natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η µελέτη AI266073 ήταν µια ανοικτή τυχαιοποιηµένη κλινική µελέτη διάρκειας 48 εβδοµάδων σε ασθενείς µε λοίµωξη HIV, η οποία συνέκρινε την αποτελεσµατικότητα του Atripla µε εκείνη της αντιρετροϊκής αγωγής αποτελούµενης από δύο τουλάχιστον νουκλεοσιδικούς ή νουκλεοτιδικούς αναστολείς της ανάστροφης µεταγραφάσης (NRTIs) µε έναν αναστολέα πρωτεάσης ή µε ένα µη νουκλεοσιδικό αναστολέα της ανάστροφης µεταγραφάσης, ωστόσο όχι µε ένα θεραπευτικό σχήµα που περιέχει όλα τα συστατικά του Atripla (efavirenz, emtricitabine and tenofovir disoproxil fumarate).
Study AI266073 was a 48-week open-label randomised clinical study in HIV infected patients comparing the efficacy of Atripla to antiretroviral therapy consisting of at least two nucleoside or nucleotide reverse transcriptase inhibitors (NRTIs) with a protease inhibitor or non-nucleoside reverse transcriptase inhibitor; however not a regimen containing all Atripla components (efavirenz, emtricitabine and tenofovir disoproxil fumarate).
Το Atripla χορηγήθηκε µε άδειο στοµάχι (βλ. παράγραφο 4. 2).
Atripla was administered on an empty stomach (see section 4.2).
Οι ασθενείς δεν είχαν ποτέ παρουσιάσει ιολογική αποτυχία σε προηγούµενη αντιρετροϊκή αγωγή, δεν είχαν γνωστές HIV- 1 µεταλλάξεις που προκαλούν αντοχή σε οποιοδήποτε από τα τρία συστατικά που περιέχονται στο Atripla και ήταν ιολογικά κατεσταλµένοι για τουλάχιστον τρεις µήνες κατά την έναρξη της µελέτης.
Forty-eight
Οι ασθενείς είτε άλλαξαν σε Atripla (N=203) είτε συνέχισαν µε το αρχικό αντιρετροϊκό θεραπευτικό σχήµα τους (N=97). ∆εδοµένα σαράντα οκτώ εβδοµάδων κατέδειξαν ότι υψηλά επίπεδα ιολογικής καταστολής, συγκρίσιµα µε εκείνα του αρχικού θεραπευτικού σχήµατός, διατηρήθηκαν στους ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν για να αλλάξουν σε Atripla (βλ.
27 week data showed that high levels of virologic suppression, comparable to the original treatment regimen, were maintained in patients who were randomised to change to Atripla (see Table 6).
Πίνακα 6).
Table 6:
30 Πίνακας 6: ∆εδοµένα αποτελεσµατικότητας 48 εβδοµάδων από τη µελέτη AI266073 στην οποία το Atripla χορηγήθηκε σε ιολογικά κατεσταλµένους ασθενείς υπό συνδυασµένη αντιρετροϊκή αγωγή
48-week efficacy data from study AI266073 in which Atripla was administered to virologically suppressed patients on combination antiretroviral therapy
Οµάδα θεραπείας Τελικό σηµείο
Treatment group
Atripla (N=203) n/ N (%)
Atripla (N=203) n/ N (%)
Παρέµειναν στο αρχικό
Stayed on original treatment regimen
∆ιαφορά µεταξύ Atripla και αρχικού θεραπευτικού
Difference between Atripla and original treatment regimen
θεραπευτικό σχήµα (N=97) n/ N (%)
(N=97) n/ N (%)
σχήµατος (95% CI)
(95%CI)
ασθενείς µε HIV- 1 RNA < 50 αντίγραφα/ ml PVR (KM)
patients with HIV-1 RNA < 50 copies/ ml PVR (KM)
