natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι συχνότητες κατηγοριοποιούνται ως εξής: σπάνιες ≥1/ 10. 000, < 1/ 1000 και πολύ σπάνιες < 1/ 10. 000 συμπεριλαμβανομένων μεμονωμένων αναφορών.
Frequencies are defined as: rare ≥ 1/ 10,000, < 1/ 1000 and very rare < 1/ 10,000 including isolated reports.
10 Πίνακας 2.
Table 2.
Πολύ σπάνια
rare
συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια/ πνευμονικό οίδημα
congestive heart failure/ pulmonary oedema
Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού (βλέπε Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος) 5
Skin and subcutaneous tissue disorders (see Immune system disorders) 5
αγγειοοίδημα δερματικές αντιδράσεις (π. χ. κνίδωση, κνησμός, ερύθημα)
angioedema skin reactions (e. g. urticaria, pruritis, rash)
Έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις αυξημένων ηπατικών ενζύμων και ηπατοκυτταρικής δυσλειτουργίας.
Rare cases of elevated liver enzymes and hepatocellular dysfunction have been reported.
Γλιμεπιρίδη
10 Glimepiride
Δεδομένα από κλινικές μελέτες και δεδομένα μετά την κυκλοφορία Ο πίνακας 3 παρουσιάζει τις ανεπιθύμητες ενέργειες ανά κατηγορία οργάνου συστήματος και ανά κατηγορία συχνότητας βάσει της εμπειρίας με γλιμεπιρίδη και άλλες σουλφονυλουρίες.
Clinical trial data and post-marketing data Table 3 presents adverse reactions by system organ class and by frequency category based on experience with glimepiride and other sulphonylureas.
Οι συχνότητες κατηγοριοποιούνται ως εξής: πολύ συχνές (≥ 1/ 10), συχνές (≥ 1/ 100, < 1/ 10), όχι συχνές (≥ 1/ 1. 000, < 1/ 100), σπάνιες (≥1/ 10. 000, < 1/ 1000) και πολύ σπάνιες (< 1/ 10. 000 συμπεριλαμβανόμενων μεμονωμένων αναφορών).
Frequencies are defined as: very common (≥ 1/ 10), common (≥ 1/ 100, < 1/ 10), uncommon (≥ 1/ 1,000, < 1/ 100), rare (≥ 1/ 10,000, < 1/ 1000) and very rare (< 1/ 10,000 including isolated reports).
11 Πίνακας 3.
Table 3.
ακοκκιοκυττάρωση κοκκιοκυτταροπενία πανκυτταροπενία αιμολυτική αναιμία θρομβοκυτταροπενία λευκοπενία ερυθροκυτταροπενία
agranulocytosis granulocytopenia pancytopenia haemolytic anaemia thrombocytopenia leukopenia erythrocytopenia
Σπάνια Σπάνια Σπάνια Σπάνια Σπάνια Σπάνια Σπάνια
Rare Rare Rare Rare Rare Rare Rare
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος6 αλλεργική αγγειίτιδα αντιδράσεις υπερευαισθησίας7
Immune system disorders6 allergic vasculitis hypersensitivity reactions7
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος έμετος διάρροια ναυτία κοιλιακή διάταση κοιλιακό άλγος κοιλιακές ενοχλήσεις
Gastrointestinal disorders vomiting diarrhoea nausea abdominal distension abdominal pain abdominal discomfort
Πολύ σπάνια Πολύ σπάνια Πολύ σπάνια Πολύ σπάνια Πολύ σπάνια Πολύ σπάνια
Very rare Very rare Very rare Very rare Very rare Very rare
ηπατίτιδα10 έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας (π. χ. με χολόσταση και ίκτερο)
hepatitis10 impairment of liver function (e. g. with cholestasis and jaundice)
Διαταραχές του δέρματος και του υποδορίου ιστού11 υπερευαισθησία του δέρματος στο φως
Skin and subcutaneous tissue disorders11 hypersensitivity of the skin to light
μείωση νατρίου ορού 6
serum sodium decrease 6
Είναι πιθανή η εκδήλωση διασταυρούμενης αλλεργίας με τις σουλφονυλουρίες, τις σουλφοναμίδες ή σχετικές ουσίες.
