natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όπως και με άλλα φάρμακα κατά του HIV, οι ασθενείς στους οποίους χορηγείται APTIVUS διατρέχουν κίνδυνο λιποδυστροφίας (αλλαγών στην κατανομή του σωματικού λίπους), οστεονέκρωσης (νέκρωση του οστικού ιστού) ή εμφάνισης του συνδρόμου επανενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος (συμπτώματα λοίμωξης που προκαλούνται από την αποκατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος).
However, the committee concluded that the medicine should only be considered for use as ‘ last line’ therapy, when no other protease inhibitors are predicted to work.
Ασθενείς με ηπατικά προβλήματα (συμπεριλαμβανομένων των λοιμώξεων ηπατίτιδας B ή C) διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο βλάβης στο ήπαρ από τη λήψη APTIVUS.
APTIVUS has been authorised under “ Exceptional Circumstances”.
Για ποιους λόγους εγκρίθηκε το APTIVUS; Η Επιτροπή Φαρμάκων για Ανθρώπινη Χρήση (CHMP) έκρινε ότι τα οφέλη του APTIVUS χορηγούμενου σε συνδυασμό με μικρή δόση ριτοναβίρης υπερτερούν των κινδύνων που συνδέονται με αυτό στη θεραπεία λοιμώξεων από τον HIV- 1 σε ενήλικες ασθενείς με μεγάλη προηγούμενη θεραπευτική εμπειρία και ιό ανθεκτικό σε πολλαπλούς αναστολείς της πρωτεάσης.
The company that makes APTIVUS will supply the final results of the two main studies of the medicine.
Η επιτροπή έκρινε ωστόσο ότι το φάρμακο πρέπει να χορηγείται μόνο ως θεραπεία « τελευταίας γραμμής », όταν άλλοι
The European Commission granted a marketing authorisation valid throughout the European Union for APTIVUS to Boehringer Ingelheim International GmbH on 25 October 2005.
Λοιπές πληροφορίες για το APTIVUS:
This summary was last updated in 02-2007.
1/ 1 αικάψακ
EU number EU/ 1/ 05/ 315/ 001/ 001
οικάψα
Invented name Aptivus
EU/ 1/ 05/ 315/ 001/ 001
Pharmaceutical form Capsule, soft
αίσαµονο αίσαυεκσυΣ
Route of administration Oral use
ήφαργιρεΠ
Packaging Bottle (HDPE)
ασίεθηονιπΕ
Package size 120 capsules
EU
1/ 1
ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΪΌΝΤΟΣ
SUMMARY OF PRODUCT CHARACTERISTICS
APTIVUS 250 mg Μαλακά Καψάκια
APTIVUS 250 mg soft capsules
Κάθε µαλακό καψάκιο περιέχει 250 mg tipranavir.
Each soft capsule contains 250 mg tipranavir.
Έκδοχα (ανά καψάκιο):
Excipients (per capsule):
100, 0 mg Αιθανόλης, 455, 0 mg Ρικινολεϊκή Μακρογλυκερόλη και 12, 6 mg Σορβιτόλης (συστατικό του « Μείγµατος σορβιτόλης ειδικής γλυκερίνης »).
100.0 mg Ethanol, 455.0 mg Macrogolglycerol Ricinoleate and 12.6 mg Sorbitol (constituent in « Sorbitol Special-Glycerin Blend »)
Κάθε καψάκιο είναι χρώµατος ροζ και µε εκτυπωµένο το « TPV 250 ».
Each capsule is pink and is imprinted with “ TPV 250”.
Το APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης ενδείκνυται για τη συνδυασµένη αντιρετροϊική αγωγή της λοίµωξης HIV- 1 σε ενήλικες ασθενείς µε µεγάλη προηγούµενη θεραπευτική εµπειρία µε ιό ανθεκτικό σε πολλαπλούς αναστολείς της πρωτεάσης.
APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, is indicated for combination antiretroviral treatment of HIV-1 infection in highly pre-treated adult patients with virus resistant to multiple protease inhibitors.
Η ένδειξη αυτή βασίζεται στα αποτελέσµατα δύο µελετών φάσης ΙΙΙ, οι οποίες διεξήχθησαν σε ασθενείς µε µεγάλη προηγούµενη θεραπευτική εµπειρία (µέσος όρος 12 προηγούµενοι αντιρετροϊικοί παραγόντες) µε ιό ανθεκτικό σε αναστολείς της πρωτεάσης – (δείτε λεπτοµέρειες για το προφίλ αντοχής του HIV των ασθενών στην αρχική τιµή στην παράγραφο 5. 1).
This indication is based on the results of two phase III studies, performed in highly pre-treated patients (median number of 12 prior antiretroviral agents) with virus resistant to protease inhibitors (see details of resistance profile of patients’ HIV at baseline in section 5.1).
Κατά την επιλογή της έναρξης θεραπείας µε APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, θα πρέπει να γίνει προσεκτική θεώρηση του ατοµικού ιατρικού ιστορικού για κάθε ασθενή και των τύπων των µεταλλάξεων που σχετίζονται µε τους διάφορους παράγοντες.
In deciding to initiate treatment with APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, careful consideration should be given to the treatment history of the individual patient and the patterns of mutations associated with different agents.
Η χρήση του APTIVUS θα πρέπει να καθορίζεται από γονοτυπικό ή φαινοτυπικό έλεγχο (όταν είναι δυνατό) και από το ιατρικό ιστορικό.
Genotypic or phenotypic testing (when available) and treatment history should guide the use of APTIVUS.
Κατά την έναρξη της θεραπείας θα πρέπει να ληφθούν υπ ’ όψιν οι συνδυασµοί µεταλλάξεων, οι οποίοι µπορούν να επιδράσουν αρνητικά την ιική ανταπόκριση στο APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης (δείτε παράγραφο 5. 1).
Initiation of treatment should take into account the combinations of mutations which may negatively impact the virological response to APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir (see section 5.1).
Το APTIVUS θα πρέπει πάντα να χορηγείται µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης ως αυξητικό της φαρµακοκινητικής και σε συνδυασµό µε άλλα αντιρετροϊικά φαρµακευτικά προϊόντα.
APTIVUS must always be given with low dose ritonavir as a pharmacokinetic enhancer, and in combination with other antiretroviral medicinal products.
Ως εκ τούτου πριν την έναρξη αγωγής µε APΤIVUS θα πρέπει να λαµβάνεται υπ ’ όψιν η Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος της ριτοναβίρης (ειδικά σε ότι αφορά στις παραγράφους των αντενδείξεων, των προειδοποιήσεων και των ανεπιθυµήτων ενεργειών).
The Summary of Product Characteristics of ritonavir must therefore be consulted prior to initiation of therapy with APTIVUS (especially as regards the contraindications, warnings and undesirable effects sections).
Το APTIVUS θα πρέπει να συνταγογραφείται από ιατρούς που έχουν εµπειρία στη θεραπευτική αγωγή της λοίµωξης HIV- 1.
APTIVUS should be prescribed by physicians who are experienced in the treatment of HIV-1 infection.
2 Ενήλικες:
Adults:
Η προτεινόµενη δόση του APTIVUS είναι 500 mg, συγχορηγούµενο µε 200 mg ριτοναβίρης (χαµηλή- δόση ριτοναβίρης), δύο φορές ηµερησίως.
The recommended dose of APTIVUS is 500 mg, co-administered with 200 mg ritonavir (low dose ritonavir), twice daily.
To APTIVUS ριτοναβίρη δεν θα πρέπει να χρησιµοποιείται σε ασθενείς οι οποίοι δεν έχουν λάβει προηγούµενη θεραπευτική αγωγή.
