natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δεν έχει αναφερθεί καμία αλληλεπίδραση όταν η βουσουλφάνη συνδυάζεται με τη Φλουκοναζόλη (αντιμηκυτιασικός παράγων) και τα 5HT3 αντιεμετικά όπως η ονδανσετρόνη και γρανισετρόνη.
No interaction was observed when busulfan was combined with fluconazole (antifungal agent) or 5 HT3 antiemetics such as ondansetron or granisetron.
Κύηση Η μεταμόσχευση αιμοποιητικών προγονικών κυττάρων (ΜΑΠΚ) αντενδείκνυται στις εγκύους, συνεπώς το Busilvex αντενδείκνυται κατά την κύηση.
Pregnancy HPCT is contraindicated in pregnant women; therefore, Busilvex is contraindicated during pregnancy.
Σε προκλινικές μελέτες, η βουσουλφάνη έχει προκαλέσει εμβρυϊκή θνησιμότητα και δυσμορφίες (βλέπε παράγραφο 5. 3).
Busulfan has caused embryofoetal lethality and malformations in pre-clinical studies. (see section 5.3)
Δεν υπάρχουν δεδομένα από την χρήση στις εγκύους είτε με βουσουλφάνη ή με DMA.
There are no adequate data from the use of either busulfan or DMA in pregnant woman.
Η έκθεση κατά το τρίτο τρίμηνο μπορεί να συνοδευτεί με μειωμένη ενδομήτρια αύξηση.
A few cases of congenital abnormalities have been reported with low-dose oral busulfan, not necessarily attributable to the active substance, and third trimester exposure may be associated with impaired intrauterine growth.
Γαλουχία Το Busilvex αντενδείκνυται κατά την διάρκεια της γαλουχίας.
Women of childbearing potential have to use effective contraception during and up to 6 months after treatment.
Επειδή έχει αποδειχθεί η πιθανότητα
Lactation It is not known whether busulfan and DMA are excreted in human milk.
6 καρκινογένεσης με τη βουσουλφάνη σε μελέτες με ανθρώπους και ζώα, ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται στην αρχή της αγωγής.
Because of the potential for tumorigenicity shown for busulfan in human and animal studies, breast-feeding should be discontinued at the start of therapy.
Γονιμότητα Το Busulfan και το DMA μπορούν να βλάψουν την γονιμότητα στον άνδρα και την γυναίκα.
Fertility Busulfan and DMA can impair fertility in man or woman.
Συνεπώς συνιστάται στον άνδρα να μην τεκνοποιεί κατά την διάρκεια της θεραπείας και έως 6 μήνες μετά την θεραπεία και ενδεχομένως να ενημερωθεί για την κρυοδιατήρηση του σπέρματος πριν την θεραπεία λόγω πιθανότητας μη αναστρέψιμης στειρότητας (βλέπε σημείο 4. 4).
Therefore it is advised not to father child during the treament and up to 6 months after treatment and to seek advice on cryo-conservation of sperm prior to treatment because of the possibility of irreversible infertility (see section 4.4).
Ανεπιθύμητα συμβάματα στους ενήλικεςς ενήλικες Οι πληροφορίες για τις ανεπιθύμητες ενέργειες προκύπτουν από δύο κλινικές μελέτες (n=103) του Busilvex.
Averse events in adults Adverse events information is derived from two clinical trials (n=103) of Busilvex.
Σοβαρή τοξικότητα που συμπεριλαμβάνει το αιματολογικό, ηπατικό και αναπνευστικό σύστημα, θεωρήθηκε ως αναμενόμενη συνέπεια της αγωγής προετοιμασίας και της διαδικασίας μεταμόσχευσης. Στην τοξικότητα αυτή συμπεριλαμβάνεται λοίμωξη και, οξεία αντίδραση του ξενιστή στο μόσχευμα, τα οποία παρότι δεν ήταν άμεσα συσχετιζόμενα, ήταν οι κύριες αιτίες νοσηρότητας και θνησιμότητας, ιδιαίτερα στην ετερόλογη μεταμόσχευση αιμοποιητικών προγονικών κυττάρων.