Cross-allergenicity with sulphonylureas, sulphonamides or related substances 7
7 Ηπιες αντιδράσεις υπερευαισθησίας μπορεί να καταλήξουν σε σοβαρές αντιδράσεις με δύσπνοια, πτώση της αρτηριακής πίεσης και μερικές φορές καταπληξία.
Mild hypersensitivity reactions may develop into serious reactions with dyspnoea, fall in blood pressure and sometimes shock.
11 Μπορεί να παρατηρηθούν αντιδράσεις υπερευαισθησίας του δέρματος με τη μορφή κνησμού, εξανθήματος και κνίδωσης.
11 11 Hypersensitivity reactions of the skin may occur as itching, rash and urticaria.
12 Μπορεί να παρατηρηθούν προσωρινές διαταραχές της όρασης ειδικά κατά την έναρξη της θεραπείας, λόγω των μεταβολών στα επίπεδα της γλυκόζης αίματος.
Transient visual disturbances may occur especially on initiation of treatment, due to changes in blood glucose levels.
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, η κατάλληλη υποστηρικτική αγωγή συνιστάται να ξεκινά όπως υποδεικνύεται από την κλινική κατάσταση του ασθενούς.
In the event of an overdose, it is recommended that appropriate supportive treatment should be initiated as dictated by the patient’ s clinical status.
Συνδυασμοί από του στόματος φαρμάκων για τη μείωση της γλυκόζης του αίματος, Κωδικός ATC:
Combinations of oral blood glucose lowering drugs, ATC code:
A10BD04.
A10BD04.
Το AVAGLIM συνδυάζει δύο αντιδιαβητικούς παράγοντες με συμπληρωματικούς μηχανισμούς δράσης για τη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2:
AVAGLIM combines two antidiabetic agents with complimentary mechanisms of action to improve glycaemic control in patients with type 2 diabetes: rosiglitazone maleate, a member of the thiazolidinedione class and glimepiride, a member of the sulphonylurea class.
Η μηλεϊνική ροσιγλιταζόνη, μέλος της κατηγορίας των θειαζολιδινεδιονών και η γλιμεπιρίδη, μέλος της κατηγορίας των σουλφονυλουριών.
Thiazolidinediones act primarily by reducing insulin resistance and sulphonylureas act primarily by stimulating release of insulin from functioning pancreatic β -cells.
Ροσιγλιταζόνη Η ροσιγλιταζόνη είναι ένας εκλεκτικός αγωνιστής των πυρηνικών υποδοχέων PPARγ (peroxisome proliferator activated receptor gamma) και ανήκει στην κατηγορία των θειαζολιδινεδιονικών αντιυπεργλυκαιμικών παραγόντων.
Rosiglitazone Rosiglitazone is a selective agonist at the PPARγ (peroxisome proliferator activated receptor gamma) nuclear receptor and is a member of the thiazolidinedione class of antihyperglycaemic agents.
Επιπλέον, η ροσιγλιταζόνη διατήρησε τη λειτουργικότητα των β- κυττάρων όπως αποδείχθηκε από την αύξηση της παγκρεατικής νησιδιακής μάζας και από την περιεκτικότητα σε ινσουλίνη, και απέτρεψε την ανάπτυξη εμφανούς υπεργλυκαιμίας σε πειραματικά μοντέλα διαβήτη τύπου 2.
In addition, rosiglitazone preserved ß-cell function as shown by increased pancreatic islet mass and insulin content and prevented the development of overt hyperglycaemia in animal models of type 2 diabetes.
