natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ασθενείς με συνοδούς λοιμώξεις από τον ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) / HBV που δε λαμβάνουν παράλληλα αντιρετροϊκή θεραπεία: η entecavir δεν έχει αξιολογηθεί σε ασθενείς με συνοδούς λοιμώξεις HIV/ HBV, οι οποίοι δε λαμβάνουν ταυτόχρονα αποτελεσματική αγωγή HIV.
Human immunodeficiency virus (HIV)/ HBV co-infected patients not receiving concomitant antiretroviral therapy: entecavir has not been evaluated in HIV/ HBV co-infected patients not
Έχει παρατηρηθεί ανάπτυξη αντίστασης του HIV, μετά από χρήση της entecavir για τη θεραπεία λοίμωξης χρόνιας ηπατίτιδας Β σε ασθενείς με λοίμωξη HIV που δεν ελάμβαναν αντιρετροϊκή θεραπεία υψηλής δραστικότητας (HAART) (βλέπε παράγραφο 5. 1).
Emergence of HIV resistance has been observed when entecavir was used to treat chronic hepatitis B infection in patients with HIV infection not receiving highly active antiretroviral therapy (HAART) (see section 5.1).
Κατά συνέπεια, η θεραπεία με entecavir δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για ασθενείς με συνοδούς λοιμώξεις HIV/ HBV, που δε λαμβάνουν HAART.
Therefore, therapy with entecavir should not be used for HIV/ HBV co-infected patients who are not receiving HAART.
Ασθενείς με συνοδούς λοιμώξεις από τους ιούς HIV/ HBV που λαμβάνουν παράλληλα αντιρετροϊκή θεραπεία: η entecavir έχει μελετηθεί σε 68 ενήλικες με συνοδούς λοιμώξεις HIV/ HBV, που έλαβαν σχήμα HAART περιλαμβανομένης λαμιβουδίνης (βλέπε παράγραφο 5. 1).
HIV/ HBV co-infected patients receiving concomitant antiretroviral therapy: entecavir has been studied in 68 adults with HIV/ HBV co-infection receiving a lamivudine-containing HAART regimen (see section 5.1).
Δεν υπάρχουν δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της entecavir σε HBeAg- αρνητικούς ασθενείς με συνοδό λοίμωξη HIV.
No data are available on the efficacy of entecavir in HBeAg-negative patients co-infected with HIV.
Υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για ασθενείς με συνοδό λοίμωξη με HIV που έχουν μικρό αριθμό κυττάρων CD4 (< 200 κύτταρα/ mm3).
There are limited data on patients co-infected with HIV who have low CD4 cell counts (< 200 cells/ mm3).
Γενικά: οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι η θεραπεία με την entecavir δεν έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο μετάδοσης του HBV και γι 'αυτό πρέπει ακόμη να λαμβάνονται κατάλληλες προφυλάξεις.
General: patients should be advised that therapy with entecavir has not been proven to reduce the risk of transmission of HBV and therefore appropriate precautions should still be taken.
Λακτόζη: το φαρμακευτικό προϊόν αυτό περιέχει 120, 5 mg λακτόζης σε κάθε 0, 5 mg ημερήσιας δόσης.
Lactose: this medicinal product contains 120.5 mg of lactose in each 0.5 mg daily dose.
Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης- γαλακτόζης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.
Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicine.
5 σωληναριακή απέκκριση μπορεί να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις ορού αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων.
Since entecavir is predominantly eliminated by the kidney (see section 5.2), coadministration with medicinal products that reduce renal function or compete for active tubular secretion may increase serum concentrations of either medicinal product.
Η entecavir δεν είναι υπόστρωμα, επαγωγέας ή αναστολέας των ενζύμων του κυτοχρώματος P450 (CYP450) (βλέπε παράγραφο 5. 2).
Entecavir is not a substrate, an inducer or an inhibitor of cytochrome P450 (CYP450) enzymes (see section 5.2).
Γι 'αυτό οι φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις που επιτυγχάνονται μέσω του CYP450 είναι απίθανο να συμβούν με την entecavir.
Therefore CYP450 mediated drug interactions are unlikely to occur with entecavir.
Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα σε υψηλές δόσεις (βλέπε παράγραφο 5. 3).
Studies in animals have shown reproductive toxicity at high doses (see section 5.3).
