natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μυκητοκτόνος δραστικότητα με το caspofungin έχει αποδειχτεί έναντι μυκήτων Candida.
7 Fungicidal activity with caspofungin has been demonstrated against Candida yeasts.
Το caspofungin έχει in vitro δραστικότητα έναντι των ειδών Aspergillus (Aspergillus fumigatus [N = 75], Aspergillus flavus [N = 111], Aspergillus niger [N = 31], Aspergillus nidulans [N = 8], Aspergillus terreus [N = 52], και Aspergillus candidus [N = 3]). Το Caspofungin έχει επίσης δραστικότητα in vitro έναντι των είδών Candida (Candida albicans [N = 1032],, Candida dubliniensis [N = 100], Candida glabrata [N = 151], Candida guilliermondii [N = 67], Candida kefyr [N = 62], Candida krusei [N = 147], Candida lipolytica [N = 20], Candida lusitaniae [N = 80), Candida parapsilosis [N = 215], Cancida rugosa [N = 1] και Cancida tropicalis [N = 258]), συμπεριλαμβανομένων των απομονωθέντων μέ μεταλλάξεις με μεταφορά με πολλαπλή ανθεκτικότητα και αυτών με επίκτητο ή ενδογενή ανθεκτικότητα σε fluconazole, amphotericin B, και 5- flucytosine.
Caspofungin has in vitro activity against Aspergillus species (Aspergillus fumigatus [N = 75], Aspergillus flavus [N = 111], Aspergillus niger [N = 31], Aspergillus nidulans [N = 8], Aspergillus terreus [N = 52], and Aspergillus candidus [N = 3]).
Ο έλεγχος ευαισθησίας διεξήχθη σύμφωνα με μια τροποποίηση και των δυο μεθόδων του Ιστιντούτου Κλινικών και Εργαστηριακών Σταθερών (CLSI, επισήμως γνωστού ως Εθνική
Caspofungin also has in vitro activity against Candida species (Candida albicans [N = 1032], Candida dubliniensis [N = 100], Candida glabrata [N = 151], Candida guilliermondii [N = 67], Candida kefyr [N = 62], Candida krusei [N = 147], Candida lipolytica [N = 20], Candida lusitaniae [N = 80], Candida parapsilosis [N = 215], Candida rugosa [N = 1], and Candida tropicalis [N = 258]), including isolates with multiple resistance transport mutations and those with acquired or intrinsic resistance to fluconazole, amphotericin B, and 5-flucytosine.
8 Επιτροπή για Σταθερές Κλινικών Εργαστηρίων (NCCLS), της μεθόδου Μ38- A (για είδη Aspergillus), και της μεθόδου Μ27- Α (για είδη Candida).
Susceptibility testing was performed according to a modification of both the Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI, formerly known as the National Committee for Clinical Laboratory Standards [NCCLS]) method M38-A (for Aspergillus species) and method M27-A (for Candida species).
Μεταλλαγμένα στελέχη Candida με μειωμένη ευαισθησία στο caspofungin έχουν ταυτοποιηθεί σε μερικούς ασθενείς κατά την διάρκεια της θεραπείας.
Mutants of Candida with reduced susceptibility to caspofungin have been identified in some patients during treatment.
Ωστόσο, οι προτυποποιημένες τεχνικές για έλεγχο ευαισθησίας για αντιμυκητιασικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων σύνθεσης της βήτα (1, 3) - D- γλυκάνης, δεν έχουν καθιερωθεί. Οι τιμές MIC για το caspofungin δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για την πρόγνωση κλινικών αποτελεσμάτων, επειδή η συσχέτιση μεταξύ των τιμών MIC και του κλινικού αποτελέσματος δεν έχει τεκμηριωθεί Δεν έχει μελετηθεί η in vitro ανάπτυξη ανθεκτικότητας στο caspofungin, από τα είδη Aspergillus.
MIC values for caspofungin should not be used to predict clinical outcome, since a correlation between MIC values and clinical outcome has not been established.
