natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Διαραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
Metabolic and nutritional disorders
Αβιταμίνωση, αφυδάτωση, οίδημα, αυξημένη όρεξη, γαλακτική οξέωση, παχυσαρκία, ανορεξία, σακχαρώδης διαβήτης, υπεργλυκαιμία, υποχοληστερολαιμία
Avitaminosis, dehydration, oedema, increased appetite, lactic acidosis, obesity, anorexia, diabetes, mellitus, hyperglycaemia, hypocholesteremia
Ανώμαλα όνειρα, διέγερση, άγχος, σύγχυση, κατάθλιψη, δυσκινησία, συναισθηματική αστάθεια, γενετήσια ορμή μειωμένη, νευρικότητα, σκέψεις μη φυσιολογικές
Abnormal dreams, agitation, anxiety, confusion, depression, dyskenesia, emotional liability, decreased libido, nervousness, abnormal thinking
Κεφαλαλγία, παραισθησία
Headache, parathesia
Ζάλη, αμνησία, αταξία, εγκεφαλοπάθεια, παράλυση προσωπικού νέυρου, υπερτονία, νευροπάθεια, περιφερική νευρίτιδα, υπνηλία, τρόμος, αλλοίωση γεύσης, ημικρανία, εξωπυραμιδικό σύνδρομο
Dizziness, amnesia, ataxia, encephalopathy, facial paralysis, hypertonia, neuropathy, peripheral neuritis, somnolence, tremor, taste perversion, migraine, extrapyramidal syndrome
Όραση ανώμαλη, διαταραχές των οφθαλμών Εμβοές
Eye disorders Ear and labyrinth disorders Cardiac disorders Vascular disorders
Αγγειακές διαταραχές
Uncommon Uncommon Uncommon Uncommon
Υπέρταση, θρομβοφλεβίτιδα, αγγειίτιδα, κιρσοί, εν τω βάθει θρομβοφλεβίτιδα, αγγειακές διαταραχές
Abnormal vision, eye disorder Tinnitus Palpitation, lung oedema, myocardial infarct1 Hypertension, thrombophebitis, vasculitis, varicose vein, deep thrombophlebitis, vascular disorder
Δύσπνοια, ρινίτιδα, αυξημένος βήχας
Dyspnoea, rhinitis, cough increased
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
12 Gastrointestinal disorders
Nαυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος, κόπρανα μη φυσιολογικά, δυσπεψία, μετεωρισμός, γαστρεντερική διαταραχή
Nausea, vomiting, abdominal pain, abnormal stools, dyspepsia, flatulence, gastrointestinal disorder
Αυξημένο μέγεθος κοιλίας, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία, δυσφαγία, εντεροκολίτιδα, ερυγή, οισοφαγίτιδα, ακράτεια κοπράνων, γαστρίτιδα, γαστρεντερίτιδα, κολίτιδα αιμορραγική, εξελκώσεις του στόματος, παγκρεατίτιδα2, σιελαδενίτιδα, στοματίτιδα, ελκώδης στοματίτιδα, περιοδοντίτιδα
Abdomen enlarged, constipation, dry mouth, dysphagia, enterocolitis, eructation, oesophagitis, faecal incontinence, gastritis, gastroenteritis, haemorrhagic colitis, mouth ulcerations, pancreatitis2, sialadenitis, stomatitis, ulcerative stomatitis, periodontitis
14 Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
Hepatobiliary disorders
Χολοκυστίτιδα, ηπατίτιδα, ηπατομεγαλία, εναπόθεση λίπους στο ήπαρ, ηπατική ευαισθησία
Cholecystitis, hepatitis, hepatomegaly, liver fatty deposit, liver tenderness
Εξάνθημα, λιποδυστροφία, ακμή
Rash, lipodystrophy, acne
Αλωπεκία, ξηροστομία, έκζεμα, δερματίτιδα αποφολιδωτική, εξάνθημα κηλιδοβλατιδώδες, διαταραχές των ονύχων, κνησμός, σμηγματόρροια, δυσχρωματισμός του δέρματος, έλκος δέρματος, οίδημα προσώπου, εφίδρωση, ραγάδες δέρματος
Alopecia, dry skin, eczema, exfoliative dermatitis, maculopapular rash, nail disorder, pruritis, seborrhoea, skin discoloration, skin ulcer, face oedema, sweating, skin striae
Αρθραλγία, πάθηση των αρθρώσεων, μυαλγία, οσφυαλγία, αρθροπάθεια
