natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Παράγοντες επαγωγής και αναστολής του CYP2D6: σε ένα πληθυσμό φαρμακοκινητικής ανάλυσης, έχει καταδειχθεί ότι δεν υπήρξε σημαντική επίδραση στην κάθαρση της παλονοσετρόνης όταν αυτή συνχορηγήθηκε με τους επαγωγείς του CYP2D6 (δεξαμεθαζόνη και ριφαμπικίνη) και τους αναστολείς (περιλαμβανομένης της αμιοδαρόνης, του celecoxib, της χλωροπρομαζίνης, της σιμετιδίνης, της δοξορουβικίνης, της φλουοξετίνης, της αλοπεριδόλης, της παροξετίνης, της κινιδίνης, της ρανιτιδίνης, της ριτοναβίρης, της σερτραλίνης ή της τερβιναφίνης).
CYP2D6 inducers and inhibitors: in a population pharmacokinetic analysis, it has been shown that there was no significant effect on palonosetron clearance when co-administered with CYP2D6 inducers (dexamethasone and rifampicin) and inhibitors (including amiodarone, celecoxib, chlorpromazine, cimetidine, doxorubicin, fluoxetine, haloperidol, paroxetine, quinidine, ranitidine, ritonavir, sertraline or terbinafine).
Κορτικοστεροειδή: η παλονοσετρόνη έχει χορηγηθεί με ασφάλεια μαζί με κορτικοστεροειδή.
Corticosteroids: palonosetron has been administered safely with corticosteroids.
Άλλα φαρμακευτικά προϊόντα: η παλονοσετρόνη έχει χορηγηθεί ασφαλώς με αναλγητικά, αντιεμετικά/ φάρμακα κατά της ναυτίας, αντισπασμωδικά και αντιχολινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα.
Other medicinal products: palonosetron has been administered safely with analgesics, antiemetic/ antinauseants, antispasmodics and anticholinergic medicinal products.
3 4. 6 Kύηση και γαλουχία
4.6 Pregnancy and lactation
Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιπτώσεις στην εγκυμοσύνη, στην ανάπτυξη του εμβρύου, στον τοκετό ή στη μεταγεννητική ανάπτυξη.
Animal studies do not indicate direct or indirect harmful effects with respect to pregnancy, embryonal/ foetal development, parturition or postnatal development.
Υπάρχουν μόνο περιορισμένα διαθέσιμα στοιχεία από μελέτες σε ζώα σχετικά με τη μεταφορά διαμέσου του πλακούντα (βλέπε παράγρ.
Only limited data from animal studies are available regarding the placental transfer (see section 5.3).
Δεν υπάρχει εμπειρία με τη χρήση της παλονοσετρόνης στην ανθρώπινη κύηση, έτσι η παλονοσετρόνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε εγκύους γυναίκες εκτός εάν αυτό θεωρείται απαραίτητο από τον θεράποντα ιατρό.
3 There is no experience of palonosetron in human pregnancy so palonosetron should not be used in pregnant women unless it is considered essential by the physician.
Καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία σχετικά με την απέκκριση της παλονοσετρόνης στο μητρικό γάλα, ο θηλασμός θα πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
As there are no data concerning palonosetron excretion in breast milk, breast-feeding should be discontinued during therapy.
Σε κλινικές μελέτες στις οποίες χορηγήθηκε δόση 250 μικρογραμμαρίων (σύνολο 633 ασθενών) οι πιο συχνά παρατηρηθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες, που είναι δυνατόν τουλάχιστον να σχετίζονται με το Aloxi, ήταν κεφαλαλγία (9%) και δυσκοιλιότητα (5%).
In clinical studies at a dose of 250 micrograms (total 633 patients) the most frequently observed adverse reactions, at least possibly related to Aloxi, were headache (9%) and constipation (5%).
Αυτές ταξινομήθηκαν ως συχνές (μεταξύ 1% και 10%) ή όχι συχνές (μεταξύ 0, 1% και 1%).