APTIVUS/ ritonavir should not be used in treatment-naïve patients.
(βλ. παράγραφο 5. 2).
2 Paediatrics:
Γενικά:
Elderly:
Τα µαλακά καψάκια APTIVUS συγχορηγούµενα µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης θα πρέπει να λαµβάνονται µε φαγητό (δείτε παράγραφο 5. 2).
Clinical studies of APTIVUS did not include sufficient numbers of subjects aged 65 and over to determine whether they respond differently from younger subjects (see section 5.2).
Ηπατική δυσλειτουργία Το tipranavir µεταβολίζεται από το ηπατικό σύστηµα.
APTIVUS soft capsules co-administered with low dose ritonavir should be taken with food (see section 5.2).
Ως εκ τούτου, δυσλειτουργία του ήπατος µπορεί να έχει ως αποτέλεσµα αύξηση της έκθεσης στο tipranavir και επιδείνωση του προφίλ ασφαλείας του.
Liver impairment could therefore result in an increase of tipranavir exposure and a worsening of its safety profile.
Εποµένως, το APTIVUS θα πρέπει να χρησιµοποιείται µε προσοχή και µε αυξηµένη συχνότητα παρακολούθησης, σε ασθενείς µε ήπια ηπατική δυσλειτουργία (Κατηγορία Α κατά Child - Pugh).
Therefore, APTIVUS should be used with caution, and with increased monitoring frequency, in patients with mild hepatic impairment (Child- Pugh Class A).
To APTIVUS δεν θα πρέπει να χρησιµοποιείται σε ασθενείς µε µέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Κατηγορία B ή C κατά Child- Pugh) (δείτε παραγράφους 4. 3, 4. 4 και 5. 2)
APTIVUS should not be used in patients with moderate or severe hepatic impairment (Child-Pugh Class B or C) (see sections 4.3, 4.4 and 5.2).
Νεφρική δυσλειτουργία ∆εν χρειάζεται ρύθµιση της δοσολογίας σε ασθενείς µε νεφρική δυσλειτουργία (δείτε παραγράφους 4. 4 και 5. 2).
No dosage adjustment is required in patients with renal impairment (see sections 4.4 and 5.2).
Ασθενείς µε µέτρια ή σοβαρή (κατηγορία B ή C κατά Child- Pugh) ηπατική δυσλειτουργία.
Patients with moderate or severe (Child-Pugh B or C) hepatic impairment.
Ο συνδυασµός της ριφαµπικίνης µε το APTIVUS µε συγχορηγούµενη χαµηλή δόση ριτοναβίρης αντενδείκνυται (βλέπε παράγραφο 4. 5).
Combination of rifampicin with APTIVUS with concomitant low dose ritonavir is contraindicated (see section 4.5).
Φυτικά σκευάσµατα που περιέχουν το Hypericum perforatum / υπερικό / βαλσαµόχορτο δεν πρέπει να χρησιµοποιούνται όσο λαµβάνεται το APTIVUS λόγω του κινδύνου της µείωσης της συγκέντρωσης του στο πλάσµα και της ελάττωσης των κλινικών δράσεων του tipranavir (δείτε παράγραφο 4. 5).
Herbal preparations containing St John’ s wort (Hypericum perforatum) must not be used while taking APTIVUS due to the risk of decreased plasma concentrations and reduced clinical effects of tipranavir (see section 4.5).
Η συγχορήγηση του APTIVUS µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, αντενδείκνυται µε δραστικές ουσίες που η κάθαρσή τους εξαρτάται κυρίως από το CYP3A και για τα οποία οι αυξηµένες συγκεντρώσεις τους στο πλάσµα σχετίζονται µε σοβαρά και / ή απειλητικά για τη ζωή συµβάµατα.
Co-administration of APTIVUS with low dose ritonavir, with active substances that are highly dependent on CYP3A for clearance and for which elevated plasma concentrations are associated with serious and/ or life-threatening events is contraindicated.