These include infection and Graft-versus host disease (GVHD) which although not directly related, were the major causes of morbidity and mortality, especially in allogeneic HPCT.
Διαταραχές του αιμοποιητικού και λεμφικού συστήματος:
Blood and the lymphatic system disorders:
Συνεπώς όλοι οι ασθενείς εκδήλωσαν έντονη κυτταροπενία: λευκοπενία 96%, θρομβοκυτταροπενία 94% και αναιμία 88%.
Therefore all patients experienced profound cytopenia: leukopenia 96%, thrombocytopenia 94%, and anemia 88%.
Διαταραχές ανοσοποιητικού συστήματος:
Immune system disorders:
Τα δεδομένα της συχνότητας εμφάνισης οξείας αντίδρασης του ξενιστή στο μόσχευμα συγκεντρώθηκαν στη μελέτη OMC – BUS - 4 (ετερόλογη μεταμόσχευση) (n=61).
6 The incidence of acute graft versus host disease (a-GVHD) data was collected in OMC-BUS-4 study(allogeneic)(n=61).
Συνολικά 11 ασθενείς (18%) εκδήλωσαν οξεία αντίδραση του ξενιστή στο μόσχευμα, εκ των οποίων 13% (8/ 61) παρουσίασαν βαθμό τοξικότητας I - II, ενώ 5% (3/ 61) βαθμό τοξικότητας III – IV, βρέθηκε δε σοβαρή σε 3 ασθενείς.
The incidence of a- GVHD grades I-II was 13% (8/ 61), while the incidence of grade III-IV was 5% (3/ 61).
Η χρόνια αντίδραση του ξενιστή στο μόσχευμα, αναφέρθηκε ως σοβαρής μορφής και ως αιτία θανάτου σε τρεις ασθενείς.
Chronic GVHD (c-GVHD) was reported if serious or the cause of death, and was reported as the cause of death in 3 patients.
Λοιμώξεις και Παρασιτικές λοιμώξεις:
Infections and infestations:
Το 39% των ασθενών (40/ 103) εκδήλωσαν ένα ή περισσότερα επεισόδια λοίμωξης, από τα οποία το 83% (33/ 40) κρίθηκαν ως ήπια ή μέτρια.
39% of patients (40/ 103) experienced one or more episodes of infection, of which 83% (33/ 40) were rated as mild or moderate.
Η πνευμονία ήταν θανατηφόρος στο 1% (1/ 103) και απειλητική για τη ζωή στο 3% των ασθενών.
Pneumonia was fatal in 1% (1/ 103) and life-threatening in 3% of patients.
Ο πυρετός αναφέρθηκε στο 87% των ασθενών.
Fever was reported in 87% of patients and graded as mild/ moderate in 84% and severe in 3%.
Το 47% των ασθενών εκδήλωσε ρίγη, τα οποία ήταν ήπιας/ μέτριας μορφής στο 46% και σοβαρής μορφής στο 1%.
47% of patients experienced chills which were mild/ moderate in 46% and severe in 1%.
H φλεβο- αποφρακτική νόσος (ΦΑΝ) είναι μία αναγνωρισμένη, πιθανή επιπλοκή της θεραπείας προετοιμασίας μετά την μεταμόσχευση.
HVOD is a recognized potential complication of conditioning therapy post-transplant.
Έξι από τους 103 ασθενείς (6%) εξεδήλωσαν φλεβο - αποφρακτική νόσο.
HVOD occurred in:
ΦΑΝ παρουσιάσθηκε στο 8. 2% (5/ 61) των ασθενών με ετερόλογη μεταμόσχευση (θανατηφόρος σε 2 ασθενείς) και στο 2. 5% (1/ 42) των ασθενών με αυτόλογη μεταμόσχευση.
8.2% (5/ 61) allogeneic patients (fatal in 2 patients) and 2.5% (1/ 42) of autologous patients.