These were classified as common (between 1% and 10%) or uncommon (between 0.1% and 1%).
Συχνές ΑΕ
Common ARs
Όχι Συχνές ΑΕ
Uncommon ARs
(> 1/ 100 ως < 1/ 10)
(> 1/ 100 to < 1/ 10)
(> 1/ 1, 000 ως < 1/ 100)
(> 1/ 1,000 to < 1/ 100)
Υπερκαλιαιμία, διαταραχές του
Metabolism and nutrition disorders
Ψυχιατρικές διαταραχές Διαταραχές του νευρικού συστήματος Κεφαλαλγία, ζάλη
Hyperkalaemia, metabolic disorders, hypocalcaemia, hypokalaemia, anorexia, hyperglycaemia, appetite decreased
Άγχος, ευφορία Υπνηλία, αϋπνία, παραισθησία,
Psychiatric disorders
υπερυπνία, περιφερική αισθητηριακή νευροπάθεια Οφθαλμικές διαταραχές Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου
Anxiety, euphoric mood
Οφθαλμικός ερεθισμός, αμβλυωπία Νόσος των ταξιδιωτών, εμβοές
Nervous system disorders
Καρδιακές διαταραχές
Headache Dizziness
Αγγειακές διαταραχές
Somnolence, insomnia, paraesthesia, hypersomnia, peripheral sensory neuropathy
Υπόταση, υπέρταση, φλεβική δυσχρωμία, διάταση φλεβών
Eye disorders Ear and labyrinth disorders Cardiac disorders
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και το μεσοθωρακίου
Eye irritation, amblyopia Motion sickness, tinnitus Tachycardia, bradycardia, extrasystoles, myocardial ischaemia, sinus tachycardia, sinus arrhythmia, supraventricular extrasystoles
Λόξυγγας
Vascular disorders
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
Hypotension, hypertension, vein discolouration, vein distended
Δυσκοιλιότητα, διάρροια
Respiratory, thoracic and mediastinal disorders
Δυσπεψία, κοιλιακό άλγος, άνω κοιλιακό άλγος, ξηροστομία, μετεωρισμός
Hiccups
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
Gastrointestinal disorders Hepato-biliary disorders Skin and subcutaneous tissue disorders Musculoskeletal and connective tissue disorders
Υπερχολερυθριναιμία
Constipation Diarrhoea
Αλλεργική δερματίτιδα, εξάνθημα με κνησμό Αρθραλγία
Dyspepsia, abdominal pain, abdominal pain upper, dry mouth, flatulence Hyperbilirubinaemia Dermatitis allergic, pruritic rash Arthralgia
Κατακράτηση ούρων, γλυκοζουρία
Renal and urinary disorders General disorders and administration site conditions Investigations
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Παρακλινικές εξετάσεις
Urinary retention, glycosuria Asthenia, pyrexia, fatigue, feeling hot, influenza like illness Elevated transaminases,, electrocardiogram QT prolonged
Αναφέρθηκαν πολύ σπάνια (< 1/ 10 000) περιστατικά αντιδράσεων υπερευαισθησίας και αντιδράσεων στο σημείο της ένεσης (καύσος, σκλήρυνση, ενόχληση και πόνος) από εμπειρία μετά την κυκλοφορία του προϊόντος στην αγορά.
Very rare cases (< 1/ 10,000) of hypersensitivity reactions and injection site reactions (burning, induration, discomfort and pain) were reported from post-marketing experience.
Η ομάδα στην οποία χορηγήθηκε η υψηλότερη δόση παρουσίασε επίπτωση ανεπιθύμητων ενεργειών παρόμοια σε σύγκριση με τις άλλες ομάδες δόσης και δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις ανταπόκρισης στη δόση.
The highest dose group showed a similar incidence of adverse events compared to the other dose groups and no dose response effects were observed.
Στην απίθανη περίπτωση υπερδοσολογίας με Aloxi, η αντιμετώπιση πρέπει να γίνει με υποστηρικτική φροντίδα.
