natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο μηχανισμός δράσης της ρανολαζίνης είναι γενικά άγνωστος.
The mechanism of action of ranolazine is largely unknown.
Κλινική ένδειξη της αναστολής των επαναπολωτικών ρευμάτων ιόντων νατρίου από τη ρανολαζίνη παρέχεται από σημαντική βράχυνση του διαστήματος QTc και από βελτίωση στη διαστολική χαλάρωση σε μια ανοικτή μελέτη 5 ασθενών με σύνδρομο μακρού QT (LQT3 έχοντας την SCN5A ∆KPQ γονιδιακή μετάλλαξη).
Clinical evidence of inhibition of the late sodium current by ranolazine is provided by a significant shortening of the QTc interval and an improvement in diastolic relaxation in an open-label study of 5 patients with a long QT syndrome (LQT3 having the SCN5A ∆ KPQ gene mutation).
Αιμοδυναμικές επιδράσεις:
Haemodynamic effects:
Ελάχιστες μειώσεις στο μέσο καρδιακό ρυθμό (< 2 κτύποι ανά λεπτό) και στη μέση συστολική αρτηριακή πίεση (< 3 mmHg) παρατηρήθηκαν σε ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε ρανολαζίνη είτε μόνη ή σε συνδυασμό με άλλα αντιστηθαγχικά φαρμακευτικά προϊόντα σε ελεγχόμενες μελέτες.
Minimal decreases in mean heart rate (< 2 beats per minute) and mean systolic blood pressure (< 3 mm Hg) were observed in patients treated with ranolazine either alone or in combination with other antianginal medicinal products in controlled studies.
Ηλεκροκαρδιογραφικές επιδράσεις:
Electrocardiographic effects:
Αυξήσεις στο διάστημα QT σχετιζόμενες με τη δόση και τη συγκέντρωση πλάσματος (περίπου 6 msec στα 1. 000 mg δύο φορές ημερησίως), μειώσεις στο εύρος κύματος Τ και σε ορισμένες περιπτώσεις κόμβωση των κυμάτων Τ έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε το Ranexa.
Dose and plasma concentration-related increases in the QTc interval (about 6 msec at 1000 mg twice daily), reductions in T wave amplitude, and in some cases notched T waves, have been observed in patients treated with Ranexa.
Αυτές οι επιδράσεις της ρανολαζίνης στο ηλεκτροκαρδιογράφημα επιφανείας πιστεύεται ότι προκύπτουν από αναστολή των ταχέων επανορθωτικών ρευμάτων ιόντων καλίου, η οποία παρατείνει το δυναμικό δράσης της κοιλίας και από αναστολή των επαναπολωτικών ρευμάτων ιόντων νατρίου, η οποία μικραίνει το δυναμικό δράσης της κοιλίας.
A population analysis of combined data from
Μια πληθυσμιακή ανάλυση συνδυασμένων δεδομένων από 1. 308 ασθενείς και υγιείς εθελοντές κατέδειξε μέση αύξηση στο QTc από τη βασική γραμμή κατά 2, 4 msec ανά 1000 ng/ ml συγκέντρωσης ρανολαζίνης στο πλάσμα.
7 1,308 patients and healthy volunteers demonstrated a mean increase in QTc from baseline of 2.4 msec per 1000 ng/ ml ranolazine plasma concentration.
Η τιμή αυτή είναι συνεπής με τα δεδομένα από πιλοτικές κλινικές μελέτες, όπου οι μέσες αλλαγές από τη βασική γραμμή στο QTcF (τύπος του Fridericia) έπειτα από δόσεις 500 και 750 mg δύο φορές ημερησίως ήταν 1, 9 και 4, 9 msec, αντιστοίχως.
This value is consistent with data from pivotal clinical studies, where mean changes from baseline in QTcF (Fridericia’ s correction) after doses of 500 and 750 mg twice daily were 1.9 and 4.9 msec, respectively.
