natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Θεραπεία εισαγωγής για επίτευξη ύφεσης Θεραπεία εφόδου I
Induction therapy I
Από στόµατος DEX 10 mg/ m2, ηµέρες 1- 5.
DEX 10 mg/ m2 oral, days 1-5; VCR 2 mg i. v., days 6, 13, 20; daunorubicin 45 mg/ m2 i. v., days 6-7, 13-14
CP 200 mg/ m2 i. v., ηµέρες 3 - 5.
18
(1 h), ηµέρες 26, 46.
(1 h), days 26, 46; Ara-C 75 mg/ m2 i. v.
(1 h), ηµέρες 28 - 31, 35- 38, 42- 45.
(1 h), days 28-31, 35-38, 42-45; 6-MP 60 mg/ m2 oral, days 26-46
Θεραπεία σταθεροποίησης Μελέτη AJP01
Consolidation therapy Study AJP01
(24), ηµέρα 1.
DEX 10 mg/ m2 oral, days 1-5; vindesine 3 mg/ m2 i. v., day 1; MTX 1.5 g/ m2 i. v.
Ετοποσίδη 250 mg/ m2 i. v.
(24 h), day 1; etoposide 250 mg/ m2 i. v.
Ara- C 2x 2 g/ m2 i. v.
(1 h) days 4-5; Ara- C 2x 2 g/ m2 i. v.
(3 h, q 12 h), ηµέρα 5
(3 h, q 12 h), day 5
(1 h), ηµέρες 1- 3.
(3 h), day 1; daunorubicin 60 mg/ m2 i. v.
Από στόµατος πρεδνιζολόνη 60 mg/ m2/ ηµέρα
(1 h), days 1-3; vincristine 1.3 mg/ m2 i. v., days 1, 8, 15, 21; prednisolone 60 mg/ m2/ day oral
Εναλλακτικό χηµειοθεραπευτικό σχήµα: υψηλής δόσης χηµειοθεραπεία µε MTX 1 g/ m2 i. v.
Alternating chemotherapy course: high dose chemotherapy with MTX 1 g/ m2 i. v.
(24 h), ηµέρα 1 και Ara- C 2 g/ m2 i. v.
(24 h), day 1, and Ara-C 2 g/ m2 i. v.
(q 12 h), ηµέρες 2- 3, για 4 κύκλους
(q 12 h), days 2-3, for 4 cycles
Συντήρηση Μελέτη AUS01
Maintenance Study AUS01
Πρεδνιζολόνη 60 mg/ m2 από στόµατος, ηµέρες 1- 5
VCR 1.3 g/ m2 i. v., day 1; prednisolone 60 mg/ m2 oral, days 1-5
Θεραπεία εισαγωγής - σταθεροποίησης
Induction- consolidation therapy
Hyper- CVAD σχήµα:
Hyper-CVAD regimen:
(24 h), ηµέρα 4.
(3 h, q 12 h), days 1-3; vincristine 2 mg i. v., days 4, 11; doxorubicine 50 mg/ m2 i. v.
DEX 40 mg/ ηµέρα τις ηµέρες 1- 4 και 11- 14, εναλλάσοντας µε MTX 1 g/ m2 i. v.
(24 h), day 4; DEX 40 mg/ day on days 1-4 and 11-14, alternated with MTX 1 g/ m2 i. v.
(24 h), ηµέρα 1, Ara- C 1 g/ m2 i. v.
(24 h), day 1, Ara-C 1 g/ m2 i. v.
(2 h, q 12 h), ηµέρες 2- 3 (συνολικά από 8 κύκλους)
(2 h, q 12 h), days 2-3 (total of 8 courses)
Από στόµατος πρεδνιζολόνη 200 mg, 5 ηµέρες µηνιαίως για 13 µήνες
VCR 2 mg i. v. monthly for 13 months; prednisolone 200 mg oral, 5 days per month for 13 months
Όλα τα θεραπευτικά σχήµατα περιλαµβάνουν χορήγηση στεροειδών για προφύλαξη του ΚΝΣ.
All treatment regimens include administration of steroids for CNS prophylaxis.
