natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υπερευαισθησία Η δεγαρελίξη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ιστορικό σοβαρού άσθματος που δεν υπόκειται σε θεραπευτική αγωγή, με αναφυλακτικές αντιδράσεις ή με σοβαρή κνίδωση ή αγγειοοίδημα.
Hypersensitivity Degarelix has not been studied in patients with a history of severe untreated asthma, anaphylactic reactions or severe urticaria or angioedema.
Αναμένεται ότι μεγάλες
Changes in bone density Decreased bone density has been reported in the medical literature in men who have had orchiectomy or who have been treated with a GnRH agonist.
3 περίοδοι καταστολής της τεστοστερόνης στους άνδρες θα έχουν επίδραση στην οστική πυκνότητα.
It can be anticipated that long periods of testosterone suppression in men will have effects on bone density.
Πιθανόν να προκύψει δημιουργία ή επιδείνωση του διαβήτη.
3 A reduction in glucose tolerance has been observed in men who have had orchiectomy or who have been treated with a GnRH agonist.
Επειδή η θεραπεία ανδρογονικού αποκλεισμού μπορεί να παρατείνει το διάστημα QTc, η ταυτόχρονη χορήγηση της δεγαρελίξης με φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία είναι γνωστό ότι παρατείνουν το διάστημα QTc ή φαρμακευτικά προϊόντα που μπορούν να επάγουν την κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου όπως αντιαρρυθμικά φαρμακευτικά προϊόντα της κατηγορίας ΙΑ (π. χ. κινιδίνη, δισοπυραμίδη) ή της κατηγορίας ΙΙΙ (π. χ. αμιοδαρόνη, σοταλόλη, δοφετιλίδη, ιβουτιλίδη), μεθαδόνη, σιζαπρίδη, μοξιφλοξασίνη, αντιψυχωσικά, κ. λπ. θα πρέπει να αξιολογείται προσεκτικά (βλ. παράγραφο 4. 4).
Since androgen deprivation treatment may prolong the QTc interval, the concomitant use of degarelix with medicinal products known to prolong the QTc interval or medicinal products able to induce torsades de pointes such as class IA (e. g. quinidine, disopyramide) or class III (e. g. amiodarone, sotalol, dofetilide, ibutilide) antiarrhythmic medicinal products, methadone, cisapride, moxifloxacine, antipsychotics, etc. should be carefully evaluated (see section 4.4).
Η δεγαρελίξη δεν αποτελεί υπόστρωμα για το σύστημα του ανθρώπινου κυτοχρώματος CYΡ450 και δεν φαίνεται να επάγει ή να αναστέλλει τα κυτοχρώματα CYΡ1Α2, CYΡ2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 ή CYP3A4/ 5 σε σημαντικό βαθμό in vitro.
Degarelix is not a substrate for the human CYP450 system and has not been shown to induce or inhibit CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, or CYP3A4/ 5 to any great extent in vitro.
Δεν πραγματοποιήθηκαν μελέτες σχετικά με τις επιδράσεις της δεγαρελίξης στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών.
No studies on the effects of degarelix on the ability to drive and use machines have been performed.
Εντούτοις, η κόπωση και η ζάλη είναι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών.
However, fatigue and dizziness are common adverse reactions that might influence the ability to drive and use machines.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν πιο συχνά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με δεγαρελίξη, στην επιβεβαιωτική μελέτη φάσης ΙΙΙ (Ν=409) οφείλονταν στις αναμενόμενες φυσιολογικές επιδράσεις της καταστολής της τεστοστερόνης, συμπεριλαμβανομένων των εξάψεων και της αύξησης του σωματικού βάρους (που αναφέρθηκαν στο 25% και το 7% αντίστοιχα, των ασθενών που έλαβαν θεραπεία για ένα χρόνο), ή ανεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης.
The most commonly observed adverse reactions during degarelix therapy in the confirmatory phase III study (N=409) were due to the expected physiological effects of testosterone suppression, including hot flushes and weight increase (reported in 25% and 7%, respectively, of patients receiving treatment for one year), or injection site adverse events.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης που αναφέρθηκαν ήταν κυρίως άλγος και ερύθημα, αναφέρθηκαν στο 28% και στο 17% των ασθενών αντίστοιχα, λιγότερα συχνά αναφέρθηκαν διόγκωση (6%), σκλήρυνση (4%) και όζος (3%).
