natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εφόσον δεν υπάρχει σηµαντική επίδραση των νουκλεοσιδικών και νουκλεοτιδικών αναλόγων στο ενζυµικό σύστηµα P450 δεν απαιτείται ρύθµιση της δοσολογίας του APTIVUS όταν συγχορηγείται µε αυτούς τους παράγοντες..
Since there is no significant impact of nucleoside and nucleotide analogues on the P450 enzyme system no dosage adjustment of APTIVUS is required when co-administered with these agents.
Αβακαβίρη και Ζιδοβουδίνη:
Abacavir and Zidovudine:
Το APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, µειώνει την AUC της αβακαβίρης περίπου 40% και το AUC της ζιδοβουδίνης περίπου 35%. ∆εν υπάρχει επίδραση στα επίπεδα γλυκουρονιδιωµένης ZDV.
APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, decreases the AUC of abacavir by approximately 40% and the AUC of zidovudine by approximately 35%.
Η κλινική σχέση των µειώσεων αυτών δεν έχει καθοριστεί, αλλά µπορεί να µειώσει την αποτελεσµατικότητα αυτών των αντιρετροϊικών παραγόντων.
The clinical relevance of these reductions has not been established, but may decrease the efficacy of these antiretroviral agents.
Ως εκ τούτου, η ταυτόχρονη χρήση του tipranavir, συγχορηγούµενου µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, είτε µε αβακαβίρη, είτε µε ζιδοβουδίνη δεν συνιστάται, εκτός αν δεν υπάρχουν άλλοι διαθέσιµοι NRTIs κατάλληλοι για την αγωγή του ασθενούς.
Therefore the concomitant use of tipranavir, co-administered with low dose ritonavir, with either abacavir or zidovudine is not recommended unless there are no other available NRTIs suitable for patient management.
Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν µπορεί να συστηθεί τροποποίηση της δόσης για την αβακαβίρη ή τη ζιδοβουδίνη.
In such cases no dosage adjustment of abacavir or zidovudine can be recommended.
∆ιδανοσίνη:
Didanosine:
Το APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, προκαλεί µείωση στην AUC της διδανοσίνης.
APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, causes a reduction in the AUC of didanosine.
Η κλινική σχέση της µείωσης των επιπέδων της διδανοσίνης δεν έχει καθοριστεί.
The clinical relevance of the reduction in didanosine levels has not been established.
Η χορήγηση δόσης εντερικά επικαλυµµένης διδανοσίνης και του APTIVUS µαλακά καψάκια, συγχορηγούµενου µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, θα πρέπει να γίνεται χωριστά µε διαφορά διαστήµατος τουλάχιστον 2 ωρών ώστε να αποφευχθεί ασυµβατότητα των φαρµακοτεχνικών µορφών.
Dosing of enteric-coated didanosine and APTIVUS soft capsules, co-administered with low dose ritonavir, should be separated by at least 2 hours to avoid formulation incompatibility.
9 Λαµιβουδίνη και σταβουδίνη:
Lamivudine and stavudine:
Το tipranavir, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, δεν προκαλεί σηµαντική µεταβολή στην AUC της λαµιβουδίνης ή της σταβουδίνης. ∆εν συνιστάται ρύθµιση της δόσης της λαµιβουδίνης ή της σταβουδίνης.
No dosage adjustment of lamivudine or stavudine is recommended.
Νουκλεοτιδικοί αναστολείς της ανάστροφης µεταγραφάσης:
Nucleotide reverse transcriptase inhibitors:
Το APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, δεν προκάλεσε σηµαντική µεταβολή στις συγκεντρώσεις της τενοφοβίρης στο πλάσµα. ∆εν συστήνεται τροποποίηση της δόσης για την τενοφοβίρη
No dosage adjustment of tenofovir is recommended.
Μη – νουκλεοσιδικοί αναστολείς της ανάστροφης µεταγραφάσης (NNRTIs):
Non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors (NNRTIs):
Η εφαβιρένζη 600 mg στη σταθερή κατάσταση συγχορηγούµενη µια φορά την ηµέρα µε APTIVUS και χαµηλή δόση ριτοναβίρης (500 / 200 mg δύο φορές ηµερησίως) δεν µετέβαλε σηµαντικά την AUC και το Cmax στη σταθερή κατάσταση του tipranavir και αύξησε το Cp12h κατά 19, 2% το οποίο όµως δεν θεωρείτε κλινικά σχετικό.