Arthralgia, arthrosis, myalgia, back pain, joint disorder
Λίθος νεφρού, μη φυσιολογικά ούρα, λευκωματινουρία, υπερασβεστιουρία, υπερουριχαιμία
Kidney calculus, urine abnormality, albuminuria, hypercalcinuria, hyperuricemia
Μη φυσιολογική εκσπερμάτιση, διόγκωση μαστού, γυναικομαστία, ακράτεια, μηνορραγία
Abnormal ejaculation, breast enlargement, gynecomastia, impotence, menorrhagia
Εξασθένιση, άλγος
Asthenia, pain
Θωρακικό άλγος, υποστέρνιο θωρακικό άλγος, ρίγη, πυρετός, γριππώδες σύνδρομο, αίσθημα κακουχίας, περιφερικό οίδημα, αλλεπίδραση φαρμάκων
Chest pain, chest pain substernal, chills, fever, flu syndrome, malaise, peripheral oedema, drug interactions
Πολύ συχνές (Βαθμού 3 ή 4)
Very common (Grade 3 or 4)
Τριγλυκερίδια αυξημένα, ολική χοληστερόλη αυξημένη, GGT αυξημένη
Increased triglycerides, increased total cholesterol, increased GGT
Συχνές (Βαθμού 3 ή 4)
Common (Grade 3 or 4)
Γλυκόζη αυξημένη, αμυλάση αυξημένη, SGOT/ AST αυξημένη, SGPT/ ALT αυξημένη, δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικές
Increased glucose, increased amylase, increased SGOT/ AST, increased SGPT/ ALT, liver function tests abnormal
Όχι συχνές
This event had a fatal outcome
Ανοχή στη γλυκόζη μειωμένη, αύξηση σωματικού βάρους, απώλεια βάρους, χολερυθρίνη αυξημένη, επίπεδα ορμόνης διαφοροποιημένα, εργαστηριακή εξέταση μη φυσιολογική
Decreased glucose tolerance, weigh gain, weight loss, increased bilirubin, hormone level altered, lab test abnormal
Αυτό το περιστατικό είχε θανατηφόρα έκβαση 2 Βλέπε παράγραφο 4. 4: παγκρεατίτιδα και λιπίδια
See Section 4.4 pancreatitis and lipids
15 Παιδιατρικοί ασθενείς
13 Paediatric patients
Η εικόνα ασφάλειας στα παιδιά ηλικίας 2 ετών και άνω είναι παρόμοια με αυτή των ενηλίκων.
In children 2 years of age and older, the nature of the safety profile is similar to that seen in adults.
Ανεπιθύμητες ενέργειες σε κλινικές μελέτες σε παιδιατρικούς ασθενείς
Undesirable effects in clinical studies in paediatric patients Infections and infestations
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
Common
Συχνές
Viral infection
Ιογενής λοίμωξη
Nervous system disorders
Αλλοίωση γεύσης
Taste perversion
Δυσκοιλιότητα, έμετος, παγκρεατίτιδα *
Constipation, vomiting, pancreatitis Hepatomegaly Rash, Dry skin
Συχνές
Fever
Αυξημένος χρόνος ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης, αιμοσφαιρίνη μειωμένη, αιμοπετάλια μειωμένα, αυξημένο νάτριο, αυξημένο κάλιο, αυξημένο ασβέστιο, χολερυθρίνη αυξημένη, SGPT/ ALT αυξημένη, SGOT/ AST αυξημένη, αυξημένη ολική χοληστερόλη, αμυλάση αυξημένη, ουρικό οξύ αυξημένο, μειωμένο νάτριο, μειωμένο κάλιο, μειωμένο ασβέστιο, μειωμένα ουδετερόφιλα
Increased activated partial thromboplastin time, decreased haemoglobin, decreased platelets, increased sodium, increased potassium, increased calcium, increased bilirubin, increased SGPT/ ALT, increased SGOT/ AST, increased total cholesterol, increased amylase, increased uric acid, decreased sodium, decreased potassium, decreased calcium, decreased neutrophils
* βλέπε παράγραφο 4. 4: παγκρεατίτιδα και λιπίδια
*see section 4.4: pancreatitis and lipids
Εμπειρία μετά την κυκλοφορία
Post marketing experience
Αναφέρθηκε ηπατίτιδα και σπάνια ίκτερος σε ασθενείς που έπαιρναν Kaletra, σε παρουσία ή απουσία αναγνωρίσιμων παραγόντων κινδύνου για ηπατίτιδα.
