natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Παρόλα αυτά, οι αναφορές λύκου και παρόμοια σύνδρομα παραμένουν σπάνιες.
Reports of lupus and lupus-like syndromes, however, remain uncommon.
Ασθενείς με Νεανική Ρευματοειδή Αρθρίτιδα:
Juvenile Rheumatoid Arthritis patients:
Το Remicade μελετήθηκε σε μία κλινική μελέτη σε 120 ασθενείς (εύρος ηλικίας:
Remicade was studied in a clinical study in 120 patients (age range:
4- 17 έτη) με ενεργή ΝΡΑ παρά τη μεθοτρεξάτη.
4-17 years old) with active JRA despite methotrexate.
Οι ασθενείς έλαβαν 3 ή 6 mg/ kg infliximab ως ένα σχήμα εφόδου 3 δόσεων (εβδομάδες 0, 2, 6 ή εβδομάδες 14, 16, 20 αντιστοίχως) ακολουθούμενο από θεραπεία συντήρησης κάθε 8 εβδομάδες, σε συνδυασμό με μεθοτρεξάτη.
Patients received 3 or 6 mg/ kg infliximab as a 3-dose induction regimen (weeks 0, 2, 6 or weeks 14, 16, 20 respectively) followed by maintenance therapy every 8 weeks, in combination with methotrexate.
Αντιδράσεις έγχυσης Αντιδράσεις έγχυσης συνέβησαν στο 35% των ασθενών με ΝΡΑ που έλαβαν 3 mg/ kg συγκριτικά με το 17, 5% των ασθενών που έλαβαν 6 mg/ kg.
Infusion reactions Infusion reactions occurred in 35% of patients with JRA receiving 3 mg/ kg compared with 17.5% of patients receiving 6 mg/ kg.
Στην ομάδα των 3 mg/ kg Remicade, 4 από τους 60 ασθενείς είχαν μία σοβαρή αντίδραση έγχυσης και 3 ασθενείς ανέφεραν μία πιθανή αναφυλακτική
In the 3 mg/ kg Remicade group, 4 out of 60 patients had a serious infusion reaction and 3 patients reported a possible anaphylactic reaction (2 of which were among the serious infusion reactions).
Στην ομάδα των 6 mg/ kg, 2 από τους 57 ασθενείς είχαν μία σοβαρή αντίδραση έγχυσης, ένας από τους οποίους είχε μία πιθανή αναφυλακτική αντίδραση.
In the 6 mg/ kg group, 2 out of 57 patients had a serious infusion reaction, one of whom had a possible anaphylactic reaction.
Ανοσογονικότητα Αντισώματα στο infliximab αναπτύχθηκαν στο 38% των ασθενών που έλαβαν 3 mg/ kg συγκριτικά με το 12% των ασθενών που έλαβαν 6 mg/ kg.
Immunogenicity Antibodies to infliximab developed in 38% of patients receiving 3 mg/ kg compared with 12% of patients receiving 6 mg/ kg.
Οι τίτλοι αντισωμάτων ήταν σημαντικά υψηλότεροι για την ομάδα των 3 mg/ kg συγκριτικά με την ομάδα των 6 mg/ kg.
The antibody titers were notably higher for the 3 mg/ kg compared to the 6 mg/ kg group.
Λοιμώξεις Λοιμώξεις συνέβησαν στο 68% (41/ 60) των παιδιών που έλαβαν 3 mg/ kg για 52 εβδομάδες, στο 65% (37/ 57) των παιδιών που έλαβαν infliximab 6 mg/ kg για 38 εβδομάδες και στο 47% (28/ 60) των παιδιών που έλαβαν εικονικό φάρμακο για 14 εβδομάδες.
15 Infections Infections occurred in 68% (41/ 60) of children receiving 3 mg/ kg over 52 weeks, 65% (37/ 57) of children receiving infliximab 6 mg/ kg over 38 weeks and 47% (28/ 60) of children receiving placebo over 14 weeks.