Steady-state efavirenz 600 mg qd co-administered with steady-state APTIVUS and low- dose ritonavir (500/ 200 mg bid) did not significantly alter tipranavir AUC and Cmax and increased Cp12h by 19.2% which is not considered as clinically relevant.
Το APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης δεν είχε σηµαντική επίδραση στην Cmin της εφαβιρένζης.
APTIVUS, co-administered with low-dose ritonavir, had no significant impact on the Cmin of efavirenz.
Νεβιραπίνη: ∆εν έχουν διεξαχθεί ειδικές µελέτες αλληλεπίδρασης µεταξύ του APTIVUS και χαµηλής δόσης ριτοναβίρης (500 / 200 mg δύο φορές ηµερησίως) µε νεβιραπίνη.
No specific drug-drug interaction study has been performed between APTIVUS and low- dose ritonavir (500/ 200 mg bid) with nevirapine.
Παρ ’ όλα αυτά, τα ελάχιστα διαθέσιµα στοιχεία από µία µελέτη φάσης ΙΙα σε ασθενείς µε λοίµωξη HIV υποδηλώνουν ότι δεν αναµένεται καµία σηµαντική αλληλεπίδραση µεταξύ της νεβιραπίνης και του APTIVUS συγχορηγούµενου µε χαµήλη δόση ριτοναβίρης.
However, the limited data available from a phase IIa study in HIV-infected patients suggest that no significant interaction is expected between nevirapine and APTIVUS co-administered with low dose ritonavir.
Επίσης µία µελέτη µεταξύ του APTIVUS και χαµηλής δόσης ριτοναβίρης και ενός άλλου NNRTI (εφαβιρένζη) δεν έδειξε κάποια κλινικά σηµαντική αλληλεπίδραση (βλ. άνω).
Moreover a study with APTIVUS and low dose ritonavir and another NNRTI (efavirenz) did not show any clinically relevant interaction (see above).
Εποµένως δεν απαιτείται ρύθµιση της δόσης.
Therefore no dose adjustments are necessary.
Αναστολείς της πρωτεάσης:
Protease Inhibitors:
Αµπρεναβίρη, λοπιναβίρη, σακουιναβίρη:
Amprenavir, lopinavir, saquinavir:
Σε µια κλινική µελέτη η διπλά ενισχυµένη συνδυασµένη θεραπευτική αγωγή µε αναστολέα της πρωτεάσης, σε HIV- θετικούς ενήλικες µε πολλαπλή εµπειρία σε θεραπευτικές αγωγές, και APTIVUS συγχορηγούµενου µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, προκάλεσε µείωση κατά 55%, 70% και 78% στην Cmin της αµπρεναβίρης, λοπιναβίρης και σακουιναβίρης αντίστοιχα.
In a clinical study of dual-boosted protease inhibitor combination therapy in multiple-treatment experienced HIV-positive adults, APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, caused a 55%, 70% and 78% reduction in the Cmin of amprenavir, lopinavir and saquinavir, respectively.
Ως εκ τούτου, η ταυτόχρονη χορήγηση του APTIVUS συγχορηγούµενου µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, µε αµπρεναβίρη/ ριτοναβίρη, λοπιναβίρη / ριτοναβίρη ή σακουιναβίρη / ριτοναβίρη, δεν συνιστάται, καθώς η κλινική σχέση της µείωσης των επιπέδων τους δεν έχει καθορισθεί.
Therefore the concomitant administration of APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, with amprenavir/ ritonavir, lopinavir/ ritonavir or saquinavir/ ritonavir, is not recommended, as the clinical relevance of the reduction in their levels has not been established.
Αν, παρόλαυτα, ο συνδυασµός θεωρείται αναγκαίος συνιστάται να λαµβάνεται σοβαρά υπ ’ όψη η παρακολούθηση των επιπέδων πλάσµατος αυτών των αναστολέων πρωτεάσης.
If the combination is nevertheless considered necessary, a monitoring of the plasma levels of these protease inhibitors is strongly encouraged.