Hepatitis, and rarely jaundice, have been reported in patients on Kaletra therapy in the presence or absence of identifiable risk factors for hepatitis.
Έχουν αναφερθεί σύνδρομο Stevens- Johnson και πολύμορφο ερύθημα.
Stevens-Johnson syndrome and erythema multiforme have been reported.
Τα ανεπιθύμητα κλινικά σημεία που παρατηρήθηκαν σε σκύλους περιλαμβάνουν σιελόρροια, έμεση και διάρροια/ αφύσικες κενώσεις.
The adverse clinical signs observed in dogs included salivation, emesis and diarrhoea/ abnormal stool.
Η αντιμετώπιση της υπερβολικής λήψης Kaletra θα πρέπει να συνίσταται σε γενικά υποστηρικτικά μέτρα που
Treatment of overdose with Kaletra is to consist of general supportive measures including monitoring of vital signs and observation of the clinical status of the patient.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αναστολέας πρωτεάσης, κωδικός ATC:
Pharmaco-therapeutic group: protease inhibitor, ATC code:
J05AΕ06
J05AE06
Μηχανισμός δράσης: η αντιιϊκή δράση του Kaletra παρέχεται από το lopinavir.
Lopinavir provides the antiviral activity of Kaletra.
Το lopinavir είναι αναστολέας των πρωτεασών HIV − 1 και ΗΙV − 2.
Lopinavir is an inhibitor of the HIV-1 and HIV-2 proteases.
Η αναστολή της πρωτεάσης του HIV δεν επιτρέπει τη διχοτόμηση της πολυπρωτεΐνης gag- pol οδηγώντας έτσι στην παραγωγή στελεχών HIV ανώριμης μορφολογίας που δεν είναι ικανά να προάγουν νέους κύκλους μόλυνσης.
Inhibition of HIV protease prevents cleavage of the gag-pol polyprotein resulting in the production of immature, non-infectious virus.
Επιδράσεις στο ηλεκτροκαρδιογράφημα: αξιολογήθηκε το διάστημα QTcF σε μία τυχαιοποιημένη, με εικονικό φάρμακο και δραστική ουσία (moxifloxacin 400 mg άπαξ ημερησίως) ελεγχόμενη με διπλά διασταυρούμενο σχεδιασμό κλινική μελέτη σε 39 υγιείς ενήλικες εθελοντές με 10 μετρήσεις κάθε 12 ώρες στην Ημέρα 3.
QTcF interval was evaluated in a randomised, placebo and active (moxifloxacin 400 mg once daily) controlled crossover study in 39 healthy adults, with 10 measurements over 12 hours on Day 3.
Οι υψηλότερες μέσες διαφορές (95% ανώτερο όριο εμπιστοσύνης) στο QTcF συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο ήταν 3, 6 (6, 3) και 13, 1( 15, 8) για 400/ 100 mg δύο φορές ημερησίως και υπερθεραπεία 800/ 200 mg δύο φορές ημερησίως LPV/ r, αντίστοιχα.
The maximum mean (95% upper confidence bound) differences in QTcF from placebo were 3.6 (6.3) and 13.1(15.8) for 400/ 100 mg twice daily and supratherapeutic 800/ 200 mg twice daily LPV/ r, respectively.
