natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πολύ συχνές: νεφρολιθίαση σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 3 ετών και άνω.
Renal and urinary disorders: haematuria, proteinuria, crystalluria; pyuria in paediatric patients 3 years of age and older.
Νεφρολιθίαση, συμπεριλαμβανομένου του λαγόνιου πόνου με ή χωρίς αιματουρία (συμπεριλαμβανομένης της μικροσκοπικής αιματουρίας) έχει αναφερθεί σε περίπου 10% (252/ 2. 577) των ασθενών που λαμβάνουν CRIXIVAN σε κλινικές μελέτες στη συνιστώμενη δόση, συγκρινόμενη με το 2. 2% των ομάδων ελέγχου.
Hepato-biliary disorders: isolated asymptomatic hyperbilirubinaemia (total bilirubin ≥ 2.5 mg/ dl, 43 mcmol/ l), reported predominantly as elevated indirect bilirubin and rarely associated with elevations in ALT, AST, or alkaline phosphatase, has occurred in approximately 14% of patients treated with CRIXIVAN alone or in combination with other antiretroviral agents.
Γενικά, αυτά τα επεισόδια δεν σχετίστηκαν με νεφρική δυσλειτουργία και υπεχώρησαν με ενυδάτωση και προσωρινή διακοπή της θεραπείας (π. χ.
Hyperbilirubinaemia occurred more frequently at doses exceeding 2.4 g/ day compared to doses less than 2.4 g/ day.
1 – 3 ημέρες).
Increased ALT and AST.
Σε κλινικές μελέτες με παιδιατρικούς ασθενείς 3 ετών και άνω, οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν ήταν παρόμοιες με αυτές για τους ενήλικες ασθενείς εκτός από την υψηλότερη συχνότητα νεφρολιθίασης σε ποσοστό 29% (20/ 70) σε παιδιατρικούς ασθενείς που ελάμβαναν CRIXIVAN στη συνιστώμενη δόση των 500 mg/ m2 κάθε 8 ώρες.
Some of these events were associated with mild elevation of serum creatinine.
Μη γνωστές * νεφρολιθίαση, σε ορισμένες περιπτώσεις με νεφρική ανεπάρκεια ή οξεία νεφρική ανεπάρκεια, πυελονεφρίτιδα, διάμεσος νεφρίτις συνδεόμενη μερικές φορές με την εναπόθεση κρυστάλλων ινδιναβίρη.
The following additional laboratory abnormalities have been reported during post-marketing experience; they are derived from spontaneous reports for which precise incidences cannot be determined:
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης:
Metabolic and nutritional disorders: increased serum triglycerides, increased serum cholesterol.
Πολύ συχνές: ασθένεια/ κόπωση, ανωμαλία της γεύσης, κοιλιακό άλγος.
Musculoskeletal and connective tissue and bone disorders: increased CPK.
Μη γνωστές * Η θεραπεία με συνδυασμό αντιρετροϊκών παραγόντων, σε HIV ασθενείς έχει συσχετισθεί με ανακατανομή του σωματικού λίπους (lipodystrophy) συμπεριλαμβανομένης της απώλειας περιφερικού και υποδόριου λίπους του προσώπου, αύξηση του ενδοκοιλιακού και σπλαχνικού λίπους, υπερτροφία του στήθους και συσσώρευση λίπους στην οπίσθια επιφάνεια του αυχένα (κύφωμα buffalo).
4.9 Overdose
80 Η συνδυασμένη αντιρετροϊκή θεραπεία έχει συσχετισθεί με μεταβολικές ανωμαλίες όπως υπερτριγλυκεριδαιμία, υπερχοληστερολαιμία, αντοχή στην ινσουλίνη, υπεργλυκαιμία και παρατεταμένη γαλουχία (βλέπε παράγραφο 4. 4).
The most commonly reported symptoms were gastro-intestinal (e. g., nausea, vomiting, diarrhoea) and renal (e. g., nephrolithiasis, flank pain, haematuria).
Η συχνότητα αυτών είναι άγνωστη (βλ. παράγραφο 4. 4).
It is not known whether indinavir is dialyzable by peritoneal or haemodialysis.