Συγχορήγηση του Tipranavir / ριτοναβίρης µε Αταζαναβίρη / ριτοναβίρη:
Co-administration of Tipranavir/ ritonavir and Atazanavir/ ritonavir:
Σε µία µελέτη που διεξήχθη σε υγιείς εθελοντές η συγχορήγηση 300mg αταζαναβίρης µε TPV/ r 50/ 100 mg bid είχε ως αποτέλεσµα από τη µία µεριά σε µία αξιοσηµείωτη αύξηση της έκθεσης σε Tipranavir (σηµαντικά Cp12h µε αναλογία 1. 75 µε 90% CI [1. 39- 2. 20]) και της έκθεσης σε ριτοναβίρη (µε αναλογία AUC 1. 51 µε 90% CI [1. 24- 1. 83] και µε αναλογία Cmax 1. 38 µε 90% CI [1. 13- 1. 67] συνοδευόµενη µε κίνδυνο αυξηµένης τοξικότητας και από την άλλη µεριά σε σηµαντική µείωση της έκθεσης σε αταζαναβίρη συνοδευόµενη µε τον κίνδυνο της απώλειας δραστικότητας (αναλογία AUC0- 24h 0. 32 µε 90% CI [0. 29- 0. 36], αναλογία Cmax 0. 43 µε 90% CI [0. 38- 0. 50] και µε αναλογία Cp24h 0. 19 µε 90% CI [0. 15- 0. 24]).
In a study performed in healthy volunteers co-administration of atazanavir 300 mg with TPV/ r 500/ 100 mg bid resulted on one hand in a marked increase of Tipranavir exposure (notably Cp12h ratio of 1.75 with 90% CI [1.39-2.20]) and ritonavir exposure (AUC ratio of 1.51 with 90% CI [1.24- 1.83] and Cmax ratio of 1.38 with 90% CI [1.13-1.67]) associated with a risk of over-toxicity and on the other hand on a marked decrease of atazanavir exposure associated with a risk of loss of efficacy (AUC0-24h ratio of 0.32 with 90% CI [0.29-0.36], Cmax ratio of 0.43 with 90% CI [0.38-0.50] and Cp24h ratio of 0.19 with 90% CI [0.15-0.24]).
Συνεπώς, αυτή η συγχορήγηση δεν συνιστάται.
Consequently, this co-administration is not recommended.
Εάν ωστόσο η συγχορήγηση θεωρηθεί απαραίτητη, προτείνεται η προσεκτική παρακολούθηση της ασφάλειας του tipranavir και η παρακολούθηση των συγκεντρώσεων στο πλάσµα της αταζαναβίρης.
If the co-administration is nevertheless considered necessary, a close monitoring of the safety of tipranavir and a monitoring of plasma concentrations of atazanavir are strongly encouraged.
∆εν υπάρχουν προς το παρόν στοιχεία για τις αλληλεπιδράσεις του APTIVUS, συγχορηγούµενου µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης µε άλλους αναστολείς της πρωτεάσης εκτός από αυτούς που αναφέρθηκαν παραπάνω.
No data are currently available on interactions of APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, with protease inhibitors other than those listed above.
Έτσι, ο συνδυασµός τους µε tipranavir συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, δεν συνιστάται (δείτε παράγραφο 4. 4).
Hence their combination with tipranavir co- administered with low dose ritonavir, is not recommended (see section 4.4).
Αναστολέας σύντηξης:
Fusion inhibitors:
10 χωρίς enfuvirtide, παρατηρήθηκε ότι η ελάχιστη συγκέντρωση πλάσµατος στη σταθεροποιηµένη κατάσταση του tipranavir ασθενών που λαµβάνουν enfuvirtide ήταν 45% υψηλότερη σε σύγκριση µε ασθενείς που δε λαµβάνουν enfuvirtide. ∆εν υπάρχουν διαθέσιµες πληροφορίες για τις παραµέτρους AUC και Cmax.
In studies where tipranavir co-administered with low-dose ritonavir was used with or without enfuvirtide, it has been observed that the steady-state plasma tipranavir trough concentration of patients receiving enfuvirtide were 45% higher as compared to patients not receiving enfuvirtide.
Κάποια φαρµακοκινητική αλληλεπίδραση είναι από άποψη µηχανισµού µη αναµενόµενη και η αλληλεπίδραση δεν έχει επιβεβαιωθεί σε µια ελεγχόµενη µελέτη αλληλεπίδρασης.
A pharmacokinetic interaction is mechanistically unexpected and the interaction has not been confirmed in a controlled interaction study.
Η κλινική επίδραση των παρατηρούµενων δεδοµένων, ιδιαίτερα όσον αφορά στο προφίλ ασφαλείας του tipranavir / ritonavir, παραµένει άγνωστη.
