natgillin/translations-raw huggingface dataset:
(44- 20) 74 18 84 00 Fax (44- 20) 74 18 84 16 E- mail: mail@ emea. europa. eu http: // www. emea. europa. eu ©EMEA 2007 Reproduction and/ or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged πλήρης κατάλογος των βακτηρίων κατά των οποίων δρα το Altargo περιλαμβάνεται στην περίληψη των χαρακτηριστικών του προϊόντος.
(44-20) 74 18 84 00 Fax (44-20) 74 18 84 16 E-mail: mail@emea. europa. eu http: / /www. emea. europa. eu ©EMEA 2007 Reproduction and/ or distribution of this document is authorised for non commercial purposes only provided the EMEA is acknowledged compared the effects of five days’ treatment with Altargo to those of cefalexin (an oral antibiotic medicine): two studies were carried out in a total of 1,918 patients with infected skin wounds, and the final study was carried out in 545 patients with infected dermatitis (skin inflammation).
Σε δύο από τις μελέτες συμμετείχαν ασθενείς με μολυσματικό κηρίο.
In all five studies, the main measure of effectiveness was the proportion of patients whose infections had cleared up after the end of treatment.
Ποιο είναι το όφελος του Altargo σύμφωνα με τις μελέτες; Στους ασθενείς με μολυσματικό κηρίο το Altargo ήταν πιο αποτελεσματικό από το εικονικό φάρμακο, καθώς στη θεραπεία ανταποκρίθηκαν 119 (85, 6%) από τους 139 ασθενείς υπό αγωγή με Altargo, έναντι 37 (52, 1%) των 71 ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο.
In patients with impetigo, Altargo was more effective than placebo, with 119 (85.6%) of the 139 patients using Altargo and 37 (52.1%) of the 71 using placebo responding to treatment.
Το Altargo ήταν τουλάχιστον εξίσου αποτελεσματικό με το φουσιδικό οξύ, με ποσοστά ανταπόκρισης στη θεραπεία 99, 1% (314 στους 317 ασθενείς) και 94, 0% (141 στους 150 ασθενείς) αντιστοίχως.
Altargo was at least as effective as fusidic acid, with 314 (99.1%) of 317 and 141 (94.0%) of 150 patients, respectively, responding to treatment.
Ποιοι κίνδυνοι συνδέονται με το Altargo; Η συχνότερη ανεπιθύμητη ενέργεια του Altargo (εμφανίζεται σε περισσότερους από 1 έως 10 στους 100 ασθενείς) είναι ερεθισμός του σημείου εφαρμογής.
The most common side effect with Altargo (seen in between 1 and 10 patients in 100) is irritation at the site of application.
Για ποιους λόγους εγκρίθηκε το Altargo; Η Επιτροπή Φαρμάκων για Ανθρώπινη Χρήση (CHMP) έκρινε ότι τα οφέλη του Altargo υπερτερούν των κινδύνων που συνδέονται με αυτό στη βραχυχρόνια θεραπεία των ακόλουθων επιπολής δερματικών λοιμώξεων: • μολυσματικό κηρίο, • επιμολυσμένες μικρές ρήξεις, εκδορές ή ράμματα τραυμάτων.
The Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) decided that Altargo’ s benefits are greater than its risks for the short term treatment of the following superficial skin infections: • impetigo, • infected small lacerations, abrasions or sutured wounds.
07- 2007.
This summary was last updated in 07-2007.
Αριθµός διαδικασίας στον ΕΜΕΑ
EMEA Procedure number
1% Αλοιφή 1% Αλοιφή 1% Αλοιφή 1% Αλοιφή
1% 1% 1% 1%
∆ερµατική χρήση ∆ερµατική χρήση ∆ερµατική χρήση ∆ερµατική χρήση
Ointment Ointment Ointment Ointment
Φακελίσκος (alu) Σωληνάριο (alu) Σωληνάριο (alu) Σωληνάριο (alu)
Cutaneous use Sachet (alu) Cutaneous use Tube (alu) Cutaneous use Tube (alu) Cutaneous use Tube (alu)
0. 5g 12 φακελίσκοι 5g 1 σωληνάριο 10g 1 σωληνάριο 15g 1 σωληνάριο
12 sachets 1 tube 1 tube 1 tube
Altargo 1% αλοιφή
Altargo 1% ointment
1 g περιέχει 10 mg ρεταπαμουλίνη (1% w/ w).