The injection site adverse events reported were mainly pain and erythema, reported in 28% and 17% of patients, respectively, less frequently reported were swelling (6%), induration (4%) and nodule (3%).
Τα περιστατικά αυτά συνέβησαν κυρίως με την αρχική δόση, ενώ κατά τη θεραπεία συντήρησης με τη δόση των 80 mg, η συχνότητα εμφάνισης αυτών των περιστατικών ανά 100 ενέσεις ήταν:
These events occurred primarily with the starting dose whereas during maintenance therapy with the 80 mg dose, the incidence of these events pr 100 injections was:
3 για το άλγος και < 1 για το ερύθημα, τη διόγκωση, τον όζο και τη σκλήρυνση.
3 for pain and < 1 for erythema, swelling, nodule and induration.
Τα αναφερόμενα περιστατικά ήταν κυρίως παροδικά, ήπιας έως μέτριας έντασης και οδήγησαν σε πολύ λίγες διακοπές της θεραπείας (< 1%).
The reported events were mostly transient, of mild to moderate intensity and led to very few discontinuations (< 1%).
4 Η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών που παρατίθενται παρακάτω καθορίζεται με βάση την ακόλουθη σύμβαση:
The frequency of undesirable effects listed below is defined using the following convention:
Πολύ συχνές (≥ 1/ 10), συχνές (≥1/ 100 έως < 1/ 10), όχι συχνές (≥ 1/ 1. 000 έως < 1/ 100).
Very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100).
Συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου που αναφέρθηκαν στην επιβεβαιωτική μελέτη φάσης ΙΙΙ (Ν=409).
Frequency of adverse drug reactions reported in confirmatory phase III study (N=409).
Κατηγορία οργάνου συστήματος σύμφωνα με το MedDRA
MedDRA System Organ Class (SOC)
Αναιμία *
Anaemia*
Όρεξη μειωμένη
Appetite decreased
Ψυχιατρικές διαταραχές Διαταραχές του νευρικού συστήματος
Psychiatric disorders Nervous system disorders
Αϋπνία Ζάλη, κεφαλαλγία
Insomnia Dizziness, headache
Απώλεια της γενετήσιας ορμής *, κατάθλιψη, άγχος
Loss of libido*, depression, anxiety
Κολποκοιλιακός αποκλεισμός πρώτου βαθμού, παράταση του διαστήματος QT * (βλ. παραγράφους 4. 4 και 4. 5)
Atrio-ventricular block 1st degree QT prolongation*(see sections 4.4 and 4.5)
Έξαψη *
Hot flush*
Υπέρταση, αγγειοπνευμονογαστρική συγκοπή, κιρσοί
Hypertension, vasovagal syncope, varicose vein
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
Respiratory, thorasic and mediastinal disorders
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
Gastrointestinal disorders
Ναυτία Τρανσαμινάσες ήπατος αυξημένες
Nausea
Διάρροια, έμετος, κοιλιακή δυσφορία, ξηροστομία, δυσκοιλιότητα
Diarrhoea, vomiting, abdominal discomfort, dry mouth, constipation
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
Hepatobiliary disorders
Υπερίδρωση (συμπ. νυχτερινών ιδρώτων) *
Liver transaminases increased
Διαταραχές των
Skin and subcutaneous tissue disorders
Πολυουρία, επιτακτική
Hyperhidrosis (incl. night sweats)*
5
Urticaria, skin hyperpigmentation, allopecia, soft nails, rash, erythema
νεφρών και των ουροφόρων οδών
Musculoskeletal, connective tissue and bone disorders
ούρηση, νεφρική δυσλειτουργία
Musculoskeletal pain, muscular weakness
Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
Renal and urinary disorders Reproductive system and breast disorders
Στυτική δυσλειτουργία *, ατροφία όρχεων *, γυναικομαστία *, άλγος πυέλου, προστατίτιδα, ευαισθησία προστάτη, παλίνδρομη εκσπερμάτιση, άλγος όρχεων
Pollakiuria, micturition urgency, renal impairment Erectile dysfunction*, testicular atrophy*, gynaecomastia*, pelvic pain, prostatitis, prostate tenderness, retrograde ejaculation, testicular pain
Ανεπιθύμητες ενέργειες της θέσης ένεσης
Injection site adverse events
Ρίγη, πυρεξία, εξασθένιση, κόπωση *, γριππώδης συνδρομή
Chills, pyrexia, asthenia, fatigue*, Influenza-like illness
Σωματικό βάρος αυξημένο *
Weight increased*
Μεταβολές στις εργαστηριακές παραμέτρους Οι μεταβολές στις εργαστηριακές τιμές που παρατηρήθηκαν στη διάρκεια ενός έτους θεραπείας ήταν στο ίδιο εύρος για τη δεγαρελίξη και τον αγωνιστή GnRH (λευπρορελίνη) που χρησιμοποιήθηκε ως παράγοντας σύγκρισης.