Σε μια μεγάλη μελέτη έκβασης (MERLIN- TIMI 36) σε 6. 560 ασθενείς με ACS με ασταθή στηθάγχη/ έμφραγμα τoυ μυoκαρδίoυ χωρίς ανάσπαση τoυ ST UA/ NSTEMI, δεν υπήρχε διαφορά μεταξύ του Ranexa και του εικονικού φαρμάκου στον κίνδυνο θνητότητας ανεξαρτήτου αιτίας (σχετικός κίνδυνος ρανολαζίνης: εικονικού φαρμάκου 0, 99), αιφνίδιου καρδιακού θανάτου (σχετικός κίνδυνος ρανολαζίνης: εικονικού φαρμάκου 0, 87), ή στη συχνότητα συμπτωματικά τεκμηριωμένων αρρυθμιών (3, 0% έναντι 3, 1%).
In a large outcome study (MERLIN-TIMI 36) in 6,560 patients with UA/ NSTEMI ACS, there was no difference between Ranexa and placebo in the risk of all-cause mortality (relative risk ranolazine: placebo 0.99), sudden cardiac death (relative risk ranolazine: placebo 0.87), or the frequency of symptomatic documented arrhythmias (3.0% versus 3.1%).
Δεν παρατηρήθηκαν προαρρυθμικές επιδράσεις σε 3. 162 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε το Ranexa βάσει μιας 7ήμερης παρακολούθησης Holter στη μελέτη MERLIN- TIMI 36.
No proarrhythmic effects were observed in 3,162 patients treated with Ranexa based on 7-day Holter monitoring in the MERLIN-TIMI 36 study.
Υπήρξε σημαντικά χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης αρρυθμιών σε ασθενείς στους χορηγήθηκε το Ranexa (74%) έναντι του εικονικού φαρμάκου (83%), περιλαμβανομένης κοιλιακής ταχυκαρδίας ≥ 8 κτύπους (5% έναντι 8%).
There was a significantly lower incidence of arrhythmias in patients treated with Ranexa (74%) versus placebo (83%), including ventricular tachycardia ≥ 8 beats (5% versus 8%).
Κλινικές μελέτες κατέδειξαν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του Ranexa στη θεραπεία ασθενών με χρόνια στηθάγχη, χρησιμοποιούμενο είτε μόνο είτε όταν το όφελος από άλλα αντιστηθαγχικά φαρμακευτικά προϊόντα ήταν υποβέλτιστο.
Clinical studies have demonstrated the efficacy and safety of Ranexa in the treatment of patients with chronic angina, either alone or when the benefit from other antianginal medicinal products was sub-optimal.
Οκτακόσιοι είκοσι τρεις ασθενείς (23% γυναίκες) τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν θεραπεία διάρκειας 12 εβδομάδων με χορήγηση Ranexa 750 mg δύο φορές ημερησίως, 1. 000 mg δύο φορές ημερησίως ή εικονικό φάρμακο.
Eight-hundred and twenty-three patients (23% women) were randomised to receive 12 weeks of treatment with Ranexa 750 mg twice daily, 1000 mg twice daily, or placebo.
Ωστόσο, δεν υπήρξε διαφορά στη διάρκεια της άσκησης μεταξύ των δύο δόσεων (24 δευτερόλεπτα σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, p ≤ 0, 03).
However, there was no difference in exercise duration between the two doses (24 seconds compared to placebo; p ≤ 0.03).
Η βελτίωση της διάρκειας της άσκησης στις γυναίκες ήταν περίπου 33% της βελτίωσης στους άντρες στο επίπεδο δόσης των 1. 000 mg δύο φορές ημερησίως.
The improvement in exercise duration in women was about 33% of the improvement in men at the 1000 mg twice-daily dose level.
Ωστόσο, άντρες και γυναίκες είχαν παρόμοιες μειώσεις στη συχνότητα επεισοδίων στηθάγχης και κατανάλωσης νιτρογλυκερίνης.
