natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όταν χορηγήθηκε τοποτεκάνη (0, 75 mg/ m2/ ημέρα για 5 συνεχόμενες ημέρες) και σισπλατίνη (60 mg/ m2/ ημέρα την Ημέρα 1) σε 13 ασθενείς με καρκίνο των ωοθηκών, παρατηρήθηκε μία μικρή αύξηση του AUC (12%, n=9) και της Cmax (23%, n=11) την ημέρα 5.
When topotecan (0.75 mg/ m2/ day for 5 consecutive days) and cisplatin (60 mg/ m2/ day on Day 1) were administered in 13 patients with ovarian cancer, a slight increase in AUC (12%, n=9) and Cmax (23%, n=11) was noted on day 5.
Σε προκλινικές μελέτες έχει καταδειχθεί, ότι η τοποτεκάνη προκαλεί εμβρυϊκή θνησιμότητα και δυσπλασίες (βλέπε παράγραφο 5. 3).
Topotecan has been shown to cause embryo-foetal lethality and malformations in preclinical studies (see section 5.3).
Η χορήγηση της τοποτεκάνης αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια του θηλασμού (βλέπε παράγραφο 4. 3).
Topotecan is contra-indicated during breast-feeding (see section 4.3).
Σε μελέτες τοξικότητας στην αναπαραγωγική ικανότητα σε επίμυες δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις στη γονιμότητα των αρσενικών ή των θηλυκών (βλέπε παράγραφο 5. 3).
No effects on male or female fertility have been observed in reproductive toxicity studies in rats (see section 5.3).
Η συνολική αιμοτολογική τοξικότητα είναι χαμηλότερη σε ασθενείς που έλαβαν τοποτεκάνη σε συνδυασμό με σισπλατίνη, συγκριτικά με μονοθεραπεία τοποτεκάνη, αλλά υψηλότερη από ότι μόνο με σισπλατίνη.
The overall haematological toxicity is lower in patients treated with topotecan in combination with cisplatin compared to topotecan monotherapy, but higher than with cisplatin alone.
Τα ολοκληρωμένα δεδομένα ασφαλείας για την μονοθεραπεία με τοποτεκάνη παρουσιάζονται παρακάτω:
5 The integrated safety data for topotecan monotherapy are presented below.
Η συχνότητα περιγράφεται ως εξής: πολύ συχνές (≥ 1/ 10), συχνές (≥ 1/ 100, < 1/ 10), όχι συχνές (≥ 1/ 1. 000, < 1/ 100), σπάνιες (≥ 1/ 10. 000, < 1/ 1. 000), πολύ σπάνιες (< 1/ 10. 000), συμπεριλαμβανομένων μεμονωμένων αναφορών και άγνωστες (δεν μπορούν να υπολογιστούν από τα υπάρχοντα στοιχεία).
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100, < 1/ 10); uncommon (≥ 1/ 1,000, < 1/ 100); rare (≥ 1/ 10,000, < 1/ 1,000); very rare (< 1/ 10,000), including isolated reports and not known (cannot be estimated from the available data).
Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος Πολύ συχνές: εμπύρετος ουδετεροπενία, ουδετεροπενία, θρομβοκυττοπενία, αναιμία, λευκοπενία (βλέπε διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος).
Blood and lymphatic system disorders Very common: febrile neutropenia, neutropenia (see Gastrointestinal disorders), thrombocytopenia, anaemia, leucopenia.
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου Σπάνιες: διάμεση πνευμονοπάθεια
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders Rare: interstitial lung disease
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος Πολύ συχνές:, Ναυτία, έμετος και διάρροια (που μπορεί να είναι όλες σοβαρής μορφής), δυσκοιλιότητα, κοιλιακό άλγος * και βλεννογονίτιδα. * Ουδετεροπενική κολίτιδα, περιλαμβανομένης της θανατηφόρας ουδετεροπενικής κολίτιτδας, έχει αναφερθεί ως επιπλοκή της επαγώμενης από την τοποτεκάνη ουδετεροπενίας (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Nausea, vomiting and diarrhoea (all of which may be severe), constipation, abdominal pain* and mucositis. *Neutropenic colitis, including fatal neutropenic colitis, has been reported to occur as a complication of topotecan-induced neutropenia (see section 4.4).
