natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η ταυτόχρονη χορήγηση του EMEND με δραστικές ουσίες, οι οποίεςπροκαλούν ισχυρή επαγωγή της δραστηριότητας του συστήματος CYP3A4 (π. χ. ριφαμπικίνη, φαινυτοϊνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη) θα πρέπεινα αποφεύγεται, επειδή ο συνδυασμός οδηγεί σε μειώσεις των συγκεντρώσεων της απρεπιτάντης στο πλάσμα (βλέπε παράγραφο 4. 5).
Concomitant administration of EMEND with active substances that strongly induce CYP3A4 activity (e. g. rifampicin, phenytoin, carbamazepine, phenobarbital) should be avoided as the combination results in reductions of the plasma concentrations of aprepitant (see section 4.5).
Η ταυτόχρονη χορήγηση του EMEND με δραστικές ουσίες οι οποίες προκαλούν αναστολή της δραστηριότητας του συστήματος CYP3A4 (π. χ. ριτοναβίρη, κετοκοναζόλη, κλαριθρομυκίνη, τελιθρομυκίνη) θα πρέπει να γίνεται με προσοχή, επειδή ο συνδυασμός οδηγεί σε αυξημένες συγκεντρώσεις της απρεπιτάντης στο πλάσμα (βλέπε παράγραφο 4. 5).
Concomitant administration of EMEND with active substances that inhibit CYP3A4 activity (e. g. ritonavir, ketoconazole, clarithromycin, telithromycin) should be approached cautiously as the combination results in increased plasma concentrations of aprepitant (see section 4.5).
14 Η απρεπιτάντη (125 mg / 80 mg) είναι ένα υπόστρωμα, μέτριος αναστολέας, και επαγωγέας του συστήματος CYP3A4. Η απρεπιτάντη είναι επίσης επαγωγέας του συστήματος CYP2C9.
Aprepitant (125 mg/ 80 mg) is a substrate, a moderate inhibitor, and an inducer of CYP3A4.
Μετά το πέρας της θεραπείας, το EMEND προκαλεί μέτρια παροδική επαγωγή του συστήματος CYP2C9 και ήπια επαγωγή του CYP3A4, και της γλυκουρονιδίωσης
After the end of treatment, EMEND causes a transient moderate induction of CYP2C9 and a transient mild induction of CYP3A4 and glucuronidation.
Ως μέτριος αναστολέας του συστήματος CYP3A4, η απρεπιτάντη (125 mg / 80 mg) μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις στο πλάσμα συγχορηγούμενων δραστικών ουσιών, που μεταβολίζονται μέσω του CYP3A4.
Effect of CYP3A4 inhibition by aprepitant on the pharmacokinetics of other active substances As a moderate inhibitor of CYP3A4, aprepitant (125 mg/ 80 mg) can increase plasma concentrations of co-administered active substances that are metabolised through CYP3A4.
Η επίδραση της απρεπιτάντης στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα των υποστρωμάτων CYP3A4 χορηγούμενων ενδοφλεβίως αναμένεται να είναι μικρότερη.
The area under the curve (AUC) of orally administered CYP3A4 substrates may increase up to approximately 3-fold during the 3-day treatment with EMEND; the effect of aprepitant on the plasma concentrations of intravenously administered CYP3A4 substrates is expected to be smaller.
Συνιστάται προσοχή κατά την διάρκεια ταυτόχρονης χορήγησης του EMEND και υποστρωμάτων CYP3A4.
Caution is advised during concomitant administration of EMEND and CYP3A4 substrates.
Το EMEND δεν πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα με πιμοζίδη, τερφεναδίνη, αστεμιζόλη ή σισαπρίδη (βλέπε παράγραφο 4. 3)..
EMEND must not be used concurrently with pimozide, terfenadine, astemizole, or cisapride (see section 4.3).
Η αναστολή του CYP3A4 από την απρεπιτάντη μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένες συγκεντρώσεις αυτών των δραστικών ουσιών στο πλάσμα, που μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές ή απειλητικές για τη ζωή αντιδράσεις.
