natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κλινικές μελέτες ρευματοειδούς αρθρίτιδας: στις ελεγχόμενες κλινικές μελέτες ρευματοειδούς αρθρίτιδας (Μελέτες RA I- IV), οι αυξήσεις της ALT ήταν παρόμοιες σε ασθενείς που ελάμβαναν adalimumab ή εικονικό φάρμακο.
Rheumatoid arthritis clinical trials: in controlled rheumatoid arthritis clinical trials (RAstudies I − IV), elevations of ALT were similar in patients receiving adalimumab or placebo.
Σε ασθενείς με πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα (διάρκεια ασθένειας λιγότερο από 3 έτη) (Μελέτη RA V), oι αυξήσεις της ALT ήταν πιο συνήθεις στη συνδυασμένη θεραπεία (Humira/ methotrexate) συγκρινόμενες με τη μονοθεραπεία μεθοτρεξάτης ή τη μονοθεραπεία Humira.
In patients with early rheumatoid arthritis (disease duration of less than 3 years) (RA study V), elevations of ALT were more common in the combination arm (Humira / methotrexate) compared to the methotrexate monotherapy arm or the Humira monotherapy arm.
Στη μελέτη JIA οι λίγες αυξήσεις στις τρανσαμινάσες ήταν μικρές και παρόμοιες για τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο ή adalimumab, και παρατηρήθηκαν κυρίως στο συνδυασμό με μεθοτρεξάτη.
In the JIA trial the few transaminase elevations were small and similar in the placebo and adalimumab exposed patients, and mostly occurred in combination with methotrexate.
Κλινικές μελέτες ψωριασικής αρθρίτιδας: αυξήσεις της ALT ήταν πιο συνήθεις σε ασθενείς με ψωριασική αρθρίτιδα (Μελέτες ΨΑ VI- VII) συγκρινόμενες με ασθενείς σε κλινικές μελέτες ρευματοειδούς αρθρίτιδας.
Psoriatic arthritis clinical trials: elevations in ALT were more common in psoriatic arthritis patients (PsA studies I - II) compared with patients in rheumatoid arthritis clinical studies.
Σε όλες τις μελέτες ρευματοειδούς, πολυαρθρικής νεανικής ιδιοπαθούς αρθρίτιδας και ψωριασικής αρθρίτιδας, οι ασθενείς με αυξημένη ALT ήταν ασυμπτωματικοί και στις περισσότερες περιπτώσεις οι αυξήσεις ήταν παροδικές και υποχώρησαν κατά τη συνέχιση της θεραπείας.
In all rheumatoid arthritis, polyarticular juvenile idiopathic arthritis and psoriatic arthritis studies, patients with raised ALT were asymptomatic and in most cases elevations were transient and resolved on continued treatment.
Κλινικές μελέτες νόσου του Crohn: σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες, οι αυξήσεις της ALT ήταν παρόμοιες σε ασθενείς που έλαβαν adalimumab και σε ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Crohn’ s disease clinical trials: in controlled clinical trials, elevations of ALT were similar in patients receiving adalimumab or placebo.
16 Κλινικές μελέτες ψωρίασης: σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες ψωρίασης, οι αυξήσεις της ALT ήταν παρόμοιες σε ασθενείς που έλαβαν adalimumab και σε ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
Psoriasis clinical trials: in controlled psoriasis clinical trials, elevations of ALT were similar in patients receiving adalimumab or placebo.