Βάσει περιορισμένης κλινικής εμπειρίας δεν παρατηρήθηκε ανθεκτικότητα στο caspofungin σε ασθενείς με καντιντίαση ή εν τω βάθει ασπεργίλλωση.
In limited clinical experience, resistance to caspofungin in patients with invasive aspergillosis has not been observed.
Η συχνότητα της ανθεκτικότητας στο caspofungin από διάφορα κλινικά στελέχη του Cancida και Aspergillus, δεν είναι γνωστή.
The incidence of resistance to caspofungin by various clinical isolates of Candida and Aspergillus is unknown.
Εν τω βάθει Καντιντίαση σε Ενήλικες Ασθενείς:
Invasive Candidiasis in Adult Patients:
Διακόσιοι τριάντα εννέα ασθενείς εισήχθηκαν σε μια μελέτη σύγκρισης του caspofungin και της αμφοτερικίνης B για τη θεραπεία της εν τω βάθει καντιντίασης. εικοσιτέσσερις ασθενείς είχαν ουδετεροπενία.
Twenty-four patients had neutropaenia.
Η πιο συχνή διάγνωση ήταν οι αιματολογικές λοιμώξεις (καντινταιμία) (77%, n=186) και η περιτονίτιδα από Candida (8%, n=19); Οι ασθενείς με ενδοκαρδίτιδα οστεομυελίτιδα ή μηνιγγίτιδα προερχόμενη από Candida είχαν αποκλεισθεί από την μελέτη.
The most frequent diagnoses were bloodstream infections (candidaemia) (77%, n=186) and Candida peritonitis (8%, n=19); patients with Candida endocarditis, osteomyelitis, or meningitis were excluded from this study.
To caspofungin 50 mg χορηγήθηκε ημερησίως μετά από μια δόση εφόδου 70 mg, και η αμφοτερικίνη Β χορηγήθηκε σε 0. 6 έως 0. 7 mg/ kg/ ημέρα σε μη ουδετεροπενικούς ασθενείς ή 0. 7 έως 1. 0 mg/ kg / ημέρα σε ουδετεροπενικούς ασθενείς.
Caspofungin 50 mg once daily was administered following a 70 mg loading dose, while amphotericin B was administered at 0.6 to 0.7 mg/ kg/ day to non-neutropaenic patients or 0.7 to 1.0 mg/ kg/ day to neutropaenic patients.
Η μέση διάρκεια της ενδοφλέβιας θεραπείας ήταν 11. 9 ημέρες, με ένα εύρος από 1 ως 28 ημέρες.
The mean duration of intravenous therapy was 11.9 days, with a range of 1 to 28 days.
Θετική ανταπόκριση απαιτούσε την υποχώρηση των συμπτωμάτων και μικροβιολογική κάθαρση από την λοίμωξη με Candida.
A favourable response required both symptom resolution and microbiological clearance of the Candida infection.
Διακόσιοι είκοσι τέσσερις ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην αρχική ανάλυση αποτελεσματικότητας (ανάλυση MITT) για την ανταπόκριση κατά τη λήξη της μελέτης με IV θεραπεία. Τα ποσοστά θετικής ανταπόκρισης στη θεραπεία της εν τω βάθει καντιντίασης ήταν συγκρίσιμα για το caspofungin (73% [80/ 109]) και αμφοτερικίνης Β (62% [71/ 115]) [% διαφορά 12. 7 (95. 6% CI – 0. 7, 26. 0).
Two hundred twenty-four patients were included in the primary efficacy analysis (MITT analysis) of response at the end of IV study therapy; favourable response rates for the treatment of invasive candidiasis were comparable for caspofungin (73% [80/ 109]) and amphotericin B (62% [71/ 115]) [% difference 12.7 (95.6% CI -0.7, 26.0)].
