natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η διακοπή της θεραπείας λόγω ανεπιθυμήτων ενεργειών ήταν 4, 5% (σε μη προθεραπευμένους ασθενείς) και 9% (σε προθεραπευμένους ασθενείς) σε διάστημα 48 εβδομάδων.
Discontinuation due to adverse reactions was 4.5% (naïve patients) and 9% (experienced patients) over a 48 week period.
61 Η θεραπεία με συνδυασμό αντιρετροϊκών παραγόντων έχει συνδεθεί με μεταβολικές ανωμαλίες όπως υπερτριγλυκεριδαιμία, υπερχοληστερολαιμία, αντοχή στην ινσουλίνη, υπεργλυκαιμία και αύξηση του γαλακτικού οξέος (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Combination antiretroviral therapy has been associated with metabolic abnormalities such as hypertriglyceridaemia, hypercholesterolaemia, insulin resistance, hyperglycaemia and hyperlactataemia (see section 4.4).
Σε ασθενείς με λοίμωξη HIV οροθετικούς ασθενείς με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εμφανιστεί, κατά την έναρξη της συνδυασμένης αντιρετροϊκής αγωγής (CART), μία φλεγμονώδης αντίδραση σε ασυμπτωματικές ή υπολειμματικές ευκαιριακές λοιμώξεις (βλέπε παράγραφο 4. 4).
In HIV-infected patients with severe immune deficiency at the time of initiation of combination antiretroviral therapy (CART), an inflammatory reaction to asymptomatic or residual opportunistic infections may arise (see section 4.4).
Ανεπιθύμητες ενέργειες σε κλινικές μελέτες σε ενήλικες ασθενείς
53 Undesirable effects in clinical studies in adult patients Infections and infestations
Μέση ωτίτιδα, βρογχίτιδα, ιγμορίτιδα, δοθιήνωση, βακτηριακή λοίμωξη, ιογενής λοίμωξη
Otitis media, bronchitis, sinusitis, furunculosis, bacterial infection, viral infection
Αβιταμίνωση, αφυδάτωση, οίδημα, αυξημένη όρεξη, γαλακτική οξέωση, παχυσαρκία, ανορεξία, σακχαρώδης διαβήτης, υπεργλυκαιμία, υποχοληστερολαιμία
Avitaminosis, dehydration, oedema, increased appetite, lactic acidosis, obesity, anorexia, diabetes mellitus, hyperglycaemia, hypocholesteremia
Ανώμαλα όνειρα, διέγερση, άγχος, σύγχυση, κατάθλιψη, δυσκινησία, συναισθηματική αστάθεια, γενετήσια ορμή μειωμένη, νευρικότητα, σκέψεις μη φυσιολογικές
Abnormal dreams, agitation, anxiety, confusion, depression, dyskinesia, emotional lability, decreased libido, nervousness, abnormal thinking
Κεφαλαλγία, παραισθησία
Headache, paresthesia
Ζάλη, αμνησία, αταξία, εγκεφαλοπάθεια, παράλυση προσωπικού νέυρου, υπερτονία, νευροπάθεια, περιφερική νευρίτιδα, υπνηλία, τρόμος, απώλεια γεύσης, αλλοίωση γεύσης, ημικρανία, εξωπυραμιδικό σύνδρομο
Dizziness, amnesia, ataxia, encephalopathy, facial paralysis, hypertonia, neuropathy, peripheral neuritis, somnolence, tremor, taste loss, taste perversion, migraine, extrapyramidal syndrome
Υπέρταση, θρομβοφλεβίτιδα, αγγειίτιδα, κιρσοί, εν τω βάθει θρομβοφλεβίτιδα, αγγειακές διαταραχές
Abnormal vision, eye disorder Tinnitus Palpitation, lung oedema, myocardial infarct1 Hypertension, thrombophlebitis, vasculitis, varicose vein, deep thrombophlebitis, vascular disorder