Επιπλέον ανεπιθύμητες ενέργειες από παρακολούθηση μετά την κυκλοφορία ή από κλινικές μελέτες Φάσης ΙV
Additional Adverse Reactions from Postmarketing Surveillance or Phase IV Clinical Trials
Οι παρακάτω επιπρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες στον Πίνακα 2 έχουν αναφερθεί από κλινικές μελέτες παρακολούθησης μετά την κυκλοφορία ή Φάσης IV:
The additional adverse reactions in Table 2 have been reported from postmarketing surveillance or Phase IV clinical trials:
Πίνακας 2 Ανεπιθύμητες ενέργειες σε Κλινικές Μελέτες Παρακολούθησης μετά την Κυκλοφορία Φάσης ΙV
Table 2 Undesirable Effects in Postmarketing Surveillance and Phase IV Clinical Studies
Κατηγορία οργάνου συστήματος Διαταραχές του γαστρεντερικού Ηπατοχολικές διαταραχές Διαταραχές του νευρικού συστήματος
System Organ Class Gastrointestinal disorders Hepatobiliary disorders Nervous system disorders
Aνεπιθύμητες Ενέργειες διάτρηση του εντέρου επανενεργοποίηση ηπατίτιδας Β απομυελινωτικές διαταραχές (π. χ. οπτική νευρίτιδα, σύνδρομο Guillain - Barré)
Adverse Reaction intestinal perforation reactivation of hepatitis B demyelinating disorders (e. g. optic neuritis, Guillian-Barré syndrome)
Αναπνευστικές, θωρακικές και μεσοθωρακικές διαταραχές Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
διάμεση πνευμονοπάθεια, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονικής ίνωσης δερματική αγγειίτιδα
interstitial lung disease, including pulmonary fibrosis
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Νεοπλάσματα καλοήθη, κακοήθη και μη καθοριζόμενα (περιλαμβάνονται κύστεις και πολύποδες)
Skin and subcutaneous tissue disorders Immune system disorders Neoplasma benign, malignant and unspecified (including cysts and polyps)
αναφυλαξία ηπατοσπληνικό Τ- cell λέμφωμα
cutaneous vasculitis anaphylaxis hepatosplenic T-cell lymphoma
4. 9 Υπερδοσολογία
14 4.9 Overdose
Το υψηλότερο επίπεδο δόσης που έχει αξιολογηθεί ήταν οι πολλαπλές ενδοφλέβιες δόσεις των 10 mg/ kg, το οποίο είναι περίπου 15 φορές μεγαλύτερο από τη συνιστώμενη δόση.
The highest dose level evaluated has been multiple intravenous doses of 10 mg/ kg, which is approximately 15 times the recommended dose.
Ειδικοί ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες.
Selective immunosuppressive agents.
Το adalimumab δεσμεύει ειδικά τον TNF και εξουδετερώνει τη βιολογική λειτουργία του TNF αναστέλλοντας την αλληλεπίδρασή του με τους p55 και p75 υποδοχείς ΤΝF στη επιφάνεια των κυττάρων.
Adalimumab binds specifically to TNF and neutralizes the biological function of TNF by blocking its interaction with the p55 and p75 cell surface TNF receptors.
Το adalimumab τροποποιεί επίσης τις βιολογικές απαντήσεις που επάγονται ή ρυθμίζονται από τον TNF, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στα επίπεδα των μορίων προσκόλλησης που ευθύνονται για τη μετακίνηση των λευκοκυττάρων (ELAM- 1, VCAM- 1 και ICAM- 1 με ένα IC50 των 0, 1- 0, 2nM).
Adalimumab also modulates biological responses that are induced or regulated by TNF, including changes in the levels of adhesion molecules responsible for leukocyte migration (ELAM-1, VCAM-1, and ICAM-1 with an IC50 of0.1-0.2 nM).
Τα επίπεδα ορού των μέταλλο - πρωτεϊνασών της μεσοκυττάριας ουσίας (ΜΜΡ- 1 και ΜΜΡ- 3) που προκαλούν ανακατασκευή του
After treatment with Humira, a rapid decrease in levels of acute phase reactants of inflammation (C-reactive protein (CRP) and erythrocyte sedimentation rate (ESR)) and serum cytokines (IL-6) was observed compared to baseline in patients with rheumatoid arthritis.