8, 9% (- 7, 7% έως 25, 6%)
8.9% (-7.7% to 25.6%)
M=Αποκλεισµός M=Αποτυχία
M=Excluded M=Failure
1, 2% (- 2, 3% έως 6, 7%) 0, 5% (- 7, 0% έως 9, 3%)
1.2% (-2.3% to 6.7%) 0.5% (-7.0% to 9.3%)
Τροποποιηµένη LOCF
Modified LOCF
190/ 203 (93, 6%)
190/ 203 (93.6%)
94/ 97 (96, 9%)
94/ 97 (96.9%)
- 3, 3% (- 8, 3% έως 2, 7%)
-3.3% (-8.3% to 2.7%)
ασθενείς µε HIV- 1 RNA < 200 αντίγραφα/ ml PVR (KM)
patients with HIV-1 RNA < 200 copies/ ml PVR (KM)
- 0, 5% (- 3, 2% έως 2, 2%)
-0.5% (-3.2% to 2.2%)
M=Αποκλεισµός
M=Excluded
0% (- 2, 4% έως 4, 2%)
0% (-2.4% to 4.2%)
- 0, 5% (- 7, 6% έως 7, 9%)
-0.5% (-7.6% to 7.9%)
Καθαρή ιολογική ανταπόκριση αξιολογηµένη χρησιµοποιώντας τη µέθοδο Kaplan Meier (KM) M:
Pure virologic response assessed using the Kaplan Meier (KM) method M:
Απουσία Τροποποιηµένη LOCF:
Missing Modified LOCF:
Post- hoc ανάλυση στην οποία οι ασθενείς οι οποίοι απέτυχαν ιολογικά ή διέκοψαν τη θεραπεία λόγω ανεπιθύµητων ενεργειών, αντιµετωπίστηκαν ως αποτυχίες, Για άλλους αποκλεισθέντες από τη µελέτη ασθενείς εφαρµόστηκε η µέθοδος LOCF.
Post-hoc analysis where patients who failed virologically or discontinued for adverse events were treated as failures; for other drop-outs, the LOCF (last observation carried forward) method was applied
Όταν τα δύο στρώµατα αναλύθηκαν ξεχωριστά, τα ποσοστά ανταπόκρισης του στρώµατος σε προηγούµενη αγωγή µε αναστολείς πρωτεάσης (PI) ήταν αριθµητικώς χαµηλότερα για ασθενείς που άλλαξαν σε Atripla [92, 4% έναντι 94, 0% για την PVR (ανάλυση ευαισθησίας) για το Atripla και τους SBR ασθενείς (stayed on their baseline regimen) αντίστοιχα, µία διαφορά (95% CI) από - 1, 6% (- 10, 0%, 6, 7%)].
When the two strata were analysed separately, response rates in the stratum with prior PI-treatment were numerically lower for patients switched to Atripla [92.4% versus 94.0% for the PVR (sensitivity analysis) for Atripla and SBR patients respectively; a difference (95%CI) of -1.6% (-10.0%, 6.7%)].
Στο στρώµα πριν την αγωγή µε NNRTI, τα ποσοστά απόκρισης ήταν 98, 9% έναντι 97, 4% για το Atripla και τους SBR ασθενείς αντίστοιχα, µία διαφορά (95% CI) από 1, 4% (- 4, 0%, 6, 9%).
In the prior-NNRTI stratum, response rates were 98.9% vs 97.4% for Atripla and SBR patients respectively; a difference (95%CI) of 1.4% (-4.0%, 6.9%).
∆εν υπάρχουν επί του παρόντος διαθέσιµα δεδοµένα από κλινικές µελέτες µε το Atripla σε πρωτοθεραπευόµενους ασθενείς ή σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε εντατική προηγούµενη θεραπεία. ∆εν υπάρχει κλινική εµπειρία µε το Atripla σε ασθενείς που παρουσιάζουν ιολογική αποτυχία στο αντιρετροϊκό θεραπευτικό σχήµα πρώτης γραµµής ή σε συνδυασµό µε άλλες αντιρετροϊκές ουσίες.
There is no clinical experience with Atripla in patients who are experiencing virological failure in a first-line antiretroviral treatment regimen or in combination with other antiretroviral agents.