Δεδομένου ότι οι πιθανοί κίνδυνοι για το αναπτυσσόμενο έμβρυο είναι άγνωστοι, οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη.
Given that the potential risks to the developing foetus are unknown, women of child-bearing potential should use effective contraception.
Γι 'αυτό, πρέπει να γίνονται οι κατάλληλες παρεμβάσεις για να αποτρέψουν την μετάδοση του HBV στο νεογέννητο.
Therefore, appropriate interventions should be used to prevent neonatal acquisition of HBV.
Είναι άγνωστο εάν η entecavir εκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα.
It is unknown whether entecavir is excreted in human breast milk.
Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν απέκκριση της entecavir στο μητρικό γάλα.
Animal studies have shown excretion of entecavir in breast milk.
Ο θηλασμός δεν ενδείκνυται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με το Baraclude.
Breastfeeding is not recommended during treatment with Baraclude.
Καμία επίδραση δεν αναμένεται σε τέτοιες δραστηριότητες με βάση το φαρμακοδυναμικό προφίλ της entecavir.
No effect on such activities is expected based on the pharmacodynamic profile of entecavir.
4. 8 Ανεπιθύμητες ενέργειες
5 4.8 Undesirable effects
Η αξιολόγηση των ανεπιθύμητων ενεργειών βασίζεται σε τέσσερις κλινικές μελέτες στις οποίες 1. 720 ασθενείς με χρόνια λοίμωξη ηπατίτιδας Β έλαβαν διπλά- τυφλή αγωγή με entecavir 0, 5 mg/ ημέρα (n = 679), entecavir 1 mg/ ημέρα (n = 183), ή λαμιβουδίνη (n = 858) μέχρι και 107 εβδομάδες.
Assessment of adverse reactions is based on four clinical studies in which 1,720 patients with chronic hepatitis B infection received double-blind treatment with entecavir 0.5 mg/ day (n = 679), entecavir 1 mg/ day (n = 183), or lamivudine (n = 858) for up to 107 weeks.
Το προφίλ ασφαλείας της entecavir και της λαμιβουδίνης, περιλαμβανομένων και εργαστηριακών ανωμαλιών, ήταν συγκρίσιμο σε αυτές τις μελέτες.
The safety profiles of entecavir and lamivudine, including laboratory test abnormalities, were comparable in these studies.
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες οποιασδήποτε βαρύτητας με τουλάχιστον μια πιθανή σχέση με την entecavir ήταν κεφαλαλγία (9%), κόπωση (6%), ζάλη (4%) και ναυτία (3%).
The most common adverse reactions of any severity with at least a possible relation to entecavir were headache (9%), fatigue (6%), dizziness (4%) and nausea (3%).
Η συχνότητα καθορίζεται ως πολύ συχνή (≥ 1/ 10), συχνή (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
Frequency is defined as very common (≥ 1/ 10); common (≥ 1/ 100, < 1/ 10).
6 Εμπειρία σε ασθενείς χωρίς προηγούμενη θεραπεία με νουκλεοσίδιο (HBeAg θετικοί και αρνητικοί):
Experience in nucleoside naive patients (HBeAg positive and negative):
Το προφίλ ασφαλείας βασίζεται σε έκθεση σε θεραπεία με entecavir 0, 5 mg μια φορά την ημέρα για το διάμεσο χρόνο των 53 εβδομάδων.
The safety profile is based on treatment exposure to entecavir 0.5 mg once daily for a median of 53 weeks.
Εργαστηριακές εξετάσεις μη φυσιολογικές: το 2% των ασθενών είχαν αυξήσεις της ALT τόσο > 10 φορές από το άνω όριο των φυσιολογικών τιμών (ULN) όσο και > 2 φορές από την έναρξη, το 5% είχαν αυξήσεις ALT > 3 φορές από την έναρξη, και το < 1% είχαν αυξήσεις ALT > 2 φορές από την έναρξη μαζί με ολική χολερυθρίνη > 2 φορές ULN και > 2 φορές από την έναρξη.
2% of patients had ALT elevations both > 10 times upper limit of the normal range (ULN) and > 2 times baseline, 5% had ALT elevations > 3 times baseline, and< 1% had ALT elevations > 2 times baseline together with total bilirubin > 2 times ULN and> 2 times baseline.