Επίσης παρατηρήθηκαν αυξημένη χολερυθρίνη (n=3) και αυξημένες Τρανσαμινάσες (n=1). Δύο από τους
Elevated bilirubine (n=3) and elevated AST (n=1) were also observed.
7 ανωτέρω τέσσερις ασθενείς με ευρήματα ηπατοτοξικότητας στο πλάσμα, ήταν μεταξύ των ασθενών με διαγνωσμένη ΦΑΝ.
Two of the above four patients with serious serum hepatotoxicity were among patients with diagnosed HVOD.
Διαταραχές του Αναπνευστικού συστήματοςτου Θώρακα και του Μεσοθωρακίου:
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders:
Στις μελέτες με το Busilvex ένας ασθενής ανέπτυξε θανατηφόρο σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας με εξέλιξη αναπνευστικής ανεπάρκειας συνοδευομένης από διάμεση πνευμονική ίνωση.
One patient experienced a fatal case of acute respiratory distress syndrome with subsequent respiratory failure associated with interstitial pulmonary fibrosis in the Busilvex studies.
Ανεπιθύμητες ενέργειες στους παιδιατρικούς ασθενείς
In addition the literature review reports alterations of cornea and lens of the eye with oral busulfan.
Οι πληροφορίες για τις ανεπιθύμητες ενέργειες προέρχονται από την κλινική μελέτη στους παιδιατρικούς ασθενείς (αρ. = 55).
Adverse events in paediatric patients Adverse events information are derived from the clinical study in paediatrics (n=55).
Σοβαρή τοξικότητα που περιλαμβάνει το ηπατικό και το αναπνευστικό σύστημα εκρίθει ως αναμενόμενη συνέπεια της θεραπείας προετοιμασίας και της διαδικασίας της μεταμόσχευσης.
Serious toxicities involving the hepatic and respiratory systems were considered as expected consequences of the conditioning regimen and transplant process.
Τα δεδομένα της συχνότητας εμφάνισης οξείας αντίδρασης του ξενιστή στο μόσχευμα συγκεντρώθηκαν από τους ασθενείς με ετερόλογη μεταμόσχευση (n=28).
The incidence of acute graft versus host disease (a-GVHD) data was collected in allogeneic patients (n=28).
Η συχνότητα της οξείας αντίδρασης του ξενιστή στο μόσχευμα με βαθμό τοξικότητας I - II ήταν 46, 4% (13/ 28), ενώ με βαθμό τοξικότητας III – IV ήταν 3, 6% (1/ 28).
The incidence of a-GVHD grades I-II was 46.4% (13/ 28), while the incidence of grade III-IV was 3.6% (1/ 28).
Η χρόνια αντίδραση του ξενιστή στο μόσχευμα, αναφέρθηκε μόνο εάν ήταν η αιτία θανάτου: ένας ασθενής πέθανε 13 μήνες μετά την μεταμόσχευση.
Chronic GVHD was reported only if it is the cause of death: one patient died 13 months post-transplant.
Λοίμωξη (επιβεβαιωμένη και μη επιβεβαιωμένη εμπύρετη ουδετεροπενία) εκδήλωσαν το 89% των ασθενών (49/ 55).
Infections (documented and non documented febrile neutropenia) were experienced in 89% of patients (49/ 55).
Ήπιος / μέτριος πυρετός αναφέρθηκε στο 76% των ασθενών.
Mild/ moderate fever was reported in 76% of patients.
Βαθμού 3 αυξημένων τρανσαμινασών αναφέρθηκαν στο 24% των ασθενών.
Grade 3 elevated transaminases were reported in 24% of patients.
H φλεβο- αποφρακτική νόσος (ΦΑΝ) αναφέρθηκε στο 15% (4/ 27) και στο 7% (2/ 28) των ασθενών, με αυτόλογη και ετερόλογη μεταμόσχευση αντίστοιχα.
Veino occlusive disease (VOD) was reported in 15% (4/ 27) and 7% (2/ 28) of the autologous and allogenic transplant respectively.