However, men and women had similar reductions in frequency of angina attacks and nitroglycerin consumption.
Πεντακόσιοι εξήντα πέντε ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν μια αρχική δόση Ranexa 500 mg δύο φορές ημερησίως ή εικονικό φάρμακο για 1 εβδομάδα, και ακολούθησαν 6 εβδομάδες θεραπείας με Ranexa 1. 000 mg δύο φορές ημερησίως ή εικονικό φάρμακο, πέραν της συγχορηγούμενης θεραπείας με αμλοδιπίνη 10 mg άπαξ ημερησίως.
Five-hundred and sixty-five patients were randomised to receive an initial dose of Ranexa 500 mg twice daily or placebo for 1 week, followed by 6 weeks of treatment with Ranexa 1000 mg twice daily or placebo, in addition to concomitant treatment with amlodipine 10 mg once daily.
Το Ranexa είχε ως αποτέλεσμα σημαντικές μειώσεις στον αριθμό των επεισοδίων στηθάγχης ανά εβδομάδα (p = 0, 028) και στην κατανάλωση νιτρογλυκερίνης βραχείας δράσης (p = 0, 014) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
Ranexa resulted in significant decreases in the number of angina attacks per week (p = 0.028) and consumption of short-acting nitroglycerin (p = 0.014) compared to placebo.
Εκατόν ενενήντα ένας ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν θεραπεία με χορήγηση Ranexa 500 mg δύο φορές ημερησίως, 1. 000 mg δύο φορές ημερησίως, 1. 500 mg δύο φορές ημερησίως, και εικονικό φάρμακο, καθένα για μια εβδομάδα σε διασταυρούμενο σχεδιασμό.
One-hundred and ninety-one patients were randomised to treatment with Ranexa 500 mg twice daily, 1000 mg twice daily, 1500 mg twice daily, and matching placebo, each for 1 week in a crossover design.
Το Ranexa ήταν σημαντικά ανώτερο του εικονικού φαρμάκου στην παράταση του χρόνου άσκησης, του χρόνου στηθάγχης, και του χρόνου σε 1 mm κατάσπαση του διαστήματος ST σε όλες τις δόσεις που μελετήθηκαν με παρατηρούμενη σχέση δόσης- απόκρισης.
Ranexa was significantly superior to placebo in prolonging exercise time, time to angina, and time to 1 mm ST segment depression at all doses studied with an observed dose-response relationship.
Στη μελέτη αυτή, η διάρκεια της άσκησης ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα των 1. 500 mg.
In this study, exercise duration was longest in the 1500 mg group; however, there was a disproportional increase in side effects, and the 1500 mg dose was not studied further.
Ωστόσο, υπήρξε μια δυσανάλογη αύξηση στις ανεπιθύμητες ενέργειες, και η δόση των 1. 500 mg δεν μελετήθηκε περαιτέρω.
In a large outcome study (MERLIN-TIMI 36) in 6,560 patients with UA/ NSTEMI ACS, there was no difference in the risk of all-cause mortality (relative risk ranolazine: placebo 0.99), sudden cardiac
Σε μια μεγάλη μελέτη έκβασης (MERLIN- TIMI 36) σε 6. 560 ασθενείς με ACS με ασταθή στηθάγχη/ έμφραγμα τoυ μυoκαρδίoυ χωρίς ανάσπαση τoυ ST (UA/ NSTEMI), δεν υπήρχε διαφορά στον κίνδυνο θνητότητας ανεξαρτήτου αιτίας (σχετικός κίνδυνος ρανολαζίνης: εικονικού φαρμάκου 0, 99), αιφνίδιου καρδιακού θανάτου (σχετικός κίνδυνος ρανολαζίνης: εικονικού φαρμάκου 0, 87), ή στη συχνότητα συμπτωματικά τεκμηριωμένων αρρυθμιών (3, 0% έναντι 3, 1%) μεταξύ του Ranexa και του εικονικού φαρμάκου όταν προστέθηκε στην τυπική ιατρική θεραπεία (όπου περιλαμβάνονταν β αποκλειστές, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου, νιτρώδη, αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες, φαρμακευτικά προϊόντα που μειώνουν τα λιπίδια, και αναστολείς ΜΕΑ).