In the unlikely event of overdose with Aloxi, this should be managed with supportive care.
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αιμοκάθαρσης, ωστόσο, λόγω του μεγάλου όγκου κατανομής, η αιμοκάθαρση είναι απίθανο να αποτελεί αποτελεσματική θεραπεία υπερδοσολογίας με Aloxi.
Dialysis studies have not been performed, however, due to the large volume of distribution, dialysis is unlikely to be an effective treatment for Aloxi overdose.
Αντιεμετικά, ανταγωνιστές της σεροτονίνης (5HT3).
Antiemetics and antinauseants, serotonin (5HT3) antagonists.
Kωδικός ATC:
ATC code:
Η παλονοσετρόνη είναι ένας επιλεκτικός υψηλής συγγένειας ανταγωνιστής του υποδοχέα 5HT3.
5 Palonosetron is a selective high-affinity receptor antagonist of the 5HT3 receptor.
Σε δύο τυχαιοποιημένες, διπλές- τυφλές μελέτες στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 1132 ασθενείς οι οποίοι ελάμβαναν μετρίως εμετογενή χημειοθεραπεία που περιελάμβανε σισπλατίνη ≤ 50 mg/ m2, καρβοπλατίνη, κυκλοφωσφαμίδη ≤ 1500 mg/ m2 και δοξορουβικίνη > 25 mg/ m2, δόσεις παλονοσετρόνης 250 μικρογραμμαρίων και 750 μικρογραμμαρίων συγκρίθηκαν με οντανσετρόνη 32 mg (χρόνος ημιζωής 4 ώρες) ή δολασετρόνη 100 mg (χρόνος ημιζωής 7, 3 ώρες)) χορηγούμενα ενδοφλεβίως την Ημέρα 1 χωρίς δεξαμεθασόνη.
In two randomised, double-blind studies with a total of 1,132 patients receiving moderately emetogenic chemotherapy that included cisplatin ≤ 50 mg/ m2, carboplatin, cyclophosphamide ≤ 1,500 mg/ m2 and doxorubicin > 25 mg/ m2, palonosetron 250 micrograms and 750 micrograms were compared with ondansetron 32 mg (half-life 4 hours) or dolasetron 100 mg (half-life 7.3 hours) administered intravenously on Day 1, without dexamethasone.
Σε μια τυχαιοποιημένη, διπλή- τυφλή μελέτη στην οποία συμμετείχαν συνολικά 667 ασθενείς οι οποίοι ελάμβαναν έντονα εμετογενή χημειοθεραπεία, που περιελάμβανε σισπλατίνη ≥ 60 mg/ m2, κυκλοφωσφαμίδη > 1500 mg/ m2 και δακαρβαζίνη, οι δόσεις παλονοσετρόνης 250 μικρογραμμαρίων και 750 μικρογραμμαρίων συγκρίθηκαν με οντανσετρόνη 32 mg χορηγούμενη ενδοφλεβίως την Ημέρα 1.
In a randomised, double-blind study with a total of 667 patients receiving highly emetogenic chemotherapy that included cisplatin ≥ 60 mg/ m2, cyclophosphamide > 1,500 mg/ m2 and dacarbazine, palonosetron 250 micrograms and 750 micrograms were compared with ondansetron 32 mg administered intravenously on Day 1.
Η δεξαμεθαζόνη χορηγήθηκε για προληπτικούς λόγους πριν από τη χημειοθεραπεία σε 67% των ασθενών.
Dexamethasone was administered prophylactically before chemotherapy in 67% of patients.
Η αντιεμετική δραστηριότητα μελετήθηκε μεταξύ 0- 24 ωρών, 24- 120 ωρών και 0- 120 ωρών.
The antiemetic activity was observed during 0-24 hours, 24-120 hours and 0-120 hours.
Αποτελέσματα των μελετών σχετικά με την μετρίως εμετογενή χημειοθεραπεία και της μελέτης σχετικά με την έντονα εμετογενή χημειοθεραπεία συνοψίζονται στους παρακάτω πίνακες.
