natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η επίπτωση των συμπτωμάτων μετά τη δόση που εμφανίζονται εντός των πρώτων τριών ημερών μετά τη χορήγηση του Aclasta μπορεί να μειωθεί μέσω της χορήγησης παρακεταμόλης ή ιβουπροφαίνης σε σύντομο διάστημα μετά τη χορήγηση του Aclasta (βλ. παράγραφο 4. 2).
The incidence of post-dose symptoms occurring within the first three days after administration of Aclasta can be reduced with the administration of paracetamol or ibuprofen shortly following Aclasta administration (see section 4.2).
Στην HORIZON – Βασική Μελέτη για τα Κατάγματα ([Pivotal Fracture Trial [PFT]) (βλ. παράγραφο 5. 1) η συνολική επίπτωση κολπικής μαρμαρυγής ήταν 2, 5% (96 από 3. 862) και 1, 9% (75 από 3. 852) σε ασθενείς που ελάμβαναν Aclasta και εικονικό φάρμακο αντίστοιχα.
In the HORIZON – Pivotal Fracture Trial [PFT] (see section 5.1), the overall incidence of atrial fibrillation was 2.5% (96 out of 3,862) and 1.9% (75 out of 3,852) in patients receiving Aclasta and placebo, respectively.
Το ποσοστό των σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών με κολπική μαρμαρυγή, ήταν αυξημένο σε ασθενείς που ελάμβαναν Aclasta (1, 3%) (51 από 3. 862) σε σύγκριση με τους ασθενείς που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο (0, 6%) (22 από 3. 852).
The rate of atrial fibrillation serious adverse events was increased in patients receiving Aclasta (1.3%) (51 out of 3,862) compared with patients receiving placebo (0.6%) (22 out of 3,852).
Στις μελέτες για την οστεοπόρωση (PFT, HORIZON – μελέτη για τα επαναλαμβανόμενα κατάγματα (Recurrent Fracture Trial [RFT])) οι συνολικές συγκεντρωτικές επιπτώσεις της κολπικής μαρμαρυγής για το Aclasta (2, 6%) και για το εικονικό φάρμακο (2, 1%) ήταν συγκρίσιμες.
In the osteoporosis trials (PFT, HORIZON - Recurrent Fracture Trial [RFT]) the pooled atrial fibrillation incidences were comparable between Aclasta (2.6%) and placebo (2.1%).
Για τις σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες κολπικής μαρμαρυγής οι συγκεντρωτικές επιπτώσεις ήταν 1, 3% για το Aclasta και 0, 8% για το εικονικό φάρμακο.
For atrial fibrillation serious adverse events the pooled incidences were 1.3% for Aclasta and 0.8% for placebo.
Πολύ συχνές (≥1/ 10), συχνές (≥1/ 100, < 1/ 10), όχι συχνές (≥1/ 1. 000, < 1/ 100), σπάνιες (≥1/ 10. 000, < 1/ 1. 000) ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου παρατίθενται στον Πίνακα 1.
Very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100, < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000, < 1/ 100), rare (≥ 1/ 10,000, < 1/ 1,000) adverse drug reactions are shown in Table 1.