17 ιστού που ευθύνεται για την καταστροφή του χόνδρου μειώθηκαν επίσης μετά τη χορήγηση του Humira.
Serum levels of matrix metalloproteinases (MMP-1 and MMP-3) that produce tissue remodelling responsible for cartilage destruction were also decreased after Humira administration.
Ταχεία μείωση των επιπέδων της CRP παρατηρήθηκε σε ασθενείς με νόσο του Crohn.
A rapid decrease in CRP levels was also observed in patients with Crohn’ s disease.
Ταχεία μείωση των επιπέδων της CRP παρατηρήθηκε σε ασθενείς με πολυαρθρική νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα.
A rapid decrease in CRP levels was also observed in patients with polyarticular juvenile idiopathic arthritis.
Το Humira αξιολογήθηκε σε πάνω από 3. 000 ασθενείς σε όλες τις κλινικές μελέτες ρευματοειδούς αρθρίτιδας.
Humira was evaluated in over 3,000 patients in all rheumatoid arthritis clinical trials.
Μερικοί ασθενείς έλαβαν το φάρμακο για περίοδο μέχρι 60 μήνες.
Some patients were treated for up to 60 months duration.
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του Humira για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας αξιολογήθηκαν σε πέντε τυχαιοποιημένες, διπλές τυφλές και καλώς ελεγχόμενες μελέτες.
The efficacy and safety of Humira for the treatment of rheumatoid arthritis were assessed in five randomised, double-blind and well-controlled studies.
Η μελέτη RA Ι αξιολόγησε 271 ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ενεργό ρευματοειδή αρθρίτιδα, οι οποίοι ήταν ≥ 18 ετών, είχαν αποτύχει στη θεραπεία με ένα τουλάχιστον τροποποιητικό της νόσου αντιρευματικό φάρμακο και είχαν ανεπαρκή αποτελεσματικότητα με χορήγηση μεθοτρεξάτης σε δόσεις των 12, 5 έως 25 mg (10 mg σε περίπτωση δυσανεξίας στη μεθοτρεξάτη) ανά εβδομάδα και στους οποίους η δόση της μεθοτρεξάτης παρέμεινε σταθερή σε 10 έως 25 mg ανά εβδομάδα.
RAstudy I evaluated 271 patients with moderately to severely active rheumatoid arthritis who were ≥ 18 years old, had failed therapy with at least one disease-modifying, anti rheumatic drug and had insufficient efficacy with methotrexate at doses of 12.5 to 25 mg (10 mg if methotrexate-intolerant) every week and whose methotrexate dose remained constant at 10 to 25 mg every week.
Δόσεις των 20 ή 40 mg Humira χορηγήθηκαν με υποδόρια ένεση ανά δεύτερη εβδομάδα με εικονικό φάρμακο στις ενδιάμεσες εβδομάδες ή κάθε εβδομάδα επί 26 εβδομάδες.
Doses of 20 or 40 mg of Humira were given by subcutaneous injection every other week with placebo on alternative weeks or every week for 26 weeks; placebo was given every week for the same duration.
Η μελέτη RA ΙΙΙ αξιολόγησε 619 ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ενεργό ρευματοειδή αρθρίτιδα, οι οποίοι ήταν ≥ 18 ετών, και οι οποίοι είχαν μη αποτελεσματική ανταπόκριση στη μεθοτρεξάτη σε δόσεις των 12, 5 έως 25 mg, ή οι οποίοι είχαν δυσανεξία σε 10 mg μεθοτρεξάτης κάθε εβδομάδα.
RA study III evaluated 619 patients with moderately to severely active rheumatoid arthritis who were ≥ 18 years old, and who had an ineffective response to methotrexate at doses of 12.5 to 25 mg, or
Στη συνέχεια, οι ασθενείς συμμετείχαν σε ανοιχτή μελέτη επέκτασης στην οποία 40 mg Ηumira χορηγήθηκαν κάθε δεύτερη εβδομάδα για περίοδο μέχρι 60 μήνες.
