natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε ασθενείς µε ήπια έως µέτρια ηπατική ανεπάρκεια η δοσολογία δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το Kinzalkomb 40 mg/ 12, 5 mg, µία φορά την ηµέρα.
In patients with mild to moderate hepatic impairment the posology should not exceed Kinzalkomb 40 mg/ 12.5 mg once daily.
Το Kinzalkomb δεν ενδείκνυται σε ασθενείς µε βαριά ηπατική ανεπάρκεια.
Kinzalkomb is not indicated in patients with severe hepatic impairment.
Οι θειαζίδες θα πρέπει να χρησιµοποιούνται µε προσοχή σε ασθενείς µε διαταραγµένη ηπατική λειτουργία (βλ. παράγραφο 4. 4).
Thiazides should be used with caution in patients with impaired hepatic function (see section 4.4).
Ηλικιωµένοι ασθενείς: ∆εν απαιτείται προσαρµογή της δόσης.
No dosage adjustment is necessary.
Το Kinzalkomb δεν συνιστάται για χρήση σε παιδιά κάτω των 18 ετών λόγω έλλειψης στοιχείων για την ασφάλεια και την αποτελεσµατικότητα.
Kinzalkomb is not recommended for use in children below 18 years due to a lack of data on safety and efficacy.
2 4. 3 Αντενδείξεις
• Hypersensitivity to any of the active substances or to any of the excipients (see section 6.1).
• Υπερευαισθησία στις δραστικές ουσίες ή σε κάποιο από τα έκδοχα (βλ. παράγραφο 6. 1) • Υπερευαισθησία σε άλλες ουσίες παράγωγα σουλφοναµιδών (εφόσον η υδροχλωροθειαζίδη είναι φαρµακευτικό προϊόν παράγωγο σουλφοναµίδης). • ∆εύτερο και τρίτο τρίµηνο της κυήσεως και γαλουχίας (βλ. παραγράφους 4. 4 και 4. 6). • Χολόσταση και αποφρακτικές παθήσεις των χοληφόρων • Σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια • Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/ min) • Εµµένουσα υποκαλιαιµία, υπερασβεσταιµία.
2 • Hypersensitivity to other sulphonamide-derived substances (since hydrochlorothiazide is a sulphonamide-derived medicinal product). • Second and third trimester of pregnancy and lactation (see sections 4.4 and 4.6). • Cholestasis and biliary obstructive disorders. • Severe hepatic impairment. • Severe renal impairment (creatinine clearance < 30 ml/ min). • Refractory hypokalaemia, hypercalcaemia.
Κύηση Οι ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ δε θα πρέπει να δίδονται κατά τη διάρκεια της εγκυµοσύνης.
Pregnancy Angiotensin II receptor antagonists should not be initiated during pregnancy.
Εκτός και αν η συνέχιση της αγωγής µε ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ θεωρείται απαραίτητη, ασθενείς που προγραµµατίζουν εγκυµοσύνη θα πρέπει να αλλάζουν σε εναλλακτικές αντι- υπερτασικές αγωγές οι οποίες έχουν αποδεδειγµένο προφίλ ασφαλείας για χρήση κατά τη διάρκεια της κύησης.
Unless continued angiotensin II receptor antagonist therapy is considered essential, patients planning pregnancy should be changed to alternative anti-hypertensive treatments which have an established safety profile for use in pregnancy.
Όταν διαγνωστεί εγκυµοσύνη, η αγωγή µε ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ θα πρέπει να διακόπτεται αµέσως, και εάν θεωρείται απαραίτητο θα πρέπει να αρχίσει εναλλακτική αγωγή (Βλ. παραγράφους 4. 3 και 4. 6).
When pregnancy is diagnosed, treatment with angiotensin II receptor antagonists should be stopped immediately, and, if appropriate, alternative therapy should be started (see sections 4.3 and 4.6).
