natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η ηπατική λειτουργία θα πρέπει να ελέγχεται προσεκτικά σε περιπτώσεις που το imatinib συνδυάζεται µε χηµειοθεραπευτικά σχήµατα που είναι γνωστό ότι σχετίζονται µε ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 4. 5 και 4. 8).
Hepatic function should be carefully monitored in circumstances where imatinib is combined with chemotherapy regimens also known to be associated with hepatic dysfunction (see section 4.5 and 4.8).
34 Περιστατικά σοβαρής κατακράτησης υγρών (πλευριτικό εξίδρωµα, οίδηµα, πνευµονικό οίδηµα, ασκίτης, επιφανειακό οίδηµα) έχουν αναφερθεί σε περίπου 2, 5% των νεοδιαγνωσθέντων µε ΧΜΛ ασθενών που λαµβάνουν Glivec.
Occurrences of severe fluid retention (pleural effusion, oedema, pulmonary oedema, ascites, superficial oedema) have been reported in approximately 2.5% of newly diagnosed CML patients taking Glivec.
Σε ασθενείς µε επιβάρυνση της νεφρικής λειτουργίας, η έκθεση του imatinib στο πλάσµα φαίνεται να είναι υψηλότερη από αυτή σε ασθενείς µε φυσιολογική νεφρική λειτουργία, πιθανόν λόγω του αυξηµένου στο πλάσµα επιπέδου της άλφα όξινης γλυκοπρωτείνης (AGP), µιας πρωτεΐνης που δεσµεύεται µε το imatinib, σε αυτούς τους ασθενείς.
In patients with impaired renal function, imatinib plasma exposure seems to be higher than that in patients with normal renal function, probably due to an elevated plasma level of alpha-acid glycoprotein (AGP), an imatinib-binding protein, in these patients.
Στους ασθενείς µε επιβάρυνση της νεφρικής λειτουργίας θα πρέπει να χορηγείται η ελάχιστη δόση έναρξης.
Patients with renal impairment should be given the minimum starting dose.
Στους ασθενείς µε σοβαρή επιβάρυνση της νεφρικής λειτουργίας θα πρέπει να χορηγείται µε προσοχή.
Patients with severe renal impairment should be treated with caution.
Η δόση µπορεί να µειωθεί εάν δεν είναι ανεκτή (βλ. παράγραφο 4. 2 και 5. 2).
The dose can be reduced if not tolerated (see section 4.2 and 5.2).
35 4. 5 Αλληλεπιδράσεις µε άλλα φαρµακευτικά προϊόντα και άλλες µορφές αλληλεπίδρασης
4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction
Ουσίες που αναστέλλουν τη δραστηριότητας του ισοενζύµου CYP3A4 του κυτοχρώµατος Ρ450 (π. χ. κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, ερυθροµυκίνη, κλαριθροµυκίνη) µπορεί να µειώσουν το µεταβολισµό και να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις του imatinib.
Substances that inhibit the cytochrome P450 isoenzyme CYP3A4 activity (e. g. ketoconazole, itraconazole, erythromycin, clarithromycin) could decrease metabolism and increase imatinib concentrations.
Ουσίες που είναι επαγωγείς της δραστηριότητα του CYP3A4 µπορεί να αυξήσουν το µεταβολισµό και να µειώσουν τις συγκεντρώσεις του imatinib στο πλάσµα.
Substances that are inducers of CYP3A4 activity could increase metabolism and decrease imatinib plasma concentrations.
Γι’ αυτόν το λόγο συνιστάται προσοχή όταν χορηγείται το Glivec µε υποστρώµατα CYP3A4 µε στενό θεραπευτικό παράθυρο (κυκλοσπορίνη ή πιµοζιδίνη).
Therefore, caution is recommended when administering Glivec with CYP3A4 substrates with a narrow therapeutic window (e. g. cyclosporin or pimozide).
Εντούτοις ο µηχανισµός της παρατηρηθείσας αλληλεπίδρασης είναι προς το παρόν άγνωστος.
However, the mechanism of the observed interaction is presently unknown.