Thereafter, patients enrolled in an open-label extension phase in which 40 mg of Humira was administered every other week up to 60 months.
Οι θεραπείες αυτές περιλαμβάνουν μεθοτρεξάτη, λεφλουνομίδη, υδροξυχλωροκίνη, σουλφασαλαζίνη και/ ή άλατα χρυσού.
These therapies include methotrexate, leflunomide, hydroxychloroquine, sulfasalazine and/ or gold salts.
Η μελέτη RA V αξιολόγησε 799 ενήλικες ασθενείς στους οποίους δεν είχε χορηγηθεί ποτέ μεθοτρεξάτη με μέτρια ή σοβαρή πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα (μέση διάρκεια θεραπείας λιγότερο από 9 μήνες).
RA study V evaluated 799 methotrexate-naïve, adult patients with moderate to severely active early rheumatoid arthritis (mean disease duration less than 9 months).
Αυτή η μελέτη αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα θεραπείας συνδυασμού μεθοτρεξάτης με Humira 40 mg κάθε δεύτερη εβδομάδα, του Ηumira 40 mg κάθε δεύτερη εβδομάδα ως μονοθεραπεία και της μεθοτρεξάτης ως μονοθεραπεία, όσον αφορά στη μείωση σημείων, συμπτωμάτων και το βαθμό εξέλιξης της αρθρικής βλάβης στη ρευματοειδή αρθρίτιδα για 104 εβδομάδες.
This study evaluated the efficacy of Humira 40 mg every other week/ methotrexate combination therapy, Humira 40 mg every other week monotherapy and methotrexate monotherapy in reducing the signs and symptoms and rate of progression of joint damage in rheumatoid arthritis for 104 weeks.
18 H πρωτεύουσα παράμετρος αξιολόγησης στις μελέτες RA Ι, ΙΙ και ΙΙΙ και η δευτερεύουσα παράμετρος αξιολόγησης στη μελέτη RA IV ήταν το ποσοστό των ασθενών που επέτυχαν ανταπόκριση κατά ACR 20 στην Εβδομάδα 24 ή 26.
The primary end point in RA studies I, II and III and the secondary endpoint in RA study IV was the percent of patients who achieved an ACR 20 response at Week 24 or 26.
Η πρωτεύουσα παράμετρος αξιολόγησης στη μελέτη RA V ήταν το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν απόκριση κατά ACR 50 στην Εβδομάδα 52.
The primary endpoint in RA study V was the percent of patients who achieved an ACR 50 response at Week 52.
Η Μελέτες RA ΙΙΙ και V είχαν μία επιπρόσθετη πρωτεύουσα παράμετρο αξιολόγησης κατά την εβδομάδα 52, την επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου (βάσει των ακτινολογικών ευρημάτων).
RA studies III and V had an additional primary endpoint at 52 weeks of retardation of disease progression (as detected by X-ray results).
Η μελέτη RA III είχε επίσης ως πρωτεύουσα παράμετρο αξιολόγησης τις αλλαγές στην ποιότητα ζωής.
RA study III also had a primary endpoint of changes in quality of life.
Το ποσοστό των ασθενών που έλαβαν Humira και εμφάνισαν απαντήσεις ACR 20, 50 και 70 ήταν σταθερό στις μελέτες RA Ι, ΙΙ και ΙΙΙ.
The percent of Humira-treated patients achieving ACR 20, 50 and 70 responses was consistent across RA studies I, II and III.
Τα αποτελέσματα της δόσης των 40 mg ανά εβδομάδα συνοψίζονται στον Πίνακα 3.
The results for the 40 mg every other week dose are summarised in Table 3.
