natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν σε πρασουγρέλη (60 mg δόση φόρτισης ακολουθούμενη από εφάπαξ καθημερινή δόση των 10 mg) ή κλοπιδογρέλη (300 mg δόση φόρτισης ακολουθούμενη από εφάπαξ καθημερινή δόση των 75 mg) έλαβαν θεραπεία για μέσο διάστημα 14. 5 μηνών (μέγιστο διάστημα 15 μηνών με ελάχιστο διάστημα παρακολούθησης 6 μηνών).
Patients randomised to receive prasugrel (60 mg loading dose followed by 10 mg once daily) or clopidogrel (300 mg loading dose followed by 75 mg once daily) were treated for a median of 14.5 months (maximum of 15 months with a minimum of 6 months follow-up).
Άλλες θεραπείες, όπως η ηπαρίνη και οι GPIIb/ IIIa αναστολείς, χορηγήθηκαν κατά την κρίση του γιατρού.
Other therapies, such as heparin and GPIIb/ IIIa inhibitors, were administered at the discretion of the physician.
Περίπου 40% των ασθενών (σε κάθε ομάδα θεραπείας) έλαβαν GPIIb/ IIIa αναστολείς κατά την διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες όσον αφορά το είδος των αναστολέων GPIIb/ IIIa που χρησιμοποιήθηκαν).
Approximately 40% of patients (in each of the treatment groups) received GPIIb/ IIIa inhibitors in support of PCI (no information available regarding the type of GP IIb/ IIIa inhibitor used).
Περίπου το 98% των ασθενών (σε κάθε ομάδα θεραπείας) έλαβαν αντιθρομβωτικά (ηπαρίνη, χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνη, μπιβαλιρουδίνη ή άλλο παράγοντα) για την υποστήριξη της διαδερμικής στεφανιαίας επέμβασης.
Approximately 98% of patients (in each of the treatment groups) received antithrombins (heparin, low molecular weight heparin, bivalirudin, or other agent) directly in support of PCI.
Ο πρωταρχικός στόχος της δοκιμής ήταν η μέτρηση του χρόνου έως τον πρώτο καρδιαγγειακό θάνατο, το μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου (MI) ή το μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.
The trial’ s primary outcome measure was the time to first occurrence of cardiovascular (CV) death, non-fatal myocardial infarction (MI), or non-fatal stroke.
Η ανάλυση του συνολικού τελικού σημείου σε όλο τον πληθυσμό με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο (άθροισμα των UA/ NSTEMI και STEMI) είχε σχεδιαστεί έτσι ώστε να δείξει τη στατιστική υπεροχή της πρασουγρέλης έναντι της κλοπιδογρέλης στην ομάδα ασθενών UA/ NSTEMI (p < 0. 005).
Analysis of the composite endpoint in the All ACS population (combined UA/ NSTEMI and STEMI cohorts) was contingent on showing statistical superiority of prasugrel versus clopidogrel in the UA/ NSTEMI cohort (p < 0.05).
Όλος ο πληθυσμός με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο:
All ACS population:
Η μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα συνοδεύτηκε από αύξηση της μείζονος αιμορραγίας (βλέπε παραγράφους 4. 4 και 4. 8).
The superior efficacy was accompanied by an increase in major bleeding (see sections 4.4 and 4.8).
Τα οφέλη που σχετίζονται με την πρασουγρέλη ήταν ανεξάρτητα από τη χρήση άλλων βραχυχρόνιων και μακροχρόνιων καρδιαγγειακών θεραπειών, περιλαμβανομένης της ηπαρίνης/ χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρίνη, της μπιβαλιρουδίνης, των ενδοφλέβιων αναστολέων της GPIIb/ IIIa, των φαρμακευτικών προϊόντων για τη μείωση των λιπιδίων, των β- αποκλειστών και των αναστολέων του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης.