Results for the studies on moderately emetogenic chemotherapy and for the study on highly emetogenic chemotherapy are summarised in the following tables.
Η παλονοσετρόνη ήταν μη- κατώτερη έναντι των παραγόντων σύγκρισης στην οξεία φάση του έμετου τόσο στην περίπτωση της μετρίως εμετογενούς όσο και στην περίπτωση της υψηλά εμετογενούς χημειοθεραπείας.
Palonosetron was non-inferior versus the comparators in the acute phase of emesis both in moderately and highly emetogenic setting.
Μολονότι, η συγκριτική αποτελεσματικότητα της παλονοσετρόνης σε πολλαπλούς κύκλους δεν έχει καταδειχθεί σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές, 875 ασθενείς οι οποίοι περιλαμβάνονταν στις 3 δοκιμές Φάσης ΙΙΙ συνέχισαν να συμμετέχουν σε μια ανοιχτής επισήμανσης μελέτη ασφαλείας και έλαβαν θεραπεία με παλονοσετρόνη 750 μικρογραμμάρια για μέχρι και 9 επιπρόσθετους κύκλους χημειοθεραπείας.
Although comparative efficacy of palonosetron in multiple cycles has not been demonstrated in controlled clinical trials, 875 patients enrolled in the three phase 3 trials continued in an open label safety study and were treated with palonosetron 750 micrograms for up to 9 additional cycles of chemotherapy.
Η συνολική ασφάλεια διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια όλων των κύκλων.
The overall safety was maintained during all cycles.
6 Πίνακας 1:
Table 1:
Ποσοστό ασθενών που ανταποκρίνονται ανά ομάδα θεραπείας και φάση στη μελέτη μέτριας εμετογενούς χημειοθεραπείας a έναντι οντανσετρόνης
Percentage of patients a responding by treatment group and phase in the Moderately Emetogenic Chemotherapy study versus ondansetron
Οντανσετρόνη
Ondansetron
250 μικρογραμμάρια
250
(n= 189)%
micrograms (n= 189)%
(n= 185)%
32 milligrams (n= 185)%
Πλήρης ανταπόκριση (Καθόλου έμετος και καμία χρήση φαρμακευτικής αγωγής διάσωσης) 97. 5% b
Complete Response (No Emesis and No Rescue Medication)
24 – 120 ώρες 0 – 120 ώρες
24 – 120 hours 0 – 120 hours
Πλήρης έλεγχος (Πλήρης ανταπόκριση και όχι περισσότερο από ήπια ναυτία) τιμή- pc
Complete Control (Complete Response and No More Than Mild Nausea)
0 – 24 ώρες
p-value c
24 – 120 ώρες 0 – 120 ώρες
0 – 24 hours 76.2 65.4 24 – 120 hours 66.7 50.3 0 – 120 hours 63.0 44.9 No Nausea (Likert Scale)
16, 4 18, 1
10.8 16.4 18.1
0, 001 0, 001
NS 0.001 0.001 p-value c
Καθόλου ναυτία (Κλίμακα Likert)
0 – 24 hours 60.3 56.8 24 – 120 hours 51.9 39.5
τιμή- pc
3.5 12.4
24 – 120 ώρες 0 – 120 ώρες
0 – 120 hours Intent-to-treat cohort.
Κοόρτη με πρόθεση θεραπείας b Η μελέτη σχεδιάστηκε ώστε να δείχνει την μη- κατωτερότητα.
The study was designed to show non-inferiority.
Ένα κατώτερο όριο μεγαλύτερο του – 15% καταδεικνύει μη- κατωτερότητα ανάμεσα στο Aloxi και στον παράγοντα σύγκρισης.
A lower bound greater than – 15% demonstrates non-inferiority between Aloxi and comparator. c Chi-square test.
C Δοκιμή χ2.
Significance level at α =0.05.