Πίνακας 3 ACR Απαντήσεις σε Μελέτες Ελεγχόμενες με Εικονικό Φάρμακο (Ποσοστό Ασθενών)
Table 3 ACR Responses in Placebo-Controlled Trials (Percent of Patients)
Μελέτη RA Ia **
RA Study Ia**
Μελέτη RA IΙa **
RA Study IIa**
Μελέτη RA ΙΙIa **
RA Study IIIa**
Humirab / MTXc n=63
Humirab/ MTXc n=63
Placebo Humirab n=110 n=113
Humirab n=113
6 μήνες 12 μήνες ACR 50
6 months 12 months ACR 50
29, 5% 63, 3% 24. 0% 58, 9%
63.3% 58.9%
6 μήνες 12 μήνες ACR 70
6 months 12 months ACR 70
8, 2% 22, 1% NA NA
22.1% NA
6 μήνες 12 μήνες a
6 months 12 months a
1, 8% 12, 4% NA NA
12.4% NA
Mελέτη RA Ι στις 24 εβδομάδες, μελέτη RA ΙΙ στις 26 εβδομάδες και μελέτη RA ΙΙΙ στις 24 και 52 εβδομάδες b 40 mg Humira χορηγούμενο ανά δεύτερη εβδομάδα c MTX = μεθοτρεξάτη ** p < 0, 01, Humira έναντι εικονικού φαρμάκου
RA study I at 24 weeks, RA study II at 26 weeks, and RA study III at 24 and 52 weeks b 40 mg Humira administered every other week c MTX = methotrexate **p < 0.01, Humira versus placebo
Στις μελέτες RA I- IV, όλα τα μεμονωμένα στοιχεία των απαντήσεων σύμφωνα με το ACR (αριθμός επώδυνων και διογκωμένων αρθρώσεων, αξιολόγηση της δραστηριότητας της νόσου και του άλγους από τον ιατρό και τον ασθενή, τιμές δείκτη ανικανότητας (HAQ) και επίπεδα CRP (mg/ dl)) βελτιώθηκαν στις 24 ή 26 εβδομάδες έναντι του εικονικού φαρμάκου.
In RA studies I-IV, all individual components of the ACR response criteria (number of tender and swollen joints, physician and patient assessment of disease activity and pain, disability index (HAQ) scores and CRP (mg/ dl) values) improved at 24 or 26 weeks compared to placebo.
Στη μελέτη RA ΙΙΙ, οι βελτιώσεις αυτές διατηρήθηκαν καθόλη τη διάρκεια των 52 εβδομάδων.
In RA study III, these improvements were maintained throughout 52 weeks.
Επιπλέον, τα ποσοστά απόκρισης ΑCR διατηρήθηκαν στην πλειοψηφία των ασθενών που έλαβαν μέρος στην ανοιχτή μελέτη επέκτασης μέχρι την 104η Εβδομάδα.
In addition, ACR response rates were maintained in the majority of patients followed in the open-label extension phase to Week 104.
114 από 207 ασθενείς συνέχισαν τη θεραπεία με Humira 40 mg κάθε δεύτερη εβδομάδα για 60 μήνες.
There 16 were 114 out of 207 patients who continued on Humira 40 mg every other week for 60 months.
Μεταξύ αυτών, 86, 72 και 41 ασθενείς είχαν ACR 20/ 50/ 70 απάντηση, αντίστοιχα κατά το Μήνα 60.
Among those, 86, 72, and 41 patients had ACR 20/ 50/ 70 response, respectively at Month 60.
Στη μελέτη RA IV, η ACR 20 απάντηση των ασθενών που έλαβαν Humira μαζί με τη συνήθη θεραπεία, ήταν στατιστικά σημαντικά καλύτερη συγκριτικά με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο μαζί με τη συνήθη θεραπεία (p < 0, 001).
In RA study IV, the ACR 20 response of patients treated with Humira plus standard of care was statistically significantly better than patients treated with placebo plus standard of care (p < 0.001).
Στις μελέτες RA I- IV, οι ασθενείς που έλαβαν Humira πέτυχαν στατιστικά σημαντικές ACR 20 και 50 απαντήσεις συγκριτικά με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο για μια περίοδο μιας έως δύο εβδομάδων μετά την έναρξη της θεραπείας.