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Πολύ συχνές: αλωπεκία.
Skin and subcutaneous tissue disorders Very common: alopecia.
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Πολύ συχνές: ανορεξία (που μπορεί να είναι σοβαρής μορφής)
Metabolism and nutrition disorders Very common: anorexia (which may be severe).
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις Πολύ συχνές: λοίμωξη Συχνές: σήψη
Infections and infestations Very common: infection Common: sepsis
6 Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Πολύ συχνές: πυρεξία, αδυναμία, κόπωση.
General disorders and administration site conditions Very common: pyrexia, asthenia, fatigue.
Πολύ σπάνιες: εξαγγείωση *. * Η εξαγγείωση αναφέρθηκε πολύ σπάνια.
Very rare: extravasation*. *Extravasation has been reported very rarely.
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Συχνές: αντίδραση υπερευαισθησίας περιλαμβανομένου του εξανθήματος Σπάνιες: αναφυλακτική αντίδραση, αγγειοοίδημα, κνίδωση.
Immune system disorders Common: hypersensitivity reaction including rash Rare: anaphylactic reaction, angioedema, urticaria.
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων Συχνές: υπερχολερυθριναιμία.
Hepato-biliary disorders Common: hyperbilirubinaemia.
Η συχνότητα των ανεπιθύμητων καταστάσεων που αναφέρονται παραπάνω δυνητικά μπορεί να εμφανισθούν με μεγαλύτερη συχνότητα σε ασθενείς πτωχή γενική κατάσταση (βλέπε παράγραφο 4. 4).
The incidence of adverse events listed above have the potential to occur with a higher frequency in patients who have a poor performance status (see section 4.4).
Οι συχνότητες που σχετίζονται με τις αιματολογικές και τις μη- αιματολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες και παρατίθενται παρακάτω αντιπροσωπεύουν τις αναφορές ανεπιθύμητων ενεργειών που θεωρείται ότι σχετίζονται/ πιθανώς σχετίζονται με τη θεραπεία με τοποτεκάνη.
The frequencies associated with the haematological and non-haematological adverse events listed below represent the adverse event reports considered to be related/ possibly related to topotecan therapy.
Αιματολογικές Ουδετεροπενία:
6 Haematological Neutropenia:
Σοβαρή (αριθμός ουδετερόφιλων < 0, 5 x 109/ l) κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου παρετηρήθη στο 55% των ασθενών και με διάρκεια ≥ των 7 ημερών στο 20% και συνολικά στο 77% των ασθενών (39% των κύκλων χορήγησης).
Severe (neutrophil count < 0.5 x 109/ l) during course 1 was seen in 55% of the patients and with duration ≥ 7 days in 20% and overall in 77% of patients (39% of courses).
Σε συνδυασμό με σοβαρή ουδετεροπενία, πυρετός ή λοίμωξη εμφανίστηκε στο 16% των ασθενών κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου και συνολικά στο 23% των ασθενών (6% των κύκλων χορήγησης).
In association with severe neutropenia, fever or infection occurred in 16% of patients during course 1 and overall in 23% of patients (6% of courses).
Ο μέσος χρόνος για την έναρξη σοβαρής ουδετεροπενίας ήταν 9 ημέρες και η μέση διάρκειά της 7 ημέρες.
Median time to onset of severe neutropenia was 9 days and the median duration was 7 days.
Σοβαρή ουδετεροπενία διήρκεσε πάνω από 7 ημέρες στο 11% των κύκλων χορήγησης συνολικά.
Severe neutropenia lasted beyond 7 days in 11% of courses overall.
Από όλους τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγωγή κατά τις κλινικές μελέτες (συμπεριλαμβανομένων τόσο αυτών με σοβαρή ουδετεροπενία, όσο και εκείνων που δεν ανέπτυξαν σοβαρή ουδετεροπενία), το 11% (στο 4% των κύκλων χορήγησης) ανέπτυξε πυρετό και 26% (στο 9% των κύκλων χορήγησης) παρουσίασε λοίμωξη.