1 g contains 10 mg retapamulin (1% w/ w).
Βραχυχρόνια θεραπεία των ακόλουθων επιπολής δερματικών λοιμώξεων:
Short term treatment of the following superficial skin infections:
Βλέπε παραγράφους 4. 4 και 5. 1 για σημαντικές πληροφορίες σχετικά με την κλινική δράση της ρεταπαμουλίνης έναντι διαφόρων τύπων χρυσίζοντα σταφυλόκοκκου (Staphylococcus aureus).
See sections 4.4 and 5.1 for important information regarding the clinical activity of retapamulin against different types of Staphylococcus aureus.
Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι επίσημες οδηγίες αναφορικά με την κατάλληλη χρήση αντιμικροβιακών παραγόντων.
Consideration should be given to official guidance on the appropriate use of antibacterial agents.
Ενήλικες (18- 65 ετών), έφηβοι (12- 17 ετών), βρέφη και παιδιά (από 9 μηνών έως 11 ετών)
Adults (aged 18-65 years), adolescents (aged 12-17 years), infants and children (aged from nine months to 11 years)
• Αλλοιώσεις τύπου μολυσματικού κηρίου > 10 στον αριθμό και να υπερβαίνουν τα 100 cm 2 συνολικής επιφάνειας.
• Impetiginous lesions > 10 in number and exceeding 100 cm2 in total surface area.
• Μολυσμένες αλλοιώσεις μήκους άνω των 10 cm ή συνολικής επιφάνειας > 100 cm2.
• Infected lesions that exceed 10 cm in length or a total surface area > 100 cm2.
2 Εάν δεν εμφανιστεί κλινική ανταπόκριση σε δύο ή τρεις ημέρες, οι ασθενείς θα πρέπει να επανεκτιμώνται και θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο εναλλακτικής θεραπείας (βλέπε παράγραφο 4. 4).
2 Patients not showing a clinical response within two to three days should be re-evaluated and alternative therapy should be considered (see section 4.4).
Βρέφη κάτω των εννέα μηνών
Infants under nine months of age
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της αλοιφής ρεταπαμουλίνης δεν έχει αποδειχθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας κάτω των εννέα μηνών.
The safety and efficacy of retapamulin ointment has not been established in paediatric patients less than nine months of age.
Ηλικιωμένοι (65 ετών και άνω)
Elderly (aged 65 and older)
Βλέπε παράγραφο 5. 3.
See section 5.3.
Γνωστή ή πιθανολογούμενη υπερευαισθησία στη ρεταπαμουλίνη ή στο έκδοχο.
Known or suspected hypersensitivity to retapamulin or to the excipient.
Η αλοιφή ρεταπαμουλίνης δεν πρέπει να έρχεται σε επαφή με τα μάτια και βλεννογόνους υμένες.
Retapamulin ointment must be kept away from the eyes and mucous membranes.
Η ρεταπαμουλίνη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία λοιμώξεων που είναι γνωστό ή πιθανολογείται ότι οφείλονται σε ανθεκτικά στη μεθικιλλίνη στελέχη χρυσίζοντα σταφυλόκοκκου (MRSA) (βλέπε παράγραφο 5. 1).
Retapamulin should not be used to treat infections known or thought likely to be due to MRSA (see section 5.1).
Σε κλινικές μελέτες δευτερογενώς επιμολυσμένων ανοικτών τραυμάτων, η ρεταπαμουλίνη δεν ήταν επαρκώς αποτελεσματική σε ασθενείς με λοιμώξεις που οφείλονταν σε ανθεκτικά στη μεθικιλλίνη στελέχη Staphylococcus aureus (MRSA).
In clinical studies of secondarily infected open wounds, the efficacy of retapamulin was inadequate in patients with infections caused by methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA).
Το ενδεχόμενο εναλλακτικής θεραπείας θα πρέπει να εξετάζεται, εφόσον δεν παρατηρείται βελτίωση ή παρατηρείται επιδείνωση στην προσβεβλημένη περιοχή μετά από 2- 3 ημέρες θεραπείας.
Alternative therapy should be considered if there is no improvement or a worsening in the infected area after 2-3 days of treatment.
Η αλοιφή ρεταπαμουλίνης περιέχει βουτυλιωμένο υδροξυτολουόλιο, το οποίο ενδέχεται να προκαλέσει τοπικό ερεθισμό του δέρματος (π. χ. δερματίτιδα από επαφή) ή ερεθισμό των ματιών και των βλεννογόνων υμένων.