Το Kinzalkomb δε θα πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς µε χολόσταση, αποφρακτικές παθήσεις των χοληφόρων ή σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλ. παράγραφο 4. 3), εφόσον το telmisartan απεκκρίνεται κυρίως από τη χολή.
Kinzalkomb should not be given to patients with cholestasis, biliary obstructive disorders or severe hepatic insufficiency (see section 4.3) since telmisartan is mostly eliminated with the bile.
Επιπροσθέτως, το Kinzalkomb θα πρέπει να χορηγείται µε προσοχή σε ασθενείς µε διαταραγµένη ηπατική λειτουργία ή εξελισσόµενη ηπατική νόσο, καθώς µικρές αλλαγές στο ισοζύγιο υγρών και ηλεκτρολυτών µπορεί να προκαλέσουν ηπατικό κώµα. ∆εν υπάρχει κλινική εµπειρία µε το Kinzalkomb σε ασθενείς µε ηπατική ανεπάρκεια.
There is no clinical experience with Kinzalkomb in patients with hepatic impairment.
Νεφροαγγειακή υπέρταση:
Renovascular hypertension:
Υπάρχει αυξηµένος κίνδυνος σοβαρής υπότασης και νεφρικής ανεπάρκειας σε ασθενείς µε αµφοτερόπλευρη στένωση της νεφρικής αρτηρίας ή στένωση της αρτηρίας µε µονήρη λειτουργικό νεφρό όταν αυτοί υποβάλλονται σε θεραπεία µε φάρµακα που επηρεάζουν το σύστηµα ρενίνης - αγγειοτενσίνης - αλδοστερόνης.
There is an increased risk of severe hypotension and renal insufficiency when patients with bilateral renal artery stenosis or stenosis of the artery to a single functioning kidney are treated with medicinal products that affect the renin-angiotensin-aldosterone system.
Νεφρική ανεπάρκεια και µεταµόσχευση νεφρού:
Renal impairment and kidney transplantation:
Το Kinzalkomb δε θα πρέπει να χρησιµοποιείται σε ασθενείς µε σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/ min) (βλ. παράγραφο 4. 3). ∆εν υπάρχει εµπειρία σχετικά µε χορήγηση του Kinzalkomb σε ασθενείς που υποβλήθηκαν πρόσφατα σε µεταµόσχευση νεφρού.
Kinzalkomb should not be used in patients with severe renal impairment (creatinine clearance < 30 ml/ min) (see section 4.3).
Η εµπειρία µε το Kinzalkomb είναι περιορισµένη σε ασθενείς µε ήπια έως µέτρια νεφρική ανεπάρκεια, ως εκ τούτου, συστήνεται ο περιοδικός έλεγχος των επιπέδων καλίου, κρεατινίνης και ουρικού οξέος.
Experience with Kinzalkomb is modest in the patients with mild to moderate renal impairment, therefore periodic monitoring of potassium, creatinine and uric acid serum levels is recommended.
Αζωθαιµία σχετιζόµενη µε θειαζιδικά διουρητικά µπορεί να εµφανιστεί σε ασθενείς µε ελαττωµένη νεφρική λειτουργία.
Thiazide diuretic- associated azotaemia may occur in patients with impaired renal function.
Ενδοαγγειακή υποογκαιµία:
Intravascular hypovolaemia:
Συµπτωµατική υπόταση, ιδιαίτερα µετά την πρώτη δόση, µπορεί να εµφανιστεί σε ασθενείς µε υποογκαιµία και/ ή νατριοπενία, που οφείλεται σε έντονη διουρητική θεραπεία, διαιτητικό περιορισµό του άλατος, διάρροια ή έµετο.
Symptomatic hypotension, especially after the first dose, may occur in patients who are volume and/ or sodium depleted by vigorous diuretic therapy, dietary salt restriction, diarrhoea or vomiting.