Among all patients treated in clinical trials (including both those with severe neutropenia and those who did not develop severe neutropenia), 11% (4% of courses) developed fever and 26% (9% of courses) developed infection.
Επιπρόσθετα, 5% από όλους τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγωγή (στο 1% των κύκλων χορήγησης) παρουσίασε σήψη (βλέπε παράγραφο 4. 4).
In addition, 5% of all patients treated (1% of courses) developed sepsis (see section 4.4).
Θρομβοκυττοπενία:
Thrombocytopenia:
Σοβαρή (αιμοπετάλια λιγότερα από 25 x 109/ l) στο 25% των ασθενών (στο 8% των κύκλων χορήγησης).
Severe (platelets less than 25 x 109/ l) in 25% of patients (8% of courses); moderate (platelets between 25.0 and 50.0 x 109/ l) in 25% of patients (15% of courses).
Ο μέσος χρόνος για την εμφάνιση σοβαρής θρομβοκυττοπενίας ήταν η 15η ημέρα και η μέση διάρκεια ήταν 5 ημέρες.
Median time to onset of severe thrombocytopenia was Day 15 and the median duration was 5 days.
Μέτρια έως σοβαρή (Hb ίση ή μικρότερη από 8, 0 g/ dl) στο 37% των ασθενών (στο 14% των κύκλων χορήγησης).
Moderate to severe (Hb ≤ 8.0 g/ dl) in 37% of patients (14% of courses).
Μη Αιματολογικές Συχνά αναφερόμενες μη αιματολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν γαστρεντερικές, όπως ναυτία (52%), έμετος (32%) και διάρροια (18%), δυσκοιλιότητα (9%) και βλεννογινίτιδα (15%).
Non-haematological Frequently reported non-haematological effects were gastrointestinal such as nausea (52%), vomiting (32%), and diarrhoea (18%), constipation (9%) and mucositis (15%).
Το ποσοστό εμφάνισης σοβαρής (βαθμός 3 ή 4) ναυτίας, εμέτου, διάρροιας και βλεννογονίτιδας ήταν 4, 3, 2 και 1% αντιστοίχως.
Severe (grade 3 or 4) nausea, vomiting, diarrhoea and mucositis incidence was 4, 3, 2 and 1% respectively.
Ήπιο κοιλιακό άλγος αναφέρθηκε επίσης από 4% των ασθενών.
Mild abdominal pain was also reported amongst 4% of patients.
7 Κόπωση παρατηρήθηκε στο 25% περίπου και αδυναμία στο 16% περίπου των ασθενών, ενόσω ελάμβαναν τοποτεκάνη.
Fatigue was observed in approximately 25% and asthenia in 16% of patients whilst receiving topotecan.
Το ποσοστό εμφάνισης σοβαρής (βαθμός 3 ή 4) κόπωσης και αδυναμίας ήταν 3% και 3% αντιστοίχως.
Severe (grade 3 or 4) fatigue and asthenia incidence was 3 and 3% respectively.
Άλλα σοβαρά φαινόμενα που εμφανίσθηκαν σε ασθενείς και θεωρήθηκαν ότι σχετίζονται ή πιθανώς σχετίζονται με την αγωγή με τοποτεκάνη ήταν ανορεξία (12%), κακουχία (3%) και υπερχολερυθριναιμία (1%).
Other severe events occurring in patients that were recorded as related or possibly related to topotecan treatment were anorexia (12%), malaise (3%) and hyperbilirubinaemia (1%).
Σε κλινικές μελέτες εξάνθημα οποιασδήποτε αιτιολογίας ανεφέρθη στο 4% των ασθενών και κνησμός στο 1, 5% των ασθενών.
In clinical trials, rash was reported in 4% of patients and pruritus in 1.5% of patients.
Άλλοι αντινεοπλασματικοί παράγοντες:
Other antineoplastic agents:
L01XX17
L01XX17.