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
54 Skin and subcutaneous tissue disorders
Λίθος νεφρού, μη φυσιολογικά ούρα, λευκωματινουρία, υπερασβεστιουρία, νεφρίτιδα, υπερουριχαιμία
Kidney calculus, urine abnormality, albuminuria, hypercalcinuria, nephritis, hyperuricemia
Μη φυσιολογική εκσπερμάτιση, αμηνόρροια, διόγκωση μαστού, γυναικομαστία, ακράτεια, μηνορραγία
Abnormal ejaculation, amenorrhoea, breast enlargement, gynecomastia, impotence, menorrhagia
Θωρακικό άλγος, υποστέρνιο θωρακικό άλγος, ρίγη, πυρετός, γριππώδες σύνδρομο, αίσθημα κακουχίας, περιφερικό οίδημα, αλλεπίδραση φαρμάκων
Chest pain, chest pain substernal, chills, fever, flu syndrome, malaise, peripheral oedema, drug interaction
63 Παρακλινικές εξετάσεις
Investigations
Γλυκόζη αυξημένη, αμυλάση αυξημένη, SGOT/ AST αυξημένη, SGPT/ ALT αυξημένη, δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικές
SGOT/ AST, increased SGPT/ ALT, liver function tests abnormal
1
Decreased glucose tolerance, weight gain, 1 2
Ανοχή στη γλυκόζη μειωμένη, αύξηση σωματικού βάρους, απώλεια βάρους, χολερυθρίνη αυξημένη, επίπεδα ορμόνης διαφοροποιημένα, εργαστηριακή εξέταση μη φυσιολογική
weight loss, increased bilirubin, hormone level altered, lab test abnormal
Παιδιατρικοί ασθενείς
55 Paediatric patients
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
Common
Συχνές
Taste perversion
Αλλοίωση γεύσης
Gastrointestinal disorders
64 Εμπειρία μετά την κυκλοφορία
Post marketing experience
Μηχανισμός δράσης: η αντιιϊκή δράση του Kaletra παρέχεται από το lopinavir.
Mechanism of action:
Το lopinavir είναι αναστολέας των πρωτεασών HIV- 1 και ΗΙV- 2.
Lopinavir provides the antiviral activity of Kaletra.
Η επιφερόμενη παράταση του διαστήματος QRS από 6ms σε 9, 5 ms με υψηλή δόση lopinavir/ ritonavir (800/ 200 mg δύο φορές ημερησίως αντίστοιχα) συμβάλει στην παράταση του QT.
Inhibition of HIV protease prevents cleavage of the gag-pol polyprotein resulting in the production of immature, non-infectious virus.
65 Επίσης παρατηρήθηκε ήπια παράταση του διαστήματος PR σε άτομα που ελάμβαναν lopinavir/ ritonavir στην ίδια μελέτη την Ημέρα 3.
QTcF interval was evaluated in a randomised, placebo and active (moxifloxacin 400 mg once daily) controlled crossover study in 39 healthy adults, with 10 measurements over 12 hours on Day 3.
Οι μέσες αλλαγές στο διάστημα PR από την αναφορά κυμαίνονταν από 11, 6 έως 24, 4 ms κατά το 12ωρο διάστημα μετά τη δόση.
The maximum mean (95% upper confidence bound) differences in QTcF from placebo were 3.6 (6.3) and 13.1(15.8) for 400/ 100 mg twice daily and supratherapeutic 800/ 200 mg twice daily LPV/ r, respectively.
Το μέγιστο διάστημα PR ήταν 286 msec και δεν παρατηρήθηκε καρδιακός αποκλεισμός 2ου ή 3ου βαθμού (βλέπε παράγραφο 4. 4).
The induced QRS interval prolongation from 6 ms to 9.5 ms with high dose lopinavir/ ritonavir (800/ 200 mg twice daily) contributes to QT prolongation.