Inhibition of CYP3A4 by aprepitant could result in elevated plasma concentrations of theseactive substances, potentially causing serious or life-threatening reactions.
Επαγωγή Ως μέτριος επαγωγέας του συστήματος CYP2C9 και ήπιος επαγωγέας του συστήματος CYP3A4 και της γλυκουρονιδίωσης η απρεπιτάντη μπορεί να μειώσει τις συγκεντρώσεις στο πλάσμα των υποστρωμάτων που υπόκεινται σε κάθαρση μέσω αυτών των οδών Αυτή η επίδραση μπορεί να γίνει εμφανής, μόνο μετά το πέρας της θεραπείας με EMEND.
13 Induction As a moderate inducer of CYP2C9 and a mild inducer of CYP3A4 and glucuronidation, aprepitant can decrease plasma concentrations of substrates eliminated by these routes.
Για τα υποστρώματα CYP2C9 και CYP3A4, η επαγωγή είναι παροδική με μέγιστη επίδραση που επιτυγχάνεται σε 3- 5 ημέρες μετά το πέρας της θεραπείας 3- ημερών με EMEND.
For CYP2C9 and CYP3A4 substrates, the induction is transient with a maximum effect reached 3-5 days after end of the EMEND 3-day treatment.
Η επίδραση διατηρείται για μερικές ημέρες, κατόπιν μειώνεται αργά και είναι κλινικά ασήμαντο σε δύο εβδομάδες μετά το τέλος της θεραπείας με EMEND.
The effect is maintained for a few days, thereafter slowly declines and is clinically insignificant by two weeks after end of EMEND treatment.
Επαγωγή ήπιου βαθμού της γλυκουρονιδίωσης παρατηρήθηκε επίσης με 80 mg απρεπιτάντης από το στόμα χορηγούμενο για 7 ημέρες. Δεν υπάρχουν στοιχεία σχετικά με τις επιδράσεις στο CYP2C8 και CYP2C19.
Data are lacking regarding effects on CYP2C8 and CYP2C19.
Συνιστάται προσοχή εάν χορηγηθούν βαρφαρίνη, ασενοκουμαρόλη, τολβουταμίδη, φαινυτοϊνη ή άλλες δραστικές ουσίες, που είναι γνωστό ότι μεταβολίζονται μέσω του συστήματος CYP2C9, κατά την περίοδο αυτή.
Caution is advised when warfarin, acenocoumarol, tolbutamide, phenytoin or other active substances that are known to be metabolised by CYP2C9 are administered during this time period.
Η συνήθης δόση δεξαμεθαζόνης που χορηγείται από το στόμα θα πρέπει να μειωθεί περίπου κατά 50% όταν συγχορηγείται με EMEND δοσολογικό σχήμα 125 mg / 80 mg.
The usual oral dexamethasone dose should be reduced by approximately 50% when co-administered with EMEND 125 mg/ 80 mg regimen.
Η δόση δεξαμεθαζόνης είχε επιλεχθεί στις κλινικές μελέτες, ναυτίας και εμέτου που προκαλείται από την χημειοθεραπεία για να υπολογισθούν οι αλληλεπιδράσεις της δραστικής ουσίας (βλέπε λήμμα 4. 2).
The dose of dexamethasone in chemotherapy induced nausea and vomiting clinical trials was chosen to account for active substance interactions (see section 4.2).
Το EMEND όταν χορηγήθηκε ταυτόχρονα ως δοσολογικό σχήμα των 125 mg με δεξαμεθαζόνη που χορηγήθηκε από το στόμα ως 20 mg κατά την ημέρα 1, και το EMEND όταν χορηγήθηκε ως 80 mg/ ημέρα με δεξαμεθαζόνη που χορηγήθηκε από το στόμα ως 8 mg κατά τις ημέρες 2 ως 5, αυξήθηκε η συγκέντρωση στην καμπύλη AUC της δεξαμεθαζόνης, υπόστρωμα του CYP3A4, κατά 2. 2 φορές κατά τις ημέρες 1 και 5.