36 Σε ασθενείς µε Ph+ ΟΛΛ υπάρχει κλινική εµπειρία συγχορήγησης του Glivec µε χηµειοθεραπεία (βλ. παράγραφο 5. 1) αλλά οι αλληλεπιδράσεις φαρµάκου µε φάρµακο µεταξύ του imatinib και των χηµειοθεραπευτικών σχηµάτων δεν έχουν καλά χαρακτηριστεί.
In Ph+ ALL patients, there is clinical experience of co-administering Glivec with chemotherapy (see section 5.1), but drug-drug interactions between imatinib and chemotherapy regimens are not well characterised.
Σε κλινικές µελέτες µε ΧΜΛ η διακοπή του φαρµάκου, λόγω ανεπιθύµητων αντιδράσεων σχετιζοµένων µε το φάρµακο, παρατηρήθηκε στο 2, 4% των νεοδιαγνωσθέντων ασθενών, στο 4% των ασθενών µε όψιµη χρόνια φάση µετά από αποτυχία της θεραπείας µε ιντερφερόνη, στο 4% των ασθενών µε επιταχυνόµενη φάση µετά από αποτυχία της θεραπείας µε ιντερφερόνη και στο 5% ασθενών µε βλαστική κρίση µετά από αποτυχία της θεραπείας µε ιντερφερόνη.
In clinical trials in CML, drug discontinuation for drug-related adverse reactions was observed in 2.4% of newly diagnosed patients, 4% of patients in late chronic phase after failure of interferon therapy, 4% of patients in accelerated phase after failure of interferon therapy and 5% of blast crisis patients after failure of interferon therapy.
Οι πιο συχνά αναφερόµενες ανεπιθύµητες αντιδράσεις (> 10%) σχετιζόµενες µε το φάρµακο και στις δύο οµάδες ήταν ήπια ναυτία, έµετος, διάρροια, κοιλιακό άλγος, κόπωση, µυαλγία, µυϊκές κράµπες και εξάνθηµα.
The most commonly reported (≥ 10%) drug-related adverse reactions in both settings were mild nausea, vomiting, diarrhoea, abdominal pain, fatigue, myalgia, muscle cramps and rash.
Παρόλ’ αυτά
Superficial oedemas were a common finding in all studies and were described primarily as periorbital or lower limb oedemas.
37 αυτά τα οιδήµατα ήταν σπανίως σοβαρά και µπορεί να αντιµετωπισθούν µε διουρητικά, άλλα υποστηρικτικά µέτρα ή µειώνοντας τη δόση του Glivec.
However, these oedemas were rarely severe and may be managed with diuretics, other supportive measures, or by reducing the dose of Glivec.
Όταν το imatinib συνδυάστηκε µε χηµειοθεραπεία υψηλής δόσης σε ασθενείς µε Ph+ ΟΛΛ, παρατηρήθηκε παροδική ηπατοτοξικότητα µε τη µορφή της αύξησης των τρανσαµινασών και της υπερχολερυθριναιµίας.
33 When imatinib was combined with high dose chemotherapy in Ph+ ALL patients, transient liver toxicity in the form of transaminase elevation and hyperbilirubinaemia were observed.
Η συχνότητα ορίζεται ως εξής: πολύ συχνές (> 1/ 10), συχνές (> 1/ 100, ≤1/ 10), όχι συχνές (> 1/ 1. 000, ≤1/ 100), σπάνιες (≤1/ 1. 000) µη γνωστές (δεν µπορούν να εκτιµηθούν µε βάση τα διαθέσιµα δεδοµένα).
Frequencies are defined as: very common (> 1/ 10), common (> 1/ 100, ≤ 1/ 10), uncommon (> 1/ 1,000, ≤ 1/ 100), rare (≤ 1/ 1,000), not known (cannot be estimated from the available data).