7 Πίνακας 2:
6 Table 2:
Ποσοστό ασθενών που ανταποκρίθηκαν ανά ομάδα θεραπείας και φάση στην Μελέτη μετρίως εμετογενούς χημειοθεραπείας aέναντι δολασετρόνης.
Percentage of patients a responding by treatment group and phase in the Moderately Emetogenic Chemotherapy study versus dolasetron
Δολασετρόνη
Dolasetron
(n= 185)%
micrograms (n= 185)%
(n= 191)%
100 milligrams (n= 191)%
Πλήρης ανταπόκριση (Καθόλου έμετος και καμία χρήση φαρμακευτικής αγωγής διάσωσης) 97. 5% CIb 0 – 24 ώρες 24 – 120 ώρες 0 – 120 ώρες
Complete Response (No Emesis and No Rescue Medication)
54, 0 46, 0
52.9
52, 9
10.1
38, 7 34, 0
54.0 46.0
10, 1
38.7 34.0
[- 1, 7%, 21, 9%] [3, 4%, 27, 1%] [0, 3%, 23, 7%]
[3.4%, 27.1%] [0.3%, 23.7%]
τιμή- pc
Complete Control (Complete
0 – 24 ώρες 57, 1 47, 6 24 – 120 ώρες 48, 1 36, 1 0 – 120 ώρες 41, 8 30, 9 Καθόλου ναυτία (Κλίμακα Likert)
24 – 120 hours 0 – 120 hours
NS 0, 018 0, 027 τιμή- pc
No Nausea (Likert Scale)
0 – 24 ώρες 48, 7 41, 4 24 – 120 ώρες 41, 8 26, 2 0 – 120 ώρες 33, 9 22, 5 a Κοόρτη με πρόθεση θεραπείας b
24 – 120 hours 0 – 120 hours
NS 0, 001 0, 014
0.001 0.014
Η μελέτη σχεδιάστηκε έτσι ώστε να δείχνει την μη- κατωτερότητα.
Intent-to-treat cohort. b The study was designed to show non-inferiority.
Ένα κατώτερο όριο μεγαλύτερο του – 15% καταδεικνύει μη- κατωτερότητα ανάμεσα στο Aloxi και στον παράγοντα σύγκρισης c Δοκιμή χ2.
A lower bound greater than – 15% demonstrates non-inferiority between Aloxi and comparator. c Chi-square test.
Επίπεδο σημαντικότητας στο α=0, 05..
Significance level at α =0.05.
8 Πίνακας 3:
Table 3:
Ποσοστό ασθενών που ανταποκρίθηκαν ανά ομάδα θεραπείας και φάση στην Μελέτη υψηλώς εμετογενούς χημειοθεραπείας aέναντι οντανσετρόνης.
Percentage of patients a responding by treatment group and phase in the Highly Emetogenic Chemotherapy study versus ondansetron
250 μικρογραμμάρια (n= 223)%
250 micrograms
32
32 milligrams
milligrams (n= 221)%
(n= 221)%
0 – 24 ώρες
Complete Response (No Emesis and No Rescue Medication)
59, 2
97.5% CI b
57, 0
0 – 24 hours 59.2 57.0 24 – 120 hours 45.3 38.9
2, 2
2.2 6.4
24 – 120 ώρες 0 – 120 ώρες
0 – 120 hours
Πλήρης έλεγχος (Πλήρης ανταπόκριση και όχι περισσότερο από ήπια ναυτία) τιμή- pc
Complete Control (Complete
0 – 24 ώρες
Response and No More
56, 5
Than Mild Nausea)
24 – 120 ώρες 0 – 120 ώρες
0 – 24 hours 24 – 120 hours 0 – 120 hours No Nausea (Likert Scale)
Καθόλου ναυτία (Κλίμακα Likert)
0 – 24 hours 24 – 120 hours 0 – 120 hours a
τιμή- pc
53.8 35.4 33.6
49, 3 32, 1 32, 1
49.3 32.1 32.1
Επίπεδο σημαντικότητας στο α=0, 05.