Ara- C: cytosine arabinoside, CP: κυκλοφωσφαµίδη, DEX: δεξαµεθαζόνη, MTX: µεθοτρεξάτη, 6 - MP:
Ara-C: cytosine arabinoside; CP: cyclophosphamide; DEX: dexamethasone; MTX: methotrexate; 6-MP:
6- µερκαπτοπουρίνη, VM26: τενιποσίδη, VCR: βινκριστίνη, IDA: ιδαρουβικίνη, i. v.: ενδοφλέβια
Teniposide; VCR: vincristine; IDA: idarubicine; i. v.: intravenous
Υποτροπιάζουσα/ ανθεκτική Ph+ ΟΛΛ:
Relapsed/ refractory Ph+ ALL:
Όταν το imatinib χρησιµοποιήθηκε ως µονοθεραπεία σε ασθενείς µε υποτροπιάζουσα/ ανθεκτική Ph+ ΟΛΛ, οδήγησε 53 αξιολογήσιµοι ως προς την ανταπόκριση ασθενείς από τους 411 σε ποσοστό αιµατολογικής ανταπόκρισης 30% (9% πλήρης) και ποσοστό µέγιστης κυτταρογενετικής ανταπόκρισης 23%.
When imatinib was used as single agent in patients with relapsed/ refractory Ph+ ALL, it resulted, in the 53 out of 411 patients evaluable for response, in a haematological response rate of 30% (9% complete) and a major cytogenetic response rate of 23%.
(Σηµειώνεται ότι από τους 411 ασθενείς, οι 353 έλαβαν θεραπεία στα πλαίσια ενός προγράµµατος εκτεταµένης πρόσβασης χωρίς συλλογή δεδοµένων αρχικής ανταπόκρισης.) Ο διάµεσος χρόνος έως την εξέλιξη της νόσου στο συνολικό πληθυσµό των 411 ασθενών µε υποτροπιάζουσα/ ανθεκτική Ph+ ΟΛΛ κυµαινόταν από 2, 6 έως 3, 1 µήνες και η διάµεση συνολική επιβίωση στους 401 αξιολογήσιµους ασθενείς κυµαινόταν από 4, 9 έως 9 µήνες.
(Of note, out of the 411 patients, 353 were treated in an expanded access program without primary response data collected.) The median time to progression in the overall population of 411 patients with relapsed/ refractory Ph+ ALL ranged from 2.6 to 3.1 months, and median overall survival in the 401 evaluable patients ranged from 4.9 to 9 months.
Τα δεδοµένα ήταν παρόµοια όταν επαναξιολογήθηκαν για να συµπεριληφθούν µόνο εκείνοι οι ασθενείς ηλικίας 55 ετών και µεγαλύτεροι.
The data was similar when re-analysed to include only those patients age 55 or older.
Κλινικές µελέτες σε MDS/ MPD Η εµπειρία µε Glivec σ’ αυτή την ένδειξη είναι πολύ περιορισµένη και βασίζεται στα αιµατολογικά και κυτταρογενετικά ποσοστά ανταπόκρισης. ∆εν υπάρχουν ελεγχόµενες µελέτες που να καταδεικνύουν κλινικό όφελος ή αυξηµένη επιβίωση.
Clinical studies in MDS/ MPD Experience with Glivec in this indication is very limited and is based on haematological and cytogenetic response rates.
Μια ανοιχτού σχεδιασµού, πολυκεντρική,
There are no controlled trials demonstrating a clinical benefit or increased survival.
21 φάσης ΙΙ κλινική µελέτη (µελέτη B2225) διεξήχθη ελέγχοντας το Glivec σε διαφορετικούς πληθυσµούς ασθενών που έπασχαν από απειλητικές για τη ζωή νόσους σχετιζόµενες µε Abl, kit PDGFR της πρωτεΐνης κινάσης της τυροσίνης.
One open label, multicentre, phase II clinical trial (study B2225) was conducted testing Glivec in diverse populations of patients suffering from life-threatening diseases associated with Abl, Kit or PDGFR protein tyrosine kinases.
Αυτή η µελέτη συµπεριέλαβε 7 ασθενείς µε MDS/ MPD που έλαβαν αγωγή µε Glivec 400 mg ηµερησίως.
This study included 7 patients with MDS/ MPD who were treated with Glivec 400 mg daily.