Επίπεδα αλβουμίνης < 2, 5 g/ dl εμφανίσθηκαν στο < 1% των ασθενών, επίπεδα αμυλάσης > 3 φορές από την έναρξη στο 2%, επίπεδα λιπάσης > 3 φορές από την έναρξη στο 11% και αιμοπετάλια < 50. 000/ mm3 στο < 1%.
Albumin levels < 2.5 g/ dl occurred in < 1% of patients, amylase levels > 3 times basel ine in 2%, lipase levels > 3 times baseline in 11% and platelets < 50,000/mm3 in < 1%.
Εμπειρία σε ασθενείς ανθεκτικούς στη λαμιβουδίνη:
Experience in lamivudine-refractory patients:
Το προφίλ ασφαλείας βασίζεται σε έκθεση σε θεραπεία με entecavir 1 mg μια φορά την ημέρα για το διάμεσο χρόνο των 69 εβδομάδων.
The safety profile is based on treatment exposure to entecavir 1 mg once daily for a median of 69 weeks.
πολύ συχνές: κεφαλαλγία συχνές: ζάλη, υπνηλία
very common: headache common: dizziness, somnolence
Εργαστηριακές εξετάσεις μη φυσιολογικές: το 2% των ασθενών είχαν αυξήσεις της ALT τόσο > 10 φορές ULN όσο και > 2 φορές από την έναρξη, το 4% είχαν αυξήσεις ALT > 3 φορές από την έναρξη, και το < 1% είχαν αυξήσεις ALT > 2 φορές από την έναρξη μαζί με ολική χολερυθρίνη > 2 φορές ULN και > 2 φορές από την έναρξη.
2% of patients had ALT elevations both > 10 times ULN and > 2 times baseline, 4% had ALT elevations > 3 times baseline, and< 1% had ALT elevations > 2 times baseline together with total bilirubin > 2 times ULN and> 2 times baseline.
Επίπεδα αμυλάσης > 3 φορές από την έναρξη εμφανίστηκαν στο 2% των ασθενών, επίπεδα λιπάσης > 3 φορές από την έναρξη στο 18% και αιμοπετάλια < 50. 000/ mm3 στο < 1%.
Amylase levels > 3 times baseline occurred in 2% of patients, lipase levels > 3 times baseline in 18% and platelets < 50,000/ mm3 in < 1%.
Θεραπεία πέραν των 48 εβδομάδων: συνεχιζόμενη θεραπεία με την entecavir για ένα διάμεσο χρονικό διάστημα 96 εβδομάδων δεν έδειξε καμία νέα ένδειξη για την ασφάλεια.
6 Treatment beyond 48 weeks: continued treatment with entecavir for a median duration of 96 weeks did not reveal any new safety signals.
Μεταξύ των ασθενών που έλαβαν entecavir, οι αυξήσεις της ALT, που κατά τη διάρκεια της θεραπείας είχαν διάμεσο χρόνο για την έναρξη 4 - 5 εβδομάδες, διορθώθηκαν σε γενικές γραμμές στη συνέχεια της θεραπείας και στις περισσότερες περιπτώσεις, σχετίσθηκαν με μια μείωση ≥ 2 log10/ ml του ιικού φορτίου που
Among entecavir-treated patients, on-treatment ALT elevations had a median time to onset of 4-5 weeks, generally resolved with continued treatment, and, in a majority of cases, were associated with a ≥ 2 log10/ ml reduction in viral load that preceded or coincided with the ALT elevation.
7 προηγήθηκε ή συνέπεσε με την αύξηση της ALT.
Periodic monitoring of hepatic function is recommended during treatment.
Παροξύνσεις μετά τη διακοπή της θεραπείας: οξείες παροξύνσεις ηπατίτιδας έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που διέκοψαν τη θεραπεία για την ηπατίτιδα Β, περιλαμβανομένης και της θεραπείας με την entecavir (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Exacerbations after discontinuation of treatment: acute exacerbations of hepatitis have been reported in patients who have discontinued anti-hepatitis B virus therapy, including therapy with entecavir (see section 4.4).
Μεταξύ των ασθενών σε θεραπεία με entecavir, χωρίς προηγούμενη θεραπεία με νουκλεοσίδιο, οι αυξήσεις της ALT είχαν διάμεσο χρόνο εμφάνισης 23 - 24 εβδομάδες και το 86% (24/ 28) των αυξήσεων της ALT εμφανίσθηκε σε ασθενείς HBeAg αρνητικούς.