Άλλες καταστάσεις µε διέγερση του συστήµατος ρενίνης - αγγειοτενσίνης - αλδοστερόνης:
Other conditions with stimulation of the renin-angiotensin-aldosterone system:
Σε ασθενείς που ο αγγειακός τόνος και η νεφρική λειτουργία εξαρτώνται κυρίως από τη δραστηριότητα του συστήµατος ρενίνης - αγγειοτενσίνης - αλδοστερόνης (όπως ασθενείς µε βαριά συµφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή υποκειµενική νεφρική νόσο, συµπεριλαµβανόµενης της στένωσης της νεφρικής αρτηρίας), θεραπεία µε φάρµακα που επηρεάζουν αυτό το σύστηµα έχει συσχετισθεί µε οξεία υπόταση, υπεραζωθαιµία, ολιγουρία, ή σπάνια µε οξεία νεφρική ανεπάρκεια (βλ. παράγραφο 4. 8).
In patients whose vascular tone and renal function depend predominantly on the activity of the renin-angiotensin- aldosterone system (e. g. patients with severe congestive heart failure or underlying renal disease, including renal artery stenosis), treatment with medicinal products that affect this system has been associated with acute hypotension, hyperazotaemia, oliguria, or rarely acute renal failure (see section 4.8).
3 Πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισµός:
Primary aldosteronism:
Οι ασθενείς µε πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισµό γενικά δεν ανταποκρίνονται σε αντιυπερτασικά φάρµακα που δρουν µέσω αναστολής του συστήµατος ρενίνης - αγγειοτενσίνης.
Patients with primary aldosteronism generally will not respond to antihypertensive medicinal products acting through inhibition of the renin-angiotensin system.
Ως εκ τούτου η χρήση του Kinzalkomb δεν συνιστάται.
Therefore, the use of Kinzalkomb is not recommended.
Αορτική και µιτροειδής βαλβιδική στένωση, υπερτροφική αποφρακτική καρδιοµυοπάθεια:
Aortic and mitral valve stenosis, obstructive hypertrophic cardiomyopathy:
Μεταβολικές και ενδοκρινικές επιδράσεις:
3 Metabolic and endocrine effects:
Η θεραπεία µε θειαζιδικά διουρητικά µπορεί να επηρεάσει την ανοχή γλυκόζης.
Thiazide therapy may impair glucose tolerance.
Σε διαβητικούς ασθενείς µπορεί να απαιτηθεί αναπροσαρµογή των δόσεων της ινσουλίνης ή των από του στόµατος χορηγούµενων αντιδιαβητικών παραγόντων.
In diabetic patients dosage adjustments of insulin or oral hypoglycaemic agents may be required.
Μια αύξηση των επιπέδων χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων έχει συσχετισθεί µε τη θεραπεία µε θειαζιδικά διουρητικά.
An increase in cholesterol and triglyceride levels has been associated with thiazide diuretic therapy; however, at the 12.5 mg dose contained in Kinzalkomb, minimal or no effects were reported.
Εν τούτοις, στη δόση των 12, 5 mg που περιέχεται στο Kinzalkomb έχουν αναφερθεί ελάχιστες ή καθόλου επιδράσεις. Υπερουριχαιµία ή συµπτωµατική ουρική αρθρίτιδα µπορεί να προκληθεί σε ορισµένους ασθενείς που λαµβάνουν θεραπεία µε θειαζιδικά διουρητικά.
Hyperuricaemia may occur or frank gout may be precipitated in some patients receiving thiazide therapy.
Ηλεκτρολυτικές διαταραχές:
Electrolyte imbalance:
Προειδοποιητικά σηµεία διαταραχών ύδατος ή ηλεκτρολυτών είναι ξηροστοµία, δίψα, εξασθένηση, λήθαργος, υπνηλία, ευερεθιστότητα, µυαλγίες ή κράµπες, µυϊκή αδυναµία, υπόταση, ολιγουρία, ταχυκαρδία και γαστρεντερικές διαταραχές όπως ναυτία ή έµετος (βλ. παράγραφο 4. 8).