The benefits associated with prasugrel were independent of the use of other acute and long-term cardiovascular therapies, including heparin/ low molecular weight heparin, bivalirudin, intravenous GPIIb/ IIIa inhibitors, lipid-lowering medicinal products, beta-blockers, and angiotensin converting enzyme inhibitors.
Σε όλο τον πληθυσμό με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, η πρασουγρέλη σχετίστηκε με μικρότερη συχνότητα καρδιαγγειακού θανάτου, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου (MI) ή μη θανατηφόρου αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη ανεξάρτητα από τα αρχικά χαρακτηριστικά όπως η ηλικία, το φύλο, το σωματικό βάρος, η γεωγραφική περιοχή, η χρήση των αναστολέων GPIIb/ IIIa και ο τύπος του στεντ.
In the All ACS population, prasugrel was associated with a lower incidence of CV death, non-fatal MI, or non-fatal stroke compared to clopidogrel, regardless of baseline characteristics such as age, sex, body weight, geographical region, use of GPIIb/ IIIa inhibitors, and stent type.
Το όφελος ήταν κυρίως λόγω της σημαντικής μείωσης του μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου (MI) (βλέπε πίνακα 3).
The benefit was primarily due to a significant decrease in non-fatal MI (see table 3).
Tο όφελος που παρατηρήθηκε από την πρασουγρέλη σε ασθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών ήταν μικρότερο από αυτό που παρατηρήθηκε στους ασθενείς ηλικίας < 75 ετών.
9 The observed benefit of prasugrel in patients ≥ 75 years was less than that observed in patients < 75 years.
Ασθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών είχαν αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας, περιλαμβανομένης της θανατηφόρας (βλέπε παραγράφους 4. 2, 4. 4 και 4. 8).
Patients ≥ 75 years were at increased risk of bleeding, including fatal (see sections 4.2, 4.4, and 4.8).
11 Οι ασθενείς με ιστορικό ΠΙΕ ή με ιστορικό ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου περισσότερο από 3 μήνες πριν από τη θεραπεία με πρασουγρέλη δεν παρουσίασαν μείωση στο πρωταρχικό συνολικό τελικό σημείο.
Patients with a history of TIA or a history of ischaemic stroke more than 3 months prior to prasugrel therapy had no reduction in the primary composite endpoint.
Ασθενείς και Εκβάσεις στην πρωταρχική αναλυση της μελέτης TRITON
Patients with Outcome Events in TRITON Primary Analysis
Λόγος Κινδύνου
Hazard Ratio (HR)
τιμή p
p-
(Hazard Ratio HR) (95% CI)
(95% CI)
Σε όλο τον πληθυσμό με Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο
value
(N=6813)%
(N=6813)
(N=6795)%
(N=6795)
9. 4
All ACS
11. 5
%
< 0. 001
%
Καρδιαγγειακός θάνατος
Primary Composite Outcome Events Cardiovascular (CV) death, non fatal MI, or non fatal stroke Primary Individual Outcome Events
2. 0
9.4
2. 2
11.5
0. 886 (0. 701, 1. 118)
0.812 (0.732, 0.902)
0. 307
< 0.001
Μη θανατηφόρο MI Μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
CV death Nonfatal MI Nonfatal stroke
7. 0 0. 9
2.0 7.0 0.9
9. 1 0. 9
2.2 9.1 0.9
0. 757 (0. 672, 0. 853) 1. 016 (0. 712, 1. 451)
0.886 (0.701, 1.118) 0.757 (0.672, 0.853) 1.016 (0.712, 1.451)
