natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όχι συχνές: ναυτία *, έμετος *, παλινδρόμηση οξέος, δυσγευσία, επιγαστρική δυσφορία, επίμονη δυσθεράπευτη δυσκοιλιότητα, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, διατρηθέν δωδεκαδακτυλικό έλκος, κοιλιακό άλγος, ξηροστομία, εντεροκολίτιδα, μετεωρισμός, στοματίτιδα.
8 Common: constipation, diarrhoea, dyspepsia, eructation Uncommon: nausea*, vomiting*, acid reflux, dysgeusia, epigastric discomfort, obstipation, gastroesophageal reflux disease, perforating duodenal ulcer, abdominal pain, dry mouth, enterocolitis, flatulence, stomatitis.
Όχι συχνές: πολυουρία, δυσουρία, πολλακισουρία.
Uncommon: polyuria, dysuria, pollakiuria.
Όχι συχνές: εξάνθημα, ακμή, φωτοευαισθησία, υπερίδρωση, λιπαρό δέρμα, κνησμός, δερματική βλάβη.
Uncommon: rash, acne, photosensitivity, hyperhidrosis, oily skin, pruritus, skin lesion.
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Όχι συχνές: μυϊκή κράμπα, μυαλγία.
Uncommon: muscle cramp, myalgia.
Συχνές: ανορεξία.
Common: anorexia.
Όχι συχνές: αύξηση του βάρους, πολυδιψία
Uncommon: weight gain, polydipsia.
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις Όχι συχνές: καντιντίαση, σταφυλοκοκκική λοίμωξη.
Uncommon: candidiasis, staphylococcal infection.
Αγγειακές διαταραχές Όχι συχνές: εξάψεις/ έξαψη
Uncommon: flushing/ hot flush.
11 Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης:
Common: asthaenia/ fatigue.
Συχνές: εξασθένιση / κόπωση Όχι συχνές: οίδημα, θωρακική δυσφορία, λήθαργος, δίψα.
Uncommon: oedema, chest discomfort, lethargy, thirst.
Όχι συχνές: αποπροσανατολισμός, ευφορία, άγχος.
Uncommon: disorientation, euphoria, anxiety.
* Ναυτία και έμετος ήταν παράμετροι αποτελεσματικότητας κατά τις 5 πρώτες ημέρες μετά τη χημειοθεραπεία και είχαν αναφερθεί ως ανεπιθύμητες ενέργειες μόνον στο χρονικό διάστημα που ακολούθησε.
*Nausea and vomiting were efficacy parameters in the first 5 days of post-chemotherapy treatment and were reported as adverse reactions only thereafter.
Τα προφίλ των ανεπιθύμητων ενεργειών στην επέκταση Πολλαπλών- Κύκλων έως και για 5 επιπλέον κύκλους χημειοθεραπείας ήταν γενικά παρόμοια με αυτό που παρατηρήθηκε στον Κύκλο 1.
The adverse reactions profiles in the Multiple-Cycle extension for up to 5 additional cycles of chemotherapy were generally similar to those observed in Cycle 1.
Έχει αναφερθεί μία περίπτωση συνδρόμου Stevens- Johnson ως μία σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια σε ένα ασθενή που έλαβε απρεπιτάντη και έκανε χημειοθεραπεία καρκίνου.
One case of Stevens-Johnson syndrome was reported as a serious adverse event in a patient receiving aprepitant with cancer chemotherapy.
Επιπλέον, η σκλήρυνση της θέσης έγχυσης και το άλγος της θέσης έγχυσης ήταν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες σε μία μελέτη βιοϊσοδυναμίας κατά την οποία σε 66 άτομα χορηγήθηκαν 115mg φοσαπρεπιτάντης ενδοφλεβίως.
In addition, infusion site induration and infusion site pain were common adverse reactions in a bioequivalence study in which 66 subjects were dosed with 115 mg of fosaprepitant intravenously.
Επιπρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που έλαβαν απρεπιτάντη (40 mg) για μετεγχειρητική ναυτία και έμετο και με μεγαλύτερη συχνότητα από ότι με ονδανσετρόνη: άλγος της άνω κοιλίας, μη φυσιολογικοί εντερικοί ήχοι, δυσαρθρία, δύσπνοια, υπαισθησία, αϋπνία, μύση, ναυτία, διαταραχή αισθητικότητας, δυσφορία του στομάχου, μειωμένη οπτική οξύτητα, συριγμός.
Additional adverse reactions were observed in patients treated with aprepitant (40 mg) for postoperative nausea and vomiting and a greater incidence than with ondansetron: abdominal pain upper, bowel sounds abnormal, dysarthria, dyspnoea, hypoaesthesia, insomnia, miosis, nausea, sensory disturbance, stomach discomfort, visual acuity reduced, wheezing.
Επιπλέον, αναφέρθηκαν δύο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες σε κλινικές μελέτες σχετικά με μετεγχειρητική ναυτία και έμετο (PONV) σε ασθενείς που λαμβάνουν μεγαλύτερη δοσολογία απρεπιτάντης: μία περίπτωση δυσκοιλιότητας, και μία περίπτωση ατελούς ειλεού.
In addition, two serious adverse reactions were reported in postoperative nausea and vomiting (PONV) clinical studies in patients taking a higher dose of aprepitant: one case of constipation, and one case of sub-ileus.
Έχει αναφερθεί μία περίπτωση αγγειοοιδήματος και κνίδωσης ως σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια σε ένα ασθενή που λαμβάνει απρεπιτάντη σε μία μελέτη μη- CINV / μη- PONV.
One case of angioedema and urticaria was reported as a serious adverse event in a patient receiving aprepitant in a non-CINV/ non-PONV study.
Δεν υπάρχει διαθέσιμη καμία ειδική πληροφορία για την αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας.
No specific information is available on the treatment of overdose.
Έχει αναφερθεί νυσταγμός και κεφαλαλγία σε ένα ασθενή ο οποίος έλαβε 1. 440 mg απρεπιτάντης.
Drowsiness and headache were reported in one patient who ingested 1,440 mg of aprepitant.
Εφάπαξ δόσεις της φοσαπρεπιτάντης έως 200 mg ήταν γενικά καλά ανεκτές σε υγιή άτομα.
Single doses up to 200 mg of fosaprepitant were generally well tolerated in healthy subjects.
Από τα 33 άτομα που έλαβαν 200 mg φοσαπρεπιτάντης, τρία άτομα παρουσίασαν ήπια θρόμβωση της θέσης ένεσης.
Three out of 33 subjects receiving 200 mg of fosaprepitant experienced mild injection site thrombosis.
Λόγω της αντιεμετικής δράσης της απρεπιτάντης, ο επαγόμενος από το φάρμακο έμετος μπορεί να μην είναι αποτελεσματικός.
Because of the antiemetic activity of aprepitant, drug-induced emesis may not be effective.
12 Η απρεπιτάντη δεν μπορεί να απομακρυνθεί με αιμοδιύλιση.
Aprepitant cannot be removed by haemodialysis.
A04A D12. [
A04A D12.
Η φοσαπρεπιτάντη είναι η πρόδρομος ουσία της απρεπιτάντης και όταν χορηγηθεί ενδοφλεβίως μετατρέπεται ταχέως σε απρεπιτάντη (βλέπε παράγραφο 5. 2).
Fosaprepitant is the prodrug of aprepitant and when administered intravenously is converted rapidly to aprepitant (see section 5.2).
Η συμβολή της φοσαπρεπιτάντης στη συνολική αντιεμετική δράση δεν έχει πλήρως χαρακτηρισθεί, αλλά δεν μπορεί να αποκλεισθεί μία παροδική συμβολή κατά την φάση έναρξης.
The contribution of fosaprepitant to the overall antiemetic effect has not fully been characterized, but a transient contribution during the initial phase cannot be ruled out.