EMEND, when given as a regimen of 125 mg with dexamethasone co-administered orally as 20 mg on Day 1, and EMEND when given as 80 mg/ day with dexamethasone co- administered orally as 8 mg on Days 2 through 5, increased the AUC of dexamethasone, a CYP3A4 substrate, 2.2-fold on Days 1 and 5.
Η συνήθης δόση μεθυλπρεδνιζολόνης που χορηγείται ενδοφλεβίως θα πρέπει να μειωθεί περίπου κατά 25%, και η συνήθης δόση μεθυλπρεδνιζολόνης που χορηγείται από το στόμα θα πρέπει να μειωθεί περίπου κατά 50% όταν συγχορηγείται με EMEND δοσολογικό σχήμα 125 mg / 80 mg.
The usual intravenously administered methylprednisolone dose should be reduced approximately 25%, and the usual oral methylprednisolone dose should be reduced approximately 50% when co-administered with EMEND 125 mg/ 80 mg regimen.
Το EMEND όταν χορηγήθηκε ως δοσολογικό σχήμα των 125 mg κατά την ημέρα 1, και 80 mg/ ημέρα κατά τις ημέρες 2 και 3, αύξησε την συγκέντρωση στην καμπύλη AUC της μεθυλπρεδνιζολόνης, ένα υπόστρωμα του CYP3A4, κατά 1. 3- φορέςτην ημέρα 1 και κατά 2. 5- φορές την ημέρα 3, όταν χορηγήθηκε ταυτόχρονα με μεθυλπρεδνιζολόνη που χορηγήθηκε ενδοφλεβίως ως δοσολογικό σχήμα των 125 mg κατά την ημέρα 1 και χορηγούμενο από το στόμα ως 40 mg κατά τις ημέρες 2 και 3.
EMEND, when given as a regimen of 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3, increased the AUC of methylprednisolone, a CYP3A4 substrate, by 1.3-fold on Day 1 and by 2.5-fold on Day 3, when methylprednisolone was co-administered intravenously as 125 mg on Day 1 and orally as 40 mg on Days 2 and 3.
15 Κατά την διάρκεια συνεχούς θεραπείας με μεθυλπρεδνιζολόνη, η συγκέντρωση στην καμπύλη AUC της μεθυλπρεδνιζολόνης μπορεί να μειωθεί σε ένα μετέπειτα χρονικό διάστημα εντός 2 εβδομάδων μετά την έναρξη της δοσολογίας με EMEND, λόγω της επαγωγικής επίδρασης της απρεπιτάντης στο CYP3A4.
During continuous treatment with methylprednisolone, the AUC of methylprednisolone may decrease at later time points within 2 weeks following initiation of dosing with EMEND, due to the inducing effect of aprepitant on CYP3A4.
Αυτή η επίδραση μπορεί να αναμένεται να είναι πιό έκδηλη για την μεθυλπρεδνιζολόνη που χορηγείται απο το στόμα.
This effect may be expected to be more pronounced for orally administered methylprednisolone.
Χημειοθεραπευτικοί παράγοντες:
Chemotherapeutic agents:
Σε μελέτες, φαρμακοκινητικής το EMEND όταν χορηγήθηκε ως δοσολογικό σχήμα των 125 mg κατά την ημέρα 1 και 80 mg / ημερησίως κατά τις ημέρες 2 και 3, δεν επηρέασε την φαρμακοκινητική της ντοσεταξέλης που χορηγήθηκε ενδοφλέβια κατά την ημέρα 1ή της βινορελβίνης που χορηγήθηκε ενδοφλέβια κατά την ημέρα 1 ή κατά την ημέρα 8.
In pharmacokinetic studies, EMEND, when given as a regimen of 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3, did not influence the pharmacokinetics of docetaxel administered intravenously on Day 1 or vinorelbine administered intravenously on Day 1 or Day 8.