The clinical impact of the observed data, especially regarding the tipranavir/ ritonavir safety profile, remains unknown.
Παρόλ’ αυτά, τα διαθέσιµα κλινικά δεδοµένα από τις δοκιµές RESIST δεν υπέδειξαν οποιαδήποτε σηµαντική µεταβολή του προφίλ ασφαλείας του tipranavir/ ritonavir όταν συνδυάζεται µε enfuvirtide σε σύγκριση µε ασθενείς που ακολουθούν αγωγή µε tipranavir/ ritonavir χωρίς enfuvirtide.
Nevertheless, the clinical data available from the RESIST trials did not suggest any significant alteration of the tipranavir/ ritonavir safety profile when combined with enfuvirtide as compared to patients treated with tipranavir/ ritonavir without enfuvirtide.
Αντισπασµωδικά:
Anticonvulsants:
Η καρβαµαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη, και φαινυντοΐνη επάγουν το CYP 3A4 και θα πρέπει να χρησιµοποιούνται µε προσοχή σε συνδυασµό µε το APTIVUS / ριτοναβίρη.
Carbamazepine, phenobarbital, and phenytoin induce CYP3A4 and should be used with caution in combination with APTIVUS/ ritonavir.
Συγχορήγηση της καρβαµαζεπίνης σε δόση 200 mg BID είχε ως αποτέλεσµα τη µείωση των συγκεντρώσεων του tipranavir (Cmin ελαττωµένη κατά 61% σε σύγκριση µε ιστορικό ελέγχου), το οποίο µπορεί να έχει ως αποτέλεσµα τη µείωση της αποτελεσµατικότητας.
Concomitant use of carbamazepine at a dose of 200mg BID resulted in decreased concentrations of tipranavir (Cmin decreased by 61% compared to historical controls), which may result in decreased effectiveness.
Υψηλές δόσεις καρβαµαζεπίνης µπορεί να έχουν ως αποτέλεσµα ακόµα µεγαλύτερες µειώσεις των επιπέδων του tipranavir στο πλάσµα.
Higher doses of carbamazepine may result in even larger decreases in tipranavir plasma concentrations.
Η ολική Cmin της καρβαµαζεπίνης και η Cmin του δραστικού µεταβολίτή της αυξάνονται κατά 23% το οποίο δεν αναµένεται να έχει κλινικές συνέπειες.
The total Cmin of carbamazepine and its active metabolite Cmin is increased by 23% which is not expected to have clinical consequences.
Αντιµυκητισιακά:
Antifungals:
Φλουκοναζόλη:
Fluconazole:
Το APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, δεν επηρεάζει ουσιαστικά τη σε σταθεροποιηµένη κατάσταση φαρµακοκινητική της φλουκοναζόλης.
Fluconazole increases the AUC and Cmin of tipranavir by
Η φλουκοναζόλη αυξάνει την AUC και την Cmin του tipranavir κατά 56% και 104%, αντίστοιχα, όταν συγκρίνεται µε παλαιότερα δεδοµένα. ∆εν συστήνεται ρύθµιση της δοσολογίας. ∆εν συστήνονται δόσεις φλουκοναζόλης > 200 mg / ηµέρα.
Fluconazole doses > 200 mg/ day are not recommended.
Ιτρακοναζόλη / κετοκοναζόλη:
Itraconazole/ ketoconazole:
Με βάση θεωρητικές υποθέσεις το APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, αναµένεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της ιτρακοναζόλης ή κετοκοναζόλης.
Based on theoretical considerations APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, is expected to increase itraconazole or ketoconazole concentrations.
Η ιτρακοναζόλη, ή η κετοκοναζόλη θα πρέπει να χρησιµοποιούνται µε προσοχή (δεν συστήνονται δόσεις > 200 mg / ηµέρα).
Itraconazole or ketoconazole should be used with caution (doses > 200 mg/ day are not recommended).
Βορικοναζόλη: λόγω των πολλαπλών ενζυµικών συστηµάτων που εµπλέκονται στο µεταβολισµό της βορικοναζόλης, είναι δύσκολο να προβλεφθούν οι αλληλεπιδράσεις.
Due to multiple enzyme systems being involved in voriconazole metabolism, it is difficult to predict the interaction.