Σε HIV οροθετικούς ασθενείς με σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εμφανιστεί, κατά την έναρξη της συνδυασμένης αντιρετροϊκής αγωγής (CART), μία φλεγμονώδης αντίδραση σε ασυμπτωματικές ή υπολειμματικές ευκαιριακές λοιμώξεις( βλέπε παράγραφο 4. 4)
PHARMACOLOGICAL PROPERTIES
Ευρήματα εργαστηριακού ελέγχου Οι εργαστηριακές ανωμαλίες που θεωρήθηκαν από τους ερευνητές ως δυνατές, πιθανές ή απόλυτα σχετιζόμενες με το CRIXIVAN, σε ≥ 10% των ασθενών που έλαβαν CRIXIVAN μόνο ή σε συνδυασμό ήταν:
5.1 Pharmacodynamic properties
Πολύ συχνές (> 10%)
Pharmacotherapeutic group:
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος: αυξήσεις MCV, μειώσεις των ουδετεροφίλων.
Mechanism of action Indinavir inhibits recombinant HIV– 1 and HIV– 2 protease with an approximate tenfold selectivity for HIV– 1 over HIV– 2 proteinase.
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών: αιματουρία, πρωτεϊνουρία, κρυσταλλουρία, πυουρία σε παιδιατρικούς ασθενείς 3 ετών και άνω.
Indinavir binds reversibly to the protease active site and inhibits competitively the enzyme, thereby preventing cleavage of the viral precursor polyproteins that occurs during maturation of the newly formed viral particle.
Υπερχολερυθρυναιμία εμφανίσθηκε πιο συχνά σε δόσεις που ξεπερνούσαν τα 2, 4g / ημέρα συγκριτικά με δόσεις χαμηλότερες από τα 2, 4g / ημέρα.
The resulting immature particles are non– infectious and are incapable of establishing new cycles of infection.
Αυξημένη ALT και AST.
Indinavir did not significantly inhibit the eukaryotic proteases human renin, human cathepsin D, human elastase, and human factor Xa.
Σε κλινικές μελέτες με CRIXIVAN σε παιδιατρικούς ασθενείς 3 ετών και άνω, αναφέρθηκε ασυμπτωματική πυουρία άγνωστης αιτιολογίας στο 10. 9% (6/ 55) των ασθενών που ελάμβαναν CRIXIVAN στη συνιστώμενη δόση των 500 mg/ m2 κάθε 8 ώρες.
Microbiology Indinavir at concentrations of 50 to 100 nM mediated 95% inhibition (IC95) of viral spread (relative to an untreated virus– infected control) in human T– lymphoid cell cultures and primary human monocytes/ macrophages infected with HIV− 1 variants LAI, MN, RF, and a macrophage– tropic variant SF– 162, respectively.
Μερικά από αυτά τα επεισόδια σχετίζονται με ήπια αύξηση της κρεατινίνης ορού.
Indinavir at concentrations of 25 to 100 nM mediated 95% inhibition of viral spread in cultures of mitogen– activated human peripheral blood mononuclear cells infected with diverse, primary clinical isolates of HIV− 1, including isolates resistant to zidovudine and non– nucleoside reverse transcriptase inhibitors (NNRTIs).
Εχουν αναφερθεί οι ακόλουθες επιπρόσθετες διαταραχές εργαστηριακών παραμέτρων κατά τη διάρκεια της εμπειρίας μετά την κυκλοφορία: αυτές έχουν προέλθει από μεμονωμένες αναφορές όπου η συχνότητα δεν μπορεί να προσδιορισθεί.
Synergistic antiretroviral activity was observed when human T– lymphoid cells infected with the LAI variant of HIV– 1 were incubated with indinavir and either zidovudine, didanosine, or NNRTIs.
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης: αυξημένα τριγλυκερίδια του ορού, αυξημένη χοληστερόλη του ορού.
Drug resistance Loss of suppression of viral RNA levels occurred in some patients; however, CD4 cell counts were often sustained above pre– treatment levels.
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων: ανωμαλίες της ηπατικής λειτουργίας.
When loss of viral RNA suppression occurred, it was typically associated with replacement of circulating susceptible virus with resistant viral variants.
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού: αυξημένη CPK.
Resistance was correlated with the accumulation of mutations in the viral genome that resulted in the expression of amino acid substitutions in the viral protease.
4. 9 Υπερδοσολογία
L10, K20, L24, M46, I54, L63, I64, A71, V82, I84, and L90.
Έχουν υπάρξει αναφορές υπερδοσολογίας με CRIXIVAN στον άνθρωπο.