< 0. 001 0. 930
0.307 < 0.001 0.930
Σε ασθενείς με UA/ NSTEMI Συνολικό Ποσοστό Εμφάνισης Πρωταρχικών Εκβάσεων
UA/ NSTEMI Primary Composite Outcome Events
Καρδιαγγειακός θάνατος Μη θανατηφόρο MI Μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
CV death, nonfatal MI, or nonfatal stroke CV death Nonfatal MI Nonfatal stroke STEMI Primary Composite Outcome Events
1769)%
9.3 1.8 7.1 0.8 (N= 1769)%
(N=1765)%
11.2 1.8 9.2 0.8 (N=1765)%
Καρδιαγγειακός (CV) θάνατος, μη θανατηφόρο MI, ή μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
0.820 (0.726, 0.927) 0.979 (0.732,1.309) 0.761 (0.663,0.873) 0.979 (0.633,1.513)
0. 793 (0. 649, 0. 968)
0.002 0.885 < 0.001 0.922
Καρδιαγγειακός θάνατος Μη θανατηφόρο MI Μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
CV death, nonfatal MI, or nonfatal stroke CV death Nonfatal MI Nonfatal stroke
2. 4 6. 7 1. 2
9.8 2.4 6.7 1.2
3. 3 8. 8 1. 1
12.2 3.3 8.8 1.1
0. 738 (0. 497, 1. 094) 0. 746 (0. 588, 0. 948) 1. 097 (0. 590, 2. 040)
0.793 (0.649, 0.968) 0.738 (0.497,1.094) 0.746 (0.588,0.948) 1.097 (0.590,2.040)
0. 129 0. 016 0. 770
0.019 0.129 0.016 0.770
Στο συνολικό πληθυσμό ACS, η ανάλυση καθενός από τα δευτερεύοντα τελικά σημεία έδειξε σημαντικό όφελος (p < 0. 001) υπέρ της πρασουγρέλης έναντι της κλοπιδογρέλης.
In the All ACS population, analysis of each of the secondary endpoints showed a significant benefit (p < 0.001) for prasugrel versus clopidogrel.
Αυτά περιελάμβαν επιβεβαιωμένη ή πιθανή θρόμβωση του στεντ στο τέλος της μελέτης (0. 9% έναντι 1. 8%, HR 0. 498, CI 0. 364, 0. 683); καρδιαγγειακό θάνατο, μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου (MI) ή επείγουσα επέμβαση επαναγγείωσης του αγγείου στόχου μέσα σε 30 ημέρες (5. 9% έναντι 7. 4%, HR 0. 784, CI 0. 688, 0. 894); όλες οι αιτίες θανάτου, το μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου (MI) ή το μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο μέχρι το τέλος της μελέτης (10. 2% έναντι 12. 1%, ΗR 0. 831, CI 0. 751, 0. 919); καρδιαγγειακός θάνατος, μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου (MI), μη θανατηφόρο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή επανανοσηλεία για ισχαιμικά καρδιακά επεισόδια μέχρι το τέλος της μελέτης (11. 7% έναντι 13. 8%, HR 0. 838, CI 0. 762, 0. 921).
These included definite or probable stent thrombosis at study end (0.9% vs 1.8%; HR 0.498; CI 0.364, 0.683); CV death, nonfatal MI, or urgent target vessel revascularisation through 30 days (5.9% vs 7.4%; HR 0.784; CI 0.688,0.894); all cause death, nonfatal MI, or nonfatal stroke through study end (10.2% vs 12.1%; HR 0.831; CI 0.751, 0.919); CV death, nonfatal MI, nonfatal stroke or rehospitalisation for cardiac ischaemic event through study end (11.7% vs 13.8%; HR 0.838; CI 0.762, 0.921).
Ανάλυση όλων των θανάτων κάθε αιτίας δεν έδειξε σημαντική διαφορά μεταξύ της πρασουγρέλης και της κλοπιδογρέλης στο συνολικό πληθυσμό με ΑCS (2. 76% έναντι 2. 90%), στον πληθυσμό με UA/ NSTEMI (2. 58% έναντι 2. 41%) και στον πληθυσμό με STEMI (3. 28% έναντι 4. 31%).