Παιδιατρικοί ασθενείς με νόσο του Crohn:
Paediatric Crohn’ s disease patients:
Οι παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν πιο συχνά σε παιδιατρικούς ασθενείς με νόσο του Crohn στη μελέτη REACH (βλ. παράγραφο 5. 1) παρά σε ενήλικες ασθενείς με νόσο του Crohn: αναιμία (10, 7%), αίμα στα κόπρανα (9, 7%), λευκοπενία (8, 7%), έξαψη (8, 7%), ιογενής λοίμωξη (7, 8%), ουδετεροπενία (6, 8%), κάταγμα οστού (6, 8%), βακτηριδιακή λοίμωξη (5, 8%) και αλλεργική αντίδραση του αναπνευστικού συστήματος (5, 8%).
The following adverse events were reported more commonly in paediatric Crohn’ s disease patients in the REACH study (see section 5.1) than in adult Crohn’ s disease patients: anaemia (10.7%), blood in stool (9.7%), leukopenia (8.7%), flushing (8.7%), viral infection (7.8%), neutropenia (6.8%), bone fracture (6.8%), bacterial infection (5.8%), and respiratory tract allergic reaction (5.8%).
Αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση Συνολικά, στη REACH, το 17, 5% των τυχαιοποιημένων ασθενών αντιμετώπισε 1 ή περισσότερες αντιδράσεις έγχυσης.
Infusion-related reactions Overall, in REACH, 17.5% of randomized patients experienced 1 or more infusion reactions.
Ανοσογονικότητα Αντισώματα στο infliximab ανιχνεύθηκαν σε 3 (2, 9%) παιδιατρικούς ασθενείς.
Immunogenicity Antibodies to infliximab were detected in 3 (2.9%) paediatric patients.
Λοιμώξεις Στη μελέτη REACH, αναφέρθηκαν λοιμώξεις στο 56, 3% των τυχαιοποιημένων ατόμων που έλαβαν θεραπεία με infliximab.
Infections In the REACH study, infections were reported in 56.3% of randomized subjects treated with infliximab.
Λοιμώξεις αναφέρθηκαν πιο συχνά για άτομα τα οποία έλαβαν εγχύσεις κάθε 8 εβδομάδες σε αντιδιαστολή με εγχύσεις κάθε 12 εβδομάδες (73, 6% και 38, 0%, αντιστοίχως), ενώ αναφέρθηκαν σοβαρές λοιμώξεις για 3 άτομα στην ομάδα συντήρησης της θεραπείας κάθε 8 εβδομάδες και για 4 άτομα στην ομάδα συντήρησης της θεραπείας κάθε 12 εβδομάδες.
Infections were reported more frequently for subjects who received q8 week as opposed to q12 week infusions (73.6% and 38.0%, respectively), while serious infections were reported for 3 subjects in the q8 week and 4 subjects in the q12 week maintenance treatment group.
Αναφέρθηκαν τρεις περιπτώσεις πνευμονίας (1 σοβαρή) και 2 περιπτώσεις έρπη ζωστήρας (και οι δύο μη σοβαρές).
Three cases of pneumonia (1 serious) and 2 cases of herpes zoster (both non-serious) were reported.
Αυτόματες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες με infliximab στον παιδιατρικό πληθυσμό μετά την κυκλοφορία περιελάμβαναν κακοήθειες συμπεριλαμβανομένων των ηπατοσπληνικών λεμφωμάτων από T- κύτταρα, των παροδικών ανωμαλιών των ηπατικών ενζύμων, των συνδρόμων προσομοιαζόντων με λύκο και των θετικών αυτοαντισωμάτων (βλ. παραγράφους 4. 4 και 4. 8: « Κακοήθειες και λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές »).
Post-marketing spontaneous serious adverse events with infliximab in the paediatric population have included malignancies including hepatosplenic T-cell lymphomas, transient hepatic enzyme abnormalities, lupus-like syndromes, and positive autoantibodies (see sections 4.4 and 4.8: ‘ Malignancies and lymphoproliferative disorders’).
Μεμονωμένες δόσεις μέχρι 20 mg/ kg έχουν χορηγηθεί χωρίς τοξικές αντιδράσεις.
Single doses up to 20 mg/ kg have been administered without toxic effects.
Επιλεκτικοί ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες, κωδικός ATC:
Selective immunosuppressive agents, ATC code:
L04ΑB02.
