natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η in vitro αντιϊκή δραστικότητα της αμπρεναβίρης αξιολογήθηκε έναντι τόσο οξέως όσο και χρονίως HIV- 1 IIIB μολυσμένων λεμφοβλαστικών κυτταρικών σειρών (MT- 4, CEM- CCRG, H9) και σε λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος.
The in vitro antiviral activity of amprenavir was evaluated against HIV-1 IIIB in both acutely and chronically infected lymphoblastic cell lines (MT-4, CEM-CCRF, H9) and in peripheral blood lymphocytes.
Η 50% ανασταλτική συγκέντρωση (IC50) της αμπρεναβίρης κυμάνθηκε από 0, 012 έως 0, 08 μΜ σε οξέως μολυσμένα κύτταρα και ήταν 0, 41 μΜ σε χρονίως μολυσμένα κύτταρα (1 μΜ= 0, 50μg/ ml).
The 50% inhibitory concentration (IC50) of amprenavir ranged from 0.012 to 0.08 µM in acutely infected cells and was 0.41 µM in chronically infected cells (1 µM = 0.50 µg/ ml).
Η σχέση μεταξύ in vitro anti- HIV- 1 δραστηριότητας της αμπρεναβίρης και αναστολής της αναδύπλωσης του HIV- 1 στους ανθρώπους δεν έχει ορισθεί.
The relationship between in vitro anti-HIV-1 activity of amprenavir and the inhibition of HIV-1 replication in humans has not been defined.
Στελέχη HIV- 1 με μειωμένη ευαισθησία στην αμπρεναβίρη έχουν επιλεγεί κατά τη διάρκεια in vitro πειραμάτων διαδοχικών καλλιεργειών.
HIV-1 isolates with decreased susceptibility to amprenavir have been selected during in vitro serial passage experiments.
α) Ασθενείς που δεν έχουν λάβει στο παρελθόν ART ή PI
a) ART-naïve or PI-naïve patients
(Σημείωση:
(Note:
Το Agenerase δεν είναι εγκεκριμένο για ασθενείς που δεν έχουν λάβει στο παρελθόν ART ή PI).
Agenerase is not approved in ART-naive or PI-naive patients).
15 Έχουν αξιολογηθεί διάφορα σχήματα κατά τη διάρκεια των προγραμμάτων ανάπτυξης της αμπρεναβίρης/ φοσαμπρεναβίρης με ή χωρίς συγχορήγηση ριτοναβίρης.
Various regimens have been assessed in the amprenavir/ fosamprenavir development programs with and without co-administration of ritonavir.
Η ανάλυση δειγμάτων με ιολογική αποτυχία από αυτά τα σχήματα, καθόρισε τέσσερις κύριες οδούς αντοχής:
Analysis of the virological failure samples across these regimens defined four main resistance pathways:
V32I+I47V, I50V, I54L/ M και I84V.
V32I+I47V, I50V, I54L/ M and I84V.
Οι επιπρόσθετες μεταλλάξεις που παρατηρήθηκαν, οι οποίες μπορεί να συμβάλλουν στην αντοχή ήταν:
Additional mutations observed which may contribute to resistance were:
L10V/ F/ R, I13V, K20R/ T, L33F/ V, M36I, M46I/ L, I47V/ L Q58E, I62V, L63P, V77I, I85V και I93L.
L10V/ F/ R, I13V, K20R/ T, L33F/ V, M36I, M46I/ L, I47V/ L Q58E, I62V, L63P, V77I, I85V, and I93L.
Όταν ασθενείς που δεν είχαν λάβει στο παρελθόν ART έλαβαν τις εγκεκριμένες δόσεις φοσαμπρεναβίρης / ριτοναβίρης, όπως και με άλλα σχήματα PI ενισχυμένα με ριτοναβίρη, οι μεταλλάξεις που περιγράφηκαν δεν παρατηρήθηκαν συχνά.
When ART naïve patients were treated with the currently approved doses of fosamprenavir/ ritonavir, as for other ritonavir boosted PI regimens, the mutations described were infrequently observed.