Έρπητας ζωστήρας, απλός έρπητας, ρινοφαρυγγίτιδα, πνευµονία7, κολπίτιδα, κυτταρίτιδα, λοίµωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήµατος, γρίπη, ουρολοίµωξη, γαστρεντερίτιδα, σήψη
Herpes zoster, herpes simplex, nasopharyngitis, pneumonia7, sinusitis, cellulites, upper respiratory tract infection, influenza, urinary tract infection, gastroenteritis, sepsis
Υπέρταση, αιµάτωµα, περιφερική ψυχρότητα, υπόταση, φαινόµενο Raynaud
Flushing, haemorrhage Hypertension, haematoma, peripheral coldness, hypotension, Raynaud’ s phenomenon
Καθώς αυτές οι αντιδράσεις έχουν αναφερθεί από πληθυσµό αβέβαιου µεγέθους, δεν είναι πάντα δυνατός ο αξιόπιστος υπολογισµός της συχνότητάς τους ή η απόδειξη αιτιολογικής σχέσης µε την έκθεση στο imatinib.
Because these reactions are reported from a population of uncertain size, it is not always possible to reliably estimate their frequency or establish a causal relationship to imatinib exposure.
Πίνακας 2 Ανεπιθύµητες ενέργειες από αναφορές µετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά
Adverse reactions from post-marketing reports
Νεοπλάσµατα καλοήθη, κακοήθη και µη καθορισµένα (περιλαµβάνονται κύστεις και πολύποδες) Μη γνωστές:
Immune system disorders
Αιµορραγία όγκου/ νέκρωση όγκου
Tumour haemorrhage/ tumour necrosis
∆ιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήµατος Μη γνωστές:
Not known:
Περικαρδίτιδα, καρδιακός επιπωµατισµός
Pericarditis, cardiac tamponade
∆ιαταραχές του νευρικού συστήµατος Μη γνωστές:
Nervous system disorders Not known:
40
Not known:
Μη γνωστές:
Vitreous haemorrhage
Ανωµαλίες εργαστηριακών δοκιµών Αιµατολογικές διαταραχές Σε ΧΜΛ κυτταροπενίες, ειδικά ουδετεροπενία και θροµβοκυτταροπενία είναι ένα σταθερό εύρηµα σε όλες τις µελέτες µε ένδειξη για µεγαλύτερη συχνότητα στις µεγαλύτερες δόσεις ≥ 750 mg (µελέτη φάσης Ι).
36 Laboratory test abnormalities Haematology In CML, cytopenias, particularly neutropenia and thrombocytopenia, have been a consistent finding in all studies, with the suggestion of a higher frequency at high doses ≥ 750 mg (phase I study).
Μείωση των λευκών αιµοσφαιρίων και του αριθµού των ουδετεροφίλων παρουσιάσθηκε κυρίως κατά τη διάρκεια των πρώτων έξι εβδοµάδων θεραπείας, µε τιµές που παρέµεναν σχετικά σταθερές µετά απ’ αυτό το διάστηµα.
The decreases in white blood cell (WBC) and neutrophil counts occurred mainly during the first six weeks of therapy, with values remaining relatively stable thereafter.
Υπήρξαν περιπτώσεις κυτταρολυτικής ή χολεστατικής ηπατίτιδας και ηπατικής ανεπάρκειας.
There have been cases of cytolytic and cholestatic hepatitis and hepatic failure; in some of them outcome was fatal, including one patient on high dose paracetamol.
41 4. 9 Υπερδοσολογία
4.9 Overdose
Το imatinib είναι ένας αναστολέας της πρωτεΐνης κινάση της τυροσίνης ο οποίος αναστέλλει αποτελεσµατικά τη χρωµοσωµική µετατόπιση της τυροσίνης της κινάσης σε κυτταρικά επίπεδα in vitro και in vivo.
Imatinib is a protein-tyrosine kinase inhibitor which potently inhibits the Bcr-Abl tyrosine kinase at the in vitro, cellular and in vivo levels.
Μια µεγάλη,
Three large, international, open-label, non-controlled phase II studies were conducted in patients with Philadelphia chromosome positive (Ph+) CML in advanced, blast or accelerated phase disease, other Ph+ leukaemias or with CML in the chronic phase but failing prior interferon-alpha (IFN) therapy.
42 ανοιχτού σχεδιασµού, πολυκεντρική, διεθνής, τυχαιοποιηµένη φάσης ΙΙΙ µελέτη διεξήχθη σε ασθενείς µε νεοδιαγνωσθείσα Ph+ ΧΜΛ.