In RA studies I-IV, Humira-treated patients achieved statistically significant ACR 20 and 50 responses compared to placebo as early as one to two weeks after initiation of treatment.
Πίνακα 4).
In RA study V with early rheumatoid arthritis patients who were methotrexate naïve, combination therapy with Humira and methotrexate led to faster and significantly greater ACR responses than methotrexate monotherapy and Humira monotherapy at Week 52 and responses were sustained at Week 104 (see Table 4).
Πίνακας 4 ACR Απαντήσεις στη Μελέτη RA V (% Ασθενών)
Table 4 ACR Responses in RA Study V (percent of patients)
Απάντηση ACR 20
Response ACR 20
Εβδομάδα 52 Εβδομάδα 104 ACR 50
ACR 50
Εβδομάδα 52 Εβδομάδα 104 ACR 70
ACR 70
Εβδομάδα 52 Εβδομάδα 104 α
a
το p- value προκύπτει από τη σύγκριση ανά ζεύγος της μονοθεραπείας με μεθοτρεξάτη και της θεραπείας συνδυασμού με Humira/ μεθοτρεξάτη χρησιμοποιώντας το Μann- Whitney U test β το p- value προκύπτει από τη σύγκριση ανά ζεύγος της μονοθεραπείας με Ηumira και της θεραπείας συνδυασμού με Humira/ μεθοτρεξάτη χρησιμοποιώντας το Μann- Whitney U test γ το p- value προκύπτει από τη σύγκριση ανά ζεύγος της μονοθεραπείας με Ηumira και της μονοθεραπείας με μεθοτρεξάτη χρησιμοποιώντας το Μann- Whitney U test.
p-value is from the pairwise comparison of methotrexate monotherapy and Humira/ methotrexate combination therapy using the Mann-Whitney U test. b p-value is from the pairwise comparison of Humira monotherapy and Humira/ methotrexate combination therapy using the Mann-Whitney U test c p-value is from the pairwise comparison of Humira monotherapy and methotrexate monotherapy using the Mann-Whitney U test
Στην Εβδομάδα 52, το 42, 9% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία συνδυασμού Humira/ μεθοτρεξάτης πέτυχαν κλινική ύφεση (DAS28 < 2, 6) συγκριτικά με το 20, 6% των ασθενών που έλαβαν μεθοτρεξάτη σε μονοθεραπεία και το 23, 4% των ασθενών που έλαβαν Ηumira σε μονοθεραπεία.
At Week 52, 42.9% of patients who received Humira/ methotrexate combination therapy achieved clinical remission (DAS28 < 2.6) compared to 20.6% of patients receiving methotrexate monotherapy and 23.4% of patients receiving Humira monotherapy.
Η θεραπεία συνδυασμού Humira/ μεθοτρεξάτης ήταν τόσο κλινικά όσο και στατιστικά ανώτερη από τη μονοθεραπεία με μεθοτρεξάτη (p < 0, 001) και τη μονοθεραπεία με Humira (p < 0, 001) για την επίτευξη χαμηλής ενεργότητας νόσου σε ασθενείς με προσφάτως διαγνωσθείσα μέτρια έως σοβαρή ρευματοειδή αρθρίτιδα.
Humira/ methotrexate combination therapy was clinically and statistically superior to methotrexate (p < 0.001) and Humira monotherapy (p < 0.001) in achieving a low disease state in patients with recently diagnosed moderate to severe rheumatoid arthritis.
H απόκριση για τις δύο μονοθεραπείες ήταν παρόμοια (p=0, 447).
The response for the two monotherapy arms was similar (p = 0.447).