Η περιορισµένη κλινική εµπειρία από ασθενείς µε συνυπάρχουσα HIV και HBV λοίµωξη υποδεικνύει ότι η θεραπεία µε emtricitabine ή tenofovir disoproxil fumarate ως συνδυασµένη αντιρετροϊκή αγωγή για τον έλεγχο της HIV λοίµωξης, έχει επίσης ως αποτέλεσµα τη µείωση του HBV DNA (µείωση 3 log10 ή µείωση 4 έως 5 log10, αντίστοιχα) (βλ. παράγραφο 4. 4).
Patients coinfected with HIV and HBV: limited clinical experience in patients co-infected with HIV and HBV suggests that treatment with emtricitabine or tenofovir disoproxil fumarate in antiretroviral combination therapy to control HIV infection also results in a reduction in HBV DNA (3 log10 reduction or 4 to 5 log10 reduction, respectively) (see section 4.4).
Οι µεµονωµένες φαρµακοτεχνικές µορφές του efavirenz, emtricitabine και tenofovir disoproxil fumarate χρησιµοποιήθηκαν για τον καθορισµό των φαρµακοκινητικών ιδιοτήτων του efavirenz, emtricitabine και tenofovir disoproxil fumarate, χορηγούµενα µεµονωµένα, σε ασθενείς µε λοίµωξη HIV.
The separate pharmaceutical forms of efavirenz, emtricitabine and tenofovir disoproxil fumarate were used to determine the pharmacokinetics of efavirenz, emtricitabine and tenofovir disoproxil fumarate, administered separately in HIV infected patients.
Πίνακα 7).
The bioequivalence of one Atripla film-coated tablet with one efavirenz 600 mg film-coated tablet plus one emtricitabine 200 mg hard capsule plus one tenofovir disoproxil 245 mg film-coated tablet (equivalent to 300 mg tenofovir disoproxil fumarate) administered together, was established following single dose administration to fasting healthy subjects in study GS-US-177-0105 (see Table 7).
31 Πίνακας 7:
28 Table 7:
Σύνοψη των φαρµακοκινητικών δεδοµένων από τη µελέτη GS- US- 177- 0105
Summary of pharmacokinetic data from study GS-US-177-0105
Efavirenz (n=45)
Efavirenz (n=45)
Emtricitabine (n=45) GMR (%)
Emtricitabine (n=45) GMR (%)
Tenofovir disoproxil fumarate (n=45) GMR (%)
fumarate (n=45) GMR (%)
Παράµετροι ∆οκιµασία Αναφορά (90% CI) ∆οκιµασία Αναφορά (90% CI) ∆οκιµασία Αναφορά (90% CI)
Parameters
98, 79
Test
88, 84
Reference (90%CI) Test Reference (90%CI) 88.84
2. 264, 3 2. 308, 6
2,264.3
2. 130, 6 2. 384, 4
2,308.6
325, 1
(92.28,
352, 9
2,130.6
(92, 28,
2,384.4
(84, 64,
352.9
125. 623, 6 132. 795, 7
125,623.6 132,795.7
10. 682, 6 10. 874, 4
10,682.6 10,874.4
1. 948, 8 1. 969, 0
1,969.0
(32, 9) (32, 8)
(32.8)
146. 074, 9 155. 518, 6
146,074.9 155,518.6
10. 854, 9 11. 054, 3
10,854.9 11,054.3
2. 314, 0 2. 319, 4
2,319.4
(29, 2) (30, 3)
(29.2)
(h)
(30.3)
(45, 3)
108.23)
(38, 3)
T1/ 2 (h)
∆οκιµασία: συνδυασµένο δισκίο εφάπαξ σταθερής δόσης λαµβανόµενο υπό συνθήκες νηστείας.
Test: single fixed-dose combination tablet taken under fasted conditions.
Αναφορά: εφάπαξ δόση δισκίου 600 mg efavirenz, καψάκιου 200 mg emtricitabine και δισκίου 300 mg tenofovir disoproxil fumarate λαµβανόµενα υπό συνθήκες νηστείας.