Ανάμεσα στους ασθενείς με καντινταιμία, τα ποσοστά θετικής ανταπόκρισης στο τέλος της ενδοφλέβιας IV θεραπείας της μελέτης ήταν συγκρίσιμα για το caspofungin (72% [66/ 92]) και για την αμφοτερικίνη Β( 63% [59/ 94]) κατά την αρχική ανάλυση αποτελεσματικότητας (ανάλυση MITT) [% διαφορά 10. 0 (95. 0% CI - 4. 5, 24. 5)].
Among patients with candidaemia, favourable response rates at the end of IV study therapy were comparable for caspofungin (72% [66/ 92]) and amphotericin B (63% [59/ 94]) in the primary efficacy analysis (MITT analysis) [% difference 10.0 (95.0% CI -4.5, 24.5)].
Τα ποσοστά θετικής ανταπόκρισης στους ουδετεροπενικούς ασθενείς ήταν 7/ 14 (50%) στην ομάδα του caspofungin και 4/ 10 (40%) στην ομάδα της αμφοτερικίνης Β.
Favourable response rates in neutropaenic patients were 7/ 14 (50%) in the caspofungin group and 4/ 10 (40%) in the amphotericin B group.
Εν τω βάθει Ασπεργίλλωση σε Ενήλικες Ασθενείς:
Invasive Aspergillosis in Adult Patients:
Εξήντα εννέα ενήλικες ασθενείς (ηλικίας 18- 80) με εν τω βάθει ασπεργίλλωση εισήχθησαν σε μια ανοιχτή, μη συγκριτική μελέτη για να αξιολογηθεί η ασφάλεια, η ανεκτικότητα και αποτελεσματικότητα του caspofungin.
Sixty-nine adult patients (age 18-80) with invasive aspergillosis were enrolled in an open-label, non-comparative study to evaluate the safety, tolerability, and efficacy of caspofungin.
Οι ασθενείς έπρεπε να είναι είτε ανθεκτικοί (εξέλιξη της ασθένειας ή αποτυχία βελτίωσης με άλλες αντιμυκητιασιακές θεραπείες, που χορηγήθηκαν για 7 ημέρες τουλάχιστον) (84% των εισαχθέντων ασθενών) ή μη ανεκτικοί (16% των εισαχθέντων ασθενών) σε άλλες καθιερωμένες αντιμυκητιασικές θεραπείες.
Patients had to be either refractory to (disease progression or failure to improve with other antifungal therapies given for at least 7 days) (84% of the enrolled patients) or intolerant of (16% of enrolled patients) other standard antifungal therapies.
Πολλοί από τους ασθενείς είχαν υποκείμενες ασθένειες (αιματολογικές κακοήθειες [Ν = 24], αλλογενή μεταμόσχευση μυελού οστών ή κυτταρική μεταμόσχευση αρχέγονων κυττάρων [Ν = 18], μεταμόσχευση οργάνων [Ν = 8], συμπαγή όγκο [Ν = 3], ή άλλες ασθένειες [Ν = 10]).
Most patients had underlying conditions (haematologic malignancy [N = 24], allogeneic bone marrow transplant or stem cell transplant [N = 18], organ transplant [N = 8], solid tumour [N = 3], or other conditions [N = 10]).
Χρησιμοποιήθηκαν αυστηροί ορισμοί, σύμφωνα με τα Κριτήρια της Ομάδας Μελέτης για Μυκητιάσεις, για τη διάγνωση της εν τω βάθει ασπεργίλλωσης και για την ανταπόκριση στη θεραπεία (για την αξιολόγηση της ευνοϊκής ανταπόκρισης απαιτήθηκε κλινικά σημαντική βελτίωση σε ακτινογραφίες καθώς επίσης στα σημεία και συμπτώματα).
Stringent definitions, modelled after the Mycoses Study Group Criteria, were used for diagnosis of invasive aspergillosis and for response to therapy (favourable response required clinically significant improvement in radiographs as well as in signs and symptoms).
Η μέση διάρκεια της θεραπείας ήταν 33, 7 ημέρες, με ένα εύρος από 1 έως 162 ημέρες.
