natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επομένως συνιστάται παρακολούθηση του ουρικού οξέος ορού 1- 2 εβδομάδες έπειτα από την έναρξη της θεραπείας με έναν ισχυρό επαγωγέα γλυκουρονίδωσης.
Monitoring of serum uric acid is therefore recommended 1-2 weeks after start of treatment with a potent inducer of glucuronidation.
Κολχικίνη/ ινδομεθακίνη/ υδροχλωροθειαζίδη/ βαρφαρίνη Η φεβουξοστάτη μπορεί να συγχορηγηθεί με κολχικίνη ή ινδομεθακίνη χωρίς να απαιτείται ρύθμιση της δόσης της φεβουξοστάτης ή της συγχορηγούμενης δραστικής ουσίας.
4 Colchicine/ indometacin/ hydrochlorothiazide/ warfarin Febuxostat can be co-administered with colchicine or indomethacin with no dose adjustment of febuxostat or the co-administered active substance being necessary.
Έπειτα από έναρξη της θεραπείας με φεβουξοστάτη, πρέπει να μελετάται η παρακολούθηση της αντιπηκτικής δραστικότητας σε ασθενείς που λαμβάνουν βαρφαρίνη ή παρόμοιους παράγοντες.
After initiation of febuxostat therapy, monitoring of anticoagulant activity should be considered in patients receiving warfarin or similar agents.
4 Δεσιπραμίνη/ υποστρώματα CYP2D6.
Desipramine/ CYP2D6 substrates.
Αντιόξινα Ταυτόχρονη κατάποση ενός αντιόξινου που περιέχει υδροξείδιο μαγνησίου και υδροξείδιο αργιλίου έχει φανεί ότι καθυστερεί την απορρόφηση της φεβουξοστάτης (περίπου 1 ώρα) και προκαλεί μια μείωση κατά 32% στην Cmax, αλλά δεν παρατηρήθηκε σημαντική αλλαγή στην AUC.
Antacids Concomitant ingestion of an antacid containing magnesium hydroxide and aluminium hydroxide has been shown to delay absorption of febuxostat (approximately 1 hour) and to cause a 32% decrease in Cmax, but no significant change in AUC was observed.
Εγκυμοσύνη Τα δεδομένα σχετικά με πολύ περιορισμένο αριθμό περιπτώσεων έκθεσης κατά την εγκυμοσύνη, δεν κατέδειξαν ανεπιθύμητες ενέργειες της φεβουξοστάτης στην εγκυμοσύνη ή στην υγεία του εμβρύου / νεογέννητου.
Pregnancy Data on a very limited number of exposed pregnancies have not indicated any adverse effects of febuxostat on pregnancy or on the health of the foetus/ new born child.
Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος.
Animal studies do not indicate direct or indirect harmful effects with respect to pregnancy, embryonal/ foetal development or parturition (see section 5.3).
Γαλουχία Είναι άγνωστο εάν η φεβουξοστάτη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα.
Breast feeding It is unknown whether febuxostat is excreted in human breast milk.
Η φεβουξοστάτη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη γαλουχία.
Febuxostat should not be used while breast-feeding.
Όπως με άλλους αναστολείς της οξειδάσης της ξανθίνης, έχουν αναφερθεί ανεπιθύμητες ενέργειες όπως υπνηλία, ζάλη και παραισθησία.
As with other xanthine oxidase inhibitors adverse reactions such as somnolence, dizziness and paraesthesia have been reported.
Συνολικά 2531 άτομα έλαβαν τουλάχιστον μία δόση ADENURIC (10 mg – 300 mg) σε κλινικές μελέτες.
A total of 2531 subjects received at least one dose of ADENURIC (10 mg – 300 mg) in clinical studies.
Τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες φάσης 3 Σε τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές μελέτες φάσης 3, πάνω από 1000 ασθενείς έλαβαν συνιστώμενες δόσεις των 80 mg ή των 120 mg (536 άτομα συμμετείχαν σε μια μελέτη 28 εβδομάδων και 507 άτομα συμμετείχαν σε μια μελέτη 52 εβδομάδων).