Επί απουσίας ανθρώπινου ορού, η μέση ΙC50 του lopinavir έναντι πέντε διαφορετικών εργαστηριακών στελεχών του HIV- 1 ήταν 19 nM.
The two regimens resulted in exposures on Day 3 which were approximately 1.5 and 3- fold higher than those observed with recommended once daily or twice daily LPV/ r doses at steady state.
Επί απουσίας ανθρώπινου ορού, η μέση ΙC50 του lopinavir ήταν 6, 5 nM έναντι αρκετών κλινικά απομονωθέντων στελεχών του HIV- 1.
No subject experienced an increase in QTcF of ≥ 60 msec from baseline or a QTcF interval exceeding the potentially clinically relevant threshold of 500 msec.
Επιλογή της αντοχής in vitro
Modest prolongation of the PR interval was also noted in subjects receiving lopinavir/ ritonavir in the same study on Day 3.
Στελέχη HIV- 1 με μειωμένη ευαισθησία στο lopinavir επιλέχθηκαν in vitrο.
The mean changes from baseline in PR interval ranged from 11.6 ms to 24.4 ms in the 12 hour interval post dose.
Ανάλυση της αντοχής σε μη προθεραπευμένους με ARV ασθενείς:
Maximum PR interval was 286 msec and no second or third degree heart block was observed (see section 4.4).
Από αυτά, στελέχη από 96 ασθενείς που έλαβαν nelfinavir και 51 ασθενείς που έλαβαν lopinavir/ ritonavir ήταν δυνατόν να ενισχυθούν για έλεγχο αντοχής.
Antiviral activity in vitro: the in vitro antiviral activity of lopinavir against laboratory and clinical HIV strains was evaluated in acutely infected lymphoblastic cell lines and peripheral blood lymphocytes, respectively.
Αντοχή στο nelfinavir, οριζόμενη ως η παρουσία της D30N ή L90M μετάλλαξης στη πρωτεάση, παρατηρήθηκε σε 41/ 96 (43%) ασθενείς.
In the absence of human serum, the mean IC50 of lopinavir against five different HIV-1 laboratory strains was 19 nM.
Αντοχή στο lopinavir, οριζόμενη ως η παρουσία πρωτογενών ή μεταλλάξεων στο ενεργό σημείο της πρωτεάσης (βλέπε ανωτέρω) παρατηρήθηκε σε 0/ 51 (0%) ασθενείς.
In the absence and presence of 50% human serum, the mean IC50 of lopinavir against HIV-1IIIB in MT4 cells was 17 nM and 102 nM, respectively.
Έλλειψη αντοχής στο lopinavir επιβεβαιώθηκε από φαινοτυπική ανάλυση.
In the absence of human serum, the mean IC50 of lopinavir was 6.5 nM against several HIV-1 clinical isolates.
Η αύξηση
Resistance
Οι μεταλλάξεις V82A, I54V και M46I εμφανίστηκαν συχνότερα.
In vitro selection of resistance:
Η αντιιϊκή δράση του lopinavir in vitro αξιολογήθηκε έναντι 112 κλινικά απομονωθέντων στελεχών από ασθενείς που απέτυχαν κατά τη θεραπεία με έναν ή περισσότερους αναστολείς πρωτεάσης.
HIV-1 isolates with reduced susceptibility to lopinavir have been selected in vitro.
Στο πλαίσιο αυτό, οι ακόλουθες μεταλλάξεις της πρωτεάσης HIV συσχετίστηκαν με μειωμένη ευαισθησία in vitro στο lopinavir:
HIV-1 has been passaged in vitro with lopinavir alone and with lopinavir plus ritonavir at concentration ratios representing the range of plasma concentration ratios observed during Kaletra therapy.
Οι 16 ιοί που επέδειξαν μεταβολή της ευαισθησίας > 20 φορές περιείχαν όλοι μεταλλάξεις στις θέσεις 10, 54, 63 μαζί με 82 και/ ή 84.