Δεκαέξι από 434 ασθενείς που δεν είχαν λάβει στο παρελθόν ARΤ, οι οποίοι έλαβαν φοσαμπρεναβίρη 700mg/ ριτοναβίρη 100mg δύο φορές την ημέρα στην ESS100732 παρουσίασαν ιολογική αποτυχία κατά την Εβδομάδα 48, με 14 γονότυπους στελεχών.
Sixteen of 434 ART-naïve patients who received fosamprenavir 700mg/ ritonavir 100mg twice daily in ESS100732 experienced virological failure by Week 48 with 14 isolates genotyped.
Μία μετάλλαξη σχετιζόμενη με αντοχή παρατηρήθηκε σε κάθε ένα από τα 3 στελέχη:
One resistance mutation was observed in each of 3 isolates:
K20K/ R, I54I/ L και I93I/ L, αντίστοιχα.
K20K/ R, I54I/ L and I93I/ L respectively.
Στις μελέτες με ασθενείς που είχαν λάβει στο παρελθόν PI, PRO30017 (αμπρεναβίρη 600 mg / ριτοναβίρη 100 mg δύο φορές την ημέρα στην υπομελέτη Α και Β με 80 και 37 ασθενείς αντίστοιχα), εμφανίσθηκαν οι παρακάτω μεταλλάξεις σε ασθενείς με ιολογική αποτυχία:
14 In the studies of PI-experienced patients, PRO30017 (amprenavir 600 mg / ritonavir 100 mg twice daily in sub-study A and B with 80 and 37 patients respectively), the following mutations emerged in patients with virological failure:
L10F/ I/ V, V11I, I13V, K20R, V32I, L33F, E34Q, M36I, M46I/ L, I47V, G48V, I50V, I54L/ M/ T/ V, Q58E, D60E, I62V, A71V, V77I, V82A/ I, I84V, I85V, L90M και I93L/ M.
L10F/ I/ V, V11I, I13V, K20R, V32I, L33F, E34Q, M36I, M46I/ L, I47V, G48V, I50V, I54L/ M/ T/ V, Q58E, D60E, I62V, A71V, V77I, V82A/ I, I84V, I85V, L90M and I93L/ M.
Στα πλαίσια μελετών με ασθενείς που είχαν λάβει στο παρελθόν PI, και συγκεκριμένα στη μελέτη APV30003 και την επέκταση της, APV30005 (φοσαμπρεναβίρη 700 mg / ριτοναβίρη 100 mg δύο φορές την ημέρα: n=107), εμφανίσθηκαν οι παρακάτω μεταλλάξεις σε ασθενείς που παρουσίασαν ιολογική αποτυχία σε διάστημα 96 εβδομάδων:
In the studies of PI-experienced patients, APV30003 and its extension, APV30005 (fosamprenavir 700 mg / ritonavir 100 mg twice daily: n=107), the following mutations emerged in patients experiencing virological failure through 96 weeks:
L10F/ I, L24I, V32I, L33F, M36I, M46I/ L, I47V, I50V, I54L/ M/ S, A71I/ T/ V, G73S, V82A, I84V και L90M.
L10F/ I, L24I, V32I, L33F, M36I, M46I/ L, I47V, I50V, I54L/ M/ S, A71I/ T/ V, G73S, V82A, I84V, and L90M.
Τα συστήματα ερμηνείας της γονοτυπικής εκτίμησης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να υπολογιστεί η δραστηκότητα της αμπρεναβίρης / ριτοναβίρης ή της φοσαμπρεναβίρης / ριτοναβίρης σε ασθενείς με απομονωθέντα στελέχη με PI- αντοχή.
Genotypic interpretation systems may be used to estimate the activity of amprenavir / ritonavir or fosamprenavir / ritonavir in subjects with PI-resistant isolates.
Ο τρέχων (Ιούλιος 2006) αλγόριθμος ANRS AC- 11 για τις φοσαμπρεναβίρη / ριτοναβίρη ορίζει ως αντοχή την παρουσία των μεταλλάξεων V32I+I47A/ V, ή I50V, ή τουλάχιστον τέσσερις μεταλλάξεις μεταξύ των L10F/ I/ V, L33F, M36I, I54A/ L/ M/ S/ T/ V, I62V, V82A/ C/ F/ G, I84V και L90M και σχετίζεται με αυξημένη φαινοτυπική αντοχή στη φοσαμπρεναβίρη με ριτοναβίρη καθώς και με μειωμένη πιθανότητα ιολογικής ανταπόκρισης (αντοχή).