8 death (relative risk ranolazine: placebo 0.87), or the frequency of symptomatic documented arrhythmias (3.0% versus 3.1%) between Ranexa and placebo when added to standard medical therapy (including beta-blockers, calcium channel blockers, nitrates, anti-platelet agents, lipid-lowering medicinal products, and ACE inhibitors).
Περίπου οι μισοί ασθενείς στην MERLIN- TIMI 36 είχαν ιστορικό στηθάγχης.
Approximately one-half of the patients in MERLIN-TIMI 36 had a history of angina.
9 άσκησης ήταν 31 δευτερόλεπτα μεγαλύτερη στους ασθενείς που έπαιρναν ρανολαζίνη έναντι των ασθενών που έπαιρναν εικονικό φάρμακο (p = 0, 002).
The results showed that exercise duration was 31 seconds longer in ranolazine patients versus placebo patients (p = 0.002).
Το ερωτηματολόγιο του Σηάτλ για τη στηθάγχη έδειξε σημαντικές επιδράσεις σε διάφορες διαστάσεις, περιλαμβανομένης της συχνότητας της στηθάγχης (p < 0, 001), σε σύγκριση με τους ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο.
The Seattle Angina Questionnaire showed significant effects on several dimensions, including angina frequency (p < 0.001), compared to placebo-treated patients.
Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ρανολαζίνης έπειτα από του στόματος χορήγηση δισκίων ρανολαζίνης άμεσης αποδέσμευσης κυμαινόταν από 35% – 50%, με μεγάλη μεταβλητότητα μεταξύ των ατόμων.
The mean absolute bioavailability of ranolazine after oral administration of immediate- release ranolazine tablets ranged from 35− 50%, with large inter-individual variability.
Υπήρχε αύξηση κατά 2, 5 έως 3 φορές της AUC σε σταθερή κατάσταση καθώς η δόση αυξήθηκε από 500 mg σε 1000 mg δύο φορές ημερησίως.
There was a 2.5- to 3-fold increase in steady-state AUC as the dose was increased from 500 mg to 1000 mg twice daily.
Σε μια φαρμακοκινητική μελέτη σε υγιείς εθελοντές, η Cmax σε σταθερή κατάσταση ήταν, κατά μέσο όρο, περίπου 1770 (SD 1040) ng/ ml, και η AUC0- 12 σε σταθερή κατάσταση ήταν, κατά μέσο όρο, 13. 700 (SD 8290) ng x h/ ml, έπειτα από μια δόση των 500 mg δύο φορές ημερησίως.
In a pharmacokinetic study in healthy volunteers, steady-state Cmax was, on average, approximately 1770 (SD 1040) ng/ ml, and steady-state AUC0-12 was, on average, 13,700 (SD 8290) ng x h/ ml following a dose of 500 mg twice daily.
Περίπου το 62% της ρανολαζίνης είναι δεσμευμένη σε πρωτεΐνες πλάσματος, κυρίως στην α- 1 όξινη γλυκοπρωτεΐνη και ασθενώς στην αλβουμίνη.
Approximately 62% of ranolazine is bound to plasma proteins, mainly alpha-1 acid glycoprotein and weakly to albumin.
Η ρανολαζίνη απεκκρίνεται κυρίως μέσω του μεταβολισμού.
Ranolazine is eliminated primarily by metabolism.
Έπειτα από εφάπαξ χορήγηση από του στόματος δόσης 500 mg [14C] - ρανολαζίνης σε υγιή άτομα, το 73% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα και το 25% στα κόπρανα.
