natgillin/translations-raw huggingface dataset:
10 Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Όχι συχνές:
9 Skin and subcutaneous tissue disorders Uncommon:
Εξάνθημα και κνησμός Σπάνιες:
Rash and pruritus Rare:
Υπέρχρωση των ονύχων και του δέρματος, κνίδωση και εφίδρωση
Nail and skin pigmentation, urticaria and sweating
Μυοσκελετικές διαταραχές και διαταραχές των συνδετικών ιστών Συχνές:
Musculoskeletal and connective tissue disorders Common:
Μυαλγία Όχι συχνές:
Myalgia Uncommon:
Διαταραχές των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος Σπάνιες:
Renal and urinary disorders Rare:
Αναπαραγωγικό σύστημα και διαταραχές των μαστών Σπάνιες:
Reproductive system and breast disorders Rare:
Αδυναμία Όχι συχνές:
Malaise Uncommon:
Πυρετός, γενικευμένο άλγος και αδιαθεσία Σπάνιες:
Fever, generalised pain and asthenia Rare: Chills, chest pain and influenza-like syndrome
Στοιχεία που υπάρχουν και από ελεγχόμενες μελέτες με εικονικό φάρμακο και από ανοικτές μελέτες, δείχνουν ότι η συχνότητα της ναυτίας και των άλλων συχνά αναφερομένων κλινικών ανεπιθύμητων ενεργειών μειώνεται σταθερά με την πάροδο του χρόνου, μετά από τις πρώτες εβδομάδες θεραπείας με ζιδοβουδίνη.
The available data from both placebo-controlled and open-label studies indicate that the incidence of nausea and other frequently reported clinical adverse events consistently decreases over time during the first few weeks of therapy with zidovudine.
Σε περίπτωση υπερβολικής λήψης ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται για τοξικότητα (βλέπε παράγραφο 4. 8) και θα πρέπει να εφαρμόζεται η καθιερωμένη υποστηρικτική θεραπεία.
If overdosage occurs the patient should be monitored for evidence of toxicity (see section 4.8), and standard supportive treatment applied as necessary.
Δεδομένου ότι η λαμιβουδίνη απομακρύνεται με την αιμοκάθαρση, σε περίπτωση υπερβολικής λήψης είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί συνεχής αιμοκάθαρση, παρ΄ όλον που δεν έχει μελετηθεί.
Since lamivudine is dialysable, continuous haemodialysis could be used in the treatment of overdosage, although this has not been studied.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: - Αντιιικά για τη θεραπεία των λοιμώξεων από τον HIV, συνδυασμοί, Κωδικός ATC:
Antivirals for treatment of HIV infections, combinations, ATC Code:
Και τα δύο φαρμακευτικά προϊόντα μεταβολίζονται από ενδοκυττάρια προς τα ενεργά τμήματα τους 5 ’ – τριφωσφορική λαμιβουδίνη (ΤP) και 5 ’ - ΤΡ ζιδοβουδίνη αντίστοιχα.
Both medicinal products are metabolised intracellularly to their active moieties, lamivudine 5’ -triphosphate (TP) and zidovudine 5’ -TP respectively.
Ο βασικός τρόπος δράσης τους είναι ο τερματισμός της αλύσου της ανάστροφης μεταγραφής του ιού.
Their main modes of action are as chain terminators of viral reverse transcription.
Η λαμιβουδίνη- TP και η ζιδοβουδίνη- TP έχουν εκλεκτική ανασταλτική δράση έναντι της αναδίπλωσης του HIV- 1 και HIV- 2 in vitro.
Lamivudine-TP and zidovudine-TP have selective inhibitory activity against HIV-1 and HIV-2 replication in vitro; lamivudine is also active against zidovudine-resistant clinical isolates of HIV.
Η λαμιβουδίνη είναι επίσης δραστικό έναντι κλινικά ενεργών στελεχών του HIV ανθεκτικών στη ζιδοβουδίνη.
Lamivudine in combination with zidovudine exhibits synergistic anti-HIV activity against clinical isolates in cell culture.