Reference: single dose of a 600 mg efavirenz tablet, 200 mg emtricitabine capsule and 300 mg tenofovir disoproxil fumarate tablet taken under fasted conditions.
Οι τιµές για ∆οκιµασία και Αναφορά είναι µέσες τιµές (% συντελεστής µεταβολής).
Values for Test and Reference are mean (% coefficient of variation).
GMR=geometric least- squares mean ratio (γεωµετρικός µέσος λόγος ελάχιστων τετραγώνων), CI=confidence interval (διάστηµα εµπιστοσύνης).
GMR=geometric least-squares mean ratio, CI=confidence interval
Σε ασθενείς µε λοίµωξη HIV, οι µέγιστες συγκεντρώσεις του efavirenz στο πλάσµα επιτεύχθηκαν εντός 5 ωρών και οι συγκεντρώσεις στην κατάσταση ισορροπίας επετεύχθησαν σε 6 έως 7 ηµέρες.
Absorption: in HIV infected patients, peak efavirenz plasma concentrations were attained by 5 hours and steady-state concentrations reached in 6 to 7 days.
Σε 35 ασθενείς που έπαιρναν 600 mg efavirenz µία φορά την ηµέρα, η µέγιστη συγκέντρωση (Cmax) στην κατάσταση ισορροπίας ήταν 12, 9 ± 3, 7 µΜ (29%) [µέση τιµή ± τυπική απόκλιση (S. D.), (συντελεστής µεταβολής (% CV)], η ελάχιστη συγκέντρωση (Cmin) στην κατάσταση ισορροπίας ήταν 5, 6 ± 3, 2 µΜ (57%) και η AUC ήταν 184 ± 73 µΜ• h (40%).
In 35 patients receiving efavirenz 600 mg once daily, steady-state peak concentration (Cmax) was 12.9 ± 3.7 µM (29%) [mean ± standard deviation (S. D.) (coefficient of variation (%CV))], steady-state Cmin was 5.6 ± 3.2 µM (57%), and AUC was 184 ± 73 µM• h (40%).
Η emtricitabine απορροφάται ταχέως, µε τις µέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσµα να επιτυγχάνονται εντός 1 έως 2 ωρών µετά τη χορήγηση της δόσης.
Emtricitabine is rapidly absorbed with peak plasma concentrations occurring at 1 to 2 hours post-dose.
Μετά την από στόµατος χορήγηση πολλαπλών δόσεων emtricitabine σε 20 ασθενείς µε λοίµωξη HIV, η Cmax στην κατάσταση ισορροπίας ήταν 1, 8 ± 0, 7 µg/ ml (µέση τιµή ± S. D.) (39% CV), η Cmin στην κατάσταση ισορροπίας ήταν 0, 09 ± 0, 07 µg/ ml (80%) και η AUC ήταν 10, 0 ± 3, 1 µg• h/ ml (31%) σε ένα διάστηµα 24 ωρών µεταξύ των δόσεων.
Following multiple dose oral administration of emtricitabine to 20 HIV infected patients, steady-state Cmax was 1.8 ± 0.7 µg/ ml (mean ± S. D.) (39%CV), steady-state Cmin was 0.09 ± 0.07 µg/ ml (80%) and the AUC was 10.0 ± 3.1 µg• h/ ml (31%) over a 24 hour dosing interval.
Μετά την από στόµατος χορήγηση µίας εφάπαξ δόσης 300 mg tenofovir disoproxil fumarate σε ασθενείς µε λοίµωξη HIV- 1 στην κατάσταση νηστείας, οι µέγιστες συγκεντρώσεις tenofovir επετεύχθησαν εντός µίας ώρας και οι τιµές Cmax και AUC (µέση τιµή ± S. D.) (% CV) ήταν 296 ± 90 ng/ ml (30%) και 2. 287 ± 685 ng• h/ ml (30%), αντίστοιχα.