Phase 3 randomised controlled studies 5 In randomised controlled phase 3 clinical studies, > ,1000 patients have been treated with the recommended doses of 80 mg or 120 mg (536 subjects enrolled in a 28 week study and 507 subjects enrolled in a 52 weeks study).
Τα συμβάντα που σχετίζονται με τη θεραπεία (ΑΕΦ) ήταν κυρίως ήπια ή μέτρια σε βαρύτητα.
The treatment-related events (ADRs) were mostly mild or moderate in severity.
Τα πιο συχνά αναφερόμενα ΑΕΦ (αξιολόγηση ερευνητή) ήταν ανωμαλίες ηπατικής λειτουργίας (3, 5%), διάρροια (2, 7%), κεφαλαλγία (1, 8%), ναυτία (1, 7%), εξάνθημα (1, 5%).
The most commonly reported ADRs (investigator assessment) are liver function abnormalities (3.5%), diarrhoea (2.7%), headache (1.8%), nausea (1.7%), rash (1.5%).
Προσδιορισμένοι παράγοντες κινδύνου μεταξύ αυτών των
A numerically greater incidence of investigator-reported cardiovascular events was observed in the febuxostat total group compared to the allopurinol group in the pivotal Phase III (1.3 vs 0.3 events per 100 PYs) and long-term extension studies (1.4 vs 0.7 events per 100 PYs), although no statistically significant differences were found and no causal relationship with febuxostat was established.
5 ασθενών ήταν ιατρικό ιστορικό αθηροσκληρωτικής νόσου ή/ και εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας.
Identified risk factors among these patients were a medical history of atherosclerotic disease and/ or myocardial infarction, or of congestive heart failure.
Συχνές (≥ 1/ 100 έως < 1/ 10), όχι συχνές (≥ 1/ 1. 000 έως < 1/ 100) και σπάνιες (≥ 1/ 10. 000 έως < 1/ 1000) ανεπιθύμητες ενέργειες για τις οποίες υπάρχουν υπόνοιες (αξιολόγηση ερευνητή) ότι σχετίζονται με φάρμακα και που συνέβησαν στις ομάδες θεραπείας των 80 mg/ 120 mg και αναφέρθηκαν περισσότερες από μια φορές στη συνολική ομάδα θεραπείας με φεβουξοστάτη, καταγράφονται παρακάτω.
Common (≥ 1/ 100 to < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000 to < 1/ 100) and rare (≥ 1/ 10,000 to < 1/ 1000) adverse reactions suspected (investigator assessment) to be drug related occurring in the 80 mg/ 120 mg treatment groups and reported more than once in the total febuxostat treatment group are listed below.
Πίνακας 1:
6 Table 1:
Ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη θεραπεία σε τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες φάσης 3 Έρευνες
Treatment related adverse reactions in phase 3 randomized controlled studies Investigations
Όχι συχνές Αύξηση αμυλάσης αίματος, μείωση αριθμού αιμοπεταλίων, αύξηση κρεατινίνης αίματος, μείωση αιμοσφαιρίνης, αύξηση ουρίας αίματος, αύξηση LDH, αύξηση τριγλυκεριδίων
Uncommon Blood amylase increase, platelet count decrease, blood creatinine increase, haemoglobin decrease, blood urea increase, LDH increase, triglycerides increase
Σπάνιες Αίσθημα παλμών
Rare Palpitations
Συχνές Κεφαλαλγία Όχι συχνές Ζάλη, παραισθησία, υπνηλία, μεταβληθείσα γεύση
Common Headache Uncommon Dizziness, paraesthesia, somnolence, altered taste
Συχνές Διάρροια *, ναυτία * Όχι συχνές:
Common Diarrhoea*, nausea* Uncommon:
Κοιλιακό άλγος, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, έμετος *, ξηροστομία, δυσπεψία, δυσκοιλιότητα, συχνές κενώσεις, μετεωρισμός, γαστρεντερική δυσφορία