Warning signs of fluid or electrolyte imbalance are dryness of mouth, thirst, asthenia, lethargy, drowsiness, restlessness, muscle pain or cramps, muscular fatigue, hypotension, oliguria, tachycardia, and gastrointestinal disturbances such as nausea or vomiting (see section 4.8).
- Υποκαλιαιµία
- Hypokalaemia
Ο κίνδυνος υποκαλιαιµίας είναι µεγαλύτερος σε ασθενείς µε κίρρωση ήπατος, σε ασθενείς που βρίσκονται σε φάση έντονης διούρησης, σε ασθενείς µε ανεπαρκή από του στόµατος πρόσληψη ηλεκτρολυτών και σε ασθενείς που λαµβάνουν ταυτόχρονη θεραπεία µε κορτικοστεροειδή ή Αδρενοκορτικοτρόπο ορµόνη (ACTH) (βλ. παράγραφο 4. 5).
The risk of hypokalaemia is greater in patients with cirrhosis of liver, in patients experiencing brisk diuresis, in patients who are receiving inadequate oral intake of electrolytes and in patients receiving concomitant therapy with corticosteroids or Adrenocorticotropic hormone (ACTH) (see section 4.5).
- Υπερκαλιαιµία
- Hyperkalaemia
Αντιστρόφως, υπερκαλιαιµία µπορεί να εµφανιστεί λόγω του ανταγωνισµού των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ (ΑΤ1) από το συστατικό telmisartan του Kinzalkomb.
Conversely, due to the antagonism of the angiotensin II (AT1) receptors by the telmisartan component of Kinzalkomb, hyperkalaemia might occur.
Αν και κλινικά σηµαντική υπερκαλιαιµία δεν έχει στοιχειοθετηθεί µε το Kinzalkomb, παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη υπερκαλιαιµίας περιλαµβάνουν τη νεφρική ανεπάρκεια και/ ή καρδιακή ανεπάρκεια και το σακχαρώδη διαβήτη.
Although clinically significant hyperkalaemia has not been documented with Kinzalkomb, risk factors for the development of hyperkalaemia include renal insufficiency and/ or heart failure, and diabetes mellitus.
Καλιοσυντηρητικά διουρητικά, συµπληρώµατα καλίου ή υποκατάστατα άλατος που περιέχουν κάλιο, θα πρέπει να συγχορηγούνται µε προσοχή µε Kinzalkomb (βλ. παράγραφο 4. 5).
Potassium-sparing diuretics, potassium supplements or potassium-containing salt substitutes should be co-administered cautiously with Kinzalkomb (see section 4.5).
- Υπονατριαιµία και υποχλωραιµική αλκάλωση
- Hyponatraemia and hypochloraemic alkalosis
∆εν υπάρχουν ενδείξεις ότι το Kinzalkomb θα µείωνε ή θα εµπόδιζε την ανάπτυξη υπονατριαιµίας, που οφείλεται σε διουρητικά.
There is no evidence that Kinzalkomb would reduce or prevent diuretic-induced hyponatraemia.
- Υπερασβεσταιµία
- Hypercalcaemia
Έντονη υπερασβεσταιµία µπορεί να είναι ένδειξη λανθάνοντος υπερπαραθυρεοειδισµού.
Thiazides may decrease urinary calcium excretion and cause an intermittent and slight elevation of serum calcium in the absence of known disorders of calcium metabolism.
- Υποµαγνησιαιµία
- Hypomagnesaemia
Οι θειαζίδες έχει δειχθεί ότι αυξάνουν τη νεφρική απέκκριση µαγνησίου, το οποίο µπορεί να έχει ως 4 αποτέλεσµα υποµαγνησιαιµία (βλ. παράγραφο 4. 5).
Thiazides have been shown to increase the urinary excretion of magnesium, which may result in hypomagnesaemia (see section 4.5).