Following oral administration of a single 300 mg dose of tenofovir disoproxil fumarate to HIV-1 infected patients in the fasted state, maximum tenofovir concentrations were achieved within one hour and the Cmax and AUC (mean ± S. D.) (%CV) values were 296 ± 90 ng/ ml (30%) and 2,287 ± 685 ng• h/ ml (30%), respectively.
Η βιοδιαθεσιµότητα µετά την από στόµατος χορήγηση του tenofovir από το tenofovir disoproxil fumarate σε ασθενείς σε νηστεία ήταν περίπου 25%.
The oral bioavailability of tenofovir from tenofovir disoproxil fumarate in fasted patients was approximately 25%.
Η χορήγηση καψακίων efavirenz µε γεύµα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά αύξησε την µέση AUC και την Cmax του efavirenz κατά 28% και 79%, αντίστοιχα, σε σύγκριση µε τη χορήγηση σε κατάσταση νηστείας.
Administration of efavirenz capsules with a high fat meal increased the mean AUC and Cmax of efavirenz by 28% and 79%, respectively, compared to administration in a fasted state.
Σε σύγκριση µε τη χορήγηση σε κατάσταση νηστείας, η δοσολογία του tenofovir disoproxil fumarate και του emtricitabine σε συνδυασµό µε γεύµα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά ή µε ελαφρύ γεύµα αύξησε τη µέση AUC και την Cmax του tenofovir κατά 35% και 15%, αντίστοιχα, χωρίς να επηρεάζει την έκθεση στην emtricitabine.
Compared to fasted administration, dosing of tenofovir disoproxil fumarate and emtricitabine in combination with either a high fat meal or a light meal increased the mean AUC and Cmax of tenofovir by 35% and 15%, respectively without affecting emtricitabine exposures.
Το Atripla συνιστάται για χορήγηση µε άδειο στοµάχι, δεδοµένου ότι η τροφή µπορεί να αυξήσει την έκθεση στο efavirenz και µπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της συχνότητας εµφάνισης ανεπιθύµητων ενεργειών (βλ. παραγράφους 4. 4 και 4. 8).
Atripla is recommended for administration on an empty stomach since food may increase efavirenz exposure and may lead to an increase in the frequency of adverse reactions (see sections 4.4 and 4.8).
Αναµένεται ότι η έκθεση στο tenofovir θα είναι κατά 35% περίπου χαµηλότερη µετά τη χορήγηση του Atripla µε άδειο στοµάχι σε σύγκριση µε το µεµονωµένο
Forty-eight week data from a clinical study (AI266073) showed maintenance of virologic suppression for patients who had stable virologic suppression on combination
32 συστατικό tenofovir disoproxil fumarate όταν λαµβάνεται µαζί µε τροφή. ∆εδοµένα σαράντα οκτώ εβδοµάδων από µία κλινική µελέτη (AI266073) κατέδειξαν διατήρηση της ιολογικής καταστολής για τους ασθενείς οι οποίοι είχαν σταθερή ιολογική καταστολή υπό συνδυασµένη αντιρετροϊκή αγωγή και στη συνέχεια άλλαξαν σε Atripla µε µια σύσταση για χορήγηση του Atripla µε άδειο στοµάχι.
29 antiretroviral therapy and subsequently changed to Atripla with a recommendation for administration of Atripla on an empty stomach.
Το efavirenz δεσµεύεται σε µεγάλο βαθµό (> 99%) µε τις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσµατος, κυρίως µε τη λευκωµατίνη.
Distribution: efavirenz is highly bound (> 99%) to human plasma proteins, predominantly albumin.
Η in vitro δέσµευση της emtricitabine µε τις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσµατος είναι < 4% και ανεξάρτητη των συγκεντρώσεων στο εύρος από 0, 02 έως 200 µg/ ml.
In vitro binding of emtricitabine to human plasma proteins is < 4% and independent of concentrations over the range of 0.02 to 200 µg/ ml.
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, ο όγκος κατανοµής της emtricitabine υπολογίσθηκε περίπου στα 1, 4 l/ kg.
Following intravenous administration the volume of distribution of emtricitabine was approximately 1.4 l/ kg.
