natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε in vitro πειράµατα, παρατηρήθηκε ότι το tipranavir αναστέλλει τη συσσώρευση των ανθρωπίνων αιµοπεταλίων σε επίπεδα αντίστοιχα µε την έκθεση στο φάρµακο που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που ελάµβαναν APTIVUS/ ριτοναβίρη.
In in vitro experiments, tipranavir was observed to inhibit human platelet aggregation at levels consistent with exposures observed in patients receiving APTIVUS/ ritonavir.
Σε επίµυες, η συγχορήγηση µε βιταµίνη Ε αύξησε τις αιµορραγικές επιδράσεις του tipranavir (βλ. παράγραφο 5. 3 Προκλινικά δεδοµένα για την ασφάλεια).
In rats, co-administration with vitamin E increased the bleeding effects of tipranavir (see section 5.3 Preclinical safety data).
Το APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, θα πρέπει να χρησιµοποιείται µε προσοχή σε ασθενείς που µπορεί να έχουν αυξηµένο κίνδυνο εµφάνισης αιµορραγίας από τραυµατισµό, χειρουργική επέµβαση ή άλλες ιατρικές καταστάσεις, ή σε αυτούς που ελάµβαναν φαρµακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι µπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αιµορραγίας όπως αντιαιµοπεταλιακούς παράγοντες και αντιπηκτικά ή που λαµβάνουν συµπληρωµατικά βιταµίνη Ε.
APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, should be used with caution in patients who may be at risk of increased bleeding from trauma, surgery or other medical conditions, or who are receiving medicinal products known to increase the risk of bleeding such as antiplatelet agents and anticoagulants or who are taking supplemental vitamin E.
Με βάση την περιορισµένη διαθέσιµη έκθεση από την παρατήρηση στις κλινικές µελέτες, συνιστάται να µην συγχορηγούνται σε ενήλικες περισσότερο από 1200 IU βιταµίνης Ε την ηµέρα.
Based on the limits of exposure available from observation in clinical trials, it is recommended not to co-administer to adults more than 1200 IU vitamin E per day.
Σακχαρώδης ∆ιαβήτης / Υπεργλυκαιµία:
Diabetes mellitus/ hyperglycaemia:
Πρωτοεµφανιζόµενος σακχαρώδης διαβήτης ή έξαρση ήδη υπάρχοντος σακχαρώδη διαβήτη έχει αναφερθεί σε ασθενείς που ελάµβαναν αντιρετροϊική θεραπεία, περιλαµβανοµένων και αναστολέων της πρωτεάσης.
New onset of diabetes mellitus, hyperglycaemia or exacerbations of existing diabetes mellitus has been reported in patients receiving antiretroviral therapy, including protease inhibitors.
Σε κάποιους από αυτούς η υπεργλυκαιµία ήταν σοβαρή και σε µερικές περιπτώσεις σχετίζονταν µε κετοξέωση.
In some of these the hyperglycaemia was severe and in some cases also associated with ketoacidosis.
Αρκετοί από τους ασθενείς είχαν συνυπάρχουσες ιατρικές καταστάσεις, για ορισµένες από τις οποίες απαιτήθηκε αγωγή µε παράγοντες που έχουν σχετισθεί µε την ανάπτυξη σακχαρώδους διαβήτη ή υπεργλυκαιµίας.
Many of the patients had confounding medical conditions, some of which required therapy with agents that have been associated with the development of diabetes mellitus or hyperglycaemia.
Αύξησεις των λιπιδίων:
Lipid elevations:
Η αγωγή µε APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης και άλλους αντιρετροϊικούς παράγοντες έχει ως αποτέλεσµα την αύξηση των ολικών τριγλυκεριδίων και χοληστερόλης στο πλάσµα, Ο έλεγχος των τριγλυκεριδίων και της χοληστερόλης θα πρέπει να γίνεται πριν την έναρξη και κατά τη διάρκεια της αγωγής µε tipranavir.
Treatment with APTIVUS co-administered with low dose ritonavir and other antiretroviral agents has resulted in increased plasma total triglycerides and cholesterol.
Οι αυξήσεις των λιπιδίων που σχετίζονται µε κάποια θεραπεία θα πρέπει να αντιµετωπίζονται σύµφωνα µε την κατάλληλη κλινική πρακτική.