Σορβιτόλη και Μονοϋδρική Λακτόζη:
Sorbitol and Lactose Monohydrate:
Αυτό το φαρµακευτικό προϊόν περιέχει µονοϋδρική λακτόζη και σορβιτόλη.
This medicinal product contains lactose monohydrate and sorbitol.
Οι ασθενείς µε σπάνια προβλήµατα κληρονοµικής δυσανεξίας στη φρουκτόζη και / ή σπάνια προβλήµατα κληρονοµικής δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια Lapp λακτάσης ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης – γαλακτόζης δεν θα πρέπει να λαµβάνουν αυτό το φάρµακο.
Patients with rare hereditary problems of fructose intolerance and/ or with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicine.
Εθνικές διαφορές:
Ethnic differences:
Όπως και µε όλους τους άλλους ανταγωνιστές του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης ΙΙ το telmisartan φαίνεται να είναι λιγότερο αποτελεσµατικό στην ελάττωση της αρτηριακής πίεσης σε ανθρώπους της µαύρης φυλής από ότι σε µη µαύρους, πιθανώς λόγω της µεγαλύτερης συχνότητας των καταστάσεων χαµηλής ρενίνηςστον υπερτασικό πληθυσµό µαύρων.
As with all other angiotensin II receptor antagonists, telmisartan is apparently less effective in lowering blood pressure in black patients than in non blacks, possibly because of higher prevalence of low renin states in the black hypertensive population.
Άλλα:
4 Other:
Έξαρση ή ενεργοποίηση συστηµατικού ερυθηµατώδους λύκου έχει αναφερθεί µε τη χρήση θειαζιδικών διουρητικών.
Exacerbation or activation of systemic lupus erythematosus has been reported with the use of thiazide diuretics.
Περιπτώσεις αντιδράσεων φωτοευαισθησίας έχουν αναφερθεί µε τα θειαζιδικά διουρητικά (δείτε παράγραφο 4. 8).
Cases of photosensitivity reactions have been reported with thiazide diuretics (see section 4.8).
Εάν η επαναχορήγηση του διουρητικού κριθεί απαραίτητη, συνιστάται η προστασία των εκτεθειµένων στον ήλιο περιοχών ή στις τεχνητές ακτίνες UVA.
If a re- administration of the diuretic is deemed necessary, it is recommended to protect exposed areas to the sun or to artificial UVA.
Κατά τη συγχορήγηση λιθίου µε αναστολείς του µετατρεπτικού ενζύµου της αγγειοτενσίνης έχουν αναφερθεί αναστρέψιµες αυξήσεις στις συγκεντρώσεις λιθίου στον ορό και τοξικότητα.
Reversible increases in serum lithium concentrations and toxicity have been reported during concomitant administration of lithium with angiotensin converting enzyme inhibitors.
Η συγχορήγηση λιθίου και Kinzalkomb δεν συνιστάται.
Rare cases have also been reported with angiotensin II receptor antagonists (including Kinzalkomb).
(βλ. παράγραφο 4. 4).
Co-administration of lithium and Kinzalkomb is not recommended (see section 4.4).
Φαρµακευτικά προϊόντα που σχετίζονται µε απέκκριση καλίου και υποκαλιαιµία (π. χ. άλλα καλιουρητικά διουρητικά, καθαρτικά, κορτικοστεροειδή, ACTH, αµφοτερικίνη, καρβενοξολόνη, νατριούχος πενικιλλίνη G, σαλικυλικό οξύ και παράγωγα):
Medicinal products associated with potassium loss and hypokalaemia (e. g. other kaliuretic diuretics, laxatives, corticosteroids, ACTH, amphotericin, carbenoxolone, penicillin G sodium, salicylic acid and derivatives):
Εάν οι ουσίες αυτές συνταγογραφηθούν µε το συνδυασµό υδροχλωροθειαζίδης- telmisartan, συστήνεται η παρακολούθηση των επιπέδων καλίου στο πλάσµα.