Η επιφερόμενη παράταση του διαστήματος QRS από 6ms σε 9, 5 ms με υψηλή δόση lopinavir/ ritonavir (800/ 200 mg δύο φορές ημερησίως αντίστοιχα) συμβάλει στην παράταση QT.
The induced QRS interval prolongation from 6 ms to 9.5 ms with high dose lopinavir/ ritonavir (800/ 200 mg twice daily) contributes to QT prolongation.
Τα δύο σχήματα είχαν ως αποτέλεσμα εκθέσεις 1, 5 και 3 φορές υψηλότερες την Ημέρα 3 εκείνων που παρατηρήθηκαν με τις συνιστώμενες μία φορά ημερησίως ή δύο φορές ημερησίως δόσεων LPV/ r σε σταθερή κατάσταση.
The two regimens resulted in exposures on Day 3 which were approximately 1.5 and 3-fold higher than those observed with recommended once daily or twice daily LPV/ r doses at steady state.
Ουδείς ασθενής εμφάνισε αύξηση στο QTcF ≥ 60 msec από την αρχή της θεραπείας ή διάστημα QTcF που να υπερβαίνει το ενδεχόμενα σχετιζόμενο κλινικά όριο των 500 msec.
No subject experienced an increase in QTcF of ≥ 60 msec from baseline or a QTcF interval exceeding the potentially clinically relevant threshold of 500 msec.
Επίσης παρατηρήθηκε ήπια παράταση του διαστήματος PR σε άτομα που ελάμβαναν lopinavir/ ritonavir στην ίδια μελέτη την Ημέρα 3.
Modest prolongation of the PR interval was also noted in subjects receiving lopinavir/ ritonavir in the same study on Day 3.
Οι μέσες αλλαγές στο διάστημα PR από την αναφορά κυμαίνονταν από 11, 6 έως 24, 4 ms κατά το 12ωρο διάστημα μετά τη δόση.
The mean changes from baseline in PR interval ranged from 11.6 ms to 24.4 ms in the 12 hour interval post dose.
Το μέγιστο διάστημα PR ήταν 286 msec και δεν παρατηρήθηκε καρδιακός αποκλεισμός 2ου ή 3ου βαθμού (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Maximum PR interval was 286 msec and no second or third degree heart block was observed (see section 4.4).
Αντιιϊκή δράση in vitro: η αντιιϊκή δράση του lopinavir in vitro έναντι εργαστηριακών και κλινικών στελεχών του HIV αξιολογήθηκε σε λεμφοβλαστικές κυτταρικές γραμμές με οξεία λοίμωξη και σε λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος, αντίστοιχα.
Antiviral activity in vitro: the in vitro antiviral activity of lopinavir against laboratory and clinical HIV strains was evaluated in acutely infected lymphoblastic cell lines and peripheral blood lymphocytes, respectively.
Επί απουσίας ανθρώπινου ορού, η μέση ΙC50 του lopinavir έναντι πέντε διαφορετικών εργαστηριακών στελεχών του HIV − 1 ήταν 19 nM.
In the absence of human serum, the mean IC50 of lopinavir against five different HIV-1 laboratory strains was 19 nM.
Επί απουσίας και παρουσίας 50% ανθρώπινου ορού, η μέση ΙC50 του lopinavir έναντι του HIV- 1IIIB σε κύτταρα MT4 ήταν 17 nM και 102 nM, αντίστοιχα.
In the absence and presence of 50% human serum, the mean IC50 of lopinavir against HIV-1IIIB in MT4 cells was 17 nM and 102 nM, respectively.
Επί απουσίας ανθρώπινου ορού, η μέση ΙC50 του lopinavir ήταν 6, 5 nM έναντι αρκετών κλινικά απομονωθέντων στελεχών του HIV − 1.
In the absence of human serum, the mean IC50 of lopinavir was 6.5 nM against several HIV-1 clinical isolates.
Επιλογή της αντοχής in vitrο
In vitro selection of resistance:
Στελέχη HIV- 1 με μειωμένη ευαισθησία στο lopinavir επιλέχθηκαν in vitrο.