Επειδή η επίδραση του EMEND στη φαρμακοκινητική των από του στόματος χορηγούμενων υποστρωμάτων του CYP3A4 είναι μεγαλύτερη από την επίδραση του EMEND στη φαρμακοκινητική των ενδοφλεβίως χορηγούμενων υποστρωμάτων του CYP3A4, δεν μπορεί να αποκλεισθεί μία αλληλεπίδραση με από του στόματος χορηγούμενους χημειοθεραπευτικούς παράγοντες που μεταβολίζονται πρωταρχικά ή κατά ένα μέρος από το σύστημα CYP3A4:
Because the effect of EMEND on the pharmacokinetics of orally administered CYP3A4 substrates is greater than the effect of EMEND on the pharmacokinetics of intravenously administered CYP3A4 substrates, an interaction with orally administered chemotherapeutic agents metabolised primarily or in part by CYP3A4 (e. g. etoposide, vinorelbine) cannot be excluded.
(π. χ. ετοποσίδη, βινορελβίνη)., Συνιστάται προσοχή και πρόσθετη παρακολούθηση μπορεί να είναι απαραίτητη σε ασθενείς που λαμβάνουν τέτοια σκευάσματα από το στόμα. (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Caution is advised and additional monitoring may be appropriate in patients receiving such agents orally (see section 4.4).
Οι δυνητικές επιδράσεις των αυξημένων συγκεντρώσεων της μιδαζολάμης στο πλάσμα ή άλλων βενζοδιαζεπινών που μεταβολίζονται μέσω του συστήματος CYP3A4 (αλπραζολάμη, τριαζολάμη) θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν όταν συγχορηγούνται αυτά τα σκευάσματα με EMEND (125 mg / 80 mg).
The potential effects of increased plasma concentrations of midazolam or other benzodiazepines metabolised via CYP3A4 (alprazolam, triazolam) should be considered when co- administering these agents with EMEND (125 mg/ 80 mg).
Το EMEND αύξησε την συγκέντρωση AUC της μιδαζολάμης ευαίσθητου υποστρώματος του συστήματος CYP3A4, κατά 2. 3- φορές κατά την ημέρα 1 και κατά 3. 3- φορές κατά την ημέρα 5, όταν συγχορηγήθηκε μία εφάπαξ δόση 2 mg μιδαζολάμης από το στόμα κατά τις ημέρες 1 και 5 με ένα δοσολογικό σχήμα του EMEND 125 mg κατά την ημέρα 1 και 80 mg/ ημέρα κατά τις ημέρες 2 και 5.
EMEND increased the AUC of midazolam, a sensitive CYP3A4 substrate, 2.3-fold on Day 1 and 3.3- fold on Day 5, when a single oral dose of 2 mg midazolam was co-administered on Days 1 and 5 of a regimen of EMEND 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 to 5.
Σε μία άλλη μελέτη με μιδαζολάμη που χορηγήθηκε ενδοφλεβίως, το EMEND χορηγήθηκε ως 125 mg την ημέρα 1 και 80 mg / την ημέρα κατά τις ημέρες 2 και 3, και 2 mg της μιδαζολάμης χορηγήθηκε ενδοφλεβίως πριν από την χορήγηση του δοσολογικού σχήματος τριών ημερών του EMEND και κατά τις ημέρες 4, 8, και 15.
In another study with intravenous administration of midazolam, EMEND was given as 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3, and 2 mg midazolam was given intravenously prior to the administration of the 3-day regimen of EMEND and on Days 4, 8, and 15.
Το EMEND αύξησε την συγκέντρωση AUCτης μιδαζολάμης κατά 25% την ημέρα 4 και μείωσε την συγκέντρωση AUC της μιδαζολάμης κατά 19% την ημέρα 8 και κατά 4% την ημέρα 15.
EMEND increased the AUC of midazolam 25% on Day 4 and decreased the AUC of midazolam 19% on Day 8 and 4% on Day 15.