Ο κύριος μεταβολίτης (ένα παρα- υδροξυ- θειικό) με υψηλή συγγένεια για τον διαλυτό ανθρώπινο PPARγ, επέδειξε μία σχετικά μεγάλη δραστικότητα κατά τη διάρκεια δοκιμασίας ανοχής στη γλυκόζη σε παχύσαρκα ποντίκια.
The major metabolite (a para-hydroxy-sulphate) with high affinity to the soluble human PPARγ, exhibited relatively high potency in a glucose tolerance assay in obese mice.
13 Σε κλινικές δοκιμές, το αποτέλεσμα της μείωσης της γλυκόζης του αίματος που παρατηρήθηκε με τη ροσιγλιταζόνη είναι σταδιακής έναρξης με τη μέγιστη σχεδόν μείωση στη γλυκόζη πλάσματος νηστείας (FPG) να γίνεται εμφανής μετά από σχεδόν 8 εβδομάδες θεραπείας.
In clinical trials, the glucose lowering effects observed with rosiglitazone are gradual in onset with near maximal reductions in fasting plasma glucose (FPG) evident following approximately 8 weeks of therapy.
Η ροσιγλιταζόνη έχει συσχετιστεί με αυξήσεις του σωματικού βάρους.
12 Rosiglitazone was associated with increases in weight.
Σύμφωνα με το μηχανισμό δράσης, η ροσιγλιταζόνη μείωσε την αντοχή στην ινσουλίνη και βελτίωσε τη λειτουργία των παγκρεατικών β- κυττάρων.
Consistent with the mechanism of action, rosiglitazone reduced insulin resistance and improved pancreatic ß-cell function.
Στους 18 μήνες, σε μία συνεχιζόμενη μακροχρόνια συγκριτική μελέτη, η ροσιγλιταζόνη σε διπλή από του στόματος θεραπεία με μετφορμίνη ή μία σουλφονυλουρία δεν ήταν κατώτερη από το συνδυασμό της σουλφονυλουρίας μαζί με μετφορμίνη αναφορικά με τη μείωση της HbA1c.
At 18 months, in an ongoing long term comparator study, rosiglitazone in dual oral therapy with metformin or a sulphonylurea was non-inferior to the combination of sulphonylurea plus metformin for lowering HbA1c.
Δεν υπάρχουν ολοκληρωμένες μελέτες που να εκτιμούν τα μακροχρόνια καρδιαγγειακά αποτελέσματα σε ασθενείς που λαμβάνουν ροσιγλιταζόνη.
There are no studies completed assessing long-term cardiovascular outcome in patients receiving rosiglitazone.
Γλιμεπιρίδη Η γλιμεπιρίδη είναι μία από του στόματος λαμβανόμενη δραστική υπογλυκαιμική ουσία που ανήκει στην ομάδα των σουλφονυλουριών.
Glimepiride Glimepiride is an orally active hypoglycaemic substance belonging to the sulphonylurea group.
Η γλιμεπιρίδη δρα κυρίως διεγείροντας την έκκριση ινσουλίνης από τα βήτα- κύτταρα του παγκρέατος.
Glimepiride acts mainly by stimulating the release of insulin from the beta cells of the pancreas.
Οι σουλφονυλουρίες ρυθμίζουν την έκκριση ινσουλίνης αποκλείοντας τους εξαρτώμενους από την ΑTP διαύλους καλίου στη μεμβράνη των β- κυττάρων.
Sulphonylureas regulate insulin secretion by closing the ATP-dependent potassium channels in the beta cell membrane.
14 Η γλιμεπιρίδη αυξάνει τη δραστικότητα της εξειδικευμένης για τη φωσφολιπάση C γλυκοσυλ - φωσφατιδυλοϊνοσιτόλης, η οποία μπορεί να συσχετίζεται με την επαγώμενη από φάρμακα λιπογένεση και γλυκογένεση σε μεμονωμένα λιποκύτταρα και μυϊκά κύτταρα.