5 Πίνακας 1 *
Table 1*
Έρευνες Καρδιακές διαταραχές
Investigations Cardiac disorders Nervous system disorders
Συχνές Όχι συχνές
Uncommon Common Common Uncommon
Κεφαλαλγία, ζάλη Λήθαργος, παραισθησία, υπνηλία, τρόμος, συγκοπή
Blood pressure increased Atrial fibrillation Headache, dizziness Lethargy, paraesthesia, somnolence, tremor, syncope
Επιπεφυκίτιδα, πόνος του οφθαλμού Ραγοειδίτιδα, επισκληρίτιδα, ιρίτιδα
Conjunctivitis, eye pain Uveitis, episcleritis, iritis
Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
Ear and labyrinth disorders Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Όχι συχνές
Uncommon Uncommon
Ίλιγγος
Vertigo Dyspnoea
Όχι συχνές
Gastrointestinal disorders
Ναυτία, έµετος Διάρροια δυσπεψία, κοιλιακό άλγος, ξηροστομία,
Nausea, vomiting Diarrhoea, dyspepsia, abdominal pain, dry mouth
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
Renal and urinary disorders Skin and subcutaneous tissue disorders
Κρεατινίνη αίματος αυξημένη, συχνοουρία κατά τη διάρκεια της ημέρας
Blood creatinine increased, pollakiuria Rash, night sweats, hyperhydrosis, pruritus, erythema
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
Myalgia, arthralgia, bone pain, back pain, pain in extremity Neck pain, musculoskeletal stiffness, joint swelling, shoulder pain, muscle spasms, musculoskeletal pain, non-cardiac chest pain, arthritis, muscular weakness, joint stiffness
Συχνές Όχι συχνές
Metabolism and nutrition disorders
Υπασβεστιαιμία †
Hypocalcaemia† Anorexia, decreased appetite
Όχι συχνές
5
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις Αγγειακές διαταραχές Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
Infections and infestations Vascular disorders General disorders and administration site conditions
Όχι συχνές Όχι συχνές Πολύ συχνές Συχνές
Uncommon Uncommon Very common Common
Γρίππη Υπέρταση, έξαψη Πυρετός Συμπτώματα που μοιάζουν με αυτά της γρίπης, ρίγη, κόπωση, εξασθένιση, πόνος, αίσθημα κακουχίας, ρίγη †
Influenza Hypertension, flushing Fever Flu-like symptoms, chills, fatigue, asthenia, pain, malaise, rigors†
Περιφερικό οίδημα, δίψα
Peripheral oedema, thirst
Μη γνωστές ** Αντιδράσεις υπερευαισθησίας περιλαμβανομένων σπάνιων περιστατικών βρογχόσπασμου, κνίδωση και αγγειοοίδημα και πολύ σπάνια περιστατικά αναφυλακτικής αντίδρασης/ καταπληξία
Hypersensitivity reactions including rare cases of bronchoconstriction, urticaria and angioedema, and very rare cases of anaphylactic reaction/ shock
Όχι συχνές Αϋπνία
Uncommon
* Επιπρόσθετες ανεπιθύμητες ενέργειες, οι οποίες αναφέρθηκαν σε μεμονωμένες μελέτες αλλά δεν περιελήφθησαν λόγω της συγκεντρωτικής παρουσίασης είναι:
* Additional adverse events which were reported in the individual studies but were not included due to the pooled presentation are:
Όχι συχνές: δυσγευσία, οισοφαγίτιδα, οδονταλγία. † Συχνή μόνο στη νόσο του Paget.
Uncommon: dysgeusia, oesophagitis, toothache. † Common in Paget’ s disease only.
Για την υπασβεστιαιμία δείτε επίσης το κείμενο παρακάτω. ** Βασίζονται σε αναφορές που ελήφθησαν μετά την κυκλοφορία του φαρμακευτικού προϊόντος.
For hypocalcaemia, see also text below. ** Based on post-marketing reports.
Λόγω του ότι οι αναφορές αυτές προέρχονται από ένα πληθυσμό αβέβαιου μεγέθους και υπόκεινται σε παράγοντες που προκαλούν σύγχυση, δεν είναι δυνατό να υπολογισθεί η συχνότητά τους με αξιοπιστία ή να εδραιωθεί αιτιολογική σχέση με την έκθεση στο φαρμακευτικό προϊόν.
Since these reports are from a population of uncertain size and are subject to confounding factors, it is not possible to reliably estimate their frequency or establish a causal relationship to exposure to the medicinal product.