Following oral administration of a single 500 mg dose of [14C]-ranolazine to healthy subjects, 73% of the radioactivity was recovered in urine and 25% in faeces.
Ο χρόνος ημίσειας ζωής για την απέκκριση είναι περίπου 2– 3 ώρες έπειτα από ενδοφλέβια χορήγηση.
The elimination half-life is about 2− 3 hours after intravenous administration.
Η ρανολαζίνη υποβάλλεται σε ταχύ και εκτεταμένο μεταβολισμό.
Ranolazine undergoes rapid and extensive metabolism.
Σε υγιείς νεαρούς ενήλικες, η ρανολαζίνη εξηγεί το 13% περίπου της ραδιενέργειας στο πλάσμα έπειτα από εφάπαξ από του στόματος δόση 500 mg [14C] - ρανολαζίνης.
In healthy young adults, ranolazine accounts for approximately 13% of the radioactivity in plasma following a single oral 500 mg dose of [14C]-ranolazine.
Ένας μεγάλος αριθμός μεταβολιτών έχει αναγνωριστεί στο ανθρώπινο πλάσμα (47 μεταβολίτες), στα ούρα (> 100 μεταβολίτες), και στα κόπρανα (25 μεταβολίτες).
A large number of metabolites has been identified in human plasma (47 metabolites), urine (> 100 metabolites), and faeces (25 metabolites).
Δεκατέσσερις κύριες οδοί έχουν αναγνωριστεί εκ των οποίων η Ο- δεμεθυλίωση και η Ν- αποαλκυλίωση είναι οι πιο σημαντικές.
Fourteen primary pathways have been identified of which O-demethylation and N-dealkylation are the most important.
Στα 500 mg δύο φορές ημερησίως, τα άτομα με έλλειψη δραστηριότητας του CYP2D6 (με περιορισμένη μεταβολική ικανότητα, PM) είχαν 62% υψηλότερη AUC από ό, τι τα άτομα με μεταβολική ικανότητα για το CYP2D6 (με εκτενή μεταβολική ικανότητα, EM).
At 500 mg twice daily, subjects lacking CYP2D6 activity (poor metabolisers, PM) had 62% higher AUC than subjects with CYP2D6 metabolising capacity (extensive metabolisers, EM).
Η αντίστοιχη διαφορά στη δόση των 1. 000 mg δύο φορές ημερησίως ήταν 25%.
The corresponding difference at the 1000 mg twice-daily dose was 25%.
10 Επιδράσεις φύλου:
Gender effects:
Το φύλο δεν είχε κάποια κλινικά σημαντική επίδραση στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους.
Gender had no clinically relevant effect on pharmacokinetic parameters.
Η ηλικία από μόνη της δεν είχε κάποια κλινικά σημαντική επίδραση στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους.
Age alone had no clinically relevant effect on pharmacokinetic parameters.
Ωστόσο, οι ηλικιωμένοι ενδέχεται να έχουν αυξημένη έκθεση στη ρανολαζίνη λόγω μείωσης της νεφρικής λειτουργίας που σχετίζεται με την ηλικία.
However, the elderly may have increased ranolazine exposure due to age-related decrease in renal function.
Σωματικό βάρος:
9 Body weight:
Σε σύγκριση με άτομα που ζυγίζουν 70 kg, η έκθεση υπολογίστηκε ότι είναι περίπου 1, 4 φορές υψηλότερη σε άτομα που ζυγίζουν 40 kg.
Compared to subjects weighing 70 kg, exposure was estimated to be about 1.4-fold higher in subjects weighing 40 kg.
Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF):
CHF:
Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF) NYHA Τάξης ΙΙΙ και IV υπολογίστηκε ότι έχει περίπου 1, 3 φορές υψηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.
CHF NYHA Class III and IV were estimated to have about 1.3-fold higher plasma concentrations.