Σε μία τρίτη μελέτη με ενδοφλέβια και από του στόματος χορήγηση μιδαζολάμης, το EMEND χορηγήθηκε ως δόση των 125 mg κατά την ημέρα 1 και 80 mg / ημερησίως κατά τις ημέρες 2 και 3, μαζί με ονδασετρόνη 32 mg κατά την ημέρα 1, δεξαμεθαζόνη 12 mg κατά την ημέρα 1 και 8 mg κατά τις ημέρες 2- 4.
14 In a third study with intravenous and oral administration of midazolam, EMEND was given as 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3, together with ondansetron 32 mg Day 1, dexamethasone 12 mg Day 1 and 8 mg Days 2-4.
Αυτός ο συνδυασμός (π. χ.
This combination (i. e.
EMEND, ονδασετρόνη, και δεξαμεθαζόνη) μείωσε την καμπύλη AUC της από του στόματος μιδαζολάμης κατά 16% κατά την ημέρα 6, κατά 9% κατά την ημέρα 8, κατά 7% κατά την ημέρα 15 και κατά 17% κατά την ημέρα 22.
EMEND, ondansetron and dexamethasone) decreased the AUC of oral midazolam 16% on Day 6, 9% on Day 8, 7% on Day 15 and 17% on Day 22.
Η AUC της μιδαζολάμης στο πλάσμα αυξήθηκε κατά 1. 5- φορές.
The plasma AUC of midazolam was increased by 1.5-fold.
Αυτή η επίδραση δεν θεωρήθηκε κλινικά σημαντική
This effect was not considered clinically important.
Σε ασθενείς σε χρόνια θεραπεία με βαρφαρίνη, ο χρόνος προθρομβίνης (INR) θα πρέπει να παρακολουθείται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με EMEND και για 2 εβδομάδες μετά από κάθε σχήμα 3- ημερών με EMEND για ναυτία και έμετο που προκαλείται από χημειοθεραπεία (βλέπε παράγραφο 4. 4).
In patients on chronic warfarin therapy, the prothrombin time (INR) should be monitored closely during treatment with EMEND and for 2 weeks following each 3-day course of EMEND for chemotherapy induced nausea and vomiting (see section 4.4).
16 34% της S (-) βαρφαρίνης (CYP2C9 υπόστρωμα) της ελάχιστης συγκέντρωσης συγχρόνως με μείωση κατά 14% στο INR πέντε ημέρες μετά την ολοκλήρωση της δοσολογίας του EMEND.
When a single 125 mg dose of EMEND was administered on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3 to healthy subjects who were stabilised on chronic warfarin therapy, there was no effect of EMEND on the plasma AUC of R(+) or S(-) warfarin determined on Day 3; however, there was a 34% decrease in S(-) warfarin (a CYP2C9 substrate) trough concentration accompanied by a 14% decrease in INR 5 days after completion of dosing with EMEND.
Τολβουταμίδη:
Tolbutamide:
To EMEND όταν χορηγήθηκε ως δοσολογικό σχήμα των 125 mg κατά την ημέρα 1 και 80 mg/ ημέρα κατά τις ημέρες 2 ως 3, μείωσε την συγκέντρωση στην καμπύλη AUC της τολβουταμίδης (ένα υπόστρωμα του CYP2C9), κατά 23% κατά την ημέρα 4, 28% κατά την ημέρα 8, και 15% κατά την ημέρα 15, όταν χορηγήθηκε μία εφάπαξ δόση τολβουταμίδης 500 mg από το στόμα πριν από την χορήγηση του σχήματος τριών ημερών του EMEND και κατά τις ημέρες 4, 8, και 15.
EMEND, when given as 125 mg on Day 1 and 80 mg/ day on Days 2 and 3, decreased the AUC of tolbutamide (a CYP2C9 substrate) by 23% on Day 4, 28% on Day 8, and 15% on Day 15, when a single dose of tolbutamide 500 mg was administered orally prior to the administration of the 3-day regimen of EMEND and on Days 4, 8, and 15.