L04AB02.
18 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες:
Pharmacodynamic properties:
Το infliximab είναι ένα χιμαιρικό μονοκλωνικό αντίσωμα ανθρώπου - ποντικού που συνδέεται με μεγάλη χημική συγγένεια και με τους διαλυτούς και με τους διαμεμβρανικούς τύπους του TNFα, αλλά όχι με τη λεμφοτοξίνη α (TNFβ).
Infliximab is a chimeric human-murine monoclonal antibody that binds with high affinity to both soluble and transmembrane forms of TNFα but not to lymphotoxin α (TNFß).
Το infliximab προελάμβανε την εμφάνιση της νόσου σε διαγονιδιακά ποντίκια τα οποία αναπτύσουν πολυαρθρίτιδα ως αποτέλεσμα της ιδιοσυστατικής έκφρασης του ανθρώπινου TNFα και όταν χορηγήθηκε μετά την έναρξη της νόσου, επέτρεψε στις διαβρωμένες αρθρώσεις να επουλωθούν.
Infliximab prevented disease in transgenic mice that develop polyarthritis as a result of constitutive expression of human TNFα and when administered after disease onset, it allowed eroded joints to heal.
Υψηλές συγκεντρώσεις του TNFα βρέθηκαν στις αρθρώσεις των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα και συσχετίζονται με αυξημένη δραστηριότητα της νόσου.
In rheumatoid arthritis, treatment with infliximab reduced
Στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, η αγωγή με infliximab μείωσε τη διήθηση φλεγμονωδών κυττάρων σε φλεγμένουσες περιοχές της άρθρωσης, καθώς επίσης την έκφραση των μορίων που μεσολαβούν στην κυτταρική προσκόλληση, τη χημειοπροσέλκυση και την αποικοδόμηση των ιστών.
16 infiltration of inflammatory cells into inflamed areas of the joint as well as expression of molecules mediating cellular adhesion, chemoattraction and tissue degradation.
Μετά τη θεραπεία με infliximab, οι ασθενείς εμφάνισαν μειωμένα επίπεδα της ιντερλευκίνης 6 (IL- 6) στον ορό και της C- αντιδρώσης πρωτεΐνης (CRP) και αυξημένα επίπεδα αιμοσφαιρίνης σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα με μειωμένα επίπεδα αιμοσφαιρίνης, σε σύγκριση με τη προ της θεραπείας κατάσταση.
After infliximab treatment, patients exhibited decreased levels of serum interleukin 6 (IL-6) and C-reactive protein (CRP), and increased haemoglobin levels in rheumatoid arthritis patients with reduced haemoglobin levels, compared with baseline.
Στην ψωριασική αρθρίτιδα, βραχυχρόνια θεραπεία με Remicade μείωσε τον αριθμό των Τ- κυττάρων και των αιμοφόρων αγγείων στο αρθρικό υγρό και στο ψωριασικό δέρμα.
In psoriatic arthritis, short term treatment with Remicade reduced the number of T-cells and blood vessels in the synovium and psoriatic skin.
Ιστολογική αξιολόγηση βιοψιών παχέως εντέρου που ελήφθησαν πριν και 4 εβδομάδες μετά από τη χορήγηση infliximab αποκάλυψαν σημαντική μείωση του ανιχνεύσιμου TNFα.
Histological evaluation of colonic biopsies, obtained before and 4 weeks after administration of infliximab, revealed a substantial reduction in detectable TNFα.
Η θεραπεία ασθενών με νόσο του Crohn με infliximab συνδέθηκε επίσης με σημαντική μείωση του συνήθως αυξημένου ορολογικού δείκτη φλεγμονής, CRP.
Infliximab treatment of Crohn’ s disease patients was also associated with a substantial reduction of the commonly elevated serum inflammatory marker, CRP.
Η ανάλυση μονοπύρηνων κυττάρων της υποβλεννογόνιας στοιβάδας συνδετικού ιστού που ελήφθησαν με βιοψία του εντερικού βλεννογόνου έδειξαν ότι η αγωγή με infliximab προκάλεσε μείωση των κυττάρων που εκφράζουν TNF α και ιντερφερόνη γ.