Αυτές οι δραστικές ουσίες περιλαµβάνουν αντιαρρυθµικά (αµιοδαρόνη, µπεπριδίλη, κουινιδίνη), αντιισταµινικά (αστεµιζόλη, τερφεναδίνη), παράγωγα εργοτίνης (διϋδροεργοταµίνη, εργονοβίνη, εργοταµίνη, µέθυλεργονοβίνη), γαστρεντερικούς παράγοντες κινητικότητας (σισαπρίδη), νευροληπτικά (πιµοζίδη, σερτινδόλη), ηρεµιστικά / υπνωτικά (από του στόµατος χορηγούµενη µιδαζολάµη και τριαζολάµη.
These active substances include antiarrhythmics (amiodarone, bepridil, quinidine), antihistamines (astemizole, terfenadine), ergot derivatives (dihydroergotamine, ergonovine, ergotamine, methylergonovine), gastrointestinal motility agents (cisapride), neuroleptics (pimozide, sertindole), sedatives/ hypnotics (orally administered midazolam and triazolam.
Για την προσοχή που πρέπει να εφιστάται στην παρεντερικά χορηγούµενη µιδαζολάµη βλ. παράγραφο 4. 5) και αναστολείς της αναγωγάσης του HMG- CoA (σιµβαστατίνη και λοβαστατίνη).
For caution on parenterally administered midazolam see section 4.5) and HMG-CoA reductase inhibitors (simvastatin and lovastatin).
3 CYP2D6, όπως τα αντιαρρυθµικά φλεκαϊνίδη, προπαφαινόνη και µετοπρολόλη που χορηγείται σε καρδιακή ανεπάρκεια (δείτε παράγραφο 4. 5).
In addition, co-administration of APTIVUS with low dose ritonavir, with medicinal products that are highly dependent on CYP2D6 for clearance, such as the antiarrhythmics flecainide, propafenone and metoprolol given in heart failure, is contraindicated (see section 4.5).
Το APTIVUS πρέπει να χορηγείται µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης για να διασφαλιστεί η θεραπευτική του δράση (δείτε παράγραφο 4. 2).
APTIVUS must be administered with low dose ritonavir to ensure its therapeutic effect (see section 4.2).
Αποτυχία στη σωστή συγχορήγηση του tipranavir µαζί µε ριτοναβίρη θα οδηγήσει σε µειωµένα επίπεδα του tipranavir στο πλάσµα, τα οποία µπορεί να είναι ανεπαρκή για την επίτευξη της επιθυµητής αντιϊικής δράσης.
Patients should be instructed accordingly.
Οι ασθενείς θα πρέπει να ενηµερωθούν κατάλληλα. ∆όσεις της ριτοναβίρης µικρότερες από 200 mg δύο φορές την ηµέρα δεν θα πρέπει να χρησιµοποιούνται, καθώς µπορεί να µεταβάλλουν το προφίλ αποτελεσµατικότητας του συνδυασµού.
Doses of ritonavir lower than 200 mg twice daily should not be used as they might alter the efficacy profile of the combination.
Το APTIVUS δεν προκαλεί ίαση της λοίµωξης από HIV- 1 ή του AIDS.
3 APTIVUS is not a cure for HIV-1 infection or AIDS.
Οι ασθενείς που λαµβάνουν APTIVUS ή οποιαδήποτε άλλη αντιρετροϊική θεραπεία µπορεί να εξακολουθούν να αναπτύσσουν ευκαιριακές λοιµώξεις και άλλες επιπλοκές της λοίµωξης µε HIV- 1.
Patients receiving APTIVUS or any other antiretroviral therapy may continue to develop opportunistic infections and other complications of HIV-1 infection.
Οι ασθενείς θα πρέπει να ενηµερώνονται ότι η τρέχουσα αντιρετροϊική θεραπεία δεν έχει αποδειχθεί ότι µειώνει τον κίνδυνο µετάδοσης του HIV σε άλλους µέσω αίµατος ή σεξουαλικής επαφής.