The mean duration of therapy was 33.7 days, with a range of 1 to 162 days.
Μια ανεξάρτητη ομάδα εμπειρογνωμόνων διαπίστωσε ότι 41% (26/ 63) των ασθενών που έλαβαν τουλάχιστον μια δόση caspofungin είχαν ευνοϊκή ανταπόκριση.
An independent expert panel determined that 41% (26/ 63) of patients receiving at least one dose of caspofungin had a favourable response.
Για τους ασθενείς που έλαβαν περισσότερο από 7 ημέρες θεραπεία με caspofungin, 50% (26/ 52) είχαν ευνοϊκή ανταπόκριση.
For those patients who received more than 7 days of therapy with caspofungin, 50% (26/ 52) had a favourable response.
Τα πιό ευνοϊκά ποσοστά ανταπόκρισης για ασθενείς που ήταν είτε ανθεκτικοί ή είχαν δυσανεξία σε προηγούμενες θεραπείες ήταν 36% (19/ 53) και 70% (7/ 10) αντίστοιχα.
The favourable response rates for patients who were either refractory to or intolerant of previous therapies
9 ασθενείς ήταν παρόμοιο με αυτό που παρουσίασαν οι υπόλοιποι ασθενείς, που είναι ανθεκτικοί (2/ 5 έναντι 17/ 48 αντιστοίχως).
Although the doses of prior antifungal therapies in 5 patients enrolled as refractory were lower than those often administered for invasive aspergillosis, the favourable response rate during therapy with caspofungin was similar in these patients to that seen in the remaining refractory patients (2/ 5 versus 17/ 48, respectively).
Τα ποσοστά ανταπόκρισης μεταξύ των ασθενών με πνευμονική νόσο και εξωπνευμονική νόσο, ήταν 47% (21/ 45) και 28% (5/ 18) αντίστοιχα.
The response rates among patients with pulmonary disease and extrapulmonary disease were 47% (21/ 45) and 28% (5/ 18), respectively.
Μεταξύ των ασθενών με εξωπνευμονική νόσο, 2 από τους 8 ασθενείς, οι οποίοι είχαν βέβαιη, πιθανή ή δυνατή συμμετοχή του κεντρικού νευρικού συστήματος CNS, είχαν ευνοϊκή ανταπόκριση.
Among patients with extrapulmonary disease, 2 of 8 patients who also had definite, probable, or possible CNS involvement had a favourable response.
Εμπειρική Θεραπεία σε Εμπύρετους, Ουδετεροπενικούς Ενήλικες Ασθενείς:
Empirical Therapy in Febrile, Neutropaenic Adult Patients:
Ενας συνολικός αριθμός 1111 ασθενών με επίμονο πυρετό και ουδετεροπενία εισήχθησαν σε μία κλινική μελέτη και έλαβαν θεραπεία είτε με caspofungin 50 mg ημερησίως κατόπιν μίας δόσης εφόδου 70 mg, ή λιποσωμική αμφοτερικίνη Β 3. 0 mg/ kg/ ημερησίως.
A total of 1111 patients with persistent fever and neutropaenia were enrolled in a clinical study and treated with either caspofungin 50 mg once daily following a 70 mg loading dose or liposomal amphotericin B 3.0 mg/ kg/ day.
Κατάλληλοι ασθενείς έλαβαν χημειοθεραπεία για κακοήθεια ή είχαν υποστεί αιμοποιητική μεταμόσχευση αρχέγονων κυττάρων, και έχοντας ουδετεροπενία (< 500 κύτταρα/ mm3 για 96 ώρες) και πυρετό (> 38. 0 °C) δεν ανταποκρίθηκαν σε ≥ 96 ώρες στην παρεντερική αντιβακτηριακή θεραπεία.
Eligible patients had received chemotherapy for malignancy or had undergone hematopoietic stem-cell transplantation, and presented with neutropaenia (< 500 cells/mm3 for 96 hours) and fever (> 38.0°C) not responding to ≥ 96 hours of parenteral antibacterial therapy.