Analysis of lamina propria mononuclear cells obtained by biopsy of the intestinal mucosa showed that infliximab treatment caused a reduction in the number of cells capable of expressing TNFα and interferonγ.
Πρόσθετες ιστολογικές μελέτες έδωσαν ενδείξεις ότι η αγωγή με infliximab μειώνει τη διήθηση φλεγμονωδών κυττάρων στην προσβλημένη περιοχή του εντέρου και την παρουσία δεικτών φλεγμονής σ 'αυτές τις θέσεις.
Additional histological studies provided evidence that treatment with infliximab reduces the infiltration of inflammatory cells into affected areas of the intestine and the presence of inflammation markers at these sites.
Οι ενδοσκοπικές μελέτες του εντερικού βλεννογόνου έδειξαν στοιχεία επούλωσης του βλεννογόνου στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με infliximab.
Endoscopic studies of intestinal mucosa have shown evidence of mucosal healing in infliximab treated patients.
Η αποτελεσματικότητα του infliximab εκτιμήθηκε σε δύο πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, βασικές κλινικές μελέτες:
The efficacy of infliximab was assessed in two multicentre, randomised, double-blind, pivotal clinical studies:
ATTRACT και ASPIRE.
ATTRACT and ASPIRE.
Και στις δύο μελέτες επιτρεπόταν ταυτόχρονη χρήση σταθερών δόσεων φολικού οξέως, κορτικοστεροειδών από του στόματος (≤ 10 mg/ ημέρα) και/ ή μη- στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (NSAIDs).
In both studies concurrent use of stable doses of folic acid, oral corticosteroids (≤ 10 mg/ day) and/ or non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) was permitted.
Τα κύρια καταληκτικά σημεία, ήταν η μείωση των σημείων και συμπτωμάτων, όπως αυτά αξιολογούνται σύμφωνα με τα κριτήρια του Αμερικανικού Κολεγίου Ρευματολογίας (ACR20 για την ATTRACT και ορόσημο ACR- N για την ASPIRE), η παρεμπόδιση της δομικής καταστροφής της
The primary endpoints were the reduction of signs and symptoms as assessed by the American College of Rheumatology criteria (ACR20 for ATTRACT, landmark ACR-N for ASPIRE), the prevention of structural joint damage, and the improvement in physical function.
Μία μείωση των σημείων και συμπτωμάτων προσδιορίστηκε ότι είναι μία κατά 20% τουλάχιστον βελτίωση (ACR20) στον αριθμό τόσο των ευαίσθητων όσο και των διογκωμένων αρθρώσεων, και σε 3 από τα ακόλουθα 5 κριτήρια:
A reduction in signs and symptoms was defined to be at least a 20% improvement (ACR20) in both tender and swollen joint counts, and in 3 of the following 5 criteria:
(1) την γενική αξιολόγηση του εκτιμητή, (2) την γενική αξιολόγηση του ασθενούς, (3) το μέτρηση της λειτουργικότητας / αναπηρίας, (4) το οπτικό ανάλογο κλίμακας πόνου και (5) την ταχύτητα καθίζησης ερυθρών αιμοσφαιρίων ή την C- αντιδρώσα πρωτεΐνη.
(1) evaluator’ s global assessment, (2) patient’ s global assessment, (3) functional/ disability measure, (4) visual analogue pain scale and (5) erythrocyte sedimentation rate or C-reactive protein.
Το ACR- N χρησιμοποιεί τα ίδια κριτήρια όπως και το ACR20, και υπολογίζεται παίρνοντας το χαμηλότερο ποσοστό βελτίωσης στον αριθμό των διογκωμένων αρθρώσεων, στον αριθμό των επώδυνων αρθρώσεων και στη διάμεση τιμή των υπόλοιπων 5 σημείων της ACR ανταπόκρισης.
ACR-N uses the same criteria as the ACR20, calculated by taking the lowest percent improvement in swollen joint count, tender joint count, and the median of the remaining 5 components of the ACR response.