HIV-1 isolates with reduced susceptibility to lopinavir have been selected in vitro.
Ο HIV- 1 υποβλήθηκε σε καλλιέργεια in vitro με lopinavir μόνο και με lopinavir και ritonavir, σε αναλογίες συγκέντρωσης που αντιπροσωπεύουν το εύρος αναλογιών συγκέντρωσης πλάσματος που παρατηρούνται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Kaletra.
HIV-1 has been passaged in vitro with lopinavir alone and with lopinavir plus ritonavir at concentration ratios representing the range of plasma concentration ratios observed during Kaletra therapy.
Εν περιλήψει, ο
Genotypic and phenotypic analysis of viruses selected in these passages suggest that the presence of ritonavir, at these concentration ratios, does not measurably influence the selection of lopinavir-resistant viruses.
17 in vitro χαρακτηρισμός της φαινοτυπικής διασταυρούμενης αντοχής μεταξύ του lopinavir και άλλων αναστολέων πρωτεάσης υποδεικνύει ότι μειωμένη ευαισθησία στο lopinavir συσχετίζεται στενά με μειωμένη ευαισθησία στο ritonavir και το indinavir, αλλά δεν συσχετίζεται στενά με μειωμένη ευαισθησία στο amprenavir, saquinavir, και nelfinavir.
Overall, the in vitro characterisation of phenotypic cross-resistance between lopinavir and other protease inhibitors suggest that decreased susceptibility to lopinavir correlated closely with decreased susceptibility to ritonavir and indinavir, but did not correlate closely with decreased susceptibility to amprenavir, saquinavir, and nelfinavir.
Ανάλυση της αντοχής σε μη προθεραπευμένους με ARV ασθενείς:
Analysis of resistance in ARV-naïve patients:
Σε μία μελέτη Φάσης ΙΙ (Μ97- 720) και μέχρι την 204η εβδομάδα θεραπείας, η γονοτυπική ανάλυση των απομονωθέντων στελεχών, η οποία διεξήχθη επιτυχώς σε 11 από τους 16 ασθενείς με επιβεβαιωμένο HIV RNA άνω των 400 αντιγράφων/ ml, δεν έδειξε πρωτογενείς ή μεταλλάξεις στο ενεργό σημείο της πρωτεάσης (αμινοξέα στις θέσεις 8, 30, 32, 46, 47, 48, 50, 82, 84 και 90) ή φαινοτυπική αντοχή στους αναστολείς πρωτεάσης.
In a Phase II study (M97-720) through 204 weeks of treatment, genotypic analysis of viral isolates was successfully conducted in 11 of 16 patients with confirmed HIV RNA above 400 copies/ ml revealed no primary or active site mutations in protease (amino acids at positions 8, 30, 32, 46, 47, 48, 50, 82, 84 and 90) or protease inhibitor phenotypic resistance.
Σε μία μελέτη Φάσης ΙΙ (M98- 863) από 653 ασθενείς που τυχαιοποίηθηκαν να λάβουν stavudine και lamivudine με lopinavir/ ritonavir ή με nelfinavir, 113 ασθενείς που έλαβαν nelfinavir και 74 ασθενείς που έλαβαν lopinavir/ ritonavir εμφάνισαν HIV RNA άνω των 400 αντιγράφων/ ml από την Εβδομάδα θεραπείας 24 έως την Εβδομάδα 96.
In a Phase III study (M98-863) of 653 patients randomised to receive stavudine plus lamivudine with either lopinavir/ ritonavir or nelfinavir, 113 nelfinavir-treated subjects and 74 lopinavir/ ritonavir- treated subjects had an HIV RNA above 400 copies/ ml while on treatment from Week 24 through Week 96.
Από αυτά, στελέχη από 96 ασθενείς που έλαβαν nelfinavir και 51 ασθενείς που έλαβαν lopinavir/ ritonavir ήταν δυνατόν να ενισχυθούν για έλεγχο αντοχής.
Of these, isolates from 96 nelfinavir-treated subject and 51 lopinavir/ ritonavir-treated
Αντοχή στο nelfinavir, οριζόμενη ως η παρουσία της D30N ή L90M μετάλλαξης στη πρωτεάση, παρατηρήθηκε σε 41/ 96 (43%) ασθενείς.
Resistance to nelfinavir, defined as the presence of the D30N or L90M mutation in protease, was observed in 41/ 96 (43%) subjects.
Αντοχή στο lopinavir, οριζόμενη ως η παρουσία πρωτογενών ή μεταλλάξεων στο ενεργό σημείο της πρωτεάσης (βλέπε ανωτέρω) παρατηρήθηκε σε 0/ 51 (0%) ασθενείς.
Resistance to lopinavir, defined as the presence of any primary or active site mutations in protease (see above), was observed in 0/ 51 (0%) subjects.
Έλλειψη αντοχής στο lopinavir επιβεβαιώθηκε από φαινοτυπική ανάλυση.
Lack of resistance to lopinavir was confirmed by phenotypic analysis.
Ανάλυση της αντοχής σε προθεραπευμένους με PI ασθενείς:
Analysis of resistance in PI-experienced patients:
Η επιλογή της αντοχής στο lopinavir σε ασθενείς που έχουν αποτύχει σε προηγούμενη θεραπεία με αναστολείς πρωτεάσης χαρακτηρίστηκε μέσω ανάλυσης των εντοπισμένων στελεχών από 19 προθεραπευμένους με αναστολείς πρωτεάσης ασθενείς σε 2 Φάσης ΙΙ και μία Φάσης ΙΙΙ μελέτη, οι οποίοι είτε εμφάνισαν μερική ιολογική καταστολή ή αναστροφή της ιολογικής ανταπόκρισης μετά από την αρχική απάντηση στο Kaletra και εμφάνισαν in vitro αύξηση της αντοχής μεταξύ της έναρξης θεραπείας και της αναστροφής της ιολογικής ανταπόκρισης (που ορίζεται ως η εμφάνιση νέων μεταλλάξεων ή τροποποίηση της φαινοτυπικής ευασθησίας στο lopinavir κατά 2 φορές).
The selection of resistance to lopinavir in patients having failed prior protease inhibitor therapy was characterised by analysing the longitudinal isolates from 19 protease inhibitor-experienced subjects in 2 Phase II and one Phase III studies who either experienced incomplete virologic suppression or viral rebound subsequent to initial response to Kaletra and who demonstrated incremental in vitro resistance between baseline and rebound (defined as emergence of new mutations or 2-fold change in phenotypic susceptibility to lopinavir).
Η αύξηση της αντοχής ήταν συνηθέστερη σε ασθενείς των οποίων στελέχη κατά την έναρξη της θεραπείας είχαν αρκετές μεταλλάξεις που συνδέονταν με αναστολείς πρωτεάσης αλλά μικρότερη από 40 φορές μειωμένη ευαισθησία στο lopinavir κατά την έναρξη της θεραπείας.
Incremental resistance was most common in subjects whose baseline isolates had several protease inhibitor-associated mutations, but < 40-fold reduced susceptibility to lopinavir at baseline.
Επίσης παρατηρήθηκαν μεταλλάξεις L33F, I50V και V32I σε συνδυασμό με I47V/ A.
Mutations L33F, I50V and V32I combined with I47V/ A were also observed.
Τα 19 στελέχη έδειξαν μία αύξηση της IC50 κατά 4, 3 φορές συγκριτικά με τα στελέχη κατά την έναρξη της θεραπείας (από 6, 2 έως 43 φορές συγκριτικά με τον ιό άγριου τύπου).
The 19 isolates demonstrated a 4.3-fold increase in IC50 compared to baseline isolates (from 6.2- to 43-fold, compared to wild-type virus).
Γονοτυπικοί συσχετισμοί μειωμένης φαινοτυπικής ευαισθησίας στο lopinavir σε ιούς που επιλέχθηκαν από άλλους αναστολείς πρωτεάσης.
Genotypic correlates of reduced phenotypic susceptibility to lopinavir in viruses selected by other protease inhibitors.
Η αντιιϊκή δράση του lopinavir in vitro αξιολογήθηκε έναντι 112 κλινικά απομονωθέντων στελεχών από ασθενείς που απέτυχαν κατά τη θεραπεία με έναν ή περισσότερους αναστολείς πρωτεάσης.
The in vitro antiviral activity of lopinavir against 112 clinical isolates taken from patients failing therapy with one or more protease inhibitors was assessed.
Στο πλαίσιο αυτό, οι ακόλουθες μεταλλάξεις της πρωτεάσης HIV συσχετίστηκαν με μειωμένη ευαισθησία in vitro στο lopinavir:
Within this panel, the following mutations in HIV protease were associated with reduced in vitro susceptibility to lopinavir:
L10F/ I/ R/ V, K20M/ R, L24I, M46I/ L, F53L, I54LT/ V, L63P, A71I/ L/ T/ V, V82A/ F/ T, I84V και L90M.
L10F/ I/ R/ V, K20M/ R, L24I, M46I/ L, F53L, I54L/ T/ V, L63P, A71I/ L/ T/ V, V82A/ F/ T, I84V and L90M.
Η διάμεση EC50 του lopinavir έναντι στελεχών με 0 − 3, 4 − 5, 6 − 7 και 8 − 10 μεταλλάξεις στις ανωτέρω θέσεις αμινοξέων ήταν κατά 0, 8, 2, 7, 13, 5 και 44, 0 φορές υψηλότερη από την EC50 έναντι του HIV άγριου τύπου, αντίστοιχα.
The median EC50 of lopinavir against isolates with 0 − 3, 4 − 5, 6 − 7 and 8 − 10 mutations at the above amino acid positions was 0.8, 2.7 13.5 and 44.0-fold higher than the EC50 against wild type HIV, respectively.
Οι 16 ιοί που επέδειξαν μεταβολή της ευαισθησίας > 20 φορές περιείχαν όλοι μεταλλάξεις στις θέσεις 10, 54, 63 μαζί με 82 και/ ή 84.
The 16 viruses that displayed > 20-fold change in susceptibility all contained mutations at positions 10, 54, 63 plus 82 and/ or 84.
18 Επιπλέον των μεταλλάξεων που περιγράφονται ανωτέρω, παρατηρήθηκαν οι μεταλλάξεις I47A και L76V σε ιούς που επιβίωσαν (rebound) με μειωμένη ευαισθησία στο lopinavir σε ασθενείς που ελάμβαναν θεραπεία με Kaletra.
In addition to the mutations described above, mutations V32I and I47A have been observed in rebound isolates with reduced lopinavir susceptibility from protease inhibitor experienced patients receiving Kaletra therapy.
Αντιιϊκή δράση του Kaletra σε ασθενείς που απέτυχαν σε θεραπεία με αναστολείς πρωτεάσης: η κλινική σημασία της μειωμένης in vitro ευαισθησίας στο lopinavir εξετάστηκε βάσει της ιολογικής ανταπόκρισης στη θεραπεία με Kaletra, αναφορικά με τον προ θεραπείας γονότυπο και φαινότυπο του ιού, σε 56 ασθενείς με προηγούμενη αποτυχία στη θεραπεία με πολλαπλούς αναστολείς πρωτεάσης.
Antiviral activity of Kaletra in patients failing protease inhibitor therapy: the clinical relevance of reduced in vitro susceptibility to lopinavir has been examined by assessing the virologic response to Kaletra therapy, with respect to baseline viral genotype and phenotype, in 56 patients previous failing therapy with multiple protease inhibitors.
Η EC50 του lopinavir έναντι των 56 στελεχών του ιού που απομονώθηκαν προ θεραπείας ήταν κατά 0, 6 έως 96 φορές υψηλότερη από την EC50 έναντι του HIV άγριου τύπου.
The EC50 of lopinavir against the 56 baseline viral isolates ranged from 0.6 to 96-fold higher than the EC50 against wild type HIV.
Μετά από 48 εβδομάδες θεραπείας με Kaletra, με efavirenz και νουκλεοσιδικούς αναστολείς της αντίστροφης μεταγραφάσης, παρατηρήθηκαν ≤ 400 αντίγραφα/ ml του HIV- RNA σε 93% (25/ 27), 73% (11/ 15) και 25% (2/ 8) των ασθενών με μειωμένη ευαισθησία στο lopinavir < 10 φορές, 10 έως 40 φορές και > 40 φορές προ θεραπείας, αντίστοιχα.
After 48 weeks of treatment with Kaletra, efavirenz and nucleoside reverse transcriptase inhibitors, plasma HIV RNA ≤ 400 copies/ ml was observed in 93% (25/ 27), 73% (11/ 15), and 25% (2/ 8) of patients with< 10-fold, 10 to 40-fold, and > 40-fold reduced susceptibility to lopinavir at baseline, respectively.
Επίσης, ιολογική ανταπόκριση παρατηρήθηκε σε 91% (21/ 23), 71% (15/ 21) και 33% (2/ 6) των ασθενών με 0 − 5, 6 − 7 και 8 − 10 μεταλλάξεις από τις ανωτέρω μεταλλάξεις στην πρωτεάση HIV που συσχετίστηκαν με μειωμένη ευαισθησία in vitro στο lopinavir.
In addition, virologic response was observed in 91% (21/ 23), 71% (15/ 21) and 33% (2/ 6) patients with 0 − 5, 6 − 7, and 8 − 10 mutations of the above mutations in HIV protease associated with reduced in vitro susceptibility to lopinavir.
Εφόσον οι ασθενείς αυτοί δεν είχαν προηγουμένως λάβει Kaletra καθώς και efavirenz, μέρος της ανταπόκρισης μπορεί να αποδοθεί στην αντιιϊκή δραστηριότητα του efavirenz ιδιαίτερα στους ασθενείς με υψηλή αντοχή του ιού στο lopinavir.
Since these patients had not previously been exposed to either Kaletra or efavirenz, part of the response may be attributed to the antiviral activity of efavirenz, particularly in patients harbouring highly lopinavir resistant virus.
Δραστηριότητα άλλων αναστολέων πρωτεάσης σε στελέχη που ανέπτυξαν αυξημένη αντοχή στο lopinavir μετά από θεραπεία Kaletra σε προθεραπευμένους με αναστολείς πρωτεάσης ασθενείς:
Activity of other protease inhibitors against isolates that developed incremental resistance to lopinavir after Kaletra therapy in protease inhibitor experienced patients:
Η παρουσία διασταυρούμενης αντοχής με άλλους αναστολείς πρωτεάσης αναλύθηκε σε 18 στελέχη που επιβίωσαν τα οποία έδειξαν ανάπτυξη αντοχής στο lopinavir κατά τη διάρκεια 3 μελετών του Kaletra Φάσης II και μίας Φάσης III σε ασθενείς προθεραπευμένους με αναστολείς πρωτεάσης.
The presence of cross resistance to other protease inhibitors was analysed in 18 rebound isolates that had demonstrated evolution of resistance to lopinavir during 3 Phase II and one Phase III studies of Kaletra in protease inhibitor-experienced patients.
Η μέση τιμή IC50 του lopinavir για τα 18 στελέχη στην έναρξη της θεραπείας και στην επιβίωση (rebound) ήταν 6, 9 και 63 φορές αντίστοιχα συγκριτικά με τον ιό άγριου τύπου.
The median fold IC50 of lopinavir for these 18 isolates at baseline and rebound was 6.9- and 63-fold, respectively, compared to wild type virus.
Παρατηρήθηκαν μικρές αυξήσεις της δραστηριότητας του amprenavir με μία μέση αύξηση του IC50 από 3, 7 έως 8 φορές στην έναρξη της θεραπείας και στην επιβίωση (rebound) αντίστοιχα.
Modest decreases in amprenavir activity were noted with a median increase of IC50 from 3.7- to 8-fold in the baseline and rebound isolates, respectively.