Ωστόσο, οι ασθενείς για τους οποίους έχει διαγνωσθεί μία μυκητιασική λοίμωξη μπορούν να λάβουν θεραπεία για μεγαλύτερο διάστημα.
However, patients found to have a documented fungal infection could be treated longer.
Εάν το φάρμακο ήταν καλά ανεκτό αλλά ο πυρετός του ασθενούς επέμενε και η κλινική κατάσταση χειροτέρευε μετά από 5 ημέρες θεραπείας, η δοσολογία του φαρμάκου της μελέτης μπορεί να αυξηθεί σε 70 mg/ ημερησίως caspofungin (13. 3% των ασθενών της θεραπείας) ή σε 5. 0 mg/ kg/ ημερησίως της λιποσωμικής αμφοτερικίνης Β (14. 3% των ασθενών της θεραπείας).
If the drug was well tolerated but the patient’ s fever persisted and clinical condition deteriorated after 5 days of therapy, the dosage of study drug could be increased to 70 mg/ day of caspofungin (13.3% of patients treated) or to 5.0 mg/ kg/ day of liposomal amphotericin B (14.3% of patients treated).
Είχαν συμπεριληφθεί 1095 ασθενείς στην πρωταρχικά τροποποιημένη Modified Intention To Treat( MITT) ανάλυση αποτελεσματικότητας της συνολικής ευνοϊκής ανταπόκρισης.
There were 1095 patients included in the primary Modified Intention-To-Treat (MITT) efficacy analysis of overall favourable response; caspofungin (33.9%) was as effective as liposomal amphotericin B (33.7%) [% difference 0.2 (95.2% CI – 5.6, 6.0)].
Μία συνολική ευνοϊκή ανταπόκριση απαιτούσε να πληρείται ένα από τα 5 κριτήρια:
An overall favourable response required meeting each of 5 criteria:
(1) επιτυχής θεραπεία κάποιας βασικής μυκητιασικής λοίμωξης, (caspofungin 51. 9% [14/ 27], λιποσωμική αμφοτερικίνη Β 25. 9% [7/ 27], (2) καμμία νέα μυκητιασική λοίμωξη κατά την διάρκεια της μελέτης με το φάρμακο ή εντός 7 ημερών μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας, (caspofungin 94. 8% [527/ 556], λιποσωμική αμφοτερικίνη Β 95. 5% [515/ 539] (3) επιβίωση για 7 ημέρες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας της μελέτης, (caspofungin 92. 6% [515/ 556], λιποσωμική αμφοτερικίνη Β 89. 2% [48/ 539] (4) καμία διακοπή από το φάρμακο της μελέτης λόγω τοξικότητας σχετιζόμενης με το φάρμακο ή έλλειψη αποτελεσματικότητας, (caspofungin 89. 7% [499/ 556], λιποσωμική αμφοτερικίνη Β 85. 5% [461/ 539] και (5) υποχώρηση του πυρετού κατά την διάρκεια της περιόδου με ουδετεροπενία.
(1) successful treatment of any baseline fungal infection (caspofungin 51.9% [14/ 27], liposomal amphotericin B 25.9% [7/ 27]), (2) no breakthrough fungal infections during administration of study drug or within 7 days after completion of treatment (caspofungin 94.8% [527/ 556], liposomal amphotericin B 95.5% [515/ 539]), (3) survival for 7 days after completion of study therapy (caspofungin 92.6% [515/ 556], liposomal amphotericin B 89.2% [481/ 539]), (4) no discontinuation from the study drug because of drug-related toxicity or lack of efficacy (caspofungin 89.7% [499/ 556], liposomal amphotericin B 85.5% [461/ 539]), and (5) resolution of fever during the period of neutropaenia (caspofungin 41.2% [229/ 556], liposomal amphotericin B 41.4% [223/ 539]).