Retapamulin ointment contains butylated hydroxytoluene, which may cause local skin reaction (e. g. contact dermatitis), or irritation to the eyes and mucous membranes.
Όπως και με άλλους αντιμικροβιακούς παράγοντες, η παρατεταμένη χρήση ρεταπαμουλίνης μπορεί να προκαλέσει υπερανάπτυξη μη ευαίσθητων μικροοργανισμών, περιλαμβανομένων
As with other antibacterial agents, prolonged use of retapamulin may result in overgrowth of non-susceptible micro-organisms, including fungi.
Η επίδραση της ταυτόχρονης χρήσης ρεταπαμουλίνης και άλλων προϊόντων τοπικής εφαρμογής στην ίδια περιοχή του δέρματος δεν έχει μελετηθεί και δεν συνιστάται.
The effect of concurrent application of retapamulin and other topical products to the same area of skin has not been studied, and is not recommended.
Σε ανθρώπινα ηπατικά μικροσωμάτια, η ρεταπαμουλίνη ήταν ισχυρός αναστολέας του CYP3A4.
3 In human liver microsomes, retapamulin was a strong inhibitor of CYP3A4.
Βάσει της χαμηλής συγκέντρωσης πλάσματος που επιτυγχάνεται στον άνθρωπο κατόπιν τοπικής εφαρμογής σε εκδορές δέρματος ή σε επιμολυσμένα επιφανειακά τραύματα, δεν αναμένεται κλινικά σχετική αναστολή in vivo (βλέπε παράγραφο 5. 2).
Based on the low plasma concentration achieved in humans after topical application to abraded skin or infected superficial wounds, a clinically relevant inhibition is not expected in vivo (see section 5.2)
Η συγχορήγηση από του στόματος κετοκοναζόλης 200mg δύο φορές ημερησίως αύξησε τη μέση AUC( 0- 24) και Cmax της ρεταπαμουλίνης κατά 81% κατόπιν τοπικής εφαρμογής αλοιφής ρεταπαμουλίνης 1% σε δέρμα υγιών ενήλικων ανδρών με εκδορές.
Co-administration of oral ketoconazole 200mg twice daily increased mean retapamulin AUC(0-24) and Cmax by 81% after topical application of retapamulin 1% ointment on the abraded skin of healthy adult males.
Λόγω της χαμηλής συστηματικής έκθεσης κατόπιν τοπικής εφαρμογής σε ασθενείς, προσαρμογές της δόσης δεν κρίνονται αναγκαίες, όταν η ρεταπαμουλίνη χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια συστηματικής θεραπείας με αναστολείς του CYP3A4.
Due to low systemic exposure following topical application in patients, dosage adjustments are considered to be unnecessary when topical retapamulin is applied during systemic treatment with CYP3A4 inhibitors.
Κύηση Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με έκθεση κατά την εγκυμοσύνη.
Pregnancy No clinical data on exposed pregnancies are available.
Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα μετά από του στόματος χορήγηση ενώ είναι ανεπαρκείς στην αξιολόγηση των επιδράσεων κατά τον τοκετό και στην εμβρυϊκή / μεταγεννητική ανάπτυξη (βλέπε παράγραφο 5. 3).
Animal studies have shown reproductive toxicity after oral administration and are insufficient with respect to effects on parturition and fetal/ postnatal development (see Section 5.3).
Η αλοιφή ρεταπαμουλίνης θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη μόνο εφόσον ενδείκνυται σαφώς τοπική αντιμικροβιακή θεραπεία και η χρήση ρεταπαμουλίνης κρίνεται προτιμότερη από τη χορήγηση συστηματικού αντιμικροβιακού παράγοντα.
Retapamulin ointment should only be used in pregnancy when topical antibacterial therapy is clearly indicated and the use of retapamulin is considered to be preferable to administration of a systemic antibacterial agent.
Γαλουχία Δεν είναι γνωστό εάν η ρεταπαμουλίνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα.
Lactation It is unknown whether retapamulin is excreted in human breast milk.
Θα πρέπει να αποφασίζεται εάν θα συνεχίζεται/ διακόπτεται ο θηλασμός ή εάν θα συνεχίζεται/ διακόπτεται η αγωγή με Altargo, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της αγωγής με Altargo για τη γυναίκα.