Changes in laboratory parameters Changes in laboratory values seen during one year of treatment were in the same range for degarelix and a GnRH-agonist (leuprorelin) used as comparator.
Ιδιαιτέρως μη φυσιολογικές τιμές (> 3* ULN) των τρανσαμινασών ήπατος (ALT, AST και GGT) παρατηρήθηκαν στο 2– 6% των ασθενών με φυσιολογικές τιμές πριν τη θεραπεία, μετά την αγωγή και με τα δύο φαρμακευτικά προϊόντα.
Markedly abnormal (> 3*ULN) liver transaminase values (ALT, AST and GGT) were seen in 2-6% of patients with normal values prior to treatment, following treatment with both medicinal products.
Αξιοσημείωτη μείωση στις τιμές των αιματολογικών παραμέτρων, αιματοκρίτη (≤ 0, 37) και αιμοσφαιρίνης (≤115 g/ l) παρατηρήθηκαν στο 40% και στο 13- 15% αντίστοιχα, των ασθενών με φυσιολογικές τιμές πριν τη θεραπεία, έπειτα από αγωγή και με τα δύο φαρμακευτικά προϊόντα.
Marked decrease in haematological values, hematocrit (≤ 0.37) and hemoglobin (≤ 115 g/ l) were seen in 40% and 13-15%, respectively, of patients with normal values prior to treatment, following treatment with both medicinal products.
Είναι άγνωστο σε ποια έκταση αυτή η μείωση στις τιμές των αιματολογικών παραμέτρων προκλήθηκε από τον υποκείμενο καρκίνο του προστάτη και σε ποιο βαθμό ήταν συνέπεια της θεραπείας ανδρογονικού αποκλεισμού.
Markedly abnormal values of potassium (≥ 5.8 mmol/ l), creatinine (≥ 177 μ mol/ l) and BUN (≥ 10.7 mmol/ l) in patients with
Ιδιαιτέρως μη φυσιολογικές τιμές καλίου (≥5, 8 mmol/ L), κρεατινίνης (≥ 177 μmol/ L) και BUN (≥ 10, 7 mmol/ L) σε ασθενείς με φυσιολογικές τιμές πριν τη θεραπεία, παρατηρήθηκαν στο 6%, 2% και 15% των ασθενών που έλαβαν αγωγή με δεγαρελίξη και στο 3%, 2% και 14% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με λευπρορελίνη, αντίστοιχα.
5 normal values prior to treatment, were seen in 6%, 2% and 15% of degarelix treated patients and 3%, 2% and 14% of leuprorelin treated patients, respectively.
Μεταβολές στις μετρήσεις του ΗΚΓ Οι μεταβολές στις μετρήσεις του ΗΚΓ που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια ενός έτους θεραπείας ήταν στο ίδιο εύρος για τη δεγαρελίξη και για τον αγωνιστή GnRH (λευπρορελίνη) που χρησιμοποιήθηκε ως παράγοντας σύγκρισης.
Changes in ECG measurements Changes in ECG measurements seen during one year of treatment were in the same range for degarelix and a GnRH-agonist (leuprorelin) used as comparator.
Τρεις (< 1%) από τους 409 ασθενείς στην ομάδα της δεγαρελίξης και τέσσερεις (2%) από τους 201 ασθενείς στην ομάδα της λευπρορελίνης 7, 5 mg, είχαν QTcF ≥ 500 msec.
Three (< 1%) out of 409 patients in the degarelix group and four (2%) out of 201 patients in the leuprorelin 7.5 mg group, had a QTcF ≥ 500 msec.
Από την έναρξη της θεραπείας μέχρι το τέλος της μελέτης η μέση αλλαγή στο QTcF για την δεγαρελίξη ήταν 12, 0 msec και για τη λευπρορελίνη ήταν 16, 7 msec.