One large, open-label, multicentre, international randomised phase III study has been conducted in patients with newly diagnosed Ph+ CML.
Επιπλέον, παιδιά έλαβαν αγωγή σε δύο µελέτες φάσης Ι και σε µία µελέτη φάσης ΙΙ.
In addition, children have been treated in two phase I studies and one phase II study.
** ανεπαρκή δεδοµένα, µόνο δύο ασθενείς διαθέσιµοι µε δείγµατα Κριτήρια αιµατολογικής ανταπόκρισης (όλες οι ανταποκρίσεις επιβεβαιώνονταν µετά από διάστηµα ≥ 4 εβδοµάδων):
** insufficient data, only two patients available with samples Haematological response criteria (all responses to be confirmed after ≥ 4 weeks):
43 Αριθµός λευκών αιµοσφαιρίων < 10 x 109/ l, αιµοπετάλια < 450 x 109/ l, µυελοκύτταρα+µεταµυελοκύτταρα < 5% στο αίµα, όχι βλάστες και προµυελοκύτταρα στο αίµα, βασεόφιλα < 20%, όχι εξωµυελική συµµετοχή Κριτήρια κυτταρογενετικής ανταπόκρισης: πλήρης (0% Ph+ µετάφαση), µερική (1– 35%), µικρή (36– 65%) ή ελάχιστη (66– 95%).
WBC < 10 x 109/ l, platelet < 450 x 109/ l, myelocyte+metamyelocyte < 5% in blood, no blasts and promyelocytes in blood, basophils < 20%, no extramedullary involvement Cytogenetic response criteria: complete (0% Ph+ metaphases), partial (1– 35%), minor (36– 65%) or minimal (66– 95%).
Το εκτιµώµενο ποσοστό ασθενών χωρίς εξέλιξη της νόσου σε επιταχυνόµενη φάση ή σε βλαστική κρίση στους 60 µήνες ήταν σηµαντικά υψηλότερο στο σκέλος του Glivec σε σύγκριση µε το σκέλος ΙNF (92, 9% έναντι 86, 2%, p < 0, 0016).
The estimated rate of patients free of progression to accelerated phase or blast crisis at 60 months was significantly higher in the Glivec arm compared to the IFN arm (92.9% versus 86.2%, p < 0.001).
Σε αυτή την αναδροµική ανάλυση, η υπεροχή του Glivec έναντι του IFN+Ara- C στη συνολική επιβίωση καταδείχθηκε (p < 0, 001).
39 study using IFN+Ara-C (n=325) in an identical regimen.
Σε αυτήν τη µελέτη, οι δοσολογικές διαβαθµίσεις ήταν επιτρεπτές από 400 mg σε 600 mg ηµερησίως, και στη συνέχεια από 600 mg ηµερησίως σε 800 mg ηµερησίως.
In this study, dose escalations were allowed from 400 mg daily to 600 mg daily, then from 600 mg daily to 800 mg daily.
Μετά από 42 µήνες παρακολούθησης, 11 ασθενείς παρουσίασαν επιβεβαιωµένη απώλεια (µέσα σε χρονικό διάστηµα 4 εβδοµάδων) της κυτταρογενετικής τους ανταπόκρισης.
After 42 months of follow-up, 11 patients experienced a confirmed loss (within 4 weeks) of their cytogenetic response.
44 αυξήθηκε η δοσολογία στα 800 mg ηµερησίως, οπότε 2 από αυτούς ξαναπόκτησαν την κυτταρογενετική τους ανταπόκριση (1 µερικώς και 1 πλήρως, ο τελευταίος επίσης επέτυχε µοριακή ανταπόκριση) ενώ από τους 7 στους οποίους δεν αυξήθηκε η δόση µόνον ένας ξαναπόκτησε πλήρη κυτταρογενετική ανταπόκριση.
Of these 11 patients, 4 patients escalated up to 800 mg daily, 2 of whom regained a cytogenetic response (1 partial and 1 complete, the latter also achieving a molecular response), while of the 7 patients who did not escalate the dose, only one regained a complete cytogenetic response.
Το ποσοστό της ανταπόκρισης ήταν επίσης υψηλότερο στους ασθενείς που έλαβαν τα 600 mg (33%) συγκρινόµενο µε τους ασθενείς που έλαβαν τα 400 mg (16%, p=0, 0220).