Abdominal pain, gastro-oesophageal reflux disease, vomiting*, dry mouth, dyspepsia, constipation, frequent stools, flatulence, gastrointestinal discomfort,
Όχι συχνές Νεφρολιθίαση, αιματουρία, συχνουρία Σπάνιες Νεφρική ανεπάρκεια
Uncommon Nephrolithiasis, haematuria, pollakiuria Rare Renal insufficiency
Διαταραχές του δέρματος και του Συχνές υποδόριου ιστού
Musculoskeletal and connective tissue disorders
Εξάνθημα ** Όχι συχνές Δερματίτιδα, κνίδωση, κνησμός
Uncommon Arthralgia, arthritis, myalgia, muscle cramp, musculoskeletal pain
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Αγγειακές διαταραχές
Metabolism and nutrition disorders Vascular disorders
Όχι συχνές Αρθραλγία, αρθρίτιδα, μυαλγία, μυϊκές κράμπες, μυοσκελετικό άλγος Όχι συχνές Αύξηση σωματικού βάρους, αύξηση όρεξης Όχι συχνές Υπέρταση, έξαψη, εξάψεις
Uncommon Weight increase, increased appetite Uncommon Hypertension, flushing, hot flush,
Όχι συχνές
Hepato-biliary disorders
καταστάσεις της οδού χορήγησης Κόπωση, οίδημα, γριππώδη συμπτώματα Σπάνιες Εξασθένιση, δίψα
Common LFT abnormalities
6 Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων Ψυχιατρικές διαταραχές
Psychiatric disorders
Συχνές Ανωμαλίες LFT Όχι συχνές Μειωμένη γενετήσια ορμή Σπάνιες Νευρικότητα, αϋπνία
Uncommon Libido decreased Rare Nervousness, Insomnia
* Διάρροια, ναυτία και έμετος είναι πιο συχνές σε ασθενείς στους οποίους χορηγείται ταυτοχρόνως κολχικίνη ** Δεν σημειώθηκαν σοβαρά εξανθήματα ή σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας στις κλινικές μελέτες.
7 * Diarrhoea, nausea and vomiting are more frequent in patients concomitantly treated with colchicine ** No serious rashes or severe hypersensitivity reactions were noted in the clinical studies.
Μακροπρόθεσμες ανοικτές μελέτες παράτασης Στις μακροπρόθεσμες ανοικτές μελέτες παράτασης, ο αριθμός των ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε φεβουξοστάτη 80 mg/ 120 mg έως 1 χρόνο ήταν 906, έως 2 χρόνια ήταν 322, έως 3 χρόνια ήταν 57, και έως 4 χρόνια ήταν 53.
Long-term open label extension studies In the long-term open label extension studies, the number of patients treated with febuxostat 80 mg/ 120 mg up to 1 year was 906, up to 2 years was 322, up to 3 years was 57, and up 4 years was 53.
Τα συμβάντα που σχετίζονται με τη θεραπεία που αναφέρθηκαν κατά τις μακροπρόθεσμες μελέτες παράτασης ήταν παρόμοια με εκείνα που αναφέρθηκαν στις μελέτες φάσης 3 (βλέπε Πίνακα 1).
The treatment-related events reported during the long-term extension studies were similar to those reported in the Phase 3 studies (see Table 1).
Τα πιο συχνά αναφερόμενα συμβάντα που σχετίζονται με τη θεραπεία (αξιολόγηση ερευνητή) είναι: ανωμαλίες ηπατικής λειτουργίας, διάρροια, κεφαλαλγία, εξάνθημα, υπέρταση.
The most commonly reported treatment-related events (investigator assessment) are: liver function abnormalities, diarrhoea, headache, rash, hypertension.
Τα ακόλουθα συμβάντα που σχετίζονται με τη θεραπεία αναφέρθηκαν περισσότερες από μια φορά στη συνολική ομάδα θεραπείας με φεβουξοστάτη και αναφέρθηκαν ως όχι συχνά σε άτομα που λαμβάνουν 80 mg/ 120 mg φεβουξοστάτης σε μακροπρόθεσμες μελέτες παράτασης (έως και 4 χρόνια, > 1. 900 χρόνια έκθεσης ασθενών).