Τρεις ασθενείς παρουσίασαν πλήρη αιµατολογική ανταπόκριση (CHR) και ένας ασθενής παρουσίασε µερική αιµατολογική ανταπόκριση (PHR).
Three patients presented a complete haematological response (CHR) and one patient experienced a partial haematological response (PHR).
Τη χρονική στιγµή της αρχικής ανάλυσης, τρεις από τους τέσσερις ασθενείς µε ανιχνεύσιµη PDGFR γονιδιακές αναδιατάξεις ανέπτυξαν αιµατολογική ανταπόκριση (2 CHR και 1 PHR).
At the time of the original analysis, three of the four patients with detected PDGFR gene rearrangements developed haematological response (2 CHR and 1 PHR).
Η ηλικία αυτών των ασθενών κυµάνθηκε από 20 έως 72 έτη.
The age of these patients ranged from 20 to 72 years.
Επιπρόσθετα επιπλέον 24 αθενείς µε MDS/ MPD αναφέρθηκαν σε 13 αναφορές.
In addition a further 24 patients with MDS/ MPD were reported in 13 publications.
21 ασθενείς έλαβαν Glivec 400 mg ηµερησίως ενώ οι άλλοι 3 ασθενείς έλαβαν χαµηλότερες δόσεις.
21 patients were treated with Glivec 400 mg daily, while the other 3 patients received lower doses.
Η ηλικία αυτών των ασθενών κυµάνθηκε από 2 έως 79 ετών.
The age of these patients ranged from 2 to 79 years.
Σε µια πρόσφατη δηµοσίευση αναθεωρηµένες πληροφορίες από 6 από τους 11 ασθενείς απεκάλυψε ότι όλοι οι ασθενείς παρέµειναν σε κυτταρογενετική ύφεση (εύρος 32- 38 µήνες).
In a recent publication updated information from 6 of these 11 patients revealed that all these patients remained in cytogenetic remission (range 32-38 months).
Η ίδια δηµοσίευση ανέφερε µακροχρόνια δεδοµένα παρακολούθησης από 12 ασθενείς µε MDS/ MPD µε PDGFR γονιδιακές αναδιατάξεις (5 ασθενείς από τη µελέτη Β2225).
The same publication reported long term follow-up data from 12 MDS/ MPD patients with PDGFR gene rearrangements (5 patients from study B2225).
Αυτοί οι ασθενείς έλαβαν Glivec για διάµεσο χρονικό διάστηµα 47 µηνών (εύρος 24 ηµέρες - 60 µήνες).
Eleven patients achieved rapid CHR; ten had complete resolution of cytogenetic abnormalities and a decrease
Σε 6 από αυτούς τους ασθενείς η παρακολούθηση υπερβαίνει τους 49 µήνες (εύρος 19- 60) και 47 µήνες (εύρος 16- 59), αντίστοιχα.
Haematological and cytogenetic responses have been sustained for a median of 49 months (range 19-60) and 47 months (range 16-59), respectively.
Η συνολική επιβίωση είναι 65 µήνες από τη διάγνωση (εύρος 25- 234).
The overall survival is 65 months since diagnosis (range 25-234).
Η χορήγηση του Glivec σε ασθενείς χωρίς γενετική µετάταξη γενικά έχει αποτέλεσµα τη µη βελτίωση.
Glivec administration to patients without the genetic translocation generally results in no improvement.
Κλινικές µελέτες σε HES/ CEL Μια ανοιχτού σχεδιασµού, πολυκεντρική, φάσης ΙΙ κλινική µελέτη (µελέτη Β2225) διεξήχθη ελέγχοντας το Glivec σε διαφορετικούς πληθυσµούς ασθενών που έπασχαν από απειλητικές για τη ζωή νόσους σχετιζόµενες µε Abl, kit PDGFR της πρωτεΐνης κινάσης της τυροσίνης.
Clinical studies in HES/ CEL One open-label, multicentre, phase II clinical trial (study B2225) was conducted testing Glivec in diverse populations of patients suffering from life-threatening diseases associated with Abl, Kit or PDGFR protein tyrosine kinases.
Σ’ αυτήν την µελέτη, 14 ασθενείς µε HES/ CEL έλαβαν αγωγή µε 100 mg έως 1. 000 mg Glivec ηµερησίως.