Η αποτελεσματικότητα των ορμονικών αντισυλληπτικών μπορεί να μειωθεί κατά την διάρκεια και για 28 ημέρες μετα την χορήγηση του EMEND.
The efficacy of hormonal contraceptives may be reduced during and for 28 days after administration of EMEND.
Εναλλακτικές ή συμπληρωματικές μεθόδοι αντισύλληψης θα πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά την διάρκεια της θεραπείας με EMEND και για 2 μήνες μετά την τελευταία δόση του EMEND.
Alternative or back-up methods of contraception should be used during treatment with EMEND and for 2 months following the last dose of EMEND.
Η απρεπιτάντη, όταν χορηγείται μία φορά την ημέρα για 14 ημέρες ως καψάκιο 100 mg με ένα από του στόματος χορηγούμενο αντισυλληπτικό που περιέχει 35 mcg αιθυνυλ- οιστραδιόλης και 1 mg νορεθινδρόνης, μείωσε την συγκέντρωση στην καμπύλη AUC της αιθυνυλ- οιστραδιόλης κατά 43%, και μείωσε την συγκέντρωση στην καμπύλη AUC της νορεθινδρόνης κατά 8%.
Aprepitant, when given once daily for 14 days as a 100 mg capsule with an oral contraceptive containing 35 μ g of ethinyl estradiol and 1 mg of norethindrone, decreased the AUC of ethinyl estradiol by 43%, and decreased the AUC of norethindrone by 8%.
Σε μία άλλη μελέτη, εφάπαξ δόσεις ενός αντισυλληπτικού που χορηγείται από το στόμα και περιέχει αιθυνυλ- οιστραδιόλη και νορεθινδρόνη χορηγήθηκε κατά τις ημέρες 1 ως 21 με EMEND, χορηγήθηκαν ως ένα σχήμα των 125 mg κατά την ημέρα 8 και 80 mg / ημερησίως κατά τις ημέρες 9 και 10 με ονδανσετρόνη 32 mg ενδοφλεβίως κατά την ημέρα 8 και δεξαμεθαζόνη χορηγούμενη από το στόμα ως 12 mg κατά την ημέρα 8 και 8 mg / ημερησίως κατά τις ημέρες 9, 10 και 11. Στη μελέτη αυτή, κατά τις ημέρες 9 ως 21 παρουσιάσθηκε μία μείωση όσο αυτή του 64% στην αιθυνυλ- οιστραδιόλη στις συγκεντρώσεις και μείωση όσο αυτή του 60% στη νορεθινδρόνη στις συγκεντρώσεις.
During days 9 through 21 in this study, there was as much as a 64% decrease in ethinyl estradiol trough concentrations and as much as a 60% decrease in norethindrone trough concentrations.
Σε κλινικές μελέτες αλλελεπίδρασης, η απρεπιτάντη δεν είχε κλινικά σημαντικές επιδράσεις στη φαρμακοκινητική της ονδανσετρόνης, γρανισετρόνης, ή υδροντολασετρόνη( ενεργός μεταβολίτης της ντολασετρόνης).
In clinical interaction studies, aprepitant did not have clinically important effects on the pharmacokinetics of ondansetron, granisetron, or hydrodolasetron (the active metabolite of dolasetron).
Το EMEND δεν φαίνεται να αλληλεπιδρά με το μεταφορέα της P- γλυκοπρωτεϊνης, όπως εδείχθη με την έλλειψη αλληλεπίδρασης του EMEND με διγοξίνη.
Aprepitant does not seem to interact with the P-glycoprotein transporter, as suggested by the lack of interaction of aprepitant with digoxin.