The following treatment-related events were reported more than once in the total febuxostat treatment group and were reported as uncommon in subjects taking febuxostat 80 mg/ 120 mg in long-term extension studies (up to 4 years, > 1,900 Patient-years of exposure).
Αυτά τα συμβάντα που σχετίζονται με τη θεραπεία είτε δεν αναφέρθηκαν ή αναφέρθηκαν σε χαμηλότερη συχνότητα για αυτές τις δόσεις, στις πιλοτικές μελέτες φάσης 3:
These treatment-related events were either not reported or reported at a lower frequency for these doses, in the pivotal Phase 3 studies:
Διαβήτης, υπερλιπιδαιμία, αϋπνία, υπαισθησία, μη φυσιολογικό ΗΚΓ, βήχας, δύσπνοια, αποχρωματισμός του δέρματος, δερματική βλάβη, θυλακίτιδα, πρωτεϊνουρία, νεφρική ανεπάρκεια, στυτική δυσλειτουργία, αύξηση καλίου αίματος, αύξηση TSH αίματος, μειωμένος αριθμός λεμφοκυττάρων, μειωμένα λευκά αιμοσφαίρια (WBC).
Diabetes, hyperlipidaemia, insomnia, hypoaesthesia, ECG abnormal, cough, dyspnoea, skin discolouration, skin lesion, bursitis, proteinuria, renal insufficiency, erectile dysfunction, blood potassium increase, blood TSH increase, lymphocyte count decreased, WBC decrease.
Παρασκευάσματα που αναστέλλουν την παραγωγή ουρικού οξέος, κωδικός ATC:
Preparations inhibiting uric acid production, ATC code:
Μηχανισμός δράσης Το ουρικό οξύ είναι το τελικό προϊόν μεταβολισμού της πουρίνης στον άνθρωπο και δημιουργείται με τη σειρά υποξανθίνη → ξανθίνη → ουρικό οξύ.
Mechanism of action Uric acid is the end product of purine metabolism in humans and is generated in the cascade of hypoxanthine → xanthine → uric acid.
Η φεβουξοστάτη είναι ένα παράγωγο 2- αρυλικής θειαζόλης που επιτυγχάνει τη θεραπευτική του επίδραση μειώνοντας το ουρικό οξύ ορού μέσω επιλεκτικής αναστολής της ΧΟ.
Febuxostat is a 2-arylthiazole derivative that achieves its therapeutic effect of decreasing serum uric acid by selectively inhibiting XO.
Η φεβουξοστάτη είναι ένας ισχυρός, μη πουρινικός επιλεκτικός αναστολέας της ΧΟ (NP- SIXO) με μια in vitro τιμή αναστολής Ki μικρότερη από ένα nanomolar.
Febuxostat is a potent, non-purine selective inhibitor of XO (NP-SIXO) with an in vitro inhibition Ki value less than one nanomolar.
Σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις η φεβουξοστάτη δεν αναστέλλει άλλα ένζυμα που συμμετέχουν στο μεταβολισμό της πουρίνης ή της πυριμιδίνης, δηλαδή, στην απαμινάση γουανίνης, στη φωσφοριβοσυλτρανσφεράση της υποξανθίνης- γουανίνης, στην οροτική
At therapeutic concentrations febuxostat does not inhibit other enzymes involved in purine or pyrimidine metabolism, namely, guanine deaminase, hypoxanthine guanine phosphoribosyltransferase, orotate phosphoribosyltransferase, orotidine monophosphate decarboxylase or purine nucleoside phosphorylase.
7 φωσφοριβοσυλτρανσφεράση, στη μονοφωσφορική αποκαρβοξυλάση οροτιδίνης ή στην πουρινική νουκλεοσιδική φωσφορυλάση.
In each phase 3 pivotal study, ADENURIC demonstrated superior ability to lower and maintain serum uric acid levels compared to allopurinol.
Αποτελέσματα κλινικών μελετών
The primary efficacy endpoint
Το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας σε κάθε μελέτη ήταν η αναλογία ασθενών των οποίων τα τελευταία 3 μηνιαία επίπεδα ουρικού οξέος ορού ήταν < 6, 0 mg/ dl (357 µmol/ l).