11 Η αντοχή του HIV- 1 έναντι της λαμιβουδίνης οφείλεται σε μία μετάλλαξη M184V, η οποία οδηγεί στην υποκατάσταση ενός αμινοξέος, κοντά στο ενεργό κέντρο της RT του ιού.
HIV-1 resistance to lamivudine involves the development of a M184V amino acid change close to the active site of the viral reverse transcriptase (RT).
Η μετάλλαξη αυτή εμφανίζεται τόσο in vitro, όσο και σε ασθενείς μολυσμένους με HIV- 1 οι οποίοι έχουν αντιμετωπισθεί με αντιρετροϊικό σχήμα που περιέχει λαμιβουδίνη.
This variant arises both in vitro and in HIV-1 infected patients treated with lamivudine-containing antiretroviral therapy.
Τα στελέχη με την συγκεκριμένη μετάλλαξη έχουν σημαντικά ελαττωμένη ευαισθησία στη λαμιβουδίνη και παρουσιάζουν μειωμένο αναπαραγωγικό δυναμικό in vitro.
In
Μελέτες in vitro υποδεικνύουν ότι στελέχη του ιού ανθεκτικά στη ζιδοβουδίνη μπορεί να καταστούν ευαίσθητα στον παράγοντα αυτόν όταν ταυτόχρονα αποκτήσουν αντοχή έναντι της λαμιβουδίνης.
10 vitro studies indicate that zidovudine-resistant virus isolates can become zidovudine sensitive when they simultaneously acquire resistance to lamivudine.
Στοιχεία in vitro, τείνουν να υποδείξουν ότι η συνέχιση της λαμιβουδίνης σε αντιρετροϊκό σχήμα, παρά την ανάπτυξη της μετάλλαξης M184V, μπορεί να παρέχει υπολειπόμενη αντιρετροϊκή δράση (πιθανώς μέσω εξασθένηση της ιϊκής λειτουργικότητας).
In vitro data tend to suggest that the continuation of lamivudine in anti-retroviral regimen despite the development of M184V might provide residual anti-retroviral activity (likely through impaired viral fitness).
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει πάντοτε να προτιμάται η έναρξη ευαίσθητων NRTI’ s έναντι της διατήρησης της θεραπείας με λαμιβουδίνη.
In any case, initiation of susceptible NRTI’ s should always be preferred to maintenance of lamivudine therapy.
Επομένως, η διατήρηση της θεραπείας με λαμιβουδίνη παρά την εμφάνιση της μετάλλαξης M184V, θα πρέπει να εξετάζεται μόνο σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχουν διαθέσιμοι άλλοι δραστικοί NRTI’ s.
Therefore, maintaining lamivudine therapy despite emergence of M184V mutation should only be considered in cases where no other active NRTIs are available
Τα μεταλλαγμένα Μ184V RT στελέχη παρουσιάζουν λιγότερο από 4 φορές μειωμένη ευαισθησία στην διδιανοσίνη και στη ζαλσιταβίνη, αλλά η κλινική σημασία των ευρημάτων αυτών παραμένε άγνωστη.
The M184V RT mutant shows a < 4-fold decrease in susceptibility to didanosine and zalcitabine; the clinical significance of these findings is unknown.
Οι ιοί αποκτούν φενοτυπική αντίσταση στα ανάλογα της θυμιδίνης μέσω συνδυασμού μεταλλάξεων στα κωδικόνια 41 και 215, ή από την συνάθροιση τουλάχιστον 4 έως 6 μεταλλάξεων.
Viruses acquire phenotypic resistance to thymidine analogues through the combination of mutations at codons 41 and 215 or by the accumulation of at least four of the six mutations.
Αυτές οι μεταλλάξεις των αναλόγων θυμιδίνης από μόνες τους δεν προκαλούν διασταυρούμενη αντίσταση υψηλού επιπέδου σε κανένα από τα άλλα νουκλεοσίδια, επιτρέποντας έτσι την επακόλουθη χρήση άλλων εγκεκριμένων αναστολέων μεταγραφάσης.