From baseline to end of study the median change in QTcF for degarelix was 12.0 msec and for leuprorelin was 16.7 msec.
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται και να παρέχεται κατάλληλη υποστηρικτική θεραπεία, εάν κριθεί αναγκαίο.
In the event of an overdose the patient should be monitored and appropriate supportive treatment should be given, if considered necessary.
Άλλοι ανταγωνιστές ορμονών και συναφείς παράγοντες, κωδικός ATC:
Other hormone antagonists and related agents, ATC code:
6 Η δεγαρελίξη είναι ένας εκλεκτικός ανταγωνιστής της ορμόνης που διεγείρει την έκλυση των γοναδοτροπινών (GnRH), ο οποίος συνδέεται ανταγωνιστικά και αναστρέψιμα με τους GnRH υποδοχείς της υπόφυσης, και έτσι μειώνει ταχέως την απελευθέρωση των γοναδοτροπινών, της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH), μειώνοντας με αυτόν τον τρόπο την έκκριση της τεστοστερόνης (Τ) από τους όρχεις.
Degarelix is a selective gonadotrophin releasing-hormone (GnRH) antagonist that competitively and reversibly binds to the pituitary GnRH receptors, thereby rapidly reducing the release of the gonadotrophins, luteinizing hormone (LH) and follicle stimulating hormone (FSH), and thereby reducing the secretion of testosterone (T) by the testes.
Αντίθετα με τους αγωνιστές GnRH, οι ανταγωνιστές GnRH δεν επάγουν απότομη αύξηση της LH με επακόλουθη απότομη αύξηση της τεστοστερόνης/ ενεργοποίηση του όγκου και δυνητική έξαρση των συμπτωμάτων μετά την έναρξη της θεραπείας.
Unlike GnRH agonists, GnRH antagonists do not induce a LH surge with subsequent testosterone surge/ tumour stimulation and potential symptomatic flare after the initiation of treatment.
Η συγκέντρωση της διυδροτεστοστερόνης (DHT) στο πλάσμα μειώνεται με τρόπο ανάλογο της τεστοστερόνης.
The plasma concentration of dihydrotestosterone (DHT) decreases in a similar manner to testosterone.
Η δεγαρελίξη είναι αποτελεσματική στο να επιτυγχάνει και να διατηρεί καταστολή των επιπέδων τεστοστερόνης αρκετά κάτω από το επίπεδο ιατρικού ευνουχισμού των 0, 5 ng/ ml.
Degarelix is effective in achieving and maintaining testosterone suppression well below medical castration level of 0.5 ng/ ml.
Οι μέσες τιμές τεστοστερόνης μετά από έναν χρόνο αγωγής ήταν 0, 087 ng/ ml (διατεταρτημοριακό εύρος 0, 06– 0, 15) Ν=167.
Median testosterone levels after one year of treatment were 0.087 ng/ ml (interquartile range 0.06-0.15) N=167.
Αποτελέσματα της επιβεβαιωτικής μελέτης Φάσης ΙΙΙ Η αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της δεγαρελίξης αξιολογήθηκαν σε μια ανοιχτή, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη και ελεγχόμενη με δραστικό συγκριτικό φάρμακο, μελέτη παράλληλων ομάδων.
Results of the confirmatory Phase III study The efficacy and safety of degarelix was evaluated in an open-label, multi-centre, randomised, active comparator controlled, parallel-group study.
Η μελέτη ερευνούσε την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια δύο διαφορετικών μηνιαίων δοσολογικών σχημάτων δεγαρελίξης με εναρκτήρια δόση 240 mg (40 mg/ ml), ακολουθούμενη από μηνιαίες δόσεις υποδόριας χορήγησης 160 mg (40 mg/ ml) ή 80 mg (20 mg/ ml), σε σύγκριση με μηνιαία ενδομυϊκή χορήγηση 7, 5 mg λευπρορελίνης σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη που χρειάζονταν θεραπεία αποκλεισμού ανδρογόνων.
The study investigated the efficacy and safety of two different degarelix monthly dosing regimens with a starting dose of 240 mg (40 mg/ ml) followed by monthly doses subcutaneous administration of 160 mg (40 mg/ ml) or 80 mg (20 mg/ ml), in comparison to monthly intramuscular administration of 7.5 mg leuprorelin in patients with prostate cancer requiring androgen deprivation therapy.