H φλεβο- αποφρακτική νόσος (ΦΑΝ) που παρατηρήθηκε, δεν ήταν ούτε θανατηφόρος ούτε σοβαρή και υπαναχώρησε σε όλες τις περιπτώσεις.
VOD observed were neither fatal nor severe and resolved in all cases.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν στους ενήλικες και στους παιδιατρικούς ασθενείς και οι οποίες περιλαμβάνουν περισσότερες της μιας απομονωμένης αναφοράς, καταγράφονται κατωτέρω και είναι ταξινομημένες ανά ομάδα οργανικού συστήματος και συχνότητα εμφάνισης.
Adverse reactions reported both in adults and paediatric patients as more than an isolated case are listed below, by system organ class and by frequency.
Εντός κάθε ομάδας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται με σειρά φθίνουσας σοβαρότητας.
Within each frequency grouping, adverse events are presented in order of decreasing seriousness.
Η συχνότητα έχει καθοριστεί ως: πολύ συχνή (1/ 10), συχνή (1/ 100 < 1/ 10), όχι συχνή (1/ 1000, < 1/ 100).
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100, < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000, < 1/ 100).
Οργανικό Σύστημα
System organ class
Όχι συχνή
Rhinitis Pharyngitis
Λοιμώξεις και μολύνσεις Διαταραχές αίματος και λεμφικού συστήματος
Blood and lymphatic system disorders
Ρινίτιδα Φαρυγγίτιδα Ουδετεροπενία Θρομβοκυτταροπενία Εμπύρετη ουδετεροπενία Αναιμία Πανκυτταροπενία
Neutropenia Thrombocytopenia Febrile neutropenia Anaemia Pancytopenia
Διαταραχές Μεταβολισμού και Θρέψης
Metabolism and nutrition disorders
Επιληπτική κρίση Εγκεφαλοπάθεια Εγκεφαλική αιμορραγία
Seizure Encephalopathy Cerebral haemorrhage
Διαταραχές του Αναπνευστικού, του Θώρακα και του Μεσοθωρακίου
Respiratory thoracic and mediastinal disorders
Υπεραερισμός Αναπνευστική ανεπάρκεια Κυψελιδικές αιμορραγίες Άσθμα Ατελεκτασία Πλευριτικό εξίδρωμα
Hyperventilation Respiratory failure Alveolar haemorrhages Asthma Atelectasis Pleural effusion
Διαταραχές Γαστρεντερικού
Gastrointestinal disorders
Στοματίτιδα Διάρροια Κοιλιακό άλγος Ναυτία Έμμετος Δυσπεψία Ασκίτης Δυσκοιλιότητα Δυσφορία έδρας
Stomatitis Diarrhoea Abdominal pain Nausea Vomiting Dyspepsia Ascites
Διαταραχές ήπατος και χοληφόρων
8 Hepato-biliary disorders
Εξάνθημα Κνησμός Αλωπεκία
Skin desquamation Erythema Pigmentation disorder
Απολέπιση δέρματος Ερύθημα Μελαχρωματικές διαταραχές
Musculoskeletal and connective tissue disorders
9 Διαταραχές Μυοσκελετικού και συνδετικού ιστού
Arthralgia Renal and urinary disorders
Μυαλγία Οσφυαλγία Αρθραλγία
Haematuria Moderate renal insufficiency
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της Οδού χορήγησης
General disorders and administration site conditions
Δυσουρία Ολιγουρία Αδυναμία Ρίγη Πυρετός Θωρακικό άλγος Οίδημα Οίδημα γενικό Πόνος Πόνος ή φλεγμονή στην περιοχή της ένεσης Βλεννογονίτιδα
Transaminases increased Bilirubin increased GGT increased Alkaline phosphatases increased Weight increased
Αιματουρία Μέτριου βαθμού νεφρική ανεπάρκεια
Bun increase Decrease ejection fraction
Αλλοιώσεις εργαστηριακών εξετάσεων
Abnormal breath sounds Creatinine elevated
Αύξηση τρανσαμινασών Αύξηση χολερυθρίνης Αύξηση γ- GT Αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης Αύξηση βάρους Ακανόνιστοι αναπνευστικοί ήχοι Αύξηση κρεατίνης
The principal toxic effect is profound myeloablation and pancytopenia but the central nervous system, liver, lungs, and gastrointestinal tract may also be affected.