Σε μια μελέτη που αξιολογούσε την επίδραση της νεφρικής λειτουργίας στη φαρμακοκινητική της ρανολαζίνης, η AUC της ρανολαζίνης ήταν κατά μέσο όρο 1, 7 έως 2 φορές υψηλότερη σε άτομα με ήπια, μέτρια, και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία σε σύγκριση με άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία.
In a study evaluating the influence of renal function on ranolazine pharmacokinetics, ranolazine AUC was on average 1.7- to 2-fold higher in subjects with mild, moderate, and severe renal impairment compared with subjects with normal renal function.
Στην πληθυσμιακή φαρμακοκινητική ανάλυση, υπολογίστηκε αύξηση κατά 1, 2 φορά στην έκθεση στη ρανολαζίνη σε άτομα με μέτρια δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 40 ml/ min).
In the population pharmacokinetic analysis, a 1.2-fold increase in ranolazine exposure was estimated in subjects with moderate impairment (creatinine clearance 40 ml/ min).
Σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 10– 30 ml/ min), υπολογίστηκε αύξηση κατά 1, 3 έως 1, 8 φορές στην έκθεση στη ρανολαζίνη.
In subjects with severe renal impairment (creatinine clearance 10– 30 ml/ min), a 1.3- to 1.8-fold increase in ranolazine exposure was estimated.
Η φαρμακοκινητική της ρανολαζίνης έχει αξιολογηθεί σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία.
The pharmacokinetics of ranolazine have been evaluated in patients with mild or moderate hepatic impairment.
Η περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC) για την ρανολαζίνη ήταν ανεπηρέαστη σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία αλλά αυξήθηκε κατά 1, 8 φορά σε ασθενείς με μέτρια δυσλειτουργία.
Ranolazine AUC was unaffected in patients with mild hepatic impairment but increased 1.8-fold in patients with moderate impairment.
Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι της ρανολαζίνης δεν έχουν μελετηθεί στον παιδιατρικό πληθυσμό (< 18 έτη).
The pharmacokinetic parameters of ranolazine have not been studied in the paediatric population (< 18 years).
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που δεν παρατηρήθηκαν στις κλινικές μελέτες, αλλά παρατηρήθηκαν σε ζώα σε επίπεδα παρόμοια με τα κλινικά επίπεδα έκθεσης, ήταν οι ακόλουθες:
Adverse reactions not observed in clinical studies, but seen in animals at levels similar to clinical exposure, were as follows:
Η ρανολαζίνη σχετίστηκε με σπασμούς και αυξημένη θνησιμότητα σε αρουραίους και σκύλους σε συγκεντρώσεις πλάσματος περίπου 3 φορές υψηλότερες από την προτεινόμενη μέγιστη κλινική δόση.
Ranolazine was associated with convulsions and increased mortality in rats and dogs at plasma concentrations approximately 3-fold higher than at the proposed maximum clinical dose.
Η επίδραση αυτή σχετίζεται με αυξημένες συγκεντρώσεις χοληστερόλης στο πλάσμα.
Chronic toxicity studies in rats indicated that treatment was associated with adrenal changes at exposures slightly greater than those seen in clinical patients.
Σε μακροπρόθεσμες μελέτες καρκινογένεσης σε δόσεις ρανολαζίνης έως 50 mg/ kg/ ημέρα (150 mg/ m2/ ημέρα) σε ποντικούς και 150 mg/ kg/ ημέρα (900 mg/ m2/ ημέρα) σε αρουραίους, δεν παρατηρήθηκαν σχετικές αυξήσεις στη συχνότητα εμφάνισης οποιωνδήποτε τύπων όγκου.
In long-term carcinogenicity studies at doses of ranolazine up to 50 mg/ kg/ day (150 mg/ m2/ day) in mice and 150 mg/ kg/ day (900 mg/ m2/ day) in rats, no relevant increases in the incidence of any tumour types were seen.