A decision on whether to continue/ discontinue breast-feeding or to continue/ discontinue therapy with Altargo should be made taking into account the benefit of breast-feeding to the child and the benefit of Altargo therapy to the woman.
Το Altargo χορηγείται τοπικά και είναι απίθανο να έχει επίδραση στην ικανότητα οδήγησης ή χειρισμού μηχανών.
Altargo is administered topically and is unlikely to have an effect on the ability to drive or use machines.
Η ακόλουθη συνθήκη χρησιμοποιήθηκε για την ταξινόμηση της συχνότητας:
The following convention has been used for the classification of frequency:
> 1/ 100 έως < 1/ 10
> 1/ 100 to< 1/10 > 1/1000 to< 1/100
Όχι συχνές > 1/ 1000 έως < 1/ 100
Within each frequency grouping, undesirable effects are presented in order of decreasing seriousness.
4 Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας εμφάνισης, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας.
4 Organ systems
Οργανικά συστήματα
Common
Όχι συχνές
General disorders and administration site conditions
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
Application site reactions
Αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής Ερεθισμός
Application site reactions
Αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής Άλγος Κνησμός Ερύθημα
Irritation
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
Pain Pruritus Erythema
Δερματίτιδα από επαφή
Skin and subcutaneous tissue disorders
4. 9 Υπερδοσολογία
Contact dermatitis
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία:
Dermatologicals
Δερματολογικά, Κωδικός ATC:
ATC code:
Η ρεταπαμουλίνη αναστέλλει εκλεκτικά τη σύνθεση βακτηριακών πρωτεϊνών μέσω της αλληλεπίδρασης με ένα μοναδικό σημείο της υπομονάδας 50S του βακτηριακού ριβοσώματος, το οποίο διαφοροποιείται από τα σημεία σύνδεσης των άλλων αντιμικροβιακών παραγόντων (που δεν είναι παράγωγα της πλευρομουτιλίνης), που αλληλεπιδρούν με το ριβόσωμα.
Retapamulin selectively inhibits bacterial protein synthesis by interacting at a unique site on the 50S subunit of the bacterial ribosome that is distinct from the binding sites of other non- pleuromutilin antibacterial agents that interact with the ribosome.
Μέσω της σύνδεσης στο σημείο αυτό, οι πλευρομουτιλίνες αναστέλλουν την πεπτιδυλτρανσφεράση, παρεμποδίζουν εν μέρει τις αλληλεπιδράσεις στη θέση P και αποτρέπουν τον φυσιολογικό σχηματισμό των ενεργών ριβοσωμιακών υπομονάδων 50S.
By virtue of binding to this site, pleuromutilins inhibit peptidyl transfer, partially block P-site interactions, and prevent normal formation of active 50S ribosomal subunits.
Συνεπώς, οι πλευρομουτιλίνες φαίνεται ότι αναστέλλουν τη σύνθεση των βακτηριακών πρωτεϊνών μέσω πολλαπλών μηχανισμών.
Therefore the pleuromutilins appear to inhibit bacterial protein synthesis by multiple mechanisms.
Μηχανισμοί αντοχής
Mechanism of Resistance
Λόγω του διακριτού μηχανισμού δράσης, η ρεταπαμουλίνη δεν εμφανίζει, ειδική για το στόχο, διασταυρούμενη αντοχή με άλλες κατηγορίες αντιμικροβιακών παραγόντων.
Due to its distinct mechanism of action, retapamulin does not demonstrate target specific cross-resistance with other classes of antibacterial agents.
5 In vitro, έχουν προσδιοριστεί δύο μηχανισμοί που μειώνουν την ευαισθησία στη ρεταπαμουλίνη.
In vitro, two mechanisms have been identified which reduce susceptibility to retapamulin.
Ο πρώτος αφορά μεταλλάξεις στη ριβοσωμιακή πρωτεΐνη L3, ενώ ο δεύτερος είναι ένας μη ειδικός μηχανισμός εκροής (ABC μεταφορέας vgaAv).
One involves mutations in ribosomal protein L3, the other is a non- specific efflux mechanism (ABC transporter vgaAv).
Δεν παρατηρήθηκε ανάπτυξη αντοχής κατά τη διάρκεια θεραπείας με τη ρεταπαμουλίνη στο πρόγραμμα κλινικών μελετών και όλα τα κλινικά απομονωθέντα στελέχη αναστάλθηκαν με συγκεντρώσεις ρεταπαμουλίνης της τάξης των < 2μg/ ml.