Treatment-related lipid elevations should be managed as clinically appropriate.
Ανακατανοµή λίπους:
Fat redistribution:
Η συνδυασµένη αντιρετροϊική αγωγή έχει συσχετισθεί µε την ανακατανοµή του σωµατικού λίπους (λιποδυστροφία) σε ασθενείς µε λοίµωξη HIV.
Combination antiretroviral therapy has been associated with the redistribution of body fat (lipodystrophy) in HIV infected patients.
Οι µακροπρόθεσµες συνέπειες αυτών των συµβάντων είναι προς το παρόν άγνωστες.
The long-term consequences of these events are currently unknown.
Η γνώση αυτού του µηχανισµού είναι ελλιπής.
Knowledge about the mechanism is incomplete.
Μία σχέση µεταξύ σπλαγχνικής λιποµάτωσης και των αναστολέων της πρωτεάσης και της λιποατροφίας µε τους αναστολείς της ανάστροφης µεταγραφάσης έχει υποτεθεί.
A connection between visceral lipomatosis and protease inhibitors and lipoatrophy and nucleoside reverse transcriptase inhibitors has
Υψηλότερος κίνδυνος λιποδυστροφίας έχει συσχετισθεί µε ατοµικούς παράγοντες όπως µεγαλύτερη ηλικία, και µε παράγοντες που σχετίζονται µε τα φάρµακα όπως µακρά διάρκεια της αντιρετροϊικής αγωγής και σχετίζεται µε µεταβολικές διαταραχές.
A higher risk of lipodystrophy has been associated with individual factors such as older age, and with drug related factors such as longer duration of antiretroviral treatment and associated metabolic disturbances.
Η κλινική εξέταση περιλαµβάνει εκτίµηση των φυσικών σηµείων της ανακατανοµής του λίπους.
Clinical examination should include evaluation for physical signs of fat redistribution.
Θα πρέπει να λαµβάνεται υπόψη η µέτρηση των επιπέδων των λιπιδίων και της γλυκόζης του αίµατος µετά από νηστεία.
Consideration should be given to the measurement of fasting serum lipids and blood glucose.
Οι λιπιδικές διαταραχές θα πρέπει να αντιµετωπίζονται σύµφωνα µε τις κατάλληλες κλινικές διαδικασίες (δείτε παράγραφο 4. 8).
Lipid disorders should be managed as clinically appropriate (see section 4.8).
Σύνδροµο Επανενεργοποίησης του Ανοσοποιητικού Συστήµατος:
Immune reactivation syndrome:
Σε ασθενείς µε λοίµωξη HIV και σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εµφανιστεί, κατά την έναρξη της συνδυασµένης αντιρετροϊικής θεραπείας (CART), µία φλεγµονώδης αντίδραση σε ασυµπτωµατικά ή υπολειµµατικά ευκαιριακά παθογόνα και να προκαλέσει σοβαρές κλινικές καταστάσεις ή επιδείνωση των συµπτωµάτων.
In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of institution of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic pathogens may arise and cause serious clinical conditions, or aggravation of symptoms.
Σχετικά παραδείγµατα είναι η αµφιβληστροειδίτιδα από κυτταροµεγαλοϊό, γενικευµένες και / ή εστιακές λοιµώξεις από µυκοβακτηρίδια και πνευµονία οφειλόµενη σε Pneumocystis pneumonia.
Relevant examples are cytomegalovirus retinitis, generalised and/ or focal mycobacterial infections and Pneumocystis pneumonia.
Επιπρόσθετα, έχουν παρατηρηθεί σε κλινικές µελέτες µε APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης επανενεργοποίηση τoυ συµπλέγµατος του ιού του έρπητα και του έρπητα ζωστήρα.
In addition, reactivation of herpes simplex and herpes zoster has been observed in clinical studies with APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir.
6 ΤοAPTIVUS περιέχει ρικινολεϊκή µακρογλυκερόλη, η οποία µπορεί να προκαλέσει στοµαχική ενόχληση και διάρροια.
APTIVUS contains macrogolglycerol ricinoleate which may cause stomach upset and diarrhoea.