Μετά την από στόµατος χορήγηση, η emtricitabine κατανέµεται ευρέως σε όλο το σώµα.
After oral administration, emtricitabine is widely distributed throughout the body.
Ο µέσος λόγος συγκέντρωσης πλάσµατος προς αίµα ήταν περίπου 1, 0 και ο µέσος λόγος συγκέντρωσης σπέρµατος προς πλάσµα ήταν περίπου 4, 0.
The mean plasma to blood concentration ratio was approximately 1.0 and the mean semen to plasma concentration ratio was approximately 4.0.
Η in vitro δέσµευση του tenofovir µε τις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσµατος ή του ορού είναι < 0, 7% και 7, 2%, αντιστοίχως, σε εύρος συγκεντρώσεων του tenofovir από 0, 01 έως 25 µg/ ml.
In vitro binding of tenofovir to human plasma or serum protein is < 0.7% and 7.2%, respectively over the tenofovir concentration range 0.01 to 25 µg/ ml.
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, ο όγκος κατανοµής του tenofovir υπολογίσθηκε περίπου στα 800 ml/ kg.
Following intravenous administration the volume of distribution of tenofovir was approximately 800 ml/ kg.
Μετά την από στόµατος χορήγηση, το tenofovir κατανέµεται ευρέως σε όλο το σώµα.
After oral administration, tenofovir is widely distributed throughout the body.
Μελέτες στον άνθρωπο και µελέτες in vitro που χρησιµοποιούν µικροσώµατα ανθρώπινου ήπατος, έχουν δείξει ότι το efavirenz µεταβολίζεται κυρίως από το σύστηµα του κυτοχρώµατος Ρ450 σε υδροξυλιωµένους µεταβολίτες µε συνακόλουθη γλυκουρονιδίωση αυτών των υδροξυλιωµένων µεταβολιτών.
Biotransformation: studies in humans and in vitro studies using human liver microsomes have demonstrated that efavirenz is principally metabolised by the cytochrome P450 system to hydroxylated metabolites with subsequent glucuronidation of these hydroxylated metabolites.
Αυτοί οι µεταβολίτες είναι ουσιαστικά ανενεργοί έναντι του HIV- 1.
These metabolites are essentially inactive against HIV-1.
Οι in vitro µελέτες υποδηλώνουν ότι τα CYP3A4 και CYP2B6 είναι τα κύρια ισοένζυµα που είναι υπεύθυνα για το µεταβολισµό του efavirenz και ότι αυτό αναστέλλει τα ισοένζυµα του Ρ450 2C9, 2C19 και 3A4.
The in vitro studies suggest that CYP3A4 and CYP2B6 are the major isoenzymes responsible for efavirenz metabolism and that it inhibits P450 isoenzymes 2C9, 2C19, and 3A4.
Στις in vitro µελέτες, το efavirenz δεν ανέστειλε το CYP2E1 και ανέστειλε το CYP2D6 και το CYP1A2, µόνο σε συγκεντρώσεις πολύ πάνω από αυτές που επιτυγχάνονται κλινικά.
In in vitro studies efavirenz did not inhibit CYP2E1 and inhibited CYP2D6 and CYP1A2 only at concentrations well above those achieved clinically.
Η έκθεση στο efavirenz πλάσµατος µπορεί να αυξηθεί σε ασθενείς µε οµοζυγωτική γενετική παραλλαγή G516T του ισοενζύµου CYP2B6.
Efavirenz plasma exposure may be increased in patients with homozygous G516T genetic variant of the CYP2B6 isoenzyme.
Η κλινική σηµασία µιας τέτοιας συσχέτισης είναι άγνωστη.
The clinical implications of such an association are unknown; however, the potential for an increased frequency and severity of efavirenz-associated adverse events cannot be excluded.
Το efavirenz έχει δειχθεί ότι επάγει τα ένζυµα του Ρ450, µε αποτέλεσµα την επαγωγή του ίδιου του µεταβολισµού του.
Efavirenz has been shown to induce P450 enzymes, resulting in the induction of its own metabolism.
