance, hyperglycaemia and hyperlactataemia (see section 4.4).
Η συνδυασμένη αντιρετροϊκή αγωγή έχει συσχετισθεί με την ανακατανομή του λίπους σώματος (λιποδυστροφία) σε ασθενείς με HIV περιλαμβανομένης της απώλειας περιφερικού λίπους και υποδόριου λίπους του προσώπου, αύξηση του ενδοκοιλιακού και σπλαχνικού λίπους, υπερτροφία του μαστού και συσσώρευση οπισθοαυχενικού λίπους (αυχένας βουβάλου) (βλ. παράγραφο 4. 4).
Combination antiretroviral therapy has been associated with redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV patients including the loss of peripheral and facial subcutaneous fat, increased intra-abdominal and visceral fat, breast hypertrophy and dorsocervical fat accumulation (buffalo hump) (see section 4.4).
Σε HIV οροθετικούς ασθενείς με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εμφανιστεί, κατά την έναρξη της συνδυασμένης αντιρετροϊκής αγωγής (CART), μία φλεγμονώδης αντίδραση σε ασυμπτωματικά ή υπολειμματικά ευκαιριακά παθογόνα (βλ. παράγραφο 4. 4).
In HIV infected patients with severe immune deficiency at the time of initiation of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic infections may arise (see section 4.4).
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται για ενδείξεις τοξικότητας (βλ. παράγραφο 4. 8) και πρέπει να εφαρμοστεί η συνήθης υποστηρικτική αγωγή, όπως απαιτείται.
If overdose occurs the patient must be monitored for evidence of toxicity (see section 4.8), and standard supportive treatment applied as necessary.
Ποσοστό έως 30% της δόσης της emtricitabine και περίπου 10% της δόσης του tenofovir μπορεί να απομακρυνθεί με αιμοδιαπίδυση.
Up to 30% of the emtricitabine dose and approximately 10% of the tenofovir dose can be removed by haemodialysis.
J05AR03.
J05AR03
Τόσο η emtricitabine όσο και το tenofovir εμφανίζουν εξειδικευμένη δράση έναντι του ανθρώπινου ιού της ανοσοανεπάρκειας (HIV- 1 και HIV- 2) και του ιού της ηπατίτιδας Β.
Both emtricitabine and tenofovir have activity that is specific to human immunodeficiency virus (HIV-1 and HIV-2) and hepatitis B virus.
Η emtricitabine και το tenofovir φωσφορυλιώνονται από κυτταρικά ένζυμα και σχηματίζουν τριφωσφορική emtricitabine και διφωσφορικό tenofovir, αντίστοιχα.
10 Emtricitabine and tenofovir are phosphorylated by cellular enzymes to form emtricitabine triphosphate and tenofovir diphosphate, respectively.
Η τριφωσφορική emtricitabine και το διφωσφορικό tenofovir αναστέλλουν ανταγωνιστικά την ανάστροφη μεταγραφάση του HIV- 1 με αποτέλεσμα τον τερματισμό της αλύσου του DNA.
Emtricitabine triphosphate and tenofovir diphosphate competitively inhibit HIV-1 reverse transcriptase, resulting in DNA chain termination.
11 Η τριφωσφορική emtricitabine και το διφωσφορικό tenofovir είναι ασθενείς αναστολείς των DNA πολυμερασών των θηλαστικών και δεν υπήρξε ένδειξη για τοξικότητα στα μιτοχόνδρια είτε in vitro είτε in vivo.
Both emtricitabine triphosphate and tenofovir diphosphate are weak inhibitors of mammalian DNA polymerases and there was no evidence of toxicity to mitochondria in vitro and in vivo.
Αντιϊκή δραστικότητα in vitro:
Antiviral activity in vitro:
Παρατηρήθηκε αντοχή in vitro και σε ορισμένους ασθενείς προσβεβλημένους από τον ιό HIV- 1 λόγω της ανάπτυξης της μετάλλαξης M184V/ I με την emtricitabine ή της μετάλλαξης K65R με το tenofovir.
Resistance has been seen in vitro and in some HIV-1 infected patients due to the development of the M184V/ I mutation with emtricitabine or the K65R mutation with tenofovir.
Ιοί ανθεκτικοί στην emtricitabine που έφεραν τη μετάλλαξη M184V/ I εμφάνισαν διασταυρούμενη αντοχή στη λαμιβουδίνη αλλά διατήρησαν την ευαισθησία τους στη διδανοσίνη, τη σταβουδίνη, το tenofovir, τη ζαλσιταβίνη και τη ζιδοβουδίνη.
Emtricitabine-resistant viruses with the M184V/ I mutation were cross-resistant to lamivudine, but retained sensitivity to didanosine, stavudine, tenofovir, zalcitabine and zidovudine.
Η μετάλλαξη K65R μπορεί να επιλεγεί και με το abacavir, τη διδανοσίνη ή τη ζαλσιταβίνη και προκαλεί μειωμένη ευαισθησία στα φάρμακα αυτά, ως και στη λαμιβουδίνη, την emtricitabine και στο tenofovir.