Σε δύο τυχαιοποιημένες, διπλά- τυφλές μελέτες που συμπεριέλαβαν συνολικά 1. 094 ασθενείς, που έλαβαν χημειοθεραπεία η οποία συμπεριελάμβανε σισπλατίνη ≥70 mg/ m2, η απρεπιτάντη σε συνδυασμό με ένα σχήμα ονδανσετρόνης/ δεξαμεθαζόνης (βλέπε παράγραφο 4. 2) συγκρίθηκε με ένα καθιερωμένο σχήμα (εικονικό φάρμακο και ονδανσετρόνη 32 mg που χορηγήθηκαν ενδοφλεβίως την ημέρα 1 και δεξαμεθαζόνη 20 mg που χορηγήθηκε από το στόμα την ημέρα 1 και 8 mg που χορηγήθηκαν από το στόμα δύο φορές την ημέρα κατά τις ημέρες 2 έως 4).
In 2 randomised, double-blind studies encompassing a total of 1,094 patients receiving chemotherapy that included cisplatin ≥ 70 mg/ m2, aprepitant in combination with an ondansetron/ dexamethasone regimen (see section 4.2) was compared with a standard regimen (placebo plus ondansetron 32 mg intravenously administered on Day 1 plus dexamethasone 20 mg orally on Day 1 and 8 mg orally twice daily on Days 2 to 4).
Η αποτελεσματικότητα βασίσθηκε στην αξιολόγηση της ακόλουθης συνδυασμένης μέτρησης: πλήρης ανταπόκριση (ορίζεται ως απουσία εμέτου και μη χρήση της θεραπείας διάσωσης) κυρίως κατά τη διάρκεια του Κύκλου 1.
Efficacy was based on evaluation of the following composite measure: complete response (defined as no emetic episodes and no use of rescue therapy) primarily during Cycle 1.
Μία περίληψη των βασικών αποτελεσμάτων της μελέτης από την συνδυασμένη ανάλυση, παρατίθεται στον Πίνακα 1.
10 A summary of the key study results from the combined analysis is shown in Table 1.
13 Πίνακας 1 Ποσοστό ασθενών που λαμβάνουν Ισχυρή Εμετογόνο Χημειοθεραπεία που ανταποκρίθηκαν ανά ομάδα θεραπείας και φάσης - Κύκλος 1
Table 1 Percent of Patients Receiving Highly Emetogenic Chemotherapy Responding by Treatment Group and Phase — Cycle 1
Απρεπιτάντη (N= 521) †
521 )†%
(N= 524) †
(N= 524 )†%%
ΑTOMIKEΣ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ Απουσία εμέτου (απουσία συμβαμάτων εμέτου ανεξάρτητα από τη χρήση θεραπείας διάσωσης)
INDIVIDUAL MEASURES No Emesis (no emetic episodes regardless of use of rescue therapy)
Συνολική (0- 120 ώρες) 25- 120 ώρες
Overall (0-120 hours) 25-120 hours
Ένας ασθενής με την Καθιερωμένη Θεραπεία μόνο είχε στοιχεία στην καθυστερημένη φάση και αποκλείσθηκε από τις αναλύσεις συνολικής και οξείας φάσης.
* The confidence intervals were calculated with no adjustment for gender and concomitant chemotherapy, which were included in the primary analysis of odds ratios and logistic models. † One patient in the Aprepitant Regimen only had data in the acute phase and was excluded from the overall and delayed phase analyses; one patient in the Standard Regimen only had data in the delayed phase and was excluded from the overall and acute phase analyses.
14 Ο υπολογισμένος χρόνος ως το πρώτο σύμβαμα εμέτου στην συνδυασμένη ανάλυση απεικονίζεται στο διάγραμμα Kaplan- Meier στην Εικόνα 1.
The estimated time to first emesis in the combined analysis is depicted by the Kaplan-Meier plot in Figure 1.