Genotypic and phenotypic analysis of viruses selected in these passages suggest that the presence of ritonavir, at these concentration ratios, does not measurably influence the selection of lopinavir-resistant viruses.
Επιπλέον των μεταλλάξεων που περιγράφονται ανωτέρω, παρατηρήθηκαν οι μεταλλάξεις V32I και I47A σε ιούς που επιβίωσαν (rebound) με μειωμένη ευαισθησία στο lopinavir των προθεραπευμένων με αναστολείς πρωτεάσης ασθενών που ελάμβαναν θεραπεία με Kaletra.
Overall, the in vitro characterisation of phenotypic cross-resistance between lopinavir and other protease inhibitors suggest that decreased susceptibility to lopinavir correlated closely with decreased susceptibility to ritonavir and indinavir, but did not correlate closely with decreased susceptibility to amprenavir, saquinavir, and nelfinavir.
Επιπλέον των μεταλλάξεων που περιγράφονται ανωτέρω, παρατηρήθηκαν οι μεταλλάξεις I47A και L76V σε ιούς που επιβίωσαν (rebound) με μειωμένη ευαισθησία στο lopinavir σε ασθενείς που ελάμβαναν θεραπεία με Kaletra.
In a Phase II study (M97-720) through 204 weeks of treatment, genotypic analysis of viral isolates was successfully conducted in 11 of 16 patients with confirmed HIV RNA above 400 copies/ ml revealed no primary or active site mutations in protease (amino acids at positions 8, 30, 32, 46, 47, 48, 50, 82, 84 and 90) or protease inhibitor phenotypic resistance.
Συμπεράσματα σχετιζόμενα με τη συγκεκριμένη μετάλλαξη ή με σχήμα μεταλλάξεων υπόκεινται σε αλλαγές μετά από πρόσθετα δεδομένα και συνιστάται να λαμβάνονται πάντοτε υπ’ όψιν τα τρέχοντα μεταφραστικά συστήματα για την ανάλυση των αποτελεσμάτων των δοκιμασιών αντοχής.
Of these, isolates from 96 nelfinavir-treated subject and 51 lopinavir/ ritonavir-treated
Η EC50 του lopinavir έναντι των 56 στελεχών του ιού που απομονώθηκαν προ θεραπείας ήταν κατά 0, 6 έως 96 φορές υψηλότερη από την EC50 έναντι του HIV άγριου τύπου.
Resistance to nelfinavir, defined as the presence of the D30N or L90M mutation in protease, was observed in 41/ 96 (43%) subjects.
Επίσης, ιολογική ανταπόκριση παρατηρήθηκε σε 91% (21/ 23), 71% (15/ 21) και 33% (2/ 6) των ασθενών με 0- 5, 6- 7 και 8- 10 μεταλλάξεις από τις ανωτέρω μεταλλάξεις στην πρωτεάση HIV που συσχετίστηκαν με μειωμένη ευαισθησία in vitro στο lopinavir.
Resistance to lopinavir, defined as the presence of any primary or active site mutations in protease (see above), was observed in 0/ 51 (0%) subjects.
Η μελέτη δεν περιελάμβανε ομάδα ελέγχου ασθενών που δεν ελάμβαναν Kaletra.
Lack of resistance to lopinavir was confirmed by phenotypic analysis.
Διασταυρούμενη αντοχή:
Analysis of resistance in PI-experienced patients:
Η παρουσία διασταυρούμενης αντοχής με άλλους αναστολείς πρωτεάσης αναλύθηκε σε 18 στελέχη που επιβίωσαν τα οποία έδειξαν ανάπτυξη αντοχής στο lopinavir κατά τη διάρκεια 3 μελετών του Kaletra Φάσης II και μίας Φάσης III σε ασθενείς προθεραπευμένους με αναστολείς πρωτεάσης.