If these substances are to be prescribed with the hydrochlorothiazide-telmisartan combination, monitoring of potassium plasma levels is advised.
Αυτά τα φαρµακευτικά προϊόντα µπορεί να ενισχύσουν τη δράση της υδροχλωροθειαζίδης στα επίπεδα καλίου του ορού (βλ. παράγραφο 4. 4).
These medicinal products may potentiate the effect of hydrochlorothiazide on serum potassium (see section 4.4).
Φαρµακευτικά προϊόντα που µπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα καλίου ή να προκαλέσουν υπερκαλιαιµία (π. χ. αναστολείς ΜΕΑ, καλιοσυντηρητικά διουρητικά, συµπληρώµατα καλίου, υποκατάστατα άλατος που περιέχουν κάλιο, κυκλοσπορίνη ή άλλα φαρµακευτικά προϊόντα όπως η νατριούχος ηπαρίνη):
ACE inhibitors, potassium-sparing diuretics, potassium supplements, salt substitutes containing potassium, cyclosporin or other medicinal products such as heparin sodium):
Εάν συνταγογραφηθούν αυτά τα φάρµακα µε το συνδυασµό υδροχλωροθειαζίδης- telmisartan, συστήνεται η παρακολούθηση των επιπέδων καλίου στο πλάσµα.
If these medicinal products are to be prescribed with the hydrochlorothiazide-telmisartan combination, monitoring of potassium plasma levels is advised.
Βάσει της εµπειρίας από τη χρήση άλλων φαρµακευτικών προϊόντων που επιβραδύνουν το σύστηµα ρενίνης – αγγειοτενσίνης, συγχορήγηση των παραπάνω φαρµακευτικών προϊόντων µπορεί να οδηγήσει σε αύξηση στα επίπεδα καλίου του ορού και για αυτό δεν συνιστώνται (βλ. παράγραφο 4. 4).
Based on the experience with the use of other medicinal products that blunt the renin- angiotensin system, concomitant use of the above medicinal products may lead to increases in serum potassium and is, therefore, not recommended (see section 4.4).
Φαρµακευτικά προϊόντα που επηρεάζονται από τις διαταραχές καλίου του ορού:
Medicinal products affected by serum potassium disturbances:
Περιοδικός έλεγχος του καλίου ορού και ΗΚΓ συστήνεται όταν το Kinzalkomb χορηγείται µε αυτά τα φαρµακευτικά προϊόντα που επηρεάζονται από τις διαταραχές καλίου του ορού (π. χ. καρδιακές γλυκοσίδες, αντιαρρυθµικά) και τα ακόλουθα φαρµακευτικά προϊόντα που προκαλούν πολύµορφη κοιλιακή 5 ταχυκαρδία - torsades de pointes - (τα οποία περιλαµβάνουν ορισµένα αντιαρρυθµικά), η υποκαλιαιµία είναι ένας προδιαθεσικός παράγοντας για πολύµορφη κοιλιακή ταχυκαρδία.
Periodic monitoring of serum potassium and ECG is recommended when Kinzalkomb is administered with these medicinal products affected by serum potassium disturbances (e. g. digitalis glycosides, antiarrhythmics) and the following torsades de pointes inducing medicinal products (which include some antiarrhythmics), hypokalaemia being a predisposing factor to torsades de pointes.