Εικόνα 1 Ποσοστό ασθενών που λαμβάνουν Ισχυρή Εμετογόνο Χημειοθεραπεία που παραμένουν χωρίς έμετο καθ ’ όλη τη διάρκεια— Κύκλος 1
Figure 1 Percent of Patients Receiving Highly Emetogenic Chemotherapy Who Remain Emesis Free Over Time – Cycle 1
___ Δοσολογικό σχήμα απρεπιτάντης (Ν=520) …...
Percent of Patients
90%
100% 90%
15 Στατιστικά σημαντικές διαφορές στην αποτελεσματικότητα έχουν επίσης παρατηρηθεί σε κάθε μία από τις 2 μεμονωμένες μελέτες.
Statistically significant differences in efficacy were also observed in each of the 2 individual studies.
Στις 2 ίδιες κλινικές μελέτες, 851 ασθενείς συνέχισαν στην επέκταση των Πολλαπλών- Κύκλων για έως 5 επιπλέον κύκλους χημειοθεραπείας.
11 In the same 2 clinical studies, 851 patients continued into the Multiple-Cycle extension for up to 5 additional cycles of chemotherapy.
Η αποτελεσματικότητα του δοσολογικού σχήματος απρεπιτάντης διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια όλων των κύκλων.
The efficacy of the aprepitant regimen was maintained during all cycles.
Σε μία τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή μελέτη σε συνολικά 866 ασθενείς (864 γυναίκες, 2 άνδρες) που λαμβάνουν χημειοθεραπεία, που περιελάμβανε κυκλοφωσφαμίδη 750- 1500 mg/ m2, ή κυκλοφωσφαμίδη 500- 1500 mg/ m2 και δοξορουβικίνη (≤60 mg/ m2) ή επιρουβικίνη (≤100 mg/ m2), η απρεπιτάντη σε συνδυασμό με ένα δοσολογικό σχήμα ονδανσετρόνης / δεξαμεθαζόνης (βλέπε παράγραφο 4. 2) είχε συγκριθεί με την καθιερωμένη θεραπεία (εικονικό φάρμακο με ονδανσετρόνη 8 mg χορηγούμενη από το στόμα (δύο φορές κατά την ημέρα 1 και κάθε 12 ώρες κατά τις ημέρες 2 και 3) μαζί με δεξαμεθαζόνη 20 mg χορηγούμενη από το στόμα κατά την ημέρα 1).
In a randomised, double-blind study in a total of 866 patients (864 females, 2 males) receiving chemotherapy that included cyclophosphamide 750-1500 mg/ m2; or cyclophosphamide 500-1500 mg/ m2 and doxorubicin (≤ 60 mg/ m2) or epirubicin (≤ 100 mg/ m2), aprepitant in combination with an ondansetron/ dexamethasone regimen (see section 4.2) was compared with standard therapy (placebo plus ondansetron 8 mg orally (twice on Day 1, and every 12 hours on Days 2 and 3) plus dexamethasone 20 mg orally on Day 1).
Η αποτελεσματικότητα βασίσθηκε στην αξιολόγηση της συνδυασμένης μέτρησης: απόλυτη ανταπόκριση (που προσδιορίζεται ως απουσία εμετικών επεισοδίων και μη χρήση της θεραπείας διάσωσης) κυρίως κατά τη διάρκεια του Κύκλου 1.
Efficacy was based on evaluation of the composite measure: complete response (defined as no emetic episodes and no use of rescue therapy) primarily during Cycle 1.
Μία περίληψη των κύριων αποτελεσμάτων της μελέτης παρατίθενται στον Πίνακα 2.
A summary of the key study results is shown in Table 2.