Αυτές οι δόσεις είναι ισοδύναμες με 0, 1 και 0, 8 φορές, αντίστοιχα, τη μέγιστη συνιστώμενη ανθρώπινη δόση των 2 γραμμαρίων σε mg/ m2 βάση, και αντιπροσωπεύουν τις μέγιστες ανεκτές δόσεις σε αυτά τα είδη.
These doses are equivalent to 0.1 and 0.8 times, respectively, the maximum recommended human dose of 2 grams on a mg/ m2 basis, and represent the maximum tolerated doses in these species.
11 Σημεία εμβρυϊκής και μητρική τοξικότητας, αλλά όχι τερατογένεση, παρατηρήθηκαν σε δόσεις ρανολαζίνης έως 400 mg/ kg/ ημέρα (2400 mg/ m2/ ημέρα) σε αρουραίους και 150 mg/ kg/ ημέρα (1. 275 mg/ m2/ ημέρα) σε κονίκλους.
Signs of embryonal and maternal toxicity, but not teratogenicity, were seen at doses of ranolazine up to 400 mg/ kg/ day (2400 mg/ m2/ day) in rats and 150 mg/ kg/ day (1275 mg/ m2/ day) in rabbits.
Οι δόσεις αυτές αντιπροσωπεύουν 2 και 1 φορές, αντίστοιχα, τη μέγιστη συνιστώμενη ανθρώπινη δόση.
These doses represent 2 and 1 times, respectively, the maximum recommended human dose.
Έκδοχα για όλα τα δισκία ρανολαζίνης παρατεταμένης αποδέσμευσης:
Excipients for all ranolazine prolonged-release tablets:
Κηρός καρναούβης Υπρομελλόζη Μαγνήσιο στεατικό Συμπολυμερές μεθακρυλικού οξέος- ακρυλικού αιθυλεστέρα (1: 1) Μικροκρυσταλλική κυτταρίνη Υδροξείδιο νατρίου Διοξείδιο τιτανίου
Carnauba wax Hypromellose Magnesium stearate Methacrylic acid-ethyl acrylate copolymer (1:1) Microcrystalline cellulose Sodium hydroxide Titanium dioxide
Επιπρόσθετα έκδοχα για δισκίο των 375 mg:
Additional excipients for 375 mg tablet:
Πολυαιθυλενογλυκόλη Πολυσορβικό 80 Κυανό # 2/ Ινδικοκαρμίνιο αργιλούχος λάκα (Ε132)
Polyethylene glycol Polysorbate 80 Blue #2/ Indigo Carmine Aluminium Lake (E132)
Κυψέλες από PVC/ PVDC/ αλουμίνιο των 10 δισκίων ανά καρτέλα κυψέλης.
PVC/ PVDC/ Aluminium blisters of 10 tablets per blister card.
Κάθε κουτί περιέχει 3, 6 ή 10 καρτέλες κυψέλης (30, 60, ή 100 δισκία) ή μια φιάλη από πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας που περιέχει 60 δισκία.
Each carton contains 3, 6, or 10 blister cards (30, 60, or 100 tablets) or one HDPE bottle containing 60 tablets.
1, Avenue de la Gare, L- 1611 Luxembourg Λουξεμβούργο
1, Avenue de la Gare, L-1611 Luxembourg Luxembourg
60 δισκία σε συσκευασία κυψέλης 60 δισκία σε φιάλη 30 δισκία σε συσκευασία κυψέλης 100 δισκία σε συσκευασία κυψέλης
60 tablets in blister pack 60 tablets in bottle 30 tablets in blister pack 100 tablets in blister pack
09 Ιουλίου 2008
09 July 2008
Λεπτομερή πληροφοριακά στοιχεία για το φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΕΑ): http: // www. emea. europa. eu /.
Detailed information on this medicinal product is available on the website of the European Medicines Agency (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/.
Ranexa 500 mg δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης
Ranexa 500 mg prolonged-release tablets
Κάθε δισκίο περιέχει 500 mg ρανολαζίνης.