L10F/ I/ V, L33F, M36I, I54A/ L/ M/ S/ T/ V, I62V, V82A/ C/ F/ G, I84V and L90M and is associated with increased phenotypic resistance to fosamprenavir with ritonavir as well as reduced likelihood of virological response (resistance).
16 Αναλύσεις με βάση τον φαινοτυπικό έλεγχο αντοχής.
Analyses based on phenotypic resistance testing.
Κλινικά τεκμηριωμένα συστήματα φαινοτυπικής εκτίμησης μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με τα γονοτυπικά δεδομένα για να υπολογισθεί η δραστικότητα της αμπρεναβίρης / ριτοναβίρης ή της φοσαμπρεναβίρης / ριτοναβίρης σε ασθενείς με απομονωθέντα στελέχη με PI - αντοχή.
Clinically validated phenotypic interpretation systems may be used in association with the genotypic data to estimate the activity of amprenavir / ritonavir or fosamprenavir / ritonavir in patients with PI- resistant isolates.
Εταιρίες που ασχολούνται με διαγνωστικές δοκιμασίες για την εκτίμηση της αντοχής έχουν αναπτύξει κλινικά φαινοτυπικά όρια (cut- offs) για τα φάρμακα FPV/ RTV, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ερμηνεία των αποτελεσμάτων των δοκιμασιών αντοχής.
Resistance testing diagnostic companies have developed clinical phenotypic cut-offs for FPV/ RTV that can be used to interpret resistance test results.
Κατά τη διάρκεια in vitro πειραμάτων διαδοχικής διέλευσης, έχουν συλλεχθεί απομονωθέντα στελέχη HIV- 1 με μειωμένη ευαισθησία στην αμπρεναβίρη.
HIV-1 isolates with a decreased susceptibility to amprenavir have been selected during in vitro serial passage experiments.
Με βάση τα δεδομένα από είκοσι πέντε ασθενείς που δεν είχαν λάβει στο παρελθόν αντιρετροϊικά και δεν ανταποκρίθηκαν σε σχήμα που περιείχε φοσαμπρεναβίρη (ένα από τα οποία έδειξε αρχική αντοχή στην λοπιναβίρη και σακουιναβίρη και ένα άλλο στην τιπραναβίρη), οι μηχανισμοί αντοχής που σχετίζονται με την αμπρεναβίρη προκάλεσαν περιορισμένη διασταυρούμενη αντοχή στη αταζαναβίρη / ριτοναβίρη (τρία από 25 απομονωθέντα στελέχη), δαρουναβίρη / ριτοναβίρη (τέσσερα από 25 απομονωθέντα στελέχη), ινδιναβίρη / ριτοναβίρη (ένα από 25 απομονωθέντα στελέχη), λοπιναβίρη / ριτοναβίρη (τρία από 24 απομονωθέντα στελέχη), σακουιναβίρη (τρία από 24 απομονωθέντα στελέχη) και τιπραναβίρη / ριτοναβίρη (τέσσερα από 24 απομονωθέντα στελέχη).
Based on data from twenty-five antiretroviral naïve patients failing a fosamprenavir containing regimen (one of whom showed Baseline resistance to lopinavir and saquinavir and another to tipranavir) the resistance pathways associated with amprenavir produce limited cross-resistance to atazanavir/ ritonavir (three of 25 isolates), darunavir/ ritonavir (four of 25 isolates), indinavir/ ritonavir (one of 25 isolates), lopinavir/ ritonavir (three of 24 isolates), saquinavir (three of 24 isolates) and tipranavir/ ritonavir (four of 24 isolates)..
Είναι απίθανό το ενδεχόμενο διασταυρούμενης αντοχής μεταξύ της αμπρεναβίρης και των αναστολέων της ανάστροφης τρανσκριπτάσης, επειδή οι ενζυμικοί στόχοι είναι διαφορετικοί.