Επίδραση άλλων παραγόντων στη φαρμακοκινητική της απρεπιτάντης Η ταυτόχρονη χορήγηση του EMEND με δραστικές ουσίες που είναι αναστολείς της δραστηριότητας του CYP3A4 (π. χ. ριτοναβίρη, κετοκοναζόλη, κλαριθρομυκίνη, τελιθρομυκίνη) θα πρέπει να γίνεται προσεκτικά, επειδή ο συνδυασμός μπορεί να οδηγήσει σε μειώσεις των συγκεντρώσεων απρεπιτάντης στο πλάσμα.
Effect of other agents on the pharmacokinetics of aprepitant Concomitant administration of EMEND with active substances that inhibit CYP3A4 activity (e. g., ritonavir, ketoconazole, clarithromycin, telithromycin) should be approached cautiously, as the combination results in increased plasma concentrations of aprepitant.
Ταυτόχρονη χορήγηση του EMEND με δραστικές ουσίες που είναι ισχυροί επαγωγείς της δραστηριότητας του CYP3A4 (π. χ. ριφαμπικίνη, φαινυτοϊνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη) θα πρέπει να αποφεύγεται επειδή ο συνδυασμός οδηγεί σε μειώσεις των συγκεντρώσεων της απρεπιτάντης στο πλάσμα, που μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη αποτελεσματικότητα του EMEND.).
Concomitant administration of EMEND with active substances that strongly induce CYP3A4 activity (e. g. rifampicin, phenytoin, carbamazepine, phenobarbital) should be avoided as the combination results in reductions of the plasma concentrations of aprepitant that may result in decreased efficacy of EMEND.
Η ταυτόχρονη χορήγηση του EMEND με φυτικά παρασκευάσματα που περιέχουν St.
Concomitant administration of EMEND herbal preparations containing St.
Κετοκοναζόλη:
15 Ketoconazole:
Οταν χορηγήθηκε μία εφάπαξ δόση 125 mg απρεπιτάντηςκατά την ημέρα 5 του δοσολογικού σχήματος 10 ημερών των 400 mg/ την ημέρα κετοκαναζόλη, ισχυρού αναστολέα του CYP3A4, η συγκέντρωση AUC της απρεπιτάντης αυξήθηκε κατά 5- φορές και ο μέσος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής αυξήθηκε περίπουκατά 3- φορές.
When a single 125 mg dose of aprepitant was administered on Day 5 of a 10-day regimen of 400 mg/ day of ketoconazole, a strong CYP3A4 inhibitor, the AUC of aprepitant increased approximately 5-fold and the mean terminal half-life of aprepitant increased approximately 3-fold.
Οταν χορηγήθηκε μία εφάπαξ δόση 375 mg απρεπιτάντηςκατά την ημέρα 9 του δοσολογικού σχήματος 14 ημερών των 600 mg/ την ημέρα ριφαμπικίνη, ισχυρό επαγωγέα του CYP3A4, η συγκέντρωση AUC της απρεπιτάντης μειώθηκε κατά 91% και ο μέσος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής μειώθηκε κατά 68%.
When a single 375 mg dose of aprepitant was administered on Day 9 of a 14-day regimen of 600 mg/ day of rifampicin, a strong CYP3A4 inducer, the AUC of aprepitant decreased 91% and the mean terminal half-life decreased 68%.
17 4. 6 Kύηση και γαλουχία.
4.6 Pregnancy and lactation
Η πιθανότητα για αναπαραγωγική τοξικότητα της απρεπιτάντης δεν έχει χαρακτηρισθεί πλήρως, επειδή τα επίπεδα της έκθεσης πάνω από την θεραπευτική έκθεση στον άνθρωπο με την δόση των 125 mg/ 80 mg, δεν επετεύχθησαν στις μελέτες σε ζώα.
The potential for reproductive toxicity of aprepitant has not been fully characterized, since exposure levels above the therapeutic exposure in humans at the 125 mg/ 80 mg dose were not attained in animal studies.
Αυτές οι μελέτες δεν επέδειξαν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιπτώσεις στην κύηση, την εμβρυονική/ εμβρυϊκή ανάπτυξη, ανάπτυξη κατά τον τοκετό ή μετά τον τοκετό (βλέπε παράγραφο 5. 3).