Patients should be advised that current antiretroviral therapy has not been proven to prevent the risk of transmission of HIV to others through blood or sexual contact.
Οι κατάλληλες προφυλάξεις θα πρέπει να συνεχίσουν να εφαρµόζονται.
Appropriate precautions should continue to be employed.
Γενικά, η χορήγηση του APTIVUS σε ηλικιωµένους ασθενείς θα πρέπει να γίνεται µε προσοχή και υπό παρακολούθηση αντανακλώντας τη µεγαλύτερη συχνότητα µειωµένης ηπατικής, νεφρικής ή καρδιακής λειτουργίας, και την ύπαρξη συνοδών νοσηµάτων ή άλλων αγωγών.
In general, caution should be exercised in the administration and monitoring of APTIVUS in elderly patients reflecting the greater frequency of decreased hepatic, renal, or cardiac function, and of concomitant disease or other therapy.
Ηπατική Νόσος:
Liver Disease:
Το APTIVUS αντενδείκνυται σε ασθενείς µε µέτρια ή σοβαρή (Κατηγορία B ή C κατά Child- Pugh) ηπατική ανεπάρκεια.
APTIVUS is contraindicated in patients with moderate or severe (Child-Pugh Class B or C) hepatic insufficiency.
Για τη χρήση του APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, σε ασθενείς οι οποίοι έχουν επίσης µολυνθεί µε ηπατίτιδα B ή C υπάρχουν προς το παρόν περιορισµένα δεδοµένα διαθέσιµα.
Limited data are currently available for the use of APTIVUS, co- administered with low dose ritonavir, in patients co-infected with hepatitis B or C.
Ασθενείς µε χρόνια ηπατίτιδα Β ή C και οι οποίοι λαµβάνουν συνδυασµό αντιρετροϊικής αγωγής έχουν αυξηµένο κίνδυνο εµφάνισης σοβαρών και δυνητικά θανατηφόρων ηπατικών συµβαµάτων.
Patients with chronic hepatitis B or C and treated with combination antiretroviral therapy are at an increased risk for severe and potentially fatal hepatic adverse events.
Το APTIVUS θα πρέπει να χρησιµοποιείται σε αυτό τον πληθυσµό ασθενών, µόνο εάν το πιθανό όφελος αντισταθµίζει τον πιθανό κίνδυνο και µε αυξηµένη κλινική και εργαστηριακή παρακολούθηση.
APTIVUS should be used in this patient population only if the potential benefit outweighs the potential risk, and with increased clinical and laboratory monitoring.
Στην περίπτωση της συγχορηγούµενης αντιϊικής αγωγής για ηπατίτιδα Β ή C, παρακαλώ διαβάστε επίσης τις σχετικές Περιλήψεις Χαρακτηριστικών Προϊόντος που αφορούν αυτά τα φαρµακευτικά σκευάσµατα.
In the case of concomitant antiviral therapy for hepatitis B or C, please refer also to the relevant Summary of Product Characteristics for these medicinal products.
Ασθενείς µε ήπια ηπατική ανεπάρκεια (Κατηγορία Α κατά Child- Pugh) θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.
Patients with mild hepatic impairment (Child-Pugh Class A) should be closely monitored.
Ασθενείς µε προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργία περιλαµβανοµένης και της χρόνιας ενεργού ηπατίτιδας παρουσιάζουν αυξηµένη συχνότητα ανωµαλιών της ηπατικής λειτουργίας κατά τη διάρκεια της συνδυασµένης θεραπείας και θα πρέπει να παρακολουθούνται σύµφωνα µε τη συνήθη πρακτική.
Patients with pre-existing liver dysfunction including chronic active hepatitis have an increased frequency of liver function abnormalities during combination therapy and should be monitored according to standard practice.