15 Cross resistance between amprenavir and reverse transcriptase inhibitors is unlikely to occur because the enzyme targets are different.
Η απόδειξη της αποτελεσματικότητας του Agenerase σε συνδυασμό με ριτοναβίρη 100 mg δύο φορές την ημέρα βασίζεται στη μελέτη PRO30017, μία τυχαιοποιημένη, ανοικτή μελέτη, στην οποία ενήλικες που είχαν προηγουμένως λάβει αναστολέα πρωτεάσης και παρουσίασαν ιολογική αποτυχία (ιϊκό φορτίο ≥1000 αντίγραφα/ ml), έλαβαν Agenerase (600 mg δύο φορές την ημέρα) σε συνδυασμό με ριτοναβίρη (100 mg δύο φορές την ημέρα) και νουκλεοσιδικά ανάλογα (NRTI) ή ένα αναστολέα πρωτεάσης αναφοράς (SOC), ενισχυμένο κυρίως με χαμηλή δόση RTV.
The evidence of efficacy of Agenerase in combination with ritonavir 100 mg twice daily is based on study PRO30017, a randomized, open-label study, in which PI-experienced adults experiencing virological failure (viral load ≥ 1000 copies/ ml) received either Agenerase (600 mg twice daily) in combination with ritonavir (100 mg twice daily) and nucleoside analogues (NRTI) or a standard of care (SOC) PI, predominantly boosted with low-dose RTV.
Εκατόν εξήντα τρεις (163) ασθενείς με ιό ευαίσθητο στο Agenerase, σε τουλάχιστον άλλο ένα αναστολέα πρωτεάσης και σε τουλάχιστον ένα NRTI συμπεριλήφθηκαν στην υπομελέτη Α της PRO30017.
One hundred and sixty-three (163) patients with virus sensitive to Agenerase, at least one other PI, and at least one NRTI were included in PRO30017 substudy A.
Η πρωταρχική ανάλυση αξιολόγησε τη μη κατωτερότητα της APV/ r έναντι της ομάδας
The primary analysis assessed the non- inferiority of APV/ r to the SOC PI group with respect to time-weighted average change from baseline (AAUCMB) in plasma viral load (HIV-1 RNA) at week 16 using a non-inferiority margin of 0.4 log10 copies/ ml.
Αποτελέσματα την 16η εβδομάδα
16 Results at week 16
Αμπρεναβίρη /
Amprenavir / ritonavir
ριτοναβίρη (n = 80)
(n = 80)
Ινδιναβίρη / RTV (29%) Λοπιναβίρη / RTV (36%)
Indinavir / RTV (29%) Lopinavir / RTV (36%) Saquinavir / RTV(20%)
Θεραπευτική Διαφορά
difference
Σακουιναβίρη / RTV( 20%) Αρχικά χαρακτηριστικά Μέση τιμή HIV- 1 RNA (log10 αντίγραφα/ ml) (εύρος)
Median HIV-1 RNA (log10 copies/ ml) (range)
4, 11 (2, 51– 5, 97)
4.11 (2.51– 5.97)
Μέση τιμή CD4 (κύτταρα/ ml) (εύρος)
Median CD4 (cells/ ml) (range)
Αριθμός προηγούμενων PIs που
Prior number of PIs taken [n (%)]
ελήφθησαν [n (%)] 1 2 ≥3 Μέσος αριθμός
1 2 ≥ 3 Median number of PI
πρωτευόντων μεταλλάξεων PI1 Αριθμός
primary mutations 1 Prior number of NRTIs
(εύρος 0- 2)
1.0 (range 0-2)
προηγούμενων NRTIs που ελήφθησαν [n (%)] ≥4 Αποτελέσματα α
taken [n (%)] ≥ 4 Outcomes a
Μέση τιμή HIV- 1
Mean plasma HIV-1
0, 043β
0.043b
RNA AAUCMB στο πλάσμα (log10 αντίγραφα/ ml)
RNA AAUCMB (log10 copies/ ml)
(−0, 250, 0, 335) γ
(− 0.250, 0.335)c
HIV- 1 RNA στο πλάσμα κάτω από 400 αντίγραφα/ ml (%) α
Plasma HIV-1 RNA below 400 copies/ ml (%) a
6 (−21, 9) γ
6 (− 21, 9)c
Intent To Treat Πληθυσμός:
Intent To Treat (Exposed) Population:
Ανάλυση παρατήρησης β Μέση κατανεμημένη διαφορά γ 95% διάστημα εμπιστοσύνης 1 Πρωτεύουσες μεταλλάξεις όπως ορίσθηκαν από το IAS USA τη στιγμή της αρχικής ανάλυσης, 2002 D30N, M46I/ L, G48V, I50V, V82A/ F/ T/ S, I84V, L90M.