In this study, 14 patients with HES/ CEL were treated with 100 mg to 1,000 mg of Glivec daily.
Επιπλέον 162 ασθενείς µε HES/ CEL που αναφέρθηκαν σε 35 δηµοσιευµένες αναφορές και σειρές περιστατικών έλαβαν Glivec σε δόσεις από 75 mg έως 800 mg ηµερησίως.
A further 162 patients with HES/ CEL, reported in 35 published case reports and case series received Glivec at doses from 75 mg to 800 mg daily.
Κυτταρογενετικές ανωµαλίες αξιολογήθηκαν σε 117 από το συνολικό πληθυσµό των 176 ασθενών.
Cytogenetic abnormalities were evaluated in 117 of the total population of 176 patients.
Στους 61 απ’ αυτούς τους 117 ασθενείς FIP1L1- PDGFRα σύντηξη της κινάσης αναγνωρίσθηκε.
In 61 of these 117 patients FIP1L1-PDGFRα fusion kinase was identified.
Επιπρόσθετα τέσσερις HES ασθενείς ανευρέθησαν να είναι FIP1L1- PDGFRα - θετικοί σε άλλες 3 δηµοσιευµένες αναφορές.
An additional four HES patients were found to be FIP1L1-PDGFRα - positive in other 3 published reports.
Όλοι οι 65 FIP1L1- PDGFRα- θετικοί στη σύντηξη της κινάσης επέτυχαν µια CHR σταθερή για µήνες (εύρος από 1+ έως 44+ µήνες ευαισθητοποιηµένο τη χρονική στιγµή της αναφοράς).
All 65 FIP1L1-PDGFRα fusion kinase positive patients achieved a CHR sustained for months (range from 1+ to 44+ months censored at the time of the reporting).
Όπως αναφέρθηκε σε µια πρόσφατη δηµοσίευση 21 από αυτούς τους 65 ασθενείς επίσης επέτυχαν πλήρη µοριακή ύφεση µε διάµεσο χρόνο παρακολούθησης 28 µήνες (εύρος 13- 67 µήνες).
As reported in a recent publication 21 of these 65 patients also achieved complete molecular remission with a median follow-up of 28 months (range 13-67 months).
Η ηλικία αυτών των ασθενών κυµάνθηκε από 25 έως 72 έτη.
The age of these patients ranged from 25 to 72 years.
Επιπρόσθετα, βελτιώσεις στη συµπτωµατολογία και σε άλλες οργανικές ανωµαλίες δυσλειτουργίας αναφέρθηκαν από τους ερευνητές στις αναφορές περιστατικών.
Additionally, improvements in symptomatology and other organ dysfunction abnormalities were reported by the investigators in the case reports.
Βελτιώσεις αναφέρθηκαν στο καρδιακό, νευρικό, δέρµατος/ υποδορίου ιστού, αναπνευστικό/ θωρακικό/ µεσοθωράκιο, µυοσκελετικό/ συνδετικού ιστού/ αγγειακό και γαστρεντερικό συστήµατος όργανο.
Improvements were reported in cardiac, nervous, skin/ subcutaneous tissue, respiratory/ thoracic/ mediastinal, musculoskeletal/ connective tissue/ vascular, and gastrointestinal organ systems.
Κλινικές µελέτες σε GIST Μια φάσης II, ανοιχτού σχεδιασµού, τυχαιοποιηµένη, µη ελεγχόµενη, πολυκεντρική µελέτη διεξήχθη σε ασθενείς µε ανεγχείρητο ή µεταστατικό κακόηθες γαστρεντερικό στρωµατικό όγκο (GIST).
Clinical studies in GIST One phase II, open-label, randomised, uncontrolled multinational study was conducted in patients with unresectable or metastatic malignant gastrointestinal stromal tumours (GIST).
Σ’ αυτήν τη µελέτη 147 ασθενείς εισήχθησαν και τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν είτε 400 mg ή 600 mg µια φορά ηµερησίως από του στόµατος για διάστηµα έως 36 µήνες.
In this study 147 patients were enrolled and randomised to receive either 400 mg or 600 mg orally once daily for up to 36 months.