The K65R mutation can also be selected by abacavir, didanosine or zalcitabine and results in reduced susceptibility to these agents plus lamivudine, emtricitabine and tenofovir.
Το tenofovir disoproxil fumarate πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς με εμπειρία προηγούμενης αντιρετροϊκής θεραπείας με στελέχη του HIV- 1 που περιλαμβάνουν την K65R μετάλλαξη.
Tenofovir disoproxil fumarate should be avoided in patients with HIV-1 harbouring the K65R mutation.
Aσθενείς με HIV- 1 που εμφανίζουν 3 ή περισσότερες μεταλλάξεις που συσχετίζονται με ανάλογα θυμιδίνης (TAMs) και περιλαμβάνουν την M41L ή L210W μετάλλαξη της ανάστροφης μεταγραφάσης, επέδειξαν μειωμένη ευαισθησία στην αγωγή με tenofovir disoproxil fumarate.
Patients with HIV-1 expressing three or more thymidine analogue associated mutations (TAMs) that included either the M41L or L210W reverse transcriptase mutation showed reduced susceptibility to tenofovir disoproxil fumarate.
In vivo αντοχή (πρωτοθεραπευμένοι με αντιρετροϊκή αγωγή ασθενείς):
In vivo resistance (antiretroviral-naïve patients):
Σε τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη ανοιχτής επισήμανσης (GS- 01- 934) σε πρωτοθεραπευόμενους με αντιρετροϊκή αγωγή ασθενείς, διεξήχθη γονοτυπικός έλεγχος σε δείγματα πλάσματος HIV- 1 από όλους τους ασθενείς με επιβεβαιωμένα επίπεδα HIV RNA > 400 αντίγραφα/ ml την 48η, 96η ή 144η εβδομάδα ή κατά τη στιγμή της πρόωρης διακοπής του φαρμάκου της μελέτης.
In an open-label randomised clinical study (GS-01-934) in antiretroviral-naïve patients, genotyping was performed on plasma HIV-1 isolates from all patients with confirmed HIV RNA > 400 copies/ ml at weeks 48, 96 or 144 or at the time of early study drug discontinuation.
• Η μετάλλαξη M184V/ I αναπτύχθηκε σε 2/ 19 (10, 5%) δείγματα που αναλύθηκαν από ασθενείς στην ομάδα emtricitabine/ tenofovir disoproxil fumarate/ εφαβιρένζης και σε 10/ 29 (34, 5%) δείγματα που αναλύθηκαν από ασθενείς στην ομάδα λαμιβουδίνης/ zidovudine/ εφαβιρένζης (τιμή p < 0, 05, δοκιμασία Fisher Exact σύγκρισης της ομάδας emtricitabine+tenofovir disoproxil fumarate με την ομάδα λαμιβουδίνης/ zidovudine σε όλους τους ασθενείς). • Κανείς ιός που αναλύθηκε δεν περιείχε την K65R μετάλλαξη. • Γονοτυπική αντοχή στην εφαβιρένζη, με κυρίαρχη την Κ103Ν μετάλλαξη, εξελίχθηκε σε ιό σε 13/ 19 (68%) ασθενείς στην ομάδα emtricitabine/ tenofovir disoproxil fumarate/ εφαβιρένζης και σε ιό σε 21/ 29 (72%) ασθενείς στην ομάδα σύγκρισης.
• The M184V/ I mutation developed in 2/ 19 (10.5%) isolates analysed from patients in the emtricitabine/ tenofovir disoproxil fumarate/ efavirenz group and in 10/ 29 (34.5%) isolates analysed from the lamivudine/ zidovudine/ efavirenz group (p-value < 0.05, Fisher’ s Exact test comparing the emtricitabine+tenofovir disoproxil fumarate group to the lamivudine/ zidovudine group among all subjects). • No virus analysed contained the K65R mutation. • Genotypic resistance to efavirenz, predominantly the K103N mutation, developed in virus from 13/ 19 (68%) patients in the emtricitabine/ tenofovir disoproxil fumarate/ efavirenz group and in virus from 21/ 29 (72%) patients in the comparative group.
Σε τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη ανοιχτής επισήμανσης (GS- 01- 934), πρωτοθεραπευόμενοι με αντιρετροϊκή αγωγή ασθενείς με HIV- 1 λοίμωξη έλαβαν είτε σχήμα emtricitabine, tenofovir disoproxil fumarate και εφαβιρένζης (n=255) μια φορά ημερησίως είτε σταθερό συνδυασμό λαμιβουδίνης και zidovudine (Combivir) δύο φορές ημερησίως και εφαβιρένζη μία φορά ημερησίως (n=254).
In an open-label randomised clinical study (GS-01-934), antiretroviral-naïve HIV-1 infected patients received either a once daily regimen of emtricitabine, tenofovir disoproxil fumarate and efavirenz (n=255) or a fixed combination of lamivudine and zidovudine (Combivir) administered twice daily and efavirenz once daily (n=254).