Observed analysis b Mean stratified difference c 95% confidence interval 1 Primary mutations were as defined by the IAS USA at the time of the original analysis, 2002 D30N, M46I/ L, G48V, I50V, V82A/ F/ T/ S, I84V, L90M.
Οι δοκιμές αξιολόγησαν το πόσιμο διάλυμα και τα καψάκια Agenerase σε δόσεις 15 mg/ kg τρεις φορές τη ημέρα, 20 mg/ kg τρεις φορές την ημέρα, 20 mg/ kg δύο φορές την ημέρα και 22, 5 mg/ kg δύο φορές την ημέρα, αν και η πλειονότητα έλαβε 20 mg/ kg δύο φορές την ημέρα.
The studies evaluated Agenerase oral solution and capsules at doses of 15 mg/ kg three times daily, 20 mg/ kg three times daily, 20 mg/ kg twice daily and 22.5 mg/ kg twice daily although the majority received 20 mg/ kg twice daily.
Την 48η Εβδομάδα, περίπου 25% εκείνων
Concomitant low dose ritonavir was not administered and the majority of the PI experienced subjects had prior exposure to at least one (78%) or two (42%) of the NRTIs co-administered with Agenerase.
18 που συμμετείχαν είχαν HIV- 1 RNA στο πλάσμα < 10. 000 αντίγραφα/ ml και 9% < 400 αντίγραφα/ ml, με μέση μεταβολή από την αρχική τιμή, ως προς τα κύτταρα CD4+, 26 κύτταρα/ mm3 (n=74).
At Week 48, approximately 25% of those enrolled had plasma HIV-1 RNA < 10,000 copies/ ml and 9% < 400 copies/ ml with a median change from baseline in CD4+ cells of 26 cells/ mm3 (n=74).
5. 2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
17 5.2 Pharmacokinetic properties
Απορρόφηση:
Absorption: after oral administration, amprenavir is rapidly and well absorbed.
Η αμπρεναβίρη απορροφάται άμεσα και ικανοποιητικά μετά την από του στόματος χορήγηση.
The absolute bioavailability is unknown due to the lack of an acceptable intravenous formulation for use in man.
Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι άγνωστη, λόγω έλλειψης μιας αποδεχτής φαρμακευτικής μορφής για ενδοφλέβια χορήγηση στον άνθρωπο. Περίπου 90% μίας από του στόματος χορηγούμενης δόσεως ραδιοσεσημασμένης αμπρεναβίρης ανακτήθηκε από τα ούρα και τα κόπρανα, κυρίως σαν μεταβολίτες της αμπρεναβίρης.
Approximately 90% of an orally administered radiolabelled amprenavir dose was recovered in the urine and the faeces, primarily as amprenavir metabolites.
Μετά την από του στόματος χορήγηση, ο μέσος χρόνος (tmax) για τις ανώτατες πυκνότητες της αμπρεναβίρης στον ορό είναι μεταξύ 1- 2 ώρες για το καψάκιο και περίπου 0, 5 έως 1 ώρα για το πόσιμο διάλυμα.
Following oral administration, the mean time (tmax) to maximal serum concentrations of amprenavir is between 1-2 hours for the capsule and 0.5 to 1 hour for the oral solution.