Το APTIVUS/ ριτοναβίρη θα πρέπει να διακόπτεται µόλις εµφανισθούν σηµεία επιδείνωσης της ηπατικής λειτουργίας σε ασθενείς µε προϋπάρχουσα ηπατική νόσο.
APTIVUS/ ritonavir should be discontinued once signs of worsening liver function occur in patients with pre-existing liver disease.
Το APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, έχει συσχετισθεί µε αναφορές ηπατίτιδας που έχει εκδηλωθεί κλινικά και αναφορές ηπατικής ανεπάρκειας αντιρρόπησης, που περιελάµβαναν µερικά περιστατικά που κατέληξαν σε θάνατο.
APTIVUS co-administered with low dose ritonavir, has been associated with reports of clinical hepatitis and hepatic decompensation, including some fatalities.
Αυτά τα περιστατικά γενικά συνέβησαν σε ασθενείς µε προχωρηµένη νόσο HIV που ελάµβαναν πολλαπλές συγχορηγούµενές φαρµακευτικές αγωγές.
These have generally occurred in patients with advanced HIV disease taking multiple concomitant medicinal products.
Προσοχή θα πρέπει να επιδεικνύεται όταν χορηγούνται APTIVUS/ ριτοναβίρη σε ασθενείς µε διαταραχές ηπατικών ενζύµων ή ιστορικό ηπατίτιδας.
Caution should be exercised when administering APTIVUS, to patients with liver enzyme abnormalities or history of hepatitis.
Σε αυτούς τους ασθενείς θα πρέπει να λαµβάνεται υπ ’ όψιν η παρακολούθηση αυξηµένων τιµών των ηπατικών ενζύµων (ALAT/ ASAT).
Increased ALAT/ ASAT monitoring should be considered in these patients.
Η θεραπεία µε APTIVUS δεν θα πρέπει να ξεκινά σε ασθενείς µε τιµές ASAT ή ALAT προ θεραπείας 5 φορές µεγαλύτερες του Ανώτατου Φυσιολογικού Ορίου (ULN) µέχρι η αρχική τιµή ASAT/ ALAT 4 να σταθεροποιηθεί σε λιγότερο από 5Χ ULN, εκτός αν το πιθανό όφελος αιτιολογεί τον πιθανό κίνδυνο.
APTIVUS therapy should not be initiated in patients with pre-treatment ASAT or ALAT greater than 5 times the Upper Limit Normal (ULN) until baseline ASAT/ ALAT is stabilised at less than 5X ULN, unless the potential benefit justifies the potential risk.
Η θεραπεία µε APTIVUS θα πρέπει να διακόπτεται σε ασθενείς οι οποίοι εµφανίζουν αυξήσεις του ASAT ή ALAT µεγαλύτερες από 10Χ ULN ή που παρουσιάζουν σηµεία ή συµπτώµατα ηπατίτιδας που έχει εκδηλωθεί κλινικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
APTIVUS therapy should be discontinued in patients experiencing ASAT or ALAT elevations greater than 10X ULN, or developing signs or symptoms of clinical hepatitis during therapy.
Εάν προσδιορισθεί άλλη αιτία (π. χ. ιός οξείας ηπατίτιδας A, B ή C, νόσος της χοληδόχου κύστεως, άλλα φαρµακευτικά προϊόντα), τότε η επανέναρξη της αγωγής µε APTIVUS θα πρέπει να εξετασθεί όταν οι τιµές ASAT/ ALAT θα έχουν επιστρέψει στα επίπεδα γραµµής βάσης του ασθενούς.
If another cause is identified (eg acute hepatitis A, B or C virus, gallbladder disease, other medicinal products), then rechallenge with APTIVUS may be considered when ASAT/ ALAT have returned to the patient ’ s baseline levels.