Each tablet contains 500 mg of ranolazine.
Κάθε δισκίο περιέχει 0, 12 mg αζωχρώματος Ε110.
Each tablet contains 0.12 mg azo colouring agent E110.
Δισκίο παρατεταμένης αποδέσμευσης Ωοειδές δισκίο, ανοικτού πορτοκαλί χρώματος, που έχει εγχάραξη « CVT500 » στη μια πλευρά.
Prolonged-release tablet Light orange oval-shaped tablet engraved with CVT500 on one side.
14 Ηπατική δυσλειτουργία:
Hepatic impairment:
Ηλικιωμένοι:
13 Elderly:
Ο κίνδυνος για αυξημένη έκθεση που οδηγεί σε ανεπιθύμητα συμβάντα σε αυτές τις διαφορετικές υποομάδες είναι υψηλότερος σε ασθενείς με έλλειψη δραστηριότητας του CYP2D6 (με περιορισμένη 15 μεταβολική ικανότητα, PM) παρά σε άτομα με μεταβολική ικανότητα για το CYP2D6 (με εκτενή μεταβολική ικανότητα, EM) (βλέπε παράγραφο 5. 2).
The risk for increased exposure leading to adverse events in these different subgroups is higher in patients lacking CYP2D6 activity (poor metabolisers, PM) than subjects with CYP2D6 metabolising capacity (extensive metabolisers, EM) (see section 5.2).
Επομένως, θα πρέπει να δίνεται προσοχή κατά την αντιμετώπιση ασθενών με ιστορικό συγγενούς ή οικογενειακού συνδρόμου μακρού QT, ασθενών με γνωστή επίκτητη παράταση στο διάστημα QT, και ασθενών στους οποίους χορηγούνται φάρμακα που επηρεάζουν το διάστημα QTc (βλ. επίσης παράγραφο 4. 5).
14 when treating patients with a history of congenital or a family history of long QT syndrome, in patients with known acquired QT interval prolongation, and in patients treated with drugs affecting the QTc interval (see section 4.5 also).
Αζώχρωμα Ε110:
Azo colouring agent E110:
Το παρόν φαρμακευτικό προϊόν περιέχει το αζώχρωμα Ε110 το οποίο μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.
This medicinal product contains the azo colouring agent E110 which may cause allergic reactions.
16 Επαγωγείς του CYP3A4:
CYP3A4 inducers:
Η έναρξη της θεραπείας με το Ranexa θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη χορήγηση επαγωγέων του CYP3A4 (π. χ. ριφαμπικίνη, φαινυτοΐνη, φαινοβαρβιτάλη, καρβαμαζεπίνη, βαλσαμόχορτο) (βλέπε παράγραφο 4. 4).
John’ s Wort) (see section 4.4).
Τα διαθέσιμα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η ρανολαζίνη είναι ένας ήπιος αναστολέας του CYP2D6.
15 Available data suggest that ranolazine is a mild inhibitor of CYP2D6.
17 4. 7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών
4.7 Effects on ability to drive and use machines
Διαταραχές του νευρικού συστήματος Συχνές: ζάλη, κεφαλαλγία.
16 Nervous system disorders Common: dizziness, headache.
Οφθαλμικές διαταραχές Όχι συχνές: θολή όραση, οπτική διαταραχή.
Eye disorders Uncommon: blurred vision, visual disturbance.
18 Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών Όχι συχνές: δυσουρία, αιματουρία, χρωματουρία.
Renal and urinary disorders Uncommon: dysuria, haematuria, chromaturia.
Ωστόσο, αυτά τα είδη συμβάντων σε αυτές τις υποομάδες ήταν παρόμοια με εκείνα που παρατηρήθηκαν στο γενικό πληθυσμό.
Of the most commonly reported, the following events occurred more often with Ranexa (placebo-corrected frequencies) in elderly