40 response was also higher in the patients treated at 600 mg (33%) as compared to the patients treated at 400 mg (16%, p=0.0220).
Λεµφοειδής βλαστική κρίση: περιορισµένος αριθµός ασθενών εισήχθησαν σε µελέτες φάση Ι (n=10).
Lymphoid blast crisis: a limited number of patients were enrolled in phase I studies (n=10).
45 Πίνακας 4 Ανταπόκριση σε κλινικές µελέτες µε ΧΜΛ σε ενήλικες ασθενείς
Response in adult CML studies
Μελέτη 0110 δεδοµένα 37 µηνών
Study 0110
Μελέτη 0109 δεδοµένα 40, 5 µηνών
Study 0109
Μελέτη 0102 δεδοµένα 38 µηνών
Study 0102
Χρόνια φάση,
37-month data
Μυελοειδής
40.5-month data
φάση
38-month data
βλαστική κρίση
Chronic phase, IFN failure (n=532)
(n=235)
Accelerated phase (n=235)
(n=260)
Myeloid blast crisis (n=260)
Οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία µε Glivec 340 mg/ m2/ ηµέρα, χωρίς διακοπές λόγω απουσίας ορίου τοξικότητας δόσης.
Patients were treated with Glivec 340 mg/ m2/ day, with no interruptions in the absence of dose limiting toxicity.
Το υψηλό ποσοστό 46 CHR συνοδεύεται από τη δηµιουργία πλήρους κυτταρογενετικής ανταπόκρισης σε ποσοστό 65% που είναι συγκρίσιµο µε τα αποτελέσµατα που παρατηρήθηκαν σε ενήλικες.
The high rate of CHR is accompanied by the development of a complete cytogenetic response (CCyR) of 65% which is comparable to the results observed in adults.
H πλειονότητα των ασθενών στους οποίους επετεύχθη κυτταρογενετική ανταπόκριση την ανέπτυξαν µεταξύ του µήνα 3 και 10 µε διάµεσo χρόνο στην ανταπόκριση κατά την Kaplan- Meier εκτίµηση 5, 6 µήνες.
41 majority of patients who achieved a CCyR developed the CCyR between months 3 and 10 with a median time to response based on the Kaplan-Meier estimate of 5.6 months.
Μεθυλπρεδνιζολόνη 40 mg ενδορραχιαία, ηµέρες 1, 8, 15, 22
Daunorubicin 30 mg/ m2 i. v., days 1-3, 15-16; VCR 2 mg total dose i. v., days 1, 8, 15, 22; CP 750 mg/ m2 i. v., days 1, 8; prednisone 60 mg/ m2 oral, days 1-7, 15-21; IDA 9 mg/ m2 oral, days 1-28; MTX 15 mg intrathecal, days 1, 8, 15, 22; Ara-C 40 mg intrathecal, days 1, 8, 15, 22; methylprednisolone 40 mg intrathecal, days 1, 8, 15, 22
Σταθεροποίηση (de novo Ph+ ΟΛΛ) Μελέτη ADE04
Consolidation (de novo Ph+ ALL) Study ADE04
Μιτοξαντρόνη 10 mg/ m2 i. v. ηµέρες 3- 5.
Ara-C 1,000 mg/ m2/ 12 h i. v. (3 h), days 1-4; mitoxantrone 10 mg/ m2 i. v. days 3-5; MTX 15 mg intrathecal, day 1; methylprednisolone 40 mg intrathecal, day 1
Μεθυλπρεδνιζολόνη 40 mg ενδορραχιαία, ηµέρα 1
DEX 10 mg/ m2 oral, days 1-5; CP 200 mg/ m2 i. v., days 3-5; MTX 15 mg intrathecal, day 1
CP 200 mg/ m2 i. v., ηµέρες 3 - 5.
42
DEX 40 mg/ ηµέρα τις ηµέρες 1- 4 και 11- 14, εναλλάσσοντας µε MTX 1 g/ m2 i. v.
(24 h), day 4; DEX 40 mg/ day on days 1-4 and 11-14, alternated with MTX 1 g/ m2 i. v.