Among entecavir-treated nucleoside-naive patients, ALT elevations had a median time to onset of 23-24 weeks, and 86% (24/ 28) of ALT elevations occurred in HBeAg negative patients.
Εμπειρία σε ασθενείς με συνοδό λοίμωξη HIV: το προφίλ ασφαλείας της entecavir σε έναν περιορισμένο αριθμό ασθενών με λοίμωξη HIV/ HBV σε θεραπευτικά σχήματα HAART (αντιρετροϊκή θεραπεία υψηλής δραστικότητας - highly active antiretroviral therapy) που περιελάμβαναν λαμιβουδίνη ήταν παρόμοιο με το προφίλ ασφαλείας των ασθενών με μόνη λοίμωξη HBV (βλέπε παράγραφο 4. 4).
Experience in patients co-infected with HIV: the safety profile of entecavir in a limited number of HIV/ HBV co-infected patients on lamivudine-containing HAART (highly active antiretroviral therapy) regimens was similar to the safety profile in monoinfected HBV patients (see section 4.4).
Φύλο/ ηλικία: δεν υπήρχε εμφανής διαφορά στο προφίλ ασφαλείας της entecavir σε σχέση με το φύλο (≈ 25% γυναίκες στις κλινικές δοκιμές) ή την ηλικία (≈ 5% των ασθενών > 65 ετών).
Gender/ age: there was no apparent difference in the safety profile of entecavir with respect to gender (≈ 25% women in the clinical trials) or age (≈ 5% of patients > 65 years of age).
Μη αντιρροπούμενη κίρρωση: μια μεγαλύτερη συχνότητα σοβαρών ηπατικών ανεπιθύμητων ενεργειών παρατηρήθηκε σε ασθενείς με μη αντιρροπούμενη κίρρωση συγκρινόμενη με συχνότητες σε ασθενείς με αντιρροπούμενη ηπατική λειτουργία.
Decompensated cirrhosis: a higher rate of serious hepatic adverse events has been observed in patients with decompensated cirrhosis compared with rates in patients with compensated liver function.
Εμπειρία μετά την κυκλοφορία: επιπλέον των ανεπιθυμήτων ενεργειών του φαρμάκου που διαπιστώθηκαν από τις κλινικές μελέτες, διαπιστώθηκε και η ακόλουθη ανεπιθύμητη ενέργεια κατά τη διάρκεια της μετεγκριτικής χρήσης της entecavir.
Postmarketing experience: in addition to the adverse drug reactions identified from clinical trials, the following adverse reaction has been identified during post-approval use of entecavir.
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου όχι γνωστής συχνότητας: εξάνθημα ιστού:
Skin and subcutaneous tissue disorders:
4. 9 Υπερδοσολογία
frequency not known: rash
Υγιείς εθελοντές που έλαβαν μέχρι και 20 mg/ ημέρα μέχρι και για 14 ημέρες και εφάπαξ δόσεις μέχρι και 40 mg δεν είχαν καμία μη αναμενόμενη ανεπιθύμητη ενέργεια.
Healthy subjects who received up to 20 mg/ day for up to 14 days, and single doses up to 40 mg had no unexpected adverse reactions.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: νουκλεοσιδικοί και νουκλεοτιδικοί αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης.
Pharmacotherapeutic group: nucleoside and nucleotide reverse transcriptase inhibitors
8 Κωδικός ATC:
7 ATC code:
Μηχανισμός δράσης: η entecavir, ένα ανάλογο του νουκλεοσιδίου της γουανοσίνης με δράση έναντι της πολυμεράσης του HBV, φωσφορυλιώνεται αποτελεσματικά και σχηματίζει τη δραστική τριφωσφορική (ΤΡ) μορφή, η οποία έχει χρόνο ενδοκυτταρικής ημι- ζωής 15 ώρες.
Mechanism of action: entecavir, a guanosine nucleoside analogue with activity against HBV polymerase, is efficiently phosphorylated to the active triphosphate (TP) form, which has an intracellular half-life of 15 hours.
Συναγωνιζόμενη με το φυσικό υπόστρωμα δεοξυγουανοσίνη ΤΡ, η entecavir- TP αναστέλλει λειτουργικά τις 3 δράσεις της ιικής πολυμεράσης:
By competing with the natural substrate deoxyguanosine TP, entecavir-TP functionally inhibits the 3 activities of the viral polymerase:
(1) πλήρωση της πολυμεράσης του HBV, (2) αναστροφή της μεταγραφής του αρνητικού κλώνου του DNA από το προγενομικό αγγελιαφόρο RNA, και (3) σύνθεση του θετικού κλώνου του DNA του HBV.