These thymidine analogue mutations alone do not cause high-level cross-resistance to any of the other nucleosides, allowing for the subsequent use of any of the other approved reverse transcriptase inhibitors.
Δύο τρόποι μεταλλάξεων πολυφαρμακευτικής αντίστασης, ο πρώτος χαρακτηριζόμενος από μεταλλάξεις της αντίστροφης μεταγραφάσης του HIV στα κωδικόνια 62, 75, 77, 116 και 151 και ο δεύτερος που αφορά σε μία Τ69S μετάλλαξη και εισαγωγή ενός ζεύγους 6- βάσεων στην ίδια θέση, έχουν σαν αποτέλεσμα ανάπτυξη φενοτυπικής αντίστασης στο AZT, όπως επίσης και σε άλλους εγκεκριμένους νουκλεοσιδικούς αναστολείς της αντίστροφης μεταγραφάσης.
Two patterns of multi-drug resistance mutations, the first characterised by mutations in the HIV reverse transcriptase at codons 62, 75, 77, 116 and 151 and the second involving a T69S mutation plus a 6-base pair insert at the same position, result in phenotypic resistance to AZT as well as to the other approved NRTIs.
Κλινική εμπειρία:
Clinical Experience
Σε κλινικές δοκιμές η λαμιβουδίνη σε συνδυασμό με ζιδοβουδίνη απέδειξε ότι μειώνει το ιικό φορτίο του HIV- 1 και αυξάνει τον αριθμό των CD4 κυττάρων.
In clinical trials, lamivudine in combination with zidovudine has been shown to reduce HIV-1 viral load and increase CD4 cell count.
12 Πολλαπλή φαρμακευτική αντοιρετροική θεραπεία που περιέχει λαμιβουδίνη έδειξε να είναι αποτελεσματική σε ασθενείς που δεν έχουν ξαναλάβει αντιρετροϊκή θεραπεία, όπως επίσης και σε ασθενείς που παρουσιάζονται με ιούς που περιέχουν Μ184V μεταλλάξεις.
Multiple drug antiretroviral therapy containing lamivudine has been shown to be effective in antiretrovirally-naive patients as well as in patients presenting with viruses containing the M184V mutations.
Άτομα που λαμβάνουν λαμιβουδίνη και ζιδοβουδίνη μαζί ή χωρίς επιπρόσθετη συγχορήγηση αντιρετροϊκών θεραπειών και ήδη έχουν εμφανίσει τον μεταλλαγμένο ιό Μ184V επίσης παρουσιάζουν καθυστέρηση στην έναρξη των μεταλλάξεων που παρέχουν αντίσταση στη ζιδοβουδίνη και σταβουδίνη (Μεταλλάξεις Αναλόγων Θυμιδίνης; ΜΑΘ).
Subjects receiving lamivudine and zidovudine with or without additional concomitant antiretroviral therapies and who already present with the M184V mutant virus also experience a delay in the onset of mutations that confer resistance to zidovudine and stavudine (Thymidine Analogue Mutations; TAMs).
Η σχέση μεταξύ in vitro ευαισθησίας του HIV στη λαμιβουδίνη και στη ζιδοβουδίνη και η κλινική ανταπόκριση στη θεραπεία που περιέχει λαμιβουδίνη/ ζιδοβουδίνη παραμένει υπό διερεύνηση.
11 The relationship between in vitro susceptibility of HIV to lamivudine and zidovudine and clinical response to lamivudine/ zidovudine containing therapy remains under investigation.
Η λαμιβουδίνη σε δόση 100 mg μία φορά την ημέρα έχει δειχθεί επίσης αποτελεσματικό για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με χρόνια λοίμωξη HBV (για λεπτομέρειες κλινικών μελετών βλέπε τις συνταγογραφικές πληροφορίες του Zeffix).
Lamivudine at a dose of 100 mg once daily has also been shown to be effective for the treatment of adult patients with chronic HBV infection (for details of clinical studies, see the prescribing information for Zeffix).