Analysis of all cause death did not show any significant difference between prasugrel and clopidogrel in the All ACS population (2.76% vs 2.90%), in the UA/ NSTEMI population (2.58% vs 2.41%), and in the STEMI population (3.28% vs 4.31%).
Η μείωση της θρόμβωσης του στεντ με
The reduction in stent thrombosis with Efient was observed both early and beyond 30 days for both bare metal and drug eluting stents.
Σε μία ανάλυση ασθενών που επιβίωσαν μετά από ισχαιμικό επεισόδιο, η πρασουγρέλη σχετίστηκε με ελάττωση του επιπολασμού επακόλουθων πρωταρχικών τελικών σημείων (7. 8% για την πρασουγρέλη έναντι 11. 9% για την κλοπιδογρέλη).
In an analysis of patients who survived an ischaemic event, prasugrel was associated with a reduction in the incidence of subsequent primary endpoint events (7.8% for prasugrel vs 11.9% for clopidogrel).
Παρόλο που η αιμορραγία αυξήθηκε με την πρασουγρέλη, η ανάλυση των συνολικών τελικών σημείων θανάτου απο κάθε αιτία, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, μη θανατηφόρου αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδιου και της μη σχετιζόμενης με CABG κατά TIMI μείζονος αιμορραγίας, ευνόησε το Efient σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη (λόγος κινδύνου ΗR 0. 87, 95% CI, 0. 79 έως 0. 95, p=0. 004).
Although bleeding was increased with prasugrel, an analysis of the composite endpoint of death from any cause, nonfatal myocardial infarction, nonfatal stroke, and non-CABG-related TIMI major haemorrhage favoured Efient compared to clopidogrel (Hazard ratio, 0.87; 95% CI, 0.79 to 0.95; p=0.004).
Στη μελέτη TRITON, για κάθε 1. 000 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Efient, υπήρχαν 22 λιγότεροι ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου και 5 περισσότεροι ασθενείς με μη σχετιζόμενη με CABG, κατά TIMI μείζον αιμορραγία σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με κλοπιδογρέλη.
In TRITON, for every 1000 patients treated with Efient, there were 22 fewer patients with myocardial infarction, and 5 more with non– CABG-related TIMI major haemorrhages, compared with patients treated with clopidogrel.
5. 2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
10 5.2 Pharmacokinetic properties
Η έκθεση (AUC) του ενεργού μεταβολίτη έχει μέτρια έως χαμηλή μεταβλητότητα τόσο μεταξύ διαφορετικών ατόμων (27%) όσο και στα ίδια άτομα (19%).
The active metabolite’ s exposure (AUC) has moderate to low between-subject (27%) and within-subject (19%) variability.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της πρασουγρέλης είναι παρόμοιες σε υγιή άτομα, σε ασθενείς με σταθερή αθηροσκλήρωση και σε ασθενείς που υποβάλλονται σε διαδερμική στεφανιαία επέμβαση.
Prasugrel’ s pharmacokinetics are similar in healthy subjects, patients with stable atherosclerosis, and patients undergoing percutaneous coronary intervention.
Απορρόφηση Η απορρόφηση και ο μεταβολισμός της πρασουγρέλης γίνεται ταχέως, με τη μέγιστη συγκέντρωση πλάσματος (Cmax) του ενεργού μεταβολίτη να επιτυγχάνεται σε περίπου 30 λεπτά.
Absorption The absorption and metabolism of prasugrel are rapid, with peak plasma concentration (Cmax) of the active metabolite occurring in approximately 30 minutes.
Η έκθεση (AUC) του ενεργού μεταβολίτη αυξάνεται έναντι του θεραπευτικού δοσολογικού εύρους με αναλογικό τρόπο.
The active metabolite’ s exposure (AUC) increases proportionally over the therapeutic dose range.
Σε μία μελέτη με υγιή άτομα, η AUC του ενεργού μεταβολίτη έμεινε ανεπηρέαστη από ένα γεύμα με υψηλά λιπαρά και θερμίδες, αλλά η Cmax μειώθηκε κατά 49% και ο χρόνος επίτευξης της Cmax (Tmax) αυξήθηκε από 0. 5 σε 1. 5 ώρες.