(1) priming of the HBV polymerase, (2) reverse transcription of the negative strand DNA from the pregenomic messenger RNA, and (3) synthesis of the positive strand HBV DNA.
Η Ki της entecavir- TP για την πολυμεράση του DNA του HBV είναι 0, 0012 μM.
The entecavir-TP Ki for HBV DNA polymerase is 0.0012 μ M.
Η entecavir- TP είναι ένας ασθενής αναστολέας των κυτταρικών πολυμερασών α, β και δ του DNA με τιμές Ki από18 έως 40 µM.
Entecavir-TP is a weak inhibitor of cellular DNA polymerases α, β, and δ with Ki values of 18 to 40 µM.
Αντιική δράση: η entecavir ανέστειλε τη σύνθεση του DNA του HBV (50% μείωση, EC50) σε μια συγκέντρωση 0, 004 µM σε ανθρώπινα κύτταρα HepG2 που έχουν μολυνθεί με επιθετικό τύπο του HBV.
Antiviral activity: entecavir inhibited HBV DNA synthesis (50% reduction, EC50) at a concentration of 0.004 µM in human HepG2 cells transfected with wild-type HBV.
Η διάμεση τιμή EC50 για την entecavir έναντι του LVDr HBV (rtL180M και rtM204V) ήταν 0, 026 µM (εύρος 0, 010 - 0, 059 µM).
The median EC50 value for entecavir against LVDr HBV (rtL180M and rtM204V) was 0.026 µM (range 0.010-0.059 µM).
Ανάλυση της ανασταλτικής δράσης της entecavir έναντι ομάδας εργαστηριακά και κλινικά απομονωθέντων προϊόντων, χρησιμοποιώντας ποικιλία κυττάρων και συνθηκών ανάλυσης, απέδωσε τιμές EC50 που κυμαίνονταν από 0, 026 έως > 10 μM · οι χαμηλότερες τιμές EC50 παρατηρήθηκαν όταν χρησιμοποιήθηκαν μειωμένα επίπεδα του ιού στον προσδιορισμό.
An analysis of the inhibitory activity of entecavir against a panel of laboratory and clinical HIV-1 isolates using a variety of cells and assay conditions yielded EC50 values ranging from 0.026 to > 10 µM; the lower EC50 values were observed when decreased levels of virus were used in the assay.
Οι παραλλαγές του HIV που περιείχαν την υποκατάσταση M184V έδειξαν μείωση ευαισθησίας στην εντεκαβίρη (βλέπε παράγραφο 4. 4).
HIV variants containing the M184V substitution showed loss of susceptibility to entecavir (see section 4.4).
Σε προσδιορισμούς συνδυασμού HBV σε κυτταροκαλλιέργεια, οι αμπακαβίρη, διδανοσίνη, λαμιβουδίνη, σταβουδίνη, τενοφοβίρη ή ζιδοβουδίνη δεν ήταν ανταγωνιστικές της αντι- HBV δράσης της entecavir για μια ευρεία περιοχή συγκεντρώσεων.
In HBV combination assays in cell culture, abacavir, didanosine, lamivudine, stavudine, tenofovir or zidovudine were not antagonistic to the anti-HBV activity of entecavir over a wide range of concentrations.
Σε αντιικούς προσδιορισμούς HIV, η entecavir σε μικρομοριακές συγκεντρώσεις δεν ήταν ανταγωνιστική στην αντι- HIV δράση αυτών των έξι NRTIs ή της emtricitabine σε κυτταροκαλλιέργεια.
In HIV antiviral assays, entecavir at micromolar concentrations was not antagonistic to the anti-HIV activity in cell culture of these six NRTIs or emtricitabine.
Αντίσταση στην κυτταροκαλλιέργεια: σχετικοί με τον επιθετικό τύπο HBV, LVDr ιοί που περιέχουν τις υποκαταστάσεις rtM204V και rtL180M εντός της ανάστροφης μεταγραφάσης καταδεικνύουν 8- πλάσια μειωμένη ευαισθησία στην entecavir.
Resistance in cell culture: relative to wild-type HBV, LVDr viruses containing rtM204V and rtL180M substitutions within the reverse transcriptase exhibit 8-fold decreased susceptibility to entecavir.