The selection of resistance to lopinavir in patients having failed prior protease inhibitor therapy was characterised by analysing the longitudinal isolates from 19 protease inhibitor-experienced subjects in 2 Phase II and one Phase III studies who either experienced incomplete virologic suppression or viral rebound subsequent to initial response to Kaletra and who demonstrated incremental in vitro resistance between baseline and rebound (defined as emergence of new mutations or 2-fold change in phenotypic susceptibility to lopinavir).
Η μέση τιμή IC50 του lopinavir για τα 18 στελέχη στην έναρξη της θεραπείας και στην επιβίωση (rebound) ήταν 6, 9 και 63 φορές αντίστοιχα συγκριτικά με τον ιό άγριου τύπου.
Incremental resistance was most common in subjects whose baseline isolates had several protease inhibitor-associated mutations, but < 40-fold reduced susceptibility to lopinavir at baseline.
67 and atazanavir.
Mutations V82A, I54V and M46I emerged most frequently.
Παρατηρήθηκαν μικρές αυξήσεις της δραστηριότητας του amprenavir με μία μέση αύξηση του IC50 από 3, 7 έως 8 φορές στην έναρξη της θεραπείας και στην επιβίωση (rebound) αντίστοιχα.
The 19 isolates demonstrated a 4.3-fold increase in IC50 compared to baseline isolates (from 6.2- to 43-fold, compared to wild-type virus).
Δεδομένα κλινικής φαρμακοδυναμικής
Genotypic correlates of reduced phenotypic susceptibility to lopinavir in viruses selected by other protease inhibitors.
Τα αποτελέσματα του Kaletra (σε συνδυασμό με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες) επί των βιολογικών δεικτών της νόσου (επίπεδα HIV- RNA πλάσματος και αριθμός CD4) διερευνήθηκαν σε μία ελεγχόμενη μελέτη με Kaletra διάρκειας 48 εβδομάδων, και σε πρόσθετες μελέτες με Kaletra διάρκειας 360 εβδομάδων.
Within this panel, the following mutations in HIV protease were associated with reduced in vitro susceptibility to lopinavir:
Χορήγηση σε Ενήλικες
L10F/ I/ R/ V, K20M/ R, L24I, M46I/ L, F53L, I54L/ T/ V, L63P, A71I/ L/ T/ V, V82A/ F/ T, I84V and L90M.
Ασθενείς χωρίς προηγούμενη αντιρετροϊκή αγωγή
In addition, they contained a median of 3 mutations at amino acid positions 20, 24, 46, 53, 71 and 90.
Με ανάλυση πρόθεσης- προς- θεραπεία όπου ασθενείς με ελλειπείς τιμές θεωρούνται ιολογικές αποτυχίες, το ποσοστό των ασθενών στις 48 εβδομάδες με HIV- RNA < 400 αντίγραφα/ ml στην ομάδα του Kaletra ήταν 75% και 63% στην ομάδα του nelfinavir.
Antiviral activity of Kaletra in patients failing protease inhibitor therapy: the clinical relevance of reduced in vitro susceptibility to lopinavir has been examined by assessing the virologic response to Kaletra therapy, with respect to baseline viral genotype and phenotype, in 56 patients previous failing therapy with multiple protease inhibitors.
Ο μέσος αριθμός των CD4 κυττάρων προ θεραπείας ήταν 259 κύτταρα/ mm3 (εύρος:
The EC50 of lopinavir against the 56 baseline viral isolates ranged from 0.6 to 96-fold higher than the EC50 against wild type HIV.
2, 6 έως 6, 8 log10 αντίγραφα/ ml).
After 48 weeks of treatment with Kaletra, efavirenz and nucleoside reverse transcriptase inhibitors, plasma HIV RNA ≤ 400 copies/ ml was observed in 93% (25/ 27), 73% (11/ 15), and 25% (2/ 8) of patients with< 10-fold, 10 to 40-fold, and > 40-fold reduced susceptibility to lopinavir at baseline, respectively.