Glimepiride increases the activity of glycosyl-phosphatidylinositol-specific phospholipase C, which may be associated with drug-induced lipogenesis and glycogenesis in isolated fat and muscle cells.
Η γλιμεπιρίδη αναστέλλει την ηπατική παραγωγή γλυκόζης αυξάνοντας την ενδοκυτταρική συγκέντρωση του φρουκτοζο- 2, 6 διφωσφορικού, το οποίο με τη σειρά του αναστέλλει τη γλυκονεογένεση.
Glimepiride inhibits the hepatic glucose production by increasing the intracellular concentration of fructose-2,6 bisphosphate, which in turn inhibits gluconeogenesis.
Η ελάχιστη δραστική από του στόματος δόση είναι περίπου 0, 6 mg.
The minimum effective oral dose is approximately 0.6 mg.
5. 2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
13 5.2 Pharmacokinetic properties
Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές μειώσεις στις AUC και C max της γλιμεπιρίδης μετά από επανειλημμένες δόσεις ροσιγλιταζόνης για οκτώ ημέρες σε υγιή ενήλικα άτομα.
No clinically significant reductions in glimepiride AUC and Cmax were observed after repeat doses of rosiglitazone for eight days in healthy adult subjects.
Σε μία μελέτη βιοϊσοδυναμίας υπό συνθήκες νηστείας, οι AUC και Cmax της ροσιγλιταζόνης και η AUC της γλιμεπιρίδης μετά από εφάπαξ δόση ενός δισκίου συνδυασμού των 4 mg/ 4 mg ήταν βιοϊσοδύναμες με την ταυτόχρονη χορήγηση 4 mg ροσιγλιταζόνης και 4 mg γλιμεπιρίδης.
In a bioequivalence study under fasted conditions, the AUC and Cmax of rosiglitazone and the AUC of glimepiride following a single dose of a 4 mg/ 4 mg combination tablet were bioequivalent to concomitant administration of rosiglitazone 4 mg and glimepiride 4 mg.
Στην κατάσταση σίτισης, ο ρυθμός και ο βαθμός απορρόφησης του συνδυασμού ροσιγλιταζόνης - γλιμεπιρίδης 4mg/ 4mg ήταν ισοδύναμος με την ταυτόχρονη χορήγηση 4mg ροσιγλιταζόνης και 4 mg γλιμεπιρίδης.
In the fed state, the rate and extent of absorption of the rosiglitazone-glimepiride 4 mg/ 4 mg combination were equivalent to concomitant administration of 4 mg rosiglitazone and 4 mg glimepiride.
Η χορήγηση του συνδυασμού των 4 mg/ 4 mg με το φαγητό οδήγησε σε αύξηση της έκθεσης στη γλιμεπιρίδη σε σύγκριση με αυτήν που παρατηρήθηκε κατά τη χορήγηση σε κατάσταση νηστείας.
Administration of the 4 mg/ 4 mg combination with food led to an increase in glimepiride exposure compared to that observed on administration in the fasted state.
Οι AUC0- t, AUC0- inf και Cmax της γλιμεπιρίδης αυξήθηκαν κατά μέσο όρο κατά 30%, 19% και 55% αντίστοιχα.
Glimepiride AUC0-t, AUC0-inf and Cmax were increased by 30%, 19% and 55% respectively, on average.
Οι AUC και Cmax της γλιμεπιρίδης αυξήθηκαν με δοσοεξαρτώμενο τρόπο μετά τη χορήγηση 4 mg/ 1 mg, 4 mg/ 2 mg, και 4 mg/ 4 mg του συνδυασμού ροσιγλιταζόνης- γλιμεπιρίδης.
The AUC and Cmax of glimepiride increased in a dose-proportional manner following administration of rosiglitazone-glimepiride 4 mg/ 1 mg, 4 mg/ 2 mg, and 4 mg/ 4 mg.
Τα ακόλουθα αντιπροσωπεύουν τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες των επιμέρους συστατικών του AVAGLIM.