None of these substitutions was either necessary or sufficient for resistance.
Τα πιο συχνά αναφερθέντα συμπτώματα ήταν γαστρεντερικά (π. χ ναυτία, έμετος, διάρροια) και νεφρικά (π. χ νεφρολιθίαση, λαγόνιος πόνος, αιματουρία).
For example, no single substitution or pair of substitutions was capable of engendering measurable (≥ four– fold) resistance to indinavir, and the level of resistance was dependent on the ways in which multiple substitutions were combined.
Δεν είναι γνωστό αν η ινδιναβίρη απομακρύνεται με περιτοναϊκή κάθαρση ή αιμοδιάλυση.
In general, however, higher levels of resistance resulted from the co– expression of greater numbers of substitutions at the eleven identified positions.
ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
V82 (to A or F), M46 (to I or L), and L10 (to I or R).
81 5. 1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Other substitutions were observed less frequently.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία:
It should be noted that the decrease in suppression of viral RNA levels was seen more frequently when therapy with indinavir was initiated at doses lower than the recommended oral dose of 2.4 g/ day.
Αναστολέας πρωτεάσης, κωδικός ATC JO5AΕ02
Therefore, therapy with indinavir should be initiated at the recommended dose to increase suppression of viral replication and therefore inhibit the emergence of resistant virus.
Mηχανισμός δράσης Η ινδιναβίρη αναστέλλει την ανασυνδυασμένη HIV- 1 και HIV- 2 πρωτεάση με εκλεκτικότητα περίπου 10πλάσια για την HIV- 1 έναντι της HIV- 2 πρωτεϊνάσης.
The concomitant use of indinavir with nucleoside analogues (to which the patient is naive) may lessen the risk of the development of resistance to both indinavir and the nucleoside analogues.
Τα προκύπτοντα ανώριμα σωματίδια είναι μη λοιμογόνα και δεν έχουν την ικανότητα να εγκαταστήσουν νέους κύκλους λοίμωξης.
In one comparative trial, combination therapy with nucleoside analogues (triple therapy with zidovudine plus didanosine) conferred protection against the selection of virus expressing at least one resistance–
To ινδιναβίρη δεν ανέστειλε σημαντικά τις ευκαρυωτικές πρωτεάσες, ανθρώπινη ρενίνη, ανθρώπινη καθεψίνη D, ανθρώπινη ελαστάση και τον ανθρώπινο παράγοντα Χα.
68 associated amino acid substitution to both indinavir (from 13/ 24 to 2/ 20 at therapy week 24) and to the nucleoside analogues (from 10/ 16 to 0/ 20 at therapy week 24).
Συνεργική αντιρετροϊκή δράση παρατηρήθηκε όταν ανθρώπινα Τ- λεμφοειδή κύτταρα μολυσμένα με την ποικιλία LAI του ΗΙV- 1 επωάσθηκαν με ινδιναβίρη και/ ή zidovudine, didanosine ή ένα NNRTI.
Complete cross− resistance was noted between indinavir and ritonavir; however, cross− resistance to saquinavir varied among isolates.
Αντοχή στο φάρμακο Απώλεια της καταστολής των επιπέδων του ιϊκού RNA εμφανίσθηκε σε μερικούς ασθενείς, παρόλα αυτά, ο αριθμός των CD4 κυττάρων παρέμεινε πάνω από τα προ θεραπείας επίπεδα.
Adults Treatment with indinavir alone or in combination with other antiretroviral agents (i. e., nucleoside analogues) has so far been documented to reduce viral load and increase CD4 lymphocytes in patients with CD4 cell counts below 500 cells/ mm3.
Οταν παρατηρήθηκε απώλεια της καταστολής του ιικού RNA, σχετιζόταν χαρακτηριστικά με την αντικατάσταση του κυκλοφορούντος ευαίσθητου ιού με ανθεκτικές ποικιλίες ιού.
In one published study, 20 HIV-infected patients with undetectable plasma viral load (< 200 copies / ml) receiving indinavir 800 mg every 8 hours were switched in an open, cross-over design to indinavir/ ritonavir 400/ 100 mg every 12 hours.
Η αντοχή σχετίσθηκε με τη συσσώρευση μεταλλάξεων στο γένωμα του ιού, η οποία οδήγησε στην έκφραση υποκαταστάσεων αμινοξέων στην πρωτεάση του ιού.
Viral load remained < 200 copies/ mL for 48 weeks in all patients.