Απρεπιτάντη (N= 433) †
433 )†%
ΑTOMIKEΣ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ Απουσία εμέτου (απουσία εμετικών επεισοδίων ανεξάρτητα από τη χρήση θεραπείας διάσωσης)
INDIVIDUAL MEASURES No Emesis (no emetic episodes regardless of use of rescue therapy)
16 * Τα διαστήματα εμπιστοσύνης υπολογίσθηκαν χωρίς να γίνει αναπροσαρμογή για την κατηγορία ηλικίας (< 55 ετών, ≥55 ετών) και ερευνητικής ομάδας, η οποία είχε συμπεριληφθεί στην κύρια ανάλυση των διαγώνιων πηλίκων και λογιστικών μοντέλων. † Ένας ασθενής με το Θεραπευτικό Σχήμα με Απρεπιτάντη μόνο είχε στοιχεία κατά την οξεία φάση και αποκλείσθηκε από τις αναλύσεις συνολικής και καθυστερημένης φάσης.
* The confidence intervals were calculated with no adjustment for age category (< 55 years, ≥ 55 years) and investigator group, which were included in the primary analysis of odds ratios and logistic models. † One patient in the Aprepitant Regimen only had data in the acute phase and was excluded from the overall and delayed phase analyses.
Ο υπολογισμένος χρόνος ως το πρώτο σύμβαμα εμέτου στη μελέτη απεικονίζεται στο διάγραμμα Kaplan- Meier στην Εικόνα 2.
12 The estimated time to first emesis in the study is depicted by the Kaplan-Meier plot in Figure 2.
Καθιερωμένη θεραπεία (Ν= 424)
Figure 2 Percent of Patients Receiving Moderately Emetogenic Chemotherapy Who Remain Emesis Free Over Time – Cycle 1
Στην ίδια κλινική μελέτη, 744 ασθενείς συνέχισαν με επέκταση Πολλαπλών- Κύκλων για έως και 3 επιπλέον κύκλους χημειοθεραπείας.
In the same clinical study, 744 patients continued into the Multiple-Cycle extension for up to 3 additional cycles of chemotherapy.
Η αποτελεσματικότητα του σχήματος της απρεπιτάντης διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια όλων των κύκλων.
The efficacy of the aprepitant regimen was maintained during all cycles.
Οι συγκεντρώσεις της φοσαπρεπιτάντης στο πλάσμα είναι κάτω από τα ανιχνεύσιμα επίπεδα εντός 30 λεπτών από την ολοκλήρωση της έγχυσης.
Plasma concentrations of fosaprepitant are below quantifiable levels within 30 minutes of the completion of infusion.
Η απρεπιτάντη μετά τη χορήγηση της φοσαπρεπιτάντης Η AUC της απρεπιτάντης μετά από 115 mg φοσαπρεπιτάντης ήταν ισοδύναμη με την AUC των 125 mg απρεπιτάντης χορηγούμενης από το στόμα, ενώ η Cmax ήταν 2, 5 φορές μεγαλύτερη.
Aprepitant after fosaprepitant administration The AUC of aprepitant following 115 mg of fosaprepitant was equivalent to the AUC of 125 mg of oral aprepitant, while Cmax was 2.5-fold higher.
Μετά τη χορήγηση ενδοφλεβίως μίας εφάπαξ δόσης φοσαπρεπιτάντης που χορηγήθηκε ως έγχυση που διήρκεσε 15 λεπτά σε υγιείς εθελοντές, η μέση AUC 0- 24hr της απρεπιτάντης ήταν
Following a single intravenous dose of fosaprepitant administered as a 15-minute infusion to healthy volunteers the mean AUC0-24hr of aprepitant was 19.8 μ g• hr/ ml and the mean maximal aprepitant concentration was 3.26 μ g/ ml.
Οι μέσες συγκεντρώσεις της απρεπιτάντης στο πλάσμα 4 ώρες μετά τη χορήγηση (συμπεριλαμβανομένης της συγκέντρωσης 24 ώρες μετά τη χορήγηση) ήταν παρόμοιες μεταξύ της δόσης των 125 mg της από του στόματος χορηγούμενης απρεπιτάντης και της δόσης των 115 mg της ενδοφλεβίως χορηγούμενης φοσαπρεπιτάντης.