Αύξηση του Bun Μείωση κλάσματος απέκκρισης
There have been two reports that busulfan is dialyzable, thus dialysis should be considered in the case of an overdose.
4. 9 Υπερδοσολογία
9 It must be considered that overdose of Busilvex will also increase exposure to DMA.
Οι επιδράσεις στο ΚΝΣ υπερτερούν οιασδήποτε των περισσοτέρων σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών.
CNS changes precede any of the more severe side effects.
Δεν είναι γνωστό κάποιο ειδικό αντίδοτο για την υπερδοσολογία διμεθύλακεταμίδης (DMA).
No specific antidote for DMA overdose is known.
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, η αντιμετώπιση θα περιλαμβάνει τα μέτρα της γενικής υποστηρικτικής φροντίδας.
In case of overdose, management would include general supportive care.
Σουλφονούχα αλκύλια,
Pharmacotherapeutic group:
10 Κωδικός ATC:
Alkyl sulfonates, ATC code:
Σε υδατικά μέσα, η απελευθέρωση των μεθανοσουλφονικών ομάδων δίνει καρβονικά ιόντα τα οποία μπορούν να αλκυλιώσουν το DNA, που θεωρείται ότι είναι σημαντικός βιολογικός μηχανισμός για την κυτταροτοξική δράση του.
In aqueous media, release of the methanesulphonate groups produces carbonium ions which can alkylate DNA, thought to be an important biological mechanism for its cytotoxic effect.
Κλινικές μελέτες σε ενήλικες Η τεκμηρίωση της αποτελεσματικότητας και της κλινικής ανοχής του Busilvex σε συνδυασμό με την κυκλοφωσφαμίδη στο σχήμα BuCy2 και πριν την συμβατική αυτόλογη ή ετερόλογη μεταμόσχευση αιμοποιητικών προγονικών κυττάρων, προκύπτει από δύο κλινικές μελέτες (OMC- BUS- 4 και OMC - BUS- 3).
Clinical trials in adults Documentation of the safety and efficacy of Busilvex in combination with cyclophosphamide in the BuCy2 regimen prior to conventional allogeneic and/ or autologous HPCT derive from two clinical trials (OMC-BUS-4 and OMC-BUS-3).
Δύο προοπτικές μη συγκριτικές, ανοικτές, κλινικές μελέτες φάσης ΙΙ, έγιναν σε ασθενείς με αιματολογικές διαταραχές η πλειοψηφία των οποίων είχε προχωρημένη νόσο.
Two prospective, single arm, open-label, uncontrolled phase II studies were conducted in patients with haematological disease, the majority of whom had advanced disease.
Στις μελέτες αυτές περιελήφθησαν ασθενείς με οξεία λευχαιμία: - μετά την πρώτη ύφεση, που ήταν στην πρώτη υποτροπή ή στις επόμενες υποτροπές, ή - μετά την πρώτη ύφεση (υψηλού κινδύνου), ή - μετά από αποτυχία της θεραπείας εφόδου, - ασθενείς με χρόνια μυελογενή λευχαιμία σε χρόνιο ή προχωρημένο στάδιο, - ασθενείς με πρωτογενή ανθεκτική ή ανθεκτική υποτροπιάζουσα νόσο του Hodgkin, ή - ασθενείς με non- Hodgkin λέμφωμα - ασθενείς με μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο.
Diseases included were acute leukemia past first remission, in first or subsequent relapse, in first remission (high risk), or induction failures; chronic melogenous leukemia in chronic or advanced phase; primary refractory or resistant relapsed Hodgkin’ s disease or non-Hodgkin’ s lymphoma, and myelodysplastic syndrome.