Αυτοί οι ασθενείς είχαν εύρος ηλικίας από 18 έως 83 έτη και είχαν µια παθολογική διάγνωση κακοήθους kit- θετικού GIST που ήταν ανεγχείρητο και/ ή µεταστατικό.
These patients ranged in age from 18 to 83 years old and had a pathologic diagnosis of Kit-positive malignant GIST that was unresectable and/ or metastatic.
Ανοσοϊστοχηµική εξέταση διεξήχθη πάντα µε αντίσωµα Kit (A- 4502, πολυκλωνικός αντιορρός κονίκλου, 1: 100, DAKO Corporation, Carpinteria, CA) σύµφωνα µε ανάλυση µε µια µέθοδο συµπλόκου, αβιδίνης- βιοτίνης- υπεροξειδάσης, µετά την ανάδειξη του αντιγόνου.
Immunohistochemistry was routinely performed with Kit antibody (A-4502, rabbit polyclonal antiserum, 1:100; DAKO Corporation, Carpinteria, CA) according to analysis by an avidin-biotin-peroxidase complex method after antigen retrieval.
Η πρωταρχική ένδειξη αποτελεσµατικότητας βασίστηκε στα αντικειµενικά ποσοστά ανταπόκρισης.
The primary evidence of efficacy was based on objective response rates.
Οι όγκοι έπρεπε να είναι µετρήσιµοι σε µια τουλάχιστον περιοχή της νόσου και ο χαρακτηρισµός της ανταπόκρισης βασίσθηκε στα κριτήρια της Νοτιοδυτικής Ογκολογικής Οµάδας (SWOG).
Results are provided in Table 6.
Τα αποτελέσµατα παρέχονται στον Πίνακα 6.
Table 6
Πίνακας 6 Καλύτερη ανταπόκριση του όγκου στη µελέτη STIB2222 (GIST)
Best tumour response in trial STIB2222 (GIST)
22 Όλες οι δόσεις (n=147) 400 mg (n=73) 600 mg (n=74) Καλύτερη ανταπόκριση
All doses (n=147) 400 mg (n=73) 600 mg (n=74)
Πλήρης ανταπόκριση
Best response Complete response
1 (0, 7)
n (%) 1 (0.7)
Μερική ανταπόκριση Σταθεροποιηµένη νόσος Εξελισσόµενη νόσος Μη αξιολογήσιµη Άγνωστη
Partial response Stable disease Progressive disease Not evaluable Unknown
∆εν υπήρξαν διαφορές στα ποσοστά ανταπόκρισης µεταξύ των δύο δοσολογικών οµάδων.
There were no differences in response rates between the two dose groups.
Ένας σηµαντικός αριθµός ασθενών σε σταθεροποιηµένη νόσο τη χρονική στιγµή της ενδιάµεσης ανάλυσης επέτυχαν µερική ανταπόκριση µε µεγαλύτερης διάρκειας θεραπεία (διάµεση παρακολούθηση 31 µήνες).
patients who had stable disease at the time of the interim analysis achieved a partial response with longer treatment (median follow-up 31 months).
Ο διάµεσος χρόνος ανταπόκρισης ήταν 13 εβδοµάδες (95% C. I.
Median time to response was 13 weeks (95% C. I.
Ο διάµεσος χρόνος µέχρι την αποτυχία της θεραπείας στους ανταποκρινόµενους ήταν 122 εβδοµάδες (95% C. I.
Median time to treatment failure in responders was 122 weeks (95% C. I 106– 147), while in the overall study population it was 84 weeks (95% C. I 71– 109).
71– 109).
The median overall survival has not been reached.
Η εκτίµηση κατά Kaplan- Meier για την επιβίωση µετά από 36 µήνες παρακολούθησης ήταν 68%.
The Kaplan-Meier estimate for survival after 36-month follow-up is 68%.
Σε δύο κλινικές µελέτες (µελέτη Β2222 και µελέτη ενδιάµεσης οµάδας S0033) η ηµερήσια δόση του Glivec κλιµακώθηκε στα 800 mg σε ασθενείς που παρουσίαζαν επιδείνωση στις χαµηλότερες ηµερήσιες δόσεις των 400 mg ή των 600 mg.