Στις 48 εβδομάδες θεραπείας, το ποσοστό των ασθενών στην ομάδα του Kaletra με RNA πλάσματος < 50 αντίγραφα/ ml ήταν 67% και 52% στην ομάδα nelfinavir.
In addition, virologic response was observed in 91% (21/ 23), 71% (15/ 21) and 33% (2/ 6) patients with 0 − 5, 6 − 7, and 8 − 10 mutations of the above mutations in HIV protease associated with reduced in vitro susceptibility to lopinavir.
Η μέση αύξηση από την έναρξη της θεραπείας στον αριθμό των κυττάρων CD4 ήταν 207 κύτταρα/ mm3 στην ομάδα Kaletra και 195 κύτταρα/ mm3 στην ομάδα nelfinavir.
Since these patients had not previously been exposed to either Kaletra or efavirenz, part of the response may be attributed to the antiviral activity of efavirenz, particularly in patients harbouring highly lopinavir resistant virus.
Στις 48 εβδομάδες θεραπείας, ένα στατιστικά σημαντικό υψηλότερο ποσοστό ασθενών της ομάδας του Kaletra είχαν HIV RNA < 50 αντίγραφα/ ml σε σύγκριση με την ομάδα του nelfinavir.
The study did not contain a control arm of patients not receiving Kaletra.
Παρατεταμένη ιολογική ανταπόκριση στο Kaletra (σε συνδυασμό με με νουκλεοσιδικούς / νουκλεοτιδικούς αναστολείς της αντίστροφης μεταγραφάσης) παρατηρήθηκε επίσης σε μία μικρή μελέτη Φάσης ΙΙ (Μ97- 720) για 360 εβδομάδες θεραπείας.
Activity of other protease inhibitors against isolates that developed incremental resistance to lopinavir after Kaletra therapy in protease inhibitor experienced patients:
Εκατό ασθενείς αρχικά θεραπεύθηκαν με Kaletra στη μελέτη (συμπεριλαμβάνονται 51 ασθενείς που έλαβαν 400/ 100 mg δύο φορές ημερησίως και 49 ασθενείς που έλαβαν είτε 200/ 100 mg δύο φορές ημερησίως ή 400/ 100 mg δύο φορές ημερησίως).
The presence of cross resistance to other protease inhibitors was analysed in 18 rebound isolates that had demonstrated evolution of resistance to lopinavir during 3 Phase II and one Phase III studies of Kaletra in protease inhibitor-experienced patients.
Όλοι οι ασθενείς μετέβησαν στο Kaletra στη δόση των 400/ 100 mg δύο φορές ημερησίως μεταξύ της εβδομάδας 48 και της εβδομάδας 72.
The median fold IC50 of lopinavir for these 18 isolates at baseline and rebound was 6.9- and 63-fold, respectively, compared to wild type virus.
Εξήντα ένας ασθενείς συμπλήρωσαν τη μελέτη (35 ασθενείς έλαβαν τη προτεινόμενη δόση των 400/ 100 mg δύο φορές ημερησίως κατά τη διάρκεια της μελέτης).
In general, rebound isolates either retained (if cross-resistant at baseline) or developed significant cross-resistance to indinavir, saquinavir and atazanavir.
Σε 360 εβδομάδες θεραπείας, το ποσοστό των ασθενών με HIV RNA < 400 (< 50) αντίγραφα/ ml ήταν 61% (59%) και η αντίστοιχη μέση αύξηση του αριθμού των CD4 κυττάρων ήταν 501 κύτταρα / mm3.
Please refer to the Aptivus Summary of Product
Τριάντα εννέα ασθενείς (39%) διέκοψαν τη μελέτη, συμπεριλαμβανομένων 16 (16%) διακοπών λόγω ανεπιθυμήτων ενεργειών, μία εκ των οποίων συνδέθηκε με ένα θάνατο.