- Κατηγορία Ια αντιαρρυθµικών (π. χ. quinidine, hydroquinidine, disopyramide)
- class Ia antiarrythmics (e. g. quinidine, hydroquinidine, disopyramide)
- Κατηγορία ΙΙΙ αντιαρρυθµικών (π. χ. amiodarone, sotalol, dofetilide, ibutilide)
- class III antiarrythmics (e. g. amiodarone, sotalol, dofetilide, ibutilide)
- Μερικά αντιψυχωσικά (π. χ. thioridazine, chlorpromazine, levomepromazine, trifluoperazine,
- some antipsychotics (e. g. thioridazine, chlorpromazine, levomepromazine, trifluoperazine,
cyamemazine, sulpiride, sultopride, amisulpride, tiapride, pimozide, haloperidol, droperidol)
cyamemazine, sulpiride, sultopride, amisulpride, tiapride, pimozide, haloperidol, droperidol)
- άλλα (π. χ. bepridil, cisapride, diphemanil, erythromycin IV, halofantrin, mizolastin,
- others (e. g. bepridil, cisapride, diphemanil, erythromycin IV, halofantrin, mizolastin,
pentamidine, sparfloxacine, terfenadine, vincamine IV.)
pentamidine, sparfloxacine, terfenadine, vincamine IV.)
Καρδιακές γλυκοσίδες: υποκαλιαιµία επαγόµενη από θειαζίδες ή υποµαγνησιαιµία ευνοούν τη ανάπτυξη αρρυθµιών, που προκαλούνται από τις καρδιακές γλυκοσίδες (βλ. παράγραφο 4. 4).
Thiazide-induced hypokalaemia or hypomagnesaemia favours the onset of digitalis-induced arrhythmia (see section 4.4).
Αντιδιαβητικά φαρµακευτικά προϊόντα (από του στόµατος και ινσουλίνη): µπορεί να απαιτηθεί προσαρµογή της δόσης των αντιδιαβητικών φαρµακευτικών προϊόντων (βλ. παράγραφο 4. 4).
Dosage adjustment of the antidiabetic medicinal products may be required (see section 4.4).
Μετφορµίνη: η µετφορµίνη θα πρέπει να χρησιµοποιείται µε προσοχή: υπάρχει κίνδυνος γαλακτικής οξέωσης από πιθανή λειτουργική νεφρική ανεπάρκεια σχετιζόµενη µε την υδροχλωροθειαζίδη.
Metformin should be used with precaution: risk of lactic acidosis induced by a possible functional renal failure linked to hydrochlorothiazide.
Χολεστυραµίνη και ρητίνες χολεστιπόλης: η απορρόφηση της υδροχλωροθειαζίδης παραβλάπτεται παρουσία ρητινών ανταλλαγής ανιόντων.
Absorption of hydrochlorothiazide is impaired in the presence of anionic exchange resins.
Μη στεροειδή αντιφλεγµονώδη φαρµακευτικά προϊόντα:
Non-steroidal anti-inflammatory medicinal products:
ΜΣΑΦ (δηλ. ακετυλοσαλικυλικό οξύ σε δοσολογικά σχήµατα ως αντιφλεγµονώδες, αναστολείς της COX- 2 και µη εκλεκτικά ΜΣΑΦ) µπορεί να ελαττώσουν τις διουρητικές, νατριουρητικές και αντιυπερτασικές δράσεις των ανταγωνιστών του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης ΙΙ.
NSAIDs (i. e. acetylsalicylic acid at anti- inflammatory dosage regimens, COX-2 inhibitors and non-selective NSAIDs) may reduce the diuretic, natriuretic and antihypertensive effects of thiazide diuretics and the antihypertensive effects of angiotensin II receptor antagonists.
Σε κάποιους ασθενείς µε επιβαρηµένη νεφρική λειτουργία (π. χ. αφυδατωµένοι ασθενείς ή ηλικιωµένοι ασθενείς µε επιβαρηµένη νεφρική λειτουργία) η συγχορήγηση των ανταγωνιστών του υποδοχέα της αγγειοτενσίνης ΙΙ και παραγόντων που αναστέλλουν την κυκλοξυγενάση µπορεί να έχει ως αποτέλεσµα περαιτέρω επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας, περιλαµβανοµένης και πιθανής οξείας νεφρικής ανεπάρκειας, η οποία είναι συνήθως αναστρέψιµη.