5 No development of resistance was observed during treatment with retapamulin in the clinical study programme and all clinical isolates were inhibited by retapamulin concentrations of < 2µg/ ml.
Ο επιπολασμός της επίκτητης αντοχής μπορεί να ποικίλει ανάλογα με την περιοχή και τη χρονική περίοδο για συγκεκριμένα είδη.
The prevalence of acquired resistance may vary geographically and with time for selected species, and local information on resistance is desirable, particularly when treating severe infections.
Η πληροφόρηση σχετικά με τα δεδομένα αντοχής σε τοπικό επίπεδο είναι επιθυμητή, κυρίως κατά τη θεραπεία σοβαρών λοιμώξεων.
As necessary, expert advice should be sought when the local prevalence of resistance is such that the utility of the agent in at least some types of infection is questionable.
$In vitro, η ρεταπαμουλίνη ήταν εξίσου δραστική έναντι ευαίσθητων στη μεθικιλλίνη και ανθεκτικών στη μεθικιλλίνη στελεχών S. aureus.
$In vitro, retapamulin was equally active against methicillin-susceptible and methicillin- resistant strains of S. aureus.
Ωστόσο, βλέπε παράγραφο 4. 4 και παρακάτω, αναφορικά με την κλινική αποτελεσματικότητα έναντι του MRSA.
However, see section 4.4 and below regarding clinical efficacy against MRSA.
Πληροφορίες από κλινικές δοκιμές
Information from clinical trials
Πολύ λίγα στελέχη MRSA απομονώθηκαν σε μελέτες με μολυσματικό κηρίο και όλα αντιμετωπίστηκαν με κλινική επιτυχία (100%:
Very few MRSA were isolated in studies in impetigo and all were clinical successes (100%:
Σε μελέτες σε μολυσματικό κηρίο και σε δύο μελέτες δευτερογενώς επιμολυσμένων ανοικτών τραυμάτων (SIOW), τα ποσοστά κλινικής επιτυχίας ήταν υψηλά για τη ρεταπαμουλίνη σε ασθενείς με ανθεκτικά στη μουπιροκίνη στελέχη S. aureus (100%:
In studies in impetigo and in two studies of secondarily infected open wounds (SIOW), clinical success rates were high for retapamulin in patients with mupirocin-resistant S. aureus (100%:
11/ 11) ή σε ανθεκτικά στο φουσιδικό οξύ στελέχη S. aureus (96. 7%:
11/ 11) or fusidic acid-resistant S. aureus (96.7%:
Ωστόσο, στις δύο μελέτες σε ασθενείς με SIOW η αποτελεσματικότητα της ρεταπαμουλίνης σε λοιμώξεις από MRSA ήταν ανεπαρκής (75. 7%).
However, in the two studies that enrolled patients with SIOW the efficacy of retapamulin in infections due to MRSA was inadequate (75.7%).
6 Aureus, ανεξάρτητα από το εάν τα στελέχη ήταν ευαίσθητα ή ανθεκτικά στη μεθικιλλίνη.
The explanation for lower clinical efficacy against MRSA in SIOW is unclear and it may have been influenced by the presence of a particular MRSA clone.
Στην περίπτωση αποτυχίας της θεραπείας έναντι του S. aureus, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο παρουσίας στελεχών με πρόσθετους λοιμογόνους παράγοντες (π. χ. λευκοσιδίνη Panton- Valentin).
In the case of treatment failure associated with S. aureus, the presence of strains possessing additional virulence factors (such as Panton-Valentine Leukocidin) should be considered.