Οι ασθενείς έλαβαν δόσεις 0. 8 mg/ kg βουσουλφάνης ενδοφλέβια κάθε 6 ώρες, συνολικά 16 δόσεις, ακολουθούμενες από κυκλοφωσφαμίδη 60 mg/ kg μία φορά ημερησίως επί δύο ημέρες (σχήμα BuCy2).
Patients received doses of 0.8 mg/ kg busulfan every 6 hours infusion for a total 16 doses followed by cyclophosphamide at 60 mg/ kg once per day for two days (BuCy2 regimen).
Στις μελέτες αυτές οι κύριες παράμετροι αποτελεσματικότητας ήταν η μυελοκαταστολή, η πραγματοποίηση της μεταμόσχευσης, η υποτροπή και η επιβίωση.
The primary efficacy parameters in these studies were myeloablation, engraftment, relapse, and survival.
Οι ασθενείς έλαβαν το σύνολο των δόσεων (16/ 16) του Busilvex.
In both studies, all patients received a 16/ 16 dose regimen of Busilvex.
Κανείς ασθενής δεν διέκοψε την θεραπεία από ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονταν με το Busilvex.
No patients were discontinued from treatment due to adverse reactions related to Busilvex.
Ο χρόνος που αριθμός των ουδετεροφίλων ήταν μεγαλύτερος του 0. 5χ109/ l, ήταν 13 ημέρες ((9- 29) στους ασθενείς με ετερόλογη μεταμόσχευση (OMC- BUS- 4) και 10 ημέρες (8- 19) στους ασθενείς με αυτόλογη μεταμόσχευση (OMC- BUS- 3). Σε όλους τους αξιολογήσιμους ασθενείς έγινε μεταμόσχευση. Δεν υπάρχει πρωτογενής ή δευτερογενής απόρριψη μοσχεύματος.
All evaluable patients engrafted.
Στους ασθενείς με ετερόλογη μεταμόσχευση η συνολική θνησιμότητα καθώς και η χωρίς υποτροπή θνητότητα για περίοδο πέραν των 100 ημερών μετά την μεταμόσχευση, ήταν 13% (8/ 61) και 10% (6/ 61) αντίστοιχα.
Overall mortality and non- relapse mortality at more than 100 days post-transplant was (8/ 61) 13% and (6/ 61) 10% in allotransplanted patients, respectively.
Κατά την ίδια περίοδο δεν υπήρξε θάνατος στους ασθενείς με αυτόλογη μεταμόσχευση.
During the same period there was no death in autologous recipients.
Κλινικές μελέτες σε παιδιατρικούς ασθενείς Η τεκμηρίωση της αποτελεσματικότητας και της κλινικής ανοχής του Busilvex σε συνδυασμό με την κυκλοφωσφαμίδη, στο σχήμα BuCy4, ή με τη Μελφαλάνη, στο σχήμα BuMel, πριν την συμβατική αυτόλογη ή ετερόλογη μεταμόσχευση αιμοποιητικών προγονικών κυττάρων, προκύπτει από την κλινική μελέτη F60002 IN 101 G0.
Clinical trials in paediatric patients Documentation of the safety and efficacy of Busilvex in combination with cyclophosphamide in the BuCy4 or with melphalan in the BuMel regimen prior to conventional allogeneic and/ or autologous HPCT derives from clinical trial F60002 IN 101 G0.
Οι ασθενείς έλαβαν τη δοσολογία που αναφέρεται στην παράγραφο 4. 2.
The patients received the dosing mentioned in section 4.2.
Ο χρόνος για απόλυτο αριθμό ουδετεροφίλων < 0, 5x109/ l, ήταν 21 ημέρες (εύρος 12- 47 ημέρες) στους ασθενείς με ετερόλογη μεταμόσχευση και 11 ημέρες (εύρος 10- 15 ημέρες) στους ασθενείς με αυτόλογη μεταμόσχευση.
The time to Absolute Neutrophil Count (ANC) greater than 0.5x109/ l was 21 days (range 12-47 days) in allogenic patients, and 11 days (range 10-15 days) in autologous patients.