Η αντινεοπλασματική δράση της τοποτεκάνης συνδέεται με την αναστολή της τοποϊσομεράσης- Ι, ενός ενζύμου που συμμετέχει άμεσα στην αντιγραφή του DNA, καθώς χαλαρώνει την αλυσίδα συστροφής του DNA, που ευρίσκεται μπροστά από την κινούμενη" περόνη αναδίπλωσης ".
7 The anti-tumour activity of topotecan involves the inhibition of topoisomerase-I, an enzyme intimately involved in DNA replication as it relieves the torsional strain introduced ahead of the moving replication fork.
Η τοποτεκάνη αναστέλλει την τοποϊσομεράση- Ι, σταθεροποιώντας το ομοιοπολικό σύμπλοκο του ενζύμου και της αποχωριζόμενης αλυσίδας του DNA, που αποτελεί ενδιάμεσο προϊόν του καταλυτικού μηχανισμού.
Topotecan inhibits topoisomerase-I by stabilising the covalent complex of enzyme and strand-cleaved DNA which is an intermediate of the catalytic mechanism.
Η συνέπεια της αναστολής της τοποϊσομεράσης- Ι από την τοποτεκάνη σε κυτταρικό επίπεδο είναι η επαγωγή θραυσμάτων μονής αλυσίδας του DNA, συνδεόμενων με πρωτεΐνη.
The cellular sequela of inhibition of topoisomerase-I by topotecan is the induction of protein-associated DNA single-strand breaks.
Σε μία συγκριτική μελέτη της τοποτεκάνης και της πακλιταξέλης σε ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών που είχαν αντιμετωπισθεί προηγουμένως με χημειοθεραπεία βασισμένη στο λευκόχρυσο (n = 112 και 114, αντίστοιχα), το ποσοστό ανταπόκρισης (με 95% CI) ήταν 20, 5% (13%, 28%) έναντι 14% (8%, 20%) και ο μέσος χρόνος για εξέλιξη της νόσου ήταν 19 εβδομάδες έναντι 15 εβδομάδων (λόγος κινδύνου 0, 7 [0, 6, 1, 0]), για την τοποτεκάνη και την πακλιταξέλη αντίστοιχα.
In a comparative study of topotecan and paclitaxel in patients previously treated for ovarian carcinoma with platinum based chemotherapy (n = 112 and 114, respectively), the response rate (95% CI) was 20.5% (13%, 28%) versus 14% (8%, 20%) and median time to progression 19 weeks versus 15 weeks (hazard ratio 0.7 [0.6, 1.0]), for topotecan and paclitaxel, respectively.
Η μέση συνολική επιβίωση ήταν 62 εβδομάδες για την τοποτεκάνη έναντι 53 εβδομάδων για την πακλιταξέλη (λόγος κινδύνου 0, 9 [0, 6, 1, 3]).
Median overall survival was 62 weeks for topotecan versus 53 weeks for paclitaxel (hazard ratio 0.9 [0.6, 1.3]).
Σε κλινικές δοκιμές, ο μέσος χρόνος ανταπόκρισης ήταν 7. 6- 11. 6 εβδομάδες.
The median time to response in clinical trials was 7.6- 11.6 weeks.
Αυτά τα δεδομένα θα πρέπει να αξιολογούνται σε συνάρτηση με τη συνολική εικόνα ασφαλείας του φαρμάκου και ιδιαίτερα με την σοβαρή τοξικότητα από το αιμοποιητικό (βλέπε παράγραφο 4. 8).
These data should be evaluated in the context of the overall safety profile of the medicinal product, in particular to the important haematological toxicity (see section 4.8).
Συνολικώς, παρετηρήθησαν 87 πλήρεις και εν
Altogether, 87 complete and partial responses were observed, with 13 of these occurring during cycles 5 and 6 and 3 occurring thereafter.
8 μέρει ανταποκρίσεις, από τις οποίες 13 παρουσιάσθηκαν κατά τη διάρκεια των κύκλων 5 και 6, ενώ 3 εμφανίσθηκαν μετά.