(caspofungin 41. 2% [229/ 556], λιποσωμική αμφοτερικίνη Β 41. 4% [223/ 539] Το εύρος της ανταπόκρισης στο caspofungin και στη λιποσωμική αμφοτερικίνη Β για βασικές μυκητιασικές λοιμώξεις που προκαλούνται από τα είδη Aspergillus; ήταν αντίστοιχα, 41. 7% (5/ 12) και 8. 3% (1/ 12), και από τα είδη Candida ήταν 66. 7% (8/ 12) και 41. 7% (5/ 12).
Response rates to caspofungin and liposomal amphotericin B for baseline infections caused by Aspergillus species were, respectively, 41.7% (5/ 12) and 8.3% (1/ 12), and by Candida species were 66.7% (8/ 12) and 41.7% (5/ 12).
Οι ασθενείς στην ομάδα του caspofungin παρουσίασαν νέες λοιμώξεις λόγω των ακόλουθων μη συχνών ζυμομυκήτων και ευρωτομυκήτων:
Patients in the caspofungin group experienced breakthrough infections due to the following uncommon yeasts and moulds:
Είδη Trichosporon( 1), Είδη Fusarium( 1), Είδη Mucor( 1), και Είδη Rhizopus( 1).
Trichosporon species (1), Fusarium species (1), Mucor species (1), and Rhizopus species (1).
Παιδιατρικοί Ασθενείς Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του CANCIDAS εκτιμήθηκε σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 3 μηνών έως 17 ετών, σε δύο προοπτικές, πολυκεντρικές κλινικές μελέτες.
Paediatric Patients The safety and efficacy of CANCIDAS was evaluated in paediatric patients 3 months to 17 years of age in two prospective, multicenter clinical trials.
Ο σχεδιασμός της μελέτης, τα διαγνωστικά κριτήρια και τα κριτήρια εκτίμησης της αποτελεσματικότητας ήταν παρόμοια με αυτά των αντίστοιχων μελετών σε ενήλικες ασθενείς (βλέπε παράγραφο 5. 1).
The study design, diagnostic criteria, and criteria for efficacy assessment were similar to the corresponding studies in adult patients (see section 5.1).
Η πρώτη μελέτη, στην οποία εντάχθηκαν 82 ασθενείς μεταξύ 2 και 17 ετών, ήταν μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη σύγκρισης του CANCIDAS (50 mg/ m2 IV μία φορά την ημέρα μετά από μία δόση εφόδου των 70 - mg/ m2 την Ημέρα l [χωρίς να υπερβαίνονται τα 70 mg ημερησίως]) με λιποσωμιακή αμφοτερικίνη Β (3 mg/ kg IV ημερησίως) σε μία αναλογία θεραπείας 2: 1 (56 σε caspofungin, 26 σε λιποσωμιακή αμφοτερικίνη Β) ως εμπειρική θεραπεία σε παιδιατρικούς ασθενείς με επιμένοντα πυρετό και ουδετεροπενία.
The first study, which enrolled 82 patients between 2 to 17 years of age, was a randomized, double- blind study comparing CANCIDAS (50 mg/ m2 IV once daily following a 70-mg/ m2 loading dose on Day 1 [not to exceed 70 mg daily]) to liposomal amphotericin B (3 mg/ kg IV daily) in a 2:1 treatment fashion (56 on caspofungin, 26 on liposomal amphotericin B) as empirical therapy in paediatric patients with persistent fever and neutropenia.
Τα συνολικά ποσοστά επιτυχίας στην ΜΙΤΤ ανάλυση των αποτελεσμάτων, ρυθμισμένη ως προς τη διαστρωμάτωση κινδύνου, είχαν ως ακολούθως:
The overall success rates in the MITT analysis results, adjusted by risk strata, were as follows:
46. 6% (26/ 56) για το CANCIDAS και 32. 2% (8/ 25) για τη λιποσωμιακή αμφοτερικίνη Β.
46.6% (26/ 56) for CANCIDAS and 32.2% (8/ 25) for liposomal amphotericin B.