Τα µαλακά καψάκια APTIVUS περιέχουν µικρά ποσά αλκοόλης (7% αιθανόλης, δηλαδή 100 mg ανά καψάκιο ή 200 mg ανά δόση).
APTIVUS soft capsules contain small amounts of alcohol (7% ethanol, ie 100 mg per capsule or 200 mg per dose).
Εξάνθηµα:
Rash:
Ήπια έως µέτρια εξανθήµατα που συµπεριλάµβαναν κνιδωτικό εξάνθηµα, κηλιδοβλατιδώδες εξάνθηµα και φωτοευαισθησία έχουν αναφερθεί σε άτοµα που ελάµβαναν APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης.
Mild to moderate rashes including urticarial rash, maculopapular rash, and photosensitivity have been reported in subjects receiving APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir.
Στις 48 εβδοµάδες σε µελέτες Φάσης ΙΙΙ παρατηρήθηκε εξάνθηµα διαφόρων τύπων στο 15. 5% των ανδρών και στο 20. 5% των γυναικών που ελάµβαναν APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης.
At 48-weeks in Phase III trials rash of various types was observed in 15.5% males and 20.5% females receiving APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir.
Επίσης, σε µια µελέτη αλληλεπίδρασης σε υγιείς γυναίκες εθελόντριες στις οποίες χορηγήθηκε µια εφάπαξ δόση αιθινυλ - οιστραδιόλης, ακολουθούµενη από APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, το 33% των ατόµων ανέπτυξαν εξάνθηµα.
Additionally, in one interaction trial in healthy female volunteers administered a single dose of ethinyl oestradiol followed by APTIVUS co- administered with low dose ritonavir, 33% of subjects developed a rash.
Εξάνθηµα συνοδευόµενο από πόνο στις αρθρώσεις ή δυσκαµψία, συσφιγκτικό αίσθηµα λαιµού ή γενικευµένο κνησµό έχει αναφερθεί σε άντρες και γυναίκες που ελάµβαναν APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης.
Rash accompanied by joint pain or stiffness, throat tightness, or generalized pruritus has been reported in both men and women receiving APTIVUS co-administered with low dose ritonavir.
Αναφέρθηκαν περιπτώσεις οστεονέκρωσης κυρίως σε ασθενείς µε προχωρηµένη λοίµωξη HIV και / ή µακράς διάρκειας έκθεση σε συνδυασµό αντιρετροϊκής θεραπείας (CART) αν και η αιτιολογία θεωρείται πολυπαραγοντική (συµπεριλαµβάνονται η χρήση κορτικοστεροειδών, η κατανάλωση αλκοόλ, η σοβαρή ανοσοκαταστολή, ο υψηλότερος δείκτης µάζας σώµατος).
Although the etiology is considered to be multifactorial (including corticosteroid use, alcohol consumption, severe immunosuppression, higher body mass index), cases of osteonecrosis have been reported particularly in patients with advanced HIV-disease and/ or long-term exposure to combination antiretroviral therapy (CART).
Αλληλεπιδράσεις:
Interactions:
Το προφίλ αλληλεπιδράσεων του APTIVUS συγχορηγούµενου µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης είναι περίπλοκο.
The interaction profile of APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, is complex.
Για περιγραφή των µηχανισµών και των πιθανών µηχανισµών που συµµετέχουν στο προφίλ αλληλεπιδράσεων του APTIVUS, δείτε την παράγραφο 4. 5.
For a description of the mechanisms and potential mechanisms contributing to the interaction profile of APTIVUS, see section 4.5.
Αβακαβίρη και ζιδοβουδίνη:
Abacavir and zidovudine:
Η ταυτόχρονη χρήση του APTIVUS, συγχορηγούµενου µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης µε ζιδοβουδίνη ή αβακαβίρη, έχει ως αποτέλεσµα σηµαντική µείωση στις συγκεντρώσεις πλάσµατος αυτών των νουκλεοσιδικών αναστολέων της αντίστροφης µεταγραφάσης (NRTIs).
The concomitant use of APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, with zidovudine or abacavir, results in a significant decrease in plasma concentration of these nucleoside reverse transcriptase inhibitors (NRTIs).