20 In two clinical studies (study B2222 and an intergroup study S0033) the daily dose of Glivec was escalated to 800 mg in patients progressing at the lower daily doses of 400 mg or 600 mg.
Η ηµερήσια δόση κλιµακώθηκε στα 800 mg ηµερησίως σε ένα σύνολο 103 ασθενών, σε 6 ασθενείς επετεύχθη µερική ανταπόκριση και σε 21 σταθεροποίηση της νόσου τους µετά τη κλιµάκωση της δοσολογίας για ένα συνολικό κλινικό όφελος του 26%.
The daily dose was escalated to 800 mg in a total of 103 patients; 6 patients achieved a partial response and 21 stabilisation of their disease after dose escalation for an overall clinical benefit of 26%.
Από τα διαθέσιµα δεδοµένα ασφάλειας, η κλιµάκωση της δόσης στα 800 mg ηµερησίως σε ασθενείς που παρουσίαζαν επιδείνωση σε χαµηλότερες δόσεις των 400 mg ή 600 mg δεν φαίνεται να επηρέασε το προφίλ ασφαλείας του Glivec.
From the safety data available, escalating the dose to 800 mg daily in patients progressing at lower doses of 400 mg or 600 mg daily does not seem to affect the safety profile of Glivec.
Κλινικές µελέτες σε DFSP Μια κλινική µελέτη φάσης ΙΙ, ανοιχτού σχεδιασµού, πολυκεντρική (µελέτη B2225) διεξήχθη περιλαµβάνοντας 12 ασθενείς µε DFSP που υποβλήθηκαν σε θεραπεία µε Glivec 800 mg ηµερησίως.
Clinical studies in DFSP One phase II, open label, multicentre clinical trial (study B2225) was conducted including 12 patients with DFSP treated with Glivec 800 mg daily.
Το DFSP ήταν µεταστατικό, τοπικά υποτροπιάζον µετά την αρχική χειρουργική εκτοµή και θεωρήθηκε ότι περαιτέρω χειρουργική εκτοµή δεν θα επέφερε βελτίωση κατά το χρόνο εισαγωγής στη µελέτη.
The age of the DFSP patients ranged from 23 to 75 years; DFSP was metastatic, locally recurrent following initial resective surgery and not considered amenable to further resective surgery at the time of study entry.
Η κύρια ένδειξη αποτελεσµατικότητας βασίζεται στα αντικειµενικά ποσοστά ανταπόκρισης.
The primary evidence of efficacy was based on objective response rates.
Από τους 12 ασθενείς που έλαβαν µέρος στη µελέτη οι 9 ανταποκρίθηκαν ο ένας πλήρως και οι 8 µερικώς.
Out of the 12 patients enrolled, 9 responded, one completely and 8 partially.
Τρεις από τους µερικά ανταποκρινόµενους θεωρήθηκαν µεταγενέστερα ελεύθεροι νόσου λόγω της χειρουργικής επέµβασης.
Three of the partial responders were subsequently rendered disease free by surgery.
Η διάµεση διάρκεια θεραπείας για τη µελέτη B2225 ήταν 6, 2 µήνες µε µέγιστη διάρκεια 24, 3 µήνες.
The median duration of therapy in study B2225 was 6.2 months, with a maximum duration of 24.3 months.
Επιπλέον 6 ασθενείς µε DFSP των οποίων οι ηλικίες κυµάνθηκαν από 18 µήνες έως 49 έτη που υποβλήθηκαν σε θεραπεία µε Glivec αναφέρθηκαν σε 5 δηµοσιευµένες µεµονωµένες αναφορές.
A further 6 DFSP patients treated with Glivec were reported in 5 published case reports, their ages ranging from 18 months to 49 years.
Οι ενήλικες ασθενείς που αναφέρθηκαν στη δηµοσιευµένη βιβλιογραφία έλαβαν Glivec είτε 400 mg ηµερησίως (4 περιπτώσεις) είτε 800 mg ηµερησίως (1 περίπτωση).
The adult patients reported in the published literature were treated with either 400 mg (4 cases) or 800 mg (1 case) Glivec daily.
Οι παιδιατρικοί ασθενείς έλαβαν 400 mg / m2 ηµερησίως που ακολούθως αυξήθηκε στα 520 mg/ m2 ηµερησίως.