Αναστολείς της Αναγωγάσης του HMG CoA:
Simvastatin and lovastatin:
Σιµβαστατίνη και λοβαστατίνη: οι αναστολείς της αναγωγάσης του HMG CoA σιµβαστατίνη και λοβαστατίνη εξαρτώνται ισχυρά από το CYP3A για το µεταβολισµό, ώστε η ταυτόχρονη χρήση APTIVUS συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, µε σιµβαστατίνη ή λοβαστατίνη αντενδείκνυται (δείτε παράγραφο 4. 3) λόγω αυξηµένου κινδύνου µυοπάθειας, περιλαµβανοµένης της ραβδοµυόλυσης (δείτε παράγραφο 4. 3).
The HMG-CoA reductase inhibitors simvastatin and lovastatin are highly dependent on CYP3A for metabolism, thus concomitant use of APTIVUS co-administered with low dose ritonavir, with simvastatin or lovastatin are contra-indicated due to an increased risk of myopathy, including rhabdomyolysis (see section 4.3).
Το APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, αυξάνει τις συγκεντρώσεις της εφ ’ άπαξ δόσης ατορβαστατίνης στο πλάσµα κατά περίπου 8- 10 φορές και µειώνει τις AUCs των µεταβολιτών της περίπου κατά 85%.
APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, increases the plasma concentrations of single dose atorvastatin by approximately 8-10 fold and reduces the AUCs of its metabolites by approximately 85%.
Η ατορβαστατίνη δεν µεταβάλει σηµαντικά την AUC, την Cmax ή την Cmin του tipranavir.
Atorvastatin does not significantly change the AUC, Cmax or Cmin of tipranavir.
Θα πρέπει να ληφθούν υπ ’ όψη άλλοι αναστολείς της αναγωγάσης HMG- CoA όπως η πραβαστατίνη φλουβαστατίνη ή ροσουβαστατίνη.
Other HMG-CoA reductase inhibitors should be considered such as pravastatin, fluvastatin or rosuvastatin.
Ωστόσο, αν η ατορβαστατίνη ειδικά απαιτείται για την αγωγή του ασθενούς, είναι απαραίτητη η προσεκτική παρακολούθηση (δείτε παράγραφο 4. 4)
However, if atorvastatin is specifically required for patient management, careful monitoring is necessary (see section 4.4).
Επαγωγείς των CYP Ισοενζύµων:
CYP isoenzyme inducers:
Ριφαµπικίνη:
Rifampicin:
Κατά τη διάρκεια προσπαθειών να
Rifampicin is a strong CYP3A4 inducer and has been shown to cause profound decreases in concentrations of other protease inhibitors which can result in virological failure and resistance development.
11 ξεπεραστεί η µειωµένη έκθεση µε την αύξηση της δόσης των άλλων αναστολέων πρωτεάσης µε τη ριτοναβίρη, παρατηρήθηκε υψηλή συχνότητα ηπατικών αντιδράσεων.
During attempts to overcome the decreased exposure by increasing the dose of other protease inhibitors with ritonavir, a high frequency of liver reactions was seen.
Ο συνδυασµός της ριφαµπικίνης και του APTIVUS µε συγχορηγούµενη χαµηλή δόση ριτοναβίρης αντενδείκνυται (βλέπε παράγραφο 4. 3).
The combination of rifampicin with APTIVUS with concomitant low-dose ritonavir is contraindicated (see section 4.3).
Ριφαµπουτίνη:
Rifabutin:
Το APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, αυξάνει τις συγκεντρώσεις της ριφαµπουτίνηςστο πλάσµα έως και 3 φορές, και του ενεργού µεταβολίτη της έως και 20 φορές.
APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, increases plasma concentrations of rifabutin by up to 3 fold, and its active metabolite by up to 20 fold.
Η ριφαµπουτίνη αυξάνει την Cmin του tipranavirκατά 16%.
Rifabutin increases the Cmin of tipranavir by 16%.
150 mg εναλλακτικά ανά ηµέρα, ή τρεις φορές ανά εβδοµάδα).
Dosage reductions of rifabutin by at least 75% of the usual 300 mg/ day are recommended (ie 150 mg on alternate days, or three times per week).
Οι ασθενείς που λαµβάνουν ριφαµπουτίνη µε APTIVUS/ ριτοναβίρη θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για εµφάνιση ανεπιθύµητων ενεργειών συσχετιζόµενων µε την αγωγή µε ριφαµπουτίνη.
Patients receiving rifabutin with APTIVUS/ ritonavir should be closely monitored for emergence of adverse events associated with rifabutin therapy.