Οι υποκαταστάσεις που παρατηρήθηκαν σε κλινικά απομονωμένα προϊόντα (rtT184A, C, F, G, I, L, M ή S˙ rtS202 C, G ή I˙ ή/ και rtM250I, L ή V) μείωσαν περαιτέρω την ευαισθησία έναντι της entecavir κατά 16 έως 741 φορές, σε σχέση με τον επιθετικό τύπο ιού.
Substitutions observed in clinical isolates (rtT184A, C, F, G, I, L, M or S; rtS202 C, G or I; and/ or rtM250I, L or V) further decreased entecavir susceptibility 16- to 741-fold relative to wild-type virus.
Κλινική εμπειρία: η απόδειξη της ωφέλειας βασίζεται σε ιστολογικές, ιολογικές, βιοχημικές και ορολογικές ανταποκρίσεις μετά από θεραπεία 48 εβδομάδων σε ενεργά ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές σε 1. 633 ενήλικες με χρόνια λοίμωξη ηπατίτιδας B και ένδειξη ιικής αντιγραφής.
Clinical experience: the demonstration of benefit is based on histological, virological, biochemical, and serological responses after 48 weeks of treatment in active-controlled clinical trials of 1,633 adults with chronic hepatitis B infection and evidence of viral replication.
Σε όλες τις μελέτες, ως ιστολογική βελτίωση ορίσθηκε η μείωση κατά ≥ 2- βαθμούς στη βαθμολογία νέκρωσης φλεγμονής κατά Knodell από την έναρξη χωρίς μείωση της βαθμολογίας της ίνωσης κατά Knodell.
In all studies, histological improvement was defined as a ≥ 2-point decrease in Knodell necro- inflammatory score from baseline with no worsening of the Knodell fibrosis score.
9 (όλοι οι ασθενείς είχαν αντιρροπούμενη ηπατική νόσο).
Responses for patients with baseline Knodell Fibrosis Scores of 4 (cirrhosis) were comparable to overall responses on all efficacy outcome measures (all patients had compensated liver disease).
Οι υψηλοί βαθμοί νέκρωσης φλεγμονής κατά την έναρξη (> 10) κατά Knodell σχετίσθηκαν με μεγαλύτερη ιστολογική βελτίωση στους ασθενείς χωρίς προηγούμενη θεραπεία με νουκλεοσίδια.
High baseline Knodell necroinflammatory scores (> 10) were associated with greater histological improvement in nucleoside- naive patients.
Επίπεδα ALT ≥ 2 x ULN κατά την έναρξη και HBV DNA ≤ 9, 0 log10 αντίγραφα/ ml κατά την έναρξη, σχετίσθηκαν και τα δύο με υψηλότερα ποσοστά ιολογικής ανταπόκρισης (Εβδομάδα 48 HBV DNA < 400 αντίγραφα/ ml) σε HBeAg- θετικούς ασθενείς χωρίς προηγούμενη θεραπεία με νουκλεοσίδια.
Baseline ALT levels ≥ 2 x ULN and baseline HBV DNA ≤ 9.0 log10 copies/ ml were both associated with higher rates of virologic response (Week 48 HBV DNA < 400 copies/ ml) in nucleoside-naive HBeAg-positive patients.
Αποτελέσματα στις 48 εβδομάδες, διπλά τυφλών μελετών που συγκρίνουν την entecavir (ETV) με τη λαμιβουδίνη (LVD) σε θετικούς HBeAg (022) και αρνητικούς HBeAg (027) ασθενείς παρουσιάζονται στον πίνακα.
Results at 48 weeks of randomised, double blind studies comparing entecavir (ETV) to lamivudine
Χωρίς προηγούμενη θεραπεία με νουκλεοσίδιο
8 (LVD) in HBeAg positive (022) and HBeAg negative (027) patients are presented in the table.