Σε θεραπευτικές δοσολογίες (1200 mg δύο φορές ημερησίως), η μέση μέγιστη τιμή της συγκέντρωσης (Cmaxss) σε σταθεροποιημένη κατάσταση των καψακίων αμπρεναβίρης είναι 5, 36 μg/ ml (0, 92- 9, 81) και η ελάχιστη (Cminss) σε σταθεροποιημένη κατάσταση είναι 0, 28 μg/ ml (0, 12- 0, 51).
At therapeutic dosages (1200 mg twice daily), the mean maximum steady state concentration (Cmax, ss) of amprenavir capsules is 5.36 µg/ ml (0.92-9.81) and the minimum steady state concentration (Cmin, ss) is 0.28 µg/ ml (0.12-0.51).
Η βιοδιαθεσιμότητα του πόσιμου διαλύματος, σε ισοδύναμες δόσεις, είναι χαμηλότερη από αυτή των καψακίων με την AUC και τη Cmax περίπου 14% και 19% χαμηλότερες, αντίστοιχα (βλέπε παράγραφο 4. 2).
The bioavailability of the oral solution at equivalent doses is lower than that of the capsules, with an AUC and Cmax approximately 14% and 19% lower, respectively (see section 4.2).
Ενώ η χορήγηση της αμπρεναβίρης μαζί με τροφή έχει σαν αποτέλεσμα 25% μείωση της AUC, δεν είχε καμία δράση στη συγκέντρωση της αμπρεναβίρης 12 ώρες μετά τη χορήγηση (C12).
While administration of amprenavir with food results in a 25% reduction in AUC, it had no effect on the concentration of amprenavir 12 hours after dosing (C12).
Επομένως αν και η τροφή επιδρά στο μέγεθος και το ρυθμό απορρόφησης, η συγκέντρωση (Cmin, ss) δεν επηρεάστηκε με τη λήψη τροφής.
Therefore, although food affects the extent and rate of absorption, the steady-state trough concentration (Cmin, ss) was not affected by food intake.
Ο φαινόμενος όγκος κατανομής είναι περίπου 430 λίτρα (6 l/ kg- υποθέτοντας ότι το σωματικό βάρος είναι 70 kg), υποδεικνύοντας μεγάλο όγκο κατανομής με διείσδυση της αμπρεναβίρης ελεύθερα μέσα στους ιστούς, πέρα από τη συστηματική κυκλοφορία.
Distribution: the apparent volume of distribution is approximately 430 litres (6 l/ kg assuming a 70 kg body weight), suggesting a large volume of distribution, with penetration of amprenavir freely into tissues beyond the systemic circulation.
Η συγκέντρωση της αμπρεναβίρης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι μικρότερη από 1% της συγκέντρωσης στο πλάσμα.
The concentration of amprenavir in the cerebrospinal fluid is less than 1% of plasma concentration.
Σε in vitro μελέτες η πρωτεϊνική σύνδεση της αμπρεναβίρης είναι περίπου 90%.
In in vitro studies, the protein binding of amprenavir is approximately 90%.
Η αμπρεναβίρη κυρίως συνδέεται με το άλφα- 1 - οξύ της γλυκοπρωτεΐνης (AAG), αλλά και με τη λευκωματίνη.
Amprenavir is primarily bound to the alpha-1-acid glycoprotein (AAG), but also to albumin.
Μετά την αποκατάσταση φαρμακοκινητικής ισορροπίας θα κυμαίνεται μεταξύ C max, ss και Cmin, ss για το διάστημα μετά την χορήγηση.
While absolute free active substance concentrations remain constant, the percent of free active substance will fluctuate directly with total active substance concentrations at steady-state go from Cmax, ss to Cmin, ss over the course of the dosing interval.
19 Γενικώς δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις από εκτόπιση της πρωτεϊνικής δέσμευσης με φάρμακα που δεσμεύονται κυρίως με το AAG.
Clinically significant binding displacement interactions involving medicinal products primarily bound to AAG are generally not observed.
Γι ’ αυτό, είναι πολύ απίθανο να συμβούν αλληλεπιδράσεις με την αμπρεναβίρη λόγω εκτόπισης της πρωτεϊνικής δέσμευσης.