Κλινικές µελέτες σε MDS/ MPD Η εµπειρία µε Glivec σ’ αυτή την ένδειξη είναι πολύ περιορισµένη και βασίζεται στα αιµατολογικά και κυτταρογενετικά ποσοστά ανταπόκρισης. ∆εν υπάρχουν ελεγχόµενες µελέτες που να καταδεικνύουν κλινικό όφελος ή αυξηµένη επιβίωση.
There are no controlled trials demonstrating a clinical benefit or increased survival.
Αυτή η µελέτη συµπεριέλαβε 7 ασθενείς µε
One open label, multicentre, phase II clinical trial (study B2225) was conducted testing Glivec in diverse populations of patients suffering from life-threatening diseases associated with Abl, Kit or PDGFR protein tyrosine kinases.
48 MDS/ MPD που έλαβαν αγωγή µε Glivec 400 mg ηµερησίως.
This study included 7 patients with MDS/ MPD who were treated with Glivec 400 mg daily.
Επιπρόσθετα επιπλέον 24 ασθενείς µε MDS/ MPD αναφέρθηκαν σε 13 αναφορές.
In addition a further 24 patients with MDS/ MPD were reported in 13 publications.
Σ’ αυτή την µελέτη, 14 ασθενείς µε HES/ CEL έλαβαν αγωγή µε 100 mg έως 1. 000 mg Glivec ηµερησίως.
In this study, 14 patients with HES/ CEL were treated with 100 mg to 1,000 mg of Glivec daily.
49 Πίνακας 6 Καλύτερη ανταπόκριση στη µελέτη STIB2222 (GIST)
Best tumour response in trial STIB2222 (GIST)
Όλες οι δόσεις (n=147) 400 mg (n=73) 600 mg (n=74) Καλύτερη ανταπόκριση
All doses (n=147) 400 mg (n=73) 600 mg (n=74)
1( 0, 7)
n (%) 1(0.7)
Σε δύο κλινικές µελέτες (µελέτη Β2222 και µελέτη ενδιάµεσης οµάδας S0033) η ηµερήσια δόση του Glivec κλιµακώθηκε στα 800 mg σε ασθενείς που παρουσίαζαν επιδείνωση στις χαµηλότερες ηµερήσιες δόσεις των 400 mg ή των 600 mg.
44 In two clinical studies (study B2222 and an intergroup study S0033) the daily dose of Glivec was escalated to 800 mg in patients progressing at the lower daily doses of 400 mg or 600 mg.
50 Απορρόφηση Η µέση απόλυτη βιοδιαθεσιµότητα για τη σύνθεση του καψακίου είναι 98%.
Absorption Mean absolute bioavailability for the capsule formulation is 98%.
Το imatinib εµφανίσθηκε in vitro να είναι ένας ανταγωνιστικός αναστολέας των υποστρωµάτων δεικτών για το CYP2C9, CYP2D6 και CYP3A4/ 5.
45 Imatinib was shown in vitro to be a competitive inhibitor of marker substrates for CYP2C9, CYP2D6 and CYP3A4/ 5.
51 Φαρµακοκινητική σε ασθενείς µε GIST Σε ασθενείς µε GIST η έκθεση σε σταθερή κατάσταση ήταν 1, 5 φορές υψηλότερη απ’ αυτήν που παρατηρήθηκε σε ασθενείς µε ΧΜΛ, για την ίδια δοσολογία (400 mg ηµερησίως).
Pharmacokinetics in GIST patients In patients with GIST steady-state exposure was 1.5-fold higher than that observed for CML patients for the same dosage (400 mg daily).
5. 3 Προκλινικά δεδοµένα για την ασφάλεια
46 5.3 Preclinical safety data
52 νέκρωση του χοληδόχου πόρου και υπερπλασία του χοληδόχου πόρου.
Severe liver toxicity was observed in dogs treated for 2 weeks, with elevated liver enzymes, hepatocellular necrosis, bile duct necrosis, and bile duct hyperplasia.