Δομική βλάβη της άρθρωσης (διαβρώσεις και στένωση του αρθρικού διαστήματος) και στα δύο χέρια και πόδια μετρήθηκε με την αλλαγή από την αρχική κατάσταση στην ολική van der Heijde- τροποποιημένη Sharp βαθμολογία (0- 440).
Structural joint damage (erosions and joint space narrowing) in both hands and feet was measured by the change from baseline in the total van der Heijde-modified Sharp score (0-440).
Χρησιμοποιήθηκε το Ερωτηματολόγιο εκτίμησης της Υγείας (Health Assessment Questionnaire, HAQ, κλίμακα 0- 3) για τη μέτρηση της μέσης τιμής της αλλαγής με το χρόνο στη βαθμολογία των ασθενών από την αρχική τιμή, στη φυσική λειτουργία.
The Health Assessment Questionnaire (HAQ; scale 0-3) was used to measure patients’ average change from baseline scores over time, in physical function.
Η μελέτη ATTRACT εκτίμησε τις ανταποκρίσεις στις 30, 54 και 102 εβδομάδες μιας ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο μελέτης σε 428 ασθενείς με ασθενών με ενεργή ρευματοειδή αρθρίτιδα παρά τη θεραπεία με μεθοτρεξάτη.
The ATTRACT study evaluated responses at 30, 54 and 102 weeks in a placebo-controlled study of 428 patients with active rheumatoid arthritis despite treatment with methotrexate.
Οι ασθενείς έλαβαν εικονικό φάρμακο, 3 mg. kg ή 10 mg/ kg infliximab τις εβδομάδες 0, 2 και 6 και από εκεί και ύστερα κάθε 4 ή 8 εβδομάδες.
Patients received placebo, 3 mg/ kg or 10 mg/ kg infliximab at weeks 0, 2 and 6, and then every 4 or 8 weeks thereafter.
Όλοι οι ασθενείς ήταν σε σταθερές δόσεις μεθοτρεξάτης (διάμεση 15 mg/ εβδομάδα) για 6 μήνες πριν την εισαγωγή στην μελέτη και θα παρέμεναν σε σταθερές δόσεις καθ όλη τη διάρκεια της μελέτης.
All patients were on stable methotrexate doses (median 15 mg/ wk) for 6 months prior to enrolment and were to remain on stable doses throughout the study.
Τα αποτελέσματα από την εβδομάδα 54 (ACR20, συνολική van der Heijde- τροποποιημένη Sharp βαθμολογία και HAQ) παρουσιάζονται στον Πίνακα 3.
Results from week 54 (ACR20, total van der Heijde-modified Sharp score and HAQ) are shown in Table 3.
Υψηλότεροι βαθμοί κλινικής ανταπόκρισης (ACR50 και ACR70) παρατηρήθηκαν σε όλες τις ομάδες infiximab στις 30 και 54 εβδομάδες μόνο.
Higher degrees of clinical response (ACR50 and ACR70) were observed in all infliximab groups at 30 and 54 weeks compared with methotrexate alone.
Μία μείωση στο ρυθμό εξέλιξης της δομικής βλάβης της άρθρωσης (διαβρώσεις και στένωση του αρθρικού διαστήματος) παρατηρήθηκε σε όλες τις ομάδες του infliximab στις 54 εβδομάδες (Πίνακας 3).
17 A reduction in the rate of the progression of structural joint damage (erosions and joint space narrowing) was observed in all infliximab groups at 54 weeks (Table 3).