Παρακολούθηση του ήπατος:
Liver monitoring:
Παρακολούθηση των ηπατικών εξετάσεων θα πρέπει να λαµβάνει χώρα πριν την έναρξη της θεραπείας, µετά από δύο, τέσσερις και κατόπιν κάθε τέσσερις εβδοµάδες µέχρι τις 24 εβδοµάδες και κατόπιν κάθε οκτώ έως δώδεκα εβδοµάδες.
Monitoring of hepatic tests should be done prior to initiation of therapy, after two, four and then every four weeks until 24 weeks, and then every eight to twelve weeks thereafter.
Εντατική παρακολούθηση (δηλ. πριν την έναρξη της θεραπείας, κάθε δύο εβδοµάδες κατά τη διάρκεια των πρώτων τριών µηνών της θεραπείας, κατόπιν ανά µήνα µέχρι τις 48 εβδοµάδες, και µετά κάθε οκτώ έως δώδεκα εβδοµάδες) απαιτείται όταν το APTIVUS και η χαµηλή δόση ριτοναβίρης χορηγούνται σε ασθενείς µε αυξηµένα επίπεδα ASAT και ALAT, ήπια ηπατική δυσλειτουργία, χρόνια ηπατίτιδα – B ή – C ή άλλη υποκείµενη ηπατική νόσο.
Increased monitoring (i. e. prior to initiation of therapy, every two weeks during the first three months of treatment, then monthly until 48 weeks, and then every eight to twelve weeks thereafter) is warranted when APTIVUS and low dose ritonavir are administered to patients with elevated ASAT and ALAT levels, mild hepatic impairment, chronic hepatitis-B or – C or other underlying liver disease.
Ασθενείς χωρίς προηγούµενη θεραπευτική αγωγή:
Treatment-naïve patients:
Σε µια µελέτη που διεξήχθη σε ασθενείς χωρίς προηγούµενη θεραπευτική αγωγή µε αντιρετροϊικά, το APTIVUS/ ριτοναβίρη 500/ 200 mg δύο φορές την ηµέρα, συγκρινόµενο µε λοπιναβίρη/ ριτοναβίρη, συσχετίσθηκε µε µια αύξηση της συχνότητας σηµαντικής ανόδου (βαθµού 3 και 4) των επιπέδων των τρανσαµινασών χωρίς κανένα πλεονέκτηµα σε σχέση µε την αποτελεσµατικότητα (τάση προς µια χαµηλότερη αποτελεσµατικότητα).
In a study performed in antiretroviral naïve patients, APTIVUS/ ritonavir 500/ 200 mg twice daily, as compared to lopinavir/ ritonavir, was associated with an excess in the occurrence of significant (grade 3 and 4) transaminase elevations without any advantage in terms of efficacy (trend towards a lower efficacy).
Ως εκ τούτου, αυτή η µελέτη σταµάτησε πρόωρα µετά από 60 εβδοµάδες.
Therefore, this study was prematurely stopped after 60 weeks.
Νεφρική Ανεπάρκεια:
4 Renal impairment:
Εφόσον η νεφρική κάθαρση του tipranavir είναι αµελητέα, δεν αναµένονται αυξηµένες συγκεντρώσεις του στο πλάσµα σε ασθενείς µε νεφρική ανεπάρκεια.
Since the renal clearance of tipranavir is negligible, increased plasma concentrations are not expected in patients with renal impairment.
Αιµοφιλία:
Haemophilia:
Έχουν υπάρξει αναφορές για αυξηµένη αιµορραγία, περιλαµβανοµένων των αυτόµατων αιµατωµάτων του δέρµατος και αιµάρθρωση σε ασθενείς µε αιµοφιλία τύπου Α και Β στους οποίους χορηγούνται αναστολείς της πρωτεάσης.
There have been reports of increased bleeding, including spontaneous skin haematomas and haemarthrosis in patients with haemophilia type A and B treated with protease inhibitors.
Σε µερικούς ασθενείς χορηγήθηκε επιπλέον ο Παράγοντας Πήξης VIII.