In a study of healthy subjects, AUC of the active metabolite was unaffected by a high fat, high calorie meal, but Cmax was decreased by 49% and the time to reach Cmax (Tmax) was increased from 0.5 to 1.5 hours.
Επομένως, το Efient μπορεί να χορηγηθεί ανεξάρτητα από τη λήψη τροφής.
Therefore, Efient can be administered without regard to food; however, the administration of prasugrel loading dose in the fasted state may provide most rapid onset of action (see section 4.2).
Κατανομή Η σύνδεση του ενεργού μεταβολίτη στην ανθρώπινη λευκωματίνη ορού (4% ρυθμιστικό διάλυμα) ήταν 98%.
Distribution Active metabolite binding to human serum albumin (4% buffered solution) was 98%.
Μεταβολισμός Η πρασουγρέλη δεν εντοπίζεται στο πλάσμα μετά την από του στόματος χορήγηση.
Metabolism Prasugrel is not detected in plasma following oral administration.
Ο ενεργός μεταβολίτης μεταβολίζεται περαιτέρω σε δύο ανενεργές ενώσεις μέσω S- μεθυλίωσης ή σύζευξης με κυστεΐνη.
The active metabolite is further metabolised to two inactive compounds by S- methylation or conjugation with cysteine.
Αποβολή Περίπου το 68% της δόσης της πρασουγρέλης απεκκρίνεται στα ούρα και το 27% αππεκρίνεται μέσω των κοπράνων, ως ανενεργοί μεταβολίτες.
Elimination Approximately 68% of the prasugrel dose is excreted in the urine and 27% in the faeces, as inactive metabolites.
Ο ενεργός μεταβολίτης έχει χρόνο ημιζωής περίπου 7. 4 ώρες (με εύρος 2 έως 15 ώρες).
The active metabolite has an elimination half-life of about 7.4 hours (range 2 to 15 hours).
13 Ειδικοί Πληθυσμοί:
Special Populations:
Στη μεγάλη φάσης 3 κλινική δοκιμή, η μέση εκτιμώμενη έκθεση (AUC) του ενεργού μεταβολίτη ήταν 19% υψηλότερη στους πολύ ηλικιωμένους ασθενείς (ηλικίας ≥ 75 ετών) σε σύγκριση με τα άτομα ηλικίας < 75 ετών.
In the large phase 3 clinical trial, the mean estimated exposure (AUC) of the active metabolite was 19% higher in very elderly patients (≥ 75 years of age) compared to subjects < 75 years of age.
Η πρασουγρέλη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή στους ασθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών λόγω του πιθανού κινδύνου αιμορραγίας σε αυτό τον πληθυσμό (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Prasugrel should be used with caution in patients ≥ 75 years of age due to the potential risk of bleeding in this population (see sections 4.2 and 4.4).
Η πρασουγρέλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 4. 3).
3).
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της πρασουγρέλης και της προκαλούμενης αναστολής στη συσσώρευση των αιμοπεταλίων, είναι παρόμοιες στους ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (GFR 30 - < 50 ml/ λεπτό/ 1. 73m2) και στα υγιή άτομα.
Prasugrel-mediated inhibition of platelet aggregation was also
Η προκαλούμενη από την πρασουγρέλη αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων ήταν επίσης παρόμοια σε ασθενείς με ESRD οι οποίοι ήταν υπό αιμοδιύλιση σε σύγκριση με υγιή άτομα, παρόλο που η Cmax και η AUC του ενεργού μεταβολίτη μειώθηκε κατά 51% και 42% αντίστοιχα, στους ασθενείς με ESRD.
11 similar in patients with ESRD who required haemodialysis compared to healthy subjects, although Cmax and AUC of the active metabolite decreased 51% and 42%, respectively, in ESRD patients.