6 Ενέργειες της κατηγορίας:
Class effects:
Νεφρική δυσλειτουργία Το zoledronic acid έχει συνδεθεί με νεφρική δυσλειτουργία που εκδηλώνεται ως επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας (δηλαδή, αυξημένη κρεατινίνη ορού) και σε σπάνιες περιπτώσεις με οξεία νεφρική ανεπάρκεια.
Renal dysfunction Zoledronic acid has been associated with renal dysfunction manifested as deterioration in renal function (i. e. increased serum creatinine) and in rare cases acute renal failure.
Νεφρική δυσλειτουργία έχει παρατηρηθεί μετά τη χορήγηση του zoledronic acid, ιδιαίτερα σε ασθενείς με προϋπάρχουσα νεφρική καταστολή ή πρόσθετους παράγοντες κινδύνου (π. χ. ογκολογικοί ασθενείς που λαμβάνουν χημειοθεραπεία, συγχορηγούμενη νεφροτοξική φαρμακευτική αγωγή, σοβαρή αφυδάτωση, κ. λπ.), η πλειονότητα των οποίων έλαβε δόση 4 mg κάθε 3- 4 εβδομάδες, αλλά έχει παρατηρηθεί σε ασθενείς μετά από μία χορήγηση.
Renal dysfunction has been observed following the administration of zoledronic acid, especially in patients with pre-existing renal compromise or additional risk factors (e. g oncology patients with chemotherapy, concomitant nephrotoxic medications, severe dehydration), the majority of whom received a 4 mg dose every 3– 4 weeks, but it has been observed in patients after a single administration.
Παροδική αύξηση της κρεατινίνης ορού παρατηρήθηκε εντός 10 ημερών στο 1, 8% των ασθενών που έλαβαν Aclasta έναντι 0, 8% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
There was a transient increase in serum creatinine observed within 10 days in 1.8% of Aclasta-treated patients versus 0.8% of placebo-treated patients.
Υπασβεστιαιμία Σε κλινικές μελέτες για την οστεοπόρωση, περίπου το 0, 2% των ασθενών παρουσίασαν αξιοσημείωτες μειώσεις των επιπέδων ασβεστίου στον ορό (χαμηλότερα από 1, 87 mmol/ l) μετά από χορήγηση του Aclasta.
Hypocalcaemia In clinical trials in osteoporosis, approximately 0.2% of patients had notable declines of serum calcium levels (less than 1.87 mmol/ l) following Aclasta administration.
Σε μελέτες για τη νόσο του Paget, συμπτωματική υπασβεστιαιμία παρατηρήθηκε στο 1% περίπου των ασθενών, και υποχώρησε σε όλους.
In the Paget’ s disease trials, symptomatic hypocalcaemia was observed in approximately 1% of patients, in all of whom it resolved.
Με βάση την εργαστηριακή αξιολόγηση, παρουσιάστηκαν παροδικά, ασυμπτωματικά επίπεδα ασβεστίου κατώτερα του κανονικού εύρους αναφοράς (λιγότερο από 2, 10 mmol/ l) στο 2, 3% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με Aclasta σε μια μεγάλη κλινική μελέτη σε σύγκριση με το 21% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με Aclasta στις μελέτες για τη νόσο του Paget.
Based on laboratory assessment, transient asymptomatic calcium levels below the normal reference range (less than 2.10 mmol/ l) occurred in 2.3% of Aclasta-treated patients in a large clinical trial compared to 21% of Aclasta-treated patients in the Paget’ s disease trials.
Όλοι οι ασθενείς έλαβαν επαρκείς ποσότητες συμπληρωμάτων βιταμίνης D και ασβεστίου στη μελέτη για την μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση, στη μελέτη για την πρόληψη των κλινικών καταγμάτων μετά από κάταγμα ισχίου, και στις μελέτες για τη νόσο Paget (βλ. επίσης παράγραφο 4. 2).
All patients received adequate supplementation with vitamin D and calcium in the post-menopausal osteoporosis trial, the prevention of clinical fractures after hip fracture trial, and the Paget’ s disease trials (see also section 4.2).