Η βιοδιαθεσιμότητα της λαμιβουδίνης όταν χορηγείται από το στόμα στους ενήλικους κυμαίνεται μεταξύ 80 και 85% και της ζιδοβουδίνης μεταξύ 60- 70%.
The bioavailability of oral lamivudine in adults is normally between 80– 85% and for zidovudine 60– 70%.
Το Combivir βρέθηκε ότι ήταν βιοϊσοδύναμο των λαμιβουδίνη 150 mg και ζιδοβουδίνη 300 mg, όταν δόθηκαν σε ξεχωριστά δισκία, χορηγούμενα σε νήστεις ασθενείς.
Combivir was shown to be bioequivalent to lamivudine 150 mg and zidovudine 300 mg given as separate tablets, when administered to fasting subjects.
Mετά τη χορήγηση μιας δόσεως Combivir σε υγιείς εθελοντές, οι μέσες (CV) τιμές C max των λαμιβουδίνη και ζιδοβουδίνη ήταν 1, 6 µg/ ml (32%) και 2, 0 µg/ ml (40%), αντίστοιχα και οι αντίστοιχες τιμές για AUC ήταν 6, 1 µg. h/ ml (20%) και 2, 4 µg. h/ ml (29%).
Following single dose Combivir administration in healthy volunteers, mean (CV) lamivudine and zidovudine Cmax values were 1.6 µg/ ml (32%) and 2.0 µg/ ml (40%), respectively and the corresponding values for AUC were 6.1 µg h/ ml (20%) and 2.4 µg h/ ml (29%) respectively.
Οι διάμεσες τιμές (εύρος) των λαμιβουδίνη και ζιδοβουδίνη tmax ήταν 0, 75 (0, 50- 2, 00) ώρες και 0, 50 (0, 25- 2, 00) ώρες αντίστοιχα.
The median (range) lamivudine and zidovudine tmax values were 0.75 (0.50-2.00) hours and 0.50 (0.25- 2.00) hours respectively.
Η έκταση της απορρόφησης των λαμιβουδίνη και ζιδοβουδίνη (AUC°) και οι υπολογιζόμενοι χρόνοι ημίσειας ζωής μετά τη χορήγηση του Combivir με τροφή ήταν παρόμοια με εκείνη στους νήστεις ασθενείς, όμως οι ρυθμοί απορρόφησης (Cmax, tmax) επιβραδύνθηκαν.
The extent of lamivudine and zidovudine absorption (AUC∞) and estimates of half-life following administration of Combivir with food were similar when compared to fasting subjects, although the rates of absorption (Cmax, tmax) were slowed.
Γι ’ αυτό, το Combivir μπορεί να χορηγηθεί με ή χωρίς τροφή.
Based on these data Combivir may be administered with or without food.
Μελέτες ενδοφλέβιας χορήγησης με λαμιβουδίνη και ζιδοβουδίνη έδειξαν ότι ο φαινόμενος όγκος κατανομής είναι 1, 3 και 1, 6 l/ kg αντίστοιχα.
Intravenous studies with lamivudine and zidovudine showed that the mean apparent volume of distribution is 1.3 and 1.6 l/ kg respectively.
Η λαμιβουδίνη εμφανίζει γραμμική φαρμακοκινητική επάνω από τα όρια της θεραπευτικής δοσολογίας και επιδεικνύει περιορισμένη δέσμευση στην κυριότερη πρωτεΐνη του πλάσματος αλβουμίνη (≤ 36% με την αλβουμίνη του ορού σε in vitro μελέτες).
Lamivudine exhibits linear pharmacokinetics over the therapeutic dose range and displays limited binding to the major plasma protein albumin (< 36% serum albumin in vitro).
H σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος της ζιδοβουδίνης είναι 34- 38%.
Zidovudine plasma protein binding is 34% to 38%.