Ως εκ τούτου, η ταυτόχρονη χρήση ζιδοβουδίνης ή αβακαβίρης µε APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, δεν συνιστάται εκτός εάν δεν υπάρχουν άλλοι διαθέσιµοι NRTIs κατάλληλοι για την αγωγή του ασθενούς (δείτε παράγραφο 4. 5).
Therefore, the concomitant use of zidovudine or abacavir with APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, is not-recommended unless there are no other available NRTIs suitable for patient management (see section 4.5).
Αναστολείς της πρωτεάσης:
Protease inhibitors:
Η ταυτόχρονη χρήση του APTIVUS, συγχορηγούµενου µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, µε τους αναστολείς της πρωτεάσης αµπρεναβίρη, λοπιναβίρη ή σακουιναβίρη (κάθε ένας από αυτούς συγχορηγούµενος µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης) σε θεραπευτικό σχήµα διπλής – ενίσχυσης έχει ως αποτέλεσµα σηµαντικές µειώσεις στις συγκεντρώσεις αυτών των αναστολέων της πρωτεάσης.
Concomitant use of APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, with the protease inhibitors amprenavir, lopinavir or saquinavir (each co-administered with low dose ritonavir) in a dual-boosted regimen, results in significant decreases in plasma concentrations of these protease inhibitors.
Σηµαντική µείωση των συγκεντρώσεων στο πλάσµα της αταζαναβίρης και αξιοσηµείωτη αύξηση των συγκεντρώσεων του tipranavir και της ριτοναβίρης έχει παρατηρηθεί όταν το APTIVUS, σε συνδυασµό µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, συγχορηγούνταν µε αταζαναβίρη (δείτε παράγραφο 4. 5). ∆εν υπάρχουν προς το παρόν διαθέσιµα δεδοµένα για τις αλληλεπιδράσεις του APTIVUS, συγχορηγούµενου µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης µε αναστολείς πρωτεάσης εκτός από αυτά που αναφέρονται παραπάνω.
No data are currently available on interactions of APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, with protease inhibitors other than those listed above.
Ως εκ τούτου, η συγχορήγηση του APTIVUS, συγχορηγούµενου µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, µε αναστολείς πρωτεάσης δεν συνιστάται.
Therefore, the co-administration of APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, with protease inhibitors is not recommended.
Από του στόµατος αντισυλληπτικά και οιστρογόνα:
6 Oral contraceptives and oestrogens:
Εφόσον τα επίπεδα της αιθυνυλ- οιστραδιόλης µειώνονται, η συγχορήγηση του APTIVUS, συγχορηγούµενου µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης δεν συνιστάται.
Since levels of ethinyl oestradiol are decreased, the co- administration of APTIVUS co-administered with low dose ritonavir is not recommended.
Θα πρέπει να χρησιµοποιούνται εναλλακτικά ή επιπλέον µέτρα αντισύλληψης όταν γίνεται συγχορήγηση από του στόµατος αντισυλληπτικών που έχουν ως βάση τα οιστρογόνα µε APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης (δείτε παράγραφο 4. 5).
Alternative or additional contraceptive measures are to be used when oestrogen based oral contraceptives are co- administered with APTIVUS co-administered with low dose ritonavir (see section 4.5).
Ασθενείς που λαµβάνουν οιστρογόνα ως θεραπεία ορµονικής υποκατάστασης θα πρέπει να παρακολουθούνται κλινικά για σηµεία έλλειψης οιστρογόνων.
Patients using oestrogens as hormone replacement therapy should be clinically monitored for signs of oestrogen deficiency.
Οι γυναίκες που λαµβάνουν οιστρογόνα µπορεί να έχουν αυξηµένο κίνδυνο εµφάνισης µη σοβαρού εξανθήµατος.
Women using oestrogens may have an increased risk of non serious rash.
7 Αντισπασµωδικά:
Anticonvulsants:
Με προσοχή θα πρέπει να χρησιµοποιούνται όταν συνταγογραφούνται καρβαµαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη και φαινυντοΐνη.
Caution should be used when prescribing carbamazepine, phenobarbital, and phenytoin.
Το APTIVUS µπορεί να είναι λιγότερο δραστικό λόγω της µείωσης των επιπέδων του tipranavir στο πλάσµα σε ασθενείς στους οποίους συγχορηγούνται αυτοί οι παράγοντες.