Στη μελέτη για την πρόληψη των κλινικών καταγμάτων μετά από πρόσφατο κάταγμα ισχίου, τα επίπεδα βιταμίνης D δεν μετριόντουσαν συστηματικά αλλά οι ασθενείς στην πλειοψηφία τους έλαβαν μια δόση φόρτισης βιταμίνης D πριν τη χορήγηση του Aclasta (βλ. παράγραφο 4. 2).
In the trial for the prevention of clinical fractures following a recent hip fracture, vitamin D levels were not routinely measured but the majority of patients received a loading dose of vitamin D prior to Aclasta administration (see section 4.2).
Τοπικές αντιδράσεις Σε μια μεγάλη κλινική μελέτη, μετά τη χορήγηση zoledronic acid αναφέρθηκαν (0, 7%) τοπικές αντιδράσεις στο σημείο της έγχυσης όπως ερυθρότητα, οίδημα ή/ και πόνος.
Local reactions In a large clinical trial, local reactions at the infusion site, such as redness, swelling and/ or pain, were reported (0.7%) following the administration of zoledronic acid.
Οστεονέκρωση της γνάθου Σποραδικά έχουν αναφερθεί περιπτώσεις οστεονέκρωσης (κυρίως της γνάθου) κυρίως σε ασθενείς με καρκίνο που έλαβαν αγωγή με διφωσφονικά, περιλαμβανομένου του zoledronic acid.
6 Osteonecrosis of the jaw Uncommonly, cases of osteonecrosis (primarily of the jaw) have been reported, predominantly in cancer patients treated with bisphosphonates, including zoledronic acid.
Η οστεονέκρωση της γνάθου έχει πολυάριθμους καλά τεκμηριωμένους, παράγοντες κινδύνου που περιλαμβάνουν διάγνωση καρκίνου, συνοδούς θεραπείες (π. χ. χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, κορτικοστεροειδή) και συνοδούς νοσηρές καταστάσεις (π. χ. αναιμία, διαταραχές στην πήξη του αίματος, λοιμώξεις, προϋπάρχοντα οδοντικά νοσήματα).
Osteonecrosis of the jaw has multiple well documented risk factors including a diagnosis of cancer, concomitant therapies (e. g. chemotherapy, radiotherapy, corticosteroids) and co-morbid conditions (e. g. anaemia, coagulopathies, infection, pre- existing dental disease).
Αν και η συσχέτιση δεν έχει καθορισθεί, είναι φρόνιμο να αποφευχθεί η χειρουργική παρέμβαση στα δόντια διότι μπορεί έτσι η ανάρρωση να επιμηκυνθεί (βλ. παράγραφο 4. 4).
Although causality has not been determined, it is prudent to avoid dental surgery as recovery may be prolonged (see section 4.4).
Σε μια μεγάλη κλινική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 7. 736 ασθενείς, οστεονέκρωση της γνάθου αναφέρθηκε σε μία ασθενή που έλαβε Aclasta και σε μία ασθενή που έλαβε εικονικό φάρμακο.
In a large clinical trial in 7,736 patients, osteonecrosis of the jaw has been reported in one patient treated with Aclasta and one patient treated with placebo.
7 4. 9 Υπερδοσολογία
4.9 Overdose
Δεν υπάρχει εμπειρία οξείας δηλητηρίασης με το Aclasta.
There is no experience of acute intoxication with Aclasta.
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας που οδηγεί σε κλινικά σημαντική υπασβεστιαιμία, αναστροφή μπορεί να επιτευχθεί με χορήγηση συμπληρωματικού ασβεστίου από το στόμα και/ ή ενδοφλέβια έγχυση γλυκονικού ασβεστίου.