8 in each study was the proportion of patients whose last 3 monthly serum uric acid levels were < 6.0 mg/ dl (357 µmol/ l).
Κανένας ασθενής με μόσχευμα οργάνου δεν περιλήφθηκε σε αυτές τις μελέτες (βλέπε παράγραφο 4. 2).
No patients with organ transplant have been included in these studies (see section 4.2).
Μελέτη APEX:
APEX Study:
Η ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη αποτελεσματικότητας της φεβουξοστάτης με αλλοπουρινόλη (APEX) ήταν φάσης 3, τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή, πολυκεντρική μελέτη 28 εβδομάδων.
The Allopurinol and Placebo-Controlled Efficacy Study of Febuxostat (APEX) was a Phase 3, randomized, double-blind, multicenter, 28-week study.
Χίλιοι εβδομήντα δύο (1. 072) ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν: εικονικό φάρμακο (n=134), ADENURIC 80 mg ημερησίως (n=267), ADENURIC 120 mg ημερησίως (n=269), ADENURIC 240 mg ημερησίως (n=134) ή αλλοπουρινόλη (300 mg ημερησίως [n=258] για ασθενείς με κρεατινίνη ορού βασικής γραμμής ≤1, 5 mg/ dl ή 100 mg ημερησίως [n=10] για ασθενείς με κρεατινίνη ορού βασικής γραμμής > 1, 5 mg/ dl και ≤2, 0 mg/ dl).
One thousand and seventy-two (1072) patients were randomized: placebo (n=134), ADENURIC 80 mg QD (n=267), ADENURIC 120 mg QD (n=269), ADENURIC 240 mg QD (n=134) or allopurinol (300 mg QD [n=258] for patients with a baseline serum creatinine ≤ 1.5 mg/ dl or 100 mg QD [n=10] for patients with a baseline serum creatinine > 1.5 mg/ dl and ≤ 2.0 mg/ dl).
Η μελέτη APEX έδειξε στατιστικά σημαντική ανωτερότητα τόσο του θεραπευτικού σχήματος ADENURIC 80 mg ημερησίως όσο και του ADENURIC 120 mg ημερησίως έναντι του θεραπευτικού σχήματος συμβατικά χρησιμοποιούμενων δόσεων αλλοπουρινόλης 300mg (n = 258) / 100mg (n = 10) στη μείωση του ουρικού οξέος ορού (sUA) κάτω από 6 mg/ dl (357 µmol/ l) (βλέπε Πίνακα 2 και Εικόνα 1).
The APEX study showed statistically significant superiority of both the ADENURIC 80 mg QD and the ADENURIC 120 mg QD treatment arms versus the conventionnally used doses of allopurinol 300mg (n = 258) / 100mg (n = 10) treatment arm in reducing the sUA below 6 mg/ dl (357 µmol/ l) (see Table 2 and Figure 1).
Μελέτη FACT:
FACT Study:
Η ελεγχόμενη δοκιμή φεβουξοστάτης έναντι αλλοπουρινόλης (FACT) ήταν φάσης 3, τυχαιοποιημένη, διπλή τυφλή, πολυκεντρική μελέτη 52 εβδομάδων.
The Febuxostat Allopurinol Controlled Trial (FACT) Study was a Phase 3, randomized, double-blind, multicenter, 52-week study.
Εφτακόσιοι εξήντα (760) ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν:
Seven hundred sixty (760) patients were randomized:
ADENURIC 80 mg ημερησίως (n=256), ADENURIC 120 mg ημερησίως (n=251), ή αλλοπουρινόλη 300 mg ημερησίως (n=253).
ADENURIC 80 mg QD (n=256), ADENURIC 120 mg QD (n=251), or allopurinol 300 mg QD (n=253).