Στην ομάδα θεραπείας με δεγαρελίξη 240/ 80 mg 41 (20%) ασθενείς διέκοψαν τη μελέτη, σε σύγκριση με 32 (16%) ασθενείς στην ομάδα της λευπρορελίνης.
In the degarelix 240/ 80 mg treatment group 41 (20%) patients discontinued the study, as compared to 32 (16%) patients in the leuprorelin group.
Από τους 610 ασθενείς σε θεραπεία • 31% είχαν εντοπισμένο καρκίνο του προστάτη • 29% είχαν τοπικώς προχωρημένο καρκίνο του προστάτη • 20% είχαν μεταστατικό καρκίνο του προστάτη • 7% είχαν άγνωστη μεταστατική κατάσταση • 13% είχαν υποβληθεί σε προηγούμενη στοχευμένη θεραπευτική εγχείρηση ή ακτινοβολία και είχαν αυξανόμενo PSA
Of the 610 patients treated • 31% had localised prostate cancer • 29% had locally advanced prostate cancer • 20% had metastatic prostate cancer • 7% had an unknown metastatic status • 13% had previous curative intent surgery or radiation and a rising PSA
Τα δημογραφικά στοιχεία κατά την έναρξη της θεραπείας ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων.
6 Baseline demographics were similar between the arms.
Ο πρωταρχικός στόχος ήταν να αποδειχθεί ότι η δεγαρελίξη είναι αποτελεσματική ως προς την επίτευξη και διατήρηση της καταστολής της τεστοστερόνης κάτω από 0, 5 ng/ ml, κατά τη διάρκεια 12 μηνών θεραπείας.
The primary objective was to demonstrate that degarelix is effective with respect to achieving and maintaining testosterone suppression to below 0.5 ng/ ml, during 12 months of treatment.
Πίνακα 2.
Attainment of serum testosterone (T) ≤ 0.5 ng/ ml FIRMAGON is effective in achieving fast testosterone suppression, see Table 2.
Ποσοστό των ασθενών που επιτυγχάνουν Τ≤0, 5 ng/ ml μετά την έναρξη της θεραπείας.
Percentage of patients attaining T≤ 0.5 ng/ ml after start of treatment.
Χρόνος Ημέρα 1 Ημέρα 3
Time Day 1 Day 3 Day 7 Day 14 Day 28
Δεγαρελίξη 240/ 80 mg 52% 96%
Degarelix 240/ 80 mg 52% 96% 99% 100% 100%
1% 18% 100%
Leuprorelin 7.5 mg 0% 0% 1% 18% 100%
Κανένας από τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με δεγαρελίξη δεν εμφάνισε απότομη αύξηση τεστοστερόνης.
Avoidance of testosterone surge Surge was defined as testosterone exceeding baseline by ≥ 15% within the first 2 weeks.
Η διαφορά αυτή ήταν στατιστικώς σημαντική (p < 0, 001).
This difference was statistically significant (p < 0.001).
Ποσοστιαία μεταβολή της τεστοστερόνης από την ημέρα 0 έως την ημέρα 28 Ποσοστιαία μεταβολή
Percentage change in testosterone from baseline by treatment group until day 28 (median with interquartile ranges).
Το κλινικό πλεονέκτημα της δεγαρελίξης σε σύγκριση με το συνδυασμό λευπρορελίνης και αντι- ανδρογόνου κατά την αρχική φάση της θεραπείας δεν έχει αποδειχθεί.
The clinical benefit for degarelix compared to leuprorelin plus anti-androgen in the initial phase of treatment has not been demonstrated.
Μακροχρόνια επίδραση Επιτυχής απόκριση στη μελέτη ορίστηκε ως η επίτευξη ιατρικού ευνουχισμού την ημέρα 28 και διατήρηση έως την ημέρα 364, όπου ούτε μία μέτρηση συγκέντρωσης τεστοστερόνης δεν ήταν μεγαλύτερη από 0, 5 ng/ ml.
7 Long-term effect Successful response in the study was defined as attainment of medical castration at day 28 and maintenance through day 364 where no single testosterone concentration was greater than 0.5 ng/ ml.
Αθροιστική πιθανότητα τεστοστερόνης ≤0, 5 ng/ ml από την Ημέρα 28 έως την Ημέρα 364.