Εντάχθηκαν σαράντα εννέα ασθενείς και έλαβαν
The second study was a prospective, open-label, non-comparative study estimating the safety and efficacy of caspofungin in paediatric patients (ages 6 months to 17 years) with invasive candidiasis, esophageal candidiasis, and invasive aspergillosis (as salvage therapy).
10 CANCIDAS 50 mg/ m2 IV μία φορά την ημέρα μετά από μία δόση εφόδου των 70 - mg/ m2 την Ημέρα l (χωρίς να υπερβαίνονται τα 70 mg ημερησίως), από τους οποίους 48 περιλήφθηκαν στην MITT ανάλυση.
Forty-nine patients were enrolled and received CANCIDAS at 50 mg/ m2 IV once daily following a 70-mg/ m2 loading dose on Day 1 (not to exceed 70 mg daily), of whom 48 were included in the MITT analysis.
Από αυτούς, 37 είχαν εν τω βάθει καντιντίαση, 10 είχαν εν τω βάθει ασπεργίλλωση και 1 ασθενής είχε καντιντίαση οισοφάγου.
Of these, 37 had invasive candidiasis, 10 had invasive aspergillosis, and 1 patient had esophageal candidiasis.
Το ευνοϊκό ποσοστό ανταπόκρισης, ως προς την ένδειξη, κατά το πέρας της θεραπείας με caspofungin είχε ως ακολούθως κατά την MITT ανάλυση:
The favorable response rate, by indication, at the end of caspofungin therapy was as follows in the MITT
81% (30/ 37) στη εν τω βάθει καντιντίαση, 50% (5/ 10) στη εν τω βάθει ασπεργίλλωση και 100% (1/ 1) στην καντιντίαση οισοφάγου.
81% (30/ 37) in invasive candidiasis, 50% (5/ 10) in invasive aspergillosis, and 100% (1/ 1) in esophageal candidiasis.
Διασπορά Το caspofungin συνδέεται εκτενώς με την αλβουμίνη. Το μη συνδεδεμένο κλάσμα του caspofungin ποικίλει από 3. 5% σε υγιείς ασθενείς εως 7. 6% σε ασθενείς με εν τω βάθει καντιντίαση.
The unbound fraction of caspofungin in plasma varies from 3.5% in healthy volunteers to 7.6% in patients with invasive candidiasis.
Η κατανομή παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην φαρμακοκινητική του caspofungin στο πλάσμα και είναι το στάδιο που ελέγχεται με τη δοσολογία τόσο στην α- όσο και στη β- φάση.
Distribution plays the prominent role in caspofungin plasma pharmacokinetics and is the rate-controlling step in both the alpha- and beta-disposition phases.
Η κατανομή σε ιστούς έφτασε στο μέγιστο όριο σε 1, 5 ως 2 ημέρες μετά την δόση όταν είχε κατανεμηθεί στους ιστούς 92% της δόσης.
The distribution into tissues peaked at 1.5 to 2 days after dosing when 92% of the dose was distributed into tissues.
Είναι πιθανόν ένα μικρό μόνον κλάσμα του caspofungin που διαπερνά τους ιστούς να επιστρέφει αργότερα στο πλάσμα ως αρχικό ένωση.
It is likely that only a small fraction of the caspofungin taken up into tissues later returns to plasma as parent compound.
Γι ’ αυτό, η αποβολή γίνεται απουσία ενός ισοζυγίου κατανομής, και είναι ως τώρα αδύνατον να γίνει μία πραγματική εκτίμηση του όγκου κατανομής του caspofungin.
Therefore, elimination occurs in the absence of a distribution equilibrium, and a true estimate of the volume of distribution of caspofungin is currently impossible to obtain.
Μεταβολισμός Το caspofungin υφίσταται αυτόματη διάσπαση σε μια ένωση με ανοικτό δακτύλιο.
Metabolism Caspofungin undergoes spontaneous degradation to an open ring compound.