Σε εθελοντές που δεν είχαν λοίµωξη HIV, πολλαπλές δόσεις των 200 έως 400 mg την ηµέρα για 10 ηµέρες είχαν ως αποτέλεσµα µικρότερη από την προβλεπόµενη έκταση της συσσώρευσης (22 έως 42% χαµηλότερη) και µικρότερη τελική ηµίσεια ζωή 40 έως 55 ώρες (ηµίσεια ζωή µιας εφάπαξ δόσης 52 έως 76 ώρες).
In uninfected volunteers, multiple doses of 200 to 400 mg per day for 10 days resulted in a lower than predicted extent of accumulation (22 to 42% lower) and a shorter terminal half-life of 40 to 55 hours (single dose half-life 52 to 76 hours).
Ο µεταβολισµός της emtricitabine είναι περιορισµένος.
There is limited metabolism of emtricitabine.
Η βιοµετατροπή της emtricitabine περιλαµβάνει την οξείδωση του δακτυλίου των θειολών και το σχηµατισµό των 3 '- σουλφοξείδιο διαστερεοµερών (περίπου το 9% της δόσης) και τη σύζευξη µε γλυκουρονικό οξύ για να σχηµατίσει το 2' - O- γλυκουρονίδιο (περίπου το 4% της δόσης).
The biotransformation of emtricitabine includes oxidation of the thiol moiety to form the 3'-sulphoxide diastereomers (approximately 9% of dose) and conjugation with glucuronic acid to form 2'-O-glucuronide (approximately 4% of dose).
Σε µελέτες in vitro διαπιστώθηκε ότι ούτε το tenofovir disoproxil fumarate ούτε το tenofovir αποτελούν υπόστρωµα των ενζύµων CYP450.
In vitro studies have determined that neither tenofovir disoproxil fumarate nor tenofovir are substrates for the CYP450 enzymes.
Ούτε η emtricitabine ούτε το tenofovir ανέστειλε in vitro το µεταβολισµό φαρµάκων που επιτελείται από όλες τις µείζονες ισοµορφές του ανθρώπινου CYP450, οι οποίες συµµετέχουν στη βιοµετατροπή των φαρµάκων.
Neither emtricitabine nor tenofovir inhibited in vitro drug metabolism mediated by any of the major human CYP450 isoforms involved in drug biotransformation.
Επίσης η emtricitabine δεν αναστέλλει την ουριδινο- 5 '- διφωσφογλυκουρονυλική τρανσφεράση, το ένζυµο που είναι υπεύθυνο για τη γλυκουρονιδίωση.
Also, emtricitabine did not inhibit uridine 5'-diphosphoglucuronyl transferase, the enzyme responsible for glucuronidation.
Το efavirenz έχει σχετικά µεγάλη τελική ηµίσεια ζωή τουλάχιστον 52 ώρες µετά από εφάπαξ δόσεις (βλ. επίσης δεδοµένα από τη µελέτη βιοϊσοδυναµίας που περιγράφεται παραπάνω) και 40 έως 55 ώρες µετά από πολλαπλές δόσεις.
Elimination: efavirenz has a relatively long terminal half-life of at least 52 hours after single doses (see also data from bioequivalence study described above) and 40 to 55 hours after multiple doses.
Περίπου 14 έως 34% µιας ραδιοεπισηµασµένης δόσης του efavirenz ανακτήθηκε στα ούρα και λιγότερο από 1% της δόσης απεκκρίθηκε στα ούρα ως αµετάβλητο efavirenz.
Approximately 14 to 34% of a radiolabelled dose of efavirenz was recovered in the urine and less than 1% of the dose was excreted in urine as unchanged efavirenz.
33 Μετά την από στόµατος χορήγηση, ο χρόνος ηµίσειας ζωής για την αποµάκρυνση της emtricitabine ήταν περίπου 10 ώρες.
Following oral administration, the elimination half-life of emtricitabine is approximately 10 hours.
Η emtricitabine απεκκρίνεται κυρίως µέσω των νεφρών µε πλήρη ανάκτηση της δόσης στα ούρα (περίπου το 86%) και στα κόπρανα (περίπου το 14%).