For patients administered more than 6 cycles of therapy, 91% completed the study as planned or were treated until disease progression with only 3% withdrawn for adverse events.
Υποτροπή του μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα
Relapsed SCLC
Μία μελέτη φάσης III συνέκρινε τον συνδυασμό τοποτεκάνης από το στόμα και βέλτιστης υποστηρικτικής φροντίδας [BSC] [n=71] με την BSC μόνο [n=70] σε ασθενείς που παρουσίασαν υποτροπή μετά από τη θεραπεία πρώτης γραμμής [μέσος χρόνος μέχρι την πρόοδο [TTP] από τη θεραπεία πρώτης γραμμής:
A phase III trial compared oral topotecan plus Best Supportive Care [BSC] [n=71] with BSC alone [n=70] in patients who had relapsed following first line therapy [median time to progression [TTP] from first-line therapy:
84 ημέρες για την τοποτεκάνη από το στόμα + BSC, 90 ημέρες για την BSC] και για τις οποίες η επανάληψη της θεραπείας με ενδοφλέβια χημειοθεραπεία δεν θεωρήθηκε κατάλληλη.
84 days for oral topotecan + BSC, 90 days for BSC] and for whom retreatment with i. v chemotherapy was not considered appropriate.
Η ομάδα του συνδυασμού από του στόματος τοποτεκάνης και BSC παρουσίασε στατιστικά σημαντική βελτίωση όσον αφορά τη συνολική επιβίωση σε σύγκριση με την ομάδα BSC μόνο (Log- rank p=0, 0104).
Oral topotecan plus BSC group had a statistically significant improvement in overall survival compared with the BSC alone group (Log- rank p=0.0104).
Το μη διορθωμένο πηλίκο κινδύνου για την ομάδα του συνδυασμού από του στόματος τοποτεκάνης και BSC έναντι της ομάδας BSC μόνο ήταν 0, 64 (95% CI:
The unadjusted hazard ratio for oral topotecan plus BSC group relative to BSC alone group was 0.64 (95% CI:
0, 45, 0, 90).
0.45, 0.90).
Η μέση επιβίωση για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με τοποτεκάνη + BSC ήταν 25, 9 εβδομάδες [95% C. I.
The median survival for patients treated with topotecan + BSC was 25.9 weeks [95% C. I.
18, 3, 31, 6] συγκριτικά με 13, 9 εβδομάδες [95% C. I.
18.3, 31.6] compared to 13.9 weeks [95% C. I.
11, 1, 18, 6] για ασθενείς που έλαβαν BSC μόνο [p=0, 0104].
11.1, 18.6] for patients receiving BSC alone [p=0.0104].
Μια μελέτη φάσης 2 (Μελέτη 065) και μια μελέτη φάσης 3 (Μελέτη 396) διεξήχθησαν για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα της χορήγησης τοποτεκάνης από το στόμα έναντι της ενδοφλέβιας χορήγησης τοποτεκάνης σε ασθενείς που παρουσίασαν υποτροπή ≥ 90 ημέρες μετά την ολοκλήρωση ενός προηγούμενου χημειοθεραπευτικού σχήματος. (βλέπε Πίνακα 1).
One Phase 2 study (Study 065) and one Phase 3 study (Study 396) were conducted to evaluate the efficacy of oral topotecan versus intravenous topotecan in patients who had relapsed ≥ 90 days after completion of one prior regimen of chemotherapy. (see Table 1).