Η μελέτη FACT έδειξε τη στατιστικά σημαντική ανωτερότητα τόσο του θεραπευτικού σχήματος ADENURIC 80 mg ημερησίως όσο και του ADENURIC 120 mg ημερησίως έναντι του θεραπευτικού σχήματος συμβατικά χρησιμοποιούμενης δόσης αλλοπουρινόλης 300mg στη μείωση και διατήρηση του sUA κάτω από 6 mg/ dl (357 µmol/ l).
The FACT study showed the statistically significant superiority of both ADENURIC 80 mg and ADENURIC 120 mg QD treatment arms versus the conventionally used dose of allopurinol 300 mg treatment arm in reducing and maintaining sUA below 6 mg/ dl (357 µmol/ l).
Πίνακας 2 Αναλογία ασθενών με επίπεδα ουρικού οξέος ορού < 6, 0 mg/ dl (357 µmol/ l) Τελευταίες τρεις μηνιαίες επισκέψεις
Table 2 Proportion of Patients with Serum Uric Acid Levels < 6.0 mg/ dl (357µmol/ l) Last Three Monthly Visits
Μελέτη
Allopurinol
ADENURIC
Study APEX
120 mg
ADENURIC 120 mg QD 65% *, #
(28 εβδομάδες) FACT (52 εβδομάδες) Συνδυασμένα Αποτελέσματα
(28 weeks) FACT (52 weeks) Combined Results
(n=262) 53% * (n=255) 51% * (n=517)
(n=262) 53%* (n=255) 51%* (n=517)
(n=269) 62% * (n=250) 63% *, # (n=519)
(n=269) 62%* (n=250) 63%*, # (n=519)
(n=268) 21% (n=251) 22% (n=519)
(n=268) 21% (n=251) 22% (n=519)
8 1 αποτελέσματα από άτομα που λαμβάνουν είτε 100 mg ημερησίως (n=10: ασθενείς με κρεατινίνη ορού > 1, 5 και ≤2, 0 mg/ dl) ή 300 mg ημερησίως (n=509) συνενώθηκαν για αναλύσεις. * p < 0. 001 έναντι αλλοπουρινόλης, # p < 0, 001 έναντι 80 mg
results from subjects receiving either 100 mg QD (n=10: patients with serum creatinine > 1.5 and ≤ 2.0 mg/ dl) or 300 mg QD (n=509) were pooled for analyses. * p < 0.001 vs allopurinol, # p < 0.001 vs 80 mg
Μείωση στο επίπεδο ουρικού οξέος ορού σε < 6, 0 mg/ dl (357 µmol/ l) σημειώθηκε κατά την επίσκεψη της Εβδομάδας 2 και διατηρήθηκε καθ ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας.
Reduction in serum uric acid level to < 6.0 mg/ dl (357 µmol/ l) was noted by the Week 2 visit and was maintained throughout treatment.
Τα μέσα επίπεδα ουρικού οξέος ορού σε σχέση με το χρόνο για κάθε ομάδα θεραπείας από τις πιλοτικές μελέτες φάσης 3 φαίνονται στην Εικόνα 1.
The mean serum uric acid levels over time for each treatment group from the Phase 3 pivotal studies are shown in Figure 1.
Εικόνα 1 Μέσα επίπεδα ουρικού οξέος ορού συνδυασμένων μελετών φάσης 3
9 Figure 1 Mean Serum Uric Acid Levels Combined Phase 3 Studies
11 Μέσο (±SEM) επίπεδο ουρικού οξέος ορού (mg/ dL)
11
Εικονικό φάρμακο
Mean (±SEM) Serum Uric Acid Level (mg/ dL) Placebo
4 ADENURIC 120 m g
4 ADENURIC 120 mg
3 ADENURIC 240 m g 2
3 ADENURIC 240 mg 2
6
8
8 12 16 20 24 28 32 36 40 44 48 52 Εβδομάδα
28 32 36 40 44 48 52 Week
BL= βασική γραμμή SEM= τυπικό σφάλμα του μέσου όρου
SEM=standard error of the mean
509 ασθενείς έλαβαν αλλοπουρινόλη 300 mg ημερησίως, σε 10 ασθενείς με κρεατινίνη ορού > 1, 5 και < 2, 0 mg/ dl δόθηκε δόση 100 mg ημερησίως.