The mean aprepitant plasma concentrations from 4 hours after dosing (including the concentration at 24 hours postdose) were similar between the 125 mg oral aprepitant dose and the 115 mg intravenous fosaprepitant dose.
Κατανομή Η απρεπιτάντη δεσμεύεται ισχυρά με τις πρωτεΐνες, κατά μέσο όρο 97%.
Distribution Aprepitant is highly protein bound, with a mean of 97%.
Ο γεωμετρικός μέσος φαινόμενος όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση (Vdss) είναι περίπου 66 l στους ανθρώπους.
The geometric mean apparent volume of distribution at steady state (Vdss) is approximately 66 l in humans.
Μεταβολισμός Η φοσαπρεπιτάντη μετετράπη ταχέως σε απρεπιτάντη σε επωάσεις in vitro με ηπατικά παρασκευάσματα από άνθρωπο.
Metabolism Fosaprepitant was rapidly converted to aprepitant in in vitro incubations with liver preparations from humans.
Επιπλέον, η φοσαπρεπιτάντη μετατρέπεται ταχέως και σχεδόν εξ΄ολοκλήρου σε απρεπιτάντη σε S9 παρασκευάσματα από άλλους ανθρώπινους ιστούς, συμπεριλαμβανομένου του νεφρού, πνεύμονος και του εντέρου.
Furthermore, fosaprepitant underwent rapid and nearly complete conversion to aprepitant in S9 preparations from other human tissues including kidney, lung and ileum.
Στους ανθρώπους, η φοσαπρεπιτάντη χορηγούμενη ενδοφλεβίως μετετράπη ταχέως σε απρεπιτάντη εντός 30 λεπτών μετά το τέλος της έγχυσης.
In humans, fosaprepitant administered intravenously was rapidly converted to aprepitant within 30 minutes following the end of infusion.
Η απρεπιτάντη υφίσταται εκτενή μεταβολισμό.
13 Aprepitant undergoes extensive metabolism.
Σε υγιείς νέους ενήλικες, η απρεπιτάντη ευθύνεται για την ραδιενέργεια στο πλάσμα περίπου κατά 19% κατά τη διάρκεια 72 ωρών κατόπιν μίας εφάπαξ ενδοφλέβιας δόσης 100 mg πρόδρομης ουσίας [14C] - απρεπιτάντης, δεικνύοντας μία ουσιαστική παρουσία μεταβολιτών στο πλάσμα.
In healthy young adults, aprepitant accounts for approximately 19% of the radioactivity in plasma over 72 hours following a single intravenous administration 100 mg dose of [14C]-aprepitant prodrug, indicating a substantial presence of metabolites in the plasma.
Ο μεταβολισμός της απρεπιτάντης συμβαίνει κατά κύριο λόγο μέσω οξείδωσης στον μορφολινο- δακτύλιο και τις πλευρικές του αλυσίδες και οι τελικοί μεταβολίτες ήταν ασθενώς μόνο ενεργοί.
The metabolism of aprepitant occurs largely via oxidation at the morpholine ring and its side chains and the resultant metabolites were only weakly active.
Μελέτες in vitro που χρησιμοποιούν ανθρώπινα ηπατικά μικροσωμάτια δεικνύουν ότι η απρεπιτάντη μεταβολίζεται πρωταρχικά από το σύστημα CYP3A4 και δυνητικά με ελάχιστη συμμετοχή από το CYP1A2 και το CYP2C19.
In vitro studies using human liver microsomes indicate that aprepitant is metabolised primarily by CYP3A4 and potentially with minor contribution by CYP1A2 and CYP2C19.
Όλοι οι μεταβολίτες που παρατηρήθηκαν στα ούρα, στα κόπρανα και στο πλάσμα μετά από τη χορήγηση μίας ενδοφλέβιας δόσης των 100 mg [14C] - φοσαπρεπιτάντης παρατηρήθηκαν επίσης μετά από μία από του στόματος χορηγούμενη δόση [14C] - απρεπιτάντης.