Σε όλα τα παιδιά έγινε μεταμόσχευση.
There is no primary or secondary graft rejection.
Δεν υπάρχει πρωτογενής ή δευτερογενής απόρριψη μοσχεύματος.
There was no regimen-related death through the first 100-day post-transplant and up to one year post-transplant.
11 Μελετήθηκαν οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του Busilvex.
10 The pharmacokinetics of Busilvex has been investigated.
Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται για τον μεταβολισμό και την αποβολή βασίζονται στην από του στόματος βουσουλφάνη.
The information presented on metabolism and elimination is based on oral busulfan.
Φαρμακοκινητική στους Ενήλικες Απορρόφηση Η φαρμακοκινητική της ενδοφλέβιας βουσουλφάνης μελετήθηκε σε 124 αξιολογήσιμους ασθενείς μετά από 2- ωρη ενδοφλέβια έγχυση, για ένα σύνολο 16 δόσεων σε τέσσερις μέρες.
Pharmacokinetics in adults Absorption The pharmacokinetics of intravenous busulfan was studied in 124 evaluable patients following a 2- hour intravenous infusion for a total of 16 doses over four days.
Άμεση και πλήρης διαθεσιμότητα της δόσης επιτυγχάνεται με ενδοφλέβια χορήγηση βουσουλφάνης.
Immediate and complete availability of the dose is obtained after intravenous infusion of busulfan.
Παρατηρήθηκαν παρόμοια επίπεδα αίματος όταν συγκρίθηκαν οι συγκεντρώσεις πλάσματος σε ενήλικες ασθενείς που έλαβαν βουσουλφάνη από το στόμα (1 mg/ kg) και ενδοφλέβια (0, 8 mg/ kg) αντίστοιχα.
Similar blood exposure was observed when comparing plasma concentrations in adult patients receiving oral and intravenous busulfan at 1 mg/ kg and 0.8 mg/ kg respectively.
Μια πληθυσμιακή φαρμακοκινητική ανάλυση, που διεξήχθη σε 102 ασθενείς έδειξε χαμηλή διακύμανση μεταξύ των ασθενών (CV=21%) και στον ίδιο ασθενή (CV=12%) κατά την έκθεση στη βουσουλφάνη.
Low inter (CV=21%) and intra (CV=12%) patient variability on busulfan exposure was demonstrated through a population pharmacokinetic analysis, performed on 102 patients.
Κατανομή Ο τελικός όγκος κατανομής Vz κυμαίνεται μεταξύ 0, 62 και 0, 85 l/ kg.
Distribution Terminal volume of distribution Vz ranged between 0.62 and 0.85 l/ kg.
Οι συγκεντρώσεις βουσουλφάνης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι συγκρίσιμες με αυτές του πλάσματος παρόλο που αυτές πιθανώς δεν είναι ικανοποιητικές για αντινεοπλασματική δράση.
Busulfan concentrations in the cerebrospinal fluid are comparable to those in plasma although these concentrations are probably insufficient for anti-neoplastic activity.
Η αναστρέψιμη σύνδεση με τις πρωτείνες πλάσματος ήταν περίπου 7%, ενώ η μη αναστρέψιμη σύνδεση, κυρίως με λευκωματίνη, ήταν περίπου 32%.
Reversible binding to plasma proteins was around 7% while irreversible binding, primarily to albumin, was about 32%.
Μεταβολισμός Η βουσουλφάνη μεταβολίζεται κυρίως μέσω σύζευξης με τη γλουταθειόνη (αυτόματα και μέσω της γλουταθειόνης S- τρανσφεράσης).
Metabolism Busulfan is metabolised mainly through conjugation with glutathione (spontaneous and glutathione-S- transferase mediated).
Η συνεζευγμένη γλουταθειόνη μεταβολίζεται περαιτέρω με οξείδωση στο ήπαρ.
The glutathione conjugate is then further metabolised in the liver by oxidation.