Τουλάχιστον έντεκα θέσεις αμινοξέων της πρωτεάσης έχουν συνδεθεί με την αντοχή στην ινδιναβίρη:
Another published study evaluated the efficacy and safety of indinavir/ ritonavir 400/ 100 mg every 12 hours in 40 antiretroviral-naïve patients.
L10, K20, L24, M46, I54, L63, I64, A71, V82, I84, και L90.
Thirty subjects completed 48 weeks of treatment.
Ωστόσο, είναι πολύπλοκος ο τρόπος με τον οποίο συμβάλλουν στην ανάπτυξη αντοχής.
At week 4, the indinavir Cmin was 500 ng/ mL with substantial trough variability (range 5 to 8100 ng/ mL).
Καμία από αυτές τις υποκαταστάσεις δεν ήταν αναγκαία ή επαρκής για εμφάνιση αντοχής.
By intent to treat analysis 65% of patients had HIV RNA < 400 copies/ mL and 50% had viral load < 50 copies/ mL; by on-treatment analysis 96% of patients had HIV RNA < 400 copies/ mL and 74% had viral load < 50 copies/ mL.
V82 (στην A ή F), M46 (στην I ή L) L10 (στην I ή R).
Eighty antiretroviral naïve patients were entered into a third published study.
Άλλες υποκαταστάσεις παρατηρήθηκαν λιγότερο συχνά.
In this open label non- randomized single arm study, patients were treated with stavudine and lamivudine plus indinavir/ ritonavir 400/ 100 mg every 12 hours.
Οι παρατηρούμενες υποκαταστάσεις αμινοξέων φαίνεται να συσσωρεύονται διαδοχικά και χωρίς σταθερή σειρά, πιθανόν ως αποτέλεσμα του ιuκού αναδιπλασιασμού που συμβαίνει.
In the intent to treat and on treatment analyses the proportion of patients with HIV RNA of < 50 copies/ mL was 68.8% and 88.7%, respectively, at week 96.
Συνεπώς η θεραπεία με ινδιναβίρη θα πρέπει να αρχίζει με τη συνιστώμενη δόση ώστε να αυξηθεί η καταστολή του ιϊκού αναδιπλασιασμού και έτσι να αποτρέψει την εμφάνιση ανθεκτικού ιού.
Indinavir alone or in combination with nucleoside analogues (zidovudine/ stavudine and lamivudine) has been shown to delay clinical progression rate compared with nucleoside analogues and to provide a sustained effect on viral load and CD4 count.
82 Η ταυτόχρονη χρήση ινδιναβίρης με ανάλογα νουκλεοτιδίων (τα οποία ο ασθενής ουδέποτε προηγουμένως έχει λάβει) μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης αντοχής και στην ινδιναβίρη και στα ανάλογα των νουκλεοτιδίων.
In zidovudine experienced patients, indinavir, zidovudine and lamivudine in combination compared with lamivudine added to zidovudine reduced the probability of AIDS defining illness or death (ADID) at 48 weeks from 13% to 7%.
Σε μια συγκριτική μελέτη, συνδυασμένη θεραπεία με ανάλογα νουκλεοτιδίων (τριπλή θεραπεία με zidovudine και didanosine) προσέφερε προστασία έναντι της επιλογής του ιού με έκφραση τουλάχιστον μιας υποκατάστασης αμινοξέος που να συσχετίζεται με αντοχή και στην ινδιναβίρη (από 13/ 24 σε 2/ 20 στην 24η εβδομάδα θεραπείας) και στα ανάλογα νουκλεοτιδίων (από 10/ 16 σε 0/ 20 στην 24η εβδομάδα θεραπείας).
Similarly, in antiretroviral naive patients, indinavir with and without zidovudine compared with zidovudine alone reduced the probability of ADID at 48 weeks from 15% with zidovudine alone to approximately 6% with indinavir alone or in combination with zidovudine.
Διασταυρούμενη αντοχή Στελέχη ασθενούς με HIV- 1 με μειωμένη ευαισθησία στην ινδιναβίρη εμφάνισαν ποικίλους τύπους και βαθμούς διασταυρούμενης αντοχής σε μία σειρά από διάφορους αναστολείς PI της HIV συμπεριλαμβανομένων των ριτοναβίρη και σακουϊναβίρη Πλήρης διασταυρούμενη αντοχή σημειώθηκε μεταξύ ινδιναβίρης και ριτοναβίρης εν τούτοις η διασταυρούμενη αντοχή στη σακουϊναβίρη διέφερε μεταξύ των στελεχών.