Cumulative probability of testosterone ≤ 0.5 ng/ ml from Day 28 to Day 364.
Δεγαρελίξη 240/ 80 mg N=207
Degarelix 240/ 80 mg N=207
Λευπρορελίνη 7, 5 mg N=201
Leuprorelin 7.5 mg N=201
Ποσοστό Ανταπόκρισης (όρια εμπιστοσύνης) *
Response Rate (confidence intervals)* * Kaplan Meier estimates within group
97, 2% (93, 5 – 98, 8%)
97.2% (93.5; 98.8%)
96, 4% (92, 5 – 98, 2%)
96.4% (92.5; 98.2%)
Επίτευξη μείωσης του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) Το μέγεθος του όγκου δεν μετρήθηκε απ’ ευθείας κατά τη διάρκεια του κλινικού προγράμματος, αλλά υπήρξε μια έμμεση ωφέλιμη απόκριση του όγκου όπως φάνηκε από μια μείωση κατά 95% της διάμεσης τιμής PSA έπειτα από 12 μήνες, για τη δεγαρελίξη.
Attainment of prostate specific antigen (PSA) reduction Tumour size was not measured directly during the clinical trial programme, but there was an indirect beneficial tumour response as shown by a 95% reduction after 12 months in median PSA for degarelix.
Η διάμεση τιμή του PSA κατά την έναρξη της θεραπείας στη μελέτη ήταν: • για την ομάδα της δεγαρελίξης 240/ 80 mg:
The median PSA in the study at baseline was: • for the degarelix 240/ 80 mg treatment group 19.8 ng/ ml (interquartile range:
Ρ25 9, 4 ng/ mL, P75 46, 4 ng/ ml) • για την ομάδα της λευπρορελίνης 7, 5 mg:
P25 9.4 ng/ ml, P75 46.4 ng/ ml) • for the leuprorelin 7.5 mg treatment group 17.4 ng/ ml (interquartile range:
P25 8, 4 ng/ mL, P75 56, 5 ng/ ml)
P25 8.4 ng/ ml, P75 56.5 ng/ ml)
Ποσοστιαία μεταβολή του PSA από την ημέρα 0 έως 56 Ποσοστιαία μεταβολή
Percentage change in PSA from baseline by treatment group until day 56 (median with interquartile ranges).
Η διαφορά αυτή ήταν στατιστικώς σημαντική (p < 0, 001) για την προκαθορισμένη ανάλυση την ημέρα 14 και την ημέρα 28.
This difference was statistically significant (p < 0.001) for the pre-specified analysis at day 14 and day 28.
Τα επίπεδα του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) μειώνονται κατά 64% δύο εβδομάδες μετά τη χορήγηση δεγαρελίξης, 85% μετά από έναν μήνα, 95% μετά από τρεις μήνες και παρέμειναν σε καταστολή (περίπου 97%) καθ ’ όλη τη διάρκεια του ενός έτους της θεραπείας.
8 Prostate specific antigen (PSA) levels are lowered by 64% two weeks after administration of degarelix, 85% after one month, 95% after three months, and remained suppressed (approximately 97%) throughout the one year of treatment.
Και οι δύο θεραπείες έδειξαν QT/ QTc διαστήματα που υπερέβαιναν τα 450 msec σε περίπου 20% των ασθενών.
Both therapies showed QT/ QTc intervals exceeding 450 msec in approximately 20% of the patients.
Από την έναρξη της θεραπείας έως το τέλος της μελέτης, η διάμεση μεταβολή για το FIRMAGON ήταν 12, 0 msec και για την λευπρορελίνη ήταν 16, 7 msec.
From baseline to end of study the median change for FIRMAGON was 12.0 msec and for leuprorelin it was 16.7 msec.
Ανάπτυξη αντισώματος αντι- δεγαρελίξης παρατηρήθηκε στο 10% των ασθενών έπειτα από θεραπεία με FIRMAGON για ένα χρόνο.
Anti-degarelix antibody development has been observed in 10% of patients after treatment with FIRMAGON for one year.
9 θεραπείας με FIRMAGON επηρεάζεται από το σχηματισμό αντισώματος μετά από ένα έτος θεραπείας.
There is no indication that the efficacy or safety of FIRMAGON treatment is affected by antibody formation after one year of treatment.