Στα ποντίκια, σε δόσεις ≥ 6 mg/ kg σε µελέτη διαρκείας 13 εβδοµάδων παρατηρήθηκε υπερπλασία του µεταβατικού επιθηλίου των νεφρικών θηλών και της ουροδόχου κύστεως, χωρίς διαταραχές εργαστηριακών παραµέτρων στον ορό ή τα ούρα.
In rats, hyperplasia of the transitional epithelium in the renal papilla and in the urinary bladder was observed at doses ≥ 6 mg/ kg in the 13-week study, without changes in serum or urinary parameters.
Σε µια µελέτη προ και µετά- γεννητικής ανάπτυξης στα ποντίκια, µε από του στόµατος δόση, παρατηρήθηκαν ερυθρές εκκρίσεις από τον κόλπο της µητέρας, στην οµάδα των 45 mg/ kg/ ηµέρα την ηµέρα 14 ή ηµέρα 15 της κύησης.
In an oral pre- and postnatal development study in rats, red vaginal discharge was noted in the 45 mg/ kg/ day group on either day 14 or day 15 of gestation.
Σε µια µελέτη καρκινογένεσης σε αρουραίους, διάρκειας 2 ετών, η χορήγηση του imatinib σε δόσεις 15, 30 και 60 mg/ kg/ ηµέρα είχε ως αποτέλεσµα µια στατιστικά σηµαντική µείωση της µακροβιότητας των αρρένων στα 60 mg/ kg/ ηµέρα και των θηλέων σε δόσεις ≥ 30 mg/ kg/ ηµέρα.
47 In the 2-year rat carcinogenicity study administration of imatinib at 15, 30 and 60 mg/ kg/ day resulted in a statistically significant reduction in the longevity of males at 60 mg/ kg/ day and females at ≥ 30 mg/ kg/ day.
Το θήλωµα/ καρκίνωµα του αδένα της ακροποσθίας/ κλειτορίδας παρατηρήθηκε σε δόσεις από 30 mg/ kg/ ηµέρα και άνω που αντιπροσωπεύει περίπου 0, 5 ή 0, 3 φορές την ανθρώπινη ηµερήσια έκθεση (µε βάση την AUC) στα 400 mg/ ηµέρα ή στα 800 mg/ ηµέρα, αντίστοιχα και 0, 4 φορές την ανθρώπινη ηµερήσια έκθεση στα παιδιά (µε βάση την AUC) στα 340 mg/ m2/ ηµέρα.
Papilloma/ carcinoma of the preputial/ clitoral gland were noted from 30mg/ kg/ day onwards, representing approximately 0.5 or 0.3 times the human daily exposure (based on AUC) at 400 mg/ day or 800 mg/ day, respectively, and 0.4 times the daily exposure in children (based on AUC) at 340 mg/ m2/ day.
Ζελατίνη Ερυθρό οξείδιο του σιδήρου (Ε 172) Κίτρινο οξείδιο του σιδήρου (Ε 172) ∆ιοξείδιο του τιτανίου (Ε 171)
Gelatin Iron oxide, red (E172) Iron oxide, yellow (E172) Titanium dioxide (E171)
6. 4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά την φύλαξη του προϊόντος
48 6.4 Special precautions for storage
Μη φυλάσσετε σε θερµοκρασία µεγαλύτερη των 30°C
Do not store above 30°C.
54 6. 5 Φύση και συστατικά του περιέκτη
6.5 Nature and contents of container
Glivec 100 mg επικαλυµµένα µε λεπτό υµένιο δισκία
Glivec 100 mg film-coated tablets
Κάθε επικαλυµµένο µε λεπτό υµένιο δισκίο περιέχει 100 mg imatinib (ως mesilate).
Each film-coated tablet contains 100 mg imatinib (as mesilate).
Επικαλυµµένo µε λεπτό υµένιο δισκίo
Film-coated tablet
Επικαλυµµένο µε λεπτό υµένιο δισκίο χρώµατος πολύ σκούρου κίτρινου έως καφέ- πορτοκαλί, στρογγυλό µε την επισήµανση « NVR » στη µια πλευρά και « SA » και χαραγή διχοτόµησης στην άλλη.
Very dark yellow to brownish-orange film-coated tablet, round with “ NVR” on one side and “ SA” and score on the other side.