The following statements reflect the pharmacokinetic properties of the individual components of AVAGLIM.
Ροσιγλιταζόνη Απορρόφηση Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ροσιγλιταζόνης μετά την από του στόματος χορήγηση δόσεων 4 και 8 mg ήταν περίπου 99%.
Rosiglitazone Absorption Absolute bioavailability of rosiglitazone following both a 4 and an 8 mg oral dose is approximately 99%.
Η χορήγηση της ροσιγλιταζόνης με τροφή δεν προκάλεσε καμία μεταβολή στη συνολική έκθεση (AUC), αν και παρατηρήθηκε μικρή μείωση στην Cmax (περίπου κατά 20- 28%) και καθυστέρηση στο tmax (περίπου κατά 1, 75 h) σε σχέση με τη χορήγηση σε κατάσταση νηστείας.
Administration of rosiglitazone with food resulted in no change in overall exposure (AUC), although a small decrease in Cmax (approximately 20-28%) and a delay in tmax (approximately 1.75 h) were observed compared to dosing in the fasted state.
15 Κατανομή Ο όγκος κατανομής της ροσιγλιταζόνης σε υγιείς εθελοντές είναι περίπου 14 l.
Distribution The volume of distribution of rosiglitazone is approximately 14 l in healthy volunteers.
Η σύνδεση της ροσιγλιταζόνης στις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι υψηλή (περίπου 99, 8%) και δεν επηρεάζεται από τη συγκέντρωση ή την ηλικία.
Plasma protein binding of rosiglitazone is high (approximately 99.8%) and is not influenced by concentration or age.
Η σύνδεση του κύριου μεταβολίτη (ένα παρα- υδροξυ- θειϊκό) στις πρωτεΐνες είναι πολύ υψηλή (> 99, 99%).
The protein binding of the major metabolite (a para-hydroxy-sulphate) is very high (> 99.99%).
Μεταβολισμός Ο μεταβολισμός της ροσιγλιταζόνης είναι εκτεταμένος και κανένα συστατικό του μητρικού φαρμάκου δεν απεκκρίνεται αναλλοίωτο.
Metabolism Metabolism of rosiglitazone is extensive with no parent compound being excreted unchanged.
Οι κύριες οδοί μεταβολισμού είναι η Ν- διμεθυλίωση και η υδροξυλίωση, ακολουθούμενες από σύζευξη με θειικό και γλυκουρονικό οξύ.
The major routes of metabolism are N-demethylation and hydroxylation, followed by conjugation with sulphate and glucuronic acid.
Η συνεισφορά του κύριου μεταβολίτη (ένα παρα- υδροξυ- θειϊκό) στη συνολική αντιυπεργλυκαιμική δραστικότητα της ροσιγλιταζόνης στον άνθρωπο δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως και δε μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα συνεισφοράς του μεταβολίτη στη δραστικότητα.
The contribution of the major metabolite (a para-hydroxy-sulphate) to the overall antihyperglycaemic activity of rosiglitazone has not been fully elucidated in man and it cannot be ruled out that the metabolite may contribute to the activity.
In vitro μελέτες καταδεικνύουν ότι η ροσιγλιταζόνη μεταβολίζεται κυρίως από το CYP2C8, ενώ το CYP2C9 συνεισφέρει ελάχιστα.
In vitro studies demonstrate that rosiglitazone is predominantly metabolised by CYP2C8, with a minor contribution by CYP2C9.
Εφόσον δεν υπάρχει σημαντική in vitro αναστολή των CYP1A2, 2A6, 2C19, 2D6, 2E1, 3A ή 4A με τη ροσιγλιταζόνη, η πιθανότητα σημαντικών αλληλεπιδράσεων λόγω του μεταβολισμού με ουσίες που μεταβολίζονται από αυτά τα ένζυμα του P450 είναι σημαντικά μειωμένη.