All metabolites observed in urine, faeces and plasma following an intravenous 100 mg [14C]-fosaprepitant dose were also observed following an oral dose of [14C]-aprepitant.
Με την μετατροπή των 115 mg της φοσαπρεπιτάντης σε απρεπιτάντη, απελευθερώνονται 18, 3 mg φωσφορικής ένωσης από την φοσαπρεπιτάντη.
Upon conversion of 115 mg of fosaprepitant to aprepitant, 18.3 mg of phosphate is liberated from fosaprepitant.
Κατόπιν χορήγησης μίας εφάπαξ ενδοφλέβιας δόσης 100- mg [14C] - φοσαπρεπιτάντης σε υγιή άτομα, το 57% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα και το 45% στα κόπρανα.
Following a single intravenously administered 100 mg dose of [14C]- fosaprepitant to healthy subjects, 57% of the radioactivity was recovered in urine and 45% in faeces.
Η φαρμοκοκινητική της απρεπιτάντης είναι μη- γραμμική στο κλινικό δοσολογικό εύρος.
The pharmacokinetics of aprepitant is non-linear across the clinical dose range.
Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής της απρεπιτάντης μετά από του στόματος χορήγηση κυμαίνεται περίπου από 9 ως 13 ώρες.
The terminal half-life of aprepitant after oral administration ranged from approximately 9 to 13 hours.
Φαρμοκοκινητική σε ειδικούς πληθυσμούς Η φαρμοκοκινητική της φοσαπρεπιτάντης δεν έχει αξιολογηθεί σε ειδικούς πληθυσμούς.
Pharmacokinetics in special populations Fosaprepitant pharmacokinetics has not been evaluated in special populations.
Δεν αναμένονται κλινικά σχετιζόμενες διαφορές στην φαρμοκοκινητική της απρεπιτάντης λόγω ηλικίας και φύλου.
No clinically relevant differences in aprepitant pharmacokinetics is expected due to age and gender.
18 Παιδιατρικοί ασθενείς:
Fosaprepitant has not been evaluated in patients below 18 years of age.
Η φοσαπρεπιτάντη μεταβολίζεται σε διαφόρους εξωηπατικούς ιστούς, Επομένως, η ηπατική ανεπάρκεια δεν αναμένεται να επηρεάσει την μετατροπή της φοσαπρεπιτάντης σε απρεπιτάντη.
Fosaprepitant is metabolized in various extrahepatic tissues; therefore hepatic insufficiency is not expected to alter the conversion of fosaprepitant to aprepitant.
Η ήπια ηπατική ανεπάρκεια (Child- Pugh score 5 ως 6) δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της απρεπιτάντης σε κλινικά σημαντικό βαθμό.
Mild hepatic insufficiency (Child-Pugh score 5 to 6) does not affect the pharmacokinetics of aprepitant to a clinically relevant extent.
Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς με ήπια ηπατική ανεπάρκεια.
No dose adjustment is necessary for patients with mild hepatic insufficiency.
Συμπεράσματα σχετικά με την επίδραση μέτριας ηπατικής ανεπάρκειας (Child- Pugh score 7 ως 8) στη φαρμακοκινητική της απρεπιτάντης δεν μπορούν να συναχθούν από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Conclusions regarding the influence of moderate hepatic insufficiency (Child-Pugh score 7 to 8) on aprepitant pharmacokinetics cannot be drawn from available data.
Δεν υπάρχουν κλινικά στοιχεία ή στοιχεία φαρμακοκινητικής σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (Child- Pugh score > 9).
There are no clinical or pharmacokinetic data in patients with severe hepatic insufficiency (Child-Pugh score > 9).
Μία εφάπαξ δόση 240 mg απρεπιτάντης από του στόματος είχε χορηγηθεί σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (CrCl < 30 ml/ min) και σε ασθενείς με νεφροπάθεια τελικού σταδίου (ESRD) όπου απαιτείται αιμοδιύλιση.