In some patients additional Factor VIII was given.
Σε περισσότερες από τις µισές περιπτώσεις που αναφέρθηκαν, η αγωγή µε τους αναστολείς της πρωτεάσης συνεχίστηκε ή χορηγήθηκε εκ νέου εάν η αγωγή είχε διακοπεί.
In more than half of the reported cases, treatment with protease inhibitors was continued or reintroduced if treatment had been discontinued.
Έχει τεκµηριωθεί µία αιτιολογική σχέση, παρόλο που ο µηχανισµός δράσης δεν έχει διασαφηνιστεί.
A causal relationship has been evoked, although the mechanism of action had not been elucidated.
Εποµένως οι αιµοφιλικοί ασθενείς θα πρέπει να ενηµερωθούν για την πιθανότητα της αυξηµένης αιµορραγίας.
Haemaophiliac patients should therefore be made aware of the possibility of increased bleeding.
Αιµορραγία:
Bleeding:
Οι συµµετέχοντες στη µελέτη RESIST που ελάµβαναν APTIVUS/ ριτοναβίρη είχαν την τάση να εµφανίζουν αυξηµένο κίνδυνο αιµορραγίας, στις 24 εβδοµάδες ο σχετικός κίνδυνος ήταν 1. 98 (95% CI = 1. 03, 3. 80).
RESIST participants receiving APTIVUS/ ritonavir tended to have an increased risk of bleeding; at 24 weeks the relative risk was 1.98 (95% CI=1.03, 3.80).
Στις 48 εβδοµάδες ο σχετικός κίνδυνος µειώθηκε στο 1. 27 (95% CI=0. 76, 2. 12).
At 48-weeks the relative risk decreased to 1.27 (95% CI=0.76, 2.12).
Tα επεισόδια αιµορραγίας δεν είχαν συγκεκριµένο τύπο και δεν παρατηρήθηκε διαφορά στις παραµέτρους πήξης ανάµεσα στις υπό αγωγή οµάδες.
There was no pattern for the bleeding events and no difference between treatment groups in coagulation parameters.
Η σηµαντικότητα των ευρηµάτων αυτών µελετάται περαιτέρω.
The significance of this finding is being further studied.
Θανατηφόρες και µη θανατηφόρες περιπτώσεις ενδοκρανιακής αιµορραγίας (ICH) έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που ελάµβαναν APTIVUS, πολλοί από τους οποίους εµφάνιζαν και άλλες ιατρικές καταστάσεις ή ελάµβαναν συγχορηγούµενα φαρµακευτικά προϊόντα που θα µπορούσαν να προκαλέσουν ή να συµβάλλουν στην εµφάνιση αυτών των συµβάντων.
Fatal and non-fatal intracranial haemorrhage (ICH) have been reported in patients receiving APTIVUS, many of whom had other medical conditions or were receiving concomitant medicinal products that may have caused or contributed to these events.
Παρόλα αυτά, σε ορισµένες περιπτώσεις ο ρόλος του APTIVUS δεν µπορεί να αποκλειστεί. ∆εν παρατηρήθηκε συγκεκριµένος τύπος ανώµαλων αιµατολογικών ή παραµέτρων πήξης, στους ασθενείς γενικά, ή πριν την εµφάνιση της ICH.
No pattern of abnormal haematological or coagulation parameters has been observed in patients in general, or preceding the development of ICH.
Εποµένως, τακτική µέτρηση των παραµέτρων πήξης δεν ενδείκνυται προς το παρόν στην παρακολούθηση των ασθενών που λαµβάνουν APTIVUS.
Therefore, routine measurement of coagulation parameters is not currently indicated in the management of patients on APTIVUS.
5 όπως αυτοί που έλαβαν αγωγή στις κλινικές µελέτες του APTIVUS.
An increased risk of ICH has previously been observed in patients with advanced HIV disease/ AIDS such as those treated in the APTIVUS clinical trials.