Περαιτέρω µείωση της δόσης µπορεί να είναι απαραίτητη.
Further dosage reduction may be necessary.
Υπερικό / βαλσαµόχορτο (Hypericum perforatum):
St John’ s wort (Hypericum perforatum):
Τα επίπεδα του tipranavir στο πλάσµα µπορούν να µειωθούν από την ταυτόχρονη χρήση του φυτικού παρασκευάσµατος υπερικό / βαλσαµόχορτο (Hypericum perforatum).
Plasma levels of tipranavir can be reduced by concomitant use of the herbal preparation St John’ s wort (Hypericum perforatum).
Αυτό οφείλεται στην επαγωγή των µεταβολικών ενζύµων από το υπερικό.
This is due to induction of drug metabolising enzymes by St John’ s wort.
Φυτικά παρασκευάσµατα που περιέχουν το υπερικό δε θα πρέπει να λαµβάνονται ταυτόχρονα µε το APTIVUS.
Herbal preparations containing St John’ s wort should not be used concomitantly with APTIVUS.
Εάν ο ασθενής λαµβάνει ήδη υπερικό, τότε θα πρέπει να σταµατήσει το υπερικό, να ελεγχθούν τα επίπεδα του ιού και εάν είναι δυνατόν τα επίπεδα του tipranavir.
If a patient is already taking St John’ s wort, stop St John’ s wort, check viral levels and if possible tipranavir levels.
Τα επίπεδα του tipranavir µπορεί να αυξηθούν µε την παύση του υπερικού, και µπορεί να απαιτείται ρύθµιση της δόσης του APTIVUS.
Tipranavir levels may increase on stopping St John’ s wort, and the dose of APTIVUS may need adjusting.
Η επαγωγική δράση του υπερικού µπορεί να διαρκέσει για τουλάχιστον 2 εβδοµάδες µετά το τέλος της αγωγής (δείτε παράγραφο 4. 3).
The inducing effect of St John’ s wort may persist for at least 2 weeks after cessation of treatment (see section 4.3).
Αναστολείς των CYP ισοενζύµων:
CYP isoenzyme inhibitors:
Κλαριθροµυκίνη:
Clarithromycin:
Το APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης αυξάνει την AUC και την Cmin της κλαριθροµυκίνης κατά 19% και 68%, αντίστοιχα, και ελαττώνει την AUC του 14- υδρόξυ ενεργού µεταβολίτη της πάνω από 95%.
APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, increases the AUC and Cmin of clarithromycin by 19% and 68%, respectively, and decreases the AUC of the 14-hydroxy active metabolite by over 95%.
Ενώ οι µεταβολές στις παραµέτρους της κλαριθροµυκίνης δεν θεωρούνται κλινικά σχετικές η µείωση της AUC του 14- ΟΗ µεταβολίτη θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν κατά την αγωγή λοιµώξεων προκαλούµενων από Haemophilus influenzae, στις οποίες ο 14 - ΟΗ µεταβολίτης είναι κυρίως δραστικός.
Whilst the changes in clarithromycin parameters are not considered clinically relevant, the reduction in the 14-OH metabolite AUC should be considered for the treatment of infections caused by Haemophilus influenzae in which the 14-OH metabolite is most active.
Η κλαριθροµυκίνη αυξάνει την Cmin του tipranavir πάνω από 100%.
Clarithromycin increases the Cmin of tipranavir by more than 100%.
Αυτή η µεγάλη αύξηση στην Cmin µπορεί να είναι κλινικά σηµαντική.
This large increase in Cmin may be clinically relevant.
Ασθενείς που λαµβάνουν κλαριθροµυκίνη σε δόσεις µεγαλύτερες από 500 mg δύο φορές την ηµέρα θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σηµάδια τοξικότητας.
Patients using clarithromycin at doses higher than 500 mg twice daily should be carefully monitored for signs of toxicity.
Σε ασθενείς µε νεφρική δυσλειτουργία θα πρέπει να λαµβάνονται υπόψη οι παρακάτω ρυθµίσεις της δοσολογίας:
For patients with renal impairment the following dosage adjustments should be considered:
Για ασθενείς µε CLCR 30 µε 60 ml/ min η δόση της κλαριθροµυκίνης θα πρέπει να µειωθεί κατά 50%.
For patients with CLCR 30 to 60 ml/ min the dose of clarithromycin should be reduced by 50%.