Significance level at α =0.05.
Η επίδραση της παλονοσετρόνης στην αρτηριακή πίεση, στον καρδιακό ρυθμό, και στις παραμέτρους του ΗΚΓ συμπεριλαμβανομένου του διαστήματος QTc ήταν συγκρίσιμες με την οντανσετρόνη και τη δολασετρόνη σε κλινικές δοκιμές CINV.
7 The effect of palonosetron on blood pressure, heart rate, and ECG parameters including QTc were comparable to ondansetron and dolasetron in CINV clinical trials.
Σε μη- κλινικές μελέτες η παλονοσετρόνη διαθέτει την ικανότητα να αναστέλλει τους διαύλους ιόντων που συμμετέχουν στην κοιλιακή απο - και επαναπόλωση και να παρατείνει τη δράση και τη δυνητική διάρκεια.
In non-clinical studies palonosetron possesses the ability to block ion channels involved in ventricular de- and re-polarisation and to prolong action potential duration.
Στόχος ήταν η αξιολόγηση των επιδράσεων ΗΚΓ της ενδοφλεβίως χορηγούμενης παλονοσετρόνης σε εφάπαξ δόσεις 0, 25, 0, 75 ή 2, 25 mg σε 221 υγιή άτομα.
The objective was to evaluate the ECG effects of IV administered palonosetron at single doses of 0.25, 0.75 or 2.25 mg in 221 healthy subjects.
Η μελέτη απέδειξε ότι δεν υπάρχει καμία επίδραση στη διάρκεια του διαστήματος QT/ QTc καθώς και σε οποιοδήποτε άλλο διάστημα του ΗΚΓ σε δόσεις μέχρι 2, 25 mg.
The study demonstrated no effect on QT/ QTc interval duration as well as any other ECG interval at doses up to 2.25 mg.
Δεν καταδείχθηκαν κλινικώς σημαντικές αλλαγές στον καρδιακό ρυθμό, στην κολποκοιλιακή αγωγιμότητα και στην καρδιακή επαναπόλωση.
No clinically significant changes were shown on heart rate, atrioventricular (AV) conduction and cardiac repolarization.
Απορρόφηση Κατόπιν ενδοφλέβιας χορήγησης, μια αρχική πτώση στις συγκεντρώσεις πλάσματος ακολουθείται από αργή απομάκρυνση από τον οργανισμό με μέση καταληκτική διάρκεια ημιζωής απομάκρυνσης περίπου 40 ωρών.
Absorption Following intravenous administration, an initial decline in plasma concentrations is followed by slow elimination from the body with a mean terminal elimination half-life of approximately 40 hours.
Η μέση μέγιστη συγκέντρωση πλάσματος (Cmax) και η περιοχή κάτω από την καμπύλη χρόνου- συγκέντρωσης (AUC0- ∞) είναι γενικώς δοσοαναλογικά στη δοσολογική περιοχή των 0, 3– 90 μg/ kg σε υγιή άτομα και σε ασθενείς με καρκίνο.
Mean maximum plasma concentration (Cmax) and area under the concentration-time curve (AUC0-∞) are generally dose-proportional over the dose range of 0.3– 90 μ g/ kg in healthy subjects and in cancer patients.
Κατόπιν ενδοφλέβιας χορήγησης παλονοσετρόνης 0, 25 mg μια φορά ημερησίως για 3 ημέρες σε 12 υγιή άτομα, η μέση (±
Following intravenous administration of palonosetron 0.25 mg once every other day for 3 doses in 11 testicular cancer patients, the mean (± SD) increase in plasma concentration from Day 1 to Day 5 was 42 ± 34%.
9 SD) αύξηση της συγκέντρωσης παλονοσετρόνης πλάσματος από την Ημέρα 1 στην Ημέρα 3 ήταν 110 ± 45%.
After intravenous administration of palonosetron 0.25 mg once daily for 3 days in 12 healthy subjects, the mean (± SD) increase in plasma palonosetron concentration from Day 1 to Day 3 was 110 ± 45%.