Η μέση έκθεση (AUC) του ενεργού μεταβολίτη της πρασουγρέλης είναι περίπου 30 με 40% υψηλότερη σε υγιή άτομα και σε ασθενείς με σωματικό βάρος < 60 kg σε σύγκριση με εκείνους που είχαν βάρος σώματος ≥ 60 kg.
The mean exposure (AUC) of the active metabolite of prasugrel is approximately 30 to 40% higher in healthy subjects and patients with a body weight of < 60 kg compared to those weighing ≥ 60 kg.
Η πρασουγρέλη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με βάρος σώματος < 60 kg λόγω του πιθανού κινδύνου αιμορραγίας σε αυτό τον πληθυσμό (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Prasugrel should be used with caution in patients with a body weight of < 60 kg due to the potential risk of bleeding in this population (see section 4.4).
Σε μελέτες κλινικής φαρμακολογίας, μετά από προσαρμογές για το σωματικό βάρος, η AUC του ενεργού μεταβολίτη ήταν περίπου 19% υψηλότερη στους Κινέζους, Ιαπωνέζους και Κορεάτες σε σύγκριση με τους Καυκάσιους, που κατά κύριο λόγο σχετίζονται με την υψηλότερη έκθεση στους Ασιάτες με βάρος σώματος < 60 kg.
In clinical pharmacology studies, after adjusting for body weight, the AUC of the active metabolite was approximately 19% higher in Chinese, Japanese, and Korean subjects compared to that of Caucasians, predominantly related to higher exposure in Asian subjects < 60 kg.
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της πρασουγρέλης σε υγιή άτομα και σε ασθενείς, είναι παρόμοιες σε άνδρες και γυναίκες.
In healthy subjects and patients, the pharmacokinetics of prasugrel are similar in men and women.
Οι φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες της πρασουγρέλης δεν έχουν αξιολογηθεί στον παιδιατρικό πλυθυσμό (βλέπε παράγραφο 4. 2).
Pharmacokinetics and pharmacodynamics of prasugrel have not been evaluated in a paediatric population (see section 4.2).
14 Οι τοξικολογικές μελέτες για την ανάπτυξη των εμβρύων/ νεογέννητων, σε αρουραίους και κουνέλια δεν έδειξε σημεία δυσπλασιών εξαιτίας της πρασουγρέλης.
Embryo-foetal developmental toxicology studies in rats and rabbits showed no evidence of malformations due to prasugrel.
Σε πολύ μεγάλη δόση (> 240 φορές τη συνιστώμενη καθημερινή ανθρώπινη δόση συντήρησης με βάση την αναλογία mg/ m2) η οποία προκάλεσε επιδράσεις στο βάρος σώματος της μητέρας και/ ή στην κατανάλωση τροφής, υπήρξε μία μικρή μείωση στο βάρος σώματος των απογόνων (σε σύγκριση με αυτούς που δεν έλαβαν φάρμακο).
At a very high dose (> 240 times the recommended daily human maintenance dose on a mg/ m2 basis) that caused effects on maternal body weight and/ or food consumption, there was a slight decrease in offspring body weight (relative to controls).
Σε μελέτες προ - και μετα - γεννητικής ανάπτυξης σε αρουραίους, η θεραπεία που λάμβαναν οι μητέρες δεν είχε καμία επίδραση στην συμπεριφορά ή στην αναπαραγωγική ανάπτυξη των απογόνων σε δόσεις με έκθεση μέχρι και 240 φορές τη συνιστώμενη καθημερινή ανθρώπινη δόση συντήρησης (με βάση την αναλογία mg/ m2).
In pre- and post-natal rat studies, maternal treatment had no effect on the behavioural or reproductive development of the offspring at doses up to an exposure 240 times the recommended daily human maintenance dose (based on mg/ m2).