APTIVUS may be less effective due to decreased tipranavir plasma concentrations in patients taking these agents concomitantly.
Halofantrine, Lumefantrine:
Halofantrine, Lumefantrine:
Λόγω του µεταβολικού τους προφίλ και του έµφυτου κινδύνου πρόκλησης ριπιδοειδούς ταχυκαρδίας, χορήγηση των halofantrine και lumefantrine µε APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης δεν συνιστάται.
Due to their metabolic profile and inherent risk of inducing torsades de pointes, administration of halofantrine and lumefantrine with APTIVUS co-administered with low dose ritonavir, is not recommended.
∆ισουλφιράµη/ Μετρονιδαζόλη:
Disulfiram/ metronidazole:
100 mg ανά καψάκιο ή έως 200 mg ανά δόση) και µπορούν να προκαλέσουν αντιδράσεις παρόµοιες µε της δισουλφιράµης όταν συγχορηγούνται µε δισουλφιράµη ή άλλα φάρµακα τα οποία επιφέρουν αυτή την αντίδραση (π. χ. µετρονιδαζόλη).
APTIVUS soft capsules contain alcohol (7% ethanol, ie 100 mg per capsule or up to 200 mg per dose) which can produce disulfiram-like reactions when co-administered with disulfiram or other medicinal products which produce this reaction (eg metronidazole).
Φλουτικαζόνη:
Fluticasone:
Ταυτόχρονη χρήση του APTIVUS συγχορηγούµενου µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης και φλουτικαζόνη ή άλλων γλυκοκορτικοειδών τα οποία µεταβολίζονται από το CYP3A4 δεν συνιστάται εκτός αν το πιθανό όφελος της αγωγής αντισταθµίζει τον κίνδυνο συστηµατικών επιδράσεων των κορτικοειδών, περιλαµβανοµένων του συνδρόµου Cushing και της καταστολής των επινεφριδίων (δείτε παράγραφον 4. 5).
Concomitant use of APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, and fluticasone or other glucocorticoids that are metabolised by CYP3A4 is not recommended unless the potential benefit of treatment outweighs the risk of systemic corticosteroid effects, including Cushing's syndrome and adrenal suppression (see section 4.5).
To APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, αυξάνει τις συγκεντρώσεις πλάσµατος της ατορβαστατίνης (δείτε παράγραφο 4. 5).
APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, increases the plasma concentrations of atorvastatin (see section 4.5).
Ο συνδυασµός δεν συνιστάται.
The combination is not recommended.
Θα πρέπει να εξεταστούν άλλοι αναστολείς της αναγωγάσης του HMG- CoA όπως η πραβαστατίνη, φλουβαστατίνη ή ροζουβαστατίνη.
Other HMG-CoA reductase inhibitors should be considered such as pravastatin, fluvastatin or rosuvastatin.
Ωστόσο, αν απαιτείται ειδικά η ατορβαστατίνη για τη αγωγή του ασθενούς, είναι απαραίτητη η προσεκτική παρακολούθηση.
However, if atorvastatin is specifically required for patient management, careful monitoring is necessary.
Οµεπραζόλη:
Omeprazole:
Το APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, µειώνει τις συγκεντρώσεις στο πλάσµα της οµεπραζόλης και της εσοµεπραζόλης (βλ. παράγραφο 4. 5).
APTIVUS co-administered with low dose ritonavir decreases the plasma concentrations of omeprazole and esomeprazole (see section 4.5).
Εποµένως, η χρήση του συνδυασµού APTIVUS / ριτοναβίρης είτε µε οµεπραζόλη ή εσοµεπραζόλη δεν συνιστάται.
Therefore, the combined use of APTIVUS/ ritonavir with either omeprazole or esomeprazole is not recommended.
Εάν δεν µπορεί να αποφευχθεί, θα πρέπει να λαµβάνεται υπ΄όψη η προσαρµογή προς τα πάνω της δόσης είτε για την οµεπραζόλη ή την εσοµεπραζόλη µε βάση την κλινική ανταπόκριση της αγωγής.
If unavoidable, upward dose adjustments for either omeprazole or esomeprazole may be considered based on clinical response to therapy.
Συστάσεις των µέγιστων δόσεων για την οµεπραζόλη και την εσοµεπραζόλη βρίσκονται στις αντίστοιχες πληροφορίες των προϊόντων.