In the event of overdose leading to clinically significant hypocalcaemia, reversal may be achieved with supplemental oral calcium and/ or an intravenous infusion of calcium gluconate.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία:
Pharmacotherapeutic group:
Διφωσφονικό, κωδικός ATC:
Bisphosphonate, ATC code:
Μηχανισμός δράσης Το zoledronic acid ανήκει στην κατηγορία διφωσφονικών ουσιών που περιέχουν άζωτο και δρα κατά κύριο λόγο στα οστά.
Mechanism of action Zoledronic acid belongs to the class of nitrogen-containing bisphosphonates and acts primarily on bone.
Φαρμακοδυναμικές δράσεις Η θεραπεία με Aclasta μείωσε ταχέως τον ρυθμό του οστικού μεταβολισμού από υψηλά μετεμμηνοπαυσιακά επίπεδα με την κατώτατη τιμή για τους δείκτες αποδόμησης να παρατηρείται στις 7 ημέρες και για τους δείκτες σχηματισμού στις 12 εβδομάδες.
Pharmacodynamic effects Aclasta treatment rapidly reduced the rate of bone turnover from elevated post-menopausal levels with the nadir for resorption markers observed at 7 days, and for formation markers at 12 weeks.
Κλινική αποτελεσματικότητα στη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης [PFT]) Η αποτελεσματικότητα και ασφάλεια του Aclasta 5 mg μια φορά ετησίως για 3 συνεχόμενα έτη καταδείχτηκαν σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες (7. 736 γυναίκες ηλικίας 65- 89 ετών) που είχαν είτε: οστική πυκνότητα του αυχένα του μηριαίου οστού (BMD) με τιμή T- score ≤ – 1, 5 και τουλάχιστον δύο ελαφριά ή ένα μέτριο υπάρχον σπονδυλικό κάταγμα, είτε τιμή T- score BMD του αυχένα του μηριαίου ≤– 2, 5 με ή χωρίς ενδείξεις υπάρχοντος / – ων σπονδυλικού / - ων κατάγματος / - των.
Clinical efficacy in the treatment of post-menopausal osteoporosis (PFT) The efficacy and safety of Aclasta 5 mg once a year for 3 consecutive years were demonstrated in post-menopausal women (7,736 women aged 65– 89 years) with either: a femoral neck bone mineral density (BMD) with a T-score ≤ – 1.5 and at least two mild or one moderate existing vertebral fracture(s); or a femoral neck BMD T-score ≤ – 2.5 with or without evidence of existing vertebral fracture(s).
85% των ασθενών δεν είχαν λάβει ποτέ διφωσφονικά..
85% of patients were bisphosphonate-naïve.
Στις παράλληλες αγωγές για την οστεοπόρωση περιλαμβάνονταν: καλσιτονίνη, ραλοξιφένη, ταμοξιφένη, θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, τιβολόνη.
Women who were evaluated for the incidence of vertebral fractures did not receive concomitant osteoporosis therapy, which was allowed for women contributing to the hip and all clinical fracture evaluations.
Ωστόσο, δεν περιλαμβάνονταν άλλα διφωσφονικά.
Concomitant osteoporosis therapy included: calcitonin, raloxifene, tamoxifen, hormone replacement therapy, tibolone; but excluded other bisphosphonates.
Όλες οι γυναίκες λάμβαναν 1. 000 ως 1. 500 mg στοιχειακού ασβεστίου και 400 ως 1, 200 IU συμπληρωμάτων βιταμίνης D καθημερινά.
All women received 1,000 to 1,500 mg elemental calcium and 400 to 1,200 IU of vitamin D supplements daily.
Επίδραση στα μορφομετρικά σπονδυλικά κατάγματα Το Aclasta μείωσε σημαντικά την επίπτωση ενός ή περισσότερων νέων σπονδυλικών καταγμάτων σε διάστημα τριών ετών, καθώς και στο χρονικό σημείο μόλις του ενός έτους (βλ. πίνακα 2).
Effect on morphometric vertebral fractures Aclasta significantly decreased the incidence of one or more new vertebral fractures over three years and as early as the one year timepoint (see Table 2).