0, 5 mg μια 100 mg μια 0, 5 mg μια 100 mg μια
100 mg 0.5 mg
φορά την ημέρα
0.5 mg 100 mg 0.5 mg
n Ιστολογική βελτίωσηb Βελτίωση βαθμολογίας ίνωσης Ishak Επιδείνωση βαθμολογίας ίνωσης Ishak n Μείωση ιικού φορτίου (log10 αντίγραφα/ ml) c
100 mg
314a 314a 296a 72% * 62% 70% * 39% 35% 36% 8% 10% 12% 354 355 325 - 6, 86 * - 5, 39 - 5, 04 *
once daily once daily once daily a a a
287a 61% 38% 15% 313 - 4, 53
once daily
Μη- ανιχνεύσιμο HBV DNA (< 300 αντίγραφα/ ml κατά PCR) c
n Histological improvementb Ishak fibrosis score improvement Ishak fibrosis score worsening n Viral load reduction (log10 copies/ ml)c HBV DNA undetectable (< 300 copies/ ml by PCR)c
HBeAg Ορομετατροπή * τιμή p έναντι λαμιβουδίνης < 0, 05 a
HBeAg Seroconversion *p value vs lamivudine < 0.05 a
ασθενείς με αξιολογήσιμη ιστολογία κατά την έναρξη (Βαθμός Νέκρωσης φλεγμονής κατά Knodell ≥ 2) b ένα πρωταρχικό καταληκτικό σημείο c προσδιορισμός Roche Cobas Amplicor PCR (LLOQ = 300 αντίγραφα/ ml)
patients with evaluable baseline histology (baseline Knodell Necroinflammatory Score ≥ 2) b a primary endpoint c Roche Cobas Amplicor PCR assay (LLOQ = 300 copies/ ml)
Εμπειρία σε ασθενείς με αντοχή στη λαμιβουδίνη:
Experience in lamivudine-refractory patients:
Σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά- τυφλή μελέτη σε θετικούς HBeAg ασθενείς με αντοχή στη λαμιβουδίνη (026), που το 85% των ασθενών παρουσίαζαν μεταλλάξεις LVDr κατά την έναρξη, οι ασθενείς που ελάμβαναν λαμιβουδίνη κατά την ένταξη στη μελέτη είτε άλλαξαν σε entecavir 1 mg μια φορά την ημέρα, χωρίς ούτε περίοδο κάθαρσης ούτε περίοδο επικάλυψης (n = 141), ή συνέχισαν με λαμιβουδίνη 100 mg μια φορά την ημέρα (n = 145).
In a randomised, double-blind study in HBeAg positive lamivudine-refractory patients (026), with 85% of patients presenting LVDr mutations at baseline, patients receiving lamivudine at study entry either switched to entecavir 1 mg once daily, with neither a washout nor an overlap period (n = 141), or continued on lamivudine 100 mg once daily (n = 145).
LVD 100 mg μια φορά την ημέρα
Lamivudine-refractory HBeAg positive (study 026) ETV 1.0 mg once daily LVD 100 mg once daily n
124
124a
116a
116a
Ιστολογική βελτίωσηb Βελτίωση βαθμολογίας ίνωσης Ishak Επιδείνωση βαθμολογίας ίνωσης Ishak n
Histological improvementb Ishak fibrosis score improvement Ishak fibrosis score worsening n Viral load reduction (log10 copies/ ml)c HBV DNA undetectable (< 300 copies/ ml by PCR)c
55% * 34% * 11% 141
55%* 34%* 11% 141 -5.11* 19%*
28% 16% 26% 145
28% 16% 26% 145 -0.48 1%
ασθενείς με αξιολογήσιμη ιστολογία κατά την έναρξη (Βαθμός Νέκρωσης φλεγμονής κατά Knodell ≥ 2) b ένα πρωταρχικό καταληκτικό σημείο c προσδιορισμός Roche Cobas Amplicor PCR (LLOQ = 300 αντίγραφα/ ml)
patients with evaluable baseline histology (baseline Knodell Necroinflammatory Score ≥ 2) b a primary endpoint. c Roche Cobas Amplicor PCR assay (LLOQ = 300 copies/ ml)
Κριτήρια απόκρισης ήταν ιολογική καταστολή του HBV (HBV DNA < 0, 7 MEq/ ml από το bDNA) και απώλεια HBeAg (σε HBeAg θετικούς ασθενείς) ή ALT < 1, 25 φορές την ULN (σε HBeAg αρνητικούς ασθενείς).
Response criteria were HBV virological suppression (HBV DNA < 0.7 MEq/ ml by bDNA) and loss of HBeAg (in HBeAg positive patients) or ALT < 1.25 times ULN (in HBeAg negative patients).
Ασθενείς που ανταποκρίνονται παρακολουθήθηκαν για επιπλέον 24 εβδομάδες εκτός θεραπείας.
Patients in response were followed for an additional 24 weeks off-