509 patients received allopurinol 300 mg QD; 10 patients with serum creatinine > 1.5 and < 2.0 mg/ dl were dosed with 100 mg QD.
Πρωτεύον τελικό σημείο στην υποομάδα ασθενών με νεφρική δυσλειτουργία Η μελέτη APEX αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα σε 40 ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (δηλ. κρεατινίνη ορού βασικής γραμμής > 1, 5 mg/ dl και < =2, 0 mg/ dl).
Primary endpoint in the sub-group of patients with renal impairment The APEX Study evaluated efficacy in 40 patients with renal impairment (i. e., baseline serum creatinine > 1.5 mg/ dl and < =2.0 mg/ dl).
Για άτομα με νεφρική διαταραχή οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν σε αλλοπουρινόλη, η δόση είχε όριο τα 100mg ημερησίως.
For renally impaired subjects who were randomized to allopurinol, the dose was capped at 100mg QD.
Το ADENURIC πέτυχε το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας σε 44% (80 mg ημερησίως), 45% (120 mg ημερησίως), και 60% (240 mg ημερησίως) των ασθενών σε σύγκριση με 0% στις ομάδες αλλοπουρινόλης 100 mg ημερησίως και στις ομάδες εικονικού φαρμάκου.
ADENURIC achieved the primary efficacy endpoint in 44% (80 mgQD), 45% (120 mg QD), and 60% (240 mg QD) of patients compared to 0% in the allopurinol 100 mg QD and placebo groups.
Πρωτεύον τελικό σημείο στην υποομάδα ασθενών με sUA ≥ 10 mg/ dl Περίπου το 40% των ασθενών (συνδυασμένες APEX και FACT) είχαν sUA βασικής γραμμής ≥ 10 mg/ dl.
Primary endpoint in the sub group of patients with sUA ≥ 10 mg/ dl Approximately 40% of patients (combined APEX and FACT) had a baseline sUA of ≥ 10 mg/ dl.
Σε αυτή την υποομάδα το ADENURIC πέτυχε το πρωτεύον τελικό σημείο αποτελεσματικότητας σε 41% (80 mg ημερησίως), 48% (120 mg ημερησίως), και 66% (240 mg
In this subgroup ADENURIC achieved the primary efficacy endpoint in 41% (80 mg QD), 48% (120 mg QD), and 66% (240 mg QD) of patients compared to 9% in the allopurinol 300 mg/ 100 mg QD and 0% in the placebo groups.
Κλινικά αποτελέσματα: αναλογία ασθενών που απαιτούν θεραπεία για έξαρση ουρικής αρθρίτιδας και αλλαγή μεγέθους τόφων Η αναλογία ατόμων που απαιτούν θεραπεία για έξαρση ουρικής αρθρίτιδας (Μελέτη APEX και FACT) ήταν αριθμητικά χαμηλότερη στις ομάδες που πέτυχαν ένα μέσο επίπεδο ουρικού οξέος ορού μετά τη βασική γραμμή < 6, 0 mg/ dl, < 5, 0 mg/ dl, ή < 4, 0 mg/ dl σε σύγκριση με την ομάδα που πέτυχε ένα μέσο επίπεδο ουρικού οξέος ορού μετά τη βασική γραμμή ≥6, 0 mg/ dl κατά τις τελευταίες 32 εβδομάδες της περιόδου θεραπείας (διαστήματα Εβδομάδα 20- Εβδομάδα 24 έως Εβδομάδα 48 – 52).
Clinical Outcomes: proportion of patients requiring treatment for a gout flare and tophi size change The proportion of subjects requiring treatment for a gout flare (APEX and FACT Study) was numerically lower in the groups that achieved an average post-baseline serum urate level < 6.0 mg/ dl, < 5.0 mg/ dl, or < 4.0 mg/ dl compared to the group that achieved an average post- baseline serum urate level ≥ 6.0 mg/ dl during the last 32 weeks of the treatment period (Week 20-Week 24 to Week 48 - 52 intervals).