8 Πίνακας 2 Περίληψη της αποτελεσματικότητας στα σπονδυλικά κατάγματα τους μήνες 12, 24 και 36
Summary of vertebral fracture efficacy at 12, 24 and 36 months
Aclasta
Outcome
φάρμακο (%)
Aclasta Placebo Absolute reduction in (%) (%) fracture incidence% (CI)
επίπτωσης καταγμάτων% (CI)
Relative fracture
επίπτωσης καταγμάτων% (CI)
reduction in incidence% (CI)
Τουλάχιστον ένα νέο σπονδυλικό κάταγμα (0- 1 έτος)
At least one new vertebral fracture (0– 1 year)
Τουλάχιστον ένα νέο σπονδυλικό κάταγμα (0- 2 έτος)
At least one new vertebral fracture (0– 2 year)
Τουλάχιστον ένα νέο σπονδυλικό κάταγμα (0- 3 έτος) ** p < 0, 0001
At least one new vertebral fracture (0– 3 year) ** p < 0.0001
Οι ασθενείς ηλικίας 75 ετών και άνω που έλαβαν Aclasta παρουσίασαν μια μείωση κατά 60% του κινδύνου για σπονδυλικά κατάγματα σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο (p < 0, 0001).
Aclasta-treated patients aged 75 years and older exhibited a 60% reduction in the risk of vertebral fractures compared to placebo patients (p < 0.0001).
Επίδραση στα κατάγματα ισχίου Το Aclasta πέτυχε ένα σταθερό αποτέλεσμα σε διάρκεια 3 ετών καταλήγοντας σε μια μείωση 41% του κινδύνου καταγμάτων ισχίου (95% CI, 17% με 58%).
Effect on hip fractures Aclasta demonstrated a consistent effect over 3 years, resulting in a 41% reduction in the risk of hip fractures (95% CI, 17% to 58%).
Το ποσοστό περιστατικών κατάγματος ισχίου ήταν 1, 44% για τους ασθενείς που έλαβαν Aclasta έναντι ποσοστού 2, 49% για τις ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
The hip fracture event rate was 1.44% for Aclasta-treated patients compared to 2.49% for placebo-treated patients.
Επίδραση σε όλα τα κλινικά κατάγματα Όλα τα κλινικά κατάγματα επιβεβαιώθηκαν βάσει ακτινογραφικών ή/ και κλινικών ενδείξεων.
Effect on all clinical fractures All clinical fractures were verified based on the radiographic and/ or clinical evidence.
Aclasta
Table 3
Απόλυτη μείωση
Between treatment comparisons of the incidence over 3 years
Σχετική μείωση του
of key clinical fracture variables
(N=3, 875)
Outcome
φάρμακο
Aclasta (N=3,875)
του ποσοστού
Placebo Absolute reduction (N=3,861) in fracture event
κινδύνου
Relative risk reduction in
(N=3, 861)
event rate (%)
καταγμάτων%
event rate (%)
(CI)
rate% (CI)
% (CI)
fracture incidence% (CI)
ών (%)
Any clinical fracture (1) Clinical vertebral fracture (2) Non-vertebral fracture (1) *p-value < 0.001, **p-value < 0.0001
περιστατικ ών (%)
8.4 0.5 8.0
Οποιοδήποτε κλινικό κάταγμα (1) Κλινικό σπονδυλικό κάταγμα (2) Μη σπονδυλικό κάταγμα (1) * τιμή p < 0, 001, ** τιμή p < 0, 0001
12.8 2.6 10.7
8, 4 0, 5 8, 0
4.4 2.1 2.7
12, 8 4, 4 (3, 0, 5, 8) 2, 6 2, 1 (1, 5, 2, 7) 10, 7 2, 7 (1, 4, 4, 0)
(3.0, 5.8) (1.5, 2.7) (1.4, 4.0)
33 (23, 42) ** 77 (23, 42) ** 25 (13, 36) *
33 (23, 42)** 77 (63, 86)** 25 (13, 36)*
(1) Εξαιρούνται τα κατάγματα των δακτύλων του χεριού και του ποδιού και τα κατάγματα του προσώπου (2) Περιλαμβάνονται τα κλινικά θωρακικά και κλινικά κατάγματα στην οσφυϊκή μοίρα
(1) Excluding finger, toe and facial fractures (2) Including clinical thoracic and clinical lumbar vertebral fractures
Επίδραση στην οστική πυκνότητα (BMD) Το Aclasta αύξησε σημαντικά την BMD στην οσφυϊκή μοίρα, το ισχίο και το περιφερικό άκρο της κερκίδας έναντι της θεραπείας με εικονικό φάρμακο σε όλα τα χρονικά σημεία (6, 12, 24 και
Effect on bone mineral density (BMD) Aclasta significantly increased BMD at the lumbar spine, hip, and distal radius relative to treatment with placebo at all timepoints (6, 12, 24 and 36 months).