The paediatric patient received 400 mg/ m2/ daily, subsequently increased to 520 mg/ m2/ daily.
5 ασθενείς ανταποκρίθηκαν, 3 πλήρως και 2 µερικώς.
5 patients responded, 3 completely and 2 partially.
Ο διάµεσος χρόνος διάρκειας θεραπείας στη δηµοσιευµένη βιβλιογραφία κυµάνθηκε από 4 εβδοµάδες έως και περισσότερο από 20 µήνες.
The median duration of therapy in the published literature ranged between 4 weeks and more than 20 months.
Η µετατόπιση t( 17: 22) [(q22: q13)], ή το γονιδιακό προϊόν της ήταν παρόν σχεδόν σε όλους όσους ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία µε Glivec.
The translocation t(17:22)[(q22: q13)], or its gene product, was present in nearly all responders to Glivec treatment.
Φαρµακοκινητική του Glivec H φαρµακοκινητική του Glivec έχει εκτιµηθεί σε ένα εύρος δόσεων από 25 έως 1. 000 mg.
Pharmacokinetics of Glivec The pharmacokinetics of Glivec have been evaluated over a dosage range of 25 to 1,000 mg.
Τα προφίλ της φαρµακοκινητικής του στο πλάσµα αναλύθηκαν είτε την 1η ηµέρα, είτε την 7η ηµέρα είτε την 28η ηµέρα, όπου µέχρι τότε στις συγκεντρώσεις του πλάσµατος είχε επιτευχθεί σταθερή κατάσταση.
Plasma pharmacokinetic profiles were analysed on day 1 and on either day 7 or day 28, by which time plasma concentrations had reached steady state.
23 Απορρόφηση Η µέση απόλυτη βιοδιαθεσιµότητα για τη σύνθεση του καψακίου είναι 98%.
Absorption Mean absolute bioavailability for the capsule formulation is 98%.
Η διακύµανση της AUC του imatinib στο πλάσµα ήταν υψηλή µεταξύ των ασθενών µετά από µία από του στόµατος δόση.
There was high between-patient variability in plasma imatinib AUC levels after an oral dose.
Όταν χορηγείται µε γεύµα υψηλής περιεκτικότητας σε λίπος το ποσοστό της απορρόφησης του imatinib ήταν ελάχιστα µειωµένο (11% µείωση στη Cmax και επιµήκυνση του tmax κατά 1, 5 ώρα) µε µια µικρή µείωση στη AUC (7, 4%) συγκρινόµενο µε καταστάσεις νηστείας. ∆εν έχει διερευνηθεί το αποτέλεσµα προηγούµενης επέµβασης στο γαστρεντερικό σύστηµα στην απορρόφηση του φαρµάκου.
The effect of prior gastrointestinal surgery on drug absorption has not been investigated.
Κατανοµή Σε κλινικά σχετιζόµενες συγκεντρώσεις του imatinib, η σύνδεση µε τις πρωτεΐνες του πλάσµατος ήταν περίπου 95% στο επίπεδο των in vitro πειραµάτων, κύρια µε την λευκωµατίνη και την άλφα - οξύ- γλυκοπρωτενη και µε µικρή σύνδεση µε τη λιποπρωτεΐνη.
Distribution At clinically relevant concentrations of imatinib, binding to plasma proteins was approximately 95% on the basis of in vitro experiments, mostly to albumin and alpha-acid-glycoprotein, with little binding to lipoprotein.
Μεταβολισµός Ο κύριος κυκλοφορών µεταβολίτης στον άνθρωπο είναι το παράγωγο Ν- διµεθυλιωµένη πιπεραζίνη, το οποίο δείχνει την ίδια αποτελεσµατικότητα µε το γονικό φάρµακο.
Metabolism The main circulating metabolite in humans is the N-demethylated piperazine derivative, which shows similar in vitro potency to the parent.
Η AUC του πλάσµατος γι’ αυτόν το µεταβολίτη βρέθηκε να είναι µόνο το 16% της AUC για το imatinib.
The plasma AUC for this metabolite was found to be only 16% of the AUC for imatinib.
Η πρωτεΐνη του πλάσµατος που δεσµεύεται από τον Ν- διµεθυλιωµένο µεταβολίτη είναι παρόµοια µε αυτή του γονικού φαρµάκου.