Για ασθενείς µε CLCR < 30 ml/ min η δόση της κλαριθροµυκίνης θα πρέπει να µειωθεί κατά 75%. ∆εν είναι απαραίτητες ρυθµίσεις της δοσολογίας για ασθενείς µε φυσιολογική νεφρική λειτουργία.
No dosage adjustments for patients with normal renal function are necessary.
Άλλοι παράγοντες:
Other agents:
Συγχορήγηση του APTIVUS µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, µε δραστικές ουσίες που εξαρτώνται σε µεγάλο βαθµό από το CYP3A για την κάθαρση και των οποίων αυξηµένες συγκεντρώσεις πλάσµατος συσχετίζονται µε σοβαρές και/ ή απειλιτικές για τη ζωή ενέργειες, αντενδείκνυται.
Co-administration of APTIVUS with low dose ritonavir, with active substances that are highly dependent on CYP3A for clearance and for which elevated plasma concentrations are associated with serious and/ or life-threatening events is contraindicated.
Αυτές οι δραστικές ουσίες περιλαµβάνουν αντιαρρυθµικά (αµιωδαρόνη, µπεπριδίλη, κινιδίνη), αντιισταµινικά (αστεµιζόλη, τερφεναδίνη), παράγωγα εργοτίνης (διϋδροεργοταµινε διϋδροεργοταµίνη, εργονοβίνη, εργοταµίνη, µεθυλεργονοβίνη), παράγοντες γαστρεντερικής κινητικότητας (σισαπρίδη), νευροληπτικά (πιµοζίδη, σερτινδόλη) και κατασταλτικά/ υπνωτικά (τριαζολάµη) και αναστολείς της αναγωγάσης του HMG- CoA (σιµβαστατίνη και λοβαστατίνη) (δείτε παράγραφο 4. 3).
These active substances include antiarrhythmics (amiodarone, bepridil, quinidine), antihistamines (astemizole, terfenadine), ergot derivatives (dihydroergotamine, ergonovine, ergotamine, methylergonovine), gastointestinal motility agents (cisapride), neuroleptics (pimozide, sertindole) and sedatives/ hypnotics (triazolam) (see section 4.3).
Επιπρόσθετα, συγχορήγηση του APTIVUS µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, µε φάρµακα που είναι υψηλώς εξαρτώµενα από το CYP2D6 για κάθαρση, όπως τα αντιαρρυθµικά φλεκαϊνίδη, προπαφαινόνη και µετοπρολόλη που χορηγείται σε καρδιακή ανεπάρκεια, αντενδείκνυται (δείτε παράγραφο 4. 3).
11 In addition, co-administration of APTIVUS with low dose ritonavir, with drugs that are highly dependent on CYP2D6 for clearance, such as the antiarrhythmics flecainide, propafenone and metoprolol given in heart failure, is contraindicated (see section 4.3).
12 Μερικά αντι- µολυσµατικά δεν συνιστώνται (αλοφαντρίνη, λουµεφαντρίνη), καθώς και διάφοροι παράγοντες (τολτεροδίνη) (δείτε παράγραφο 4. 4).
Some anti-infectives are not recommended (halofantrine, lumefantrine) as well as miscellaneous agents (tolterodine) (see section 4.4).
Από του στόµατος αντισυλληπτικά / Οιστρογόνα:
Oral contraceptives/ oestrogens:
Το APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης ελαττώνει την AUC και τη Cmax της αιθυνυλ- οιστραδιόλης κατά 50%, αλλά δεν µεταβάλει σηµαντικά την φαρµακοκινητική συµπεριφορά της νορεθινδρόνης.
APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, decreases the AUC and Cmax of ethinyl-oestradiol by 50%, but does not significantly alter the pharmacokinetic behaviour of norethindrone.
Η ταυτόχρονη χορήγηση µε APTIVUS, συγχορηγούµενο µε χαµηλή δόση ριτοναβίρης, δεν συνιστάται.
The concomitant administration with APTIVUS, co-administered with low dose ritonavir, is not recommended.
Εναλλακτικά ή επιπλέον αντισυλληπτικά µέτρα πρέπει να χρησιµοποιούνται όταν από του στόµατος αντισυλληπτικά που έχουν ως βάση τα οιστρογόνα, συγχορηγούνται µαζί µε το APTIVUS και χαµηλή δόση ριτοναβίρης.
Alternative or additional contraceptive measures are to be used when oestrogen based oral contraceptives are co-administered with APTIVUS and low dose ritonavir.