Στη μελέτη RA ΙΙΙ, όπου οι ασθενείς που ελάμβαναν Ηumira είχαν ρευματοειδή αρθρίτιδα μέσης διάρκειας περίπου 11 ετών, η αρθρική δομική βλάβη αξιολογήθηκε ακτινολογικά και ορίστηκε ως η μεταβολή του τροποποιημένου Total Sharp Score (TSS) και των επιμέρους δεικτών του, της βαθμολογίας των διαβρώσεων και της βαθμολογίας της στένωσης του μεσαρθρίου διαστήματος (JSN).
In RA study III, where Humira treated patients had a mean duration of rheumatoid arthritis of approximately 11 years, structural joint damage was assessed radiographically and expressed as change in modified Total Sharp Score (TSS) and its components, the erosion score and joint space narrowing score.
Πίνακα 5).
Humira/ methotrexate patients demonstrated significantly less radiographic progression than patients receiving methotrexate alone at 6 and 12 months (see Table 5).
Τα αποτελέσματα της ανοιχτής μελέτης επέκτασης έδειξαν ότι η αναστολή της εξέλιξης της δομικής βλάβης διατηρήθηκε για 60 μήνες σε μία υποομάδα ασθενών.
Data from the open-label extension phase indicate that the reduction in rate of progression of structural damage is maintained for 60 months in a subset of patients.
113 από 207 ασθενείς οι οποίοι αρχικά έλαβαν Humira κάθε δεύτερη εβδομάδα αξιολογήθηκαν ακτινολογικά στα 5 έτη.
113/ 207 of patients originally treated with 40 mg Humira every other week were evaluated radiographically at 5 years.
Από αυτούς, 66 ασθενείς δεν έδειξαν καμμία εξέλιξη της δομικής βλάβης όπως ορίζεται από τη μεταβολή του τροποποιημένου Total Sharp Score (TSS) της τάξεως του μηδέν ή λιγότερο.
Among those, 66 patients showed no progression of structural damage defined by a change in the TSS of zero or less.
Μέσες Ακτινολογικές Αλλαγές Μετά τους 12 Μήνες στη Μελέτη RA III
17 Table 5 Radiographic Mean Changes Over 12 Months in RA Study III
Placebo / MTXα
Placebo/ MTXa
HUMIRA/ MTX 40 mg κάθε δεύτερη εβδομάδα
HUMIRA/ MTX 40 mg every
Placebo/ MTX - HUMIRA/ MTX (95% διάστημα εμπιστοσύνηςβ)
Placebo/ MTX- HUMIRA/ MTX
2, 6 (1, 4, 3, 8) 1, 6 (0, 9, 2, 2)
(95% Confidence Intervalb)
α β
a
Βαθμολογία JSN δ μεθοτρεξάτη
Total Sharp Score Erosion score JSNd score
0, 9 (0, 3, 1, 4)
2.6 (1.4, 3.8) 1.6 (0.9, 2.2) 0.9 (0.3, 1.4)
95% διάστημα εμπιστοσύνης για τις διαφορές στις βαθμολογίες μεταξύ μεθοτρεξάτης και Humira γ Bασίζεται σε ανάλυση κατά σειρά μεγέθους δ Στένωση του μεσαρθρίου διαστήματος
methotrexate b 95% confidence intervals for the differences in change scores between methotrexate and Humira. c Based on rank analysis d Joint Space Narrowing
Πίνακα 6).
In RA study V, structural joint damage was assessed radiographically and expressed as change in modified Total Sharp Score (see Table 6).