Δεν αναμένονται αλληλεπιδράσεις που να οφείλονται στην παρεκτόπιση από τις θέσεις της πρωτεϊνικής σύνδεσης με το Combivir.
Interactions involving binding site displacement are not anticipated with Combivir.
13 Τα δεδομένα δείχνουν ότι η λαμιβουδίνη και η ζιδοβουδίνη διαπερνούν το κεντρικό νευρικό σύστημα (KNΣ) και διεισδύουν μέχρι το εγκεφαλονωτιαίο υγρό.
Data show that lamivudine and zidovudine penetrate the central nervous system (CNS) and reach the cerebrospinal fluid (CSF).
Η μέση αναλογία συγκέντρωσης των λαμιβουδίνη και ζιδοβουδίνη στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό/ ορό, 2- 4 ώρες μετά τη χορήγηση από το στόμα, ήταν περίπου 0, 12 και 0, 5 αντίστοιχα.
The mean ratios of CSF/ serum lamivudine and zidovudine concentrations 2-4 hours after oral administration were approximately 0.12 and 0.5 respectively.
Mεταβολισμός:
Metabolism:
Η λαμιβουδίνη αποβάλλεται αναλλοίωτο κυρίως με νεφρική κάθαρση.
Lamivudine is predominately cleared unchanged by renal excretion.
Το 5 ’ - γλυκουρoνίδιο της ζιδοβουδίνης είναι ο βασικός μεταβολίτης και στον ορό και στα ούρα και αντιπροσωπεύει περίπου το 50- 80% της χορηγούμενης δόσης που αποβάλλεται με νεφρική κάθαρση.
The 5’ -glucuronide of zidovudine is the major metabolite in both plasma and urine, accounting for approximately 50– 80% of the administered dose eliminated by renal excretion.
Η 3 ’ - αμινο- 3 ’ - δεοξυθυμιδίνη (ΑΜΤ) έχει αποδειχθεί ότι είναι ο μεταβολίτης της ζιδοβουδίνης μετά από ενδοφλέβια χορήγηση.
3’ -amino-3’ - deoxythymidine (AMT) has been identified as a metabolite of zidovudine following intravenous dosing.
Η μέση συστηματική κάθαρση της λαμιβουδίνης είναι περίπου 0, 32 l/ h/ kg, με κύρια νεφρική κάθαρση (> 70%) μέσω του οργανικού κατιονικού συστήματος μεταφοράς.
The mean systemic clearance of lamivudine is approximately 0.32 l/ h/ kg, with predominantly renal clearance (> 70%) via
Απαιτείται μείωση της δόσης σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης ≤50 ml/ min (βλέπε παράγραφο 4. 2).
Dose reduction is required for patients with creatinine clearance ≤ 50 ml/ min (see section 4.2).
Από μελέτες ενδοφλέβιας χορήγησης ζιδοβουδίνης, ο μέσος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής στον ορό είναι 1, 1 ώρες και η μέση συστηματική κάθαρση είναι 1, 6 l/ h/ kg.
From studies with intravenous zidovudine, the mean terminal plasma half-life was 1.1 hours and the mean systemic clearance was 1.6 l/ h/ kg.
H νεφρική κάθαρση της ζιδοβουδίνης υπολογίζεται σε 0, 34 l/ h/ kg, υποδηλώνοντας σπειραματική διήθηση και σωληναριακή έκκριση από τους νεφρούς.
Renal clearance of zidovudine is estimated to be 0.34 l/ h/ kg, indicating glomerular filtration and active tubular secretion by the kidneys.
Οι συγκεντρώσεις της ζιδοβουδίνης αυξάνουν σε ασθενείς με προϊούσα νεφρική ανεπάρκεια.
Zidovudine concentrations are increased in patients with advanced renal failure.
Φαρμακοκινητική σε παιδιάn:
Pharmacokinetics in children:
Σε παιδιά ηλικίας μεγαλύτερης των 5- 6 μηνών, το φαρμακοκινητικό προφίλ της ζιδοβουδίνης είναι παρόμοιο με αυτό των ενηλίκων.
In children over the age of 5-6 months, the pharmacokinetic profile of zidovudine is similar to that in adults.
Η ζιδοβουδίνη απορροφάται καλά από το έντερο και σε όλα τα δοσολογικά επίπεδα που μελετήθηκε σε ενήλικες και παιδιά, η βιοδιαθεσιμότητα ήταν περίπου μεταξύ 60- 74% με μέση τα 65%.
Zidovudine is well absorbed from the gut and at all dose levels studied in adults and children, the bioavailability was between 60-74% with a mean of 65%.
Τα επίπεδα Cssmax ήταν 4, 45 μM (1, 19 μg/ ml) μετά από δόση 120 mg ζιδοβουδίνης (σε διάλυμα) / m 2 εμβαδού επιφανείας σώματος και 7, 7 μM (2. 06 μg/ ml) σε 180 mg/ m2 εμβαδού επιφανείας σώματος.
Cssmax levels were 4.45 μ M (1.19 μ g/ ml) following a dose of 120 mg zidovudine (in solution)/ m2 body surface area and 7.7 μ M (2.06 μ g/ ml) at 180 mg/ m2 body surface area.
Σε παιδιά οι δόσεις 180 mg/ m2 τέσσερις φορές ημερησίως, έδωσαν παρόμοια συστηματική έκθεση (24ωρη AUC 40, 0 hr μM ή 10, 7 hr μg/ ml) με τις δόσεις των 200 mg έξη φορές ημερησίως σε ενήλικες (40, 7 hr μM ή 10, 9 hr μg/ ml).
Dosages of 180 mg/ m2 four times daily in children produced similar systemic exposure (24 hour AUC 40.0 h μ M or 10.7 h μ g/ ml) as doses of 200 mg six times daily in adults (40.7 h μ M or 10.9 h μ g/ ml).
Σε έξη παιδιά ηλικίας 2 έως 13 ετών με HIV λοίμωξη αξιολογήθηκε η φαρμακοκινητική της ζιδοβουδίνης στο πλάσμα ενώ οι ασθενείς ελάμβαναν 120 mg/ m2 ζιδοβουδίνης τρεις φορές την ημέρα και στη συνέχεια μετά την αλλαγή σε 180 mg/ m2 δύο φορές την ημέρα.
In six HIV-infected children from 2 to 13 years of age, zidovudine plasma pharmacokinetics were evaluated while subjects were receiving 120 mg/ m2 zidovudine three times daily and again after switching to 180 mg/ m2 twice daily.
Ωστόσο, η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα (περίπου 55- 65%) μειώθηκε σε παιδιατρικούς ασθενείς κάτω των 12 ετών.
However, absolute bioavailability (approximately 55-65%) was reduced in paediatric patients below 12 years of age.
Επιπλέον, οι τιμές της συστηματικής κάθαρσης ήταν μεγαλύτερες σε νεώτερους παιδιατρικούς ασθενείς και μειώθηκαν με την ηλικία, προσεγγίζοντας τις τιμές ενηλίκων περίπου στην ηλικία των 12 ετών.
In addition, systemic clearance values were greater in younger paediatric patients and decreased with age, approaching adult values around 12 years of age.
Λόγω αυτών των διαφορών, η συνιστώμενη δόση λαμιβουδίνης σε παιδιά (ηλικίας μεγαλύτερης των τριών μηνών και βάρους μικρότερου των 30 kg) είναι 4 mg/ kg δύο φορές την ημέρα.
Due to these differences, the recommended dose for lamivudine in children (aged more than three months and weighing less than 30 kg) is 4 mg/ kg twice a day.
Η δόση αυτή θα επιτύχει μέση AUC0- 12 που κυμαίνεται περίπου από 3. 800 έως 5. 300 ng. h/ ml.
This dose will achieve an average AUC0-12 ranging from approximately 3,800 to 5,300 ng h/ ml.
Πρόσφατα ευρήματα δείχνουν ότι η έκθεση σε παιδιά ηλικίας < 6 ετών μπορεί να μειωθεί κατά περίπου 30% συγκριτικά με άλλες ηλικιακές ομάδες.