Emtricitabine is primarily excreted by the kidneys with complete recovery of the dose achieved in urine (approximately 86%) and faeces (approximately 14%).
Το 13% της δόσης της emtricitabine ανακτήθηκε στα ούρα µε τη µορφή τριών µεταβολιτών.
Thirteen percent of the emtricitabine dose was recovered in urine as three metabolites.
Ο µέσος όρος της συστηµατικής κάθαρσης της emtricitabine ήταν 307 ml/ min.
The systemic clearance of emtricitabine averaged 307 ml/ min.
Μετά την από στόµατος χορήγηση, ο χρόνος ηµίσειας ζωής για την αποµάκρυνση του tenofovir ήταν περίπου 12 έως 18 ώρες.
Following oral administration, the elimination half-life of tenofovir is approximately 12 to 18 hours.
Το tenofovir απεκκρίνεται κυρίως µέσω των νεφρών µέσω διήθησης και ενός ενεργού συστήµατος σωληναριακής µεταφοράς µε περίπου 70 έως 80% της δόσης να απεκκρίνεται αµετάβλητη στα ούρα µετά από ενδοφλέβια χορήγηση.
Tenofovir is primarily excreted by the kidney by both filtration and an active tubular transport system with approximately 70 to 80% of the dose excreted unchanged in urine following intravenous administration.
Ο µέσος όρος της φαινόµενης κάθαρσης του tenofovir ήταν περίπου 307 ml/ min.
Renal
Η νεφρική κάθαρση έχει υπολογισθεί περίπου στα 210 ml/ min, που είναι πέραν του ρυθµού σπειραµατικής διήθησης.
30 clearance has been estimated to be approximately 210 ml/ min, which is in excess of the glomerular filtration rate.
Αυτό υποδεικνύει ότι η ενεργός σωληναριακή απέκκριση συνιστά σηµαντικό µέρος της αποµάκρυνσης του tenofovir.
This indicates that active tubular secretion is an important part of the elimination of tenofovir.
Η φαρµακοκινητική της emtricitabine και του tenofovir είναι παρόµοια σε άνδρες και σε γυναίκες ασθενείς.
Age, gender and ethnicity: the pharmacokinetics of emtricitabine and tenofovir are similar in male and female patients.
Αν και περιορισµένα δεδοµένα αναφέρουν ότι οι γυναίκες καθώς και οι Ασιάτες ασθενείς και ασθενείς από Νήσους του Ειρηνικού µπορεί να έχουν υψηλότερη έκθεση στο efavirenz, δεν εµφανίζονται να είναι λιγότερο ανεκτικοί στο efavirenz.
Although limited data suggest that females as well as Asian and Pacific Island patients may have higher exposure to efavirenz, they do not appear to be less tolerant of efavirenz.
∆εν έχουν πραγµατοποιηθεί φαρµακοκινητικές µελέτες µε efavirenz, emtricitabine ή tenofovir σε ηλικιωµένους (πάνω από 65 ετών).
Pharmacokinetic studies have not been performed with efavirenz, emtricitabine or tenofovir in the elderly (over 65 years).
∆εν έχουν πραγµατοποιηθεί φαρµακοκινητικές µελέτες µε Atripla σε βρέφη και παιδιά (βλ. παράγραφο 4. 2).
Pharmacokinetic studies with Atripla have not been performed in infants and children (see section 4.2).
Η φαρµακοκινητική του efavirenz, της emtricitabine και του tenofovir disoproxil fumarate µετά από συγχορήγηση των µεµονωµένων φαρµακοτεχνικών µορφών ή ως Atripla δεν έχει µελετηθεί σε ασθενείς µε λοίµωξη HIV και µε νεφρική δυσλειτουργία.
Renal impairment: the pharmacokinetics of efavirenz, emtricitabine and tenofovir disoproxil fumarate after co-administration of the separate pharmaceutical forms or as Atripla have not been studied in HIV infected patients with renal impairment.