Therefore, interactions with amprenavir due to protein binding displacement are highly unlikely.
Η αμπρεναβίρη μεταβολίζεται κυρίως στο ήπαρ, ενώ λιγότερο από 3% απεκκρίνεται αναλλοίωτο στα ούρα.
Metabolism: amprenavir is primarily metabolised by the liver with less than 3% excreted unchanged in the urine.
Γι ’ αυτό φάρμακα που επάγουν, αναστέλλουν ή είναι υποστρώματα του CYP3A4, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή όταν χορηγούνται ταυτόχρονα με το Αgenerase (βλέπε παραγράφους 4. 3, 4. 4 και 4. 5).
Therefore, medicinal products that are inducers, inhibitors or substrates of CYP3A4 must be used with caution when administered concurrently with Agenerase (see sections 4.3, 4.4 and 4.5).
Ο χρόνος ημίσειας ζωής της αμπρεναβίρης έχει εύρος μεταξύ 7, 1 έως 10, 6 ώρες.
Elimination: the plasma elimination half-life of amprenavir ranges from 7.1 to 10.6 hours.
Η κύρια οδός αποβολής της αμπρεναβίρης γίνεται μέσω ηπατικού μεταβολισμού, με λιγότερο από 3% να απεκκρίνεται αναλλοίωτο στα ούρα.
The metabolites and unchanged amprenavir
Οι μεταβολίτες και η αναλλοίωτη αμπρεναβίρη αποτελούν περίπου το 14% της χορηγηθείσας δόσης της αμπρεναβίρης στα ούρα και περίπου το 75% στα κόπρανα.
18 account for approximately 14% of the administered amprenavir dose in the urine, and approximately 75% in the faeces.
Η φαρμοκοκινητική της αμπρεναβίρης σε παιδιά (4 ετών και άνω) είναι παρόμοια με αυτή των ενηλίκων.
Paediatrics: the pharmacokinetics of amprenavir in children (4 years of age and above) are similar to those in adults.
Δόσεις των 20 mg/ kg δύο φορές την ημέρα και 15 mg/ kg τρεις φορές την ημέρα του Agenerase καψάκια, παρέχουν παρόμοιες ημερήσιες εκθέσεις αμπρεναβίρης στο πλάσμα με εκείνες που επιτεύχθησαν με 1200 mg δύο φορές την ημέρα σε ενήλικες.
Dosages of 20 mg/ kg twice a day and 15 mg/ kg three times a day with Agenerase capsules provided similar daily amprenavir exposure to 1200 mg twice a day in adults.
Η μορφή του πόσιμου διαλύματος αμπρεναβίρης έχει 14% μικρότερη βιοδιαθεσημότητα από ότι η μορφή των καψακίων.
Amprenavir is 14% less bioavailable from the oral solution than from the capsules; therefore, Agenerase capsules and Agenerase oral solution are not interchangeable on a milligram per milligram basis.
Η φαρμακοκινητική της αμπρεναβίρης δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω.
Elderly: the pharmacokinetics of amprenavir have not been studied in patients over 65 years of age.
Δεν έχουν γίνει ειδικές μελέτες σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
Renal impairment: patients with renal impairment have not been specifically studied.
Λιγότερο από 3% της θεραπευτικής δόσης της αμπρεναβίρης απεκκρίνεται αναλλοίωτο στα ούρα.
Less than 3% of the therapeutic dose of amprenavir is excreted unchanged in the urine.
Η επίδραση της νεφρικής ανεπάρκειας στην αποβολή της αμπρεναβίρης θα πρέπει να είναι ελάχιστη, γι’ αυτό δεν θεωρείται απαραίτητη η ρύθμιση της δοσολογίας κατά την έναρξη της θεραπείας.
The impact of renal impairment on amprenavir elimination should be minimal therefore, no initial dose adjustment is considered necessary.
Ηπατική ανεπάρκεια:
Hepatic impairment: the pharmacokinetics of amprenavir are significantly altered in patients with moderate to severe hepatic impairment.
Η φαρμακοκινητική της αμπρεναβίρης αλλάζει σημαντικά σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.