Πίνακας 3 Αποτελέσματα στo ACR20, Δομική Βλάβη της Άρθρωσης και Φυσική Λειτουργικότητα την εβδομάδα 54, ATTRACT infliximabβ Όλο
18 Table 3 Effects on ACR20, Structural Joint Damage and Physical Function at week 54, ATTRACT infliximabb
3 mg/ kg 3 mg/ kg κάθε κάθε
3 mg/ kg 3 mg/ kg
10 mg/ kg 10 mg/ kg κάθε κάθε
10 mg/ kg
το infliximab
10 mg/ kg
Ασθενείς με ανταπόκριση
All
8 εβδομάδες 4 εβδομάδες
q 8 wks q 4 wks
β 176/ 340
q 8 wks
ACR20/ ασθενείς που εκτιμήθηκαν (%) γ
q 4 wks
15/ 88 (17%) 36/ 86 (42%) 41/ 86 (48%) 51/ 87 (59%) 48/ 81 (59%)
36/ 86 41/ 86 (42%) (48%)
(52%)
176/ 340 (52%)
Συνολική βαθμολογίαδ (van der Heijde- τροποποιημένη Sharp βαθμολογία) Αλλαγή από την αρχική
Total scored (van der Heijde-modified Sharp score)
κατάσταση (Μέση τιμήγ ± ΣΑ)
Change from baseline (Mean ± SDc) c
7. 0 ± 10. 3 1. 3 ± 6. 0 1. 6 ± 8. 5 0. 2 ± 3. 6 - 0. 7 ± 3. 8
7.0 ± 10.3 1.3 ± 6.0
0. 6 ± 5. 9
0.6 ± 5.9
Διάμεσο εύροςγ (μεταξύ των τεταρτημορίων)
(Interquartile range)
4. 0 0. 5 0. 1 0. 5 - 0. 5 (0. 5, 9. 7) (- 1. 5, 3. 0) (- 2. 5, 3. 0) (- 1. 5, 2. 0) (- 3. 0, 1. 5)
(-1.5,3.0) (-2.5,3.0) (-1.5,2.0) (-3.0,1.5)
0. 0 (- 1. 8, 2. 0)
(-1.8,2.0)
20 Ασθενείς χωρίς 150/ 285 επιδείνωση/ ασθενείς που εκτιμήθηκαν (%) γ
Patients with no deterioration/ patients evaluated (%)c
13/ 64 (20%) 34/ 71 (48%) 35/ 71 (49%) 37/ 77 (48%) 44/ 66 (67%)
34/ 71 35/ 71 37/ 77 (48%) (49%) (48%)
(53%)
44/ 66 (67%)
Αλλαγή με το χρόνο στο HAQ
150/ 285 (53%)
σε σχέση με την αρχικήε (ασθενείς που εκτιμήθηκαν)
HAQ change from baseline over timee
86 85 87
86 85 87
(Μέση τιμή ± ΣΑ) γ
Mean ± SDc
0. 2 ± 0. 3 0. 4 ± 0. 3 0. 5 ± 0. 4 0. 5 ± 0. 5
0.4 ± 0.3 0.5 ± 0.4 0.5 ± 0.5
0. 4 ± 0. 4
0.4 ± 0.4
α: έλεγχος = Όλοι οι ασθενείς είχαν ενεργό ΡA παρά την αγωγή με σταθερές δόσεις μεθοτρεξάτης για 6 μήνες πριν από τη στρατολόγηση και θα παρέμεναν σε σταθερές δόσεις σε όλη τη διάρκεια της μελέτης.
a: control = All patients had active RA despite treatment with stable methotrexate doses for 6 months prior to enrolment and were to remain on stable doses throughout the study.
Επιτρεπόταν ταυτόχρονη χρήση σταθερών δόσεων από του στόματος κορτικοστεροειδών (< 10 mg/ ημέρα) και/ ή NSAIDs και χορηγούντο συμπληρώματα φολικού. β: όλες οι δόσεις infliximab χορηγήθηκαν σε συνδυασμό με μεθοτρεξάτη και φολικό και μερικές σε κορτικοστεροειδή και/ ή NSAIDs γ: p < 0, 001 για κάθε ομάδα θεραπείας με infliximab έναντι του ελέγχου. δ: μεγαλύτερες τιμές υποδηλώνουν μεγαλύτερη αναπηρία ε:
Concurrent use of stable doses of oral corticosteroids (≤ 10 mg/ day) and/ or NSAIDs was permitted, and folate supplementation was given. b: all infliximab doses given in combination with methotrexate and folate with some on corticosteroids and/ or NSAIDs c: p < 0.001, for each infliximab treatment group vs. control d: greater values indicate more joint damage. e:
HAO=Health Assessment Questionnaire (Ερωτηματολόγιο εκτίμησης της Υγείας), μεγαλύτερες τιμές υποδηλώνουν μικρότερη αναπηρία.
HAQ = Health Assessment Questionnaire; greater values indicate less disability.