Effects on viral load were consistently more pronounced in patients treated with indinavir in combination with nucleoside analogues, but the proportion of patients with serum viral RNA below the limit of quantification (500 copies/ ml) varied between studies, at week 24 from 40% to more than 80%.
Πολλές από τις αντικαταστάσεις αμινοξέων στην πρωτεάση που αναφέρθηκαν ότι σχετίζονται με αντοχή στη ριτοναβίρη και σακουϊναβίρη συσχετίσθηκαν επίσης με αντοχή στην ινδιναβίρη.
Similarly, effects on CD4 cell count tend to be more pronounced in patients treated with indinavir in combination with nucleoside analogues compared with indinavir alone.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Within studies, this effect is sustained also after prolonged periods of follow– up.
Ενήλικες Η θεραπεία με ινδιναβίρη μόνο ή σε συνδυασμό με άλλους αντιρετροϊκούς παράγοντες (ανάλογα νουκλεοτιδίων) έχει μέχρι στιγμής τεκμηριωθεί ότι μειώνει το ιϊκό φορτίο και αυξάνει τα CD4 λεμφοκύτταρα σε ασθενείς με αριθμό CD4 κυττάρων κάτω των 500 κυττάρων/ mm3.
Paediatric patients Two clinical trials in 41 paediatric patients (4 to 15 years of age) were designed to characterise the safety, antiretroviral activity, and pharmacokinetics of indinavir in combination with stavudine and
Σε μία δημοσιευμένη μελέτη, 20 ασθενείς προσβεβλημένοι με HIV με μη ανιχνεύσιμο ιϊκό φορτίο στο πλάσμα (< 200 αντίγραφα/ ml) που έλαβαν ινδιναβίρη 800 mg κάθε 8 ώρες εντάχθηκαν σε ένα ανοιχτό, διασταυρούμενο σχήμα σε ινδιναβίρη/ ριτοναβίρη 400/ 100 mg κάθε 12 ώρες.
In one study, at week 24, the proportion of patients with plasma viral RNA below 400 copies/ ml was 60%; the mean increase in CD4 cell counts was 242 cells/ mm3; and the mean increase in percent CD4 cell counts was 4.2%.
Δεκαοκτώ ασθενείς ολοκλήρωσαν την μελέτη την εβδομάδα 48.
At week 60, the proportion of patients with plasma viral RNA below 400 copies/ ml was 59%.
Το ιϊκό φορτίο παρέμεινε < 200 αντίγραφα / mL για 48 εβδομάδες σε όλους τους ασθενείς.
In another study, at week 16, the proportion of patients with plasma viral RNA below 400 copies/ ml was 59%; the mean increase in CD4 cell counts was 73 cells/ mm3; and the mean increase in percent CD4 cell counts was 1.2%.
Σε μία άλλη δημοσιευμένη μελέτη αξιολογήθηκε η αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της ινδιναβίρης / ριτοναβίρης 400/ 100 mg κάθε 12 ώρες σε 40 ασθενείς που δεν είχαν λάβει αντιρετροϊκή θεραπεία.
Absorption Indinavir is rapidly absorbed in the fasted state with a time to peak plasma concentration of 0.8 hours ± 0.3 hours (mean ± S. D.).
Τριάντα άτομα ολοκλήρωσαν θεραπεία 48 εβδομάδων.
A greater than dose– proportional increase in indinavir plasma concentrations was observed over the 200 – 800 mg dose range.
Κατά την εβδομάδα 4, η Cmin της ινδιναβίρης ήταν 500 ng/ mL με σημαντική μεταβλητότητα ως προς τις ελάχιστες τιμές (εύρος 5 έως 8100 ng/ mL).
Between 800– mg and 1,000– mg dose levels, the deviation from dose– proportionality is less pronounced.
Κατά την ανάλυση των προς θεραπεία, το 65% των ασθενών είχαν HIV RNA < 400 αντίγραφα / mL και 50% είχαν ιϊκό φορτίο < 50 αντίγραφα / mL.
As a result of the short half– life, 1.8 ± 0.4 hours, only a minimal increase in plasma concentrations occurred after multiple dosing.