A single 240 mg dose of oral aprepitant was administered to patients with severe renal insufficiency (CrCl < 30 ml/ min) and to patients with end stage renal disease (ESRD) requiring haemodialysis.
Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, η AUC0- ∝της ολικής απρεπιτάντης (μη δεσμευμένης και δεσμευμένης με πρωτεΐνη) μειώθηκε κατά 21% και η Cmax μειώθηκε κατά 32%, σε σύγκριση με υγιή άτομα.
In patients with severe renal insufficiency, the AUC0-∞ of total aprepitant (unbound and protein bound) decreased by 21% and Cmax decreased by 32%, relative to healthy subjects.
Σε ασθενείς με ESRD που κάνουν αιμοδιύλιση, η AUC0- ∝της ολικής απρεπιτάντης μειώθηκε κατά 42% και η Cmax μειώθηκε κατά 32%.
In patients with ESRD undergoing haemodialysis, the AUC0-∞ of total aprepitant decreased by 42% and Cmax decreased by 32%.
Η αιμοδιύλιση που διεξήχθη 4 ή 48 ώρες μετά τη χορήγηση δεν είχε σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της απρεπιτάντης.
Due to modest decreases in protein binding of aprepitant in patients with renal disease, the AUC of pharmacologically active unbound aprepitant was not significantly affected in patients with renal insufficiency compared with healthy subjects.
Δεν είναι αναγκαία η προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια ή σε ασθενείς με ESRD που κάνουν αιμοδιύλιση.
No dose adjustment is necessary for patients with renal insufficiency or for patients with ESRD undergoing haemodialysis.
Συσχετισμός μεταξύ συγκέντρωσης και δράσης Η φοσαπρεπιτάντη είναι πρόδρομος ουσία της απρεπιτάντης.
Relationship between concentration and effect Fosaprepitant is a prodrug of aprepitant.
Μελέτες PET, όπου χρησιμοποιήθηκε ένας εξαιρετικά εξειδικευμένος ανιχνευτής υποδοχέων - ΝΚ1, σε υγιείς νέους άνδρες μετά τη χορήγηση από του στόματος απρεπιτάντης, έδειξαν ότι η απρεπιτάντη εισέρχεται στον εγκέφαλο και δεσμεύει τους υποδοχείς ΝΚ1 κατά τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση και την συγκέντρωση στο πλάσμα.
PET imaging studies, using a highly specific NK1-receptor tracer, in healthy young men after administration of oral aprepitant have shown that aprepitant penetrates into the brain and occupies NK1 receptors in a dose-and plasma-concentration-dependent manner.
Οι συγκεντρώσεις της απρεπιτάντης στο πλάσμα που ελήφθησαν με το δοσολογικό σχήμα των 3- ημερών με από του στόματος χορηγούμενη απρεπιτάντη, είχαν προβλεφθεί να παρέχουν μεγαλύτερη από 95% κατάληψη των υποδοχέων ΝΚ1 του εγκεφάλου.
Aprepitant plasma concentrations achieved with the 3-day regimen of oral aprepitant are predicted to provide greater than 95% occupancy of brain NK1 receptors.
Η συσχέτιση μεταξύ της συγκέντρωσης και της δράσης δεν έχει αξιολογηθεί μετά τη χορήγηση φοσαπρεπιτάντης.
The relationship between concentration and effect has not been evaluated after administration of fosaprepitant.
5. 3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια
14 5.3 Pre-clinical safety data
Σε ζώα που χρησιμοποιούνται στο εργαστήριο, η φοσαπρεπιτάντη σε μη εμπορικές μορφές προκάλεσε αγγειακή τοξικότητα και αιμόλυση σε συγκεντρώσεις κάτω από
Pre-clinical data obtained with intravenous administration of fosaprepitant and oral administration of aprepitant reveal no special hazard for humans based on conventional studies of single and repeated dose toxicity, genotoxicity (including in vitro tests), and toxicity to reproduction.