Από το στόμα Ενδοφλέβια τοποτεκάνη τοποτεκάνη (N = 52) (N = 54)
Oral topotecan
Από το στόμα Ενδοφλέβια τοποτεκάνη τοποτεκάνη (N = 153) (N = 151)
Intravenous Oral topotecan topotecan
Μέση επιβίωση (εβδομάδες) (95% CI) Λόγος κινδύνου (95% CI) Ποσοστό ανταπόκρισης (%) (95% CI) Διαφορά στο ποσοστό ανταπόκρισης (95% CI)
Median survival (weeks) (95% CI) Hazard ratio (95% CI) Response rate (%) (95% CI)
32, 3 25, 1 (26, 3, 40, 9) (21, 1, 33, 0) 0, 88 (0, 59, 1, 31) 23, 1 14, 8 (11, 6, 34, 5) (5, 3, 24, 3) 8, 3 (- 6, 6, 23, 1)
32.3 (26.3, 40.9) 0.88 (0.59, 23.1 (11.6, 34.5)
33, 0 35. 0 (29, 1, 42, 4) (31. 0, 37. 1) 0, 88 (0, 7, 1, 11) 18, 3 21. 9 (12, 2, 24, 4) (15. 3, 28. 5) - 3, 6 (- 12, 6, 5, 5)
25.1 33.0 (21.1, 33.0) (29.1, 42.4) 1.31) 0.88 (0.7, 14.8 18.3 (5.3, 24.3) (12.2, 24.4)
Μέσος χρόνος μέχρι την εξέλιξη της νόσου (εβδομάδες)
Difference in response rate (95% CI)
14, 9 13, 1
8.3 (-6.6, 23.1)
11, 9 14. 6
-3.6 (-12.6, 5.5)
(95% CI) Λόγος κινδύνου (95% CI)
Median time to progression (weeks)
(8, 3, 21, 3) (11, 6, 18, 3) 0, 90 (0, 60, 1, 35)
(11.6, 18.3)
(9, 7, 14, 1) (13. 3, 18. 9) 1, 21 (0, 96, 1, 53)
(13.3, 18.9)
N = συνολικός αριθμός ασθενών που έλαβαν θεραπεία.
Hazard ratio (95% CI) total number of patients treated.
Σε μία άλλη τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης ΙΙΙ, η οποία σύγκρινε ενδοφλέβια τοποτεκάνη με κυκλοφωσφαμίδη, Αdriamycin (δοξορουβικίνη) και βινκριστίνη (CAV) σε ασθενείς με υποτροπή ευαίσθητου μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα, ο συνολικός ρυθμός ανταπόκρισης ήταν
In another randomised phase III trial which compared IV topotecan to cyclophosphamide, Adriamycin (doxorubicin) and vincristine (CAV) in patients with relapsed, sensitive SCLC, the overall response rate was 24.3% for topotecan compared to 18.3% for the CAV group.
Ο μέσος χρόνος εξέλιξης ήταν παρόμοιος και στις δύο ομάδες (13, 3 εβδομάδες και 12. 3 εβδομάδες αντίστοιχα).
Median time to progression was similar in the two groups (13.3 weeks and 12.3 weeks respectively).
Η μέση επιβίωση για τις δύο ομάδες ήταν 25, 0 και 24, 7 αντίστοιχα.
Median survivals for the two groups were 25.0 and 24.7 weeks respectively.
Ο λόγος κινδύνου ως προς την επιβίωση για την τοποτεκάνη σχετικά με το CAV ήταν 1, 04 (95% CI 0, 78 – 1, 40).
The hazard ratio for survival of IV topotecan relative to CAV was 1.04 (95% CI 0.78 – 1.40).
Ο βαθμός ανταπόκρισης στην τοποτεκάνη στο συνδυασμένο πρόγραμμα μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα [n = 480] για ασθενείς με υποτροπή της νόσου που ήταν ευαίσθητη στη θεραπεία πρώτης γραμμής, ήταν 20, 2%.
The response rate to topotecan in the combined small cell lung cancer programme [n = 480] for patients with relapsed disease sensitive to first-line therapy, was 20.2%.
Η μέση επιβίωση ήταν 30, 3 εβδομάδες (95% CI:
The median survival was 30.3 weeks (95% CI:
27, 6, 33, 4).
27.6, 33.4).
Σε ένα πληθυσμό ασθενών με ανθεκτικό μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (αυτοί που δεν ανταποκρίθηκαν στη πρώτη θεραπεία), ο ρυθμός ανταπόκρισης στην τοποτεκάνη ήταν 4, 0%.