Recent findings indicate that exposure in children < 6 years of age may be reduced by about 30% compared with other age groups.
14 Φαρμακοκινητική κατά την κύηση:
Pharmacokinetics in pregnancy:
Η φαρμακοκινητική της λαμιβουδίνης και της ζιδοβουδίνης ήταν παρόμοια με εκείνη των γυναικών που δεν ήταν έγκυες.
The pharmacokinetics of lamivudine and zidovudine were similar to that of non-pregnant women.
Ούτε η λαμιβουδίνη ούτε η ζιδοβουδίνη δεν ήταν μεταλλαξιογόνα σε βακτηριδιακές δοκιμές αλλά όπως πολλά νουκλεοσιδικά ανάλογα έδειξαν δραστηριότητα σε in vitro κυτταρογενετικές αναλύσεις, όπως στην δοκιμασία λεμφώματος ποντικού.
Neither lamivudine nor zidovudine are mutagenic in bacterial tests, but like many nucleoside analogues they show activity in in vitro mammalian tests such as the mouse lymphoma assay.
Η λαμιβουδίνη in vivo δεν ήταν γενοτοξικό σε δόσεις που έδωσαν πυκνότητες στο πλάσμα γύρω στις 40- 50 φορές υψηλότερες από τις προβλεπόμενες κλινικές στάθμες στο πλάσμα.
Lamivudine has not shown any genotoxic activity in in vivo studies at doses that gave plasma concentrations up to 40-50 times higher than clinical plasma levels.
Η ζιδοβουδίνη έδειξε κλαστογονική επίδραση σε μελέτη του μικροπυρήνα σε ποντικούς, μετά από επανειλημμένη από το στόμα χορήγηση δόσεων του φαρμάκου.
Zidovudine showed clastogenic effects in an or al repeated dose micronucleus test in mice.
Μία πιλοτική μελέτη έδειξε ότι η ζιδοβουδίνη ενσωματώθηκε στο πυρηνικό DNA των λευκοκυττάρων σε ενήλικες, περιλαμβανομένων εγκύων γυναικών, που έλαβαν ζιδοβουδίνη σαν θεραπεία για την HIV- 1 λοίμωξη, ή για την πρόληψη της μετάδοσης του ιού από τη μητέρα στο παιδί.
A pilot study has demonstrated that zidovudine is incorporated into leukocyte nuclear DNA of adults, including pregnant women, taking zidovudine as treatment for HIV-1 infection, or for the prevention of mother to child viral transmission.
Μία μελέτη διαπλακουντιακής γονιδιοταξικότητας που έγινε σε πιθήκους σύγκρινε τη ζιδοβουδίνη μόνο της με τον συνδυασμό ζιδοβουδίνης και λαμιβουδίνης σε ανθρώπινα ισοδύναμες εκθέσεις.
A transplacental genotoxicity study conducted in monkeys compared zidovudine alone with the combination of zidovudine and lamivudine at human- 13 equivalent exposures.
Ένα έτος μετά τον τοκετό, αυξήθηκε η συχνότητα των όγκων στον πνεύμονα, ήπαρ και στο γεννητικό σύστημα των θηλέων νεογνών, τα οποία εκτέθησαν στις υψηλότερες δόσεις (420 mg/ kg σωματικού βάρους κατά τη γέννηση).
One year post-natally, there was an increase in the incidence of tumours in the lung, liver and female reproductive tract of offspring exposed to the highest dose level (420 mg/ kg term body weight).
Σε μια δεύτερη μελέτη, χορηγήθηκε ζιδοβουδίνη σε ποντίκια για 24 μήνες, σε δόσεις έως και 40 mg/ kg, με την έκθεση να ξεκινά πριν τον τοκετό κατά τη 10η ημέρα της κυοφορίας.
In a second study, mice were administered zidovudine at doses up to 40 mg/ kg for 24 months, with exposure beginning prenatally on gestation day 10.