58 Characteristics for additional information on the use of tipranavir, including genotypic predictors of response, in treatment of lopinavir-resistant HIV-1 infection.
Ασθενείς με προηγούμενη αντιρετροϊκή αγωγή
Clinical pharmacodynamic data
Ο διάμεσος αριθμός των κυττάρων CD4 προ θεραπείας ήταν 349 κύτταρα/ mm3 (εύρος 72 έως 807 κύτταρα/ mm3) και τα διάμεσα επίπεδα RNA
The effects of Kaletra (in combination with other antiretroviral agents) on biological markers (plasma HIV RNA levels and CD4 counts) have been investigated in a controlled study of Kaletra of 48 weeks duration, and in additional studies of Kaletra of 360 weeks duration.
68 του HIV- 1 προ θεραπείας ήταν 4, 0 log10 αντίγραφα/ ml (εύρος 2, 9 έως 5, 8 log10 αντίγραφα/ ml).
Patients without prior antiretroviral therapy
Η μελέτη Μ98- 957 είναι μία τυχαιοποιημένη, ανοικτή μελέτη αξιολόγησης της θεραπείας με Kaletra σε δύο δοσολογίες (400/ 100 mg και 533/ 133 mg, αμφότερες δύο φορές ημερησίως) με efavirenz (600 mg εφάπαξ ημερησίως) και νουκλεοσιδικούς αναστολείς αντίστροφης μεταγραφάσης σε 57 ασθενείς πολλαπλώς προθεραπευμένους με αναστολείς πρωτεάσης, που δεν είχαν ποτέ λάβει μη νουκλεοσιδικούς αναστολείς αντίστροφης μεταγραφάσης.
Study M98-863 is a randomised, double-blind trial of 653 antiretroviral treatment naïve patients investigating Kaletra (400/ 100 mg twice daily) compared to nelfinavir (750 mg three times daily) plus nucleoside reverse transcriptase inhibitors.
Μεταξύ των εβδομάδων 24 και 48, ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν σε δοσολογία των 400/ 100 mg άλλαξαν σε δοσολογία των 533/ 133 mg.
By intent to treat analysis where patients with missing values are considered virologic failures, the proportion of patients at 48 weeks with HIV RNA < 400 copies/ ml in the Kaletra arm was 75% and 63% in the nelfinavir arm.
Ο διάμεσος αριθμός των κυττάρων CD4 προ θεραπείας ήταν 220 κύτταρα/ mm3 (εύρος 13 έως 1030 κύτταρα/ mm3).
2 to 949 cells/ mm3) and mean baseline plasma HIV-1 RNA was 4.9 log10 copies/ ml (range:
Χορήγηση σε Παιδιά
2.6 to 6.8 log10 copies/ ml).
Η Μ98- 940 είναι μία ανοικτή μελέτη της υγρής μορφής του Kaletra σε 100 παιδιατρικούς ασθενείς που δεν είχαν λάβει αντιρετροϊκά (44%) και που είχαν λάβει αντιρετροϊκά (56%).
Through 48 weeks of therapy, the proportion of patients in the Kaletra arm with plasma RNA < 50 copies/ ml was 67% and 52% in the nelfinavir arm.
Όλοι οι ασθενείς ήταν μη προθεραπευμένοι με μη νουκλεοσιδικούς αναστολείς αντίστροφης μεταγραφάσης.
The mean increase from baseline in CD4 cell count was 207 cells/ mm3 in the Kaletra arm and 195 cells/ mm3 in the nelfinavir arm.
Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε 230 mg lopinavir/ 57, 5 mg ritonavir ανά m2 ή 300 mg lopinavir/ 75 mg ritonavir ανά m2.
Through 48 weeks of therapy, a statistically significantly higher proportion of patients in the Kaletra arm had HIV RNA < 50 copies/ ml compared to the nelfinavir arm.