Η θεραπεία με Aclasta αύξησε τη BMD κατά 6, 9% στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, κατά 6, 7% στο ολικό ισχίο, κατά 5, 1% στον αυχένα του μηριαίου οστού και κατά 3, 2% στο περιφερικό άκρο της κερκίδας σε διάστημα 3 ετών έναντι του εικονικού φαρμάκου.
Treatment with Aclasta resulted in a 6.7% increase in BMD at the lumbar spine, 6.0% at the total hip, 5.1% at the femoral neck, and 3.2% at the distal radius over 3 years as compared to placebo.
Ιστολογική εικόνα οστών Βιοψίες οστού ελήφθησαν από τη λαγόνια ακρολοφία 1 έτος μετά την τρίτη ετήσια δόση σε 152 μετεμμηνοπαυσιακές ασθενείς με οστεοπόρωση που είχαν λάβει είτε Aclasta (N=82) είτε εικονικό φάρμακο (N=70).
Bone histology Bone biopsies were obtained from the iliac crest 1 year after the third annual dose in 152 post- menopausal patients with osteoporosis treated with Aclasta (N=82) or placebo (N=70).
Η σήμανση με τετρακυκλίνη εντοπίστηκε σε όλες εκτός από μία από τις 82 βιοψίες που ελήφθησαν από ασθενείς που έλαβαν Aclasta.
Microcomputed
Η ανάλυση της τομογραφίας με μικροϋπολογιστή (μCT) κατέδειξε αυξημένο όγκο δοκιδωτού οστού και διατήρηση της αρχιτεκτονικής δοκιδωτού οστού σε ασθενείς που έλαβαν Aclasta σε σύγκριση με τις ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
8 tomography (μ CT) analysis demonstrated increased trabecular bone volume and preservation of trabecular bone architecture in patients treated with Aclasta compared to placebo.
Δείκτες οστικού μεταβολισμού Η ειδική για τα οστά αλκαλική φωσφατάση (BSAP), το Ν- τελικό προπεπτίδιο του κολλαγόνου τύπου I (P1NP) ορού και τα C- τελοπεπτίδια (b- CTx) του ορού αξιολογήθηκαν σε υποομάδες που αποτελούνταν από 517 έως 1. 246 ασθενείς σε τακτά διαστήματα καθ ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης.
Bone turnover markers Bone specific alkaline phosphatase (BSAP), serum N-terminal propeptide of type I collagen (P1NP) and serum beta-C-telopeptides (b-CTx) were evaluated in subsets ranging from 517 to 1,246 patients at periodic intervals throughout the study.
Τα B- CTx μειώθηκαν σημαντικά κατά 61% κάτω από τα αρχικά επίπεδα στους 12 μήνες και διατηρήθηκαν σε επίπεδα 55% κάτω από τα αρχικά στους 36 μήνες.