Δεν υπάρχουν δεδομένα για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια σχετικά με την ανάπτυξη αντισώματος πέραν του ενός έτους.
Efficacy and safety data in relation to antibody development beyond one year is not available.
Απορρόφηση Έπειτα από υποδόρια χορήγηση 240 mg δεγαρελίξης σε συγκέντρωση 40 mg/ ml σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη στην πιλοτική μελέτη CS21, η ΑUC0- 28 ημέρες ήταν 635 (602 – 668) ημέρα * ng/ ml, η Cmax ήταν 66, 0 (61, 0– 71, 0) ng/ ml και επετεύχθη σε tmax 40 (37– 42) ώρες.
Absorption Following subcutaneous administration of 240 mg degarelix at a concentration of 40 mg/ ml to prostate cancer patients in the pivotal study CS21, AUC0-28 days was 635 (602-668) day*ng/ ml, Cmax was 66.0 (61.0-71.0) ng/ ml and occurred at tmax at 40 (37-42) hours.
Οι μέσες τιμές στα κοίλα της καμπύλης ήταν περίπου 11 – 12 ng/ ml έπειτα από τη δόση έναρξης και 11 – 16 ng/ ml έπειτα από τη δόση συντήρησης των 80 mg, σε συγκέντρωση 20 mg/ ml.
Mean trough values were approximately 11-12 ng/ ml after the starting dose and 11-16 ng/ ml after maintenance dosing of 80 mg at a concentration of 20 mg/ ml.
Η δεγαρελίξη απομακρύνεται με διφασικό τρόπο, με διάμεσο τελικό χρόνο ημιζωής (t1/ 2) περίπου 43 ημερών για την αρχική δόση ή 28 ημερών για τη δόση συντήρησης, όπως εκτιμάται με βάση τη φαρμακοκινητική προσομοίωση (modelling) στον πληθυσμό.
Degarelix is eliminated in a biphasic fashion, with a median terminal half- life (t½) of approximately 43 days for the starting dose or 28 days for the maintenance dose, as estimated based on population pharmacokinetics modelling.
Ο μεγάλος χρόνος ημιζωής έπειτα από υποδόρια χορήγηση είναι αποτέλεσμα μιας πολύ αργής αποδέσμευσης δεγαρελίξης από την « δεξαμενή » που σχηματίζεται στη (στις) θέση (εις) ένεσης.
The long half-life after subcutaneous administration is a consequence of a very slow release of degarelix from the depot formed at the injection site(s).
Κατανομή Ο όγκος κατανομής σε υγιείς ηλικιωμένους άνδρες είναι περίπου 1 l/ kg.
Distribution The distribution volume in healthy elderly men is approximately 1 l/ kg.
Μεταβολισμός Η δεγαρελίξη υπόκειται σε κοινή πεπτιδική αποικοδόμηση κατά τη διέλευσή της από το σύστημα του ήπατος και των χοληφόρων και απεκκρίνεται κυρίως με τη μορφή πεπτιδικών θραυσμάτων στα κόπρανα.
Metabolism Degarelix is subject to common peptidic degradation during the passage of the hepato-biliary system and is mainly excreted as peptide fragments in the faeces.
Απέκκριση Σε υγιείς άντρες, περίπου το 20– 30% μιας εφάπαξ δόσης χορηγούμενης ενδοφλεβίως απεκκρίνεται στα ούρα, γεγονός που υποδηλώνει ότι το 70 – 80% απεκκρίνεται μέσω του συστήματος ήπατος – χοληφόρων.
Excretion In healthy men, approximately 20-30% of a single intravenously administered dose is excreted in the urine, suggesting that 70-80% is excreted via the hepato-biliary system.
Η απομάκρυνση της δεγαρελίξης όταν αυτή χορηγήθηκε ως εφάπαξ ενδοφλέβιες δόσεις (0, 864– 49, 4 μg/ kg) σε υγιείς ηλικιωμένους άντρες βρέθηκε να είναι 35– 50 ml/ h/ kg.
The clearance of degarelix when administered as single intravenous doses (0.864-49.4 µg/ kg) in healthy elderly men was found to be 35-50 ml/ h/ kg.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία Δεν έχουν πραγματοποιηθεί φαρμακοκινητικές μελέτες σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.
Patients with renal impairment No pharmacokinetic studies in renally impaired patients have been conducted.