Ποσοστά κλινικής επιτυχίας κατά την παρακολούθηση SIOW ασθενών με S. aureus
6 Clinical Success Rates at Follow up for SIOW patients with S. aureus
Φαινότυπος/ τύπος
Phenotype/ PFGE
ΡΕΤΑΠΑΜΟΥΛΙΝΗ
RETAPAMULIN
PFGE
type
n/ N Ποσοστό επιτυχίας (%)
n/ N
95% Ακριβές CI
Success 95% Exact n/ N
n/ N
n/ N Success 95% Exact n/ N
337/ 379 88, 9
Success
(85, 3, 91, 9)
Rate (%)
155/ 186
CI
83, 3
Rate (%)
MRSA $MSSA
S. aureus (all) MRSA $MSSA
28/ 37 75, 7 309/ 342 90, 4
337/ 379 28/ 37 309/ 342
(58, 8, 88, 2) (86, 7, 93, 3)
(85.3,91.9) (58.8,88.2) (86.7,93.3)
21/ 26 133/ 159
155/ 186 21/ 26 133/ 159
80, 8 83, 6
83.3 80.8 83.6
Το ακριβές CI υπολογίζεται με τη μέθοδο F- κατανομής. $: ο ρυθμός ανταπόκρισης για το MRSA λόγω του PLV+MRSA ήταν 8/ 13 (62%)
Exact CI is calculated using the F-distribution method. $: the response rate for MRSA due to PVL+ MRSA was 8/ 13 (62%)
Σε μελέτη με υγιή ενήλικα άτομα, αλοιφή ρεταπαμουλίνης 1% εφαρμόστηκε ημερησίως σε άθικτο και σε δέρμα με εκδορές, υπό σύγκλειση, για έως και 7 ημέρες.
In a study of healthy adult subjects, 1% retapamulin ointment was applied daily to intact and to abraded skin under occlusion for up to 7 days.
Η γεωμετρική μέση τιμή Cmax στο πλάσμα κατόπιν εφαρμογής σε 200 cm2 δέρματος με εκδορές ήταν 9, 75 ng/ ml την ημέρα 1 και 8, 79 ng/ ml την ημέρα 7 και η μέγιστη μεμονωμένη συστηματική έκθεση (Cmax) που καταγράφηκε ήταν 22, 1 ng/ ml.
The geometric mean Cmax value in plasma after application to 200 cm2 of abraded skin was 9.75 ng/ ml on day 1 and 8.79 ng/ ml on day 7 and the maximum individual systemic exposure (Cmax) recorded was 22.1 ng/ ml.
Μεμονωμένα δείγματα πλάσματος ελήφθησαν από 516 ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς που έλαβαν τοπική θεραπεία με αλοιφή ρεταπαμουλίνης 1% δύο φορές ημερησίως επί 5 ημέρες για την αντιμετώπιση δευτερογενώς επιμολυσμένων τραυματικών αλλοιώσεων.
Single plasma samples were obtained from 516 adult and paediatric patients who received topical treatment with retapamulin 1% ointment twice daily for 5 days for the treatment of secondarily infected traumatic lesions.
Τα περισσότερα δείγματα (89%) ήταν κάτω από το κατώτερο όριο ποσοτικής μέτρησης (0, 5 ng/ ml).
The majority of samples (89%) were below the lower limit of quantitation (0.5 ng/ ml).
Από τα δείγματα με μετρήσιμες συγκεντρώσεις, το 90% είχαν συγκεντρώσεις ρεταπαμουλίνης μικρότερες από 2, 5 ng/ ml.
Of the samples that had measurable concentrations 90% had retapamulin concentrations less than 2.5 ng/ ml.
Η μέγιστη μετρηθείσα συγκέντρωση ρεταπαμουλίνης στο πλάσμα ήταν 10, 7 ng/ ml σε ενήλικες και 18, 5 ng/ ml σε παιδιατρικούς ασθενείς.
The maximum measured plasma concentration of retapamulin was 10.7 ng/ ml in adults and 18.5 ng/ ml in paediatric patients.
In vitro, η ρεταπαμουλίνη έχει καταδειχθεί ότι είναι υπόστρωμα και αναστολέας της P - γλυκοπρωτεϊνης (Ρgp).
In vitro, retapamulin was shown to be a P-glycoprotein (Pgp) substrate and inhibitor.
Ωστόσο, η μέγιστη μεμονωμένη συστηματική έκθεση στους ανθρώπους κατόπιν τοπικής εφαρμογής αλοιφής 1% σε 200 cm2 δέρματος με εκδορές (Cmax= 22 ng/ ml; AUC( 0- 24) = 238 ng. h/ ml) ήταν 660 φορές χαμηλότερη από την IC50 της ρεταπαμουλίνης για την αναστολή της
However, the maximum individual systemic exposure in humans following topical application of 1% ointment on 200 cm2 of abraded skin (Cmax= 22 ng/ ml; AUC(0-24) = 238 ng. h/ ml) was 660-fold lower than the retapamulin IC50 for Pgp inhibition.