Δύο χρόνια δεδομένων από την ανοικτή μελέτη παράτασης φάσης 3 έδειξαν ότι η διατήρηση των επιπέδων ουρικού οξέος ορού < 6 mg/ dl (< 357 µmol/ l) κατέληξε σε μείωση στη συχνότητα εμφάνισης εξάρσεων ουρικής αρθρίτιδας με λιγότερο από το 3% των ατόμων να απαιτούν θεραπεία για έξαρση (δηλ. περισσότερο από το 97% των ασθενών δεν απαιτούσε θεραπεία για έξαρση) τους Μήνες 16- 24.
10 Two years of data from the Phase 3 Open Label Extension study showed that the maintenance of serum urate levels < 6 mg/ dl (< 357 µmol/ l) resulted in a decrease in the incidence of gout flares with less than 3% of subjects requiring treatment for a flare (i. e. more than 97% of patients did not require treatment for a flare) at Month 16-24.
Αυτό συσχετίστηκε με μείωση του μεγέθους του τόφου οδηγώντας σε πλήρη υποχώρηση στο 54% των ατόμων το Μήνα 24.
This was associated with a reduction of tophus size leading to complete resolution in 54% of subjects at Month 24.
Κατά τη φάση 3 των κλινικών μελετών, ήπιες ανωμαλίες στις δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας παρατηρήθηκαν σε ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε φεβουξοστάτη (3, 5%).
During the phase 3 clinical studies, mild liver function test abnormalities were observed in patients treated with febuxostat (3.5%).
Τα ποσοστά αυτά ήταν παρόμοια με τα ποσοστά που αναφέρθηκαν για την αλλοπουρινόλη (3, 6%) (βλέπε παράγραφο 4. 4).
These rates were similar to the rates reported on allopurinol (3.6%) (see section 4.4).
Αυξημένες τιμές TSH (> 5, 5 µIU/ ml) παρατηρήθηκαν σε ασθενείς υπό μακροπρόθεσμη θεραπεία με φεβουξοστάτη (5, 0%) και σε ασθενείς με αλλοπουρινόλη (5, 8%) στις μακροπρόθεσμες ανοικτές μελέτες παράτασης (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Increased TSH values (> 5.5 µIU/ ml) were observed in patients on long-term treatment with febuxostat (5.0%) and patients with allopurinol (5.8%) in the long term open label extension studies (see section 4.4).
Η ολική έκθεση στο ADENURIC σε πιλοτικές μελέτες φάσης 3 και σε μακροπρόθεσμες μελέτες παράτασης ήταν μεγαλύτερη από 2, 700 χρόνια έκθεσης ασθενών.
The total exposure to ADENURIC in phase 3 pivotal studies and long-term extension studies is greater than 2700 patient-years.
Σε υγιή άτομα, οι μέγιστες συγκεντρώσεις πλάσματος (Cmax) και η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκεντρώσεων- χρόνου (AUC) της φεβουξοστάτης αυξήθηκαν με τρόπο ανάλογο προς τη δόση έπειτα από απλές και πολλαπλές δόσεις των 10 mg έως 120 mg.
In healthy subjects, maximum plasma concentrations (Cmax) and area under the plasma concentration time curve (AUC) of febuxostat increased in a dose proportional manner following single and multiple doses of 10 mg to 120 mg.
Η φεβουξοστάτη έχει φαινομενικό μέσο χρόνο ημίσειας ζωής (t1/ 2) τελικής απέκκρισης περίπου 5 έως 8 ώρες.
Febuxostat has an apparent mean terminal elimination half-life (t1/ 2) of approximately 5 to 8 hours.
Φαρμακοκινητικές/ φαρμακοδυναμικές αναλύσεις πληθυσμού διεξάχθηκαν σε 211 ασθενείς με υπερουριχαιμία και ουρική αρθρίτιδα, στους οποίους χορηγήθηκε ADENURIC 40- 240 mg ημερησίως.
Population pharmacokinetic/ pharmacodynamic analyses were conducted in 211 patients with hyperuricemia and gout, treated with ADENURIC 40-240 mg QD.