Οι φαρμακοκινητικές προσομοιώσεις υποδεικνύουν ότι η συνολική έκθεση (AUC0- ∞) ενδοφλέβιας δόσης παλονοσετρόνης 0, 25 mg χορηγούμενης μια φορά ημερησίως για 3 συνεχόμενες μέρες ήταν παρόμοια με μια εφάπαξ ενδοφλέβια δόση 0, 75 mg, παρόλο που η μέγιστη συγκέντρωση πλάσματος Cmax της εφάπαξ δόσεως 0, 75 mg ήταν ψηλότερη.
Pharmacokinetic simulations indicate that the overall exposure (AUC0-∞) of 0.25 mg intravenous palonosetron administered once daily for 3 consecutive days was similar to a single intravenous dose of 0.75 mg, although Cmax of the 0.75 mg single dose was higher.
Κατανομή Η παλονοσετρόνη στην ενδεδειγμένη δοσολογία κατανέμεται ευρέως στον οργανισμό με όγκο κατανομής περίπου 6, 9 ως 7, 9 l/ kg.
Distribution Palonosetron at the recommended dose is widely distributed in the body with a volume of distribution of approximately 6.9 to 7.9 l/ kg.
Ποσοστό περίπου 62% της παλονοσετρόνης δεσμεύεται στις πρωτεΐνες πλάσματος.
Approximately 62% of palonosetron is bound to plasma proteins.
Μεταβολισμός Η παλονοσετρόνη απομακρύνεται δια της διπλής οδού, δηλαδή το 40% περίπου απομακρύνεται διαμέσου των νεφρών και περίπου το 50% μεταβολίζεται για την παραγωγή δύο κύριων μεταβολιτών που έχουν λιγότερο από το 1% της δραστηριότητας ανταγωνιστή του υποδοχέα 5HT3 που έχει η παλονοσετρόνη.
Metabolism Palonosetron is eliminated by dual route, about 40% eliminated through the kidney and with approximately 50% metabolised to form two primary metabolites, which have less than 1% of the 5HT3 receptor antagonist activity of palonosetron.
Μελέτες μεταβολισμού in- vitro έχουν δείξει ότι το CYP2D6 και σε μικρότερο βαθμό τα ισοένζυμα CYP3A4 και CYP1A2 συμμετέχουν στο μεταβολισμό της παλονοσετρόνης.
In vitro metabolism studies have shown that CYP2D6 and to a lesser extent, CYP3A4 and CYP1A2 isoenzymes are involved in the metabolism of palonosetron.
Ωστόσο, οι κλινικές φαρμακοκινητικές παράμετροι δεν διαφέρουν σημαντικά ανάμεσα στους ασθενείς και τους εκτεταμένους μεταβολίτες των υποστρωμάτων CYP2D6.
However, clinical pharmacokinetic parameters are not significantly different between poor and extensive metabolisers of CYP2D6 substrates.
Απομάκρυνση Κατόπιν μίας εφάπαξ ενδοφλέβιας δόσης 10 μικρογραμμαρίων/ kg [14C] - παλονοσετρόνης, το 80% περίπου της δόσης ανακτήθηκε εντός 144 ωρών στα ούρα με την παλονοσετρόνη να αντιπροσωπεύει το 40% περίπου της χορηγηθείσας δόσης, ως αμετάβλητη δραστική ουσία.
Elimination After a single intravenous dose of 10 micrograms/ kg [14C]-palonosetron, approximately 80% of the dose was recovered within 144 hours in the urine with palonosetron representing approximately 40% of the administered dose, as unchanged active substance.
Μετά από μία εφάπαξ ενδοφλέβια χορήγηση βλωμού σε υγιή άτομα, η συνολική κάθαρση της παλονοσετρόνης του οργανισμού ήταν 173 ± 73 ml/ min και η νεφρική κάθαρση ήταν 53 ± 29 ml/ min.