Πίνακας 6 Μέσες Ακτινολογικές Αλλαγές στην Εβδομάδα 52 στη Μελέτη RA V
Table 6 Radiographic Mean Changes at Week 52 in RA Study V
(95%
(95%
εμπιστοσύνης)
confidence confidence interval) interval)
εμπιστοσύνης
confidence interval)
1, 3 (0, 5- 2, 1) < 0, 001
1.3 (0.5-2.1) < 0.001
Βαθμολογία
Erosion score JSN score a
3, 7 (2, 7- 4, 7)
3.7 (2.7-4.7) 2.0 (1.2-2.8)
1, 7 (1, 0- 2, 4)
1.7 (1.0-2.4) 1.3 (0.5-2.1)
(0, 4- 1, 2) < 0, 001
0.8 (0.4-1.2) 0.5 (0-1.0)
1, 3 (0, 5- 2, 1)
0.0082 0.0037
< 0, 001
< 0.001 0.151
Μετά από 52 και 104 εβδομάδες θεραπείας, το ποσοστό ασθενών χωρίς ακτινολογική εξέλιξη (διαφορά από την αρχή της θεραπείας του τροποποιημένου Τotal Sharp Score ≤ 0, 5) ήταν σημαντικά υψηλότερη στη θεραπεία συνδυασμού Humira/ μεθοτρεξάτης (63, 8% και 61, 2% αντιστοίχως) συγκριτικά με τη μεθοτρεξάτη ως μονοθεραπεία (37, 4% και 33, 5% αντιστοίχως, p < 0, 001) και με το Humira ως μονοθεραπεία (50, 7%, p < 0, 002 και 44, 5%, p < 0, 001 αντιστοίχως).
Following 52 weeks and 104 weeks of treatment, the percentage of patients without progression (change from baseline in modified Total Sharp Score ≤ 0.5) was significantly higher with Humira/ methotrexate combination therapy (63.8% and 61.2% respectively) compared to methotrexate monotherapy (37.4% and 33.5% respectively, p < 0.001) and Humira monotherapy (50.7%, p < 0.002 and 44.5%, p < 0.001 respectively).
Η ποιότητα ζωής σχετικά με την κατάσταση της υγείας και τη λειτουργική ικανότητα του ασθενή αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας το βαθμό ανικανότητας του Ερωτηματολογίου Αξιολόγησης της Υγείας (HAQ) στις τέσσερις πιλοτικές επαρκώς και καλώς ελεγχόμενες μελέτες, και ήταν μία προκαθορισμένη πρωτεύουσα παράμετρος αξιολόγησης στην Eβδομάδα 52 της μελέτης RA ΙΙΙ.
Health-related quality of life and physical function was assessed using the disability index of the Health Assessment Questionnaire (HAQ) in the four original adequate and well-controlled trials, which was a pre-specified primary endpoint at Week 52 in RA study III.
Όλες οι δόσεις/ σχήματα του Humira στις τέσσερις μελέτες έδειξαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση στο δείκτη ανικανότητας του HAQ από την αρχή της θεραπείας μέχρι το Μήνα 6 συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο και το ίδιο αποτέλεσμα παρατηρήθηκε στημελέτη RA ΙΙΙ κατά
All doses/ schedules of Humira in all four studies showed statistically significantly greater improvement in the disability index of the HAQ from baseline to Month 6 compared to placebo and in RA study III the same was seen at Week 52.
Τα αποτελέσματα από το Short Form Health Survey (SF 36) για όλες τις δόσεις/ σχήματα του Humira στις τέσσερις μελέτες υποστηρίζουν τα ευρήματα αυτά, με στατιστικά σημαντικές περιληπτικές βαθμολογίες σωματικών παραμέτρων (PCS), όπως και με στατιστικά σημαντικές βαθμολογίες των παραμέτρων του πόνου και της ζωτικότητας για τη δόση των 40 mg ανά δεύτερη εβδομάδα.
Results from the Short Form Health Survey (SF 36) for all doses/ schedules of Humira in all four studies support these findings, with statistically significant physical component summary (PCS) scores, as well as statistically significant pain and vitality domain scores for the 40 mg every other week dose.
Στη μελέτη RA ΙΙΙ, η βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας διατηρήθηκε έως και την Eβδομάδα 260 (60 μήνες) ανοικτής θεραπείας.
18 In RA study III, improvement in physical function was maintained through Week 260 (60 months) of open-label treatment.