Υπήρξε αυξημένη συχνότητα εμφάνισης όγκων (ηπατοκυτταρικό αδένωμα) σε ποντίκια που εκτίθονταν για 2 χρόνια σε υψηλές δόσεις (> 75 φορές την ανθρώπινη έκθεση), αλλά αυτό θεωρήθηκε δευτερεύουσα δράση ενζυμικής ενεργοποίησης που προκλήθηκε από την πρασουγρέλη.
There was an increased incidence of tumours (hepatocellular adenomas) in mice exposed for 2 years to high doses (> 75 times human exposure), but this was considered secondary to prasugrel-induced enzyme-induction.
Μικροκρυσταλλική κυτταρίνη Μαννιτόλη (Ε421) Διασταυρούμενη νατριούχος καρμελλόζη Υπρομελλόζη (Ε464) Στεατικό μαγνήσιο
Microcrystalline cellulose Mannitol (E421) Croscarmellose sodium Hypromellose (E464) Magnesium stearate
Επικάλυψη δισκίου:
12 Film-Coat:
Μονοϋδρική λακτόζη Υπρομελλόζη (Ε464) Διοξείδιο του τιτανίου (Ε171) Τριακετίνη (Ε1518) Κίτρινο οξείδιο σιδήρου (Ε172) Τάλκης
Lactose monohydrate Hypromellose (E464) Titanium dioxide (E171) Triacetin (E1518) Iron oxide yellow (E172) Talc
Κυψέλες αλουμινίου σε συσκευασίες των 14, 28, 30 (x1), 56, 84, 90 (x1) και 98 δισκίων.
Aluminium foil blisters in cartons of 14, 28, 30 (x1), 56, 84, 90 (x1) and 98 tablets.
15 Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.
Not all pack sizes may be marketed.
6. 6 Iδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός
6.6 Special precautions for disposal
Εli Lilly Nederland B. V., Grootslag 1- 5, NL- 3991 RA Houten, Ολλανδία.
Eli Lilly Nederland BV, Grootslag 1-5, NL-3991 RA Houten, The Netherlands.
HMEPOMHNIA ΠPΩTHΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ / ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ AΔEIAΣ
DATE OF FIRST AUTHORISATION/ RENEWAL OF THE AUTHORISATION
ΗΗ/ ΜΜ/ ΧΧΧΧ
< {DD month YYYY} >
ΜΜ/ ΧΧΧΧ
{MM/ YYYY}
Κάθε δισκίο περιέχει 2. 1 mg λακτόζη.
Each tablet contains 2.1 mg lactose.
Τα δισκία είναι μπέζ χρώματος σε σχήμα διπλού βέλους και φέρουν χαραγμένο το ‘ 10 mg ’ στη μία πλευρά και τον αριθμό ‘ 4759 ’ στην άλλη πλευρά.
Beige and double-arrow shaped tablets, debossed with “ 10 mg” on one side and “ 4759” on the other.
Αν μετά από προσεκτική εξατομικευμένη εκτίμηση του λόγου οφέλους / κινδύνου από τον συνταγογραφούντα ιατρό (βλέπε παράγραφο 4. 4), η χορήγηση κριθεί αναγκαία σε ασθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών, τότε μετά τη δόση φόρτισης των 60 mg, θα πρέπει να συνταγογραφηθεί μειωμένη δόση συντήρησης των 5 mg.
If, after a careful individual benefit/ risk evaluation by the prescribing physician (see section 4.4), treatment is deemed necessary in the patients age group ≥ 75 years, then following a 60 mg loading dose a reduced maintenance dose of 5 mg should be prescribed.
Η δόση συντήρησης των 10 mg δε συστήνεται.
14 The 10 mg maintenance dose is not recommended.
18 • με βάρος σώματος < 60 kg (βλέπε παραγράφους 4. 2 και 4. 8).
This concern applies especially to patients: • ≥ 75 years of age (see below). • with a propensity to bleed (e. g. due to recent trauma, recent surgery, recent or recurrent gastrointestinal bleeding, or active peptic ulcer disease) • with body weight < 60 kg (see sections 4.2 and 4.8).