Περαιτέρω μεταβολισμός περιλαμβάνει υδρόλυση των πεπτιδίων και Ν- ακετυλίωση.
Further metabolism involves peptide hydrolysis and N-acetylation.
Δύο ενδιάμεσα προϊόντα, που σχηματίζονται κατά την διάσπαση του caspofungin σ’ αυτή την ένωση με τον ανοικτό δακτύλιο, συνδέονται μέσω ομοιοπολικού δεσμού με πρωτεϊνες του πλάσματος, με αποτέλεσμα χαμηλού βαθμού, μη αναστρέψιμη δέσμευση με τις πρωτεϊνες του πλάσματος.
Two intermediate products, formed during the degradation of caspofungin to this open ring compound, form covalent adducts to plasma proteins resulting in a low-level, irreversible binding to plasma proteins.
Σε κλινικές μελέτες, το caspofungin δεν προκάλεσε επαγωγή ούτε ανέστειλλε τον μεταβολισμό άλλων φαρμακευτικών προϊόντωνμέσω του CYP3A4.
In clinical studies, caspofungin did not induce or inhibit the CYP3A4 metabolism of other medicinal products.
Το caspofungin δεν είναι υπόστρωμα για την Ρ- γλυκοπρωτεϊνη και είναι πτωχό υπόστρωμα για τα ένζυμα του υποχρώματος Ρ450.
Caspofungin is not a substrate for P-glycoprotein and is a poor substrate for cytochrome P450 enzymes.
Αποβολή και απέκκριση Η αποβολή του caspofungin από το πλάσμα γίνετα αργά με ρυθμό κάθαρσης 10- 12 ml/ min.
Elimination and excretion The elimination of caspofungin from plasma is slow with a clearance of 10-12 ml/ min.
Οι συγκεντρώσεις του caspofungin στο πλάσμα μειώνονται με ένα πολυφασικό τρόπο, μετά από εφ ’ άπαξ ενδοφλέβιων εγχύσεων μιας ώρας.
Plasma concentrations of caspofungin decline in a polyphasic manner following single 1-hour intravenous infusions.
Μια σύντομη α– φάση απαντάται αμέσως μετά την έγχυση, ακολουθούμενη από μια β – φάση με χρόνο ημιζωής από 9 έως 11 ώρες.
A short alpha-phase occurs immediately post-infusion, followed by a beta-phase with a half- life of 9 to 11 hours.
Η κατανομή, περισσότερο από την απέκριση ή τη βιομετατροπή, είναι ο επικρατέστερος μηχανισμός, που επηρεάζει την κάθαρση του πλάσματος.
Distribution, rather than excretion or biotransformation, is the dominant mechanism influencing plasma clearance.
Περίπου το 75% της ραδιενεργούς δόσης ανακτήθηκε: σε 27 ημέρες 41% από ταύρα και 34% από τα κόπρανα.
41% in urine and 34% in faeces.
Υπάρχει μια μικρή απέκκριση ή βιομετατροπή του caspofungin κατά τη διάρκεια των πρώτων 30 ώρων μετά την χορήγηση.
There is little excretion or biotransformation of caspofungin during the first 30 hours after administration.
Η απέκκριση είναι αργή και ο τελικός χρόνος ημίζωής της ραδιενέργειας ήταν 12 έως 15 ημέρες.
Excretion is slow and the terminal half-life of radioactivity was 12 to 15 days.
Ένα μικρό ποσοστό caspofungin εκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα (περίπου 1, 4% της δόσης).
A small amount of caspofungin is excreted unchanged in urine (approximately 1.4% of dose).
Ιδιαίτεροι πληθυσμοί Αυξημένη έκθεση στο caspofungin παρατηρήθηκε σε ενήλικες ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία και ήπια ηπατική βλάβη, σε θηλυκά άτομα, και στους ηλικιωμένους.
Special populations Increased caspofungin exposure was seen in adult patients with renal impairment and mild liver impairment, in female subjects, and in the elderly.