Στην ανάλυση κατά τη διάρκεια της θεραπείας 96% των ασθενών είχαν HIV RNA < 400 αντίγραφα / mL και 74% είχαν ιϊκό φορτίο < 50 αντίγραφα / mL.
The bioavailability of a single 800– mg dose of indinavir was approximately 65% (90% CI, 58 – 72%).
Ογδόντα ασθενείς που δεν είχαν λάβει αντιρετροϊκή θεραπεία εισήχθησαν σε μία τρίτη δημοσιευμένη μελέτη.
Data from a steady state study in healthy volunteers indicate that there is a diurnal variation in the pharmacokinetics of indinavir.
Σ' αυτή την ανοιχτή μη τυχαιοποιημένη μονού σκέλους μελέτη, οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία με σταβουδίνη και λαμιβουδίνη συν ινδιναβίρη / ριτοναβίρη 400/ 100 mg κάθε 12 ώρες.
Following a dosage regimen of 800 mg every 8 hours, measured peak plasma concentrations (Cmax) after morning, afternoon and evening doses were 15,550 nM, 8,720 nM and 8,880 nM, respectively.
Εξήντα δύο ασθενείς ολοκλήρωσαν τη μελέτη την εβδομάδα 96.
Corresponding plasma concentrations at 8 hours post dose were 220 nM, 210 nM and 370 nM, respectively.
Κατά την ανάλυση των προς θεραπεία, και την ανάλυση κατά την διάρκεια της θεραπείας, η αναλογία των ασθενών με HIV RNA < 50 αντίγραφα / mL ήταν 68. 8% και 88. 7%, αντιστοίχως κατά την εβδομάδα 96.
At steady state following a dosage regimen of 800 mg every 8 hours, HIV– seropositive adult patients in one study achieved geometric means of:
Η ινδιναβίρη μόνο του ή σε συνδυασμό με ανάλογα νουκλεοτιδίων (zidovudine/ stavudine και lamivudine) έχει δείξει ότι επιβραδύνει το ρυθμό της κλινικής εξέλιξης συγκρινόμενο με τα ανάλογα νουκλεοτιδίων και ότι έχει μία συνεχή επίδραση στο ιϊκό φορτίο και στον αριθμό των CD4 κυττάρων.
AUC0-8h of 27,813 nM*h (90% confidence interval = 22,185, 34,869), peak plasma concentrations 11,144 nM (90% confidence interval = 9,192, 13,512) and plasma concentrations at 8 hours post dose 211 nM (90% confidence interval = 163, 274).
Σε ασθενείς που είχαν λάβει στο παρελθόν zidovudine, ο συνδυασμός ινδιναβίρη, zidovudine και lamivudine συγκρινόμενος με lamivudine που προστέθηκε σε zidovudine μείωσε την πιθανότητα εμφάνισης μίας ασθένειας προσδιοριστικής του AIDS (ADID) ή τo θάνατο στις 48 εβδομάδες από 13% σε 7%.
Food effect At steady state following a dosage regimen of 800 mg/ 100 mg of indinavir/ ritonavir every 12 hours with a low-fat meal, healthy volunteers in one study achieved geometric means:
Ομοίως σε ασθενείς που δεν είχαν προηγουμένως λάβει αντιρετροϊκούς παράγοντες, η ινδιναβίρη με ή χωρίς το zidovudine σε σύγκριση με το zidovudine μόνο του μείωσε την πιθανότητα
No significant difference in exposure was seen when the regimen was given with a high-fat meal.
83 για ADID στις 48 εβδομάδες, από 15% με το zidovudine μόνο του σε 6% περίπου με ινδιναβίρη μόνη της ή σε συνδυασμό με το zidovudine.
Limited data are available on the pharmacokinetics of indinavir in association with low dose ritonavir.
Οι επιδράσεις στο ιϊκό φορτίο ήταν σταθερά περισσότερο εμφανείς στους ασθενείς που θεραπεύονταν με ινδιναβίρη σε συνδυασμό με ανάλογα νουκλεοτιδίων, αλλά η αναλογία των ασθενών με ιϊκό RNA στον ορό λιγότερο από το όριο ανίχνευσης της μεθόδου (500 αντίγραφα/ mL) διέφερε μεταξύ των μελετών, την εβδομάδα 24 από 40% σε περισσότερο από 80%.