After a single intravenous bolus administration in healthy subjects the total body clearance of palonosetron was 173 ± 73 ml/ min and renal clearance was 53 ± 29 ml/ min.
Η χαμηλή κάθαρση ολόκληρου του οργανισμού και ο μεγάλος όγκος κατανομής οδήγησαν σε καταληκτική διάρκεια ημιζωής απομάκρυνσης στο πλάσμα περίπου 40 ώρες.
The low total body clearance and large volume of distribution resulted in a terminal elimination half-life in plasma of approximately 40 hours.
Το δέκα τοις εκατό των ασθενών έχουν μέση καταληκτική διάρκεια ημιζωής απομάκρυνσης μεγαλύτερη των 100 ωρών.
Ten percent of patients have a mean terminal elimination half-life greater than 100 hours.
Ηλικιωμένα άτομα: η ηλικία δεν επηρεάζει τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της παλονοσετρόνης.
Elderly: age does not affect the pharmacokinetics of palonosetron.
Δεν απαιτείται δοσολογική ρύθμιση σε ηλικιωμένους ασθενείς.
No dosage adjustment is necessary in elderly patients.
Φύλο: το φύλο δεν επηρεάζει τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της παλονοσετρόνης.
8 Gender: gender does not affect the pharmacokinetics of palonosetron.
Δεν απαιτείται δοσολογική ρύθμιση με βάση το φύλο.
No dosage adjustment is necessary based on gender.
Παιδιατρικοί ασθενείς: δεν υπάρχουν διαθέσιμα φαρμακοκινητικά δεδομένα σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 18 χρονών.
Paediatric patients: no pharmacokinetic data are available in patients below 18 years of age.
Ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία: η ήπια ως μέτρια μειωμένη νεφρική λειτουργία δεν επηρεάζουν σημαντικά τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους.
Renal impairment: mild to moderate renal impairment does not significantly affect palonosetron pharmacokinetic parameters.
Η σοβαρή μείωση της νεφρικής λειτουργίας μειώνει τη νεφρική κάθαρση, ωστόσο, η συνολική κάθαρση του οργανισμού σε αυτούς τους ασθενείς είναι παρόμοια με εκείνη των υγιών ατόμων.
Severe renal impairment reduces renal clearance, however total body clearance in these patients is similar to healthy subjects.
Δεν απαιτείται δοσολογική ρύθμιση σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
No dosage adjustment is necessary in patients with renal insufficiency.
Ασθενείς με μειωμένη ηπατική λειτουργία: η μείωση της ηπατικής λειτουργίας δεν επηρεάζει σημαντικά την κάθαρση ολόκληρου του οργανισμού από την παλονοσετρόνη σε σύγκριση με υγιή άτομα.
Hepatic impairment: hepatic impairment does not significantly affect total body clearance of palonosetron compared to the healthy subjects.
10 για την κλινική χρήση.
Effects in non-clinical studies were observed only at exposures considered sufficiently in excess of the maximum human exposure indicating little relevance to clinical use.
Μη κλινικές μελέτες υποδεικνύουν ότι η παλονοσετρόνη, μόνο σε πολύ ψηλές συγκεντρώσεις, μπορεί να αποκλείσει τους διαύλους ιόντων που συμμετέχουν στην κοιλιακή απο- και επανα- πόλωση και μπορεί να παρατείνει τη δυνητική διάρκεια της δράσης.
Nonclinical studies indicate that palonosetron, only at very high concentrations, may block ion channels involved in ventricular de- and re-polarisation and prolong action potential duration.
Μελέτες σε πειραματόζωα δεν κατέδειξαν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιπτώσεις στην εγκυμοσύνη, στην ανάπτυξη του εμβρύου, στον τοκετό ή στη μεταγεννητική ανάπτυξη.
Animal studies do not indicate direct or indirect harmful effects with respect to pregnancy, embryonal/ foetal development, parturition or postnatal development.