The plasma protein binding of the N-demethylated metabolite is similar to that of the parent compound.
Το imatinib και ο Ν- διµεθυλιωµένος µεταβολίτης µαζί, ευθύνοντο για περίπου 65% της κυκλοφορούσας ραδιενέργειας (AUC( 0- 48h)).
Imatinib and the N-demethyl metabolite together accounted for about 65% of the circulating radioactivity (AUC(0-48h)).
Η υπόλοιπη κυκλοφορούσα ραδιενέργεια αποτελείτο από έναν αριθµό δευτερευόντων µεταβολιτών.
The remaining circulating radioactivity consisted of a number of minor metabolites.
Τα αποτελέσµατα in vitro έδειξαν ότι το CYP3A4 ήταν το πιο σηµαντικό ένζυµο του ανθρωπίνου P450 που καταλύει τη βιοµετατροπή του imatinib.
The in vitro results showed that CYP3A4 was the major human P450 enzyme catalysing the biotransformation of imatinib.
Από µια οµάδα πιθανών συγχορηγούµενων θεραπευτικών αγωγών (ακεταµινοφαίνη, ασυκλοβίρη, αλλοπουρινόλη, αµφοτερικίνη, κυταραβίνη, ερυθροµυκίνη, φλουκοναζόλη, υδροξυουρία, νορφλοξασίνη, πενικιλίνη V) µόνο η ερυθροµυκίνη (IC50 50 µΜ) και η φλουκοναζόλη (IC50 118 µΜ) έδειξαν αναστολή του µεταβολισµού του imatinib που µπορεί να έχει κλινική σχέση.
Of a panel of potential comedications (acetaminophen, aciclovir, allopurinol, amphotericin, cytarabine, erythromycin, fluconazole, hydroxyurea, norfloxacin, penicillin V) only erythromycin (IC50 50 µM) and fluconazole (IC50 118 µM) showed inhibition of imatinib metabolism which could have clinical relevance.
Το imatinib εµφανίσθηκε in vitro να είναι ένας ανταγωνιστικός αναστολέας των υποστρωµάτων δεικτών για το CYP2C9, CYP2D6 και CYP3A4/ 5.
21 Imatinib was shown in vitro to be a competitive inhibitor of marker substrates for CYP2C9, CYP2D6 and CYP3A4/ 5.
Οι τιµές Κi στα ανθρώπινα ηπατικά µικροσώµατα ήταν 27, 7, 5 και 7, 9 µmol/ l, αντίστοιχα.
Ki values in human liver microsomes were 27, 7.5 and 7.9 µmol/ l, respectively.
Οι µέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσµα του imatinib σε ασθενείς ήταν 2– 4 µmol/ l, εποµένως µια αναστολή του µεταβολισµού του CYP2D6 και/ ή του ενδιάµεσου - CYP3A4/ 5 των συγχορηγούµενων φαρµάκων είναι πιθανή.
Maximal plasma concentrations of imatinib in patients are 2– 4 µmol/ l, consequently an inhibition of CYP2D6 and/ or CYP3A4/ 5-mediated metabolism of co-administered drugs is possible.
Το imatinib δεν παρεµβαίνει στη βιοµετατροπή της 5- φθοριοουρακίλης αλλά αναστέλλει τον µεταβολισµό της πακλιταξέλης ως αποτέλεσµα της ανταγωνιστικής αναστολής του CYP2C8 (Ki=34, 7 µM).
Imatinib did not interfere with the biotransformation of 5-fluorouracil, but it inhibited paclitaxel metabolism as a result of competitive inhibition of CYP2C8 (Ki = 34.7 µM).
Αυτή η τιµή Ki είναι κατά πολύ µεγαλύτερη από τα αναµενόµενα επίπεδα στο πλάσµα του imatinib στους ασθενείς, εποµένως δεν αναµένεται αλληλεπίδραση µε τη συγχορήγηση είτε της 5- φθοριοουρακίλης ή πακλιταξέλης και imatinib.
This Ki value is far higher than the expected plasma levels of imatinib in patients, consequently no interaction is expected upon co- administration of either 5-fluorouracil or paclitaxel and imatinib.