Κατά την έναρξη της θεραπείας, στις τυχαιοποιημένες ομάδες τα επίπεδα HIV- 1 RNA πλάσματος (5, 02 και 5, 00 log10 αντίγραφα/ ml) και ο αριθμός κυττάρων CD4 (233 και 241 κύτταρα/ mm3) ήταν παρόμοια.
At baseline the randomised groups had similar median plasma HIV-1 RNA (5.02 and 5.00 log10 copies/ ml) and CD4 counts (233 and 241 cells/ mm3).
Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας για αυτή τη μελέτη ήταν η επίτευξη και η διατήρηση επιβεβαιωμένων συγκεντρώσεων HIV- 1 RNA < 400 αντίγραφα/ ml στις 48 εβδομάδες.
The primary efficacy endpoint for this study was the achievement and maintenance of confirmed HIV-1 RNA concentrations < 400 copies/ ml over 48 weeks.
Δευτερογενείς αναλύσεις αποτελεσματικότητας στις 144 εβδομάδες συμπεριέλαβαν το ποσοστό των ασθενών με συγκεντρώσεις HIV- 1 RNA < 400 ή < 50 αντίγραφα/ ml και τη μεταβολή του αριθμού κυττάρων CD4 από την έναρξη της θεραπείας.
Secondary efficacy analyses over 144 weeks included the proportion of patients with HIV-1 RNA concentrations < 400 or < 50 copies/ ml, and change from baseline in CD4 cell count.
Τα δεδομένα 48 εβδομάδων για το πρωτογενές καταληκτικό σημείο έδειξαν, ότι ο συνδυασμός emtricitabine, tenofovir disoproxil fumarate και εφαβιρένζης παρείχε αντιιϊκή αποτελεσματικότητα 12 που υπερτερούσε σε σύγκριση με αυτή από το σταθερό συνδυασμό λαμιβουδίνης και zidovudine (Combivir) με εφαβιρένζη όπως φαίνεται στον Πίνακα 1.
The 48-week primary endpoint data showed that the combination of emtricitabine, tenofovir disoproxil fumarate and efavirenz provided superior antiviral efficacy as compared with the fixed combination of lamivudine and zidovudine (Combivir) with efavirenz as shown in Table 1.
Τα δεδομένα των 144 εβδομάδων για το δευτερογενές καταληκτικό σημείο παρουσιάζονται επίσης στον Πίνακα 1.
The 144 week secondary endpoint data are also presented in Table 1.
Πίνακας 1:
11 Table 1:
Δεδομένα αποτελεσματικότητας 48 και 144 εβδομάδων από τη μελέτη GS- 01- 934 στην οποία η emtricitabine, το tenofovir disoproxil fumarate και η εφαβιρένζη χορηγήθηκαν σε πρωτοθεραπευόμενους με αντιρετροϊκή αγωγή ασθενείς με HIV- 1 λοίμωξη
48- and 144-week efficacy data from study GS-01-934 in which emtricitabine, tenofovir disoproxil fumarate and efavirenz were administered to antiretroviral-naïve patients with HIV-1 infection
Emtricitabine+
Emtricitabine+
Lamivudine+ Emtricitabine
Lamivudine+ Emtricitabin
Emtricitabine+ Lamivudine+ Emtricitabine+
Emtricitabine+ Lamivudine+ Emtricitabine+
Lamivudine+
Lamivudine+
tenofovir disoproxil fumarate+ εφαβιρένζη
tenofovir disoproxil fumarate+efavirenz
zidovudine+ tenofovir disoproxil εφαβιρένζη fumarate+ εφαβιρένζη *
tenofovir disoproxil fumarate+efavirenz*
zidovudine+ εφαβιρένζη
zidovudine+efaviren z
HIV- 1 RNA < 400 αντίγραφα/ ml (TLOVR)
HIV-1 RNA < 400 copies/ ml (TLOVR)
% διαφορά (95% CI)
% difference (95%CI)
11% (4% έως 19%)
11%
13% (4% έως 22%)
13%
HIV- 1 RNA < 50 αντίγραφα/ ml (TLOVR)
HIV-1 RNA < 50 copies/ ml (TLOVR)
9% (2% έως 17%)
(2% to 17%)
8% (- 1% έως 17%)
8% (-1% to 17%)
Μέση μεταβολή στη μέτρηση των κυττάρων CD4 (κύτταρα/ mm3) από την έναρξη
Mean change from baseline in CD4 cell count (cells/ mm3)
Διαφορά (95% CI)
p-value Difference (95%CI)
32 (9 έως 55)
0.002a 32 (9 to 55)
41 (4 έως 79)
0.089a 41 (4 to 79)
TLOVR=Time to Loss of Virologic Response (Χρόνος μέχρι την Απώλεια Ιολογικής Ανταπόκρισης) a:
* Patients receiving emtricitabine, tenofovir disoproxil fumarate and efavirenz were given Truvada plus efavirenz from week 96 to 144. ** The p-value based on the Cochran-Mantel-Haenszel Test stratified for baseline CD4 cell count TLOVR=Time to Loss of Virologic Response a:
Δοκιμασία Van Elteren
Van Elteren Test