Recommendations for maximal doses of omeprazole or esomeprazole are found in the corresponding product information.
Λόγω του ότι το APTIVUS περιέχει µικρές ποσότητες σορβιτόλης, ασθενείς µε σπάνια κληρονοµικά προβλήµατα δυσανεξίας στη φρουκτόζη δεν θα πρέπει να λαµβάνουν αυτό το φάρµακο.
Due to APTIVUS containing small amounts of sorbitol, patients with rare hereditary problems of fructose intolerance should not take this medicine.
Το προφίλ αλληλεπιδράσεων του APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης είναι περίπλοκο και απαιτεί ειδική προσοχή, ιδιαιτέρως σε συνδυασµό µε άλλους αντιρετροϊικούς παράγοντες.
The interaction profile of APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, is complex and requires special attention in particular in combination with other antiretroviral agents.
Μεταβολικό προφίλ του tipranavir:
Metabolic profile of tipranavir:
Το tipranavir είναι ένα υπόστρωµα, ενεργοποιητής και αναστολέας του κυτοχρώµατος P450 CYP3A.
Tipranavir is a substrate, an inducer and an inhibitor of cytochrome P450 CYP3A.
Όταν συγχορηγείται µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης στις συνιστώµενες δόσεις (δείτε παράγραφο 4. 2) υπάρχει καθαρή αναστολή του P450 CYP3A.
When co- administered with ritonavir at the recommended dosage (see section 4.2) there is a net inhibition of P450 CYP3A.
Συγχορήγηση του APTIVUS µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης µε παράγοντες που µεταβολίζονται κυρίως από το CYP3A µπορεί να έχει ως αποτέλεσµα τη µεταβολή των συγκεντρώσεων του tipranavir ή των άλλων παραγόντων στο πλάσµα, το οποίο µπορεί να µεταβάλει τις θεραπευτικές δράσεις και τις ανεπιθύµητες ενέργειες (δείτε παρακάτω τον κατάλογο και τις λεπτοµέρειες για σχετικούς παράγοντες).
Co-administration of APTIVUS and low dose ritonavir with agents primarily metabolised by CYP3A may result in changed plasma concentrations of tipranavir or the other agents, which could alter their therapeutic and adverse effects (see list and details of considered agents, below).
Παράγοντες που αντενδείκνυνται ειδικά επειδή ενδέχεται να µεγιστοποιούν την αλληλεπίδραση και το ενδεχόµενο σοβαρών ανεπιθύµητων
Agents that are contraindicated specifically due to the expected magnitude of interaction and potential for serious adverse reactions are detailed in this section, and listed in section 4.3.
8 αντιδράσεων αναφέρονται λεπτοµερώς σε αυτή την παράγραφο και επίσης καταγράφονται στην παράγραφο 4. 3.
A cocktail study was conducted in 16 healthy volunteers with twice-daily APTIVUS/ ritonavir 500/ 200 mg capsule administration for 10 days to assess the net effect on the activity of hepatic CYP 1A2
Μία µελέτη µε συνδυασµένη αγωγή διεξήχθη σε 16 υγιείς εθελοντές µε χορήγηση καψακίων APTIVUS / ριτοναβίρης 500/ 200 mg, δύο φορές ηµερησίως για 10 ηµέρες για την εκτίµηση της καθαρής επίδρασής του στη δραστικότητα των ηπατικών CYP 1A2 (καφεΐνη), 2C9 (βαρφαρίνη), 2D6 (δεξτροµεθορφάνη), αµφότερων εντερικού / ηπατικού CYP 3A4 (µιδαζολάµη) και P - γλυκοπρωτεΐνης (Pgp) (διγοξίνη).
7 (caffeine), 2C9 (warfarin), 2D6 (dextromethorphan), both intestinal/ hepatic CYP 3A4 (midazolam) and P-glycoprotein (Pgp) (digoxin).
Στην σταθερή κατάσταση, υπήρχε σηµαντική επαγωγή του CYP A2 και ήπια επαγωγή του CYP 2C9.
At steady state, there was a significant induction of CYP 1A2 and a slight induction on CYP 2C9.