B-CTx was significantly reduced by 61% below baseline levels at 12 months and was sustained at 55% below baseline levels at 36 months.
Επίδραση στο ύψος Κατά τη διάρκεια της τριετούς μελέτης για την οστεοπόρωση, το ύψος σε όρθια θέση μετρήθηκε σε ετήσια βάση χρησιμοποιώντας σταδιόμετρο.
Effect on height In the three-year osteoporosis study standing height was measured annually using a stadiometer.
Στην ομάδα του Aclasta καταγράφηκε μικρότερη απώλεια ύψους κατά 2, 5 mm περίπου σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου (95% CI:
The Aclasta group revealed approximately 2.5 mm less height loss compared to placebo (95% CI:
Ημέρες ανικανότητας Το Aclasta μείωσε σημαντικά τον μέσο όρο ημερών που παρατηρήθηκε περιορισμένη δραστηριότητα και των ημερών κλινοστατισμού εξαιτίας πόνου στην πλάτη κατά 17, 9 και 11, 3 ημέρες αντίστοιχα έναντι του εικονικού φαρμάκου και μείωσε σημαντικά τον μέσο όρο ημερών που παρατηρήθηκε περιορισμένη δραστηριότητα και των ημερών κλινοστατισμού εξαιτίας καταγμάτων, κατά 2, 9 ημέρες και 0, 5 ημέρες αντίστοιχα έναντι του εικονικού φαρμάκου (όλες οι τιμές p < 0, 01).
Days of disability Aclasta significantly reduced the mean days of limited activity and the days of bed rest due to back pain by 17.9 days and 11.3 days respectively compared to placebo and significantly reduced the mean days of limited activity and the days of bed rest due to fractures by 2.9 days and 0.5 days respectively compared to placebo (all p < 0.01).
Κλινική αποτελεσματικότητα στη θεραπεία της οστεοπόρωσης σε ασθενείς που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να υποστούν κάταγμα μετά από ένα πρόσφατο κάταγμα ισχίου (Recurrent Fracture Trial( RFT)) Η επίπτωση των κλινικών καταγμάτων περιλαμβανομένων σπονδυλικών μη σπονδυλικών και καταγμάτων ισχίου αξιολογήθηκε σε 2. 127 άνδρες και γυναίκες ηλικίας 50- 95 ετών (μέση ηλικία 74, 5 έτη) με ένα πρόσφατο (εντός 90 ημερών) κάταγμα ισχίου μικρής βίας οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για 2 έτη κατά μέσο όρο με το υπό μελέτη φάρμακο.
Clinical efficacy in the treatment of osteoporosis in patients at increased risk of fracture after a recent hip fracture (RFT) The incidence of clinical fractures, including vertebral, non-vertebral and hip fractures, was evaluated in 2,127 men and women aged 50-95 years (mean age 74.5 years) with a recent (within 90 days) low- trauma hip fracture who were followed for an average of 2 years on study medication.
Περίπου το 42% των ασθενών είχαν τιμή T- score του αυχένα του μηριαίου κατώτερη από - 2, 5 και περίπου το 45% των ασθενών είχαν τιμή T- score του αυχένα του μηριαίου ανώτερη από - 2, 5.
Approximately 42% of patients had a femoral neck BMD T-score below -2.5 and approximately 45% of the patients had a femoral neck BMD T-score above -2.5.
Τα επίπεδα βιταμίνης, D δεν μετριόντουσαν συστηματικά αλλά μια δόση φόρτισης βιταμίνης D (50. 000 ως 125. 000 IU από του στόματος ή ενδομυϊκά) χορηγήθηκε στην πλειοψηφία των ασθενών 2 εβδομάδες πριν την έγχυση.
Vitamin D levels were not routinely measured but a loading dose of vitamin D (50,000 to 125,000 IU orally or via the intramuscular route) was given to the majority of patients 2 weeks prior to infusion.