These studies did not indicate direct or indirect harmful effects with respect to pregnancy, embryonal/ foetal development, parturition or postnatal development (see section 5.3).
Η απρεπιτάντη εκκρίνεται στο γάλα των θηλάζοντων αρουραίων.
Aprepitant is excreted in the milk of lactating rats.
Τα δεδομένα ασφάλειας της απρεπιτάντης είχαν αξιολογηθεί περίπου σε 4. 900 άτομα.
The safety profile of aprepitant was evaluated in approximately 4,900 individuals.
Ανεπιθύμητες ενέργειες, που θεωρήθηκαν από τους ερευνητές ότι σχετίζοντο με το φάρμακο είχαν αναφεθεί περίπου σε 17% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με το δοσολογικό σχήμα της απρεπιτάντης σε σύγκριση περίπου με το 13% των ασθενών που έλαβαν την καθιερωμένη θεραπεία σε ασθενείς που έλαβαν ισχυρή εμετογόνο χημειοθεραπεία..
Adverse reactions considered as drug-related by the investigator were reported in approximately 17% of patients treated with the aprepitant regimen compared with approximately 13% of patients treated with standard therapy in patients receiving highly emetogenic chemotherapy.
Η απρεπιτάντη διεκόπη λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στο 0. 6% των ασθενών που έλαβαν δοσολογικό σχήμα της απρεπιτάντης σε σύγκριση περίπου με το 0. 4% των ασθενών που έλαβαν την καθιερωμένη θεραπεία.
Aprepitant was discontinued due to adverse reactions in 0.6% of patients treated with the aprepitant regimen compared with 0.4% of patients treated with standard therapy.
Σε μία κλινική μελέτη με ασθενείς που έλαβαν μετρίως εμετογόνο χημειοθεραπεία, είχαν αναφερθεί κλινικές ανεπιθύμητες ενέργειες περίπου σε 21% των ασθενών που έλαβαν δοσολογικό σχήμα με απρεπιτάντη σε σύγκριση περίπου με 20% των ασθενών που έλαβαν την καθιερωμένη θεραπεία.
In a clinical study of patients receiving moderately emetogenic chemotherapy, clinical adverse reactions were reported in approximately 21% of patients treated with the aprepitant regimen compared with approximately 20% of patients treated with standard therapy.
Η απρεπιτάντη διεκόπη λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών στο 1. 1% των ασθενών που έλαβαν το δοσολογικό σχήμα απρεπιτάντης σε σύγκριση με 0. 5% των ασθενών που έλαβαν την καθιερωμένη θεραπεία.
Aprepitant was discontinued due to adverse reactions in 1.1% of patients treated with the aprepitant regimen compared with 0.5% of patients treated with standard therapy.
Οι πιό συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα σε ασθενείς που έλαβαν το δοσολογικό σχήμα της απρεπιτάντης από ότι σ’ αυτούς που λαμβάνουν την καθιερωμένη θεραπεία σε ασθενείς που έλαβαν ισχυρή εμετογόνο χημειοθεραπεία ήταν: λόξυγγας (4. 6% έναντι 2. 9%), εξασθένιση/ κόπωση (2. 9% έναντι 1. 6%), αύξηση της αμινοτρανσφεράσης αλανίνης (ALT) (2. 8% έναντι 1. 5%), δυσκοιλιότητα (2. 2% έναντι 2. 0%), κεφαλαλγία (2. 2% έναντι 1. 8%), και ανορεξία (2. 0% έναντι 0. 5%).
The most common adverse reactions reported at a greater incidence in patients treated with the aprepitant regimen than with standard therapy in patients receiving highly emetogenic chemotherapy were: hiccups (4.6% versus 2.9%), asthenia/ fatigue (2.9% versus 1.6%), alanine aminotransferase (ALT) increased (2.8% versus 1.5%), constipation (2.2% versus 2.0%), headache (2.2% versus 1.8%), and anorexia (2.0% versus 0.5%).