Στην κλινική δοκιμή φάσης 3, αυτοί οι ασθενείς παρουσίασαν μεγαλύτερο κίνδυνο για αιμορραγία, περιλαμβανομένης και της θανατηφόρου αιμορραγίας, σε σύγκριση με τους ασθενείς ηλικίας < 75 ετών.
In the phase 3 clinical trial these patients were at greater risk of bleeding, including fatal 15 bleeding, compared to patients < 75 years of age.
19 4. 5 Aλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης
4.5 Interaction with other medicinal products and other forms of interaction
Ηπαρίνη:
16 Heparin:
20 Επαγωγείς του κυτοχρώματος P450:
Inducers of cytochromes P450:
Φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται από το CYP2C9: η πρασουγρέλη δεν ανέστειλε το CYP2C9, καθώς δεν επηρέασετη φαρμακοκινητική της S- βαρφαρίνης.
Medicinal products metabolised by CYP2C9: prasugrel did not inhibit CYP2C9, as it did not affect the pharmacokinetics of S-warfarin.
Η χορηγούμενη από του στόματος πρασουγρέλη δεν έχει καμία επίδραση στη γονιμότητα των αρσενικών και θηλυκών αρουραίων σε δόσεις που αντιστοιχούν με έκθεση έως και 240 φορές τη συνιστώμενη ανθρώπινη ημερήσια δόση συντήρησης (με βάση mg/ m2).
17 Prasugrel had no effect on fertility of male and female rats at oral doses up to an exposure 240 times the recommended daily human maintenance dose (based on mg/ m2).
21 ανεπιθύμητη ενέργεια και για τα δύο φάρμακα που οδήγησε στη διακοπή του φαρμάκου (2. 5% για την πρασουγρέλη και 1. 4% για την κλοπιδογρέλη).
Of these, bleeding was the most common adverse reaction for both drugs leading to study drug discontinuation (2.5% for prasugrel and 1.4% for clopidogrel).
Πρασουγρέληβ Κλοπιδογρέληβ +ΑΣΟ + ΑΣΟ (N=6741) (N=6716)
Prasugrelb Clopidogrel b +ASA
Πρασουγρέληβ Κλοπιδογρέληβ + ΑΣΟ + ΑΣΟ (N=5001) (N=4980)
Prasugrelb +ASA
Πρασουγρέληβ Κλοπιδογρέληβ + ΑΣΟ + ΑΣΟ (N=1740) (N=1736)
Prasugrelb Clopidogrel b +ASA
Μείζον αιμορραγίαγ κατά TIMI
(N=6741) +ASA (N=6716)
2. 2 1. 7
(N=5001)
2. 2 1. 6
+ASA (N=4980)
2. 2 2. 0
(N=1740) +ASA (N=1736)
Απειλητική για τη ζωήδ
TIMI major bleedingc
1. 3 0. 8
2.2 1.7
1. 3 0. 8
1.6
1. 2 1. 0
2.2 2.0
Θανατηφόρα Συμπτωματική ICHε
Life-threateningd Fatal Symptomatic ICHe
0. 3 0. 1 0. 3 0. 3
1.3 0.8 0.3 0.1 0.3 0.3
0. 3 0. 1 0. 3 0. 3
1.3 0.3 0.3
0. 4 0. 1 0. 2 0. 2
1.0 0.1 0.2
0. 3 0. 1
0.3 0.1
0. 3 0. 1
0.3
0. 3 0. 2
0.3
0. 3 0. 3
0.3 0.3
0. 3 0. 3
0.3
0. 1 0. 2
0.2
0. 7 0. 5
0.7 0.5
0. 6 0. 3
0.3
0. 8 0. 8
0.8
2. 4 1. 9
2.4 1.9
2. 3 1. 6
2.7
2. 7 2. 6
2.6