Η μελέτη ASPIRE εκτίμησε τις ανταποκρίσεις στις 54 εβδομάδες, 1004 ασθενών με πρώιμη (διάρκεια νόσου ≤3 έτη, διάμεση 0. 6 έτη) ενεργή ρευματοειδή αρθρίτιδα (διάμεσος αριθμός διογκωμένων και επώδυνων αρθρώσεων 19 και 31 αντίστοιχα) που δεν είχαν λάβει μεθοτρεξάτη στο παρελθόν.
The ASPIRE study evaluated responses at 54 weeks in 1004 methotrexate naive patients with early (≤ 3 years disease duration, median 0.6 years) active rheumatoid arthritis (median swollen and tender joint count of 19 and 31, respectively).
Όλοι οι ασθενείς έλαβαν μεθοτρεξάτη (μεγιστοποίηση της δόσης στα 20 mg/ εβδομάδα μέχρι την 8η εβδομάδα) και είτε εικονικό φάρμακο, είτε 3 mg/ kg ή 6 mg/ kg infliximab τις εβδομάδες 0, 2 και 6 και από εκεί και ύστερα κάθε 8 εβδομάδες.
All patients received methotrexate (optimised to 20 mg/ wk by week 8) and either placebo, 3 mg/ kg or 6 mg/ kg infliximab at weeks 0, 2, and 6 and every 8 weeks thereafter.
Μετά από 54 εβδομάδες θεραπείας, και οι δύο δόσεις του infliximab + μεθοτρεξάτη έδειξαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη βελτίωση στα σημεία και συμπτώματα σε σχέση με τη μονοθεραπεία μεθοτρεξάτης, όπως μετρήθηκε από την αναλογία των ασθενών που παρουσίασαν ανταποκρίσεις ACR20, 50 και70.
After 54 weeks of treatment, both doses of infliximab + methotrexate resulted in statistically significantly greater improvement in signs and symptoms compared to methotrexate alone as measured by the proportion of patients achieving ACR20, 50 and 70 responses.
Στην ASPIRE, περισσότερο από το 90% των ασθενών είχαν τουλάχιστον δύο ακτινογραφίες που εκτιμήθηκαν.
In ASPIRE, more than 90% of patients had at least two evaluable X-rays.
Παρατηρήθηκε μείωση της ταχύτητας προόδου της αρθρικής καταστροφής τις εβδομάδες 30 και 54 στις ομάδες του infliximab + μεθοτρεξάτη σε σχέση με τη μονοθεραπεία μεθοτρεξάτης.
Reduction in the rate of progression of structural damage was observed at weeks 30 and 54 in the infliximab + methotrexate groups compared to methotrexate alone.
Πίνακας 4 Αποτελέσματα στo ACRn, Δομική Βλάβη της Άρθρωσης και Φυσική Λειτουργικότητα την εβδομάδα 54, ASPIRE Infliximab + MTX
19 Table 4 Effects on ACRn, Structural Joint Damage and Physical Function at week 54, ASPIRE Infliximab + MTX Subjects randomised Percentage ACR improvement
Εικονικό φάρμακο + ΜΤΧ
Placebo
Μέση τιμή ± ΣΑα Αλλαγή από την αρχική κατάσταση στη συνολική van der Heijde- τροποποιημένη Sharp βαθμολογίαβ
Mean ± SDa Change from baseline in total van der Heijde modified Sharp scoreb
24. 8 ± 59. 7
24.8 ± 59.7
37. 3 ± 52. 8
37.3 ± 52.8
42. 0 ± 47. 3
42.0 ± 47.3
39. 6 ± 50. 1
39.6 ± 50.1
Μέση τιμή ± ΣΑα Διάμεσο εύρος
Mean ± SDa Median Improvement from baseline in HAQ averaged over time from week 30 to week 54c
3. 7 ± 9. 61
3.70 ± 9.61 0.43
0. 43
0.42 ± 5.82 0.00
0. 42 ± 5. 82 0. 00
0.51 ± 5.55 0.00
0. 51 ± 5. 5 0. 00
0.46 ± 5.68 0.00
0. 46 ± 5. 68 0. 00
Mean ± SDd
0. 68 ± 0. 63
0.68 ± 0.63
0. 80 ± 0. 65
0.80 ± 0.65
0. 88 ± 0. 65
0.88 ± 0.65
0. 84 ± 0. 65
0.84 ± 0.65
21 α: p < 0, 001 για κάθε ομάδα θεραπείας με infliximab έναντι του ελέγχου. β: μεγαλύτερες τιμές υποδηλώνουν μεγαλύτερη αναπηρία γ:
a: p < 0.001, for each infliximab treatment group vs. control b: greater values indicate more joint damage. c:
HAO=Health Assessment Questionnaire (Ερωτηματολόγιο εκτίμησης της Υγείας), μεγαλύτερες τιμές υποδηλώνουν μικρότερη αναπηρία. δ: p = 0, 030 και < 0, 001 για τις ομάδες θεραπείας των 3 mg/ kg και 6 mg/ kg αντίστοιχα έναντι του εικονικού φαρμάκου + ΜΤΧ.