The AUC increased nearly three-fold in patients with moderate impairment and four fold in patients with severe hepatic impairment.
Γι ’ αυτό η δόση θα πρέπει να μειωθεί σε αυτούς τους ασθενείς (βλέπε παράγραφο 4. 2).
The dosage should therefore be reduced in these patients (see section 4.2).
Σε παρατεταμένες μελέτες καρκινογέννεσης με η αμπρεναβίρη σε ποντίκια και αρουραίους, υπήρχαν καλοήθη ηπατοκυτταρικά αδενώματα σε άρρενες σε επίπεδα έκθεσης ισοδύναμα με 2, 0- φορές (ποντίκια) ή 3, 8- φορές (αρουραίοι) αυτών σε ανθρώπους χορηγούμενα 1. 200 mg μόνο αμπρεναβίρης δύο φορές την ημέρα.
In long-term carcinogenicity studies with amprenavir in mice and rats, there were benign hepatocellular adenomas in males at exposure levels equivalent to 2.0-fold (mice) or 3.8-fold (rats) those in humans given 1200 mg twice daily of amprenavir alone.
Σε άρρενα ποντίκια η μεταβολή των ηπατοκυτταρικών εστιών παρατηρήθηκε σε δόσεις τουλάχιστον 2, 0 φορές της ανθρώπινης θεραπευτικής έκθεσης.
In male mice altered hepatocellular foci were seen at doses that were at least 2.0 times human therapeutic exposure.
Ο μηχανισμός
However, this increase was not statistically significantly different from male control mice by appropriate tests.
20 για το ηπατοκυτταρικό αδένωμα και το καρκίνωμα που βρέθηκε σε αυτές τις μελέτες δεν αποσαφηνίσθηκε και η σημασία αυτών των παρατηρηθέντων επιδράσεων για τους ανθρώπους είναι αβέβαιη.
The mechanism for the hepatocellular adenomas and carcinomas found in these studies has not been elucidated and the significance of the observed effects for humans is uncertain.
Οι μελέτες τοξικότητας σε νεαρά πειραματόζωα, στα οποία το φάρμακο χορηγήθηκε από ηλικία τεσσάρων ημερών, έδειξαν υψηλή θνητότητα τόσο στους μάρτυρες όσο και στα ζώα που εκτέθηκαν στην αμπρεναβίρη.
19 Toxicity studies in young animals, treated from four days of age, resulted in high mortality in both the control animals and those receiving amprenavir.
Τα αποτελέσματα αυτά υποδηλώνουν ότι στα νεαρά ζώα λείπουν οι πλήρως ανεπτυγμένες μεταβολικές οδοί που επιτρέπουν την αποβολή της αμπρεναβίρης ή ορισμένων κρίσιμων συστατικών του σκευάσματος (π. χ προπυλενική γλυκόλη, PEG 400).
These results imply that young animals lack fully developed metabolic pathways enabling them to excrete amprenavir or some critical components of the formulation (e. g. propylene glycol, PEG 400).
Είναι συνεπώς σκόπιμο οι γυναίκες με δυνατότητα τεκνοποίησης που λαμβάνουν Agenerase να εφαρμόζουν αποτελεσματικές αντισυλληπτικές μεθόδους (π. χ μηχανικές).
It is therefore recommended that women of child-bearing potential taking Agenerase should practice effective contraception (e. g. barrier methods).
Περιεχόμενο καψακίου: d- α- τοκοφερολική- πολυαιθυλενική γλυκόλη 1000 (TPGS), macrogol 400 (PEG 400), προπυλενική γλυκόλη.
Capsule contents: d-alpha tocopheryl polyethylene glycol 1000 succinate (TPGS), macrogol 400 (PEG 400), propylene glycol.
6. 2 Aσυμβατότητες
6.2 Incompatibilities
21 Δεν εφαρμόζεται.
Not applicable.
Glaxo Group Ltd Glaxo Wellcome House Berkeley Avenue Greenford Ηνωμένο Βασίλειο
Glaxo Group Ltd Glaxo Wellcome House Berkeley Avenue Greenford Middlesex UB6 0NN United Kingdom