In a population of patients with refractory SCLC (those not responding to first line therapy), the response rate to topotecan was 4.0%.
Σε μία τυχαιοποιημένη συγκριτική μελέτη φάσης ΙΙΙ που έγινε από την Ομάδα Γυναικολογικής Ογκολογίας (GOG 0179), η τοποτεκάνη συν σισπλατίνη (n=147) συγκρίθηκε με μόνο σισπλατίνη (n=146) για τη θεραπεία ιστολογικά επιβεβαιωμένου επίμονου, υποτροποιάζοντος ή Σταδίου IVB καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, όπου η χειρουργική αντιμετώπιση και/ ή η ακτινοβολία δεν θεωρήθηκαν κατάλληλα.
In a randomised, comparative phase III trial conducted by the Gynaecological Oncology Group (GOG 0179), topotecan plus cisplatin (n=147) was compared with cisplatin alone (n=146) for the treatment of histologically confirmed persistent, recurrent or Stage IVB carcinoma of the cervix where curative treatment with surgery and/ or radiation was not considered appropriate.
Η τοποτεκάνη συν σισπλατίνη είχαν στατιστικά σημαντικό όφελος στη συνολική επιβίωση σχετικά με τη μονοθεραπεία με σισπλατίνη μετά τη ρύθμιση για προσωρινή ανάλυση (Λογαριθμική ταξινόμηση p =0, 033).
Topotecan plus cisplatin had a statistically significant benefit in overall survival relative to cisplatin monotherapy after adjusting for interim analyses (Log-rank p =0.033).
Αποτελέσματα μελέτης Μελέτη GOG- 0179 (ITT) Αρχικός πληθυσμός
ITT population
Σισπλατίνη 2
Cisplatin
50mg/ m ημέρα 1 κάθε 21 ημέρες
50mg/ m2 d.
50mg/ m2 ημέρα 1 + Τοποτεκάνη
1 q21 d.
0. 75mg/ m2 ημέρες 1, 2 και 3 κάθε 21 ημέρες
1 + Topotecan 0.75mg/ m2 dx3 q21
Επιβίωση (μήνες)
Survival (months) Median (95% C. I.)
Μέση (95% C. I.)
Hazard ratio (95% C. I.) Log rank p-value
(0. 59- 0. 98) 0. 033
(0.59-0.98) 0.033
Τοποτεκάνη/ Σισπλατίνη
Topotecan/ Cisplatin
Μέση (95% C. I.)
Median (95% C. I.)
8. 8 (6. 4, 11. 5)
8.8 (6.4, 11.5)
15. 7 (11. 9, 17. 7)
15.7 (11.9, 17.7)
Λόγος κινδύνου (95% C. I.)
Hazard ratio (95% C. I.)
0. 51 (0. 31, 0. 82)
0.51 (0.31, 0.82)
Ασθενείς με προηγούμενη Χημειοραδιοθεραπεία με Σισπλατίνη
Patients with Prior Cisplatin Chemoradiotherapy
Επιβίωση (μήνες) Μέση (95% C. I.)
Survival (months)
(n= 72) 5. 9 (4. 7, 8. 8)
(n= 72)
(n = 69) 7. 9 (5. 5, 10. 9)
(n = 69)
Λόγος κινδύνου (95% C. I.)
Median (95% C. I) Hazard ratio (95% C. I.)
0. 85 (0. 59, 1. 21)
7.9 (5.5, 10.9) 1.21)
Σε ασθενείς (n=39) με υποτροπή εντός 180 ημερών μετά την χημειοραδιοθεραπεία με σισπλατίνη, η μέση επιβίωση στο σκέλος τοποτεκάνη συν σισπλατίνη ήταν 4. 6 μήνες (95% C. I.:
In patients (n=39) with recurrence within 180 days after chemoradiotherapy with cisplatin, the median survival in the topotecan plus cisplatin arm was 4.6 months (95% C. I.:
2. 6, 6. 1) έναντι 4. 5 μηνών (95% C. I.:
2.6, 6.1) versus 4.5 months (95%C. I.:
2. 9, 9. 6) για το σκέλος της σισπλατίνης, με λόγο κινδύνου 1. 15 (0. 59, 2. 23).