Ο in vitro οξειδωτικός μεταβολισμός της ρεταπαμουλίνης σε ανθρώπινα ηπατικά μικροσωμάτια επιτυγχάνεται δια μεσολαβήσεως κυρίως από το CYP3A4, με μικρή συμβολή των CYP2C8 και CYP2D6 (βλέπε παράγραφο 4. 5).
The in vitro oxidative metabolism of retapamulin in human liver microsomes was primarily mediated by CYP3A4 with minor contributions from CYP2C8 and CYP2D6 (see section 4.5).
Ειδικοί πληθυσμοί ασθενών
7 Special Patient Populations
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία φαρμακοκινητικής σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών ή σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία.
No pharmacokinetic data are available in children aged less than 2 years, or in patients with renal or hepatic impairment.
Ωστόσο, λόγω των χαμηλών συστηματικών επιπέδων στο πλάσμα που έχουν παρατηρηθεί, δεν προβλέπονται προβλήματα σχετικά με την ασφάλεια.
However, due to the low systemic plasma levels that have been observed, no safety problems are foreseen.
Σε μελέτες τοξικότητας 14 ημερών μετά από χορήγηση από του στόματος (50, 150 ή 450 mg/ kg) σε επίμυες παρατηρήθηκαν προσαρμοστικές ηπατικές και θυρεοειδικές μεταβολές.
In 14-day (50, 150 or 450 mg/ kg) oral toxicity studies in rats there was evidence of adaptive hepatic and thyroid changes.
Η από του στόματος χορήγηση δόσης (50, 150 ή 450 mg/ kg) σε πιθήκους για 14 ημέρες προκάλεσε δοσοεξαρτώμενη εμφάνιση εμέτων.
In monkeys dosed orally (50, 150 or 450 mg/ kg) for 14 days there was dose-related emesis.
Δεν παρατηρήθηκε γονοτοξικότητα κατά την in vitro αξιολόγηση για γονιδιακή μετάλλαξη ή/ και χρωμοσωμιακές μεταβολές σε κύτταρα ποντικών με λέμφωμα, σε καλλιέργεια ανθρώπινων λεμφοκυττάρων περιφερικού αίματος ή κατά την in vivo αξιολόγηση για χρωμοσωμιακές μεταβολές σε μικροπυρήνα επίμυος.
There was no evidence of genotoxicity when evaluated in vitro for gene mutation and/ or chromosomal effects in the mouse lymphoma cell assay, in cultured human peripheral blood lymphocytes, or when evaluated in vivo for chromosomal effects in a rat micronucleus test.
Δεν παρατηρήθηκε διαταραχή της γονιμότητας σε αρσενικούς ή θηλυκούς επίμυες σε από του στόματος δόσεις 50, 150 ή 450 mg/ kg/ ημέρα, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα έως και πενταπλάσια όρια έκθεσης από την ανώτατη εκτιμώμενη έκθεση στον άνθρωπο (τοπική εφαρμογή σε 200 cm 2 δέρματος με εκδορές:
There was no evidence of impaired fertility in male or female rats at oral doses of 50, 150, or 450 mg/ kg/ day, resulting in exposure margins of up to 5-times the highest human estimated exposure (topical application to 200 cm2 abraded skin:
AUC 238 ng. h/ ml).
AUC 238 ng. h/ ml).
Σε μία μελέτη εμβρυοτοξικότητας σε επίμυες, παρατηρήθηκε τοξικότητα στην ανάπτυξη του εμβρύου (μειωμένο σωματικό βάρος του εμβρύου και καθυστερημένη οστεοποίηση του σκελετού) και μητρική τοξικότητα σε από του στόματος δόσεις ≥ 150 mg/ kg/ day (αντιστοιχούν σε ≥ 3 φορές την εκτιμώμενη έκθεση στον άνθρωπο (βλέπε παραπάνω).
In an embryotoxicity study in rats, developmental toxicity (decreased fetal body weight and delayed skeletal ossification) and maternal toxicity were observed at oral doses of ≥ 150 mg/ kg/ day (corresponding to ≥ 3 times the human estimated exposure (see above).
Δεν παρατηρήθηκαν δυσμορφίες σχετιζόμενες με τη θεραπεία σε επίμυες.
There were no treatment-related malformations in rats.
8 ημέρα 7 έως την ημέρα 19 της κυοφορίας.
Retapamulin was given as a continuous intravenous infusion to pregnant rabbits from day 7 to day 19 of gestation.