Pharmacokinetic analysis in one study was performed on nineteen of the patients, with a median (range) indinavir AUC 0-12hr, Cmax, and Cmin of 25421 nM*h (21489-36236 nM*h), 5758 nM (5056-6742 nM) and 239 (169-421 nM), respectively.
Αυτή η αναλογία τείνει να παραμείνει σταθερή σε όλη τη διάρκεια παρατεταμένων περιόδων παρακολούθησης.
The pharmacokinetic parameters in the second study were comparable.
Ομοίως, οι επιδράσεις στον αριθμό των CD4 κυττάρων τείνουν να είναι περισσότερο σαφείς στους ασθενείς που θεραπεύονταν με ινδιναβίρη σε συνδυασμό με ανάλογα νουκλεοτιδίων σε σύγκριση με ινδιναβίρη μόνη της.
In HIV− infected paediatric patients, a dosage regimen of indinavir hard capsules, 500 mg/ m2 every 8 hours, produced AUC0– 8hr values of 27412 nM*h, peak plasma concentrations of 12182 nM, and plasma concentrations at 8 hours post dose of 122 nM.
Στις μελέτες, η επίδραση αυτή παραμένει σταθερή και διατηρείται στις παρατεταμένες περιόδους παρακολούθησης.
The AUC and peak plasma concentrations were generally similar to those previously observed in HIV– infected adults receiving the recommended dose of 800 mg every 8 hours; it should be observed that the plasma concentrations 8 hours post dose were lower.
Παιδιατρικοί ασθενείς.
Crixivan, 800 mg every 8 hours + zidovudine 200 mg every 8 hours and lamivudine 150 mg twice a day).
Kατά την εβδομάδα 60, η αναλογία των ασθενών με ιικό RNA στο πλάσμα μικρότερο των 400 αντιγράφων/ ml ήταν 59%.
50%, 86%) lower than that observed 6 weeks postpartum.
Kατά την εβδομάδα 24, η αναλογία των ασθενών με ιικό RNA στο πλάσμα μικρότερο των 400 αντιγράφων/ ml ήταν 60%
The pharmacokinetics of
5. 2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
70 indinavir in these 11 patients at 6 weeks postpartum were generally similar to those observed in non-pregnant patients in another study (see section 4.6).
Απορρόφηση To ινδιναβίρη απορροφάται ταχέως σε κατάσταση νηστείας, με χρόνο μέγιστης συγκέντρωσης στο πλάσμα 0, 8 ώρες + 0, 3 ώρες (mean + SD).
Administration of indinavir with a meal high in calories, fat, and protein resulted in a blunted and reduced absorption with an approximate 80% reduction in AUC and an 86% reduction in Cmax.
Mια μεγαλύτερη από την αναλογούσα στη δόση, αύξηση των συγκεντρώσεων του ινδιναβίρη στο πλάσμα παρατηρήθηκε για το δοσολογικό εύρος 200 - 800 mg.
Administration with light meals (e. g., dry toast with jam or fruit conserve, apple juice, and coffee with skimmed or fat– free milk and sugar or corn flakes, skimmed or fat– free milk and sugar) resulted in plasma concentrations comparable to the corresponding fasted values.
Για επίπεδα μεταξύ 800 mg και 1. 000 mg η απόκλιση από την αναλογούσα στη δόση είναι λιγότερο εμφανής.
The pharmacokinetics of indinavir taken as indinavir sulphate salt (from opened hard capsules) mixed in apple sauce were generally comparable to the pharmacokinetics of indinavir taken as hard capsules, under fasting conditions.
Ως αποτέλεσμα του μικρού χρόνου ημίσειας ζωής, 1, 8 + 0, 4 ώρες, μόνο μία ελάχιστη αύξηση στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα παρατηρήθηκε μετά από πολλαπλές δόσεις.
AUC0– 8hr of 26,980 nM*h; peak plasma concentration of 13,711 nM; and plasma concentration at 8 hours post dose of 146 nM.
Η βιοδιαθεσιμότητα μίας εφ’ άπαξ δόσης 800 mg ινδιναβίρης ήταν περίπου 65% (90% CI, 58 - 72%).
Distribution Indinavir was not highly bound to human plasma proteins (39% unbound).
Δεδομένα από μελέτη σταθερής φάσης σε υγιείς εθελοντές υποδεικνύει ότι εμφανίζεται ημερήσια διακύμανση στην φαρμακοκινητική της ινδιναβίρη.
There are no data concerning the penetration of indinavir into the central nervous system in humans.