2.9, 9.6) for the cisplatin arm with an hazard ratio of 1.15 (0.59, 2.23).
Σε αυτούς (n=102) με υποτροπή μετά από 180 ημέρες, η μέση επιβίωση στο σκέλος τοποτεκάνη συν σισπλατίνη ήταν 9. 9 μήνες (95% C. I.:
In those (n=102) with recurrence after 180 days, the median survival in the topotecan plus cisplatin arm was 9.9 months (95% C. I.:
7, 12. 6) έναντι 6. 3 μηνών (95% C. I.:
7, 12.6) versus 6.3 months (95%C. I.:
4. 9, 9. 5) για το σκέλος της σισπλατίνης με λόγο κινδύνου 0. 75 (0. 49, 1. 16).
4.9, 9.5) for the cisplatin arm with an hazard ratio of 0.75 (0.49, 1.16).
10 Η τοποτεκάνη αξιολογήθηκε επίσης σε παιδιατρικό πληθυσμό; ωστόσο μόνο περιορισμένα στοιχεία για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια είναι διαθέσιμα.
Topotecan was also evaluated in the paediatric population; however, only limited data on efficacy and safety are available.
Σε μία ανοικτή μελέτη που περιελάμβανε παιδιά (n = 108, ηλικίας: βρέφη έως 16 ετών) με υποτροπιάζοντες ή εξελισσόμενους στερεούς όγκους, η τοποτεκάνη χορηγήθηκε σε δόση έναρξης 2, 0 mg/ m2 χορηγούμενη ως 30λεπτη έγχυση για 5 ημέρες επαναλαμβανόμενη κάθε 3 εβδομάδες για έως ένα έτος εξαρτώμενο από την ανταπόκριση στη θεραπεία.
In an open-label trial involving children (n = 108, age range: infant to 16 years) with recurrent or progressive solid tumours, topotecan was administered at a starting dose of 2.0 mg/ m2 given as a 30- minute infusion for 5 days repeated every 3 weeks for up to one year depending on response to therapy.
Οι τύποι των όγκων που περιελήφθηκαν ήταν Σάρκωμα Ewing/ όγκοι από αρχέγονα νευροεξωδερματικά κύτταρα, νευροβλάστωμα, οστεοβλάστωμα και ραβδομυοσάρκωμα.
Tumour types included were Ewing's Sarcoma/ primitive neuroectodermal tumour, neuroblastoma, osteoblastoma, and rhabdomyosarcoma.
Σε αυτή τη μελέτη, σαράντα έξι (43%) ασθενείς έλαβαν G- CSF σε 192 (42, 1%) σχήματα; εξήντα πέντε (60%) έλαβαν μεταγγίσεις με ασκούς συμπυκνωμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων και πενήντα (46%) έλαβαν αιμοπετάλια σε 139 και 159 σχήματα (30, 5% και 34, 9%) αντίστοιχα.
In this study, forty-six (43%) patients received G-CSF over 192 (42.1%) courses; sixty-five (60%) received transfusions of Packed Red Blood Cells and fifty (46%) of platelets over 139 and 159 courses (30.5% and 34.9%) respectively.
Με βάση τον περιορισμό της δόσης ως προς την τοξικότητα της μυελοκαταστολής, η μέγιστη ανεκτή δόση (MΑΔ) καθιερώθηκε στα 2, 0 mg/ m2/ ημέρα με G- CSF και 1, 4 mg/ m2/ ημέρα χωρίς G- CSF σε μία φαρμακοκινητική μελέτη σε παιδιατρικούς ασθενείς με ανθεκτικούς στερεούς όγκους (βλέπε παράγραφο 5. 2).
Based on the dose-limiting toxicity of myelosuppression, the maximum tolerated dose (MTD) was established at 2.0 mg/ m2/ day with G-CSF and 1.4 mg/ m2/ day without G- CSF in a pharmacokinetic study in paediatric patients with refractory solid tumours (see section 5.2).