HAQ = Health Assessment Questionnaire; greater values indicate less disability. d: p = 0.030 and < 0.001 for the 3mg/ kg and 6mg/ kg treatment groups respectively vs. placebo + MTX.
Σε ένα από τα σκέλη της μελέτης (ομάδα 2, n=329), επετράπη σε ασθενείς με ανεπαρκή ανταπόκριση τιτλοδότηση της δόσης με επαυξήσεις του 1, 5 mg/ kg από 3 έως 9 mg/ kg.
In one of the study arms (group 2, n=329), patients with an inadequate response were allowed to dose titrate with 1.5 mg/ kg increments from 3 up to 9 mg/ kg.
Από τους ασθενείς που χρειάστηκαν τιτλοδότηση δόσης, το 80% πέτυχε κλινική ανταπόκριση και η πλειοψηφία (64%) αυτών χρειάστηκε μόνο μία προσαρμογή του 1, 5 mg/ kg.
Of the patients who required a dose titration, 80% achieved clinical response and the majority (64%) of these required only one adjustment of 1.5 mg/ kg.
Νόσος του Crohn σε ενήλικες ασθενείς
Adult Crohn’ s disease
Θεραπευτικό σχήμα επαγωγής στη σοβαρή ενεργή νόσο Crohn Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας με μία δόση infliximab αξιολογήθηκε σε 108 ασθενείς με ενεργό νόσο του Crohn (Δείκτης Ενεργότητας Νόσου του Crohn (CDAI) ≥ 220 ≤ 400) σε τυχαίας κατανομής, διπλή τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη δόσης - ανταπόκρισης.
Induction treatment in severe active Crohn’ s disease The efficacy of a single dose treatment with infliximab was assessed in 108 patients with active Crohn’ s disease (Crohn’ s Disease Activity Index (CDAI) ≥ 220 ≤ 400) in a randomised, double- blinded, placebo-controlled, dose-response study.
Από αυτούς τους 108 ασθενείς 27 έλαβαν αγωγή με τη συνιστώμενη δοσολογία του infliximab 5 mg/ kg.
Of these 108 patients, 27 were treated with the recommended dosage of infliximab 5 mg/ kg.
Επιτρεπόταν η ταυτόχρονη χρήση σταθερών δόσεων συμβατικών θεραπειών και 92% των ασθενών εξακολούθησαν να παίρνουν αυτές τις θεραπείες.
Concurrent use of stable doses of conventional therapies was permitted, and 92% of patients continued to receive these therapies.
Το κύριο τελικό σημείο ήταν η αναλογία ασθενών που εμφάνισαν κλινική ανταπόκριση, οριζόμενη ως μείωση του CDAI κατά ≥ 70 βαθμούς από την αρχική τιμή κατά την αξιολόγηση κατά την 4η εβδομάδα και χωρίς αύξηση στη χρήση φαρμακευτικών προϊόντων ή εγχείρηση για νόσο του Crohn.
The primary endpoint was the proportion of patients who experienced a clinical response, defined as a decrease in CDAI by ≥ 70 points from baseline at the 4-week evaluation and without an increase in the use of medicinal products or surgery for Crohn’ s disease.