Κανένας από τους μεταβολίτες δεν πιστεύεται ότι συμβάλλει σημαντικά είτε στην αποτελεσματικότητα ή στην τοξικότητα.
None of the metabolites is thought to contribute significantly to either efficacy or toxicity.
Αποβολή Η συνολική κάθαρση στο πλάσμα κυμαίνεται μεταξύ 2, 25 και 2, 74 ml/ λεπτό/ kg.
Elimination Total clearance in plasma ranged 2.25 - 2.74 ml/ minute/ kg.
Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής (t1/ 2) κυμαίνεται μεταξύ 2, 8 και 3, 9ώρες.
The terminal half-life ranged from 2.8 to 3.9 hours.
Περίπου το 30% της χορηγηθείσας δόσης απεκκρίνεται στα ούρα σε 48 ώρες με περίπου 1% ως αμετάβλητη βουσουλφάνη.
Approximately 30% of the administered dose is excreted into the urine over 48 hours with 1% as unchanged busulfan.
Αμελητέες ποσότητες ανακτήθηκαν στα κόπρανα.
Elimination in faeces is negligible.
Η μη αναστρέψιμη σύνδεση με πρωτείνες μπορεί να εξηγεί την μη πλήρη ανάκτηση.
Irreversible protein binding may explain the incomplete recovery.
Η συμβολή μεταβολιτών με μεγάλο χρόνο ημιζωής δεν αποκλείεται.
Contribution of long-lasting metabolites is not excluded.
Φαρμακοκινητική Γραμμικότητα Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση βουσουλφάνης έως 1 mg/ kg, απεδείχθη η εκθετική αύξηση της βουσουλφάνης ανάλογα με την αύξηση της δοσολογίας.
Pharmacokinetic linearity The dose proportional increase of busulfan exposure was demonstrated following intravenous busulfan up to 1 mg/ kg.
Φαρμακοκινητική / Φαρμακοδυναμική συσχέτιση Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία για την από του στόματος βουσουλφάνη υπάρχει θεραπευτικό παράθυρο μεταξύ 900 και 1500 μMol/ min για την περιοχή υπό την καμπύλη (AUC).
Pharmacokinetic/ pharmacodynamic relationships The literature on busulfan suggests a therapeutic window between 900 and 1500 µMol. minute for AUC.
Κατά τη διάρκεια των κλινικών δοκιμών με ενδοφλέβια βουσουλφάνη το 90% των τιμών AUC των ασθενών ήταν κάτω του ανωτέρω ορίου AUC (1500 μMol/ λεπτό) και τουλάχιστον το 80% ήταν εντός του θεραπευτικού παράθυρου, (900 – 1500 μMol/ λεπτό).
During clinical trials with intravenous busulfan, 90% of patients AUCs were below the upper AUC limit (1500 µMol. minute) and at least 80% were within the targeted therapeutic window (900- 1500 µMol. minute).
Ειδικές κατηγορίες ασθενών Η επίδραση της νεφρικής δυσλειτουργίας στην διαθεσιμότητα της ενδοφλέβιας βουσουλφάνης δεν έχει αξιολογηθεί.
Special populations The effects of renal dysfunction on intravenous. busulfan disposition have not been assessed.
Η επίδραση της ηπατικής δυσλειτουργίας στην διαθεσιμότητα της ενδοφλέβιας βουσουλφάνης δεν έχει αξιολογηθεί.
The effects of hepatic dysfunction on intravenous busulfan disposition have not been assessed.
Ωστόσο ο κίνδυνος της ηπατικής τοξικότητας μπορεί να είναι αυξημένος σε αυτή την κατηγορία ασθενών.
Nevertheless the risk of liver toxicity may be increased in this population.
12 Από τα διαθέσιμα δεδομένα της ενδοφλέβιας βουσουλφάνης σε ασθενείς άνω των 60 ετών, δεν προκύπτει επίδραση της ηλικίας στην κάθαρση της βουσουλφάνης.
No age effect on busulfan clearance was evidenced from available intravenous busulfan data in patients over 60 years.