Η δεύτερη μελέτη δεν απέδειξε ότι η
The second study thus provided no evidence that zidovudine acts as a transplacental carcinogen.
15 ζιδοβουδίνη δρα ως καρκινογόνος παράγοντας στο έμβρυο, σαν αποτέλεσμα της διαπλακουντιακής διέλευσής του.
It is concluded that as the increase in incidence of tumours in the first transplacental carcinogenicity study represents a hypothetical risk, this should be balanced against the proven therapeutic benefit.
Σε μελέτες αναπαραγωγικής τοξικολογίας Η λαμιβουδίνη αποδείχθηκε ότι προκαλεί αύξηση των πρώιμων εμβρυϊκών θανάτων σε κουνέλια σε σχετικά χαμηλή συστηματική έκθεση, σε σχέση με εκείνους που επιτεύχθησαν στους ανθρώπους, όχι όμως στον αρουραίο, ακόμα και σε πολύ υψηλή συστηματική έκθεση.
In reproductive toxicity studies lamivudine has demonstrated evidence of causing an increase in early embryonic deaths in the rabbit at relatively low systemic exposures, comparable to those achieved in man, but not in the rat even at very high systemic exposure.
Σε δόσεις τοξικές στη μητέρα, η ζιδοβουδίνη που δόθηκε σε αρουραίους κατά την περίοδο της οργανογένεσης, είχε ως αποτέλεσμα αυξημένη συχνότητα διαμαρτιών της διάπλασης, δεν παρατηρήθηκαν όμως αποδείξεις βρεφικών ανωμαλιών σε χαμηλότερες δόσεις.
At maternally toxic doses, zidovudine given to rats during organogenesis resulted in an increased incidence of malformations, but no evidence of foetal abnormalities was observed at lower doses.
Επικάλυψη του δισκίου:
Tablet film coat:
Υπρομελλόζη (Ε464), διοξείδιο τιτανίου (Ε171), πολυαιθυλενογλυκόλη 400, πολυσορβικό 80
Hypromellose (E464), titanium dioxide (E171), macrogol 400, polysorbate 80
Λευκό φιαλίδιο από πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας (HDPE), με σύστημα ασφαλείας για τα παιδιά ή κουτιά με ταινία ασφαλείας με blister από αδιαφανές φύλλο πολυβινυλοχλωριδίου.
Tamper-evident cartons containing opaque polyvinyl chloride/ foil blister packs or white high density polyethylene (HDPE) bottle with a child-resistant closure.
Κάθε κουτί περιέχει 60 επικαλυμμένα δισκία.
Each pack type contains 60 film-coated tablets.
6. 6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός
6.6 Special precautions for disposal
16 Κάθε προϊόν που δεν έχει χρησιμοποιηθεί ή υπόλειμμα πρέπει να απορριφθεί σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.
Any unused product or waste material should be disposed of in accordance with local requirements.
Glaxo Group Ltd Greenford Road Greenford Middlesex UB6 0NN Ηνωμένο Βασίλειο
Glaxo Group Ltd Greenford Road Greenford Middlesex UB6 0NN United Kingdom
ΑΡΙΘΜOΣ( ΟΙ) AΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
MARKETING AUTHORISATION NUMBER(S)
MM/ ΕΕΕΕ
MM/ YYYY
Λεπτομερή πληροφοριακά στοιχεία για το προϊόν είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΕΑ) http: // www. emea. europa. eu.
Detailed information on this medicinal product is available on the website of the European Medicines Agency (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu
Limited, (με την εμπορική ονομασία Glaxo Wellcome Operations), Priory Street, Ware, Hertforshire, SG12 0DJ, Ηνωμένο Βασίλειο.
Glaxo Operations U. K Limited, (trading as Glaxo Wellcome Operations), Priory Street, Ware, Hertfordshire, SG12 0DJ, United Kingdom
Grunwaldzka 189 60- 322 Poznan Πολωνία
Grunwaldzka 189 60-322 Poznan Poland