14 Since there is no significant in vitro inhibition of CYP1A2, 2A6, 2C19, 2D6, 2E1, 3A or 4A with rosiglitazone, there is a low probability of significant metabolism-based interactions with substances metabolised by these P450 enzymes.
Η ροσιγλιταζόνη επέδειξε μέτρια αναστολή του CYP2C8 (IC 50 18 µM) και μικρή αναστολή του CYP2C9 (IC50 50 µM) in vitro (βλέπε παράγραφο 4. 5).
Rosiglitazone showed moderate inhibition of CYP2C8 (IC50 18 µM) and low inhibition of CYP2C9 (IC50 50 µM) in vitro (see section 4.5).
Απέκκριση Η συνολική κάθαρση της ροσιγλιταζόνης του πλάσματος είναι περίπου 3l/ h και ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής απέκκρισης της ροσιγλιταζόνης είναι περίπου 3- 4 h.
Elimination Total plasma clearance of rosiglitazone is around 3 l/ h and the terminal elimination half-life of rosiglitazone is approximately 3-4 h.
Αναμένεται άθροιση των μεταβολιτών στο πλάσμα με την επαναλαμβανόμενη χορήγηση, ιδίως άθροιση του κύριου μεταβολίτη (ένα παρα- υδροξυ- θειικό) για τον οποίο αναμένεται αύξηση της συγκέντρωσης κατά 8 φορές.
Accumulation of the metabolites in plasma is expected upon repeated dosing, especially that of the major metabolite (a para-hydroxy-sulphate) for which an 8-fold accumulation is anticipated.
Γλιμεπιρίδη Απορρόφηση Μετά την από του στόματος χορήγηση, η γλιμεπιρίδη απορροφάται πλήρως (100%) από το γαστρεντερικό σωλήνα.
Glimepiride Absorption After oral administration, glimepiride is completely (100%) absorbed from the gastrointestinal tract.
Μελέτες εφάπαξ δόσης από του στόματος σε φυσιολογικά άτομα και πολλαπλών δόσεων από του στόματος σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 έδειξαν σημαντική απορρόφηση της γλιμεπιρίδης μία ώρα μετά τη χορήγηση και η Cmax ήταν σχεδόν 2, 5 h.
Studies with single oral doses in normal subjects and with multiple oral doses in patients with type 2 diabetes mellitus have shown significant absorption of glimepiride within 1 h after administration and Cmax at approximately 2.5 h.
Κατανομή Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση σε φυσιολογικά άτομα, ο όγκος κατανομής ήταν 8, 81 (113 ml/ kg) και η ολική κάθαρση ήταν 47, 8 ml/ min.
Distribution After intravenous dosing in normal subjects, the volume of distribution was 8.8 l (113 ml/ kg), and the total body clearance was 47.8 ml/ min.
Η σύνδεση στις πρωτεΐνες ήταν μεγαλύτερη από 99, 5%.
Protein binding was greater than 99.5%.
Μεταβολισμός Μετά από μία ενδοφλέβια ή από του στόματος δόση, η γλιμεπιρίδη μεταβολίζεται πλήρως με οξειδωτικό βιομετασχηματισμό.
Metabolism Glimepiride is completely metabolised by oxidative biotransformation after either an intravenous or oral dose.
Το Μ1 μεταβολίζεται περαιτέρω σε Μ2 από ένα ή
M1 is further metabolised to M2 by one or several cytosolic enzymes.
16 περισσότερα κυτοσολικά ένζυμα.
M1, but not M2, possesses about 1/ 3 of the pharmacological activity as compared to its parent in an animal model.
Απέκκριση Ο χρόνος ημιζωής απέκκρισης της γλιμεπιρίδης είναι περίπου 5 έως 8 ώρες.
Elimination The elimination half-life of glimepiride is approximately 5 to 8 h.