In some patients with compromised renal function (e. g. dehydrated patients or elderly patients with compromised renal function) the co-administration of angiotensin II receptor antagonists and agents that inhibit cyclo-oxygenase may result in further deterioration of renal function, including possible acute renal failure, which is usually reversible.
Αγγειοσυσπαστικές αµίνες (π. χ. νοραδρεναλίνη): η επίδραση των αγγειοσυσπαστικών αµινών µπορεί να ελαττωθεί.
The effect of pressor amines may be decreased.
Μη αποπολωτικά µυοχαλαρωτικά των σκελετικών µυών (π. χ. τουβοκουραρίνη): η επίδραση των µη αποπολωτικών µυοχαλαρωτικών των σκελετικών µυών µπορεί να ενισχυθεί από την υδροχλωροθειαζίδη.
The effect of nondepolarizing skeletal muscle relaxants may be potentiated by hydrochlorothiazide.
Φαρµακευτικά προϊόντα που χρησιµοποιούνται για τη θεραπεία ουρικής αρθρίτιδος (π. χ. προβενεσίδη, σουλφοπυραζόνη και αλλοπουρινόλη): προσαρµογή της δοσολογίας των ουρικοζουρικών φαρµάκων µπορεί να είναι απαραίτητη καθώς η υδροχλωροθειαζίδη µπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του ουρικού οξέος στον ορό.
Dosage adjustment of uricosuric medications may be necessary as hydrochlorothiazide may raise the level of serum uric acid.
Η συγχορήγηση θειαζιδικού διουρητικού µπορεί να αυξήσει τη συχνότητα αντιδράσεων υπερευαισθησίας στην αλλοπουρινόλη.
Co- administration of thiazide may increase the incidence of hypersensitivity reactions of allopurinol.
Άλατα ασβεστίου: τα θειαζιδικά διουρητικά µπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα ασβεστίου ορού λόγω ελαττωµένης απέκκρισης.
Thiazide diuretics may increase serum calcium levels due to the decreased excretion.
β- αποκλειστές και διαζοξίδη: η υπεργλυκαιµική επίδραση των β- αποκλειστών και της διαζοξίδης 6 µπορεί να ενισχυθεί από τις θειαζίδες.
The hyperglycaemic effect of beta-blockers and diazoxide may be enhanced by thiazides.
Αντιχολινεργικοί παράγοντες (π. χ. ατροπίνη, biperiden) µπορεί να αυξήσουν τη βιοδιαθεσιµότητα των θειαζιδικού – τύπου διουρητικών µέσω ελάττωσης της γαστρεντερικής κινητικότητας και της ταχύτητας κένωσης του στοµάχου.
Anticholinergic agents (e. g. atropine, biperiden) may increase the bioavailability of thiazide-type diuretics by decreasing gastrointestinal motility and stomach emptying rate.
Αµανταδίνη:
Amantadine:
Κυτταροτοξικά φάρµακα (π. χ. κυκλοφωσφαµίδη, µεθοτρεξάτη):
Cytotoxic agents (e. g. cyclophosphamide, methotrexate):
Με βάση τα φαρµακολογικά τους χαρακτηριστικά θα πρέπει να αναµένεται ότι τα παρακάτω φαρµακευτικά προϊόντα µπορεί να ενισχύσουν τις αντιυπερτασικές δράσεις όλων των αντιυπερτασικών, συµπεριλαµβανοµένου και του telmisartan:
Based on their pharmacological properties it can be expected that the following medicinal products may potentiate the hypotensive effects of all antihypertensives including telmisartan:
Βακλοφένη, αµιφοστίνη.
Baclofen, amifostine.
Η χρήση των ανταγωνιστών των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια του πρώτου τριµήνου της κύησης (βλ. παράγραφο 4. 4).
The use of angiotensin II receptor antagonists is not recommended during the first trimester of pregnancy (see section 4.4).