Παρατηρήθηκε ισχυρή αναστολή της δραστικότητας του CYP 2D6 και αµφότερων του ηπατικού και εντερικού CYP 3A4.
Potent inhibition of CYP 2D6 and both hepatic and intestinal CYP 3A4 activities were observed.
Η δραστικότητα της Pgp αναστέλλεται σηµαντικά µετά την πρώτη δόση, αλλά υπήρχε µία ήπια επαγωγή στη σταθερή κατάσταση.
Pgp activity is significantly inhibited after the first dose, but there was a slight induction at steady state.
Οι πρακτικές υποδείξεις που εξάγονται από αυτή τη µελέτη αναφέρονται παρακάτω.
Practical recommendations deriving from this study are displayed below.
Μελέτες σε ανθρώπινα ηπατικά µικροσώµατα έδειξαν ότι το tipranavir είναι ένας αναστολέας των CYP 1A2, CYP 2C9, CYP 2C19 και CYP 2D6.
Studies in human liver microsomes indicated tipranavir is an inhibitor of CYP 1A2, CYP 2C9, CYP 2C19 and CYP 2D6.
Η πιθανή καθαρή επίδραση του tipranavir / ριτοναβίρης στο CYP 2D6 είναι η αναστολή γιατί η ριτοναβίρη είναι επίσης αναστολέας του CYP 2D6.
The potential net effect of tipranavir/ ritonavir on CYP 2D6 is inhibition, because ritonavir is also a CYP 2D6 inhibitor.
H in vivo καθαρή επίδραση του tipranavir / ριτοναβίρης στα CYP 1A2, CYP 2C9, CYP 2C19 δείχνει, µέσω µίας προκαταρκτικής µελέτης, ένα δυναµικό επαγωγής του APTIVUS / ριτοναβίρη στο CYP 1A2, και σε µικρότερη έκταση στο CYP 2C9 και την Pgp µετά από αγωγή αρκετών ηµερών. ∆εν υπάρχουν διαθέσιµα δεδοµένα τα οποία να δείχνουν αν το tipranavir αναστέλλει ή ενεργοποιεί τις γλυκουρονοσυλ – τρανσφεράσες.
Data are not available to indicate whether tipranavir inhibits or induces glucuronosyl transferases.
In vitro µελέτες έδειξαν ότι τo tipranavir αποτελεί υπόστρωµα και επίσης αναστολέα του Pgp.
In vitro studies show that tipranavir is a substrate and also an inhibitor of Pgp.
Είναι δύσκολο να προβλεφθεί η καθαρή επίδραση του APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης στην από του στόµατος βιοδιαθεσιµότητα και στις συγκεντρώσεις πλάσµατος παραγόντων που είναι διπλά υποστρώµατα του CYP3A και του Pgp.
It is difficult to predict the net effect of APTIVUS co-administered with low dose ritonavir on oral bioavailability and plasma concentrations of agents that are dual substrates of CYP3A and Pgp.
H καθαρή επίδραση θα ποικίλει εξαρτώµενη από τη σχετική συγγένεια των συγχορηγούµενων φαρµάκων για τα CYP 3A και Pgp και την έκταση του εντερικού µεταβολισµού πρώτης διόδου/ ροής.
The net effect will vary depending on the relative affinity of the co-administered drugs for CYP3A and Pgp, and the extent of intestinal first-pass metabolism/ efflux.
Συγχορήγηση του APTIVUS και παραγόντων που ενεργοποιούν το CYP 3A και/ ή το Pgp µπορεί να µειώσουν τις συγκεντρώσεις του tipranavir και να ελαττώσουν τη θεραπευτική του επίδραση (δείτε κατάλογο και λεπτοµέρειες των σχετικών παραγόντων, παρακάτω).
Co-administration of APTIVUS and agents that induce CYP3A and/ or Pgp may decrease tipranavir concentrations and reduce its therapeutic effect (see list and details of considered agents, below).
Συγχορήγηση του APTIVUS και φαρµακευτικών προϊόντων που αναστέλλουν το Pgp µπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις πλάσµατος του tipranavir.
Co- administration of APTIVUS and medicinal products that inhibit Pgp may increase tipranavir plasma concentrations.
Νουκλεοσιδικοί αναστολείς της ανάστροφης µεταγραφάσης:
Nucleoside reverse transcriptase inhibitors: