natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιπλέον, το 65% των ασθενών έλαβαν συμπληρωματική χημειοθεραπεία συμπεριλαμβανομένου του 19% πριν ταξάνες και 49% πριν ανθρακυκλίνες.
Furthermore, 65% of patients had received adjuvant chemotherapy including 19% prior taxanes and 49% prior anthracyclines.
Οι ασθενείς με μετάσταση στο κεντρικό νευρικό σύστημα εξαιρέθηκαν, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έλαβαν προηγούμενη θεραπεία ή είχαν χειρουργημένες βλάβες του εγκεφάλου.
Patients with central nervous system metastasis, including previously treated or resected brain lesions, were excluded.
Στη μελέτη Ε2100, οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία έως την εξέλιξη της νόσου.
In Study E2100, patients were treated until disease progression.
20 σκέλη της μελέτης.
The patient characteristics were similar across the study arms.
Τα κύριo τελικό σημείο της δοκιμής ήταν η επιβίωση χωρίς εξέλιξη (PFS), η οποία βασίστηκε στην αξιολόγηση της μελέτης από τους ερευνητές ως προς την εξέλιξη της νόσου.
The primary endpoint of this trial was progression free survival (PFS), based on study investigators’ assessment of disease progression.
Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης παρουσιάζονται στον πίνακα 8.
The results of this study are presented in Table 8.
Πίνακας 8 Μελέτη E2100 Στοιχεία Αποτελεσματικότητας
Study E2100 Efficacy Results:
Eπιβίωση Xωρίς Eξέλιξη της Νόσου
Progression-free survival
Αξιολόγηση ερευνητή *
Investigator Assessment*
Αξιολόγηση IRF
IRF Assessment
Σχετικός κίνδυνος
HR
(95% CI) Τιμή p
(95% CI) p-value
(0, 343 0, 516) < 0, 0001
(0.343; 0.516) < 0.0001
(0, 385 0, 607) < 0, 0001
(0.385; 0.607) < 0.0001
% ασθενών με αντικειμενική ανταπόκριση
% pts with objective response
Διάμεση Συνολική Επιβίωση (μήνες)
Median OS (months) HR
(0, 722 1, 046) 0, 1374
(0.722; 1.046) 0.1374
Το κλινικό όφελος του Avastin όπως μετρήθηκε από την Eπιβίωση Xωρίς Eξέλιξη παρατηρήθηκε σε όλες τις προκαθορισμένες υποομάδες ασθενών (συμπεριλαμβανομένου του διαστήματος χωρίς τη νόσο, του αριθμού μεταστατικών κέντρων, πριν τη λήψη συμπληρωματικής χημειοθεραπείας και της κατάστασης υποδοχέα οιστρογόνου( ER).
The clinical benefit of Avastin as measured by PFS was seen in all pre-specified subgroups tested (including disease-free interval, number of metastatic sites, prior receipt of adjuvant chemotherapy and estrogen receptor (ER) status).
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Avastin ως πρώτης γραμμής θεραπεία των ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) εκ πλακώδους επιθηλίου, μελετήθηκε με προσθήκη χημειοθεραπείας με πλατίνα στις μελέτες Ε4599 και ΒΟ17704.
The safety and efficacy of Avastin, in addition to platinum-based chemotherapy, in the first-line treatment of patients with non-squamous non-small cell lung cancer (NSCLC), was investigated in studies E4599 and BO17704.
Έχει αποδειχθεί όφελος ως προς τη συνολική επιβίωση στη μελέτη Ε4599 με μια δόση της bevacuzimab των 15 mg/ kg μια φορά κάθε 3 εβδομάδες.
An overall survival benefit has been demonstrated in study E4599 with a 15 mg/ kg/ q3wk dose of bevacizumab.
Η μελέτη ΒΟ17704 έδειξε ότι οι δύο δόσεις της bevacizumab των 7, 5 mg/ kg μια φορά κάθε 3 εβδομάδες και 15 mg/ kg μια φορά κάθε 3 εβδομάδες έδειξαν αύξηση στην επιβίωση χωρίς εξέλιξη και στο ποσοστό ανταπόκρισης.
Study BO17704 has demonstrated that both 7.5 mg/ kg/ q3wk and 15 mg/ kg/ q3wk bevacizumab doses increase progression free survival and response rate.
Εξαιτίας της μικρής διάρκειας παρακολούθησης στη μελέτη ΒΟ17704, δεν μπορούν να διεξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με το όφελος ως προς τη συνολική επιβίωση.
Due to the short duration of follow-up in study BO17704 no conclusions can be drawn regarding a benefit in overall survival.
Η Ε4599 ήταν ανοικτή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο, πολυκεντρική κλινική δοκιμή, η οποία αξιολόγησε το Avastin ως πρώτης γραμμής θεραπεία σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο (Σταδίου ΙΙΙ με κακοήθης πλευριτική συλλογή) μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) εκτός από επικρατούσα εκ πλακώδους επιθηλίου ιστολογία.
E4599 was an open-label, randomised, active-controlled, multicentre clinical trial evaluating Avastin as first-line treatment of patients with locally advanced (stage IIIb with malignant pleural effusion), metastatic or recurrent NSCLC other than predominantly squamous cell histology.
21 Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε χημειοθεραπεία με πλατίνα (πακλιταξέλη 200 mg/ m2 και carboplatin AUC=6, 0 και οι δύο με ενδοφλέβια χορήγηση) (ΠΚ) την ημέρα 1 κάθε κύκλου 3 εβδομάδων μέχρι 6 κύκλους με (ΠΚ) σε συνδυασμό με Avastin σε μια δόση των 15 mg/ m2 ενδοφλέβιας έγχυσης την ημέρα 1 κάθε κύκλου 3 εβδομάδων.
Patients were randomized to platinum-based chemotherapy (paclitaxel 200 mg/ m2 and carboplatin AUC = 6.0, both by IV infusion) (PC) on day 1 of every 3-week cycle for up to 6 cycles or PC in combination with Avastin at a dose of 15 mg/ kg IV infusion day 1 of every 3-week cycle.
Μετά την ολοκλήρωση των 6 κύκλων χημειοθεραπείας με carboplatin- πακλιταξέλη ή με την πρόωρη διακοπή της χημειοθεραπείας, οι ασθενείς στο σκέλος Avastin + carboplatin – πακλιταξέλη συνέχισαν να λαμβάνουν το Avastin ως μονοθεραπεία κάθε 3 εβδομάδες έως την εξέλιξη της νόσου.
After completion of six cycles of carboplatin-paclitaxel chemotherapy or upon premature discontinuation of chemotherapy, patients on the Avastin + carboplatin– paclitaxel arm continued to receive Avastin as a single agent every 3 weeks until disease progression.
Κατά τη διάρκεια της μελέτης, από τους ασθενείς που έλαβαν τη θεραπεία της δοκιμής, το 32, 2% (136/ 422) των ασθενών έλαβαν 7- 12 δόσεις Avastin και 21, 1% (89/ 422) των ασθενών έλαβαν 13 ή περισσότερες δόσεις Avastin.
During the study, of the patients who received trial treatment, 32.2% (136/ 422) of patients received 7-12 administrations of Avastin and 21.1% (89/ 422) of patients received 13 or more administrations of Avastin.
Το κύριο τελικό σημείο ήταν η διάρκεια επιβίωσης.
Results are presented in Table 9.
Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στον Πίνακα 9.
Table 9
Πίνακας 9 Στοιχεία αποτελεσματικότητας για τη μελέτη E4599
Efficacy results for study E4599
Πακλιταξέλη
Carboplatin/ Paclitaxel
Πακλιταξέλη + Avastin
Carboplatin/ Paclitaxel + Avastin
15 mg/ kg μια φορά κάθε 3 εβδομάδες
15
Συνολική Επιβίωση
Median (months)
Διάμεσος χρόνος (μήνες) Σχετικός κίνδυνος
10.3
95% CI (0, 69, 0, 93) Επιβίωση Χωρίς Εξέλιξη
95% CI (0.69, 0.93) Progression-Free Survival
Διάμεσος χρόνος (μήνες) Σχετικός κίνδυνος
Median (months) Hazard ratio
95% CI (0, 56, 0, 76) Συνολική ανταπόκριση
95% CI (0.56, 0.76) Overall Response Rate
29, 0( p < 0, 0001)
29.0 (p < 0.0001)
Σε μια διερευνητική ανάλυση, το οφέλος του Avastin στη συνολική επιβίωση αποφάνθηκε μικρότερο στην υποομάδα των ασθενών οι οποίοι δεν είχαν αδενοκαρκίνομα ιστολογίας.
In an exploratory analysis, the extent of Avastin benefit on overall survival was less pronounced in the subgroup of patients who did not have adenocarcinoma histology.
Η μελέτη ΒΟ17704 ήταν μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη φάσης ΙΙΙ του Avastin σε συνδυσμό με τη cisplatin και τη γεμσιταβίνη έναντι εικονικού φαρμάκου, σισπλατίνης και γεμσιταβίνης σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο (Σταδίου ΙΙΙ με μεταστάσεις λεμφαδένων υπερκλειδίων βόθρων ή με κακοήθης πλευριτική συλλογή ή περικαρδιακή συλλογή) μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) εκτός από επικρατούσα ιστολογία εκ πλακωδών κυττάρων, οι οποίοι δεν είχαν λάβει προηγούμενη χημειοθεραπεία.
Study BO17704 was a randomised, double-blind phase III study of Avastin in addition to cisplatin and gemcitabine versus placebo, cisplatin and gemcitabine in patients with locally advanced (stage IIIb with supraclavicular lymph node metastases or with malignant pleural or pericardial effusion), metastatic or recurrent non-squamous NSCLC, who had not received prior chemotherapy.
Το κύριο τελικό σημείο ήταν η επιβίωση χωρίς εξέλιξη (PFS).
The primary endpoint was progression free survival (PFS).
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε χημειοθεραπεία με πλατίνη, cisplatin 80 mg/ m2 ενδοφλέβια έγχυση την ημέρα 1 και γεμσιταβίνη 1250 mg/ m2 με ενδοφλέβια έγχυση τις ημέρες 1 και 8 κάθε κύκλου 3 εβδομάδων μέχρι 6 κύκλους (ΣΓ) ή ΣΓ σε συνδυασμό με Avastin σε μια δόση 7, 5 ή 15 mg/ kg ενδοφλέβιας έγχυσης την ημέρα 1 κάθε κύκλου 3 εβδομάδων.
Patients were randomised to platinum-based chemotherapy, cisplatin 80 mg/ m2 i. v. infusion on day 1 and gemcitabine 1250 mg/ m2 i. v. infusion on days 1 and 8 of every 3-week cycle for up to 6 cycles (CG) with placebo or CG with Avastin at a dose of 7.5 or 15 mg/ kg IV infusion day 1 of every 3-week cycle.
Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι το 94% (277/ 296) των κατάλληλων ασθενών για ένταξη συνέχισαν να λαμβάνουν μονοθεραπεία bevacizumab στον κύκλο 7.
Study results show that 94% (277 / 296) of eligible patients went on to receive single agent bevacizumab at cycle 7.
22 Πίνακας 10 Στοιχεία αποτελεσματικότητας για τη μελέτη ΒΟ17704
The efficacy results are presented in Table 10.
Cisplatin /
20 Table 10
Γεμσιταβίνη+Avastin
Efficacy results for study BO17704
Γεμσιταβίνη +
Cisplatin/ Gemcitabine
Γεμσιταβίνη+
Cisplatin/ Gemcitabine
εικονικό φάρμακο
Cisplatin/ Gemcitabine + placebo
εβδομάδες
+ Avastin 7.5 mg/ kg q 3 weeks
φορά κάθε 3 εβδομάδες
+ Avastin 15 mg/ kg q 3 weeks
Αριθμός Ασθενών
Number of
6, 7 0, 0026)
6.7 0.0026)
6, 5 0, 0301)
6.5 0.0301)
[0, 62, 0, 91]
[0.62; 0.91]
[0, 68, 0, 98]
[0.68; 0.98]
Καλύτερο
Best Overall Response Rate a
ασθενείς με μετρήσιμη νόσο κατά την έναρξη
a patients with measurable disease at baseline
Το Avastin σε Συνδυασμό με ιντερφερόνη άλφα- 2α για τη θεραπεία πρώτης γραμμής ασθενών με προχωρημένο και/ ή μεταστατικό καρκίνο νεφρών (ΒΟ17705):
Avastin in Combination with Interferon alfa-2a for the First-Line Treatment of Advance and/ or Metastatic Renal Cell Cancer (BO17705)
Μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη φάσης ΙΙΙ, η οποία διεξήχθη για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του Avastin σε συνδυασμό με ιντερφερόνη άλφα- 2α (IFN) (Roferon®) έναντι μόνο IFN άλφα- 2α ως πρώτης γραμμής θεραπεία στον προχωρημένο και/ ή μεταστατικό καρκίνο νεφρών.
This was a phase III randomised double-blind trial conducted to evaluate the efficacy and safety of Avastin in combination with interferon (IFN) alfa-2a (Roferon®) versus IFN alfa-2a alone as first-line treatment in mRCC.
Οι 649 τυχαιοποιημένοι ασθενείς (641 έλαβαν αγωγή) είχαν φυσική κατάσταση κατά Karnofsky (KPS) ≥70%, χωρίς μεταστάσεις του ΚΝΣ και επαρκή λειτουργία των οργάνων.
The 649 randomized patients (641 treated) had Karnofsky Performance Status (KPS) of ≥ 70%, no CNS metastases and adequate organ function.
Χορηγήθηκε Avastin 10 mg/ kg κάθε δύο εβδομάδες μέχρι την εξέλιξη της νόσου.
Avastin 10 mg/ kg was given every 2 weeks until disease progression.
Χορηγήθηκε IFN άλφα- 2α μέχρι 52 εβδομάδες ή μέχρι την εξέλιξη της νόσου στη συνιστώμενη αρχική δόση των 9 MIU τρεις φορές την εβδομάδα, επιτρέποντας μείωση της δόσης σε 3 MIU τρεις φορές την εβδομάδα σε δύο στάδια.
IFN alfa-2a was given up to 52 weeks or until disease progression at a recommend starting dose of 9 MIU three times a week, allowing a dose reduction to 3 MIU three times a week in 2 steps.
Μετά την ολοκλήρωση προκαθορισμένου αριθμού 505 περιστατικών εξέλιξης της νόσου, 111 ασθενείς παρέμειναν στη θεραπεία, 287 τη διέκοψαν (το ποσοστό διακοπής της υπό δοκιμή θεραπείας εξαιτίας ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν 12% με IFN άλφα- 2α έναντι 28% με άλφα- 2α IFN +Avastin) και 251 πέθαναν.
28% with IFN alfa-2a +Avastin), and 251 died.
97 ασθενείς στο σκέλος IFN άλφα- 2α και 131 ασθενείς στο σκέλος του Avastin μείωσαν τη δόση της IFN άλφα- 2α από 9 MIU σε είτε 6 είτε 3 MIU τρεις φορές την εβδομάδα όπως προκαθορίστηκε στο πρωτόκολλο.
Ninety seven (97) patients in the IFN alfa-2a arm and 131 patients in the Avastin arm reduced the dose of IFN alfa-2a from 9 MIU to either 6 or 3 MIU three times a week as pre-specified in the protocol.
Η μείωση δόσης της IFN άλφα- 2α δεν έδειξε να επηρεάζει την αποτελεσματικότητα του συνδυασμού με Avastin και IFN άλφα- 2α βασισμένη σε περιστατικά με ποσοστά επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου και χωρίς συμβάματα στο χρόνο, όπως δείχθηκε στην ανάλυση της υποομάδας.
Dose-reduction of IFN alfa-2a did not appear to affect the efficacy of the combination of Avastin and IFN alfa-2a based on PFS event free rates over time, as shown by a sub-group analysis.
Οι 131 ασθενείς στο σκέλος Avastin + IFN άλφα- 2α στους οποίους μειώθηκε και διατηρήθηκε η δόση IFN άλφα- 2α σε 6 MIU ή 3 MIU κατά τη διάρκεια της μελέτης, παρουσίασαν σε 6, 12 και 18 μήνες ποσοστά επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου και χωρίς συμβάματα σε ποσοστά 73, 52% και 21% αντιστοίχως, συγκριτικά με τα 61, 43% και 17% του συνολικού πληθυσμού των ασθενών που λάμβαναν Avastin + IFN άλφα- 2α.
The 131 patients in the Avastin + IFN alfa-2a arm who reduced and maintained the IFN alfa-2a dose at 6 or 3 MIU during the study, exhibited at 6, 12 and 18 months PFS event free rates of 73, 52 and 21% respectively, as compared to 61, 43 and 17% in the total population of patients receiving Avastin + IFN alfa-2a.
Η προσθήκη του Avastin σε IFN άλφα- 2α αύξησε σημαντικά την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης του όγκου (Πίνακας 11).
The addition of Avastin to IFN alfa-2a significantly increased PFS and objective tumour response rate (Table 11).
Τα δεδομένα της συνολικής επιβίωσης (ΟS) δεν ήταν επαρκή κατά τη διάρκεια της ενδιάμεσης ανάλυσης.
The overall survival (OS) data were not mature at the time of the interim analysis.
23 Πίνακας 11 Στοιχεία Αποτελεσματικότητας για τη Μελέτη BO17705
21 Table 11
BO17705
Efficacy Results for Study BO17705
Εικονικό
BO17705
φάρμακο+ IFNa
Placebo+ IFNa
Eπιβίωση Xωρίς Eξέλιξη της Νόσου
Progression-Free Survival
0, 52, 0, 75
0.52, 0.75
(τιμή p < 0, 0001) Ποσοστό Αντικειμενικής Ανταπόκρισης (%) σε ασθενείς με Μετρήσιμη Νόσο
(p-value < 0.0001) Objective Response Rate (%) in Patients with Measurable Disease n
(τιμή p < 0, 0001)
(p-value < 0.0001)
Interferon άλφα- 2α 9 MIU 3 φορές/ εβδομάδα b Bevacizumab 10 mg/ kg μια φορά κάθε 2 εβδομάδες
Interferon alfa-2a 9 MIU 3x/ week b Bevacizumab 10 mg/ kg q 2 wk
Τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή κλινική μελέτη φάσης ΙΙ η οποία διερεύνησε τη χρήση του Avastin 10 mg/ kg σε δοσολογικό σχήμα δύο εβδομάδων με την ίδια δόση Avastin σε συνδυασμό με 150 mg erlotinib ημερησίως, σε ασθενείς με διαυγοκυτταρικό μεταστατικό καρκίνο νεφρών.
This was a randomised, double-blind, phase II clinical study investigating Avastin 10 mg/ kg in a 2 weekly schedule with the same dose of Avastin in combination with 150 mg daily erlotinib, in patients with metastatic clear cell RCC.
Το σύνολο 104 ασθενών τυχαιοποιήθηκαν για θεραπεία σε αυτή τη μελέτη, οι 53 με Avastin 10 mg/ kg κάθε 2 εβδομάδες και εικονικό φάρμακο και 51 με Avastin 10 mg/ kg κάθε 2 εβδομάδες και erlotinib 150 mg ημερησίως.
A total of 104 patients were randomised to treatment in this study, 53 to Avastin 10 mg/ kg every 2 weeks plus placebo and 51 to Avastin 10 mg/ kg every 2 weeks plus erlotinib 150 mg daily.
Η ανάλυση του κύριου καταληκτικού σημείου δεν έδειξε διαφορά μεταξύ του σκέλους Avastin + εικονικού φαρμάκου και του σκέλους Avastin + erlotinib (διάμεση συνολική επιβίωση 8, 5 έναντι 9, 9 μήνες).
The analysis of the primary endpoint showed no difference between the Avastin + Placebo arm and the Avastin + Erlotinib arm (median PFS 8.5 versus 9.9 months).
Η προσθήκη της erlotinib στο bevacizumab δεν είχε ως έκβαση τη βελτίωση στη Συνολική Επιβίωση (HR = 1, 764, p=0, 1789), τη διάρκεια της αντικειμενικής ανταπόκρισης (6, 7 έναντι 9, 1 μήνες) ή το χρόνο έως την έξελιξη των συμπτωμάτων (HR = 1, 172, p = 0, 5076).
The addition of erlotinib to bevacizumab did not result in an improvement in OS (HR = 1.764; p=0.1789), duration of objective response (6.7 vs 9.1 months) or time to symptom progression (HR = 1.172; p = 0.5076).
Η δοκιμή φάσης ΙΙ ήταν τυχαιοποιημένη, η οποία διεξήχθη για να συγκριθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της bevacizumab έναντι του εικονικού φαρμάκου.
This was a randomised phase II trial conducted to compare the efficacy and safety of bevacizumab versus placebo.
Ένα σύνολο 116 ασθενών τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν bevacizumab 3 mg/ kg κάθε 2 εβδομάδες (n=39), 10 mg/ kg κάθε 2 εβδομάδες (n=37), ή εικονικό φάρμακο (n=40).
A total of 116 patients were randomized to receive bevacizumab 3 mg/ kg every 2 weeks (n=39), 10 mg/ kg every 2 weeks; (n=37), or placebo (n=40).
Μια ενδιάμεση ανάλυση έδειξε ότι υπήρξε σημαντική παράταση του χρόνου έως την εξέλιξη της νόσου στην ομάδα των 10 mg/ kg σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου (σχετικός κίνδυνος, 2, 55, p < 0, 001).
An interim analysis showed there was a significant prolongation of the time to progression of disease in the 10 mg/ kg group as compared with the placebo group (hazard ratio, 2.55; p < 0.001).
Υπήρξε μια μικρή διαφορά οριακής σημασίας, μεταξύ του χρόνου έως την εξέλιξη της νόσου στην ομάδα των 3 mg/ kg και αυτού στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (σχετικός κίνδυνος, 1, 26, p=0, 053). 4 ασθενείς είχαν αντικειμενική (μερική) ανταπόκριση και όλοι είχαν λάβει δόση των 10 mg/ kg bevacizumab.
There was a small difference, of borderline significance, between the time to progression of disease in the 3 mg/ kg group and that in the placebo group (hazard ratio, 1.26; p=0.053).
Η συνολική αντικειμενική αναπόκριση για τη δόση 10 mg/ kg ήταν 10%.
Four patients had objective (partial) response, and all of these had received the 10 mg/ kg dose bevacizumab; the ORR for the 10 mg/ kg dose was 10%.
Υπάρχουν διαθέσιμα φαρμακοκινητικά στοιχεία για τη bevacizumab από οκτώ κλινικές δοκιμές σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους.
The pharmacokinetic data for bevacizumab are available from eight clinical trials in patients with solid tumours.
Σε όλες τις κλινικές δοκιμές, η bevacizumab χορηγήθηκε ως IV έγχυση.
In all clinical trials, bevacizumab was administered as an IV infusion.
Η φαρμακοκινητική της bevacizumab ήταν γραμμική σε δόσεις που κυμαίνονταν από 1 έως 10 mg/ kg.
The pharmacokinetics of bevacizumab was linear at doses ranging from 1 to 10 mg/ kg.
24 Απορρόφηση Δεν έχει εφαρμογή.
Absorption Not applicable.
Κατανομή Με βάση μία φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού 491 ατόμων που λάμβαναν Avastin σε εβδομαδιαία βάση, κάθε 2 εβδομάδες ή κάθε 3 εβδομάδες, σε δόσεις με εύρος από 1 έως 20 mg/ kg, o όγκος του κεντρικού διαμερίσματος (Vc) ήταν 2, 92 l.
22 Distribution Based on a population pharmacokinetic analysis of 491 subjects receiving Avastin weekly, every 2 weeks, or every 3 weeks, in doses ranging from 1 to 20 mg/ kg, the volume of the central compartment (Vc) was 2.92 l.
Τα αποτελέσματα κατέδειξαν επίσης ότι, μετά από διόρθωση για το σωματικό βάρος, οι άρρενες είχαν μεγαλύτερο Vc (+ 22%) απ’ ό, τι οι γυναίκες.
Results also indicated that, after correcting for body weight, male subjects had a larger Vc (+ 22%) than females.
Μεταβολισμός Η αξιολόγηση του μεταβολισμού της bevacizumab σε κουνέλια μετά από εφάπαξ IV δόση της 125 Ι- bevacizumab κατέδειξε ότι το μεταβολικό της προφίλ ήταν παρόμοιο με αυτό που αναμενόταν για ένα ενδογενές μόριο ανοσοσφαιρίνης IgG το οποίο δεν συνδέεται με τον VEGF.
Metabolism Assessment of bevacizumab metabolism in rabbits following a single IV dose of 125I-bevacizumab indicated that its metabolic profile was similar to that expected for a native IgG molecule which does not bind VEGF.
Ο μεταβολισμός και η αποβολή της bevacizumab είναι παρόμοια με της ενδογενούς ανοσοσφαιρίνης IgG δηλαδή αρχικά μέσω πρωτεολυτικού καταβολισμού σε όλο το σώμα, συμπεριλαμβανομένων των ενδοθηλιακών κυττάρων και δεν βασίζεται αρχικά στην αποβολή διαμέσου των νεφρών και του ήπατος.
The metabolism and elimination of bevacizumab is similar to endogenous IgG i. e. primarily via proteolytic catabolism throughout the body, including endothelial cells, and does not rely primarily on elimination through the kidneys and liver.
Η πρόσδεση της IgG στον υποδοχέα FcRn έχει ως αποτέλεσμα την προστασία από τον κυτταρικό μεταβολισμό και τον παρατεταμένο τελικό χρόνο ημιζωής.
Binding of the IgG to the FcRn receptor result in protection from cellular metabolism and the long terminal half-life.
Αποβολή Η κάθαρση της bevacizumab ήταν 0, 231 l/ ημέρα.
Elimination Bevacizumab clearance was 0.231 l/ day.
Ο όγκος του κεντρικού διαμερίσματος (Vc) και η κάθαρση αντιστοιχούν σε έναν αρχικό χρόνο ημιζωής 1, 4 ημερών και έναν τελικό χρόνο ημιζωής περίπου 20 ημερών.
The volume of the central compartment (Vc) and clearance correspond to an initial half-life of 1.4 days and a terminal half-life of about 20 days.
Αυτός ο χρόνος ημιζωής είναι συμβατός με τον τελικό χρόνο ημιζωής αποβολής για την ανθρώπινη ενδογενή ανοσοσφαιρίνη IgG, ο οποίος είναι 18 έως 23 ημέρες.
This half-life is consistent with the terminal elimination half-life for human endogenous IgG, which is 18 to 23 days.
Σε ασθενείς με χαμηλή αλβουμίνη (≤ 29g/ l) και υψηλή αλκαλική φωσφατάση (≥ 484U/ l) (και οι δύο είναι δείκτες σοβαρότητας της νόσου), η κάθαρση ήταν περίπου 20% υψηλότερη απ’ ό, τι σε ασθενείς με μέσες εργαστηριακές τιμές.
In patients with low albumin (≤ 29g/ l) and high alkaline phosphatase (≥ 484U/ l) (both markers of disease severity), clearance was approximately 20% higher than in patients with median laboratory values.
Φαρμακοκινητική σε Ειδικές Ομάδες Πληθυσμού Η φαρμακοκινητική για τον πληθυσμό αναλύθηκε προκειμένου να αξιολογηθούν οι επιδράσεις των δημογραφικών χαρακτηριστικών.
Pharmacokinetics in Special Populations The population pharmacokinetics were analysed to evaluate the effects of demographic characteristics.
Τα αποτελέσματα δεν κατέδειξαν σημαντική διαφορά στη φαρμακοκινητική της bevacizumab σε σχέση με την ηλικία.
The results showed no significant difference in the pharmacokinetics of bevacizumab in relation to age.
Η φαρμακοκινητική της bevacizumab έχει μελετηθεί σε περιορισμένο αριθμό παιδιατρικών ασθενών.
The pharmacokinetics of bevacizumab have been studied in a limited number of paediatric patients.
Τα φαρμακοκινητικά στοιχεία που προέκυψαν συνιστούν ότι ο όγκος κατανομής και κάθαρσης της bevacizumab ήταν συγκρίσιμα με αυτά των ενηλίκων με συμπαγείς όγκους.
The resulting pharmacokinetic data suggest that the volume of distribution and clearance of bevacizumab were comparable to that in adults with solid tumours.
Δεν έχουν διενεργηθεί μελέτες προκειμένου να διερευνηθεί η φαρμακοκινητική της bevacizumab σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, εφόσον τα νεφρά δεν είναι το κύριο όργανο μεταβολισμού ή αποβολής της bevacizumab.
No studies have been conducted to investigate the pharmacokinetics of bevacizumab in renally impaired patients since the kidneys are not a major organ for bevacizumab metabolism or excretion.
Δεν έχουν διενεργηθεί μελέτες προκειμένου να διερευνηθεί η φαρμακοκινητική της bevacizumab σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, εφόσον το ήπαρ δεν είναι το κύριο όργανο μεταβολισμού ή αποβολής της bevacizumab.
No studies have been conducted to investigate the pharmacokinetics of bevacizumab in patients with hepatic impairment since the liver is not a major organ for bevacizumab metabolism or excretion.
25 Δεν έχουν διενεργηθεί ειδικές μελέτες σε ζώα για να αξιολογηθεί η επίδραση στη γονιμότητα.
No specific studies in animals have been conducted to evaluate the effect on fertility.
Παρόλα αυτά, μπορεί να αναμένεται μία ανεπιθύμητη επίδραση στη γονιμότητα των γυναικών, καθώς οι μελέτες επαναλαμβανόμενης δόσης σε ζώα έχουν καταδείξει αναστολή της ωρίμανσης των ωοθυλακίων και μείωση/ απουσία του ωχρού σωματίου και σχετιζόμενη μείωση του βάρους των ωοθηκών και της μήτρας, καθώς και μείωση του αριθμού των καταμήνιων κύκλων.
An adverse effect on female fertility can however be expected as repeat dose toxicity studies in animals have shown inhibition of the maturation of ovarian follicles and a decrease/ absence of corpora lutea and associated decrease in ovarian and uterus weight as well as a decrease in the number of menstrual cycles.
Οι παρατηρηθείσες επιδράσεις συμπεριλάμβαναν μειώσεις στο σωματικό βάρος της μητέρας και του εμβρύου, αυξημένο αριθμό εμβρυικών απορροφήσεων και αυξημένη επίπτωση ειδικών μακροσκοπικών και σκελετικών εμβρυικών δυσμορφιών.
Observed effects included decreases in maternal and foetal body weights, an increased number of foetal resorptions and an increased incidence of specific gross and skeletal foetal malformations.