Μετά την από του στόματος χορήγηση της 14C- γλιμεπιρίδης, το 60% περίπου της ολικής ραδιενέργειας εντοπίστηκε στα ούρα σε επτά ημέρες και ο Μ1 (κατά κύριο λόγο) και Μ2 αποτελούσαν το 80 έως 90% αυτής που ανιχνεύθηκε στα ούρα.
When 14C-glimepiride was given orally, approximately 60% of the total radioactivity was recovered in the urine in seven days and M1 (predominant) and M2 accounted for 80 to 90% of that recovered in the urine.
Ειδικοί πληθυσμοί Φύλο:
Special populations Gender:
Στον πληθυσμό αναφοράς της φαρμακοκινητικής ανάλυσης, δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στη φαρμακοκινητική της ροσιγλιταζόνης ή της γλιμεπιρίδης μεταξύ των ανδρών και γυναικών.
In the pooled population pharmacokinetic analysis, there were no marked differences in the pharmacokinetics of rosiglitazone or glimepiride between males and females.
Στον πληθυσμό αναφοράς της φαρμακοκινητικής ανάλυσης, η ηλικία δε βρέθηκε να επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της ροσιγλιταζόνης ή της γλιμεπιρίδης σε σημαντικό βαθμό.
In the pooled population pharmacokinetic analysis, age was not found to influence the pharmacokinetics of rosiglitazone or glimepiride to any significant extent.
Μετά τη θεραπεία με τη ροσιγλιταζόνη σε κιρρωτικούς ασθενείς με μέτρια (Child- Pugh B) ηπατική δυσλειτουργία, η μη συζευγμένη C max και AUC ήταν 2 και 3 φορές υψηλότερες από ότι στα φυσιολογικά άτομα.
Following rosiglitazone treatment in cirrhotic patients with moderate (Child- Pugh B) hepatic impairment, unbound Cmax and AUC were 2- and 3-fold higher than in normal subjects.
Επομένως, το AVAGLIM δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 4. 3)
Therefore AVAGLIM should not be used in patients with hepatic impairment (see section 4.3)
Νεφρική ανεπάρκεια:
15 Renal insufficiency:
Δεν υπάρχουν κλινικά σημαντικές διαφορές στη φαρμακοκινητική της ροσιγλιταζόνης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία ή νεφροπάθεια τελικού σταδίου υπό χρόνια αιμοκάθαρση.
There are no clinically significant differences in the pharmacokinetics of rosiglitazone in patients with renal impairment or end stage renal disease on chronic dialysis.
Δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με τη χρήση της γλιμεπιρίδης σε ασθενείς υπό νεφρική διύλιση (βλέπε παράγραφο 4. 3).
There are no data from the use of glimepiride in patients on renal dialysis (see section 4.3).
Μία μελέτη τιτλοποίησης πολλαπλών δόσεων με γλιμεπιρίδη που πραγματοποιήθηκε σε 16 ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και νεφρική δυσλειτουργία με τη χρήση δόσεων που κυμαίνονταν από 1 έως 8 mg ημερησίως για τρεις μήνες, έδειξε ότι όλοι οι ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 22 ml/ min είχαν επαρκή έλεγχο των επιπέδων της γλυκόζης τους με ένα δοσολογικό σχήμα μόνο 1 mg ημερησίως (βλέπε παραγράφους 4. 2 και 4. 4).
A multiple-dose titration study with glimepiride conducted in 16 patients with type 2 diabetes mellitus with renal impairment using doses ranging from 1 to 8 mg daily for three months showed that all patients with a creatinine clearance less than 22 ml/ min had adequate control of their glucose levels with a dosage regimen of only 1 mg daily (see section 4.2 and 4.4).
Ροσιγλιταζόνη Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν σε μελέτες σε ζώα με πιθανή κλινική συσχέτιση ήταν οι ακόλουθες:
Rosiglitazone Undesirable effects observed in animal studies with possible relevance to clinical use were as follows:
Αύξηση στον όγκο πλάσματος που συνοδεύτηκε από ελάττωση στις παραμέτρους των ερυθροκυττάρων και αύξηση του βάρους της καρδιάς.