To Glivec ενδείκνυται για τη θεραπευτική αντιµετώπιση • ενηλίκων και παιδιατρικών ασθενών µε νεοδιαγνωσθείσα χρόνια µυελογενή λευχαιµία (ΧΜΛ) θετική (Ph+) για χρωµόσωµα Φιλαδέλφειας (bcr- abl), για τους οποίους η µεταµόσχευση µυελού των οστών δεν θεωρείται θεραπεία πρώτης γραµµής.. • ενηλίκων και παιδιατρικών ασθενών µε ΧΜΛ (Ph+) σε χρόνια φάση µετά από αποτυχία σε θεραπεία µε ιντερφερόνη- άλφα ή σε επιταχυνόµενη φάση ή σε βλαστική κρίση. • ενηλίκων ασθενών µε νεοδιαγνωσθείσα οξεία λεµφοβλαστική λευχαιµία θετική για το χρωµόσωµα Φιλαδέλφειας (Ph+ ΟΛΛ) µαζί µε χηµειοθεραπεία. • ενηλίκων ασθενών µε υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική Ph+ ΟΛΛ ως µονοθεραπεία • ενηλίκων ασθενών µε µυελοδυσπλαστικές/ µυελοϋπερπλαστικές νόσους (MDS/ MPD) που σχετίζονται µε γονιδιακές αναδιατάξεις του υποδοχέα του αυξητικού παράγοντα που παράγεται από τα αιµοπετάλια (PDGFR). • ενηλίκων ασθενών µε σοβαρό υπερηωσινοφιλικό σύνδροµο (HES) και/ ή χρόνια ηωσινοφιλική λευχαιµία (CEL) µε FIP1L1- PDGFRα αναδιάταξη.
Glivec is indicated for the treatment of • adult and paediatric patients with newly diagnosed Philadelphia chromosome (bcr-abl) positive (Ph+) chronic myeloid leukaemia (CML) for whom bone marrow transplantation is not considered as the first line of treatment. • adult and paediatric patients with Ph+ CML in chronic phase after failure of interferon-alpha therapy, or in accelerated phase or blast crisis. • adult patients with newly diagnosed Philadelphia chromosome positive acute lymphoblastic leukaemia (Ph+ ALL) integrated with chemotherapy. • adult patients with relapsed or refractory Ph+ ALL as monotherapy. • adult patients with myelodysplastic/ myeloproliferative diseases (MDS/ MPD) associated with platelet-derived growth factor receptor (PDGFR) gene re-arrangements. • adult patients with advanced hypereosinophilic syndrome (HES) and/ or chronic eosinophilic leukaemia (CEL) with FIP1L1-PDGFRα rearrangement.
56 4. 2 ∆οσολογία και τρόπος χορήγησης
50 4.2 Posology and method of administration
Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινά από πεπειραµένο ιατρό στη θεραπευτική αντιµετώπιση ασθενών µε αιµατολογικές κακοήθειες και κακοήθη σαρκώµατα, όπως ενδείκνυται.
Therapy should be initiated by a physician experienced in the treatment of patients with haematological malignancies and malignant sarcomas, as appropriate.
Για δόσεις 400 mg και άνω (βλέπε παρακάτω, δοσολογικές συστάσεις) ένα δισκίο των 400 mg (µη διχοτοµούµενο) είναι διαθέσιµο.
For doses of 400 mg and above (see dosage recommendation below) a 400 mg tablet (not divisible) is available.
Η συνταγογραφούµενη δόση πρέπει να χορηγείται από του στόµατος µε το γεύµα και ένα µεγάλο ποτήρι νερó για να ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος γαστρεντερικών ερεθισµών.
The prescribed dose should be administered orally with a meal and a large glass of water to minimise the risk of gastrointestinal irritations.
Για ασθενείς που δεν µπορούν να καταπιούν τα επικαλυµµένα µε λεπτό υµένιο δισκία, τα δισκία µπορούν να διαλυθούν σ’ ένα ποτήρι είτε µεταλλικού νερού είτε χυµού µήλου.
For patients unable to swallow the film-coated tablets, the tablets may be dispersed in a glass of mineral water or apple juice.