Οι ασθενείς που δεν είχαν λάβει αγωγή έλαβαν επίσης νουκλεοσιδικούς αναστολείς αντίστροφης μεταγραφάσης.
Sustained virological response to Kaletra (in combination with nucleoside/ nucleotide reverse transcriptase inhibitors) has been also observed in a small Phase II study (M97-720) through 360 weeks of treatment.
Οι ασθενείς που είχαν λάβει αγωγή έλαβαν nevirapine μαζί με έως δύο νουκλεοσιδικούς αναστολείς αντίστροφης μεταγραφάσης.
One hundred patients were originally treated with Kaletra in the study (including 51 patients receiving 400/ 100 mg twice daily and 49 patients at either 200/ 100 mg twice daily or 400/ 200 mg twice daily).
Στη συνέχεια, όλοι οι ασθενείς συνέχισαν με τη δόση 300/ 75 mg ανά m2.
All patients converted to open-label Kaletra at the 400/ 100 mg twice daily dose between week 48 and week 72.
Οι ασθενείς είχαν μέση ηλικία 5 έτη (εύρος 6 μήνες έως 12 χρόνια) με 14 ασθενείς ηλικίας μικρότερης των 2 ετών και 6 ασθενείς ενός έτους και κάτω.
Sixty-one patients completed the study (35 patients received the recommended 400/ 100 mg twice daily dose throughout the study).
Ο μέσος αριθμός κυττάρων CD4 προ θεραπείας ήταν 838 κύτταρα/ mm3 και τα επίπεδα RNA του HIV- 1 προ θεραπείας ήταν 4, 7 log10 αντίγραφα/ ml.
Through 360 weeks of treatment, the proportion of patients with HIV RNA < 400 (< 50) copies/ ml was 61% (59%), and the corresponding mean increase in CD4 cell count was 501 cells/ mm3.
Στις 48 εβδομάδες θεραπείας, το ποσοστό των ασθενών με HIV- RNA < 400 αντίγραφα/ ml ήταν 84% για τους ασθενείς που δεν είχαν λάβει αντιρετροϊκή θεραπεία και 75% για τους ασθενείς που είχαν λάβει αντιρετροϊκή θεραπεία, και η μέση αύξηση του αριθμού των κυττάρων CD4 από την έναρξη της θεραπείας ήταν 404 κύτταρα/ mm3 και 284 κύτταρα/ mm3 αντίστοιχα.
Thirty-nine patients (39%) discontinued the study, including 16 (16%) discontinuations due to adverse events, one of which was associated with a death.
5. 2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
Patients with prior antiretroviral therapy
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του lopinavir που χορήγήθηκαν συγχρόνως με ritonavir έχουν αξιολογηθεί σε υγιείς ενήλικες εθελοντές και σε ασθενείς με λοίμωξη HIV.
Study M97-765 is a randomised, double-blind trial evaluating Kaletra at two dose levels (400/ 100 mg and 400/ 200 mg, both twice daily) plus nevirapine (200 mg twice daily) and two nucleoside reverse transcriptase inhibitors in 70 single protease inhibitor experienced, non-nucleoside reverse transcriptase inhibitor naïve patients.
Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων.
Median baseline CD4 cell count was 349 cells/ mm3 (range 72 to 807 cells/ mm3) and median baseline plasma HIV-1 RNA was 4.0 log10 copies/ ml (range 2.9 to 5.8 log10 copies/ ml).
Το ritonavir αναστέλλει το μεταβολισμό του lopinavir, αυξάνοντας έτσι τα επίπεδα πλάσματος του lopinavir.
By intent to treat analysis where patients with missing values are considered virologic failures, the proportion of patients with HIV RNA < 400 (< 50) copies/ ml at 24 weeks was 75% (58%) and the mean increase from baseline in CD4 cell count was 174 cells/ mm3 for the 36 patients receiving the 400/ 100 mg dose of Kaletra.