An increase in plasma volume accompanied by decrease in red cell parameters and increase in heart weight.
17 ορμονών με αποτέλεσμα την επίδραση στους κύκλους οίστρου/ εμμήνου ρύσεως και γονιμότητας (βλέπε παράγραφο 4. 4).
In addition, rosiglitazone inhibited ovarian oestradiol and progesterone synthesis and lowered plasma levels of these hormones resulting in effects on oestrus/ menstrual cycles and fertility (see section 4.4).
Γλιμεπιρίδη Προκλινικές επιδράσεις παρατηρήθηκαν μόνο μετά από εκθέσεις που θεωρούνται επαρκώς μεγαλύτερες της μέγιστης ανθρώπινης έκθεσης, υποδηλώνοντας μικρή συσχέτιση για κλινική χρήση ή προκλήθηκαν από φαρμακοδυναμική επίδραση (υπογλυκαιμία) της ουσίας.
Glimepiride Preclinical effects were observed only at exposures considered sufficiently in excess of the maximum human exposure indicating little relevance to clinical use or were caused by the pharmacodynamic effect (hypoglycaemia) of the substance.
Μελέτες της εμβρυϊκής ανάπτυξης και μελέτες προ - και μετα - γεννητικής ανάπτυξης έδειξαν δυσπλασία του οφθαλμού, σκελετικές ανωμαλίες, αποβολές και αυξημένο ποσοστό εμβρυϊκών θανάτων.
Studies on embryofoetal development and pre-and postnatal development revealed eye malformations, skeletal anomalies, abortions, and an increased foetal death rate.
Όταν χορηγήθηκαν υψηλές δόσεις σε μητέρες- αρουραίους προκάλεσαν υπογλυκαιμία στους θηλάζοντες νεογέννητους αρουραίους (βλέπε παράγραφο 4. 6).
High doses given to mother rats cause hypoglycaemia in suckling young rats (see section 4.6).
4/ 4 Πυρήνας δισκίου:
4/ 4 Tablet core:
Νατριούχο καρβοξυμεθυλιωμένο άμυλο (Τύπου A) Υπρομελλόζη (Ε464) Μικροκρυσταλλική κυτταρίνη (Ε460) Μονοϋδρική λακτόζη Στεατικό μαγνήσιο
Sodium starch glycolate Type A Hypromellose (E464) Microcrystalline cellulose (E460) Lactose monohydrate Magnesium stearate.
Λεπτό υμένιο επικάλυψης:
16 Film coat:
Υπρομελλόζη (Ε464) Διοξείδιο τιτανίου (Ε171) Πολυαιθυλενογλυκόλη 400 Οξείδιο του σιδήρου μαύρο (E172) Οξείδιο του σιδήρου ερυθρό (E172).
Hypromellose (E464) Titanium dioxide (E171) Macrogol 400 Iron oxide black (E172) Iron oxide red (E172).
18 6. 3 Διάρκεια ζωής
6.3 Shelf life
Αδιαφανείς κυψέλες (PVC/ PVDC/ αλουμίνιο).
Opaque blisters (PVC/ PVDC/ aluminium).
SmithKline Beecham plc, 980 Great West Road, Brentford, Middlesex, TW8 9GS, Ηνωμένο Βασίλειο.
SmithKline Beecham plc, 980 Great West Road, Brentford, Middlesex, TW8 9GS, United Kingdom.
Λεπτομερή πληροφοριακά στοιχεία για το προϊόν είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΕΑ)) http: // www. emea. europa. eu
Detailed information on this medicinal product is available on the website of the European Medicines Agency (EMEA) http: / /www. emea. europa. eu/
AVAGLIM 8 mg/ 4 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία.
AVAGLIM 8 mg/ 4 mg film-coated tablets.
- περιέχει λακτόζη (περίπου 235 mg)
- contains lactose (approximately 235 mg)